Rozdział 10 – Wystarczy Wdzięczność!🔗

Kiedy rozpoznamy, iż jesteśmy częścią planu Życia, oraz, iż Życie opiekuje się nami z miłością w każdej minucie, wypełni nas wdzięczność. Staniemy się prawdziwie wdzięczni za to, co otrzymujemy w każdym momencie, nawet, jeśli jest to podstawa, taka jak korzystanie z naszych kończyn i zmysłów.

Wdzięczność jest waszą odpowiedzią na uświadomienie sobie obfitości Życia. Jest to piękna, kwitnąca energia wewnątrz was.

Jeśli jest jedna energia, która dba o wszystko w waszym życiu, jest to energia wdzięczności! Jeśli kiedykolwiek czujecie, iż czegoś brakuje w waszym życiu, jest to spowodowane tym, iż czujecie mniej wdzięczności.

Wdzięczność powinna być waszym oddechem. Wdzięczność jest transformującą energią. Transformuje wydarzenia wewnątrz was i dookoła was. Jest to energia, która harmonizuje was z energią wszechświata i daje wam wielki dobrobyt. Z wdzięcznością, będziecie widzieć, iż Życie po prostu was słucha – tak jak żywa istota. Jest to kanał do obcowania z Życiem!

Kiedy jest wdzięczność, funkcjonuje ona pięknie poprzez prawo przyciągania i przyciąga do was wielki dobrobyt. Jak jest to możliwe?

Krótka opowieść:

Akbar, wielki król ze starożytnych Indii, oraz Birbal, jego doradca, spacerowali razem ulicą pewnego dnia.

Mijając sprzedawcę drzewa sandałowego Akbar rzekł do Birbala, ‘Nie wiem czemu, lecz czuję, iż chcę powiesić tego człowieka.’

Minął miesiąc i tych dwoje ponownie mijało tego samego sprzedawcę drzewa sandałowego.

Tym razem Akbar rzekł, ‘To dziwne, lecz czuję, iż obdarowałbym dziś tego człowieka! Jak to możliwe?’

Birbal odparł, ‘Królu! Miesiąc temu, biznes sprzedawcy drzewa sandałowego nie szedł mu dobrze, a kiedy ciebie zobaczył, pomyślał, ‘Jeśli król umrze, dworzanie przyjdą i kupią dużo drzewa sandałowego ode mnie na jego stos pogrzebowy.’

Wysłał w ten sposób te negatywne wibracje, które spowodowały, iż czułeś do niego nienawiść. Dlatego poprzednim razem chciałeś go powiesić bez żadnego specjalnego powodu. Natychmiast kupiłem dużo drzewa sandałowego od niego, aby wykonać stoły i krzesła dla naszego królestwa. Uczyniłem go bardzo szczęśliwym. Dziś, czuje za to dużą wdzięczność do ciebie. Jesteś teraz opanowany przez te pozytywne wibracje od niego pochodzące, przez co czujesz, iż obdarowałbyś go!’

Według Prawa Przyciągania, podobna energia przyciąga podobną energię. Jak się to ma do wdzięczności? Zrozumcie to: kiedy czujecie wdzięczność względem wszystkiego, oznacza to, iż jesteście spełnieni, czujecie błogość. Zatem, kiedy promieniujecie wdzięcznością, wasza energia spełnienia przyciąga spełnienie z powrotem do was w formie dóbr materialnych, dobrych związków, dobrego zdrowia, itp. W ten sposób to działa. Istotne jest to, iż wdzięczność powoduje, iż rezonujecie z Życiem i transformuje was w piękną ludzką istotę.

Psychologowie studiowali efekty odczuwania wdzięczności przez ludzi. W ich pierwszym badaniu, dwóch naukowców, Dr. Michael McCollough z Southern Methodist University w Dallas, w Teksasie, oraz Dr. Robert Emmons z University of California w Davis, w Kalifornii, wywnioskowali, iż wdzięczność gra główną rolę w dobrym samopoczuciu ludzi.

