30. isbn 979-8-88572-883-6

மீதோரங்கள் எல்லாம் நம் கற்பனையே. நீங்கள் கற்பனைகளை ஏற்படுத்திக் கொண்டு அவை நடந்ததான்றி, நீங்கள் சந்தோஷமடைவதில்லை. அதனால்‌தான் பல நேரங்கள் நீங்கள் துக்கமாய் இருக்கிறீர்கள். உண்மை வாழ்க்கைக்குச் சம்பந்தமின்றி கற்பனைகளை உருவாக்கிக் கொண்டே போகிறீர்கள்.

முதலில், இல்லாதவற்றைப் பற்றிக் கற்பனைகளை உருவாக்குவதை விட்டுவிடுங்கள். இருப்பதை இல்லாதவற்றைக் துறந்து விடுங்கள். இருப்பதை வைத்து வாழுங்கள். அவற்றை அனுபவியுங்கள். இதுவே செய்ய நம்மால் முடியும். இல்லையா? இது ஒன்றும் மனிதனால் நடத்தமுடியாதது அல்ல. இல்லையா? நீங்கள் உங்கள் ஆசைகளைக் குறைக்க வேண்டும். உங்களிடம் உள்ளவற்றைப் பாராட்டுங்கள். உங்களிடம் இருப்பவற்றை எல்லாம் மன, உடல் வளங்கை எல்லாம் சர்த்து அனைத்தையும் பட்டியலிடுங்கள். அதற்குக் கடவுளிடம் நன்றி செலுத்துங்கள். இத்தனை கருணை உங்கள் மேல் காட்டியதற்கு. உங்கள் எல்லோராலும் பார்க்க, கேட்க முடிந்ததல்லவா? பல விஷயங்களை மக்களால் பார்க்க, கேட்க்கூட முடியாது. நீங்கள் அப்படி இல்லை. அதற்கு நன்றி செலுத்துவேண்டும். என்று எப்பொழுது நினைத்து பார்த்திருக்கிறீர்களா?

ஒரு முறை இந்தப் பழக்கத்திற்கு இருப்பதை வைத்து சந்தோஷப்படுதும் மனநிலைக்கு வந்துவிட்டால் அதுவான பதஞ்சலி சொன்ன “அபிரிகருமா” எனப்படும். எலிய வாழ்க்கை முறையாகும். இது உங்களை எதிர்பார்ப்பற்ற தன்மைக்கு எடுத்து சென்றுவிடும். எதிர்காலத்துக்கு எங்குவதை விடுத்து, நிகழ்காலத்தில் வாழ்வீர்கள்.

நீங்கள் இயல்பிலேயேதுறந்தவர்கள்தாம். ஒரு என்னத்தைக் கொண்டுவர முன்னதய என்னத்தைத்

துறக்கவேண்டும். ஒரே நேரத்தில் இரண்டு எண்னங்கள் சாத்தியமற்றவை. நீங்கள் ‘நிறைவலாம்” என்ற முடிவை எடுக்கும்போது உட்கார்ந்திருக்கலாம் என்ற என்னத்தையும் செயலிலேற்றி விடுகிறீர்கள். உங்கள் உடலில் உள்ள ஒரு செல் இறத்துவான மற்றது பிறக்கிறது. உங்கள் உடலுக்குள், மனதுக்குள், உணர்ச்சி ரீதியாகவும் தொடர்ந்து இந்த துறவு அல்லது கைவிடுதல், நிகழ்ந்தபடியே இருக்கிறது. உங்களுக்குத் தெரிவதில்லை. அவ்வளவுதான்.

நிகழ்காலத்துக்கள் செல்லும்போது, கடந்தகாலம் மற்றும் எதிர்காலத்தைத் துறக்கிறீர்கள். நிகழ்காலத்தில் கவனம் செலுத்துங்கள். செய்யவேண்டியதைச் செய்யுங்கள் என்று கவலைப்படாமல் எது நடக்கிறதோ அதை நடக்கட்டும். நீங்கள் செய்யவேண்டியதை செய்யுங்கள். எது நடக்கிறதோ பாதையில் கவனம் செலுத்துங்கள். ஜோத்பாவியர்கள் இலக்கில் கவனம் வைக்காதீர்கள். ஜோத்பாவியர்கள் அவர்களின் உற்பத்தி செய்யும் தொழில் நடப்பதையே இந்த கொள்கையை வைத்துத்தான் உருவாக்குகின்றனர். ஒரு சிக்மா கொள்கை இந்த கொள்கை அடிப்படையில்தான் இயங்குகிறது. அதாவது செயல்முறையில் மட்டுமே கவனம் வைப்பது, இறுதி பொருளின் மீது கவனம் செலுத்துவதல்ல.

நீங்கள் பாதையில் கவனம் வைக்கையில் பயணத்தை அனுபவிக்கிறீர்கள். பாதையில் எது” வடிவமைப்பவர்கள் அடைவதற்கு இல்லை. எனவே பற்றுதல் இல்லை. தேவை ஒன்றே ஒன்று தான். அது நீங்கள் அந்தப் பாதையில் செல்லே வேண்டும். எங்கே செல்கிறீர்களோ அதுதான் சரியான இலக்கு.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

இப்படி வாழ்க்கை எப்படி உங்களுக்குத் தரப்படுகிறதோ அப்படி வாழுங்கள். எது நடந்தாலும் ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். பிரபஞ்சம் கருணையோடு இருக்கிறது என்று புரிந்து கொண்டு அதிலேயே நிலத்தில் இருங்கள். எது நடந்தாலும் அது நமக்கு நல்லதே! அப்போது நமக்குப் புரியாவிட்டாலும் அது நமக்கு நல்லதே! இதுதான் கரணம். இது நடக்கும்போது நூட நடந்தாலும் நல்லதே என்று புரியும்போது பிரபஞ்சம் உங்களை ஆசீர்வதிக்கிறது. ஆனந்தம் உங்கள் மீது இறங்குகிறது. உங்களின் தலையெழுத்தின் படி நீங்கள் ஞானி இல்லை மீது இறங்குகிறது.

18.54 அந்த பரமாத்மாவிடம் ஒன்றிமிருக்கும்போது அமைதியடைந்து விட்ட ஒருவர் ஆசைப்படுவதோ, துக்கத்தில் விழுவதோ இல்லை. எல்லா உயிர்களிடத்திலும் பாரபட்சமின்றி இருப்பதன் மூலம், ஒருவன் என்க்கான உச்ச பட்ட பக்தியை, அன்பை

அடைகிறான்.

18.55 பக்தியினால் ஒருவன் நான் யார், என்ன என்பதை உண்மையாகப் புரிந்து கொள்கிறான். என் சாரத்தை அறிந்த உடனேயே ஒருவன் என்னில் இணைந்து விடுகிறான்.

18.56 என் பக்தன், என்மீதுள்ள பக்தியினால் இனச்சி வாழ்க்கையினால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டாலும் வட அழிவில்லாத, உயர்ந்த இருப்பிடமாகிய என் பாதுகாப்பில் என் கருணையால் இருக்கிறான்.

18.57 அவனுடைய செயல்களில் சுடுபட்டவாரே, என்னையே சார்ந்து, என்னை முழுமையாக உணர்ந்து என் பாதுகாப்பில் செயல்புரிகிறான்.

18.58 உனதுமனம் என்னில்நிலைபெற்றால், என் கருணையால் நீ எல்லா துன்பங்களையும் வெற்றுவிடுவாய். ஆனால் உன் அகங்காரம் காரணமாக என்னைக் கேட்காமல் போனால் நீ அழிந்து விடுவாய்.

கிருஷ்ணர் எப்படி பக்தி அடையப்படுகிறது என்றும் அவர் பக்தர்களை எப்படிச் காக்கிறார் என்றும் கூறுகிறார்.

பற்றதிலிருந்து விடுபடும் நிலையை எடுத்து வருவது, எல்லா உயிர்களிடத்தும் பாகுபாடற்ற இருப்பது, வெற்றி தோல்வி பற்றிய நோக்கமின்றி இருப்பது, கடவுள் தன்மையில் முழுதும் மூழ்கி இருப்பது, அதன் மூலம் ஒருவன் அவரது பக்தன் ஆகிறான் அந்த நிலையில் மட்டுமே ஒருவரால் கிருஷ்ணரின் சாரத்தைப் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

ஒருவர் கிருஷ்ணரின் உணர்வு நிலையை அடைகிறார். அதனுள் மூழ்குகிறார். அந்த உணர்வு நிலையை அடைந்துவிட்ட பின், அவர் உலகக் காரியங்களில் சுடுபட்டாலும் கூட அவர் கிருஷ்ணரின் கருணையாலும், அன்பினாலும் பாதுகாக்கப்படுகிறார்.

சமீபத்தில் இதை நான் சில பக்தர்களிடம் சொன்னேன், நாம் நன்மை காப்பாற்றித் தொடர்ந்து வேலை செய்யும் உண்மையிலிருந்து தள்ர்வடைந்து விட்டே டாம் என்றால், அணடவெளியை உருவாக்கியத் அப்கே தற்செயலான சக்தியை நிகழ

அனுமதிக்கின்றது. திருஷ்ணர் சொல்கிறார், ‘நாம் அவரின் பக்தர்கள் ஆனால், நாம் உலக காரியங்களில் சுடுபட்டுக் கொண்டிருந்தாலும் கூட, அவரது பாதுகாப்பில், நாம் கிருஷ்ணரின் நிலையான துணைவு நிலையை உணர்வோம்.

கிருஷ்ணர் வெறும் ஆன்மீக அனுபவம் தர விரும்பியிருந்தால், ‘பாதுகாப்பு’ என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்தியிருக்க மாட்டார். அதனால் கிருஷ்ணரின் உள்நிலைகம் வெளியிலகம் இரண்டையுமே குறிப்பிடுகிறார். யார் சரணாகதி செய்கிறார்களோ, அவர்களுக்குத் தான் இரட்சிப்பு உலகத்திலும் உயர்ந்த அனுபவம் கிடைக்கும். நாம் வெளியேறுவிட்டு வேண்டும். அவர் உள்ளே வந்துவிடுவார். எனவே வெளியே சென்றுவிடுங்கள். அவர் உள்ளே வர விடுங்கள்.

ஒரு சிறு கதை:

ஒரு நாள் விஷ்ணு லச்சுமி அவரது காளையப் பிடித்துக் கொண்டிருந்தார். இது அவரது காளருக்கு அளிக்கப்படும் ‘பாத பேரு’ எனப்படும் பெரிய நாட்களில் பெண்கள் ஆணையில் கணவன்மார்களுக்குச் சேவை புரிந்து கொண்டிருந்தனர். திடீரென்று விஷ்ணு கருடனை, தன் வாகனத்தை அழைத்தார். எழுந்து நின்று சில அடிகள் வேகமாகச் சென்று, நின்று, பின் திரும்பி லச்சுமி குழப்ப நோய் என்று நடந்து கேட்டார். “சுவிஷ்ணு சொன்னார். அவர் பக்தர் ஒருவனின் தியானம் செய்து கொண்டிருக்கையில் ஒரு மனிதர் அவர் மீது கல் எறிந்ததைப் பார்த்தார். அந்தப் பக்தன் கண்களைத் திறந்து தன்னைக் காப்பாற்றிக் கொள்வதைக் கண்டார். அவரின் தன்னைக் காப்பாற்றிக் கொள்வதற்குக் கொள்வதைக் கண்டார். அவரின் தன்னைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள செல்ல வேண்டாம்” என்று முடிவு எடுத்துத் திரும்பிவிட்டார்.

அதுமரதி, நீங்கள் உங்களையும் உங்கள் உடமைகளையும் காப்பாற்றிக் கொள்ள முயற்சித்தால், அவர் திரும்பிவிடுவார். அதற்காக உங்கள் வீட்டைப் பூட்டிக்கொளாது என்று அர்த்தமல்ல. உங்களுடைய காப்பாற்றிக் கொள்ள வேண்டும். அந்த உணர்வை விட்டுவிட வேண்டும். அந்த உணர்வுகளைத் தொடர்ந்து துன்புறுத்துகிறது. அது பெரிய கொலைகாரன். யாராவது கொலை செய்யால் கூட உங்களை ஒருமுறைதான் கொல்ல முடியும். ஆனால் காப்பாற்றிக் கொள்ள வேண்டும் என்ற உணர்வு உங்களை ஒவ்வொரு நிமிடமும் கொல்கிறது. அன்று நீங்கள்

‘தன் கப்படச் சொல்வீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘தன்னைப் பெரிய தாதா வேண்டுமென, தன்னை சிறுவயதிலிருந்தே தன்வ கண்டவர் தன் தாதை. கனவே நிழலாகத் தடால், பொறுள், துவி அணைத்தையும் செய்வித்து என்னைப் படைக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமனித்தார்.

சரணாகதி செய்துவிட்டால் கிருஷ்ணர் உங்களைக் காப்பாற்றுவார். புத்தி பூர்வமாய் இதை உங்களால் புரிந்துகொள்ள முடியாது. நீங்கள் நினைக்கிறதால் எப்படி ஒருவர் பல்லாயிரம் ஆண்டுகட்கு முன்பு சொன்னது ஒரு பாதுகாப்பாக எனக்கு இருக்க முடியும்? நீங்கள் நினைக்கிறகள் நீங்கள் தான் உங்களைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள முடியும் என்று. அது தவறு.

காப்பாற்றிக் கொள்ளும் உணர்வு அவசியம். அப்போதுதான் நாம் உயிர் றாடு வாழ முடியும் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள். ஆனால் நீங்கள் சரணாகதி அடையும்போதுதான் அந்த உணர்வு பலனற்றது என்பதை உணர்ந்து கொள்வீர்கள். காப்பாற்றிக் கொள்வதோ, அடைய வேண்டும் என்ற உணர்வோ தேவையில்லை என்று, இந்த உணர்வுகள் தேவை இல்லாமலே, இந்த உலகில் வாழ முடியும் என்று உணர்வீர்கள். இதைத்தான் கிருஷ்ணர் குறிப்பிடுகிறார். அவர் உங்களைக் காப்பாற்றுவதாக கூறும்போது அவர் இங்குப் போராடுவதைக் கொள்ளிராது. அவாவைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளும். நீங்கள் சரணாகதி அடையும் போது, ஒரு இடம் உருவாகிறது. அது தற்செயலின் சக்தி நிகழ அனுமதிக்கிறது. தானாகவே விஷயங்கள் சரியாக நடக்கிறதன. கிருஷ்ண சக்தி உங்களைப் பார்த்துக் கொள்கிறது.

நீங்கள் உங்கள் மனதைப் பயன்படுத்தி உங்கள் சொந்த வழியில் செல்லும்போது உங்களைப் புத்திசாலி என்று நம்புவது, பிரச்சனைகளை விலைக்கு வாங்குகிறீர்கள். கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், நீங்கள் அவர் வழி நடப்பதற்கு பதில் உங்கள் மனதைப் பின்பற்றினால் நீங்கள் அழிந்து விடுவீர்கள் என்று.

நாம் இரு விஷயங்களைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். முதல் விஷயம் நம் மனம் சொல்வபடி கேட்பது, இரண்டாவது குருநாதரின் பேச்சைக் கேட்காதது.

பல பேர்க்கு அடுத்த மனிதரை உயர்வாக எற்றுக் கொள்வதில் தான் சிக்கல். யாரிடம் அவர்கள், அவர்களின் கருத்தை எற்றுக் கொள்கிறார்களோ, அவர்களிடம் மட்டுமே சரணாகதியை விடுகிறார்கள். அவர்கள் மற்றவரின் காலில் விழுந்து அவர்கள் என்பது தன் மரியாதையைப் பறிக் குறைத்துக் கொள்வதாகும் என்றும், அது நாசககமற்ற செயல் என்றும் என்னுகிறார்கள்.

'சரண் அடைஞ்ச சொல்கிறீர்கள??' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிசு ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுமயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் நண்பர், இவ்வி இனத்தையும் செயல்ழித்து என்னைப் பெரிசாக வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

நான் யாருக்காகவது தியான சிகிச்சை செய்யும் போது, காவில் வலி என்றால் நான் குனிந்து அவர்கள் காலைத் தொடுகிறேன். உடனே யாராவது கேட்கிறார்கள், 'நீங்கள் எப்படி அவர்கள் காலைத் தொடலாம். உங்களை நீங்கள் குறைத்துக் கொள்கிறீர்கள்?'

நான் யாருடைய காலையாவது தொட்டால் அவர்களை என் நிலைக்கு உயர்த்துகின்றேன். அவர்கள் என் காலில் விழும்போது, அவர்கள் அகங்காரத்தைச் சரணாகதி செய்கிறார்கள். நீங்கள் உங்களுக்கு நல்லதுதான். யாரிடம் சரணாகதி செய்கிறீர்கள் என்றால், உங்கள் அகங்காரத்தை சரணாகதி செய்கிறீர்கள். அது உங்களுக்கு நல்லதுதான்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அடிமைக்கவல் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் இவர் தைரியம் வாங்கினார். அதன் பின்னான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சுழன் அடைஞ்ச சொல்கிறீர்கள??' என விசாரித்தற்கு, 'தான் பெரிசு ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுமயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் நண்பர், இவ்வி இனத்தையும் செயல்ழித்து என்னைப் பெரிசாக வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

சிலர் கேட்பார்கள், 'சரணாகதி என்றால் எதைச் சொல்கிறீர்கள்? எந்த சரணாகதி என்பது நீங்கள் யாரிடமாவது எந்த நிலைமையிலும் மற்றும் நீங்கள் அவர்மீது அன்பிலிருபது வெளிப்படையாகத் தெரிவது ஒன்றும் பிரச்சனை இல்லை என்றால், யாரிடம் ஏதாவது சரணாகதி அவருடன் கறைந்து விடுகிறது.

நான் அவர்களிடம் சொல்வேன், 'கடவுள் உங்களிடம் மொத்த பூமியும் அழியப் போகிறது என்று சொன்னால் பாருடன் நீங்கள் இருக்க விரும்பவீர்கள், அந்த நபர் யார் என்று என்னிடம் பாருங்கள். நீங்களும் அவரைத் தேர்ந்தெடுப்பீர்கள். நீங்கள் அவரைத் தேர்ந்தெடுப்பீர்கள். அந்த நபர் யாராவது மட்டும்தான் இருக்க முடியும். நீங்கள் அவரை சரணாகதி செய்திருக்கிறீர்கள்.

வேத மந்திரங்கள் ‘நமஹ’ என்ற வார்த்தையில் முடியும். அதற்கு என்ன பொருள். அதன் பொருள் நான் உங்களிடம் சரணடைகிறேன். ஒவ்வொரு முறை ஒரு வேத மந்திரத்தைச் சொல்லும் போதும் கடவுளே, நான் உன்னை சரணடைகிறேன் என்று சொல்கிறீர்கள். அந்த அளவு உங்கள் அகங்காரத்தை அழிக்கும் வேறு எதும் பிரார்த்தனை முறை இருக்கிறதா.

எனவே, கடவுளிடம் அல்லது குருநாதரிடம் அது ஒரு கல் அவர் ஒரு மனிதர் என்ற எண்ணத்தில் சரணாகதி அடைவாயலிட்டால் நீங்கள் குருநாதர் தரிசன, சுத்திரமானவர் என்று அர்த்தமா? வேறு யாரிடமோ, பணத்துக்காக, அதிகாரத்துக்காக, இச்சைக்காக சரணாகதி அடைவீர்கள். இது கட்டாயம் நடக்கும். மக்கள் தான் விரும்புகின்ற ஒன்றை வைத்திருப்பவர் பின் ஒடுகிறார்கள்.

எக்கனை உணர்ந்தவர்களால் இவ்வியம், புத்திசாலித்தனத்தோடு இருப்பவரைப் பின்பற்றவும், சரணடைவதும். எனென்றால் அவர் நன்மைவிட அதிக விழிப்புணர்வு கொண்டவர், நன்மை அந்த பாதையில் வழிநடத்திக் செல்வர்.

நாம் ஏன் இன்னொருவரிடம் சரணாகதி அடைய விருப்பமின்றி இருக்கிறோம். ஏன் என்றால் நாம் நம் மனதாரும், புத்தகங்களாலும் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு உள்ளோம். நாம் சிறையில் இருக்கிறோம். கைதியாக இருக்கிறோம். நம் மனமும் புலனும் நம்மைப் பற்றி எற்படுத்தி வைத்துள்ள அடையாளத்தை இழந்து விடுவோம் என்பயப்படுகிறோம். அந்த அடையாளத்தை விட பப்படுகிறோம். நம் மனம் நம் நம்பிக்கையை அந்த அகங்காரம் மற்றும் அடையாளத்திலிருந்து மாற்றி இன்னொருவர் மீது செலுத்த பயப்பட்டு எதிர்க்கிறது.

