அத்தியாயம் 9: இரகசியங்களின்🔗

தர்க்கம், நம்மை நாமே அறிந்து கொள்வதற்கு ஒருபோதும் வழிகாட்டாது. தர்க்கம் மறைந்தால்தான் நடக்கும். பக்தியும், நம்பிக்கையுமே இந்த மறைவிற்கான சாவிகள்.

சுவாமிஜி, 'சு'கேள்விக்கும், சந்தேக த்திற்கும் இடையே உள்ள வித்தியாசத்தைப் பற்றியும், எப்படி அர்ஜுனனின் கேள்விகள் சந்தேகங்களாக மாறின'°° என்பதைப் பற்றி பேசினீர்கள். அதைப்பற்றி தயவுசெய்து விளக்க முடியுமா?

'சுபொருள் சார்ந்த உலகத்தை ஒதுக்கி விடுங்கள், பொருள்களைத் தாண்டி இருக்கும் சக்தியில் கவனம் செலுத்துங்கள்'°°, என்று நீ ங்கள் சொல்கின்றீர்கள். அது மிகவும் கஷ்டம்.

|

'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'°° என விசாரித்ததற்கு, 'சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

ஆரம்பித்தார். அர்ச்சுனருடைய கேள்விகள் பலதரப்பட்டவையாகவும், திரும்ப திரும்ப எழக்கூடியவையாகவும் இருந்தன. கிருஷ்ணர் அவரிடம் என்ன சொன்னாரோ அதை அவர் கவனிக்காத நிலையில் இருந்தார். நான் சொன்னதைப் போல கேள்விகள் உள் வன்முறையிலிருந்து தோன்றியவை. அவை அகங்காரத்தில் இருந்து வருகின்றன. (ஒருவரின் சரியான தன்மையை நிரூபிப்பதற்காக)

இந்தக் கேள்விகள் படிப்படியாக சந்தேகங்களாக மாற்றமடைகின்றன. தேடுதல் உடையவர்களுக்கு சந்தேகங்கள் அவசியம். சந்தேகமும் நம்பிக்கையும் ஒரே நாணயத்தின் இரண்டு பக்கங்கள். சந்தேகமின்றி நாம் நம்பிக்கையை உருவாக்க முடியாது. தேடுதல் உடையவர்க்கு குருட்டு நம்பிக்கை உதவாது. இது சமூக மனப்பாங்கை சார்ந்தது. மேலும் மன அழுத்தங்களால் சிதையக்கூடியது. தேடுதல் உடையவரிடம் ஆன்மீக உண்மைகளைப் பற்றி தீவிரமாக கேள்விகள் எழும்போது உண்மையான நம்பிக்கை வளர்ச்சி அடைகிறது.

ஒரு ஞானியின் முன் எழுப்பப்படும் சந்தேகங்கள் ஒரு மனிதரை ஒருமுகப்படுத்தவும், அவனது நம்பிக்கையை பலப்படுத்தவுமே செய்கிறது.

அர்ச்சுனனிடம் ஏற்படும் மாற்றங்களை கிருஷ்ணர் பார்க்கின்றார். மேலும் அர்ச்சு னனுடைய மனப்போராட்டங்கள் மற்றும் உள் மூர்க்கத்தனத்தையும் சரி செய்யப்படுவதையும் உணர்கிறார். அர்ச்சுனருடைய விழிப்புணர்வு மலர்வதையும் உணர்கின்றார்.

முந்தைய அத்தியாயங்களில் கிருஷ்ணர், அர்ஜுனனுக்கு எந்தப்பற்றுதலும் இல்லாமல், செயல்களின் பலன்களைத்துறந்து பிரபஞ்சத்திடம் எப்படி நடந்து கொள்வது என்று விளக்குகின்றார்.

கடைசி அத்தியாயத்தில் கிருஷ்ணர், அர்ச்சுனருக்கு, மரணம் மற்றும் விடுதலையை அடையும் முறைகளைப் புரிந்து கொள்ள வழி செய்கின்றார். இப்போது அவர் அர்ச்சுனரிடம் எல்லா இரகசியங்களுக்கும் மேலான தன்னைப்பற்றிய இரகசியங்களை வெளிப்படுத்துகிறார்.

கேள்வி: சுவாமிஜி, நீங்கள் கேள்விகளுக்கும் சந்தேகங்களுக்கும் இடையேயான வித்தியாசங்களைப் பேசினீர்கள். மேலும் அர்ச்சுனனுடைய கேள்விகள் எவ்வாறு சந்தேகங்களாக மாறின என்பது பற்றியும் பேசினீர்கள். தயவு செய்து இதைப் பற்றி விரிவாக கூறமுடியுமா?

நாம் சிறுவயதினராக இருந்தபோது கேள்விகள் கேட்போம்.

குழந்தைகள் தொடர்ந்து கேட்கிறார்கள். வானம் ஏன் உயரத்தில் இருக்கிறது?

அந்த மேகம் ஏன் பறவையைப் போல் இருக்கிறது? என்று ஒரு குழந்தையிடம்

நிறைய கேள்விகள் உள்ளன. இது நுண்ணறிவு மலர வழி வகுக்கிறது. பெரும்பாலான நேரங்களில் பெரியவர்கள் இத்தகைய கேள்விகளுக்கு பதில் தெரிந்திருப்பதில்லை. ஒரு வேளை பதில் அளித்தாலும் அவை முட்டாள்தனமான பதில்களாக இருக்கும்.

குழந்தைகள் கேள்விகள் தர்க்கத்திற்கு அப்பாற்பட்டவை. குறைந்த பட்சம் நாம் விவேகத்தோடும், அறிவியல் பூர்வமாகவும் பதில் அளித்தாலும் குழந்தை கேட்கிறது. ஏன் வானம் நீலமாக இருக்கிறது? ஏன் வானம் உயரமாக இருக்கிறது?

நமது பட்டறவு மனதை வைத்துக்கொண்டு இந்தக் கேள்விகளுக்கு நாம் எப்படி பதிலளிக்க முடியும். பதிலளிக்க முடியாததால் நாம் எரிச்சல் அடைகிறோம். அந்தக் குழந்தையை 'சும்ம்மா இரு' என்று சொல்லி விடுகிறோம்.

குழந்தையின் ஆர்வத்தோடு இந்தக் கேள்விகளை அணுகினோமானால் நாம் நமது மன எல்லைகளைத் தாண்டி சென்று விடுவோம். மன எல்லைகளைக் கடந்ததால்தான் மிகப்பெரிய விஞ்ஞானிகள் மிகப்பெரிய உண்மைகளைக் கண்டுபிடித்தார்கள். இதுவே நியூட்டன் புவிஈர்ப்பு விதியை உருவாக்க வழிவகுத்தது. இதுவே ஆர்க்கிமிடிஸ் தத்துவத்தை அவர் கண்டுபிடித்த பிறகு குளித்துக் கொண்டிருந்த நிலையிலேயே அவர் வெளியே ஓடவும் வழிவகுத்தது.

குழந்தை அறியாமையால் கேள்வி கேட்கிறது, ஆர்வமிகுதியாலும் கேள்வி கேட்கிறது. இருந்த போதிலும் அது பதிலைத் தேடுவதில்லை. அது இயற்கையின் அற்புதங்களை வெளிப்படுத்துகின்றது. இது ஒரு ஆனந்தமான வெளிப்பாடு.

சீட்டுக்கட்டில் ஒன்றை உருவிவிட்டால் மொத்தமும் விழுந்து உடைந்து விடும் என்பதை உணர உள்விழிப்புணர்வு தேவைப்படுகின்றது. இந்த ஞானத்தைக் கடனாகப் பெற முடியாது. இந்த ஞானம் உள்ளேயிருந்து வரக்கூடியது. இது ஆழ்ந்த சிந்தனையாலும், தியானத்தாலும் வரக் கூடியது.

உள்விழிப்புணர்வு மலர்ந்த உடன் வன்முறை குறைகின்றது. நம்மைப்பற்றிய அடையாளம் எதனால் கட்டுப்பட்டுள்ளதோ அதற்கு திடமான அடிப்படை இல்லை என்பதை உணரத்தொடங்குகிறாம். வாழ்க்கை எப்போதும் மாறக்கூடியது. யூகிக்க முடியாதது; நிலையில்லாதது; கட்டுப்படுத்த முடியாதது. ஒருவருடைய வாழ்வில் அவரைப்பற்றிய நிரந்தர அடையாளம் நீடித்து இருக்க முடியாது. இந்த விழிப்புணர்வு மலர்ந்தவுடன் நமது கேள்விகள் சந்தேகங்களாக மாறுகின்றன.

நமது நிச்சயமற்ற அடையாளங்களின் பிரதிபலிப்பே சந்தேகங்கள்.

வாழ்க்கையின் உண்மையைத் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்வதைப் பிரதிபலிக்கின்றன. இவை வன்முறையாக உருவாகவில்லை. மாறாக அதிகரித்து வரும் விழிப்புணர்வால் உருவாகின்றன.

சிலநேரங்களில் சீடர்கள் சொல்கிறார்கள், ஆன்மீக பாதை பற்றிய சுய சந்தேகங்கள், அதன் மீது செயல்படுவது கவலை அளிப்பதாக சொல்கிறார்கள்.

அவர்களிடம் வளரும் நம்பிக்கையின் பிரதிபலிப்பே இது என்று நாம் அவர்களிடம் சொல்கின்றோம். நம்பிக்கையும், சந்தேகமும் ஒரே நாணயத்தின் இரு பக்கங்கள். ஒன்றில்லாமல் மற்றொன்றைப் பெறமுடியாது.

நம்பிக்கை அடுக்குகளை வெளிப்படுத்த நாம் சந்தேக அடுக்குகளை தோலுரித்துக்காட்ட வேண்டியுள்ளது. இந்த நம்பிக்கை மற்றொரு சந்தேகமாக வெளிப்படுகின்றது. இந்த செயல்முறை உண்மையத்தில் ஒன்றுமே இல்லை என்று நாம்

அர்ச்சுனா, என்ன நம்பு. என்னிடம் பொறாமை கொள்ளாதே. நான் உனக்கு ஞானத்தின் ரகசியங்களையும் அனுபவத்தையும் தருகிறேன்.

இது உன்னை பொருள்சார்ந்த உலகில் உள்ள எல்லா துன்பங்களில் இருந்தும் விடுவிக்கும்.

9.2.இந்த ஞானமே எல்லா அறிவுக்கும் மேலானது. இதுதான் எல்லா ரகசியங்களுக்கும் மேலான இரகசியம்.

இதுவே தூய அறிவு. இது புனிதமானது. மேலும் தன்னைதானே உணர்தலுக்கு நேரடியாக வழி வகுக்கும்.

இது முடிவில்லாதது, நடைமுறைப்படுத்த எளிதானது.

மீண்டும் அவர்கள் இந்தப் பொருள் சார்ந்த உலகில் பிறப்பும் இறப்பும் எடுக்கின்றார்கள்.

கிருஷ்ணர் அர்ச்சுனருக்கு இந்தச் செய்யுள்கள் மூலம் உறுதி அளிக்கின்றார். என் இனிய அர்ச்சுனா, நீ என்னிடம் பொறாமை கொள்ளாத காரணத்தால், நான் உனக்கு முக்கியமான அறிவாகிய தன்னையறிதல் மற்றும் பொருள் உலகின் அனைத்து துன்பங்களில் இருந்தும் விடுதலை அடைவது பற்றியும் சொல்கின்றேன்.

அருமையான வரிகள், அவர் சொல்கிறார், நீ என்னிடம் ஒரு போதும் பொறாமை கொள்வதில்லை.

இந்தப் பகுதியைப் பொருத்தவரை இந்த செய்யுளின் பொருள், நீ என்னிடம் பொறாமை கொள்ளாத காரணத்தால், அல்லது 'சுஎன்னை ஆழ்ந்து நம்புகின்ற காரணத்தால்'.

கிருஷ்ணர் மீது அர்ச்சுனன் எவ்வாறு பொறாமைப்பட முடியும் என்று நாம் ஆச்சரியப்படலாம். தயவு செய்து மிகத்தெளிவாய் இருங்கள். மனித மனம் எந்தெந்த வழிகளில் எல்லாம் வேலை செய்யும் என்று உங்களுக்குத் தெரியாது. மனித மனம்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்தான் எங்களுக்குத்

வேலை செய்யும் விதம் பற்றி நமக்கு உண்மையாகவே தெரியாது.

குறிப்பாக தலைமுறை தலைமுறையாகவே நாம் அர்ச்சுனரை மனிதராகவும், கிருஷ்ணரைக் கடவுளாகவும் நினைக்கின்றோம்.

கிருஷ்ணரைக் கடவுளாக ஏற்றுக்கொள்கின்றோம். இருந்த போதிலும் கிருஷ்ணர் வாழ்ந்த காலத்தில் அவர் மனித சரீரத்தில் இருந்த காலத்தில் மக்கள் அவரைக் கடவுளாக ஏற்றுக்கொள்ளவே இல்லை. மேலும் அர்ச்சுனரும், கிருஷ்ணரும் நல்ல நண்பர்களாக இருந்தனர். உயிர் நண்பராக இருந்த காரணத்தால் அர்ச்சுனர் கிருஷ்ணரை மனிதராகப் பாவித்தார், மனித உணர்வோடு மட்டுமே தொடர்பு கொண்டிருந்தார்.

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்.

'சுஎனது அன்பிற்குரிய அர்ச்சுனா, நீ என்னிடம் பொறாமை கொள்ளாத காரணத்தால், உனக்கு நான் முக்கியமான அறிவையும், தன்னை அறிதலையும் சொல்கிறேன். மேலும் இந்த பொருள் சார்ந்த உலகில் உள்ள துன்பங்களில் இருந்து விடுதலை அடையும் வழிகளைத் தெரிந்து கொள்வது பற்றியும் சொல்கின்றேன்.

நாம் இந்தச் சூழ்நிலையையும், பின்னணியையும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அதன் பிறகுான் இந்த அத்தியாயத்தில் சொல்லிப்பட்டுள்ளதை முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

கிருஷ்ணருடைய கூற்றில் நாம் ஆச்சரியப்படலாம். கிருஷ்ணரிடம் அர்ச்சுனர் பொறாமைப் படுவது போன்ற கருத்து நம்மை வியப்பில் ஆழ்த்தலாம்.

உங்களுக்கு நேர்மையாக சொல்ல வேண்டுமெனில் எப்போதெல்லாம் குருமார்கள் மனித உடலில் இருக்கிறார்களோ, அப்போதெல்லாம் அவர்கள் மக்க ளால் மதிக்கப்படுவதில்லை. இது எப்போதும் இருக்கும் பிரச்சினையாகும். அவர்கள் மனித உடலை விட்ட பிறகுதான் மக்கள் அவரை ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள். பின் வழிபடுகிறார்கள்.

தயவு செய்து இங்கே புரிந்து கொள்ளுங்கள், கிருஷ்ணர் இறுதியான ரகசியத்தை கூறுகிறார். இந்த ரகசியத்தை தெரிந்து கொண்டால் நமக்கும் தெய்வீகத்திற்கும் எந்த வித்தியாசமும் இல்லை என்பதை புரிந்து கொள்வோம். கிருஷ்ணர் இங்கு நேரடியான, முடிவான ரகசியத்தை சொல்கின்றார்.

இந்த வியாபார உலகில், எந்தவொரு தலைவரும், எந்தவொரு ரகசியத்தையும் யாருக்கும் கொடுப்பதில்லை. இந்த மக்கள் தலைவருக்கு எவ்வளவு நெருக்கமாக இருந்தாலும் அவருக்கு என்ன செய்தாலுமே ஏது போதும் ரகசியத்தை மட்டும் சொல்வதில்லை.

மிகப்பெரும் நிறுவனங்கள் ரகசியங்களை

தக்க வைத்துக் கொள்கின்றன.

கிருஷ்ணர் இங்கு சொல்கின்றார். ‘சுநான் எந்த ரகசியத்தையும் என்னிடம் வைத்து க்கொள்வதில்லை. எல்லாவற்றையும் நான் வெளிப்படையாகவே வைத்துள்ளேன்.’‘ ‘சுஅறிவு சுதந்திரமயமானது’‘ நாம் அதை நாம் பயன்படுத்துவதை பொறுத்தது.

முக்கியமான விசயம் என்னவெனில், ஞான குருமார்களுக்கு அருகில் இருப்பவர்கள், குறிப்பாக அவரைச் சுற்றி வாழ்பவர்கள் ஒன்றை நன்றாக தெரிந்து கொள்ளவேண்டும்.

மேலும் என்னைபின்பற்றுகிறவர்கள், எனது நிலையை அடைய முயற்சி க்காமல், எனது அந்தஸ்தை மட்டும் அடைய முயற்சிக்கிறார்கள். நிலை என்பது அந்தஸ்தில் இருந்து வேறுபட்டது.

ஞானமடைந்த குருமாரின் நிலையை அடையப்படவேண்டும். அவரின் ஏற்பாடுகளைத் தவிர்க்கும்படி நாம் சொல்லியிருந்தோம். இருந்தபோதிலும் பக்தியின் காரணமாக இதை அவர்கள் செய்து விட்டார்கள்.

மலர்கள் என் மீது தூவப்படுவதை மட்டும் நீங்கள் பார்க்கிறீர்கள். இந்தப் பாதங்கள் எத்தனை முட்களை கடந்து வந்தன என்பது பற்றி உங்களுக்கு தெரியாது.

இந்த உடல் எவ்வளவு தடைகளைச் சந்தித்து வந்துள்ளது என்பதும் உங்களுக்கு தெரியாது. இந்த நிலையை அடைவதற்கு இந்தப் பாதங்கள் எவ்வளவு முட்களைக் கடந்து இந்த மலர்களை வாங்கியுள்ளது என்பது உங்களுக்கு தெரியுமா? அதனால் எனது அந்தஸ்தைப் பார்த்து மட்டுமே பொறாமைப் படாதீர்கள். எனது நிலையைப் பார்த்து பொறாமைப்படுங்கள். நாம் வாழும் இந்த நிலையை அடைய முயற்சி செய்யுங்கள். பிறகு நீங்கள் மலர்களால் மட்டும் அல்லாமல் எல்லாவற்றாலும் அர்ஜிக்கப்படுவீர்கள். நிலையை அடைய முயற்சியுங்கள். அந்தஸ்த்தை அடைய முயற்சிக்காதீர்கள்.

நீங்கள் அந்தஸ்த்தை பார்த்தால், எப்போதும் பொறாமையின் பிடியில் தான் இருப்பீர்கள். நீங்கள் நிலையைப் பார்த்தீர்களில் என்றால் உங்களுக்கு உத்வேகத்தின் மூலமாக இருப்போம். நான் வாழும் நிலையை நீங்கள் அடைவதற்கு நான் உத்வேகத்தின் மூலமாக இருப்போம். அப்போதான் நீங்கள் எனது நிலையை அடையமுடியும். நாம் உங்களுக்கு முன்மாதிரியாக இருப்போம்.

இவர் இதைச் சாதிக்கும்போது, எங்களால் ஏன் முடியாது? என்று நீங்கள் நினைக்கலாம். நாம் உங்களுக்கு உத்வேகத்தின் மூலாதாரமாக இருப்போம்.

நாம் மக்களிடம் ஒன்றைச் சொல்வோம். சாதாரண மனிதருக்கும், ஞானிக்கும் உள்ள மிக முக்கிய வித்தியாசம் என்னவெனில், சாதாரண மனிதன் எப்போதும் உறக்கநிலையில் உள்ளார், ஞானிகள் எப்போதும் விழிப்பு நிலையிலேயே உள்ளார்கள். அவ்வளவு தான். ஆனால் இருவருக்கும் விழிப்புணர்வு ஒன்றுதான்.

மீண்டும் மீண்டும் நாம் சொல்கிறோம். நீங்கள் நம்பினாலும், நம்பாவிட்டாலும் ஏற்றுக்கொண்டாலும், ஏற்றுக்கொள்ளாவிட்டாலும், உணர்ந்தாலும், உணராவிட்டாலும் நீங்கள் கடவுள் தான். நீங்கள் தெய்வீகமானவர் தான்.

இருபத்தைந்து

வருடம்

நான் மேலும் சொல்கின்றேன். ‘சுஇது தான் இறுதியான ரகசியம். உண்மையாகவே இது தான் இறுதியான இரகசியம்.°° கிருஷ்ணர் மேலும் சொல்கிறார். இதை நன்றாக தெரிந்து கொண்டால், இந்தப் பொருள் சார்ந்த அனைத்து துன்பங்களில் இருந்தும் விடுவிக்கப்படுவாய்.

பொருள் சார்ந்த உலகின் துன்பங்கள் யாவை? நாம் ஏதாவது ஒன்றை பெற்றாலும் துன்பம், பெறாவிட்டாலும் துன்பம் தான். நாம் ஒன்றைப் பெறவில்லையெனில், அதைப்பெறவில்லையே என்ற துன்பம். நாம் பெற்றுவிட்டாலும் துன்பம் தான். ‘சுநான் அதைப்பாதுகாக்க வேண்டுமே என்ற துன்பம்°°.

யோகா என்றால் அடைதல் என்று பொருள். சேமா என்பது பாதுகாத்தல் என்று பொருள். இரண்டுமே துன்பங்கள் தான். நாம் பெற்றாலும், பெறாவிட்டாலும் அது துன்பமே.

கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார். செல்வம் இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் இரண்டுமே துன்பம் தான். பொருள் சார்ந்த உலகில் இது ஏற்படுகிறது. ரகசியத்தை தெரிந்தவுடன் இத்துன்பம் மறைகின்றது. இதுவே நான் உனக்கு கூறும் இறுதியான ரகசியம். இதுவே புரிந்து கொள்ளப்பட வேண்டியது. இந்த ரகசியத்தைப் பற்றிய அறிவு உன்னை எல்லா துன்பங்களில் இருந்தும் விடுவிக்கும்.

அவர் மேலும் சொல்கின்றார்.

இந்த அறிவே மற்ற அறிவுகளுக்கெல்லாம் எல்லா ரகசியங்களிலும் இதுவே மிகப்பெரிய ரகசியம். இதுவே தூய அறிவு. இது தன்னை உணர்வதற்கு நேரடியாக உதவக் கூடியது. ஒரு மதத்தின் மிகச்சரியான அம்சம் இதுவே. இதுவே எப்போதும் இருக்கக்

நடைமுறைப்படுத்த முடியாது.

இமயமலையில் ஒரு யோகி இருந்தார். அவரது சீடர்கள் அவரிடம் வந்தபோது, அவர் ஒரு நுட்பத்தைக் கொடுத்தார். 'சுஇரண்டு மணி நேரத்துக்கு மூக்கைப் பிடித்துக் கொண்டு அமருங்கள். யாராவது இவ்வாறு உட்கார முடியுமா?

அவர் மேலும் சொன்னார், நீங்கள் இதைச் செய்தால் ஞானமடைவீர்கள்.

இப்படிப்பட்ட பாதையில் யார் செல்ல முடியும். யாராலும் செல்ல முடியாது. நாம் செல்லும் பாதை குழப்பமாக இருக்கக்கூடாது. இது செல்வதற்கு எளிமையாக இருக்க வேண்டும்.

தயவு செய்து இந்த இறுதியான ரகசியமும், அறிவும் சாதாரண மக்களுக்கானது அ;லஎன்பதில் தெளிவாக இருங்கள். சாதாரண மக்கள் சிறு விஷயங்களுக்காக எப்போதும் சண்டையிடுவதும், கேளிக்கைக் கொண்டாட்டங்களில் நாட்டுமுடையவர்களாகவும் இருக்கின்றார்கள். இதனால் தான் நாம் ஒரு சினிமா தியேட்டர் நடத்தும் போது பெருங்கூட்டம் அங்கு கூடுவதைக் காணமுடியும். அல்லது திறந்த வெளியில் படம் காண்பித்தால் பத்து மடங்கு கூட்டம் கூடுகிறது. என்ன செய்கின்றோம். வாழ்க்கையைப்பற்றி நாம் ஏன் சிந்திக்கக்கூடாது. மீண்டும் மீண்டும் நாம் இந்த பழுக்கப்பட்ட வாழ்க்கையில் சிக்க வைக்கப்படுகிறோம். நாம் செய்ய வேண்டியது என்னவெனில், இந்த நாகரீக உலகில் வாழ்க்கையைப் பற்றிய தெளிவான அறிவை அவருக்கு கொடுக்க வேண்டியது தான். அவ்வளவு தான். வேறு ஒன்றும் செய்ய வேண்டியதில்லை.

தெளிந்த அறிவு இருந்தால் மட்டுமே ஒருவர் ஆன்மீகத்திற்குள் வரமுடியும். இதனால் தான் இது ரகசியமாகப் பாதுகாக்கப்டுகிறது.

கேட்பவரின் தகுதிகளைப் பொருட்படுத்தாமல் ஆன்மீகத்தைப்பற்றிய தெளிவு எல்லோருக்கும் கொடுக்கப்பட்டால், அந்த மனிதர் தன்னைத்தானே வருத்திக் கொள்வது மட்டுமல்லாமல், மற்றவர்களையும் துன்புறுத்துகிறார்.

முதலில் அவர் முழுவதுமாகப் புரிந்து கொள்ளாத காரணத்தால் தன்னைத்தானே துக்கப்படுத்திக் கொள்கிறார். உதாரணமாக, ஒரு குற்றவாளியிடம் ‘சுநீதான் கடவுள்”°, என்று சொன்னால் அவன் நினைத்துக்கொள்வான். ‘சுநானே கடவுள், நான் விரும்புவதையெல்லாம் செய்ய விடுங்கள். நான் எதையும் பொருட்படுத்தமாட்டேன்”°. அவன் அறிவை தவறாகப் பயன்படுத்துகிறான். அறிவை சரியாகப் பயன்படுத்துவதில்லை. அவன் அறிவை வீணாக்குகிறான். இதனால் தான் அவன் தன்னைத்தானே வருத்திக் கொள்கிறான் என்று நாம் கூறுகிறோம்.

கடவுள் தன்மையை உணர்ந்தவன் கருணையை வெளிப்படுத்துகிறான், எளிமையை வெளிப்படுத்துகிறான், யாருக்கும் தீங்கு செய்யாத்தன்மையையும் வெளிப்படுத்துகிறான்.

தெய்வீகப் பண்புகள் அவரிடம் வெளிப்படுகின்றன. அவர் யாரையும் துன்புறுத்துவதில்லை. அவரிடம் தீங்கு செய்யாதன்மையையும் எளிமையையும் நாம் காண முடியும். அவர் யாரையும் துன்புறுத்துவதில்லை. யாரையும் துக்கப்படுத்துவதுமில்லை.

நாம் தளர்வான, ஆனந்தமான, நல்ல மனநிலையில் இருக்கும்போது, நமது

| ‘சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

விளைவிக்கும், உலகிற்கும் தீங்கை விளைவிக்கும். இதேபோல் தான் ஆன்மீக, உள்ளுலக ரகசியங்களும், தகுதியில்லாத ஒருவர் இந்த ரகசியத்தைத் தெரிந்து கொண்டால் அது அவருக்கு தீங்கையே விளைவிக்கின்றது.

எனவே தான் கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார்,

‘சுரகசியங்களுக்கெல்லாம் அரசரே அறிவுகளுக்கெல்லாம் அரசர்.°

கிறிஸ்துவின் கதையைப் பாருங்கள். அவர், ‘சுநானே கடவுளின் மகன்° என அறிவித்தார். இது உண்மையே. ஏசு கிறிஸ்து அவர் அடைந்த அனுபவத்தில் இருந்து இதை அறிவித்தார். அவர் ஞானத்தன்மையை உணர்ந்தார். கடவுளின் அரசாட்சியை உணர்ந்தார். சொர்க்கத்தையும் உணர்ந்தார். எனவே தான் அவர், ‘சுநானே கடவுளின் மகன் என்றும், தெய்வீகமான மகன்° என்றும் தெளிவாக வெளிப்படுத்தினார். ஆனால் அங்கு ஒரே விஷயம் தான் இருந்தது. அவர் உள்ளுலக ஆட்சியைப் பற்றியே பேசினார். ஆனால் மக்கள் வேறு மாதிரி நினைத்தார்கள். ஆட்சியாளர்களிடம் இருந்து அவர் ஆட்சியைப் பிடுங்க முயற்சிப்பதாக எண்ணினார்கள்.

இயேசு கிறிஸ்து முற்றிலும் மாறுபட்ட உண்மையைப் பற்றியே பேசினார். ஆனால் மக்களோ முற்றிலும் மாறுபட்ட வழியில் புரிந்து கொண்டனர். தகவல் தொடர்பால் ஏற்பட்ட இடைவெளி காரணமாகவே அவர் இளம் வயதில் மரணமடைய நேர்ந்தது. கொடூரமான முறையில் கொல்லப்படவும் நேர்ந்தது. இது எல்லாமே தவறாகப் புரிந்து கொண்டதாலேயே நிகழ்ந்தது.

இயேசு கூறும்போது, நானே கடவுளின் மகன். நானே தெய்வீக ஆட்சியை நடத்துகிறேன் என்று குறிப்பிடுகிறார். உள்ளுலகம் பற்றியும், உள்ளுலக ரகசியங்கள் பற்றியுமே அவர் குறிப்பிடுகிறார். தான் உணர்ந்த அனுபவத்தை அவர் வெளிப்படுத்துகிறார். ஆனால் தன்மீது பொறாமைப்பட்டவர்கள் அவர் இதை வெளிப்படுத்தினார்.

அவரது உள்உலக விடுதலையைப் பார்த்து பொறாமைப்பட்டவர்களும், அவரைப்பார்த்து பயந்தவர்களுமே அவரைக் கொன்றனர்.

இந்த அத்தியாயத்தில் கிருஷ்ணர், ‘சுநான் கடவுள் மட்டுமல்ல. கடவுளுக்கு அப்பாற்பட்டு இருக்கிறேன். கடவுளைப் பற்றி நீங்கள் நினைப்பது என்னில் ஒடுங்குகிறது. படைக்கப்பட்ட எல்லாம் என்னில் ஒடுங்குகின்றன. என குறிப்பிடுகிறார். 'நானே கடவுள்!' என அவர் அறிவிக்கின்றார்.

ஆனால் கிருஷ்ணர் கொடுமைப்படுத்தப்படவில்லை. அவர் இந்தச் ச த்தியங்களைப் புரிந்துகொண்ட, ஏற்றுக்கொண்ட ஒருவருக்கே வழங்கினார். உணர முடியாத ஒருவருக்கு வழங்கவில்லை. ஒருவருக்கு சத்தியங்களை வழங்கும்போது அவர் முதிர்ச்சி அடைந்தவரா, அவரால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியுமா? என்று பார்த்து சொல்ல வேண்டியுள்ளது.

இங்கே கிருஷ்ணர், 'இதுவே ரகசியம். ஏனென்றால் பெற்றுக்கொள்ள தகுதி உடைய ஒருவருக்கே இதை வழங்க முடியும், என்று குறிப்பிடுகிறார்.

ஆரம்பத்தில் இரண்டு முதல் மூன்று அத்தியாயங்களில் கிருஷ்ணர் நுண்ணறிவு பற்றியும் சாஸ்திராவைப் பற்றியும் பேசியதையும், இவை யாருக்கு வேண்டுமானாலும் கொடுக்க முடியும் என்பதையும் பார்த்தீர்கள். ஆனால் இந்த அத்தியாயங்கள் ஆழ்ந்த ரகசியங்களையும், அவை ஒரு குருவிடமிருந்து சீடனுக்கு மட்டுமே வழங்கப்பட முடியும் என்பதையும் விளக்குகின்றன. அதுவும் தகுதியுள்ள, உண்மையிலேயே அறிவைப்பெற ஆர்வமுள்ள, உண்மையாகவே அறிவை விரும்புகிற ஒருவருக்கே வழங்க முடியும்.

என்னிடம் ஒருவர் கேட்டார், சுசு வாமிஜி, தயவு செய்து கடவுளைப்பற்றி எனக்கு கற்றுக்கொடுங்கள். எனக்கு ஜீவன் முக்தி வழங்குங்கள். நாம் அவரிடம் சொன்னோம். இது பிரசாத்துக்கான நேரம். (கடவுளுக்கு நைவேத்தியம் படைக்கப்பட்டு, அவர் ஆசியுடன் பக்தர்கள் உண்பது) தயவுசெய்து ஆசிரமத்திற்கு சென்று உணவருந்துங்கள். அங்கிருப்பவர்கள் உங்களுக்கு பிரசாதம் கொடுப்பார்கள்.