Wyniki badań wskazują, iż codzienne ćwiczenia wdzięczności powodują zanotowane wyższe poziomy uważności, entuzjazmu, determinacji, optymizmu, energii, mniej depresji i stresu. Sugerują dalej, iż każdy może zwiększyć swoje dobre samopoczucie i tworzyć pozytywne społeczne efekty jedynie poprzez liczenie swoich dobrodziejstw.

Kiedy mówię ludziom, aby żyli z poczuciem wdzięczności, natychmiast zaczynają szukać powodów. Prawdziwa wdzięczność nigdy nie może mieć powodu. Rozkwita bez przyczyny wewnątrz was. Czy kwiat rozkwita mając powód? Nie! Kwitnie, ponieważ taka jest jego natura. Wdzięczność jest naszą prawdziwą naturą. Została przykryta przez warstwy uwarunkowań społecznych.

Problem w tym, iż społeczeństwo nie zna języka wdzięczności. Zna jedynie język użyteczności. Bezpośrednio zaszczepia w was zachłanność i strach, abyście dawali społeczeństwu potrzebne rezultaty. Społeczeństwo nie wie, iż istnieje droga wdzięczności, która daje o wiele lepsze rezultaty niż droga zachłanności i strachu.

Istnieje nieskończenie wiele powodów, aby czuć wdzięczność. Samo życie jest darem, który otrzymaliśmy. Czy ktoś z nas pracował, aby go otrzymać? Nie. Aby urodzić się ze świadomością ludzką to pierwsze błogosławieństwo, które otrzymaliśmy. Nasza wdzięczność powinna się zacząć od tego. Za samo bycie powinniśmy czuć wdzięczność.

Młoda dziewczyna usiadła przy stole, aby jeść. Zaczęła jeść, kiedy jej matka nagle zatrzymała ją. Spytała się jej, ‘Czy pomodliłaś się przed jedzeniem?’

Dziewczyna odparła, ‘Ale nie ma takiej rzeczy na tym talerzu, za którą nie dziękowałam bogu choćby raz.’

Zrozumcie, jeśli kiedykolwiek czuliście, iż życie jest nudne, iż nie jest takie soczyste, jak być powinno, wynika to z tego, iż nie ma w was wdzięczności. Wdzięczność jest energią, która tworzy wasze życie intensywnym i ekscytującym w każdym momencie. Jest to podstawowy sekret życia.

Głównym powodem, dlaczego nie doświadczacie wdzięczności, jest to, iż traktujecie wszystko, jako oczywiste. Czujecie, iż wszystko, co ludzie dla was robią wam się należy. Zrozumcie, ludzie mogliby robić coś innego, zamiast pomagać wam. Jest to zatem naprawdę ich dar dla was. Powinniście im za to dziękować.

Odbierajcie każdą małą rzecz w życiu, jako dar. Kiedy siadacie, aby jeść, czy kiedykolwiek dziękowaliście waszym palcom? Są ludzie, którzy nie mają palców, którymi można jeść! Czy kiedykolwiek o tym myśleliście? Nigdy! Patrzymy jedynie na tych, którzy mają pierścienie z diamentami na palcach. Nigdy nie patrzymy na tych, którzy nie mają palców.

Kiedy zaczniemy czuć wdzięczność za małe rzeczy, cała nasza wrażliwość się zwiększy. Staniemy się bardziej subtelni.

Krótka opowieść:

Człowiek opowiadał przyjacielowi jak zgubił się kiedyś na pustyni.

Powiedział przyjacielowi, ‘Z czystej rozpaczy, uklęknąłem i modliłem się, aby ktoś mnie wyprowadził z tej pustyni.’

Przyjaciel był strwożony opowieścią i spytał, ‘Czy bóg odpowiedział na twą modlitwę?’

Człowiek odpowiedział, ‘O nie! Wcześniej podróżnik pojawił się znikąd i wskazał mi drogę.’

Tak właśnie nieczuli jesteśmy w życiu! Bierzemy wszystko za oczywistość. Jeśli bylibyśmy bardziej czuli, dzięki wdzięczności, nigdy nie wzięlibyśmy niczego za pewnik – ani naszych palców, ani naszego majątku, ani chwilową łaskę Życia. Kiedy pojawia się wrażliwość, każdy moment mija w wielkiej trwodze wydarzeń Życia.

