Πώς αποφασίζουμε;🔗

Ας δούμε τώρα τι συμβαίνει με τις αισθητηριακές αντιλήψεις που καταγράφονται στο συνειδητό μας μυαλό. Αυτές οι εντυπώσεις ταξινομούνται από τμήματα του νου μας και ταυτοποιούνται. Ο συνειδητός νους σας καταγράφει αν το πρόσωπο που βλέπετε μπροστά σας είναι γνωστό σε εσάς ή αν είναι ένας άγνωστος ξένος. Το πώς θα θέλατε να αλληλεπιδράσετε μαζί του δεν είναι πλέον μια απόφαση που λαμβάνεται σε συνειδητό επίπεδο. Στην περίπτωση που τον γνωρίζετε, η στάση σας απέναντί του και η δράση σας θα βασιστεί στις χαραγμένες αναμνήσεις που έχουν αυλακωθεί στο μυαλό σας. Σε περίπτωση που σας είναι επίσης άγνωστος, η ίδια η εμφάνιση αυτού του ατόμου θα προκαλούσε ασυνείδητες αντιδράσεις. Είτε έτσι είτε αλλιώς, ο φάκελος μετακινείται στο ασυνείδητό σας για μια απόφαση σχετικά με το τι πρέπει να κάνετε.

Για τους περισσότερους από εμάς, λιγότερο από το δέκα τοις εκατό του νου είναι συνειδητό. Λιγότερο από το δέκα τοις εκατό όσων αντιλαμβάνεστε μέσω των αισθήσεών σας καταγράφονται συνειδητά. Είναι πιθανόν λιγότερο από το ένα τοις εκατό όσων αποφασίζετε να είναι μια ορθολογική απόφαση!

Υπάρχουν δύο τρόποι με τους οποίους μπορούμε να ανακτήσουμε τον έλεγχο. Ο πρώτος είναι να μειώσουμε την κλιμάκωση που

αναμνήσεις του παρελθόντος σας. Οι σκέψεις σας δεν είναι τίποτε άλλο παρά η κίνηση του νου σας μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος. Το μυαλό σας δεν θέλει ποτέ να ξεκουραστεί. Αν ξεκουραζόταν θα ξέρατε ότι μπορείτε να τα καταφέρετε και χωρίς αυτό!

Αν μόνο επιτρέπατε στο μυαλό να ξεκουραστεί ή έστω πείθατε το μυαλό σας να ξεκουραστεί, θα

Οι σκέψεις σας αφορούν πάντα το παρελθόν ή το μέλλον σας. Μπορείτε να σκέφτεστε μόνο αυτό που συνέβη στο παρελθόν ή αυτό που θα συμβεί στο μέλλον. Οι σκέψεις σας για το παρελθόν είναι συνήθως τύψεις για όσα δεν κάνατε ή ενοχές για όσα κάνατε. Οι σκέψεις για το μέλλον αφορούν αυτά που επιθυμείτε να κάνετε.

Το μέλλον είναι ακόμη πιο εξωπραγματικό. Δεν έχει συμβεί. Έχετε πολύ λίγο έλεγχο πάνω στο μέλλον σας έτσι όπως είστε, επειδή όλες οι ενέργειές σας κατευθύνονται από το ασυνείδητο μυαλό. Οδηγείστε από τις ενσωματωμένες

βρείτε ότι φτάνετε σε μια ευτυχισμένη . κατάσταση. Αυτή η κατάσταση είναι η παρούσα στιγμή. Όλο το μέλλον σας πρέπει να συμβεί σε αυτή την παρούσα στιγμή. Αυτό που αποφασίζετε τώρα, σε αυτή την παρούσα στιγμή, είναι αυτό που δημιουργεί το μέλλον σας. Μόλις φροντίσετε την

Παρούσα στιγμή, μόλις ζήσετε αυτή την παρούσα στιγμή συνειδητά, δεν θα έχετε πλέον λόγο να μετανιώνετε για το παρελθόν σας ή να αισθάνεστε ένοχοι γι' αυτό.

Εσείς απλώς ανησυχείτε για το μέλλον, επιτρέποντας του έτσι να γλιστρήσει στο παρελθόν, χωρίς ποτέ να πάρετε μια γεύση από το παρόν

Ο άξονας στο κέντρο αντιπροσωπεύει τον "χρόνο". Σε κάθε δεδομένη στιγμή, όσο μεγαλύτερο είναι το TPS ή οι Σκέψεις ανά δευτερόλεπτο, τόσο πιο μακριά βρίσκεστε από τη συνείδηση της παρούσας στιγμής.

Το σημείο όπου το μέλλον συναντά το παρελθόν είναι το παρόν. Αυτό είναι το σημείο όπου η συχνότητα των σκέψεών σας είναι μηδενική και βρίσκεστε σε μια κατάσταση χωρίς νου. Δεν έχετε απλώς ελέγξει ή καταστείλει το νου, κάτι που είναι αδύνατο. Έχετε υπερβεί το νου, κάτι που είναι εφικτό.