நாம் எந்தவொரு இந்திய ஆஸ்ரமத்துக்கோ அல்லது கோவிலுக்கோ சென்றால், அங்கு கடவுளுக்கு அல்லது பிரபஞ்சத்திற்கோ நைவேத்தியம் செய்யப்பட்ட உணவு எல்லோருக்கும் வழங்கப்படும். இதுவே நம் பாரம்பரியம். இந்துக்கள் அதிதி தேவோ பவ என்று நம்புகிறார்கள். இதன் பொருள் 'சுவிருந்தினரே கடவுள்'. நாம் அவர்களுக்கு உணவு வழங்குகிறோம். நாம் என்ன சாப்பிடுகிறோமோ அதை அவர்களிடம் பகிர்ந்து கொள்கின்றோம். வாழ்வுக்கு அறிவைச் சேகரிக்க வேண்டியுள்ளது. வாழ்வியல் தீர்வுகளையும், உள் உலக தீர்வுகளையும் சேகரிக்க வேண்டியுள்ளது.

நாம் மனச்சோர்வடைந்தாலோ, தாழ்வு மனப்பான்மையில் இருந்தாலோ அல்லது நமக்கு விரோதமான சூழலைச் சந்திக்க நேர்ந்தாலோ, என்ன செய்கிறோம், அந்தச் சூழ்நிலையை எவ்வாறு கையாள்கின்றோம்!

இந்தச் சூழ்நிலையைக் கையாள நமக்கு உள்உலக அறவு தேவைப்படுகிறது.

வெளிஉலக வாழ்வுக்கான பொருள்களை சேகரித்து வைப்பது போலவே, மகிழ்ச்சியான ஆனந்தமான வாழ்விற்கான வாழ்க்கை தீர்வுகளையும் நாம் சேகரிக்க வேண்டியுள்ளது.

வாழ்க்கைக்கான தீர்வுகளைகிருஷ்ணன் 'சுஞான யன்யா' என்று அழைக்கின்றார். 'சுநித்யம்' (நிலையானது), அநித்யம் (நிலையில்லாதது), ச த்தியம் (உண்மை, அசத்தியம் (உண்மையில்லாதது). இவற்றினை புரிந்து கொள்ளலைப் பெறுவதே 'சுஞான யன்யா'.

'சுஞான' என்ற வார்த்தைகளை சரியாக மொழியாக்கம் செய்தால் ஞானம் அல்லது உயர்ந்த அறிவை குறிப்பிடுகின்றது. 'சுயன்ஞா' உயர்ந்த அறிவைப் பெற உதவும் சுத்திகரிப்பு முறையை குறிப்பிடுகின்றது.

உங்கள் உள் உலகத்திற்கான வாழ்வியல் தீர்வுகளை சேர்த்துக்கொண்டே இருங்கள்.

நாம் உங்களுக்கு ஒன்றைச் சொல்லிக் கொள்கின்றோம். ஒரு வாழ்வியல் தீர்வு, தேவையானபோது திடீரென வரலாம், நமது ஆழமான அழுத்தத்தை குறைக்கலாம்.

நமது உள்உணர்விலிருந்து க்ஷண நேரத்தில் உதிக்கும். இந்த தீர்வுகள் நமது ஆழமான அழுத்தமான உடனே குறைக்கின்றன.

நமது தாழ்வு மனநிலை சரிசெய்யப்பட்டவுடன் நாம் ஆன்மாவினுள் நுழைகின்றோம். அதனால் தான் நாம் உங்கள் ‘சுஞான யன்யாவை’ இயக்கச் சொல்லி கூறுகின் றோம்.

நீங்கள் முழுவதுமாக புரிந்து கொண்டாலும், புரியாவிட்டாலும் சரி, கவனிக்கத் தொடங்குங்கள். இது உங்கள் பழக்கமாக மாறட்டும்.

தானாகவே இந்தத் தீர்வுகளும், வார்த்தைகளும் உங்கள் உள் மனதில் தங்கி விடும். உங்களுக்கு தேவையானபோது இவை வந்து உத வுவதைப் பார்த்து நீங்களே ஆச்சரியப்படுவீர்கள்.

இவற்றைச் செய்யாமல் நாம் காரை ஓட்டிக்கொண்டிருக்கும்போது நாம் நமது கவலைகளைப் பற்றியே நினைத்துக்கொண்டிருப்போம்.

வாழ்க்கைக்கான தீர்வுகளுக்கு நாம் நேரத்தை செலவழிக்காவிடில் நமது பிரச்சி னைகளைப் பார்ப்பதற்கே நேரத்தைச் செலவிடுவோம். நாம் பிரச்சினைகளையே உருவாக்குகின்றோம். நமக்கு பிரச்சினையே இல்லாவிட்டால் கூட, நாம் பிரச்சி னைகளை உருவாக்குவோம்.

நாம் பிரச்சினையோடு இருந்தால், அவற்றைப் பற்றியே கவலைப்படுவோம். தகுதிகளைப்பற்றி குறிப்பிடுகின்றார். யார் அவரை அடைவார்களோ அவர்களைப்பற்றி, தெளிவாகச் சொல்கின்றார். நாம் 'சுஅவரை' என்று கூறியது கிருஷ்ணர் உருவத்தில் இருப்பவரை மட்டுமல்ல.

நாம் 'சுநித்தியானந்தா' என்று கூறும்போது நீங்கள் ஆறு அடி உயரத்தில் இருக்கும் இந்த நித்தியானந்தர் என்று அர்த்தம் கொள்ளக் கூடாது. நாம் மொத்த பிரபஞ்ச சக்தி, காஸ்மிக் சக்தியை அதாவது 'சுநித்தியானந்தா' என்பது முடிவிலா ஆனந்தத்தைப் பற்றியே குறிப்பிடுகின்றோம்.

முதல் இரண்டு சுலோகங்களில் கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார், 'சுநான் சொல்லப்போவது மிகப்பெரும் சத்தியம், நான் வெளப்படுத்தப்போவதும் மிகப்பெரும் ரகசியம். எப்படிப்பட்ட மக்கள் ரகசியங்களைத் தெரிந்து கொள்ள முடியும்', என்று அர்ச்சுனருக்கு விளக்குகின்றார்.

'சுஎன் போதனைகளில் நம்பிக்கை இல்லாதவர்கள் ஞானம் அடையாமலே மீண்டும் பிறப்பெடுக்கிறார்கள். என்னை அடைவதும் இல்லை', என கிருஷ்ணர் குறிப்பிடுகின்றார். அவரது போதனைகளில் நம்பிக்கை கொள்வதே தேவையான தகுதி எனவும் குறிப்பிடுகிறார்.

தீய எண்ணங்களால் வரக்கூடிய பிறப்பு இறப்பு சுழற்சியில் இருந்து இத்தகைய மக்களே வெளிவர முடியும்.

ஆன்மீக பாதையில் நம்பிக்கை என்பதை முக்கிய விசயமாக நீங்கள் காண வேண்டும். ஞானகுருமார்கள் பேசும்போது, அவர்கள் வலியுறுத்தும் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் சத்தியமே.

அதனால் தான் நாம் பேசும்போது, நீங்கள் நம்பினாலும், நம்பாவிட்டாலும், ஏற்றுக்கொண்டாலும், ஏற்றுக்கொள்ளா விட்டாலும், புரிந்து கொண்டாலும், புரிந்து கொள்ளாவிட்டாலும் என்பது போன்ற வார்த்தைகளைச் சேர்க்கின்றோம். நாம் முரண்பட்ட சத்தியங்களைப் பேசும்போதெல்லாம் இதைச் சேர்க்கின்றோம்.

| 'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

உங்கள் மனம் விளையாடுகின்றது என்று அர்த்தம். உங்கள் மனம் உங்களுக்கும் எனக்கும் இடையே ஒரு சுவரை உருவாக்குகின்றது.

உங்கள் சந்தேகங்கள் எந்த அளவுக்கு நியாயமானவையோ, அந்த அளவுக்கு நீ ங்கள் உண்மையைத் தெரிந்து கொள்ளும் ஆர்வத்தோடு கேள்வி கேட்கின்றீர்கள், இது நல்லது.

எமது சத்சங்கங்களில், மக்களைக் கேள்விகள் கேட்கவும், சந்தேகங்களை எழுப்பும்படியும் கேட்டுக்கொள்கிறோம். அப்போதுதான் நீங்கள் முழுவதும் உள்முகப்படுத்தப்படுகிறீர்கள்.

இரண்டாவது வகை குழுவினர் உள்ளனர். நாம் சொல்வதை அப்படியே நம்புகிறவர்கள். இது இரண்டாவது வகை. இது ஆபத்தானது.

நாம் பேசுவதைப் புரிந்து கொள்ளாமலும் அனுபவப்பூர்வமாக ஏற்றுக் கொள்ளாமலும் அப்படியேநம்புவதுஉங்களுக்கே ஆபத்தாகும். இது பலவீனமான அடிப்படையை உருவாக்குகின்றது.

நீங்கள் தான் கடவுள் என்று நாம் கூறும்போது, நீங்கள் அதை அப்படியே நம்பினால் அது ஆபத்தானது. ஏனெனில் அதை அனுபவப்பூர்வமாக உணர்ந்திருக்கவில்லை. உங்களது நம்பிக்கை பற்றி யாராவது கேள்வி கேட்டால், உங்களால் நின்று பதில் சொல்ல முடியாது. நீங்கள் பதில் சொல்ல முடியாமல் தடுமாறுவீர்கள். திக்கித்திணறுவீர்கள். உங்களுக்கு நீங்களே தீங்கிழைப்பீர்கள்.

என்னிடம் வரும் நிறை மக்கள், அவர்களை என் பக்தர்கள் என்று கூறிக்கொள்வது எனக்கு தெரியும். நீங்கள் தியானம் செய்கின்றீர்களா, என்று கேட்டால், அவர்கள் திக்கி திணறி, இல்லை, சுவாமிஜி! எங்களுக்கு நிறைய வேலை இருக்கின்றது! அதற்கெல்லாம் நேரமில்லை என்று பதிலளிக்கின்றனர். மேலும், நாங்கள் தினமும் உங்களை வணங்குகின்றோம் சுவாமிஜி! உங்களுக்குப் புதிய மலர்களைப் படைக்கி றோம். மணமுள்ள பத்தி பொருத்துகிறோம்," என்கின்றார்கள். அவர்கள் எனக்கு மிகப்பெரும் உதவி செய்வதாக சொல்கின்றார்கள்.

இவர்கள் சாதாரண நம்பிக்கை கொண்டவர்களே. இவர்கள் பலவீனமான மன அமைப்பு உடயவர்கள். அவர்கள் தியானம் செய்தால் தான், நான் பேசுவதைப் பற்றி அனுபவப்பூர்வமாக உணர முடியும். இல்லாவிட்டால், இவர்கள் சாதாரண நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் மட்டுமே.

மூன்றாவது வகையினர் ஆழ்ந்த நம்பிக்கை கொண்டவர்கள். நீங்கள் எம்மிடம் நம்பிக்கை கொள்ளும்போது, நாம் சொல்வதை ஏற்றுக்கொள்கின்றீர்கள். உங்களுக்கு இன்னும் சந்தேகங்கள் உள்ளன. இருந்தபோதிலும், நீங்கள் இந்த சந்தேகம் என்னும் சுவரை உடைக்க முயற்சி செய்கின்றீர்கள். நாம் பேசுவதை அனுபவப்பூர்வமாக உணர முயற்சி செய்கின்றீர்கள். எம்மிடம் ஆழ்ந்த நம்பிக்கை கொள்வதால், உங்கள் மன அமைப்பை பலமாக அமைக்கத் தொடங்குகின்றீர்கள். இதுதான் சத்தியம் வளர்வதற்கான வழி. சத்தியத்தை அடைவதற்கான பாதை இது தான்.

பலமானமனஅமைப்புஉடையவர்களிடம் இருந்தே சத்தியம் உதிக்க முடியும். முதலில் என்னிடம் நம்பிக்கை கொள்ளுங்கள். பின் ச த்தியத்தை தேட முயற்சி செய்யுங்கள். க்ஷண நேர உண்மையைக் கண்டுபிடித்ததை நாம் பகிர்ந்து கொள்வோம். இப்போது நீங்கள் பலமான மன அமைப்போடு நம்பத் தொடங்குகிறீர்கள். உங்கள் நம்பிக்கையை இப்போது யாராலும் குலைக்க முடியாது. ஏனென்றால் நீங்கள் வலுவான அடிப்படை மன அமைப்பை பெற்றுவிட்டீர்கள். உங்களுக்கு நீங்களே இந்த வேலையை செய்து விட்டீர்கள்.

கிருஷ்ணர் அவரது உபதேசங்களில் தர்மத்தில்நம்பிக்கையைப்பற்றி குறிப்பிடுகின்றார். இந்த வார்த்தையைநாம்ஆழமாகப்புரிந்துகொள்ள வேண்டும். அப்போதுதான் கிருஷ்ணருடைய உபதேசங்களை நாம் புரிந்து கொள்ள முடியும். புத்தரின் போதனையும் அதுவே

புத்தம் சரணம்; கச்சாமி

தம்மம் சரணம்; கச்சாமி

சங்கம் சரணம்; கச்சாமி

தன்னிடம் சரணாகதி அடைதல் - புத்தம் பற்றி புத்தர் அவரது போதனைகளில்

குழந்தைகள் பிறர் சொல்வதை அப்படியே கேட்பவர்கள். குழந்தைகள் பெரியவர்கள் ஆகும் வரை அவர்களது மூளை அலை அமைப்பு ஆல்பா நிலையிலேயே உள்ளது. அது மூத்தவர்களின் கருத்தாலும், வழிகாட்டுதலாலும் எளிமையாகப் பாதிக்கப்படுகிறது. நமது சிறுவயதில் இருந்தே நாம் எதை நம்ப வேண்டும், எதில் சந்தேகப்பட வேண்டும் எனக் கற்பிக்கப்படுகிறோம்.

திடமான நம்பிக்கை என்று நாம் பேசியது கட்டுறு மனப்பாங்கால் உருவாகும் உண்மை, நம்பிக்கை இவற்றில் இருந்து வேறுபடுகிறது. சாதாரண நம்பிக்கையும், உண்மையும் நமது மூளை ரீதியான அறிவிலிருந்தும், தர்க்கத்தில் அறிவைப்பெருக்கிக் கொள்ள நாம் படிப்பதில் இருந்தும் உருவாகின்றது.

இருந்தாலும், இன்னும் ஆழமாகச் செல்ல செல்ல நமது இருப்பில் ஒரு நிரந்தரமான தொடர்ந்து தொல்லையளிக்கும் திருப்தியின்மை நமது கட்டுறு மனப்பாங்கின் காரணமாக ஏற்படுகின்றது.

மேலும், சிலரால் இந்த உள்முக அழைப்பை புறக்கணிக்க முடிவதில்லை. அவர்கள் நன்கு கவனித்து, இந்தக்குரல் இருக்கும் பாதை நோக்கி நகர்கிறார்கள்.

இப்படிப்பட்டவர்கள் மதத்தின் பக்கம், வேத நூல்களின் பக்கம் திரும்புகிறார்கள். அவர்கள் வெளியுலக அனுபவங்களில் ஒரு தீவிரமான என்னை நினைவு கொள்வது அல்ல."

உங்கள் மூளை சார்ந்த அறிவும், பட்டறிவும் கேள்விகளால் தாங்களாகவே வெளியேறட்டும். அவைகள் தானாகவே களைப்படைந்து விடும். ஏனென்றால் பட்டறிவுக்கு முடிவு உண்டு. ஆன்மீகத்திற்கு முடிவு இல்லை.

1959.4 மொத்த பிரபஞ்சமும் என்னால், எனது உருவமில்லா இருப்பினால் நிரப்பப்படுகிறது.

எல்லா இருப்பும் என்னையே சார்ந்துள்ளது. நான் அவற்றைச் சார்ந்திருக்கவில்லை.

9.5என்னிடம் உள்ள கண்ணுக்குத் தெரியாத சக்தியைப் பார்.

9.6எல்லா இடங்களிலும் வீசும் பெருங்காற்றும் முடிவில்லா ஆகாயம் முழுவதும் பரவி உள்ளது.

எல்லா இருப்பும் என்னிலேயே ஒடுங்குகின்றன.

9.7குந்தியின் மகனே, ஒவ்வொரு யுக முடிவிலும் எல்லாம் என்னிலேயே கலக்கின்றன.

ஒவ்வொரு புது யுகத்திலும் நனே அவற்றை மீண்டும் படைக்கிறேன்.

9.8எனது பொருள் சார்ந்த இயல்பு இந்த இருப்பை மீண்டும் மீண்டும் படைக்கின்றது, அதுவே அவற்றைக் கட்டுப்படுத்துகிறது.

ரகசியங்களை வெளிப்படுத்த இதுவே தருணம்.

கிருஷ்ணர் ஆரம்பிக்கிறார்.

மாயா ததம். இடம் சர்வம் ஜகத்விக்டமூர்தினா

மட்ஸ்தானி சர்வ பூதனி நா காகம், தேசுவ வசுதிதா

என்னால் எனது உருவமற்ற இருப்பால் மொத்த பிரபஞ்சமும் நிரப்பப்படுகிறது. எல்லா இருப்பும் என்னில் உள்ளன. நான் அவற்றில் இல்லை.

இது புரிந்து கொள்ளப்பட வேண்டும். இந்த சுலோகங்களில் மேலும் நுழையும் முன் இதன் பொருளைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

நோபல் பரிசு பெற்ற சார்லஸ் டவுன்ஸ், என்பவரை நாம் சந்தித்தது பற்றி உங்களிடம் சொல்லிக் கொள்ள விரும்புகிறோம். அவர் மிகப்பெரிய விஞ்ஞானி. அவர் லேசர் (கூறன்ம்ஜ்) மற்றும் மாசர் (ஙஹள்ம்ஜ்) தொடர்பானவற்றைகண்டுபிடித்துள்ளார். அவர் சில ரகசியங்களையும், சில உண்மைகளையும் கண்டுபிடித்துள்ளார்.

'சுநீங்கள் எவ்வாறு கண்டுபிடித்தீர்கள்? இந்த சத்தியம் உங்கள் இருப்பில் எப்படி தோன்றியது?' என்று கேட்டோம்.

அவர் அருமையாகப் பதிலளித்தார்.

'சுசுவாமிஜி! உங்களுக்கு சரியாக சொல்ல வேண்டுமென்றால், நான் வாஷிங்டனில் உள்ள ஒரு பூங்காவில் ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்தேன். அது அதிகாலை சுமார் 6 மணி இருக்கும். அன்று காலை 9 மணி அளவில் அங்கு வர இருக்கும் ஒரு குழுவினருக்கு லேசர் சம்பந்தமான வகுப்பு எடுப்பதற்கு தயார்படுத்திக் கொண்டிருந்தேன்.

நான் தெரிந்த கொண்டவற்றை நினைவு கூர்ந்து கொண்டிருந்தேன். நான் நிறைய பரபர்பு அடைந்தேன். ஏனென்றால் என்னால் முழுவதுமாக நினைவு கொள்ள முடியவில்லை. திடீரென ஒரு வெளிப்பாடு, ஒரு தூண்டல், ஒரு தீர்க்கமான முடிவு என்னிடம் வெளிப்பட்டது. மொத்த சத்தியமும் எனது விழிப்புணர்வுக்குப் புலப்பட்டது. நான் அதைக் கண்டு பிடித்தேன். நான் அடைந்ததை உடனே பேணாவால் குறித்துக்க் கொண்டேன்.'"

இருபத்தைந்து

வருடம் தளர்வான நிலைக்கு சென்று விடுகிறோம்.

இந்தக் க்ஷண நேர அனுபவத்தை உணர்ந்தவுடன் நாம் புரிந்துகொள்கிறோம். புத்திசாலித்தனமான அறிவின் வழிகாட்டுதலின் படியே நாம் இருக்கிறோம், புத்திசாலித்தனமான சக்தியே நம்மை கவனித்துக் கொள்கிறது. மிகப்பரந்த நுண்ணறிவின் பாகமாகவே நாம் இருக்கிறோம், நாம் சண்டையிடத் தேவையில்லை. நமக்குள் மனக்குழப்பம் ஏற்படுத்ததேவையில்லை என்பதைப் புரிந்து கொள்கிறோம்.

நாம் மன இறுக்கம் கொள்ளத்தேவையில்லை, நம்மை நாமே வருத்திக் கொள்ளத் தேவையில்லை. தேவையில்லாத பிரச்சினைகளாலும், தேவையில்லாத கவலைகளாலும் நம்மை நாமே வருத்திக் கொள்ளத் தேவையில்லை.

நம்மைச் சுற்றி நடக்கும் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் நாமே பொறுப்பு என்று நினைத்துக் கொள்கிறோம். மொத்தப் பிரபஞ்சமும் நம்மால் இயங்குகிறது என்று நினைத்துக் கொள்கிறோம்.

நாம் செய்யும் ஒவ்வொன்றுக்கும் நாமே பொறுப்பு என்று நினைப்பது உள்பட எல்லா கஷ்டங்களையும் நாம் கீழே இறக்கிவிடுவோம்.

நாம் சும்மா உட்கார்ந்து கொண்டு ஓய்வாக, "எல்லாம் சரி, பிரபஞ்சம் நுண்ணறிவால் ஆனது தான். அது எல்லாவற்றையும் கவனித்துக் கொள்ளும்." என்று சொல்லும் பொருளில் இதைச் சொல்லவில்லை. இப்படி பேசுவது சோம்பேறித்தனமும் தப்பிக்க முயற்சி செய்வதுமாகும். நமக்குத் தேவையானவற்றை செய்து கொள்ள நாம் மேலும் செயல்புரிய வேண்டியுள்ளது.

ஒரே மாதிரியான வழி அல்லது மற்றொரு வழியாக இருந்தாலும், நாம் பிரபஞ்ச த்திற்குள் தான் இருக்கிறோம். ஏனென்றால் மொத்த பிரபஞ்சமும் நுண்ணர்வால் ஆனது. நமது எண்ணங்களுக்கு ஏற்ப அது பதிலளிக்கின்றது. செயல்களை அதுவே நிகழ்த்துகின்றது.

பிரபஞ்சத்தின் பாகமாக நாம் இருக்கின்ற காரணத்தால், பிரபஞ்ச சக்தி நம்மீதும் பாய்கின்றது. அதைத் தடுக்காதீர்கள். இந்தப் புரிந்து கொள்ளல், நமது வாழ்வில் ஊடுருவினால் அதுவே போதுமானது.

பிரபஞ்சத்தின் அறிவுக்கூர்மையை நாம் தெரிந்து கொண்டால், வாழ்வின் விரிந்துபட்ட தன்மையைப் பற்றி ஒருபோதும் கேள்வி கேட்க மாட்டோம். நீதி நெறிகளுக்கு நான் உட்பட்டவன் என்றும் கூற மாட்டோம். ஆனால் நீதி நெறிகளுக்கு கட்டுப்பட்டு வாழ்வதற்கள் கௌகரியமாகவும், மகிழ்ச்சியாகவும் வாழ்வதை நாம் பார்க்கிறோம். நான் எப்போதும் துன்புறுகிறேன். பரந்துபட்ட நுண்ணறிவை உடைய பிரபஞ்சம் இறுதியாக எல்லாவற்றையும் கவனித்துக்கொள்ளும், அதனால், நாம் இப்படிப்பட்ட கேள்விகளை கேட்க வேண்டியதில்லை, பரபரப்பு அடைய வேண்டியதுமில்லை.

யாரொருவர் நீதிக்குப்புறம்பாக நடந்தாலோ, மற்றவர்களைச் சூழ்ந்து துன்புறுத்தினாலோ, இயற்கையாகவே அவர் அதன் பலனை எதிர் கொள்ள வேண்டும். ஏனெனில் பிரபஞ்ச நுண்ணறிவு அதைக் கவனித்துக் கொள்ளும்.

இதேபோல, நாம் நேர்மையான, ஒருமுகப்படுத்தப்பட்ட ஆன்மீக வாழ்வை வாழ்ந்தோமானால், அதுவே அருமையான வாழ்வு. நாம் பாராட்டப்படுவோம், ஏனென்றால் மொத்தப் பிரபஞ்சமும், நுண்ணறிவால் ஆனது, அது இதற்கேற்றபடி செயல்படுகிறது.

பரந்த பிரபஞ்சம் பொருளால் ஆனது என்று நினைத்து விடாதீர்கள். நாம் அவ்வாறு நினைத்தால், பொருள் சார்ந்தவர்களாக இருப்போம். பிரபஞ்சம் நுண்ணறிவால் ஆனது என்பதைப் புரிந்து கொண்டால், நாம் ஆன்மீகவாதியாகி இருப்போம். அவ்வளவு தான்.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுரன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

பொருளைச் சார்ந்தவருக்கும், ஆன்மீகவாதிக்கும் உள்ள முக்கிய வித்தியாசம் என்னவென்றால், பொருளைச் சார்ந்தவர் மொத்த உலகும் பொருள் மயமானது என நினைக்கிறார். மேலும் மேலும் நிலத்தைச் சேர்க்க வேண்டும், மேலும் மேலும் பொருள்களை அடைய வேண்டும், இருக்கின்ற மொத்தமும் பொருள் மயமானது எனவும் நினைக்கின்றார்.

ஆன்மீகவாதி, மொத்தமும் ஆன்மாவாலும், சக்தியாலும் ஆனது எனப்புரிந்து கொள்கிறான். இருக்கின்ற மொத்தமும் ஆன்மாவாலும், சக்தியாலும், புத்திசாலித்தனத்தாலும் ஆக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை நாம் புரிந்து கொண்டால், பிரம்மிக்கத்தக்க அமைதி நிலையை நாம் அடைந்து விடுவோம், ஆனந்த உணர்வு நம்மில் பொங்க ஆரம்பித்து விடும்.

ஆனந்தம் என்பது ஏதோ ஒரு மனநிலையைப் போன்றது என்று தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளாதீர்கள். அது நமது மாறுபட்ட உணர்வாகும். அது நமது மனநிலையைப் போல் வருவதSecret, பொதுவாக இருந்தால், நாம் ஒன்று அல்லது இரண்டு அனுபவங்களை மட்டுமே பெறுவோம். ஒரு பக்தர் கேட்டார், "சுஆனந்தம், வருகிறது, போய்விடுகிறது, நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?"

நாம் அவரிடம், நீங்கள் க்ஷண நேர ஆனந்த உணர்வில் இருக்கிறீர்கள். உங்கள் மனதின் மூலம் அதை தொட முயற்சிக்கிறீர்கள், வேறு ஒன்றும் நீங்கள் செய்ய வேண்டியதில்லை. அமைதியாக இருங்கள், அதுவே போதும். ஆனாலும், இந்த ரகசியத்தைப் புரிந்து கொண்டவுடன், ஒரு ஆழ்ந்த அமைதி நம்மிடம் உருவாகின்றது.

இப்படிப்பட்ட ஆழ்ந்த அமைதியில், நாம் நேரடியாக ஆனந்த உணர்வை அனுபவிக்கின்றோம். அதுவே நிரந்தரமாகி விடுகின்றது.

ஆனந்தமான மனநிலை வந்து தங்கி விடுகிறது. ஆனந்த உணர்வு நிரந்தரமாகி விடுகின்றது.

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், "சுஎன்னுடைய உருவமில்லா இருப்பால், மொத்த பிரபஞ்சமும் நிரப்பப்படுகிறது. எல்லாம் இருப்புகளும் என்னிலேயே இருக்கின்றன,"

| ‘சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’" என விசாரித்ததற்கு, ‘சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

நிலவுகிறது.

மனிதர்கள் தவிர, மற்றவை குழப்பங்களை உருவாக்குவதில்லை. குழப்பங்களில் கூட தெய்வீகத் தன்மை ஒரு வரிசைக்கிரமத்தை உருவாக்குகிறது. மனிதர்களே குழப்பங்களை கொண்டு வருகின்றார்கள்.

மொத்தப்பிரபஞ்சமும்புத்திசாலித்தனத்தால் ஆனது, புத்திசாலித்தனத்தாலேயே இயங்குகிறது, என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இது நமது எண்ணங்களுடன் செயல்புரிகின்றது. நாம் இந்த நுண்ணறிவுடன் தொடர்பை ஏற்படுத்திக் கொள்ள முடியும். நாம் இதை மனதில் வாங்கிக் கொண்டால், ஒரு ஆழ்ந்த அமைதியான

| |

ம ற் ற வ ர் க ளி ன் பொருள்களைப்பறித்துக்கொள்வதையே பொருள்மயமானது என்கிறோம். ஒரு விதத்திலோ, அல்லது மற்றொரு விதத்திலோ, பயங்கரவாதமே எஞ்சியிருக்கும்.

மொத்தமும் சக்தியால் ஆனது, புத்திசாலித்தனத்தால் ஆனது என்று யார் புரிந்துகொள்கிறார்களோ, அனுபவமாக உணர்கிறார்களோ, அவர்களே அமைதியை அடைகின்றார்கள்.

அடுத்த சுகபாகத்தை நாம் மீண்டும் சொல்கின்றேன். கூட்டு விஷத்தோடும் தொடர்புடையது.

பூமியில் உள்ள ஒரு பொருள் பாதிக்கப்பட்டாலோ அல்லது, விஷமாக்கப்பட்டாலோ, ஒரே ஒருவர் தான் பாதிக்கப்படுவர். உதாரணமாக, நமது உணவு விஷமாகிவிட்டால், நாம் மட்டுமே பாதிக்கப்படுவோம். அவ்வளவு தான். தண்ணீர் விஷமாக மாறினால், அந்தப்பகுதி முழுவதும் பாதிக்கப்படும். இந்த நீரைப் பயன்படுத்துபவர் யாராக இருந்தாலும் பாதிக்கப்படுவர். நம்மிடம் உருவாக்கப்படும் (அக்னி) நெருப்பு களங்கமானால், ஒரு பெருங்கூட்டமே பாதிக்கப்படும்.

நாம் எடுத்துக் கொள்ளும் மருந்துகள் நம்மிடம் நெருப்பு உருவாகுதலுக்கு எடுத்துக் காட்டு. ஏனென்றால் மருந்துகள், நம் உள்ளே இருக்கும் அக்னியை உயிரோட்டத்தோடு வைக்கின்றன.

நாம் ஆரோக்கியமாக இருக்க, உடல் ரீதியாக நன்றாக இருக்க மருந்துகள் தேவைப்படுகின்றன. மருந்துகளில் கலப்படம் இருந்தால், அதை உட்கொள்பவர்கள் பாதிக்கப்படுவர். வேதிப்பொருட்கள் காற்றை மாசுபடுத்தினால், மொத்த நாடும் பாதிக்கப்படுகிறது. காற்று மாசுபடுத்தப்பட்டால், களங்கப்படுத்தப்பட்டால், மொத்த நாடும் பாதிக்கப்படுகின்றது. அதனால் ஆகாயம் மாசுபடுத்தப்பட்டால் மொத்த உலகமும் பாதிக்கப்படுகிறது.

சக்தியின் உயர்ந்த அம்சம் அசுத்தம் அடைந்தால் அது அநேக மக்களைப் பாதிக்கிறது.

அதிக பட்சமாக சக்தி மாசுபடுத்தப்பட்டால், அது மேலும் மேலும் மக்களைப் பாதிக்கிறது. எந்த அளவுக்கு ஆற்றலின் அம்சம், களங்கமாகிறதோ, அந்த அளவுக்கு மக்கள் பாதிக்கப்படுகின்றனர். நமது எண்ணங்கள் கூட ஆகாயத்தைக் களங்கப்படுத்துகின்றன. ஆகாயம் சக்திமயமானது.

ஈதர் அல்லது ஆகாயம் உணர்வுப்பூர்வமாகவும், உணர்வு நுட்பமாகவும் இருப்பதால், நாம் அதில் நடக்கும் நிகழ்வுகளை உணர முடிவதில்லை. மற்ற நான்கு ஆகாயங்களில் நடப்பவற்றை நாம் உணர்கிறோம். பூமி, நீர், நெருப்பு மற்றும் காற்று

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, "சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இது இறுதியான நிலை. நாம் வெவ்வேறாகப் பார்ப்பதெல்லாம் ஒரே ஆகாயம் தான் என்பதே இந்த நிலை.