Pierwszą rzecz, którą potrzebujemy zrozumieć jest to, że żadna osoba nie urodziła się jedynie, aby nam służyć. Każda inna osoba jest również na ścieżce życia, tak samo jak my. Robią coś dla nas z miłości, jako rodzaj gestu.

Zwłaszcza pomiędzy partnerami, wiele rzeczy bierze się za pewnik. W jakiś sposób, ta idea zakorzeniła się bardzo w naszym społeczeństwie. Z tego powodu, wiele małżeństw się obecnie rozpada. Mówię wam, nawet podczas fizycznego związku może istnieć wielka wdzięczność za ciało drugiej osoby. To uczyni całą rzecz boskim doświadczeniem, zamiast jedynie fizyczną przyjemnością. Kiedy możecie czerpać tak wiele przyjemności dzięki drugiej osobie, dlaczego nie czuć wdzięczności dla drugiej osoby za to? Szanując drugą osobę od samego początku, można uratować wiele małżeństw.

Krótka opowieść:

Pewien człowiek modlił się do boga, ‘O panie, proszę miej nade mną litość. Tak ciężko pracuję, podczas gdy moja żona zostaje w domu. Ona korzysta z tego, że zostaje w domu, podczas gdy ja haruję cały dzień. Proszę ześlij mi dar, że ja stanę się moją żoną, a ona stanie się mną. Chcę nauczyć ją jak trudne jest życie mężczyzny.

Bóg zesłał dar.

Następnego poranka, mężczyzna, który był teraz kobietą, wstał wcześnie rano, spakował jedzenie dla dzieci, przygotował śniadanie, wyszykował dzieci i odwiózł do szkoły. Wrócił z powrotem, włożył ubrania do pralki, poszedł do banku, zrealizował czeki, zapłacił za elektryczność i telefon. Następnie poszedł do marketu i kupił warzywa, rozłożył ubrania, aby się wysuszyły, odebrał dzieci ze szkoły, rozwiązał ich wszystkie problemy, pomógł w pracy domowej, obejrzał telewizję, jednocześnie prasując. Następnie przygotował obiad, nakarmił dzieci, położył do snu, zjadł obiad i poszedł spać.

Następnego poranka mężczyzna znów modlił się do boga, ‘O panie, chyba jutro nie dam rady. Błagam cie, niech stanę się ponownie mężczyzną.

Bóg odparł, ‘Oczywiście, uczynię ciebie z powrotem mężczyzną, lecz będziesz musiał poczekać dziewięć miesięcy, ponieważ nosisz teraz dziecko!’ Każda osoba odgrywa równą rolę w życiu. Nikogo nie powinno się brać za oczywistość. Musi być pewna wdzięczność do każdej osoby na planecie ziemi. Zawsze mówię ludziom, iż jeśli nie układa się pomiędzy tobą, a twoją żoną, a macie obowiązki, wypełniajcie je z wdzięcznością.

Problem w tym, iż w pewien sposób czujemy, iż ludzie czekają, aby nas zranić. Tak nie jest. Jest to jedynie nasza niepewność, którą projektujemy na innych.

Tak wielu ludzi jest niewdzięcznych swoim rodzicom i społeczeństwu, za to, iż ukształtowali ich w pewien sposób. Proszę zrozumcie, iż z inteligencją, którą teraz posiadacie, macie możliwość zobaczenia, iż nie nauczono was odpowiedniego wychowania. Ci, którzy dali nam to ciało i umysł, nie mieli żadnej intencji, aby odbierać nam coś lub przeszkadzać w jakikolwiek sposób. Dali nam to, co sami wiedzieli najlepiej; to wszystko. Wychodzimy teraz ponad to, ponieważ staliśmy się bardziej inteligentni. Po prostu miejcie dla nich wdzięczność, to wystarcza.

