De diepe spirituele ervaring🔗

Om de spirituele ervaring te laten plaatsvinden, moet aan twee voorwaarden worden voldaan. Een daarvan is dat je volledig open en beschikbaar moet zijn voor de omgeving. De andere is het intense energieveld.

Soms, zelfs als je open bent, als je niet in het intense energieveld bent, gebeurt het eerste kraken van de kokosnoot van je ego niet. De eerste spirituele ervaring is net als het openbreken van een kokosnoot. Zodra de eerste opening plaatsvindt, is het niet moeilijk om de rest van de kokosnoot te breken. De eerste opening heeft een intens spiritueel energieveld nodig.

Deze twee factoren hebben geresulteerd in mijn eerste spirituele ervaring. Ik was open en beschikbaar voor de omgeving; en ik was in het intense energieveld van Arunachala. Gelukkig voelde ik me aangetrokken tot de schoonheid van die heuvel. Normaal gesproken, als je elke dag een heuvel, een rivier of een oceaan ziet, zul je het als vanzelfsprekend beschouwen. Op de een of andere manier heb ik die heuvel nooit als vanzelfsprekend beschouwd. Ik had nooit gedacht dat ik het wist. Ik was continu open, beschikbaar.

Begrijp, elke keer open en beschikbaar zijn, het elke ochtend zien met de ogen van frisheid of met de geest van openheid is wat ik 'open en beschikbaar zijn' noem. Vaak sluiten we ons volledig af voor de samenleving.

We komen slechts tot een conclusie, enig begrip en daarna werken we ons begrip of onze inspanning nooit bij met het resultaat.

Elke dag leefde de Arunachala-heuvel voor mij. Elke dag was het nooit meer dezelfde oude heuvel die ik gisteren zag. Ik had een heel grappige routine. Als ik 's ochtends opstond, deed ik mijn ogen niet open. Ik liep langzaam van mijn kamer naar buiten, terwijl ik de borstwering vasthield. Ik zou naar buiten komen en op een plek gaan staan waarvan ik wist dat de heuvel te zien was. Alleen dan opende ik mijn ogen, zodat het eerste dat ik 's ochtends zag die heuvel zou zijn.

Op de een of andere manier wisten mijn broers dat het eerste dat ik wilde zien de heuvel was. Ze willen me graag plagen. Als ze wisten dat ik uit mijn bed was en langzaam aan het lopen was, kwamen ze voor me staan.

Als ik mijn ogen opendeed en de heuvel niet zag en in plaats daarvan hun gezichten zag, zou ik teruggaan en weer gaan liggen. Ik ging weer liggen, sliep een half uur, stond dan weer op en liep langzaam terug om de heuvel te zien en mijn ogen te openen. Alleen als ik de heuvel ' s ochtends als eerste zag, zou ik doorgaan met mijn routine.

Het ziet er misschien grappig en bijgelovig uit, maar ik heb altijd het gevoel gehad dat ik werd geboren, ik nam dit lichaam, vanwege die aantrekkingskracht die de heuvel heeft voor verlichte wezens.

Er is een heel mooi vers in het Tamil dat de heuvel beschrijft als 'de heuvel die verlichte wezens eromheen aantrekt'. De heuvel wordt vooral gerespecteerd voor het aantrekken van verlichte wezens, niet alleen van deze planeet aarde, maar ook van andere planeten en ruimtes, richting planeet aarde. Ik heb de heuvel nooit als vanzelfsprekend beschouwd. Het was een eeuwige aanwezigheid.

Op een dag probeerde ik te zitten en te mediteren. Het was een dag met volle maan (Poornima) en de maan kwam op terwijl de zon onderging. Ik zat gewoon op een rots op de Arunachala-heuvel en probeerde de meditatietechniek waarin de leerling van Ramana Maharishi en de verlichte meester Annamalai Swamigal²⁵⁵ me had ingewijd.

Ik zat op de rots en probeerde de bron te vinden van waaruit het gevoel van 'ik' opkwam. Op die dag zat ik bijzonder lang te proberen de bron op een diepe manier te vinden.

Plotseling gebeurde er iets en het voelde alsof ik naar binnen werd gezogen, naar binnen werd getrokken. Ik zat met gesloten ogen maar ik zag heel duidelijk dat er iets van binnen openging. Op het moment dat het naar binnen opende , kon ik 360 graden om me heen kijken. Mijn ogen waren gesloten, maar ik was in staat om 360 graden te zien, wat er in alle richtingen gebeurde - voorkant, zijkant, achterkant, omhoog en omlaag.

Ik kon niet alleen zien, maar ik kon ook heel duidelijk en met dezelfde intensiteit voelen hoe we ons allemaal levend voelen in onze huid, dat ik leef in alles wat ik kon zien. Ik kon alles om me heen zien, alle planten, rotsen en bomen. Ik heb kunnen voelen dat ik in alles leef. Op dezelfde manier als jullie allemaal voelen dat je leeft in je lichaam, voelde ik me levend met de hele kosmos, met het hele bestaan. Tot dan toe was ik slechts een lichaam. Daarna realiseerde ik me dat ik ook een lichaam ben. Begrijp: 'Ik ben ook een lichaam'.

technieken Nithyananda inspireerde naar zijn diepe spirituele ervaring als een jonge jongen.