மூன்று ஆகாயங்களைப் பற்றியும் தயவுசெய்து தெளிவாய்ப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

நமது உடலுக்குள் ஏதாவது நிகழ்ந்தால் நாம் உடனே உணர்ந்துகொள்கின்றோம். நமக்கு பாதிப்பு ஏற்பட்டால், அதை நாம் தெளிவாகப் பார்க்கின்றே றாம், இரத்தம் ஓடுவதைப் பார்க்கின்றோம். சூட்டு கட்டிகளும், காயத்தையும், பார்க்கின்றோம்.

'சுசித்தாகாசத்தில்' ஏற்படும் தொந்திரவையோ, நிகழ்வையோ தெளிவாய்ப் பார்க்கிறோம். தெளிவாய் உணர்கிறோம். இந்த நிகழ்வு, கடாகாட்சத்தில் கீழ்நிலையில் நிகழ்கின்றது.

அடுத்த நிலையான சித்தாகாசத்திற்கு செல்வோம். இந்த ஆகாயத்தைப் பாதிக்கும், மாற்றும் சம்பவங்கள், நுண்ணியவை, நுட்பமானவை. நமது எண்ணங்கள் சித்தாகாசத்தைப் பாதிக்கின்றன.

தயவுசெய்து தெளிவாய் இருங்கள், நாம் நம்பினாலும், நம்பாவிட்டாலும் நமது எண்ணங்கள் வெளி உலகில் பெரும் பாதிப்பை உருவாக்குகின்றன. என்ன மாதிரியான எண்ணம் வந்தாலும், அது சாதாரணமாக வந்துபோகும் எண்ணம் என்று மட்டும் நினைத்து விடாதீர்கள். ஒவ்வொரு எண்ண த்திற்கும் சக்தி உண்டு. அது வெளி உலகில் ஏதோ ஒன்றை தெளிவாக செய்கின்றது. இந்த விளைவை நாம் விழிப்புணர்வோடு கவனிப்பதில்லை என்பதே பிரச்சினை. இந்த பாதிப்பு நுண்ணியதாக இருப்பதால் நம் மனதால் அதைக் காண முடிவதில்லை. ஏனென்றால் நாம் வெளிப்படுத்திய எண்ணங்களாலேயே இது நிகழ்கிறது. மாறுகின்றது. இதைப்போலவே ஈதரை ஒரு குறிப்பிட்ட வெளியில், குறிப்பிட்ட வடிவத்தில் அழுத்தினால் மீண்டும் சக்தியாக மாறுகின்றது.

ஒரு இரும்புத் துண்டு : அது ஒரு சதுர வடிவ துண்டாய் இருக்கும்போது, மாறுபட்டதாய் இருக்கின்றது. இதுவே ஐ வடிவத்தில் இருக்கும்போது முற்றிலும் மாறுபட்டதாய் இருக்கின்றது. இதனை பல நோக்கங்களுக்குப் பயன்படுத்த முடியும். அதே இரும்பு, செவ்வக வடிவ சட்டமாக ஒரு கிலோவில் இருக்கும்போது இதனுடைய வலிமை முற்றிலும் மாறுபட்டதாய் இருக்கும். இதுவே ஐ வடிவச் சட்டமாக இருந்தால் முற்றிலும் மாறுபட்டு இருக்கும்.

| இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத் | நீங்கள் புரிந்துக் கொள்ள முடிகிறதா? இது ஒரு நுட்பமான கருத்து. இந்த நுண்ணிய கருத்தை நாம் புரிந்துக் கொண்டால், நமது ஞானகுருமார்கள் செய்த மிகப்பெரிய ஆராய்ச்சியைப் பற்றி புரிந்துக் கொள்ளமுடியும். அவர்கள் நமக்கு வழங்கியுள்ள கொடையை உணர முடியும். அவர்கள் இந்த ஆராய்ச்சியை நடத்தி, இந்த எல்லா ஞானத்தையும் உருவாக்கி, நமக்கு வழங்குவதற்காக மிகப்பெரிய தியாகத்தைச் செய்திருக்கிறார்கள். பூமியைப் போலவே, ஆகாசத்தையும் கையாள முடியும். அதைப் பல வகைகளிலும், பல வடிவங்களிலும் பயன்படுத்த முடியும். சில குறிப்பிட்ட நுட்பங்கள் ஆகாசத்தின் சக்தியை அதிகபட்சமாகப் பயன்படுத்த உதவுகின்றன. ஒரு குறிப்பிட்ட அளவில் ஒரு அறைக்கு உள்ளேயோ அல்லது எந்த வெளிக்குள்ளேயோ (ஆகாசம்) வைக்கப்படும்போது அங்கு வசிப்பவர்கள் யாராக இருந்தாலும் ஆகாச த்தால் கட்டுப்படுத்தப்படுகின்றார்கள் அல்லது ஆகாசம் அவர்களால் கட்டுப்படுத்தப்படுகின்றது. அவர்களது எண்ணங்கள் ஆகாசத்தைப் |

பாதிக்கின்றன. அல்லது ஆகாசம் அவர்களது எண்ணங்களைப் பாதிக்கிறது.

ஆகாசம் அல்லது ஈதரின் சக்தியைப் பயன்படுத்துவது பற்றிய கருத்து பழமையான வேத அறிவியல் கட்டடக் கலையின் அறிவியலோடு தொடர்புகொண்ட வாஸ்து சாஸ்திரத்தின் அடிப்படையிலானது.

பிரபஞ்ச சக்தியோடு ஒத்திசைந்து நம்மால் வாழ முடியும். வீட்டைக் கட்டுவதாலோ, அல்லது பிரபஞ்ச சக்திக்குப் பொருத்தமான கட்டுமானங்களைக் கட்டுவதிலோ நாம் பிரபஞ்ச சக்தியுடன் இணக்கத்துடன் வாழமுடியும். வாஸ்து

நாம் சத்சங்கத்திற்குச் செல்லும் இடங்களில் எல்லாம் வயதானவர்களைப் பார்க்கின்றோம். அவர்கள் எல்லாவற்றையும் பார்த்து இருக்கிறோம் என்று நினைக்கின்றார்கள். நாம் என்ன சொல்கிறோம் என்று கவனிக்கவும் விரும்புவதில்லை.

கிருஷ்ணர் வலுவான கூற்றுகளையும், ச த்தியங்களையும் தருகிறார். இந்தச் சத்தியங்களை உள்வாங்கிக் கொள்ள அர்ஜனன் தயாராக இருப்பதையும் தெரிந்துக் கொள்கின்றார். அவர் பிரபஞ்சத்தின் படைப்பு பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார்.

முதல் சுலோகத்தில் கிருஷ்ணர் குறிப்பிடுகின்றார்,

பிரபஞ்சம் அழியும்போது, உலகில் உள்ள பொருள்கள் எல்லாம் அவருக்குள் நுழைகின்றன. அவர் அவற்றை மீண்டும் வெளிப்படுத்தி பிரபஞ்ச த்தைப் படைக்கின்றார்.

பிரபஞ்சம் என்னுள் அடங்குகின்றது என்று கிருஷ்ணர் குறிப்பிடுவதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். அவர் குறிப்பிடுவது பிரபஞ்ச கிருஷ்ணரை, பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வை, மனித உருவில் நாம் பார்க்கும் கிருஷ்ணரை இல்லை. இதை மிக ஆழமாகப் புரிந்துக்கொள்ள நாம் முயற்சிக்க வேண்டும்.

நெடுநாளாகவே, பேரண்ட வெடிப்புக் கொள்கையே பிரபஞ்சம் உருவானதை விளக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டது. ஒருமிகப் பெரியநெருப்புப்பந்து இருந்ததாகவும், அது வெடித்ததாகவும் இக்கொள்கை சொல்கின்றது. இந்த வெடிப்பிற்குப் பின் சிறிய பாகங்கள் குளிர்ச்சியாகி கோள்களாகவும், வால்நட்ச த்திரங்களாகவும், எரிகற்களாகவும் மாறின.

பெரிய பாகங்கள் நட்சத்திரங்களாகவும்

கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார்.

ஒவ்வொரு யுகத்தின் முடிவிலும், கல்பம் என சமஸ்கிருதத்தில் அழைக்கப்படுவதும் பொருள் ரீதியாக தெளிவாய்த் தெரிகிற பிரபஞ்சத்தின் எல்லா படைப்புகளும் அவரிடம் ஒன்றாகக் கலக்கின்றன என்கிறார்.

பெரிய வெடிப்புக் கொள்கையை (ஆண்ட் ஆஹய்ங் றிட்ங்ர்ழ்ஹ்) ஆராய்ந்தோம் என்றால், நாம் கேட்கும் முதல் கேள்வி, நெருப்புக் கோளம் எங்கிருந்து வந்தது? பெருவெடிப்புக் கொள்கையால் இந்த அடிப்படைக் கேள்விக்கு பதிலளிக்க முடியவில்லை. பிரபலமான விஞ்ஞானிகளால் கூட இந்தக் கேள்விக்கு இதுவரை பதிலளிக்க முடியாததை நீங்கள் பார்க்கலாம்.

ஆனாலும் கிருஷ்ணர், உள்உலக விஞ் ஞானி, இந்தக் கேள்விக்கு இந்தச் சுலோகங்கள் மூலம் பதிலளிக்கின்றார்.

வெற்றிடத்தில் ஏதோ ஒன்று இருக்கின்றது என்று அறிவியல் இப்போது நிரூபித்திருக்கின்றது. நுட்பமான சக்தி வடிவமான ஆகாசம் வெற்றிடத்தில் இருக்கின்றது. அறிவியல் இதை நிரூபித்திருக்கின்றது. அறிவியல் எப்படி ஆன்மீகத்தை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருக்கிறது என்பதை நீங்கள் பார்க்கமுடியும்.

மொத்த பிரபஞ்சமும் ஆகாசத்தால் உருவாக்கப்பட்டு, அது மீண்டும் ஆகாசமாகவே மாறுகிறது. வெளியில் நாம் பார்க்கக்கூடிய, தெளிவாகத் தெரிகிற பொருள்ரீதியான உலகம், இந்த நுட்பமான வடிவில் உள்ள சக்தியே நம்மால் பார்க்க முடிகிற பொருள் சார்ந்த உலகம் சக்தியின் மொத்த வடிவமே.

சக்தியின் மொத்த வடிவத்தையே நம்மால் பார்க்க முடியும். நமது உணர்வுக்கு உட்பட்டு இந்த மொத்த வடிவத்தையே நம்மால் உணர முடியும்.

கிருஷ்ணர் சொல்லும்போது, பொருள்களாகத் தெரிபவை எல்லாம் என்னையே அடைகின்றன என்கிறார். அதாவது பிரபஞ்ச உணர்வை அடைகின்றன என்ற பொருளில் குறிப்பிடுகின்றார்.

பொருள் சார்ந்த உலகம் அல்லது சக்தியின் மொத்த வடிவமாக நாம் பார்ப்பது தெளிவாய்த் தெரியும் நுட்பமான சக்தியே என்பதை நாம் புரிந்துக் கொள்ள வேண்டும்.

சிலர், நமது சொந்த உலகை நாமே உருவாக்குகின்றோம் என்று சொல்கின்றார்கள். இந்த வரிகள் ஆழமான பொருள் கொண்டவை.

நாம் பார்க்கின்ற இந்த உலகமோ அல்லது பிரபஞ்சமோ, நாமே உருவாக்கியதுதான்.

எல்லா உறவுகளும் நமது பாதுகாப்பின்மை அல்லது நமது ஆசைகளினால் உருவான வெளிப்பாடுகள் தான். யாரோ ஒருவரை நாம் தந்தை அல்லது தாய் என்று அழைக்கின்றோம். ஏனென்றால், நாம் சிறு குழந்தையாக இருக்கும்போது நம்மை கவனித்துக் கொள்ள ஒருவர் வேண்டியுள்ளது. நாம் வளர்ந்தவுடன் நம்மை கவனித்துக் கொள்ள மனைவியோ அல்லது வாழ்க்கைத் துணையோ தேவையாக இருக்கின்றது. நமக்கு வயதானப் பிறகு, நம்மை கவனித்துக் கொள்ள நம் குழந்தைகள் தேவைப்படுகின்றார்கள்.

நமது தேவைகள் அல்லது ஆசைகளின் அடிப்படையிலேயே நமது உலகத்தை உருவாக்குகின்றோம். ஞானமடைந்த ஒருவர் மட்டுமே உண்மையான சத்தியத்தை உள்ளபடியே பார்க்கிறார்.

ஒவ்வொன்றும் நமது பிரதிபிம்பமே என்பதை புரிந்துக் கொண்ட உடனே, நாம் ஞானமடைந்துவிடுகிறோம்.

நாமும், நம்மைச் சுற்றியுள்ள ஒவ்வொன்றும் ஒரே சக்தி அல்லது ஒரே விழிப்புணர்வின் பாகமே என்பதை உணர்ந்தவுடன், ஞானமடைந்துவிடுகின்றோம்.

இந்த இரண்டு சுலோகங்களிலும், கிருஷ்ணர் இந்தச் சத்தியத்தைத் தெளிவா கச் சொல்கின்றார். பொருள்களின் வெளிப்பாடு ஒவ்வொன்றும் அவராலேயே உருவாக்கப்படுகின்றது. அவரிடமே திரும்ப போய்ச் சேர்கின்றது. ஒவ்வொன்றுமே ஒரே சக்தி அமைப்பின் அல்லது பிரபஞ்ச உணர்வின் பாகமாக இருக்கிறது. கிருஷ்ணர் அவராலேயே படைக்கவும் முடியும், அழிக்கவும் முடியும் என்கிறார்.

இதன் பொருள் நாம் பார்க்கக்கூடிய இந்த உலகம், நாம் உணரக்கூடிய இந்த

| ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

அல்லது கொந்தளிக்கலாம். எந்தப் பொருளும் அதைப்போல நிரந்தரமாக தங்கியிருப்பதில்லை.

பொருள்கள்வாயிலாகதொடர்புகொண்டுநீங்கள்அடைந்தமகிழ்ச்சி, நேரத்தைக் கழிக்க உதவும் அனுபவமே என்பதும் உங்களுக்குத் தெரியும். எதுவும் எப்போதும் நீ டித்து இருப்பதில்லை. உணவாகட்டும், பாலுறவாகட்டும், ஒரு சம்பவமாகட்டும், அல்லது நீங்கள் நேசித்த அனுபவமாகட்டும், எதுவும் நீடித்திருப்பதில்லை. நீங்கள் அனுபவித்த மகிழ்ச்சியும், துக்கங்களும் அதிகரித்தும், குறைந்தும் வருவதை நீங்கள் அனுபவமாக உணரமுடியும். எதுவுமே நிரந்தரமானது இல்லை.

இது நிரந்தரமற்றது என்பதே இதன் பொருள். இது இறுதியான சத்தியமில்லை என்பதுதான் இதன் பொருள். இதற்கப்பால் ஒன்று இருக்கின்றது. அதுவே நிரந்தரமானது என்பதே இதன் பொருள்.

எதுவுமே நடக்காது, நடக்கவும் முடியாது. முதலில் உங்கள் பட்டறிவு சம்பந்தமானவற்றைத் துளையிட வேண்டும், ஏனென்றால் நாம் பார்வை பட்டறிவு சம்பந்தமானவை. நாம் அறிவு இதனுடன் வாதிட முடியாது.

பொருள்களின் நிலையற்ற தன்மையையும், தோன்றி மறைகிற பொருள் சார்ந்த அனுபவங்களையும் நம் பட்டறிவு ஏற்றுக் கொண்ட உடனே, அது ஆச்சரியப்பட ஆரம்பிக்கிறது. இதைத்தாண்டி நிரந்தரமான ஒன்று இருப்பதையும், காலத்தால் அழியாத ஒன்று இருப்பதையும் பார்த்து ஆச்சரியப்படுகின்றது.

எனது மேம்பட்ட தன்மையையும், எல்லாவற்றின் மீதான எனது மேலான ஆட்சியைப் பற்றியும் அவர்கள் தெரிந்துக் கொள்வதில்லை.

தவறான நம்பிக்கையால் திருப்திகொள்ளும் இவர்கள் பேயாகவும், நாத்திகம் பேசுகிறவர்களாகவும் இருக்கின்றார்கள்.

இவர்களது தவறான நம்பிக்கையால், இவர்களது விடுதலை அடையும் நம்பிக்கை, பலன் சார்ந்த மற்றும் அவர்களது பண்பட்ட அறிவு எல்லாமே பயனற்றுப் போகின்றன, முட்டாள் தனமாக மாறுகின்றன.

நாம் செய்கின்றவற்றில் பந்தப்பட்டு இருப்பது அல்லது பற்று கொண்டு இருப்பது நம்மைப் பற்றி உணர்ந்துக் கொள்வதில் ஒரு பெரும் தடையாக இருக்கின்றது.

இப்பிரபஞ்சத்தில் தான் பந்தப்படவே இல்லை என்று கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார்.

பிரபஞ்சம் படைக்கப்படும்போதும், அழிக்கப்படும்போதும் தான் பாதிக்கப்படுவதில்லை என்று கிருஷ்ணர் சொல்வதற்கு காரணம் இதுவே.

இவ்வளவு பெரிய நிகழ்வு தோன்றும்போது, தான் எந்த வகையிலும் பாதிக்கப்படுவதில்லை என்று கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார்.

மொத்த பிரபஞ்சமும் அவருக்கு அப்பாற்பட்டே உருவாக்கப்படுகிறது. மற்றும் அழிக்கப்படுகிறது. அவர் பாதிக்கப்படாவிட்டாலும் கூட, பிரபஞ்சத்தால் அவர் கட்டுப்படுத்தப் படவும் இல்லை. ஏனென்றால் அவர் வெறும் பார்வையாளராகவே இருக்கிறார்.

நமது தினசரி வாழ்க்கைச் சூழ்நிலையில் இதைப் புரிந்துக் கொள்ள வேண்டும்.

இருபத்தைந்து வருடம்

அதைக் கேட்ட பார்வையற்றவருக்கு மிகவும் ஆச்சரியம்.

அவர் மருத்துவரைப் பார்த்து ஐயா, அறுவை சிகிச்சைக்குப் பின் எனக்குப் பார்வை வந்துவிடும். என்னால் எதையும் நன்றாகப் பார்க்க முடியும் என்று கூறுவது எனக்குப் புரிகிறது. ஆனால் கைத்தடி தேவையில்லை என்று சொல்வதைத்தான் என்னால் புரிந்துக் கொள்ள இயலவில்லை என்று சொன்னான்.

இக்கதையில் கண்பார்வையற்றவர் தனது உடைமையான கைத்தடி மீது கொண்டுள்ள பற்றை நாம் பார்க்கலாம். அவர் தன்னால் நன்கு பார்க்க முடியுமென்று உணர்ந்தபின்னும் தனது கைத்தடியை விட்டுப் பிரிய முடியவில்லை. இதுபோல நாமும் தெளிவான பார்வையைப் பெற்றிருந்தும் கைத் தடி ஒன்றைப் பற்றிக் கொண்டுள்ளோம். நாம் குருடர்கள் இல்லை ; என்றாலும்கூட நாம் பொருள் சார்ந்த உடைமைகளுக்கும், உறவுகளுக்கும், உணர்வுகளுக்கும் கட்டுப்பட்டு இருக்கின்றோம்.

நம் வாழ்வில் காணப்படும் பல்வேறு வகையான பற்றுதல்கள் நம்மை எவ்வாறு கட்டிப் போட்டுள்ளன என்பதைப் பற்றி சற்று விரிவாகப் பார்ப்போம்.

நமது பொருள் சார்ந்த உடைமைகள் எல்லாம் பேராசையையோ அல்லது பயத்தையோ நம்முள் உருவாக்குகின்றது. நாம் அவற்றை இழந்துவிடுவோம் என்ற பயத்திலோ அல்லது அவற்றை மேலும் மேலும் அதிகமாகப் பெற வேண்டுமென்ற ஆசையிலோதான் நாம் இருக்கின்றோம். நாம் அவற்றை மேலும் மேலும் பெருக்கிக் கொள்வதையே நம் குறிக்கோளாகக் கொண்டு அவற்றைத் தேடியே எப்போதும் ஓடிக்கொண்டே இருக்கின்றோம். இயற்கையாக அதிகமாகப் பெற்றிருந்தால் நம்முள் அது அழிந்துவிடுமோ, அதை இழந்துவிடுவோமோ என்ற பயத்தையே ஏற்படுத்தும் என்பதே இயற்கை.

பொருள் சார்ந்த உடைமைகளின்மேல் நாமாகக் கொண்டுள்ள பற்றே பிரச்சினை. நாம் மீண்டும் மீண்டும் அவற்றை நாடிச் சென்று, தேடித் தேடி ஒருவரை மேற்கொண்டு வருவதால், நாம் யார் என்பதையே மறந்துவிடுகின்றோம். அதனாலேயே நம்மில் பலர் எலி ஓட்டத்திலேயே இருக்கின்றோம். அவர்கள் பணத்தையும், பங்களாக்களையும், வாகனங்களையும் சேர்ப்பதிலேயே தங்களது வாழ்க்கையை வீணடிக்கின்றார்கள். அவர்கள் மரணத்தின்போது தங்களது தவறுகளை நினைத்து மனம் வருந்தி, நாம் வாழ்வில் என்ன சாதித்தோம் என நினைத்து வியப்புறுகின்றனர்.

இதையே நமது பொருள்கள் சார்ந்த உடைமைகளின் மீதான பற்று நமக்கு அளிக்கின்றது. இது பேராசையையும், பயத்தையுமே விளைவிக்கின்றது. நமக்குத் தேவையான பொருட் செல்வத்தைப் பெறுவதையே வாழ்ாவின் இலட்சியமாகக் கொண்டுள்ளோம். நமக்குப் போதுமான செல்வமிருந்தும், நாம் அதோடு திருப்தி அடைவதில்லை. மேலும் மேலும் அவற்றையே விரும்பி நாம் மரணக் குழியில் விழும்வரை அவற்றை நோக்கியே ஓடுகின்றோம். இப்போது, நாம் அதை அதிகமாகப் பெற்றிருக்கும்போது, நமக்கு அதை இழந்து விடுவோமோ என்ற பயம் ஏற்படுகின்றது. ஏதோ நாம் பிறக்கும்போதே கொண்டு வந்த உடைமை போல நினைத்துக் கொண்டுபிடித்துக் கொள்கின்றோம்.

இது ஒரு வகையான பந்தம். (நாம் மக்களோடு பந்தப்பட்டு இருக்கின்றோம்) மற்றொரு வகையான பந்தமும் இருக்கின்றது. நாம் உறவுகளோடு வலிமையான பந்தத்தை உருவாக்கியுள்ளோம். நாம் மனிதர்களை உடைமையாக்கிக் கொள்ளத் துவங்குகின் றாம். தனது உடைமையாக்கிக் கொள்ளும் தன்மை வளரும்போது, நமக்குரியவர் எவரேனும் மரணமடைந்தால் நாம் பெரிதும் பாதிக்கப்படுகின்றோம். அவரையே நாம் முழுமையாகச் சார்ந்திருப்பதால் நமது முழு வாழ்வுமே அர்த்தமற்றதாகி விட்டதாக உணர்கின்றோம்.

உண்மையில் இவ்வகையான பந்தத்தில் நம்மைப் பற்றி மற்றவர் கூறும் கருத்துக்களை வைத்தே நாம் நம்மை வரையறுத்துக் கொள்கின்றோம். அவர்களது மதிப்பீடுகளைக் கொண்டே நாம் நம்மை அறிகின்றோம். அதனால், நம் உறவுகள் நமக்கு சக்தி அளிப்பதால் அவற்றை இறுகப் பற்றிக் கொள்கின்றோம். இந்த உறவுகள் நம்மைப் பற்றி நாமே வரையறுத்துக் கொள்வதற்கு உதவுகின்றது.

நாம் நம்முடைய சக்தியின் மூலம் என்று எவரை இறுகப் பற்றிக்கொண்டு

தொட்டியில் உருவாகும் நீர்க்குமிழிகளைப் போன்றது. அந்த நீர்க்குமிழிகள் தங்களுக்குள் தொடர்பற்றவை ; இணைப்பற்றவை. இருந்தாலும் நாம் நீண்ட தண்டு ஒன்றின் மூலம் அவற்றை இணைத்துள்ளோம். அதேபோல் நாமும் ஒரு தண்டோடு நம்மை நாமே இணைத்து அவற்றை அனுபவிக்கத் தொடங்குகின்றோம். இவ்வெண்ணங்களில் நாம் பங்குபெறத் துவங்கி அவை நம்மையே கட்டுப்படுத்துமளவிற்கு விட்டுவிடுகின் றோம்.

இதே விதியிலேயே நாம் நமது உணர்வுகளையும் கையாளுகின்றோம். நமது எல்லா சந்தோஷங்களுக்கும் எல்லா வரிகளுக்கும் ஒரு தண்டடை உருவாக்கியுள்ளோம். சந்தோஷத் தண்டடைவிட துக்கத்தண்டு நீளமானதாக இருந்தால் நாம் கஷ்டமான, துக்கமான வாழ்வு நமக்கு கிடைத்துள்ளது என்றும், அப்படி இல்லையென்றால் சந்தோச வாழ்வு கிடைத்துள்ளது என்று; முடிவுக்கு வருகின்றோம். இதை ஆழ பார்த்தோம் என்றால் ஒவ்வொரு வலியும் தொடர்பற்றதாக இணைப்பற்றதாக இருப்பதைப் பார்க்கலாம்.

உதாரணமாக, நீ இன்று உணரும் தலைவலிக்கும், போனவாரம் நீ அனுபவித்த தலைவலிக்கும் ஒரு தொடர்பும் இல்லை. அதேபோல் அதற்கும் சென்ற மாதம் உணர்ந்த தலைவலிக்கும் தொடர்பில்லை. ஆனால் நாம் என்ன செய்கின்றோம்? நாம் இவ்வனைத்தையும் இணைத்து நாம் எப்போதும் தலைவலியாலோ, ஒற்றைத் தலைவலியாலோ அவதியுறுகின்றோம் எனச் சொல்கின்றோம். இவை ஒவ்வொன்றும் தனித்தனி செயல்கள் என்பதை உணர தவறிவிடுகின்றோம். எல்லாத் துக்கங்களையும் ஒரே தண்டில் இணைத்து இறுதியில் ஒரு முடிவுக்கு வருகின்றோம்.

இதைப்போலவே, நாம் ஒரு சந்தோசமான அனுபவத்தைப் பெறும்போது, நாம் அதையே இறுகப் பற்றிக் கொள்ள விரும்பி அதையே மீண்டும் மீண்டும் அனுபவித்து வருகிறோம். அம்மகிழ்ச்சிக்கான மூலத்தைத் தொடர்ந்து தேடி அலைகிறோம். இது மீண்டும் நம்மை எலி ஓட்டத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறது.

தான் நடுநிலையானவர் என கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார். நாம் எப்படி இப்பற்றுதல்களிலிருந்து விடுபடமுடியும்? நமது பொருள் சார்ந்த உடைமைகளிலிருந்து விடுபடுதல் என்பது எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டுச் செல்வது இல்லை என்பதை

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

முக்கியத்துவத்தை அவரால் புரிந்துக் கொள்ள முடியுமென்று எண்ணுகின்றார்.

அர்ஜனன் இதைத் தெளிவாகப் பற்றிக்கொள்ள வேண்டும் என்று கிருஷ்ண பரமாத்மா விரும்புகின்றார். இந்த ஒரு பொருள் சார்ந்த உலகின் வெளிப்பாடு பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வினுடைய சக்தியின் வெளிப்பாடே.

இதுவே நம் தனிமனித விழிப்புணர்வை நம்முள் பிரதிபலிக்கின்றது. நாம் பார்ப்பதையும், பார்க்க விரும்புவதையுமே படைக்கின்றோம். நாம் எதை நம்புகின் றாமோ அதையே சத்தியம் என்று வெளிப்படுத்துகிறோம். இது எதுபோல என்றால், கண்ணாடி முன் நின்று உங்களையே நீங்கள் பார்ப்பது போல. உன் மனதிற்குள் என்ன இருக்கிறதோ அதுவே வெளியே பிரதிபலிக்கப்படுவதை நீங்கள் பார்க்கலாம்.

மேற்சொன்ன சத்தியம் நம்முள்ளும் பிரதிபலிக்கின்றது. நம்மை நாமே படைக்கவும், அழிக்கவும் செய்கின்றோம். நம் செயல்கள் அனைத்துமே நம் மகிழ்ச்சி, துக்கம், கற்பனைகள், வருத்தங்கள், உறவுகள் போன்றவை நம்மாலேயே படைக்கப்படுகின்றன. நாம் உயர்ந்த, உன்னதமான நிலையிலிருந்து பார்த்தால், முழு உலகையே தாக்கத்துக்கு உட்படுத்த முடியும். இதனால் நாம் எவ்வளவு சக்தி மிக்கவர்கள் என்பதையும், நம்முள்ளே இருக்கின்ற எவ்வளவு சக்தி வாய்ந்தது என்பதையும் கிருஷ்ணர் காட்டுகின்றார். நாம் இதை நம்பினாலும், நம்பாவிட்டாலும் இதுவே சத்தியம். நாம் எதையெல்லாம் பார்க்கின் றாமோ, உணர்கின்றோமோ, கேட்கின்றோமோ அவற்றையே நாம் படைக்கின் றோம். இதுவே ஆன்மாவின் சக்தி. ஆனாலும் நம்மால் கிருஷ்ணரின் வழியில் எல்லாவற்றையும் விடுபட இயலவில்லை.

நம் எண்ணங்களும் உள்மனதின் பேச்சுகளும் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை

ஏற்படுத்துகின்றன. பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு நம் எண்ணங்களுக்கேற்ப பதிலளிக்கின்றது. எல்லா ஞானிகளும் இதுபற்றி பேசிவருகின்றனர். நாம் எதை நினைக்கிறோமோ, எப்படி நினைக்கிறோமோ அது நம்மைச் சுற்றி நிகழும் நிகழ்வுகளில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.

நம்மில் சிலர் எப்போதும் மற்றவரை கடிந்துக்கொண்டும், கத்திக்கொண்டும் இருப்பதைப் பார்த்திருப்போம். மற்றும் சிலர் எப்போதும் தம் கால்களை ஆட்டி க்கொண்டு இருப்பார்கள். உள்மன அமைதியற்ற நிலையே இவற்றுக்கெல்லாம் காரணம். ஏதேனும் தவறு நிகழ்ந்தால் நாம் மற்றவரையே குறை சொல்கின்றோம். சி ன்னச் சின்னச் செயல்களால் கூட நாம் எரிச்சலடைகின்றோம். நம்முள்ளே அதிகமாக இருக்கின்ற அமைதியற்ற நிலையே இதற்குக் காரணம். இதற்கான காரணத்தை ஆழ்ந்தறியாமல் நாம் என்ன செய்கின்றோம்? நாம் மற்றவர் மீதே குற்றம் சுமத்துகின்றோம்.

நம்முள்ளே எதிர்மறையான எண்ணங்களும் செயல்களும் குடிகொண்டிருப்பதால், நம்மைச் சுற்றிலும் எதிர்மறைத்தன்மை இருப்பதை நாம் பார்க்க முடியும். எதிர்மறை எண்ணங்கள் நம்முள் இருப்பதாலேயே நாம் அவற்றை வெளிப்படுத்தி சிறு செயல்களுக்குக்கூட ஏமாற்றமடைகின்றோம். எரிச்சலடைகின்றோம். நமக்கான உலகை நாமே எவ்வாறு உருவாக்கிக் கொள்கிறோம் என்பதை உன்னால் உணர முடியும். நமது எண்ணங்களும், உள்மன பேச்சும் புறஉலகில் எதிர்மறையான விஷயங்களை உருவாக்குகின்றன.

நாம் குழந்தைகளை உற்றுநோக்கும்போது, அவர்கள் எப்போதுமே ஆனந்தமாக இருப்பதைப் பார்க்கலாம். ஒரு குழந்தை ஏமாற்றமடைவதையோ, எரிச்சலடைவதையோ நீங்கள் எப்போதாவது பார்த்திருக்கிறீர்களா? இல்லை. குழந்தைகள் சீட்டுக்கட்டு க்களைக் கொண்டு, அவற்றை ஒன்றன்மேல் ஒன்றாக சீராக அடுக்கி வீடு ஒன்றை உருவாக்குவதை நாம் பார்த்திருப்போம். அவ்விளையாட்டில் அவர்கள் முழுவதுமாக மூழ்கிவிடுவதையும் நாம் பார்க்கலாம். அப்போது சில சீட்டுக்கள் சரிந்து விழுந்தாலும் அதைப்பற்றி அவர்கள் ஏமாற்றமடைவதோ, மனவெறுப்படைவதோ இல்லை. மாறாக, அவற்றை மீண்டும் அடுக்க ஆரம்பித்து விடுவார்கள்.

