Rozdział 11 – Możecie Odłączyć Się od Labiryntu Umysłu🔗

Do tej pory zajmowaliśmy się podstawowymi emocjami, które nami sterują. Kiedy te emocje są negatywnie wyrażane, niszczymy energię, która jest wewnątrz nas oraz blokujemy się na odbiór energii. Jeśli praktykowaliście techniki, które podane były w poprzednich rozdziałach, mogliście również zobaczyć jak można przezwyciężyć te negatywne energie i odblokować siebie.

Spójrzmy teraz na kilka kolejnych zagadnień, które, jeśli je dobrze zrozumiemy, mogą zmienić sposób, w jaki żyjemy. To zrozumienie może nas przemienić.

Zacznijmy od czegoś bardzo prostego, czegoś, co wszyscy bierzemy za oczywistość. Spójrzmy na sposób, w jaki nasz umysł naprawdę pracuje.

Spróbujcie bardzo prostego eksperymentu jedynie przez dziesięć minut.

Weźcie kartkę papieru i długopis. Usiądźcie samemu. Zapisujcie wszystko, co przychodzi wam do głowy – jakby oprogramowanie do zapisywania było podłączone do waszego umysłu; zapisujcie dokładnie to, co myślicie. Nie zmieniajcie, ani nie tłumcie żadnej myśli. Jest to eksperyment jedynie dla was. Nikt inny nie będzie patrzył na to, co zapisaliście. Jeśli wykonacie ten bardzo prosty eksperyment jedynie przez dziesięć minut, wtedy zrozumiecie to lepiej. Usiądźcie sami i zapisujcie każdą myśl, która przychodzi wam do głowy. Nie zmieniajcie, ani nie tłumcie żadnej myśli. Jest to eksperyment jedynie dla was. Nie pokazujcie tego co zapisaliście nikomu innemu, a przynajmniej nie waszej rodzinie. Wyobraźcie sobie, iż oprogramowanie do zapisywania zostało podłączone do waszego umysłu. Tak samo, jak oprogramowanie podłączone do mikrofonu zapisuje wszystko, wy również zapisujcie wszystko to, co dzieje się w waszym umyśle. Po dziesięciu minutach, przeczytajcie raz to, co właśnie zapisaliście. Będziecie zdumieni! Możecie jasno zobaczyć, iż nie ma logiki w sposobie, w jakim myśli formują się w waszym umyśle!

Na przykład, widzicie psa na ulicy. Natychmiast przypominacie sobie psa, którego baliście się, kiedy byliście młodzi lub tego, z którym bawiliście się, będąc dzieckiem. Następna myśl może być o waszym dzieciństwie. Trzecia może być o nauczycielu i klasie, w której siedzieliście w szkole. Czwarta może być o domu, w którym mieszkał wasz nauczyciel.

Nie ma logicznego połączenia między psem, którego właśnie widzieliście na ulicy, a nauczycielem, który was uczył w szkole. Jednak, w kilka sekund przeskoczyliście od patrzenia na psa do waszego nauczyciela z dzieciństwa. Możecie zobaczyć, iż wasze myśli się poruszają, dryfują od jednej rzeczy do innej. Nie możemy tego nawet nazwać ‘myśleniem’. Jest to tylko ‘kojarzenie’, to wszystko. Kojarzycie psa z waszym dzieciństwem, dzieciństwo z nauczycielem, itd.

W rzeczywistości, jeśli przeprowadzicie to ćwiczenie choćby raz, samo zrozumienie tego spowoduje transformację sposobu waszego myślenia na swój temat oraz tego, jak traktujecie siebie i innych. Całe wasze życie ulegnie zmianie.

W jaki sposób nasze umysły pracują?

W jaki sposób tworzymy myśli i w jaki sposób nadajemy im znaczenie?

W jaki sposób doświadczamy życia?

Pozwólcie mi przedstawić wam prosty diagram, abyście zrozumieli, w jaki sposób myśli płyną w umyśle i w jaki sposób je łączycie.

Każda myśl w waszym umyśle jest przedstawiona tutaj, jako kwadrat lub prostokąt. Każda jest innego kształtu, wielkości i koloru. Różne myśli stale w was płyną. Jedna może odnosić się do bólu lub bolesnego doświadczenia. Inna może odnosić się do radości i radosnego doświadczenia. Kolejna może odnosić się do radości, lecz wy myślicie o tym, jako o bólu. Na wykresie oznacza to JP – radosne doświadczenie (ang.: (J)oyful experience), bolesne wrażenie (ang.: (P)ainful impression). Podobnie możecie mieć myśl, która odnosi się do bolesnego doświadczenia, leczy myślicie o nim, jako o radości. Na wykresie oznacza to PJ – bolesne doświadczenie, radosne wrażenie (ang.: painful experience, joyful impression)

Ogólnie, wasze wszystkie myśli odnoszą się do czegoś w waszej przeszłości lub przyszłości. Nie możecie mieć myśli dotyczących teraźniejszości. W teraźniejszości możecie mieć jedynie świadomość, nie myśli. Myśli odnoszą się albo do radosnych doświadczeń, które mieliście w przeszłości lub chcecie mieć w przyszłości, lub bolesnych doświadczeń, które mieliście w przeszłości i nie chcecie ich ponownie.

Nawet w okresie poważnych problemów, będziecie mieć nagle pozytywną myśl. Nawet u szczytu radości, będziecie mieć niepowiązaną negatywną myśl. Każda myśl jest zupełnie niezależna, zupełnie niepowiązana z poprzednią myślą. Z tego powodu możecie mieć radosną myśl pomiędzy smutnymi myślami i vice versa.

Zrozumcie, iż żadne dwie myśli nie są logicznie powiązane. Żadna myśl nie jest odpowiedzialna za tworzenie się innej myśli. One się pojawiają losowo, niezależnie i nielogicznie.

Jak można się ‘odłączyć’ od tego przypadkowego strumienia myśli? Będziemy używać słowa ‘odłączyć’ przez cały czas. Sprecyzujmy jasno, co rozumiem przez słowo ‘odłączyć’. Kiedy zmieniamy biegi podczas jazdy samochodem, za każdym razem, gdy zmieniamy bieg z pierwszego na drugi, lub z drugiego na trzeci, lub na dowolny inny, trzeba włączyć za każdym razem luz. Trzeba całkowicie wcisnąć sprzęgło, ‘odłączyć’ silnik, przejść przez luz i dopiero wtedy można włączyć kolejny bieg, prawda? W ten sam sposób, doświadczamy neutralnej przestrzeni pomiędzy dowolnymi dwiema myślami w naszym umyśle. Ta neutralna przestrzeń, ta cisza istniejąca pomiędzy dwiema myślami, jest spokojem i błogością. Kiedy nie chwytamy się więcej naszych myśli i nie łączymy ich z przeszłością lub przyszłością, pozostajemy ‘odłączeni’. Kiedy jesteśmy ‘odłączeni’ od naszych myśli, stajemy się bardziej świadomi neutralnej przestrzeni pomiędzy myślami. Przestrzeń pomiędzy myślami będzie się automatycznie zwiększać, jeśli pozostaniemy ‘odłączeni’ od strumienia myśli. Będziemy przebywać w neutralnej przestrzeni dłużej i doświadczymy coraz więcej spokoju i błogości.

