அத்தியாயம் 10: நீயே இறுதியானவன்🔗

ப௹சுவாமிஜி, நீங்கள் சரணடைதல் பற்றிச் சொன்னீர்கள். எல்லாவற்றையும் துறந்து இருப்பதும் இதுவும் ஒன்றா?

இந்த செய்யுள்கள் தான் கீதையை புனித நூலாக ஆக்குகிறது.

10.1 பகவான் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்:

திரும்பவும் கவனமாக கேள், ஓ அர்ஜுனா! நீ என் உயிர் நண்பன்,

மிகக் கவனமாக திரும்ப கேள், நான் மீண்டும் உன் நலன் குறித்தே பேசுகி றேன்.

276 தயவு செய்து புரிந்து கொள், சீடனுடன் குருவின் உறவு பல வடிவங்களில் இருக்கும். பொதுவாக இதை ஐந்து வடிவங்களில் விளக்கப்பட்டுள்ளது.

பெரும்பாலும் குருவுக்கும் சீடனுக்குமான அடிப்படை உறவு எஜமான், வேலைக்காரன் உறவு, தாசபாவம்தான். இராமனுக்கும் அனுமனுக்குமான உறவு இந்த வகையைச் சார்ந்தது தான். அடுத்த உறவு தாய்க்கு குழந்தையுடனான உறவு, வாத்சல்ய பாவம், குழந்தை கிருஷ்ணருக்கும் யசோதைக்கும் இருந்தது போல. மூன்றாவது வகை உறவு குழந்தைக்குத் தாயுடன் ஏற்படுவது, மாத்ரு பாவம் இராம கிருஷ்ணருக்கு அன்னை காளியுடன் ஏற்பட்டது போல.

நான்காவது வகை உறவு நட்பு, சக பாவம் குருவை மிக நெருங்கிய நண்பனாக நினைப்பது. ஐந்தாவது நிலை, காதல், மதுரபாவம், ராதைக்கும் கிருஷ்ணனுக்குமான உறவைப்போல.

இங்கே, கிருஷ்ணன் நான்காவது வகை உறவான சகபாவத்தை, அவருக்கு அர்ஜுனனிடம் உள்ள நட்பை எடுத்துக்காட்டி விளக்குகிறார். அவர், சீடர் அர்ஜுனனுடைய குருவாக இருந்த போதிலும் நண்பனாகவும் இருக்கிறார்.

அவர் இந்த கடைசி அத்தியாயத்தில், கிருஷ்ணன் ஒரு நுட்பத்தை, அதாவது இந்த பிரபஞ்சத்தின் முழுமைத் தன்மையுடன், இருப்புத்தன்மையுடன் ஆழமாக ஏற்படும் தொடர்பைப்பற்றி புரிந்து கொள்ளுதலை முழுமையாக விளக்குகிறார். மிகப்பெரிய இரகசியங்களைக்கூட அவனிடம் வெளிப்படுத்தி இருப்பதாக அவர் அர்ஜுனனிடம் சொல்கிறார். ஏனெனில் அர்ஜுனன் அவருடைய உயிர் நண்பன். இப்பொழுது அர் அடுத்த படியை விளக்குகிறார்.

வழக்கமாக, தனிப்பட்ட அகங்காரத்தினால், இந்த முழுமை தன்மையை, பிரபஞ்சத்தை எதிரியாக பார்க்கிறோம். நாம் மிகப்பெரிய கடலின் சிறு சிறு அலைகள் போன்றவர்கள். எப்படியோ, திடீரென இந்த அலை கடலையே தனது எதிரியாக கருதத் தொடங்குகிறது.

எப்போது அது உருவாக்கப்படுகிறதோ, எவ்வளவு நேரம் வாழ்கிறதோ அல்லது எப்போது விழுகிறதோ, அலை கடலோடு தொடர்பு கொண்டு தான் இருக்கின்றது. எப்படியோ, அலை, தான் கடலில் இருந்து வேறுபட்டது என்று எண்ணத் தொடங்குகிறது. அது மட்டும் அல்ல, அலை கடலோடு சண்டையிடத் தொடங்குகிறது. அலை எப்போது தான் கடலோடு முழுவதுமாக தொடர்புடையது என்பதை உணருகிறதோ அப்போதே கடலோடு கலந்து விடுகிறது. அகங்காரம் கரைய வேண்டும். அலையின் தனிப்பட்ட அடையாளம் காணாமல் போக வேண்டும். ஜீவன் முக்திக்கு இதுவே முதல்படி.

அலையாக அதன் சொந்த இருப்புத்தன்மை நிலையற்றது என்பதைப் போலவே, அது உறவாக நினைக்கும் நினைக்கும் சுற்றியுள்ள அத்தனை அலைகளும் நிலையற்றது என்றபோதிலும், இது அவ்வளவு எளிதில் முழுகாது. எப்பொழுது நாம் அலையாக இருக்கிறோமோ, அப்பொழுது நம்மையும் தாண்டி கடலுடன் இருக்கும் தொடர்பை அறிவது கஷ்டம். நாம் அலை என்ற தன்மையின் அடையாளத்தை 'தாண்டி உயரும்போது தான், நாம் மிகப்பெரிய கடலின் ஒரு பகுதி என்பதைப் பார்க்க முடியும்.

ஒருமித்தத்தன்மை அழகாக வெளிப்பட்டு இருப்பதை நம் மனித உடலில் நாம் பார்க்கலாம். மனித உடல் கோடிக்கணக்கான செல்(அணு)களைக் கொண்டு முழு இசைவுடன் வாழ்கிறது. நாம் ஒரு தனியான அணுவைப் பார்த்தால் கூட, அதற்கே ஒரு புத்திசாலித்தனம் இருப்பதை அறியலாம். அணுவின் மையத்தை, நியூக்ளியஸை,

எப்பொழுது நாம் அதிகமான துன்பத்தில் இருப்பதாக நினைக்கிறோமோ அப்பொழுது நமது அகங்காரம் திருப்தியாக இருக்கின்றது. நாம் நம்மை அசாதாரணமானவர்கள் என்று எண்ணிக் கொள்கி றோம். நமது எதிரி பெரிதாக இருந்தால்தான் நம்மை பெரிதாக நினைத்துக் கொள்கிறோம். எப்பொழுது நமது எதிரி சிறிதாக இருந்தாலும், நாம் நம்மையும் சி ரிதாகவே நினைத்துக் கொள்கிறோம்.

இதே காரணத்திற்காக நம் துன்பங்கள் பெரிதாக இருந்தால்தான் நாம் நிம்மதி அடைகி றோம். நம் அகங்காரம் திருப்தியாக இருக்கிறது. நாம் நம் வாழ்க்கையை நம் துன்பங்களால்தான் எடை போடுகிறோம். அதனால் தான் நாம் நம்மை துன்புறுத்திக் கொள்வதைப் போலவே தொடர்ந்து மற்றவர்களையும் துன்புறுத்துகிறோம்.

எந்த மனிதன் தன்னை சாதாரணமாக எண்ணி, எளிமையில் நம்பிக்கை வைத்திருக்கிறானோ அவன் மற்றவர்களின் வாதங்களுக்கும் மதிப்பு கொடுப்பான். அவன் தன்னை அடுத்தவரின் காலணியில் எப்படி நுழைத்துக் கொள்வது என்று அறிந்திருப்பான்.

நமது அகங்காரத்தின் காரணமாக, நாம் நம்மை அசாதாரணமானவர்கள் என்று நினைக்கி றோம். நம்மால் தான் உலகின் பல வேலைகள் நடந்து

கொண்டு இருப்பதாக நினைக்கிறோம். நாம் அனைவரும் இருப்புத்தன்மையின் தனித்தனி படைப்புகள் தான். ஆனால் நாம் உலக இயக்கத்திற்கு பொறுப்பாக மாட்டோம்.

அலை, கடலின் சக்தியில் இருந்து தானாக தன் இயல்பு குணத்தை மாற்ற முடியாது. அது கடலின் ஒரு பாகம் என்று உணர்ந்தே ஆக வேண்டும். பதிலாக, அது கடலில் இருந்து தன்னை வேறுபடுத்திக் கொள்ள நினைத்தால், அது வீணான முயற்சி.

இந்த உலகம் தன்னால் இயங்குவதாக நாம் எல்லோரும் நினைத்துக் கொண்டு இருக்கின்றோம். தயவுசெய்து தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள். உலகம் நம்மால் இயங்கவில்லை. அது நமக்காக இயங்கிக் கொண்டு இருக்கிறது. நீங்கள் 50 வருடங்களுக்கு முன் உலகம் இயங்கவில்லை என்று நினைத்துக் கொண்டு இருக்கிறீர்களா? ஐம்பது வருடம் கழித்து நீ ங்கள் இல்லாவிட்டால் உலகம் இயங்காது நின்று விடுமா, என்ன?

ஒரு பழமொழி உண்டு, "பூனை கண்ணை மூடினால் பூலோகமே இருண்டு விடுமா?" என்று. அதுபோல் நெருப்புக் கோழி தனக்கு துன்பம் வரும்போது தலையை மணலில் வைத்துக் கொள்ளுமாம். அது உலகத்தை பார்க்காத வரை உலகமும் அதை பார்ப்பதில்லை என்று நினைக்கிறது.

ஒரு சிறிய கதை:

ஒரு மனிதன் ஒரு படகில் ஏறி அமர்ந்தான். படகScaly அவனால் முடிந்த அளவு வேகமாக படகைக செலுத்தித் கொண்டு இருந்தான். படகில் அமர்ந்து இருந்த மனிதன் அக்கரையை சீக்கிரம் அடைய வேண்டிய தேவை இருந்தது.

அதனால் அவன் பொறுமையில்லாமல் படகில் முன்னும், பின்னும் எழுந்து நடக்கத் தொடங்கினார். சிறிது நேரம் கழித்து படகிற்குள்ளேயே ஓடத் தொடங்கினான்.

படகScaly, "தயவுசெய்து அமருங்கள், என்னைப் படகை ஓட்ட விடுங்கள்"" என்று சொன்னார். அதற்கு அந்த மனிதன் பதிலளித்தான், "" எனக்கு உட்கார நம்மைச் சுற்றியே இருக்கிறார்.

இரண்டாவது வழி பெரும்பாலானவர்கள் வாழ்ந்து கொண்டு இருப்பதுதான். நாம் ஒரு கூட்டை உருவாக்கிக் கொள்கிறோம். சத்தியத்தின் சாரமில்லாத, தவறான அகங்காரத்திற்கு பாதுகாப்பு கொடுக்க ஒரு கனவு உலகை நம்மைச்சுற்றி உருவாக்கிக் கொள்கிறோம். இதைத்தான் "சுமாயை" என்று சொல்கிறோம். சமஸ்கிருதத்தில் மாயா என்ற சொல்லுக்கு அழகான விளக்கம் உண்டு. யா மா இதி மாயா. அதாவது, இல்லாத ஒரு பொருள், இருக்கும் ஒரு பொருளை போலவே நமக்கு தொல்லை கொடுக்கும். அதுவே மாயை.

நாம் அகங்காரத்தை மையமாக வைத்து, இந்த உண்மையற்ற உலகம் என்ற உரைக்குள் மறைந்து இருக்கும் வரை, நமக்கு மிக நெருக்கமான கடவுளின் தரிச னத்தைக் கூட உணர முடியாது.

ப்ராணா (முக்கிய சக்தி), எது நமது உடலுக்குள் சென்று, வருகிறதோ அது நமது சொத்து அல்ல. அது பிரபஞ்சத்தின் இருப்புத்தன்மையின் சொத்து. பிராணன் என்பது நாம் உள்ளிழுத்து வெளிவிடும் காற்று அல்ல. பிராணன் என்பது முக்கிய ச க்தி. நாம் சுவாசிக்கும் போது காற்றின் மூலம் உள்ளே செல்கிறது.

காற்று என்பது பிராணனை உள்ளே கொண்டு செல்லும் சரியான வாகனம் ஒரு ட்ரக் வண்டி வீடுகட்ட பொருட்களை ஏற்றிச்சென்று இறக்குவது போல, காற்று முக்கிய சக்தியை (பிராண) ஏற்றி செல்கிறது. நமக்கு வசிக்க காற்று தேவையில்லை. நாம் வாழ பிராண சக்திதான் தேவை.

நிலையாக, காற்று உள்ளே சென்று, பிராண சக்தியை விட்டுவிட்டு வெளியே வருகிறது. தொடர்ந்து நாம் பிரபஞ்ச சக்தியை காற்றின் மூலமாக எடுத்துக் கொள்கி றோம். நாம் தொடர்ந்து வாழ்வதற்காக, உள்ளே செல்லும் மூச்சு வெளியே செல்லும் மூச்சை விட அதிக பிராண சக்தியை எடுத்துச் செல்கிறது. பிறகு நாம் விரிவடைகி றோம். நம் உடலையும் சக்தியையும் பலப்படுத்திக் கொள்கிறோம்.

நமது வெளிமூச்சு, உள் மூச்சை விட அதிக பிராண சக்தியை எடுத்துச் சென்றால்,

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

செய்து கொண்டு இருப்பீர்கள். நீங்கள் ஒருவரை பார்த்த வினாடி, நீங்கள் கணக்கிடத் தொடங்கி விடுவீர்கள், ‘ ‘சுரன் இவன் இங்கே இருக்கிறான்? இவன் எனக்கு ஏதாவது செய்யும் முன் நான் என்ன செய்யலாம்?’ ’ நீங்கள் உங்களை பாதுகாத்துக் கொண்டே இருப்பீர்கள். நீங்கள் எப்பொழுதும் கணக்கிட்டுக் கொண்டே இருப்பீர்கள்.

ஏனென்றால் மற்றவர்களுடைய இருப்புத் தன்மை உங்களை பயமுறுத்திக்கொண்டே இருக்கும். எந்த வினாடி நீங்கள் இருப்புத்தன்மையை அல்லது முழுமையை உங்களுடைய எதிரியாக நினைக்கிறீர்களோ, அப்பொழுதே நீங்கள் தற்காத்துக் கொள்ள தொடங்குகிறீர்கள். தற்காப்பு என்ற சொல் எதிர்ப்பு உணர்வு என்ற வார்த்தையின் ஒரு பண்பட்ட சொல். உலகம் முழுவதும், இராணுவம் தற்காப்பு படை என்றே அழைக்கப்படுகிறது. பிறகு யார் எதிர்ப்பவர்கள்? ஒவ்வொரு நாடும் தங்கள் இராணுவம் பாதுகாப்பிற்கான இராணுவம் மட்டுமே என்கிறது. பிறகு யார்தான் உண்மையில் எதிர்ப்பவர்கள்?

தற்காப்பு என்ற கருத்தே எதிர்ப்புணர்வின் சூட்சும் வடிவம்தான். எப்பொழுது இந்த முழுமை உங்களுக்கு எதிரி என்று எண்ணுகிறீர்களோ அப்பொழுதே உங்களை தவிர மற்ற அனைவரும் எதிரி என்று எண்ண தோன்றும். நீங்கள் தொடர்ந்து துப்பறிந்து கொண்டும், தொடர்ந்து கண்டையிட்டுக் கொண்டும் இருப்பீர்கள்.

இந்த சண்டையிடும் எண்ணம் உங்களுக்குள் வன்முறை உணர்வை உருவாக்கும். மிக அதிகமான பதற்றத்தையும் அமைதியற்ற தன்மையையும் உருவாக்கும். முதலில் கிருஷ்ணர் உபதேசிப்பது, 'சுராஜ வித்யா ராஜ குஹயாம்'‘ ‘ (தஹத்ஹ ஸ்ன்க்ஹ்ஹ ழ்ஹத்ஹஞ்்ட்ஹஹ்ஹம்) (இரகசியங்களின் இரகசியம்) அதாவது பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மை என்பது உங்கள் எதிரி இல்லை. அது உங்கள் எண்ணங்களுக்கு செவி சாய்க்கும். அது தொடர்ந்து உங்களை கவனித்துக் கொள்ளும். அது உண்மையான அறிவு.

மிகத் தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள்; நீங்கள் எதிர்ப்பான, விரோதமான மனநிலையிலேயே வாழ்ந்தாலும், நீங்கள் வாழ்ந்து கொண்டு இருந்தாலும், நீங்கள் இறந்து கொண்டு இருக்கிறீர்கள். முழுமைத்தன்மையுடன் தொடர்ந்து விரோத மனப்பான்மையுடன் எப்பொழுது வாழத் தொடங்குகிறீர்களோ, அப்பொழுதிலிருந்து நீங்கள் தொடர்ந்து துன்புறுத்தப்படுவீர்கள். புரிந்து கொள்ள வேண்டியது. அடுத்து இந்த அத்தியாயத்தில் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், ‘ஈநான் அதுவாக இருக்கிறேன்’. (தத்வாமஸி) அவர் சொல்கிறார். ‘ஈநானே முழுமைத் தன்மையின் வெளிப்பாடாக இருக்கிறேன்.’

அடுத்த அத்தியாயத்தில், பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு பற்றிய அனுபவத்தை அர்ஜுனனுக்கு கொடுக்கிறார். இந்த அத்தியாயம் அர்ஜுனனை படிப்படியாக உயர்ந்த விழிப்புணர்வு நிலைக்கு எடுத்துச் செல்கிறது.

முந்தைய அத்தியாயத்தில் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். ‘ஈஇருப்புத்தன்மையுடன் பகைமை கொள்ளாதே’, என்று, இந்த அத்தியாயத்தில் ‘ஈநானே அந்த சக்தி. அதனுடன் நீ பகைமை கொள்ளாமல் இருப்பது மட்டும் அல்ல, ஆழமான அன்பும் கொள்ள வேண்டும்,’ என்கிறார். முந்தைய அத்தியாயங்களில், பிரபஞ்ச சக்தி-பிரம்மன், ஆத்மன் இதற்கு எதிரான பகைமையை கீழே போட சொல்கிறார். இப்பொழுது எப்படி அதனுடைய தொடர்பை உணர்வது என்பதை விளக்குகிறார். அடுத்த அத்தியாயத்தில் பிரபஞ்ச உணர்வை அனுபவமாக தருகிறார். ‘ஈவிஸ்வரூபா தர்ஷன யோகத்தில்’ (யண்ள்ஸ்ஹழ் ல்ஹ ஈஹழ்ஸ்ஹ்ஹ் ஹ்ர்ஞ்ஹ) முழு பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வில் அவன் இருக்கும் அனுபவத்தைக் கொடுக்கிறார்.

முதலில் அவர் பகைமையை நீக்குகிறார். பிறகு, பிரபஞ்சத்தோடு தொடர்புடைய உணர்வை உருவாக்குகின்றார். இறுதியாக அத்வைத் (ய்ர்வ்-க்ன்ஹப்) அனுபவத்தை கொடுக்கின்றார். இந்த மூன்று அத்தியாயங்களும் படிப்படியாக வழி நடத்துகிறது. அவை அர்ஜீனனை தாழ்ந்த உணர்வு நிலையில் இருந்து உயர்ந்த உணர்வு நிலைக்கு உயர்த்துகிறது.

நாமும் இந்த புனித நூலை, மறை நூலை ஆழ்ந்த பக்தியோடும் ஆழமான உண்மையோடும் படிக்கலாம். அர்ஜுனனோடு நாமும் வளரலாம். நாம் தவறவிடக்கூடாது.

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், ‘ஈஉன் நன்மைக்காக, ஏனென்றால் நீ என் அன்பான நண்பன் என்பதற்காக, நான் மேலும் பேசுகிறேன். உனக்கு இவ்வளவு நேரம் சொன்ன சத்தியங்களை விட மேலான சத்தியங்களை சொல்கிறேன்.’ கிருஷ்ணர் தன்

| இருபத்தைந்து வருடம் | ‘ஈஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘ஈநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

ஸ்வாமிகள் சிரித்துக்கொண்டே சொன்னார், 'கூண்மையில் நீ தான் பிச்சைக்காரன், நீ தான் என்னிடம் மரியாதையை பிச்சையாகக் கேட்கிறாய். நீ யாராவது உனக்கு மரியாதை கொடுத்தால் தான் மரியாதையை உணர்கிறாய். எப்படி இருந்தாலும், யார் மரியாதை கொடுத்தாலும் நான் அதை மரியாதையாக உணர்வதில்லை. எனக்கு யாரும் மரியாதை கொடுக்கவில்லை என்றாலும் அதை நான் அவமரியாதையாக எண்ணுவதும் இல்லை. யார் மரியாதை கொடுத்தாலும் கொடுக்கா விட்டாலும் அது என் உணர்வு நிலையில் எந்த மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்துவது இல்லை. நீ எனக்கு ஏன் மரியாதை செய்யவில்லை என்று உன்னை நான் கேட்கவில்லை. நான் அதை பொருட்படுத்துவதே இல்லை. எந்த வினாடி நீ கேட்டாயோ, நீதான் பிச்சைக்காரன்'".

மேலும் அவர் தொடர்ந்தார், 'கூஉன்னுடைய தனித்தன்மை அல்லது அகங்காரம், உன் படைகளும் உன் அனைத்து மந்திரி பிரதானிகளும் உன்னை விட்டு பிரிந்தால் ஆட்டம் கண்டுவிடும். ஒ அரசனே! உனது வாழ்க்கை மற்றவர்களைச் சார்ந்து இருக்கிறது'".