Het was een heel diepe ervaring. Als het maar een woord of verbeelding was, zal het niet zoveel invloed hebben op je innerlijke ruimte. Het was een intens bewuste ervaring.

Zie je, nu weet je dat je in je huid zit. Je luistert naar alles, zolang het je niet stoort. Je weet natuurlijk hoe je jezelf moet beschermen omdat je van binnen leeft en dat is je bewuste ervaring.

Ongeacht hoeveel mensen je ook leren dat je niet alleen je lichaam bent, je luistert alleen, maar je staat niet toe dat ze aan je werken! Omdat je bewuste ervaring je lichaam is.

Mijn ervaring dat 'ik dit geheel ben' werd mijn waarheid. Daarom ben ik daar naar gaan leven.

Mensen zijn verbaasd dat ik op zo'n jonge leeftijd zo'n sterk en intens leven leidde. Ze vinden dat het erg moeilijk en onvoorstelbaar is. Het is voor jou onvoorstelbaar omdat het niet je bewuste ervaring is. Het was gemakkelijk voor mij omdat het voelen van de hele kosmos in mij een zeer solide ervaring werd.

Er is een prachtig voorbeeld van de kracht van intensiteit in het leven van de verlichte meester, Ramana Maharishi.

Toen hij zestien was, overkwam hem dit spontaan. Hij was in Madurai in de buurt van zijn geboorteplaats Thiruchuzhi, in de zuidelijke Indiase deelstaat Tamil Nadu. Op een dag kreeg hij plotseling het gevoel dat hij dood zou gaan. De grote doodsangst rees in hem op.

We voelen die angst voor de dood soms ook als we horen over de dood van een familielid of vriend, of als we een ongeluk zien of als we nieuws over de dood tegenkomen. We zijn zo goed getraind onze emoties te onderdrukken en onszelf te beheersen zodat we deze angst nooit naar buiten laten komen.

We zijn zulke hypocrieten dat we niet eens weten dat we onszelf bedriegen! Vaak zien we de angst toenemen, maar we zijn een automatisch onderdrukkingsmechanisme. Na verloop van tijd leren we hoe we onszelf in evenwicht kunnen brengen of onszelf kunnen onderdrukken. We onderdrukken onszelf en vergeten het gewoon of proberen iets te doen. We richten de aandacht ergens anders op.

Maar Ramana Maharishi deed niets. Hij gebruikte de deur om te springen. Wij komen ook steeds weer in de buurt van deze deur. Wanneer we horen over iemands dood of we hebben een paniek aanval, dan gaan we ook naar de deur. Maar we zijn bang om de sprong te wagen. We hebben onszelf zo hard getraind om hypocriet te zijn of niet intens te zijn. Op de een of andere manier balanceren we en ontsnappen. We schakelen de televisie in of we richten onze aandacht op iets anders.

Ramanan Maharishi gebruikte die deur om een kwantumsprong te maken in onsterfelijkheid. Hij ging gewoon op de grond liggen en bewoog zijn lichaam niet en liet de dood gebeuren.

Na de verlichting vertelt hij prachtig over zijn ervaring.

Plotseling, zonder reden voelde ik de diepe angst dat ik zou sterven. Ik was niet ziek. Ik had geen mentaal probleem, fysiek en mentaal was ik gezond. Plotseling verscheen de gedachte: ‘Ik ga dood.

Ik heb niet meegewerkt aan die angst. Ik probeerde niet te springen, ik probeerde niet weg te lopen en ik maakte me nergens anders druk om. Ik had geen zin om iets anders te doen. Ik zat gewoon en liet het gevoel toe. Ik zat gewoon en liet de dood gebeuren met mijn wezen. Ik lag en besloot te kijken naar wat er gebeurt. Wat kan er gedaan worden? Ik accepteerde het gewoon en begon bewust in die angst te stappen. De angst werkte op mij in. Ik kon zien dat ik dood was, Mijn lichaam beweegt niet, er gebeurt niets in mij. Ik kon heel duidelijk zien dat ik uit het lichaam ben. Plotseling als een flits daalde de intelligentie of de waarheid op me neer dat mijn lichaam dood is, maar ik leef nog. ’Ik’ ben niet dood. Mijn lichaam is dood, maar ik kon zien, ik voelde dat ik nog steeds besta. Het betekent dat ik iets ben buiten het lichaam om.