Jeszcze jedna rzecz: za każdym razem, gdy jesteście prawdziwie wdzięczni ludziom w waszych związkach, nigdy nie będziecie chcieli nimi zawładnąć. Będziecie patrzyć na nich jak na piękne osoby i nic poza tym. Zaborczość pojawia się jedynie, kiedy myślicie o innej osobie jak o obiekcie, nie jako istocie. Mając wdzięczność, pozwolicie drugiej osobie na posiadanie własnej przestrzeni.

Zdecydujcie świadomie, iż będziecie reagować z czystą miłością i wdzięcznością przez następne kilka dni, jakakolwiek sytuacja się wydarzy. Automatycznie zaczniecie widzieć każdą osobę, jako wyjątkową kreację Życia, jako odbicie Boskości.

Nie tylko to, uzyskacie wielkie współczucie względem wszystkiego dookoła was. Jeśli bylibyście osobami, które łatwo się złoszczą, zobaczycie, iż złość zniknie. Cała energia, jaka była zużywana na inne negatywne emocje zostanie uwolniona wraz z rosnącą wdzięcznością. Będziecie współczującą i kochającą osobą.

Krótka opowieść:

Kobieta w średnim wieku miała atak serca, zabrano ją do szpitala. Na stole operacyjnym, miała doświadczenie śmierci. Podczas tego doświadczenia, widziała boga. Spytała go, czy to koniec jej życia.

Bóg odpowiedział, iż ma jeszcze trzydzieści lub czterdzieści lat życia.

Kiedy odzyskała siły, zdecydowała pozostać w szpitalu i przejść wiele operacji, takich jak lifting twarzy, rekonstrukcja szczęki, nosa i usunięcie nadmiaru tłuszczu. Zmieniła również kolor włosów. Pomyślała, iż skoro będzie żyć jeszcze co najmniej trzydzieści lat, może zacząć od nowego wyglądu.

Skończyła operacje i miała już wyjść ze szpitala, kiedy przejechał ją ambulans i zabił. Pojawiła się przed bogiem i pyta, ‘Boże, przecież mówiłeś, iż mam jeszcze trzydzieści lat życia.’

Bóg odparł, ‘Przepraszam, nie poznałem ciebie!’

Każda istota ludzka jest unikatowym arcydziełem boga. Dlatego, żadne dwie osoby nie wyglądają tak samo. Bóg nie jest inżynierem. Jest artystą. Dlatego każdy z nas wygląda inaczej. Gdyby był inżynierem, wykonałby nas wszystkich tak samo, jak na linii produkcyjnej! Stworzył nas wyjątkowo, każdego. Lecz my nigdy nie czujemy się wystarczająco piękni. Stale porównujemy siebie z innymi i próbujemy wyglądać jak oni. Nigdy nie staramy się, aby nasze ciało czuło się piękne. Na nasze ciało wpływają myśli, jakie mamy na jego temat. Każda komórka reaguje na nasze myśli i uczucia na jego temat. Jeśli czujemy wdzięczność do naszego ciała, nasze ciało reaguje polepszając nasze zdrowie. Jeśli nienawidzimy nasze ciało, ciało odpowiada chorobą. W tradycji sufich, wdzięczność dla ciała jest wykonywana jako codzienna medytacja, gdzie dziękuje się każdej części ciała i traktuje z miłością.

Jedną rzecz trzeba zrozumieć bardzo dokładnie. Całość Życia dzieje się pomyślnie. Jesteście częścią Życia, więc wszystko, co się dzieje wokół was jest również pomyślne. Jest to prawda Życia. Nic, co się dzieje w Życiu nie jest niepomyślne. Wszystko jest tylko błogosławieństwem, za co powinniśmy czuć wdzięczność.

Jeśli zrozumie się to bardzo dobrze, nie będzie w życiu powodów do narzekania. Jeśli zrozumie się to bardzo dobrze, wasze oczy będą patrzyć z wdzięcznością. Będą widzieć wszystko, jako nadzwyczajne. Nic nie będzie wyglądało przeciętnie. Wszystko będzie wyglądało jak cud.

