29. இருபத்தைந்து வருடம்

'தான் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'தான் செய செய ஆனால் வேண்டுமென, என் சிலுவையதிறுந்த செல்வ கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிரம்ப உடல், பொருள், ஆவி எனைத்தழைத்த செவழித்த எனைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஓங்கலாத்தார். மற்றும் சாத்வீக தன்மை இவுற்றை வைத்துத் தேர்வு செய்யப்பட்டு அதில் இறமை அளிக்கப்பட்டது. யார் யார் எல்லாம் தைரியம், தலைமைப் பண்பு இவற்றில் சிறந்து விளங்கினார்களோ அவர்கள் வஷ்டிரியர்கள் ஆனார்கள். உழவு, வியாபாரம் இவற்றில் ஈடுபாடு கொண்டிருந்தவர்கள் வைஷ்யர்கள் ஆனார்கள். மற்றவர்கட்‌டுச் சேவை செய்வது, தங்கள் கரங்களால் வேலை செய்யப் ஈடுபாடு காட்டியவர்கள் 'சூத்திரர்கள்' ஆனார்கள். எந்தப் பிரிவும் உயர்ந்ததாகவோ, தாழ்ந்ததாகவோ கருதப்படவில்லை. இந்தத் தருமுறைப்படி ஏற்படுத்தப்பட்டுத்தப்பட்டு வந்தது. எந்த சாதியும் பரம்பரையாக இல்லை. (இது சமூகத்துக்கு நன்மையாக இருந்தது. காரணம் அவரவர் அவரவர் விருப்பத்துக்கும் குணத்துக்கும் ஏற்ற பாதையைத் தேர்வு செய்து அதை வெளிப்படுத்தினார்கள். அதனால், கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், அடுத்தவர் வேலையைத் இறமையாய்ச் செய்வதை விட, உன் வேலையை செற்றுத் திறமைக்கு குறைவாகச் செய்தால்கூட அது மேலானது. ஒருவர் மற்றவரின் தொல வேலையைச் செய்வது முடியக்கூடிய விஷயம்தான். உத்தரமாக, ஒரு பிராமணர் கல்வியறிவில் சிறந்திருந்தால், அவர் வைசியராகவும் வணிக விஷயங்கள், கணக்குகள் இவற்றிலையாவது இருக்க முடியும். ஆனால், அவர்க்கு வியாபாரியாக ஆகத் தேவையான அறிவோ, விருப்பமோ இருக்காது. இங்கு முறை ஒரு குழந்தை தேர்வு செய்யவும் வாய்ப்பு தருகிறது. குரு மட்டுமே தேர்வு செய்வதில்லை. குழந்தைக்குக் கும் முக்கியத்துவம் தரப்பட்டது. அந்தக் குழந்தையின் வாழ்க்கையல்லவா வடிவமைக்கப்படுகிறது. அதனால் அந்தக் குழந்தையின் உணர்ச்சி, முடிவு ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது. ஆனால் இன்று இந்தியாவில் பெரும்பாலான குழந்தைகளை அதிருப்தியோடு இருக்கிறார்கள். காரணம், அவர்கள் அப்படி இந்தக் குழந்தை என்ற படிக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறாரோ, அதைச் செய்யச் சொல்கிறார்கள். அவர்கள் விரும்புவதை அவசரக் குழந்தைகளுக்குத் தெரு குறைபாடு, இறமை செய்து துன்பப்படும் இருக்கிறது என்று விளக்கமாகச் சொல்லி அதைத் தேர்ந்து எடுக்கச் சொல்வதற்கு 'சாத் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என்று விசாரித்தற்கு, 'சான் பெரிய ஆளாக வேண்டுடேன், என் சிறுவயதிலிருந்தே என்னைக் கண்டவர் என்றுதான். கணவை நிழமாக உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவசித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமனிதார். பதிலாக, நீ என்னடியராகு. அதிலதான் நிறைய வரட்‌சினை கிடைக்கும் அடித்து அதுதான் நான் படிக்க விரும்பினேன். இப்படித்தான் அந்தக் குழந்தை வளர்க்கப்படுகிறது. காலம் செல்லச் செல்ல, இந்த முறை சிறிது சிறிதாக மாறி, பிராமணர்கள் தங்கள் குழந்தைகள் பிராமணர்களாகவே ஆகவேண்டும் என்றனர். இப்படிப் பிறவியிலுள்ளவர்களே பிராமணர்கள். மக்கள் தங்கள் தொழுக்குத் தேற்ப மற்ற பிறவியிலுள்ளோர் விரும்பத்தக்கேற்ப வளைத்து விட்டார்கள். வர்க்கம் அல்லது சாதி முறை பணி நாட்டகளில் கல்வி கற்பதில் தேர்வு செய்யும் விதமாக இருந்தது. இருபத்தைந்து வது வருடம் வகுப்பதற்கு அரம்பித்தார்கள் என்கு வேலை இடத்திற்குத்தான் அவர் ஒவ்வொருத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவர்க்கு அப்படித்தான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... 'சாத் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என்று விசாரித்தற்கு, 'சான் பெரிய ஆளாக வேண்டுடேன், என்று நினை, சிறுவயதிலிருந்தே தான் கண்டவர் என்றுதான். கணவை நிழமாக உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவசித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமனிதார். காலம் செல்லச் செல்ல, இந்த முறை சி றிதுசிறிதாக மாறி, பிராமணர்கள் தங்கள் குழந்தைகள் பிராமணர்களாகவே ஆகவேண்டும் என்றனர். இப்படிப் பிறாமணர்களாகவே பிறவியிலுள்ளவர்களே பிராமணர்கள். மக்கள் தங்கள் தொழுக்குத்தேற்ப மற்றும் அதிகாரம் அடிப்படையில் உருவாகித் தொழில் இந்த சாதிப் பிரிவு இல்லாமல், பிராமணர்கள் இந்த அறிவைச் செய்தித்து வைத்திருக்கவும் நம் வேத பொக்கிஷங்கள் பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் பாதுகாத்து