அதனால் தான் புத்தர் கையேந்தி பிக்ஷை எடுக்கும்போதும் அவர் அரசரைப் போல் காணப்படுவார். அரசர்கள் பிச்சைக்காரர்கள் போல் காணப்படுவார்கள். வெளி உலக சொத்துக்கள் நம்மை அரசரைப்போல் ஆக்க முடியாது. நமது உள்ளுலக ஆனந்தமே அரசரைப்போல் ஒளிரும்.

மிகத்தெளிவாக இருங்கள், அதனால்தான் தலைவர்கள் எப்பொழுதும் தொல்லைகளிலேயே இருக்கிறார்கள். ஒருபோதும் தலைவர்கள் நம்மை வழி நடத்துவதாக நினைக்காதீர்கள். நாம்தான் தலைவர்களை வழி நடத்துகிறோம்.

இந்தியாவில், நீங்கள் யாருக்காவது மிக நெருங்கிய நண்பனாக இருந்தால்தான் அவருடைய ஜாதிப் பெயரைச் சொல்லி அழைக்கலாம். அர்ஜனன் சொல்கிறான் ‘சுநான் உன் ஜாதிப் பெயரைச் சொல்லி அழைத்திருக்கிறேன் யாதவா (கிருஷ்ணர் பிறந்த குலம்) நான் உன்னை, கிருஷ்ணன், யாதவன் மற்றும் என் நண்பன் என்றும் அழைத்திருக்கின் றேன்.

நான் இந்த பெயரைச் சொல்லி அழைக்கும் போது உன்னை என் நண்பனாக நினைத்துக் கொண்டு இருந்தேன். என்னைப்போல் சாதாரண மனிதனாக நினைத்துக் கொண்டு இருந்தேன். ஆனால் இப்பொழுது புரிந்து கொண்டேன். நீ கடவுள்களுக்கு எல்லாம் கடவுள். நீயே மகாதேவன் (மேலான இறைவன்) என்னை தயவுசெய்து மன்னித்து விடு. உன்னை கெஞ்சுகிறேன். நீ என்னை மன்னித்தே ஆக வேண்டும். என்னை உன் சீடனா ஏற்றுக்கொண்டே ஆக வேண்டும். என் அறியாமையை மன்னித்து விடு. நான் உன் சிறப்பை அறியாமல் இருந்து விட்டேன், தயவு செய்து மன்னித்து விடு.

இந்த வாக்கியங்களைக் கேட்டு கிருஷ்ணருடைய அகங்காரம் பெரிதாகவில்லை. தயவுசெய்து புரிந்துகொள்ளுங்கள். கிருஷ்ணர் நிம்மதியாக இருந்தார். அவர் தன் அளப்பறிய பேரொளியுடன் முதல் நாள் முதல் கடைசி நாள் வரை இருந்தார். அவர் பேரொளியுடன் இருந்தால் கூட, அர்ஜனனை தன் குலப்பெயரையும் முதல் பெயரையும் சொல்லி அழைக்க அனுமதித்து இருந்தார்.

அடையாள அட்டையை எடுத்துக்கொண்டு அலைவதுதான் மிகப்பெரிய பிரச்சினை. மக்களின் நடவடிக்கைகள் எப்படி இருக்கின்றன என்று கவனித்துப் பாருங்கள். அவர்கள் எங்கே சென்றாலும், முதலில் கேட்கும் கேள்வி, ‘சுநான் யார் என்று தெரியுமா? நாம் அடையாள அட்டையுடன் தான் இருக்கின்றோம். யாரையெல்லாம் சந்திக்கின்றோமோ அவர்களிடம் எல்லாம் கொடுக்கின்றோம்.

அதுமட்டும் அல்ல, இங்கே நாம் முக்கியமாக கவனிக்க வேண்டியது: உங்கள் அடையாள அட்டை ஏதோ சிறிய தோல் பைக்குள் வைக்கும் அளவிற்கு சிறியதாக இருப்பதாக நினைக்க வேண்டாம். அது பெரிய விலைப்பட்டியல் பலகையின் அளவிற்கு இருக்கின்றது. உங்களால் தூக்கிச் செல்லமுடியாத காரணத்தினால், அதனுடைய சிறிய பதிப்பை வைத்து இருக்கிறீர்கள்.

உங்கள் அடையாள அட்டை பெரிய விலைப்பட்டியல் பலகை அளவிற்கு இருக்கிறது. உங்களால் எங்கு சென்றாலமு; எடுத்து செல்ல முடியாத காரணத்தால் சிறிதாக எடுத்துச் செல்கிறீர்கள். அந்த அட்டையை கொடுத்த பிறகும், நீங்கள் சொல்கிறீர்கள், "சுநான் அதுவாக இருக்கிறேன், நான் இதுவாக இருக்கிறேன்." கிருஷ்ணர் அடையாள அட்டையை எடுத்துக்கொண்டு சென்றதில்லை அவர் அதைப்பற்றி கவலைப்பட்டதும் இல்லை.

ஒரு சிறிய ஜென் கதை:

ஜப்பானிய மாகாணத்தின் ஆளுநர் ஒரு பிரபலமான ஜென் குருவைச் சந்திக்க வந்திருந்தார். ஆளுநர், மரபுபடி, தன் அடையாள அட்டையை உதவியாளரிடம் கொடுத்து அனுப்பினார். குரு அடையாள அட்டையை படித்தார், 'சுசுஜகி, கோப் மாநில ஆளுநர்."

உடனேகுரு, ஆளுநர்காதில் விழும் அளவிற்கு சப்தமாக, 'சுஅந்த முட்டாளிடம் சொல், எனக்கு ஆளுநரை சந்திக்க நேரம் இல்லை என்று,'" என்றார்.

சீடர் அந்த அட்டையை ஆளுநரிடம் திரும்ப எடுத்து வந்தார். அந்த ஆளுநர் அறிவாளி. அவர் 'சுஆளுநர்'" என்ற வார்த்தையை அடித்து விட்டு திரும்ப கொடுத்தார். மேலும் சுஜகி குருவைப் பார்த்து ஆலோசனை பெய விரும்புவதாக சொல்லச் சொன்னார்.

ஜென் குரு சந்டோஷமாக வரவேற்றார்.

குருவிற்கு உங்களுடைய அடையாள அட்டையில் இருந்து தெரிந்துகொள்ள வேண்டியது ஒன்றும் இல்லை. நீங்கள் யார் என்றோ உங்கள் அந்தஸ்து என்ன என் றா தெரிய வேண்டியது இல்லை. உங்கள் இருப்புத் தன்மை பற்றியே கருத்தில்

இருபத்தைந்து வருடம்

என்று வெளிப்படுத்தினாரோ அப்பொழுதுதே அர்ஜனன் ஞானமடைகிறார் எப்படி? இந்த அனுபவத்தை ஏற்படுத்த என்ன தேவை இருக்கிறது?

பாருங்கள், கிருஷ்ணர், இயேசு, புத்தர் மற்றும் மஹாவீரர் ஆகிய அனைவரின் அனுபவங்களும் ஒரே மாதிரியாக இருப்பது தெளிவாக தெரிகிறது. ஜீவன் முக்த அனுபவமாக, இது எல்லாம் ஒன்றே. எப்பொழுது அவர்கள் தங்கள் ஞானத்தை வெளியிடுகிறார்களோ அப்பொழுது பல விதமான எதிர் விளைவுகள் இங்கு ஏற்படுவது ஏன்? எப்பொழுது அவர்கள் ஞானத்தை வெளியிடுகிறார்களோ தெய்வீகத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்களோ, அப்பொழுது சிலர் ஞானமடைகிறார்கள், சிலர் ஓடி விடுகிறார்கள்.

கிருஷ்ணருடைய வார்த்தைகளைக் கேட்கும்பொழுது நாமும் எப்படி ஞானமடைவது? நாம் எப்படி கவனிக்க முடியும்? நாம் அந்தப் பலனை எப்படி பெறுவது? எப்படி இதுபோல் நடக்கும்? எப்படிப்பட்ட மனநிலையில் நாம் இந்த வார்த்தைகளை உள்வாங்குவது?

இந்தச் சத்தியத்தின்-விபூதி-பேராற்றலின் பிரகடனத்தை கேட்பவர்களில் யார் ஆணவம் மிக்கவராக தாக்கும் எண்ணம் உடையவராக இருப்பார்களோ, அவர்கள் குருவையே சிலுவையில் ஏற்றி விடுவார்கள். அவர்கள் அகங்காரம் மட்டும் உடையவர்களாக இருந்து, தாக்கும் எண்ணம் இல்லையென்றால் அங்கிருந்து ஓடிவிடுவார்கள்.

அடுத்து, அர்ஜனன், கிருஷ்ணருடைய சீடர், அவருடன் முழுமையான அன்பில் இருக்கின்றார். அவர் முழுமையாக கண்ணனிடம் சரணாகதி செய்து விடுகிறார். அவர் எதையும் சந்தேகப்படவே இல்லை. இப்பொழுது அவர் மிகத் தெளிவாக இருக்கிறார். அவர் மூளை வேலை செய்வதை நிறுத்தி விட்டது. அவன் பட்டறிவு ஆராய்வதை நிறுத்தி விட்டது.

எவன் முழுமையாக உள்ளார்ந்து தெய்வீகத்துடன் உணர்வு ரீதியாகத் தொடர்பு கொள்கிறாரோ, அவருக்கே இந்த சத்தியம் வெளிப்படுத்தப்படும்.

அர்ஜனன் கிருஷ்ணரை முழுமையாக சரணடைகிறார். சரணாகதி என்றால் என்ன? நாம் 'சரணாகதி' என்ற வார்த்தையைக் கேட்டவுடன் இது மிகவும் எளிமையானது என்று எண்ணுகின்றோம். அதற்காக எதுவும் செய்யத் தேவையில்லை என்றும் எண்ணுகின்றோம்.

உதாரணமாக நாம் தியானம் செய்தால் ஏதாவது செய்யத் தேவையாக இருக்கின்றது. ஆனால் சரணாகதி செய்வதற்கு எதுவும் செய்யத் தேவையில்லை என்று நினைக்கின்றோம். ஆகவே, நாம் அதை எளிமையானது என்று நினைக்கின்றோம்.

இது ஏனென்றால், குரு சொல்லும் 'சரணாகதி' என்ற வார்த்தையை முற்றிலும் மாறுபட்ட விதமாக நாம் சரணாகதியைப் பற்றி நினைத்துக்கொண்டு இருக்கிறோம். நாம் சரணாகதி அடைந்துவிட்டதாக சொல்கிறோம். ஆனால் உண்மையில் நாம் ச ரணாகதி அடைவதில்லை.

ஒரு சிறிய கதை:

ஒரு மனிதர் கடவுள் நம்பிக்கையையற்று வாழ்ந்து வந்தார். ஒரு நாள் திடீரென அவர் ஒரு பாறை நீட்சியில் இருந்து தவறி விழுந்து விட்டார். மலையுச்சியில் ஒரு மரத்தின் வேரை கஷ்டப்பட்டு பிடித்துக் கொண்டு உசலாடிக் கொண்டு இருந்தார். அவர் முழுவதுமாக பயந்துபோய் இருந்தார். மிகவும் நம்பிக்கையற்ற சூழ்நிலைகளில் கடவுள் காப்பாற்றுவார் என்று மக்கள் சொல்வது நினைவுக்கு வந்தது.

ஓ கடவுளே! எனக்கு உன் மேல் நம்பிக்கை இல்லை. நீ உண்மையில் இருக்கிறாயா? உன்னால் என்னை காப்பாற்ற முடியுமா? என்று கூவினான்.

'சுகண்டிப்பாக என்னால் முடியும் மகனே, நீ பிடித்து இருக்கும் அந்த வேரை விட்டுவிடு. நான் உன்னை கீழே இருந்து பிடித்துக் கொள்கி றேன்' என்று கடவுள் பதிலளித்தார்.

அந்த மனிதன் மறுபடி கத்தினார், 'சுவேறு யாராவது இருக்கிறீர்களா என்னைக் காப்பாற்ற?" என்று.

நமது நம்பிக்கையும் சரணாகதியும் வெறும் வார்த்தைகள் தான். நாம் ச ரணடைந்து விட்டதாக எண்ணி நம்மை நாமே ஏமாற்றிக் கொள்கிறோம். உண்மையில் அவ்வாறு இல்லை. நமது நம்பிக்கையும் நமது சரணாகதியும் முழுமையான சரணாகதி இல்லை.

சரணாகதியில் மூன்று நிலைகள் உள்ளது: 'சுநான்' என்பதை சரணாகதி ங்களாகவே உருவாக்கிக் கொண்ட எண்ணங்கள் மற்றும் பழக்க வழக்கங்களின் தொகுப்பு மட்டும் தான் உதாரணமாக நீங்கள் காலையில் எழுந்தவுடன் உங்கள் மனம் உங்களுக்கு காலை காபி வேண்டும் என்பதை உள்ளுணர்வாய் சொல்லும், அது பழக்கமாக மாறும் வரை. அதே போல் தான் நீங்கள் தொடர்ந்து கவலைப்பட்டுக் கொண்டு இருந்தால் அது பழக்கமாக மாறி விடும். பிறகு நீங்கள் எந்த சூழ்நிலையிலும் அதைப்பற்றி ஆராயாமல் கவலைப் பட்டுக் கொண்டு இருப்பீர்கள்.

எப்பொழுது யாராவது உங்களை புகழ்ந்தாலும் அந்த முகஸ்துதியை பெற தீர்மானிக்கிறீர்கள். யாராவது உங்களை குறை சொன்னால் நீங்கள் அதை தொந்தரவாக தீர்மானிக்கிறீர்கள். இந்த மன அமைப்பு மிக ஆழமாக உங்களுக்குள் செதுக்கப்பட்டு இருக்கின்றது. இதை உணராமல்தான் நீங்கள் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் எதிர்செயலை தீர்மானிக்கின்றீர்கள். எப்பொழுது சரணடைகிறீர்களோ அப்பொழுது உங்களால் தீர்மானிக்க முடியாது.

ஒரு சிறிய கதை:

ஒரு நாள் பகவான் விஷ்ணு, அன்னை லட்சுமியுடன் நிம்மதியான மனநிலையில் அமர்ந்து பேசிக்கொண்டு இருந்தார். திடீரென, விஷ்ணு தன் இருக்கையில் இருந்து வேகமாக குதித்து இறங்கி சில அடிகள் ஓடினார். பிறகு சட்டென்று திரும்பி தன் இருக்கைக்கு திரும்பி வந்து அமர்ந்தார்.

லக்ஷ்மி குழப்பமடைந்து கேட்டார், 'சுவாமி, ஏன் முதலில் சிறிது தூரம் ஓடினீர்கள்? பிறகு ஏன் உடனே சில அடிகள் ஓடிவிட்டு திரும்பி வந்து விட்டீர்கள்?'

'நான் என் பக்தனை ஒருவன் கல்லால் அடிக்க யத்தனிப்பதை பார்த்தேன். உதவி செய்ய ஓடினேன். ஆனால் என் பக்தனும் அவரை திருப்பி அடிக்க கற்களை பெருக்கிக் கொண்டு இருந்தான். அதைப் பார்த்த உடன் என் உதவி தேவையில்லை என்று திரும்பிவிட்டேன்' என்று விஷ்ணு பதிலளித்தார்.

எப்பொழுது சரணடைந்து விட்டாயோ அப்பொழுது எதிர்செயல் செய்ய

இருபத்தைந்து வருடம் சூரியோதயம்" என்று சொல்லும். ஆனால் இந்த எண்ணம் வருவதற்கு முன்னால் நீ ங்கள் அனுபவித்ததே கலங்கமற்ற இன்பம்.

ஆனால் இந்த கடைசி வகையான இன்பம் வருவதற்கு எந்த காரணமும் தேவையில்லை. அதுவே பேரானந்தம், நித்யானந்தம். இது ஒரு தொடர்ந்த, நிலையான, வெளிக்காரணங்கள் எதுவும் தேவையிருக்காத, நமது இருப்புத்தன்மையில் இருந்து தொடர்ந்து பொங்கிக் கொண்டே இருக்கும் பரவசமான பேரானந்தம். உங்களுடைய 'சுநான்' என்ற அகங்காரத்தை சரணாகதி செய்யும் பொழுது இந்த வகையான இன்பத்தை நீங்கள் உணரலாம். பிறகு, உங்கள் மனதிற்கு தன்னிச்சையாக இருக்கின்ற தன்மைவரும். ஆனால் இப்போதிலிருந்து நீங்கள் தொடர்ந்து எதிர்காலத் தேவைகளுக்கு ஆயத்தமாகிக் கொண்டே இருப்பீர்கள்.

நீங்கள் உங்கள் நண்பரைச் சந்திக்க வேண்டும் என்றால் கூட, மனதளவில் முதலிலேயே எதைப்பற்றி பேசலாம் என்று ஆயத்தம் செய்து விடுவீர்கள். என்ன செய்வது? உங்களுக்கு சூழ்நிலைகளை எதிர்நோக்கும் ச க்தி இல்லை. அதனால் முதலிலேயே ஒரு கையெழுத்துப் பிரதியை (நஸ்ரீப்ண்ல்ற்) தயார் செய்து கொண்டு சென்று, அதையே நடித்து விடுகிறீர்கள். நீங்கள் எழுதி வைத்திருந்தபடி சில விஷயங்கள் நடக்கவில்லையென்றால், அந்த சூழ்நிலையை எப்படி சமாளிப்பது என்று தெரியாமல் திணறி விடுகிறீர்கள்.

இந்த பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மை உங்களுடைய நண்பர் என்று நீங்கள் புரிந்து கொண்டால் அதுவே உங்களை ஆழமாக கவனித்துக்கொள்ளும். நீங்கள் எழுதி வைத்துக் கொண்டு வாழ தேவையிருக்காது. பதிலாக உங்களுக்குள் அளப்பரிய சக்தியும் நம்பிக்கையும் பெருகி, வாழ்க்கை தானே இனிமையாக இயங்கிக்கொண்டு இருக்கும்.

பழைய நினைவுகளையும் அனுபவங்களையும் ஆதாரமாக கொண்டு வாழ்க்கையைவாழ்வதற்குபதிலாக, சூழ்நிலைகளுக்குத்தகவாறுதானே தன்னிச்சையாக இயங்கும் வாழ்க்கையை வாழ்வீர்கள். நீங்கள் எளிமையாக வாழ்ந்தால் எழுத்துப்பிரதி தேவையிருக்காது. நீங்கள் உண்மையை ஆதாரமாக கொண்டு வாழ்ந்தால், பொய்களை ஞாபகம் வைத்திருக்க வேண்டிய அவசியம் இருக்காது. போன முறை நண்பரிடம் சொன்ன பொய்யை தொடர்ந்து காப்பாற்றிக் கொண்டிருக்க வேண்டிய அவசியம் இருக்காது.

விவேகானந்தர் தன்னுடைய பதஞ்சலி யோக சூத்திர விளக்கத்தில் சொல்கிறார், கடவுளிடம் பிரார்த்தனை செய்வது ஒரே ஒரு விஷயத்தைத்தான் செய்கிறது; என்னவென்றால் நம்முள் இருக்கும், எல்லாவற்றையும் சாத்தியமாக்குகின்ற சக்தியை விழிப்படையச் செய்கிறது.

நீங்கள் ஆழமாக பிரார்த்தனை செய்யும் பொழுது, வேறு எங்கோ இருந்து யாரோ ஒருவர் உங்கள் பிரார்த்தனைகளை கேட்பதாக நினைப்பதை விட்டுவிடுங்கள். உங்கள் உள்ளிருக்கும் எல்லாவற்றையும் சாத்தியமாக்குகின்ற சக்தி விழிப்படைகிறது. அது நீங்கள் எந்த வடிவத்தில் வணங்குகிறீர்களோ அந்த வடிவத்தில் ஆசீர்வாதங்களை பொழிகின்றது.

இறுதியான பட்டறிவு என்பது, முதலில் பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மை நம்மை பார்த்துக் கொள்ளும் என்று புரிந்து கொள்ளுதல். இரண்டாவது அதனிடம் ச ரணடைதல். பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மை என்பது ஒரு கண்மூடித்தனமான சக்தி அல்ல என்பதை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அது ஒரு கூர்மையான, புத்திசாலித்தனமான சக்தி அது நித்யானந்தத்தின் திறவு கோல்.

எப்பொழுது நாம் மனதைச் சரணாகதி செய்கிறோமோ அப்பொழுதே நாம் 'சுமனம்' என்ற நிலையில் இருந்து 'சுமனம் கடந்த நிலை' என்ற இடத்திற்குச் செல்கிறோம். உண்மையில் மனம் நம் பற்றுதல்களின் காரணமாகவே எழுகிறது. அகங்காரம் என்பது நமது பற்றுக்களையே ஆதாரமாக கொண்டு இருப்பதாக தந்திர சாஸ்திரம் சொல்கிறது.