Krótka opowieść:

Pewnego dnia myśliwy polujący na kaczki poszedł do sklepu, aby kupić psa przynoszącego ptaki. Ku swemu zdziwieniu, znalazł psa, który mógł chodzić po wodzie! Natychmiast wziął go do domu.

Zaprosił jednego ze swoich przyjaciół następnego dnia, aby polować razem, wziął również psa. Kiedy stado kaczek było blisko wycelował, strzelił i cicho obserwował. Pies przeszedł po wodzie i przyniósł ptaka. Spojrzał jak zareaguje przyjaciel, lecz przyjaciel nic nie mówił.

Spytał go, 'Czy widzisz coś niezwykłego w moim psie?'

Przyjaciel odparł, 'Tak, twój pies nie potrafi pływać.'

Cuda stale dzieją się na naszych oczach. Lecz my stale ich nie widzimy! Ponieważ ich nie dostrzegamy, życie wydaje się być czasami nudne. Kiedy zaczniemy je dostrzegać, całe nasze życie stanie się cudem. Prawda jest taka, iż w naszym życiu jest zbyt wiele cudów dziejących się dookoła nas.

Po prostu to akceptujcie i celebrujcie Życie z jego wszystkimi różnymi wymiarami i paradoksami. Nie oceniajcie niczego. Stale oceniacie to, co się dzieje. Czujecie, iż coś jest dobrze lub coś jest złe, coś powinno się wydarzyć w ten sposób lub coś nie powinno się wydarzyć w ten sposób.

Bądźcie świadomi, iż cokolwiek dzieje się w Życiu, jest to pomyślne. Na całym świecie są tylko dwa rodzaje ludzi. Pierwszy czuje, iż cokolwiek się dzieje na świecie, jest to pomyślne. Drugi czuje, iż wszystko się dzieje wbrew ich woli i rzeczy trzeba cały czas lekko zmieniać. Tacy ludzie będą próbować zmieniać, oceniać, krytykować i ulepszać to, co się dzieje, według ich pomysłów. Tacy ludzie stale cierpią, ponieważ stale próbują zmieniać rzeczy.

Zrozumcie: wszystko ma dla nas przekaz, włącznie ze śmiercią i chorobą. Wszystko może nas czegoś nauczyć. Każde wydarzenie zwiększa naszą inteligencję, zwiększa częstotliwość naszej świadomości.

Potrzeba, abyście wiedzieli jedną istotną rzecz: nie ma jakościowej lub ilościowej różnicy pomiędzy wami, a oświeconą istotą oprócz tego, iż oświecona istota czuje zadowolenie ze świata zewnętrznego oraz wewnętrznego, podczas gdy wy nie czujecie się w ten sposób. Czujecie, iż czegoś stale brakuje. Tak samo, jak Życie chce, aby oświecona istota była tu, na tej planecie, tak samo Życie chce, abyście wy także tu byli. Nie jesteście tu z przypadku; jesteście tu z zamiaru. Jesteście cudem Życia. Jest to bezpośrednia i prosta prawda. Nie myślcie, iż jest to pozytywne myślenie. Nie. Jest to czysta prawda. Jeśli ufacie tej prawdzie, automatycznie będziecie pozytywni, to wszystko.

Zrozumcie, iż jesteście spełnieniem Życia. Jeśli by was tu nie było, Życie by za wami tęskniło. Całe wasze bogactwo, relacje, itp. nie są tu przypadkiem. Życie chce, abyście mieli te wszystkie rzeczy; chce żyć poprzez was, spełniać siebie poprzez was! Zrozumcie to.

Krótka opowieść:

Była pewna wioska, odizolowana i otoczona polami kukurydzy. Miasto było bardzo daleko, przez co była ona bardzo spokojna.

Pewnego poranka mieszkańcy wioski zobaczyli mędrca, którego nigdy wcześniej w wiosce nie widzieli. Siedział pod drzewem figowca. Zapytali go skąd przyszedł. Powiedział im, ‘Przybyłem, aby spędzić kilka dni z wami wszystkimi, których uważam za swoich braci.’