குழந்தைகளுக்கு உள்ளுணர்வோ, கட்டுப்பாடுகளோ இல்லை. அதனால் அவர்கள் எப்போதுமே சந்தோசத்தையே வெளிப்படுத்துகிறார்கள். அவர்கள்

கிருஷ்ணர், நமக்கான உலகை நாமே உருவாக்கிக் கொள்வதாக இந்தச் சுலோகத்தின் வரிகளில் சொல்கின்றார். நம் பொருள் சார்ந்த உலகின் வெளிப்பாடுகள் எல்லாமே நம் ஆன்மாவே தவிர புறக்காரணிகள் எவையுமே காரணம் இல்லை.

அடுத்தசுலோகத்தில்கிருஷ்ண his சொல்கின்றார். நான் மனித உருவடையும்போது முட்டாள்கள் என்னை ஏளனம் செய்கின்றார்கள். அவர்கள் எனது இறுதியான, நிலையான இயற்கை அனைத்தையும்விட தானே மிக உயர்ந்த இறைசக்தி என்பதையும் அவர்கள் அறிந்து கொள்வதில்லை.

இங்கே கிருஷ்ணர் முட்டாள்கள் என்ற கடுமையான வார்த்தையை உபயோகிக்கின்றார். ஜீவன் முக்தி அடைந்த ஞானிகள் மனதிலிருந்து எழும் வார்த்தைகளை கூட்டியோ, குறைத்தோ சொல்லாமல் அப்படியே சொல்கின்றார்கள். அவர்கள் உண்மையை உள்ளது உள்ளவாறே பேசுகின்றார்கள். வழக்கமாக, சாதாரண மனிதர்கள் உண்மையைப் பேசாது, மற்றவரின் கருத்துகளுக்குப் பயந்து ஒட்டியோ வெட்டியோதான் பேசுகின்றார்கள்.

பொதுவாக நம் எல்லார் மனங்களிலும் மூன்று செயல்கள் நிகழ்வதை நாம் பார்க்கலாம். அவை, முதலாவதாக வார்த்தைகளை உருவாக்குவது, பிறகு அதை சீரமைப்பது கடைசியாக அதை வழங்குவது என்பன. அதாவது உருவாக்குதல், சீரமைத்தல் மற்றும் வழங்குதல். அறிந்த ஞானிகளிடையே இம்மூன்று செயல்களும் நடைபெறுவதில்லை. ஞானிகளின் மனதில் என்ன தோன்றுகிறதோ, அவை அப்படியே வெளிப்படுத்தப்படுகின்றார்கள்.

பல ஆன்மீக சொற்பொழிவுகளில் கலந்துகொண்ட ஒரு அமெரிக்க பல்கலைப் பேராசிரியர் என்னிடம், சுவாமிஜி! பல மணி நேரங்களாகத் தொடர்ந்து உரையாற்றிக் கொண்டே இருக்கின்றீர்கள். உண்மையில் நமது இணையதளத்தைக் காணும்போது, தினமும் இவ்வுலகில் எங்காவது உங்களது உரையாடல் நிகழ்ந்துக்கொண்டே இருக்கின்றது. கடந்த இரண்டரை ஆண்டுகளில் ஒருநாள்கூட ஆன்மீக நிகழ்வு நடைபெறாமல் இருந்ததே இல்லை. எப்போதும் ஏதோ ஒரு நிகழ்ச்சி நடைபெற்றுக்கொண்டேதான் இருக்கின்றது. சில நிகழ்ச்சிகள், சில சொற்பொழிவுகள் என ஏதோ ஒன்று நடந்துக்கொண்டேதான் இருக்கின்றது.

| ‘சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

எதைப்பற்றி பேசினாலும் அது எனது அனுபவத்திலிருந்து வருவதால், எனக்குத் தயாராகுதல் என்பதே தேவையற்ற ஒன்றாகின்றது. மேலும் அதற்கு ஒத்திகையும் எனக்குத் தேவையில்லை. அதனால் தயாராகுதல் என்பது தேவையற்றது.

நான் மேலும் ஒன்று கூறுகிறேன்.

மக்கள் ஏன் பலர் முன்னிலையில் பேச அச்சமடைகின்றனர்? அதற்காக ஏன் அவர்கள் மீண்டும், மீண்டும் தயாரித்துக் கொண்டும், ஒத்திகை பார்த்துக் கொண்டும் இருக்கின்றார்கள். தாங்கள் நினைப்பதே அப்படியே பேசிவிடுவோமோ என்ற பயம் அவர்களுக்கு இருக்கின்றது. அவர்கள் தம் மனதிலிருந்து தோன்றுவதை உள்ளது உள்ளவாறே சொல்வதை அவர்கள் விரும்புவதில்லை. அவர்கள் பளபளப்பான (மேம்போக்கான), நாகரிகமான, சரியான வார்த்தைகளை மட்டுமே வெளிப்படுத்த விளைகின்றார்கள். தவறிக்கூட உள்மனதில் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்திவிடக்கூடாது என்பதற்காகவே அவர்கள் திரும்பத் திரும்ப தம்மை தயார் செய்து கொள்கிறார்கள்.

எந்தவொரு மனிதனின் வார்த்தைகள் மட்டுமில்லாது உள்பேச்சால் தூய்மையாக இருக்கின்றதோ அவனது சிந்தனைகளும் தூய்மையடைகின்றன. அப்படிப்பட்ட ஒருவனால் மிகவும் தளர்வாக மக்கள் கூட்டத்தில் பல மணி நேரங்கூட இலகுவாகப் பேசமுடியும். அப்படி உரையாற்றும்போது, அவ்வுரையானது மிக எளிமையாகவும், சாதாரணமாகவும் இருக்க வேண்டுமெனில், நமது உள் இருப்பு மிகத் தூய்மையாக இருப்பது தேவையாகின்றது. அந்நிலையை அடைந்த பின்னரே நம் மனதில் தோன்றுவதை அப்படியே வெளிக்கொண்டு வரமுடியும். நம் மனநிலை மிகத் தளர்வாக இருக்கமுடியும். நாம் தொடர்ந்து நம் வார்த்தைகளைச் சுருக்கவும், விளக்கவும் மட்டுமே முடியும்.

பேசும்போது, வார்த்தைகளை ஒட்டியும், வெட்டியும் பேசினால், நம்மால் அரைமணி நேரமோ அல்லது ஒரு மணிநேரமோ மட்டுமே பேச முடியும். அதற்குப்பிறகு நாம் சோர்ந்து விட்டதாக உணர்வோம். நம்மால் அதே சக்தியை வெளிப்படுத்த முடியாது. பேசும்போது வார்த்தைகளை ஒட்டியும், வெட்டியும் பேசுபவர்களுக்கு பேச்சு க்களை என்பது பெரும் சவாலான வேலையாகிவிடும். அவர்களால் எளிமையாகவோ, சந்தோஷமாகவோ இருக்க முடியாது. கொள்ளவே விரும்புவதில்லை.

அந்த ஜீவன் முக்த குரு உயிருடன் வாழும்வரை மக்கள் அவரை விட்டு விலகியே இருக்கின்றார்கள். ஆனால் அஞ்ஞானி உடலை விட்டுச் சென்ற பிறகு, அனைவரும் அவ்விடத்திற்குச் சென்று, பூக்களை அர்ப்பணிப்பு போன்ற பல செயல்களில் ஈடுபடுகின்றார்கள். இது பல ஞானிகளுக்கு நேர்ந்த ஒன்று. உதாரணமாக, இயேசு கிறிஸ்து சிலுவையில் அறையப்பட்டுக் கொல்லப்பட்டார். பகவான் இராமகிருஷ்ணர் பைத்தியக்கார குருவாகவே கருதப்பட்டார். பகவான் இராமகிருஷ்ணர் பரவசநிலையில் இருப்பதை அவர் போலியாக அப்படி நடித்து கொள்கிறார் என்று சொல்வது வழக்கமாக இருந்தது.

நீங்கள் எப்போது கொல்கத்தா சென்றாலும் பகவான் இராமகிருஷ்ணர் வாழ்ந்த தட்சிணேஸ்வரத்தில் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் வழிபடுவதைக் காண முடியும். இப்போது இவ்வுலக மக்கள் அனைவரும் இராமகிருஷ்ண மடங்களுக்குச் செல்கின்றார்கள். தற்போது தட்சிணேஸ்வரம் முக்கிய புனிதச் சுற்றுலா மையமாக மாறியுள்ளது. மக்கள் இராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரை வழிபட்டு வருகின்றார்கள். அவரது திருவுருவப்படத்தை வீடுகளிலும் தங்களோடும் வைத்துக் கொள்கின்றார்கள்.

காலங்கள் பல சென்றாலும் எதுவுமே மாறவில்லை என்பது நீங்கள் பார்க்கலாம். உண்மையில் அது மிகவும் மோசமாகிக் கொண்டே வருகிறது. மக்களின் விழிப்புணர்வு நிலையானது சினிமாவினாலும், தொலைக்காட்சியாலும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. பகவான் இராமகிருஷ்ணர் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தபோது சி னிமாவும், தொலைக்காட்சியும் இல்லை. அப்படியிருந்தும் அவர் பைத்தியம் என சொல்லப்பட்டார். மக்கள் அவரை ஏளனம் செய்தார்கள். நாம் நூற்றாண்டுகள் கடந்த நிலையிலும் தேவையற்ற பல விஷயங்கள் நம்மை உறுதியாகத் தொடர்ந்து தாக்கினாலும், இன்றும் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் தட்சிணேஸ்வரத்திற்குச் சென்று வருகின்றார்கள். அவர்கள் அவரை வழிபடுவதோடு, அவரை கடவுளின் பிரதிநிதியாகவே, கடவுளாகவே கருதுகின்றார்கள். அவரை கடவுளாகவே வழிபடுகின்றார்கள்.

நான் பிடதியிலுள்ள ஆசிரமத்தில் இருக்கும்போது, மக்கள் பல யூகங்களோடு என்னிடம் வருகின்றார்கள். அவர்கள் நான் பேசுவது, உடை அணிவது பற்றியும்

இருபத்தைந்து வருடம் அகந்தையில் நாம் செய்யும் சிறு செயலானது, நம்மை ஒரு ஞானியை இழக்கச் செய்யும் என்பதைத் தயவுசெய்து தெளிவாக உணர்ந்துகொள்ளுங்கள். நம் மனம் அதை ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. அது நமது அகந்தையைத் தூண்டி அந்த ஞானியிடமிருந்து நம்மை விலக்கி வைக்கிறது. நம் இருப்பு அதை விரும்பினாலும், நம் மனதும அகந்தையும், நமக்கும் ஞானிக்குமிடையில் ஒரு பெரிய கேள்விகளால் ஆனச் சுவரை எழுப்பிவிடுகின்றன. ஞானி சொல்வதையெல்லாம் காரண காரியத்தோடு அணுக நினைக்கின்றோம். ஒரு குரவை நாம் அணுகும்போது நம்மில் தொடர் உள்மன பேச்சு கள் இருந்தால் நம் மனதும் அகந்தையும் நம் இருப்பை எடுத்துக் கொள்வதால் நாம் நல்லதொரு சந்தர்ப்பத்தை இழந்துவிடுகின்றோம்.

மற்றொரு விசயம் என்னவென்றால் தங்கள் குரு அவரே என்று கண்டுகொள்வீர்கள். அவர் சொல்வதெல்லாம் தங்களுக்கு நன்மையே செய்யும் என்று தெரிந்தும்்கூட அவர்கள் தப்பிவிடகின்றார்கள். அவர்கள் அவ்விடத்தை விட்டு ஓடுபவராகவோ அல்லது அவரைச் சந்திக்காதிருப்பதற்கு மன்னிப்பு கேட்பவராகவோ இருக்கின்றார்கள். இது ஏன் நிகழ்கிறது என்றால், அந்த ஞானியால் தங்களை ஊடுருவி மனதிலிருப்பதைப் பார்க்க முடியும் என்பதுதான். தங்களுக்குள் எண்ணக் குழப்பங்கள் உருவாகி இருக்கின்றன என்பதை மற்றவர்கள் தெரிந்துக் கொள்வதை அவர்கள் விரும்புவதில்லை.

ஞானமடைந்த குரு அவர்களுக்குள் இருப்பதைத் தெரிந்து கொள்வார்கள் என்று பயப்படுகின்றார்கள். அந்த இரஸ வாதத்திலிருந்து தப்பிக்கவே நினைக்கின்றார்கள்.

ஒரு ஞானி இவ்வுலகிற்கு ஏன் வந்தார் என்பதை நாம் உணர்ந்துகொள்ள வேண்டுமு; இதை நாம் புரிந்துக் கொண்டால் நாம் முட்டாள்களாக இருக்க மாட்டோம். நாம் அவரை இழப்பதோ அல்லது அவரைக் கண்டு ஓடுவதோ வேண்டாம். ஒரு ஜீவன் முக்த ஞானி என்றால் என்ன என்று நாம் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும். இதை நாம் உணர்ந்துகொண்டால், நமக்கும் அந்த ஞானிக்கும் இடையேயுள்ள தடைகளைத் தகர்க்க முடியும்; நம் இருப்பு அந்த ஞானியின் சக்தியை அனுபவிக்கவிட வேண்டும்.

பகவான் இராமகிருஷ்ணர் சொல்லும் ஒரு சின்னக் கதை

மூன்று மனிதர்கள் ஒரு கிராமத்தினருகே நடந்து செல்கின்றார்கள். மூவரும் மறைந்து கிடக்கும் நோக்கம் வேறொன்றுமில்லை.

அன்பர்கள் என்னிடம் ஏராளமான கேள்விகளைக் கேட்கின்றார்கள். நான் அவர்களுக்குப் பதிலளிப்பதன் மூலம் நான் ஏதோ பலனடைவதாக அவர்கள் நினைக்கின்றார்கள். நான் அவர்களைத் தியான வகுப்பில் கலந்துகொள்ள அறிவுறுத் தினால், நான்பணம் பண்ணுவதாகநினைக்கின்றார்கள். நான்அவர்களைசன்னியாசியாக மாற்ற விரும்புவதாக நினைத்துக் கொண்டு அவர்கள் ஓடிவிடுகின்றார்கள். ஒரு ஞானி அதற்கெல்லாம் அப்பாற்பட்டவர் என்பதை அவர்கள் புரிந்துக் கொள்வதில்லை. அவர்கள் தங்களது அறியாமையினால்தான் ஞானியுடன் இணைந்திருக்கும் வாய்ப்பை இழக்கின்றார்கள்.

குளிர்ச்சியான, பனி படர்ந்த இடத்தில் ஒரு பாம்பு உறைந்து போய், ஒரு மரக்குச்சி போல படுத்துக் கிடந்தது. அந்த வழியாகச் சென்ற ஒரு பார்வையற்ற மனிதர் பாம்பினால் இடறி விழுந்து அதை எடுத்துக் கொண்டார். எனக்கு ஒரு நல்ல ஊன்றுகோல் கிடைத்தது என்று மகிழ்ச்சிடியோடு நினைத்துக் கொண்டார்.

அந்த வழியாகச் சென்ற ஒரு ஞானகுரு இவர் செய்வதைப் பார்த்து எச்சரித்தார். ஐயா, இது ஊன்றுகோல் இல்லை. இது ஒரு பாம்பு. சீக்கிரம் சூரிய வெளிச்சம் வந்துவிடும். சூரியன் வந்தவுடன் பாம்பு உறைபனியில் இருந்து விடுபட்டு, சாதாரண நிலைக்கு வந்துவிடும், உன்னைக் கடித்துவிடும் என்றார்.

பார்வையற்றவரோ, ஞானகுருவின் அறிவுரையை ஏற்காமல் விட்டுவிட்டார். ஞானகுரு தன்னுடைய ஊன்றுகோலை எடுத்துச் செல்ல முயற்சிப்பதாகவும், நினைத்துக் கொண்டார். தொடர்ந்து ஊன்றுகோலைப் பிடித்துக் கொண்டே இருந்தார்.

சூரியன் வந்தவுடன், பாம்பு அவரைக் கடித்துவிட்டது. ஞானி சொன்ன உண்மையை அவர் சாகும்போதுதான் உணர்ந்தார். இதைப்போலவே ஞானிகள் எப்போதெல்லாம் மனித குலத்தைக் காப்பாற்ற முயற்சிக்கிறார்களோ, அப்போது மக்கள் அவர்களது அறியாமையாலும், சந்தேகங்களாலும் அவரை ஏற்றுக் கொள்ளாமல், தங்களது வாழ்க்கையை நரகமாக்கிக் கொள்கின்றார்கள். நீங்கள் ஒரு ஞானகுருவை தவற விட்டால், நீங்கள் ஒரு முட்டாள். ஒரு ஞானியும் மற்ற மனிதரைப் போன்றவரே என்று நமது அகங்காரத்தினால் நினைத்தோம் என்றால் சத்தியத்தைதத் தெரித்துக் கொள்ளும சந்தர்ப்பத்தையும, இழந்துவிடுகின்றே றாம். ஞானமடையும் வாய்ப்பையும் இழந்துவிடுகின்றோம்.

கேள்வி :சுவாமிஜி, என்னையே பின்பற்று, நானே கடவுளுக்கெல்லாம் முதன்மையாய் இருக்கிறேன் என்று கிருஷ்ணர் என்ன பொருளில் சொல்கின்றார்?

நீங்கள் குருவை பின்பற்றாவிடில், நீங்கள் உங்கள் சம்ஸ்காரங்களைப் பின்தொடருவீர்கள்.

நீங்கள் உங்கள் அகங்காரத்தைப் பின் தொடர்வீர்கள்.

நீங்கள் என்னைப் பின்பற்றுங்கள் அல்லது கிருஷ்ணரைப் பின்பற்றுங்கள் என்று நாம் சொல்வது ஆறு அடி உயரமுள்ள நித்யானந்தரையோ அல்லது கரிய நிறமுடைய கிருஷ்ணரையோ பின்பற்றுங்கள் என்று நாம் சொல்லும் பொருளில் இல்லை.

இதன்பொருள், பிரபஞ்ச கிருஷ்ணர் அல்லது நித்யானந்தர், அதாவது நிலையான ஆனந்தம், அல்லது பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வைப் பின்பற்றுங்கள் என்பதுதான்.

கிருஷ்ணருடைய பக்தர்கள் குழு ஒன்று இந்தியாவில் உள்ள நமது ஆஸ்ரமத்தைப் பார்வையிட வந்தது. தமது சத்சங்கத்தின்போது, அவர்கள் கீதையில் கிருஷ்ணர், அவரே மகோன்னதமான தனித்தன்மை வாய்ந்தவர் என்று சொல்கின்றார். கிருஷ்ணரும், நீங்களும் ஒரே தளத்தில் இருக்கின்றீர்கள் என்று நீங்கள் எப்படிச் சொல்ல முடியும்? எனக் கேள்விகள் கேட்டார்கள்.

இப்படிப்பட்டவர்கள் அவர்களை தாங்களே கிருஷ்ணருடைய பக்தர்கள் என்றும் கீதையைப் பலமுறை படிப்பதற்கு உரிமை உடையவர்கள் என்றும் சொல்லிக் கொள்கிறார்கள். ஆனால் கிருஷ்ணர் உபதேசித்த வார்த்தைகளின் மொத்த சாரத்தைப் புரிந்துக் கொள்ள தவறிவிடுகின்றார்கள். கிருஷ்ணருடைய உடல்ரீதியான வடிவத்தில் ஒட்டிக் கொள்கின்றார்கள். அவருடைய பெயர்களிலும், வார்த்தைகளிலும் ஒட்டிக்

| ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

கொள்கின்றார்கள்.

நாம் மக்களுக்குச் சொல்கின்றோம், கிருஷ்ணரும், இயேசுவும் சந்தித்தால் அவர்கள் ஒருவரை யொருவர் கட்டித் தழுவிக் கொள்வார்கள். ஆனால் கிருஷ்ணருடைய பசுக்களும், இயேசு வின் ஆடுகளும் ஒன்றையொன்று பார்த்தால் ச ண்டையிட்டுக் கொள்கின்றன.

எப்படியென்றாலும், கிருஷ்ணரின் கூற்றுப்படி, வாழும் ஞான குருமார்களைத் தவறவிட்டவர்கள். முட்டாள்களே, அவர்களின் அகங்காரத்தின்படி சென்றால், அவர்கள் ஒரு அருமையான சந்தர்ப்பத்தை இழந்துவிடுவார்கள். பிறப்பு, இறப்பு சுழற்சியில் அவர்கள் மீண்டும் விழுந்துவிடுவார்கள்.

மேலும், யாராவது ஒருவர் ராமா, ராமா, ராமா என்று ஒரு மில்லியன் தடவை உச்சரித்தாலும், அது அவர்கள் விதலை அடைந்ததாகப் பொருள் ஆகாது.

நிறையபேர் ஏதாவது மந்திரங்களை உச்சாடனம் செய்துகொண்டே இருக்கின்றார்கள். இப்படி உச்சரிப்பதைப் பெருமையாகக் கொள்கின்றார்கள். அவர்கள் 1008 பெயர்களை உடைய விஷ்ணுவின் விஷ்ணு சகஸ்ரநாமத்தைப் படிக்கின்றார்கள். அவர்கள் மக்களிடம், நான் இதைப் படிக்கின்றேன், அதைப் படிக்கின்றேன் என்று சொல்லிக் கொள்கின்றார்கள்.

ஆனாலும், அவர்களுக்குப் பின்னால் இருக்கும் யாரேனும் ஒருவர் வீண்பேச்சில் ஈடுபட்டால், ஒரு காது வீண்பேச்சையும் கவனிக்கின்றது.

அவர்கள் மந்திரங்களை உச்சாடனம் செய்கின்றார்கள். ஆனாலும் காதுகள் வீண்பேச்சு பேசுவதைக் கவனிக்கின்றன. அவர்களது உடலும் மனமும் மொத்தமாக தொடர்பை இழக்கின்றன.

சிலர் மந்திர உச்சரிப்பை நிறுத்திவிட்டு அவர்களின் மதிப்புமிக்க ஆலோசனைகளை வீண்

இருக்கக்கூடாது. கடவுளின் பெயரை மக்களுக்குக் காட்டிக் கொண்டோம் என்றால், அது நேரத்தை வீணாக்கும் செயலைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை.

கோயில்களுக்கு ஆயிரக்கணக்கில் நன்கொடை கொடுத்தால் சொர்க்கத்தை அடைந்துவிடலாம் என்று மக்கள் நினைக்கின்றார்கள். சுயநலத்தோடு தான் அவர்கள் கோவில்களைக் கட்டுகிறார்கள்.

நமது செயல்பாடுகளின் குறிப்பை வைத்துக் கொண்ட யாரும் சொர்க்கத்தின் வாசல்களில் காத்துக் கொண்டிருப்பதில்லை என்பதில் தெளிவாய் இருங்கள்.

நம்மால் கோயில்களைக் கட்ட முடியும், கோவில்களுக்கு நன்கொடையும் வழங்க முடியும். இவற்றைச் செய்யும்போது பக்தியுடன் செய்யுங்கள், நன்றியுணர்வோடு செய்யுங்கள். கோயில் கல்வெட் டுகளில் நம் பெயர் பொறிக்கப்படவேண்டும் என்பதற்காகச் செய்யாதீர்கள். அகங்காரம் நம்மை வழிநடத்த அனுமதிக்காதீர்கள்.

கிருஷ்ணர், தனது வடிவத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொள்ளவில்லை. அவரது சக்தியைப் பின்பற்றவே நம்மைக் கேட்டுக் கொள்கிறார்.

அவரை நாம் உள்வாங்கி, அவரை உள்முகப்படுத்தி, அவரைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்பதையே விரும்புகின்றார்.

புத்தர் சொல்லும் புத்தம் சரணம் கச்சாமி, என்பது புத்தரின் ஸ்தூல வடிவத்தைக் குறிக்கவில்லை. புத்தரின் ஞான சக்தியையே குறிக்கின்றது. தம்மம், புத்தரின் போதனைகளை தீவிரமாக மேற்கொள்வதன் மூலம் ஞானசக்தியைப் பின்பற்றுவது. சங்கம் அவருடைய சங்கத்தில் சேவை செய்வது.

கிருஷ்ணருடைய விழிப்புணர்வைப் புரிந்துக் கொண்டு அவரைப் பின்பற்றுங்கள். அவரது வடிவத்தைப் பற்றிக் கற்பனையாகப் புரிந்துக் கொண்டு பின்பற்றாதீர்கள்.

கிருஷ்ணருடைய உணர்வைப் போன்றதே, சிவன் உணர்வு, புத்தரின் உணர்வு, கொண்டார்கள். கடவுளே பணம் சம்பாதிப்பதற்காக நாங்கள் நகரத்திற்கு செல்கின்றோம். நாங்கள் செல்வந்தாகுவதற்கு தயவு செய்து உதவி புரியுங்கள். ஒரு வருடத்திற்குள் நாங்கள் செல்வந்தாசிவிட்டால், எவ்வளவு சம்பாதித்தோமோ, அதில் சரிபாதியை உங்களுக்கு காணிக்கையாகக் கொடுக்கிறோம். நாங்கள் அந்தப் பணத்தை கோவில் உண்டியலில் போட்டுவிடுகிறோம். அவர்கள் கடவுளிடம் வியாபார உடன்படிக்கை, இலாப பரிமாற்ற ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டார்கள்.

நகரத்திற்கு சென்ற அவர்கள் வியாபாரம் ஒன்றைத் தொடங்கினார்கள். ஒரு வருடம் சென்றது. அவர்களுக்கு வியாபாரத்தில் நல்ல லாபம் கிடைத்து, கோடி ரூபாய்களைச் சம்பாதித்தார்கள். அவர்கள் மூவரும் கடவுளுக்குக் கொடுத்து இருந்த வாக்குறுதியை நினைவில் வைத்து இருந்தார்கள். அதை நிறைவேறுவதற்காக திரும்பவும் கிராமத்திற்கு வந்தார்கள்.

கிராமம் திரும்பும் வழியில், தங்கள் ஒவ்வொருவரின் பங்கும் எவ்வளவு, என்று கணக்குப் போட்டுக் கொண்டு வந்தார்கள். ஒரு கோடி ரூபாய் என்பதின் மதிப்பு மிகவும் பெரியது. கடவுளுக்கு ஐம்பது சதவிகிதம் கொடுத்து விட்டால், தங்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் எவ்வளவு கிடைக்கும் என்று நினைத்து இருந்தார்கள்.

கிராமத்தை அடைந்தவுடன், கோவிலுக்கு செல்வதற்கு முன், மூன்று பேரில் ஒருவர் சொன்னார், கடவுளுக்கு இவ்வளவு பெருந்தொகை எதற்காக தேவைப்படுகிறது. எப்படியானாலும் அவர் ஏற்கனவே மிகப்பெரிய செல்வந்தர். அவரிடம் நமக்கு உள்ள பக்தியை, நன்றியை வேறு ஏதாவது வழியில் காட்டலாமே!

உடனே மற்ற இருவரும் இதற்கு சம்மதித்தார்கள். பாருங்கள். மனித மனம் எப்படி வேலை செய்கின்றது. அவர்கள் தங்களிடம் எதுவும் இல்லாதபோது கடவுளுக்குக் கொடுக்க வேண்டும் என்று நினைத்தார்கள். இப்போது கடவுளிடம் இருக்கின்றது. ஆனால் விட்டுக் கொடுக்கத்தான் மனம் இல்லை.

முடிவாக அவர்கள் ஒரு திட்டத்துடன் வந்தார்கள். அவர்கள் கடவுளிடம் சொன்னார்கள். கடவுளை நாங்கள் ஒரு வட்டம் போடுகின்றோம். எல்லா பணத்தையும் மேலே தூக்கிப் போடுகின்றோம். எவை எவையெல்லாம் இந்த வட்டத்திற்குள் விழுகின்றதோ அவை எங்கள் மூவருக்கும் சொந்தம். எவையெல்லாம் வட்டத்திற்கு வெளியில் விழுகிறதோ அவற்றை உங்களுக்கே காணிக்கையாக்குகிறோம்.

மறுபடியும் நினைக்கத் தொடங்கினார்கள். அவர்கள் பணத்தை மேலே போடும்போது அதிகமான அளவு பணம் வட்டத்திற்கு வெளியில் விழும்! என்று, மறுபடியும் இப்போது அவர்களின் பேராசை செயல்படத் தொடங்கியது. உடனே நினைத்தார்கள். வேண்டாம் இது சரியான திட்டம் இல்லை. அதனால் அவர்கள் திட்டத்தை மறுபடியும் மாற்றத் தொடங்கினார்கள். அவர்கள் சற்றுப் பெரிய வட்டம் உருவாக்கி அதற்கு உள்விழுவதைக் கடவுளுக்குக் கொடுக்கலாம் என்று முடிவு செய்தார்கள். ஆனால் அதுவும் சரியாக தெரியவில்லை. அதிக அளவு பணம் வட்டத்திற்குள் விழுமே என்று நினைக்கத் தொடங்கினார்கள். அவர்கள் இப்படி விவாதித்துக் கொண்டு இருக்கும்போதே அவர்களுள் ஒருவர் மேலே பார்த்துச் சொன்னார். கடவுளே! நீங்கள் அங்கு உட்கார்ந்துக் கொண்டு இருக்கின்றீர்கள். உங்களுக்கு எவ்வளவு பணம் தேவை என்று உங்களுக்கே தெரியும். நாங்கள் எங்கள் பணம் மொத்தத்தையும் மேலே தூக்கி எறிகின்றோம். உங்களுக்கு தேவையான அளவு பணத்தை நீங்கள் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். மற்றவை, மீதமானவை கீழே விழுவதை நாங்கள் எடுத்துக் கொள்கிறோம்.

நம்முடைய பக்தி இப்படித்தான் இருக்கின்றது. நாம் வியாபார திட்டங்கள்தான் போடுகிறோம். பக்தி செலுத்துவதில்லை. நாம் பக்தியுடன் கடவுளிடம் பிரார்த்தனை செய்வதில்லை. நாம் என்னென்ன கேட்டுக் கொண்டு இரக்கிறோமோ அவற்றை எல்லாம் கடவுள் கொடுத்துக் கொண்டே இருக்கும் வரை அவரை நாம் நம்முடைய கடவுள் என்று ஏற்றுக் கொள்கிறோம். அப்படி தரவில்லை என்றால் அவரை நாம் கடவுளாக ஏற்பதில்லை. நம்முடை பிரார்த்தனைகள் மூலம் கடவுளின் மேல் நமக்கிருக்கும் பக்தி, நன்றி உணர்வு, அன்பு யாவும் வெளிப்படவேண்டும்.

கிருஷ்ணன், ராமன் இவர்களுடைய மகாபக்தர்கள் எல்லோரும்

அனைத்து மந்திர உபாசனைகளிலும் அவன் பெயரே உச்சரிக்கப்பட்டது. ஆனால் ஹிரண்யகசிபுவின் மகன் பிரகலாதன் கடவுள் விஷ்ணுவின் உன்னதமான பக்தன். அவன் வயதில் மிகச் சிறியவன். ஆனாலும், விஷ்ணுவின் மேல் அவனுக்கு இருந்த பக்தி மிகவும் ஆழமாக இருந்தது.

பிரகலாதனின் தந்தைக்க அவனின் இந்த செயல் சந்தோஷம் தரவில்லை என்பது வெளிப்படையாக தெரிந்தது. இரண்யகசிபுதன்மகனுக்கு எடுத்துரைத்து அவனை மாற்ற முயற்சி செய்தான். ஆனால், அதனால் எந்த பயனும் விளையவில்லை. ஹிரண்யகசிபு பிரகலாதனிடம் பேசப்பேச, பிரகலாதனனி; பக்தி மேலும் உத்வேகமாக மாறியது. அதற்குப் பின் ஹிரண்யகசிபு, பிரகலாதனைப் பல்வேறு வழிகளில் கொல்வதற்கு முயற்சி செய்யத் தொடங்கினான். விஷ்ணுவை பிரகலாதன் மிக மேன்மையான முறையில் வழிபாடு செய்து வருவதால், அவனின் பக்தியின் உயர்வினால், விஷ்ணுவே அவனை ஒவ்வொரு ஆபத்திலிருந்தும் காத்து வந்தார். பிரகலாதனின் ஒவ்வொரு க்ஷணமும், ஒவ்வொரு ஸ்வாசமும் விஷ்ணுவையே வழிபடுதில் கழிந்தது. அவனின் பக்தி எந்த அளவு உயர்வாக இருந்தது என்றால், தன்னைக் கொல்வதற்கு முன்பு கூட, அவன் விஷ்ணுவிடம் நன்றி உணர்வுடனும், அன்புடனும் பிரார்த்தனை செய்து வந்தான். அவனுடைய பக்தியின் ஆழமானது, தன்னைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்று விஷ்ணுவிடம் வேண்டிக் கொள்ளாமல் ஆழ்ந்த சரணாகதி நிலையில் இருந்தது. இந்த கதையானது நரசிம்ம அவதாரம் என்னும் விஷ்ணுவின் ஒரு அவதாரத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிடுவது. இந்த அவதாரத்தில் விஷ்ணுவானவர் பாதி சிங்கமாகவும், பாதி மனிதனாகவும் இருப்பார்.

கிருஷ்ணர் தன்னை மக்கள் வழிபடும் வழிகளை அர்ஜுனனிடம் விவரிக்கிறார். இங்கே இவர் ஞானத்தைப் பற்றி, அறிவைப் பற்றி பேசி இருக்கின்றார்.

என்னை வழிபாடு செய்பவர்கள் ஞானத்தை அடைந்து அறிவின் பாதையைப் பின்பற்றி அதை வெளிப்படுத்துவார்கள்.

ஒரு சின்ன கதை

ஒரு தத்துவ மேதையாளர் ஒருவர், தன்னிடம் இருந்த ஒரே ஒரு ஜோடி

|

இருபத்தைந்து வருடம் | ‘ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

அதைப்பற்றிய குறிக்கோள் சரியானதாக இருக்க வேண்டும். தங்களுக்கு எவ்வளவு அறிவு உள்ளது என்று மற்றவர்களுக்கு காட்டிக் கொள்வதற்காக அந்த விவாதம் நடைபெற்றால் அது முழுமையான அகந்தையின் வெளிப்பாடு தெளிவாகப் புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். நமக்கு எத்தகைய அறிவு இருக்கின்றது என்பதைப் பற்றிய பெருமை பேசிக் கொண்டிருந்தால், அந்த அறிவால் எந்தவிதமான பயனும் இல்லை.

வேதநூல்களால் நாம் பெற்ற அறிவு நமக்கு பயனுடையதாக வேண்டும் என்றால் அந்த அறிவு நமக்கு அனுபவமாக மாறவேண்டும். நாம் கற்ற அறிவைப்பற்றி வாக்குவாதம் செய்வதை விட்டுவிட்டு, அதைப்பற்றி மற்றவர்களுடன் கலந்துரையாடல் செய்வதை விட்டு விட்டு, அதை மற்றவர்களிடம் பெருமைகாட்டிக் கொள்வதை விட் டுவிட்டு, தினசரி வாழ்க்கையில் அந்த அறிவை பயன்படுத்த வேண்டும். அறிவால் ஏற்படும் பலன்களை நாம் முதலில் பெற வேண்டும். அதை அனுபவமாக உணரவேண்டும். அதன்பிறகுதான் அதனைப் பற்றி பேசுவதற்கு நமக்கு உரிமை இருக்கின்றது. அதுவரை அந்த அறிவு என்பது வெறும் வார்த்தைகள்தான். வார்த்தைகள் இல்லாமல் அவற்றில் வேறு ஒன்றும் இல்லை.

முக்கியமாக ஞானம் (அல்லது) அறிவுப் பாதைக்கு தியானம் செய்வது மிகவும் பயனுள்ளதாகின்றது. பாருங்கள். ஞானத் தின் பாதை மிகவும் சுலபமானதல்ல. பக்தி மார்க்கத்தில் நாம் செய்யவேண்டியதெல்லாம் ஒரு விக்கிரகம் (அ) வடிவத்தின் முன் பிரார்த்தனை செய்ய வேண்டும் அவ்வளவுதான். அது ராமரோ (அ) கிருஷ்ணரோ எவராக இருந்தாலும், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அந்த கடவுளுக்கு நம்முடைய முழுபக்தியையும் வெளிப்படுத்த வேண்டும். நாம் நம்மை முழுமையாக சரணாகதி செய்ய வேண்டும். உண்மையில் அது மிகவும் கஷ்டமான ஒன்று. உண்மையில் முழுமையாக ச ரணாகதி செய்வது மிகவும் கஷ்டமானது. ஆனாலும் பக்திமார்க்கத்தில் நாம் பேசு வதற்கு என்று யாராவது இருக்கிறார்கள். நாம் வேண்டிக் கொள்வதற்கும், நம்மைப் பற்றி அக்கரை கொள்ளவும் ஒருவர் இருக்கின்றார்.

ஆனால் ஞானமார்க்கத்தில் அப்படி ஒருவரும் இருப்பதில்லை. அங்கு குறிப்பிட்டுக் காட்டுவதற்கு என்று ஒருவரும் இருப்பதில்லை. யாரும் நமக்கு முன்பு இருப்பதில்லை. இந்த பாதையில் நீங்கள் என்பதற்கோ அவர் என்பதற்கோ ஒருவரும் இல்லை. பக்திமார்க்கத்தில் நமக்கும், கிருஷ்ணருக்கும் இடையே பிரிவு இருக்கின்றது. ஞானமார்க்கத்தில் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், எல்லாமே கிருஷ்ணர். அங்கு இரண்டு

பக்திமார்க்கம் பற்றி பேசியுள்ளார். இங்கே அவர் ஞானமார்க்கத்தை சொல்கின்றார். அவர் சொல்கின்றார், சிலர் வடிவங்களை வணங்குகிறார்கள். வேறு சிலர் வடிவமற்ற நிலையை வழிபாடு செய்கின்றார்கள். என்னை வழிபாடு செய்வதற்கு பல்வேறு வகையான வழிகள் இருக்கின்றன.

மக்கள் தெய்வீகத்தை வழிபாடு செய்வதற்கு வெவ்வேறுவகையான வழிகள் இருக்கின்றன. வெவ்வேறு பாதைகள் இருக்கின்றன. நமக்கு மீண்டும், மீண்டும் வாய்ப்புகள் பல்வேறு வழிகளில் கொடுக்கப்படுகின்றன. நம்முடைய அகவளர்ச்சி க்கு, தனிப்பட்ட வளர்ச்சிக்கு சௌகரியமாக பல்வேறு வழிகள், வசதியாக பல்வேறு பாதைகள் இருக்கின்றன. அதனால் இயல்பாகவே ஒருவர் எங்கிருந்தாலும் அந்த நிலையிலிருந்து, நாம் எத்தகைய வளர்ச்சியை அடையவேண்டுமோ அந்த நிலைக்கு செல்லலாம். நமக்கு பல்வேறு அளவுகளில் ஏணிகளும், பலவிதமான படிகளும் இருக்கின்றன. நமக்கு பலவகையிலும் தொடர்ந்து வாய்ப்புகள் கிடைக்கின்றன. அதனால் இயல்பாகவே ஒருவர் ஏதாவது ஒன்றை பின்பற்றுகின்றார். கிருஷ்ணன் இங்கு பல்வேறு மார்க்கங்களில் உள்ள பல்வேறு வாய்ப்புகளை நமக்காக தருகிறார். கடவுளின் மகிமையைப் பாடி வழிபடுவது (அல்லது) ஞானத்தை வளர்த்துக் கொண்டு, எல்லாவற்றையும் கடவுளின் பாதங்களில் காணிக்கையாக்கி வழிபடுதல் போன்ற பலவழிகளை நமக்காகச் சொல்கின்றார்.

கேள்வி : சுவாமிஜி! பிரகலாதன் மீரா இவர்களின் பக்தியைப் பற்றிய கதைகள் பல இருக்கின்றன? உண்மையில் அவை நிகழ்ந்தவைகளா? அவற்றை நம்பலாமா?

பாருங்கள். அப்படிப்பட்ட கதைகளைப் பற்றி கேட்கும்போது, உண்மையில் அவை நடந்தவைகள்தானா என்கின்ற ஆராய்ச்சியின் அடிப்படையில் செயல்படக்கூடாது. உண்மையில் அவை நடக்கவில்லை என்றால், அதில் சொல்லப்பட்ட கருத்துகளில் ஆழமாக செல்லக்கூடாது என்று இல்லை. இவற்றால் எல்லாம் நாம் வழிமாறக்கூடாது. பட்டறிவின் மூலம் இவற்றை நாம் ஆராயாமல் இருக்க வேண்டும். அந்த கதையில் சொல்லப்பட்ட கருத்தை நாம் பாராட்ட வேண்டும். அப்படி நாம் செயல்பட்டால், அது நடந்ததா? இல்லையா? என்று பொருட்படுத்த மாட்டோம்.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

கிடையாது.

இந்தியாவில் புராணங்கள், மாபெரும் காவியங்கள் எல்லாம் வெறும் சரித்திர உண்மைகள் மட்டும் இல்லை. அவை யாவும் சரித்திர சம்பவங்கள் மற்றும் மனித விழிப்புணர்வின் மாற்றம் இரண்டும் கலந்த கலவை. அவற்றின் தொடர்பு எந்த அளவு உயர்ந்ததென்றால் அதன்மூலம் நம் உணர்வில் மாற்றம் உண்டாகின்றது. மேலும் அவற்றை கற்றுக் கொள்ளவும், பின்பற்றவும் நமக்கு வழிகாட் டுகின்றது.

நான் முதலில் அறிமுகஉரையில் விவரித்ததைப் போல், மகாபாரதம் என்கின்ற காவியம் இரண்டு உறவுமுறை, அரசமரபினரின் இடையில் நிகழ்ந்த போரைச் சொல்லும் கதை மட்டும் இல்ல. அது ஒரு சரித்திர வரலாறு. அதில் தெரிவிக்கப்பட்ட மிக முக்கியமான சூட்சுமமான உட்கருத்து என்னவென்றால், நல்ல சம்ஸ்காரத்திற்கும், கெட்ட சம்ஸ்காரத்திற்கும் இடையில் நிகழும் சண்டையைப் பற்றியது. இந்த காவியங்களைப் படித்து, புரிந்துக் கொண்டு, அதன்மூலம் நம்முடைய சம்ஸ்காரங்களைப் பற்றியும், அவற்றை எப்படி விலக்குவது என்பது பற்றியும் தெரிந்துக் கொண்டோம் என்றால் அது நமக்கு மிகவும் உகந்ததாக இருக்கும்.

அதைப்போலவே, பிரகலாதன், மீரா போன்றவர்களின் கதைகளிலும் மேலும் கணக்கிலடங்கா மற்ற கதைகளிலும் மிகப்பெரிய சத்தியங்கள் உருவகமாக பதிந்து இருக்கின்றன. ஒருமுறை அவற்றை ஆழ்ந்து புரிந்துக் கொண்டு, அவற்றை நம்முடைய வாழ்க்கையில் கடைபிடித்து, அதன்மூலம் நம் வாழ்க்கை முறையில் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றத்தை நாம் ஏற்படுத்தலாம்.

9.16., 17, 18, 19

நானே சமய சடங்குகள், நானே பலி, நானே ஆகுதி; நானே யாகத்தில் சமர்ப்பிக்கப்படும் பொருள்கள், நானே மந்திரம், நானே நெய்; நானே அக்னி; நானே ஹோமம்.

ஒரு சீடன் தன்னுடைய ஆஸ்ரமத்திற்கு திரும்பி வந்து கொண்டிருந்தார். தூரத்தில் வரும்போதே தன் ஆஸ்ரமம் அருகில் ஒரு பெரிய கூட்டம் சூழ்ந்து நிற்பதைப் பார்த்தார். ஸ்ரீட்டத்தை தள்ளிக்கொண்டு வந்து ஆர்வத்துடன் பார்த்த அவருக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது. ஒரு நாய் அவரது குருவின் பாத்திரத்தில் வைக்கப்பட்டு இருந்த உணவைச் சாப்பிட முயற்சி செய்துக் கொண்டு இருந்தது. அவருடைய குருநாதர் நாயின் மேல் உட்கார்ந்துக் கொண்டு இருந்தார்.

அந்த சீடனுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. இங்கு என்ன முட்டாள்தனம் நடந்துகொண்டிருக்கிறது. குருவே! நீங்கள் என்ன செய்துக் கொண்டு இருக்கிறீர்கள், என்று அவர் முழுதாக குழப்பமடைந்து கேட்டார். குருநாதர் அமைதியாக பதில் சொன்னார். உனக்குத் தெரியவில்லையா? யாரோ ஒரு ப்ரம்மன் கொஞ்சம் ப்ரம்மத்தை இந்த பிரம்மத்தில் வைத்துள்ளது. நாலுகால் ப்ரம்மன் ஒன்று அதை சாப்பிட முயற்சி செய்துக் கொண்டு இருக்கின்நு. வேறு ஒரு ப்ரம்மன் அதன் மேல் உட்கார்ந்துக் கொண்டு இருக்கின்றது. பல பிரம்மாக்கள் இதை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டு இருக்கின்றார்கள். அவ்வளவுதான்.

அவர் அருகில் உள்ள ஒரு மரத்தடியில் உட்கார்ந்துக் கொண்டு, அகசிந்தனை செய்யத் தொடங்கினார். முக்கியமான வார்த்தைகளான, தட்டு, சாப்பாடு, நாய், குரு, மக்கள் என்றும், ப்ரம்மன் என்றும் மீண்டும், மீண்டும் அவர் காது களில் ஒலித்தது. அவரது குருவின் வார்த்தையின் சக்தியில் மூழ்கியபிறகு அவருக்குப் புரியத் தொடங்கியது. எல்லா பொருள்களும், அவரை சூழ்ந்து இருக்கும் அனைத்தும் ஒரே பிரபஞ்சம் - பிரம்மன் என்பதை உணர்ந்தார்.

தெய்வீக சக்தியானது, ஆனந்தமயமாக எல்லாவற்றிலும், ஊடுருவி பரவிச் செல்கிறது என்பதை சீடர் புரிந்துக் கொண்டு, உணரத் தொடங்கினார். ஒரே ஒரு நொடியில் எல்லாமே மாறிவிட்டதாக சீடருக்குத் தோன்றியது. நான் என்கின்ற எண்ணம் உதிர்ந்தவுடனேயே ஆத்மன் என்கின்ற உணர்வு உதிக்கத் தொடங்கியது. அனைத்தும் பிரம்மன், எங்கும் பிரம்மன், பிரம்மன் என்னுள்ளும் இருக்கிறார் என்கின்ற பூரணமான உணர்வு பிறக்கத் தொடங்கியது. சீடருக்கு ஞானமடைதலின் முதல் அனுபவம் கிடை நிகழ்காலத்திற்கு கொண்டு வரமுடியும். நம்மனதை அமைதிப்படுத்த, ஒரு வடிவம் ஒன்று முதல் நிலையில் தேவைப்படுகிறது. நாம் வடிவத்துடன் தியானம் செய்வதற்கு நன்றாக பழகியபிறகு, வடிவமற்றதைத் தியானம் செய்வது மிகவும் சுலபமாகின்றது.

வடிவத்தின் மேல் வழிபாடு செய்வதோ, அல்லது தியானம் செய்வதை ஆரம்பத்தில் தொடங்கும் நிலையில்தான் நாம் செய்ய வேண்டும். தெளிவாகப் புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். நாம் வடிவத்தை தியானம் செய்யும்போதுகூட, நாம் வடிவம் (அல்லது) விக்கிரகத்தை மட்டும் பார்க்க வேண்டும். வேறு எதைப் பற்றியும் நினைக் கக்கூடாது. நாம் விக்கிரகத்தின் வழியாக வழிபடுகின்றோமே தவிர விக்கிரகத்தை நாம் வழிபடவில்லை என்பதை நாம் தெளிவாக புரிந்துக் கொள்ளவேண்டும்.

இதில் மேலும் ஒருவிஷயம் இருக்கிறது. ஆன்மீகத்தின் அடிப்படையான சத்தியம், என்னவென்றால் கடவுள் வடிவமற்றவர். அவர் சக்தி வடிவில்தான் இருக்கின்றார் என்பதுதான். கடவுள் என்பவர் ஒரு தனிமனிதராக இருக்கமுடியாது. அவர் சக்தி வடிவத்தில்தான் இருக்க முடியும். மதங்கள், இந்த தெய்வீக சக்திக்கு வடிவமும், உருவம் கொடுக்கின்றன. அது நல்ல ஆரம்பம். ஆனால் நல்ல முடிவு கிடையாது. நீங்கள் உருவ வழிபாட்டில் தொடங்கி, உருவமற்ற சக்தியை வழிபடுவதற்கு மாற வேண்டும்.

ஆயிரக்கணக்கான வருடங்களுக்கு முன்பே, நம் நாட்டின் முனிவர்கள் உபநிடதங்கள் மிகத் தெளிவாக இதைப்பற்றி விளக்கி இருக்கின்றார்கள். எல்லாம் சக்தியமயமானது சக்தியிலிருந்துதான் சிருஷ்டி வெளிவந்துள்ளது என்பதே அது. ஆனாலும், சமீபத்தில் தான் விஞ்ஞானம் இந்த சத்தியத்தைப் புரிந்துக் கொள்ள தொடங்கியுள்ளது. இந்த உலகில் எல்லாமே ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்புடையது என்று ஐன்ஸ்டீன் சொன்ன தொடர்புநிலை கோட்பாடானது பொருள் திணிவு-சக்தி இவற்றின் தொடர்புநிலை பற்றியது. அவர் அந்த உண்மையை வெளிப்படுத்திய போது, இந்த உலகம் அவரை சந்தேகத்துடன் நோக்கியது. உலகத்தால் அதனை புரிந்துக் கொள்ள முடியவில்லை. உண்மையில், இப்போது கூட மிகச்சிலரே அவரது கோட்பாட்டைத் தெளிவாக புரிந்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால், இப்போதாவது, மக்கள் அவரது கோட்பாட்டை ஏற்றுக் கொண்டிருக்கின்றார்கள்

இருபத்தைந்து வருடம்

ஆனாலும், நமது முனிவர்கள் பலஆயிரம் • காலத்திற்கு முன்பே இந்தக் கோட்பாட்டைப் • பற்றி வெளிப்படுத்தி இருக்கிறார்கள். ஐன்ஸ்டீன் • உபநிடதங்களைப் படித்த போது சொன்னார், • விஞ்ஞானம் முடியும் இடத்தில் மெய்ஞ்ஞானம் • ஆரம்பமாகின்றது. ஐன்ஸ்டீன் தன் வாழ்நாட்களின் • கடைசிகாலங்களில், ஆன்மீகம் நோக்கி • அடிவைத்திருக்கின்றார். •

வடிவமற்ற கடவுள் என்றால், வெளி, • ஆகாசம், அல்லது சக்தி அன்றி வேறு எதுவும் • இல்லை. வெற்றிடத்தில் ஆகாசம் உள்ளது என்கின்ற • உண்மை விஞ்ஞானப்பூர்வமாக, இப்போது நிரூபணம் • செய்யப்பட்டு உள்ளது. இந்த சக்தியானது எங்கும், • எதிலும் பரவி இருக்கின்றது. அது எங்கும் உள்ள ச• க்தி. இப்போது சக்தி வாய்ந்த உபகரணங்கள் மூலம் • ஓர் அணுவின் 99.99% அளவு இடமானது வெற்றிடம் • என்று தெரிந்துக் கொள்ளப்பட்டு இருக்கிறது. •

ஒரு அResourceளுக்குள் இருக்கும் இடத்தில் 99.99% • அளவு இடமானது வெற்றிடம் என்பதை இப்போது • சக்தி வாய்ந்த விஞ்ஞான உபகரணங்கள் மூலம் • அறியப்பட்டு இருக்கிறது. இடைவிடாத அதிர்வுகள் • அந்த வெற்றிடத்திற்குள் செல்கின்றன. இந்த • அதிர்வுகள்தான் தங்களைச் சக்தி என்று வெளிக்காட் • டுகின்றன. ஒவ்வொரு பொருளும் சக்தியால் நிரம்பி • இருக்கின்றன. இப்போது விஞ்ஞானம் சொல்கிறது. •

அனைத்தும் சக்தியால் நிரம்பியுள்ளன. •

கடவுள் சத்தியமானவர். அவர் எல்லா • வெளிகளிலும் நிரம்பி இருக்கின்றார். கடவுள் • எங்கும், எதிலும் வியாபித்து இருக்கிறார். கிருஷ்ணர் • இந்த வரிகளில் இந்தக் கருத்தை தெளிவாக • உரைக்கின்றார். •

இந்த சக்தியை அழிக்க முடியாது. அதன் • தன்மையைத் தான் மாற்றமுடியும் பாருங்கள். • நாம் மின்சார விளக்கின் சுவிட்சைத் தட்டியவுடன் • விளக்கு எரிகின்றது. மின்சார சக்தியானது, ஒளி ச• க்தியாக மாற்றப்பட்டு உள்ளது. மின்சார சக்தியை •

விஞ்ஞானப்பூர்வமாக ஏற்றுக் கொள்ளப்படுவதாய் இல்லை. உண்மையில் கதிர்வீச்சு ஆற்றல் அலைவரிசை நாம் இயற்பியலில் (ணண்ஹய்ற்ன்ம் டட்ஹ்ள்ண்ஸ்ரீள்) ஏற்பட்ட முன்னேற்றத்திற்குத்தான் நன்றி சொல்ல வேண்டும். விஞ்ஞானமும், மெய்ஞ்ஞானமும் ஒன்றாய் சந்தித்து இணையும் இடத்திற்கு நாம் சென்று அடைந்திருக்கின்றோம். நியூட்டனின் இயற்பியல், ஐன்ஸ்டீனின் இயற்பியலுக்கு வழிகாட்டுகிறது. பொருள் சார்ந்த விஞ்ஞானம், சக்திநிலை விஞ்ஞானமாக மாறத் தொடங்கியுள்ளது.

பத்தாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இந்திய முனிவர்கள் இந்தச் சத்தியங்களை உணர்ந்திருக்கின்றார்கள். மற்ற எல்லா மதங்களும் இதைப் புரிந்துக் கொண்டு ஏற்றுக் கொண்டது என்று சொல்ல முடியாது.

காலப்போக்கில் விஞ்ஞான கண்டுபிடிப்புகள், இந்தச் சத்தியங்களை மறுக்க முடியாமல் நிருபித்தால் அவர்கள் வேறுவழியில்லாமல் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டியதாயிற்று. வடிவம், வடிவமற்றதன்மை இரண்டுமே ஒரு அனுபவத்தின் இரண்டு வெளிப்பாடுகள் பொருள், சக்தி இவை இரண்டும் ஒரே உண்மையை வெவ்வேறுவிதமாக வெளிக்காட்டுபவை.

வடிவம், ஏதோ வடிவமற்றதைவிட தாழ்ந்தது என்று, உருவ வழிபாட்டை மறுக்கும் மதங்களால் ஏற்படும் அபாயம் என்னவென்றால், அவர்கள் தங்களின் உண்மைத் தன்மையையே மறுக்கின்றார்கள். உருவமற்ற ஒன்றுதான் தெய்வீகம் என்று நீங்கள் நம்பினால், நீங்கள் யார் சொல்லுங்கள்? அப்படியென்றால் நீங்கள் சக்தியே இல்லாத வெறும் ஜடப்பொருளா?

இத்தகைய மதங்கள், தங்களது கருத்துகளால் நமக்குள்ளே ஆழமான மனச்சோர்வை உருவாக்கி விடுகின்றன. தங்கள் கருத்துக்கு மாறாக நினைக்கும் மற்றவர்களை எதிரியாக நினைத்து அவர்கள் மேல் வெறுப்பை உருவாக்கி விடுகின்றார்கள். மேலும் இப்படி வடிவமற்ற கருத்தின் மேல் கவனம் செலுத்துவதால், அமைதி உண்டாவதற்கு மாறாக பொருள்சார்ந்த விஷயங்கள் மேல் அதீத ஆசை உண் டாகத் தொடங்குகின்றது.

அதனால்தான், இத்தகைய கலாச்சாரங்கள், மதங்கள், எல்லாம் மீண்டும்

இருபத்தைந்து வருடம்

‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’' என விசாரித்ததற்கு, ‘சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். பிறப்பு எடுப்பது பற்றியும், மறுஅவதாரம் பற்றியும், உள்ள கருத்துக்களை ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. மறுபிறப்பு என்கின்ற கருத்தே சக்தியை ஆதாரமாகக் கொண்டு சொல்லப்படுவது. மேலும் அந்த சக்தியானது அழிக்கமுடியாதது. பிறகு எதற்கு, நம் நம்மைப் பற்றி வெறும் ஜடப்பொருள் என்று முடிவு செய்துக் கொண்டு, நமது கால எல்லை நேரம் தாண்டியவுடன் நாமே நம்மை, தூக்கி எறிந்துவிட வேண்டிய தேவை ஏற்படுகிறது. இத்தகைய கலாச்சாரங்கள் எல்லாம் தங்களின் ஆழ்ந்த ச க்தியை, தெய்வீகத்தை நம்பவில்லை என்பதே இதற்கு அர்த்தம் என்றாகின்றது. அவர்கள் தங்களை இயற்கையிலிருந்து, பிரபஞ்சத்திலிருந்து மாறுபட்டதாகவே நினைக்கின்றார்கள்.

இப்படிப்பட்ட மாறுபட்ட உணர்வினால் வன்முறைகள், தீவிரவாதம் இவை பெருகுகின்றன. ஆழமாக புதைந்துள்ள தாழ்வுமனப்பான்மை, தங்களின் சொந்தத் தன்மையின் மேல் உருவாக்கிக் கொண்ட சந்தேகம், இவைகளால் தாங்கள் யார் என்று காட்டிக் கொள்ளத் தேவையினால், மற்றவர்கள் மேல் அதாவது தங்களின் உள்ளே மையம் கொண்டிருப்பவர் மேல் வன்முறையோடு நடந்துக் கொள்கின்றார்கள்.

அதனால்தான் பல உண்மையான மதங்கள், மதம் மாற்றுவதையோ, மத நம்பிக்கைகளையோ பிரச்சாரம் செய்து பரப்பவேண்டிய தேவையைத் தேடுவதில்லை. மற்றவர்களை பயமுறுத்தியோ ஆசையைக் காட்டியோ மதம் மாற்றுவதற்கு அவர்கள் முயற்சி செய்வதில்லை.

பயப்படுபவர்கள் மட்டும்தான். மற்றவர்களிடம் தாங்கள் எவ்வளவு நல்லவர் என்று சொல்லி நம்ப வைக்க முயற்சி செய்வார்கள். மனித இன வரலாற்றில் மற்ற காரணங்களைவிட, மதக் காரணங்களுக்காக, பெரும்பான்மையான மக்களைக் கொன்று குவித்து இருக்கின்றார்கள்.

முதலில் நான் உங்களுக்கு ஒன்று சொல்கிறேன். வடிவமற்ற தெய்வீகத்தை நேரடியாக நாம் வழிபாடு செய்வதற்கு வழி எதுவும் கிடையாது. முதலில், வடிவத்தைக் கொண்டே தொடங்க வேண்டி உள்ளது. தங்களால் அப்படி முடியும் என்று சொல்லிக் கொள்பவர்கள் எல்லாம் நடித்துக் கொண்டு இருக்கின்றார்கள். வடிவத் தின் இடத்தை நிரப்புவதற்கு அவர்கள் தந்திரவேலை செய்கின்றார்கள். அவர்கள்

இருபத்தைந்து வருடம் வேதநூல்களை கற்பார்கள். கிருஷ்ணர் இங்கு இதைப் பற்றி சொல்கிறார். அதன்மூலம் அவர்கள் நிச்சயமாக உயர்ந்த விழிப்புணர்வு நிலையை அடைகின்றார்கள். ஆனாலும் அவர்கள் சம்ஸ்காரச் சுழலில் மாட்டிக் கொள்கின்றார்கள். நாம் தற்போதைய சு கபோகங்களான, வேதநூல்களைப் படிப்பது, வேதநூல்களில் சொல்லப்பட்டவைகளை செயல்படுத்துவது போன்றவற்றை தாண்டிச் செல்லவே வேண்டும் என்று கிருஷ்ணன் இங்கு சொல்கிறார்.

இந்த வரிகளை நன்றாகப் புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். வேதநூல்களை படிப்பது, சமய சடங்குகள் பலவற்றைச் செய்வது இவற்றால் நாம் இந்திரலோக சுகபோகங்களை அடைந்து அனுபவிக்க முடியும். ஆனாலும் அந்த கோரிக்கையை முன்வைத்து, யாகங்கள்,. பலிகள் நிகழ்த்தப்பட்டால் மீண்டும் பிறப்பு, இறப்பு எனும் விஷச் சுழலில் நாம் நுழைந்துவிடுவோம்.

வேதங்கள், உபநிடதங்கள இவற்றை நாம் எப்படி எந்த மனப்பாங்கில் படிக்கின்றே றாம் என்பதையும் சடங்குகள் நிகழ்த்தப்படும் மனநிலையையும் கிருஷ்ணர் இங்கு சுட்டிக் காட்டுகின்றார். வேதநூல்கள் யாவும் மிகச்சி றந்த அறிவைத் தருபவை. சடங்குகள் யாவும் அளப்பரிய சக்தி கொண்டவை. அவை எல்லாம் தியானங்கள். ஆனால் அவை பயத்தாலும், பேராசையாலும் நிகழ்த்தப்பட்டால் அவற்றால் பயன் ஏதும் கிடையாது.

பெரும்பான்மை மக்கள் பயத்தால் இவற்றை செய்வார்கள். குறிப்பிட்ட சடங்குகளை அவர்கள் செய்யாவிட்டால், தாங்கள் நரகத்திற்குப் போய்விடுவோம் என்று செய்கின்றார்கள். அவர்கள் சில சடங்குகளைச் செய்யாவிட்டால் அவர்களுக்குச் சொர்க்கத்தில் இடமில்லை என்று நினைக்கின்றார்கள். இந்தியாவில் ஒரு மனிதர் மரணமடைந்தபிறகு, சில குறிப்பிட்ட சடங்குகள் செய்யப்படுகின்றன. மக்கள் இத்தகைய சடங்குகள் செய்யப்படவில்லை என்றால் மக்கள் இறந்தவர் சொர்க்கத்திற்குச் செல்ல முடியாது. தாங்களும் நிம்மதியாக வாழமுடியாது என்கின்ற பயத்தில்தான் செய்கின்றார்கள்.

மற்றவகையான மக்கள், பேராசை கொண்டு செயல்படுகின்றார்கள். அவர்கள் பெருந்தொகையைத் தானமாகக் கொடுத்துவிட்டு, சொர்க்கத்தின் கதவுகள் மரணத்திற்குப் பிறகு தங்களுக்காக திறந்திருக்கும் என்று எண்ணுகின்றார்கள். அவர்கள் தங்களின் பெயரைக் கோயில் சுவர்களில் பதித்து வைக்கின்றார்கள். அவர்கள்

கோயில்களில் வெளிச்சம் தருவதற்காக மின்சார விளக்குகளைத் தானமாக தந்து, அதில் பாதி வெளிச்சத்தை தங்களின் பெயரையே எழுதியே மறைத்துவிடுகின்றார்கள். அத்தகைய தானத்தினால் என்ன பயன்?