நீங்கள் உங்கள் புலன்களுக்கு அடிமை. நீங்கள் போல் உங்கள் இலக்கை முடிவு செய்யும் எஜமான் அல்ல உங்கள் துக்கங்கள், துயரங்கள் எல்லாமே நீங்கள்தான் உங்கள் விதியில் எஜமான் என்று நினைக்கும் தவறான நம்பிக்கையால் ஏற்பட்ட வை தாம். ஒருமுறை இதை நீங்கள் உணர்ந்து விட்டால், நீங்கள் ஒரு மாற்று வழியை எதிர் நோக்குவீர்கள்.

அதன்பின் புரிந்து கொள்வீர்கள். நம் எல்லாருடைய குருநாதருமான அவர் சொல்வதை, ‘நீங்கள், நான் சொல்வதைப் பின்பற்றினால், எது நடந்தாலும் உங்களைப்

இருப்பதைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வெளுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

கேள்வி: ஸ்வாமிஜி, கிருஷ்ணர் ‘என்னை நண்றாக அறிந்தவர்கள், என்னில் இணைகிறார்கள்’ என்றும் அதுவே பக்தி என்றும் கூறுகிறார். ஞானம் எப்படி பக்தியாக முடியும்?

தயவுசெய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். பக்தியும், ஞானமும் வேறு வேறானவை அல்ல. எங்கே பக்தி உள்ளதோ அங்கே அறிவும், எங்கே உண்மையான ஞானம் வெளிப்படுகிறதோ அங்கே பக்தியும் இருக்கிறதன.

கிருஷ்ணர் இங்கே கூறுவது வெறும் உலர்ந்த பட்டறிவை அல்ல. அது வேத நூல்களிலிருந்து எற்பட்ட அறிவாய் இருந்தாலும் ஆழ்ந்த அறிந்திருப்பதால் அறிந்த தத்துவ மேதைகள் தங்கள் நேரத்தையும் மற்றவர் நேரத்தையும் வீணடித்து பகவத் கீதையில் ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் அலசி ஆராய்ந்து மற்ற நூல்களுடன் ஒப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அதனால் என்ன பயன்? இது மிகவும் முட்டாள்தனமான செயல் வெறும் அகங்காரத்தைப் பூர்த்தி செய்யும் ஒரு செயல். அவல்லாவு தான்.

கீதையின் மொத்த நோக்கமே உங்கள் உங்களுக்கு உதவுவதுதான்.

நீங்கள் செய்ய வேண்டியது எல்லாம் கீதையின் ஒரு வரியிலேயும், ஒரு உபதேசத்திலும்தான், அதன் முழுமையுடன் புரிந்து கொள்ளுங்கள். அது போதும் உங்களை ஞானமடையச் செய்ய. ஒரு கைப்பிடி அளவு இதைத்தான் விவேகானந்தர் கூட அழகாகச் சொல்லியார். ஒரு முழுமையுடன் தெரிந்து கொண்டால் அது மொத்த பூமியைப் பற்றிக் கற்பித்துவிடும் என்று. உங்களுக்குத் தேவை அறிவில் ஆழம்தான், அகலம் அல்ல.

கீதையின் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் கிருஷணரின் ஒவ்வொரு வார்த்தையுமே சக்திதான். அது நீங்கள் உள்வாங்கி, ஜீரணிக்க வேண்டிய அறிவு. அந்த சக்தியை நீங்கள் அனுபவமாக்க வேண்டியது ஒன்றே. இதுதான் ‘என்னை அறிதல்’ என்பதன் பொருள். ஒருமுறை நீங்கள் இந்த சக்தியை அறிந்தால் இதை அடைந்து விடுவீர்கள். கிருஷ்ணராக ஆகிவிடுவீர்கள். நீங்கள் கிருஷ்ணரின் பக்தராக மட்டுமின்றி, கிருஷ்ணராகவே ஆகிவிடுவீர்கள்.

ஆகிவிடுவீர்கள்.

இரண்டு வழிகள் உள்ளன. ஒரு வழி, முழுக்க முழுக்க குருநாதரின் மேல் என் சந்தேகமும் இல்லாத அளவு உண்மையைத் தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்வது. குருநாதரின் உணர்வு நிலைதான் உண்மை நிலையும் என்பதில் நந்த சந்தேகமில்லை. அதை நீங்கள் தெரிந்து கொண்டால் பின் அங்கே இருமைத் தன்மை கிடையாது. நீங்களும் குருநாதரும் ஒருவரே! இதுதான் பக்தியின் உச்சம்.

மற்றொரு வழி. உங்களுக்குள் நிகழும் ஆழ்மன சரணாகதி. எதிர்ப்பில்லாத அன்பு உங்களுக்குள் உருவாகி அதன் மூலம் குருநாதரோடு கரைந்து விடுதல். அப்படி கரையும்போது நீங்கள் வேறு அவர் வேறல்ல என்ற அறிதல் ஏற்படும். தெள்ளத் தெளிவாக, ஞானம் பக்தியின் மூலம் ஏற்படும்.

உண்மை என்னவென்றால், இரண்டுமே ஒரே நேரத்தில் நிகழக்கூடியவை. மீண்டும் இருவ்ணரோடு ஒரே உணர்வுநிலையில் இருந்தது அவருக்குத் தெரியாதா? அவள் விஷமருந்தினால் அது அவளது கடவுளும் குருவான கிருஷ்ணனாலும் அருந்தப்படும் என்று தெரியாமல் விஷமருந்தித் திருப்பாள் என்று நினைக்கிறீர்களா?

சங்கரர் வேறும் ஒரு தத்துவம்தான் என்று நினைக்கிறீர்களா? அப்படியமிருப்பின் அவர் தேவியின் உருவத்தில் பாத்திரம் சொன்னார் என்று லஹரி எழுதியிருக்க முடியுமா? அவர் உலகமே கண்டிருந்த தத்துவஞானிகளும் ஒருவர்தான். ஆனால் அரவ் தேவியின் முன்னால் பக்தியில் உருகிப் போனார்.

இந்த மூன்று விதமான கடவுளை எடையும் வழிமுறைகளான தத்துவதம், அஞ்ஞைவதம் எல்லாமே தத்துவவாதிகள் விவாதிக்க விட்டுவிடப்படுகிறனா.

'இருமைத்தன்மை' நீங்கள் அந்த இரைச்சக்கிற்கு உங்களைத் திறந்து வைத்தும், தனியாக உங்களை உணரும்போதும் நிகழ்கிறது. அப்போது நீங்கள் அந்த கடலின் ஒரு துளி கடலின் பாகமாகவே இருக்கும் தன்னைத் தனியாகப் பார்ப்பதுதான் இருக்கிறீர்கள்.

"கருண் அப்படிச் சொல்வீர்களா?" என விசாரித்தற்கு, "நான் பெரிய ஞானக் வேண்டுமென, எனை சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி ஆகியவற்றையும் செயல்படுத்தி என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

852

இந்த நிலையை அடைய, நீங்கள் இறந்திருக்க வேண்டும். அப்படி இல்லையெனில் நீங்கள் அத்தனை பெரிய கடல் உள்ளது அதனில் ஒரு பகுதி நீங்கள் என்று கூட உணரும்படியாது. நீங்கள் அறியாமையில் இருக்கிறீர்கள். இருமைத்தன்மை என்பது முதல்படி.

அடுத்த நிலை, உங்களைச் சுற்றி பெரிய சக்தி உள்ளது என்பதையும் உணர்ந்து நீங்கள் அதில் ஒரு பகுதி என்பதையும் உணர்வீர்கள். நீங்கள் இந்த முழுமையின் தன்மையில் ஒரு பகுதி. நீங்கள் கடலின் ஒரு பகுதியாக உங்களை உணர்வீர்கள். இதுவே இருமைத் தன்மையான விளிஷ்டத் தன்மை.

அடுத்து நீங்கள் தியேர் என்று உணர்வீர்கள் நீங்கள் கடல் என்று. உங்களுக்கும், அந்த சக்திக்கும் வேறுபாடோ, எல்லையோ இல்லை என்பதை உணர்வீர்கள். நீங்கள் கடல்.

நீங்கள் கிருஷ்ணனை அறிந்தால், அறியும்போது, வேறு எதையும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியது இல்லை. நீங்கள் கிருஷ்ணனாக ஆகிவிடுவீர்கள்.

சம்ஸ்காரங்கள், உங்களைத் தூர்த்திகின்றன

18.59 அகங்காரத்தின்காரணமாகனீ நான்சண்டை யிடமாட்டேன்' என்றுநினைத்தால், உன் முடிவு பயனற்றது. உன் இயல்பே உன்னைக் கட்டுப்படுத்தும்.

18.60 ஓஅர்ச்சுனா,நீஉள்ளியம்பனதெறிபடுத்தல்கலால்கடடுப்படுத்தப்படுகிறாய். அதனால், நீ மாயையினால் ஜெயிக்க வேண்டாம் என்று நினைக்கிறாயோ அதை உன் விருப்பத்துக்கு எதிராகச் செய்வாய்.

18.61 அந்த பரமாத்மா எல்லோருளின் இதயத்திலும் இருக்கிறார். ஓ அர்ச்சுனா, அவர்தான் எல்லா உயிரினங்களையும் செயக்கைகளையும் இயக்குகிறார். அவரை சக்தியின் கீழ்ப்படிந்து எல்லா உயிரினங்களும் இயந்திரங்கள்போல் இயங்குகின்றன. கிருஷ்ணர் ஒரு கட்டளையை அர்ச்சனுக்கு இடுகிறார்.

"கருண் அப்படிச் சொல்வீர்களா?" என விசாரித்தற்கு, "நான் பெரிய ஞானக் வேண்டுமென, எனை சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி ஆகியவற்றையும் செயல்படுத்தி என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

853

நீ விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும், அர்ச்சனை, நீ போரிடுவாய். உன் அறிவு, உன் அகங்காரம் உள்நிலை சண்டை செய்ய வேண்டாம் என்று சொல்கிறது. உன் மேலோட்டமான அறிவின் மாயையினால், நண்பர்கள், உறவினர், ஆசிரியர்க்கு எதிராக போர் நடத்துதல் சிறிதல்லை என்று நிலைக்கிறாய். ஆனால் நீ மறத்துவிடுகிறாய் உன் இயற்கையும், போர்வீரனாக உன் நெறிகளுமே உன்னை இயக்கும். நீ இறைச்சியின் கைகளில் ஒரு பொம்மை தான். நீ நிச்சயம் போரிடுவாய்.

இவை அஷ்டாங்கரணமான வார்த்தைகள். நாம் விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும், நம் புத்தி எத்தனை துயமையாதானாலும், நம் உறுதி எப்படி இருந்தபோதிலும், கிருஷ்ணர் சொல்கிறார் நாம் சம்ம்ஸ்காரங்களின் படிதான் இயக்கப் படுவோம். தெய்வ சக்தி கர்மச் சக்தியம் என்ற இயந்திரத்தை இயக்குகிறது. அதிலிருந்து தப்பவே முடியாது.

எதுவும் தெளிவாக இருக்க முடியாது. இயற்கையின் விதி நம்முடைய நிறைவேறாத ஆசைகளை நிறைவு செய்துகொள்ள நம்மை இயக்குகிறது. நம் காண்ட காவிய நெறிப்படுத்தல்களும் ஆசைகளை உயிர்ப்பிக்கிறது. நம்முடைய விழிப்புற்ற மனத்தில் நம்மால் புரிந்துகொள்ள முடியாதபடி அவை இருந்தாலும் நாம் என்பதே அவைதான் வழி நடத்துகிறது. குருநாதர் இதைப் பார்க்கிறார் நம்மால் முடியாத போதும். அதனால்தான் கிருஷ்ணர் இந்த செய்தியைத் துணிச்சலாக சொற்கிறார்.

525 கேள்வி: இதுவரை கிருஷ்ணர் சொன்னது, ‘என்னிடம் சரணடைந்து விடு நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன்’. ஆனால் இப்போது சொல்கிறார் உன் கடந்தகால கட்டுறு மனப்பான்மகிலிருந்து நீ தப்ப முடியாது. அது என்னை நம்பிக்கையிலிருக்கச் செய்கிறது.

அருமையான சந்தேகம். கிருஷ்ணர் அர்ச்சனையிடம் இந்த 18 அத்தியாயங்கள் பேசியதே உங்களுக்கு நம்பிக்கையளிக்கத்தான்.

ஆம். சம்ம்ஸ்காரங்கள்தான் உங்களை இயக்குகின்றன. ப்ருஹத்தரண்யக உபநிஷதம் அழகாகச் சொல்கிறது. உங்கள் விருப்பங்கள் தான் உங்கள் எண்ணங்கள்; எண்ணங்கள் எதுவோ அதுவே உங்கள் முடிவு. அதுவே உங்கள் செயல். உங்கள் செயல் அதுவாக நீங்கள் ஆகிறீர்கள்.

எல்லாம் மனதிலிருந்து தொடங்கிறது. மனம் ஆசைகளை உருவாக்குகிறது. மனம் உற்பத்தி செய்து இந்த சம்ம்ஸ்காரங்களைச் சேமித்து வைக்கின்றது. நீங்கள் உங்கள் மனதுக்குத் தலையாட்ட மறுத்து இந்த சம்ம்ஸ்காரங்கள் உங்களைக் கட்டுப்படுத்துவதை மறுக்கவும் செய்யலாம்.

சம்ம்ஸ்காரங்களைச் செய்யலாம். நம் ஆழ்ந்த எண்ண தியான முகாம் (அருக அல்லது ஹ்ருதய நிலை 1) நித்யானந்த ஸ்புரண தியான அனுபவ முகாம் (பீஷக அல்லது ஸ்ரீசாக ஹ்ருதய நிலை 2) நாம் அதற்கான தியான முறைகள் கற்றுத் தருகின்றோம். சம்ம்ஸ்காரங்களை குறைக்கவும் முழுதுமாக ஒழிக்கவும் சொல்லித்தரப்படுகிறது. தியான சி கிஷ்ணியோர்கள் ஒரு சிறப்பு தியானம் கற்று, அதன் மூலம் தொடர்ந்து சம்ம்ஸ்காரங்களை ஒழிக்கிறார்கள். இந்த நுட்பங்கள் கிருஷ்ணர் கூறியுள்ளார். இந்த கீதையில் சொல்லவற்றிலே தொடர்ச்சி தான்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபோதான் அவர் ஒப்பவென்றார். அவர் வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பண்ணையை எங்கும் தெரிந்து...

‘சுயன் கப்ஸிட் சொல்லியிருக்கிறார்?’ என்று விசாரித்தற்கு, ‘சுயன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென்று சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறுமாக்க கனவை நிறுமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவயித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார்.

குருநாதரிடம் சரணடைவது, ப்ரபஞ்ச சக்தியிடம் சரணடைவது என்பது ஒருவரை கர்மா, வாசனை, சம்ம்ஸ்கார ஆகிய இறந்தகால, நிகழ்கால, எதிர்கால பந்தங்களிருந்து விடுவிக்கும் ஒரே வழி.

நான் நித்யானந்த சிக்ஷச்சியோர்களிடம் சொல்கின்றேன். அவர்கள் சிக்ஷச்சை செய்யப்பட்டவர்கள் குணமடையவேண்டும் என்று விரும்பக்கூடாது. சொல்லக்கூடாது. இதுவான் விருப்பம் மற்றும் வெறுப்பாடாக இருக்கவேண்டும்.

இறை சக்திக்கு தன் சக்தியை எப்படிப் பயன்படுத்த வேண்‌டும் என்று முடிவு செய்யும் புத்தி இருக்கிறது. தியான சிச்சையாளர் அதை முடிவு செய்யவேண்டியதில்லை. தியான சிக்க்சை செய்பவர்கள் குணமலிக்கும் சக்தியையும் அந்த நபரையும் இணக்கும் கருவி மட்டுமே!

மக்கள் என்னிடம் வரும்போது அவர்களின் இரண்டுவித வார்த்தைகளில் எதனையும் ஒன்றைச் சொல்வேன். உலகப் பொருட்களின் தேவைக்காக வருபவர்க்கு, நான் ஆன்மதேஷ்வரிடம் உங்களுக்கு உதவி செய்யும்படி பிரார்த்தனை செய்கிறேன் என்றும், என்னிடம் உணர்வு பூர்வமாக ஒன்றி விட்டவர்களுக்கு, என் பக்தர்கள் மற்றும் சீடர்களுக்கு, நான் போர்த்துக் கொள்கிறேன் என்றும் சொல்வேன். என் சீடர்களும் இந்த வார்த்தைகளின் சக்தியைப் பற்றிக் கேளுங்கள்.

நான் இருப்பதைப்பற்றி சொல்கிறேன். அவர்கள் எந்த நிலையில் வருபவர்களாயிருந்தாலும் சொல்கிறேன். அவர்கள் எந்த நிலையில் நம்பிக்கை வைத்து என்னிடம் சொல்கிறார்கள். அவர்களுக்குத் தங்கள் பிரச்சனையை எப்படிச் சொல்லி விட்டால் போதும். அதற்குபின் அந்த அவர்களின் பிரச்சனையால் என்று புறக்கிறது. அது என்னுடையது. அவர்களின் சிரிதும் சந்தேகமின்றி பிரச்சனை மறைந்துவிடும் என்பதை ஆழமாக உணர்ந்திருக்கிறார்கள். இதனைச் சொல்லப்போனால், பலர் என் அருகிலேயே உட்கார்ந்து ரீதியாக இருக்க வேண்‌டும் என்கிற தேவை இல்லாமல் ஆகிவிடுகிறார்கள். அதுதான் அவர்களின் சரணாகதி மற்றும் சரணாகதியினால் வந்த நம்பிக்கை.

விடுகிறேன். நான் அவளிடம் ஏற்கனவே சரணாகதி அடைந்துவிட்டேன். என் ஒரு விரல்கூட அவளது கட்டளையின்றி இயங்கவில்லை; அதனால் நான் என்ன செய்ய முடியும்? ஆனால் அவளது கருணை எல்லையற்றது. அவள் ஒவ்வொரு முறையும் உதவி செய்கிறாள். நம் உணர்வு சரணாகதி அடையும் போது, அவள் பார்த்துக் கொள்வாள். உன் அகங்காரம் உன்ளை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டு இருந்தால், அங்கே அவளுக்கு இடமில்லை.

அதனால் நான் என் தியான சிச்சையாளர்களிடம் கூறுவதுண்டு. சிச்சையைத் தொடங்குமுன்பு, ஆன்ம கந்த சக்கரத்தில் கவனம் வைத்து, விலகி நான் அங்கே வர வழி விடுங்கள். அதற்கு என் பொருள், பிரபஞ்ச சக்தி உங்களுக்குள் வர வழிவிடச் சொல்கிறேன். அதற்கு என் பொருள், பிரபஞ்ச சக்தி உங்களுக்குள் வர வழிவிடச் சொல்கிறேன்.

இதைத்தான் கிருஷ்ணா குருவுக்கெல்லாம் குருவாகிய பரமகுரு, ஜகக்குரு கடை முழுதும் சொல்லியிருக்கிறார். தன் அகங்காரத்தினால் அவர் உங்களைச் சரணாகதி அடையச் சொல்லவில்லை. கருணையால் சொல்கிறார்; உங்களைச் சரணடையச் சொல்லி அவரிடம் தாப்போகிறீர்கள்?

வேறு எங்கே நீங்கள் செல்ல விரும்புகிறீர்கள்? அவரால் மட்டும்தான் நீங்கள் விரும்புவதைத் தரமுடியும்? முக்கியமாக நீங்கள் துன்பத்திலிருந்து விடுபட உங்களுக்கு என்ன தேவையோ, அதை அவரால் மட்டுமே தரமுடியும். வேறு யாராலும் முடியாது.

நம்பிக்கை இழக்காதீர்கள். அப்படி செய்வதற்கு அங்கே தேவையில்லை. கிருஷ்ணர் ஒரு கலங்கரை விளக்கம். நீங்கள் செய்யவேண்டியது அவர் மேல் ஆழமான நம்பிக்கை வைப்பது மட்டுமே!

தர்ஷன்ள்

18.62 அவரிடம் முழுமையாகச் சரணடைந்து விடு; அவரின் கருணையால் அன்பால், நீ உயர்ந்த அமைதியும், நிலையான, முடிவில்லாத இருப்பிடத்தை அடைவாய்.

கிருஷ்ணர் அர்ச்சுனனுக்கு அந்த அனுபவத்தைத் தரத் தொடங்குகிறார். அவர் தன் அழிவற்ற உணர்வை வெளிப்படுத்துகிறார். அர்ச்சுனனை அந்த உணர்வு நிலையில் ஆழ்த்தி, கூட அனுபவத்தைத் தருகிறார்.

