27. இருபத்தைந்து வருடம்

அது ஒரு சிலந்திவலை போன்றது. ஒரு இழையைத் தொட்டால் போதும், அது மொத்தத்திலும் உணரப்படும். ஒரு சிறு தொடுதலின் மூலம், அந்த அதிர்வு மொத்த சிலந்திவலையிலும் உணரப்படும். அதுபோல் தான் பிரபஞ்சமும். நாம் தனியானவர்கள் அல்ல. அப்படியத் தோற்றமளிக்கிறோம். அவ்வளவுதான். அதனால் மனதுறுதி அவருடைய பணியில் பயன்படுத்தப்பட்டால், அது ஒரு தவறான வகைப்பட்ட மனவுறுதி. அது இன்னும் அதிகமான துன்பம், முரண்பாடு அல்லது வன்முறையையே ஏற்படுத்தும்.

சரியான மனதுறுதி எனப்படுவது கடவுளின் பணியிலும், துறவிலும் காட்டப்படும் விருப்பம், உறுதியே ஆகும். அது நடக்கும்போது நீங்கள் இருக்கமாட்டீர்கள். சரியான விருப்பம் அல்லது உறுதி எண்பது என்ன என்றால், எல்லா விருப்பங்களும், ஒன்றாகச் சேர்ந்து இருந்து போகும். ஆனால் ஒரு மனதுறுதி பல கட் பகுதிகளாகப் மட்டுமே செயல்பட முடியும். மனதுறுதி கிவிருக்குமை அல்லாதவர்கள், அரைக்குறை ஆர்வமுடையவர்கள், மனம் படைத்தவர்கள், சலன மனம் படைத்தவர்கள் சரணாகதி செய்யமுடியாது.

சரணாகதி செய்ய ஒரு விதி தீவிரமான முடிவும், ஒருங்கிணைக்கப்படுதலும் அவசியம். முழுமையாக நீங்களதில் இல்லாவிடில், அது நிகழாது. நீங்கள் கிரிக்கெட் விளையாடினாலும், அது சரணாகதி அல்ல. எதன் மூலம் நீங்கள் பிடித்துவைத்துக் கொள்ள எண்ணுகிறீர்களோ அதன் மூலம் அது திரும்ப வந்து விடும். நீங்கள் அதேபோலவே இருப்பீர்கள். சரணாகதியின் திரும்பப் பெறமுடியாததாய் இருக்கவேண்டும். ஒருவர் தன்னை முழுதுமாய் அர்ப்பணித்துக் கொள்ளப்பட வேண்டும். திரும்பப்பெற்ற ஏன் என்றால், பலன் எறிக்கப்பட்டு விடும். ஏணி தள்ளி எறியப்பட்டுவிடும்.

சரியான மன உறுதி என்பது அதுவாகவே அழிந்துவிடும். அது ஒரு புதுமையான விஷயம். ஆனால் வாழ்க்கை அப்படியத்தானுள்ளது. முதலில் நாம் 'அகங்காரத்தை' உரோக்கவேண்டும். அதற்குப்பிறகு அகங்காரம் உறுதியாகவும், பழுக்கவும் வைக்கவேண்டும். அதற்குப்பின் நாம் அதை விடுதலை எப்படி என்று தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். அதை வாழ்க்கையில் இருப்பதுதான் சரி என்று நமக்குத் தோன்றக்கூடும். மரம் எத்தனை அழுத்தமானதாக உள்ளதோ அதைத் தீவிரமாக

“ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?” என விசாரித்ததற்கு, “தான் பெற்ற ஞானத்தை வெளிப்படுத்துமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தனர்.

அதைக் கொள்ளுத்துங்கபோதே ஏற்படும்.நெருப்பு இருக்கும். அகங்காரம் இல்லை என்றால், அதை விடும்போது ஏற்படும் சந்தோஷமும், சுதந்திரமும் உங்களுக்குப் புரியாது. சிறையில் அடைக்கப்படுக ஒருவனுக்கு, கதவித்தட்டின் அருமை தெரியாது. சிறையில் இருப்பது என்பது ஒரு தகுதி. சுதந்திரத்தை உணர்வதற்கு

வாழ்க்கையே முரண்பாடுகள் நிறைந்தது. ஒரு எளிய மனிதன் தான் எழை என்று உணர்வதில்லை. அவன் எழையில்லாதவர்கள் கண்ணுற்கு எழையாகத் தெரிகிறான். அவனுக்குத் தான் எழை என்று தெரியவில்லை. தன் எழமையை எதிர்த்து ஒருபிட்டப்படுத்துப் பார்ப்பது இல்லை. உண்மையில் எழையாக இருக்கவேண்டும். அதற்குப்பின் தான் உங்கள் முதலில் பணக்காராக இருக்கவேண்டும். உங்கள் வலியும் வேதனையும் புரியும். உண்மையான ஒரு பிரச்சைக்காரனாக உன்னா முதலில் நீங்கள் ஒரு அரசனாக இருக்கவேண்டும். இல்லாவிட்டால், பிரச்சைக்காரனாக இருப்பது என்ன பயித்தியம்.

அகங்காரம் முதலில் வலிமையாக்கப்படவேண்டும். எதற்காக என்றால் பின்னால் விடுவதற்காக. அகங்காரத்தை வலுப்படுத்துவது என்பது நம் பரவிக் கிடக்கிற சக்தியை யெல்லாம் ஒரு ரிட்டி ஒரு பந்து போல் ஆக்கும்போது, அது தான் எளிதாகச் சரணாகதி ஆகிறது. நம் உறுதி முதலில் கூர்மையாக்கப்பட்டுப் பின் சரணாகதி செய்யப்படவேண்டும். அறிவு முதலில் சகரிக்கப்படுவது பின்னால் விடுவதற்குத்தான்.

நீங்கள் கற்றதையெல்லாம் விட்டுவிடுகிற அன்று நீங்கள் ஒரு குழந்தையாகவே மாறிவிடுகிறீர்கள். அப்படியானின் நீங்கள் இருமுறை பிறக்கிறீர்கள். இது முதல் குழந்தைதன்மை. அதில் உங்களுக்கு அறிவு பற்றிய லிப்புணர்வு இருப்பதில்லை. ஆனால் இப்பிறப்பு, அறிவுடையவர்களாய் இருப்பது என்றால் என்ன என்பது புரியும். அதை விடுதலையோது ஒரு பெரிய சுதந்திர உணர்வு, சந்தோஷம், எல்லாம் உணர்வீர்கள். ஆனாலும் நீங்கள் எதையும் அடையமாட்டீர்கள்.

நீங்கள் முதல் குழந்தைதன்மைப் பருவத்திலிருந்தும், அப்படியேதானிருந்தீர்கள். ஆனாலும் அதுபற்றித் தெரியாதவராய் இருந்தீர்கள். இந்த மொத்த நிகழ்ச்சியிலும் உங்களை விழிப்புள்ளவராக மாற்றித் தேடையப்படுகிறது.

“ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?” என விசாரித்ததற்கு, “தான் பெற்ற ஞானத்தை வெளிப்படுத்துமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தனர்.

“ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?” என விசாரித்ததற்கு, “தான் பெற்ற ஞானத்தை வெளிப்படுத்துமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தனர். விழிப்புணர்வு வாதம் செய்வதன் மூலமாகத்தான் வருகின்றது. அதனால் தீவிரமான விருப்பம் என்பது சரி என்பதை நம்மால் அதை விட முடிகிறபோதுதான். உங்களால் அதை விட முடியாதபோது, அதைப் பிடித்துப் பிடித்துக் கொண்டிருந்தால், அதுவே உங்கள் வாழ்க்கை முறையாக மாறி விடுந்தால், நீங்கள் எல்லாவற்றையும் தவறவிட்டுவிடுவீர்கள். அதுவே வேதனையும், நரகத்தையும் உண்டு பண்ணிவிடும். அதீத மனவுறுதி ஒரு சொர்க்கத்தையோ அல்லது நரகத்தையோ உருவாக்க தேவைப்படுகிறது. அதிலேயே தொடர்ந்து இருந்தால், அது நரகத்தை உண்டு பண்ணுகிறது. அதிலிருந்து வெளியே வந்துவிடுவீர்களானால் அது சொர்க்கத்தை உண்டு பண்ணுகிறது. ஒரே ஒரு பரிணாமம், பரிணாமம் என்று சொல்லத் தகுதியான ஒரே பரிணாமம், ஆனந்தத்தின் பரிணாமம் மட்டுமே! ஆனந்தம் வளரவில்லையென்றால், நீங்கள் வளர்ச்சியடைவதில்லை. ஆனந்தம் வளரவில்லையென்றால், சமூகம் வளர்ச்சியடைவதில்லை. மக்கள் எதை வளர்ச்சி என்றும் புரிந்து கொள்கிறார்களோ அது வெறும் முட்டாள்தனம்தான். மிகவும் சிக்கலான நுட்பம் என்றும் வளர்ச்சி ஆகவே, நீங்கள் பெரிய சிக்கல்கள், பெரிய விளைவுகள், பெரிய வீடுகள் எல்லாம் வைத்திருக்கலாம். அப்படியும் நீங்கள் சந்தோஷமும் நட்சத்திரத்தைதும் அடையலாம். ஆனால் பூமியில் நீங்கள் எற்கனவே என்ன செய்திருந்தால் அதைத்தான் செய்வீர்கள். இங்கே புகைபிடித்திருந்தீர்கள் என்றால், அங்கேயும் அதைத்தான் செய்வீர்கள். இங்கே சிகரெட் விளையாடினால், அங்கேயும் அதைத்தான் செய்வீர்கள். இங்கே பீர் குடித்திருந்தால் அங்கேயும் அதை எடுத்துச் செல்வீர்கள். வேறு என்ன செய்வீர்கள் அங்கே? மனித இனம் அப்படியே இருந்தால், 794 அங்கே வளர்ச்சி இல்லை. நாம் வளர்ச்சி அடைவதாக ஒரு பொய்த்தோற்றத்தை உண்டாக்கிக் கொள்கிறோம். பல நுற்றாண்டுகளாகவே, மனித இனம் வளர்ச்சி அடையவே இல்லை. ஒரு சில மனிதர்கள் புத்தர் அல்லது கிறிஸ்து போன்ற பார்க்க முடிகிறது. ஆனந்தமாக தேவைப்படுகிற மனிதர்கள் மட்டுமே வளர்ச்சியடைந்த மனிதர்களாவார்கள். வெகு சிலரே வளர்ச்சியை உணர்கிறார்கள். மரத்திலிருந்து இருங்கி, 4 கால்களுக்குப் பதில் 2 கால்களால் நடப்பது மட்டுமே நம்மை வளர்ச்சியடைந்தவர்கள் என்று பொருளானது அது வெறும் நம்மை நேராகவும், நிமிர்ந்தும் நிற்க வைக்கும். அவ்வளவுதான். இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். இறைமறிக்கவில் எதற்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒருவேடுத்தார். வாழ்க்கையை வழி அவருக்கு அப்பாலோதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது… 'சதான் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சதான் பெரிய தாழாக வேண்டுமென, என சிருவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. களவை திருமண உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். உண்மையான வளர்ச்சி என்பது ஆனந்தமாக இருப்பதைப் பொறுத்தே மதிப்பிடப்படுகிறது. ஆனந்தமாக இருப்பது என்பது உணர்வு நிலை வளரும்போது அதுவும் வளர்கிறது. அவை இணைந்தே ஒன்றாகவே வளர்கின்றன. அவை ஒரே நாணயத்தின் 2 பக்கங்கள். நீங்கள் உணர்வு நிலையில் வளரும்போது, ஆனந்தமாகிறபோது, உணர்வு நிலையில் வளர்கிறீர்கள். எங்கெயிருந்து வேண்டுமானாலும் தொடங்குங்கள். ஒன்று உணர்வுநிலை அல்லது ஆனந்தம், நீங்கள் வளர் அடைவீர்கள். ஒருவர் புத்தர் அல்லது கிறிஸ்து ஆனால் தவிர, ஒருவர் வளரும் வாய்ப்பை நழுவ விடுகிறார். மற்ற எல்லா செயல்முறைகளும் பொய்த்தான். சரணாகதியான சரியானதிசையில் நடக்கும். முயற்சி, அது நம் திறவுகோல் வெளிப்படுத்திகிறது. மனிதசுழற்சியம் அளவற்ற திறவை கொண்டது. மனிதனால், அதித, உச்ச பட்சமான சந்தோசத்தை சரணாகதியில் அடைய முடியும் தவிர, அடைவதில் அல்ல. அறிவை சேமிப்பது எளிது. மலிவானதும் கூட. ஒரு நூலகத்தில் உட்கார்ந்து படித்தால், அறிவை சேர்க்கலாம். நம் ஞாபகசக்தி எந்த அளவு, உயர்ந்தது என்றால் ஒருவரின் நிலைவு என்பது உலகத்தின் எல்லா நூலகங்களையும் அடக்கி வைத்துக்கொள்ள முடியும். எந்த கம்ப்யூட்டராலும் மனிதனின் ஞாபகசக்தியோடு போட்டியிடமுடியவில்லை. அதுமாதிரி ஒரு கம்ப்யூட்டர் இன்னும் 795 கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை. அது எல்லையற்றது மற்றும் மிகுந்த அறிவாற்றலோடு இருப்பதான கற்பனையைத் தருவது அது. ஞானம் என்பது மோத்தமும் வேறான கருத்து. அது அன்பிலிருந்து வருகிறது. அது இதயத்தில் மலர்ந்து வளர்கிறது. இதயத்தின் வழிமுறைகளைப் போன்றதல்ல. சரணாகதி என்பது ஞானத்தைத் தேடுவதாகும். நான் இங்கே அறிவை விதைக்க வரவில்லை. நான் ஒரு வாத்தியார் கிடையாது. வாத்தியார் அறிவை விதைக்கிறார். குரு சொலித மறைகாக் அவர் நீங்கள் கற்றதை விட உதவுகிறார். அவர் உங்களைத் தலைமையிலிருந்து இதயத்துக்கு மாற்றுகிறார். நீங்கள் இதயத்தில் நிலைபெற்றால், உங்கள் வாழ்க்கையில் புது சக்தி பாய்ந்து துவங்கும். அந்த சக்தியோன் அன்பு. நீங்கள் அதிகம் அன்பு செலுத்துபவராக ஆவது