தயவுசெய்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். நாம் இறைவனுக்காக ஏதாவது செயலைச் செய்யும்போது, பயம் அல்லது பேராசையுடன் செயல்படுவோம் என்றால் என்ன ஆகும்? ஏதோ சில முன்னேற்றங்கள், சில உருமாற்றங்கள் நிகழ்ந்தாலும் நாம் மீண்டும், தொடங்கிய இடத்திற்கே வந்துவிடுவோம். அதைத்தான் கிருஷ்ணர் இங்கு இந்திரலோகம் என்றும், கொஞ்சகால மாற்றம் அல்லது நிலையின் உயர்வு என்று குறிப்பிடுகின்றார்

நாம் சில சடங்குகளை நிகழ்த்தும் போதும், நம் பூஜைகள் அல்லது பிரார்த்தனைகள் செய்யும்போதும, வேத நூல்களைக் கற்கும்போதும் அந்த செயல் ஒரு தியானமாக இருக்க வேண்டும். நமது அகந்தையோ, அச்சமோ, நமது பேராசையோ நம்முடைய பாதையின் நடுவில் வரக்கூடாது. இப்படி வைத்துக் கொள்ளுங்கள். நாம் சடங்குகள் செய்யும்போது, இதுதான் நாம் நிகழ்த்தும் கடைசி சடங்கு என்று நினைத்து செய்யுங்கள். ஆழ்ந்த உத்வேகத்துடன் செய்யுங்கள். அடுத்தவர்கள்தான் முக்கியமான பாகம். அது ரகசியத்தை வெளிப்படுத்துகின்றது. கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கும், நம் எல்லோருக்கும் சொல்கின்றார்.

எவர் என்னை எப்போதும் ஆராதித்தும், எவர் எப்போதும் என்னுள்ளேயே நிலைத்திருக் கின்றார்களோ, எவரெல்லாம் அநந்யாஸ்சிந்தா இரட்டைத் தன்மையற்ற மனநிலை, அதாவது நானாகவே மாறியநிலை,

எல்லையற்ற உணர்வுநிலையை அடைந்தவர்கள், அநந்யாஸ் சிந்தயந்தோ

|

இருபத்தைந்து வருடம் | “சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?” என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

தொடங்கினார். என்ன முட்டாள்தனம் செய்துக் கொண்டு இருக்கின்றாய், நீ மிகவும் அசிங்கமாக இருக்கின்றாய். அவர் வார்த்தைகளால் எதிர்மறையான சக்தியை அங்கு உருவாக்கினார்.

அவர் தன்னுடைய பரிசோதனையை இருபத்தி ஒரு நாட்களுக்கு செய்தார். நம்முடைய எண்ணங்களுக்கு செடி எப்படி எதிர்செயல் செய்கிறது என்று ஆராய்ச்சி செய்தார்.

அந்த ஆய்வின் அறிக்கையின் முடிவில் சொல்லப்பட்ட தகவல் உண்மையில் அதிர்ச்சியைத் தந்தது. முதல் செடி, நேர்மறையான வார்த்தைகளைப் பெற்று அது தன்னுடைய அளவில் இரட்டிப்பாக வளர்ந்து தன் முட்களையெல்லாம் கொட்டிவிட்டது. நான் அந்தச் செடியின் போட்டோவைப் பார்த்தேன். அந்த செடியில் முட்கள் இல்லாமல் போனதின் காரணம், அந்த பேராசிரியர் கொடுத்த நம்பிக்கை, நான் உன்னை பாதுகாப்பேன் நீயே ஏன் உன்னை பாதுகாத்துக் கொள்ள முயற்சி செய்கின்றாய்? கவலைப்படாதே. உனக்கு ஏன் முட்கள் தேவைப்படுகின்றது. முட்கள் இல்லாத ஒரு ரோஜாச்செடியை கற்பனை செய்துபார் என்று அவர் சொன்ன வார்த்தைகள்.

மூன்றாவது செடியிடம் அவர் எதிர்மறையான வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தினார். அந்தச் செடி பிழைக்கவில்லை. ஒருமுறை இல்லை. பலமுறைகள் அவர் அதேமாதிரி பரிசோதனைகளை, பல்வேறு இடங்களில், வெவ்வேறு செடிகளிடம் சோதித்துப் பார்த்தார். எதிர்மறையான வார்த்தைகளைப் பெற்ற மூன்றாவது செடியானது எப்போதுமே செத்துப்போனது. ஒவ்வொரு முறை சோதனைகளிலும் அந்த மாதிரி செடி செத்துப் போனதாக அவர் சொல்கின்றார்.

சர் ஜகதீஷ் சந்திரபோஸ், நோபல்பரிசு பெற்ற விஞ்ஞானி, தாவரங்கள் உணர்வோடு வாழ்கின்றன என்று நிரூபித்து உள்ளார். நம்முடைய எண்ணங்களுக்கும், உணர்ச்சிகளுக்கும், மறுமொழிதரும் ஆற்றலை தாவரங்கள் பெற்றிருக்கின்றன என்கிறார். இந்த பரிசோதனைகள் மூலம் வெளிஉலகம், பிரபஞ்சம் நம்முடைய எண்ணங்களுக்கு மறுமொழி தருவது நிரூபணமாகின்றது.

அதுமட்டும் இல்லை. மேலும் ஒரு நுணுக்கமான ஆராய்ச்சி ஒன்றை அவர்கள் நிகழ்த்தி இருக்கின்றார்கள். ஒரு மெஷினை கண்டுபிடித்து இருக்கின்றார்கள். அது நமது உஇஎ உபகரணம் போல் இருக்கும். அதை வைத்து மரங்கள், தாவரங்கள், செடிகள் இவற்றில் ஏற்படும் அதிர்வுகளைக் கண்டுணர்ந்து சோதித்தார்கள்.

அந்தக் கருவியை ஒரு தோட்டத்தில் இருக்கும் இருபது மரங்களுடன் இணைத்து அதில் ஏற்படும் அதிர்வுகளைச் சோதித்தார்கள். பரிசோதனைக்காகவே, ஒரு குறிப்பிட்ட மரத்தை வெட்டும் நோக்கத்து டன் அத்தகைய எண்ணத்துடன் ஒரு மரம் வெட்டும்வரை தோட்டத்திற்கு உள்ளே வருமாறு செய்தார்கள்.

நீங்கள் ஆச்சரியப்படுவீர்கள். தோட்டத் திற்கு உள்ளே வந்தவர் அந்த குறிப்பிட்ட மரத்திற்கு அருகில் கூட செல்லவில்லை. ஆனாலும் அவர் தோட்டத்திற்குள்ளே நுழைந்தவுடனேயே, அந்த மரத்தின் அதிர்வுகளை காட்டும் வரைபடம் நிலையற்று ஊசலாடத் தொடங்கியது. இங்கும் அங்கும் குதிக்கத் தொடங்கியது. அந்த மரத்திற்கு திகில் பிடித்தது. அது துக்கப்பட தொடங்கியது. அந்த மரம் அச்சத்தை உணர்ந்தது.

அடுத்த நாள், அந்த மரம் வெட்டுபவர் வேறு ஒரு மரத்தை வெட்டும் எண்ணத்துடன் தோட்டத்திற்குள் நுழைந்தார். அதேபோல, அவருடைய எண்ணத்தின் வழியில், அவர் ஷ் என்னும் மரத்தை வெட்டும் நோக்கத்தில் வந்தால் அந்த ஷ் ன் வரைபடம் ஊசலாடியது. அவர் ஹ் என்னும் மரத்தை வெட்டும் எண்ணத்தில் வந்தால் அவர் எண்ணப்படி ஹ் ன் வரைபடம் ஆடத் தொடங்கியது. தயவுசெய்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். பிரபஞ்சம் நம்முடைய எண்ணங்களுக்கு மறுமொழியளிக்கின்றது.

நாம் ஒவ்வொருவரும் தனித்தீவு இல்லை. நாம் தனிப்பட்டு இல்லை. நாம் நம்முடைய உள்வெளியில் நமக்கு விருப்பமானபடி, எப்படி வேண்டுமானாலும் நினைத்துக் கொண்டிருக்கலாம். ஆனால் நம்முடைய வெளி வாழ்க்கை வேறுமாதிரி இருக்கும் என்று எண்ணாதீர்கள். நம்முடைய வெளி வாழ்க்கையும், உள்வாழ்க்கையும் ஆழமான தொடர்புடன் இருக்கின்றது.

எண்ணங்களுக்கு மறுமொழி அளிக்கின்றது. அதற்கு நெட்வொர்க் எதுவும் தேவையில்லை. ஆன்மீக வாழ்க்கையில் ஈடுபடும் மக்களுக்கு இந்த வகையான பேச்சுகள், யார் யாரோடு என்ன செய்தார்கள் என்கின்ற தகவல்கள் ஏற்புடையதாக இருப்பதில்லை. அந்த மாதிரியான விஷயங்களுக்கு அவர்களுக்கு நேரம் இருப்பதில்லை. அவற்றில் ஈடுபாடும் இருப்பதில்லை. நம் எண்ணங்களின் அடிப்படையிலேயே, நாம் உறவுகள், நண்பர்கள், சமுதாயம், நம்மைச் சுற்றிய சூழ்நிலைகள் நம்முடைய முழு உலககுமே உருவாகின்றது.

மீண்டும், மீண்டும் வேதாந்தம் சொல்கின்றது. திருஷ்டி-சிருஷ்டி, நாம் எதைப் பார்க்கின்றோமோ அதையே உருவாக்குகின்றோம். நம் பார்வையின் கோணங்கள், விகிதாச்சாரத்திலேயே நம்முடைய உலகைச் சிருஷ்டிக்கிறோம். நம் பார்வையின் கோணங்கள் மாறும்போது நம்மைச் சுற்றியுள்ள உலகமும் மாறுகின்றது. நம்முடைய பார்வையை மாற்றுவதன் மூலம் நம்மைச் சுற்றியுள்ள உலகை மாற்ற முடியும். நாமே நம்முடைய உலகை உருவாக்கி அதைப் பார்க்கிறோம் என்று அவர்கள் சொல்கிறார்கள். இது சத்தியம்.

நம்முடைய திரைக் கருவியின் முன் எந்தவகை கண்ணாடி சில்லை வைக்கின்றோமோ, எப்படிப்பட்ட படங்களை வைக்கின்றோமோ, அவை திரையில் வெளிக்காட்டப்படுகிறது. நாம் கடவுளின் படத்தை வைத்தால் திரையில் கடவுள் வெளிப்படுவார். ஒரு நடிகையின் படத்தைப் வைத்தால் அந்த நடிகை திரையில் தெரிவார். நாம் எந்தக் கண்ணாடிச் சில்லை பயன்படுத்துகிறோமோ அவை திரையில் தெரியவரும். அந்த திரையானது பூமியின் பிரதிநிதியாக செயல்படுகிறது. நாம் நம் விழிப்புணர்வுக்கு முன் எதையெல்லாம் வைக்கின்றோமோ, அவையே நம்முடைய வாழ்க்கையில் நம் உலகில் உணர்வில் வெளிப்படுகின்றது.

திரையில் காட்டப்படும் காட்சியானது நாம் வைக்கும் கண்ணாடி வில்லையைப் பொருத்தது. நம்முடைய மனதின்தன்மை நாம் எப்படி உலகைப் பார்க்கிறோம், இந்த உலகை எந்த வழியில் உணர்கின்றோம் என்பதை முடிவுசெய்கின்றது. சின்னதாக வில்லையில் மாற்றம் செய்தால் திரையில் வரும் காட்சியும் மாறும். நம்முடைய மனதில் ஏற்படும் ஒரு சிறிய மாற்றம், நம்முடைய முழு உலகத்தையே மாற்றிவிடுகின்றது. ஒரே திரைதான். அதன் பின்னால் உள்ள திரையும் அதேதான். ஆனாலும் காட்சிகள்

இருபத்தைந்து வருடம்

மாறிய மறுகணமே, தானாகவே நாம் நல்ல விஷயங்களை, நம்மிடம் வசீகரிக்கத் தொடங்குகின்றோம்.தயவுசெய்துபுரிந்துக்கொள்ளுங்கள். நம்முடைய தொலைக்காட்சி யை ஆஆஇயின் அலைவரிசைக்கு இசைவு செய்தவுடனே நாம் ஆஆஇ நிகழ்ச்சிகளை த்தான் பார்க்கின்றோம். அதேபோல் ஆஆஇ ஷயை திருகினால் நாம் அஆஇ நிகழ்ச்சி களைப் பார்க்கின்றோம். அதேபோல நம்முடைய உணர்வுகளை ஆனந்தத்தை நோக்கி திருப்பும்போது, தொடர்ந்து இடைவிடாமல் ஆனந்தமும், பொருள்செல்வமும் நம் மேல் பொழியத் தொடங்குகின்றது.

நாம் நினைக்கலாம். இது எப்படி நடக்க முடியும்? எப்படி நடக்கமுடியும்? சு வாமிஜி என்ன சொல்கின்றார்? ஆனால் நான் சொல்கிறேன். இப்போது வேண்டுமானால் பார்ப்பதற்கு கஷ்டம் போல் தெரியும். புரிந்துக் கொள்வதற்கு கஷ்டமாக இருப்பதுபோல் நாம் உணரலாம். ஆனால் உணர்ந்து அனுபவிக்க தொடங்குங்கள். நேர்மையாக நான் சொல்கின் றேன். என்னுடைய சொந்த பொறுப்பில் நான் இதை அறிவிக்கின்றேன். இந்த வரிகள் திடமான சத்தியம் நான் இதை அதிகாரப்பூர்வமாகச் சொல்ல முடியும். ஏனென்றால், நான் இந்த சத்தியத்தை அனுபவப்பூர்வமாக ஒன்பது வருடங்கள் உணர்ந்திருக்கின்றேன். நான் சொல்கிறேன், இது தெய்வத்தின் வாக்கு ஒன்பது வருடங்கள் நான் முழுமையாக பாதுகாப்பே இல்லாமல் வாழ்ந்திருக்கின்றேன். எனக்கு நன்றாகவே தெரியும். கிருஷ்ணர் இன்றும் தன் வார்த்தைகளை நிரூபணம் செய்கின்றார் என்று. அவர் சொன்ன வார்த்தைகள் எல்லாம் உத்தரவாதமானவை. யோகாஷேமம் வஹம் யஹம், அவர் செய்தார்.

பல பக்தர்களின் வாழ்க்கையிலிருந்து ஆயிரக்கணக்கான சம்பவங்களை என்னால் குறிப்பிட முடியும். பல பக்தர்களின் வாழ்க்கையிலிருந்து சொல்லலாம். துக்காராம், துளசிதாஸ், மேலும் பல குருமார்களின் வாழ்க்கையிலிருந்து என்னால், பக்கபலமாக பல சம்பவங்களை மேற்கோள் காட்ட முடியும்.

என்னுடைய வாழ்க்கையிலிருந்தே எண்ணிலடங்காத நிகழ்ச்சிகளை சொல்ல முடியும். நான் சந்தித்த மக்களின் வாழ்க்கையிலிருந்து எடுத்துச் சொல்ல முடியும். என்னுடைய சொந்த வாழ்க்கையில் நடந்த நிகழ்ச்சி ஒன்றை உங்களுக்கு சொல்கிறேன். ஞானமடைதல் நிகழ்வதற்கு முன்பு நாடோடி போல் ஆன்மீகப் பாதையில் அலைந்து திரிந்துக் கொண்டிருந்த நாட்களில் நடந்த ஒரு சிறிய நிகழ்ச்சி இது. வழிந்தது. பிறகு அந்த கோவில் பண்டிதரிடம் கேட்டேன். இந்த பேனா சிவனிடம் எப்படி வந்தது? யார் அந்தப் பேனாவை சிவன் மேல் அணிவித்தார்கள்?

அதற்கு அவர் ஒரு வாரத்திற்கு முன்பு ஒரு பக்தர் இந்த பேனாவைச் சி வனுக்குக் காணிக்கையாகக் கொடுத்தார். அது பார்ப்பதற்கு மிகவும் அழகாக இருந்தது. அவர் அந்தப் பேனாவில் வைரம் பதிக்கப்பட்டது என்று சொன்னார். நாங்கள் சிவனை வைரத்தால் அலங்கரிக்க விரும்பினோம். அதனால் அந்த பேனாவை அணிவித்தோம். அதே பேனா நான் பார்த்த அதே வைரம் பதித்த பேனா.

நான் கேட்டேன் யார் பேனாவை சிவனுக்குத் தந்தது? வேறு ஏதாவது நகையாக இருந்தால் சரி. நம்மால் புரிந்துக் கொள்ள முடியும். ஆனால் ஒரு பேனா?

அவர் பதில் சொன்னார். எனக்குத் தெரியாது ஒரு பக்தர் வந்து பேனாவைக் காணிக்கையாக கொடுத்தார். நான் கேட்டேன். ஒரு சன்னியாசிக்கு வைரபேனா தேவையா? அதனால் நான் அதைக் கடவுளுக்கு அணிவிக்கின்றேன். அதனால் நான் அந்தப் பேனாவை சிவன் மேல் வைத்தேன். நான் அவரது, துணியின் உள்ளே அந்தப் பேனாவை சொருகி வைத்தேன்.

மேலும் அவர் தொடர்ந்தார். கடந்த சில நாட்களாக படைக்கப்பட்ட எல்லா உணவும், பிரசாதமும் அவருக்கு வைத்தவை எல்லாம் காணாமல் போய்விடுகின்றன. எலிகள் வந்து அந்த உணவை உண்டுவிடுகின்றன என்று நினைக்கிறேன். அதனால் நான் இப்போது கவனமாக இருக்கிறேன். உணவை வைத்தபின் சிறிதுநேரம் சங்கர் மகாராஜாவின் முன் நான் உட்கார்ந்திருக்கிறேன்.

நான்தான் அந்த எலி சங்கர் மகாராஜின் உணவை சாப்பிட்ட எலி, என்று சொல்வதற்கு எனக்கு விருப்பமில்லாததால் நான் சொல்லவில்லை

2006 இமயமலை பயணத்தின் போது நான் என்னுடைய பக்தர்களுடன் சேர்ந்து இந்த ஆஸ்ரமத்தையும், சங்கர் மகாராஜ் கோவிலையும் தேடினேன். பல வருடங்கள் சென்ற பின்பும் அந்த கோவில் முன்பு போலவே இருந்தது. சங்கர் மகாராஜம் முன்பு போலவே இருந்தார். ஆனால் வைரப் பேனா இப்போது இல்லை.

இருபத்தைந்து வருடம் உங்களது எண்ணங்களுக்கு மறுமொழி அளிக்கின்றது.

நமக்கு என்ன விருப்பமோ அதனை நாம் உருவாக்குகின்றோம். நம்முடைய கனவுகளின் மூலம் இந்த முழு உலகத்தையும் எப்படி உருவாக்குகிறோமோ, அதைப் போலவே, நாம் உணர்வோடு இருக்கும்போது, விழித்துக் கொண்டிருக்கும் நிலையில், நம் விருப்பப்படி இந்த உலகத்தை உருவாக்கும் ஆற்றல் நம்மிடம் இருக்கின்றது. கனவு நிலையில் நம்மால் உலகத்தை உருவாக்கும் ஆற்றல் இருக்கும்போது, நனவில் நம்மால் செய்யமுடியாதா? நம்மால் முடியும்.

நம்முடைய உலகத்தை நாமே உருவாக்குகின்றோம். அடுத்த கேள்வி நம்முள் எழுகின்றது.... சுவாமிஜி! நாமே நம்முடைய உலகத்தை உருவாக்குகின்றோம். அப்படியென்றால் ஏன் இவ்வளவு துயரங்களை நாம் உருவாக்கி இருக்கின்றோம்?

தயவுசெய்து தெளிவாகப் புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். நம்முடைய துயரங்கள் மேல் நமக்கு தனிப்பட்ட ஆர்வம் இருக்கிறது. நம் துக்கத்தில் இருக்கும்போது எங்கேயோ ஒரு இடத் தில் அது நமக்கு சௌகரியமாக இருக்கின்றது. அதனால் நாம் இந்த முழுசெயலையும் உருவாக்குகின்றோம்.

நம்முடைய உள் விழிப்புணர்வு மாறும்போது, நாம் நிலையான பேரானந்தமான நித்தியானந்த நிலையில், நிலைபெறும்போது நாம் தன்னிச்சையாகவே, இசைவான ஒன்றுபடும் நிகழ்வுகளை நாம் வசீகரிக்கின்றோம். நாம் வியத்தகு ஒன்றுபடும் சக்தியை நம்மிடம் ஈர்க்கின்றோம்.

இந்த முழு பிரபஞ்சமும், சிருஷ்டிகர்த்தாவான, விஷ்ணுவின் சக்தியால், ஊடுருவி பரந்து இருக்கின்றது, என்று நாம் புரிந்துக்கொண்ட மறுகணமே, லஷ்மியை, விஷ்ணுவின் மனைவியைச்சேல்வத்தின் நாயகியை, நம்மிடம் வசீகரிக்கின்றோம். இந்த பிரபஞ்சம் தெய்வீகத் தன்மையானது என்றும், விஷ்ணுவை அனுபவப்பூர்வமாக உணரும்போதும், நித்யானந்த நிலையை பெறும்போது நாம் லக்ஷ்மியை, செல்வத்தை நம்மிடம் ஈர்க்கின்றோம்.

தெளிவாக இருங்கள். செல்வம் லாட்டரி அடித்துதான் கிடைக்கவேண்டும் என்று இல்லை. செல்வம் அறிவின் மூலம், புத்திசாலித்தனத்தினால் கிடைக்கிறது. அது நம்முடைய புத்திசாலித்தனத்தால் கிடைத்தால் அது நம்முடனே தங்கி இருக்கிறது. நாம் நம்முடைய உள்வெளியைப் பொறுப்பெடுக்கும்போது தானாகவே வெளிஉலகம் நம்மேல் செல்வங்களைப் பொழிகிறது. நாம் இந்தப் பூமிக்கு ஒரு ஆசீர்வாதமாக மாறுகின்றோம். இந்தப் பூமியும் நம்மேல் ஆசீர்வாதங்களைப் பொழிகின்றது.

நம்முடைய உள்உலக ஆனந்தத்திற்கு, இந்த பிரபஞ்சம், மறுமொழி தந்து, நம்மை ஆசீர்வதிக்கின்றது. பிரபஞ்சம் உயிரோட்டமாய் இல்லை என்று ஒருபோதும் நினைக்காதீர்கள். இந்த பிரபஞ்சம் என்பது வெறும் பொருள் என்று நினைக்காதீர்கள். அது உயிரோட்டமான அறிவு கொண்டது.

மக்கள் பலர் என்னிடம் கேட்பதுண்டு. சுவாமிஜி! நான் ஒரு குருவை தேடிக் கொண்டிருக்கின்றேன். நான் ஆன்மீக பயிற்சிகள் செய்வதற்கு ஆர்வமாக இருக்கி றேன். ஆனால் அதற்காக, எனக்கு குரு தேவைப்படுகின்றது.

நான் அவர்களுக்குச் சொல்வேன். தயவுசெய்து தெளிவாகப்புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் உத்வேகமாக குருவை தேடுவீர்களானால், கடவுளே உங்களுக்காக ஒரு குருவை அனுப்புவார். கடவுள் ஒருபோதும் தன்னுடைய பொறுப்பிலிருந்து நழுவுவதில்லை. உங்களுக்கு சரியான குரு கிடைக்கவில்லை என்றால், சரியாக வழிகாட்டுபவர் இல்லை என்றால், அதற்கு என்ன அர்த்தம் என்று தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். உங்கள் தேடுதலில் ஏதோ தீவிரமான தவறு எங்கேயோ இருக்கிறது என்பதே அதன் பொருள்.

உங்கள் தேடுதல் சரியாக இருந்தால், நேரடியாகவே குரு வருவது உங்களின் வாழ்க்கையில் நிகழ்ந்திருக்கும். குரு எப்போதும் தாமதிக்கமாட்டார். தடையில்லாத மின்சாரம் தரும் மடீஐ-விடவும் அதிவேகமான அமைப்பை அவர் வைத்திருக்கிறார். ஒரே இரவில் வந்துசேரும் சேவையை தன்வசம் கொண்டுள்ளவர் அவர். ஒரே நொடியில் அவரால் உங்களிடம் வரமுடியும். குரு எப்போதும் தாமதிக்கமாட்டார். தெய்வீகம் ஒருபோதும் தாமதிக்காது. ஜீஸஸ் ஒருபோதும் தோல்வியடையமாட்டார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

தயவுசெய்து தெளிவாகப் புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். உங்கள் உள்வெளியை நீ ங்கள் மாற்ற வேண்டியது மிகவும் அவசியமாகிறது. முதலில் இந்த ரகசியத்தை நாம் புரிந்துக் கொள்ளவேண்டும். நாம் நம்பினாலும் நம்பாவிட்டாலும் அது ஒரு சத்தியம். அடிப்படையான ரகசியம். நாம் ஆன்மீக வாழ்வில் நுழைந்துவிட்டோம் என்றால், நாம் ஆன்மீக வாழ்க்கையை வாழவேண்டும் என்று முடிவு எடுத்துவிட்டோம் என்றால், இந்த வெளிஉலக விஷயங்களைப் பற்றிய பொறுப்பை தெய்வீகம் எடுத்துக் கொள்கிறது.

தெய்வீகமே நமக்கு தேவையானவற்றை கவனித்து, நம்மிடம் இருப்பதைப் பற்றியும், பொறுப்பு எடுத்துக் கொள்கின்றது. இதை நாம் வேடிக்கையாக எடுத்துக் கொண்டு கேள்வி கேட்கலாம். சுவாமிஜி இன்றிலிருந்து நான் வேலை செய்வதை நிறுத்திவிடுகிறேன். எனக்கு வேண்டியது எல்லாம் கிடைக்குமா?

தயவுசெய்து தெளிவாகப் புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். நாம் ஆன்மீக மனநிலைக்கு மாறுவதாலோ, நாம் ஆன்மீக வாழ்க்கைக்குள் நுழைவதாலோ, நாம் தியானநிலை வாழ்க்கையை நடத்துவதாலோ, நாம் வேலை செய்யாமல் இருப்பதைப் பற்றி ஒருபோதும் நினைக்கக்கூடாது. நாம் ஏன் வேலை செய்வதை விடவேண்டும் என்று நினைக்கவேண்டும்?. நாம் வேலை செய்வதைப் பற்றிய கவலையைத்தான் விடவேண்டும். அப்போது நாம் மேலும் சிறந்த முறையில் செயல்படுவோம். நமக்குள் அபரிமிதமான தன்னம்பிக்கை நிறையும். இந்த முழு பிரபஞ்சமும் என்னைப் பாது காக்கின்றது. இந்த பிரபஞ்சம் என்னுடைய நண்பன். நான் இந்த முழுமையின் எதிரி இல்லை. நான் இந்த முழுமையின் நண்பன்.

தெளிவாகப் புரிந்துக்கொள்ளுங்கள். நாம் இந்த முழு பிரபஞ்சத்தின் நண்பன் என்பதை நாம் புரிந்துக் கொண்டு விட்டோம் என்றால் நம்முடைய மரணத்திற்கு பின்பு கூட நாம் மறைய மாட்டோம். ஏனென்றால் நாம் இந்த பிரபஞ்சத்தில் வேறு ஏதாவது ஒரு வடிவத்தில் இருப்போம் என்பதை தெரிந்துக் கொள்வதால் நாம் கவலைப்படுவதற்கு எதுவும் இல்லை என்பது நன்றாக புரிந்துவிடும்.

சாக்ரட்டீஸின் சீடரான பிளேட்டோ என்பவர் சாக்ரட்டீஸ் பேசிய உரையாடலைப் பதிவு செய்து வைத்திருந்தார். நீங்கள் எல்லோருமே சாக்ரட்டீஸிற்கும்,

|

இருபத்தைந்து வருடம் | ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

உங்களுக்கு நான் ஒன்று சொல்கிறேன். கேளுங்கள். சடங்குகள் செய்யும் மக்கள் அனைவரும், ஆன்மீகத்தை பின்பற்றவில்லை என்று நினைக்காதீர்கள். தயவுசெய்து தெளிவாக புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். வேதநூல்களைப் பிடிப்பவர்கள். சடங்குகள் செய்பவர்கள், இவர்களும் ஆன்மீகப் பாதையில்தான் இருக்கின்றார்கள். ஆனால் அவர்களுக்கு தாங்கள் என்ன செய்கிறோம் என்பதைப் பற்றிய தெளிவு அவசியமாகிறது. தாங்கள் நிகழ்த்தும் குறிப்பிட்ட சடங்கைப் பற்றியும், அதை எதற்காக செய்கிறோம் என்பதைப் பற்றியும், தெளிவாக புரிந்துக் கொள்ளவேண்டும்.

ஆதிகாலம் தொட்டே, குருமார்கள் தங்களுக்கு உள்ளே இருக்கும் தெய்வகீத்துடன் உள்ள தொடர்பை உணர, பல தியான நுட்பங்களை பயன்படுத்தினார்கள். ஆனால் காலப்போக்கில், இந்த தியான நுட்பங்களின் ஆழ்ந்த அர்த்தம் காணாமல் போய்விட்டது. ஒரு தியானமுறை, ஒரு செயல், அந்த தியான நுட்பத்தின் உள்ளே இருக்கும் ஆழ்ந்த தத்துவம் அல்லது கருத்தை உணராமல் கொடுக்கப்பட்டிருந்தால், அந்த தியான நுட்பங்கள் யாவும் சடங்குகளாக மாறிப்போயின. ஒரு சடங்கானது முழுமையாக புரிந்துக் கொள்ளப்பட்டு, விழிப்புணர்வுடன் நிகழ்த்தப்பட்டால் அத்தகைய சடங்குகள் தியான நுட்பங்களாக மாறிவிடும்.

நாம் பஞ்சபூதங்களால் உருவாகியிருக்கின்றோம். ஆகாசம், காற்று, அக்னி, நீர், மண் என்பவை அந்த பஞ்சபூதங்கள். முனிவர்கள் இந்த ஐந்து பூதங்களுடன் நாம் ஒன்றுபடுத்திக் கொள்வதற்காக, வெவ்வேறு விதமான தியானநுட்பங்களை உருவாக்கி இருக்கின்றார்கள்.

நாம் முழுவிழிப்புணர்வுடன், ஒரு விக்கிரகத்திடம் பிரார்த்தனை செய்யும்போது, நாம் நில சக்தியோடு ஒன்றுபடுகின்றோம். திட உருவில் நாம் பார்க்கும் அனைத்து பொருள்களும் நில சக்தியைச் சார்ந்தது. நாம் விக்கிரக வழிபாட்டின் மூலம் நில ச க்தியுடன் ஒன்றுபடுகின்றோம்.

நாம் பல புனிதமான நதிகளில், நீராடும் போது நாம் தண்ணீர் சக்தியுடன்

இவ்வாறு நீ செய்தால் நல்லது. தீயது என்ற பலன்தரும் கருமங்களின் தளைகளிலிருந்து விடுபடுகின்றாய்.

இத்தகைய சன்னியாச மனமுள்ளவனாய் மாறிய நீ விடுதலை பெற்று என்னையே வந்தடைவாய்.

நாம் இந்த வரிகளை ஆழமாகப் படித்து புரிந்துக்கொள்ள வேண்டும். கிருஷ்ணன், நாம் இப்போது வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் வாழ்க்கையைப் பற்றிச் சொல்கின்றார். அவர் அடுத்தது எடுக்கப்போகும், பிறப்பைப் பற்றி சொல்கிறார். தயவு செய்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். நம்முடைய நிகழ்கால பிறவியின் வாழ்க்கை, முந்திய பிறவியில் வாழ்ந்ததின் விளைவு. நாம் இதை நம்பினாலும், நம்பாவிட்டாலும், ஏற்றுக் கொண்டாலும் கொள்ளாவிட்டாலும் இது சத்தியம். நாம் ஞானம் பெறாமல் இருக்கும்வரை, மரணத்திற்குப் பிறகு நமக்கு வாழ்க்கை இருக்கின்றது. கிருஷ்ணன் நாம் இப்போது வாழும் வாழ்க்கையின், பண்பைப் பற்றி இங்கு சொல்கிறார். நாம் மரணமடையும்போது, நமக்கு கடைசியாக எந்தவகை எண்ணம் நமக்கு வருகின்றதோ அதுதான் நம்முடைய மறுபிறவியை, மறுவாழ்க்கையை முடிவு செய்கின்றது தயவுசெய்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள்.

நம்முடைய மறுபிறவியின் வாழ்க்கையானது, நாம் உயிர்விடும்போது, நமக்கு வரும் எண்ணத்தையே, முழுமையாக சார்ந்திருக்கிறது. நாம் இறக்கும்போது பணத்தை பற்றி நினைத்துக் கொண்டிருந்தால், நாம் ஒரு பணக்கார வீட்டில் மறுபடியும் பிறக்கின்றோம். இல்லையென்றால் பணத்தைப் பற்றியே எப்போதும் நினைத்துக் கொண்டிருக்கும், ஒரு அதிருப்தியான மனநிலையில் இருக்கும் ஒருவராய் நம் வாழ்க்கையை நடத்திக் கொண்டிருப்போம்.