அப்படியே சில நிமிடங்களுக்குத் தள்ள்வாய் இருங்கள். என்னங்கள், தலையில் ஒட்டும் கருத்துகள் எல்லாவற்றிலிருந்தும் விடுபட்டுத் தள்ள்வாக இருங்கள். அர்ச்சனனுக்குக் கிடைத்த அந்த அனுபவம் உங்களுக்கும் அதில் ஒரு சிறு பகுதியாவது கிடைக்கலாம் அவரின் அன்பினால். நாம் நம் காப்பாற்றிக் கொள்ளும் உணர்வு மற்றும் உடமையாக்கிக் கொள்ளும் உணர்வு இவற்றில் நாம் அதை இழந்து விடுகிறோம்

'சரண் அடைந்து சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'குழந்தை பெய்த ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டேன் தாயை. கனவை நிறைவேற்றப் பொருள், பொருள் இன்றையம் செல்வழித்து என்னைப் பெற்ற வாழ்த்தார். வெற்றிக்கு உழைக்கிறார்.

றாம். சில நிமிடங்கள், என்னங்கள் இன்றி இருக்கின்றன. பிறகு அவற்றிறைத் திரும்ப எடுத்துக் கொள்ளலாம். அதில் எதும் பிறச்சினை இருக்காது. சில நிமிடங்கள் உங்கள் உள்ளத்திற்குள் அவற்றைத் தள்ளி வைப்பவர்கள். உங்கள் உள்ளாக உள்ள இறைவனை அவற்றை வெளியேற்றி களியாட வைத்திருங்கள், அந்த உணர்வு நிலையை நீங்களும் உணர்வீர்கள். அர்ச்சனைன் கிருஷ்ணரின் அன்பால் உணர்ந்த அந்த உணர்வு நிலையை நீங்களும் உணரக் கூடும்.

பகவத் கீதை முழுதுமே, கிருஷ்ணர் சொல்லிக் கொண்டே வருவது ‘என்னிடம் சரணடைந்து விடுங்கள்’. ‘நான்’ ‘என்’ இவற்றின் மூலம் அவர் கூறுவது தெய்வத் தன்மையைத் தான். ஆனால் இப்போது தியர் என்று அவரிடம் சரணடையுங்கள் என்று மூன்றாவது மனிதர்போல் சொல்கிறார். முதல்முறையை இறைவனை இப்படிக் கூறிப்பிடுகின்றார். இது பொருள் அவர் தன் உள்ளக்கப்பால் விரிவடைந்து விட்டார். ‘இப்போது ‘பரப்பிரம்ம கிருஷ்ணா’ ராக அவர் பேசுகிறார். அழிவில்லா உணர்வாக, அதிலிருந்து பேசுகிறார். அதனால்தான் ‘அவரிடம் சரணடையுங்கள்’ என்று சொல்கின்றார். ‘என்னிடம்’ மாறாக, அவர் முன்பு பயன்படுத்திய வார்த்தைகள் ‘நான்’ ‘என்னிடம்’. இந்த மாற்றம் எதனால் என்றால் அவர் விரிவடைந்த நிலையில் இருப்பதால், அர்ச்சனுக்கு அந்த அனுபவத்தைத் தருவதற்காக. சீடருக்கு அந்த அனுபவத்தைத் தர குருநாதர் அந்த நிலையில் இருக்கவேண்டும். அதனால்தான் கிருஷ்ணர் அந்த விரிவடைந்த நிலைக்குச் சென்றார்.

பூஜை செய்வதற்கு முன்,

‘சதாநந்தயாச காரண்யாச மத்த்ரா - ஆந்குஸ்டபாயம் தசதியோபாயம்’* என்ற மந்திரத்தை புரோகிதர்கள் உச்சாடனம் செய்வார்கள்.

இந்த மந்திரத்தை உச்சாடனம் செய்வதால் உடலின் விழிப்புணர்வுவைத் தாங்டி செல்வோம்.

இந்த மந்திரங்கள் விரிவடைந்து, உடலைத் தாண்டிய உணர்வை அடைவதற்கா கச் சொல்லப்படுகின்றன. இவை உடலைச் சுத்தம் செய்து, நாம் அதைத் தாண்டி செல்ல உதவுகின்றன. உண்மையில், சுத்தம் செய்வதும், தாண்டிச் செல்வதும் ஒன்றே!

‘கடன் அப்படி சொல்கிறகள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘கடன் பெரிய தவளாக வேண்டுமென, ‘என சிளுவயதிலிருந்தே கன்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயல்படுத்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவகமனித்தார்.

அதனால் இப்போது தியர் ‘இறைவனிடம் சரணடையுங்கள்’ என்று சொல்கின்றார். அவர் விரிவடைந்துவிட்டதால், ‘அவர்’ என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்துகிறார். பாதா, முழுமையாக அவரிடம் சரணடையுங்கள். அவனின் கருணையால் நீ அழிவற்ற தன்னர்வு நிலையையும், உயர்ந்த அமைதியையும் அடைவாய்.

அவர் பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு நிலைக்கு விரிவடைந்த சக்தி தரிசனம் தர இருக்கிறார். தன் சக்தியை அர்ச்சனின் மீது பொழியத் தயாராக இருக்கிறார்.

கேள்வி: குவாமிஜி, கிருஷ்ணன் அர்ச்சனைக்கு சக்தி தரிசனம் தருவது பற்றிக் கூறினீர்கள். இது எதைக் குறிக்கிறது என்பதை விளக்க முடியுமா?

ஆம், சக்தி தரிசனம் அல்லது ஆனந்த தரிசனம் என்பது கிருஷ்ணர் அர்ச்சனைனுக்குத் தந்த அதே தரிசனம்தான். ஞானிகளால், ஞான குருமார்களால் அவர்களுக்குப் பக்கத்துவங்களுக்கும் தரப்படுகிறது. அது இறைசக்தியின், பிரபஞ்ச சக்தியில், அந்த ‘பரசக்தி’* யின் தரிசனம், தவிர உங்கள் முன்பு அமர்ந்திருக்கும் குருநாதருடையதகல்ல.

நான் ஆனந்த தரிசனம் கொடுப்பது பற்றிப் பேசும் போது, நான் வெறும் பார்வையாளராக என்னைச் சாட்சியாகப் பார்க்கிறேன். ஏனென்றால் அதை நடத்துபவள் ‘ப்ராசக்தி’*.

‘தரிசன்’ என்ற வார்த்தை ‘தர்ஷனா’ என்ற சமஸ்கிருத வார்த்தையிலிருந்து வந்துள்ளது. அதற்கு ‘அனுபவம்’ என்று பொருள். ‘நீங்கள் எதிரில் பார்க்கின்ற மடாலய காட்சி’* இது பார்க்கப்படாத மூலநிலைக் கண்ணின் மூலமாக நடைபெறுகிறது. குருநாதர் ஆனந்த தரிசனம் தருவது உங்கள் புத்தியை விழிப்புணர்வடைய செய்து உங்கள்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். கடுமையாக எனக்கு வேலை கிடைத்ததற்காக அவர் துயரப்பட்டுத்தான் இருந்தார். என் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது…

‘கடன் அப்படி சொல்கிறாய்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘கடன் பெரிய தவளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செயல்படுத்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவகமனித்தார்.

மூன்றாவது கண்ணைத் திறந்து வைத்து விழிப்புணர்வைத் திறக்கின்றார். திரிசனம் என்பது உடல்ரீதியான அனுபவம் அன்று. அது உணர்வு ரீதியான அனுபவம்.

சக்தி தரிசனம் அல்லது ஆனந்த தரிசனத்தின் போது, குருநாதர் பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வோடு ஒன்றி விடுகிறார். அவர் உருவமற்று உருவத்தில் இருக்கிறார். அவரே இறைசக்தியாக இருக்கிறார். ஆனந்த தசிசனத்தின் மூலம், அவரது ஆன்மாவான அன்பினாலும் கருணையாலும், தன்னை எல்லோர்க்கும் திறக்கிறார், அவர்களும் அவர் மூலம் அந்த உணர்வு நிலையை அடைவதற்காக.

அதைப் பெறுபவர் குருநாதரின் கருணையை, அளவற்ற தீவிரத்தன்மையை உண்கின்றார். குருநாதர் இறைசக்தியோடு தரிசனம் செயல்படுகிறார். தரிசனத்தின் சமயமாக வெளிப்படுகிறார். தரிசனத்தின் போது அவர் இறைசக்தியை ஒவ்வொருவர் மீதும் செலுத்தத் தன் ஆற்றலைத் தருகிறார். இறைசக்தியின் மனத்தைப் பரப்பும் விதையை விதைக்கிறார்.

நீங்கள் அதைப் பெறத் தயாராக இருந்தால் அது உங்களுக்குள் இறங்கி, உங்களது உணர்வு நிலையை உருமாற்றும் அடையாச் செய்யும். நீங்கள் உங்களுக்குள் அமைதியைத் தேடி, தீர்க்க அறிவின் பிடியிலிருந்தும், எண்ணங்கள் மற்றும் வார்த்தைகளிலிருந்தும் விடுபட்டால், நீங்களும் உங்களைச் சுற்றியுள்ள அந்த ஆனந்தக் கடலின் ஒரு துளியாவீர்கள்.

பக்கிரிடம் எதிர்ப்பார்க்கும் ஒரே தகுதி, நம்பிக்கையும், திறந்த தன்மையும் திறன். உங்கள் மனதைச் சில நிமிடங்கள் விட்டு அங்கே உருவாக்கப்படும் மனநிலை, குழலோடு ஒல்நிறைவாள் என்றால், நீங்கள் குருநாதர் வெளிப்படுத்தும் இறைசக்தியின் மீது உங்கள் நன்றியை அளிப்பீர்கள்.

தரிசனத்தின் போது வெளிப்படும் ஆனந்தம், சீர்த்தனங்களால் (தெய்வீக இசையால்) ஆழ்மாக்கப்படும். மனதைக் கட்டறுத்து உங்களை அந்த முழுமையை உணர அழைத்துச் செல்லும். மனம் விடுமுறையில் சென்று, உணர்வை அதன் சுமைகளிலிருந்து விடுவித்து, அந்த ஆன்மா உண்மையில் அது தான் என்பதை உண்றுது, அந்த இறைசக்தியின் பாகமாக, ஆனந்தத்தை வெளிப்படுத்தும். மனம் மறைந்து, வெற்றிடம் ஏற்பட்டு, வாழ்க்கை மீதான அன்பால் நிரப்பப்படும்.

ஆனந்த தரிசனம் என்பது எல்லாவிதமான சமூகப் பொருளாதார எல்லைகள் உடையும் நேரம். ஒருவர் எல்லாரிடமும் அந்த தெய்வீகத்தை உணர்ந்து, இந்த உணர்வு தரும் விடுதலையை உணர்கின்றார். எல்லாவித தன்மையை மற்றவர்களின் அடையாளங்களும் மனித மனங்கள் ஒற்றுமைச் கொள்ளப்படுகிறது. எல்லோரும், எல்லாமும் ஆனந்தமாக ஏற்றுக் கொள்ளப்படுகிறது. ஒவ்வொரு ஆன்மாவும் தன் புத்திசாலித்தனத்தை, தனக்குள் இருந்து தெய்வகத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.

மற்ற நேரங்களில் குருவின்வார்த்தைகளைகாணும் கேட் சலாம். ஆனால் தரிசனத்தின் போது குருநாதர் பேசமாட்டார். அவர், இறைசக்தியைச் சுமந்துகொண்டு இருப்பார். அது பெரிய, நேரடியான குருநாதரிடமிருந்து எல்லா உருவங்களுக்கும் ஆனந்தப் பாதை. நீங்கள் அமைதியுடனும் விழிப்புணர்வுடனும் இருந்தால், பார்ப்பீர்கள். எண்ணங்கள், வார்த்தைகளில் சிக்கிக் கொண்டால் தவறவிட்டு விடுவீர்கள்.

நீங்கள் அலசி, ஆராய்ந்து பார்த்து, தரிசனத்தை எற்கலாமா தள்ளிவைக்கலாமா என்று பார்த்து முடிவு செய்யல் அதைத் தவற விட்டுவிடுவீர்கள். எந்தவிதத் திற்பும் அல்லது கேள்விக்கு, வார்த்தைகளில் பேச முயற்சி செய்யாமல், நேர்மறை எதிர்மறையான உணர்வுகளில் இல்லாமல் இருந்தால், நீங்கள் அந்த இயற்கையைப் பிடித்துவிட்டீர்கள். அது உங்களுக்குள் அமைதியான கருத்து ரீதியான அன்பாக இல்லாமல் இருந்தாலும், ஏற்கனவே உங்களுக்குள் எப்போதும் நடக்கும் ஆழிரக்கணக்கான மக்களின் உள்மாற்றத்தைத் தரும் அனுபவம்.

உலகம் முழுதும் உள்ள மக்கள் ஆனந்த கிடைப்பது, ஆன்மீக அனுபவங்கள் பலப்படல். மக்கள் குணமடைதல், இறை தரிசனம் கிடைப்பது, ஆன்மீக அனுபவங்கள், இப்படிப் பல நிகழ்கின்றன.

இந்த சக்தியைப் பலரும் பலவிதமாக உள்வாங்குகின்றனர். தரிசனத்தின்போது அனுபவம் கிடைக்கவேண்டும் என்ற பேராசையோடு செல்லவேண்டாம். எது நடக்கிறதோ அது நடக்கிறது. அப்படியொ தரிசனத்தைப் பெறு இடம் உருவாக்கப்படும். சக்திக்கு இயற்கையான புத்திசாலித்தனம் உண்டு. அது என்ன செய்யவேண்டுமோ அதைச் செய்யும். அமைதி பற்றிய எதிர்பார்ப்பும், எதிர்வினையோ, வெற்றிடத்தையோ, சக்தியையோ எதுவும்

எதிர்பார்க்கத் தேவையில்லை.

பிரார்த்தனை உணர்வோடு இருங்கள். அதுபோதும். இது உங்களை அதிகம் உறுமாற்றும். பிரார்த்தனையை எப்படு எதையும் கேட்டபடில்லை. அது எல்லாவற்றின்மீதும் ஆழ்மான நன்றியை உணர்வதே. உண்மையில் குருநாதர் உங்களை விரும்புகிற எதையும் கேட்க அனுமதிக்கிறார். எந்த பிரச்சினைக்கான தீர்வையும் நீங்கள் கேட்கலாம்.

ஆனால் அந்த நிமிடம் கேட்பது சிரமமான விஷயமாகி விடுகிறது. கேட்கும் மனதிலை வரும்போது, நீங்கள் தவறவிடுகின்றீர்கள். கேட்பதற்கு மனம் வேண்டும். மனம் உள்ளே வந்தாலே, அனுபவம் தவறிவிடும்.

தரிசனத்தின்போது கேள்விகள் கேட்கப்பட்டால், குருநாதர், கருணையோடும், அக்கறையோடும் பதில் தருவார். ஒவ்வொருவர்க்கும் தனித்தனியான பதில் தருவார் கேள்வி நன்றாகவே இருந்தாலும். ஒவ்வொரு வார்த்தையும் ஆன்மாவும் தனியானது. அதன் பாதிப்பும் தனி. ஒவ்வொருவருக்கும் குருவே தனியே இருக்கிறார். முழுமையாக குருநாதர் அவர்களது ஆன்மாவின் தேடலை அறிந்து பதில் தருகிறார். முழுமையாக குருநாதர்மீது நம்பிக்கை வைப்பவர்களிடம் நான் ‘பார்த்துக் கொள்கிறேன்’ என்பார். மக்கள் எதிர்பார்ப்பு, படப்பட்ட மனச் கேள்வி இவற்றை விட்டுவிடுகின்றனர், குருநாதரின் வார்த்தை தான் நம்பிக்கை.

அந்த சில நிமிடங்கள், நாம் நம் பிரார்த்தனைகளை மறந்து, இறைசக்தியின்மீது நம்பிக்கை வைத்தால், அனுபவம் நிகழும். ஒரு சிறிதளவு நம்பிக்கை நமக்கு எதுவேண்டும் என்று இறைசக்தி அறியும் என்ற துளி நம்பிக்கை போதும். இந்த அனுகுமுறையோடு போனால், நாம் குருநாதர் தர விரும்புவதைப் பெறலாம். வேறு எதுவும் தேவையில்லை.

‘தரிசனம்’ என்பது உரையாடுவதிலிருந்து உணர்தல்* மற்றும் சங்கமித்தலுக்கு எடுத்துக் கொள்ளும். சங்கமித்தலே நாம் அறிப்படும் ஆன்மீக விஷயங்களைக் கேட்போம். மனதால், அறிவால் தொடர்பு கொள்ள முயற்சிப்போம். வார்த்தைகளைச் சேகரித்து சேகரித்து வைப்போம். இரும்பவும் கேள்விகளோடு வருவோம். தரிசனம் என்பது உணர்வுப் பூர்வமான ஆத்மார்த்தமான உறவுகொள்ளுதல்.

அனுபவம் நிகழ அனுமதிக்கும். மனதை விடுங்கள். இதயப் பூர்வமாய் இருங்கள். மனதால் நீங்கள் இறைசக்தியை அடைவது இயலாது. அது இதயம் மற்றும் ஆத்மாவால் மட்டுமே முடியும். இணைதல் அங்கேதான் நடக்கிறது. தரிசனம் என்பது குருநாதர் உங்களுக்குள் கண்களைப் பார்ப்பார். உங்கள் பிரதிபலிப்பைக் காணலாம். உங்களை தன் பார்வை, தொடுதல், அணைப்பு மூலம் குணப்படுத்துகிறார். ஒவ்வொரு தரிசனத்தின் பிறகும் நீங்கள் புது மனிதராய்த் திரும்புவீர்கள் வாழ்ச்சியானந்த நிலையில்.

ஒவ்வொரு தரிசனமும் வித்தியாசமானது. இறைசக்தியின் மொத்த அழகுமே ஒவ்வொரு முறையும் புதிது. திரும்பக் கிடைக்காத ஒன்று. அதனால் தான் கடவுள் ஒரு கலைஞர்; பொறியியல் வல்லுனர் அல்ல என்று சொல்லப்படுகிறது.

ஒவ்வொரு தரிசனமும் ஒவ்வொரு வழியில் விரிகிறது, புது பரிமாணம், புது ஆற்றல், இதற்குமுன் அறிந்திராதபடி இருக்கிறது. ஒவ்வொரு தரிசனமும் அடுத்தது நிகழும்வரை உயர்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது.

குருநாதரின் சக்திமான்றம் ஆனந்த தரிசனத்தின் போது உங்களை ஆனசகள் அற்ற நிலையை உருவாக்குகிறது. நீங்கள் அனைத்தையும் மறந்து இருந்தால், இருந்த அனைத்தையும் இழந்தால், அது உங்களைப் பலவீனப்படுத்தும். சிறிது முயற்சியுடன், நீங்கள் அந்த ஆசைகளற்ற நிலையை தொடர்ந்து அடையலாம். எப்படி இருந்தாலும் ‘தரிசனம்’ என்பது நேரிடையாக உங்களை குருவின் அன்பினால் ஆசைகளில்லாத நிலையைக் கொண்டு வருவதே ஆகும்.

நீங்கள் முழுக்க முழுக்க ஆனந்தத்திலும், நன்றியிலும் நிறைந்து, முழுக்கக் கிறிந்து இருந்தால், அந்தச்சக்தி உங்களூடுருவிச் சென்று,உங்கள் ஆசைகளை நிறைவேற்றி, ஆசைகளற்ற நிலைக்கு எடுத்துச் செல்லும். முழு அனந்தத்தில் இருபது என்பது முழுக்க முடிந்த ஆசைகள் என்று இல்லை. அது எதற்கும் தீவிர ஆசையில்லாத நிலை. இந்த நிலையில் நீங்கள் குருநாதரிடம் இறந்த மனதோடு அவரை உள்வாங்குகிறீர்கள். எந்த முயற்சியும் தேவையில்லை. உங்கள் முயற்சிகளை விட்டுவிட வேண்டும். அவ்வளவுதான். அதற்குப்பின் அந்த சக்தி பார்த்துக் கொள்ளும். பதியை அதுவே செய்துவிடும். சக்திக்கு இயல்பான

‘சக்தி அப்படிச் சொல்கிறார்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சக்தி பெரிய ஞானக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திரும்பக் கொடுத்தல், இன்னும் பல நிகழ்வுகளைச் செய்வதும் வெற்றிக்கு உதவினார். வேற்றிக்கு உழைத்தார்.

‘சக்தி அப்படிச் சொல்கிறார்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சக்தி பெரிய ஞானக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திரும்பக் கொடுத்தல், இன்னும் பல நிகழ்வுகளைச் செய்வதும் வெற்றிக்கு உதவினார். வேற்றிக்கு உழைத்தார்.

புத்தியும் உண்‌டு. இறைச்சக்தி உங்கள் வழியே ஓடி நீங்கள் அநுமதித்தால் தேவையானத அதுவே செய்து கொள்ளும்.