வந்தனர். உங்களுக்குத் தெரியுமோ தெரியமா சிதம்பரத்தில் ஒரு வேத விற்பன்னர்கள் கூட்டமே இந்த வேத ஞானத்தைப் பாதுகாத்தபாதையே முக்கியம் என்று கருதிவேறு எங்கும் அந்த நூல்களை இருந்து வருகிறார்கள். அவர்கள் இந்த இயாகத்தைப் பல பரம்பரைகளாக, பல ஆயிரம் வருடங்களாகச் செய்து வந்ததால்தான் இந்த ஞானத்தைத் தொடர்ந்து காப்பாற்றவதற்காக வாழ்க்கையையும் 10 மைல் தூரத்துக்குள் முடித்துக் கொள்ளத் தயாராய் இருப்பார்கள். யாரும் சம்பளம் கூட தருவதில்லை. நாம் நம் நல்ரியாக பதிலுக்கு என்ன செய்கிறோம். அவர்களைக் கேலி செய்து, பழித்துக் கூறி, அந்த முறையையே குறைகிறோம். அந்தக் குறை கூறும் மக்கள் அதிகாரத்துக்காகவும், பணத்துக்காகவும் செய்கிறார்களே தவிர, சுயநலமற்ற நோக்கத்தோடு அல்ல. அவர்கள் பாரம்பரிய ஞானத்தைக் காப்பாற்றி வைக்க வேறு எந்த உருப்படியான வழியையும் சொல்லவில்லை. நான் பிராமணன் இல்லை. பிராமணர்கள் என்னிடம் வந்து பிராமணர்கள் என்று சொல்லப்படுவதால் சங்கடப்படுவதாகச் சொல்லியிருக்கிறார்கள். அவர்கள் நன்கு படித்தவர்கள். நான் அவர்களுக்குச் சொல்கிறேன். “உங்கள் கலாசாரம், பாரம்பரியம் பறிப்பது கொடுமை” என்கிறார்கள். பாரம்பரியம் இல்லாவிட்டால், லேசத பாரம்பரியம் முன்பே இறந்து போயிருக்கும். இந்த புழக்க மொழிகள் உண்மையாக அவர்கள் கல்விக்கு உண்மையாய் இருந்தவர்களுக்கு மட்டுமே. இங்கேதான் வர்க்க முறை தோற்றுப்போனது. விஞ்ஞானப்புறமான, இது திறமைமான வேலை அமைப்பால், இது படிப்பயாக அநீதிக்கதை உடைக்கும் அமைப்பாக சிதைவறுது. இன்றற்கு பிராமணர்கள் ‘பிராமணர்கள்’ என்று சொல்லிக் கொள்ளுதல் எளிதப் பலனும் அடையவில்லை. பாரம்பரியத்துக்கு உண்மையானவர்களாக இருப்பவர்கள் வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் எளிசகளாக உள்ளனர். மரியாதையின்றி நடத்தப்படுகின்றனர். தம் அறிவைப்பயன்படுத்தி, வாத்தியார்களாக வைசியர்களாக ஆனவர்கள், அதிகாரம், பணம், மரியாதையை பெற்றுக்கொண்டனர். சமூகம் மற்றும் சமூக அமைப்பு இதில் உள்ள பிரச்சனை இவை தனியாக உள்ளன. நல்ல சமூகங்கள் உள்ளடக்கப் பட்டவையால் இருக்கவேண்டும். இன்று பேச்சிலும், இந்நியா முதலான மற்ற நாடுகளிலும் நம்மிடம் பணம், அதிகாரம் இருந்தால் மதிக்கப்படுகிறோம். அதை எதிர்த்து யாராவது போராட்டம் செய்கிறார்களா? இல்லை. ஒரு சமூகத்தில் மதிப்புக்குரிய முக்கியமான அம்சம் பணம்தான் என்றால் அந்த சமூகம் எப்படி நாகரீகமான வளர்ச்சியடைந்த சமூகமாக இருக்கமுடியும். 830 அந்த அடிப்படையில் பார்த்தால், கிட்டட்டப்பட்ட 10வருடம் நான் வீட்டின்றி இருந்தோ தன். இந்தியாவைத் தவிர வேறு எந்த நாட்டிலும் இருந்தாலும் என்னை மகிப்பபற்றிதிக்க மாட்டார்கள். 9வருடம் இந்தியாவின் குறுக்கும்நடுக்கும்பணிந்திருப்பபயம் செய்து கொண்டிருந்தேன். ரயிலில் டிக்கட் எடுத்ததில்லை. சார்பாட்டுக்கோ தங்கவேற்றோ கா பணம் தந்ததில்லை. மக்கள் எனக்கு இருப்பிடம் உணவு எல்லாம் தந்தார்கள். மேல்நாடாக இருந்தால், என்னை ஒரு சிறையில் வைத்துப் பூட்டியிருப்பார்கள். இந்திய அப்பில் வன்முறைக்கு இடமில்லை. ஒரு இடத்தை அன்றய மூர்க்கத்தனம் இல்லை. யாராவது வீட்டற்றவர்கள் உங்கள் காரின் அருகே வந்தால் உடனே பயந்து கண்ணை மூடிக்கொண்டு கதவை சாத்தி விடுகிறீர்கள். இந்தியாவில் யாரும் அப்படி பிச்சைக்காரர்களைப் பார்த்து பயப்படத் தேவையல்லை. அவர்களுக்கு எத்தம் தாராமல் போனாலும் ஆளாளுக்கு அவர்கள் வன்முறையாளர்களாக விடுவர் என்று பயந்து போவாதல்லை. இருப்பத்து வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் போவாதல்லை. என் அங்கே எற்புடைமை உள்ளது. மேற்கே மனிதர்கள் சொல்கிறார்கள் எற்புடைமை என்பது பலவீனம் வன்முறை அல்ல. எத்தனை புறமயித சமூக மதிப்பீடுகள் ஆகிவிட்டன? நீங்கள் ஒருவரைப் பார்த்துப் பயந்தாள்தான் அவர்கள் மதிக்கிறார்கள். நம் சிந்தனையில் ஒரு அடிப்படையான மாற்றம் எற்பட்டாலொழிய நம் வளர்ச்சியைட்ட முடியாது. இப்போது எதிர்மறை பண்புகள்தான் மதிப்புக்கப்படுகின்றன. அந்த அலுவலிலமை ஆகிவிட்டது. யேசு சொன்னார் ‘எளியவர்கள் பூமியை ஆக்கிரமித்துக்கொள்ளடும்’ வலியவர்களே, வன்முறைவாதிகளே அல்ல. வன்முறையும் க வன்முறை வெற்றி அடையாது. எற்றுக்கொள்வதும், கருணையும்தான் வெற்றி அடையும். கேள்வி : கிருஷ்ணர் சொல்கிறார் சரணாகதிதான் ஞானமடைதலின் வழி என்று. ஆனால் சரணாகதி மற்றும் தவம் எனப்படுவது ஞானமாடைதல் என்பதுக்கோ ஆசையையும் சரணாகதி செய்துவிட வேண்டும் இல்லையா? அழகான கேள்வி! ஆனந்தா என்பவர் புத்தரின் முதன்மைச் சீடர்களில் ஒருவர். நெருங்கிய சீடர்களில் ஒருவர். 