Kiedy nagle staniecie się świadomi, dowolna myśl przepływająca przed wami, stanie się w tym momencie waszym życiem. Zaczniecie zwracać na nią uwagę, aby albo ją spełnić, albo od niej uciec. To jest jak slajdy w projektorze. Każdy slajd, który znajduje się przed światłem projektora, jest widziany, jako rzeczywistość na wyświetlaczu. Problem w tym, iż w waszej przestrzeni wewnętrznej, światło projektora nie jest stale włączone. Kiedy mówię światło projektora, mam na myśli waszą świadomość. Ono się pojawia i znika, pojawia i znika – nie jesteście w pełni, stale świadomi.

Wielokrotnie, mimo iż wasze oczy są otwarte a wasze ciało się porusza, nie jesteście świadomi swojej egzystencji. Przykład z codziennego życia, to kiedy wsiadacie do samochodu i prowadzicie przez pół godziny. Dopiero, kiedy dojedziecie do biura, zaparkujecie samochód i wysiądziecie, nagle zdajecie sobie sprawę, ‘Och, dojechałem do biura!’ Oznacza to, iż w momencie prowadzenia samochodu, światło projektora było wyłączone przez większą część czasu.

Każdy slajd, który znajduje się przed projektorem, podczas gdy światło projektora, wasza świadomość, jest wyłączona, nie jest częścią waszego życia. Nie pamiętacie o tym zupełnie. Kiedy światło ponownie się włącza, kiedy powraca wasza świadomość, każda myśl, która w tym czasie się pojawia staje się częścią was. Zrozumcie, iż jest to bardzo subtelna prawda. Wasze życie jest sumą wszystkich myśli, które mieliście zarówno w stanie świadomości jak i braku świadomości.

Niestety, wielokrotnie pojawiają się myśli, podejmowane są ważne decyzje oraz zmieniające życie wydarzenia w czasie, kiedy nie jesteście świadomi. To również jest częścią waszego życia, częścią waszej biografii. Niestety, nie jesteście świadomi tych scen, decyzji lub myśli, kiedy się pojawiają. Bez waszej wiedzy one wpływają znacząco na wasze życie.

Miejcie jasność, każdy moment, który mija w waszym życiu, nie będąc niego świadomym, bez waszej obecności, jest cierpieniem. Będziecie w ten sposób bezpośrednio lub niebezpośrednio tworzyć sytuacje cierpienia. Tak samo, jak w waszym samochodzie migają kierunkowskazy, wasza świadomość również miga. Lecz, z powodu braku waszej uważności, nie wiecie, kiedy jest ona włączona, a kiedy wyłączona.

Przeczytałem pewnego razu dowcip:

Pewien człowiek wsiadł do samochodu i włączył silnik. Włączył kierunkowskaz i spytał syna czy migacz jest włączony z tyłu samochodu.

Jego syn krzyknął, ‘Tak, jest włączony... nie, nie jest włączony ... jest włączony ... jest wyłączony ... teraz jest włączony!’

Jeśli po prostu zobaczycie wasz przepływ myśli, nagle zrozumiecie, ‘O boże, te wszystkie rzeczy się we mnie dzieją! Nie mam pojęcia, dokąd zmierzam. Nie wiem, co się wewnątrz mnie dzieje!’

Nie jesteście świadomi, lecz stale wierzycie, iż jesteście. Jest to pierwsza iluzja.

Jeśli będziecie stale świadomi, otworzycie się po raz pierwszy na rzeczywistość. Może to być początkowo dość intensywne, ponieważ do tej pory, spędzaliście większość czasu w nieświadomości. Ostatecznie, będzie was to prowadzić do doświadczenia jedynie radości i błogości.

Jest to pierwsza prawda – nie jesteście świadomi wszystkich rzeczy, które się przed wami dzieją. Nie pamiętacie waszej biografii, takiej, jaką się ona wydarzyła. Pamiętacie ją taką, jaką chcecie.

Weźmy prosty przykład. Wasze życie jest wypełnione różnymi incydentami odnoszącymi się do radości, cierpienia, winy, bólu i depresji. Nie patrzycie na życie w ten sposób. Co zazwyczaj robicie? Gromadzicie jedynie wydarzenia odnoszące się do cierpienia i tworzycie oś, łącząc jedynie te idee, i myślicie, iż wasze życie jest jedynie cierpieniem. Myślicie, iż wasze życie jest długim łańcuchem cierpienia, osią bólu.

Bardzo rzadko, tworzycie oś radości. Jest to bardzo rzadkie, iż gromadzicie radosne wydarzenia, tworzycie oś radości, i czujecie, iż życie to radość. Jest to rzadkie nie tylko ze względu na ilość osi, lecz również na ich jakość. Większość czasu gromadzicie wszystkie bolesne wspomnienia i wydarzenia, i tworzycie ideę, iż życie jest jedynie bólem. W momencie, w którym uwierzycie, iż życie jest ciągłymi bolesnymi wydarzeniami, nieświadomie próbujecie wzmocnić to wierzenie, mimo, iż świadomie próbujecie przerwać oś bólu. Proszę zrozumcie, wasze wierzenie, iż życie jest osią bólu lub osią radości będzie trwało jedynie tak długo, jak długo jesteście nieświadomi, nie wtedy, kiedy jesteście świadomi.

Jeśli normalnie cieszą was pożądliwe myśli, to za każdym razem, gdy pożądliwe myśli pojawią się w waszym organizmie, powrócicie do świadomości, ‘Ja istnieję.’ Jeśli normalnie cieszą was myśli związane z przemocą, za każdym razem, gdy myśl mająca związek z przemocą pojawi się w waszym organizmie, powrócicie do życia i wiedzy, iż istniejecie. Nazywam to błędnym kołem: wzmacniacie negatywność a negatywność przywraca was do życia; wzmacniacie więcej negatywności, a więcej negatywności powraca, jako podnieta przywracająca was do życia.

Jest piękna analogia Ramana Maharishi’ego, oświeconego mistrza z Indii. Pies będzie gryzł suchą kość. Gryząc, części kości szarpie pysk, powodując, iż pies zaczyna krwawić. Pies myśli, iż krew pochodzi z kości, więc cieszy się krwią. Dalej gryzie kość, dla przyjemności krwi! Nie zdaje sobie sprawy, iż krew pochodzi z jego własnego pyska, a nie z kości.

Jeśli przemoc was podnieca, czekacie na tego typu wydarzenia w waszym życiu. Jeśli ból was podnieca, jeśli wierzycie, iż życie to oś bólu, czekacie na tego typu wydarzenia w waszym życiu, aby wzmocnić je i umocnić wasze wierzenie. Jest to ludzka psychologia. Mimo, iż ludzie deklarują, iż chcą przerwać oś przemocy lub oś bólu, potajemnie ją kultywują.

Pozwólcie, iż przedstawię dokładniejsze zrozumienie. Ból, który mieliście dziesięć lat temu, ból, który mieliście dziewięć lat temu, ból, którego doświadczyliście siedem lat temu, ból, którego doświadczyliście trzy lata temu, oraz ból, którego doświadczyliście wczoraj są niepołączonymi, niezależnymi, oddzielnymi wydarzeniami. Lecz wy zaczynacie łączyć je wszystkie i tworzyć oś bólu. Łączycie te wszystkie osie myślowe i tworzycie jedną wielką oś. Zaczynacie myśleć i wierzyć, ‘Moje życie jest bólem.’ Czy jest to prawda? Nie! Co się stało ze wszystkimi słodkimi wydarzeniami radości, których w międzyczasie doświadczyliście? Na pewno, musiało być przynajmniej kilka momentów radości pomiędzy? Zostały po prostu zapomniane. Nie zostały nigdy wzięte do tworzenia osi. Zatem oś, dowolna oś, nigdy nie jest prawdą, ponieważ koncentruje się jedynie na fragmencie waszej całej biografii.