தரிசனம் என்றால் ஒரு தெளிவான பார்வை மற்றும் ‘பலித்’ என்ற ஒரு தெளிவு. கலங்கலான பார்வை இல்லாமல் தெளிவான பார்வை. வெளிப்படுத்தப்படுகிற சக்தி உண்மையில் பெரும் அநிசயங்களை நிகழ்த்த வல்லது. நீங்கள் போதுமான பிரம்மாண்டத் தகைச் சிறந்த உணரமுடியும். ஒரு அமைதி அங்கே உருவாகிறது.

அந்த இசைக்கும் நடனத்துக்குமிடையில் சற்றிப்பார்க்கிறீர்கள். சட்டென்று உங்களில் ஒரு வலிமையான அமைதியின் அதிர்வொலி அங்கே எல்லாவற்றையும் நடத்திக் கொண்டிருப்பதைப் பார்ப்பீர்கள். அதன்பின் உங்களுக்கு எல்லாமாக இருப்பதைப் பற்றியும், மயைத்திலிருப்பது பற்றியும் புரியும். நீங்கள் எல்லாவற்றையும் உள்ளாற்றையும் அப்போதும் மையத்தில் நிலைத்து, ஆனந்தப் பார்வையாளராக எல்லாவற்றையும் பார்ப்பதைப் புரிந்து கொள்வீர்கள்.

ஒவ்வொரு தரிசனத்துக்குப் பிறகும், ஒவ்வொரு தொடர்தலுக்குப் பிறகும், ஒருவரின் ஆசைகள் புத்திசாலித்தனம் அதிகரிக்கிறது. தெளிவடைகின்றன. ஒன்று பூர்த்தியாகின்றன. அல்லது கழிந்து விடுகின்றன.

குருநாதரின் முன்னால் நீங்கள் முழுதும் இறங்கி இருக்கிறீர்கள். அவர் உங்கள் இருப்புத் தன்மையைப் பார்க்கிறார். எதையும் கொட்பது கால விரயம்தான். ஏனென்றால் நீங்கள் அறியாமையும், குழப்பத்தையும் தன் வெளிப்படுத்துவீர்கள். உங்களுக்கு என்ன தேவை என்று உங்களுக்கு தெரியாது. அவருக்குத் தெரியும். அவரும் உங்களை மேலேடுத்து வர என்ன செய்ய வேண்‌டுமென்று நீங்கள் எதையும் கேட்கத்தேவையில்லை. சரணாகதி மட்டும் போதுமானது.

அந்த அநுமதி உங்களுக்குள் நிகழ அது தன்னை மகிழ்வான வழிகளில் வெளிப்படுத்திக்

இறைசக்தி குருநாதரின் உருவத்தின் ஒவ்வொரு அங்குவதத்திலும் சீரும் தத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. அவரைப் பார்ப்பதே கவனிப்பதே தெய்வீத்தைப் பார்ப்பதாகும். எந்த அளவு அதில் கரைந்திருக்கிறீர்களோ, அந்த அளவு அதனுடன் ஒத்திசைந்து விடுகிறீர்கள்; அந்த அளவு இறைசக்தியின் தொடர்தலுக்கும், உள்ளே இறங்கவும் விழித்துக் கொண்டு அநுமதிக்கிறீர்கள்.

இதுதான் உங்கள் போல் அடையாளங்கள், சந்நோ நெர்முனைகளை உள்ளடக்கி கொண்டாடும் நேரம். இறுக நாற்காலியை கெட்டியாகப் பிடித்துக் கொண்டு இருக்கையில் பெல்ட் போட்டுக் கட்டிக் கொண்டு உட்காரும் நேரம் அல்ல. சக்தி உங்களைத் தொடும். ஆனால் நீங்கள் திறந்த உள்வாங்க மாட்டீர்கள்.

குருநாதரின் பக்கத்தில் இருப்பது ஒன்றே அந்த நேரத்தில் அப்படியே கலந்துவிட வைக்கும். அது உணர்வையும் உணர்வையும் சந்திக்க வைக்கும். எப்படி ஆழ் கடலில் கலக்கிறோமோ, அதே போல் நீங்கள் குருநாதரோடு இறைசக்திக் கலவையான உருவத்தைத் தாங்கியுள்ள உருவமான சக்தி, பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு அவர்கள் கலந்து நீங்கள் புதுப்பிக்கப்பட்டவராகவும் உர்சாகத்தோடும் இருக்கிறீர்கள் தர்சனத்துக்குப் பிறகும். சில நேரங்களில் அது முழு இருவகட நினைத்து போய் விடுகின்றது. அப்போதும் நீங்கள் கடலிவரை அதே உணர்வில் இருக்கிறீர்கள். உணர்வு மாற்றம் உங்களை உயர்ந்த தளத்துக்கு எடுத்துச் செல்கிறது.

ஒருவர் தரிசன நேரத்தில் குருநாதரின் பக்கத்தில் இருந்தால், தான் அறியாத பயம், குற்றவுணர்வு, ஆசைகள், அமைதி, ஆனந்தக் கண்ணீர் எல்லாம் மேலே வரும்.

‘சகுனம் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்’ என விளாதித்தற்கு, ‘தான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என்ன சிறுமையிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாத்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருப்பைத்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக எனக்கு வேளை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஒய்வெடுத்தார். அவருக்கு அப்போதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பண்ணான் எனக்குத் தெரிந்தது...

இருப்பைத்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காகவில் எனக்கு வேளை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஒய்வெடுத்தார். அவருக்கு அப்போதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பண்ணான் எனக்குத் தெரிந்தது...

ஒருவர்க்கு என் என்று தெரியவே தெரியாது இவை எல்லாம் ஆழமான விழிப்புற்ற பழியிலிருந்து குருநாதரின் முன்னிலையில் அருகாமையில் இருப்பதால் நடக்கும் விஷயங்கள்.

யாரும் இந்த உணர்ச்சிகளை மறைத்து அடக்கி வைக்கத் தேவையையில்லை. அவை மேலே வரட்டும். குருநாதரின் முன்னிலையில் முழுதுமாக வெளியே வரட்டும். வார்த்தைகளில் வெளிவர முடியாதவற்றை உணர்ச்சிகளாக வெளியே வரும். இவையெல்லாம் ஆழமாகப் பதிந்துவிட்ட விழிப்புற்ற ஞானக்கள், உங்களையறியாமலே உங்களைத் தெரிந்தவை செய்யக் கூடியவை. இது ஒரு அறிதான வாய்ப்பு செய்க்கப்பட்டு உங்கள் பழைய நிலைவுகளிலிருந்து விடுதலை ஆகியது. எல்லா உணர்ச்சிகளும் மொத்தமாக துளைக்கப்பட்டு விடும், வேரிலிருந்து. குருவின் பொங்குகின்ற கருணை இவற்றைத் துடைத்து எடுத்துவிடும். நீங்கள் உருவாக்கி வைத்த அழுத்தப்பட்ட விஷயங்கள் எல்லாம், நங்கள் வாய்ப்பளித்தல் உடனே நடக்கும்.

தரிசனத்தின் போது எது நடந்தாலும் அது முழுமையாக நடக்கிறது. நீங்கள் செய்துவிடுவீர்கள், நடனமாடுவீர்கள், சிரிப்பீர்கள், அழுவீர்கள். எல்லாமே தர்க்க அறிவுக்கு அப்பாற்பட்டது. இது உள்ளே உணர்ச்சிகள் பொங்குவதால் ஏற்படுகிற விளைவு. கன்னிரோ அல்லது சிரிப்போ குறிப்பிட்ட காரணங்களாக மகிழ்ச்சி அல்லது துக்கத்தால் வருவதில்லை. அவை வெறும் உள்ளே இருந்து வெளிப்படும் வெளிப்பாடுகள்தாம். ஆழமான அதற்கான வாய்ப்பு தரப்பட்டதில்லை. மனதின் காரணங்களில் மனதால் அழுத்தப்பட்டு வைக்கப்பட்டு விட்டது. மனதால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டுத் தொடர்ந்துவிட்டது. ஆன்மா தன்னை இங்கே வெளிப்படுத்துகிறது.

இது நடக்கும்போது, வெளிப்பாடுகள் தர்க்கரீயான விளக்கங்களுடன்கூட இருக்காது. சுத்தமான முழுமை தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்கிறது.

நீங்கள் நிலைப்பதுபோல் நீங்கள் ஒரு ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட நபர் அல்ல. நீங்கள் ஒன்றுக்குள் ஒன்று உங்களுக்குள்ளேயே சண்டையிட்டும் பல துண்டுகளாக ஆளவர். ஒரு கணம் நீங்கள் ஒருறை விரும்புகிறீர்கள். மறுகணம் வேறு ஒன்றை விரும்புகின்றீர்கள். ஒரு குறிப்பிட்ட உணர்ச்சி ஒரு கணம் மேலிடுகிறது. அடுத்த கணம் அதற்கு எதிரான உணர்ச்சி மேலெழுந்தவாறு அமைதியாகக் காட்சிதருகின்றதாலும் 'தரிசனம்' என்பது இந்த வெளியில் மேலெழுந்தவாறு

உள்போராட்டங்களையெல்லாம் விட்டுவிட்டு குருநாதரை செயலாற்ற அனுமதிப்பதே அவருக்கு உங்களைத் தெரியும் ஆகியோல் உங்களுக்கு எது தேவையோ அதைச் செய்வார், நீங்கள் தயங்க வேண்டா. தரிசனம் என்பது எல்லா சுற்றறைசுற்றியும், சேர்ந்துவைத்த ஜீரணிக்கப்படும், நம்மைப்பற்றிய முடிவுகளையும் ஒருமை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, குருநாதரின் நம்மை உருமாற்றம் செய்யும் அன்புக்கு நம்மை இறக்கி வைக்க வேண்டிய நேரம்.

ஒவ்வொரு தரிசனத்தின்போதும், குருநாதர் உங்கள் ஆன்மாவை ஒளியேற்றுகிறார். உண்மையான பரிமாற்றம் அவரிடமிருந்து இந்த நேரத்தில் நடக்கிறது. நீங்கள் அனுமதித்தால், அந்த ஒளியை நீங்கள் எங்கேயிருந்தாலும் எங்கே போனாலும் அங்கே எடுத்துச் செல்லலாம். ஒரு தொடுதல் போதுமானது. அது ஒரு வாய்ப்பு தெரிந்துகொள்ள எந்தவிதமான அறிவு அனுபவம், விளக்கம் ஏதுமில்லாமலேயே.

அந்த சக்தி உங்களை ஆழமாகத் தொட்டால், உங்கள் வாழ்க்கை எப்போதைக்குமாக உருமாற்றமடைந்துவிடும். உங்களுக்குள் ஒரு காலியிடம் எற்பட்டு அங்கே விழிப்புணர்வு எற்பட்டு உங்கள் கேள்விகள் கரைந்து போகும். தெய்வீகத்துக்கு பல சதவிகள் உள்ளன. நீங்கள் நுழைந்தால் அனுபவம் ஒரே அனுபவம் தான். தரிசனம் செய்யப்படுகிற எல்லா கதவுகளும் இறக்கின்ற அது ஒரு இருப்பியான அனுபவத்துக்குத் தரப்படுகிற அரைப்பு. ஒவ்வொருவரும் சவுரம் வேறு வேறு. எந்தக் சவானாலும் சரி, அதைக் கண்டு கொள்வது ஒன்றுதான் முக்கியம்.

தரிசனத்தின் போது வெளிப்படும் சக்தி மிகுந்த தீவிரமானது. அது உங்களின் புத்திசாலித்தனத்தைத் தூண்டி புத்துப்பொருள்பொருள் நிலையிலிருந்து நுண்ணறிவு நிலைக்கு எடுத்துச் செல்கிறது. பல தேரங்களில் நீங்கள் விழிப்புற்ற ஆழமான மரதின் அமைப்புகளில் சிக்கிக் கொள்பவர்கள். இவை உங்களைப் பழக்கமான துன்பங்களை நோக்கி உங்களை இழுத்து விழிப்புற்ற முடிவெடுக்கத் தூண்டும். நுண்ணறிவின், உங்கள் ஆழ்மனதின் ஆழத்தைச் சென்றடைக்கும் தரிசனில் சக்தி உங்கள் நுண்ணறிவை இறக்கி வைக்கும்.

'தசன் அப்படிச் சொல்கிறார்?' என்று விசாரித்ததற்கு, 'கான் பெரிய ஞானி வேண்டுமென்று சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாத்தா. கனவை நிறைவேற்ற உதவும் பொருள், ஆவி ஆகியதையும் செய்வழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவமலிந்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

866

867

ஒருவர்க்கு ஏன் என்று தெரியவே தெரியாது இவை எல்லாம் ஆழ்மான விழிப்பற்ற பகுதியிலிருந்து குருநாதரின் முன்னிலையில் அருகாமையில் இருப்பதால் நடக்கும் விஷயங்கள்.

யாரும் இந்த உணர்ச்சிகளை மறைத்து அடக்கி வைக்கத் தேவையில்லை. அவை மேலே வட்டுமே. குருநாதரின் முன்னிலையில் முழுதுமாக வெளியே வரட்டும். வார்த்தைகளில் வெளிவர முடியாநதவை உணர்ச்சிகளாக வெளியே வரும். இவையெல்லாம் ஆழ்மாநாட பழிந்துவிட விழிப்பற்ற ஜோபங்கள், உங்களையறியாமலே உங்களைத் தெரிந்தற செய்யக் கூடியவை. இது ஒரு அரிதான வாய்ப்பு செதுக்கப்பட்ட உங்கள் பழைய நினைவுகளிலிருந்து விடுதலை அபைதல். எல்லா உணர்ச்சிகளும் மொத்தமாக துடைக்கப்பட்டு விடும், வேரிலிருந்து. குருவின் பொங்குகின்ற கருணை இவற்றைத் துடைக்க எடுத்துவிடும். நீங்கள் உருவாக்கி வைத்த அழுத்தப்பட்ட விஷயங்கள் எல்லாம், நங்கள் வாய்ப்பிரிந்தால் உடைந்து போகும்.

இருபத்தைத்து வரும் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபோதுதான் அவர் தம் வேலையை விட்டார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் பணம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

தரிசனத்தின் போது எது நடந்தாலும் அது முழுமையாக நடக்கிறது. நீங்கள் கைகட்டுவீர்கள், சிரிப்பீர்கள், அழுவீர்கள். நடனமாடுவீர்கள், எல்லாம் தர்க்க அறிவுக்கு அப்பாற்பட்டது. இது உள்ளே உணர்ச்சிகள் பொங்குவதால் ஏற்படுகிற விளைவு. கண்ணீரோ அல்லது சிரிப்போ குறிப்பிட்ட காரணங்களாக மகிழ்ச்சி அல்லது துக்கத்தின் வெளிப்பாடாக இருக்கலாம். அவை வெறும் உள்ளீ ஆழிருந்து வெளிப்படும் வெளிப்பாடுகள்தாம். இந்த ஆழத்திற்கு அதற்கான வாய்ப்பு தரப்படவில்லை. மனதின் காரணத்தால் அது மனதால் அழுத்தப்பட்டு வைக்கப்பட்டு விட்டது. ஆன்மா தன்னை இங்கே வெளிப்படுத்துகிறது.

இது நடக்கும்போது, வெளிப்பாடுகள் தர்க்கரீதியான விளக்கங்களுக்குள் இருக்காது. சுத்தமான முழுமை தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்கிறது.

நீங்கள் நினைப்பதுபோல் நீங்கள் ஒரு ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட நபர் அல்ல. நீங்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று உங்களுக்குள்ளேயே சண்டையிட்டும் பல துண்டுகளாக விரும்புகிறீர்கள். ஒரு கணம் நீங்கள் ஒன்றை விரும்புகிறீர்கள். ஒரு குறிப்பிட்ட உணர்ச்சி ஒரு கணம் மேலிடுகிறது. மறுகணம் வேறு ஒன்றை விரும்புகிறீர்கள். அடுத்த கணம் அதற்கு எதிரான உணர்ச்சி மேலே வருகிறது. நங்கள் குழம்பிவிடுகிறீர்கள்.

உள்போராட்டங்களையெல்லாம் விட்டுவிட்டு குருநாதரை செயலாற்ற அனுமதித்து அவர்க்கு உங்களைத் தெரியும் ஆகையால் உங்களுக்கு எது தேவையோ அதை செய்வார், நீங்கள் தளர்வாக இருங்கள், விட்டுவிட்ட தாயாக இருந்தால். தரிசன நேரம் என்பது எல்லா கற்றவற்றையும், சேர்த்தவைத்த தீர்ப்புகளையும், நம்மைப்பற்றிய முடிவுகளையும் ஒரே அடுக்கி வைக்கவிட்டு, குருநாதரின் நம்மை உருமாற்றும் செய்யும் அன்புக்கு நம்மை இறந்து வைக்க வேண்டிய நேரம்.

ஒவ்வொரு தரிசனத்தின்போதும், குருநாதர் உங்கள் ஆன்மாவை ஒவ்வொற்றுகிறார். உண்மையான பரிமாற்றம் அவரிடமிருந்து இந்த நேரத்தில் நடக்கிறது. நீங்கள் அலுமதித்தால், அந்த ஒளியை நீங்கள் எங்கேயிருந்தாலும் எங்கே போனாலும் அங்கே எடுத்துச் செல்லலாம் உங்கள் கைவளக்கா. ஒரு தொடுதல் போதுமானது. அது ஒரு வாய்ப்பைத் தெரிந்துகொள்ள எந்திதமான அறிவு அனுபவம், விளக்கமும் சொல்லமுடியாதே.

அந்த சக்தி உங்களை ஆழ்மாகத் தொட்டால், உங்கள் வாழ்க்கை எப்போதெக்குமே உருமாற்றமடைந்துவிடும். ஒரு காலிடம் எற்பட்டு அங்கே விழிப்புணர்வுடன் எற்பட்டு உங்கள் கேள்விகள் கரைந்து போகும். தெய்வீகத்துக்கு பல கதவுகள் உள்ளன. நீங்கள் நுழைந்தால் அனுபவம் ஒரே அனுபவம் தான். தரிசனம் சாத்தியப்படுத்தபட்ட எல்லா கதவுகளையும் இறக்கின்ற அது ஒரு இறுதியான அனுபவத்துக்குத் தயார்படுத்த அழைப்பு. ஒவ்வொருவரின் கதவும் வேறு வேறு. எந்தக் கதவானாலும் சரி, அதைத் கண்டு கொள்வது ஒன்றுதான் முக்கியம்.

தரிசனத்தின் போது வெளிப்படும் சக்தி மிகுந்த தீவிரமானது. அது உங்கள் புத்திசாலித்தனத்தைத் தாண்டி புத்திப்பொர்மான நிலையிலிருந்து நுண்ணறிவு நிலைக்கு எடுத்துச் செல்கிறது. பலநோரங்களில் நீங்கள் விழிப்பற்ற ஆழ்மான மனதின் அமைப்புகளில் சிக்கிக் கொள்வீர்கள். இவை உங்களை பழக்கமான துன்பங்களபாதை நோக்கி உங்களை இழுத்து விழிப்பற்ற முடிவெடுக்கத் தூண்டும். நுண்ணறிவின், உங்கள் ஆழ்மனச்சிக்கையை உங்கள் முடிவெடுக்கும் செயலில் சூடுபடுத்தலாம். தரிசனில் சக்தி நீங்கள் நுழைந்துள்ள நிலையை வைக்கும்.

இருபத்தைந்து வருடம்

'ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'ஏன் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை தில்லாடி உடல் பொருள், துவி இன்னதையும் செவ்வனே பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமைந்தார்.

நீங்கள் ஆனந்த தரிசன வேளையில் என்ன நடக்கிறது என ஆழமாக புரிந்து கொள்ளாமல் இருக்கலாம். இது உங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட மாபெரும் பரிசு. இருந்தாலும், அதை திறந்து வைத்து, பற்றிக்கொண்டு கொண்டாடுங்கள். மீதி தானே நிகழும்.

ஆனந்த தரிசனம் என்பது நீங்கள் குருநாததை அருகாமையில் நெருங்கி, அவரின் அன்பை மிக அருகிலிருந்து உணரும்போதும், நேரடியாக சக்தி பரிமாற்றம் அவரிடமிருந்து உங்களுக்குள் செல்வதை உணரும்போதும் நடக்கிறது. நீங்கள் எது இல்லையோ அதை தரிசின் அழித்து விடுகிறது. உங்களுக்குள் மாயையை உருவாக்கும் எல்லாவற்றையும் கடவுளாங்கிய ஆன்மாக்களையும் அழித்துவிடும். தரிசன் என்பது ஒரு பெரிய வாய்ப்பு இறையுணர்வோடு கலந்து ஆனந்தக் கடலில் கரைந்து விடவதற்கு.