42 வருடம் புத்தருக்கு சேவை செய்தார். புத்தரின் நிழல்போல் 831 இருந்தார். யாரும் ஒரு குருநாதர்க்கு அத்தனை நின்றகாலம் சேவை செய்ததில்லை. சேவை செய்து செய்து அதன் மூலம் அவர் ஆழ்ந்த அமைதி, நிம்மதி அடைந்தார். அதிலேயே ஆழ்ந்துபோய் அவர் எப்போதும் புத்தருடைய சக்கதிரிலேயே இருந்து, தள்ளையே மறந்து, ஞானமடைதல் என்றே குறிக்கோளியை மறந்துவிட்டார். புத்தர்,திரும்பத் திரும்பத் திரும்பச்சொன்னார். “ஆனந்தா,குருவிற்குப்பணிவிடை செய்வது நல்லதே! எனக்கு உள்ளனல் மிகவும் சந்தோஷம்தான். ஆனால் நீ ஞானமடைய வேண்டும் எப்படித் தெரியவில்லை” என்றார். ஆனந்தா சொன்னார் “சிரித்துக்கொண்டே, உங்களுக்குச் சேவை செய்வது போதும். யாருக்குத் தேவை ஞானம்? என்றார். புத்தர் இறந்த 24 மணிநேரத்துக்குள் ஆனந்தா ஞானமடைந்தார். அவர் தியாகம் அளப்பரியது. ஆனந்தாவின் சுய தியாகம் மிகவும் அரிதான காணப்படுகிற ஒன்று. அதுபோல் வேறு யாரும் தன் ஞானத்தையே தியாகம்செய்து செத்தி வரலாற்றில் வேறு இல்லை. உண்மையில், பல நேரத்தில் ஆனந்தா புத்தரிடம் சொன்னார். தயவுசெய்து என் ஞானம் பற்றிப் பேசவேண்டாம். நீங்கள் எதாவது சொன்னால், நான் செய்ய வேண்டும். இதை நான் என்னைத் துரத்தி அனுப்பிவிடுவீர்கள். உங்கள் செய்தியைப் பரப்பச்சொல்லி, கூட்டங்களில் நீ யாராக இருந்தாலும் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்திச் சொல்லி அனுப்பி விடுவீர்கள். அனுதினமும் என்னைத் துரத்திக்கொண்டே இருந்து உங்களுக்குச் சேவை செய்கிறேன். ஞானம் பின்னால் கிடைக்கட்டும்? என்ன அவசரம்? நான் உங்களோடு இருப்பதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்” என்றார். பல நேரங்களில் ஆனந்தா புத்தனரப் பார்க்கும்போது அவர் யாராலது ஒரு சீடர் ஞானமடைந்தவுடன் அவரை அனுப்பிவிடுவதற்குப் பார்த்து உள்ளார். அவரைப் புத்தரின் செய்தியைப் பரப்பச் சொல்லி இவரது வாகனமாக அனுப்பிவிடுவார். புத்தர் சொல்வார், ‘சீ இப்போது நீ தயாராகி விட்டாய்; உலகத்தின் வெளி துறத்தில் உள்ள சீடர்களைச்சந்திக்க வேண்டும். உன் மக்களுக்கு விழிப்பூட்டு செய்வாய். அவர்களை எழுப்பு’ ‘சதன் கப்பட்ச சொல்வீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சதான் பெரிய ஞானாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உதல், போருள், ஆவி அணைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவினார்.’ ஒவ்வொரு இரவும் உறங்கிப்போகும் முன்பு ஆனந்தர் பிரார்த்தனை செய்வார், ‘கடவுளே, நான் ஞானமடையாமல் இருக்க உதவி செய்; உன்னிடமிருந்து விலகிப்போக விரும்பவில்லை. புத்தர் இறக்கும் முன்பு கொன்னார், ‘இன்று என் கடைசிநாள்’ ஆனந்தா அழுத் தொடங்கினார். புத்தர் சொன்னார், ‘அழாதே, ஆனந்தா. என் மரணம் தான் உனக்கு ஞானத்தைத் தருமடியும். இல்லாவிடில் நீ ஞானமடைய மாட்டாய். நான்சொன்ன சொல்லை விட்டால், உனக்குப் பிடித்துக்கொள்ள எதுமிருக்காது. எனக்கு இத்தனை காலம் நீ சவை செய்ததுக்கு நன்றி’. புத்தர் குறிப்பிட்டபடி 24 மணிநேரத்துக்குள் ஆனந்தா ஞானமடைந்துவிட்டார். புத்தர் இறந்த விளைவாக கண்களை மூடினார். பிறகு கண்களைத் திறக்கவேயில்லை. மக்கள் கேட்டனர்,சுனீ உன் கண்களைத் திறக்கூடாது? அவர் சொன்னார், “உலகின் மிக அழகான மனிதரைப் பார்த்து விட்டேன். வேறு என்ன இருக்கிறது பார்ப்பதற்கு? எனக்கு இப்போது ஞானமடையும் நேரம் வந்துவிட்டது. என் ஒரே பற்று, பந்தம் புத்தர்தான். அதுவும் இப்போது உடைந்துவிட்டது. ஆனந்தா சொன்னார், ‘ஒரு வேலை எனக்கு உதவிசெய்யத்தான் அவர் இருந்துவிட்டாரோ என்னவோ’ இது ஒரு குரு சீடர் உறவுபற்றி அழகான கதை. இது ஞானத்தையே குருநாதர் மீதிருந்த நன்றியால் இயாகம் செய்துவிட்ட, அரிதான கதை. ஆனந்தம் என்பது முழுமையான விழிப்புணர்வை அடையும்போது பக்க விளைவாக ஏற்படுகிறது. ‘ஞானம்’ என்பது அதன் மறு பெயர். அதற்கு முழுதும் ஒனிமயமாதல் என்பது அர்த்தமாகிறது. இரு விழிப்புணர்வையும் இருள் விழிப்புணர்வையும் குறிப்பிடுகிறது. சாராரணமாக நாம் இரவின்இருள்ப் போல் இருக்கிறோம். நமக்குள் எல்லோரும் இருட்டாக இருக்கிறது. இப்படித்தான் பல பிறவிகளை வாழ்ந்திருக்கிறோம். குரியது ‘சதன் இப்படிச் சொல்வீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சதான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உதல், போருள், ஆவி அணைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவினார்.’ நமக்குள் இன்னும் ஒளி ஏற்றவில்லை. வெளியில் வெளிச்சமாகவும் உள்ளே இருளாகவும் இருக்கிறோம். அதனால்தான் வெகு சுலரே உள்ளே முயற்சி செய்கின்றோம். இருளைக் கண்டு அஞ்சுகின்றனர். அவர்கட்குத் தெரிவதில்லை. ஓர் அவர்கள் அந்த இருட்டான பாதையில் செல்ல வேண்டும் என்று, அவர்கள் புத்தர் சொல்வதைக் கேட்கின்றனர். ‘உள்முகமாகச்செல்‘ என்று அழிந்துகொள்ள ஆனால் அவர்கள் குழம்புகின்றனர். எப்போது பார்த்தாலும் புத்தர் சொல்கிறார் என்று எதுவும் அங்கே தென்படவில்லை. புத்தர் சொல்கிறார் ‘உங்கள் ஒளியைக் காண்பாய்‘ ஆனால் அவர்கள் இருட்டைத்தான் காண்கின்றனர். ‘உள்ளே நீ அழிந்து தன்மை உடையவன்‘ என்று சொல்கிறார். இவர்கள் மரணம் குழந்திருப்பதைப் பார்க்கின்றனர். உங்கள் மரணத்தான் தெரிகிறது. வாழ்க்கை அல்ல. இருளில் அவர்கட்கு மரணம் தான் புலப்படுகிறது. புத்தர் சொல்வார் உள்ளே ஓர் ஆனந்தத்தைக் காண்பாய். இவர்களுக்கு இரோ துன்பமும், பயங்கரமான காட்சி களும்தான் தெரிகின்றன. அங்கே அமைதி தெரியவில்லை. எல்லாம் குழப்பமும், வெறுநடையும்தான். அதனால்தான் மக்கள் முடிவு செய்தனர். புத்தர்கள் எல்லாம் வற்ற பிரச்சனை. அவர்கள் உள்ளே ஒளியைப் பார்த்திருக்கிறார்கள். ஆனால் அவர்கள் மனிதர்கள் அல்ல. அவர்கள் தெய்வமாக இருந்திருக்ககூடும். அப்படி இல்லை. நாம் எல்லாம் சாதாரணமானவர்கள் தான். புத்தர்கள் சத்தியத்தைத்தான் பேசுகிறார்கள். அதை மறுக்கமுடியாது. ஓர் என்றால் அவர்கள் சொல்வதை நாம் நம் சொந்த வாழ்க்கையில் உணரலாம். யேசு கெளம்புத்தர், ஜராதுஸ்திரா, லாவோத்துச இவர்கள் அவர்களில் ஒளி மற்றும் ஆனந்தத்தைப் பற்றிப் பேசுகிறார்கள். அவர்களின் இசையைத் கேட்கிறுள்ளனர். அதை மறுக்க முடியாது. மக்கள் யேசுவின்கருணை அவரைக் கொல்ல வந்தவர்கள் மீதுகூட பாய்ந்ததைப் பார்த்துள்ளனர். யேசு பிரார்த்தித்தார், ‘அவர்கள் என்ன செய்கிறார்கள் என்று அவர்கள் அறியவில்லை, மன்னித்துவிடுங்கள்‘ அவர்கள் விழிப்பற்றநிலையில் இருந்ததால் மன்னித்துவிடும்படி. அவர்கள் செய்யவந்தது எதிர்ப்படுத்துவதற்கு வேறு அவர்களால் என்ன செய்ய முடியும்? அவர்கள் ஆசை, அச்சத்தால் பீடிக்கப்பட்டவர்கள். யேசுவின் இறுதி வார்த்தைகள் கடவுளிடம் அவர்களை மன்னிக்கச் சொல்லி விழிப்பற்ற மனிதர்கள் அதனால் அவர்களைத் தண்டிப்பது சரியல்ல அவர்கள் செயலுக்கு எல்லாம் பொற்க்கின்ற போராட்டத்தை புத்தர்கள் சூற்றை மறுக்கவில்லை அதனால், மக்கள் ஒரு தனி பிரிவு ஞானமடைந்தவர்கள், பிரிவு‘ என்று ஏற்படுத்திவிட்டனர். அவர்கள் நாமெல்லாம் விதைகள் அவர் ஒரு ரோஜாமொட்டு‘ நாம் எப்படி ரோஜாவாக வளர்முடியும்? நாம் வேர்வும்விதைகள் நாம் ரோஜாவை தளை தாழ்ந்து வணங்கலாம். மகிழாதை செயுத்தலாம். ஆனால் ரோஜாவாக முடியாது. இருபத்தைந்து வருடம் போராட்டம் அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் தம் வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... சுயன் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்‘ என விரோதித்தற்கு, ‘சுயான் பெரிய ஞானக் வேண்டுமென்று, நீ சிறுவயதிலிருந்து கற்று நிலையைக் கண்டவர் என்று தத்தை களவை நில்லாத பொருள், உடல், பொருள், இவை அனைத்தையும் செலவைத்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். இப்படி எண்ணின மக்கள் தங்களைத் தாற்றிக்கொண்டனர். இது இயற்கையின்படி தற்றிக்கொண்டனர். உள்ள பிரிவு என்று ஏற்றுக் கொண்டனர். இது கேட்க்குறிது. அவர்கள் நம்மைச் சோர்ந்தவர்கள்தான். நம்மைப் போல் சாதாரணமாய் இருந்தவர்கள் தான். ஒருநாள் சாதாரணமாய் இருந்து, ஒரு நாள் அசாதாரணமாக மாறியவர்கள் தாம். எதோ நிகழ்ந்தது. அது எல்லார்க்கும் நிகழக்கூடும். அவர்கள் விதையாக இருந்தபோது சாதாரணமாக இருந்தார்கள். அவர்களின் சக்தியை உணர்ந்து, தா வந்த மாற்றி தோன்றினார்கள். பாலமாய் மாறினார்கள். இந்தக் கரைக்கும் அடுத்த கரைக்கும் இடையில் எல்லாருக்கும் அதற்கான உரிமை உண்டு. ஒவ்வொருவர்கள்ளும் புத்தத் தன்மையின் விதை 834 இருபத்தைந்து வருடம் போராட்டம் அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் தம் வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... 835 இருபத்தைந்து வருடம் போராட்டம் அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் தம் வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... மேல் சுடுபாடு இருக்கு? என் என்றால் எல்லாருக்கும் இருப்பால். நன்மைச் சிற்றி இருப்பவர்களோடு நாமும் இசைத்து செல்ல வேண்டியுள்ளது. ஒரு புத்திசாலியான மனிதன் எவ்வொரு நிமிடமும் விழிப்புணர்வோடு நகர்கிறான். எல்லாவற்றையும் ஒரு காரணத்தோடுதான் செய்கிறான். அவனுடைய உள்ளார்ந்த மதிப்பீடுகளை வைத்தே அவன் செயல்பிறக்கிறான். அவனுடைய உள் ஒழுங்குகேற்ப சொந்த விழிப்புணர்வின்படி, மற்றவர்களின் வலியுறுத்தலுக்காக வாழ்வதில்லை. தொடக்கத்தில் இல்லாவிட்டாலும், சிக்கிரமே