13. இருபத்தைந்து வருடம்

நேரத்திற்கு மட்டும் இருப்பத் அளிக்கிறது, வித்யாதானம் ஒருவரின் ஒரு வாழ்க்கைக்கு மட்டும் இருப்பதி அளிக்கிறது. ஞானதானம் கொடுக்கும் போது, அது ஒருவரை பிறவிக்கு பிறவி முழுமைய்படுத்துகிறது. அவர் ஒருபோதும் பன இருக்கத்திலோ அல்லது பொருள் சார்ந்த உலகிலோ எந்த பிறவியிலும் விழ மாட்டார். ஞானதானம் தான் இறுதியான தானம். 'ஒருவருக்கு மீன் சாப்பிட வேண்டும் என்றால், நாம் மீனை சமைத்து கொடுக்கிறோமா அல்லது ஒரு மீனை வாங்கி கொடுக்கிறோமா? அவரை அந்த ஒரு நேர உணவில் திருப்தி படுத்துகிறோமா' என்று பொதுவாக சொல்வார்கள். இது தான் அன்னதானம். 'எப்படி மீன் பிடிப்பது' என்று கற்று கொடுத்துட்டோம் என்றால், அவர் தம் வாழ்நாள் முழுவதும் பசி இல்லாமல் சமாளித்து கொள்வார்.' இது தான் வித்யாதானம். இதுதோடு உணர்வுகள் நிறைவுலிடுகின்றன. நமது ஹீலர் பயிற்சி முகாமில், நாம் மீன் சாப்பிட வேண்டாம் என்று சொல்கிறோம்! அது பல பிறவிகளுக்கு அவர்கள்பிறச்சனைகளைய்த் தீர்க்கிறது. இது தான் ஞானதானம்! ஒன்றை புரிந்து கொள்ளுங்கள், நாண் ஒரு கடவுளிடம் போய் 'பாஸ்டர் - பாத்துங்க! அவர் மிகவும் இளமையாக இருந்தார். அவர் பகவத் கீதை பற்றி பேச இருப்பதாக அந்த போல்ட்டிருந்த்து. அவர் என்ன சொல்கிறார் என்றுதான் கேட்போமே...' என்று கேட்டு கொண்டு, நீங்கள் ஏதோ எதிர்பாராமல் இங்கே வந்து உட்கார்ந்துட்டீர்கள் என்றாலும் கூட, நீங்கள் அதை பிறிதொருப்படர்க்க வந்திருந்தாலும் கூட, மொத்த கீதையையும் கேட்க நீங்கள் வந்துட்டீர்கள், அதுவே உங்களுக்கு உதவும். எதாவதொரு நேரத்தில், இந்த சத்தியங்கள் உங்கள் நிலைவிற்கு வரும். உங்களை செயல்படுத்தும். இயல்பாகவே நீங்கள் தொரே மாதிரி இருக்க முடியாது. 'ஒருவருக்கு மீன் சாப்பிட வேண்டும் என்றால், நாம் மீனை சமைத்து கொடுக்கிறோமா அல்லது ஒரு மீனை வாங்கி கொடுக்கிறோமா?' என்று கேள்வி கேட்ப்போம். அவரை அந்த ஒரு நேர உணவில் திருப்தி அடையச் செய்கிறோம். 'எப்படி மீன் பிடிப்பது' என்று கற்று கொடுத்துட்டோம் என்றால், அவர் தம் வாழ்நாள் முழுவதும் பசி இல்லாமல் சமாளித்து கொள்வார்.' 'சுண் தய்படித் செய்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என வேண்டுமென, சிறுகச்சிறுக நான் சுண் தய்படித் செய்கிறேன் தண்ணீர் கண்டவர் என் தாய். கனவை நிறைமாக உடல், பொருள், ஆவி ஆகியனதையும் செயல்வழித்த என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உங்கள்மத்தார். எதாவதொரு காலகட்டத்தில், நீங்கள்தவறு செய்ய போகும் போது. இந்த சத்தியங்களை நினைத்து பார்ப்பீர்கள். இந்த சிந்தனைகள் உங்களுள் சென்றுவிட்டது. அவை வாய்ப்பே கொடுக்கும்போது உங்களை சரிப்படுத்தும், இது தான் ஞானதானம். நீங்கள் இப்போது பெற்றிருக்கும் அறிவு, உங்குள் ஒட்டுமொத்த வாழ்க்கையையும் நீங்கள் இவ்வுறை