ஆனந்த தரிசல், சக்தி விளையாட்டு, ஒரு சுத்தமான பரிசு குருநாதரிடமிருந்து நமக்குக் கிடைக்கக் கூடியது. அது நம்பனதைப்பற்ற கொள்ள; கருணையால் வெள்வரும் நன்கொடை. நீங்க் வெறுமே இறந்து வைத்து அது உள்ளே இறங்க அனுமதித்தால் போதும். அவ்வளவுதான்.

கிருஷ்ணர் தேர்வு செய்யும் நிலையில் இருந்தார். அவரைச் சுற்றி இருந்த அத்தனைபேரும் அவர் அர்ச்சனைகளை தேர்வு செய்து சக்தி அளித்தார். ஆனால் நான் அப்படியி இல்லை. எல்லாவற்றையும் வரவேற்கிறேன். இப்போது காலம் மாறிவிட்டது. பராசக்தி நோக்கி அதிக மக்களை அழுப்புவதும், அதிக மக்களை ஆன்மீகக் கடலில் ஆழ்த்தவதும், பூமியில் அமைதியையும் ஆன்மீகத்தையும் கொண்டு வரும். அதுதான் என் இயக்கத்தின் நோக்கம். பராசக்தி அப்படித்தான் என்னை இயக்கச் சொல்கிறார்.

18.63: நான் இரகசியங்களுக்கெல்லாம் ரகசியமாக அறிவை விளக்கிக்கொள்ளன். இதை முழுவதும் ஆழ்ந்து உணர்ந்துள்ளவனாகிய பிறகு உன் விருப்பம் போல் செய்.

18.64: நீ என் மனதுக்குப் பிடித்த நண்பன் என்பதால் இந்த உண்மையை உனக் குச் சொல்கிறேன். இது எல்லா அறிவிலும் மிகவும் ரகசியமான ஒன்று. இதை என்னிடமிருந்து கேள். உன் நன்மைக்காகத்தான்.

'கருண் அப்படிச் சொல்கிறான்?' என விசாரித்தற்கு, 'சனான் பெரிய ஞானக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கண்டவர் என் தாயை, கனவி தீர்மாக்க உடல், பொருள், இஆவி இனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமனித்தார்.

18.65: என்னைப்பற்றியே எப்போதும் நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் என் பக்தனாக ஆகிவிடு. என்னை வணங்கு உன் நன்றியை எனக்கு அளி. நிச்சயம் நீ என்னை அடைவாய். நான் இதை உனக்கு உறுதியாகக் கூறுகிறேன். நீ என் இனிய நண்பன் ஆனால்.

18.66: எல்லா நெறிமுறைகள் கருத்துகள், ஒழுக்க நியதிகள் அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு எல்லிடம் சரணாக அடைந்துவிடு. நான் உன் எல்லா பாவகரமான விலைவுகளிலிருந்தும் உன்னை விடுவிக்கிறேன். கவலைப்படாதே!

என்ன விலையான வார்த்தைகள்! இந்த மாதிரி முழுமையான அதிகாரம் நிறைந்த வார்த்தைகளை கடவுள் மட்டுமேபேச முடியும்.

என்னைப் பற்றியே எப்போதும் நினை, என் பக்தனாக ஆகிவிடு. என்னை வழிபடு. மேலும் உன் நன்றியை வந்து அடைவாய் நான் இதை உனக்கு உறுதியாகக் கூறுகிறேன். எல்லென்றால் நீ என் உயர்ந்த பக்தன்; எனக்கு அன்பானவனும் கூட.

இப்போது கிருஷ்ணர் இறுதி உபதேசத்துக்கு வருகிறார். இதுதான் அவர் தம் அத்தனை உபதேசத்தின் சாரமாகும். அவர் இந்த வரிகள் மூலம் அர்ச்சனை விழிப்பபெறச் செய்து, கிருஷ்ணண உணர்வு நிலைக்கு, அழிப்பவற்ற உணர்வு நிலை அல்லது ஞான நிலைக்கு வழித்துச் செல்கிறார்.

கிருஷ்ணர் அர்ச்சனை மேல் தன்னையே பொழிந்து அவனை முழுமையத் தன்மையின் அனுபவத்துக்கு விழிப்பணைய வைக்கிறார்.

அவர் சொல்கிறார். எல்லாவற்றையும் விட்டுவிடு. தர்மம் என்று எதையெல்லாம் நினைக்கிறாயோ, வேலியுலக, உள்நுலக

இருபத்தைந்து வரும் போராடிநார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை இடத்தற்குதான் அவர் தயவெடுத்தார். வாழ்க்கைய வாழ அவருக்கு இப்போதுதான் நேரு கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சனான் இப்படிச் சொல்கிறான்?' என விசாரித்தற்கு, 'சனான் பெரிய ஞானக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாயை, கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், இஆவி இனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமனித்தார்.

வாழ்க்கையின் சட்டதிட்டங்களாக எதை தர்மம் என்று நீ நினைக்கிறாயோ அதையெல்லாம் விட்டுவிடு. உள்ளுக்கு தெரிந்த எல்லாவற்றையும் விட்டுவிடு. என்னிடம் சரணடைந்துவிடு. உன்னை நான் எல்லாவற்றிலிருந்தும் விடுபடுத்துகிறேன் பயப்படாதே! கிருஷ்ணர் அவனுக்கு முழு பாதுகாப்பை, அபயத்தைத் தருகிறார்.

சர்வதர்மான் பரித்யாய மமேக ம்ச்ரா நம் வீரஜா அகம் த்வா சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிச்யாமி மா சுகா

இந்த வார்த்தைகள் மூலம் அவர் அர்ச்சுனனுக்கு விடுதலை அளிக்கிறார். அர்ச்சுனனுக்கு இறுதி அனுபவத்தைத் தருகிறார். இந்த வார்த்தைகளின் மூலம், கிருஷ்ணர் அர்ச்சுனன் எல்லாவற்றையும் விட்டுவிடச் செய்து, விடுதலை செய்கிறார். அவருக்கு கடலின் அனுபவத்தை விழிப்புணர்வோடு வாடு உணர்வாகத் தருகிறார். அர்ச்சுனனை, தன் ஒரு துளி, கடலின் பகுதி என்று நின்பவைக்கும் கருத்துக்களை எல்லாம் விட்டுவிட்டு, தளர்வாக, உண்மையை உணரச் செய்கிறார். கடவுள் பற்றிய கருத்துக்களுக்கூட வெறுட் ‘நம்’ கருத்துக்கள் தான். கிருஷ்ணர் அர்ச்சுனனை இந்த கருத்துக்களையும் விட்டுவிட வைத்து, இறுதி உணர்வு நிலைக்கு தள்ளி விடுகிறார்.

இப்போது கிருஷ்ணர் உண்மை அனுபவத்தில் நுழைகிறார்.

கிருஷ்ணர் அர்ச்சுனனை விடுவித்து, நிரந்தரமாக இறுதி அனுபவத்தைத் தருகிறார். நம் இனி இவனை அர்ச்சுனன் என்றுகூடமுடியாது. அவர் கிருஷ்ணராக ஆகிவிட்டார். அவர் கிருஷ்ணனின் உணர்விலையை அடைந்துவிட்டார். இப்போது இருப்பது கிருஷ்ணர் தான். கிருஷ்ணர், அர்ச்சுனன் இருவரும் இருந்த போது, இரண்டு வேறு போராடிகள். ஆனால் இப்போது ஒன்றாகி விட்டபிறகு, இருவர் அங்கே இல்லை. அதற்குப் பெயர் இல்லை. வெறும் சக்தி மட்டுமே.

‘மதங்கள் கூறுகின்ற சட்ட திட்டங்கள் நெறி முறைகள் கூறிய தர்மத்தை யெல்லாம் மறந்துவிடு. என்னை நோக்கித் திரும்பு” நான் உன்னைப் பாதுகாப்பேன் கிருஷ்ணர் மேலும் உண்மைப் பொருளாக இருந்து அவனோடு ஒன்றாகி விட்டபிறகு, இருவர் அங்கே இல்லை. அதற்குப் பெயர் இல்லை. வெறும் சக்தி சொல்கிறார்.

இதைத் தவறாகப் புரிந்து, தவறாக உபயோகப்படுத்தி விடாதீர்கள். பிறகு நீ

870

ங்கள் பெரிய தவறைச் செய்துவிடுவீர்கள். தெய்வசக்தி நீங்கள் நல்லவரா கெட்டவரா, பாவியா, புனிதரா என்றெல்லாம் பார்ப்பதில்லை. ஒரு சந்தர்ப்பமும், விலைமாதரும் தெய்வத்தை அடைவதில் சமமான வாய்ப்பைப் பெறுகிறார்கள். இதுதான் உண்மை. உண்மைதான். நீங்கள் தெய்வத்தின் அருகே வரும்போது அந்த சக்தி உங்களை உருமாற்றுகிறது. உங்கள் எதிர்மறையான தன்மைகள் கரைந்துவிடும். அவை எளிக்கப்பட்டு நீங்கள் பிறந்தபோது இருந்தபடி தூய்மையாக மாறிவிடுவீர்கள்.

மதம் மனிதனால் உருவாக்கப்பட்டது. ஆன்மீகம் குருமார்களால் உருவாக்கப்பட்டது. குருமார்கள் தெய்வசக்தியில் முழு விழிப்புணர்வில் வாழ்கின்றனர். கிருஷ்ணர், சிவன், புத்தர், மகாவீரர் மற்றும் பேசா கிறிஸ்து அனைவரும் ஞானமடைந்த குருமார்கள். அவர்கள் எந்த மதத்துடனும் சம்பந்தப்படுத்திக் கொள்ளவில்லை. அவர்களைப் பின்பற்றி நடந்த வழித்தோன்றல்கள் தான் அவர்கள் பிறந்த கொண்ட இனத்துடி மதங்களைத் தோற்றுவித்தார்கள். அவர்கள்தான் தர்மம், சரியான நடத்தை என்பதை உருவாக்கினார்கள். எந்தக் குருநாதரையும் நீங்கள் எப்படி ஏற்படி எடுத்துக் கொள்வேன் என்று சொல்வதற்காக இறங்கி வரத் தயாரில்லை. அவர்கள் உங்களை ‘விழிப்புணர்வோடு இருங்கள்; அதுவே உங்களை சரியான பாதையில் செலுத்தும்” என்று மட்டுமே சொல்கிறார்கள்.

இப்படி கிருஷ்ணர் முழு அதிகாரத்துடன் உறுதியுடனும் தெளிவாகவும் சொல்கிறார்.

எல்லா சரியான நடத்தை எல்லா மதங்களையும், விட்டு விட வேண்டும் என்று சொல்கிறார். அது உங்களுக்கான தீர்வு.

குணங்களுக்கும் கர்மங்களின் ஆகிக்கும் அப்பாற்பட்டவர். அவரோடு இணைந்துவிட்டால், அவரிடம் சரணடைதல் உங்களை எல்லாவிதமான கர்ம பந்தங்களுக்கும் அப்பால் எடுத்துச்செல்லும்.

இந்த வரிகளைப் புரிந்து அதன்படி நடந்தால், நீங்கள் விடுதலை பெறுவீர்கள். இது கிருஷ்ணர் அளிக்கும் சத்தியம்.

சில நிமிடங்கள் அந்த பரப்பிரம்ம கிருஷ்ணனை அர்ச்சுனனுக்கு ஞான அனுபவத்தைத் தந்த கிருஷ்ணரை இயானிப்போமாக. பிரார்த்திப்போமாக. அதே

871

அனுபவத்தை நமக்கும் தந்து உண்மையின் ஒரு சிறு தரிசனத்தை நமக்கும் காட்டச் சொல்லி வேண்டுகிறோள்வோம். கண்களை மூடி ஆழமாகப் பிரார்த்தியுங்கள். இப்போது இங்கே இல்லை என்று நினைக்க வேண்டாம். அவர் எப்போதும் எல்லாருக்குள்ளும் இந்த பூமியில் இருக்கிறார். உடலைத் தாங்கியிருக்கலாம். சக்தி ரூபத்தில் இருக்கிறார். கோவிலில் உள்ள விக்கிரகங்கள் எல்லாம் அர்க்காவதார் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. அதன் பொருள் ‘தெய்வீக அவதாரங்கள்’. அவர் நமக்காக எப்போதும் எல்லா நேரத்திலும் இருக்கிறார்; எப்போது அழைத்தாலும் கண்களை மூடி ஆழமாகப் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள் நம்பினால் அர்ச்சனைக்குத் தந்த அதே அனுபவத்தைப் பொழியச் சொல்லி பிரார்த்தியுங்கள்.

அதியில் மூழ்கி, தளர்வாக, கிருஷ்ணரின் வார்த்தைகளைக் கேளுங்கள். கேள்விகள் வரும். நீங்கள் கூறும் கேள்விகளுக்குடியிடின்ள் என்ற சுருத்தும், கிருஷ்ணர் கூறும் சரணாகதி நிலையும் ஒன்றா?

பதில்: ஆம். க்ணாநித தர்ணேஇடியின்ள் என்பது எண்ணங்களின் சரணாகதி, மனதின் சரணகதி. அது தான் இறுதியான சரணாகதி. நீங்கள் எண்ணங்களைக் கோர்த்துப் பார்ப்பதை விட்டுவிட்டால், தன்னிச்சையாக நீங்கள் பொருள். நீங்கள் நிகழ்காலத்தில் இருக்கிறீர்கள். அப்போது, நிகழ்காலத்தில் உங்கள் மனம் கரைந்து, அகங்காரம் கராணமல் போய் விடுகிறது.

இது தான் ‘துறவு’ நிலை. கிருஷ்ணர் கூறும் சரணாகதி நிலை.

நாம் புலன்களால் கட்டுப்படுத்தப்படுகிறோம். நாம் எதை உள்வாங்குகிறோமோ, எதை இறந்தகாலத்தில் உள்வாங்கினோமோ அவைதான் நம்மை எதிர்காலத்துக்கு எடுத்துச் செல்கிறது. புலனறிவான எண்ணங்கள், உணர்ச்சிகள் மற்றும் உணர்வுகளை உருவாக்குகிறது.

உணர்ச்சிகள் மற்றும் எண்ணங்கள் தாம் மன அமைத்ப்பை குணத்தை உருவாக்குகிறது. இதைப் புரிந்து கொள்ளுதல் தான் அறிதல் தாழ்வு செய்வதற்குத் தேவையான முதல் மற்றும் கடைசி படியாகும்.

மனதின் இயல்பினால் இணைப்பு அற்ற ஆனந்தமான ஆன்மா.

‘சருன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சான்று பெரிய ஞானக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறுவாங்க உடல், பொருள், ஆவி அழித்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

ஒவ்வொரு எண்ணமும் நீர்க்குமிழி போல் தோன்றி, எழுந்து சாகிறது. தனித்தனியாக, எழுந்து, தனித்தனியே மறைகிறது அடுத்து வருவதற்குள்.

உதாரணம்: நாற்காலியில் உட்கார்ந்திருக்கிறீர்கள். எழுந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற முடிவை எடுக்கிறீர்கள், உட்கார்ந்திருக்கும் எண்ணம் போய்விடுகிறது. கம்ப்யூட்டரில் வேலை செய்து கொண்டிருக்கும்போது அதை அணைக்கும் எண்ணம் வந்தால், அதில் வேலை செய்வேன் என்ற எண்ணம் மறைந்து விடுகிறது. இல்லையா. அதனால் எவ்வொரு எண்ணமும் இனைக்கப்படாத, தொடர்ந்து நடக்க க்கூடிய ஒன்றை ஒன்று தொடரும் எண்ணம்தான். ஒன்று மறைந்தால்தான் அடுத்து ஏற்படும். அதுவான நம் கண்மையான இயல்பு.

நம் உண்மையான இயல்பு என்பது ஒவ்வொரு நிமிடமும் நம் எண்ணங்களை விட்டுவிடுகிறோம்; ஒவ்வொரு எண்ணமும் ஒரு நீர்க்குமிழி போல் தோன்றி, மேலே வந்து, உடைகிறது. அதற்குப் பின் அடுத்தது வர அனுமதிக்கிறது. நம் எண்ணங்கள் நீர்க்குமிழிபோல் செங்குத்தாக (ஒன்றின்மேல் ஒன்றாய்) அமைகின்றன.

நாம் எண்ணங்களைக் கோர்த்துக் கோர்த்துப் பார்க்காமல் ஒவ்வொன்றாக எழுந்து மறைய அனுமதித்தால் அது தான் தொடர்பற்ற இனைக்கப்படாத நிலை என்று சொல்லலாம். இந்த இயற்கையான செயல்முறையை நடக்க அனுமதித்தால், எல்லாமே சரிதான்.

இருந்தாலும், நாம் எண்ணங்களைக் கோர்த்து கோர்த்து ஒரு தின் போல் ஆக்கிவிடுகிறோம். இப்படி செய்வதன் மூலம், நாம் நெடுங்காலம் தரித்தனியாக நடக்கும் செயல்பாட்டைப் படுத்திக் கொண்டிருக்கிறோம். மொத்த பிரச்சனைகளும் இங்கேதான் தொடங்குகிறது. உருவாக்கிலிடுகிறோம். ஒவ்வொரு எண்ணமும் தனித்தனியே எழுந்து மறைய அனுமதித்தால் நாம் டல், மன தளத்தில் சுமையை எடுத்துக் கொள்ள முடியும். நம் உணர்வு சுதந்திரமாகவும் லேசாகவும் இருக்கும். நாம் எண்ணங்களைக் கோர்த்துக் கோர்த்துப் பார்க்கத் தொடங்கினால், நம் உணர்வு துன்பமடைகிறது. சுமையேற்றப்படுவதால் உணர்கிறோம். நம் இருப்பை அது பாதிக்கிறது.

கவலை, இச்சை, திருப்தியின்மை, பொறாமை, பயம், அகங்காரம், கவனத்தேவை இவையெல்லாம் நம் பல நிகழ்ச்சிகளை பல என்னங்களை இணைக்கும் இணைப்புகள், கார்த்துப் பார்ப்பதன் மூலம், சேர்த்துப் பார்ப்பதன் மூலம். நாம் ஒரு கருத்தை உருவாக்கிக் கொண்டு அதன் மூலம் இணைத்துப் பார்க்கக் கூறுக் கொள்கிறோம். நாமாகவே என்னங்களால் ஒரு கற்பனையான தன்மை உருவாக்கிக்கொண்டு அல்லல்படுகிறோம்.

இந்த உணர்சிகள் எல்லாவிதமான வன்முறைகளையும் உருவாக்கும்; மதக்கலவரங்கள், சமூகச் சண்டைகள் அல்லது அரசியல் கொந்தளிப்பு இப்படியெல்லாம் பலவுற்றை ஏற்படுத்தும். இது போன்ற வன்முறைகள் பலவுற்றுக்கும் மூலகாரணம் நம் உணர்சிகள் தாம். அந்த உணர்சிகளுக்கு அடிப்படை நாம் என்னங்களை கார்த்துப் பார்ப்பதன் மூலம் தன்னுளைகளை உருவாக்கி அவற்றுக்கு நம்மை கட்டுப்படுத்தும் அதிகாரத்தைத் தந்துவிடுகிறோம்.

இந்த தன்மை அல்லது தாண்மை உருவாக்கும்போது நாம் செய்கிற முக்கியமான விஷயம்நாம் நம்முருப்பதுக்கேற்ப என்னங்களைத் தேர்வு செய்து அவுற்றை மட்டுமே இணைத்துப் பார்க்கிறோம். இப்படிமான என்னங்களை எல்லாம் இணைக்க இன்னும் ஒன்றும் அல்லது சிலபல என்னங்களால் அதை ஒரு தன்மை உருவாக்கிக் கொள்கிறோம். ஒரு துன்பமான தன்மையும் இன்பமான தன்மையும் மாற்றி மாற்றி உருவாக்கி இந்த 2 உணர்சிகளுக்கும் இடையில் நம்மை ஊசலாட வைத்து விடுகிறோம். இது இரண்டிலிருந்தும் நாம் கழன்று கொண்டு டாமானால், அதுவான ஆனந்தமான வாழ்வுக்குத் தவையான திறவுகோல்.

நாம் அதை விட்டுவிடுவதற்குப்பதில் எப்படி கோர்த்துப் பார்க்கிறோம் என்று ஆழமாக ஆராய்ந்து புரிந்துகொண்டால் நாம் எப்படி துன்பத்தை நாமே உருவாக்கிக் கொள்கிறோம் என்று புரிந்து கொள்வோம். உண்மையில், நம் என்னங்களுக்கு

இந்த உணர்சிகள் எல்லாவிதமான வன்முறைகளையும் உருவாக்கும்; மதக்கலவரங்கள், சமூகச் சண்டைகள் அல்லது அரசியல் கொந்தளிப்பு இப்படியெல்லாம் பலவுற்றை ஏற்படுத்தும். இது போன்ற வன்முறைகள் பலவுற்றுக்கும் மூலகாரணம் நம் உணர்சிகள் தாம். அந்த உணர்சிகளுக்கு அடிப்படை நாம் என்னங்களை கார்த்துப் பார்ப்பதன் மூலம் தன்னுளைகளை உருவாக்கி அவற்றுக்கு நம்மை கட்டுப்படுத்தும் அதிகாரத்தைத் தந்துவிடுகிறோம்.