நாம்தெளிவடைந்துவிடுகிறோம் ராம். வழிதவறி போவது குறைகிறது. நாம் உள்ளவளர்ச்சிக்கேற்ப, சரியான பாதையில் செல்வத் தொடங்குகிறோம். நாம் நம் இயல்புக்கேற்ப வாழத்துவங்கும்போது, நந்க்குள் அமைதி எற்படுகிறது, ஆனந்தம் எற்படுகிறது. நாம் சரியான பாதையில்செல்கிறோம் என்பதற்கு இது ஒரு அறிகுறி. நாம் ஒரும்பத் துக்கத்திலோழ்ந்துபோமானால், நாம் வழிதவறிப் போகிறோம் துன்பம் ஒரு அறிவிப்பாளர். அதேபோல் ஆனந்தமும் அவை இரண்டும் வாழ்கிறோம். துன்பத்தில் இருந்தால் அவர்கள் தலையோக வாழ்கிறார்கள். ஆனந்தத்தில் இருந்தால், ஒழிந்தசெயல் இருக்கிறோம். அவர்கள் இனிமேலும் ஒரு மாறுபட்ட உணர்வுகள், கருத்துக்களின் கூட்டம் போல் இருக்கப் போவதில்லை. முழுமையான இணைந்து இருக்கிறார்கள். இப்போது அவர்களுக்கு ஒரு மையம் உள்ளது. அவர்கள் அதில் ஊன்றி விட்டார்கள். ஆனந்தம் இயல்பாக, எளிமையாக நிகழ்ந்த் தொடங்கி விட்டது. வேறு எங்கிருந்தும் வருவதில்லை. உங்கள் உள்ளோமிருந்து சொந்த முயற்சியால் வருகிறது. அது ஒரு கார் என்ஜினின் ஓசை. ஒரு நல்ல காரோட்டி அதில் ஏதாவது கோளாறு எற்பட்டால் உடனே கண்டுபிடித்துவிடுவான். அந்த என்ஜின் சத்தத்திலிருந்தே ஒரு பிரச்சனையை கண்டுபிடித்துவிடுகிறான். 'சுழன் அப்படிச் சொல்கிறீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'சுழன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிமர்வாக உடல், பொருள், ஆவி ஆகியவற்றையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமளித்தார். மேல் சுடுபாடு இருக்கு? என் என்றால் எல்லாருக்கும் இருப்பால். நன்மைச் சிற்றி இருப்பவர்களோடு நாமும் இசைத்து செல்ல வேண்டியுள்ளது. அதேபோல் ஒரு விழிப்புணர்வுள்ள மனிதர் உடனேயே எதோ தவறு நிகழ்ந்துவிட்டது என்று கண்டுபிடித்து சரி செய்துவிடுவார். சாதாரண மனிதர்களுக்குத் தெரிவதில்லை. அவர்கள் மற்றவர்தம் இந்த் துன்பத்துக்குக் காரணம் என்று எண்ணுவார்கள். அது மனம் போலும் டிட்டம். அவர்கள் விழிப்பற்று இருந்து விடுவதற்காக. அவர்கள் என் மனைவி என்னைத் துன்பத்தில் ஆழ்த்துகிறாள். என் குழந்தைகள், என் பக்கத்துவீட்டுக்காரர்கள் கூட என்று கூறுவார். நாம் யார்மேலாவது பொறுப்பை/பழியை சுமத்தி விடுகிறோம். நாம் பொறுப்பெடுக்கவில்லை. ஆனந்தம் என்பது விழிப்போடு வாழ்பவர்க்கு இயற்கை தரும் பரிசு. அது விழிப்போடு வாழ்பவர்க்கு மட்டுமே! என் என்றால் அவர்களால் மட்டும்தான் அதைப் புரிந்து பாராட்ட முடியும். முட்டாள்களுக்குக் கேற்படாது. விலையுயர்ந்த வைரங்கள் தரப்படும். அதே போல்தான் கல், வைரம் இதற்குள் உள்ள வேறுபாடு தெரியவேண்டும். நாம் மேலும் மேலும் விழிப்புணர்வு பெற நாம் நமக்கு இயற்கை எற்கனவே தந்துள்ள பரிசை உணர்கிறோம். நாம் பழுத்துக் தயார் ஆகிறபோது அது நம்முடைத் தாகிறது. யாருடைய மனம் சுயநலமான இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக எனக்கு வேளை கிடைத்தபற்குதான் அவர் ஒருவர்த்தார். ஒருவர் வாழ்க்கைய வாழ அவருக்கு அப்போது தான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்னான் என்கருக்குத் தெரிந்து... 'சுழன் அப்படிச் சொல்கிறீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'சுழன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிமர்வாக உடல், பொருள், ஆவி ஆகியவற்றையும் செவழித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமளித்தார். யாருடைய மனம் சுயநலமான ஆசையிலிருந்து விடுபட்டுள்ளதோ, யாருடைய மனம் கட்டுப்படுத்தப்பட்டுகிறதோ, யார் ஆசைகளிலிருந்து விடுபட்டு இருக்கிறார்களோ, யார் செயல்களின் பலன் மீது சுயநலமற்றக் கே துணைய பற்றுதல் இல்லாமல் இருக்கிறார்களோ அவர்கள்தாம் உண்மையில் முழுமை துறந்தவர்கள். என்னிடமிருந்து புரிந்துகொள் எப்படி ஒருவர் பிரம்மன், ஆதிய உண்மை நிலையை அடையமுடியும், நான் இப்போது ஒன்று திரட்டிக் கூறப்போகின்ற கருத்துகளை செயல்படுத்தி, அர்ச்சனை! தூய்மையான பட்டினியோடு வாழப்படுத்தி மனதை நீ உறுதியான முடிவினால் அமைதியடையச் மேல் எடுபாடு இருக்கு? என்றால் எல்லாருக்கும் இருப்பால். நன்மைச் சுற்றி இருப்பவர்களோடு நாமும் இசைத்து செல்ல வேண்டியுள்ளது. இரு புத்திசாலியான மனிதன் ஒவ்வொரு நிமிடமும் விழிப்புணர்வோடு நகர்கிறான். எல்லாவற்றையும் ஒரு காரணத்தோடுதான் செய்கிறான். அவனுடைய உள்ளார்ந்த மதிப்பீடுகளை லைஸ்தீ அவன் செயல்புரிகிறான். அவனுடைய உள் ஒழுங்குக்கேற்ப சொந்த விழிப்புணர்விலின்படி, மற்றவர்களின் வலியுறுத்தலுக்காக வாழ்வதில்லை. தொடக்கத்தில் இல்லாவிட்டாலும், சிக்கிரமே நாம் தெளிவதைந்தே தெரிவதுக் கிறோம். வழிகாவறி போவது குறைகிறது. நாம் உள்வாளர்சிகேற்ப, சரியான