Die ene ervaring van de waarheid schudde mij volledig door elkaar en ik realiseerde me dat ik niet alleen het lichaam ben, en dat ik iets buiten het lichaam ben. Daarna heb ik nooit doodsangst of enige andere angst onder ogen gezien, voor eens en altijd was de angst uit mijn wezen verdwenen. Op het moment dat ik begreep dat zelfs nadat mijn lichaam stierf, er iets in me is dat niet sterft, waarom zou ik me zorgen maken over de dood van mijn lichaam?

Waarom zou ik mij zorgen maken over de dood van mijn lichaam? Want zelfs als het sterft, ga ik door, ik besta, ik leef. Dat betekent dat ik meer ben dan ik denk. Ik ben meer dan alleen dit lichaam, Dit besef heeft mij nooit verlaten. Ik ben dit blijven beseffen na die ene ervaring.

Hoe kan een angst zo’n grote transformatie in Ramana Maharishi teweeg brengen, terwijl als het in ons leven gebeurt, we er niet door veranderen? Het antwoord is intensiteit. Zo’n ultieme ervaring kan plotseling gebeuren zonder enige reden, het is jouw pure intensiteit.

Wees heel duidelijk, als je de samenleving echt wilt dienen, is het eerste wat je nodig hebt intensiteit in je doel.

Ik heb veel mensen iets zien doen in naam van de sociale dienstverlening, alleen omdat ze niet bij zichzelf kunnen zijn. Wees heel duidelijk, als je niet in staat bent bij jezelf te zijn, en sociaal werk te doen, zoals naar een tempel gaan, of naar een andere sociale dienst organisatie of een dergelijke dienst doet, zul je nooit in staat zijn om de waarheid te ervaren.

Een tempel bezoeken of iets doen voor een sociale dienst zou vanuit overvloed moeten zijn. Je voelt je zo vol, je voelt dat er niets meer te doen is en denkt: 'Ik heb zoveel tijd, laat mij wat dienst bewijzen aan de samenleving, het is prachtig.' Dan zal het je naar verlichting leiden. De dienst kan je naar spirituele ervaring leiden. Je voelt je overvol en denkt: 'God heeft mij zoveel gegeven, dit hele leven is zo mooi', en je gaat naar de tempel of kerk om je dankbaarheid aan te bieden. Dan zal het je bevrijden en zul je verlicht worden.

Als je naar de tempel gaat of naar een sociale dienst alleen omdat je je niet ontspannen voelt in jezelf, kun je niet stil zitten. Er zit zoveel rusteloosheid in je dat je op de een of andere manier aan ingrijpende geestelijke of lichamelijke reiniging wilt doen.

Mensen met deze houding, zelfs als ze naar tempels gaan, zullen daar zitten en tegen iedereen roepen: 'Doe dit niet. Dat moet je niet doen. Wat doe jij? Weet je niet dat god dit wil?' Zij zullen God gaan vertegenwoordigen! Zelfs niet alleen vertegenwoordigen, ze zullen zich als God gaan gedragen. Dit soort personen, zelfs als ze wat liefdadigheid doen, zullen alleen hun ego vooraan zetten. Ze zullen anderen martelen. Ze dienen anderen niet.

Een klein verhaaltje:

Er was een school leraar die hopman, scout leider was. Hij had de regel ingevoerd dat al zijn studenten zich bij hem melden en ten minste een goede daad of activiteit die zij die dag deden te rapporteren.

Op een dag stonden er drie vrienden op en zeiden, 'Meneer, vandaag hebben we een oude dame geholpen bij het oversteken van de weg. De scout leider zei: 'Oude dame die de weg oversteekt is prima, maar waarom had ze jullie drieën nodig om haar te helpen de weg over te steken?'' De drie jongens antwoordden: 'Kijk meneer, ze had ons alle drie nodig om over te steken omdat ze niet wilde!

Wees duidelijk, vaak doe je dingen omwille van de behulpzaamheid, maar je voelt niet.

Je voelt niet wat je doet. Je voelt de behoefte van de ander niet. Je vult je tijd op en je moet je verantwoorden aan iemand, misschien aan een hogere autoriteit of aan de samenleving. Als je het alleen daarvoor doet, creëer je puinhoop en meer last voor anderen.

Ik vind dat de dienst altijd uit je wezen moet stromen. Het mag nooit voor een ander doel worden gedaan. Wanneer het een ander doel dient, daar ben ik heel duidelijk over, je bent dan niet intens en je wezen zal niet groeien. Jouw liefde of bijdrage is dan pure hypocrisie. Ik noem het zelfs ‘onzuivere hypocrisie’, zelfs geen pure hypocrisie! Als je zuiver bent, zul je bevrijd worden. Het is onzuivere hypocrisie.

In Bengalen is er een bepaalde groep mensen die geloven dat Krishna de enige man is en zijn volgers zijn allemaal vrouwen, ongeacht het fysieke geslacht. Zij zien Krishna als hun geliefde. Ze ervaren deze relatie zo intens dat zelfs mannen zich als vrouwen kleden. De verlichte mystica uit Bengalen, Ramakrishna Paramahamsa, volgde dit pad ook voor zes maanden lang. Het kenmerk van deze grote meester, Ramakrishna Paramahamsa, was dat hij alles deed met totaliteit en intensiteit. Hij gebruikte dezelfde kleren als vrouwen, niet alleen in de nacht maar ook overdag, omdat hij vond dat hij overdag niet de ene persoon kon zijn en in de nacht de ander.