என்றில்லை. அன்பாகவே மாறிவிடுவீர்கள். சரணாகதி என்பது அகங்காரத்தை அன்பாக மாற்றுவது. உங்களுக்கான அன்பை, உலகத்துக்கான அன்பாக மாற்றுவதுதான் அது. ஆம். உங்களுக்கு ஆரம்பிக்க அகங்காரம் தேவை. அது விடப்படும்போது சரணாகதி நிகழ்கிறது. சிலருக்கு, அகங்காரம் இருப்பதேயில்லை. ஆரம்பத்திலேயே அவர்களின் அடையாளம், ஏற்கனவே கூட்டி விழிப்புணர்வு ஆகிவிட சிலருக்கு எப்படி? அது நடக்காது என்று நீங்கள் சொல்லலாம். அது தவறு. அது உண்மை. அவர்களால் உண்மை. அது நிகழ்கிறது. அவர்களின் பூமிக்கு வருவது அவர்களுடைய கூட்டின் அடையாளத்தோடு பிறந்து முழு விழிப்புணர்வுடன்நான். அவர்கள் ஏற்கனவே பிறந்ததோடு ஒத்திசைந்து இருக்கிறார்கள். இது நித்யானந்தா பகுதி 1 என்ற புத்தகத்தில் அதிக விளக்கத்தோடு தரப்பட்டுள்ளது. யார் அகங்காரம் இல்லாமல் இருக்கிறார்களோ, யாருடைய புத்தி பற்றற்று இருக்கிறதோ, அவர் கொலையே செய்தாலும் அவர் கொலையாளி அல்ல. அவர் தம் செயல்களால் கட்டுப்படுத்தப்படமாட்டார். மிகவும் ஆபத்தான கருத்து. கிருஷ்ணர் ஒரு எல்லைக்கே சென்று விடுகிறார். கிருஷ்ணரைத் தவிர வேறு யாராலும் இவ்வளவு துணிச்சலான ஒரு கருத்தைக் கூறமுடியாது. கிருஷ்ணர் மிக தைரியமாகக் கூறுகிறார். இங்கே யார் அகங்காரத்தினால் தூண்டப்படாமல், யாருடைய புத்தி பற்றுகளால் பந்தப்படாமல் உள்ளதோ அவர் இந்த உலகத்தில் பலரைக் கொன்றால்கூட, அவர் கொலை செய்வதில்லை. தம் செயல்களால் கட்டுப்படுத்தப்படுத்தப்படவதில்லை. உண்மையான். ஒருவர் அந்த அளவு விழிப்புணர்வைப் பெற்றால் கொலை செய்வது வரை எண்ணிப் பார்ப்பது இல்லை. நாம் இந்த நான்” என்று எண்று கருத்தைப் பெற்றுள்ள வரை நாம் போடும் சன்னடையோடு அல்லது கொலை செய்வோம். நாம் சரணாகதி நாம் விலகும் தொடங்கும்போது கொலை செய்வோம். மறாக, நாம் சரணாகதி செய்யும்போது, எல்லாவற்றையும் சோர்ந்துக்கொள்ளக் கற்றுக்கொள்கிறோம். ஒரு விஷயம் நாம் புரிந்து கொள்ளவேண்டும். நாம் மற்றவர்களைக் கொல்வது எப்போது எனில் நாம் பாதகப்பில்லாமல் உணரும்போதுதான். ஒரு போர் செய்ய தயிரியம் தேவையில்லை. கோழைத் தனம்தான் தேவை. கோழைகள்தான் சண்டை செய்கிறார்கள். அவர்கள் அப்பப்போது தெரியும் தேவையில்லை. நமக்குத் தேவை தியாகம். ஒருவர் மற்றவருக்கு தீங்கு செய்யாமல் என்னும் குணத்தில் நிலைபெற்று வருகிறார். கோழைகள் தன் மற்றவர்களைத் தொடர்ந்து துன்புறுத்துகிறார்கள். அதனால்தான் கிருஷ்ணர் மிகவும் துணிச்சலான இந்தக் கருத்தைத் சொல்கிறார். அதுபோல்தான் யார் அகங்காரத்தால் பிணைக்கப்படாமல் இருக்கிறார்களோ, அவர்கள் கொலையே செய்தாலும் உண்மையில் கொல்வதில்லை. கிருஷ்ணர் இதை வலியுறுத்துகிறார். நீங்கள் உங்களை தலைககிலிருந்து விடுபடுத்திக் கொள்ளுங்கள். உங்களை உங்கள் அகங்காரத்திலிருந்து விடுபடுத்திக்கொள்ளுங்கள். அவர் அர்ச்சனனனைக் கொல்லச் சொல்லவில்லை. ஒரு பிரச்சனையேன்னவேன்றால், மக்கள் அவரவர் அர்த்தங்களைச்சேர்த்துசொல்கிறார்கள். அவரவர்க்கு ஒரு புரிதல்கொள்ளுதலில் இருக்கிறது. ஒரு சின்னக் கதை ஒரு சிறு பையன் ஒரு ஜென் ஆசிரமத்தில் துறவியாகப் பயிற்சி எடுத்துக்கொண்டிருந்தான். ஒருநாள் அவர் அவரது குருவின் அறையை சுத்தம் செய்து கொண்டிருந்தபோது தற்செயலாக அவனது குருநாதருக்கு மிகவும் பிடித்தமான தேநீர் கோப்பையை உடைத்துவிட்டான். “சொல் அப்படிச் சொல்கிறன?” என்று விசாரித்தற்கு, “நான் பெசிய ஜாடை வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே ஒவ்வொரு கண்டவர் என்ற நத்தை. கனவ நிழமாக உடல், பொருள், இன்னதையும் சொல்லித்து என்னைப் பழிக்க கவல்த்தார். வெற்றிக்கு ஒத்மலனித்தார். அவர் அவது குருவிடம் அதுபற்றிச் சொல்லி மன்ணிப்பு கேட்க விரும்பினான். ஆனால் அவர் தண்டிப்பாரோ என்று அவன் பயந்தான். அவர் குருநாதரிடம் சென்று மெதுவாகக் கேட்டான். குருவே, எதுவாக இருந்தாலும், பிறக்கின்ற எல்லாமே ஒருநாள் இறக்கவேண்டியதுதானே! குருநாதர் பதிலளித்தார். ‘ஆமாம் ! உடனே அந்தப்பையன் உடைந்த கோப்பையின் துண்டுகளைக் காண்பித்து ‘உங்கள் தேரீர்க்கோப்பை இறக்கின்ற நேரம் வந்துவிட்டது !’ என்றான். நமக்கு நம் வாத்தை எப்படி எடுத்துக்கொள்ளுவது என்று தெரிந்திருக்கவேண்டும். ஆனால் இங்கே, உங்கள் சொந்த அர்த்தத்தை கிருஷ்ணர் சொல்லவேறுக்கும் கொடுக்காதீர்கள். அவர் உங்களை உங்கள் அகங்காரத்திலிருந்து விடுபடச் செல்கிறார். எந்த மனிதர்தான் இந்த பிரபஞ்சத்தின் ஒரு பகுதி என்று உணர்ந்தவர் யாரையும் கொல்லமாட்டார். கொலைசெய்யவும் கூடாது, இதன் சரியான அர்த்தத்தைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். கிருஷ்ணர் உங்களை உண்மையை உணர்ந்து கொள்ளச் சொல்கிறாரே தவிர, மனிதர்களைக் கொல்லச் சொல்லவில்லை. சரியான பொருளை உணருங்கள். கிருஷ்ணருங்களை உண்மையை உணரச்சொல்லி உக்கப்படுத்துகிறார். கொல்வதற்கு அல்ல. மற்றொரு சின்ன கதை ஒரு யோகர், ஒரு இத்தாலியர், ஒரு போலந்து மனிதர் மூவரும் காவற்படையில் ஒரு வேலைக்கு விண்ணப்பித்தார்கள். முதலில், யோகர் நேர்முகத்தேர்வுக்கு அழைக்கப்பட்டார். அவரிடம் கேட்டார்கள் ‘யார் கொன்றது யேசுவை?’ யேசர் சொன்னார் ‘யூதாஸ்மார்கள் யேசுவைக் கொன்றார்கள்’ அவர் அடுத்தநாள் வேலையில் சேரச் சொல்லி அனுப்பினார்கள். ‘சுன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சுன் பெரிய தூஆக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் நாதை. கனவை நிறைவேற்ற உள்ள, பொருள், தூவி அனைத்தையும் செவ்வையில் என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார். அடுத்தது இத்தாலியர் அழைக்கப்பட்டார். அவரிடமும் அதே கேள்வி கேட்கப்பட்டது. அவர் ‘எனக்குத் தெரியாது’ என்றார். அவரும் அடுத்தநாள் வேலைக்கு வரச்சொல்லி அனுப்பப்பட்டார். மூன்றாவதாக போலந்து மனிதர் வந்தார். அவரிடமும் அதே கேள்வி கேட்கப்பட்டது. அவர் சொன்னார் ‘எனக்குத் தெரியாது’ அந்த அதிகாரி ஒருநாள் கால அவகாசம் கொடுத்து அதற்கு விடை கண்டுபிடித்து வரச்சொல்லி அனுப்பினார்கள். அந்த மனிதர் வீட்டுக்கு வந்தார். அவருடைய மனைவி கேட்டார். ‘சுன்னே நடத்து நேர்முகத்தே தர்வின்போது?’ கணவர் சொன்னார், எனக்கு வேலை கிடைத்துவிட்டது. முதல்நாளே எனக்கு ஒரு கொலை வழக்கைக் கண்டுபிடிக்கச் சொல்லியிருக்கிறார்கள். நாம் வார்த்தைக்கு நாம் விரும்புகிறமாதிரி என்ன அர்த்தம் வேண்டுமானாலும் தரலாம். கிருஷ்ணரின் வார்த்தைக்கு தவறான அர்த்தம் தாராதீர்கள். கிருஷ்ணர் உங்களை உங்கள் அகங்காரத்திலிருந்து விடுபடுத்திக் கொள்ளச் சொல்கிறார், யாரையும் போய்க் கொல்லச் சொல்லவில்லை. அவர் வார்த்தைக்குப் பின்னால் உள்ள பொருளைப் பாருங்கள். கிருஷ்ணர் போன்ற குருமார்கள் தான் இதுபோன்ற துணிச்சலான கருத்தைச் சொல்லமுடியும். கிருஷ்ணர் கொலை செய்வதை உத்தரணமாக எடுத்துக்கொண்டு அர்ச்சுனைச்சிந்திக்கவைக்கிறார். அகங்காரமற்ற தன்மையால் எற்படும் பற்றற்று, எதிர்பார்ப்பு இன்றி இருக்கும். ஒரு மனிதர் எப்போது அந்த நிலையில் இருக்கிறாரோ அவர் இறைசக்தியோடு இசைந்து உள்ளார். அதுபோன்ற ஒருமனதின் எதையாவது அழித்தால், அது இயற்சையே ஏற்படுத்தும். பெராழிவு அது வெறு இருபத்தைந்து வருடம் தயவு செய்து என்னைத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். எனக்கு வேலை கிடைத்துவிட்டதான் இவர் ஒப்புத்தான் நேரம் கிடைத்ததும் அதன் பின்னான் தெரிந்தது... ‘சுன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘சுன் பெரிய தூஆக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் நாதை. கனவை நிறைவேற்ற உள்ள, பொருள், தூவி அனைத்தையும் செவ்வையில் என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார். ஒரு உணர்வலையிலும், புரிந்து கொள்ளுதலிலும் நடக்கும். இருஷ்ணர் இதை அர்ச்சுனனிடம் சொல்லி அது அர்ச்சுனனின் கடமை, போர்க்களத்திலிருந்து ஓடுவது அல்ல. சண்டையிடுவது என்று புரியவைக்கிறார். கேள்வி : ஸ்வாமிஜி, உங்கள் சீடர்கள் நீங்கள் அவர்களை எரிப்பதாகச் சொல்கிறார்கள். இது எங்களை பயமுறுத்துகிறது. இதற்கு என் பொருள்? ஆம். என் சீடர்கள் சொல்வது சரிதான். எதிர்ப் அர்த்தத்தில் இதை அவர்கள் சொன்னார்கள் என்று எணக்குத் தெரியவில்லை. ஆனால் அவர்கள் இந்த வியாபார ரகசியங்களை எல்லாம் வெளியில் விடக்கூடாது. நீங்கள் வெறும் பார்வையாளராக இருந்தால், என்னைப் பார்த்து மட்டுமே சந்தோஷமடைபவராக இருந்தால், நான் உங்களுக்கு மூலைக்குத் தீனி போடுவேன். நீங்கள் கண்களால் எடுத்துக் கொள்வது போக. ஆனால் நீங்கள் உண்மையிலேயே ஆர்வம் கொண்டவராக, என் வார்த்தைகளைத் தான்ந்டி அர்த்தம் புரிந்துகொள்பவராக, சீடர்களாக முழுநேர உதவுமடியும் என்றும்பினால்,நீங்கள் ஒரு சீடரின் நிலைக்கு அருகே வருகிறீர்கள். நான் உங்களுக்கு என் உருவத்தை விட்டுவிட்டு, உருவமற்றில் கவனம் செலுத்தும்படி அறிவுறுத்துவேன். நீங்கள் என் சீடராக ஆனால், அதற்குப் பிறகு நீங்கள் என் பொறுப்பு. உங்கள் ஆன்மீக முன்னேற்றம் உங்களுடைய பொறுப்பு மட்டுமல்ல. என்னுடைய பொறுப்பும்கூட. அதற்குப் பின் நான் வெறுமே சிரித்துக்கொண்டு உங்களைப் போகட்டும் என்று விட்டுவிட முடியாது. எல்லா ஆன்மீக முன்னேற்றமும் அகங்காரத்தை விடுவது பற்றியதே, குருவின் முதன்மையான பணி அந்த அகங்காரத்தை அழிப்பதே! அதுதான் அறுவை சிகிச்சை. குருநாதர்தான் அறுவைசிகிச்சை செய்வார். இதை நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். என்னுடன் நீங்கள் இருந்தால் தெரியும் நான் ஒரு அமைதியான எப்போதும் புன்னகைத்துக் கொண்டே இருக்கிற குரு இல்லை. என் சீடர்கள் அங்கும் இங்கும் ஒரிய வண்ணம் இருப்பார்கள். நான் அவர்களுக்குக் கட்டளைகளைக் கொடுத்து வண்ணம் இருப்பேன். மனிதர்கள் சிலநேரங்களில், நான் பயம்படுத்தும் வார்த்தைகளைப் பார்த்து அதிர்ச்சியடைந்து விடுகிறார்கள். ஒரு குரு எப்படி இப்படிப்பட்டவற்றைச் சொல்லாம் என்று ஆச்சரியப்பட்டுப் போகிறார்கள். அவர்கள் கீதையைப் படித்ததில்லை அல்லது புரிந்துகொள்ளவில்லை. அதனால்தான் அப்படி பிரதிபலிக்கிறார்கள். நான் கோபமாகக் கத்தினாலும் சூட் அது வெறும் நான் காட்டும் முகம் மட்டும்தான். எனக்குள் ஒரு கோபமோ, தீவிரமான உணர்ச்சியோ இருப்பதில்லை. அதில் சாத்வீக குணம்கூட இருப்பதில்லை. குருநாதர் என்பவர் இந்த 3 குணங்களுக்கும் அப்பாற்பட்டவர். அவர் ‘இரிகுணகிதா’ அவர் அந்த 3 குணங்களையும் ஆதாவது