মূৰ্তি আৰু পূজা🔗

পূজা 'মূৰ্তি'ৰ নহয়। পূজা 'মূৰ্তি'ৰ যোগেদি (ভগৱানৰ)

— নিত্যানন্দদেৱ

গণেশ শিৱলিঙ্গ সৰস্বতী লক্ষ্মী সৰ্বদেৱ বিগ্ৰহ

নিত্যানন্দ চেকেড্ আর্টচ্ প্রিজার্ভেচন (Nithyananda Sacred Arts Preser-vation) হ'ল নিত্যানন্দ মিশনৰ এক বিশিষ্ট অংগ।

নিত্যান্দই গণেশদেৱতাক প্রতিদিন আহাৰ অর্পণ কৰে। তেওঁ গণেশ দেৱতাক দিয়া অন্ন গণেশক খাবলৈ খাটনি ধৰে, কেতিয়াবা খং কৰি খাবলৈ কয়। কিশোৰ নিত্যানন্দই শুনিছিল যে আগৰ দিনত কোনোবা এজন ল'ৰাই দিয়া প্ৰসাদ দেৱতাই সঁচাসচিকৈ খাইছিল। সেয়ে নিত্যানন্দয়ো ভাবিলে যে তেওঁ গণেশ দেৱতাক প্রসাদ খুৱাব। পিচত তেওঁ অনুনয় বিনয় অথবা খং ৰাগ এৰি, গণেশে নোখোৱালৈকে নিজে নোখোৱাৰ সিদ্ধান্ত ল'লে। এদিন গ'ল, দুদিন গ'ল। নিত্যানন্দৰ নিৰম্বু উপবাস। তৃতীয় দিনা দেখা গ'ল যে অন্নপাত্ৰ উদং। কিশোৰ নিত্যানন্দৰ আনন্দৰ পাৰ নোহোৱা হ'ল, তেওঁ সমৰ্পণৰ শক্তি উপলব্ধি কৰিলে, তেওঁৰ বিশ্বাস গাঢ় হ'ল। গণেশ

১২ বছৰীয়া নিত্যানন্দই অৰুণাচলেশ্বৰ মন্দিৰৰ পার্বতী দেৱীৰ বেদীৰ কাষত ৰৈ থাকোতে এক দিব্য মূর্তি তেওঁৰ মানস পটত ভাঁহি উঠিল। তেওঁ এখন তামৰ ফলি লৈ গজালেৰে সৈতে সেই দিব্যমূর্তি, ফলিখনত অংকন কৰি উলিয়ালে। সেই অংকণ হ'ল 'শ্রীচক্র'— যাক বিশ্ব ব্রহ্মাণ্ডৰ প্রতিভূ বুলি ভৱা হয়।

অনেক কুশলী কাৰিকৰে এই অসাধ্য চিত্র তেওঁনো কেনেকৈ নিখুঁত খোদিত কৰিলে সোধাত শ্রীচক্র নিত্যানন্দদেৱে কৈছিল, “যদি বিষয়বোধ সুগম হয় তেন্তে এনে কার্য সহজ। ইয়াত ন টা ত্রিভুজ আছে, সিহঁতক বিভিন্ন কৌশলেৰে ইটোৰ ওপৰত সিটো জাপি দিয়া হৈছে মাথোন।”

ল'চ এঞ্জিলিচ আশ্রমৰ মন্দিৰত শ্রী বিদ্যা পূজাৰ ব্যস্ত পূজাচার্য

—নিত্যানন্দদেৱ।

ব্ৰহ্মযোগিনী বিভূধানন্দা দেৱী মাতা কুপ্পাম্মল আছিল নিত্যানন্দৰ শৈশৱকালৰ আধ্যাত্মিক প্রগতিৰ মন্ত্ৰদাত্রী আৰু পালনকৰ্ত্ৰী। বাৰ বছৰ বয়সতে যেতিয়া নিত্যানন্দৰ আধ্যাত্মিক বিকাশ ঘটিবলৈ আৰম্ভ কৰে, তেতিয়া মাতৃগৰাকীয়ে সন্যাসমুখী পুত্ৰৰ পূৰ্ণযতন লয়। তেওঁ পুত্ৰৰ শাৰীৰিক, আবেগিক আৰু আধ্যাত্মিক দিশৰ প্ৰাৰম্ভিক প্রশিক্ষণ দিয়ে। (মাতৃয়ে পুত্ৰৰ ভবিষ্যৎ জীৱন অনুমান কৰিব পাৰিছিল।)

কুপ্পা অম্মল আৰু নিত্যানন্দ

যুৱ নিত্যানন্দৰ বাবে প্ৰেৰণাৰ মূল আছিল জ্ঞানী ইচাক্কি স্বামীগাল। তেখেতৰ উপৰিও আৰু ভালেখিনি সাধুসন্তৰ সৈতে নিত্যানন্দৰ সাক্ষাৎ আৰু ভাৱ বিনিময় হৈছিল। এই সাধুসন্তসকলৰ সদাপ্রসন্ন সহজ-সৰল সদানন্দ জীৱনশৈলীয়ে নিত্যানন্দৰ মন প্ৰাণ সেই মুখী কৰিছিল।

ইচাক্কি স্বামী গাল

আত্মপুৰাণ (এখন উপনিষদ) হ'ল ইচাক্কি স্বামীগালৰ দান। এই গ্রন্থই নিত্যানন্দক পুথিগত শিক্ষা গ্রহণৰ বাবে আগ্রহী কৰি তোলে।

ওলাই ছুৱাডি

আত্মপুৰাণ