Je bent misschien geschokt om dit te horen, maar hij begon een vrouw te worden. Het was niet zijn zoals een vrouw, maar een vrouw zijn. Zijn stem veranderde, zijn gang en manier van lopen veranderde. Zo intens dat zijn borsten begonnen te groeien. Hij begon zelfs maandelijkse periodes te hebben!

Gedurende de zes maanden dat hij deze oefening deed, werd hij gewoon een vrouw. Het duurde bijna zes maanden om de veranderingen om te keren en om weer man te worden.

Begrijp dus goed, de kracht van je intensiteit is zodanig dat het je lichaam kan veranderen, je DNA.

Kijk naar de biografie van verlichte meester en grondlegger van het boeddhisme, Gautam Boeddha. Hij heeft zes jaar gezocht. Hij probeerde verschillende paden maar het mooie is dat hij in elke poging zijn hele wezen inbracht. Wat hij ook besloot te volgen, hij deed het met volledige, niet aflatende intensiteit. Hij probeerde verschillende technieken zoals vasten, continue penitentie, chanten en vele andere methoden. Hij probeerde alle mogelijke technieken, maar niets werkte.

Tijdens zijn zoektocht zei een leraar dat hij drie maanden lang slechts een rijstkorrel per dag moest eten. Boeddha volgde oprecht zijn instructies op. Hij werd gereduceerd tot huid en botten en werd extreem zwak.

Op een dag stapte hij de rivier in om te baden. Hij was zo zwak geworden dat zijn benen niet eens meer konden bewegen en werd weggevaagd door de stroming. Hij kon een boomtak vastpakken en terwijl hij eraan hing, realiseerde hij zich de vruchteloosheid van al zijn inspanningen. Hij had het lichaam vernederd, daarbij had hij al zijn lichamelijke kracht verloren.

Hij voelde een diepe depressie daar hij niets kon bereiken in de binnenwereld en hij had ook niets zinvols in de buitenwereld.

Hij ging de rivier uit en zat onder de boom. Hij was gefrustreerd, maar het verschil tussen gewone frustratie en Boeddha's frustratie was dat hij compleet en intens was in zijn frustratie.

Er was niet eens een korreltje hoop dat hij had. Hij gaf het helemaal op. Er was niets te bereiken, niets om naar uit te kijken.

Er wordt gezegd dat op die nacht toen hij naar de hemel keek, klaar om te gaan slapen Nirvana²⁵⁶ bereikte.

De enige factor die ertoe heeft geleid dat Boeddha het heeft bereikt is intensiteit. Zovelen van ons beweren dat we alles doen, maar er gebeurt niets. Kijk een beetje dieper en zie hoe geïntegreerd je bent in je dorst en je zoeken. Wat je ook zoekt, integreer je energie volledig en ga ervoor. Je zult dan zien dat het universum zich volledig voor je zal openen.

Ik had het gehad over mijn diepe spirituele ervaring waar ik me een voelde met het bestaan en een 360 graden visie had op alles om mij heen. Er zijn zoveel mensen die zoveel verschillende meditatietechnieken beoefenen. Wat is het verschil, wat is de reden dat de ervaring een kleine jongen gebeurde?

Ik kan zeggen dat een belangrijke reden is dat mijn hele innerlijke ruimte rijp was, klaar om middels deze kleine techniek te ontwaken en te openen. Constant zat ik in die hoge frequentie van de meesters zonder zelfs mijn bewuste bewustzijn.

Kijk, vooral op jonge leeftijd, wie je inspireert of indruk op je maakt, wordt de held van je innerlijke ruimte. Deze grote meesters maakten zoveel indruk op me dat ik in elke situatie zou denken: 'Hoe zouden deze grote meesters zich gedragen?' Als ik bijvoorbeeld angst had, dacht ik eraan 'Hoe zou Annamalai Swamigal deze angst onder ogen zien? Hij zal zich niet druk maken. Hij is verlicht. Laat ik ook zo zijn.'

De innerlijke ruimte was zo geïnspireerd en onder de indruk van deze grote meesters, dat bij iedere stap die ik in mijn leven nam zou denken: 'Hoe zal jij zich gedragen? Laat mij dat ook doen.' De innerlijke ruimte was ook op jonge leeftijd zo puur en ik had geen andere helden dan de meesters. Bij iedere stap dacht ik: 'Hoe zal jij zich gedragen? Laat ik mij ook zo gedragen. Hoe zal hij het doen? Laat mij dat doen.'