Mieszkańcy byli radośni słysząc to i wybudowali niewielką chatę dla niego. Wkrótce mędrzec zaczął leczyć i rozwiązywać problemy mieszkańców.

Pewnego razu epidemia nawiedziła wioskę, zabijając wiele ptaków. Wieśniacy donieśli o tym mędrcowi. Powiedział, ‘Smutne jest to, iż straciliście tak wiele ptaków, lecz jeśli macie wiarę w Życie i modlicie się, strata może okazać się zyskiem.’

Wieśniacy nie zgodzili się w pełni z nim, lecz ponieważ szanowali go, odeszli.

Następnego tygodnia, nagle, z wioski uciekły wszystkie psy. Wieśniacy znów się zasmucili, ponieważ psy chroniły wioski przed włamywaczami. Poszli do mędrca i donieśli mu o tym. On tylko powtórzył, ‘Jeśli macie wiarę w Życie i modlicie się, nawet ta strata może okazać się zyskiem.’

Kilka dni później wydarzyła się bardzo dziwna rzecz. W tych czasach nie było zapałek. Ludzie używali dwóch kamieni, aby krzesać ogień lub utrzymywać stale palący się ogień w paleniskach. Pewnego dnia, wszystkie paleniska we wszystkich domach wygasły. Próbowali rozpalić ogień, lecz nie mogli go wykrzesać. Bardzo się poruszyli.

Poszli do mędrca ponownie i powiedzieli mu o tym, co się stało. Mędrzec powiedział im, ‘Wygląda na to, iż zaistniał bardzo wyjątkowy fenomen.’

Wieśniacy zaczęli wątpić w mędrca. Zaczęli zastanawiać się, w jaki sposób mędrzec jest mądrzejszy od nich i czy w jakikolwiek sposób jest kompetentny, aby mówić takie rzeczy. Niektórzy z wieśniaków udali się do wioski obok, aby dostać ogień, lecz mędrzec ich powstrzymał, stanowczo mówiąc, aby nie szli.

Następnego dnia, wcześnie o poranku, niektórzy z wieśniaków zaczęli iść i tak do wioski obok. Nagle zobaczyli coś jak burzę piaskową w oddali. Po kilku chwilach zobaczyli, iż jest to tak naprawdę wielka armia najeźdźców na koniach. Jechali plądrując miasto i wioski w pobliżu. Wieśniacy schowali się za drzewami i obserwowali ich. Armia zatrzymała się przed wioską, a jeden z nich krzyknął, ‘Napadnijmy i na tę wioskę!’

Inny rzekł, ‘Nic nam z tego. Nie ma ćwierkających ptaków, mimo, iż jest tak wcześnie, psy nie szczekają, dymy nie wydostają się z kominów w żadnym domu. Wygląda na to, iż nie ma tam żywej duszy.’

Armia odwróciła się i odeszła.

Ukryci wieśniacy pobiegli z powrotem do wioski i opowiedzieli, tym, którzy zostali, co się wydarzyło. Nagle zdali sobie sprawę, jak prawdziwie mówił mędrzec! Poszli do jego chaty, aby opowiedzieć mu wszystko, lecz chata była pusta. Mędrzec odszedł.

Nikt nie wiedział, dokąd poszedł.

Życie nie jest przypadkowe. Jest niezależną inteligencją. Kiedy zrozumiecie, iż jest niezależną inteligencją, kiedy zrozumiecie, iż jest to głęboka, nierozwiązana tajemnica do doświadczenia, wszystko w waszym życiu otworzy się i pokaże wam lekcję, jaką dla was przynosi.

Niektórzy ludzie pytają mnie, ‘Swamiji, jak wyrazić naszą wielką wdzięczność dla ciebie? Mówię im, iż jedyny sposób, aby wyrazić ich wdzięczność, to żyć oświeconym życiem, w sposób, w jaki wam właśnie opisałem. Jest to najlepsze, co możecie dla mnie zrobić i co ja mogę zrobić dla was.