Po pierwsze, zaczynacie archiwizować bolesne wspomnienia dla użytecznych celów. Archiwizujecie wasze wszystkie bóle, prawdopodobnie, jako historię zdrowia lub aby mówić o nich lekarzowi. Z czasem, zaczynacie wierzyć, iż te wszystkie bóle, które się wydarzyły w waszym życiu są połączone. Decydujecie, iż wasze życie jest bólem; wasze życie jest cierpieniem. W momencie, w którym podejmiecie decyzję, iż wasze życie jest cierpieniem lub wasze życie jest bólem, tworzycie dla siebie piekło.

Na przykład, do wczoraj mogliście jedynie chodzić, nie potrafiliście latać. Wiecie, iż w waszej przeszłości nigdy nie lataliście, jedynie chodziliście. Czy uwierzycie, iż zaczniecie od jutra latać? Nie. Wiecie, iż jutro będziecie dalej mogli jedynie chodzić. Polegacie jedynie na waszych przeszłych doświadczeniach przewidując waszą przyszłość, eliminując wiele nowych możliwości.

Radość, której doświadczyliście dziesięć lat temu, radość, której doświadczyliście dziewięć lat temu, radość, której doświadczyliście trzy lata temu, oraz radość, której doświadczyliście rok temu są niezależnymi, oddzielnymi, niepołączonymi osiami myślowymi. Obecnie, łączycie te wszystkie myśli i tworzycie wielką oś radości.

Możecie identyfikować waszą radość z obiektem, osobą, lub przestrzenią, np. szczególnym ośrodkiem wypoczynkowym. Próbujecie stale przywrócić to do waszego życia, przywrócić tę osobę, ten przedmiot, tą przestrzeń, to samo doświadczenie. Próbując, nie będziecie w stanie doświadczyć tej samej radości. To prowadzi was do kolejnego bólu!

W życiu, stale tworzymy albo osie bólu albo osie radości. Kiedy już stworzycie oś bólu, próbujecie ją przerwać. Jeśli stworzycie oś radości, próbujecie ją przedłużyć! Lecz nie rozumiecie, iż nie możecie ani przedłużyć osi radości, ani przerwać osi bólu – ponieważ, po prostu, ta oś nie istnieje. Jest to jedynie pamięć wybiórcza. Sama oś jest tylko waszą wyobraźnią.

Nie istnieje liniowe połączenie pomiędzy jedną myślą, którą mamy, a inną myślą, którą mamy. Jedyny związek pomiędzy myślami jest taki, iż pochodzą one z tego samego źródła. Lecz my stale łączymy jedną myśl z następną myślą w sposób linearny.

Tak samo jak bąbelki w akwarium unoszą się z podłoża, nasze myśli również unoszą się w ten sam sposób. Kiedy jeden bąbelek pojawia się i osiąga powierzchnię wody, następny bąbelek zaczyna się unosić, a następnie trzeci bąbelek. Ponieważ bąbelki unoszą się szybko, wyglądają jak ciągły strumień! Lecz w rzeczywistości zawsze jest przerwa pomiędzy dwiema bąbelkami.

Jak bąbelki, my również doświadczamy neutralnej przestrzeni pomiędzy dwiema myślami. Ponieważ przerwa lub neutralna przestrzeń pomiędzy dwiema myślami jest tak mała, uważamy, iż wszystkie myśli są połączone i tworzą oś. Lecz zawsze jest przerwa pomiędzy dwiema myślami.

Opowiem wam o wydarzeniu, które miało miejsce:

Człowiek w średnim wieku przyszedł do mnie i powiedział, ‘Zamierzam rozwieść się z żoną. Proszę pobłogosław mi!’ Pewien dżentelmen w wieku około czterdziestu pięciu lat podszedł do mnie i powiedział, ‘Swamiji, zamierzam rozwieść się z żoną, proszę pobłogosław mi.’ Powiedziałem mu, ‘Błogosławię jedynie ludziom podczas ślubów. Dlaczego chcesz, abym błogosławił tobie przy rozwodzie?’ Odpowiedział, ‘Nie, musisz mi pobłogosławić, ponieważ tak bardzo cierpiałem.’ Powiedziałem mu, ‘Błogosławię jedynie ludziom na ślubach. Co sprawiło, iż przyszedłeś do mnie i prosisz o błogosławieństwo przy rozwodzie?’ Odpowiedział, ‘Nie, nie, Swamiji, musisz mi pobłogosławić, ponieważ tak bardzo cierpiałem.’

Powiedziałem, ‘Cierpienie jest zawsze dawaniem i otrzymywaniem. Nigdy jedynie otrzymywaniem. Musiałeś dać swojej żonie również wystarczająco dużo cierpienia. Zatem, proszę powiedz mi prawdę o tym, co się stało i wtedy przeanalizujemy sytuację.’

Odpowiedział, ‘Jak mam zdecydować, które wydarzenia powiedzieć, a które pominąć? Jest ich tak wiele! Od pierwszego dnia mnie torturuje. Nawet nie wiesz jak wiele tortur przeszedłem!’ Wtedy zaczął opowiadać wydarzenia od pierwszego dnia małżeństwa!

W indyjskich wioskach, kiedy odbywa się ślub, świeżo poślubiona para bawi się w zabawy, już po ceremonii ślubu. W jednej z zabaw, pierścionek jest upuszczany w naczyniu wypełnionym wodą. Mąż i żona wkładają ręce do środka i starają się wyciągnąć pierścionek. Kto pierwszy wyciągnie, wygrywa. Takie zabawy zostały utworzone głównie w celu zapoznania się par, ponieważ w aranżowanych małżeństwach panna młoda i pan młody po raz pierwszy spotykają się podczas ceremonii ślubu. Urządzają wtedy takie zabawy, aby zmniejszyć dystans pomiędzy parami, ponieważ są dla siebie nieznajomi.

Ten człowiek powiedział, ‘Podczas zabawy, podrapała mi rękę. Swoimi paznokciami podrapała mi rękę!’ I zaczął wielką opowieść o wszystkim, co mu uczyniła od tego dnia! Dla swoich celów, utrzymywał plik archiwum, jak policyjny raport, od pierwszego dnia swego małżeństwa.

Po dwóch czy trzech incydentach, powiedziałem mu, ‘Proszę przestań! Jeśli to jest powód, to ona powinna być szczęśliwsza od ciebie, jeśli chodzi o ten rozwód. Bardzo trudno jest żyć z kimś, kto trzyma w swojej głowie takie wielkie i szczegółowe archiwum!’ Za każdym razem, gdy ona coś zrobi, ten człowiek będzie zawsze przeglądał swoje archiwum.

Następnie powiedział mi bezpośredni powód rozwodu. Powiedział, ‘Rozlała trochę kawy na moje ubrania!’ Powiedziałem mu, ‘Rozlanie kawy na twoje ubrania nie może być powodem do rozwodu!’

Powiedział, ‘Nie, tego nie wiesz. Dziś rozlała kawę; jutro może rozlać kwas!’ On to naprawdę powiedział. Nie zrozumiałem związku. Spytałem go, w jaki sposób powiązał kawę z kwasem. Ponownie rzekł, ‘Nie, nie Swamiji, tego nie wiesz.’

On może wydawać się ekstremalny i możecie się śmiać słysząc to. Lecz spójrzcie dokładnie na swoje własne życie. Robicie to samo – stale tworzycie nielogiczne powiązania. Zapominacie widzieć wydarzenia, jako niezależne od siebie. Zapominacie widzieć myśli, jako niezależne.