Ik ging voor een ommegang van de Arunachala heuvel. Het is meer dan 12 kilometer rond de heuvel. Ik ging laat in de avond. Wanneer ik angstig was, bedacht ik mij, 'Hoe zou Annamalai Swamigal zich gedragen? Hij zou zich geen zorgen maken over angst. Laat mij ook zo zijn.'

Ik zal je iets vertellen over een incident. Het regende die nacht hevig toen ik om de heuvel heen ging. Ik was bang om de zware regen, onweer en bliksem te zien. Meteen dacht ik: 'Hoe zal Annamalai Swamigal zich gedragen? Hij zou zich niet druk maken. Hij zal gewoon lopen. Laat ik ook op dezelfde manier doen.'

Ik liep door het traditionele crematorium. In India vinden zowel crematie als begrafenis plaats op dezelfde plaats. Ik liep op die plek, want als je om de heuvel heen gaat, gaat het pad door dat crematorium.

Plots zag ik een hond iets bijten en eten. Toen ik dichterbij kwam, begon de hond tegen me te blaffen. Toen de angst opkwam, dacht ik eerst: 'Hoe zal Annamalai Swamigal zich gedragen? Hij zal zich niet druk maken. Laat me gewoon gaan.' Ik begon te bewegen. Hoe dan ook, toen ik begon te lopen, werd de hond bang en rende weg.

Toen ik dichterbij kwam, zag ik dat het een lijk was dat niet helemaal begraven was. Het was in de regen naar buiten gekomen en lag op de weg. Stel jezelf eens voor, een jongen van twaalf of dertien jaar oud, alleen om middernacht, die een lijk zonder kop ziet, aangezien de hond de kop in zijn bek had.

De angst begon maar bereikte mijn wezen niet eens helemaal. De schok, de angstaanval, kwam niet eens helemaal tot stand. Zodra de eerste gedachte opkwam, dacht ik met intens bewustzijn: 'Hoe zal Annamalai Swamigal nu reageren? Hij zou er gewoon omheen lopen en gaan. Loop er gewoon omheen en ga. '

Ik bleef lopen. Dat is alles. Ik nam een omweg en liep weg. Ik draaide me niet eens om om te zien. De angstaanval, die leek op een luchtbel die op het punt stond te beginnen, ging niet eens open, bereikte niet eens mijn lichaam. De hitte of het beven van angst was niet eens aanwezig in het lichaam. Het stierf gewoon.

Intens, de hele bewuste innerlijke ruimte was klaar. Dat is de reden, slechts een klap, slechts een kleine inspiratie was in staat om me in die ervaring te brengen. Dat is wat ik ‘verlichting leven' noem. Als je de lichaamstaal van de meester leeft, leef je verlichting.

Elke keer dat er een gedachte in mijn innerlijke ruimte opkwam, of het nu verband hield met kleding of eten of zoiets, was het eerste wat ik dacht: 'Hoe zal Annamalai Swamigal zich gedragen? Natuurlijk zal hij geen verlangen hebben. Vergeet het dan maar!' Als ik me een beetje lui voelde om te mediteren of om de heuvel rond te lopen, zou ik denken: 'Hoe zal Annamalai Swamigal denken? Hoe zal hij deze situatie aanpakken? Uiteraard zal hij zich niet druk maken over deze luiheid. Hij zal gewoon opstaan en mediteren, dat is alles! Dus doe dat gewoon!' Dus voortdurend, van 's morgens tot' s avonds, werden deze meesters de referentie. Ze werden mijn levenscentrum.

Ik vroeg Annamalai Swamigal eens: 'Ik zag Devi²⁵⁷ in mijn droom. Zie je haar ook in de droom? “Annamalai Swamigal antwoordde:‘ Nee, ik heb geen dromen. ' Ik schrok: 'Je hebt geen droom! Hoe kan ik dan dromen! '

Die nacht zei ik tegen mezelf: 'Nu, geen droom. Annamalai Swamigal zei 'geen droom', dus ik kan niet dromen. ' Je zult verrast zijn, die nacht dat er een droom begon te gebeuren, zei ik duidelijk vanuit de droom: 'Nee! Annamalai Swamigal heeft geen dromen. Hoe kan ik dromen? '

De droom is verdwenen. Alleen de droom is verdwenen. De binnenruimte was zo grondig, zo onschuldig, zo direct, het was gewoon gebeurd.

Zelfs als ik het koud had of zoiets, zou ik me herinneren: 'Hoe zal Annamalai Swamigal zich gedragen? Hij zal zich niet druk maken. Maak je niet druk. Dat is alles.' Er waren geen verdere vragen of argumenten binnen.

Jij kunt deze eenvoudige, krachtige techniek ook gebruiken. Het is zo simpel dat je geest geen excuus kan vinden om te ontsnappen.