ஆழமாக பார்த்தோமானால், நாம் நம்மைப் பற்றி என்னவெல்லாம் நினைத்துக்கொண்டு இருக்கிறோமோ, அதுதான் மனம் என்பதின் தொடக்கமாக இருக்கிறது. 'ஈனது' என்ற எண்ணமே 'நான்' என்ற உணர்வை உருவாக்குகிறது. பெரும்பாலானவர்கள் நினைத்துக் கொண்டு இருக்கிறார்கள், 'நான்' என்பதிலிருந்து தான் 'ஈனது' என்பது உருவாவதாக. இல்லை! 'ஈனது' என்ற உணர்வில் இருந்துதான் 'நான்' என்பது உணர்வு உருவாகின்றது. 'நான்' என்ற மரத்தின் வேர் 'ஈனது' என்பது தான்.

இருபத்தைந்து

வருடம்

ஒரு சதவிகித கவலை வருவது உங்களுக்கு நல்லது தான்"

இராமகிருஷ்ணர் ஒரு அழகான கதையை விவரிக்கிறார்.

ஒரு நாள் இரவு ஒரு மனிதர் கனவு கண்டார். அவருடைய கனவில் அவர் கடவுளோடு கடற்கரையில் நடந்து போகின்றார். அப்போது திடீரென அவர் வாழ்வில் நடந்த சில காட்சிகள் வானத்தில் தெரிகின்றது. ஒவ்வொரு காட்சியைப் பார்க்கும்போதும் அவர் இரண்டு ஜோடி காலடி தடங்களை மணல் மீது பார்த்தார். ஒன்று அவருடையது. மற்றொன்று கடவுளுடையது.

அவர் கவனித்துப் பார்த்தபோது சில நேரங்களில் ஒரே ஒரு காலடித்தடம் மட்டும் தான் தெரிந்தது. அது அவருடைய துக்கமான நேரங்களில் மட்டும்தான் என்பதையும் தெரிந்து கொண்டார். அவர் உண்மையாகவே மனக் கஷ்டத்துடன் கேட்டார்.

'சுசுடவிளே, நான் எப்பொழுது உங்களை பின்பற்ற ஆரம்பித்தேனோ அப்போதிருந்து என்னுடன் நடப்பதாக சொன்னீர்கள். ஆனால் என் வாழ்க்கையின் மிகவும் கஷ்டமான காலங்களில் நான் ஒரே ஒரு காலடித்டத்தைத் தான் பார்க்கிறே றன். எனக்கு மிகவும் அவசியமான நேரங்களில் ஏன் என்னை விட்டு பிரிந்தீர்கள் என்று என்னால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை, என்று கேட்டார்.

கடவுள் பதிலளித்தார், 'சுஅன்பு மகனே, நான் உன்னை மிகவும் நேசிக்கின்றேன். உன்னை விட்டு நான் ஒரு போதும் பிரிந்ததில்லை. உன் கஷ்டமான நேரங்களில் எல்லாம் நீ ஒரே ஒரு காலடியைதான் பார்த்தாய், ஏனென்றால் நான் உன்னை சுமந்து கொண்டு இருந்தேன். அந்த ஒரு காலடித்தடம் என காலடித்தடம் தான்".

நன்கு புரிந்து கொள்ளுங்கள், எப்பொழுது நாம் நம்மை பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மையிடம் சரணாகதி செய்கிறோமோ அப்பொழுதே அது நம்மை தோலில் ஏற்றிக் கொள்கின்றது. நாம் இந்த வாழ்க்கையின் துன்பங்களை அறிய வேண்டியதே இல்லை. நாம் சரணடைந்து விட்டதாக சொன்ன பிறகும் நாம் நடப்பதைக் கவனித்துக் கொண்டே இருந்தால், சரணடைந்த பிறகு என்ன நடக்கும் என்று நம் மனமும் திட்டமிட்டுக் கொண்டே இருக்கும். எப்பொழுது சரணடைந்து விட்டதாக நாம்

போர் தொடங்கும் முன்பாக, துரியோதனனும் அர்ஜுனனும் கிருஷ்ணருடைய அரண்மனைக்கு உதவி கேட்டு போனார்கள். இருவரும் கிருஷ்ணருக்கு உறவினர்கள். இருவரும் கிருஷ்ணருடைய உதவியை நாட்டினார்கள். கிருஷ்ணர் தூங்கிக் கொண்டு இருந்தார். அர்ஜுனன், பாண்டவர்களின் பிரதிநிதி, கிருஷ்ணரின் காலடியில் உட்கார்ந்து கொண்டார். துரியோதனன், கௌரவர்களின் பிரதிநிதி, கிருஷ்ணரின் தலைக்குப்பக்கத்தில் உட்கார்ந்து கொண்டார்.

கிருஷ்ணர் கண்விழித்த நேரத்தில், அர்ஜுனன் காலடியில் அமர்ந்திருப்பதைப் பார்க்கிறார். அவர் அர்ஜுனனை பார்த்து "" எப்படி இருக்கிறாய் அர்ஜுனா? எப்பொழுது வந்தாய்? "" என்று கேட்டார்.

அர்ஜுனன், 'சுஉன் உதவியை நாடி வந்திருக்கிறேன்"" என்றார். கிருஷ்ணர், கண்டிப்பாக உனக்கு உதவுகிறேன் கவலைப்படாதே, "" என்றார்.

தலைப்பக்கம் அமர்ந்திருந்த துரியோதனன் கிருஷ்ணரிடம், 'சுநான்தான் முதலில் வந்தேன் எனக்குத்தான் நீ முதலில் உதவி செய்ய வேண்டும், "" என்றார்.

கிருஷ்ணர் துரியோதனை திரும்பி பார்த்தார். 'சுகண்டிப்பாக உதவி செய்கிறேன் கவலைப்படாதே, "" என்றார். அவர் சொன்னார், 'சுநான் ஒருபுறம் இருப்பேன், என் அதிகாரமும் படைகளும் இன்னொரு பக்கம் இருக்கும். உனக்கு எது வேண்டும்? "" துரியோதனன் முதலில் தேர்ந்தெடுத்தார்.

நாம் சக்தியை எடுத்துக்கொள்வோம் (ல்ர்ஜ்ஙீ) என்று நினைத்து எனக்கு உன் படைகளும் அஸ்திரங்களும் போதும், "" என்றார். அர்ஜனன் நினைத்தார், 'சுநாம் புத்தியை (க்ஷன்க்உ்ன்) பெற்றுக்கொள்வோம் "" அதனால் அவன் கிருஷ்ணர் மட்டும் தன்னிடம் இருந்தால் போதும் என்று சந்தோஷமாக நினைத்தார். ஆனால் உண்மையாக பாண்டவர்கள் போரில் வென்றார்கள்.

எவர் ஒருவர் புத்திசாலித் தனத்தை தேர்ந்தெடுக்கிறாரோ எவர் கடவுள் மேல் நம்பிக்கை வைக்கிறாரோ, அவருக்கு போரில் வெல்லும் புத்திசாலித்தனம் இருக்கும்.

இருபத்தைந்து வருடம்

றாம். ஏன்? ஏனென்றால் கடவுள் ஆசீர்வாதங்களை அஞ்சல் வழியாக அனுப்பி, அது வேறு யாருக்காவது போய் சேர்ந்துவிட்டால் என்ன செய்வது என்று நினைக்கிறோம். அந்த அஞ்சல் வழி பொட்டலம் (ல்ஹம்ழ்ஸ்ரீங்), நமக்காக அனுப்பப்பட்ட வரம், வேறு யாருக்காவது போய் சேர்ந்துவிட்டால் என்ன செய்வது என்று பயந்து விடுகிறோம்.

நமது எல்லா பூஜைகளும் மற்றும் லஞ்சம் கொடுக்கும் நுட்பமும் நமது கர்வத்தைத் தெளிவாக நிரூபிக்கிறது. கடவுள் சக்தி மிகுந்தவர். ஆனால் புத்திசாலித்தனமற்றவர் என்ற நமது குருட்டு நம்பிக்கையை மீண்டும் மீண்டும் காட்டுகிறது.

இந்த நிமிடம் முழு விழிப்புணர்வோடு தீர்மானிக்க வேண்டும், இந்த முழு உலகத்தையும் இயக்குகின்ற சக்தியான கடவுளின் காலடியில் எல்லாவற்றையும் நீ சரணாகதி செய்யவேண்டும். நாம் எந்த உருவத்தையோ பெயரையோ நம்ப வேண்டிய தேவை இல்லை. இந்த பிரபஞ்சம் முழுவதும் ஊடுருவியிருக்கும் சக்தியின் மேல் நம்பிக்கை வையுங்கள். அது உங்கள் வாழ்க்கையையும் நடத்தும் என்ற நம்பிக்கை வையுங்கள்.

இப்பொழுது, சரணடைந்த பின், சில நேரங்களில் நாம் உண்மையாக முழுமையாக ச ரணடைந்து இருக்கிறோமா என்ற சந்தேகம் நமக்கு இயற்கையாக எழலாம். அந்த தெய்வீக அறிவு தான் முதலிடத்தில் நம்மை சரணாகதி செய்யும். அறிவையும் தந்தது என்பதையும் அதே தெய்வீக அறிவு தான் நம் சரணாகதியை சந்தேகிக்கும் சந்தேகத்தையும் கொடுத்தது என்பதையும் நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். நம் சந்தேகத்தையும் அதே தெய்வீக சக்தியின் காலடியில் சரணாகதி செய்து விட வேண்டும். அதனால் நாம் நம் குறைகளை சரி செய்த பின் சரணாகதி செய்யலாம் என்று காத்திருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. இல்லை! நீங்கள் எப்படி இருக்கிறீர்களோ அப்படியே சரணாகதி செய்யுங்கள், முழு விழிப்புணர்வோடு, முழுமையாக முழுமையாக சரணாகதி செய்யுங்கள், உங்கள் முழு விழிப்புணர்வும் பேரானந்தத்தில் மிதக்கட்டும்.

மீரா அவரோடு பேசினாள். அவர் பெருமைகளைப் பாடினார். மீரா முழுவதுமாக அவரோடு மூழ்கி இருந்தார். மீராபாய்க்கு விஷம் கொடுக்கப்பட்டபோது கூட அவள் அதை குடித்து விட்டாள். ஏனெனில் அவர் முழுமையாக தன்னை கிருஷ்ணரிடம் ஒப்பபடைத்துவிட்டார். அவருடைய காதலின் சக்தியும் தெய்வ நம்பிக்கையும், அவருக்கு கொல்லும் விஷம் கொடுக்கப்பட்ட போதிலும் எந்த பாதிப்பையும் ஏற்படுத்தவில்லை.

விவேகானந்தர் ஒரு குகையில் வசித்த நாகா கன்னியாசி பற்றி விவரிக்கிறார். எல்லாவிதமான காட்டுவிலங்குகளும் பாம்புகளும்கூட அந்த பகுதியை சுற்றி இருக்கும். அவர் மேல் நிறைய பாம்பு கடித்த அடையாளங்கள் இருக்கும். ஆனால் அவர் பிரபஞ்ச

இருப்புத்தன்மையுடன் கொண்டிருந்த ஆழமான தொடர்பால் பாம்புகளையும் வரவேற்றார். நமக்கு இப்பொழுது தேவையானதெல்லாம், ஆழமான தொடர்பை இதயத்தின் மூலம் ஏற்படுத்திக் கொள்வது தான்.

பிரச்சினை என்னவென்றால், இதயத்தின் மூலம் எப்படி தொடர்பு கொள்வது என்பதை நாம் மறந்ததே போய் விட்டது தான். நமது எல்லா உறவு முறைகளும் மேம்போக்காக மாறி வருகிறது. இப்பொழுது, மனைவி மனைவயாக இல்லை. இந்த நவீன யுகத்தில் கணவர் கணவராக இல்லை. அவர் ஒரு ஆண் நண்பர் மட்டும் தான். அவர் அவருடன் விரும்பும் வரை சேர்ந்து வாழலாம். எப்பொழுது கணவர் தேவையில்லையோ அவர் கணவரை விட்டு பிரிந்து செல்லலாம்.

மிகத் தெளிவாக தெரிந்து கொள்ளுங்கள்: சமஸ்கிருதத்தில் 'சுவிவாகரத்து' என்ற வார்த்தைக்குச் சமமான வார்த்தையே இல்லை. அப்படி ஒரு கருத்தே இல்லை. இந்து திருமணங்களில் விவாகரத்து அனுமதிக்கப்படுவது இல்லை. அக்னியின் முன் உறுதிமொழி எடுத்துக் கொள்கிறோம்.

'சுநான் உயிருடன் இருக்கும் வரை, நீ உயிருடன் இருக்கும் வரை, நான் உன்னை பாதுகாப்பேன்.' மணமக்கள் இருவரும் அக்னியின் முன் இந்த உறுதிமொழியை எடுத்துக் கொள்கிறார்கள். அக்னி நம் உடலுக்குள்ளும் இருக்கிறது. நம் உடலுக்குள் ஜீரண சக்திக்கான சூடு(ச்ண்ட்ங்), 'சுஜடாரக்னி' என்ற பெயரில் இருக்கிறது. இதுவே சமயச்சடங்குகளுக்காக நாம் ஏற்படுத்தும் அக்னியின் பிரதிநிதியாக உள்ளது.

எவ்வளவு நாட்கள் இந்த அக்னி நம் உடலில் இருக்கிறதோ அவ்வளவு நாட்கள்

அந்த மனிதர் பதிலளித்தார், 'சுஒரு நாள் என் மனைவி காலையில் சூடான காப்பி கொண்டு வந்தாள். அதை என்மேல் கொட்டி விட்டாள். சண்டை அங்கேதான் தொடங்கியது. பிறகு அவர் தன் நினைவுகளுக்கு உள்ளே சென்று அந்த பெண்ணிற்கு எதிரான வாதங்களை எடுத்து வைத்தார்.

இந்தியாவில் சில ஜாதிகளில் ஒரு பழக்கம் உண்டு. கல்யாணத்தின் போது மாப்பிள்ளையும் பெண்ணும் ஒரு குடத்தில் இடப்பட்ட மோதிரத்தை கண்டுபிடிக்க வேண்டும். இது விளையாட்டுக்காக செய்யப்படும் நிகழ்ச்சி. யார் அந்த மோதிரத்தை பிடுங்கிக் கொள்கிறார்களோ அவர்கள் வைத்துக்கொள்ளலாம். சரியாக அந்த நேரத்தில் இருந்து எனக்கு தொந்தரவு கொடுக்கிறார். இந்த விளையாட்டின் போது என் கையை கீறி விட்டுவிட்டார். மன அமைப்பைப் பாருங்கள்! அவர் கண் விழிக்கும் முன் எத்தனை நாள் அந்தப் பெண்மணி காபி கொடுத்திருப்பார். அதை எல்லாம் அவர் மறந்து விட்டார். அதற்கான நன்றியுணர்வு அவரிடத்தில் இல்லை. அவர் காபி கொட்டியதை அவர் குற்றமாக சொல்கிறார்.

நாம் நமது தீர்ப்புக்கு எதிரான வாதங்களை மறந்து விடுகிறோம். அதற்கு ஆதரவாக இருக்கும் வாதங்களை பொறுக்கி எடுத்துக் கொள்கிறோம். நீங்கள் உங்கள் வாழ்க்கையை ஆராய்ந்து பார்த்தால் இதை நீங்கள் எத்தனை முறை செய்திருப்பீர்கள் என்று தெரிந்து கொள்ளலாம். அப்போது நான் சொல்லிக் கொண்டு இருப்பது உங்களுக்கு புரியும்.

வெளியுலகம் என்பது உள்ளுகலத்தின் வெளிப்பாடு தான். கண்கள் அதை வெளிப்படுத்தும். என்னவெல்லாம் வெளியுலகில்பார்க்கின்றோமோ அவையனைத்தும் வெளிப்பாடுகள் தான். எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு திரைப்படத்தின் ஒரு காட்சி நமக்கு பிடிக்கவில்லை என்றால், நாம் அந்த திரையைப் போய் சுத்தம் செய்ய முடியாது. பதிலாக, படம் காட்டும் இயந்திரத்தை நிறுத்தி வைப்பதன் மூலமோ அல்லது படச்சுருளை மாற்றுவதன் மூலமோ காட்சியை மாற்றலாம். அதுபோல, வெளியுலக பொருட்களை மாற்றியமைக்க இதுவரை வெற்றி பெறாமல் முயற்சி செய்து கொண்டு இருக்கிறோம். படம் காட்டும் இயந்திரத்தை மாற்றாமல் திரையை மாற்ற நினைக்கும் நமது முயற்சி வெறுப்பிற்கும் மன அழுத்தத்திற்கும் காரணமாகிறது.

இருபத்தைந்து வருடம்

சூழ்நிலைகளையும் வரவேற்கிறோமோ அப்பொழுது இரக்கம் தோன்றுகிறது.

‘சுஅன்புக்குரியவர்’ என்றால் அன்பாக இருத்தல் என்று அர்த்தம், ‘கூடல் சார்ந்த அன்பு’ அல்ல.

பட்டறிவிற்கும் (ண்ய்ட்ரப்பங்ய்ஸ்ரீற்) அறிவுத்திறனுக்கும் (ண்ய்ட்ரப்ப்ண்ஞ்ங்ய்ஸ்ரீங்) இடையே உள்ள வேறுபாடு என்ன? புரிந்துகொள்ளும் அறிவு (ண்ய்ட்ரப்ப்ங்ஸ்ரீற்) என்பது எதையும் சரியாக புரிந்துகொள்ளும் முன்பே தவறாக புரிந்து கொள்வது. அறிவுத்திறன் (ண்ய்ட்ரப்ப்ண்ஞ்ங்ய்ஸ்ரீங்) என்பது எப்பொழுதும் மலர்ச்சியாக இருப்பது.

எப்பொழுதுமே ஒரு தீர்மானத்திற்கு வந்த பிறகு, அதற்கு ஆதரவான சாட்சிகளை கொண்டு வந்து அதை உறுதிப்படுத்துவது. பட்டறிவு (ண்.ங். ண்ய்ட்ரப்ப்ங்ஸ்ரீற்) முதலில் சாட்சிகளை சேகரித்து ஒருதலைப் பட்சமாக அல்லது தவறாக புரிந்து கொள்ளாமல், தீர்மானத்தை வெளியிடுவது அறிவுத்திறன் (ண்ய்ட்ரப்ப்ண்ஞ்ங்ய்ஸ்ரீங்).

உண்மையாக, இதுவே உண்மையான அறிவியல் சார்ந்த மனப்பான்மை. நமக்கு உண்மையை அறிந்து கொள் உத்வேகம் தேவை. விடாமுயற்சியுடன் செய்திகளைச் சேகரித்தல் மற்றும் முடிவைப் பின்பற்றும் உறுதியும் தேவை. பதஞ்சலி யோக சூத்திரம் ஒரு உண்மையான விஞ் ஞானிகள் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைக்கு மிகச் சிறந்த எடுத்துக் காட்டு.

பெரும்பான்மையான மக்களுக்கு முடிவுகளைப் பின்பற்றும் வலிமை இருக்காது. கலிலியோ, பூமி சூரியனைச் சுற்றுகிறது என்று அறிவித்தார். அது கிருஸ்வர்களின் நம்பிக்கையான, பூமியை மையமாக கொள்ளுதல், எந்ற நம்பிக்கைக்கு மிகப்பெரிய ச வாலாக இருந்தது. அவர் சட்டத்தன் முன் நிறுத்தப்பட்டார். அவருடைய எழுத்துக்களில் சிறிய குறிப்பாக இதைச் சேர்ந்திருக்கிறார்.. ‘சுகிருஸ்துவர்களாகிய நாங்கள் இதை ஒத்துக்கொள்ளவில்லை, ஆனால் பூமியும் சூரியனும் கிருஸ்துவர்கள் அல்ல, அவர்கள் தங்கள் பாதையில் தொடர்ந்து இயங்கிக் கொண்டுதான் இருக்கின்றார்கள்.’

அதனால் அறிவியலின் புதிய தோற்றத்தில் கூட, ஒரு முடிவிற்கோ

தீர்மானத்திற்கோ வரும் முன், ஒருதலைப்பட்சமாக இல்லாமல் அதை ஆராய்ந்து பார்ப்பது அவசியம்.

தொண்ணூற்று ஒன்பது சதவிகிதம் நேரம் நாம் தீர்ப்பை எழுதிவிட்டுத்தான் வாதங்களைச் சேகரிக்கிறோம். நமது தீர்ப்பை உறுதிப்படுத்திக் கொள்வதற்காக.

உங்கள் வாழ்க்கையை பாருங்கள், உங்கள் மனது எப்படி வேலை செய்கிறது என்றும் பாருங்கள். எப்படி உங்கள் தினசரி வாழ்க்கையில் நீங்கள் நடந்து கொள்கிறீர்கள்? பெரும்பாலான நேரங்களில் உங்கள் தீர்ப்பு தயாராக இருக்கிறது. உதாரணமாக உங்கள் மகன் சில மணி நேரங்கள் தாமதமாக வருகிறார். நீங்கள் அவரைப் பற்றி ஒரு தீர்மானத்திற்கு வந்து விடுவீர்கள்.