சாத்வீக, ரஜஸ், தமஸ் குணங்களைக் கடந்தவர். ஆம். என் சீடர்கள் உங்களிடம் நான் அவர்களை எரிப்பதாகச் சொல்லியிருப்பார்கள். ஆனால், எனக்கு உறுதியாத் தெரியும். அவர்கள் அதைப் பெருமையோடும், அன்போடும்தான் சொல்லியிருப்பார்கள். இல்லையென்றால் அவர்கள் என் எப்படி என்னுடன் இருப்பார்கள். நான் அவர்களைக் கட்டாயப்படுத்தவில்லை. அவர்கள் தம் அகங்காரம் கீழே விழுந்து, ஆனந்தம் உள்ளே பொங்கும்போது உரமேற்றம் நிகழ்வதைப் பார்க்கிறார்கள். இல்லாவிடில், அவர்கள் என் என்னுடன் இருக்க விரும்பியவன்று. சிக்கித்தான் அவர்கள் புரிந்துகொள்வார்கள். என் சத்தம் கோபம் இந்த எரித்தல் எல்லாமே மிகவும் மேலோட்டமானது, ஒரு மூகமூடிதான். அதுவும் அவர்கள் முன்னேற்றிக்காகத்தான் என்று, அவர்களுக்குப் புரியும் கருணையான இந்த அறுவை சிகிச்சையை நடத்துகிறேன் என்று. இருபத்தைத்து வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் எங்களுக்கு பிரச்சனை, அதாவது ஒரே ஒரு விஷயம் என்னை வருத்தத்தில் ஆழ்த்தும் விஷயம் ஒரு சீடன் என்னை விட்டுச் செல்லும்போதுதான். அது அவர்களடைய வருத்தத்தால், நான் சத்தம் போடுவதால் அது நடக்கவில்லை. அவர்களுடைய பாதை அவர்களை அவர்கள் என்ன வேண்டும் என்று நினைக்கிறார்களோ அதிலிருந்து விலகி விடுகிறது. உண்மையில், நான் அவர்களிடம் வெறிப்படையாகச் சொல்கிறேன். என் ஒரே ஒரு விஷயம் என்னை வருத்தத்தில் ஆழ்த்தும் விஷயம் ஆனாலும் நடக்கிறது. அது அடிக்கடி நடப்பதில்லை. நான் வருத்தப்படுகிறேன் அவர்கள் இருப்பதன்னைப் பல முறை உடல்களிலிருந்து ஒடிய அனுபவம் இருந்தபோதும் அவர்களை என்னிடம் கொண்டு வந்ததற்காக. 800 நீங்கள் வெறும் பார்வையாளராக இருந்தால், என்னைப் பார்த்து மட்டுமே சந்தோ ஷமடைபவராக இருந்தால், நான் உங்களுக்கு மூலைக்குத் தீனி போடுவேன். நீங்கள் கண்களால் எடுத்துக்கொள்வது போக. இருபத்தைத்து வருடம் போராடுவார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பயன்தான் எங்களுக்கு பிரச்சனை, அதாவது ஒரே ஒரு விஷயம் என்னை வருத்தத்தில் ஆழ்த்தும் விஷயம் ஒரு சீடன் என்னை விட்டுச் செல்லும்போதுதான். அது அவர்களடைய வருத்தத்தால், நான் சத்தம் போடுவதால் அது நடக்கவில்லை. அவர்களுடைய பாதை அவர்களை அவர்கள் என்ன வேண்டும் என்று நினைக்கிறார்களோ அதிலிருந்து விலகி விடுகிறது. 801 அந்த ஆன்மா, அந்த இருப்பு இந்த வாழ்நிலைவது ஒரு குருவால் விடுதலை கிடைக்கும் என்று நம்புகிறது. என்னைப் பார்த்தோ, வேறு எந்த குருவைப்பார்த்தோ பயப்பட ஒன்றுமில்லை. குருநாதர்கள் உங்கள் மீதான கருணையால் மட்டுமே செயல்படுகிறார்கள். அவர்கள் வேறு எதுவுமே பிரதிபலனாகத் தேடவில்லை. நீங்கள் அவர்களுக்குத் தரவதற்கு உங்களிடம் எதுவில்லை. அவர்கள் தேவையான எதுவும் இல்லை. அவருடைய கருணை, உங்கள் மீதான கருணை எந்தவிதமான எதிர்பார்ப்புமில்லாத, நிபந்தனையற்ற ஒன்று. அறிவு, அறிந்து கொள்ளும் விஷயம், அறிந்து கொள்ளப்படுகின்ற பொருள், அறிபவர், இந்த மூன்று காரணிகளும் தான்செயலால்தூண்டுகின்றன. புலன்கள், செயல், செயலைச் செய்பவர் மூன்றும் செயலின் மூன்று பாகங்களாக உள்ளன. சாங்கிய யோகத்தின் 'குண' கருத்துப்படி, 3 வகைகளுள்ளன. அறிவில், செயலில், செயலைச் செய்பவரில் நான் சொல்கிறேன், கவனியுங்கள். பிரிக்கப்படுகின்றவற்றிலும், பிரிக்கப்படாமலியாமல் உள்ள, காணப்படுகிற எல்லாவற்றிலும் உள்ள ஒரே அழியாத உண்மைத்தன்மைப் பார்க்கின்ற அறிவு தான் சாத்வீக நிலையில் உள்ள அறிவு. எல்லா உயிர்களிடத்தும், வேறு வேறு வகைப்பட்ட மாறுபட்ட உண்மைகளை, ஒன்றுக்கொன்று மாறுபட்டதாகக் காண்கின்ற அறிவு 'ரஜஸ்' நிலையில் இருக்கின்றது. பகுத்தறியப்படாத, அடிப்படையற்ற, மதிப்பற்ற அறிவு, அதன் மூலம் ஒரு சிறு விஷயத்தை அடுத்தாள் எல்லாம் என்று எண்ணிப் பிணைந்துகொள்ளும் அறிவு இதுதான் அறியாமையாக இருளில் உள்ள நிலை. விதிகளின்படியான கடமைகளை விருப்பு, வெறுப்பின்றி எந்தவிதமான சுயநல நோக்கமின்றி, பலனின்மீது எந்த பற்றும் இன்றி செய்வது சாத்வீக நிலையில் இருக்கின்றது. 'குணன் அப்படிச் சொல்கிறார்?' என விசாரித்தற்கு, குணன் பெயரிய ஞானக வெண்டுமென, என சிறுயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை திருவாக்கு உடல், பொருள், இவி அனைத்தையும் செவலித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமளித்தார். இருபத்தைந்து வருடம் அகங்காரத்தோடும், சுயநலநோக்கத்தோடும், அதீத முயற்சியோடும் செய்வது என்பது ரஜோ குணத்தில் இருக்கின்றது. உண்மைக்குமாரனகற்பனைகளால் செய்யப்படும் காரியங்கள் விரும்பத்தை விலைவுகளை ஏற்படுத்தும் காரியங்கள், மற்றவர்க்குத் துக்கம் தரும் காரியங்கள், ஒருவரின் சொந்த முயற்சியால் செய்யப்படும் காரியங்கள் எல்லாம் அறியாமையால் செய்யப்படுகின்றன. செயல்புரிபவர், அகங்காரம் இன்றி, பற்று எதுவும் இன்றி, வெற்றி தோல்வியால் பாதிக்கப்படாமலம் படைத்தவர் உற்சாகத்தோடும் இருந்தால் அவர் தெய்வீகத்தன்மையில் உள்ளார். செயல்புரிபவர் உற்ச்சி மயமாக, பலனை எதிர்பார்த்துச் செய்பவராக, பேராசை உடையவராக, சுத்தமற்றவராக, ஆக்ரோஷம் நிறைந்து, இன்ப துன்பங்களால் பாதிக்கப்படுபவராக இருந்தால் அவர் ரஜோ குணத்தில் இருக்கின்றார். செயல்புரிபவர் ஒழுக்கமற்று, அழுத்தமானவராக, வஞ்சகம் நிறைந்தவராக, சோம்பேறித்தனம், மற்றும் துக்கம் நிறைந்தவராக, காலம் தாழ்த்து செய்பவராக இருந்தால், அவர் தாமஸ் குணத்தில் இருக்கிறார். இந்த செய்யுள்களில் கிருஷ்ணர் மனிதனின் இயல்புகளை விளக்குகிறார். கிருஷ்ணர் முன்பே சொல்லியிருக்கிறார். செயலைப்புரிபவர்மனிதரல்ல, இறை சக்தியே அதாவது நரன் அல்ல, நாராயணன். இருந்தாலும் மனிதர்தான் அப்படியே இருக்கின்றாலும் மனிதர் இப்படித்தான் உடம்பாகவும், களைகமாகவும் இருக்கின்றனர் அதனால் நாம் தொடர்பு கொண்டிருக்கிறோம். நம்மிடையே உள்ள எல்லார் குணங்களிலும் நம்மிடம் இயற்கையாகவே புதைந்து கிடக்கின்றன. இவைதாம் நம் செயல்பாட்டுக்குக் காரணமாக அமைகின்றன. இந்த குணங்கள் நாம் எண்ணங்கள், வார்த்தைகள் மற்றும் செயல்களைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன. ஒருவர் பிறந்தது முதல் இறக்கின்ற வரை ஒரே குணத்தில் இருப்பதில்லை. 'குணன் அப்படிச் சொல்கிறார்?' என விசாரித்தற்கு, குணன் பெயரிய ஞானக வெண்டுமென, என சிறுயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிழமாக உடல், பொருள், இவி அனைத்தையும் செவலித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏக்கமளித்தார். இருபத்தைந்து வருடம் குணங்கள் மூன்று வகைப்படும். சத்த்வ, ரஜஸ் மற்றும் தமஸ். சத்த்வ என்பதும் குணம், அமைதி, நிம்மதி, ஆன்மிகம், நன்மை என்பவை இது ஆன்மீக சுடர்பாடு கொண்டுவாகிறதும் காணப்படும். ரஜஸ் எனப்படுவது, கோபம் நிறைந்த, உணர்ச்சி களால் அலைச்சிக்கப்படுவிகா, செயல் மற்றும் துடிப்புபோல இருக்கின்ற குணங்கள். இது அரசர்கள், போர் வீர்கள், வியாபாரிகளிடம் இருக்கும். தமஸ் என்பது சோம்பல், அறியாமை, மனத்தில் தன்மை இது நம்மிடையே பெரும்பாலனவர்களிடம் காணப்படுகின்ற ஒரு குணம். வெறும் சாப்பிடுவதற்காகவும் தூங்குவதற்காகவும் மட்டுமே உயிர் வாழ்பவர்களை குணமாகும். இந்த செய்யுள் வரிகளில் கிருஷ்ணர் அழகாக விளக்குகிறார். மூன்று குணங்கள் அவற்றின் விளைவுகள் நம்மிடு செயல்படும் விதம்பற்றி விளக்குகிறார். அவர் அப்புடிச் செய்யக் காண்போம் நமக்கு என நடத்திக்கொள்ளவேண்டும் என இப்படி நடந்துகொள்ளவேண்டாம் என்று நமக்குத் தெரிவதே இல்லை. குறுநடர்கள் இதை வாய்மொழியாக விளங்கும்படியோ நன்மை என இப்படி நடந்து கொள்கிறோம் என்று புரிந்து கொண்டு அடுத்த நிலை புரிந்து கொள்ளும்போது நற்கின்றோம். இதைவிட மேலான குணங்களுக்கு மாறிக் கொள்கிறோம். ஓம் நாம் எல்லோரும் சில நேரங்களில் சிலவற்றை முடிக்க ரஜஸ் “என்னுள் இருந்ததோல் ஆக வேண்டும். அப்போதுகூட நாம் பேராசை இன்றி, கோபம் இன்றி, பயம் நம்மை பாதிக்காமல் பற்று நம்மைப் பற்றிக் கொள்ளாமல், செய்தால் நாம் சாத்வீகத் தன்மையில் தாவிரிக்கிறோம். உண்மையில் “ரஜஸ்” குணத்தில் இருப்பதாகத் தெரிந்தால் கூட. கிருஷ்ணர் ஒரு “சாத்வீக” மனிதரை எப்படி விளக்குகிறார் என்றால் ஒரு மனிதர் கூடுதலிழிப்புணர்வை, பிரபஞ்சத்தை பகுத்தறிவாகப் பார்ப்பவராக விவரிக்கிறார். அவர் தான் தனி மனிதரோ தீவோ அல்ல. பிரபஞ்சத்திலுள்ள எல்லாவற்றிலும், எல்லாருடனும் பிணைக்கப்பட்டவர் என்று புரிந்து கொண்டவர் இருபத்தைந்து வகையான புரிதல் கொண்டவர். அகமேல்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம்வெட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அவன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது… “சத்வன் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்” என விளக்கித்தரும் “சத்வன் பெரிய ஆன்மா” வேண்டுமென்றால், சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என்ற தத்தை கனவை நனவாக்க உடல், பொருள், துவி அனைத்தையும் செவ்வனிது என்றால் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைமனித்தார். அவர்க்கும் இந்த பிரபஞ்ச சக்திக்குமான தொடர்ப்பைப் புரிந்து கொண்டவர். ஒரு ‘சாத்வீக’ மனிதர், தன்னைப் பற்றியே கவனம் செலுத்துபவர் அல்ல. அவர் தன் நிலைத்தலும், உடலமைதும் ‘நான்’ மற்றும் ‘எனது’ என்பான எல்லாம் அர்த்தமற்றவை என்று புரிந்து கொள்வார். அவர் செயல்கள் தன்னலமற்றவை, புகழ், பாராட்டு இவற்றை எதிர்பாராதவை, செயலிலோ அல்லது அதன் விளைவிலோ பற்றில்லாதவை. அதுபோன்ற ஒரு மனிதர் அவரின் செயலின் தோல்வி அல்லது வெற்றியால் பாதிக்கப்படுவதில்லை. ஏன் எழுந்தால் அவரிடம் இந்த ‘நான்’ எனது என்பவை அவரின் செயல்களில் இல்லை. ‘சாத்வீக’ தன்மைக்கு் செல்வது் ஒன்றும் அத்தனை கடினமான விஷயம் அல்ல. உண்மை, நிகழ்வுகள் அதனுள் நிலைத்திருக்க முடிவதில்லை. ஆனால் ஒருமுறை அது நம்மை எப்படி சுற்றியமைக்கிறது, கொண்டோமானால், நாம் அதில் மேலும் மேலும் இருக்க முயற்சி செய்வோம். சாத்வீக தன்மை என்பது கடந்த காலமும், எதிர் காலமும் வெறும் கற்பனைகள் என்று புரிந்து கொள்ளேன்! அவை உண்மையில் இல்லை. கடந்த காலம் என்பது இறந்த காலம். இறும்பி வரப் போவதில்லை. எல்ல கவலை! எதிர்காலம் என்பது கானல் நீர். நீங்கள் செய்யக் கூடியது ஒன்றே. அது நிகழ்காலத்தை நிகழ அனும்பித்து அதுமட்டுமே நீங்கள் செய்ய முடியும். உங்கள் நிகழ் காலத்தைக் கட்டுப்படுத்துகிறது. நீங்கள் நிகழ்காலத்தை