பமிர்ந்து செய்யவில்லை என்றாலும் கூட - இவை உங்களை மாற்றும். இந்த வாழ்க்கைகளுக்கு நிறைய சக்தி உண்டு, அவை தானாகவே உங்களுக்கு வேலை செய்ய தொடங்கும். நீங்கள் முன்பிருந்த அதே நபராக இருக்க மாட்டீர்கள். உங்களின் மன இறுக்கத்தின் ஆழம் குறைந்து விடும். உங்களின் துக்கத் தழும்புகள் குறைந்து விடும். நீங்கள் ஒரு புதிய வாழ்க்கைக்குள் நுழைவதாக உணர்வீர்கள். உங்கள் வாழ்க்கை தரையமாக மாறும், ஒரு புதிய நம்பிக்கை உங்கள் வாழ்க்கையில் நுழையும். இது தான் ஞானதானம். இது தான் அறிவை கொடுப்பதற்கான இறுதியான புண்ணியம் (நல்ல செயல்). வேறு எந்த நல்ல செயலும் ஆன்மிக அறிவை கொடுபதற்கு இணையானது கிடையாது. மூன்று மணி நேர இருப்பதிக்காக உணவு கொடுப்பது. இந்த ஒரு வாழ்க்கையில் இருப்பதிக்காக கல்வியைக் கொடுபது. ஆன்மிக அறிவை கொடுப்பது என்பது ஒவ்வொரு பிறவியிலும் திருப்தியைக் கொடுக்கும். கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், முழுவதும் பகிர்ந்து கொள்ளும் உணர்வோடு தானம் கொடுக்கப்படும் போது, அது தான் சக்கரத்தில் இருக்கும், முழுமையான நல்லெண்ணத்தில் இருக்கும், முழுமையான தூய்மையில் இருக்கும். இருப்பதைத்து வருவம் போராடுவார். அல்லல்க்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒப்பவேுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பண்ணாள் எங்களுக்குத் இன்னொரு விஷயம் என்னவென்றால், ஞானதானம் கொடுப்பவர் எதையும் இழப்பதில்லை. மற்ற எந்த தானத்தையும், கொஞ்சம் குறைவாக தான் கொடுக்க முடியும். அதில் கொடுப்பவர் இழக்கிறார், அதை பெறுபவர் இலாபம் அடைகிறார். வித்யாதானத்தில், கொடுப்பவர் எதையும் இழப்பதில்லை. அவர் அதே நிலையிலேயே இருந்து கொண்டிருப்பார். ஞானதானத்தில், உங்களுக்கு ஒரு இராக்கியத்தைச் சொல்கிறேன், நீங்கள் எவ்வளவு பகிர்ந்து கொள்கிறீர்களோ, அது அந்தளவுக்கு உங்களுக்குள் வளரும்! அது வெற்றிப்பெற்று வெற்று பெறச்செய்யும் நிலைமை. இப்படி, தானாகவே உங்களுக்கு வந்து சேரும். பகிர்ந்து கொள்பவர்களிடமும் வளரும். இன்றுமொரு இரகசியத்தையும் உங்களுக்கு சொல்கிறேன்: இதை கேட்‌டு நீங்கள் மட்டும் தான் பயனடைகிறீர்கள் என்று நினைக்காதீர்கள். இவற்றை சொல்வதன் மூலம், நானும் பயனடைகிறேன். இது எப்படி நடக்கிறது என்பதை ஒரு சின்ன உவமையில் பார்க்கலாம். ஒரு பெண் குழந்தை பெற்றெடுக்கும் போது, குழந்தை மட்டும் பிறக்கவில்லை, ஒரு பெண் தாயாக பிறக்கிறாள். அதுவரை அவள் ஒரு பெண்ணாக மட்டும் தான் இருந்தாள். ஒரு குழந்தையைப் பெற்றெடுத்த உடனேயே, அவள் தாய்" என்று அழைக்கப்படுகிறாள். ஒரு குழந்தை பிறக்கும் போது, அங்கே அந்த குழந்தை மட்டும் பிறக்கவில்லை, ஒரு தாயும் பிறக்கிறாள். அதற்கு முன்னால் அவள் தாய் கிடையாது. அவள் ஒரு பெண், அவளவு தான். ஒரு குழந்தையைப் பெற்றெடுத்த