நீங்கள் அவருடைய எந்த விளக்கத்தையும் ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டீர்கள். அவர்களால் உங்கள் தீர்மானத்தை அசைக்க கூட முடியாது. அதற்கு பதிலாக, உங்களுடைய தீர்மானத்துக்கு ஆதரவான வாதங்களைப் பொறுக்கிக் கொண்டு இருப்பீர்கள். இந்த நிகழ்ச்சிக்குப் பிறகு அவர் என்ன செய்தாலும், நீங்கள் உங்கள் முந்தைய தீர்ப்பின் அடிப்படையில் தான் ஒருதலைப் பட்சமாக இருப்பீர்கள்.

இதேபோலத்தான் உங்கள் மனைவியோடு சில மாதங்கள் வாழ்ந்த உடனே, அவரைப் பற்றி சில கருத்துகளை உருவாக்கிக் கொள்கின்றீர்கள். பிறகு அவர் என்ன செய்தாலும், நீங்கள் முதலிலேயே அவரைப் பற்றி உருவாக்கி வைத்திருக்கும் தீர்வுக் குத் தேவையான வாதங்களை எடுத்துக் கொள்வீர்கள்.

எப்போது நாம் நமது தீர்ப்புகள், நமது அகங்காரம் மற்றும் நமது தீர்மானங்களுக்காக வாழ முயற்சி செய்யும் போது நாம் வாழ்க்கையைத் துன்பமயமாக ஆக்கிக் கொள்கிறோம். மேலும் நாம் மற்றவர்களுடைய வாழ்க்கையிலும் துன்பத்தையே உருவாக்குகின்றோம். பெரும்பாலான நேரங்களில் மற்றவர்கள் உருவாக்குகின்ற துன்பங்களை நாம் எதிர்கொள்வதில்லை. நமது அகங்காரத்தைத் திருப்தி செய்து கொள்ள நாமே உருவாக்கிக் கொள்கிறோம். அவற்றால் எந்த பலனையும் அடையப் போவதில்லை.

எப்போதெல்லாம் நம்மைப் பற்றியே அதிகம் சிந்திக்கின்றோமோ அப்பொழுது நமது தீர்ப்புகளைத்தான் நாம் நம்புவோம். மற்றவர்கள் மேல் குறைகளையே சுமத்துவோம். எப்பொழுது நாம் எளிமையான இருப்பு என்பதை உணர்கிறோமோ உண்டு: இரண்டு கைகள் அபயஹஸ்தமாகவும் வரத ஹஸ்தமாகவும் - ‘காப்பாற்றும் திருக்கரம் மற்றும் வரமளிக்கும் திருக்கரம்’” என்று முறையே இருக்கும். மூன்றாவது கையில் கரத்தில், அவள் ‘கட்கா”(ந்டஹ்க்ஞ்ஹ) - வாள் - வைத்திருப்பாள். நான்காவது திருக்கரத்தில் ‘சுமுண்டம்’ வைத்திருப்பாள். அது மனிதனின் அகங்காரத்தின் அடையாளமான அரக்கனின் தலை.

உண்மையில், இது ஒரு தத்துவத்திற்கான குறியீட்டு விளக்கம். இதன் விளக்கம்: ஞானம் என்ற வாளால் நமது அகங்காரத்தை வெட்டி, நம்மை பாது காத்து ரட்சிக்கின்றாள் என்று பொருள்.

தேவியின் சிலையில் உள்ள மூன்று கை களில் வளையல்களை சுலபமாக அணிவித்து விடலாம். கத்தியைப் பிடித்துக் கொண்டு இருக்கும் கரத்தில் கூட கத்தியை எடுத்துவிட்டு வளையலை அணிவித்து விடலாம். காப்பாற்றும் (அபய ஹஸ்தம்) மற்றும் வரமளிக்கும் (வரத ஹஸ்தம்) கரங்களில் வளையலை அணிவித்து விடலாம். எப்படி இருந்தாலும் நான்காவது கரத்தில் தேவி அரக்கனின் தலையை பிடித்துக் கொண்டு இருக்கின்றாள். அந்த சங்கு வளையலை அரக்கனின் தலையைத் தாண்டி போட முடியாது. அந்த தலையை எடுத்துவிட்டு போடவும் முடியாது.

அந்த பக்தர் அதிர்ச்சியும் ஆச்சர்யமும் அடைந்தார். இந்த நிகழ்ச்சி, இராமகிருஷ்ணரின் கடந்த கால நினைவு குறிப்புகளில் குறிப்பிடப்பட்டு

உள்ளது. இது அவருடைய நெருங்கிய பக்தரான அவருடைய கிரஹஸ்த பக்தரால் சு த்தமான வங்காள மொழியில் குறிப்பிடப்பட்டு உள்ளது.

அந்த பக்தர் கேட்கிறார், 'சுவாமிஜி, எப்படி அந்த வளையலைத் தேவியின் கையில் போட்டீர்கள்? அதை உடைத்து பின் ஒட்டவைத்தீர்களா?" இராமகிருஷ்ணர் சொல்கிறார், 'இல்லை.'"

அந்த பக்தர் மிகுந்த ஆர்வத்துடன் கேட்டார், 'சுஅப்படியென்றால் சிலையை உடைத்தீர்களா?' இராமகிருஷ்ணர் சொல்கிறார் 'இல்லை'"

அந்த சிலை கரும்பளிங்கால் ஆனது. ஒன்று சிலையை உடைத்திருக்க வேண்டும் அல்லது வளையலை உடைத்திருக்க வேண்டும். ஆனால் வளையல் தேவியின் கையில் உள்ளது. அந்த பக்தருக்கு அதிர்ச்சி. அவர் கேட்டார், 'சுபின் எப்படித்தான் போட்டீர்கள்?""

தயவு செய்து புரிந்துகொள்ளுங்கள்: நீ ங்கள் கொல்கத்தாவில் உள்ள தக்ஷினேஷ்வர் கோவிலுக்கு சென்றால் தயவுசெய்து அந்த வளையலை மறக்காமல் பாருங்கள். அந்த வளையல் இன்றும் இருக்கிறது. எப்படியோ, இறையருளால், எனக்கு அந்த புனிதமான இடத் திற்குள், கர்ப்பக் கிரகத்திற்குள், சென்று அதைப் பார்க்க, அருகில் இருந்து பார்க்க, ஒரு சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது. இன்றுவரை இராமகிருஷ்ணர் எப்படி அந்த வளையலை அணிவித்தார் என்பது புதிராகவே, தேவ ரகசியமாகவே இருக்கிறது. ஒன்று மட்டும் நிச்சயம்: ஒன்று சிலையோ அல்லது வளையலோ உடைக்கப்பட்டு இருக்க வேண்டும்.

அவருடைய அளப்பறிய சக்திக்கு முன் கல்லும் கட்டுப்பட்டு இருக்கிறது! நாம் கோவில் இருக்கும் சிலையை ஒருபோதும் கல்லாக நினைக்கக் கூடாது. இது 'சுஅர்க வட்ரா'"(ஹழ்ஸ்ரீஹ் ஸ்ஹற்ஹ்ம்ஹ). சிலை ரூபத்தில் தெய்வம் நாம் வழிபாட்டிற்காக இறங்கி வந்திருக்கின்றது. அதைக் கல்லாக நினைக்கவே கூடாது. அது நேரடியாக

அதனால் தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், நமது அனைத்துக் காப்பீடுகளும் மரணக் காப்பீடுதான். அது ஆயுள் காப்பீடு அல்ல. இந்த பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மை நம்மைக் காப்பாற்றிக் கொண்டு இருக்கிறது என்றும் அது நமக்கு பகைவன் அல்ல என்றும் புரிந்து கொண்டால் அதுவே நமக்குத் தேவையான ஆயுள் காப்பீடு.

மேலும் ஒரு விஷயம்: நமக்கு ஆழமான அன்பு இருக்கும் பொழுது - பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மையிடம் தொடர்பு கொண்டிருந்தால், நாம் இறங்கும் பொழுது கூட, அதற்கு தெரியும் நம்மை எங்கே கொண்டு போய் வைக்க வேண்டும் என்று. நாம் முழுவதுமாக, கவலையற்று இருக்கலாம். இறப்பிற்கு பிறகு கூட, அவர் நம்மைக் காப்பாற்றி வழி நடத்துவார் என்று நமக்குத் தெரியும். அதனால் இப்போதிலிருந்தே அந்த சக்தியோடு இசைந்து செல்வதற்கு தயாராக இருக்கக்கட்டும்; கீழ்படிவதற்கு, ச ரணடைவதற்கு, அந்த இறுதிப் பரம்பொருளுக்கு, இப்போதிலிருந்து நம் மனமும் உடலும் தயாராக இருக்கட்டும்.

நாம் பிரபஞ்ச இருப்புத் தன்மையுடன் சண்டையிட்டுக் கொண்டே இருந்தால் நம் வாழ்க்கை நரகமாகிவிடும். எதுவும் செய்ய முடியாது. இப்பொழுது முழுமையாக என்ன தேவை என்றால் நாம் உணர்வோடு தொடர்பு கொள்வது மட்டும் தான்.

முதலில் கிருஷ்ணர், தனி மனித இருப்புத் தன்மைக்கும் பிரபஞ்ச இருப்புத் தன்மைக்கும் உள்ள பகைமையை விலக்குகிறார். இப்பொழுது பிரபஞ்ச இருப்புத் தன்மையின் பேரொளியை விளக்குகிறார். அடுத்து, தனிமனித இருப்புத்தன்மையும் மேலான பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மையும் ஒன்றுதான் என்ற அனுபவத்தையும் கொடுக்கிறார்.

படிப்படியாக, அவர் அர்ஜுனனை விசி ஷ்டாத்வைதம்(ஸ்ஸன்ணண்ட்றஹ்ஃப்ஹன்ற்ஹ) (விசிஷ்டாத்வைதம் - என்பது இறைநிலை பற்றிய ஒரு சிந்தனை, ஒரு வழி - இது சொல்கிறது தனி மனித இருப்புத் தன்மை என்பது பிரபஞ்ச இருப்புத் தன்மையின் ஒரு பகுதிதான், ஆனால் அதற்கென்று தனியாக ஒரு இயல்பு குணம் உண்டு) என்ற நிலையில் இருந்து 'சுத்வைதம்'°° (இருமை - இரண்டு பொருள் - என்பதும் இறைநிலை பற்றிய ஒரு சிந்தனை தான்

| ‘சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

என்பதில் இருந்து வேறுபட்டது. தனித்தனியானவை என்பது த்வைதம்) என்ற நிலைக்கு எடுத்து வந்தது.

பிறகு 'சுஅத்வைதம்' (ஒருமை - அத்வைதம்

ஆரம்பத்தில் இந்த மூன்று பொருட்களையும் தனித்தனியானவை என்று பார்த்தோம். ஒரு நீர்த்துளி தன்னைக்கடலில் இருந்து தனியானது என்று பார்ப்பது போல, எப்படி ஒரு தனித்த உயிர் படைப்பவனை, தெய்வத்தை சேர முடியும் என்பதற்கு இந்து தத்துவங்களில் பல்வேறு விதமான வழிமுறைகள் உண்டு.

விசிஷ்டாத்வைதமும் த்வைதமும், 'சுநான்' என்பதும் அதைப் படைத்தவனும் பிரிந்து இருக்கும் நிலையை அடிப்படையாக கொண்டது, ஆழமான பக்தி இவை இரண்டடையும் இணைத்துக் கொண்டு இருக்கிறது. பக்தி 'சுநான்' என்பதை தெய்வத்திடம் அழைத்துச் செல்லும், தெய்விகத்தைப் புரிந்து கொள்ள வைக்கும். ஆனாலும் இவை இரண்டும் தனித்தனியானவை. இது ஒரு நீர்த்துளி தன்னை கடலின் ஒரு பாகம் என்று உணர்வது போல. ஆனாலும் அவை இரண்டும் தனித்தனியானவை.

அத்வைத தத்துவம், 'சுநான்' என்பதையும் படைப்பவனையும்ஒருங்கிணைத்து ஒரேபொருளாகக் காட்டுகின்றது. 'சுஜெகத்' - உலகத்தையும் ஒரே

அடைந்தால், நமக்கு ஆழகான சரணாகதி வந்து விடும்.

எந்த மனிதர் அத்வைத - அனுபவத்தை அடைகின்றானோ அவர் அளப்பறிய பக்தி கொண்டவராக இருப்பான்.

சங்கரர் சொல்கிறார், ‘சுஐ முட்டாளே! இப்பொழுதே கோவிந்தனைத் தியானிக்கத் தொடங்கு. கோவிந்தனை நினைவில் வைத்துக் கொண்டிருக்கத் தொடங்கு. ‘சுநஹி நஹி ரக்ஷதி துக்ர்ன்ஹரனே என்றால் எமதர்மன் வரும்போது, இறப்பின் கடவுள் வரும்போது, பட்டறவி உனக்கு உதவாது. உன்னுடைய பட்டறவு என்ற அறிவு உனக்கு வழி காட்டாது’.

ஒரு சிறந்த அத்வைத ஞானி, ஒருமை என்பதை அனுபவமாக உணர்ந்த ஒரு துறவி, ஒரு பெரிய பக்தராகவும் இருப்பார். ஒரு பெரிய சிறந்த பக்தர் அத்வைத ஞானியாகவும் இருப்பார். இரண்டும் ஒன்றே. இதைப்புரிந்து கொள்ளாதவர்கள் மட்டும் தான் வாதிடுவார்கள்.

இராமகிருஷ்ணர் ஒரு அழகான கதை சொல்கிறார்.

நான்குபேர் ஒரு தண்ணீர் தொட்டிக்கு அருகே சென்றார்கள். ஒருவர் சொன்னான், ‘சுநான் ‘சுதண்ணீர்’ குடிக்கப் போகிறேன்’, என்று. மற்றொருவர் சொன்னார், ‘சுஇல்லை, இந்த தொட்டியில் ‘சுவாட்டர்’ (ஜ்ஹற்ங்ழ்) மட்டும் தான் உள்ளது. ‘சுதண்ணீர்’ இல்லை. மூன்றாமவர் சொன்னார், ‘சுஇல்லை, நான் ‘சுபானி’ (ஹிந்தியில் தண்ணீரின் பெயர்) குடிக்கப் போகிறேன்’, என்றார். நான்காவது மனிதர் சொன்னார், ‘சுநான் ‘சுநீரு’ குடிக்கப் போகிறேன்,’ என்று (நீரு - தண்ணீருக்கு கன்னட வார்த்தை)

ஒருவர் சொன்னார், ‘சுஇல்லை, என் தாத்தா சொல்லி இருக்கிறார் அது உயிர்வாழ்வதாலேயே, நாம் தேவைப்படுகிறோம் என்பதை அவர் உறுதி செய்கிறார். நாம் தேவைப்பட்டவர்கள். நாம் ஒரு விபத்து அல்ல. நாம் ஒரு நிகழ்ச்சி. ஒரு விபத்தாக நாம் உயிருடன் இருப்பதாக நாம் நினைக்க வேண்டியதில்லை. நாம் ஒரு நிகழ்ச்சி. நாம் ஒரு நிகழ்ச்சி என்பதை புரிந்து கொண்டால், நமக்கு ஆழமான தொடர்பு ஏற்படும். நாம் பிரபஞ்ச சக்திக்கு நம்மைத் திறந்து வைப்போம்.

நான் மக்களிடம் சொல்வதுண்டு: நம்புங்கள், நீங்கள் மற்றவர்களின் சுயநலத்திற்காகப் பயன்படுத்திக் கொள்ளப்பட்டால் கூட. நீங்கள் என்னைக் கேட்கலாம், 'சுளன்ன ஸ்வாமிஜி? என்ன மாதிரி போதனையைக் கொடுக்கின்றீர்கள்? நீங்கள் எங்களை ஏமாற்றுபவர்களைக் கூட நம்பச் சொல்கிறீர்களா?

304 மிகத் தெளிவாக தெரிந்து கொள்ளுங்கள்: இங்கே இரண்டு விதமான வாழ்க்கை முறை இருக்கின்றது. ஒன்று முழுவதுமாக நம்பிக்கை வைத்து வாழ்வது. மற்றொன்று முழுமையாக பாதுகாப்பு இல்லை வாழ்வது. பாதுகாப்பு உணர்வு இல்லாமல் வாழ்பவர் நிறைய செல்வங்கள் வைத்திருக்கலாம். அவர்கள் இரண்டு மூன்று சோபாக்கள் அதிகம் வைத்திருக்கலாம். இரண்டு மூன்று படுக்கைகள் கொஞ்சம் பெரிய வீடு வைத்திருக்கலாம். ஆனால் அவர் அமைதியாக இருக்க முடியாது. பாதுகாப்பற்ற தன்மையிலேயே வாழும் ஒருவர் எத்தனை செல்வங்கள் வைத்திருந்தாலும் ஆனந்தமாய் வாழ முடியாது.

ஆனால் மறுபுறம், யார் பிரபஞ்ச இருப்புத் தன்மையின் மேல் ஆழமான நம்பிக்கை கொண்டு வாழ்கிறார்களோ, அவர்கள் வசதிகள் குறைவாக இருந்தாலும், அவர்கள் அந்த வசதிகளை இழந்ததாக நினைப்பதே இல்லை. பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மையின் மேல் யார் நம்பிக்கை வைக்கிறார்களோ, அவர்கள் மேல் ஆசீர்வாதம் பொழியப்படும். இந்த பூமிக் கிரகத்தின் மேல் அவர்கள் கடவுளைப் போல் வாழ்வார்கள். அவர்கள் இந்த பூமிப்பந்தின் மேல் ஒரு பூவைப் போல வாழ்வார்கள். அவர்கள் இந்த முழு கிரகத்துக்குமே ஒரு ஆசீர்வாதம். இந்த பூமி

இந்த நம்பிக்கையில் ஒளிரும் சில மக்களால்தான் இன்னும் உயிருடன் இருக்கிறது. அவர்கள் தெய்வத்தின் கருணையை வெளியிட்டவாறு வாழ்கிறார்கள்.

தொடக்கத்தில், இறைவன் அப்ராஹாமிடம் சொல்கிறார், 'சுடூரு நாட்டில் பத்து நல்ல மக்களையாவது பார்த்தேன் என்றால், அந்த நாட்டை அழிக்க மாட்டேன்°. இந்தியாவின் மேல் பலமுறை படையெடுப்பு நடந்துள்ளது. ஆனால் இன்னும் இந்த கலாச்சாரம் உயிருடன் இருக்கின்றது. பல படையெடுப்புகளுக்குப் பிறகும், பல தொல்லைகளுக்கு பிறகும் இது இருக்கிறது. யாராலும் அசைக்க முடியவில்லை. யாராலும் இதைத்தொட முடியவில்லை, ஏனென்றால் இது தொடர்ந்து ஞானிகளை உருவாக்கிக் கொண்டே இருக்கின்றது. எவ்வளவு காலம் இது ஞானிகளை உருவாக்கி உலகிற்கு தந்துகொண்டு இருக்கின்றதோ அவ்வளவு காலம் வரை இது அழியாது.

பாருங்கள், ஒவ்வொரு நாடும் ஏதாவது ஒரு விஷயத்தை மனித சமுதாயத்திற்குக் கொடுத்துக் கொண்டே இருக்கிறது. உதாரணமாக மேலை நாடுகள், சமுதாயக் கட்டமைப்பை கொடுத்திருக்கிறது. அவர்கள் பல விதமான சமுதாய அமைப்புகளில் வேலை செய்கிறார்கள். ஜெர்மன் மருத்துவ துறையில் தன் பங்களிப்பை கொடுத்திருக்கிறது.அவர்கள்மருத்துவத்துறையில் பலவிதமான ஆராய்ச்சிகளைச் செய்கிறார்கள். ஜப்பானியர்கள் தொழில் நுட்பத்துறையில் தனது பங்களிப்பை கொடுத்திருக்கிறார்கள். உற்பத்தி செய்வதில் சீனர்கள் தங்கள் பங்களிப்பைக் கொடுத்திருக்கிறார்கள். இப்படி ஏதோ ஒரு வகையில் எல்லா நாடுகளுமே பங்களித்திருக்கிறது.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பண்தான் எங்களுக்குத்

இந்தியாவின் பங்களிப்பு ஞானகுருமார்களை உருவாக்கியது தான். நாம் எதற்காக வேண்டுமானாலும் மற்ற நாடுகளுக்கு போகலாம். ஆனால் ஆன்மீகத்திற்காக இந்தியாவை நோக்கித்தான் திரும்ப வேண்டும். எல்லா சிறந்த ஆன்மீக பாரம்பரியங்களும் இந்தியாவில் பிறந்து பேணி வளர்க்கப்பட்டு இருக்கிறது. அனைத்து ஆன்மீக பாரம்பரியங்களும் இந்தியாவில் இருந்தே. அதற்கு தேவையான அடிப்படையையும் உத்சாகத்தையும் பெற்றிருக்கின்றன.

நாம் ஏமாற்றப்பட்டாலும் கூட, நம்புங்கள். நாம் ஏமாற்றப் பட்டால் கூட, நம்பிக்கையோடு வாழும்போது நாம் இந்த பூமியின்மேல் கடவுளைப் போல் வாழலாம். இந்த பூமியின் மேல் அதிக பட்சம் நாம் எழுவது அல்லது எண்பது ஆண்டுகள் தானே வாழப்போகிறோம். அந்த எழுபது, எண்பது ஆண்டுகளில் ஏன் நாம் நம்மையும் கொள்ள போதுமான அளவு புத்திசாலித்தனத்தை கொடுக்க முடியும். அந்த சக்தி இந்த கிரகங்களையும் முழு பிரபஞ்சத்தையும் இயக்கிக் கொண்டு இருக்கிறது. அதனால் நம்மை கவனித்துக்கொள்ள முடியாதா?