பாதையில் செல்லத் தொடங்குகிறோம். நாமறிந்த இயல்புக்கேற்ப வாழத் துவங்குவதால், நமக்கு அமைத்து தருகின்ற ஆலோசனைகளை ஏற்பதில்லை. நாம் சரியான பாதையிலே ஏற்பதற்கு இது ஒரு அறிகுறி. நாம் ரொம்பத் துக்கத்திலாழ்ந்தோமானால், நாம் வழிதவறிப் போகிறோம் துன்பம் ஒரு அறிவிப்பாளர். அதேபோல் ஆனந்தமும், அவை இரண்டுமே அறிவிப்பாளர்கள். துன்பத்தில் இருந்தால் அவர்கள் தலையிலேயே வாழ்கிறார்கள். ஆனந்தத்தில் இருந்தால், ஒத்திசைந்து இருக்கிறார்கள். அவர்கள் இனிமேலும் ஒரு மாறுபட்ட உணர்வுகள், கருத்துக்களின் கூட்டம் போல இருக்கப் போவதில்லை. முழுமையான இணைந்து இருக்கிறார்கள். இப்போது அவர்களுக்கு ஒரு மையம் உள்ளது. அவர்கள் அதில் ஊன்றி விட்டார்கள். ஆனந்தம் இயல்பாக, எளிமையாக நிகழ்ந்து தொடங்கி விட்டது. வேறு எங்கிருந்தும் வருவதில்லை. உங்கள் உள்ளேயிருந்து சொந்த முயற்சியால் வருகிறது. அது ஒரு கார் என்ஜினின் ஒலை. ஒரு நல்ல காரோட்டி அதில் எதாவது கோளாறு ஏற்பட்டால் உடனே கண்டுபிடித்துவிடுவான். அந்த என்ஜினின் சத்தத்திலிருந்தே ஒரு பிரச்சனையை கண்டுபிடித்துவிடுகிறான். வேறு யாரும் அதை ஓட்டி நால் தெரியாது. ஆனால் கார்டி ரைவர் கண்டுபிடித்து விடுகிறார். எதோ சரியில்லை; எதோ சரியாக வேலை செய்யல. எதோ சரியாக இயங்கவில்லை. 'சுடுன் அப்படிச் சொல்கிறாள்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிசு ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே நானு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிதுமாக்க உடல், பொருள், அது இவை அனைதையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழக்கமுனித்தார். அதேபோல் ஒரு விழிப்புணர்வுள்ள மனிதர் உடனேயே எதோ தவறு நிகழ்ந்துவிட்டது என்று கண்டுபிடித்து சரி செய்துவிடுவார். சாதாரண மனிதர்களுக்குத் தெரிவதில்லை. அவர்கள் மற்றவர்க்கு இந்தத் துன்பத்துக்குக் காரணம் என்னும் நம்பவாளர்கள். அது மனம் போடும் திட்டம். விழிப்பற்று இருந்து விடுவதற்காக. அவர்கள் சொல்லுவார்கள். 'என் மனைவி என்னைத் துன்பத்தில் ஆழ்த்துகிறாள். என் குழந்தைகள், என் பக்கத்துவீட்டுக்காரர்கள் கூட என்று கூறுவார். நாம் யார்மேலாவது பொறுப்பை/பழியை சுமக்கி விட்டோமே என்று பொறுப்புமிக்கவர்கள். நாம் பொறுப்பை ஏற்பதில்லை. ஆனந்தம் என்பது விழிப்புபோட்டு வாழ்பவர்க்கு இயற்கை தரும் பரிசு. அது விழிப்புபோட்டு வாழ்பவர்க்கு மட்டுமே! ஒன் என்றால் அவர்களால் மட்டும்தான் அனுபவப் புரிந்து பாராட்ட முடியும். விலையுயர்ந்த முயற்சிகளின் வெற்றங்கள் சிறுவர்களிடம் தரப்படுவது போல்தான். நாம் மேலும் மேலும் விழிப்புணர்வு பெற நாம் நமக்கு இயற்கை எற்கனவே தந்துள்ள பரிசை உணர்கிறோம். நாம் பயன்படுத்த தயார் ஆகிறோம் போது அது நம்முடைத தாகிறது. யாருடைய மனம் சயனலமன ஆசையிலிருந்து விடுபட்டுள்ளதோ, யாருடைய மனம் கட்டுப்பட்டுள்ளதோ, யார் ஆசைகளிலிருந்து விடுபட்டோ, இருக்கிறார்களோ, யார் செயல்களின் பலன் மீது சயனலமனோக்கத்தோ தாம் கூடிய பற்றதல் இல்லாமல் இருக்கிறார்களோ அவர்கள்தாம் உண்மையில் முற்றும் துறந்தவர்கள். என்னிடமிருந்து புரிந்துகொள் எப்படி ஒருவர் பிரம்மன், ஆதிய உண்மை நிலையை அடையமுடியும், நான் இப்போது ஒன்று திரட்டிக் கூறப்போகின்ற கருத்துகளை செயல்படுத்தி, அர்ச்சனை! தூய்மையான பட்டறிவோடு வாளப்படுத்தி மனதை நீ உறுதியான முடிவிலனால் அமைதியடையச் 'சுடுன் அப்படிச் சொல்கிறாள்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிசு ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே நானு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிதுமாக்க உடல், பொருள், அது இவை அனைதையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழக்கமுனித்தார். செய்து, புலன்களிலிருந்து மனதை வேறு பக்கம் திருப்பி, விருப்பு வெறுப்பை விட்டு தனிமையில் வாழ்ந்து, சிறிதளவே உண்டு, மனதைக் கட்டுப்படுத்தி, பேச்சைக் கட்டுப்படுத்தி, செயல் செய்கின்ற ஒருப்படுகளைக் கட்டுப்படுத்தி, எப்போதும் தியான மனநிலையில் மூழ்கி, பற்றற்ற நிலையில் இருந்து, அகங்காரத்தை விட்டு வனுமை, இச்சை, கோபம், உடைமைத்துணையை இவற்றை விட்டு ஒருவர் அமைதியடைத்து “நான்” எனது “என்ற கருத்துக்களிலிருந்து விடுபட்டு, பிரம்மனிடம் ஒள்றுபடுவதை அடையத் தயாராகின்றார். இந்த வரிகள் ஒருவரை விடுதலை அடைய வைத்து பிரம்மனை இறுதி உண்மையை உணரவைக்கும் யுக்தி ஆகும். கிருஷ்ணர் எப்படி இறுதி உண்மையை அடைவது என்று சொல்கிறார். அவருடைய கட்டளைகளை வெறுமனே கடைப்பிடிக்க சொல்கிறார். பகவத்கீதையில் அறிவுரையின் அழகு