Ludzie pytają mnie, ‘Jaką służbę możemy wykonać dla misji?’ Mówię im, największą służbą, którą człowiek może wykonać dla świata jest praca nad rozkwitem własnej świadomości. Kiedy to się stanie, automatycznie, będziecie służyć gdzie potrzeba, nie z powodu ego lub zasług, lecz z powodu waszej celebracji i nadmiaru. Wtedy nie nazywa się to służba. Jest to po prostu nadmiar. W ten sposób powinna wyglądać służba – nie, jako dawanie, lecz jako spontaniczne dzielenie się.

Sufizm jest religią całkowicie bazującą na wdzięczności. Jeśli miałbym określić cały sufizm jednym słowem, jest to wdzięczność. Możecie to zobaczyć we wszystkich poematach wielkich mistrzów sufich, jak Jalaluddin Rumi i inni. Możecie zobaczyć płynącą energię wdzięczności z ich słów. Wdzięczność czyni was niczym, oprócz płynącej energii.

Wdzięczność jest jak ogień, który może wypalić całą waszą karmę. Czym jest karma? Jest to wasze niespełnione działanie, które ciągle was trzyma, aby je spełnić. Aby spełnić i pozbyć się wszystkich takich karm, które nagromadziliśmy, wciąż i ponownie rodzimy się na tej ziemi. Tylko poprzez bycie w energią wdzięczności, takie karmy są wypalane! Taka jest moc wdzięczności.

Kiedy wasza modlitwa staje się wdzięcznością, przyciągacie do siebie więcej dobrodziejstw. Wdzięczność jest najwspanialszą modlitwą, która może nas wynieść wyżej, niż możemy sobie wyobrazić. Prawdziwa modlitwa nie jest czytana z modlitewników, nie jest ofiarą materialną dla bogów, nie jest darowizną dla świątyń, jest to głęboka i cicha wdzięczność dla całości Życia za to, jakie ono jest. Jest to nieulękła wiara to, że Życie dba o nas.

Wielu ludzi uważa, iż modlitwa i wdzięczność zniewala. Nie. To są najwięksi wyzwoliciele. Wywalają was z więzów niezadowolenia. Modlitwa powinna być wypływającą z was wdzięcznością oraz spełnieniem. Niektórzy ludzie pytają, ‘Dlaczego chodzimy do świątyni modlić się?’ Zrozumcie, modlitwa jest celebracją dobrodziejstw Życia. Kiedy nasza modlitwa jest taka, Życie odwzajemnia. Kiedy Życie odwzajemnia, przychodzi do was, jako jeszcze więcej dobrodziejstw waszego życia. Jest to ‘boskie koło’ modlitwy i błogosławieństwa!

Zawsze mówię ludziom wspaniałą historię sufiickiego świętego. Sufizm jest religią zakorzenioną we wdzięczności. Jest niczym innym, jak wdzięcznością do całego Życia.

Pewien suficki święty i jego uczniowie byli na swojej podróży duchowej. Podróżowali bez jedzenia od trzech dni. Czwartego dnia zostali nawet odegnani przez wieśniaków, przez co spali tej nocy na cmentarzu. Następnego poranka, święty, jak zazwyczaj, zaczął odmawiać swoją modlitwę dziękczynną do boga. Jego uczniowie nie mogli uwierzyć swoim oczom. Od tak wielu dni byli bez jedzenia i schronienia, a ich mistrz dziękował bogu. Odmówili uczynić podobnie.

Uczniowie spytali świętego, ‘Dlaczego powinniśmy dziękować panu, kiedy odmówiono nam jedzenia i schronienia już trzeci dzień?’

Święty odparł, ‘Dawano wam jedzenie i schronienie przez trzydzieści lat. Co z wdzięcznością dla Niego za to?’

Modlitwa jest wdzięcznością za bezustanne błogosławieństwa Życia dla nas.