நிகழ அனும்பித்து கவனமா செலுத்த ஆரம்பித்தால், உங்கள் விழிப்புணர்வு பலமடங்கு அதிகமாகும். உங்கள் எதிர்பார்ப்புகள், பற்றுதல்கள் நழுவிப்போகும். நீங்கள் எது தேவையோ அதை மட்டும் செய்வீர்கள். நீங்கள் நடைமுறை வாழ்க்கைக்கு பதில் தொடுப்பீர்கள். “இப்போது” பதில் தருவீர்கள். இருபத்தைந்து வகையான புரிதல் கொண்டவர். அகமேல்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம்வெட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அவன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது… அப்போது நீங்கள் சாத்வீகத் தன்மையில் இருக்கிறீர்கள். நீங்கள் எப்போது ‘உங்கள்’ மற்றும் ‘நான்’ அது ‘இது’ என்பது போல் வறுபாடு காண்கிறீர்களோ அப்போது ‘ரஜஸ்’ தன்மையில் விழுகிறீர்கள். உண்மையில் அப்படி வெறுபாடு எதுவுமில்லை. உங்கள் மனம், அகங்காரம் தான் இந்த வேறுபாட்டை ஏற்படுத்துகிறது. உங்கள் ‘சமஸ்காரங்கள்’ தான் இந்த வேறுபாட்டை உங்கள்வாழ்க்கைக்கும் மத்தியில் ஏற்படுத்துகிறது. ஒரு ‘ரஜஸ்’ தன்மையில் உள்ள மனிதர் எல்லாவற்றையும் பலனை எதிர்பார்த்து செய்கிறார். அவர்சயனலமாக, கோபக்காரராக, பொறுமையற்றவராக இருக்கிறார். அவர் வேண்டியது அவருக்குக் கிடைக்கவில்லை என்றால், அவர் சோர்ந்து போகிறார். தோல்வி அவரது அகங்காரத்தைத் தாக்குகிறது. "ரஜஸ்" தன்மையில் இருப்பவர்களால் சந்தோஷமாய் இருக்க முடியயாது. தயவுசெய்து பிறிந்து தொடர்ந்துங்கள். உங்களில் பெரும்பாலானவர்கள் "ரஜஸ்" தன்மையில் தான் இருக்கிறீர்கள். இதுதான் அதிகம் காணப்படும் குணமாக சமீப காலங்களில் உள்ளது. ஏழை அல்லது பணக்காரன், புத்திசாலியோ, முட்டாளோ, படித்தவனோ, படிக்காதவனோ, பெரும்பாலும் எல்லோரும் அடுத்ததவரோடு தன்னை ஒப்பிட்டு அவரிடம் என்ன இருக்கிறதோ அதை தானும் அடைய விரும்புகிறார்கள். நீங்கள் உங்கள் ஆசைகளால் தூண்டப்பட்டும் வரை இருப்பதால் "ரஜஸ்" தன்மையில்தான் இருக்கிறீர்கள். நீங்கள் 'ரஜஸ்' தன்மையில்தான் இருக்கிறீர்கள். "ரஜஸ்" உங்களை அழித்து விடும். அது உங்கள் ஆன்மாவை சாகடித்து விடும். உங்கள் ஆசைக்கு முடிவே இருக்காது. அச்சத்துக்கு எல்லையே இல்லை. இவை இரண்டும் தான் "ரஜஸ்" தன்மையின் முக்கியமான குணங்கள். அது நம் மனம் என்ற அதில் திருப்தி அடையாத தன்மை, இல்லாததை அடைய விரும்பும் தன்மையும் கூட. நாம் ஏதோ, எப்படி இருக்கிறோமோ அதில் திருப்தி அடைவதில்லை. நிறைவாகத்தில் நிறைவதில்லை. இருப்தையே நீங்கள் தொடர்ந்து எதிர்கொள்ளத்தில், ஏபடி ஆக வேண்டும் என்று சற்பணை செய்து கொண்டிருப்பீர்கள். அல்லது கடந்த காலத்தில் இஇன்ளும் சிறப்பாக செய்யுனிருக்கக்கூடும் என்று என்னுளிர்கள். "ரஜஸ்" என்பது சற்பணை உ லகத்தில் வாழ்வது தான். "தமஸ்" தன்மையில் உள்ள ஒருவர் முழுமைக்கு முழக்க போலித்தனத்தில் உள்ளார். சுமத்தப்பட்ட நம்பிக்கைகள், அறிவு அல்லது சூழ்நிலை, மீது சார்ந்து கொண்டு, தாம் சரியா அல்லது தப்பா என்று தெரிந்து கொள்ளக் கூட முயற்சி எதும் எடுக்காமல் வாழ்வது. மதவாதிகள், குற்றவாளிகள் எல்லோம் தமஸில் தான் இருக்கிறார்கள். அவர்களிடையே எந்த மேரொபாடும் இல்லை. நோக்கம் மட்டும்தான் வேறு. இருவருமே பிடிவாதம் நிறைந்த, வன்முறை பொருந்திய, சுயநலவாதிகள். அறிவாள்தம் குறிக்கோளை அடைய எது வேண்டுமானாலும், செய்வார்கள். குற்றங்கள் புரியக் கூடத் தயங்கமாட்டார்கள். "தமஸ்" என்பது வெறும் மனத் தன்மை, சோம்பல், காலம் தாழ்த்துதல் அல்ல. அதுவும் தான். ஆனால் அதுமட்டுமல்ல. அது நாம் இந்த பிரபஞ்சத்தின் ஒரு பகுதியே என்பதை உணராமல் செய்புரிவதும் தான். அகங்காரம் மிகவும் பெரித்படுத்தப்பட்டு, தான் தான் எல்லாம் என்ற நம்பும் ஒரு நிலை. அது தன்னைத் தவிர வேறு எதுவும் இருப்பதாக நம்பாத ஒரு நிலை. மற்றவர்கள் யாரும் பொறுட்டாக மாட்டார்கள். விருடலர், பல லட்சக்கணக்கான மக்கள் அவர்கள் தகுதியில் குறைந்தவர்கள் என்று கொஞ்சூ குழந்தை செவல் "தமஸ்" நிலத்தான். ஒரு மோசமான மிருகம். இயற்கையின் விதியை மதிப்பதில்லை. மனிதனால் மட்டுமே "தமஸில்" இருக்க முடியும். மிருகங்கள் தமஸில் இருப்பதில்லை. என்ன என்றால் அவை இயற்கையின் புத்திசாலித் தனத்தால் வழிநடத்தப்படுகின்றன. கேள்வி: நான் ஒரு நித்யாதியான சிகிச்சைசையாளர். தினமும் தியானம் முறையாகச் செய்து வருகிறேன். பற்றற்ற தன்மையோடு, நான் எதையும் செய்ய விருப்பமின்றி இருப்பதாக உணர்கிறேன். எல்லோருக்கும் நான் சோம்பல் தன்மையில் விழுகிறேனோ என்று பயமாக உள்ளது. என்ன நடக்கிறது? நீங்கள் சரியான பாதையில் தான் செல்கிறீர்கள். கவலைப்பட வேண்டியதில்லை. என்ன நடக்க வேண்டுமோ அதுதான் நடக்கிறது. சழோகம், அரசியல் மற்றும் மத இயக்கங்கள் மூலமாக உங்களுக்குள் ஆசை, பயத்தை விதைத்து அதன் மூலம் உங்களைக் கட்டுப்படுத்த முயற்சி செய்கின்றனா. இந்த இயக்கங்கள் உங்கள் ஆசை பயத்தைத் தூண்டி விட்டால்தான் உங்களைத் திறம்பட அதிக செய்திறனோடு இயங்க வைக்க முடியும், என்று நம்புகின்றன. யாருக்கு அதில் லாபம்? அந்த இயக்கங்களுக்கு அது லாபம். நிச்சயம் உங்களுக்கு அல்ல. ஆசையும் அச்சமும் உங்களைப் புற உலகில் திருப்தியைத் தேட வைக்கின்றன. நீங்கள் உங்கள் எண்ணங்கள் மற்றும் வார்த்தைகளால் செயலாற்ற