நான் உங்களுக்கு ஒரு உண்மைக் சம்பவத்தை விளக்குகிறேன்:

சாரதா தேவி அவர்கள், இராமகிருஷ்ணரின் மனைவி, ஒரு பொதுநல மருத்துவ மனை ஒன்றைத் திறந்தார். அங்கு இரண்டு வழிகள்(ஸ்ரீரன்ய்ஹ்ற்ம்ள்) உண்டு. ஒன்று ஏழை மக்கள் இலவசமாக மருந்து வாங்கிக் கொள்ளவும், மற்றொன்று பணம் செலுத்தி மருந்து வாங்குவதற்கும் இருந்தது.

306 ஒரு மருத்துவமனை ஊழியர் சாரதாதேவி அவர்களிடம் குற்றம் காட்டினார், 'சுஅம்மா பணக்காரர்கள் கூட ஏழைகளின் வரிசையில் நின்று இலவச மருந்துகளை பெற்றுக் கொள்கிறார்கள். நாம் இதற்கு என்ன செய்யலாம்?'"

சாரதா தேவி பதிலளித்தார், 'சுஅதைப் பற்றி கவலைப்படாதே. பணக்காரர் ஏழைகளின் வரிசையில் நிற்கிறார் என்றால் அவர் நிச்சயம் ஏழைதான், அவருக்கு மருந்துகள் கொடு. அவரிடம் பணம் இருந்தால் கூட அவர் ஏழைதான். அவர் இங்கே பிச்சைக்காரராகவே வந்திருக்கிறார்.""

ஒரு அழகான வாக்கியத்தைச் சொன்னார்கள், 'சுவெளியுலக செல்வம் ஒருவரை ஏழையாகவோ பணக்காரராகவோ ஆக்குவதில்லை.இது உள்உலக மனநிலையை சார்ந்தது. நீ நம்பிக்கையுடன் வாழ்ந்தால், நீ ஏமாற்றப்பட்டால் கூட, உன் வெளியுலக சுகங்களை நீ இழந்தால் கூட, உன்னால் கடவுளைப் போல் இந்த பூமி கிரகத்தில் வாழ முடியும். நீ சும்மா மிதந்து கொண்டு இரு. நீ நடக்க கூட வேண்டாம், நீ தெய்வீகமாக மாறிவிடுவாய்.""

ஜெ. கிருஷ்ணமூர்த்தி சொல்கிறார், 'சுநல்லது செய்வதில் நம்பிக்கை கொ ண்டிரு.துரதிர்ஷ்ட வசமாக, அது நம் வாழ்க்கையில் வந்து வேலை செய்ய அனுமதிக்கும் அளவிற்கு நமக்கு பொறுமை இல்லை. நாம் விதை முளைக்கவும், மலர் மலரவும் அனுமதிக்க வேண்டும். எப்படியோ, நாம் பாதுகாப்புப் படை வீரனைப்போல் கையில்

இருபத்தைந்து வருடம் (கடவுள்) மாற்றப்படும். இது தான் சரணாகதி. நீங்கள் கடமையை செய்யுங்கள், உங்களுடைய எல்லா பொறுப்புகளையும் அந்த பிரபஞ்ச இருப்புத் தன்மையிடம் விட்டுவிடுங்கள். அவள் கவனித்துக்கொள்வாள்.

அதனால் நமக்கு இரண்டு வழிகள் உண்டு: நாம் தொடர்ந்து எதிர்த்துக் கொண்டும், பாதுகாத்துக் கொண்டும் வாழும் மனநிலை. நமக்கு வசதிகள் இருந்தாலும் கூட, நமது உயிர் ஒரு காயத்தைச் சுமந்து கொண்டே இருக்கும். அல்லது அந்த பிரபஞ்ச இருப்புத் தன்மையுடன் பூரண நம்பிக்கை கொண்டு, முழுவதும் தளர்வாகவும், முழு சுதந்திரத்துடனும் வாழ்க்கையை நடத்த முடியும். நமக்கு உடல்ரீதியாக, மன ரீதியாக, உணர்வு ரீதியாக, உளவியல் ரீதியாக சுதந்திரம் இருக்கும். நமக்கு சுதந்திரம் என்பது இங்கேயே இப்பொழுது இருக்கும்.

கேள்வி: ஸ்வாமிஜி, நீங்கள் சரணாகதி பற்றி பேசினீர்கள். இதுவும் துறவு நிலையும் ஒன்றா?

அதுதான், ஆனால் அது இல்லை. சரணாகதி என்பது துறவு நிலையையும் உள்ளடக்கியதுதான். ஆனால் துறவு நிலையைவிட உயர்ந்தது. உண்மையான துறவு நிலை வரும்போது இது நிகழும்.

துறவு என்பது சரணாகதி அல்லது ஒருவருடைய சிந்தனை, சொல், செயல் அனைத்தையும் கொடுத்து விடுவது. நீ கண்டிப்பாக செய்ய வேண்டியதை நீ தொடர்ந்து செய்து கொண்டு இரு. நீ செயலாற்றும் சோம்பேறித்தனமாகவும் காலம் கழிக்காதே. நீ விளைவுகளைப்பற்றி கவலை கொள்ளாதே. முடிவுகளின்மேல் நீ பற்று வைக்க வேண்டாம். என்ன நடந்தாலும் ஏற்றுக் கொள்ள தயாராக இரு.

இந்த நிலையில் வெற்றியும் தோல்வியும் ஒரு விஷயமே இல்லை. ஏனென்றால் இது இரண்டுமே ஒரு மனிதரைப்பற்றி விளக்கப்போவதில்லை. நீ வெற்றியோ தோல்வியோ அடையப்போவது இல்லை, ஏனென்றால் இந்த இரண்டு வார்த்தைகளுக்குமே அர்த்தம் இல்லை. நீ செயல்படு. பிறகு என்ன நிகழ்ந்தாலும் ஏற்றுக்கொள். கிருஷ்ணர் இதையேதான் கீதை முழுவதிலும் மீண்டும் மீண்டும் முன் வைக்கிறார்.

நீ துறவு நிலையைக் கடைப்பிடிக்கும் போது வெளிப்படும் உனது செயல்கள், அது உலகியல் சார்ந்த, உறவுகள் அல்லது நிகழ்வுகள் எதுவாக இருந்தாலும், நீ உனது சொந்த பற்றுதல்களை கீழே போட்டுவிட்டு அந்த செயலைச் செய்ய வேண்டும்.

உனது அகங்காரத்தை போட்டுவிடு. உனது அகங்காரத்தை கீழே போடும்போது, நீயும் மற்றவர்களும் ஒன்றுதான் என்ற உண்மை உனக்கு புரியும். இந்த பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வில் நீ ஒரு பகுதி என்பதைப்போலவே மற்ற அனைத்து உயிர்களும் ஒரு பகுதிதான்.

எப்பொழுது ஒரு சீடர் சரணாகதி மனநிலையை ஒரு குருவுடன் வளர்த்துக் கொள்கிறானோ, அது அவனை துறவு நிலைக்கு எடுத்துச் செல்லும். அதனால் தான் என் ‘சீடர்களை, சரணாகதியை வளர்க்கச் சொல்லி உற்சாகப்படுத்துகிறேன். உங்களுடைய ச ரணாகதியால் எனக்கு எதுவும் கிடைக்கப்போவது இல்லை. இந்த இயக்கத்தை நடத்த பொருளாதார ரீதியாகவும், நடைமுறையிலும் என்ன தேவையோ அதை பிரபஞ்சமே வழங்கிவிடும். இது பிரபஞ்சத்தின் இயக்கம், ஆறு அடி நித்யானந்தருடையது அல்ல.

நீங்கள் குருவுடன் சரணடைய தொடங்கும்போது, உங்கள் அகங்காரத்தை கீழே போடுவதற்கான முதல் படியை எடுக்கின்றீர்கள். நீங்கள் உங்கள் வாழ்க்கையின் (யன்ஸ்ஹள்ஜ்ஹய்) என்பவருக்கு இந்த அறிவை கொடுத்தேன் என்று அவரால் எப்படி சொல்ல முடியும்? அவர் சொல்கிறார், சுநான் இந்த ஞானத்தை இக்ஷ்வாகு(ண்ந்ள்ட்ன்ஸ்த்ஹ்ன்)விற்கு கொடுத்தேன். நான் இந்த ஞானத்தை சூர்யனுக்கு கொடுத்தேன்¹ என்று சொல்கிறார். அவர் சொல்கிறார். சுநான் இந்த அறிவை இக்ஷ்வாகுவிற்கு கொடுத்தேன், பிறகு அங்கிருந்து மனுவிற்கு வந்தது² என்கிறார். அவர் மீண்டும் மீண்டும் சொல்கிறார், அவர் மறப்பதற்கு ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன் பிறந்து சிறந்த மக்களுக்கு இந்த அறிவைக் கொடுத்தேன் என்று.

கீதை பிறந்த பொழுது கிருஷ்ணருக்கு முப்பத்திரெண்டு வயதுதான். அவர் தன் உருவத்தை பற்றி மட்டும் பேசியிருந்தால், அவரால் எப்படிச் சொல்ல முடியும், சுநான் இந்த ஞானத்தை சூரியனுக்கு கொடுத்தேன், நான் இந்த ஞானத்தை மனுவிற்கு கொடுத்தேன் என்று. கிருஷ்ணா சுநான்³ என்று சொல்லும்பொழுது எல்லாம் பிரபஞ்சத்தின் விழிப்புணர்வைத்தான் சொல்கிறார்.

உடனே என்னைச் சுற்றி வாதிட்டுக் கொண்டிருந்த மக்கள் கேட்டார்கள், சுஉருவமும் சக்தியும் வேறு வேறு என்று நீங்கள் எப்படி சொல்லலாம்? அவர் நான் என்று சொல்லும் பொழுது எல்லாம் அவர் உருவத்தையும் சேர்த்துத்தானே சொல்கிறார்.⁴

நான் விளக்கமளிக்கிறேன், சுநான் கிருஷ்ணருடைய உருவத்தை அவமரியாதை செய்யவில்லை. உருவம் சக்தியைப் பிரதிபலிக்கும்போது, உருவம் கூட சக்திதானே, அதில் சந்தேகமில்லை. ஆனால் அது அதற்கு மற்றொரு உருவத்தை வணங்கக் கூடாது என்று அர்த்தமில்லை. நீங்கள் மதவெறியர்களாக மாற முயற்சிக்க வேண்டாம்.⁵

ஒருவர் திரும்பவும் வாதிட ஆரம்பித்தார், சுநீங்கள் எப்படி சொல்லமுடியும், கிருஷ்ணர் சுநான்⁶ என்று சொல்லும் போது எல்லாம் உருவத்தை சொல்லவில்லை, சக்தியைத்தான்

சொல்கிறார் என்று. பிறகு நான் இன்னொரு வேத நூலில் இருந்து குறிப்புகள் கொடுத்தேன். அது அனு கீதா என்ற பெயரில் மஹாபாரத்தில் பகவத்கீதைக்குப் பிறகு வெளியிடப்பட்டது.

போர் முடிந்த பிறகு, அர்ஜனன் கேட்கிறார், 'சுகிருஷ்ணா, தயவு செய்து நீ எனக்கு முன்னால் போதித்ததைத் தயவுசெய்து சொல். நீ போரின் இடையில் சொன்னதின் சாரம் மட்டும் நினைவில் இருக்கிறது. ஆனால் அந்த வார்த்தைகள் நினைவில் இல்லை. நான் அந்த வார்த்தைகளை மறந்துவிட்டேன். தயவுசெய்து மீண்டும் ஒரு முறை சொல். அந்த சிறப்பான போதனையை நான் மீண்டும் கேட்க ஆசைப்படுகின்றேன்.

நீங்கள் ஆச்சர்யப்படலாம், ஆனால் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், 'சுஅர்ஜனா நீ மட்டும் அல்ல நானும் மறந்து விட்டேன்'". அவர் சொல்கிறார்.

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், 'சுஅர்ஜனா, அந்த நுட்பத்தை திரும்ப என்னால் தர இயலாது. ஏனெனில் அது உயர்ந்த ஆதியந்தமற்ற விழிப்புணர்வு நிலையில் இருந்து சொல்லப்பட்டது.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பண்தான் எங்களுக்குத்

அந்த நேரத்தில் நான் அந்த உயர்ந்த முடிவற்ற விழிப்புணர்வு நிலையில் இருந்தேன். நான் என் முக்திநிலையை வெளிப்படுத்தினேன். அந்த முக்தி நிலையே, அந்த ஞானமே என்னுள் இருந்த பேசியது. அந்த பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு என் வழியாக பேசியது. அந்த பிரபஞ்ச சக்தி என் மூலம் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொண்டது. அதனால் தான் எல்லா நுட்பங்களும் வெளி வந்தன. நான் அந்த நேரத்தில் பிரபஞ்ச சக்தியை, பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வை வெளிப்படுத்தினேன். இப்பொழுது என்னால் அதே நுட்பத்தை கொடுக்க இயலாது என்று சொன்னார்.

அவரே சொல்கிறார், அந்த விஷயங்கள் அனைத்தும் உயர்ந்த விழிப்புணர்வு

தியானம் செய்யக் கூடாது.

மேலும் விழிப்போடு இருங்கள், எந்த குருவாவது அவர் உருவத்தை தியானம் செய்ய சொன்னால் அவரிடம் இருந்து தப்பித்துக் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் வலையில் எழுகின்றீர்கள். நீங்கள் மறைமுகமாக அடிமையாக்கப்படுகின்றீர்கள். அதைச் செய்யவே செய்யாதீர்கள். நீங்கள் மெதுவாக ஏமாற்றப்படுவீர்கள். ஆன்மீக அடிமைத்தனம் மிக மோசமான அடிமைத்தனம். அதற்குள் அகப்பட்டுக் கொள்ளாதீர்கள்.

ஆன்மீகத்தின் அடித்தளமே நம்மை விடுதலையை நோக்கி செலுத்துவது தான். ஆன்மீகத்தில், அடிமைத்தனத்திற்குள் சிக்கிக் கொண்டால், கடவுள் கூட உங்களை காப்பாற்ற முடியாது. அதனால் என் உருவத்தின் மீது தியானம் செய்யக் கூடாது.

எங்களுடைய தியான சிகிச்சை தீக்க்ஷையின் போது, மூன்றாம் நிலை நிகழ்ச்சி, தெளிவாக அறிவுறுத்துவோம். நீங்கள் என் உருவத்தின் மீது தியானம் செய்யக்கூடாது. இந்த உருவம் இன்று இருக்கும், நாளை இருக்காது. இது நாளை மறைந்து விடலாம். உருவம் எத்தனை நாட்களுக்கு இருக்கும்? உருவங்கள் இங்கே எப்போதும் இருக்கவே முடியாது.

உருவம் என்பது பிரதி பிம்பம், புரிந்து கொள்ளுங்கள். இது ஒரு விரல் சந்திரனைக் காட்டிக் கொண்டு இருப்பது போல். நான் சொல்லிக் கொண்டு இருக்கிறேன், 'சூரியன் அங்கே இருக்கின்றது, சந்திரன் அங்கே இருக்கின்றதுசுக. சந்திரனையோ சூரியனையோ பிடித்துக் கொள்வதற்கு பதிலாக, என் விரலைப் பிடித்துக் கொண்டீர்களானால், நான் என்ன காட்டுகிறேன் என்பதை விட்டு விடுவீர்கள். நான் எதைப் பிரதிபலிக்கிறேன் என்பதை விட்டுவிடுவீர்கள். விரல் சந்திரனைக் காட்டும் பொழுது, நீங்கள் விரலைப் பிடித்துக்கொண்டீர்களானால், நீங்கள் சந்திரனை விட்டுவிடுவீர்கள்.

அதே போலத்தான், குரு தெய்வீக விழிப்புணர்வை பிரதிபலிக்கிறார். நீங்கள் உருவத்தைப் பிடித்துக் கொண்டால் தெய்வீகத்தை இழந்து விடுவீர்கள். உருவத்தில் சிக்கிக் கொள்ள வேண்டாம். நான் மக்களிடம் சொல்கிறேன், என் உருவத்தின் மீது தியானம் செய்யாதீர்கள். யாராவது தங்கள் உருவத்தின் மேல் தியானம் செய்ய

இருபத்தைந்து வருடம்

பார்ப்பார்கள். பலபேர் வெறுமனே வேடிக்கைப் பார்ப்பவர்கள் மட்டும் தான். அவர்கள் ஒரு குருவிடம் இருந்து இன்னொரு குருவிடம் சென்று கொண்டே இருப்பார்கள்.

ஒரு குருவிடம் இருந்து மற்றொரு குருவிடம் செல்வது தவறல்ல. இது முழுமையாக சரியானதே. எப்படி இருந்தாலும் எவரிடமும் எதையும் கற்றுக் கொள்ளாததுதான் தவறு. மீண்டும் மீண்டும், நான் மக்களிடம் சொல்வது, ‘எல்லா தோட்டங்களுக்கும் சென்று மலர்களைப் பறித்து அழகான பூங்கொத்தாக மாற்றிக்கொள்ளுங்கள் என்பதைத்தான்.

ஆனால் நாம் என்ன செய்கிறோம். நாம் எந்த தோட்டத்திலும் மலர்களைப் பறிப்பதில்லை. அங்குதான் பிரச்சினை ஆரம்பிக்கின்றது. பெரும்பான்மையான மக்கள் வெறும் பார்வையாளர்கள்தான். சுற்றிக் கொண்டே இருப்பார்கள். எதையும் செய்யமாட்டார்கள். அவர்கள் தேடல் உள்ளவர்களைப்போல் நடிப்பார்கள். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக தங்களைத்திருப்தி செய்து கொள்ள உள்ளவர்களாக இருப்பார்கள். அது ஏமாற்று வேலை.

இராமகிருஷ்ணர் அழகாக சொல்கிறார், ‘சுயாருடைய தலை முடியாவது பற்றி எரிந்தால் அவர் அமைதியாக இருப்பாரா?’ அவர் சொல்வாரா, ‘சுஎனக்கு நேரமில்லை, இன்னும் பல வருடங்கள் உள்ளன, பிறகு நான் கவனித்துக்கொள்கிறேன்’ என்று. எந்த நிமிடம் அவர் தலையில் நெருப்பு எரிகிறதோ, உடனே அதை அணைக்க முயற்சி செய்வார். தண்ணீரை நோக்கி ஓடுவார்.

எங்கே நாம் சரியாக மாட்டிக் கொண்டு இருக்கின்றோம்? நமது இருப்பில் அதிகமான அகங்காரத்தை உணர்கின்றோம். கிருஷ்ணர் ‘சுநான் கடவுள்’ என்று சொன்னபோது அவரை அகங்காரம் மிக்கவராக நாம் நினைக்கலாம். உதாரணமாக, நான் திடீரென, ‘சுநான் கடவுள் என்று சொன்னால், நீங்கள் இயல்பாக என்ன நினைப்பீர்கள்?’ இந்தப் பையனுக்கு பைத்தியம் பிடித்து விட்டது. இவருக்கு ரொம்பவும் அகங்காரம் அதிகமாக இருக்கின்றது. **

தயவுசெய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். நீங்கள் 'சுநான்' ** என்று சொல்வதற்கும் குரு 'சுநான்' ** என்று சொல்வதற்கும் நிறைய வித்தியாசம் இருக்கின்றது. 'சுகடவுள்' ** என்று நீங்கள் சொல்லும் வார்த்தை, உங்களைப் பொறுத்த வரை வெறுமையான வார்த்தையை நீங்கள் 'சுகடவுள்' ** என்று சொல்லும் பொழுது எல்லாம், சும்மா ஒரு மேம்போக்கான புரிந்துகொள்ளுதலே இருக்கும். அதற்குப் பின்னால் ஒரு ஆழமான உண்மை ஏதும் இல்லை.

'சுகடவுள்' ** என்று சொல்லும் பொழுது எல்லாம் ஒரு தொகுப்பான எண்ணங்கள் தான் ஞாபகத்துக்கு வரும். நீங்கள் கடவுளைப் பற்றி படித்தது அல்லது கேட்டது அல்லது கடவுளைப் பற்றிய உங்கள் எண்ணம் ஆகியவைதான் நினைவுக்கு வரும். அவ்வளவுதான், இது ஒரு ஆழமான உண்மையோ அல்லது அனுபவமோ இல்லை.

அப்படி, நீங்கள் உங்கள் பெயரையோ அல்லது 'சுநான்' ** என்ற வார்த்தையையோ சொல்லும்பொழுது, அதற்கு ஒரு ஆழமான அர்த்தமும் அனுபவமும் அந்த வார்த்தையின் பின்னால் இருக்கும். ஒரு ஞான குருவிற்கு இது வந்தால், அந்த 'சுநான்' ** என்ற வார்த்தைக்கு ஆழமான அர்த்தம் ஒன்றும் இருக்காது. அது தெளிவில்லாமல் மேம்போக்காக இருக்கும். ஆயினும் 'சுதெய்வீகம்' ** அல்லது 'சுஜீவன்முக்தி' ** அல்லது 'சுகடவுள்' ** போன்ற வார்த்தைகளுக்கு கனமான அர்த்தம் இருக்கும். அது அவர்களுடைய அனுபவம்.