Jeśli nauczycie się tej jednej prostej techniki odłączania, będziecie potrafili gromadzić znaczącą ilość energii w waszym organizmie, w waszej istocie. W rezultacie, będziecie wiele razy bardziej produktywni i kreatywni. Wasze związki będą bardziej przyjacielskie, ponieważ nie będziecie łączyć wydarzeń, które nie mają ze sobą związku. Nie będziecie się czuć zdławieni przez ludzi lub ich oczekiwania względem wam. Będziecie mieć olbrzymią przestrzeń wewnętrzną dostępną wam, aby spełniać wasze potrzeby, jak również potrzeby innych. Będziecie mieć również wielkie współczucie, wiedząc, dlaczego inni cierpią. Jedynie wtedy, gdy nie rozumiecie, dlaczego inna osoba cierpi, jesteście względem niej surowi. Kiedy się odłączycie, będziecie mogli ugościć tę osobę w waszej przestrzeni wewnętrznej. Będziecie automatycznie współczujący. Wasze życie będzie mieć inną jakość, a wy staniecie się inną osobą na świecie.

Każde pojedyncze zdarzenie w naszym życiu jest niezależne, nawet nasze codzienne czynności jak jedzenie i picie. Każde doświadczenie jest niezależne, rządzi się swoimi prawami. Picie wody wczoraj oraz picie wody dzisiaj są zupełnie innymi zdarzeniami. Jedzenie, które jedliście wczoraj oraz jedzenie, które jedliście dziś są inne, mimo, iż wyglądają fizycznie tak samo! Lecz wasz umysł tworzy oś pomiędzy tymi dwoma zdarzeniami i mówi, ‘Jem to samo jedzenie każdego dnia.’

Proszę miejcie jasność, nie jecie tego samego jedzenia każdego dnia. Możecie użyć tego samego słowa ‘jeść’ dla obydwóch doświadczeń, lecz nie jest to tym samym doświadczeniem. Nie bądźcie myleni słowami, które używacie. Wczorajsze jedzenie, dzisiejsze jedzenie oraz jutrzejsze jedzenie są niezależnymi zdarzeniami, niezależnymi doświadczeniami. Są zupełnie niezależne i rozłączne.

Piękne zdarzenie z życia oświeconego mistrza ze środkowych Indii:

Podczas swych ostatnich dziesięciu lat życia, lekarze zalecali mistrzowi, aby jadł szczególny rodzaj jedzenia. Nie mógł jeść nic innego. Musiał jeść ten sam rodzaj jedzenia trzy razy dziennie, każdego dnia.

Po dwóch latach, osoba, która gotowała dla niego przyszła i żaliła się, ‘Mistrzu, jestem znudzony gotując to samo jedzenie. Jak możesz jeść to samo jedzenie każdego dnia?’

Mistrz jedynie zaśmiał się i powiedział, ‘Nie jem tego samego jedzenia każdego dnia. Jak mogę jeść to samo jedzenie każdego dnia? Mogę jeść to jedzenie tylko dziś. Jutrzejsze jedzenie będzie zupełnie inne!’

Życie jest nowe w każdym momencie. Umysł jest tym, co powoduje, iż ono wgląda powtarzalnie, nudno i przyziemnie.

Widziałem to podczas moich dni duchowych podróży. W lasach Północnych Indii, myśliwi używają pułapek do łapania ptaków. Przywiązują linę pomiędzy dwoma drzewami. Na środku liny umieszczają drewniany patyk. Lina jest przywiązana w środkowym punkcie kijka. Jest to pułapka na ptaki.

Możecie myśleć, ‘Jak się może złapać ptak na małym kijku? Jak to jest możliwe?’ Właściwie, jedynie, co myśliwi robią, to wieszają kijek pomiędzy dwoma drzewami używając liny, tylko tyle. Kiedy ptak przylatuje i siada na kijku, jego własna waga odwraca kijek do góry nogami. Ptak wisi do góry nogami, chwytają się kijka.

W momencie, w którym odwraca się do góry nogami i traci poczucie równowagi, i chwyta się mocno kijka. Po prostu trzyma się kijka, jakby jego życie od tego zależało. Ponieważ wisi do góry nogami, myśli, ‘Jeśli się odłączę od tego kijka, co się stanie? Upadnę i zginę.’

Nigdzie nie jest zanotowane, żeby jakikolwiek ptak upadł i skręcił sobie kark! Lecz ptak tego nie ma inteligencji, aby zdać sobie z tego sprawę. Dalej trzyma się kijka. Poprzez to, iż nie chce puścić, nie tylko traci swą wolność, traci również życie, ponieważ ostatecznie łapie go myśliwy.

Tak samo jak ptak, wy również nie zdajecie sobie sprawy, iż jeśli po prostu puścicie wasz umysł, w tym momencie będziecie Paramahamsa*. W tym momencie zostaniecie wyzwoleni. Będziecie mogli zacząć latać.

Ten sam strach, który ma ptak, trzymając się kijka, wy również obecnie posiadacie. Wasz strach i strach ptaka jest taki sam. Ptak wierzy, iż nie może puścić; jeśli puści, zginie. Podobnie, wy trzymacie się waszego umysłu i czujecie, ‘Nie mogę puścić. Jeśli zacznę wierzyć, iż jestem niepołączonymi, odłączonymi, niezależnymi i nielogicznymi myślami, mogę zginąć.’

Myśliwy przychodzi spokojny, po czterech lub pięciu godzinach, bierze ptaka, wkłada do klatki i odchodzi. Teraz papuga ani nie ma wolności do latania, ani kijka do równowagi. Głupi ptak nie wie, iż gdyby jedynie puścił kijek, mógłby po prostu odlecieć!

W ten sam sposób, trzymacie się tego, co myślicie, iż jest waszą tożsamością i bezpieczeństwem – wasza edukacja, wasz umysł, wasze życie, wasze związki, lub wasze konto w banku. Yama, bóg śmierci, ostatecznie przychodzi i zabiera kijek – waszą tożsamość. Wtedy nie jesteście ani Paramahamsa*, wyzwolona dusza, ani nie możecie się trzymać waszej tożsamości. Nie będziecie ani mieć wolności, ani nie będziecie mieć kijka waszej tożsamości, którego się trzymacie, ponieważ sam kijek jest iluzją.

Mówię wam, jeśli ptak by puścił i zrelaksował się, może szamotać się przez chwilę lub dwie, aby złapać równowagę. Może mu zająć chwilę lub dwie, aby złapać równowagę, lecz nigdy nie upadnie i nie zginie. Kiedy puści kijek, może przez kilka sekund będzie spadał, lecz potem zacznie frunąć.

Miejcie jasność, puśćcie a nigdy nie upadniecie i nie zginiecie. Staniecie się jedynie Paramahamsa!

W tym momencie, ufajcie sobie. Nie przejmujcie się utratą waszej tożsamości. Po prostu ufajcie sobie i puśćcie waszą tożsamość. Natychmiast staniecie się Paramahamsa i będziecie wyzwoleni. Jedyne, co potrzebujecie zrobić, to zaufać, iż jesteście odłączeni – nawet, jeśli nie ufacie, wciąż jest to prawda!

Kiedy się odłączycie, pojawią się rewolucyjne zmiany w waszym życiu, w waszym codziennym myśleniu, waszym podejmowaniu decyzji, i w waszej codziennej rutynie – waszym stylu życia. Odważnie przechodząc tą rewolucję, przechodząc tą transformację, która się w was dzieje, jest tym co nazywam tapas – pokuta.