முயற்சிக்கிறீர்கள். அவற்றை எப்போதும் திருப்திபடுத்தவே முடியாது. திரும்பத் திரும்ப அதிக ஆசையும் அச்சமும் வந்து கொண்டே இருக்கும். எத்தனை முறை அவற்றை அணுபவித்திருந்தாலும். நீங்கள் "ரஜஸ்" இருக்கிறீர்கள், "தமஸ்" தன்மையில் இருக்கிறீர்கள் என்று என்னங்களால் செயலாற்றும்போது, மக்கள் கேட்கிறார்கள், நான் எப்படி 'தான் அப்படிச் சொல்வீர்களா??' என விசாரித்தறிந்து, 'தான் பெரிய ஞானி வென்று மேனி சிறுவயதிலிருந்தே கருதி கண்டவர் என் நந்தை. கனவை நிறைவேற் உடல், பொருள், ஆன்மீகம் செயல்பட்டு என்னைப் படித்த வாழ்வார். வெற்றிக்கு உழைப்பே களனித்தார். இருபத்தைந்து வருடம் எண்ணங்களில் செயல்படாமல் வாழ முடியுமா? யார் என் பிள்ளைக் கட்டுவார்கள்? தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். இயற்கை உங்களுக்குள் உண்மையும் உணவை இரத்தமாக மாற்றும் போது, உங்களுக்கு உணவைத் தருவதையும் அது பார்த்துக் கொள்ளாதா? இயற்கை உங்களை நட்புவதில்லை. மிகவும் நுட்பமான எந்த ஒரு விஷயத்தையும் உங்களை நம்பாமல் அதுவாகவே பார்த்துக் கொள்கிறது. உதாரணத்துக்கு மூச்சு விடுதல், வளர்ச்சி, உணவு செரிமானம் ஆகல் இப்படிபட பல. இவை எல்லாம் உங்கள் ஒப்புதல் தேவையிற்றான் நடக்கிறன்றா. எனவே உங்கள் எண்ணங்களை வைத்து செயல்படுவதை நிறுத்துங்கள். அவற்றுக்கு அர்த்தம் காணுவதை நிறுத்துங்கள். அதற்கு பதில், அவற்றின், எண்ணங்களின் மூலத்தைத் தேடுங்கள். உதாரணத்துக்கு, உங்களுக்குப் பசியெடுப்பதாக உணர்ந்தால், அந்த எண்ணத்தை மறந்து விடுங்கள். உங்கள் உடல் பசியைத் தீவிரமாக உணர்ந்தால், அதுவே தேடி உணவை எடுத்துக் கொண்டு அதன் தேவையை நிறைவு செய்து கொள்ளும். அதை நீங்கள் செய்யும்போது, நீங்கள் வார்த்தைகளின் அர்த்தத்தால் செயல்படும்போது, நீங்கள் தமஸ் அல்லது மனத்தத் தன்மையில் விழுகிறீர்கள். அதுதான் உங்கள் அச்சம். அதுவறிந்து பயப்பட ஒன்றுமில்லை. அதில் நீங்கள் எழுபவரை இருப்பீர்கள், உங்கள் ஆசை, பாபரப்பு இதன் மீதான வெறுப்பு வேலை செய்யாத் தொடங்கும் வரை. அது நடக்கும்போது, நீங்கள் அந்த மனத்தத் தன்மையிலிருந்து தூய்மைப்படுத்தப்பட்டு வெளியே வருவீர்கள். தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். நீங்கள் நினைப்பது போல, நீங்கள் தமஸிலிருந்து, ரஜோ குணத்திற்கு மின்னு ரஜோ குணத்திலிருந்து சத்வ குணத்திற்கும் நகர்வதில்லை. மனத்தத் தன்மையிலிருந்து, வேகத்துக்கும், பின்பு அமைதிக்கும் செல்வதில்லை. நீங்கள் ரஜஸில் தொடங்குகிறீர்கள். அது தான் உங்கள் அன்றாடக் கடமைகள், அதாவது செயல்புரிபவர், எழுந்த நிலை, எண்ணங்கள் மற்றும் வார்த்தைகளின் பொருளை நிறைவேற்ற முயலும் நிலை. 'கடவுள் அப்படிச் சொல்கிறார்?' என விசாரித்தற்கு, 'கடவுள் பெரிய தூணாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறுமாங்கடல், பொருள், தாவி இறைந்தையும் செல்வதித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைமனித்தார். மனத்தத் தன்மை, செயலற்ற தன்மையில், சிறிய காலத்துக்கு வருகிறீர்கள். எதுவரை என்றால், உங்கள் எண்ணங்களின் மூலத்தைக் கண்டறிந்து 'சாத்வீக' நிலைக்குச் செல்லும் வரை. அப்போது நீங்கள் உள்ளுக்குள் ஒரு குணமாகவும் உணர்வீர்கள். மற்றும் இந்தப் பிரபஞ்சம் உங்களைப் பார்த்துக் கொள்கிறது என்று புரிந்து கொள்வீர்கள். உங்கள் இருப்புத் தன்மை உள் மையத்தில் உள்ளது. ஆனால் மனம் விலிம்பில் தான் எப்போதும் உள்ளது. மனம் எப்போதும் வெளியில் தேடுகிறது; புலன்களால் இயக்கப்படுகிறது. இருப்புத் தன்மை உள்மையத்தில் உள்ளது. எப்போதும் உள்நோக்கித் தான் பயணம் செய்கிறது. எப்போதும் நீங்கள் முன்னும், பின்னும் அதனாது உள்மையத்துக்கும், வெளி விலிம்புக்கும் இடையே அலைக் கழிக்கப்படுகிறீர்கள். வெளியின்பில் இருக்கும் போது கிட்டத்தட்ட மாயையாகவே ஆகிவிடுகிறீர்கள். அச்சத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, பணம் மற்றும் அதிகாரத்தின் மேலான அதீத ஆசையினால் விழுங்கப்படுகிறீர்கள். நீங்கள் உள்மையத்திலிருக்கும்போது, நீங்கள் 'சிவம்' பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வில் இருக்கிறீர்கள். சில காலத்தில், நீங்கள் இதற்கிடையில் எங்காவது இருக்கக் கற்றுக் கொள்கிறீர்கள். உங்களுக்கு அதிக தேவை செய்யும் வாய்ப்பு இருப்பினில்லை. நீங்கள் 'ஆத்மா கிலியில்' இருக்கும் நிலை தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். எல் என்றால் உங்கள் மனம் உங்களை ஆனந்தத்துக்கும் வெளிப்பற்ற மாயையும் இன்பத்தில் ஊசலாடி, ஒருவித இயற்கைக்கு எதிரான நிலையை ஏற்று தன்மையில் இருப்பீர்கள். வெளிவிளிம்பில் இருக்கையில், புலன்கள் உங்களைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன. நீங்கள் புத்திசாலியாக இருந்தால், புரிந்து கொள்வீர்கள். நீ 'சுவன் கப்படும் சொல்கிறார்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'சுவான் பெரிய தூணாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறுமாங்க உடல், பொருள், தாவி இறைந்தையும் செல்வதித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைமனித்தார்.