உங்களுடைய அகங்காரத்தின் காரணமாக குருவிற்கும் அகங்காரம் இருக்கும் என்று நினைக்கின்றீர்கள். அவருடைய உடல் அசைவுகளும், அறிவிப்புகளிலும் இருக்கும் அர்த்தத்தை விட்டு விடுகிறீர்கள். உங்களால் முடிந்தால், உங்கள் அகங்காரத்தை சற்று தள்ளி வைத்துவிட்டு குருவின் வார்த்தைகளை ஆழந்து கேளுங்கள்.

நான் அறிவேன், அர்ஜனனுக்கும் கிருஷ்ணருக்கும் இடையில் என்ன நடந்தது என்ற கீதையின் முழு காட்சியும் என்னால் பார்க்க முடிகின்றது. கிருஷ்ணருடைய போதனைகளுக்கு பின் அர்ஜனன் முழுமையாக, மொத்தமாக கரைந்து கிருஷ்ணர் முன்னால் அமர்ந்திருந்தான். உருவத்தைப்பயன்படுத்திஉங்களைவழிநடத்துகிறது. அவ்வளவுதான் மற்றபடி, அது உங்களுக்கும் பிரபஞ்ச சக்திக்கும் இடையே நடந்தது. நான் நேரடியாக இதில் தலையிட முடியாது. நான் சொல்ல ஒன்றும் இல்லை. நான் எந்த குறிப்பிட்ட மனிதரிடமும் போய், ‘சுஅவன் என் விருப்பமானவன்’ என்று சொல்ல முடியாது. இல்லை, நான் யாருக்கும் சலுகை காட்ட முடியாது. இது என் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை.

எல்லாஞானிகளுடனும் இதுதான்நடக்கின்றது. எந்த க்ஷணம் நான் தான் தரிசனம் கொடுத்தேன் என்று சொல்கின்றேனோ, அந்த க்ஷணம் எல்லாம் முடிந்து விடும். எந்த க்ஷணம் நான்தான் உங்கள் முன் தோன்றினேன் என்று அறிவித்தாலும் எல்லாம் முடிந்து விடும். பிறகு தெய்வீகம் இந்த உடலைப் பயன்படுத்துவதை நிறுத்திவிடும்.

எவ்வளவு நாள் அது நான் அல்ல என்ற தெளிவுடன் இருக்கின்றோனோ, அதுவரை பராச க்தி, பிரபஞ்ச இருப்புத் தன்மை, இந்த உடலைப் பயன்படுத்தும். அவள் தன்னுடைய பாடல்களை இந்த புல்லாங்குழல் வழியாக தொடர்ந்து வாசித்துக் கொண்டு இருப்பாள். இந்தச் சங்கத்தை நடத்த இந்த உருவத்தை அவள் தொடர்ந்து உபயோகப்படுத்திக் கொண்டு இருப்பாள். அவள் தன் பக்தர்களை ஆசீர்வாதம் செய்வதற்கு இந்த உருவத்தை தொடர்ந்து உபயோகப்படுத்திக் கொண்டு இருப்பாள்.

நான் பராசக்தி என்று சொல்லும் போது, நான் அந்த பிரபஞ்ச சக்தியைத்தான் சொல்கின்றே றன். இங்கே ஒரு பெண்ணை நான்கு கரங்களுடன் கற்பனை செய்து கொள்ளாதீர்கள். இது பிரபஞ்ச ச க்தி. யார் தன்னுடைய உருவத்தையும் அவளிடம் ச ரணாகதி செய்கிறார்களோ, அதைப்பயன்படுத்தி அவள் தன் வேலைகளைச் செய்து கொள்வாள். ஏனென்றால் ‘சுநான்’ வெளியேறிய போது அவள் என் உடலில் வசித்துக் கொண்டு இருக்கின்றாள்.

இப்பொழுது உங்களுக்குத் தேவையெல்லாம் உங்கள் அமைப்பையே வெளியே தூக்கிப் போடுவது தான். தெய்வீகம் உள்ளே வந்து விடும். நீங்கள்

உங்கள் அமைப்பையே தூக்கிப்போட்டுவிட்டால், தெய்வீகம் உள்ளே வரும். மீண்டும் மீண்டும், மக்களிடம் சொல்வது, தரிசனம் கொடுத்தது நான் அல்ல. என்னால் காட்சி களைக் கொடுக்க முடியாது. அதோடு என்னைத் தொடர்பு படுத்தாதீர்கள். சரியாக என்னை நடந்தது என்று கூட எனக்குத் தெரியாது.

என்னால் சொல்ல முடிந்ததெல்லாம், நீங்கள் திரும்பி வந்து என்ன நடந்தது என்று என்னிடம் சொன்னால், இடம், தேதி எல்லாவற்றையும் சொன்னால், அந்த நிகழ்ச்சியை 'டவுன்லோட்' செய்து பார்க்க முடியும். அதைத்தேடி அந்த கோப்பைத் தேடி, சரியாக என்ன நடந்தது என்று விபரமாக சொல்ல முடியும். மற்றது எதுவும் என் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை.

நீங்கள் தொடர்பு கொண்டதாக எண்ணும் போதே நீங்கள் திறந்து விடுகிறீர்கள். நீங்கள் குருவைப் பார்க்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. அந்த பிரபஞ்ச சக்தி உங்களை வழி நடத்தும். இங்கே அவருடைய அருகாமை தேவையில்லை. எப்பொழுது அந்த உறவை நாசம் செய்கின்றீர்களோ, எப்பொழுது ஒரு வியாபாரத்தை உள்ளே கொண்டு வருகிறீர்களோ, எதுவுமே நடக்காது. ஒன்றுமே நடக்காது ஏனென்றால் அந்தப் பாலம் உடைக்கப்பட்டு விட்டது.

நான் இசா தொலைக்காட்சியைப் பார்த்துக் கொண்டு இருந்தேன். அவர்கள் நியூ ஆர்லியன்ஸ் பாலம் (சங்ஜ் ஞுழ்ப்ப்ண்ஹய்ள்) எப்படி இயற்கைச் சீற்றத்தால் காணாமல் போனது என்று பேசிக் கொண்டு இருந்தார்கள். ரொட்டித் துண்டுகளைப்போல அந்தப்பாலம் நொறுக்கப்பட்டு இருந்தது. அந்த பாலம் இப்பொழுது இல்லை.

அதே போலத்தான், வியாபார எண்ணம் உள்ளே வரும்போது அந்த பாலம் ஏற்படுவது நடக்காது. நமக்கு அந்த பாலம் ஏற்படுவதற்கு முழுமையான சரணாகதியும் புரிந்து கொள்ளுதலும் அவசியம். ஆழமாக உணர்வோடு தொடர்பு கொள்ள வேண்டும். இங்கே இப்பொழுது அர்ஜுனன் கிட்டத்தட்ட முழுமையான தொடர்பு உணர்வில் இருந்தார். அவர் தன் பயத்தையும், பேராசையையும் கீழே போட்டிருந்தார்.

ஆன்மீக சாதனையில் பெரிய பிரச்சினை என்னவென்றால் நமக்கு என்ன வேண்டும் என்று எனக்குத் தெரியும் என்ற கருத்தைக் கீழே போட்டுவிடுவது தான். அங்குதான் பிரச்சினை ஆரம்பமாகிறது. ஒரு ஆழமான, நேர்மறையான காத்திருப்புடன், கேளுங்கள். இன்னும் எத்தனை நாள் நான் அவருடைய கருணைக்காக காத்திருக்க வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள்."" நாரதர் சொன்னார், 'சு கண்டிப்பாகக் கேட்கிறேன். நீ கவலைப்படாதே", என்றார்.

நாரதர் வைகுண்டத்துக்குச் சென்றுவிட்டு பதில்களுடன் திரும்பி வந்தார். யோகி, 'சுவிஷ்ணு என்ன சொன்னார்", என்று நாரதரிடம் கேட்டார். 'சுநீங்கள் ஞானமடைய இன்னும் நான்கு ஜென்மம் காத்திருக்க வேண்டும்", என்று சொன்னார். யோகி மிகவும் வருந்தினார். 'சுஓ, நான்கு ஜென்மங்கள்! நான் என்ன செய்வேன்?" என்று வருந்தினார்.

குதித்து நடனமாடிக் கொண்டு இருந்த மனிதன் கேட்டான், 'சுவிஷ்ணு என்ன சொன்னார்?" என்று. நாரதர் சொன்னார், இந்த மரத்தில் எத்தனை இலைகள் இருக்கின்றனவோ அத்தனை ஜென்மங்கள் காத்திருக்க வேண்டும். அதன் பிறகுதான் அவர் தரிசனம், கருணை உன் மேல் விழும்", என்று சொன்னார்.

இதைக்கேட்ட உடனே அந்த மனிதர் சொன்னார், 'சுஓ அவர் எனக்கு வாக்கு கொடுத்துவிட்டார், எனக்கு கருணை புரிவேன் என்று. அது போதும், என்றார் திரும்பவும் குதித்து நடனமாடத் தொடங்கினார்.

எந்தக்கணத்தில் அவர் இதைச்சொன்னாரோ, அப்போது ஒரு மின்னல் தாக்கியது போல தெய்வீகம் அவர் உள்ளே இறங்கியது. அந்த மனிதர் ஞானமடைந்தார்.

அதனால் புரிந்து கொள்ளுங்கள். ஆழமான பொறுமையும் காத்திருக்கும் முடிவும் தான் சரணாகதி.

புத்தரின் வாழ்க்கையை ஒரு உதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ளலாம். அவர் முழுமையான உண்மையுடனும் உறுதியுடனும் ஞானமடைய முயற்சி செய்தார். எல்லா தியான நுட்பங்களையும் ஆன்மீக சாதனைகளையும் செய்தார். எதுவும் வேலை செய்யவில்லை. அவர் அமைதியடைந்து, எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு பிரபஞ்ச ச க்தியின்மேல் நம்பிக்கையோடு இருந்தார். அந்த நிமிடமே ஞானமடைந்தார்.

என் வாழ்க்கையில் நான் தியானங்கள் செய்து கொண்டு இருந்த போது என்னால் அல்ல. ஒரு குழந்தை கீழே விழும்போது அவர்கள் மோசமாக அடிபட மாட்டார்கள். ஒரு மனிதன் தண்ணீருக்குள் விழுந்து முழுகினால், அந்த இறந்த உடல், தண்ணீரால் நிரம்பி கனம் அதிகமானால் கூட, மிதக்கின்றது. ஆனால் ஒரு இலேசான, உயிருடன் இருக்கும் மனிதர், தண்ணீரில் மூழ்கிப் போகின்றார். அதனால் நமது அகங்காரம், நமது கடினத்தன்மை தான் நமக்கு ஏற்படும் சேதங்களுக்கு காரணம் என்று அனுமானிக்கிறார்கள்.

ஒரு சுழன்று ஆடும் ஒ சுபி (நக்ஷக்ஷ்ண்) நடனக்காரர்சில நிமிடங்கள் காற்றில் மிதப்பார், ஆனாலும் அடிபடாமல் பூமியில் இறங்குவார். கோகத்தின் மூலம் காற்றில் மிதக்கும் இந்த செயலை யோகிகள் அகங்காரமற்ற நிலையின் மூலம்தான் செய்கிறார்கள்.

குருவுடன் இருப்பது ஒருபோதும் தோல்வியைத் தராது. அவர்களுடையது, முட்டாள்தனம் உட்புக முடியாத அமைப்பாக (ச்ர்ப் ல்ழிர்ர்ச்) ஒரு கவசமாக இருக்கும்.

ஒரு சிறிய கதை:

ஒரு நாகா (இந்து சந்யாசி, ஆடையில்லாமல் இருப்பவர்கள்) சந்நியாசிக்கு அவருடைய குருவின் மேல் அதிக பிரியம். அவர் குருவின் பின்னால் நின்று கொண்டு தொடர்ந்து அவருடைய செயல்களை, பாவனைகளை, கை உடல் அசைவுகளை தானும் செய்து காட்டிக் கொண்டு இருப்பார். அவருடைய உண்மையான பக்தியைக் கருத்தில் கொண்டு குருவும் அதைப் பெரிதாக எடுத்துக் கொண்டதில்லை. ஒருமுறை ஒரு சொற்பொழிவின் போது, குரு கையை உயர்த்தியபோது இவரும் அதையே செய்தார்.

குரு அந்த சீடரைத் திரும்பிப் பார்த்து வாளால் கையை வெட்டி விட்டார். சீடருடைய பக்தி மிகப்பெரிது என்பதால், துண்டிக்கப்பட்ட கையுடன் அவரது அகங்காரமும் கீழே விழுந்தது, அவர் ஞானமடைந்தார். மற்ற சீடர்கள் கேட்டார்கள், 'சுஞானத்திற்கு இது மிக அதிக விலை இல்லையா?' என்று.

குரு பதிலளித்தார்! மக்கள் இந்த நிலையை அடைய பல ஜென்மங்கள் எடுக்க வேண்டும். அதை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் போது இது சிறிய விலைதான்’.

உள்ளுலக மாற்றம் நடக்க நாம் சக்தியைப் போக அனுமதிக்க வேண்டும். விதை மரமாக மாற அதனுடைய பயம் போக வேண்டும். அதுபோல நாமும் இரஸவாதம் நடப்பதற்கு அனுமதிக்க சக்தியை வெளியே விட வேண்டும்.

கிறிஸ்துவ மதக் கோட்பாட்டின் படி அந்த கடைசி நிமிடம், 'சுஆத்மாவின் இருண்ட இரவு' என்று அழைக்கப்படுகின்றது. புத்த மதம் 'சுகடைசி பயங்கர கனவு' என்ற சொல்லை உபயோகிக்கின்றது. அந்த நேரம், நமது அகங்காரம் சாகும் நேரம். நாம் பழைய வாழ்க்கைக்கே போய்விட ஆசைப்படுவோம். ஜீவன் முக்தி என்பது எதையாவது தொடர்ந்து நடப்பதில்லை. அது ஒரு மின்னல் போல நடக்கும், ஒரு புதிய பிறவியாக.

சமஸ்கிருதத்தில் இது 'சுவிஸாதா' என்று அழைக்கப்படும். கீதையின் முதல் அத்தியாயம் 'சுஅர்ஜன விஸாத யோகம்' என்பதாகும். அர்ஜனனுடைய குழப்பம் மிகப்பெரிது, அவர் கிருஷ்ணரையே நம்பி போக விருப்பப்பட்டால் கூட, அவர் குழப்பம் மிகப்பெரிது. இதுபோன்ற சூழ்நிலைகளில், நம் மனதால் எடுக்கப்படும் முடிவுகள் சரியாக இருக்காது. குரு என்ன சொல்கிறாரோ அதையே முழுமையாக பின்பற்றுங்கள், அதில் அர்த்தம் இருக்கும்.

அர்ஜனனுக்கு கிருஷ்ணரை முழுமையாக நம்பி போக தைரியம் இருந்தது. அதனால்தான் அவருக்கு விஸ்வரூப தரிசனம், பிரபஞ்ச காட்சி கிடைத்தது. நாமும் அந்த சக்தி நம்மை கொண்டு செல்ல அனுமதிக்க வேண்டும். அந்த இருண்ட இரவுக்குள் நமக்கும் எல்லாம் நடக்கும். நமக்கு குருவின்மேல் இருக்கும் நம்பிக்கைதான் நமக்கு அந்த இறுதியான லாபத்தை கொண்டு வந்து சேர்க்கும்.

ஜார்ஜ் குர் த்ஜிஃப் (எங்ர்ழ்ஞங் என்ழ்க்த்த்ண்ஞ்ட்ச்) என்ற குரு ஒரு புதுமையான நுட்பத்தை, தன் சீடர்கள் ஞானமடைய பயன்படுத்துவார். அவர் ஒரு விதி விதித்திருந்தார். யார் என்ன வேலை செய்து கொண்டு இருந்தாலும் அவர் 'சுநிறுத்து' என்று சப்தமிட்டவுடன், உடனே என்ன செய்து கொண்டு இருந்தாலும், உட்கார்ந்து தியானம் செய்ய வேண்டும்.

ஆஸ்ரமத்திற்குள் ஒரு சிறிய ஓடை இருந்தது. ஒரு முறை மூன்று சீடர்கள், ஓடைக்குள் நின்று கொண்டு இருக்கும்போது,அவர் 'சுநிறுத்து' என சப்தமிட்டார். ஆயினும், அவர் சப்தமிட்ட சிறிது நேரத்துக்கெல்லாம் தண்ணீர் உயரத் தொடங்கியது. இரண்டு சீடர்கள் தண்ணீரை விட்டு வேகமாக வெளியே வந்து விட்டார்கள். விருப்பப்பட்ட இடங்களுக்குச் சென்று கற்றுக் கொள்ளுங்கள் என்று நான் அனுமதித்து இருக்கிறேன். நான் உங்களையும் எங்கேயும் சென்று வர உற்சாகப் படுத்துகிறேன். எல்லா தோட்டங்களுக்கும் சென்று மலர்களைப் பறித்து அழகான பூங்கொத்தாக மாற்றுங்கள்.

மேலும் ஒரு விஷயம்: நமது அகங்காரம் ஆயிரம் பக்கங்களில் இருந்து அடிவாங்கினாலும், சாகாது. எப்படி ஒருவரால் உங்கள் அகங்காரத்தை சாகடிக்க முடியும்? எல்லா பக்கங்களில் இருந்தும் கற்றுக் கொள்ளுங்கள். உங்கள் அகங்காரம் எல்லாப் பக்கங்களில் இருந்தும் கசக்கப் படட்டும். உங்களுக்குத் தேவையெல்லாம் உண்மையின் வளர்ச்சியை அனுபவமாக உணர்ந்தீர்களா? என்பது தான். எங்கெல்லாம் உங்களுக்கு அனுபவம் கிடைக்கிறதோ, அதை இழந்து விடாதீர்கள். எங்கெல்லாம் சந்தர்ப்பம் கிடைக்கிறதோ எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.

பிறகு மிகத் தெளிவாக இருங்கள்: 'சுயாரிடமும் போகாதீர்கள்' என்று சொல்லும் நபர்களிடம் போக வேண்டாம். உங்கள் சுதந்திரத்திற்குப் பாதுகாப்பு கொடுங்கள். உங்கள் சுதந்திரத்தைத் தற்காத்துக் கொள்ளுங்கள். இதைத்தவிர எங்குவேண்டுமானாலும் சென்று கற்பதற்கு முழு சுதந்திரம் உடையவர்கள் நீங்கள்.

அதனால் நீங்கள் குற்ற உணர்வோடு இருக்கத் தேவையில்லை. அவருடைய போதனைகளைக் கேட்பது, அல்லது என்னுடைய நுட்பங்களைப் பயன்படுத்துவது என்பதை ஏதோ குற்றம் செய்ததைப்போல் நீங்கள் எண்ணத் தேவையில்லை. நான் கண்டிப்பாக சொல்கிறேன், எனக்கு உங்கள் குருவுடன் எந்த பிரச்சினையும் இல்லை. மேலும் அவர் சமாதியாகிவிட்டார்.

இப்போது அவருடன் நேரடியாக பேசிக் கொள்வேன். அதைப்பற்றி பொருட்படுத்த வேண்டாம். அதைப்பற்றி கவலைப்பட தேவையில்லை. நிம்மதியாக ஆனந்தமாக இருங்கள்.

நாம் ஆழமான தொடர்பை எப்போது உணர்கிறோமோ அந்த தொடர்பே போதுமானது. வேறொன்றும் தேவையில்லை. அதுவே உங்களை வழி நடத்தும்.

மேலும் ஒரு முக்கியமான விஷயம்: தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள்,

| 'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

அவர் முன் தோன்றி ஞானமளித்தார்.

இது ஒரு கதை போல் தோன்றலாம். ஆனால் அதற்குள் ஆழமான அர்தமும் உண்மையும் பின்னால் இருக்கிறது. தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். உண்மையான தேடல் (ள்ண்ய்ப்ஸ்ரீங்ழ்ண்ற்க்ஹ்) போதுமானது. வேறொன்றும் தேவையில்லை.

இந்த தொடர்பு கொள்ளும் உணர்வே போதுமானது. நீங்கள் கேட்கலாம், எப்படி தொடர்பு இருப்பதை புரிந்து கொள்வது, ஸ்வாமிஜி?

உங்களுக்குள் கொதித்துக் கொண்டு இருக்கும் தன்மையை உணர

விரும்பினால், அது போதும். அந்தக் கொதித்துக் கொண்டு இருக்கும் தன்மையை, அந்த தேடலை, நீங்கள் உணர விரும்பினால் அந்த தீவிரத்தன்மையே போதுமானது. நீங்கள் உணரத் தொடங்கி விடுவீர்கள்.