இருப்பதைத்து வருடம் போராடுவார். அமைதிக்காகவே எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒத்துக்கொள்வார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்படித்தான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சுவரின் அப்புறம் சொல்லிவிட்டு என விசாரித்தற்கு, 'சுவரின் பெரிய ஓரங்களில் வெண்டுமென, ஒரு சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என்ற தகைமை கனவை நிறைமாக்க உடல், பொருள், இவை கனத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உத்கமனித்தார்.

நடுவே இணைப்பு இல்லவே இல்லை. மனம்தான் அப்படி ஒரு இணைப்பை உருவாக்குகிறது.

நாம் நம் என்னங்களாலும் வார்த்தைகளாலும் உயிர்வாழப் பழகிவிட்டோம். அதனால்தான் நாம் இவ்வுறை இந்த என்னங்களால் ஆன தன்முளைத் துருவாக்குகிறோம். நாம் ஏபோதும் ஆசை அல்லது அச்சத்தால் இயக்கப்படுவதால், ஆசை அல்லது அச்சத்தினால் உருவாக்கிவிடுகிறோம். நாம் இதை விட்டு அஞ்சுகிறோம். ஒன்றென்றால் நாம் பிடித்துக் கொள்ள எதுமில்லை. இதுபோன்ற ஒரு கோர்க்கப்படாத, வெறும் குழம்பி போன்ற தன்மை என்னங்களால் ஆன மனநிலையை அனுபவித்ததே இல்லை.

இதுபோன்ற மனநிலை, ஆசை, அல்லது அச்சத்துக்கு இடமேயில்லை. நீங்கள் இருப்பீர்கள். அவ்வளவுதான். இது நாம் எப்போதாவது உணரும் அனுபவம். ரன் என்றால் நாம் இணைத்துப் பார்த்தே பழகிவிட்டோம்.

நமக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கிறது இப்படி இணைத்துப் பார்க்காமல் நாம் இருக்கமுடியும்மா என்று. அப்படி நம்மால் ஆனந்தமாக இருக்க முடியும். ஆனால் முடியாது என்று நாம் நம்புகிறோம்.

இந்த மொத்த விஷயமுமே கற்பனை என்பதை பார்க்கத் தவறி விடுகிறோம். நம் மனமும் வெறும் கற்பனையான. நாம்தான் அதற்கு அடிமைப்பட்டுக் கிடக்கிறோம். இது மனிதீயான அடிமைத்தனம்.

உங்களுக்குள்உருவாகும் என்னங்களைக் கவனியுங்கள். ஒவ்வொரு என்னமும் எழும்போதும், மறைவதையும் அடுத்த என்னம் வருவதையும் பாருங்கள். இந்த என்னங்களை எப்படி ஒரு முயற்சியின்றியே சர்த்துப்பார்த்து, கருத்துக்களை உருவாக்கிக் கொள்கிறோம் என்று பாருங்கள். இவை உங்கள்மேல் நடத்தும் விளையாட்டைக் கவனியுங்கள். நீங்கள் இந்த மொத்த கற்பனையையும் எப்படி உருவாக்குகிறீர்கள் என்று புரிந்துவிடும். என்னங்களைக் கார்த்துக் கோர்த்துப் பார்ப்பதான முதல் பாவம்.

இருப்பதைத்து வருடம் போராடுவார். அமைதிக்காகவே எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒத்துக்கொள்வார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்படித்தான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

இணைக்காமல் இருக்ககின்ற நிலையில் வாழ்வதே ஆனந்த வாழ்க்கைக்கு நேரடியான இறவுகோல். எந்த என்னத்தையும் கோர்த்துப் பார்க்காமல், எந்த

எண்ணாம் / நிகழ்ச்சி பற்றி தீர்ப்பு சொல்லாமல் இருக்க முடிவு செய்து கொள்ளுங்கள். தொடர்புபடுத்திக் கொள்வதால் தெரிந்தால் உடனே விடுபடுத்திக் கொள்ளுங்கள். தவ்வொரு நிமிடமும் இந்த நுட்பம் கு நாபகத்துக்கு வரும்போதெல்லாம், விடுபடுத்திக் கொள்ளும் செயல்பாட்டை செய்து கொண்டே இருங்கள். உங்கள் மன அமைப்பு முழுமையாகவே மாறிவிடும். உள்வியல் நீதியான புரட்சி உங்களுக்குள் நிகழும்.

நாம் கோர்த்துப் பார்க்காமல் விடுபடுத்திக் கொள்ளும் நிலையில் வாழ்ந்தால் நம் சக்தி விரிவடைகிறது இன்னும் அதிக பொறுப்புகளை ஏற்றுக் கொள்ளலாம். துன்பத்துக்கும் இன்பத்துக்குமிடையே செல் அல்லாதும் மனதிலையின்றி வாழலாம். நாம் எப்போதும் ஆனந்தமாக இருக்கலாம். சாதாரணமாக, ஒரு காரணத்தோடு வரும் சந்தோஷத்துக்குக் காரணம் தான் நாம் புழக்கப்படுத்தப்பட் டுள்ளோ என்பதை உணர்ந்து அதைக்குறித்த தீர்ப்பு செய்யாமல் இருக்க முடிவு செய்து கொள்ளுங்கள். உங்கள் மன அமைப்பு முழுமையாகவே மாறிவிடும். உள்வியல் நீதியான புரட்சி உங்களுக்குள் நிகழும்.

நாம். இந்த காரணம் நாம் எண்ணங்களால் உருவாக்கும் மற்றொரு தண்ணு. இதுபோல் உருவாக்குவதை நாம் நிறுத்திவிட்டால், நாம் எப்போதும் ஆனந்தத்தில் இருக்கிறோம்.

விடுபடுத்துதல் என்ற வார்த்தை நாம் மிகவும் விலகி, உணர்ச்சியுற்று, வெறுப்புநிலைகளில் ஒட்டிக்கொள்ள துணிந்து இருப்பதால். எண்ணங்களைக் கொடுத்து, எண்ணத்தை உருவாக்காமல் இருப்பதுதான் துண்டுகளை உருவாக்கும் இயல்பு.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக எண்ணி வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் தம் வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தோம் கிடைத்தது. அவன் பந்தான் எங்கெங்குத்

18.67: இந்த அறிவை, எழுதிமையற் பக்தியுற்று, என்னைக் கவனிக்க விரும்பவாத, என்னைப் பற்றிக் குறைபேசுகிற யார்க்கும் நீ தரக்கூடாது.

18.68: யார் இந்த உயர்ந்த ரகசியத்தைப் பக்தர்களுக்குத் தருகிறார்களோ, அவர்கள் பக்தி மிகுந்த சேவையை எனக்குச் செய்கிறார்கள். கடைசியாக என் சந்தேகமுன்றி என்னிடம் திரும்ப வருகிறார்கள்.

18.69: வேறு யாரும் அதைவிட இனிய சேவை எனக்குச் செய்வதில்லை. பூமியில் வேறு யாரும் எனக்கு அதைவிட அன்பானவர்கள் இல்லை.

18.70: நான் சொல்கிறேன் இந்த புனிதமான உரையாடலைப் படிப்பவர்கள், தங்கள் புத்திசாலித்தனத்தைத் தியாகம் செய்து என்னை வணங்குகின்றனர்.

18.71: இதை யார் நம்பிக்கையுடனும், பொறாமையின்றியும் கேட்கிறார்களோ அவர்கள் பாவகாரியங்களிலிருந்து விலகி, உயர்ந்தவர்கள் வாழும் கிரகங்களை அடைகிறார்கள்.

18.72: ஓ அர்ஜுனா, ஒருமுகப்பட்ட கவனத்தோடு இதைக் கேட்டாயா? உன் அறியாமையால் ஏற்பட்ட மாயை முழுதும் அழிக்கப்பட்டதா?

இந்த வார்த்தைகள் அர்ஜுனனுக்கு மட்டும் சொல்லப்படவில்லை. மனித சமுதாயத்துக்கும்தான்.

நாம் இதைப்படிக்கவேண்டும், கவனிக்கவேண்டும், புரிந்துகொள்ளவேண்டும். இந்த அர்ச்சனனுக்கும் கிருஷ்ணனுக்குமான, நரனுக்கும், நாராயணனுக்குமான உரையாடலைப் படிக்க வேண்டும். கவனிக்கப்பட வோ தேவையில்லை. நமக்கு எது தேவையோ அது இதில் உள்ளது.

யார் என்னிடம் மிகுந்த பக்தியில் இருக்கிறார்களோ நான் இங்கே மிகவும் உயர்ந்த பலனைத் தருவதாகிய, எப்படி வாழ்ந்து என்னை அடைவது என்பதை இங்கே குறிப்பிட்டிருக்கிறேன். யார் இதைப் புரிந்து, என்னையே முழுதும் தியானித்து மனதை விடுகிறாரோ அவர் என்னை சந்தேகமின்றி அடைவார்கள். இது கிருஷ்ணரின் சத்தியம்.

அவர் மொத்த பிரபஞ்சத்தையும் சருணையாலும், அன்பாலும் ஆசீர்வதித்துள்ளார். அதே உணர்வுநிலை மொத்த உலகத்தின் மீதும் துவப்படுதிறது. அவர் இந்த புனித உரையாடலைப் படிக்கிற அத்தனை பேரும் அபரிமித ஞான யோகம், அறிவைத் தியாகம் செய்பவரின் மூலம் அவரை அடையலாம். அதுவே நம்மையும் தருவான் மூலம், நம்மை அந்த அறிவில் துாய்மைப்படுத்திக் கொள்வதன் மூலம் அவரை அடையலாம். அவர்களின் நாம் மறைந்து போகலாம். நெருப்பில் எதையாவது போட்டால் அது மறைந்துவிடுவது போல், நாம் கீதையைப் படிப்பதில் மூழ்கிவிட்டால், நாம் அவர்களின் மறைந்துவிடோம். அவர்தான் இருப்பார்.

'கடன் கப்படச் சொல்லவில்லை?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய தூய்மை வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலே தேவை என்றவர் என் தந்தை. குவை நிழல்க்குள் தலை, பொறுள், துறவி அணிந்தெனுங் செயலித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உகந்தவரிந்தார்.

எப்படி நீங்கள் அகங்காரத்தை விட்டுமிடுவீர்கள்? அது இல்லாதபோது? நீங்கள் ஒரு இருட்டறையில் இருக்கிறீர்கள். அந்த இருட்டு மறையவேண்டும் என்று என்ன விரும்புகிறீர்கள். எப்படி அதை வெளியில் தள்ளுவீர்கள்? அந்த இருட்டோடு சண்டை போட்டு, அதை வலுக்கட்டாயமாக வெளியேற்றுவீர்களா? இல்லை. எத்தனை நேரம் நீங்கள் முயற்சி த்தாலும் தோற்றுவிடுவீர்கள். அதுவும் யாரிடமும் இல்லாத ஒரு விஷயத்திடம்.

அகங்காரம் ஒரு இருட்டு போன்றது. அதற்கு நேர்மறை இருப்பு கிடையாது. இருட்டு எப்படி ஒளியின்மையில் ஏற்படுகிறதோ அப்படி அகங்காரம் விழிப்புணர்வின்மையால் ஏற்படுகிறது. அகங்காரத்தைக் கொல்ல முயற்சிப்பது இருட்டை அறையை வெள்ளிய தள்ளும் விஷயம். இருட்டை வெளியேற்ற நாம் இருட்டில் கவனம் செலுத்தாமல், வெளிச்சத் தில் கவனத்தை செலுத்தவேண்டும். அறையில் வெளிச்சத்தைப் போடச்செய்வோம். ஒரு சிறிய விளக்கைக் கொண்டு வந்தால் போதும், இருட்டு தானாகவே பறந்துவிடும். ‘என்னை அகங்காரத்தை மறந்துவிடுங்கள்; அதற்கு பதிலாக ஒரு விழிப்புணர்வு என்னும் விளக்கை ஏற்றிநீர்கள் போதும். உங்கள் முழு விழிப்புணர்வும் ஒரே யாகிவிட்டால், அகங்காரம் இனி இல்லை.

அகங்காரம் என்பது ஒரு பிரமை. நீங்கள் அதைவிட முடியாது விழிப்புணர்வில்லாத வரை என்றால், எப்படி விடுவது என்று தெரியாது. அதேபோல், நீங்கள் விழிப்புணர்வாக மாறிவிட்டாலும், அதைவிட முடியாது என்று புரிந்து கொண்டு விடுவீர்கள். நீங்கள் கற்று, படித்த ‘அகங்காரத்தை விட்டுவிடல் கட்டு, படித்த அகங்காரத்தை வில்’ தன்னை அறிய உதவும்” என்பது உதவாது. அது மாற்றி நடக்கும். தன்னை அறிதல் நடக்கும். உடனே உங்கள் அகங்காரம் காணாமல் போகும். சரணாகதி ஏற்கனவே நிகழ்ந்துவிட்டது.

மாறாக, இந்தக் கேள்வி உங்கள் இருப்பிலிருந்து எழுந்தது பற்றி மகிழ்கின்றே ன். அகங்காரம் தான் உங்கள் துள்பம், உளைச்சல், படபடப்பு அனைத்துக்கும் காரணம். அது தான் உங்கள் நரகத்தின் வாழ். இதை உண்மையாக விட்டுவேண்டும் என நினைத்தால், இந்த சமயத்திலிருந்து விடுபட்ட நினைத்தால், அது விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவது மட்டும்தான். நீங்கள் தூக்கத்திலிருந்து எழுகிறீர்கள்.

எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு சரணடையுங்கள்.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்துவிட்டதால் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னர் எனக்கு இருக்கிறேன் என்பதில் நிறைவடைவதில்லை.

சரணாகதி செய்ய வேண்டியது எதுவுமில்லை. ‘நான்’ மற்றும் ‘என்னுடையது’ என்பதைத் தவிர வேறு எதுவுமில்லை. கிருஷ்ணர் சரணாகதி எப்படி விடுதலையை, ஞானத்தை அளிக்கிறது என்றும் விளக்குகிறார்.

மீ நான் ஒரு ஆன்மீகவாதி என்று நம்புகிறேன். நான் பல குருமார்களைச் சந்தித்து அவனால் பலன்களைந்தும் இருக்கின்றேன். கண்ஜூக்குக் கெரியாத சக்தியால் நான் வழி நடத்தப்படும் வருகிறேன். ஆனால் நான் எங்கே, எப்படி இருக்கிறேன் என்பதில் நிறைவடைவதில்லை. எதிர்காலத்தை உள்வாங்கி அதை நிஜமாக்க கஷ்டப்பட்டு உழைக்கின்றேன். நான் சரியான பாதையில் செல்கின்றேனா?

மீ சுவாமிஜி! ஒருவரின் அகங்காரத்தை விட்டுவிடுவதுதான் துறவின் இறுதியான படி. அதன் பலன்கருணை என்றும் சொன்னீர்கள். தயவுசெய்து இது எப்படி நடக்கிறது என்று விளக்குங்கள்.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்துவிட்டதால் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னர் எனக்கு இருக்கிறேன் என்பதில் நிறைவடைவதில்லை.

மீ சுவாமிஜி, சடங்குளர் நம்மைப் பிரபஞ்சச் சக்தியோடு தொடர்புகொள்ளவைக்கின்றன என்று சொன்னீர்கள். எப்படி என்று விளக்குங்கள்.

மீ அகங்காரத்தைச் சரணாகதி செய்வதுதான் உண்மையான துறத்தல். ஆனால் சரணாகதி செய்ய அகங்காரம் அல்லது மனது மாறி செய்ய அனுமதி இருக்கவேண்டும். இது முரண்பாடாக இருக்கின்றதே!

மீ சுவாமிஜி! உங்கள் சீடர்கள்நீங்கள் அவர்களை எழுப்புவதாகச் சொல்கின்றார்கள். இது உங்களை அச்சப்படுத்துகிறது. அதன் போருள் என்ன?

மீ நான் ஒரு நித்ய தியான சிகிச்சையாளன். நான் தினம் தியானம் செய்துவருகிறே ன். ஒரு பற்றற்ற தன்மையோடு, எதையும் செய்ய ஆர்வமில்லாதவனாக இருப்பதாகத் தோன்றுகிறது. நான் சோம்பேறித் தனத்தில் விழுந்துவதாக அஞ்சுகிறேன். என்ன நடக்கிறது?

மீ சுவாமிஜி, கல்வி நமக்குப் பிரச்சினைகளைச் சந்தித்து, அலசிப்பார்த்து ஒரு முடிவெடுக்க உதவுகிறது. ஆனால் நீங்கள் சிந்திப்பதை விட்டுவிடச் சொல்கிறீர்கள்.

எப்படி நீங்கள் அங்ககாரத்தை விட்டுவிடுவீர்கள்? அது இல்லாதபோது? நீங்கள் ஒரு இருட்டறையில் இருக்கிறீர்கள். அந்த இருட்டை ஒரு மெழுகுவர்த்தியும் என்ன விரும்புகிறீர்கள். எப்படி. அதை வெளியில் தள்ளுவீர்கள்? அந்த இருட்டேடு சண்டை போட்டு, அதை வளுக்கட்டாயமாக வெளியேற்றுவீர்களா? இல்லை. எத்தனை நேரம் நீங்கள் முயற்சித்தாலும் தோற்றுவிடுவீர்கள். அதுபோல்ம் யாரிடமும் இல்லாத ஒரு விஷயத்திடம்.

அங்ககாரம் ஒரு இருட்டு போல்ன்றது. அதற்கு நேர்மறை இருப்பு கிடையாது. இருட்டு எப்படி ஒளியின்மையில் ஏற்படுகிறதோ அப்படி அகங்காரம் விழிப்புணர்வின்மையால் ஏற்படுகிறது. அகங்காரத்தைக் கொல்ல முயற்சிப்பது இருட்டை அறையை விட்டு வெளியே தள்ளும் விஷயம். இருட்டை வெளியேற்ற நாம் இருட்டில் கவனம் செலுத்தாமல், வெளிச்சத்தில் கவனத்தை செலுத்தவேண்டும். ஒரு சிறிய விளக்கைக் கொண்டு வந்தால் போதும், இருட்டு தானாகவே பறந்துவிடும். எனவே அங்ககாரத்தை மறந்துவிடுங்கள்; அதற்கு பதிலாக ஒரு விழிப்புணர்வு என்னும் விளக்கை ஏற்றினால் போதும். உங்கள் முழு விழிப்புணர்வும் ஒளியாகிவிட்டால், அகங்காரம் இன்ரி இல்லை.

அகங்காரம் என்பது ஒரு பிரமை. நீங்கள் அதைவிட முடியாது விழிப்புணர்வில்லாத வரை ஏன் என்றால், எப்படி விடுவது என்று தெரியாது. அதேபோல், நீங்கள் விழிப்புணர்வாக மாறினால், அதைவிட முடியாது. மாறிவிட எதுவுமில்லை என்று புரிந்து கொண்டு விடுவீர்கள். நீங்கள் கற்று, கட்ட, பிடித்த 'அகங்காரத்தை' விட்டுவிடுதல் கட்ட, பிடித்த ஒரிய உணர்வை உடைத்து விட்டால், அது மாற்றி நடக்கும். தன்னை அறிந்து நடக்கும். உடனே உங்கள் அகங்காரம் காணாமல் போகும். சரணாகதி ஏற்கனவே நிகழ்ந்துவிட்டது.

மாறாக, இந்தக் கேள்வி உங்கள் இருப்பிலிருந்து எழுந்தது பற்றி மகிழ்கின்றேன். அகங்காரம் தான் உங்கள் துன்பம், உளைச்சல், படபடப்பு அனைத்துக்கும் காரணம். அதுவால் உங்கள் நரகத்தின் வாசல். இதை உண்மையாக விட்டுவிட்டால், இந்த சுமையிலிருந்து விடுபட நினைத்தால், அது விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவது மட்டும்தான். நீங்கள் தூக்கத்திலிருந்து எழுவதுபோல்.

எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு சரணடையுங்கள்.

சரணாகதி செய்ய வேண்டியது எதுவுமில்லை. 'நான்' மற்றும் 'என்னுடையது' என்பதைத் தவிர வேறு எதுவுமில்லை. கிருஷ்ணர் சரணாகதி எப்படி இருக்கவேண்டும், ஞானத்தை அறிக்கிரது என்றும் விளக்குகிறார்.