Bardzo rzadko, podczas moich poszukiwań, widziałem ptaka wiszącego na kijku. Inny ptak, który kiedyś był złapany w takiej pułapce, lecz miał odwagę puścić i otworzyć, przyleciał. Szturchał wiszącego ptaka i mówił, ‘Hej, puść! Spokojnie! Byłem w takiej sytuacji jak ty. Miałem ten sam problem. Kiedy się zrelaksowałem, po prostu zacząłem latać. Zajmuje to jedynie dwie lub trzy sekundy do złapania równowagi. Kiedy się otworzyłem, nigdy nie upadłem i nie skręciłem karku, ani nie zginąłem. Zostałem wyzwolony. Stałem się jedynie wolny. Spróbuj…’ Lecz wiszący ptak w to nie uwierzy.

Zrozumcie, iż odpowiedzialnością uwolnionego ptaka jest uwalniać inne ptaki. Odpowiedzialnością uwolnionego ptaka jest szturchać zniewolone ptaki na kijkach i mówić, ‘Uwolnij się.’ Ja jestem takim uwolnionym ptakiem i stworzyłem sieć bezpieczeństwa. Nawet, jeśli upadniecie, nie skrzywdzicie się. Spokojnie! Puśćcie, będziecie latać! Widzicie, sangha, społeczność mistrza, jest siecią. Nawet, jeśli upadniecie, nie zranicie się.

Po pierwsze, nie upadniecie. Lecz aby dać wam większą pewność, została utworzona sangha, duchowa społeczność. Zatem, zapraszam was wszystkich przyjdźcie i doświadczcie sangha. Zrozumcie, iż odpowiedzialnością uwolnionego ptaka jest wyzwolić wszystkie zniewolone ptaki, pomóc im, zainspirować je do uwolnienia siebie.

Podobnie do pułapki na ptaki, myśliwi również mają pułapki do łapania małp. Łapią małpy używając niewielkiego pudełka, jako pułapki. Wkładają słodycze do pudełka, które ma niewielki otwór. Małpa wkłada rękę do pudełka i łapie słodycze. Dopóki małpa trzyma słodycze, nie będzie mogła wyjąć ręki, ponieważ pięść jest większa niż otwór!

Jeśli małpa puści słodycze, może natychmiast wyjąć rękę. Lecz małpa nie jest na tyle inteligentna, aby to zrozumieć. Trzyma słodycze – a ponieważ trzyma, nie może wyjąć ręki. Jeśli po prostu puści słodycze, może wyjąć rękę i uwolnić się. Jeśli pozwolicie, żeby zrozumienie tej historii wydarzyło się w was, natychmiast odłączycie się od waszych osi i w tym momencie będziecie wolni.

Na szczęście, poprzez samą waszą naturę, możecie mieć jedną myśl na raz. W momencie, gdy nowa myśl pojawia się w waszym organizmie, oznacza to, iż stara myśl straciła swą moc lub wpływ na was. Jeśli nowa myśl się w was pojawiła, oznacza to, iż stara myśl została wyparta, ponieważ nie możecie mieć dwóch myśli w tym samym czasie. Możecie mieć jedynie jedną myśl na raz. Jeśli powiedzie, iż stara myśl jest tam również, oznacza to jedynie, iż w tym momencie, nowa myśl została wyparta!

Jest piękna opowieść Ramakrishny Paramahamsy:

Król, który był wewnątrz wielkiego fortu, został pewnego razu zaatakowany przez armię liczącą dwa miliony żołnierzy. Król miał jedynie dwóch lub trzech ludzi wokół siebie i był bardzo przerażony. Powiedział do swego doradcy, ‘Dwa miliony ludzi, a ja jestem sam. Zabiją mnie!’

Królewski doradca powiedział, ‘Nie martw się, Królu. Otwórz jedynie jedne drzwi. Z pewnością przez jedne drzwi może wejść jedynie jedna osoba na raz. Jak będą wchodzić, stań z boku drzwi i zabijaj ich po kolei. Tyle! Nie próbuj walczyć z całym tłumem.’

Jeśli myślicie, iż wszyscy wasi wrogowie zebrali się razem, zaczniecie mieć niepotrzebny strach. Nie możecie mieć dwóch myśli na raz. Możecie mieć jedynie jedną myśl w tym samym czasie. Oznacza to, iż każda myśl jest zamieniona następną myślą.

Powtarzam: pierwsza rzecz, możecie mieć tylko jedną myśl na raz.

Druga rzecz, dopóki stara myśl nie została wypchnięta, kolejna myśl nie może się pojawić.

Trzecia rzecz, jeśli ktoś może mnie stąd wypchnąć i tu usiąść, z pewnością jest potężniejszy ode mnie! Każda myśl, która pojawia się i wypycha starą myśl jest potężniejsza niż stara myśl. Oznacza to, iż każda myśl, która się teraz pojawia, jest zakorzeniona w chwili obecnej. Ma więcej mocy niż myśl, która była wypchnięta, niezależnie od tego, czego tamta myśl dotyczyła.

Poprzez samą waszą naturę zrzekacie się. Nie potrzebujecie się uczyć zrzekania. W każdym momencie zrzekacie się. Co mam na myśli poprzez słowo ‘zrzekać się’? Oznacza to, iż w każdym momencie puszczacie każdą myśl, jedna po drugiej. Tylko wtedy jest możliwe, aby nowe myśli mogły pojawiać się w waszym organizmie. W każdym momencie wasza przestrzeń wewnętrzna zostaje oczyszczona ze starej myśli.

Myśli stale zostają wyparte same z siebie. Jedyne zagadnienie jest takie, iż kiedy tworzycie wierzenie, iż wasze myśli są połączone, tworzycie problem łączonego cierpienia, oś. Wasze wierzenie, iż macie jakiś problem, jest jedynym problemem.

W każdym momencie wasza wewnętrzna przestrzeń jest oczyszczana przez nowe nadchodzące myśli. Jeśli pozwolicie na kontynuację tego procesu, będzie dział się sam z siebie i również sam z siebie oczyszczał. Nie ma potrzeby abyście oczyszczali wasz umysł. Jedynie, co potrzebujecie zrobić to wyjść – jedynie wyjść z własnego organizmu, aby organizm sam to robił.

Jedna ważna prawda, którą powinniście znać, to nawet, jeśli chcecie, nawet, jeśli próbujecie świadomie, nie możecie posiadać lub trzymać się swego cierpienia długo.

Nawet, jeśli próbujecie się trzymać, nie możecie się trzymać waszego cierpienia, ponieważ stale, wasze myśli tworzące cierpienie są również zastępowane nowymi myślami! W rzeczywistości, trzymanie się cierpienia wymaga wiele waszego wysiłku, ponieważ myśli stale napływają.

Miejcie jasność, sama wasza moc sprowadzania nowej myśli udowadnia, iż posiadacie moc do zostawienia starej myśli. Problem w tym, iż zamiast jedynie patrzeć jak nowe myśli przepływają przez was, próbujecie sprowadzić stare myśli do waszego organizmu. To jest jak pobieranie waszych emaili z kosza i przenoszenie ich ponownie do skrzynki odbiorczej. Czy jest potrzeba, aby przywracać wasze emaile z kosza? Nie! Jeśli stale próbujecie przywrócić wasze stare myśli, będziecie tworzyć jedynie cierpienie.

Zrozumcie, że jeśli będziecie pielęgnować fakt, iż każde cierpienie może być zastąpione przez strumień świeżych myśli, wtedy one staną się dla was rzeczywistością. I nie będzie cierpienia. Jeśli karmicie myśl, ‘Nie, jakkolwiek pozwalam na zastępowanie, cierpienie powraca,’ spowodujecie, iż to stanie się rzeczywistością. Jeśli będziecie doglądać myśl, iż cierpienie powróci, wtedy powróci. Jeśli doglądacie myśli, iż odejdzie, wtedy odejdzie.