தன்னிச்சையாக நீங்கள் முடிவைத் தேடுவீர்கள். நான் இந்த நிகழ்ச்சி மூலம் அல்லது தியானமுகாம்கள் மூலம், அந்த ருசியை கொடுக்கிறே றன். ஒரு துளி, பிறகு நீங்கள் அதைத்தொடர்ந்து ஓட ஆரம்பிக்கிறீர்கள். பிறகு நாம் எதுவும் செய்யத் தேவையில்லை. எல்லாம் உங்களுக்குள் ஒரு தீவிர உத்வேகத்தைக் கொடுப்பது தான். உங்கள் கேள்விகளை தேடலாக மாற்றி, உங்கள் கேள்விக்குத் தேடலாக வேறு உருவம் கொடுத்து, ஒரு ஆழமான தாகத்தை உருவாக்குகின்றேன்.

கேள்வி: நீங்கள் சொல்கிறீர்கள், எல்லா குருமார்களிடமும் சென்று மலர்களைப் பறித்து மாலை கட்டுங்கள் என்று. ஆனால் அதனால் என்ன பலன் இருக்கும்? ஒரு குருவையும் மற்றொரு குருவையும் தொடர்ந்து ஒப்பிட்டு பார்த்துக்கொண்டு இருப்பதைத் தவிர? ஒருவர் எங்கும் முடிவடைய முடியாது.

ஒவ்வொரு உண்மையை தேடுபவராக்கும் ஒரு வழி இருக்கும். அது ஞானமாக இருக்கலாம். பக்தியாக இருக்கலாம். அல்லது கர்மா - செயலாக இருக்கலாம். ஒவ்வொருவரும் தனக்கு எது சரியான பாதை என்று அனுபவித்து உணர்ந்து கொள்ளலாம். எந்த பாதை அவர்களை ஈர்க்கிறது. அதன் பிறகு குருவைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளலாம்.

தொடக்கத்தில், நீங்கள் சரியான குருவைத் தேடிக் கொண்டிருக்கும் பொழுது, தேடுவது, சோதனை செய்து சரிபார்த்துக் கொள்வது எல்லாம் மிக உபயோகமாக இருக்கும். இங்கே ஒப்பிட்டுப் பார்த்தல் என்பது தேவையில்லாதது. ஒவ்வொரு குருமார்களும் தங்களை ஒவ்வொரு விதமாக வெளிப்படுத்திக் கொள்வார்கள். அதனால் நீங்கள் எல்லா இடத்தில் இருந்தும் உண்மைகளை சேர்த்து பூங்கொத்து செய்து கொள்ளுங்கள்.

இப்படித்தான் உங்களை சரியாக வழிநடத்தக் கூடிய குருவையும் பாதையையும் ஒரு சமயத்தில் தேர்ந்தெடுப்பது தேவையாகிறது. நீங்கள் வெறும் அறிவை சேகரிக்கும் வரை உங்களுக்கு குரு தேவையில்லை. புத்தகங்கள் படிப்பதும் பல மறை நூல்களை படிப்பதும் போதுமானது.

நீங்கள் உள்முகமாக திரும்பி, உங்களுக்குள் பார்க்க திட்டமிடாத வரை உங்களுக்கு ஒரு வாழும் ஞானி தேவையில்லை. உங்களுக்குள் நீங்கள் அறிவை மட்டும் சேர்த்துக் கொள்கிறீர்கள். ஆனால் அறிவு தலையுடன் நின்றுவிடும், மனதையும், இருப்புத்தன்மையையும் தொடாது.

உங்களை அறிந்து கொள்ளும் வழியை ஆழமாக உணர விரும்பினால், உங்கள் மனதையும் இருப்புத்தன்மையையும் தொட வேண்டியது. அவசியமாகிறது. உங்களுக்கு குருவின் தேவை இருக்கிறது. ஒரு ஞான குருவால் மட்டும் தான். அவர் அடைந்த ஞான அனுபவத்தை இறுதி அனுபவத்தை உங்களுக்குள் செலுத்த முடியும்.

பிறகு நீங்கள் மொத்தமாக தாண்டும் அனுபவத்தைப் பெறலாம். ஆனால் இந்தப்பாதையின் முடிவுவரை செல்ல தீர்மானித்துவிட்டால் உங்கள் கேள்விகள் கண்டிப்பாக தேடலாக மாறிவிடும். உங்கள் ஆசைகள் தேவைகளாக மாறிவிடும். நீ ங்கள் இந்த நிலையை அடைந்துவிடும் போது, நீங்கள் தன்னிச்சையாக ஒரு குருவிற்கு முன்னுரிமை கொடுத்து தேர்ந்தெடுத்து விடுவீர்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம் | ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இராமகிருஷ்ணர் மற்ற சீடர்களை பக்தி வழியில் பயிற்சி கொடுத்துக் கொண்டு இருந்தார். விவேகானந்தர் தானாகவே மற்ற சீடர்களிடம் அத்வைத கருத்துக்களை எடுத்துச் சொல்லி தன்னுடைய ஒருமை கொள்கைக்கு (யர்ய்-க்ன்ஹப்மன்றீஹ்) மாற்றிக் கொண்டு இருந்தார். தன்னுடைய அறிவின் சக்தியைப் பயன்படுத்தி நயமாகவும் அதிகாரமாகவும் வெற்றிகரமாக சீடர்களை குழப்பிக் கொண்டு இருந்தார்.

இராமகிருஷ்ணர் விவேகானந்தரையும் மற்ற நட்சத்திர மாணவர்களையும் அழைத்து, விவேகானந்தரிடம், 'கூஉன்னுடைய வழி மற்ற மாணவர்கள் வழி அல்ல, அவர்களுடைய பயிற்சியில் குறுக்கிட வேண்டாம், °" என்று சொல்லிவிட்டார். விவேகானந்தர், உடனே கீழ் படிந்தார்.

அதனால்தான் நான் என் சீடர்களுக்கு அறிவுறுத்துகிறேன், மற்றொரு ஆன்மீகத்தை போதிப்பவரிடம் செல்ல வேண்டாம், எவ்வளவு தான் நீங்கள் ஆன்மீகத்தில் திளைத்து இருப்பதாக நினைத்தாலும், அவர்கள் உங்களை குழப்பி வேறு பாதைக்குத் திருப்பி விட்டுவிடலாம். அவர்களால் ஒரு சீடருக்கு என்ன வேண்டும் என்றோ, அவர் வரை அவருக்கு என்ன தேவை என்றோ தெரியாது.

ஆன்மீகப் பாதைதான் உங்கள் மீதுமுள்ள வாழ்க்கை. வாழ்க்கையின் இன்பத்தில் இருந்தும், துன்பத்தில் இருந்தும் என்ன கற்றுக் கொண்டோம் என்பதை அறிந்து கொள்வது அவசியம். சில இடங்களில், நமக்கு எது நல்லது எது கெட்டது என்று பிரித்து அறிந்து கொள்ளும் முதிர்ச்சியை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். எது உங்களுக்கு மகிழ்ச்சியைத் தருகிறது எது தற்காலிகமான இன்பத்தைத் தருகிறது என்று அறிந்து கொள்ள வேண்டும். இந்த முதிர்ச்சிதான் உங்கள் ஆன்மீக தேடலில் ஏற்படும். நீங்கள் முடிவு செய்வதற்கு முன், உங்களுக்கு அனுபவம் தேவையாக இருக்கிறது. சில விதிவிலக்குகள் உண்டு பார்த்த உடனேயே அந்த இருப்புத்தன்மைக்குள் மாற்றம் நடக்கும்.

நான் உன்னை உருவாக்குகிறேன்

ஐ இழ்ங்ஹறீங் வர்ன்

10.4,5 புத்திசாலித்தனம், அறிவு, சந்தேகங்கள் மற்றும் தவறான நம்பிக்கை ஆகியவற்றில் இருந்து விடுதலை, மன்னிக்கும் தன்மை, உண்மையுடன் இருப்பது, புலன்களை அடக்குவது, மனதைக்கட்டுப்படுத்தாது. சந்தோஷம், மனக்கவலை, பிறப்பு, இறப்பு, பயம், பயமற்ற தன்மை, சாத்வீகம், துன்பம் வரும்போதும் மன அமைதியோடு இருத்தல், திருப்தி, துறவறம், தயாள குணம், புகழ், புகழற்ற தன்மை இது போன்ற எல்லா தகுதிகளையும் வாழும் உயிர்களுக்குள் உருவாக்குவது நான் தான்.

10.6 ஏழு சிறந்த ஞானிகளும் அவர்களுக்கு முன், நான்கு சிறந்த மனுக்களும் என்னில் இருந்து வந்தவர்கள்.

அவர்கள் என் மனதில் இருந்து வந்தவர்கள், பிறகு அவர்களிடம் இருந்து இந்த கிரகத்தில் வசிக்கும் உயிர்களின் மொத்த ஜனத்தொகையும் கீழிறங்கியது.

தங்கள் முதல் செய்யுளைப் புரிந்து கொண்டால், நீங்கள் உடனடியாக அமைதியடைந்து விடுவீர்கள். கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், "சுடன்னிடம் என்ன இருந்தாலும், உங்களுக்கு நல்ல பெயரோ அல்லது கெட்ட பெயரோ, அது என்னால் உருவாக்கப்பட்டது. பிறகு ஒன்றை உறுதியாக தெரிந்து கொள்ளுங்கள், உங்களுடன் இருப்பவை அனைத்தும் இறைவனின் அன்பளிப்பு.

ஒரு சிறிய கதை:

முன்பு சுகர் என்றொரு சிறந்த ஞானி இருந்தார். அவருடைய தந்தையார், வியாசர், சத்தியத்தை பற்றிய அறிவை போதித்து, ஜனக மகாராஜனுடைய அரசவைக்கு அனுப்பி வைத்தார். ஜனகர் ஒரு ஞானமடைந்த அரசர். அவர் உடல், மனம் கடந்த ஆனந்த நிலையில் வாழ்பவர். அவர் 'சுவிதேகா"" என்று அழைக்கப்பட்டார், இதன் பொருள் உடலுடன் இல்லாமல் அதைத் தாண்டி வாழ்வது.

ஜனக ராஜன் சுகரின் ஞானத்தைக் கற்றுக் கொள்வதற்காக வந்திருப்பதைக் கேள்விப்பட்டார். அதனால் அவரை வரவேற்பதற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்தார். அந்தப் பையன் அரண்மனை கதவுகளை அடைந்த போது காவலாளி கடுமையாகப் விஷயங்களும் பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மையின் வெளிப்பாடு என்று, அவர் எப்படி நடத்தப்பட்ட போதிலும் அல்லது அவரிடம் என்ன இருந்தாலும் அல்லது இல்லாவிட்டாலும் (அதனால் அவருடைய சமநிலை எதனாலும் பாதிக்கப்பட வில்லை).

முதலில் இருக்கும் கீதையின் அத்தியாயங்களில் அர்ஜனனுடைய அனுபவம், அந்த இளம் சுகருடைய அனுபவத்தில் இருந்து வித்தியாசமாக இருந்ததை நாம் பார்க்கலாம். அர்ஜனன், அவனுடைய தாகம் என்ன? என்பதில் உள்ள குழப்பத்தை, தன் சொந்தங்களைக் கொல்வதற்கான தயக்கத்தை, மேன்மையான வார்த்தைகளால் மறைக்கின்றான்.

கண்டிப்பாக, கிருஷ்ணர் சரியாக உள்ளே பார்த்து, அர்ஜனனுடைய வாதங்களை அகற்றுகிறார். நிலையில்லாத உணர்ச்சியில் தன்னைத்தானே சித்தரவதை செய்துகொள்ளும் அர்ஜனனுடைய முட்டாள்தனத்தை சுட்டிக் காட்டுகிறார் கிருஷ்ணர். அர்ஜனனிடம், அந்த சூழ்நிலையை ஏற்றுக் கொள்ளுமாறும், உண்மை பற்றற்ற தன்மையை உணருமாறும், தடையற்றும், அவர் இருப்புத்தன்மையில் சுதந்திரத்தை உணருமாறும் அறிவுரை சொல்கிறார்.

கிருஷ்ணர் வாழ்க்கையை அப்படியே ஏற்றுக் கொள்ள சொல்கிறார். நம்மை அப்படியே ஏற்றுக் கொள்ளும் பொழுது தான் நம்மால் மற்றவர்களை ஏற்றுக்கொள்ள முடியும். அப்பொழுதுதான் ஆழமான நட்பை மற்றவர்களுடன் நம்மால் உணர முடியும். ஆழமான நட்பு மற்றவர்களுடன் கொள்வது கூட ஆன்மீகம் தான் புரிந்து கொள்ளுங்கள், ஆன்மீகம் என்பது நேர்மையுடனும், ஆழமான நட்புடனும் மற்றவர்களுடன் இருப்பது தான்.

அன்பு என்பது நம்முடைய விழிப்புணர்வின் மலர்ச்சிதான். எப்போதெல்லாம் விழிப்புணர்வு இதயத்தின் வழியாக வெளிப்படும் போது, மற்றவர்களைக் கண்டு இரங்கும் தன்மை வெளிப்படும், காமம் காதலாக, அன்பாக மாறும். ஒரு தொடுதல் கூட மிகவும் அதிர்வுள்ளதாகவும், மிகவும் உண்மையாகவும் இருக்கும். அன்புதான் மிகப்பெரிய குணமாக்கும் சக்தியாக இந்த பூமிக் கிரகத்திலேயே இருக்க முடியும் என்று நான் திடமாக ஆழமாக நம்புகிறேன்.

| 'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என விசாரித்ததற்கு, 'சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுனென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

(ஸ்புரணம்). ஆன்மீகம் என்பது அன்பையும் கருணையையும் பரப்புவது தான். கருணையின் காரணமாக நாம் செய்யும் சேவை, நாம் சேவை செய்வதைப் போன்ற உணர்வையே தராது. நமக்கு சேவை செய்ய ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்ததாக எண்ணிக் கொள்வோம்.

விவேகானந்தர் சொல்கிறார், 'சுடு கொடுப்பவரின் கைகள் தாழ்ந்தும் வாங்குபவரின் கைகள் மேலேயும் இருக்க வேண்டும்.'° ஆனால் நம் விஷயத்தில் எல்லாம் எதிர்மறையாக நடக்கிறது. கொடுக்கும் கைகள் மேலேயும் வாங்கும் கைகள் கீழேயும் இருக்கிறது. நாம் ஒருவருக்கு சேவை செய்ய வாய்ப்பளித்ததற்கு கடவுளுக்கு நன்றி தெரிவிக்க வேண்டும்.

அதனால்தான் விவேகானந்தர் 'சுசேவை'° என்ற வார்த்தைக்கு பதிலாக 'சுபூஜை'° என்ற வார்த்தையை மாற்றியமைத்தார். சேவை என்ற கருத்து நம்மை, நாம் யாருக்கு சேவை செய்கி றாமோ, அவர்களைவிட உயர்ந்த இடத்தில் தான் இருப்பதாக நினைக்கத் தோன்றும். பூஜை என்பது நமது பிரார்த்தனை, சேவையல்ல. எப்போது கருணை தோன்றுகிறதோ நமக்கு அளிக்கத்தான் தோன்றும். நாம் சேவை செய்வதாக இருக்காது.

நீங்கள் நம்பினாலும் நம்பாவிட்டாலும், நமக்கு ஒரு ஆழமான பகைமையும் அல்லது வெறுப்புமே அடுத்தவர்கள் மேல் இருக்கிறது. ஒரு புகைப்படம் எடுக்கும் போது சிரிப்பது போல் தான் நாம் மற்றவர்களைப் பார்த்து புன்னகைப்போம். ஆனால் நம்மால் நட்பை உணர முடியாது. நாம் ஒரு பாதுகாப்பான தூரத்தில் இருந்து பாதுகாப்பான விளையாட்டு விளையாடவே நாம் விரும்புகி றோம். நாம் உண்மையான நட்பை மற்றவர்களுடன் உணர மாட்டோம்.

இதைச் சரி செய்ய, உங்களுக்கு முதலில் தேவையானது எல்லாம், உங்களை நீங்களே அப்படியே ஏற்றுக் கொள்வதுதான். சில மக்கள் என்னிடம் சொல்வதுண்டு, 'சுஎன்னை நான்தான் என்று என்னாலேயே ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை ஸ்வாமிஜி, நான் என்ன செய்வேன்?'° நான் அவர்களிடம் சொல்வதுண்டு, 'சுகுறைந்த பட்சம் உங்களை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை என்பதையாவது ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள், அது போதும்.'°

நாம் நம்மையே ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை என்பதை ஏற்றுக கொண்டால், போதும். நாம் நம் மனதில் இருந்து விடுபடுவோம். நாம் நம்மையே ஏற்றுக் கொள்வது இந்த க்ஷணத்தில் வாழ்க்கையை அப்படியே ஏற்றுக் கொள்கிறீர்களோ, நீ ங்கள் தெய்வீகத்தை எல்லா இடங்களிலும் பார்ப்பீர்கள். நாம் எதையும் தடை செய்ய வேண்டாம். நாம் ஏற்றுக் கொண்ட அந்த க்ஷணமே நமக்குள் அறிவில் ஒரு மாற்றம் ஏற்படும். அந்த அறிவு மாற்றும் நம் மனதிற்குள் நடக்கும் பொழுது, அந்த நுண்ணுணர்வு, பகைமையை மையமாக கொண்டிருக்கிறது.

எந்த க்ஷணம் நாம் நம்மை ஏற்றுக் கொள்கின்றோமோ, இந்த உலகத்தையே ஏற்றுக் கொள்வோம். பிறகு அந்த நுண்ணறிவின் மாற்றம் நமக்குள் நடக்கும். அந்த மாற்றம் நமக்குள் இருக்கும் இறைத்தன்மையை மையமாக வைத்து நடக்கும். பிறகு நாம் முழுவதையும் இறைத்தன்மையின் அனுபவமாக உணர்வோம்.

கிருஷ்ணர் தன் பேரொளியை விளக்குகிறார். அவர் சொல்கிறார், 'சுநான் எல்லாமாக இருக்கிறேன்"". அவர் 'சுநானே பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வாக இருக்கிறேன், "" என்று சொல்கிறார். எவர் ஒருவர் உண்மையாக என் பேரொளியையும் சக்தியையும் அறிந்து கொள்கிறாரோ, யோகத்தில் ஈடுபடுகிறாரோ, தன் தனி விழிப்புணர்வை தெய்வீக விழிப்புணர்வுடன் இணைத்து கொள்கிறானோ, அவர் சந்தேகத்துக்கு இடமில்லாமல் விடுதலை அடைவார்.

சப்த ரிஷிகள் - ஏழு ஞானிகள் - இவர்களைப்பற்றி கிருஷ்ணர் பேசுகிறார். அவர்கள் ஏதோ ஏழு வயதான மனிதர்கள் நீளமான தாடியுடன் தியானத்தில் அமர்ந்து, ஏதோ செய்த தவறுக்கு பிராயசித்தம் செய்வது போல, ஏதாவது நடக்கும் என்று உட்கார்ந்து இருக்கவில்லை. என்னுடைய அனுபவத்தில் இவை எல்லாம் சக்திக் கேந்திரங்கள். இவைதான் இந்த பிரபஞ்சத்தை இயக்குகின்றன. இந்த ச க்திக் கேந்திரங்களே சப்த ரிஷிகளாக குறிப்பிடப்படுகிறது. அதற்கு முடிவெடுக்கத் தேவையான அறிவாற்றல் இருக்கிறது. அதுதான் இந்த பிரபஞ்சம் இயக்கத்தை முடிவு செய்கிறது.

என் பரிவராஜகத்தின் போது, நான் ஞானமடையும் முன் நான் தேடி, திரிந்த நாட்களில், நான் பல மாதங்கள் தபோவனத்தில் வசித்து வந்தேன். கங்கோத்ரி, கோமுக் எல்லாம் தாண்டி, இமயமலையின் 17000 அடி உயரத்தில் அது இருக்கிறது.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, 'சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

அவலட்சணம், அழகு, வெற்றி, தோல்வி இவையனைத்தும் நாம் என்ன உணர்ந் தோமோ அவற்றை விளக்கும் வெறும் வார்த்தைகள் தான். அதனால்தான் ஒருவருக்கு அவலட்சணமாக தெரிவது மற்றொருவருக்கு அழகாக தெரிகிறது. ஒருவனின் வெற்றி மற்றொருவரின் தோல்வி. நமக்கு தெரிந்த வார்த்தையாக ஒப்பிட்டு பார்க்க முடிந்தால், இயற்கையே எங்கும் முழுமையானது.

நாம் ஒரு தீவில் தனியாக வாழ்ந்தால், உயரம் என்றோ குள்ளம் என்றோ, அவலட்சணம் என்றோ, அவலட்சணம் என்றோ, அழகு என்றோ என்ன விதமான வித்தியாசத்தை நம்மால் காட்ட முடியும்? ஒன்றுமில்லை, இங்கு அப்படி எந்த வித்தியாசமும் இல்லை. நாம் நம்மைப் பற்றியும் அடுத்தவர்களைப் பற்றியும், நிகழ்ச்சி களைப் பற்றியும் ஏற்படும் நமது உணர்வுகளை வித்தியாசப் படுத்தி முடிவெடுத்துக் கொள்கின் றோம். நாம் இந்த வார்த்தைகளை நமது மகிழ்ச்சி யையோ, துக்கத்தையோ வெளிப்படுத்த பயன்படுத்துகிறோம். அவ்வளவுதான்.