உடனேயே, ஒரு குழந்தையும், ஒரு அன்னையும் பிறக்கிறார்கள். இருபத்தைத்து வருடம் போராடுவார் அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வு பெற்றார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அழகான பன்னான் எங்களுக்குத் தந்தார் இந்த ஷண்ணி அல்லது அமைதிக்கான மந்திரம்: நாம் இருவரும் (குருவும், சீடரும்) முழுமையை அடை வோமாக என்பதை குறிக்கிறது. நாம் இருவரும் இணைந்து வாழ்வோம். நாம் இருவரும் ஒருவருக்கு ஒருவர் உதவி செய்து கொள்வோம். நமக்குள் வெறுப்புகள் வேண்டாம். தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், 'நீ தெரிந்து கொள்' என்று அந்த மந்திரம் சொல்லவில்லை. 'நாம் இருவரும் சேர்ந்து கற்போம்' என்று சொல்கிறது. வேத முறை மிகவும் பணிவானது. உன்மையைச் சொல்கிறேன், நான் பேசும் போது, நானும் கற்று வருகிறேன். 'சுவாமி, நீங்கள் எதை பற்றி பேச போகிறீர்கள்?' என்று யாரோ கேட்டார்கள். 'யாருக்கு தெரியும், உங்களைப் போல தான் நானும் உட்கார்ந்து கேட்க போகிறேன்!' என்று சொன்னேன். எனக்கு முன்னால் இருக்கும் இதெல்லாமே சமஸ்கிருத பாடல்கள். இதை பாடித்து விட்டு, அந்த நோட்டியில் என்ன தோள்றுகிறதோ அதை பேசுகிறேன்; அவ்வளவு தான். உங்களைப் போல தான், நானும் உட்கார்ந்து கேட்டு கொண்டிருக்கிறேன். நீங்கள் பயனடைவது போலவே, நானும் பயனடைகிறேன். நாம் இருவரும் சேர்ந்து மேல்நிலைக்கு வருகிறோம். அங்கேயும் இருப்பவர்கள் மட்டும் தான், சீடர்கள் ருந்து மேல்நிலைக்கு வருகிறார். இல்லை! ஞானியும் பயனடைகிறார். தான் பயனடைகிறார் என்று நினைப்பார்கள். இல்லை! ஞானியும் மாற முடியும்! ஒரு குழந்தையைப் பெற்றெடுக்கும் போது தான், அந்த பெண்ணை ஒரு தாய் என்று சொல்கிறார்கள். ஒரு சீடர் ஞானமடைந்தால் மட்டும் தான், ஒரு குரு ஞானியாகிறார். இல்லையென்றால், அவர் ஒரு ஞானி இல்லை. ஒரு பெண்ணால் ஒருகுழந்தையைப் பெற்றெடுக்க முடியவில்லை என்றால், அவள் ஒரு தாயாக இருக்க முடியாது. அதேபோல, நீங்கள் ஞானமடைந்த வரை, நான் ஒரு ஞானியாக முடியாது. தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், இந்த அறிவை பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள், நானும் - மேம்படுகிறேன், மனிதநேயத்தோடும் பகிர்ந்து கொள்பவரின் மொத்த சத்தியத்தையும் பகிர்ந்து கொள்பதில் மிகவும் தெளிவாகபும், நேர்மையோடும் இருப்பவரின் தன்மையான அகங்காரத்தில் மாட்டி கொள்ளாதவர்களை தானம், அவரால் பகிர்ந்து கொள்ளப்படும் சிந்தனை தான் சாத்வீகம், இது சத்வ குணத்தில் இருந்து நல்ல மனோபாவத்தில் இருந்து வெளிப்படும். குணி அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய ஞானக வேண்டுமென, என் சிறுமயதிருந்தே கண்டவர் என் தத்தை. கனவை நீர்மாக்க உடல், பொருள், இவை அழிந்தையும் செயல்பித்து என்னைப் பஜிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உர்க்கமித்தார். இருபத்தைந்து வருடம் 676 677 நீங்கள் கேள்வி கேட்கும் போது, எனக்கு பதில் தெரியவில்லை என்றால், எனக்கு தெரியாது என்று சொல்லி விடுவேன். ‘என்ன இது? சுவாமி, நீங்கள் ஞானமடைந்தவர்கள், நீங்கள் தெரியாது என்று சொல்லலாமா?’ என்று கேட்பார்கள். நான் சொல்வதுண்டு, ‘ஞானிகளால் மட்டும் தான், எனக்கு தெரியாது என்று சொல்ல முடியும். சத்தியத்தை எற்று கொள்ளும் தைரியம் அவர்களுக்கு மட்டும் தான் இருக்கும். சாதாரண ஒருவருக்கு தெரியவில்லை என்றால், அவர் சொற்கலைப் போட்டு குழப்புவார். அவர் இங்கும், அங்குமாக வார்த்தைகளைப் போட்டு, கேட்டு கொண்டிருப்பவர்களைக் குழப்புவார்.’ கேட்டு கொண்டிருப்பவர்களைக் குழப்புவது ஒன்றும் பெரிய வேலை இல்லை. அது ஒருப்பாடும் சுலபம், எளிது என்றால் அவர்கள் எற்கனவே குழம்பி தான் இருப்பார்கள்! மேற்கொண்டு ஒன்றும் செய்ய வேண்டியதே இருக்காது. வெறுமனே சில வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தினால், அது போதும். அது ஒரு பெரிய விஷயம் கிடையாது. தளக்கு தெரியவில்லை என்றால், ‘எனக்கு தெரியாது’ என்று சொல்ல கூடிய தைரியம் ஞானிகளுக்கு மட்டும் தான் உண்டு. ஒன்றுமே தெரியாமல் ஒரு கேள்விக்கு பதிலளித் தச் சொல்ல ஞானம் தேவையில்லை. அதற்கு முட்டாள்தனமான பொயலித்தனம் இருந்தால் போதும். சத்தியத்திற்கான நேர்மையான, நேர்மையான அணுகுமுறையை கிருஷ்ண சாத்விக தனம் என்று சொல்கிறோம். இங்கே, நான் சத்தியம் என்று எதையெல்லாம் உணர்ந்தேனோ, அதை நேர்மையோடும், எந்தவித திசைமாற்றமும் இல்லாமல் நான் வெளிப்படுத்துகிறேன், அதை பகிர்ந்து கொள்கிறேன் அல்லவா? கிருஷ்ணர் இதை தான் சாத்விக தனம் என்று சொல்கிறார். அவர் ராஜோ குணம், தமசு குணம் பற்றியும் விளக்குகிறார். ‘சுயன் அப்படிச் சசால்வதில்லைகள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுயன் பெரிய ஆஆக வேண்டுமெனில், என் சுருவம்திலுருந்து கன்வடவர் என்ற நத்தை. கனவை நிழுலாக்க உடல், பொருள், ஆவி இனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழுமலின்தார்.’ பல நேரங்களில், தானே முன்வந்து தானம் கொடுக்கப்படுவதில்லை. அல்லது சடங்குகளின் ஒரு பகுதியாக அவை கொடுக்கப்படுடும். உதாரணமாக, இந்து திருமணங்களில் பெண்ணை மறுவீட்டில் ஒப்படைப்பதை கன்னியாதானம் என்று செய் லாளர்கள். தங்கள் சொத்துக்களைத் தானே விரும்பி தானமாக கொடுப்பதைப் பற்றி முன்னர் குறிப்பிட்டிருந்தேன். அவர்களால் வேறு என்ன செய்ய முடியும்? அவர்களால் அதை கொண்டு செய்ய முடியாது, பலர் தங்கள் பிள்ளைகளோடு சண்ணடை போட்டு, இவர்களுக்கு ஒன்றும் கொடுக்க கூடாது என்று முடிவு செய்திருப்பார்கள். அவர்களின் மகனே, மகளே அவர்கள் எற்பாடு செய்திருந்த திருமணத்திற்கு இது