மீ நான் ஒரு ஆன்மீகவாதி என்று நம்புகிறேன். நான் பல குருமார்களைச் சந்தித்து அதனால் பலனைப் பெற்றுள்ளேன். கண்ணுக்குத் தெரியாத கடவுளால் நான் வழி நடத்தப்படுகிறேன். ஆனால் நான் எங்கே, எப்படி இருக்கிறேன் என்பதில் நிச்சயமில்லை. எதிர்காலத்தை உள்வாங்கி அதை நிஜமாக்கக் கஷ்டப்பட்டு உழைக்கின்றேன். நான் சரியான பாதையில் உழைக்கின்றேனா?

மீ சுவாமிஜி! ஒருவரின் அகங்காரத்தை விட்டுவிடுவதுதான் துறவியின் இறுதியான பணி. அதன் பலன்களைக் குறித்தெல்லாம் சொல்லவில்லை. தயவுசெய்து இது எப்படி நடக்கிறது என்று விளக்குங்கள்.

மீ சுவாமிஜி, சடங்குகள் நம்மைப் பிரபஞ்சச் சக்தியோடு தொடர்புகொள்ள வைக்கின்றன என்று சொல்ன்வர்கள். எப்படி என்று விளக்குங்கள்.

மீ அகங்காரத்தைச் சரணாகதி செய்வதுதான் உண்மையான துறத்தல். ஆனால் சரணாகதி செய்ய அங்காரம் அல்லது மனது மாதிரி எதாவது இருக்கவேண்டும். இது முரண்பாடாக இருக்கிறதே?

மீ சுவாமிஜி! உங்கள் சீடர்கள் நீங்கள் அவர்களை எரிப்பதாகச் சொல்கின்றார்கள். இது என்னை அச்சப்படுத்துகிறது. அதன் போருள் என்ன?

மீ நான் ஒரு நித்திய இயான சிகிச்சையாளர். நான் தினம் இயானம் செய்துவருகிறேன். ஒரு பற்றற்ற தன்மையோடு, எதையும் செய்ய ஆர்வமில்லாதவளாய் இருப்பதாகத் தோன்றுகிறது. நான் சோம்பேறித் தனத்தில் விழுவதாக அஞ்சுகிறேன். என்ன நடக்கிறது?

மீ சுவாமிஜி, கல்வி நமக்குப் பிரச்சினைகளைச் சிந்தித்து, அலசிப்பார்த்து ஒரு முடிவெடுக்க உதவுகிறது. ஆனால் நீங்கள் சிந்திப்பதை விட்டுவிடச் சொல்கிறீர்கள்.

பிறகு கல்வியின் முக்கியத்துவம்தான் என்ன?

மீ கிருஷ்ணர் சரணாகதியோடான அவனை அடைய ஞானமடைய வழி என்கின்றார். ஆனால் சரணாகதி எப்பது ஞானமடைவதற்கான எண்ணத்தையும் விட்டுவிடுவது தான் இல்லையா?

மீ சுவாமிதி, கிருஷ்ணர் பற்றுகளை எல்லாம் விட்டுவிடச் சொல்கின்றார். அது தான் ஒரே வழி என்கிறார். இது எப்படி சாத்தியம்?

மீ ஸ்வாமிதி, கிருஷ்ணர் என்னை அறிந்து, எனக்குள் கலப்பதே பக்தி என்கிறார். ஞானம் எப்படி பக்தி ஆக முடியும்.

மீ சுவாமிதி! கிடையில் கிருஷ்ணர் சொல்லும் சரணாகதியும் நீங்கள் சொல்லும் அன்பு கருத்தும் ஒன்றா?

மீ நாம் எப்படி அகங்காரத்தைத் சரணடை முடியும், சரணடைய வேண்டும் என்பதே அகங்காரத்தின் வெளிப்பாடாக இருக்கையில்?

மீ சுவாமிதி, சரணாகதி, துறவு இரண்டும் எப்படி நுட்பங்களாகப்பயன்படுத்தப்பட முடியும் என்று எனக்குப் புரியவில்லை. தயவுசெய்து விளக்குங்கள்.

மீ நாம் என் வாழ்க்கையைச் சந்திக்க அஞ்சுகின்றோம்?

544/568 18.73: அர்ஜுனன் சொன்னார், பகவானே! என் மனதை இப்போது போய்விட்டது. என் நினைவாற்றல் உன் கருணையால் மீண்டும் கிடைக்கப் பெற்றேன். (நான் இப்போது நிலைபெறுவேன், சந்தேகத்திலிருந்து விடுபட்டும், உங்களைப் பணிவதற்கும் தயாராக இருக்கின்றேன்)

18.74: சஞ்சயன் சொன்னார்: இப்படி நான் இரண்டு உயர்ந்த ஆன்மாக்களின் இருஷ்ணர், அர்ஜுனனின் உரையாடலைக் கேட்டேன். உயர்ந்த ஒரு செய்தியைக் கேட்டதில் என் மனதிற்கூச்செரிந்து, உடல் புல்லரிக்கிறது.

“தன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?” என விசாரித்தற்கு, “நான் பெரிய ஞானி வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவு திலுமாக் உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவமனித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

18.75: வியாசரின்கருணையால், கிருஷ்ணரிடமிருந்து நேரடியாக இந்த வார்த்தைகளை அர்ச்சுனனிடம் சொல்லும்போது கட்கும் வாய்ப்பைப் பெற்றேன்.

18.76: அரசனே! நான் இந்த புனித உரையாடலை, கிருஷ்ணருக்கும் அர்ச்சனனுக்குமிடையே நடந்த புனித உரையாடலை நினைத்துப் பார்த்து ஒவ்வொரு நிமிடமும் விறைவிறுப்பு அடைகின்றேன்.

18.77: அரசனே! நான் கிருஷ்ணரின் விசுவ ரூபத்தை நினைந்து பார்க்கும்போதெல்லாம், ஆச்சரியத்தால் உறைந்து, திரும்பத் திரும்ப சந்தோஷத்தில் திளைத்துப் போகிறேன்.

18.78: எங்கெல்லாம் கிருஷ்ணர், ஞானிருக்கெல்லாம் குருநாதர், எங்கெல்லாம் பார்த்தன் வில்லின்தையின் அரசன் இருக்கின்றாரோ, அங்கே வெற்றி, அசாத்திய சக்தி, நியாயம் இருக்கும். இது என் கருத்து.

இந்த கடைசி வரிகளில் அர்ச்சுனனும், சஞ்சயனும் பொறுப்பேற்றுக் கொண்டார்கள்.

அர்ச்சுனன் தன் குருவுக்குத் தலைவணங்கி சொல்கிறார். ‘என் சந்தேகங்கள் தீர்ந்தன. நான் புரிந்துகொண்டேன். நான் தயார். நீங்கள் என்ன சொன்னாலும் நான் தலை வணங்குவேன் மேலும் நான் போர் செய்யவும் தயார்”.

மற்றவை சரித்திரத்தில் இடம்பெற்றுள்ளன. அர்ச்சுனனின் வழிநடத்துதலில் கெளரவப் படை தோற்கடிக்கப்பட்டது. மோத்த கெளரவ சகோதர்கள், ஆச்சாரியர்கள், எல்லா பெரும் படைத்தலைவர்கள் அழிந்தார்கள். பாண்டவ சகோதர்கள் வெற்றி பெற்றார்கள். யுதிஷ்டிரர் யாகங்கள், வேள்விகள் எல்லாம் செய்து சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்தார்.

சிலகாலத்தில் எல்லா பாண்டவர்களும் இறந்து விடுகிறார்கள், இறுதியில் இருஷ்ணரையும் தன் அழியக்கூடிய உருவத்தை விடுகிறார்.

‘தன் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘நான் பெரிய ஞானி வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவு திலுமாக் உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவமனித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

இதுவான் வாழ்க்கை. நீங்கள் ஒரு உருவத்தைத் தாங்கியிருக்கும்வரை, அந்த உருவம்போல் ஒருநாள் அழிந்து போகும். சக்தி தான் எப்போதும் வாழக்கூடியது. அதைத்தான் கிருஷ்ணர் இந்த அத்தியாயங்கள், வரிகள் மூலம் சொல்கிறார். உங்கள் உருவத்தை விட்டுவிட்டு, உருவமற்ற சக்தியாக ஆகிவிடுங்கள்.

இப்போது சஞ்சயன் பேசுகிறார். ஏனென்றால் கிருஷ்ணரும் அர்ஜுனனும் பேசும் நிலையில் இல்லை. கிருஷ்ணர் ஆனந்தத்தில் திளைத்து இருக்கிறார். அர்ஜுனனின் மறைந்தே விட்டார். கிருஷ்ணரோ பரவச நிலையில் இருந்தார். இருவரும் பேசும் மனநிலையில் இல்லை. முதலில் அர்ஜுனன் மனச்சஞ்சலில் இருந்தபோது, திருஷ்ணர் வரும் இடமெல்லை, சஞ்சயன் பேசி அப்போது எதுவுமில்லை, சஞ்சயன் பேசி அழைப்பதைத் தந்தபோது, கிருஷ்ணர் உயர்ந்த விழிப்புணர்வு நிலையிலும் இருந்தனர். அப்போது பேச முன்வந்தார். இருவரும் பேசக்கூடிய மனநிலையில் இல்லாததால் இப்போது இரும்பும் சஞ்சயன் உள்ளே வருகிறார் பேசவதற்கு. இப்போதும் கிருஷ்ணரோ, அர்ஜுனனோ பேசும் நிலையில் இல்லை. ஏனென்றால் இருவருமே அங்கே இல்லை. அர்ஜுனனின் பரப்பிரம்மமாக கிருஷ்ணரின் உணர்வு நிலையில் மூழ்கி மறைந்து போனார். அவர்களுக்கு பேசவதற்கு எதுவுமில்லை.

சஞ்சயன் இருதரப்பினரிடம் சொல்கிறார், "இ அரசரே! நான் இந்த ஆள்மீக உரையாடல் கிருஷ்ணருக்கும் அர்ஜுனனுக்குமிடையே நடந்ததை நினைவு கூர்ந்து பார்க்கும்போதெல்லாம், ஒவ்வொரு கணமும் ஆனந்தத்தில் திளைத்துப் போகிறேன். சஞ்சயன் தன் சந்தோஷத்தையும், ஆனந்தத்தையும் திரும்பத் இதை நினைவு கூர்ந்து பார்க்கும் போதெல்லாம், நான் ஆனந்தத்தில் நிறைக்கப்படுகிறேன். இந்த சத்தியம் முன் ஆன்மாவை நிறைக்கிறது. நான் தெளிவாக அன்பினால் ஆட்கொள்ளப்பட்டுவிட்டே தன்.

884

இருபத்தைந்து சுழி அப்படிஷ் சொல்வீர்களா??" என வினாவித்தற்கு, 'சதான் பெரிய ஊழாக வேண்டுமெனில், என சிருவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து எனைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தமித்தார்.

சஞ்சயன் மேலும் சொல்கிறார், 'வியாசரின் கருணையால் இந்த இரகசிய உரையாடலை எல்லா ஞானிகளுக்கும் குருவரிய கிருஷ்ணரிடமிருந்து கேட்டும் பெற்றேன்". சஞ்சயன் வியாசரின் கருணையை இதற்கு கேட்டதில் ஏற்பட்ட மகிழ்ச்சி வெளிப்படுத்துகிறார். இங்கே வியாசர் என்பது 'குருவைக் குறிக்கிறது. வடக்கு இந்தியாவில் ஒரு வேத நுட்பங்கள் படிக்கப்படும் இடங்கள் (நதுருச்ச கடினுச) வியாசர் தான் ஆதிகுரு. முதல் குருநாதர். அதனால் அவர் குருநாதருக்கு நன்றியைத் தெரிவிக்கிறார். கிருஷ்ணருக்கும், அர்ஜுனனுக்கும் இடையே நடந்த உரையாடலைக் கேட்டும் வாய்ப்பைத் தந்ததற்கு, வியாசர் இந்த மகாபாரதம் என்னும் இதிகாசத்தின் ஆசிரியர். பகவத் கீதை" இந்த இதிகாசத்தின் ஒரு பகுதி.

சஞ்சயன் சொல்கிறார், 'இ அரசரே! நான் கிருஷ்ண பரமாத்மாவிலிருந்து அற்புதமான வடிவத்தை நிலைத்துப் பார்க்கையில் நான் அதிசயத்தால் உறைந்து மன்றும் மன்றும் சந்தோஷப்பட்டுப் போகிறேன். அவர் சொல்வதற்கு வேறு எதுவுமின்றி சந்தோஷத்தில் நிரம்பி வழிந்தார். அவர் இந்த வார்த்தைகள் கூறி எல்லாவற்றையும் அழகாக முடிக்கிறார்.

'சங்கெல்லாம் எல்லாவற்றிக்கும் குருவான கிருஷ்ணர் இருக்கிறார், எங்கெல்லாம் அர்ஜுனன், உயர்ந்த வில்வித்தை வீரன் இருக்கிறாரோ, அங்கே கட்டாயம் வெற்றி, அதிசயர்ந்த சக்தி, நியாயம் எல்லாம் இருக்கும். இது என் கருத்து".

அவர் எல்லாவற்றையும் ஒரு நல்ல ஆசாரியர்தொடு முடிக்கிறார்.

எங்கெல்லாம் கிருஷ்ணரின் பெயர், எங்கெல்லாம் அர்ஜுனன் வசிக்கிறாரோ, ரா, அங்கே வெற்றி, செல்வம், வளம், நியாயம் எல்லாமே இருக்கும். எல்லா தெய்வ சக்தியும் அங்கே பொழியும். அவர் இந்த வார்த்தைகளைக் கூறி முடிக்கிறார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பலன்தான் எங்களுக்குத் தெளிந்தது...

யாத்ர யோகேஸ்வராஹ க்ருஷ்ணோ யாத்ர பார்த்தோ தனுர்தரா தத்ர க்ரீர்விஜயோ புதிர் த்ருவலனிதிர் மதிர்மம

நாம் எப்போதெல்லாம் பகவத் கீதையைப் படிக்கிறோமோ கேட்கிறோமோ, சொல்லிக் கொடுக்கிறோமோ, அங்கே கிருஷ்ணரும் அர்ஜுனனும் இருக்கிறார்கள்.

885

அவர்கள் அங்கே சக்தி வடிவமாக இருக்கின்றார்கள். அவர்கள் இங்கேயும் இருக்கின்றார்கள். இந்த 18 நாட்களும் இங்கே இருந்தார்கள். நீங்கள் இந்த இரண்டு உயர்ந்த ஆத்மாக்களான குரு - சிஷ்யனின் உரையாடலைக் கேட்டுகும், படித்துகும் அதிர்ஷ்டசாலிகள். நீங்கள் செல்வம், உடல்நலம், எந்தக் காரியத்திலும் வெற்றி இவற்றால் ஆசீர்வதிக்கப்படுகிறீர்கள். இந்தக் கிருஷ்ண உணர்வுநிலையை எடுத்துச் செல்லுங்கள். நீங்கள் நித்யானந்தத்தில் இருப்பீர்கள்.

கேள்வி: ஸ்வாமிஜி, துறவு, சரணாகதி எப்படி நுட்பங்களாக உபயோகப்படுதிகின்றன என்று எனக்குப் புரியவில்லை. தயவு செய்து விளக்குங்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். இமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் துய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரும் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

மதலில் நான் ‘நுட்பம்’ என்றால் என்ன பொருளில் சொல்கின்றேன் என்று புரிந்துகொள்ளுங்கள். அதன்பிறகு ‘இறுதியான நுட்பம்’ என்றால் என்ன என்று புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

எல்லாம் ஒருநை ஒப்பபுக்கு தக்களின்றன. மனிதன் தன் உயர்ந்த நிலையிலிருந்து கீழே இறங்கி வந்துவிட்டான். மனிதன் எப்படி இருக்க வேண்டுமோ அப்படி இல்லை. கிறிஸ்துவ பாரம்பரியம் ஆதாம், ஏவாள் இருவருமே துர்யியமாக, ஆனந்தமாக, மகிழ்ச்சியாக, உற்சாகமாக இருந்ததாகச் சொல்கின்றது. ஆதாம் அந்த ஆப்பிளைச் சுவைத்ததால் கீழே வந்ததாகச் சொல்கின்றது. அதற்குப் பின் மனித குலம் எற்பட்டது என்று சொல்லப்படுகின்றது. இந்த பரம்பரை, கீழே வந்து புராண கதைகள் சத்திய யுகம் என்ற யுகம் இருந்ததாகச் சொல்கின்றது.

காலப்போக்கில், நாம் தூய்மையை இழந்து விட்டோம். இயல்பான நிலையிலிருந்து கீழே இறங்கிவிட்டோம். புத்த மதம் மனித இனம் ‘தம்’ அல்லது தூய்மையான நேர்மையில் வாழ்ந்ததாகச் சொல்கின்றது. பிறகு, காலப்போக்கில் நாம் கீழே விழுந்துவிட்டோம். ஒவ்வொரு பரம்பரையிலும் மனிதன் எப்படி இருக்கவேண்டுமோ அப்படி இல்லை. அவன் அவனது உணர்வு நிலையிலிருந்து தான் என்ற நிலைக்கு வந்துவிட்டான்.

ஒரு அழகான உபனிஷத மந்திரம் கூறுகிறது. ‘அம்ருதஸ்ய புத்ரா’ இதன் பொருள் ‘சீரங்கள் அழிவில்லாததின் புதல்வர்கள். கடவுளின் குழந்தைகள்*.

எல்லா மதம், பாரம்பரியம், குருநாதர்கள் ஒத்துக் கொள்கின்ற ஒரே விஷயம், மனிதன் தன்னைத் தாழ்த்திக் கொண்டு விட்டான். அவன் உயர்ந்த நிலையிலிருந்து விழுந்துவிட்டான். அவன் உயர்ந்த நிலையிலிருந்து இறங்கிவிட்டான்.

விஞ்ஞானப்பூர்வமான மனிதன் மிருகத்திலிருந்து வந்தவன். ஆன்மீக ரீதியான, மனிதன் கடவுளிலிருந்து வந்தவன். ஒரு விஷயத்தைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். இந்த இரண்டு கருத்துக்களையும் நீங்கள் புரிந்து கொள்வீர்கள். எது உங்களுக்கு முன்னால் உங்கள் மனதுக்கு சரியானதாக காட்டப்படுகிறதோ, அதனை நோக்கி உங்கள் மனம் செல்லும். எல்லா பாரம்பரியமும் மிக உயர்ந்த உணர்வு நிலை, இறுதியான உணர்வு மிகவும் சரியானதாக முன்வைக்கின்றன. ஒவ்வொரு மதமும், ஆன்மீக பாரம்பரியமும் நாம் நம் இயல்பான நிலையிலிருந்து கீழே வந்துவிட்டோம் என்று சொல்கின்றது.

இறுத்துவர்கள் ‘சொர்க்கம்’ என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்துகின்றனர்கள் இந்துக்கள் ‘மோட்சம்’ என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்துகின்றனர்கள் புத்தர்கள் ‘நிர்வாணா’ என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்துகின்றனர்கள்

ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு வார்த்தையைப் பயன்படுத்தினாலும், நாம் எல்லாரும் புரிந்து கொள்வது நாம் இப்போது உள்ள நிலையை விட உயர்ந்த நிலையை அடையவேண்டும்.

நுட்பம் என்பது நாம் நம்மை உயர்ந்த நிலைக்கு எடுத்துச் செல்லும் ஒரு முறை. இதைத்தான் நான் ‘நுட்பம்’ என்று கூறுகிறேன். நுட்பங்கள் என்பவை நம்மை ஏணி போல் உயர்ந்த உணர்வு நிலைக்கு எடுத்துச் செல்லும். அது உயர்ந்த முறை. உலகத்தில் ஆயிரமாயிரம் உத்திகள் நம் உணர்வு நிலையை உயர்த்திக் கொள்வதற்கு இருக்கின்றன. கண்ணைமூடிக் கொண்டு உட்கார்ந்திருப்பது கூட நாம் மனதைத் தான் ண்டிச் செல்லும் நம் உணர்வை உயர்த்தி நம்மை உயர்த்தும். ஒரு நுட்பம் என்பது ஆழ்மனதின் உத்திகள், பயிற்சிகள் இருக்கின்றன. ஒவ்வொரு மதத்திலும் ஆயிரமாயிரம் உத்திகள் இருக்கின்றன. நாம் மதத்தின் பேரால் செய்யும் எதுவும் நம்மை தாழ்ந்த உணர்விலிருந்து உயர்ந்த உணர்வுக்கு மாற்றிக் கொள்ளும் ஒரு வழிமுறைதான்.

‘சரியானபடி சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஞானி வேண்டுமென, என சிலுவையைசுற்றி தினசரி காண்டவர் என தெரை. இனவே தினமும் உடல், பொருள், உடல் களைந்தெறியும் செவ்விதை என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவமனித்தார்.

