De Dood is een Viering🔗

Verlichting leven is Elk moment herboren worden met ultieme zaligheid

Onze bezorgdheid omtrent karma is geworteld in onze angst voor de dood. Het is een oerangst, die van het onbekende. Onze daden in dit leven zijn voor het grootste deel gedreven door de wens om in een betere plaats te zijn na de dood of de angst om op een slechtere plaats te zijn na de dood. Deze angst van het verlaten van het lichaam en geest heeft door de eeuwen heen bestaan.

Er is een mooi verhaal in Mahabharata, het grote Indiase epos:

Er was eens een koning met de naam Yayati. Hij leefde zeer goed gedurende honderd jaar, genietend van zijn koninkrijk en van alle fysieke en mentale comfort van het leven. Aan het eind van de honderd jaar, kwam Yama, de heer van de dood, om om hem mee te nemen toen het tijd voor hem was de aarde te verlaten. De koning was geschokt toen hij Yama zag en begon te huilen, 'Waarom ben je zo snel gekomen en dat ook nog plotseling zonder enige aankondiging? Ik heb mijn mijn leven nog niet ten volle geleefd. Geef me alstublieft wat meer tijd om te leven.

Yama antwoordde dat er geen verlenging mogelijk is voor iemands leven. Maar Yayati smeekte met hem en smeekte om meer tijd. Yama stemde er uiteindelijk mee in dat als een van zijn zonen bereid was zijn leven op te geven voor Yayati, dan kon de koning nog langer leven.

Yayati riep een van zijn zonen. De zoon stemde toe, 'Ik zal mijn leven geven, laat mijn vader leven.' Hij gaf zijn leven op. Yama verlengde Yayati's leven met honderd jaar.

Yayati bleef genieten van alle materiële gemakken op dezelfde manier als voorheen en leefde nog honderd jaar. Aan het einde van deze periode keerde Yama terug om hem mee te nemen. Ook deze keer was Yayati geschokt Yama zo snel weer te zien. Hij vond dat hij zijn leven nauwelijks had geleefd en smeekte Yama door te zeggen dat hij niet bereid was om te sterven en wat meer tijd wilde.

Yama gaf hem nog een kans. Een andere zoon van Yayati gaf zijn leven op voor zijn vader, en Yayati kreeg een pacht van nog eens honderd jaar te leven.

Yayati genoot nog eens honderd jaar en weer kwam Yama terug om hem mee te nemen. Weer als voorheen vroeg Yayati om meer tijd, maar deze keer weigerde Yama hetzelfde spel te spelen.

In plaats van in te gaan op het verzoek van de koning, vroeg Yama deze keer aan Yayati medelevend: 'O koning! Denk je dat je een vuur kunt doven door er olie in te gieten? Denk je dat je je verlangens kunt vervullen door ze meer en meer uit te leven? In slechts een paar prachtige woorden legde Yama het hele doel van het leven aan Yayati uit. Yayati realiseerde zich eindelijk de Waarheid, volgde Yama en rustte aan de voeten van het Goddelijke.

Je kunt je niet voldaan voelen door het aanbieden van zintuiglijke genoegens aan de zintuigen. Je kunt niet voelen dat je klaar bent voor de dood als je nooit intens geleefd hebt. Proberen om de zintuigen tevreden te stellen, plezier in je zintuigen te gieten, of leven zoals je wilt, betekent niet dat je intens leeft. Als je echt intens leeft, zul je automatisch bevrijd worden.

Het woord 'dood' alleen al creëert kwelling en angst. Zelfs erover praten wordt beschouwd als als onheilspellend, omdat we het zelfs kunnen uitlokken door het te noemen!

De dood wordt gezien als een vijand. Dat is waarom in alle religies, in alle culturen, de dood als zwart wordt geschilderd. In het Hindoeïsme, is Yama zwart. In het Christendom¹⁵⁰ is Satan¹⁵¹ zwart. In Boeddhisme is Mara¹⁵² zwart. In alle religies, wordt de dood als zwart geschilderd. We schilderen de dood als een schurk, nooit als een held. Het idee van de dood wordt altijd benaderd met negativiteit. We hebben het gevoel dat de dood alles van ons wegneemt. Wat we ook willen, waar we ook van genieten, wat we ook hebben, alles wordt met geweld van ons afgenomen. Dus de meesten van ons leven ofwel in ontkenning van de dood of in angst ervoor. We denken, ‘Waarom zouden we er nu aan denken? We zullen het wel zien als het zover is.’ Of we vermijden bewust om er zelfs maar aan te denken.

Op de een of andere manier willen we altijd aan de dood ontsnappen. Sinds het begin der tijden, proberen alle tradities, alle beschavingen op alle mogelijke manieren de dood te overwinnen. Wetenschappers proberen het met medicijnen, wat geboorte gaf aan allopathie¹⁵³. Siddhas¹⁵⁴ en ayurvaidyans¹⁵⁵ de Oosterse mystici, proberen het door kruiden, die geboorte gaven aan de hele siddha traditie¹⁵⁶ en kayakalpa¹⁵⁷. De yogi's proberen het door mantra's¹⁵⁸, die de Mrutyunjaya mantra¹⁵⁹ en pranayama¹⁶⁰ technieken in het leven riep. De boeddhistische Lama's¹⁶¹ proberen het door meditatie, die technieken als Mahamantra¹⁶² meditatie in het leven riep. Bijna alle tradities,

alle culturen proberen de dood te overwinnen, voorbij de dood te gaan.