Wszystko, co potrzebujecie zrozumieć, to, że jeśli choć raz zastąpicie myśl w waszej przestrzeni wewnętrznej bez powracania do poprzedniej myśli, to zyskacie pewność, ‘Zastąpiłem raz. Będę mógł ponownie.’ Wtedy możecie powiedzieć sobie, ‘Jeśli stara myśl powróci dziesięć razy, zastąpię ją dziesięć razy!’ to wszystko. Wkrótce, zobaczycie, iż stara myśl przestanie powracać.

Jest bardzo piękne wydarzenie z życia Buddy:

Budda mówił, ‘Za każdym razem, gdy mówiłem przy medytacji, ‘Zamierzam wstać za kilka godzin’, nigdy nie zostałem oświeconym. Kiedy zdecydowałem, ‘Jeśli nie zostanę oświecony, nie wstanę z tego miejsca. Niech to ciało tu uschnie. Dopóki nie zostanę oświeconym, nie zamierzam się stąd ruszać.’ Budda mówił, iż w momencie, w którym stworzył to silną, jasną, autentyczną sankalpę* - przysięgę, w następnej sekundzie, stał się oświeconym!

Kiedy siądziecie, aby zastąpić wasze cierpienie i myślicie, ‘Dziś zamienię to dziesięć razy. Jeśli powróci jedenasty raz, spróbuję ponownie jutro,’ wtedy nic się nie stanie. Żadna transformacja w was nie nastąpi. Zdecydujcie bardzo jasno, ‘Dopóki nie przestanie powracać, będę zamieniał negatywne myśli.’ Nazywam to odwagą.

Kiedy się odłączymy, pierwszą rzeczą, która się nam przydarzy, będzie efekt wewnętrznego leczenia – głęboka cisza i pokój wewnątrz nas.

Po drugie, to wewnętrzne leczenie zacznie promieniować, jako fizyczne dobre samopoczucie, które jest naszym zdrowiem.

Po trzecie, naturalnie zacznie to promieniować również na nasze związki.

Po czwarte, ponieważ te trzy będą pięknie funkcjonować, będziemy kreatywni i produktywni!

Ludzie przychodzą i mówią mi, ‘Swamiji, przez ostatnie dwadzieścia lat mam ból kolana.’ Nie, to nie może być! Proszę zrozumcie, w rzeczywistości tak nie może być. Nie wyrażam braku szacunku do was lub nie dodaję wam więcej cierpienia mówiąc, iż wasze wszystkie problemy są jedynie w waszych głowach. Mówię prawdę: wasze wszystkie problemy są w waszych głowach! Wyrażam jedynie prawdę.

Ból kolana, którego doświadczyliście dwa lata temu, ból kolana, którego doświadczyliście rok temu, ból kolana, którego doświadczyliście dwa miesiące temu, oraz ból kolana, którego doświadczyliście dwie godziny temu są niezależnymi doświadczeniami. Jedynie przez to, że łączycie je wszystkie, wnioskujecie, iż mieliście ból kolana przez dwadzieścia lat. Czy jest to rzeczywistość, iż mieliście ból kolana bez przerwy przez dwadzieścia lat? Co się stało z momentami ‘braku bólu kolana’ w międzyczasie? Ważną rzecz, którą potrzeba, abyście zrozumieli, jest taka, iż ponieważ łączycie i widzicie te wszystkie wydarzenia, jako jedno ciągłe wydarzenie, blokujecie możliwość samoleczenia.

Depresja, która wydarzyła się miesiąc temu, depresja, która wydarzyła się rok temu, oraz depresja, która wydarzyła się trzy lata temu, są niezależne, oddzielne, niepołączone i rozłączne. Problem jest taki sam, jak z fizycznym bólem. Zaczynacie łączyć je i wnioskujecie, iż stale macie tę samą depresję. Tworzycie ideę, iż wasze życie jest depresją. Wtedy zaczynacie walczyć z tym. To powoduje, iż posiadacie więcej depresyjnych myśli.

Kiedy mocno wierzycie, iż wasze poprzednie dziesięć lat było wypełnione cierpieniem i depresją, tworzycie silną mentalną podstawę dookoła tego. Naturalnie, zaczynacie myśleć, iż wasza przyszłość również będzie bolesna i wypełniona depresją.

Przypuśćmy, iż jest osoba siedząca naprzeciwko was, o której myślicie, iż jest waszym wrogiem. Nagle, jeśli zauważycie, że jego głowa jest osobno, jego nogi są osobno, jego ręce są osobno, czy będziecie chcieli z nim walczyć? Nie! Nawet nie będzie wart walki z nim! Nawet nie jest konkretną egzystencją, jak o nim myśleliście. Z czym zatem walczyć?

W ten sam sposób, jedynie, kiedy wyobrazicie sobie, iż macie wielki problem naprzeciw was, ta wielka osoba naprzeciw was, zaczniecie walczyć i wplątywać się w większy kłopot. Wasza depresja nie jest wielkim wrogiem, jak o niej myślicie. Jest jak osoba z rozczłonkowanymi kończynami. To wy je razem łączycie i dajecie mu życie. Wasza walka z depresją jest źródłem waszej depresji.

W Ramayanie* jest piękna opowieść. Ktokolwiek stanie naprzeciw króla małpy Vali* i będzie z nim walczyć, straci połowę swej mocy na jego rzecz. W ten sam sposób, ktokolwiek stanie na przeciw osi myślowej i zacznie walczyć z osią, połowa jego mocy odejdzie do osi.

W momencie, w którym odłączycie się od osi, doświadczycie neutralnej przestrzeni, rozpocznie się leczenie wewnętrzne. W momencie, gdy zacznie się leczenie wewnętrzne, fizycznie również zostaniecie wyleczeni.

Nie próbujcie odstępować od waszej depresji, ponieważ z samej waszej natury, ona odstąpi, odpłynie od was. Z samej waszej natury, tak samo jak radość znika z waszego umysłu, depresja również zniknie z waszego umysłu. W momencie, w którym spróbujecie wyeliminować depresję, przedłużycie ją i dacie jej więcej życia.

Widzicie, jeśli macie głęboką depresję, czy przestaniecie chodzić do biura? Nie! Możecie nosić depresję w waszym umyśle, a wasze ciało się porusza. Pracujecie. Możecie nie być tak produktywni czy efektywni. Lecz wasze ciało wciąż się porusza.

Zamiast ‘żyć depresją’, mówię, ‘żyjcie odłączeni’.

Kiedy żyjemy w depresji, nie mamy tych wszystkich pytań, ‘Jeśli jestem w depresji, jak moje ciało może się poruszać?’ Nie mamy takich pytań. Depresja staje się częścią naszego życia. Na początku możecie mieć pytania, ‘Jak mogę żyć odłączony? W jaki sposób będę mógł poruszać ciałem?’ Zrozumcie, iż stałe pamiętanie o odłączeniu nie wpływa na wasz umysł czy ruchy waszego ciała. Jedynie usuwa depresję, ponieważ pozwala depresyjnym myślą pojawiać się i znikać, nie łącząc się z nimi.

Czym jest uzależnienie? Jest to zachowanie lub działanie, jeśli którego nie będziecie wykonywać, będziecie się okropnie czuć, iż coś opuszczacie. Lecz, jeśli będziecie je wykonywać, nie będziecie czuć żadnej radości, będzie to jedynie mechaniczne. Uzależnienie oznacza wierzenie, iż radość lub ekstaza przydarza się powodu jakiegoś przedmiotu, osoby lub sytuacji.