கொள்ளாமல், அவர்களே காதல் வசப்பட்டு திருமணம் செய்து கொண்டிருக்கலாம். ஆகவே செல்வங்களை அவர்களுக்கு கொடுப்பதற்கு பதிலாக, இவர்கள் சொத்துக்களைத் தானமாக வழங்குவார்கள். இதெல்லாம் தானம் கிடையாது. இவர்கள் வேறு மாற்று காரணங்களுக்காக செய்கிறார்கள். இன்னும் சிலர் இருக்கிறார்கள், இவர்களின் தானத்தை எற்காமல் இருப்பதே நல்லது. கிருஷ்ணர் இதை அறியாமையில் கொடுப்பது என்று சொல்கிறார். வரி செலுத்தாமல் செய்யத் த பணத்தைக் கொடுப்பார்கள். தனது சுயநலத்திற்காக கொடுப்பார்கள். அவர்கள் இதை வரி கொடுக்கும் உத்தியாக பயன்படுத்துவார்கள். எதற்காக? உதவி கேட்டு ஆசிரமத்திற்கு வரும் பணக்காரரிடம் இருந்து நான் ஒரு நன்கொடை கள் வாங்கவில்லை என்று அழுத்தி பத்திரிகை கேட்டார்கள். ஓர் வருடமோ அல்லது அழற்கு மேற்பட்டோ ஒருவர் என்னிடம் தங்கி இருந்து, அமைப்பின் மீது ஸ்ரத்தைக் காட்டினால் ஒழிய, அந்த நபரிடம் இருந்து பெறுவதும் சிரமமாகும். வெறும் சுயநலம் மட்டுமில்லாமல், இருபத்தைந்து வருடம் 678 679 தன்னைத்தானே தோல்வி அடைய செய்ப்பும் எண்ணம் இருப்பவர்களோடு ஏன் வீணாக ஒட்டு கொள்ள வேண்டும்? பராசக்தியே (பிரபஞ்ச சக்தி) இந்த அமைப்பை நடத்துகிறாள், அவள் பார்த்து கொள்வாள். அவளால் என்ன கொடுக்க முடியாததை, வேறு யாராலும் கொடுக்க முடியாது. அவள் எதை தரக்கூடாது என்று நினைக்கிறாளோ, அதை வேறு யாரால் கொடுக்க முடியும்? கேள்வி: சுவாமி, நம்பிக்கை, குருட்டு நம்பிக்கை, பிடிப்பு என்றால் என்ன? நாம் கடவுளையோ அல்லது ஞானியையோ எப்படி அனுக என்கிற போது இந்த வார்த்தைகள் மாறி மாறி பயன்படுத்தப்படுகின்றன? ஆனால் இந்த வார்த்தைகள் ஒரே அர்த்தத்தைக் குறிப்பதில்லை, அப்படி தானே? இல்லை, இவை ஒரே அர்த்தத்தைக் குறிக்காது. பிடிப்பு (அடிபிடித்தனம்) என்பதும் குருட்டு நம்பிக்கை தான். அது உங்களின் நிபந்தனையின் ஒரு பகுதியாக இருக்கிறது. அது பெரும்பாலும் உணர்வற்ற நிலையில் இருக்கும். இது மற்றவர்களிடம் இருந்து, குறிப்பாக சூழலவர்களிடம் இருந்து நீங்கள் தெரிந்து கொள்வது. பிடிப்பு மனதில் இருந்து, உணர்வற்ற மனதில் இருந்து வருகிறது. ஆகவே அது குருட்டுத்தன்மையாக இருக்கும். ஆனால் நம்பிக்கை என்பது வேறு. நம்பிக்கை இதயத்திலிருந்து வரும். போலவே வேறொன்று இருக்காது. எப்படி உங்களை நாங்கள் நிலையில் வைத்திருப்பது என்று கேட்டபோது, ‘என்னை நீங்கள் உங்கள் குருவாக நினைத்திருந்தால், என் மீது உங்களுக்கு நம்பிக்கை இருந்தால், என்னை மறப்பது தான் உங்களுக்கு பிரச்சனையாக இருக்குமே தவிர, நினைப்பது பிரச்சனையாக இருக்காது!’ என்று சொல்லுவேன். எப்படியிருந்த போதும், நம்பிக்கை என்பது குருவைப் போலவே இருக்க வேண்டும் என்பதில்லை. அவரைநீங்கள் உள்வாங்கி கொள்ளலாம், ஆனால் அவருக்கு எப்போதும் இறந்திருப்பதன் மூலமாக நீங்கள் அவரோடு ஒன்றிணைந்து இருக்க வேண்டும், அவரை நீங்கள் உங்களுக்கு இடையே ஒரு விட்டு வேண்டும். அதற்கு பிறகு என்ன நடக்கிறதோ அது நடக்கட்டும். ஆனால் உங்களை நீங்களே அவரை போல இருக்க கட்டாயப்படுத்தாதீர்கள். சண்ணையை என்பது அவரை போலவே நடந்து கொள்ள முயற்சிப்பது கிடையாது. ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு தனித்தன்மை இருக்கிறது; இரண்டு பேர் ஒரே மாதிரி இருப்பதில்லை. ஆகவே, ஒருவரை போலவே நடந்து கொள்ள முயற்சிப்பது மிகவும் ஆபத்தானது. போலித்தனம் முயற்சி செய்கிறீர்கள், இயல்பில் அப்படி இருக்க சாத்தியமே கிடையாது. இதனால் உங்களுக்கு ஒரு குழப்பமான குழந்தை தான் உருவாகும். நீங்கள் குழந்தைகளுக்கு தரும் பெயர்கள், மந்திரங்களைப் போல் மந்திரங்களைத் தவறாக கொண்டு போய்விடும். இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வெட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரும் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வெட்டுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் தெரும் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் ஒரு பக்தராக நீங்கள், ஒரு வித்தியாசமான நிலைக்கு நுழைகிறீர்கள். அது பிடிப்புகள், மூடநம்பிக்கைகளின் அடிப்படையில் கிடையாது. நீங்கள் திரும்பிப்பார்க்கும் பகுதிகள் நுழைகிறீர்கள். இங்கே உங்கள் வாழ்வின் வலிமையை அளக்க எந்த அளவுகளும் கிடையாது. இங்கே எந்த வரையறைகளும் கிடையாது. இங்கே எந்த வழிகாட்டுதலும் புத்தகங்களும் கிடையாது. இது நீங்கள் பிறப்பீரும் போதே, இந்த போதை உங்களை எங்கே அழைத்து செல்கிறதோ அது தான் எல்லை. உங்கள் போதையும், மற்ற பக்தர்களின் போதையும் ஒரே மாதிரி இருக்காது. உங்களுக்குள்ளேயே ஒருவழி. நான் சொல்லும் கதைந்தெடுத்தல் என்பதற்கு பலர் போவார்கள். உங்களின் நிபந்தனைகள் கரைந்து போக வேண்டும். ஆகவே, எல்லா பழைய பிடிப்புகளும், மதிப்புகளும் மீண்டும் அனுபவமாக மீண்டும் மேலெழும்பி வரும். அவை விழிப்புணர்வற்ற நிலையில் இருந்து தியானத்தின் அதீத விழிப்பு நிலைக்கு வரும் போது, தேவையற்றவை எல்லாம் அழிந்து போகும். உங்களின் அதீத விழிப்புநிலையின் அறிவு எனும் வெளிச்சத்தில் அவை எல்லாம் அழிந்து போகும். ஞானி ஒரு வழிகாட்டி. நீங்கள் எப்படி இருக்கிறீர்களோ உங்களை அப்படியே அவர் ஏற்று கொள்கிறார், உங்களைச் சுற்றி என்ன மாதிரியான விஷயங்கள் இருக்கிறதோ அதையும் அவர் அப்படியே எற்று கொள்கிறார். ஆம், உங்களைச் சுற்றி என்ன நடக்கிறதோ, அதை மாற்றவேண்டிய முயற்சி போராட்டத்தில் நீங்கள் சிகுபட்டு கொண்டிருக்கலாம். ஆனால் அது அந்த போராட்டம் உதவாது. இந்த உலகை நீங்கள் கட்டுப்பாட்டில் நீங்கள் வைத்திருக்க முடியாது. பெரிய ராஜாக்களும், தலைவர்களும் கூட தங்களின் கட்டுப்பாட்டில் இதை வைத்திருக்க முடியாது