Usiądźcie i spróbujcie napisać dwie listy. Jedna niech będzie dotyczyć wszystkich rzeczy, które posiadacie, a druga wszystkich rzeczy, których nie macie. Pierwsza lista powinna zawierać dosłownie każdą pojedynczą rzecz, którą posiadacie, zaczynając od waszych oczu, uszu, rąk i nóg, ponieważ są ludzie, który części z nich nie mają. Włącznie z wszystkimi waszymi fizycznymi i umysłowymi zdolnościami, zanim przejdziecie do rzeczy materialnych. Jeśli napiszecie bardzo szczerze, nie omijając niczego, nie będziecie w stanie dokończyć pierwszej listy! Taka jest prawda. Jeśli zobaczycie, iż nie możecie ukończyć pierwszej listy, oznacza to, iż wdzięczność zaczęła się w was pojawiać!

Problem w tym, iż cały czas jest w nas stałe oczekiwanie. Z tego powodu wdzięczność nie pojawia się łatwo. Praca z oczekiwaniem jest jak gaszenie ognia oliwą. Czy można ugasić ogień, zalewając go oliwą? Nigdy! W ten sam sposób, nigdy nie będziecie czuć spełnienia w waszych czynach, które są zakorzenione w oczekiwaniu. Jedynie zmęczycie wasze zmysły.

Możecie żyć jedynie albo z oczekiwaniem, albo z wdzięcznością, nigdy z dwoma. Z oczekiwaniem, istnieje pragnienie posiadania rzeczy. Stajecie się właścicielami. Z wdzięcznością, cieszycie się życiem. Kiedy jesteście właścicielem, cieszycie się jedynie z kilku rzeczy, które posiadacie. Kiedy macie wdzięczność, cieszycie się z całego Życia. Kiedy chcecie posiadać, nic nie jest wystarczające. Kiedy się cieszycie z Życia, wszystko wydaje się być nadmiarem! Taka jest różnica.

Krótka opowieść:

W wiosce, nocny stróż był na swym obchodzie, gwiżdżąc w swój gwizdek co pewien czas.

Miał glinianą fajkę, którą palił. Wypełnił ją tytoniem i szukał zapałek. Nie miał.

Poszedł do pobliskiej chaty, gdzie żyła starsza kobieta i zapytał, czy może dać mu trochę żaru z jej paleniska. Starsza kobieta odpowiedziała, iż jej kuchnia nie była rozpalana od trzech dni, a sama radzi sobie ledwo dzięki temu, iż otrzymała trochę jedzenia ze świątyni.

Próbował w kilku miejscach, lecz nic z tego. Wreszcie poszedł do domu starszego wioski i spytał służących o ogień do swojej fajki.

Jedna z kobiet spojrzała na niego i spytała, ‘Ogień, aby zapalić twoją fajkę? Czemu nie użyjesz latarni, którą niesiesz?’

Stróż nie mógł uwierzyć własnym oczom. Niósł latarnię przez cały czas, gdy szukał zapałek!

Kiedy wierzymy, iż to, co potrzebujemy jest zawsze na zewnątrz nas, żyjemy w wiecznym oczekiwaniu i stale będziemy szukać jak ten nocny stróż! Kiedy wierzymy, iż Życie zawsze daje nam to, co potrzebujemy, będziemy cały czas odnajdywać wszystko wewnątrz nas.

Kiedy pracujemy ze stałym oczekiwaniem, wyrażamy subtelną przemoc w naszym języku ciała; nie zamierzoną przemoc, lecz wrodzoną przemoc. Jeśli staniemy się trochę wrażliwi na nasz język ciała, zauważymy to.

Obserwujcie siebie, kiedy piszecie na komputerze, kiedy odbieracie telefony, jak odkładacie słuchawkę, z jaką agresją chodzicie ... wszystko. Zobaczycie, iż wszystko niesie ze sobą subtelną przemoc.

Z wdzięcznością, nasz język ciała zmienia się. Kiedy zaczniecie doświadczać głęboką wdzięczność, wasze reakcje na sytuacje zmienią się. Zaczniecie rezonować z Życiem. Wasze ciało będzie płynąć z tym rezonansem, ze spokojną gracją i miękkością. Wszystkie wasze czyny będą wypływać z tej gracji. Nie będzie przemocy. Będzie jedynie płynąć radość. Wtedy cokolwiek robicie, będzie jedynie czynić życie słodszym.