நாம் உணவைப் பற்றி நினைத்துக் கொண்டிருந்தால், நாம் ஒரு பெருந்தீனிக்காரராகவோ அல்லது பன்றியாகவோ மறுபிறவி எடுக்கின்றோம். நாம் சோம்பேறியாக ஓய்வெடுப்பதை நினைத்தால் நாம் ஒரு எருமையாக மறுபிறவி எடுக்கிறோ றோம். இதுசத்தியம். முற்பிறவியில் நினைக்கும் நம்முடைய கடைசி எண்ணமானது, நம்முடைய மறுபிறவியின், முதல் எண்ணத்தை முடிவு செய்கிறது. உண்மையில் இதைப் புரிந்துக் கொள்ள நாம் ஜனன, மரண எல்லைக்கு செல்ல வேண்டாம். நாம்

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'' என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

தெளிவாக இருங்கள், தூங்கும் செயலும், இறப்பதும் வேறுவேறானது இல்லை. மரணத்தின்போது, ஆன்மாவானது ஏழு அடுக்குகளைத் தாண்டிச் செல்கிறது. அதன் வாசனாவைப் பொறுத்தே, ஆன்மா அடுத்த உடலைத் தேர்வு செய்கின்றது. முற்பிறவின்போது ஏற்பட்ட ஏதாவது ஒரு ஆசைகளைப் பொறுத்து அடுத்த உடலை எடுக்கிறது. அடுத்த பிறவியில் முற்பிறவி வாசனாவை, உதிர்க்க உதவும் வகையில் இருக்கும் உடலை, நம்முடைய ஆன்மா தேர்வு செய்கின்றது.

தயவுசெய்து இதனை நன்றாகப் புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். நாம் இப்போது எடுத்துள்ள, உடலானது, முற்பிறவி வாசனாவை அல்லது முற்பிறவியில் எடுத்து வந்துள்ள ஆசைகளைப் பொறுத்து அமைந்துள்ளது. நம்முடைய ஆத்மாவானது, எப்போதுமே, நிறமற்ற வடிவமற்ற பிரபஞ்ச உணர்வில் ஒன்று கலக்கவே எப்போதும் முயற்சி செய்கிறது. ஆனாலும், வாச னாக்களால், ஆத்மாவின் தடத்தில் செய்கிறது. ஆனாலும், வாசானாாக்களால் ஆத்மாவின் தடத்தில் மாறுபாடு உருவாகி, அதனால் அது பிரபஞ்ச உணர்வுநிலையில் முழுவதுமாக கலக்கமுடிவதில்லை. அதனால் ஆத்மாவானது மற்றொரு பிறவியை எடுக்கிறது. அந்த பிறவியில் அந்த சாயத்தடத்தை அழித்து, பிரபஞ்சத்துடன் ஒன்றுகலக்க முயல்கிறது.

பலர் என்னிடம் கேட்பதுண்டு. சுவாமிஜி எனக்கு ஆன்மீகத்தின் மீது நாட்டம் கிடையாது. நான் தியானம் செய்தது கிடையாது. ஆனாலும், நான் தியானம் செய்யும்போது, பலநாட்கள் தியானம் செய்தது போன்ற உணர்வை அடைந்தேன். அதற்கு என்ன பொருள்? அது ஏன் அப்படித் தோன்றியது?

புரிந்துக் கொள்ளுங்கள்.

நீங்கள் இந்த ஒரு பிறவியை மட்டும் பார்க்கிறீர்கள். இந்த பிறவியில் நீங்கள் தியானம் செய்து இருக்க மாட்டீர்கள். ஆனாலும் தியானத்தில் ஆழ்ந்த பிணைப்பை உணர்கிறீர்கள். ஏனென்றால் நீங்கள் முன்பிறவியில் தியானம் செய்திருப்பீர்கள். நீ ங்கள் முற்பிறவியில் தேடலுடன் இருந்திருப்பீர்கள்.

ஒரு சின்ன கதை

ஒரு காட்டில் ஒரு மனிதன், காளியின் முன்பு அமர்ந்து ஆழமாக தியானம் செய்து கொண்டிருந்தார், அவர் பலவிதமான சடங்குகளை, ஆழ்ந்த தியான நிலையில் செய்துகொண்டிருந்தார். அந்த அடர்ந்த காட்டில் பலமணி நேரங்கள் தியானம் செய்து கொண்டிருந்தார்.

ஒருநாள் அந்தவழி சென்ற வழிப்போக்கன் ஒருவன், அவர் காளிக்கு முன்பாக செய்யும் சடங்குகளையும், தியானத்தையும் பார்த்தார். திடீரென்று, ஒரு புலி அந்த பூஜை செய்தவரின் மீது பாய்ந்து அவரை இரையாக உண்டுவிட்டது. அந்த புலி காட்டிற்குள் சென்று மறைந்த பின்னர் இந்த வழிப்போக்கன் காளியின் முன்பு சென்று அந்த சடங்குகளை முழுமைப்படுத்தினார்.

அந்த வழிப்போக்கனுக்கு திகைப்பாக இருந்தது. அவர் காளியிடம் கேட்டார்! அன்னையே! இத்தனை நாட்களாக, பூஜை செய்தவருக்கு தங்கள் தரிசனம் கிடைக்கவில்லை. நீங்கள் அவர்முன் தோன்றவில்லை. மேலும் அவர் புலிக்கு இரையாகிவிட்டார். நான் சில நிமிடங்களுக்கு முன்புதான் வந்தேன். கடைசி ஆரத்தியை செய்து முடித்தேன். ஆனால் நீங்கள் என் முன்னே தோன்றி காட்சி அளிக்கிறீர்கள்! இதற்கு காரணம் என்ன?.

காளி சொல்கிறாள்! உன்னுடைய முன்பிறவியில் நீ ஆழ்ந்த தேடலுடன் இருந்தாய். உன்னுடைய போன பிறவியில் ஆழ்ந்த தியானம் செய்தாய். அதனால் தான் நான் உனக்கு காட்சி கொடுத்தேன்.

பாருங்கள். நம்முடைய அடுத்த பிறவி நாம் மரணமடையும்போது, இருக்கும் கடைசி எண்ணத்தைப் பொறுத்தே அமைகிறது. நம்முடைய வாழ்க்கை முழுவதும், பணம், சாப்பாடு என்று நினைத்துக் கொண்டு இருந்துவிட்டு, திடீரென சாகும் மையா ததம், இதம் ஸர்வம் வியாக்தம் ஊர்தினா

நானே எங்கும், எல்லா இடங்களிலும் பரந்து இருக்கிறேன்.

நானே மூல ஆதாரமான இறுதியான உயர்ந்த தெய்வீகம்.

இப்போது மேலும் சொல்கிறார், எல்லாவற்றின் உள்ளும் பரவி இருந்தாலும், அவர் மகோன்னதமான உயர்ந்தவராக இருந்தாலும், அன்புடனும், பக்தியுடனும் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட எந்த சிறிய பொருளையும், திருப்தியுடன் ஏற்றுக் கொள்கின்றார்.

ஒரு பெரிய பிரச்சினை. நாம் ஒருவரை உயர்ந்தவராக, மேன்மையானவராக உணர்ந்துக் கொண்டாலும், அவரே நம்முடன் ஒரு இணைப்பை, உறவை ஏற்படுத்திக் கொண்டால் அன்றி நாமே சென்று அவருடன் இணைய முடிவதில்லை. அவர் நம் நிலைக்கு இறங்கி வந்தால் தான், நாம் அவருடன் இணைப்பை ஏற்படுத்திக் கொள்ள முடியும்.

உண்மையான உயர்வு என்பது உயர்ந்தவராக இருந்தால் மட்டும் போதாது. அவர் நம் எல்லோரிடமும் இணைப்பு, தொடர்பு கொள்பவராக இருத்தல் வேண்டும். அப்படி இல்லை என்றால், அவர் மேலானவராக இருந்தாலும் அவரது உயர்வால் நாம் என்ன அடைய முடியும்?

இந்தியாவில் உயர்ந்த குருமார்கள், பெரும்பான்மையினர் இருக்கிறார்கள். இது பலருக்கும் தெரியும். மீண்டும், மீண்டும் மக்கள் என்னிடம் சொல்வதுண்டு.

ஆமாம். சுவாமிஜி! இந்தியாவில் உயர்ந்தவர்கள் பலர் இருப்பது தெரியும். ஆனால் எப்படி நான், அவருடன் என்னை இணைத்துக் கொள்வது? என்னால் எதுவும் செய்யமுடியாதே? அவர்களால் எனக்கு ஒரு பயனும் இல்லை. நானே

நிலைக்கு, இறங்கி வருகிறார். நவீன மனோதத்துவநூலில் ஒரு அழகான வார்த்தை உள்ளது.

தூூரத்தைச் சூூன்யமாக்குதல், என்பது அது.

இடைவெளியை இல்லாமல் செய்தல், தூூரத்தைச் சூூன்யமாக்கவே புத்தர் பிட்சை எடுத்தார். இங்கே கிருஷ்ணன் முழுவதுமாக தூரத்தை இல்லாது சூன்யமாக்குகிறார். இந்த வரிகள் நமக்கும், தெய்வீகத்திற்கும் இடையே உள்ள தூரத்தை சூன்யமாக்குகிறது.

எளிமையான இலையையோ, பூவையோ, பழமோ அல்லது ஜலமோ போதும். இதை நீ ங்கள் அன்புடன், பக்தியுடன் தந்தால் நான் ஏற்றுக் கொள்கிறேன்.

கிருஷ்ணன் வெளிப்படுத்திய அடுத்த மிக முக்கியமான சத்தியம் இதுதான்.

முதலில் கிருஷ்ணன் வெளிப்படுத்திய விஷயம் என்னவென்றால் இந்த முழு பிரபஞ்சம், இந்த பிரம்மாண்டம் முழுவதும் புத்திசாலித்தனம்தான் என்று கிருஷ்ணர் நிரூபணம் செய்கிறார்.

பிரபஞ்சம் அறிவுநிலை என்பதை நாம் புரிந்துக் கொண்ட க்ஷணமே நம் பதட்டங்கள், கவலைகள், பயம் பாதுகாப்பின்மை இவை எல்லாவற்றிலிருந்தும் விடுபட்டு தளர்வு கொள்கின்றோம். மேலும் கிருஷ்ணன் தானே நம் பக்கத்தில் இருப்பதைச் சொல்லி, அவருடன் நாம் இணைந்துக் கொள்ள முடியும் என்பதையும் புரியவைக்கிறார்.

இந்த உலகம் பொருள், பொருள்சார்ந்த நிலை கொண்டது என்று நாம் நினைக்கும் வரை அந்த உலகிலிருந்து நம்மை பாதுகாத்துக் கொள்ளவேண்டும் என்று நினைக்கின்றோம்.

நாம் முழுமையை உணர்ந்து நாம் அதன் பகுதி என்றும் நினைக்கின்றோம். முழுமையுடன் சண்டை போடுகிறோம். அதனால் நம்மைப் பற்றி, நாம் ஸ்திரமற்று இருப்பதுபோல், ஆழத்தில் உணர்கிறோம். இணைப்புத் தன்மையுடன் இருப்பதை நாம் உணர்வதில்லை. நம்மால் தளர்வாக இருக்கமுடிவதில்லை. முழுமையுடன் ச ண்டையிடுவதால் எப்போதுமே எளிமையை உணர்வதில்லை.

நாமும் முழுமையின் பகுதி என்று புரிந்துக் கொள்ளும் போது, முழுமை அறிவு நிறைந்தது, என்பதால் அது நம் எண்ணங்களுக்கு மறுமொழி சொல்கிறது. நம் இருப்பு நிலைக்கு, மறுமொழி தருகிறது. அது நம் விழிப்புணர்வின் மறுமொழியாகிறது. அதனால் நாம் ஞானநிலையில் தளர்வாக இருக்கத் தொடங்குகிறோம்.

நான், மக்களுக்கு இந்த வரிகளை விளக்கும்போது, சோம்பேறி மனிதன் எப்படி ஞானம் பெறுவது, என்பதின் வழிகாட்டுதல் இது, என்று சொல்லுவேன். ஒருவர் சோம்பேறியாக இருந்துக் கொண்டு, ஞானம் அடைய விரும்பினால், இந்த வரிகள் தான் ஒரே வழி. சரியான வழி.

இந்த பிரபஞ்சம் முழுவதுமே அறிவு சக்தி. அந்த அறிவு, நம் எண்ணங்கள், செயல்கள், உணர்வுகளுக்கு மறுமொழி அளித்து, இசைந்து செல்கிறது. இதை நாம் புரிந்துக் கொண்டால் போதும். நாம் உடனே தளர்வாக, ஓய்வாக தெய்வீக உணர்வு நிலைக்கு, நித்யானந்த உணர்விற்குள் நுழைந்துவிடுகின்றோம்.

மேலும் கிருஷ்ணன் சொல்கின்றார், நீங்கள், நிலையான விழிப்புணர்வு நிலைக்குள், உங்களை விழ அனுமதித்த மறுகணமே, நானே உங்கள் யோகத்தையும், க்ஷேமத்தையும் பொறுப்பு எடுத்துக் கொள்கின்றேன். உங்களிடம் என்ன குறைவாக உள்ளதோ, அதைப் பற்றிய அக்கரை கொள்கிறேன். உங்களிடம் என்ன இல்லையோ, அதனை நானே தருகிறேன். என்ன உங்களிடம் உள்ளதோ அதைப் பாதுகாக்கிறேன்.

அடுத்து அவர் சொல்கின்றார், எளிய இலையோ, ஜலமோ, பழமோ, அல்லது

இருபத்தைந்து வருடம்

மனித குலம் ஞானம் அடையும் வழியை காட்டுவதற்காக, ஞானகுருமார்களால் விளக்கம் அளிக்கப்பட்ட நுட்பங்கள் கொண்ட வேத நூல்கள் பல இருக்கின்றன.

சிவசூத்திரத்தில், நூற்றி பனிரெண்டு சத்தியங்களையும், நுட்பங்களையும் சிவன் நமக்காக, நாம் ஞானமடைவதற்காக கொடுத்திருக்கின்றார். ஞானமடைந்த குருமார்கள் மிகவும் கருணை உள்ளம் கொண்டவர்கள். அவர்கள கருணை மிகுதியால், அனைவருமே ஞானம் பெறவேண்டும் என்று விரும்புவார்கள். ஒவ்வொருவரும் விடுதலை பெறவேண்டும் என்று நினைப்பார்கள்.

இந்த வரிகளில் கிருஷ்ணன், அர்ஜுனனிடம் தன்னிடம் எல்லாவற்றையும் சரணாகதி செய்யுமாறு சொல்கின்றார். ஞானமடைவதற்கு சுலபமான வழி, ஞானகுருவிடம் சரணாகதி செய்வது என்று நான் சொல்கின்றேன். மிகவும் தெளிவாக இருங்கள்.

பிரபஞ்ச சக்தி அல்லது ஞானகுருவிடம் முழுமையாக நம்மால் சரணாகதி செய்ய முடியும் என்றால் நாம் ஞானம் அடைந்துவிடுவோம். நம்முடைய ஒவ்வொரு செயல்களையும், உன்னதமான ஆத்மாவிடம் சரணாகதி செய்யும்போது மிக உயர்ந்த சுதந்திரமாக இருக்க நம்மால் முடியும். நாம் சுதந்தர உணர்வை அடைவோம்.

நாம் தொடர்ந்து கவலைப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கின்றோம். எப்போதும் மன அழுத்தம் கொள்கிறோம். திரும்ப, திரும்ப கடந்தகாலம் அல்லது எதிர்காலம் பற்றியே நினைக்கின்றோம். நாம் ஏன் இப்படி செய்கிறோம். ஏன் எப்போதும் வருத்தத்துடன் கவலையோட தொங்கிய முகத்துடன் இருக்கின்றோம்.

நாம் நம் தோள்களின் மீது அளவுக்கு அதிகமாக சுமைகளை எடுத்துக் கொள்கின்றோம். நாம்தான் எல்லாவற்றையும் நன்றாக செய்வதற்கு நினைத்துக் கொள்கிறோம். சில விஷயங்களில் நம் செயல்கள் வெற்றிகள் பெறும்போது நம்மைப் பற்றிய அகந்தையை மிகைப்படுத்தி நினைத்துக் கொள்கிறோம். சில செயல்கள், நாம் திட்டமிட்டபடி நடக்கவில்லை என்றால், நம் அகந்தை காயப்படுகிறது, அடிவாங்குகிறது. எனக்கு எப்படி இது நடக்கலாம்? எவ்வாறு தவறாக செல்ல முடியும்? என திட்டம் எப்படி தவறாக முடியும்? என்று எண்ணுகின்றோம்.

நம் அகந்தை தொடர்ந்து செயல்பட்டுக் கொண்டே இருக்கிறது. அது ஒன்று

பெருமகிழ்ச்சி அடைகிறது அல்லது காயப்படுகிறது. இத்தகைய செயல்பாட்டில் நாம் என்ன செய்கிறோம் தெரியுமா? நாம் நம்மை, நம் அகந்தையை எப்படி மகிழ்ச்சியாக வைத்திருப்பது எப்படி என்றும் அல்லது காயப்படுத்தாமல் பாதுகாப்பது எப்படி என்று இதைப்பற்றி எப்போதும் எண்ணுகின்றோம்.

நான் என்ன சொல்கிறேன் என்பது உங்களுக்கு புரிகிறதா? மீண்டும், மீண்டும் நாம் இதைப் பற்றிய வழிகளையே தேடுகிறோம். அகந்தையை எப்போதும் மனஎழுச்சியான நிலையில் வைக்கும் வழிகளைத் தேடுகின்றோம். அல்லது அது காயப்பட்டால் தடுப்பதற்கான வழிமுறைகளைத் தேடுகிறோம்.

விட்டு விடுதலையாவதைப் பற்றியோ, பிரபஞ்ச சக்தியிடம் சரணாகதி செய்து சுதந்திரமாக இருக்கமுடியும் என்பதைப் பற்றியோ நாம் புரிந்துக் கொள்வதில்லை. சரணாகதியின் நிச்சயம் நம் முழு சுதந்திரம் அடையமுடியடியும். அப்போது நம் சுமைகள் போய்விடும். ஆனால் நாமோ இதைப்பற்றி அறிந்து கொள்வதில்லை.

ஞானகுருமார்கள் அனைவருமே ச ரணாகதி பற்றி பேசியுள்ளார்கள். அது மிகமிக சு தந்திரமான வழி. நம் அகந்தையாவ் அதை மிகவும் கஷ்டமான வழியாக நாம்தான் மாற்றிவிடுகிே றாம். பிரபஞ்ச சக்தியிடம் நாம் மூன்று நிலைகளில் சரணாகதி செய்யலாம். முதல்நிலை, அதாவது அடிப்படையில் நம் செயல்கள் அனைத்தையும் பிரபஞ்ச சக்தியிடம் சரணாகதி செய்துவிடுவது.

நாம் எதைச் செய்தாலும், முழு ச ரணாகதியுடன் செயல்படுது. பிரபஞ்ச சக்தியிடம் முழுமையாக சரணாகதி செய்வது. நம் செயல்கள் எல்லாவற்றையும் அவை நல்லதாகவோ, அல்லது கெட்டதாகவோ எதுவாக இருந்தாலும் பிரபஞ்ச சக்தியிடம் சரணாகதி செய்வது. அப்படிச் செய்வதால் பிரபஞ்சம் நம்மைப் பற்றிய அக்கறையை, பொறுப்பை எடுத்துக் கொள்கின்றது. இதுதான் அடிப்படையான முதல்நிலை.

கிருஷ்ணன் தெளிவாக இந்த வரிகளில் சொல்கின்றார். உங்களின் செயல்கள், பூஜைகள், தவங்கள் இவற்றை என்னிடம் முழுமையாக சரணாகதி செய்யும்போது உங்களின் நல்ல அல்லது கெட்ட செயல்களின் விளைவுகளுக்கு நானே பொறுப்பாகின் றேன்.

இப்போது இரண்டாம் நிலை சரணாகதிக்கு வருவோம். இது பட்டறிவு., மனம் சார்ந்தது. இதனை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போது முதல் நிலை சுலபமானது. உங்களின் செயல்களை சரணாகதி செய்யுங்கள் என்று நான் சொல்லும்போது, சரி சுவாமி, நான் முழுவதுமாக சரணாகதி செய்துவிட்டேன் என்று எல்லோரும் சொல்லமுடியும்.

ஆனால் மனதை சரணாகதி செய்வது மிகவும் கஷ்டமான ஒன்று. ஏனென்றால் அது நம் கைகளில் இல்லை. பாருங்கள், உங்களின் செயல்களை நீங்கள் பார்க்கிறீர்கள். அதனால், கடவுளே! நான் செய்யும் செயல்கள் எல்லாவற்றையும் உங்களிடம் ச ரணாகதி செய்துவிடுகிறேன், என்று நாம் எல்லோருமே சொல்ல முடியும்.

ஆனால் இதைக்கேட்டுக் கொண்டு நம் மனம் சும்மா இருக்குமா? முடியாது என்று சொல்லும். இல்லை, இல்லை என்று தொடர்ந்து சொல்லிக் கொண்டே இருக்கும். நீ எப்படி இதைச் செய்யலாம்? உன் எதிர்காலத்தைப் பற்றி நினைத்தாயா, என்றும் மனம் சொல்லும். அது தொடர்ந்து இப்படி ஆராய்ச்சி செய்து கொண்டே இருக்கும்.

மேலும் ஒரு விஷயம், நான் மிகப்பெரிய சத்தியங்களைப் பற்றி பேசும்போது, உங்கள் மனம் மட்டும் தொடர்ந்து அதைப் பகுத்து ஆராய்ந்து கொண்டே இருக்கும். தன்னிடம் உள்ள குறைந்த பட்டறிவைக் கொண்டு அலசிக் கொண்டே இருக்கும்.

சுவாமிஜி என்ன சொல்கிறார்? அது எப்படி நடக்க முடியும்? அவருக்கு வேண்டுமானால் அது நிகழலாம்; எப்படி ஆனாலும் எனக்கு சரிவராது. அதனால் முழுமையாக தெய்வத்திடம் சரணாகதி செய்வது பற்றி நான் எப்படி நினைப்பது? என்று எண்ணும் உங்களை தன்னிடம் பிடித்துக் கொள்வதற்கான வாய்ப்புகளை பார்க்க ஆரம்பிக்கும். தன்னிடம் உள்ள புத்திசாலித்தனத்தைக் கொண்டு திரும்ப, திரும்ப தர்க்கரீதியாக ஆராய்ந்துக் கொண்டிருக்கும்.

பாருங்கள், நூறு வருடங்களுக்கு முன் யாரோ ஒருவர் பூமி சூரியனைச் சுற்றி வருகிறது என்று சொன்னார். அதைக் கேட்ட மக்கள், சொன்னவர் மேல் கற்களை எறிந்தார்கள். ஆனால் இப்போது விஞ்ஞானப்பூர்வமாக அந்த உண்மை ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டு உள்ளது.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?” என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

பிரபஞ்சசக்திக்கோசரணாகதிசெய்யும்போதுஅதுநம்மைப்பற்றியபொறுப்பைஎடுத்துக் கொள்கின்றது. நம் தோள்களின் மேல் உள்ள முழு சுமையும் இறக்கப்பட்டுவிடுகிறது. நம் செயல்களின் விளைவுகளிலிருந்து நாம் விடுதலை பெறுகின்றோம். ஒவ்வொரு ஞானகுருவின் வாக்குறுதியும் இதுதான்.

கேள்வி : சுவாமிஜி! சடங்குகளின் அர்த்தங்களைப் பற்றி நீங்கள் விளக்கிய பின்புகூட எனக்கு இன்னும் தெளிவாகவில்லை. கோவில்களில் பல விஷயங்கள் நிகழ்வதை நாம் பார்க்கின்றோம். பலவகை பூஜைகள், பிரார்த்தனை சடங்குகள் கோவில்களில் நிகழ்த்தப்படுகின்றன. மக்கள் தங்களின் வீடுகளிலும் பூஜைகள் பல செய்கின்றார்கள். இப்படி பலவகையான விஷயங்கள் செய்வதின் காரணம் என்ன? நேரடியாக கடவுளிடம் பிரார்த்தித்துக் கொள்ளலாம் அல்லவா? பிரபஞ்சத்திடம் நேரடியாக பிரார்த்தனை செய்துக் கொள்ளலாம் அல்லவா? பின் ஏன் இப்படி பலவகை விஷயங்கள் செய்கின்றோம். பூஜையின் உட்கருத்து என்ன?

தெளிவாகப் புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். பூஜையில் மிகப் பெரிய சக்தி இருக்கின்றது. தர்க்கரீதியான மக்கள் அவற்றை மூடநம்பிக்கை என்பார்கள். அதன் செயல், சக்தி அவர்களுக்கு தெரியாததால் நவீனகால மனிதனுக்கு பூஜைகள் தேவை இல்லை என்கிறார்கள். பூஜையின் போது கடவுளை, நம் வீட்டிற்கு வரும் விருந்தினரை உபசரிப்பது போல் மிகவும் மரியாதையுடன் அழைக்கின்றோம். கோவிலில் பண்டிதர்கள் கடவுளை விருந்தினர்போல் மரியாதையுடன் அழைத்து வருகிறார்கள். நம் வீட்டிற்கு விருந்தினர் வந்தால் அவரை மிகவும் மரியாதையுடன் உபசரிப்போம். அவர் அமர்வதற்காக நாற்காலியை கொடுப்போம். பின் அவரின் கால், கை அலம்ப நீ ர் கொடுப்போம். இருக்கை அளிப்போம்.

பின் அவரிடம், நீங்கள் குளியல் அறை செல்ல வேண்டுமா? என்று கேட்டு கால் அலம்ப நீரை கொடுப்போம். அவருக்கு மலர்களைத் தந்து உபசரிப்போம். பூக்களை சமர்ப்பித்தவுடன், அவர் குளிப்பதற்கும், சௌகரியமாக ஓய்வெடுக்கவும் ஏற்பாடுகள் செய்கின்றோம்.

பிறகு அவரை உணவருந்த அழைத்துச் செல்லுவோம். முடிவில், அந்த நாளின் முடிவில் அவர் சுகமாக உறங்குவதற்கு வேண்டிய செய்வோம்.

இதேபோன்ற விஷயங்கள்தான் பூஜையின்போது நிகழ்த்தப்படுகின்றன. இந்து

மதத்தில் பூஜையைச் சேவை என்பதன் காரணம் அதுதான்.

சேவையின் கருத்தை நாம் புரிந்துக் கொள்ளவேண்டியது அவசியம். கல்லில் உயிரோட்டமான சக்தி இருக்கின்றது என்பதையும், அந்த சக்திக்கு, இரவும் பகலும் சேவை செய்ய முடியும் என்பதையும், தர்க்கமயத்தில் உள்ளவர்கள் புரிந்துக் கொள்வது கஷ்டம்.

ஒரு சிலை, விக்கிரகத்தின் உள்ளே உள்ள உயிரோட்டமான சக்திக்கு சேவை பண்ணுவதைப் புரிந்துக் கொள்வது கஷ்டம். முழுஉணர்வுப்பூர்வமாக சேவை செய்யும் பலரை நான் பார்த்திருக்கின்றேன். உணர்வது மட்டும் அல்லாமல் அவர்கள் தங்கள் பக்தியை அந்த விக்கிரகத்திடம் வெளிப்படுத்தி வழிபாடு செய்வார்கள்.

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் வாழ்க்கை சரித்திலிருந்து நான் ஒரு கதையை உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். இது வெறும் கதை அல்ல. உண்மையில் நடந்த நிகழ்வு. பக்தி, வழிபாடு பற்றியும் அதன் ஆற்றல் சிறப்பையும் அது காட் டுகிறது.

இந்தியாவில், கல்கத்தாவின் அருகில் தக்ஷிணேஸ்வர் என்னும் இடத்தில் மா காளி கோவிலில் ராமகிருஷ்ணர் பண்டிதராக இருந்தார். அந்த பக்கங்களில் சங்கு அல்லது கடல் சிப்பி இவைகளால், செய்யப்பட்ட வளையல்களை அன்னை காளிக்கு, பக்தர்கள் காணிக்கையாகக் கொடுப்பார்கள். அவ்வகையான பழக்கம் அந்தக் கோயிலிலும் உண்டு.

ஒருமுறை, ஒரு பக்தர் நான்கு வளையல்களை அன்னைக்கு க ாணிக்கையாக செலுத்துவதற்காக கொடுத்தார். அன்னைக்கு நான்கு கைகள் உண்டு. வலதுபுற கை அபயமுத்திரை, காப்பேன் என்கின்ற உறுதிமொழியைக் காட்டும். இடதுபுற கை வரமளிக்கும் நிலையில் இருக்கும். மற்றொரு கை இடதுபுறத்தில் கூரியவாளுடன் ஞானத்தை காட்டும். வேறொன்றில் அசுரனின் தலை காணப்படும். அது அகந்தையை உணர்த்துவதால் இருக்கும். வாள் வைத்திருக்கும் கையில் வாளை எடுத்து திரும்ப வைக்கமுடியும்.

காளி பூஜையின்போது ராமகிருஷ்ணர் அன்னையின் மூன்று கைகளிலும் அந்த சங்கு வளையல்களை அணிவித்து விட்டார். அசுரன் தலை இருக்கும் கையில் வளையலை நுழைக்க முடியவில்லை. அதனால் அந்த வளையலை அவர் போட் ராமகிருஷ்ணர் வளையலைப் பிரித்து போட்டுவிட்டு சேர்த்து விட்டாரோ என்று சோதித்துப் பார்த்தேன்.

அந்த வளையல் முழுதாக இருந்தது. எங்கும் பிளவுபடவில்லை. விக்கிரகமும் பிளவுபடாமல் முழுமையாக இருந்தது. மேலும் அது 200 அல்லது 300 வருட பழைய நிகழ்வும் இல்லை. சுமார் 130 வருடங்கள் முன்புதான் நடந்துள்ளது. ராமகிருஷ்ணர் இந்த உலக வாழ்வை விட்டு 130 வருடங்கள் ஆகின்றன. இந்த நிகழ்வுக்கு எந்தவிதமான தர்க்கரீதியான விளக்கங்களும் இல்லை. ஆனால் அது முற்றிலும் உண்மை, பக்தியின் ஆற்றலைக் காட்டுவது. பொருள்சார்ந்த இந்த உலகில் பக்திப் பெருக்கு எவ்வகையில் செயல்படும் என்கின்ற உண்மை.

பக்தி வழிபாட்டின் ஆற்றல் அது. நாம் வழிபாடு அல்லது படையலைக் காணிக்கையாக தரும்போது நம்மையே அந்த விக்கிரகத்தில் பின் உள்ள சக்தியிடம் கொடுக்கின்றோம்.

பிரபஞ்சசக்தியிடம்நாம் சரணாகதி அடைகின்றோம். சரணாகதி உணர்விலேயே எதையும் தரவேண்டும். விக்கிரகத்தின்மேல் பற்றுக் கொண்டு தடைபடாமல், அதன் பின் உள்ள தெய்வ சக்தியை உணரவேண்டும்.

சடங்குகள் எல்லாமே ஒரு தியானம போலவே நிகழ்த்தப்படுகின்றன. சடங்குகளைச் செய்யும் போது நம்முடைய முழுமையான உணர்வும் அதில் ஈடுபடவேண்டும். அப்போது அது வெறும் சடங்காகவோ, பூஜையாகவோ இருக்காது. முழு தியானமும் இருக்கும்.

9.29.நான் யாரையும் வெறுப்பும் இல்லை ; யாரிடமும் பாரபட்சமாகவும் இருப்பதில்லை. நான் எல்லோரிடமும் சமமாகவே இருக்கின்றேன்.

என்னிடம் பக்தியாக இருப்பவர்கள் என் அன்பராகி என்னோடு அவர்கள் இருக்கிறார்கள். நானும் அவர்கள் நண்பராகின்றேன்.

9.30.மிகவும் பாவம் செய்தவராக இருந்தாலும், அவன் பக்திப்பூர்வமான

| ‘ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

குருவின் வார்த்தைகள், செயல்கள் இவற்றில் எல்லாம் அவருக்கு என்று தனிப்பட்ட பொருள் சார்ந்த பற்று எதுவும் இல்லை என்பதை ஒரு பக்தன் புரிந்துக் கொள்ள வேண்டியது அவசியம். இல்லையென்றால் அந்த பக்தர் தனக்குத்தானே தொடர்ந்து சந்தேகங்களையும், துன்பங்களையும் உருவாக்கிக் கொண்டே இருப்பார்.