Vraag jezelf in elke situatie af: 'hoe zal de meester reageren? Hoe zal de meester met deze situatie omgaan?' en doe hetzelfde. Je zult zien dat er een nieuwe deur opengaat. Dit is wat ik 'verlichting leven' noem. Je hebt verder niets nodig. Dit ene ding is genoeg. Zelfs als je zit, als er gedachten opkomen, vraag dan aan je geest: 'Als de meester zit, wat zal er dan naar boven komen? Natuurlijk stilte. Waarom denk je dan? Stilte!' Dat is alles. Niks anders.

Als je geest zegt: 'Nee, nee, ik weet dat het waar is. Ik weet dit, maar het is te veel.' Denk dan na: 'Als de geest van de meester dit zegt, hoe zal hij zich dan gedragen?' Hij zou op dat moment de geest hebben beëindigd ! Dat is alles. Wees gewoon heel erg duidelijk.

Neem deze ene boodschap en laat deze boodschap Levend worden in jou, de boodschap van verlichting leven. Begrijp goed dat ik vanaf mijn tiende, toen ik geïnspireerd en onder de indruk was van Annamalai Swamigal, deze techniek begon te doen. Ik wist toen niet eens dat het een meditatietechniek was.

Het begon met: 'Hoe zal Annamalai Swamigal zich in deze situatie gedragen?' Als jongen heb ik thuis vaak mijn broers of familie zien vechten voor een aandeel in iets en ik dacht: 'Hoe zal Annamalai Swamigal zich gedragen? Hij zal niet eens de moeite nemen! Vergeet het. Laat ze het hebben.‘ Dat is alles.

Eigenlijk is dit wat ik de relatie met de meester noem. De relatie met de meester is niet alleen hem aanbidden of bloemen neerzetten of hem af en toe voor hem te bidden. Nee!

Een relatie ontstaat als je diep onder de indruk bent van de meester. Als er iets naar boven komt, zeg dan angst of onzekerheid of hebzucht of woede, kijk gewoon: 'Hoe zal de meester zich gedragen?' Het zal gewoon verdwijnen. Het zal gewoon verdwijnen.

Vaak vertel ik mensen dat alleen een sterk verbonden gevoel met de meester voldoende is. Je hebt verder niets nodig. Het is niet alleen je gewone relatie. Je probeert de meester niet te begrijpen of op te nemen. Er is gewoon een gevoel. Ik kan dat niet eens een relatie noemen. Het is een gewone, regelmatige interactie. Je verbonden voelen met de meester betekent zoals hem leven. Als je net zoals de meester leeft, voel je je intens met hem verbonden. Alleen dan breid je uit. Alleen dan gebeurt er iets met je. Dit is bij ons niet gebeurd vanwege zoveel andere relaties. Zoveel andere personen bezetten je innerlijke ruimte en zoveel anderen hebben je geïnspireerd of indruk op je gemaakt of gezien het idee dat ze helden zijn. Vul gewoon je innerlijke ruimte met de meester en zie hoe je problemen eenvoudig oplossen.

De eerste ervaring gaf me zo'n intense, mooie glimp van de waarheid dat ik met niets minder genoegen kon nemen dan de ultieme, verlichting. Het verlangen om verlicht te worden was zo intens dat de enige vraag in mij was: 'Hoe?'

De intensiteit om de waarheid te kennen, was voor mij de inspiratie om rituele aanbidding, meditaties en alle technieken te doen die me tot verlichting konden leiden. Elke techniek die ik vanaf mijn jeugd heb geprobeerd, was met volledig vertrouwen en intensiteit. In het geval van mijn dagelijkse aanbidding als tiener, werd ik 's ochtends om 4 uur wakker, nam ik een koudwaterbad en aanbad ik Devi in een puja-ritueel.

Deze intensiteit gaf me de moed om de beslissing te nemen om als jonge jongen het huis uit te gaan en de intense meditatie oefeningen te doen die ik op mijn spirituele reis oppakte, zoals het zingen van mantra's (heilige intonaties) 10.000 keer per dag, een sober leven tijdens mijn spirituele reis, en reizen door het hele land.

Er zal een bijzondere eigenschap zijn die in je opkomt als je je iemand herinnert. Ik kan zeggen dat als er één kwaliteit of ding is dat opvalt in mijn leven waarmee ik me echt kan identificeren, het wel intensiteit is.

Christus zei: 'Vraag en het zal je gegeven worden. Zoek en gij zult vinden.' Laten we stoppen en ons afvragen: hoevelen van ons weten hoe we het moeten vragen? Soms vanwege onze arrogantie, soms vanwege onze verwarring en soms vanwege onze luiheid, raken we verstrikt in het web van onwetendheid. We zijn zelf niet duidelijk wat we willen vragen. Al onze engrammen en valse identiteiten stellen ons niet in staat de zuivere liefde van het goddelijke te begrijpen. We vechten met het zeer meelevende bestaan dat ons beschermt en ons alles geeft waar we om vragen. Als we ons gewoon kunnen integreren en het oprecht vragen met toewijding, zullen we de intelligentie hebben om te vragen wat ons wezen werkelijk zoekt. We zullen het dan zeker gegeven worden.