Ο διαλογισμός φέρνει το μυαλό σε κατάσταση ηρεμίας. Ο διαλογισμός απεμπλέκει το νου, ώστε ο νους να μην μπορεί να κάνει άλλο παιχνίδια. Μπορούμε επίσης να φτάσουμε σε αυτή την κατάσταση μέσω της παρουσίας του δασκάλου. Ο Δάσκαλος βρίσκεται πάντα σε μια κατάσταση όπου δεν υπάρχει ο νους, η οποία είναι και η κατάσταση των μηδενικών ΣΑΔ. Όταν βρίσκεστε ύπο επίγνωσή του, είτε βρίσκεστε γεωγραφικά δίπλα του είτε με άλλο τρόπο

Όλοι μας έχουμε ένα μέρος του εγκεφάλου μας το οποίο ελέγχει τις πράξεις μας, όπως την αναπνοή, την πέψη και τις λοιπές δραστηριότητες που κάνει το σώμα μας αυτόματα ή ακούσια. Η φύση έχει δημιουργήσει ένα σύστημα ασφαλείας σε ένα τμήμα του εγκεφάλου μας που ονομάζεται υποθάλαμος. Αυτό το τμήμα του εγκεφάλου περιλαμβάνει και αυτό που οι βιολόγοι ονομάζουν ως τον ερπετοειδή εγκέφαλο.

Οι συμπεριφορικοί επιστήμονες συχνά μιλούν για την αντίδραση της ‘μάχης ή της φυγής’. Όταν το σύστημα του σώματος- μυαλού αντιληφθεί έναν κίνδυνο σχετικά με την επιβίωσή μας, ο υποθάλαμος θα ειδοποιηθεί από το ασυνείδητο μας. Το ασυνείδητο μέρος του μυαλού μας λειτουργεί με ταχύτητες ένα εκατομμύριο φορές ταχύτερες από αυτό του συνειδητού. Έτσι, ακόμη και πριν αντιληφθούμε συνειδητά τον κίνδυνο, ενστικτωδώς θα βρεθούμε σε μία εγρήγορση. Ο υποθάλαμος ενεργοποιεί την υπόφυση, τον κύριο αδένα, ο οποίος στη συνέχεια ενεργοποιεί τους αδένες της αδρεναλίνης που εκκρίνουν την αντίστοιχη ορμόνη, η οποία διοχετεύεται στα άκρα μας, τα χέρια μας δηλαδή και τα πόδια. Στη συνέχεια, ετοιμαζόμαστε για την αντίδραση "μάχης ή φυγής" - προετοιμάζοντας μας έτσι αυτή η ενέργεια είτε να πολεμήσουμε την απειλή είτε να τρέξουμε μακριά από αυτήν.

Το μη συνειδητό μέρος του ερπετοειδή εγκέφαλου μας παίρνει την απόφαση να απελευθερώσει τις χημικές ουσίες αυτές στο σώμα μας για να μας προστατεύσει. Αυτό λειτούργησε πολύ καλά στην εποχή του ανθρώπου των σπηλαίων όταν αυτός είχε να αντιμετωπίσει τα λιοντάρια και τις τίγρεις. Έπρεπε να είναι έτοιμος ακόμα και χωρίς να το σκεφτεί να πολεμήσει ή να τρέξει μακριά.

Οι πιθανότητες να συναντήσουμε μια τίγρη ή ένα λιοντάρι είναι πάρα πολύ λίγες αυτές τις μέρες. Παρ' όλα αυτά, το ασυνείδητο μας συνεχίζει να στέλνει σήματα σχετικά με τέτοιου είδους κινδύνους. Αυτά ονομάζονται ως "επεισόδια φόβου". Οι ψυχολόγοι εκτιμούν ότι ερχόμαστε αντιμέτωποι με τουλάχιστον μισή ντουζίνα από τέτοια επεισόδια φόβου καθημερινά. Αυτά τα επεισόδια φόβου παράγουν τεράστιες ποσότητες αδρεναλίνης μέσα μας. Έχει διαπιστωθεί ότι η κατάθλιψη είναι άμεσο αποτέλεσμα αυτής της παραγωγή της αδρεναλίνης. Η κατάθλιψη με τη σειρά της θεωρείται η κύρια αιτία πολλών χρόνιων αλλά και θανατηφόρων ασθενειών.

Ιατρικές έρευνες έχουν διαπιστώσει ότι πολλοί νέοι στις πλούσιες χώρες, ακόμη και οι έφηβοι, έχουν αρτηρίες τόσο πολύ φραγμένες που οι μοιάζουν με τις αρτηρίες εξηντάχρονων ανθρώπων! Οι γιατροί έχουν διαπιστώσει ότι η φυσική κατάσταση είναι μόνο ένα μέρος του προβλήματος και πως ακόμη μεγαλύτερο μέρος του προβλήματος είναι η συναισθηματική κατάσταση. Έχει

πλέον τεκμηριωθεί αρκετά καλά ότι είναι ένα συναισθηματικό ερέθισμα που προκαλεί την εμφάνιση της καρδιακής προσβολής ή εγκεφαλικού επεισοδίου, ακόμα και αν σωματικά οι προϋποθέσεις μπορεί να προϋπήρχαν για καιρό.

Το άγχος είναι ένας δολοφόνος που υπάρχει μέσα στο μυαλό.