Waarom zijn we bang voor de dood?
This text was machine-transcribed from the printed book and may contain errors. Select the words and choose “Report a mistake”.
Waarom vecht de hele mensheid tegen één ding, het enige ding dat een zekerheid is in al onze levens?
Kunnen we de hele aarde plat maken? Nee, het is een bewezen feit dat de aarde rond is. Maar als we tegen dit feit strijden, dan is er iets mis in onze strijd, in ons begrip. Het is hetzelfde met de dood. Waarom worstelen we om de waarheid te accepteren? Vanwege de strijd, sterven de meeste mensen zonder in staat te zijn om de dood te accepteren wanneer het komt - net zoals ze hebben geleefd, niet in staat om het leven te accepteren zoals het is.
Waarom zijn we bang voor de dood?
We zijn bang omdat we instinctief verandering tegengaan en de dood is een abrupte verandering in het leven. De meester Chuang Tzu zegt heel mooi, 'De dorst van de mens om te overleven in de toekomst maakt hem niet in staat om in het heden te leven.'
We zijn bang omdat we niet weten wie we zijn. We houden een identiteit van onszelf in onszelf, gebaseerd op onze familie, relaties, baan, rijkdom, sociale imago etc. De dood verwijdert juist dit fundament waarop onze identiteit is gebouwd, dus we voelen dat de dood alles wegneemt wat van ons is.
Ons begrip van de dood, of liever ons misverstand over de dood, maakt de dood tot een beangstigende ervaring. De man die zich verzet tegen de dood sterft zelfs terwijl hij leeft. Hij sterft elk moment omdat hij gekweld wordt door het idee alleen al van de dood. Wanneer ik zeg 'dood', bedoel ik niet alleen dood van het fysieke. Alles verliezen is een vorm van dood. Je comfortabele leven verliezen is één vorm van de dood, het verliezen van je familie is een andere. Begrijp alsjeblieft dat verlies in welke vorm dan ook niets anders is dan de dood.
Er zijn twee problemen: het incident van de dood dat gebeurt aan het eind van ons leven, en de psychologische dood. De echte dood gebeurt maar één keer, maar de psychologische dood, de angst van de dood, doordringt ons leven. Het idee en angst voor de dood bepaalt onze hele levens structuur.
Je kunt je afvragen waarom mensen zo depressief en verontrust zijn als ze hun naaste familieleden verliezen. Zelfs als je niet emotioneel aan hen gehecht bent en in zekere zin wacht op hun dood, zal je diep geraakt worden door hun dood! Het is meer zo wanneer je dicht bij hen staat, emotioneel aan hen gehecht bent. Als je moeder sterft zal je hele linkerkant eronder lijden. Wanneer je vader sterft, zal je hele rechterkant lijden. Wanneer je broers sterven zullen je handen lijden. Er is een diepe verbinding tussen jou en je familie.
Elk deel van je lichaam is verbonden met iemand. Je wezen is geen individueel wezen. Het is niet alleen, afgescheiden, zoals je denkt. We zijn allemaal met elkaar verbonden. Daarom ondergaan we verschrikkelijk lijden wanneer we iemand of iets verliezen. Elk gemis dat je ervaart, maakt niet uit wie of wat dat is, is wat ik dood noem.
Alles wat we begrijpen van de dood is dat het anti-leven is. Weer vanwege onze angst denken we te veel na over de dood. We projecteren onze angst en zien het als een reusachtige figuur. Als de echte dood een meter tachtig is, zien wij hem door onze angst als tachtig meter lang! Angst voor de dood is gewoon de angst voor continuïteit of discontinuïteit. We zijn bang voor het 'wat nu'.
In het mysterie van de dood ligt het antwoord op het leven
Eens, in Amerika, vroeg een jonge vrouw aan de grote Indiase monnik Swami Vivekananda:163 'Wat is leven'? Swami Vivekananda zei, 'Kom met me mee naar India. Ik zal het je leren.' Zij vroeg, "Wat zal je me leren?'
Hij zei: 'Ik zal je leren hoe je moet sterven.
De vraag gaat over het leven, maar het antwoord gaat over de dood! Het lijkt vreemd! Wat Swami Vivekananda bedoelt, is dat als je het geheim van de dood kent, de kwaliteit van je leven anders zal zijn. Je eigen begrip en houding tegenover alles zal veranderen.
We kunnen ons leven gebruiken om ons voor te bereiden op de dood. We hoeven niet te wachten op de pijn van het zien van iemand's dood of de schok van geconfronteerd te worden met een kritieke ziekte om ons te dwingen te kijken naar de betekenis van het leven.
De dood is niet zomaar een incident aan het eind van je leven. Het is een diepgaand weten. Als je weet hoe te sterven, weet je hoe te leven. Leven en vertrekken zijn twee kanten van hetzelfde ding. Je leven zal totaal anders zijn als je eenmaal de dood begrijpt.
Swami Vivekananda - Belangrijkste discipel van Ramakrishna Paramahamsa en stichter van de Ramakrishna
Orde. 19e eeuwse Oosterse mysticus beschouwd als een sleutelfiguur in het verspreiden van het bewustzijn van het Hindoeïsme en yoga in Europa en Amerika.