Wees intens in alles wat je doet. Of je nu eet, zingt, danst, bidt of werkt, wees daar volledig in, wees volledig in het moment. Intensiteit is verlichting. Vanaf nu is een deel van jou intens terwijl een ander deel lui is. 100% intens zijn is verlichting.

Het eerste dat je nodig hebt om verlichting te leven, is intensiteit. Intensiteit is het zwaard waarmee je de geest kunt breken. Het is net als ontwaken uit de droom.

Het eerste dat je nodig hebt, is de intentie, het idee dat je wakker moet worden. Dus nu moet je het intense idee hebben om wakker te worden.

Begrijp de intensiteit waarmee je werkt naar rijkdom, relaties enz., als je maar een beetje naar verlichting gaat, zul je ontwaken.

Beslis intensief: 'Ik zal ontwaken uit dit leven dat ik leven noem.' Creëer een intense wil of creëer een gebed. Wanneer je een testament creëert en deze naar jou richt, wordt het een testament genoemd. Wanneer je een wil creëert en deze op het goddelijke richt, wordt dat gebed genoemd.

Intensiteit is een sterke intentie om wakker te worden, de sterke intentie voor vervulling, voor levende verlichting, voor eeuwige gelukzaligheid. De enige kloof tussen jou en verlichting is intensiteit.

Probeer deze techniek: als er iets is wat in je opkomt, vraag dan 'Hoe zou de meester zich gedragen?' Doe dan hetzelfde.

Nog een ding, wees heel duidelijk: als je je gedraagt zoals ik me gedraag, zul je krijgen wat ik heb. Dat is een belofte van het bestaan. Ik heb niets bij me waarvoor ik niet gekwalificeerd ben. Daarom ben ik niet bang dat er iets van me wordt afgenomen.

Op dezelfde manier, als je deze ene boodschap overbrengt, leef dan als een meester. Waar je ook voor gekwalificeerd bent, zal zich altijd om je heen verzamelen en het zal altijd bij je blijven. Het zal altijd bij je zijn.

De persoon die moedig genoeg is, zal zeggen: 'Hoe zal de meester leven? Laat me zo leven.' Als je geest een andere vraag herhaalt: 'Wie weet hoe de meester zich zal gedragen?' vraag: 'Hoe zal de meester reageren op deze vraag?' Hij zal gewoon de geest tot zwijgen brengen. Doe dan hetzelfde, dat is alles.

Dat is alles wat je hoeft te dragen. Als je deze ene waarheid in je draagt, draag je mij.

Dan draag je de meester! Je zult jezelf baren.

Maak je geen zorgen over problemen. Wat is het ergste probleem wat er zou kunnen gebeuren. De dood. Onthoud gewoon : 'Hoe zal de meester sterven? Hij zal het lichaam prachtig verlaten. Laat mij hetzelfde doen, dat is alles.' Onthoud gewoon: 'Hoe zou hij leven? Hoe zal hij vertrekken?' Doe hetzelfde. Dit gevoel van verbondenheid gaf me eigenlijk de waarheid en maakte me levend, intens en energiek.

Draag deze ene boodschap met je mee: 'Hoe zal de meester zich gedragen?' Met deze ene techniek kan elk probleem worden opgelost. Alles in de interne wereld kan worden opgelost, omdat Paramahamsa een persoon is die alle ervaringen heeft gezien. Alleen zo iemand wordt Paramahamsa genoemd. Als hij geen ervaring heeft gehad, zorgt het bestaan ervoor dat hij die ervaring doormaakt zodat hij Paramahamsa wordt.

Dus wat je ook doormaakt, doorgemaakt hebt of nog moet doormaken, ik ben er al doorheen gegaan. Er is dus geen ruimte waarvan je kunt zeggen dat ik er niet doorheen ben gegaan!

Als je de brandende intensiteit niet krijgt, bid dan intens om de intensiteit te laten gebeuren. Het zal gebeuren.

Bedenk hoe intens en angstig je achter dingen aanloopt die je vreugde schenken. Stel dat ik nu vertel dat wie intens bidt, een prijs van tien miljoen dollar krijgt, je zult de intensiteit van je leven laten zien, niet waar? Alleen omdat je denkt dat er een product is dat je zal vervullen, ben je intens. Met geld weet je dat het iets aan je leven gaat toevoegen. Op dezelfde manier zal verlichting ook iets aan je leven toevoegen.

Als je intensiteit naar verlichting wilt hebben dan kun je beginnen met het creëren van intensiteit naar dingen waar je een verlangen naar hebt ervaren. Als je bijvoorbeeld gezondheid of rijkdom wenst, wees daar dan intensief over. Dat verlangen zal geïntegreerd raken en gericht worden op het onbekende, op verlichting. Niet alleen dat, je onvervulde verlangens kunnen eenvoudigweg worden verbrand met de intensiteit.