என்னவென்றால் அவர் எந்த அரைகுறையானவை அல்ல. அவர் எந்த அனுமானத்தையும் தவிர்வில்லை. அவர் அர்ச்சனின் சொல்லப்பட்ட சொல்லப்படாத சந்தேகங்களை எல்லாம் ஆழமாகப் போய், அதற்கு மிகத் தெளிவாக, குழப்பம் எதுமில்லாத வார்த்தைகளால் விளக்குகிறார். பகவத் கீதை என்பது அறிவினத் தரும் சாஸ்திரம். அது சொல்லப்படுவது கடவுளால் தேரிடையாகச் சொல்லப்பட்டதாலும் அர்ச்சனின் நிலைக்கு இறங்கி வந்து சொல்லப்படவேண்டும். அர்ச்சனை, உங்களைப்போலவே கள்விகளால் நிறம்பி வழிதிரான். கேள்விகள் அறிவிலிருந்து அல்ல; கேள்விகள் விடை தரப்படும்போதே வழிப்படுத்தி அவை பதிலளிக்கப்படும்போது மேலும் கேள்விகள் எழும்பும். மக்கள் என்ன சொல்லப்படுகிறது என்பது புரியாமல் கேள்வி கேட்கிறார்கள். அவர்கள் கவனிப்பதில்லை. அர்ச்சனனும் அப்படித்தான். அதனால்தான் கிருஷ்ணனும் அதே வார்த்தைகளையும் கருத்துக்களையும் திரும்பத் திரும்பப் பயன்படுத்துகிறார். அர்ச்சனன் புரிந்து கொள்கிறான் என்று உறுதிப்படுத்திக் கொள்கிற அளவு கருணை அவரை அப்படி செய்ய வைக்கிறது. நாம் என் என்று கேட்கிற வரை, நமக்குத் தெளிவான பதில் கிடைப்பதில்லை. அதுவும் இறைசக்தியிடம், “என்” என்ற கேள்விக்கு பதில் இல்லை. நான் முதலே சொன்னபடி, நாம் இறைசக்தியிடமிருந்து வேறுபட்ட அலைவரிசையிலிருந்து செயல்படுவதால், நம்மால் புரிந்து கொள்ள முடியாது. எண் மக்கள் காக்கிறார்கள்? என் புகாமம், பழுப்படல், இத்தனை மக்களைக் கொல்கிறன? என் மக்களுக்குக் கெட்ட விஷயங்கள் நடக்கின்றன? என் நல்லவர்க்குக் கெட்டவையும், கெட்டவர்க்கு நல்லவையும் நடக்கின்றன? இதற்கெல்லாம் பதிலே இல்லை. ஆன்மீகம் என்பது உள் உலக அறிவியல். வெளியுலகம் சார்ந்து அல்ல.அது அறிவடசவமாய். வெளியுலக விஷயங்களில் நாம் ‘என்’ என்று கேட்டு கேட்டு பதில் கிடைக்காமல் நின்று விடுகிறோம். பிறகு எழவது ஒரு அரைகுறை பதில், யாரும் திருப்தி கொள்ள முடியாத பிரபஞ்ச செயல்பாடு கிடைக்கிறது. (பிரபஞ்சம் என்று எண்ணிக்கு ஏற்ற படிநிலை படைப்புக் கெள்கை என்றால், பிரபஞ்ச வெடிப்பிற்கு முன்னதாக என்ன நடந்தது என்ற கேள்விக்குப் பதில் இல்லாமல் இருப்பதால். ஆன்மீகம் ‘என்’ என்ற கேட்பதில்லை. அது எப்படி? என்பதைப் பற்றிய விஷயம். என் என்பது பற்றிய விஷயம். ‘என்பது’ பற்றியது. சான்றாக ‘என்’ உண்மையைப் பற்றியது. சூத்ர இரங்க்கள் ‘என்பது’ பதிலளிக்கின்றன. எப்படி என்பதற்கு பதிலளிக்கின்றன. எப்போதாவது குருநாதர் சாஸ்திரங்களோடு நடுவே சுருக்கங்களைத் தருகிறார். அர்ச்சனை அமைதிப்படுத்த, இங்கே படிப்படியா எப்படி விடுதலை அடையது என்று விளக்குகிறார். சி நிலைகளும் சந்நேகம் ஏற்படுத்தி. அவர் சொல்கிறார், ‘சுமனதை அமைதிப்படுத்தி, புலனை அடக்கு, அதை ஒரு சாலையில் போக்குவரத்து சந்திப்பில் செய்ய முடியுமா? அதனால்தான் தனிமையில், இடையூறின்றி இருக்கச் சொல்கிறார். சிறிது சாப்பிடுங்கள்; தேர்ந்தெரவு இருக்காது. தியானத்தில் மூழ்குங்கள். மற்ற புலன்களை வெளி உலகப் பொருட்களிலிருந்து மூடித் தவிர்த்து விடுங்கள். இவைதான் எப்படிதியானம் செய்வது என்பதுகாண தெளிவான வழிமுறைகள். உங்களை இடையூறுகளிலிருந்து விடுபடுத்திக் கொள்ளந்தயாராகுங்கள். தொலைபேசி அடிக்கும், விருந்தினர் வருவார் என்ற நிலையில் தியானம் செய்வது அர்த்தமற்றது. அப்போது நீங்கள் காலத்தை வீணடிக்கிறீர்கள். இடம், காலம் இவற்றைத் தனிமையாக அமைத்துக் கொள்ளுங்கள். செய்து, புலன்களிலிருந்து மனதை வேறு பக்கம் திருப்பி, விருப்பு வெறுப்பை விட்டு தனிமையில் வாழ்ந்து, சிறிதளவே உண்டு, மனதைக் கட்டுப்படுத்தி, பேச்சைக் கட்டுப்படுத்தி, செயல் செய்கின்ற ஒருப்படுகளைக் கட்டுப்படுத்தி, எப்போதும் தியான மனநிலையில் மூழ்கி, பற்றற்ற நிலையில் இருந்து, அகங்காரத்தை விட்டு வனுமை, இச்சை, கோபம், உடைமைத்துணையை இவற்றை விட்டு ஒருவர் அமைதியடைத்து “நான்” எனது “என்ற கருத்துக்களிலிருந்து விடுபட்டு, பிரம்மனிடம் ஒள்றுபடுவதை அடையத் தயாராகின்றார். இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தயவெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான எங்களுக்குத் இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தயவெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான எங்களுக்குத் தெரிந்தது. சாலையில் போக்குவரத்து சந்திப்பில் செய்ய முடியுமா? அதனால்தான் தனிமையில், இடையூறின்றி இருக்கச் சொல்கிறார். சிறிது சாப்பிடுங்கள்; தேர்ந்தெரவு இருக்காது. தியானத்தில் மூழ்குங்கள். மற்ற புலன்களை வெளி உலகப் பொருட்களிலிருந்து மூடித் தவிர்த்து விடுங்கள். இவைதான் எப்படிதியானம் செய்வது என்பதுகாண தெளிவான