நாம் ‘மனிதன்’விருந்து ‘கடவுள்’ நோக்கி நகர்கிறோம். அழியும் தன்மையிலிருந்து அழியாத தன்மைக்கு, சாதாரண தன்மையிலிருந்து தெய்வீகத்துக்குச் செல்ல முயற்சி செய்கிறோம்.

‘ஆர்த்தி’ அல்லது பூசை என்பது ஒரு உத்தி அல்லது முறை கடவுளை அடைவதற்கு,உயர்ந்தஉணர்வுநிலைஅடைவதற்கு. சாதாரணமூச்சுப்பயிற்சியிலிருந்து, பூசை செய்வது வரை எல்லாம் வெவ்வேறு தளத்தில் பயன்படுத்தப்படும் உத்திகள்தான். எல்லாமே தெய்வீகத்தை அடையும் முயற்சிதான். நாம் எந்த வழியில் உணர்வை நோக்கி,ஆன்மீகத்தை நோக்கிச் செல்கின்றோமோ அது நுட்பம் தான்.

பகவத் கீதையில் இருஷ்ணர் பல நுட்பங்களைத் தருகிறார். அவர் அர்ச்சுனனுக்குப் பல தியான நுட்பங்கள் மற்றும் முறைகளை தருகின்றார். சாதாரண நிலையிலிருந்து உயர்ந்த உணர்வு நிலைக்குச் செல்ல தெய்வீக உணர்வு நிலை அடையப் பல நுட்பங்கள், வழிமுறைகள் இருக்கின்றன. அவர் பல உத்திகள் பற்றிப் பேசுகிறார். ஒவ்வொரு சூழலிலும் ஒரு நுட்பம் தான். எல்லாவற்றையும் கேட்டு விட்டு அர்ச்சுனன் குழம்பிப் போய் ‘கடவுளே! இந்த ஆயிரம் நுட்பங்களை ஒவ்வொன்றாக் கேட்டபின்பு நான் இன்னும் அதிகம் குழம்பி விட்டேன். எது சரியாது, எது உயர்ந்தது?’

இன்றும் நாம் அப்படி குழம்பிப் போய்தானிருக்கிறோம். அத்தனை முறைகள், நுட்பங்களைக் கேட்டபிறகு, ஒவ்வொரு குருவும் தன் முறைதான் சி றந்தது என்று சொல்கின்றார்கள். ஒவ்வொரு மதத்தின் தலைவர்களும் தங்களுடையது தான் சிறந்தது என்கிறார்கள். ஒவ்வொரு ஞானியும் அவருடைய நுட்பத்தை உயர்ந்தது என்று சொல்லித் தருகின்றார்கள்.

ஒரு வேடிக்கையான பேச்சு வழக்கில் இருக்கின்றது. அநாதை இரண்டு ஞானிகள் ஒரே விஷயத்தைச் சொன்னால், அதில் ஒருத்தர் பொய் என்று நாம் தெரிந்து கொள்ளலாம். இன்னொருவர் சொன்னால் அதில் ஒருவர் காப்பி அடிக்கிறார். ஏனென்றால் இரண்டு ஞானிகள் ஒரேமாதிரி பேசுவதோடு கொள்வதோ தா இல்லை.

‘சுசன் அப்படிச் சொல்கிறார்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுசன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே எவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறுத்த உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செயவித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலித்தார்.

ஞானமடைதல் என்பது தனியான வழிமுறையில் மலர்தல். அது தனித்தன்மை. கடவுள் ஒரோமாதிரி இரண்டு விஷயங்களை உருவாக்குவதில்லை. அவர் ஒரே மாதிரியான பூக்களை உருவாக்குவதில்லை. ஒரு மனிதன் பூமியில் போது அவர் தனித்தன்மையில் காணப்படுகிறார்.

ஒவ்வொரு ஞானியும் ஒவ்வொரு முறையை மனித குலத்திற்குத்தருகின்றார்கள். ஒவ்வொருவரும் தன் உத்தியை முன் வைக்கின்றார்கள். ஆயிரமாயிரம் நுட்பங்கள், முறைகள், வழிகள் உள்ளன தெய்வத்தன்மையை அடைய.

அர்ச்சுனன் குழம்பிப்போய், ‘சுசு உயர்ந்த முறை, நான் பலமுறைகளை உங்களிடமிருந்து கட்டுள்ளேன்?’ என்று கேட்டான். அர்ச்சுனனால்பாது ஒரு குருவிடமிருந்து கேட்டார். இன்று மக்கள் பலரிடமிருந்து கேட்கின்றார்கள். எது சிறந்த முறை?

பழைய காலத்தில் தியானம் அல்லது ஆன்மீகம் என்பது விற்பவர்களின் சாத்தையாக இருந்தது. இன்று அது வாங்குபவர்களின் சந்தை. அதனால் பழைய காலத்தில் விற்பவர் சந்தை. அதனால் குருமார்கள் முடிவு செய்தார்கள். இன்று சீடர்கள் எது சிறந்தது என முடிவு செய்கின்றார்கள். ‘தியானம்’ என்று இணையதளங்களுக்கு சென்று ‘தியானம்’ என்று கூகுள் போட்டால் 100 விதமான வலை தளம்’ உங்களுக்குக் தெய்வீகான தியானம், முறையெல்லாம் கிடைக்கும். எப்படி? என்ன செய்வது? எது முறை?

90% க்கு மேலானவர்களுக்கு அந்த சந்தோகம் ஏற்படகின்றது, கடைசியில் ஆன்மீகத்துக்குள்ளோய் செல்வதில்லை. இந்த துறையில் அதிக குழப்பம் இருக்கின்றது. என்? எது சரியான முறை? குழம்பிய அர்ச்சுனர் இருஷ்ணரைக் கேட்கிறான், ‘சுசு வழி? எனக்கு இன்றைய வழியைக் காட்டு, உயர்ந்தது, சிறந்தது, இறுதியானது எது?’ இறுதியில்

இருபத்தைந்து வருடம்

சுசன் அப்படிச் சொல்கிறார்?’

வருள் போராளர் அமெரிக்காவில் ஒரு வேலை கிடைத்ததற்கு அவர் சப்புவெத்தார். வாழ்க்கையை வாழ இவருக்கு அப்போதுதான் தெரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் என்குள் தெரிந்தது...

‘சுசன் அப்படிச் சொல்கிறார்?’ ‘என்ன விசாரித்ததற்கு, ‘சுசன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே எவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறுத்த உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செயவித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமலித்தார்.

888

889

அழகாக கிருஷ்ணர் கூறுகிறார். இதுதான் இறுதி முறை; 'எல்லா தர்மம், குழப்பம், எல்லாவற்றையும் என் காலடியில் விட்டுவிட்டு என்னிடம் சரணடைந்துவிடு. நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன் நான் உனக்கு விடுதலை அளிக்கிறேன்'.

இதுதான் மோத்த கீதையின் சுருக்கம். கீதை மோத்த உலகத்தில் தத்துவங்களையெல்லாம் இணை பெற்ற ஒரு அகராதி. இதில் எல்லா தத்துவ மரபுகளின் விதையும் எல்லா பாரம்பரியத்தின் விதைகளும் எல்லா ஆன்மீக உத்திகளும் இருக்கும். இது எல்லா உலக தத்துவங்களின் இணைக்கப்படாத அகராதி போன்றது.

இது மிக அழகான செய்யுள்.

சர்ந்து மனம் பிறிதொரு மனமேகம் சரணம் வேறு ஆகும் த்வா சர்வபாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி ம சுஹர்த்:

திரும்பவும் ஒருமுறை வார்த்தையாகக் சொல்கிறேன். 'சகல்லா நுட்பங்கள், முறைகள் மற்றும் மூலங்கள் எல்லாவற்றையும் விட்டுவிடு. தர்மம் என்றால் வாழும் 'முறை'. இவை எல்லாவற்றையும் விட்டு விடு. எதைப் பற்றியும் கவலைப்படாமல் என் காலடியில் சரணாகதி செய்துவிடு'.

சுசுருதர்மன் பரிதியஜ்ய மமேதம் சரணம் வரஞ்ஜந்!

'சுனையும் ஒரு துளிகூட கலந்து செல்லாதே! எல்லாவற்றையும் கீழே போட்டுவிட்டு என்னிடம் உன் மோத்த ஆன்மாவையும் அர்ப்பணித்துவிடு'.

'சு அகம் த்வா சர்வபாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி ம சுஹர்த்:

'சுஹான் உன் இருளை எல்லாம் அகற்றி, எதிர்மறைத் தன்மையை எல்லாம் நீக்கி, எல்லா பாபத்தையும் உன்னிடமிருந்து நீக்கிவிடுகிறேன். நான் உன்னை விடுதலை செய்கிறேன். நான் உனக்கு ஞான அனுபவத்தைத் தருகிறேன். வருந்தாதே!'

இது கிருஷ்ணர் கூறும் கடைசி வார்த்தை. அது எல்லோரும் தரக்கூடிய இறுதி வார்த்தை. எல்லா ஞான குருமார்களும் சொல்லும் கடைசி வார்த்தை. பேசுவோன், 'சுஹானே வழி; நானே சத்தியம்; நானே ஜீவன்' (தாவோ 14.6)

ஒவ்வொரு குருநாதரின் வாழ்க்கையிலும் கடைசி உபதேசம் சரணாகதி தான். சரணாகதியின் பொருள் என்ன?

நாம் இந்த சரணாகதி என்ற வார்த்தையைக் கேட்டவுடன், இது மிகவும் சலபமான வழி என்று நினைத்துக் கொள்கிறோம். இது சலபமான வழிதான். சரணாகதி செய்ய நாம் எதுவும் செய்ய தேவையில்லை. வேறு எதாவது முறையில் நாம் ஏதாவது செய்ய வேண்டும். பூசை என்றாலும் சரி, சடங்குகள் என்றாலும் சரி நாம் ஏதாவது செய்ய வேண்டும். ஆனால் சரணாகதியில் நாம் எதையும் செய்ய வேண்டாம். அதனால் எல்லோரும் 'சரணாகதி' என்று எதுவும் செய்யாமல் இருப்பது என்று நினைத்துக் கொள்கின்றனர்.

சிலர் கேட்கிறார்கள், 'சுகவாழியில் நான் எல்லாவற்றையும் சரணாகதி செய்துவிட்டேன். என்னுள் எதுவும் நடக்கவில்லை. நான் என்ன செய்யட்டும்?'

நான் சரணாகதி செய்துவிட்டேன். எனக்குள் எதுவும் நடக்கவில்லை என்பதே தவறு. நீங்கள் சரணாகதி செய்துவிட்டால், எதுவும் நடக்க வந்தும் என்றோ கூடது என்றோ நினைக்க மாட்டீர்கள். எதுவும் நடக்கவில்லை என்று நீங்கள் சொல்லும்போதே தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள் சரணாகதி செய்யவில்லை. மக்கள் 'சரணாகதி' என்ற வார்த்தையை உபயோகிக்கின்றனர். ஆனால் அதன் பொருள் புரிவதில்லை. நாம் இப்போது சரணாகதி தத்துவத் தின் இயக்கத்தைப் பார்ப்போம்.

விதம் சாதாரண மக்கள் பயன்படுத்தும் விதத்திலிருந்து வேறுபடுகிறது. நம் குருமார்கள் கூறும் சரணாகதி என்பது எப்படிப் பார்ப்போம்.

சரணாகதியில் 3 நிலைகள் உள்ளன.

முதலாவது 'நான்' என்பதை விடுதல்.

இரண்டாவது 'எனது' என்பதை விடுதல்.

மூன்றாவது 'நான்' மற்றும் 'எனது' என்ற இரண்டையுமே விடுவது.

முதல்நிலை: 'நான்' என்பதை விடுவது

நான் என்பதை விடுவது அகங்காரத்தை மனதை, மன அமைப்பை விடுவது. இது உங்கள் நெழுமுறைகளை விடுவது.

ஒருவர் இராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரைக் கேட்டார், 'சுகுருவே, நான் குடிப்பழக்கத்துக்கு அடிமையாகிவிட்டேன். எப்படி நான் அதை விடமுடியும்?'

இராமகிருஷ்ணர் சொன்னார், 'சுகாரிதேவியிடம் சரணாகதி செய்துவிடு. நீ தானாக விட்டுவிடுவாய்.' சீடர் கேட்டார், 'சுனான் எப்படி இதை காணாக்கி செய்யமுடியும்?' இறைவனிடம் சொல்லுங்கள், 'சதீ கடவுள்க்கும் முன்பு காளியை நினைத்துக்கொள். கொஞ்சம் முதலில் காளிதேவிக்குக் கொடுத்துவிட்டுப் பிறகு குடி'.

இது ஒரு புதிய குழ்நிலை.

இருந்தாலும் அந்த மனிதர் அதுபடியே செய்தார். குடிப்பதற்கு முன்பு, அவர் காளிகேவிக்கு அதை அர்ப்பணித்துவிட்டு, ஓ காளி! இது உன்னுடையதே" என்று சொன்னார். அதற்குப் பின் அதை எடுத்து பிரசாதமாக நினைத்துக்குடித்தார்.

அதற்குப் பின் 3 நாட்கள் கழித்து அவர் சொன்னார், 'சுன்னால் குடிக்கவே முடியவில்லை. நான் முழுதும் மறந்துவிட்டேன்'.

ஆமாம். உண்மையில் நீங்கள் சரணாகதி செய்தால், ஆழமான உறுமாற்றம் நடக்கும். உங்களுக்குள்ளே மனம், மற்றும் பொருள்களிலிருந்து சக்திக்கு மாற்றம் நிகழும். அது மிக ஆழமான ஒருமாற்றம் விளைக்கி சொல்லமுடியாத ஒன்று. நீங்கள் ருசி துப்பார்த்திருந்தால் மட்டுமே, ஒரு சிறிதாவது சரணாகதியின் சாயலை செய்திருந்தால் மட்டுமே அதைப் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

'சதான் கிட்பட் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சதான் பெரிய ஞானக வெண்டுமென, என சிறுவயதின்றே கனவு கண்டவள் என் தாய். கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பெற்றாள். வெற்றிக்கு உழைமனித்தாள்.

இருபத்தைந்து வருடம்

892

உங்களுக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கலாம். ஒரு மனிதன் கடவுளுக்கு மதுவை அர்ப்பணித்தால் மட்டுமே குடிப்பழக்கத்தை விட முடியுமா என்று. ஆனால் அதை அவர் அர்ப்பணம் செய்யும்போது அவரது இதயத்தில் ஆச்சரிய உணர்வு, நான் எப்படி இதை தேவிக்கு தருமுடியும்? நான் இதை எப்படி நான் மிகவும் விரும்பும் என இன்னும் வைத்துக்கொண்டு தருமுடியும். அதற்குபின் இதை நடக்க வேண்டும். இருக்கிறார். அதே கடவுள்தான் நம்முள்ளும் இருக்கிறார் என்ற உண்மையை உணர்ந்த பிறகு, சுனான் எப்படி இதை எனக்கு வேற்றி என் உடம்பைக் கெடுத்துக்கொள்ளலாம்?' என்று கேள்வி கேட்கக் கொண்டார்.

சரணாகதி அவருக்குள் புத்தொளியைத்தந்து அவரைக் காணாக்கி புரிந்துகொள்ளச்செய்தது. இந்த புரிதல் அவரை அவர் கெட்ட பழக்கத்திலிருந்து விடுவித்தது.

இன்னொரு விஷயம். உண்மையில் நீங்கள் உங்கள் மன அமைப்பை, மனிதன் நெறிமுறைகளை தீவிரமாக குருவாக அல்லது கடவுளிடம் சரணாகதி செய்தால் அது முழுக்க முழுக்க சிதறி மறைந்துபோகும். மனம் என்பதே ஒரு பழக்கம்தான். உங்களின் 'நான்' என்று வெறும் 'மனப்பழக்கங்களின் தொகுப்பு' தான். உங்கள் அகங்காரம் என்பது ஒரு சில கட்டுப்பாடுகளின் சேர்க்கைதான். அதை குருவின் காலடியில் போட்டுவிட்டால், உங்கள் 'நான்' என்பதை சரணாகதி செய்துவிட்டால், அது சிறிதாய் உடைந்து மறைந்து போகும்.

ஒரு சிறு விளக்கம் உங்களுக்குப் புரியவைப்பதற்காகச் சொல்கிறேன்.

நீங்கள் வழக்கமாக தினம் காலை 10.00 மணிக்கு காபி குடிக்கிறீர்கள் என்றால், சில காலத்தில் 10.00 மணி ஆனால் போதும் நீங்கள் காபி பற்றி நினைக்கவிட்டாலும் கூட மனம் சொல்லும், மணி 10.00 எனக்குக் காபி வேண்டும் என்று. இது ஒரு அடிமைத்தனம். பழக்கத்தினால் மனம் காபி கேட்கிறது.

அதேபோல்தான் உங்கள் மனநிலைகளும் பழக்கப்படுத்தப்படுகின்றன. மனம் என்பது கூட ஒரு பதிவு செய்யப்பட்ட குறிப்பேடு

'சதான் கிட்பட் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சதான் பெரிய ஞானக வெண்டுமென, என சிறுவயதின்றே கனவு கண்டவள் என் தாய். கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் பெற்றாள். வெற்றிக்கு உழைமனித்தாள்.

இருபத்தைந்து வருடம்

893

போலத்தான். எப்படி காபி பழக்கம் எற்பட்டதோ அதே போல்தான் கவலைப்படுவதும் பழக்கமாக மாறிவிடுகிறது. சந்தோஷமும் பழக்கமாகிறது. ஒவ்வொரு குழலுக்கும் எதிர்வினை புரியப்ப பழகிவிடுகிறோம். இப்போது சொல்லும் ஒரு உதாரணத்தைப் புரிந்து கொண்டாலும் கூடப் போதும். நான் என்ன சொல்கிறேன் என்பது புரிந்துகொள்வீர்கள்.

யாராவது உங்களை விமர்சனம் செய்தால் உடனே பதிலடி கொடுக்கத் துவங்குகிறீர்கள். தொடர்ந்து விவாதங்களில்லாவீர்கள். அவரை நீங்கள் இருப்பி விமர்சிப்பீர்கள். யாராவது புகழ்ந்து பேசினால் உடனே பதிலடி புன்னகை புரிவீர்கள். மிகவும் சந்தோஷமாக, உற்சாகமாக உணர்கிறீர்கள். சேர்மரைச்சேப் பதில் கொடுக்கிறீர்கள். விமர்சித்தால் சங்கடப்படுகிறீர்கள். புகழ்ந்தால், மிகவும் உயர்வாக உணர்கிறீர்கள். இந்தத் தேர்வுகேட உங்கள் மனம் அலைபாய்ந்து பக்குவப்படாதிருப்பதால்தான். அது உங்கள் மன அமைதிப்

பெறும். நான் என்ன சொல்கிறேன் என்பது புரிந்துகொள்வீர்கள்.

காபி குடிக்கும் பழக்கத்துக்கு அடிமையாவதில், தொடாத்தில், நீங்கள் தான் குறிப்பிட்ட நேரம் வரும்போது காபியைக் குடிக்க விரும்புகிறீர்கள். பலமுறை அவ்வாறு விரும்பிக் குடித்ததின், அதன்பின் நீங்கள்தான் தேர்வு செய்கிறீர்கள் என்பதையே மறந்துவிடுகிறீர்கள். அதேபோல் யாராவது விமர்சனம் செய்யும்போது, சங்கடப்படுவதையும் நீங்கள்தான் செய்கிறீர்கள். அதன்பிறகு, பலமுறை அதையே தேர்வுசெய்விட்டதின்படி, நீங்கள்தான் தேர்ந்து எடுத்துகிறீர்கள் என்பதையே மறந்துவிடுகிறீர்கள். யாராவது உங்களை விமர்சித்தால், நீங்கள் இயல்பாகவே தொடர்ந்து விவாதங்களில்லாவீர்கள். நீங்கள் சார்வதைந்து, உற்சாகமிந்து விடுகிறீர்கள். உடனே அதற்குப் பதில் செயல் புரியத் துவங்கிவிடுகிறீர்கள். உங்கள் மன அமைதி, அகங்காரம் எல்லாம் உங்களுடைய தேர்வுதான். உங்கள் மனப்பழக்கம் தான்.

894

உங்கள் மன அமைதிப்பை, அகங்காரத்தைக் கடவுளிடம் சரணாகதி செய்துவிட்டால், நீங்கள் தேர்ந்து எடுக்க முடியாது. உண்மையில் நீங்கள் சரணாகதி செய்துவிட்டால், யாராவது உங்களை விமர்சனம் செய்தால்கூட நீங்கள் புன்னகைத் தேர்வு செய்யமுடியாது. சங்கடப்படுவதாக உணர்வதைத் தேர்வு செய்ய முடியாது. எதில்செயல் புரியத் தேர்ந்தெடுக்க முடியாது.