என்பதை உணர்ந்தவர்கள். உலகை உள்ளது உள்ளபடி ஏற்று கொள்வது என்பது மிகவும் உணர்வுபூர்வமானது. மாற்றம் உங்களுக்குள் நடக்க வேண்டும். இந்த உலகத்தில் என்ன மாற்றம் நடக்க பேண் டும் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்களோ, அது முதலில் உங்களுக்குள் நடக்க வேண் டும். ஏற்றுக்கொள்ளும் இந்த புரிதல் வந்துவிட்டால், உங்களுக்குள் ஒரு பெரும் சுதந்திரம் வந்துவிடும். அதுவோரு மாபெரும் சுதந்திரம். அது காலத்திலிருந்து இடத்திலும் விடுதலை, மனதிலும் கடைக்கும் விடுதலை, பிறகென்னில் இருந்து கிடைக்கும் விடுதலை. தினரென்று நீங்கள் புரணத்துடனேதான் பரிமாணத் திறகுள் நுழைவீர்கள்; உடனே நீங்கள் நடவுளுக்கு ஒத்தவராக விடுவீர்கள். இந்த சுதந்திரம் தான் நிகழும் ஒரு அனுபவம். அதை படிக்க முடியாது. அதை கற்று கொடுக்க முடியாது. ஆம், நீங்கள் எந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு கொண்டிருக்கலாம், அந்த இடத்தை அடைய என்னுடைய உடல் மொழிகளை உள்வாங்கி கொள்ளுங்கள். ஆனால் முயற்சி உங்களுடையது தான். அது உங்களின் ச ரசம், அது உங்களின் 'கண்டுபிடிப்பு. அது நடக்கும் போது, நீங்கள் ஆச்சரியத்தில் உட்கார்ந்து கொண்டிருப்பீர்கள். உலகமே இனிமையாக இருப்பது மட்டுமில்லாமல், முழுவதும் ஆச்சரியமாகவும் இருக்கும். ஒரு ஜென் ஞானி இருந்து கொண்டிருந்தார். அவர் சீடர்கள் குழுந்து நின்றிருந்தார்கள். மூத்த சீடர் ஞானியிடம் கேட்டார், 'ஜீவா, உங்களை எப்படி புதைக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புகிறீர்கள்? நீங்கள் பிறந்த இடத்திலா அல்லது நீங்கள் ஞானமடைந்த அந்த மரத்திற்கு ஈயோ அல்லது உங்கள் உடலை விட்டு பிரிய இருக்கும் இந்த இடத்திலா?' ஞானி ஒரேபொரு கண்ணை மட்டும் இறைத்து, இமைத்து விட்டு, சிரித்தார், 'என்னை ஆச்சரியப்படுத்துகிறாய்!' என்று சொல்லிவிட்டு கண்களை மூடினார், சென்றுவிட்டார். ஒவ்வொரு நொடியும் ஒரு இரகசியமாக இருக்கிறது, ஒரு ஆச்சரியமாக இருக்கிறது! உங்களுக்கு எந்த அடையாளமும் கிடையாது என்பதை புரிந்து கொள்ளுங்கள். நீங்கள் எந்த ஜாதியையும் சேர்ந்தவர் கிடையாது, உங்களுக்கு எந்த திருமணமும் கிடையாது, நீங்கள் அந்த அரசாயோ அல்லது நாட்டையோ சேர்ந்தவர்கள் கிடையாது. நீங்கள் கடவுள். நீங்கள் சாதவன்' என்ற கருத்தை விட்டுவிடுங்கள். அதை கண்டு தான் நீங்கள் வாருங்கள். நாம் யார் என்பதை உணர நாம் உடலையும், மனதையும் கடந்து செல்ல வேண்டும். நாம் எதை நினைத்து கொண்டிருக்கிறோமோ, அதை தெரிந்து செல்வது தான் ஆத்ம-விசாரணை எப்படும். நமது பெயர், நமது உறவுகள், வேற்றிகள், சொந்தங்கள் என்று நாம் சொல்லும் நமது பல்வேறு முத்திரைகளையும் நாம் கைவிட வேண்டும். உடலால் ஒருவர் அடையாளம் காணப்படுகிறார் என்றால், அவர் முதுமை, நோய், மரணத்திற்கு பயந்து