குருவானவர் ஞானம், கருணை இவற்றால் பொங்கி வழிந்துக் கொண்டு இருக்கிறார். தான் கண்ட அறிவை மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்துக் கொள்ள விரும்புகிறார். குருவின் இத்தகைய உயரிய பண்பை பக்தர் புரிந்துக் கொள்ளும் வரை அவர் குருவை பின்பற்றுவதற்கு இரண்டு அல்லது மூன்றுமுறை யோசிக்க தொடங்குவார்.

தயவுசெய்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். உண்மையான குருவானவர் எவருடனும், வெறுப்புடன் இருப்பதில்லை. இந்த முழு பிரபஞ்சமும் தன்னுடையது என்பது குருவிற்குத் தெரியும். அப்படியிருக்க அவர் ஒருவர் மேல் வெறுப்புக் கொள்ள வேண்டிய அவசியம் எங்கே உள்ளது?

பாருங்கள் எப்போது எரிச்சல் உள்ளே வருகிறது? நம்மிடம் இல்லாத ஏதோ ஒன்று நாம் விரும்பும் ஒன்று வேறு ஒருவரிடம் இருக்கிறது என்கின்றபோதுதான் எரிச்சல் தோன்றுகிறது. நமக்கு அவசியமான தேவையாக இருக்கும் ஒன்றின் மேல் ஆசை கொள்வதில் தவறு எதுவும் இல்லை. மற்றவர்களிடம் இருப்பதைப் பார்த்து, அவர்கள் விரும்புவதைப் பார்த்து அவையே நமக்கு வேண்டும் என்று விரும்பும்போதுதான் பிரச்சி னைகள் ஆரம்பமாகின்றன. நாம் பிறக்கும்போதே, ஒவ்வொருவரும் குறிப்பிட்ட வகையான ஆசைகளுடனேயே பிறந்து இருக்கின்றோம். அந்த ஆசைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்வதற்குத் தேவையான சக்தியையும் நம்முடன் கொண்டு வந்து இருக்கின்றோம்.

ரமண மகரிஷி மிகவும் அழகாக சொல்கிறார். ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் தேவையானவற்றைப் பூர்த்தி செய்யும் அளவு சக்தியை இந்த பிரபஞ்சம் கொண்டுள்ளது. ஆனால் தனிமனிதனின் விருப்பத்தை பூர்த்தி செய்வதற்கு, அதனிடம் போதுமானது இல்லை. மற்றவர்களைப் பார்த்து, அவர்களின் ஆசைகளைப் பார்த்து அவற்றை நமது குறிப்பில், வரிசையில் நாம் சேர்த்துக் கொள்கிறோம். அதனால் நமது தேவைகள், ஆசைகளாக மாறிவிடுகிறது.

பருவத்திலிருந்தே கற்றுத்தரப்படுகிறது. நமக்கு பதிலுக்கு என்ன கிடைக்கிறதோ, அதை வைத்துதான் நண்பர்களையே சேர்த்துக் கொள்கின்றோம்.

எல்லாமே வியாபார பரிமாற்றம் போலாகி, அளவு குறைக்கப்பட்டுவிட்டது. யாராவது நம்முடன் இனிமையாக இருந்தால் நாமும் அவருடன் நல்லவிதமாக இருக்கின்றோம். யாராவது நம்மைக்காயப்படுத்துவதுபோல் ஏதாவது சொல்லிவிட்டால், அவர்கள் நமக்கு எதிரியாகி விடுகிறார்கள்.

நாம் வெளி உலகில், மற்றவர்கள் சொல்வது செய்வது, இவற்றால் மிகவும் பாதிப்பு அடைகிறோம். நம்மிடம் யார், யார் எப்படி நடந்துக் கொள்கிறார்களோ அதை வைத்து அவர்களை வெவ்வேறு இடங்களில் வைக்கின்றோம்.

நாம் பிச்சைக்காரர்களாக இருக்கும் வரை மற்றவர்களை பணக்காரர், ஏழை என்று பாகுபடுத்தி பார்த்துக் கொண்டு இருக்கிறோம். ஒரு பிச்சைக்காரர் இடைவிடாமல் பிச்சைகானவற்றை தேடிக் கொண்டிருப்பார். அவர் எதை பிச்சையாகக் கேட்கிறாரோ அதை கொடுக்கும் நபரை தேடிக் கொண்டு இருப்பார். அவர் சாலையில் காசுகளுக்காக பிச்சை எடுக்கிறார். நாமோ கோவிலில் கடவுளிடம் ஏதாவது ஒன்றிற்காக, வேறு எதற்காகவாவது பிச்சை கேட்கிறோம். உண்மையில் இவை இரண்டிற்கும் வித்தியாசம் எதுவும் இல்லை. நாம் எதையாவது தொடர்ந்து கேட்டுக் கொண்டு இருக்கிறோம்.

நாம் பிச்சைக் கேட்கும்போது, நாம் கேட்பதைத் தருபவர்களை நல்லவர்கள் என்கின்ற பட்டியலில் சேர்க்கின்றேம். யார் நாம் கேட்பதைத் தருவதில்லையோ அவர்களையெல்லாம் கருப்பு பட்டியலில் சேர்க்கிறோம். நாம் தெரிந்தோ, தெரியாமலோ எல்லா நேரங்களிலும் இதுபோலத்தான் செயல்படுகிறோம்.

ஒரு ஞானகுருவிற்கு தேவைக்க என்று எதுவும் இல்லை. அவர் தொடர்ந்து கொடுத்துக் கொண்டே இருக்கிறார். அது முற்றிலுமான மாறுபட்ட பந்து விளையாடல். அன்பு காட்டுவது மட்டுமே அவரின் உண்மைத் தன்மையாக இருக்கின்ற காரணத்தால், அந்த அன்பை எப்போதும் வெளிப்படுத்தி பரவச் செய்கிறார். யார், யார் அதனைப் பெற்றுக் கொள்கின்றார்கள் என்பதைப் பற்றி அவர் கவலை கொள்வதில்லை. எதைப்பற்றியும் நினைக்காமல் தருகிறார். மலையிலிருந்து நதியானது ஒரு பகுதி விட்டு

இருபத்தைந்து வருடம்

கௌந்தேய ப்ரதி ஜாநீஹி நமே பக்தா ப்ரணஸ்யதி

எவர் விரைவில் தர்மவானாகி, இந்த ச த்தியத்தைப் புரிந்து கொள்கிறாரோ, அவர் நித்யானந்தத்தில் நுழைந்து நித்யானந்த நிலையை அடைகிறான். குந்தி மகனே, கௌந்தேயா, துணிவுடன் இதனை அறிவிப்பு செய்.

பிரதிக்ஜநஹி என்பதன் பொருள் துணிவுடன் உறுதிப்படுத்து என் பக்தனுக்கு என்றும் அழிவில்லை.

மீண்டும், மீண்டும் புரிந்து கொள்குங்கள். இந்த பிரபஞ்சம் அறிவு நிறைந்தது என்பதை. தயவு செய்து தெளிவாக இருங்கள். உங்களுக்கு என்றுமே அழிவில்லை. உங்களுக்கு என்றுமே மரணம் கிடையாது. ஏனென்றால் இந்த பிரபஞ்சத்தில் வேறு எங்காவது, நீங்கள் இருந்து கொண்டு இருப்பீர்கள். இந்த உடல் வேண்டுமானால் போய்விடலாம். ஆனால் நீங்கள் என்றுமே இருந்துகொண்டு இருப்பீர்கள்.

இந்த முழு பிரபஞ்சமும் அறிவு நிறைந்தது. இந்த அண்டவெளி படைப்பு சக்தி, அறிவுதான என்பதை நாம் புரிந்துக் கொண்டவுடன், நமது முழு வாழ்க்கையும் நமக்கு வேண்டியவற்றை கொடுக்கும் ஆசிர்வாதமாக மாறிவிடும். நமக்கு என்ன குறைவாகவும் இல்லாமல் இருக்கிறதோ, அவை கொடுக்கப்படும். நம்மிடம் என்ன உள்ளதோ, அது பாதுகாக்கப்படும்.

ஒரு நடைமுறையான விஷயத்தை சொல்கி றேன். கேளுங்கள். இப்போதே முடிவெடுங்கள்.

இன்றிலிருந்து நான் ஆனந்தமான மனநிலையில், ஆனந்தம் தரும் வழிகளில், முழுமையான ஆனந்த உணர்வில் வாழ்வேன். நீ ங்கள் லஷ்மியை வசீகரித்து உங்களிடம் ஈர்ப்பீர்கள் என்று நான் உங்களிடம் சத்தியம் செய்கிறேன். நீ ங்கள் செல்வத்தை கவர்ந்து ஈர்ப்பீர்கள். தங்கம் செய்பவரைவிட அதிகமாக நீங்கள் உருவாக்குவீர்கள்.

எதிர்த்துக் கொண்டே இருக்கின்றோம். முழுமை நம்முடைய நண்பன் என்று நாம் உணர்ந்துக் கொள்ளும்போது, நாம் ஓய்வாக முழு பிரபஞ்சத்தையும் கொண்டாடத் தொடங்குகின்றோம். நம் வாழ்க்கையை சொர்க்கம் அல்லது நரகமாக்குவது, இந்த வரிகளை நாம் எப்படி புரிந்துக் கொள்கின்றோம் என்பதைப் பொறுத்தது. பிரபஞ்ச த்தைப் புரிந்துக் கொண்டு முழுமையாக நம்புவதைப் பொருத்தே நம் வாழ்வு அமைகிறது.

இந்த முழு அத்தியாயமும் வெளிப்படுத்தும் ஒரே ரகசியம் இதுதான். இந்த முழுபிரபஞ்சம், இந்த படைப்பு சக்தி, அறிவுநிலை கொண்டது. அது நம்முடைய எண்ணங்களுக்கு ஏற்ப, மீண்டும். மீண்டும் நம் கனவுகள், எண்ணங்கள், நம்முடைய உணர்வுகளுக்கு மறுமொழி அளிக்கின்றது.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்தான் எங்களுக்குத்

கடவுளின் முன் நிகழ்த்தப்படும் சடங்குகள், தியாகங்களைப் பற்றிய சரியான புரிந்துக் கொள்ளுதல் பற்றி மீண்டும், மீண்டும் கிருஷ்ணன் பேசுகிறார். பெரும்பான்மையான மக்கள் கோயிலுக்குச் சென்று வெவ்வேறு வகையான, தியாகங்கள் தான தர்மங்களைச் செய்கிறார்கள். இந்த தியாகம், தர்மங்களை பற்றிய ஆழ்ந்த அர்த்தத்தை நாம் முதலில் புரிந்துக் கொள்ளுதல் வேண்டும்.

கணக்கிலடங்காத மக்கள் கோயிலுக்குச் செல்கின்றார்கள். அவர்கள் நூற்றி ஒன்று என தேங்காய்களை எடுத்துச் சென்று கடவுளின் முன் தேங்காயை உடைக்கின்றார்கள். திருப்பதியில் வெங்கடேச பெருமாள் கோயிலில் மக்கள் தங்கள் தலைமுடியைக் காணிக்கையாக செலுத்துகின்றார்கள். முடி காணிக்கை செய்வதின் அர்த்தத்தை நாம் புரிந்துக் கொள்ள வேண்டும். நாம் முடி காணிக்கை செலுத்தி, பிரார்த்தனை செய்து முடித்துவிட்டு வீட்டிற்கு வந்தவுடன் எதுவும் நடக்கப் போவதில்லை.

நாம் எதையாவது காணிக்கையாகக் கொடுக்கும்போது, நாம் தியாகம் செய்யும்போது அந்த செயல் நம் அகந்தையை சரணாகதி செய்வதைக் காட்டுகிறது. திருப்பதியில் முடி காணிக்கை செலுத்தும்ேபாது, நம்முடைய அகந்தையை வெங்கடேச பெருமாளிடம் சரணாகதி செய்கிறோம். தேங்காய் உடைக்கும்போது, நம்முடைய அகந்தையின் ஓடுகள் துண்டுகளாக உடைக்கப்படுகின்றன.

ஆனால் பொதுவாக என்ன நடக்கிறது? நாம் ஏதோ தியாகம் செய்யும்போது, றுமைப்படுத்தி விளையாடத் தொடங்கினார்கள். அந்த பாம்பு அமைதியாக இவற்றையெல்லாம் அனுமதித்தது. ஒரு வார்த்தைக் கூட சொல்லவில்லை.

விரைவில் அந்த பாம்பு சிறுத்துப்போய் வலிமையும், வாழ்க்கையையும் இழக்கத் தொடங்கியது.

சில மாதங்கள் கழித்து அந்தத் துறவி மறுபடியும் அந்த கிராமம் வழியாகச் சென்றார். அந்தப் பாம்பின் நிலையைப் பார்த்து அதிர்ச்சி அடைந்தார். அந்தப் பாம்பிடம் என்ன நடந்தது என்று கேட்டார். அந்தப் பாம்பு நடந்தவற்றையெல்லாம் அவரிடம் சொல்லியது.

பாருங்கள். மனசாட்சியின் நிலையில் இருந்து செயல்பட்டால் இப்படித்தான் நடக்கும். ஏனென்றால் யாராவது, ஏதாவது சொன்னால், தற்போது உள்ள சூழ்நிலையைப் பார்க்காமல் கண்மூடித்தனமாக பின்பற்றினால் இப்படித்தான் ஆகும். நாம் நமக்கு கஷ்டங்களை வரவழைத்துக் கொள்வோம். இந்த விஷயத்தில் அந்தப் பாம்பு துறவி சொன்னதை அப்படியே எடுத்துக் கொண்டது. அதனால் அது துன்பத்தை அடைந்தது. உணர்வுடன் செயல்படுவது என்கின்ற ஆழமாக பகுதி ஒன்று உண்டு. தயவுசெய்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். மனசாட்சி என்பது உணர்விலிருந்து வேறுபட்டது. விழிப்புணர்வின்போது நாம் தன்னிச்சையாகச் செயல்படும் தன்மையை அடைகின்றோம். நமக்கு உள்ளே விழிப்புணர்வு மலரும்போது நாம் என்ன செய்யவேண்டி உள்ளது என்பதையும் அந்த நேரத்தில், அந்த இடத்தில் எது சரி என்பதும் நமக்குத் தெளிவாக தெரியும். இது நிகழும்போது எதையெல்லாம் செய்கிறோமோ அது எல்லோருக்குமே நல்லதாக முடியும்.

சமுதாய சட்டதிட்டங்களை மீறுவதுபோல ஒரு செயல் தெரிந்தாலும் அது எப்போதுமே நன்மையைத் தரும். அது சமுதாயத்திற்குப் தெரியாமல் இருக்கலாம். எப்படியானாலும் விழிப்புணர்வோடு ஒருவர் செயல்படும்போது அவரால் எப்போதும் மனிதனால் நன்மைக்கு எதிராக எதுவும் செய்யமுடியாது.

கிருஷ்ணர் அசுரர்களைக் கொல்வது பார்ப்பதற்கு கொலை செயல் போல் தெரியலாம். ஆனால் அப்படி செய்வதால் அவர் சத்தியத்தையும், தர்மத்தையும் நிலைநிறுத்துகின்றார்.

உண்மையில் கிறிஸ்து கூட இதைப் போலத்தான் பேசுகிறார். ஒருவன் கிறிஸ்துவின் உணர்வில் நிலைபெறும்போது எதைச் செய்தாலும் நல்லதாகவே செய்கிறார். அவர் பாதுகாக்கப்படுகிறார். உண்மையில் கிறிஸ்து விழிப்புணர்வைப் பற்றிதான் பேசியுள்ளார். ஆனால் சமுதாயம் அதை மனசாட்சியின் நிலை என்று மாற்றி விளக்கம் சொல்லிவிட்டது. அதன் காரணமாகவே தேவாலயங்களில் பாவமன்னிப்பு என்கின்ற அமைப்பு உருவாகியது. மக்கள் அதை ஒரு அனுமதியாக எடுத்துக் கொண்டு தான் விரும்புவதை எல்லாம் செய்கின்றார்கள். ஏனென்றால் பாவமன்னிப்பு கேட் டுவிட்டால் அவர்கள் விடுதலை பெற்றுவிடுகிறார்கள் அல்லவா?

தயவுசெய்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். பக்தி முதிரும்போது விழிப்புணர்வு மலர்கிறது. பக்தி பழுக்காமல் இருக்கும்போது அது ஞானத்திலிருந்து வேறுபட்டு தெரியலாம். கிருஷ்ணன் சொல்கிறார் அவர் பக்தனுக்கு என்றுமே அழிவில்லை என்று. பக்தி என்றால் தினமும் கிருஷ்ணருக்கு, அவரின் படத்திற்கு பூஜைகள் செய்து, கற்பூரம் காட்டி விளக்கு ஏற்றிவைத்து மாலைகள் சாத்தி வழிபாடு செய்வது மட்டும் இல்லை. ஒருவர் கிருஷ்ணரின் உண்மையான பக்தனாக இருந்தால் அவர் கிருஷ்ணராகவே ஆகிவிடுகிறார். அவர் கிருஷ்ணரின் உணர்வை அனுபவமாக அடைகின்றார். எல்லையற்ற முடிவான விழிப்புணர்வு நிலை என்பது, நல்லது, கெட்டது, தீயவை சி றப்பானவை என்று எதுவும் இல்லாமல் இருப்பது.

பக்தி, அறிவு, மெய்ஞ்ஞானம் எல்லாமே பழுக்காதபோது வெவ்வேறாக தெரியும். அவை முதிர்ச்சி பெறும்போது ஒன்றாகிவிடும். ஒருவர் உண்மையான ஞானத்தை பக்தியின் உச்சத்திலோ, அறிவின் உச்சத்திலோ உணர்வார்கள்.

திரிவேணி சங்கமத்தைப் பற்றி நான் உங்களுக்கு சொல்கிறேன். இந்தியாவில் அதனை ப்ரயாகம் என்பார்கள். அலகாபாத்திற்கு அருகில் கங்கை, யமுனை, சரஸ்வதி என்கின்ற மூன்று புண்ணிய நதிகள் சங்கமிக்கும் இடம் அது. முதல் இரண்டு நதிகள் நம் கண்களுக்குத் தெரிந்து பாய்கின்றது. மூன்றாவது நதி பூமிக்கு கீழே சென்று ச ங்கமிக்கும் இடத்தில் நாம் பார்க்கும்படி தெரிகிறது.

இருபத்தைந்து வருடம்

‘ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘ஈரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

ஒரு பிராமணனின் மகனுக்கு ஆச்சாரியராகவோ, பண்டிதராகவோ ஆகும் அளவு கற்கும் திறன் இல்லை என்றால் அவன் தன்னை பிராமணன் என்று சொல்லிக் கொள்ளும் தகுதி கிடையாது. நமது ஆஸ்ரமத்தில் பல இளைஞர்கள், பல இளம்பெண்கள் இருக்கின்றார்கள். அவர்கள் பலவகைப்பட்ட ஜாதி, மத பிரிவுகளை சார்ந்து இருந்தாலும் பல மத, ஆன்மீக சடங்குகள் செய்வதற்கு பயிற்சிகள் அளிக்கப்படுகிறார்கள். பிராமணருக்கு மட்டும்தான் உரிமை என்று சொல்லப்பட்ட சடங்குகளை எல்லாம் அவர்கள் செய்கின்றார்கள். இப்போது நம்மிடம் பிரம்மச்சாரி, பண்டிதர்கள், ஆண்கள், பெண்கள் இந்துமதம் அல்லாதவர்கள் கூட நம்பிக்கைக் கொண்டு இருக்கின்றார்கள். இந்த இளம் பண்டிதர்கள் எந்த வகையிலும் பிராமணர்களைவிட தாழ்ந்தவர்கள் இல்லை.

கிருஷ்ணன் இங்கே சொல்லும் குறிப்பு என்ன என்றால், எந்த ஜாதியினராக இருந்தாலும் அவரின் மேல் பக்தி, நம்பிக்கை கொண்டிருந்தால் போதும். அவரை அடையமுடியும். பிராமணனின் வாழ்க்கை முறைப்படி ஒரு நபர் செல்லாவிட்டாலும் கூட தன்னுடைய முழுமையான உணர்வை அடைந்து உணர்ந்து கொள்ளலாம் என்கிறார். ஒரு நபர் எவ்வகையான வேலையை வேண்டுமானாலும் செய்யலாம். எப்படியானாலும் அவரது உள்வெளி தூய்மையாக இருந்துவிட்டால் போதும். அவர் கிருஷ்ணனின் உணர்வு நிலையை அடைந்து அனுபவிக்கத் தொடங்கலாம்.

இப்போது பிராம்மணம் வேதநூல்களில் வெளிப்படத் தொடங்கிவிட்டது. முழுமையான ச த்தியத்தைப் பற்றிய ஞானத்தைப் பெற பயிற்சிகள் அளிக்கப்படுகின்றன. ஆஸ்ரம சூழ்நிலையில், ஆன்மீக பயிற்சிகளுக்கும், தியானத்திற்கும் உகந்த நிலையில் பயிற்சியில் இருப்பவர்கள் இருக்கிறார்கள். பிராம்மணத்தை அடைவது எவ்வளவு சுலபமாக இருக்கிறது. பாருங்கள். கிருஷ்ணன், யார்வேண்டுமானாலும் அவரை அடையமுடியும் என்கிறார். அவரைப் பற்றிய எண்ணங்களிலேயே இடைவிடாமல் ஈடுபட்டு இருக்கும் ஒருவருக்கு அவரை அடைவது எவ்வளவு சுலபம் என்று கற்பனை செய்து பாருங்கள்.

தியானம், சடங்குகள் போன்ற எல்லாவகை பயிற்சிகளும் உள்வெளியைத் தூய்மை செய்கின்றன. உள்வெளி தூய்மையாக்கப்பட்டவுடனேயே உருமாற்றம் தானாகவே நிகழ்கின்றது. ஒருவரின் உள்ளே, உள்வெளியில் எந்தவகை மாற்றமும் இல்லாமல், யாராவது தான் பல வருடங்களாக தியானம் செய்து வருவதாக சொல்லிக் கொண்டால் அது வெட்கப்படவேண்டிய விஷயம். பல சமயங்களில் நிறைய பேர் என்னிடம் சொல்வதுண்டு, சுவாமிஜி! நான் இருபத்தைந்து வருடங்களாக தியானம் செய்கின்றேன். அந்த விஷயத்தை அவர்கள் மிகவும் பெருமையாக சொல்லிக் கொள்வார்கள். நான் அவர்களிடம் சொல்வேன். இது மிகவும் வெட்கப்பட வேண்டிய ஒன்று. 25 வருடங்கள் தியானம் செய்தும் உங்களிடம் எந்த மாற்றமும் இல்லாமல் பழைய நிலையிலேயே இருக்கின்றீர்கள்.

இந்த அத்தியாயத்தின் கடைசி வரிகளில் கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார்.

என்னைப் பற்றியே, நினைப்பதில் மட்டுமே எப்போதும் உன் மனதை ஈடுபடுத்து.

தயவு செய்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். இந்த முழு பிரபஞ்சம், இந்த முழுமையான பூரண படைப்பு, ஒரு புத்திசாலித்தனமே! அது நமது எண்ணங்களுக்கு மறுமொழி தருகின்றது. நம் விழிப்புணர்வுக்கு நம் இருப்பு நிலைக்கு மறுமொழி தருகின்றது. என் வாழ்க்கையில் நடந்த ஒரு நிகழ்ச்சியை உங்களுக்கு சொல்கிறேன், கேளுங்கள்.

ஞானமடைந்து, சில நாட்களுக்குப் பிறகு இதுநடந்தது.தமிழ்நாட்டைச்சேர்ந்தகாட்டுப்பகுதி ஒன்றில் நான் அமர்ந்துக் கொண்டு இருந்தேன். ஒரு பெரிய பாம்பு எனக்கு அருகில் படுத்துக் கொண்டு இருந்திருக்கின்றது. அப்போது நான் பிரபஞ்ச உணர்வு நிலையில், தியானநிலையில் பல மணிநேரங்கள் இருந்துக்கொண்டு இருந்தேன். என்னுடைய தியான நிலையில் இருந்து வெளியே வந்தவுடன் என் மனதில் ஏற்பட்ட முதல் எண்ணம் ஆஹா, இது ஒரு பாம்பு அல்லவா? என்பதே.

தியானநிலையில் இருக்கும்வரை அந்த பாம்பைப் பற்றிய எண்ணங்கள் 'எதுவும் எனக்கு இல்லை. நீங்கள் ஆச்சரியப்படுவீர்கள். அது பாம்பு என்கின்ற எண்ணம் எனக்கு வந்தவுடன், அந்த பாம்பும் நான் ஒரு மனிதன் என்று உணர ஆரம்பித்தது. மேலே நிமிர்ந்து என்னைப் பார்த்தது. மறுபடியும் குனிந்து ஊர்ந்து அந்த இடத்தை விட்டுச் சென்றுவிட்டது. பாம்பு என்று எனக்குள் ஏற்பட்ட பயம், அதனுள்ளும் சென்று பாம்பிற்கும் பயத்தை தூண்டிவிட்டிருக்கிறது.

இந்த பிரபஞ்சம் நம்முடைய ஒவ்வொரு எண்ணத்திற்கும் பதில் சொல்கின்றது. அது தூய்மையான புத்திசாலித்தனம். அதனால் நாம் என்ன எண்ணுகிறோம் என்பதில் கவனமாக இருக்கவேண்டும். அவை தன்னுடன் கொண்டு வந்து இருக்கும். அவை ஒருமுறை முழுமை அடைந்தவுடன், நேர்மறையான உணர்வுகளும் பூரண திருப்தியும் நம்முள் மலர்ந்துவிடும். அத்தகைய ஆசைகள் மேற்கொண்டு உங்களைத் தொல்லைப் படுத்தாது. அது நிறைவேற்றப்பட்டபின், உங்களது இருப்பு நிலையிலிருந்து உதிர்ந்து விடும். உங்களை சுதந்திரமானவராக உணரச் செய்யும். சரியாக சொல்ல வேண்டும் என்றால் அந்த ஆசைகளுக்கு பதில் அளிக்கப்பட்டவுடன், நாம் முழுமையாக அவற்றிலிருந்து விடுதலை பெற்று விடுகின்றோம். அது நிறைவேறும் வரை அந்த ஆசைகள் நம்முடைய வாழ்க்கையை நடத்திக் கொண்டு இருக்கும்.

மற்றவர்களின் ஆசைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்வதற்காக, நம்முடைய நேரத்தையும், ச க்தியையும் செலவிடுவதுதான் இதில் உள்ள பெரிய பிரச்சனை. நமக்கு உள்ளே ஆழத்தில் நமக்கு என்ன வேண்டும் என்பதை கேட்பதற்கு தேவையான ச க்தியையெல்லாம் நாம் வீணாக்கிவிடுவதால், இயல்பாகவே சோர்ந்து போகிறோம். நம்முடைய ஆசைகள் என்ன என்று தெரிந்துக் கொண்டு அவற்றை நிறைவேற்ற நம்முடைய சக்தியை செலுத்தத் தொடங்குவதற்குள், மேலும், மேலும் பல்வேறுவிதமான ஆசைகளை நமக்கு உள்ளே சேர்த்து வைத்துவிடுகிறோம்.

நம்முடைய சக்தியை, நம் ஆசைகளை, நிறைவேற்றுவதற்காக செலுத்தத் தொடங்கும் முன்பே மேலும், மேலும் பல்வேறுவிதமான ஆசைகளை நமக்குள் சேர்த்து வைத்துவிடுகிறோம். அதற்கு பின் அவற்றை எல்லாம் நிறைவேற்ற நேரம் கிடைப்பதில்லை. அதற்குப் பிறகு என்ன? இந்த உலகத்திலிருந்து விடைபெற்றுச் சென்றுவிடுகி றோம்.

பிறகு நாம் வேறு ஒரு உடலை எடுத்துக் கொண்டு, இந்த முழு செயல்பாடுகளையும் மறுபடியும் ஒருமுறை செய்ய ஆரம்பிக்கின்றே றாம். புதிதாக மேலும் சேர்க்கப்பட ஆசைகள், அடங்கிய பொட்டலத்துடன், மீண்டும் திரும்ப வருகின்றோம். எதற்காக வந்தோமோ, அந்த ஆசைகளை நிறைவேற்றுவதை விட்டுவிட்டு, மீண்டும் ஆசைகளைச் சேர்த்து அவைகளைப் பூர்த்தி

இத்தகைய, பிராரப்த கர்மா சார்ந்த ஆசைகள் பூர்த்தி அடைந்த பிறகு, நம்மிடம் கர்மாவின் பந்தம் இருப்பதில்லை. நாம் விடுதலை பெறுகின்றோம்.

பலர் சொல்வதுண்டு முற்பிறவியின்போது, இருந்த எங்களது உண்மையான ஆசைகளை மறந்தது எங்களது உண்மையான ஆசைகளை மறந்தது எங்கள் தவறில்லையே! என்று. ஆமாம். முற்பிறவி ஆசைகள் ஞாபகம் இல்லாமல் போனது உங்கள் செயல் இல்லைதான். ஆனால், அந்த ஆசைகள், உங்களின் போன பிறவியில் உடலை விடும்போது இருந்ததே, அது உங்களின் செயல்தான். அந்த ஆசைகள் உங்களின் சொந்த விருப்பம். நீங்கள் ஆழ்ந்து தியானம் செய்தால், அந்த ஆசைகள் எல்லாம் எவை எவை என்பது புரியும். மேலும் இந்த முறை நீங்கள் வந்ததற்கான முழு காரணமும் புரியும்.

அதை விட்டுவிட்டு, நீங்கள் உங்களின் புலன்களின் பின்னால் சென்றால், உங்களின் புலன்கள் மட்டும் இல்லை. உங்களைச் சுற்றி இருக்கும் மற்றவர்களின் புலன்களையும் பற்றிக் கொண்டு, பிரபஞ்சத்தைக் குறை சொல்கின்றீர்கள். உங்களுக்கு ஞாபகம் இல்லாமல் போனதற்கு, பிரபஞ்சம்தான் காரணம் என்று நினைத்தீர்கள் என்றால் எதுவுமே உங்களுக்கு உதவ முடியாது. நீங்கள் தொடர்ந்து சம்ஸ்காரம் என்கின்ற சு ழற்சியில், பிறப்பு, இறப்பு என்கின்ற சூழலில் சுற்றிக் கொண்டே இருக்க வேண்டியதுதான்.

இத்தகைய பெரிய சத்தியங்களைக் கேட்டுக் கொண்டு இருந்த hisாலும், இதற்கென்று பிரத்யேகமாக வடிவமைக்கப்பட்ட தியான நுட்பங்களை பழகுவதாலும், நீங்கள் அந்த அந்த ஆசைகளை, அந்த உணர்வுகளைத் திரும்பக் கொண்டு வந்து எதற்காக இந்தப் பிறவியை எடுத்து இருக்கின்றீர்கள் என்பதையும் தெரிந்துக் கொள்ளலாம். இந்த குறிப்பிட்ட ஆசைகளை கவனித்து, அதன்மூலம் உங்கள் கர்மாவைக் கரைத்து, விடுதலை பெறலாம். அது நடப்பது சாத்தியமே. அதனால்தான் ஞானகுருமார்கள், மீண்டும், மீண்டும் இறங்கி வரும் நிகழ்வு நடந்துகொண்டே இருக்கிறது. இவை நடக்கக்கூடியவைதான் என்பதை நமக்கு புரியவைத்து, எப்படி நிகழ்த்துவது என்பதற்கான வழியையும் நமக்கு அவர்கள் காட்டுகின்றார்கள்.

ராஜ வித்யா, ராஜ குஹ்யா யோகம் என்னும் மிக மேலான அறிவும் அதன் ரகசியங்களும் என்கின்ற பகவத் கீதை என்னும் உபநிடதத்தில் முழுமையான அறிவியலைச் சொல்லும் யோகமார்க்கம் கிருஷ்ணருக்கும், அர்ஜனருக்கும் இடையே உரையாடல் வடிவில் தரப்பட்டுள்ள இந்த ஒன்பதாவது அத்தியாயம் முடிவடைகின்றது.