Wat je ook ervaart als vervulling, hunker daarnaar. Het intense verlangen is genoeg, het zal je verdampen. En de vervulling die je ervaart, zal vele malen meer zijn dan de vervulling die je misschien ooit eerder hebt ervaren.

Hier is een prachtige techniek uit Shiva Sutras²⁵⁸, overgeleverd door de verlichte meester Shiva aan zijn gemalin Devi.

Shiva zegt: 'Beschouw je essentie als lichtstralen die van het midden naar het midden van de wervels stijgen, zodat de levendigheid in jou stijgt.' Begrijp het belang van deze techniek. Ik heb

tantra, Guru Gita, Tiru Mandiram etc.

hetzelfde deel toegevoegd als de derde stap in onze Life Bliss Meditation of Nithya Dhyaan-techniek.

Visualiseer jezelf, wat je denkt als jezelf, als het licht en beweeg van chakra naar chakra. Je zult zien dat de levendigheid en intensiteit toeneemt wanneer je van centrum naar centrum steeds hoger gaat. Je intensiteit zal ook steeds hoger worden.

Beschouw je essentie als intens licht en stijg van energiecentrum naar energiecentrum, van het wortelchakra of muladhara naar het wezen centrum swadhishthana, van swadhishthana naar het manipura-chakra in het navelgebied, enzovoort.

je vraagt je misschien af hoe visualisatie kan leiden tot voorbij visualisatie. Het is net alsof je altijd voor keuzeloosheid kunt kiezen! Begrijp dat je altijd kunt visualiseren in verder te gaan dan visualisatie. Dan zul je plotseling zien dat je visualisatie gebruikt als een springplank om in het bovenbewustzijn te duiken.

Dit is een zeer krachtige techniek uit de Shiva Sutra's. Het aforisme of sutra zegt,

Sterf in de oneindige leegte waar je niet meer bent

Je beweegt voorbij de zintuigen in Shiva Bewustzijn.

Deze techniek wordt de Shanmukhi Mudra²⁵⁹ genoemd. Aangezien het moeilijk zal zijn om deze houding lang vol te houden, kan je op de grond zitten en je handen op een stoel steunen om het comfortabel te behouden. Je kunt een stoel voor je zetten en deze naar je toe draaien om je hand te ondersteunen. Je kunt ook in een stoel gaan zitten en je handen ondersteunen op de stoel die voor je staat. Door je handen op een stoel te steunen, voorkom je schouderpijn.

Deze techniek sluit de doorgangen naar je zintuigen. Deze techniek mag alleen beoefend worden door mensen die enige ervaring hebben met meditatie. Zoals in alle meditaties zit je comfortabel met gekruiste benen of in een stoel met rug, nek en hoofd in één verticale lijn.

Wanneer je in Shanmukhi Mudra bent, wordt de energiestroom naar de buitenwereld door de zeven openingen van het gezicht (twee oren, twee ogen, twee neusgaten en een mond) geblokkeerd en naar binnen gekeerd. Je handen zijn zeer krachtig. De energiecentra in de handen zijn zo krachtig dat ze de energiestroom kunnen stoppen, er een geconcentreerde energiestraal van kunnen maken en die naar het ajna chakra of derde oog kunnen sturen.

Normaal gesproken gaat onze adem chaotisch in en uit. Door de neusgaten gedeeltelijk met de vingers af te sluiten, kun je de luchtstroom verminderen en in evenwicht brengen.

De Shanmukhi Mudra stopt ten eerste de energiestroom naar buiten.

Ten tweede, keren we de zintuigen naar binnen.

Ten derde concentreren we ze naar het derde oog.

Instructies:

Als je een bril draagt, zet hem af. Plaats je vingers als volgt:

Duimen naar beneden drukkend op de korte oorlellen tot je een zoemend geluid hoort.

Kleine vingers op de lippen.

Volg de onderstaande stappen gedurende de volgende 21 minuten.

Sluit de neus gedeeltelijk. Verminder gewoon de prana stroom. Wanneer je geest uit zichzelf tot rust komt, zal de pranastroom verminderen. Wees in de Shanmukhi Mudra en adem in en uit zo langzaam mogelijk en zo diep mogelijk. Houdt je mond goed dicht. Visualiseer dat je beide oogballen stenen zijn geworden en laat ze niet bewegen.

Intensiveer je bewustzijn. Creëer geen stress. Probeer door te dringen met diep bewustzijn. Creëer geen druk, creëer alleen bewustzijn. Visualiseer intens alsof je je derde oog binnendringt. Visualiseer diep alsof je je derde oog binnendringt met een drilboor.

Ontspan. Open je ogen langzaam.

Het is belangrijk om het jezelf comfortabel te maken door jezelf goed te ondersteunen om in Shanmukhi Mudra te zijn. Je zult een enorme energie zien ontstaan in je derde oog, om je intuïtie te wekken. Wanneer je comfortabel bent, zul je zien dat je diepere energieën of hoger bewustzijn binnengaat.