கொண்டிருப்பார். மனதால் ஒருவர் அடையாளம் காணப்படுகிறார் என்றால், அவர் வலது அதிகமாவனையும், இது குறைவதையும், இது பிற பிற விஷயங்களுக்கும் பயந்து கொண்டிருப்பார். நாம் உடலும் கிடையாது, மனமும் வெறுமனே சாட்சியாக இருந்து, நாம் பார்த்து கொண்டிருக்கிறோம். நமது உண்மையான இயல்பு ஒருமுக-பரிமாணம் கிடையாது; அது பன்முக-பரிமாணமாக இருக்கிறது; அது இயற்கையின் போல இருக்கிறது; இயற்கையின் வர்ணங்களைப் போல இருக்கிறது. இயற்கையில் ஒவ்வொரு நிறங்கள் உண்டு, ஒவ்வொரு எழு குணிப்புகள் உண்டு. எழு நிறங்களும் ஒன்றாக சேரும் போது, வெள்ளை நிறமுன் றுவாகும். எழுச்சிங் கெதிர்ப்புகளும் ஆழமாக ஒன்று சேரும் போது, மெள்ளனம் பிறக்கும், மெள்ளனம் தான் சங்கேதத்தின் இறுதி நிலை. வெள்ளை ஒரு நிறமாகத் தோன்றாது, அதேபோல மெள்ளனமும் இசையைப் போல இருக்காது. வெள்ளைதான் இறுதிநிறம், அது என்றால் அது போன்றதொரு கலவையில், அது போன்றதொரு சொக்கையில், எந்த நிறமும் தெரியாது; எல்லாம் ஒன்றுக்குள் ஒன்று காணாமல் போய்விடும். அதே போல மெள்ளனமும் ஓர் இசையாக இறுதியான இசையாக இருக்கிறது, இதிலிருக்கும் ஜெக்யம் மிகவும் ஆழமானது, இன்றுமே இதில் டேட் கேட்காது. ஜென் ஞானிகள் இதை ஒருகை ஒலி என்று சொல்வார்கள். உங்களில் எதையும் கேட்க முடியாது. நீங்கள் எதையுமே கேட்காத போது, உங்களுக்குள் சாசவுதமான இசை ஒலிக்கும். உங்களுக்குக் கொஞ்சம் நுண்மையான உணர்வு, கொஞ்சம் அதிகமான விழிப்புணர்வும், தெளிவும் அதிகமான தியான உணர்வும் தேவை. கேட்க முடியாத அந்த சத்தத்தை ஒருவர் அதைக் கேட்டுத் தொடங்கும் போது, தெரியாத விஷயங்கள் எல்லாம் அவருக்குத் தெரிய வரும். ஒருகை ஒலையைக் கேட்டபின்னரான மற்றும் தெரியாதவற்றைத் தெரிந்து கொள்வதற்கான ஒரு முறை தான் தியானம். தியானத்தில் நம்மையே நாம் பார்க்கிறோம். இது தான் நம்மைப் பற்றிய இறுதியான சத்தியத்தின் இடம். நாம் யார் என்பதை இங்கே தான் அறிய முடியும். நிஜத்தில் நாம் யார் என்பதை அறியும் இந்த அறிவு தான் ஞானம். ஞானம் என்பது ஓர் இலக்கு அல்ல; அது வோரு ஒரு எல்லையாக இருக்க முடியாது, எல்லையே அங்கே தான் இருக்கிறோம். நாம் யார் என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் அவ்வளவு தான். என் சீடர்களுக்கு நான் சொல்வதுண்டு, நீங்கள் வழிபடும் போது, கடவுளை வேண்டுங்கள். அவர்கள் கடவுளை நம்பி, அவரை வேண்டுவார்கள். தியானத்தில், அவர்கள் கடவுளாகவே மாறுவார்கள். அவர்களை அவர்கள் இடமாக நம்புகிறார்கள், விழிப்புபோது இருக்கிறார்கள். நம்பிக்கை மீது அசைக்க முடியாத பிடிப்பு உருவாகும் போது ஆனந்தம் மலர்கிறது. நன்றியுணர்வு பொங்கி வழியும். ஞானி வெளியே எங்கும் கிடையாது. அவர் உங்களுக்கு உள்ளேயே இருக்கிறார். எல்லாவற்றிற்கும் மேலான ஞானி, ஆத்ம குரு தான், அதாவது அவரவர் சுயமே அவரவர்களுக்கு ஞானியாக இருக்கிறது.