Zrozumcie, iż jest to definicja uzależnienia: próby przedłużenia osi radości przez odtwarzanie jej. Przywracacie te same osoby, sytuacje, incydenty lub wydarzenia do waszego życia ponownie, wiedząc, iż ta sama radość nie wydarzy się. Niektórzy ludzie są uzależnieni od imprez, niektórzy od tytoniu, niektórzy od alkoholu – jest tak wiele uzależnień.

Pamiętajcie, iż wszystko, co wciąż sprowadzacie do waszego życia nie da wam tej samej radości, jak dało za pierwszym razem. Może jedynie prowadzić do uzależnienia, nie radości. Kiedy pierwszy raz cieszyliście się słodyczami, było to wspaniałe doświadczenie. Radość jest całkowicie inna. Lecz jeśli wciąż będziecie jeść te same słodycze, doświadczenie nie będzie już takie samo. Ostatecznie, jeśli zjecie wystarczająco dużo słodyczy, nie będziecie chcieli nawet na nie patrzeć. Spojrzycie na nie i powiecie, ‘Och nie, żadnych słodyczy. Powodują, iż czuję się okropnie.’ W ten sam sposób, spotykając osobę po raz pierwszy, ekscytacja jest zupełnie inna. Później emocje są mniejsze.

Ludzie przychodzą i pytają mnie, ‘Jak mogę przerwać moje nawyki?’ Widzicie, nawyk jest pięknym słowem. Jeśli usuniecie ‘h’ (przyp. tłum.: nawyk = habit) zostanie ‘trochę’ (przyp. tłum.: trochę = a bit). Jeśli usuniecie ‘b’, zostanie ‘to’ (przyp. tłum.: to = it). Jedynie, kiedy usuniecie ‘ja’, oś ‘to’ umrze (przyp. tłum.: ja = I). Jedynie, kiedy usuniecie ‘ja’, kiedy odrzucicie ‘ja’, wtedy to całkowicie umrze.

Miejcie jasność, to, że paliliście dwa dni temu, dziesięć lat temu oraz dwadzieścia lat temu – te trzy incydenty są zupełnie niezależne. Nie są połączone. Mentalnie, kiedy zaczniecie łączyć, kiedy zaczniecie wierzyć, iż macie nawyk palenia i jesteście uzależnieni od tego, to wierzenie tworzy oś. Wtedy zaczynacie z tym walczyć. To mam na myśli, kiedy mówię, iż trzeba odrzucić ‘ja’. To wasze wierzenie tworzy nawyk. Jeśli odrzucicie wierzenie, nawyk zniknie.

Jeśli wierzycie, iż jest to radosne doświadczenie, palicie coraz więcej. Jeśli wierzycie, iż jest to bolesne doświadczenie, zaczynacie walczyć z osią. W obydwu przypadkach nie wygracie. Nawet, jeśli wierzycie, iż palenie jest radością, spróbujcie zapalić bez skrępowania i zobaczcie jak się czujecie. Kiedy palicie i wdychacie, to nigdy nie będzie przyjemne doświadczenie. To nigdy nie jest prawdziwie radosne.

Kiedy palicie, w tym momencie, po prostu zobaczcie, co dzieje się w waszej przestrzeni wewnętrznej. Niczego radosnego nie doświadczacie. Próbujecie przed czymś uciec. Jedynie wierzycie, iż palenie jest radością. Nawet, jeśli nie czujecie radości podczas palenie, próbujecie wycisnąć z tego radość.

Jeśli dokładnie przeanalizujecie własne życie i zobaczycie, zrozumiecie, iż czy jest to tytoń, czy seks, czy pieniądze, czy dowolna inna przyjemność, nawet, jeśli nie czujecie tej samej radości jak za pierwszym razem, próbujecie wycisnąć z tego radość. Próbujecie siebie pocieszać, ‘Nie, to jest radość. Co innego może być radością?’ Próbujecie przykryć frustrację wierząc, iż jest to radość. Chcecie wierzyć, iż jest to radość.

Starajcie się jak najbardziej porzucić swoje uzależnienie. Nigdy się wam to nie uda. Nawet, jeśli porzucicie, możecie to porzucać ze jakiegoś strachu lub zachłanności, które są dużo większym uzależnieniem. Jeśli porzucicie palenie z powodu strachu lub zachłanności, nie zrobicie nic dobrego dla waszej świadomości, dla waszej przestrzeni wewnętrznej. Jedynie ranicie siebie bardziej.

Mogliście porzucić palenie, lecz strach lub zachłanność, która spowodowała, iż porzuciliście będzie dodana do waszej przestrzeni wewnętrznej. Paląc, przynajmniej zniszczycie jedynie swoje ciało. Ze strachem lub zachłannością zniszczycie całą swoją istotę, życie po życiu! W następnym ciele będziecie nieść dalej ten strach i zachłanność. Nawyk palenia nie będzie przeniesiony na następne ciało, lecz emocje strachu i zachłanności będą z wami w następnym ciele. Zatem najlepszym sposobem jest porzucenie idei, iż macie uzależnienie, i wtedy ono zniknie.

W momencie, w którym usłyszycie, iż jesteście odłączeni, pierwszy strach, który się w was pojawia to, ‘Jeśli zacznę żyć nie łącząc moich myśli, kto będzie płacił moje rachunki? Mogę stracić całe moje bogactwo. Mogę zapomnieć, gdzie trzymam moje wszystkie pieniądze. Mogę nie potrafić żyć udanie w społeczeństwie. Jak będę pracował? W jaki sposób będę dbał o moje rzeczy? Czy będę jedynie leżeć w swoim łóżku nic nie robiąc? Dlaczego chciałbym iść do biura?’

Pytam, ‘Dlaczego nie miałbyś iść do biura?’ W momencie, w którym o to pytacie, oznacza to, iż wewnętrznie macie trochę nienawiści lub niechęci do swojej pracy! Z tego powodu, jeśli znajdziecie jakąś wymówkę, chcecie uciec od waszej pracy. Zadając to pytanie, jedynie wyrażacie swój gniew, waszą agresję przeciw waszej rutynie, nic innego! To pytanie nie ma związku z odłączeniem się.

Jeśli macie takie pytania, jedynie odłączcie się i śpijcie przez dziesięć dni. Nie ma w tym nic złego. Weźcie wakacje na dziesięć dni. Zdecydujcie, ‘Zamierzam odłączyć się od obydwu tożsamości.’ Jak wiele dni, uważacie, iż możecie spać? Jak wiele dni, uważacie, zaprzestanie aktywności może w was trwać? Jednie energia tamasu w was zostanie wyczerpana. Po tym automatycznie zaczniecie się czymś zajmować.

Zatem, nawet, jeśli czujecie, iż jest to brak odpowiedzialności lub zachowanie defetystyczne, odłączcie się na kilka dni. Wtedy zrozumiecie i doświadczycie, iż kiedy odłączycie się, nie będziecie leniwi lub pasywni. Mentalnie będziecie cicho, lecz fizycznie będziecie aktywni i ożywieni.

Kiedy jesteście w tej przestrzeni nieodpowiedzialności lub defetystycznego zachowania, mentalnie jesteście bardzo aktywni, lecz fizycznie jesteście zmęczeni. Kiedy się odłączycie, fizycznie będziecie aktywni i ożywieni, lecz mentalnie będziecie cicho.

Zobaczycie, 33% energii ciała to sattva, czysta cisza. 33% energii ciała to rajas, niecierpliwość oraz 33% energii ciała to tamas, głęboka senność, lenistwo. Obecnie pierwszy strach, który się w was pojawia jest taki, iż kiedy się odłączycie, możecie stać się osobą tamasyczną, leniwą.