வழிமுறைகள். உங்களை இடையூறுகளிலிருந்து விடுபடுத்திக் கொள்ளந்தயாராகுங்கள். தொலைபேசி அடிக்கும், விருந்தினர் வருவார் என்ற நிலையில் தியானம் செய்வது அர்த்தமற்றது. அப்போது நீங்கள் காலத்தை வீணடிக்கிறீர்கள். இடம், காலம் இவற்றைத் தனிமையாக அமைத்துக் கொள்ளுங்கள். தொந்தரவு எதுமின்றி இருக்கும்படி வைத்துக் கொள்ளுங்கள். சில எளிய வழிமுறைகள் புலனின் இடையூறுகளைத் தடுப்பதற்கு உள்ளன. கண்களை மூடுதல் போதாது. கண் கருவிழிகளின் அசைவது கொண்டிருக்கும். உள்ளே ஒரு டெலிவிஷன் ஓடுமாம். கண்கருவிகளை மனதால் உறைஇச் செய்துவிடுங்கள். அவை கல்லால் ஆனாலோதிரி பாவித்து அசைவற்று நிறுத்துங்கள். அதே நேத்தில் உங்கள் நாக்கை மெல்லந்நதத்தில் ஒட்டி விடுங்கள். நாக்கு அசைந்தால், வார்த்தைகள் ஒடும்.பாவனை சிரமம். இந்த இரண்டு செய்முறையும் உங்கள் மனம் புலன்களின் தொந்தரவினால் அலைபாய்வதைக் குறைக்கும் வெறும் வயிற்றில் இயாளியுங்கள். மூளை வயிறு நம்மைத் தூங்க வைத்துவிடும். அது நம்மை உணர்விலை நோக்கி எடுத்துச் செல்லாது. சரீராகச் சொன்னால், ஒருவர் தினமும் ஒரே இடத்தில் இயானிப்பது நல்லது. அப்போதுதான் அந்த இயான சக்தி சமிக்கப்படும். இவை எல்லாம் உடற்பயிற்சியான கையாளவேண்டிய செயல்முறைகள். அதன் பின் கிருஷ்ணர் இதுவரை சொன்னதை எல்லாம் திரும்பிச் சொல்கிறார். உங்கள் அடையாளத்தை விட்டுவிடுங்கள். அவர் சொல்கிறார். உன் அகங்காரம், பற்றுதலை விடு. நான்' எனது' என்கிற கருத்துகள் உணர்ச்சிகள் எல்லாம் உங்களை நீடிப்பதற்கும், உடமைக்கும் கட்டிப்பொட்டாடுவிடும். அவற்றை விட்டு விடு! நீ விடுதலை பெற்று அந்த பரமாத்மாவை அடையத் தயாராவாய். கேள்வி : ஸ்வாமிஜி! இருஷ்ணர், பந்தத்தை விடு, அதுதான் ஒரே வழி என்கிறார். அது எப்படி சாத்தியமாகும்? நல்ல கேள்வி. அதனால்தான் கிருஷ்ணர் முதலிலேயே சொல்கிறார். சாக்கிப்போக்குப் பேச்சும் செயலும் முதலில் விடவும். ஆனால் இறுதியில் அமைதம் என்று. கிடையின் மூழு செய்தியுமே விடுதலைப் பற்றிதான். அது உலக வாழ்க்கையைத் 'என்ன அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய ஞானி வேண்டுமென்றெ சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திரும்பக் உடல், பொருள், ஆவி அளைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமாயின்றார். துறந்து காட்டுகோ, மலைப்பபுக்கோ செல்வது அல்ல. அது உங்கள் கடமைகளையும், குறிக்கப்பட்ட செயல்களையும் நிறைவேற்றுவதே எனனிக்கொள்ளாமல் நிறைவேற வேண்டும் இதன் காரணம் என்ன? நாம் இதைச் செய்கிறோம் என்ற என்னம் வந்தாலே, இது என்னுடைய வேலை என்ற என்னம், உங்கள் செயலின் வெற்றி அல்லது தால்வியோடு உங்களை பாங்கபடுத்திவிடும். நாகரீக யுக்திகள் அது தேவை என்று, தீவிரமான பற்று உங்கள் செய்பாடல் தேவை என்று சொல்கிறது. ஆனால் அது தவறு. உங்களுக்கு ஒரு விதமான உறுதிப்பாடும், பற்றும் தேவைதான். ஆனால் உணர்ச்சிப் பூர்வமாக சடப்பட்டு, எதிர்பாராத முடிவுகள் பலன்கள் நடந்தால், துக்கத்துக்குள்ளாகத் தேவையில்லை. ஆம். ஆனால் நான் நினைத்தபடி முடிவு இருந்தால் எனக்கு மகிழ்ச்சி எனச் சொல்லலாம். ஆனால் எதுவரை நீங்கள் மகிழ்ச்சியாய் இருக்கிறீர்கள். மனிதமனம் நீண்ட தேரம் ஒரு விஷயத்துக்காக சந்தோஷப்படுவதில்லை. ஒரு ஆசையிலிருந்து மற்றொரு ஆசைக்குத் தாவிக்கொண்டே இருக்கிறீர்கள். இது நிகழ்குடையது என்ற எண்ணா விஷயம் நீங்கள் புரிந்து கொண்டால் கடை நீங்கள் பார்க்கலாம். பாத்திரம் நீங்கள் கேள்வி அடைந்துதுக்கத்தில்தான் இருப்பீர்கள் என்று சந்தோஷத்துக்கும்துக்கத்துக்குமிடையில் ணசலாடி அழிபட்டுக்கொண்டே இருப்பீர்கள். நீங்களேட்பர்களா. நாப்படியான உணர்ச்சியின்றி, பற்றலின்றி இருக்குமிடியும் என்று. இந்த உணர்ச்சிகள் மகிழ்ச்சி, துக்கம், உற்சாகம், எரிச்சல், வன்முறை, பயம் எல்லாம் நீங்கள் ஒரு இலக்கை எதிர்பார்ப்பையும் லைத்து அதனுடன் இணைத்துப் பார்க்கும்போதுதான் நடக்கிறது. நீங்கள் நினைக்கிறபடி எல்லாம் நீங்கள் எதிர்காலம் பாதுகாப்பில் இருப்பதாக மட்டும் தான் உங்கள் எதிர்காலம் பாதுகாப்பாக இருக்கும் என்று நம்பிக்கை இருப்பதால் மட்டும் தான் உங்களின் செயல்கள் உணர்ச்சி வசப்பட்டு நடக்கின்றன. உண்மையில் நாம் இப்படி வாழ்வா சாவா என்று இருக்கிறோம். தினம் வாழ்த்தில் அல்லது மாதத்தில் ஒருமுறை? இல்லை. அப்படி எதும் நடப்பதில்லை. நம் வாழ்க்கை 'கடன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய ஞானி வேண்டுமென்றெ சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திரும்பக் உடல், பொருள், ஆவி அளைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமாயின்றார்.