Odłączcie się. Te 33% waszego lenistwa szybko się wyczerpie. Zniknie z waszego organizmu w kilka dni. Wtedy automatycznie zaczniecie pracować z wnętrza waszej inteligencji. Nie musicie być napędzani strachem ani zachłannością, aby żyć wasze codzienne życie.

Nie mówię, iż powinniście przestać myśleć kompletnie. Mówię jedynie, iż kiedy się odłączycie, jakiekolwiek myśli się was pojawią, pojawią się automatycznie. Początkowo, kiedy się odłączycie, będziecie się czuć, jakby żadna myśl się nie pojawiała. Później zrozumiecie, iż nawet po odłączeniu, jakiekolwiek myślenie będzie potrzebne, umysł będzie podłączony. Kiedy myślenie nie będzie potrzebne, umysł będzie odłączony. Wasz umysł będzie używany, jako narzędzie, nie jak zarządca.

Możecie żyć jedynie z inspiracji. Lecz problem w tym, iż nie mamy tej pewności. Nie mamy tej odwagi, iż możemy po prostu żyć dzięki inspiracji. Czasami możecie zobaczyć, iż bez żadnego powodu promieniujecie ekscytacją; bez żadnego powodu promieniujecie inteligencją. To nazywam inspiracją. Może trwać jedynie przez kilka momentów, lecz potrzebujecie zrozumieć, iż te kilka momentów może być waszym sposobem życia. Jeśli będziecie odłączeni, wtedy stała inspiracja się w pojawi w waszym życiu. Odłączenie bezpośrednio roznieca energię waszej istoty. Ta energia jest energią inspiracji, energią odłączenia.

Zrozumcie jedną ważną rzecz, mamy automatyczną inteligencję, która może prowadzić nasze życie, która może dbać o nasze codzienne odpowiedzialności. Nie tylko może prowadzić nasze życie, może również utrzymywać, poszerzać i powiększać nasze życie.

Lecz społeczeństwo warunkuje was od młodego wieku. Jesteście nauczani, iż nie możecie funkcjonować bez planowania, bez strachu lub zachłanności. Zostaje wam odebrany wasz szacunek względem samego siebie. Odbierają wam zaufanie, iż możecie prowadzić wasze życie spontanicznie, bez strachu i zachłanności. Z tego powodu stale próbujecie napełniać siebie strachem lub zachłannością. Próbujecie używać strachu lub zachłanności, jako paliwa, które napędza wasze życie, ożywia wasze życie.

Miejcie jasność, nie możecie prowadzić waszego życia bazując na strachu i zachłanności. Jeśli jesteście napędzani strachem i zachłannością, będziecie nieść w sobie stałą irytację. Od ranka do nocy, od momentu przebudzenia do momentu uśnięcia, będziecie nieść w sobie stałą irytację. Będziecie jedynie czekać na powód do wybuchu. Jedynie zwykły dotyk będzie wystarczał, i już będziecie gotowi, aby skoczyć na inną osobę. Ta osoba nawet nie będzie musiała wykonać żadnej pomyłki; to, że do was podejdzie będzie wystarczało! Dzieje się tak z powodu napięć prowadzenia waszego życia w oparciu o strach i zachłanność.

Jeśli się tylko zrelaksujecie, automatyczna inteligencja Życia będzie pięknie prowadzić wasze życie za was. Wasze działania będą automatycznie zasilane energią Życia.

Ashtavakra mówi,

Wy, którzy zostaliście ukąszeni przez wielkiego czarnego węża egoizmu ‘Jestem sprawcą’

Pijcie nektar wiary, ‘Nie jestem sprawcą’ i bądźcie szczęśliwi.

Ashtavakra daje tą technikę królowi i poszukującemu prawd duchowych, Janace. Proszę zrozumcie, iż proste myślenie, iż ‘Nie jestem sprawcą’ lub posiadanie wiary, iż ‘Nie jestem sprawcą’ nie wyzwoli was bezpośrednio. Ta technika sama z siebie was nie wyzwoli. Zmęczy was jedynie! Nie jesteście w stanie pamiętać cały czas, bez przerw, iż nie jesteście sprawcą. W momencie, kiedy zrozumiecie, iż nie jesteście w stanie pamiętać cały czas ‘Nie jestem sprawcą’, sbędziecie zupełnie sfrustrowani i porzucicie umysł. W momencie, w którym porzucicie umysł, prawda, iż nie jesteście sprawcą stanie się po prostu rzeczywistością! To jest ta zaproponowana technika.

To jest bardzo proste zrozumienie odłączenia. Jedyne, co potrzeba pamiętać, to odłączyć się, za każdym razem, kiedy zaczynacie nadawać znaczenie starym myślą lub za każdym razem, kiedy łączycie stare myśli i pozwalacie im na zawracanie wam głowy.

Nie twórzcie, zatrzymujcie ani niszczcie żadnej myśli. Jeśli nie będziecie robić żadnej z tych trzech rzeczy, jesteście Najwyższym Ja, Parabrahma!

Odłączenie jest jak metoda samooczyszczenia. Dla dowolnej techniki samooczyszczenia i uwolnienia, w momencie, kiedy staniecie się subtelni, technika powinna również być subtelna. Odłączenie jest jedną z takich technik.

Technika, która sama z siebie nie stanie się subtelna pozostaje na zwyczajnym poziomie. Jeśli nie jest w stanie zabić siebie, jeśli technika nie jest w stanie popełnić samobójstwa, zabije was! Piękno w technice odłączenia jest takie, iż staje się coraz bardziej subtelna, kiedy wy stajecie się bardziej subtelni. Ostatecznie, rozpuści się.

Kiedy siądziecie, naturalnie pojawią się jakieś myśli. W momencie, kiedy widzicie, iż zbliża się myśl, nie nadawajcie jej znaczenia. Nadajecie jej znaczenie jedynie, jeśli łączycie ją z waszą przeszłością. Nie nadając jej znaczenia, jedynie pamiętajcie o odłączeniu – i zobaczcie co się stanie. W momencie, kiedy pamiętacie, ‘Odłączę się od tej myśli; nie nadam jej znaczenia,’ przez kilka sekund będzie niewielka, cicha przerwa. W momencie, kiedy jesteście świadomi, iż jest cisza, stanie się to kolejną myślą. Wtedy odłączcie się również od tej myśli. Wtedy, znów będzie przerwa przez kilka sekund. Wtedy, znów pojawi się myśl, ‘Jestem w ciszy’ lub ‘Odłączam się’. Odłączcie się również od tej myśli. Wtedy przerwy lub cisza powinny być coraz dłuższe. To jest cała idea.

Naturalnie naturą umysłu jest błądzić gdzieś po kilku minutach. W momencie, kiedy pamiętacie lub stajecie się świadomi, iż umysł błądzi, odłączcie się. Nie ma potrzeby winienia się lub burzenia się, iż umysł błądzi. W momencie uświadomienia, odłączcie się, to wszystko.

Na podstawowym poziomie, może to być bardzo kanciaste, jak walka. Może będziecie potrzebowali wypowiadać słowo ‘odłączać’ jak mantrę. Lecz w ciągu kilku chwil, zobaczycie, iż stanie się to subtelnym procesem.

Z odłączeniem…

Każdy moment będzie nowy.

Każdy moment będzie ekstazą.

Każdy moment będzie radością.

Każdy moment będzie ekscytacją.

Odłączenie jest źródłem nieskończonej ekscytacji – nithyananda spurana.