நான் சில பழங்குடி மக்களுடன் வசி த்து இருக்கிறேன். அவர்களுக்கு வலி என்பதன் அர்த்தமே தெரியாமல் வாழ்கின்றார்கள். பெண்கள் எந்தவொரு பரபரப்போ, கவலையோ இல்லாமல் குழந்தையைப் பிரசவிக்கின்றார்கள். அவர்கள் ஒரு குடிசைக்குள் நுழைந்து, அரை மணி நேரம் கழித்து குடிசைக்குள் இருந்து வெளியே வரும் போது ஒரு குழந்தையுடன் வருகின்றார்கள்! அங்கே வீறிட்டு அலறும் ஒலியில்லை. உதவி செய்யும் தாதிகள் யாரும் இல்லை, யாருடைய கவனிப்பும் அங்கு இல்லை. நாம் அந்த கிராமத்தில் இரந்த ஒரு வயது முதிர்ந்தவரைக் கேட்டேன், 'எப்படி ஒரு கர்ப்பிணிப் பெண் பிரசவ வலியைத் தாங்குகிறாள்?' என்று. அவர் ஆச்சரியத்துடன் கே ட்டார், 'வலியா? என்ன வலி?'.

நாம் அதிக பட்ச குளிர் இருக்கும் தபோவனத்திலும் மற்ற இடங்களிலும் இந்த இரண்டு காவித் துணியோடுதான் இருந்திருக்கிறோம். நாம் குளிரை உணர்ந்ததில்லை. ஹார்வர்டு மெடிக்கல் ஸ்கூல் (Harvard Medical School) நடத்திய ஆய்வில் திபெத்திய புத்த துறவிகள் பனியில் அமர்ந்து ஈரத்துண்டை உடலில் சுற்றிக் கொண்டு தியானம் செய்வதை ஆராய்ச்சி செய்தது. அவர்களுடைய உடல் உஷ்ணம் கூடி துண்டை உலர்த்தி விடுமாம். ஒரு சாதாரண மனிதனின் உடல் அந்த அளவு உஷ்ணம் ஏற்பட்டால் காய்ச்சலில் இறந்து விடுவான்.

நாம் இயற்கையை ஏற்றுக் கொண்டால், வலி, சந்தோஷம், சூடு, குளிர் அது போல் நன்மை தீமை என்ற வேறுபாடுகள் இல்லாமல், கஷ்டமில்லாமல் ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். அதைத்தான் கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார், அதைத்தான் தாவோ (Tao)-வும் போதிக்கின்றார்.

ஒளியை அனுபவியுங்கள் Experience the Light

10.8. நானே இந்த பௌதீக உலகத்திற்கும், ஆன்மீக உலகத்திற்கும் மூலமாக இருக்கின்றேன். எல்லாமே என்னில் இருந்தே தோன்றுகின்றன.

இந்த மதி நுட்பமுடையவன் எவனோ, அவனே என் மேல் பக்தி செய்து, அவர் இதயத்தை என்னிடம் சரணாகதி செய்கிறார்.

இப்போது கிருஷ்ணருடைய வாக்கியங்களை அறிவுபூர்வமாக புரிந்து கொள்ள நினைப்பதை விட, அதை ஆனந்தமாக அனுபவிக்க முயற்சி செய்யுங்கள். ஆழ்ந்த தியான உணர்வில், பரப்பிரம்ம கிருஷ்ணனுடன், நமது உயிரின் மூலத்துடன், நமது வாழ்வின் ஆதார சக்தியுடன் தொடர்பு கொண்டிருப்பதை உணருங்கள்.

நாம் தியானத்திற்குள் நுழையலாம். ஏனென்றால், இந்த அத்தியாயத்தில் உள்ள சுலோகங்கள் எல்லாம் கண்டிப்பாக அனுபவமாக்கப்பட வேண்டியவை.

பின்னர் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், ‘ரிஷிகளில் நான் நாரதராக இருக்கின்றேன். மாதங்களில் நான் மார்கழியாக இருக்கிறேன். நதிகளில் நான் கங்கையாக இருக்கின்

கிருஷ்ணர் இந்த உண்மைகளை முதல் முறையாக சிறிது சிறிதாக வெளியிடும் போது அர்ஜூனன் எப்படி புரிந்து கொண்டிருப்பார், 'ஓ! அர்ஜூனா, நான் இதுவாக இருக்கிறேன். நான் அதுவாக இருக்கிறேன். நான் எல்லாமுமாக இருக்கிறேன்'. அர்ஜூனன் இடையில் ஏதும் பேசவில்லை. ஆனால், அவர் கண்டிப்பாக தான் விரிவடைந்து கொண்டே செல்வதை உணர்ந்திருப்பார்.

இந்த எடுத்துக்காட்டை புரிந்து கொள்ளுங்கள். நீங்களும் உங்கள் கணவரும் திருமணம் செய்து கொள்ளும் போது சாதாரணமாக இருந்தீர்கள். மெதுவாக உங்கள் கணவர் அரசியலில் நுழைந்து மேயராக மாறுகின்றார். அதன் பிறகு ஐந்து வருடம் கழித்து, அவர் ஆளுநராக (Governer) அனைவரும் அறிந்த மனிதராக மாறுகின்றார். முதலிலேயே உங்களுக்கு அவர் கணவரானது முதல் அவருடன் உணர்வுத் தொடர்பு இருக்கின்றது. இப்போது அவர் எல்லோரும் அறிந்த புகழ்பெற்ற மனிதராகி விட்டார் அல்லது நீங்கள் அவரை மிகப் பெரிய மனிதராக புரிந்து கொள்கின்றீர்கள். உங்களுக்கு ஆழமான நன்றியுணர்ச்சியை அல்லது நன்றியுடைமையை அவர் மேல் காட்டத் தோன்றும். ஏனென்றால் அவருடைய விரிவாக்கம் உங்களையும் விரிவடையச் செய்யும்.

அதே போல் அர்ஜூனன் முதலிலேயே மிக ஆழமாக கிருஷ்ணருடன் நண்பர் என்ற முறையில் தொடர்பு கொண்டுள்ளார். இப்போது கிருஷ்ணருடைய பேரொளியையும் புரிந்து கொண்டார். கிருஷ்ணர் தன் பேரொளியை அர்ஜூனனுக்கு வெளிப்படுத்துகிறார்.

பாருங்கள் உங்கள் கணவர் ஆளுநராக ஆனால் நீங்களும் விரிவடைவீர்கள். ஏனென்றால் நீங்களும் அவருடன் தொடர்புடைய ஒருவர். நீங்களும் மகிழ்ச்சியடைகின்றீர்கள். கணவனுடைய பெருமைகள் மனைவியின் சந்தோஷத்திற்கு ஒரு மூல காரணம். மனிதனுக்கு சந்தோஷத்தின் மூலம் பணம். நீங்கள் யாருடன் தொடர்பு கொண்டு இருக்கின்றீர்களோ அவர்கள் விரிவடையும் போது நாம் விரிவடைவோம். எப்போது அவர் மேன்மை அடைந்து சிறப்பு பெறுகின்றாரோ, அப்போது நீங்களும் சி றப்படையலாம்.

இங்கு, அதே தான் நடந்துள்ளது. ஏனென்றால் அர்ஜூனன் முதலிலேயே

இருபத்தைந்து வருடம்

ஒவ்வொரு நிமிடமும் வாழ்க்கையில் இறைவனை நினைத்து இறைவன் கடந்த காலத்தில் செய்த செயல்களை நினைத்து வாழ்க்கையை நடத்த வேண்டும். பிறகு நமது மனமும் செயல்களும் இயற்கையாக இந்த தொடர்பை, தெய்வீகத்தைப் பிரதிபலிக்கத் துவங்கும்.

நாம் ஒருவருக்கொருவர் தெய்வீகத்தைப் பற்றி பேசுவதை ரசிக்கின் றாம். ஏனென்றால், நம்மைச் சுற்றி எல்லோரும் அந்தப் பேரொளியை பார்க்கின் றாம். நாம் தெய்வீக இன்பத்திலும் ஆனந்தத்திலும் மெய்மறந்து மிகத் திருப்தியான மனநிலையில், வேறு எதுவும் தேவையில்லாமல் இருக்கின்றோம். ஏனென்றால் நாம் நம் வாழ்க்கையில் தெய்வீக இன்பமும் பேரொளியும் வழிந்தோடுவதைப் பார்க்கி றாம்.

விஷ்ணு, இவருடைய அவதாரமான கிருஷ்ணர், அவருடைய சீடர் நாரதருக்கு ஒரு பாடம் கற்பிக்க விரும்பினார். நாரதர், தன்னைவிட உயர்ந்த பக்தர் இல்லை என்ற நினைப்பில் இருந்தார். விஷ்ணு தனக்கு தலைவலியென்று நடிக்கத் தொடங்கினார். அவருடைய பக்தர்கள் அனைத்து வகையான மருந்துகளையும் கொண்டு வந்தார்கள். ஆனால், எதை முயற்சி செய்தாலும் பலன் தரவில்லை. கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், 'ஒரே ஒரு பொருள் என் வியாதியை சரியாக்கும். அது உண்மையான 'பக்தருடைய காலில் ஒட்டியிருக்கும் தூசு' என்றார்.

நாரதர் மற்றும் சிறந்த முனிவர்கள் அனைவரும் அதிர்ச்சி அடைந்தார்கள். எப்படி தங்கள் பாதத்தில் ஒட்டியிருக்கும் தூசை இறைவனின் தலையில் போடுவது? அது புனிதமற்றது அல்லவா? என்று வாதிட்டுக் கொண்டார்கள். ஒரு நாள் முழுவதும் விஷ்ணு வலியால் துடிப்பது போல் நடித்துக் கொண்டிருந்தார். அவர் நாரதரிடம் சொல்கிறார், 'என் கண் முன் நிற்காதே. பிருந்தாவனத்தில் இருக்கும் கோபிகைகளிடம் றாம்.

நாரதர் அமைதியாக வைகுண்டம் திரும்பி சென்றார். கோபிகையின் மேல் துணியில் நிரம்பிய அவர்களுடைய பாத தூசுடன் விஷ்ணு அதை தன் கைகளில் எடுத்து அந்தத் தூசை முகர்ந்து பார்த்து தன் தலைவலி முழுவதும் குணமாகி விட்டதாகச் சொன்னார். ஞானிகள், தேவர்கள், நாரதர் எல்லாரும் இதை அதிசயமாகப் பார்த்தார்கள்.

‘அவர்கள் என்ன சொன்னார்கள் நாரதா?’ என்று கேட்டார். மேலும் பகவான் கே கட்டார், ‘ஏன் அவர்கள், கடவுள் மற்றும் குருவின் தலையில் தங்கள் பாத தூசை எப்படி வைக்க முடியும் என்று பயனற்ற வாதங்களும் பயனற்ற காரணங்களும் கொடுத்துக் கொண்டு இருந்தார்களா? நீங்கள் எல்லோரும் செய்தது போல்?’.

நாரதர் வெட்கத்தால் தலை குனிந்தார். இன்னும் கூட விஷ்ணு கோவில்களில் எல்லா முக்கிய தலைவாசல்களிலும் பாதத்தின் அடையாளம் செதுக்கப்பட்டிருக்கும். இந்த அடையாளம், பக்தர்களுடைய பாதத்தின் பிரதிநிதியாக வைக்கப்பட்டிருக்கின்றது. அதன் தூசு அவர் அணிந்து கொள்ளும் அத்தனை கிரீடங்களிலும் மிகப் பிரியமானது!.

மனதாலும், உயிராலும் என்னையே உட்கொண்டு, என் பெருமைகளைப் பேசி ஒன்றையொன்று ஞானமடையச் செய்து, மதிநுட்பமுள்ளவன் மன நிறைவுடனும், ஆனந்தமாகவும் இருக்கிறார். யார் என் மேல் அன்பு கொண்டு என்னையே நினைத்து வாழ்கிறாரோ, அவருக்கு நான் ஞானத்தை அவர் என்னிடம் வந்தவுடன் தருவோம்.

கிருஷ்ணர் இங்கு சத்சங்கத்தைப் பற்றி பேசுகின்றார். யாருடைய இதயம், மனம் மற்றும் உடல் எல்லாம் அவருடன் இணைந்து இருக்கின்றதோ அந்த மக்கள் கூட்டத்தைப் பற்றி பேசுகின்றார். யார் அவரைத் தவிர வேறு எதைப் பற்றியும் பேசாது இருக்கின்றார்களோ, அவருடைய இதயம் முழுதும் அவர்களுடைய கடவுள், குருவின் மேல் அன்பும், பேரானந்தமும் நிறைந்து இருக்கும். அவர்களுக்கு தங்களை ஞானமடையச் செய்யும் புத்திசாலித்தனத்தைக் கொடுத்து, அவர்களைத் தன்னுடன் எடுத்துக் கொள்வதாக அவர் உறுதிமொழி அளிக்கிறார்.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | ‘சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

ஆஸ்ரமத்தில், யாரும் பயத்தாலோ, ஆசையாலோ, பிறர் சொல்வதோலோ அல்லது தேவையாகலோ வேலை செய்வது இல்லை. ஒரு ஆஸ்ரமத்தில் வசிப்பவர், நன்றியுணர்வால் வேலை செய்கிறார். நாம் மக்கள் என்ன செய்கிறார்கள் என்று ஒப்பிட்டு பார்த்து அளந்து கொண்டிருந்தால், நாம் ஒரு அரசியல் நிறுவனத்தைத்தான் உருவாக்க முடியும். ஒரு ஆன்மீக நிறுவனத்தை அல்ல.

எந்த மனிதன் பயத்தாலும், ஆசையாலும் வேலை செய்கிறாரோ அவன் சூத்திரன். யார் கவன தேவைக்காக வேலை செய்கின்றார்களோ அவர்கள் வைசியர்கள். யார் பொறமையாலும் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தும் தன்னை பெரியவர் என்று நிரூபிக்க முயற்சி க்கின்றரோ அவர் ஷ்த்திரியன். எந்த மனிதன் நன்றியுணர்வால் வேலை செய்கிறாரோ அவர் பிராமணன்.

ஒரு மனிதன் முப்பது வருடங்களாக ஒரு மடாலயத்தில் சமைத்துக்கொண்டு இருந்தான். அவன் குருவைச் சுற்றி இருப்பதையோ அல்லது அவருடைய சொற்பொழிவுகளைக் கே ட்பதையோ பற்றி கவலைப்பட மாட்டான். குரு இந்த உலகை விட்டு நீங்கப் போகும் நாள் வரும்போது, எல்லோரையும் அழைத்து மடாலயத்தில் அவரவருடைய நிலைகளை அறிவித்தார். குருவுக்கு மிக நெருக்கமான ஒருவர் அந்த இடத்திற்கு வருவார் என அனைவரும் எதிர்பார்த்தார்கள். பதிலாககுருசொன்னார், நீங்கள் அனைவரும் என் சொற்பொழிவுகளை வருடம் முழுவதும் கேட்டுக் கொண்டு இருந்தீர்கள். ஆனாலும், இந்தச் சமையல்காரன்தான் என் போதனைகளை வாழ்ந்தான். அவனே என் வெற்றியாளன் என்றார். இதைச் சொல்லிவிட்டு அந்த சமையல்காரருக்கு ஞான அனுபவத்தையும் வழங்கினார்.

மக்கள் அனைவரும் ஒரே மாதிரியானவர்கள் இல்லை. ஒவ்வொருவரும் அவர்களுடைய கர்மாவை (நிறைவேறாத செயல்கள்) எடுத்துக் கொண்டு ஒவ்வொரு குறிப்பிட்ட மன அமைப்பில் வந்திருக்கின்றோம். குரு இருக்கும் வரை அவர் அனைத்தையும் கவனித்துக் கொள்வார். குரு அங்கே இல்லாத போது, இந்த முழு அமைப்பும் தர்மமாக, நியாயமாக மாறிவிடும். குரு இருக்கும்போது எல்லாமே மோட்சமாக, விடுதலையாக மாறிவிடும். அதுதான் தர்மத்துக்கும் மோட்சத்திற்கும் உள்ள வேறுபாடு. மோட்சத்துக்கு வேலை செய்யுங்கள். அதுதான் ஆஸ்ரமத்துக்கும் மடாலயங்களுக்கும் இருக்கும் வேறுபாடு.

என்னுடைய இயக்கம், மக்களைப் படிப்படியாக ஆன்மீகத்தின் மேல் கவனத்தைக் குவிக்கச் செய்து, அவர்களை ஒன்று திரட்டுவதுதான். அது பிறகு தங்களுக்குத் தேவையானதை தாங்களே செய்து கொள்ளும் வலிமையுடன், ஒரே குறிக்கோளுடன் ஒருவர் தியானத்தின் மூலம் மாற்றம் காண முடியும். விரைவாக மக்கள் இது எவ்வளவு நல்லது என்று, மற்ற வாழ்க்கை முறைகளுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்து புரிந்து கொள்வார்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத்

குரு என்ற சமஸ்கிருத வார்த்தை இரண்டு எழுத்துக்களை கொண்டது. ‘கு’ என்ற எழுத்து இருளையும், ‘ரு’ என்ற எழுத்து ஒளியையும் குறிப்பிடுகிறது. குரு சீடனை இருளில் இருந்து ஒளிக்குத்தன்கருணையினால் கொண்டு செல்கிறார். இந்த அறியாமை இருள் என்பது, ஒருவருடைய தனித்தன்மை, பொருட்களிடம் உள்ள பற்றுதல், பொருட்களை தன் வசமாக்கி வைத்திருத்தல் போன்றவற்றைக் குறிப்பிடுகின்றது. இந்த அடையாளங்கள் நம்மைத் துக்கத்தை நோக்கியே இட்டுச் செல்லும். எப்போது நாம் பற்று வைத்துள்ள பொருட்கள் நிலையானவை அல்ல, எப்போது வேண்டுமானாலும் போய்விடும் என்று தெரிகிறதோ அது வரை துக்கத்தையே தரும்.

செல்வம் ஓர் இரவில் உருவாக்கப்பட்டு அதே போல் விரைவாக மறைந்து விடும். உறவுகள் எவ்வளவு பலமாக இருந்தாலும் இந்த உடல் இருக்கும் வரைதான் இருக்கும். அடிக்கடி நம் மனம் விரைவாக ஓடி உறவுகளைத்தான் பிடித்துக்கொண்டு இருக்கின்றது. எதுவும் இந்த உலகில் இருக்கப் போவதில்லை. இந்த உலகில் நம் படைப்புகள் எதுவும் அந்த ஆதியந்தமற்ற தன்மையின் முன் அழிந்துவிடும். இந்த

அதனால்தான் நாம் இந்த ஆஸ்ரம சூழ்நிலையை உருவாக்கினோம். நம் மீது நம்பிக்கை வைத்து ஆன்மீகத்தில் முன்னேற நினைக்கும் பொதுவான விருப்பம் உள்ள மக்கள் வசிக்க இதுபோன்ற சூழ்நிலையை உருவாக்கித் தருகின்றே றாம். சமூகத்தில் எப்படி மக்கள் சமுதாயமாக வாழ்கிறார்களோ அப்படியே இந்த சமுதாயமும் சார்ந்து வாழும். மக்கள் முன்னர் செய்த தொழில்களை எப்போதும் போல் செய்து கொண்டு இருப்பார்கள். அவர்கள் பொதுவான சலுகைகளை, சமையல் போன்றவற்றைப் பகிர்ந்து கொள்வார்கள்.

எப்படி இருந்தாலும் ஆஸ்ரம சூழலில்தான் இருக்க வேண்டும் என்ற கட்டாயம் ஏதும் இல்லை. குடும்பங்கள், இந்த ஆஸ்ரம் பாரம்பரியமும், சூழ்நிலையும், பொருள் சார்ந்த, ஆன்மீகம் சார்ந்த உலகத்தின் மீது நன்றாக வேலை செய்கின்றது என்ற நம்பிக்கை கொள்ளும்போது இந்த வாழ்க்கை முறையை பின்பற்ற தொடங்குவார்கள் அவ்வளவுதான்.

உங்களால் உங்களை அறிந்து கொள்ளுங்கள்

(Know yourself by yourself)

அர்ஜூனன் சொல்கிறான் :

10.12 நீயே மிக உயர்ந்த உண்மை. என் வாழ்வின் ஆதாரம். நீயே பாவங்களைப் போக்கி சுத்தம் செய்பவன், நீயே முதல்வன், ஆதியந்தமற்ற பேரொளியான இறைவன்.

இப்பொழுது நீ நேரடியாக எனக்கு விளக்கிக்

கொண்டு இருக்கின்றாய்.

10.14. ஓ கேசவா, நான் நீ சொன்ன எல்லா உண்மைகளையும் ஏற்றுக் கொள்கின்றேன்.

ஓ பிரபு, தேவர்களும் அசுரர்களும் உன்னை அறிய மாட்டார்கள்.

10.15. கண்டிப்பாக, நீ மட்டும்தான் உன்னால் உன்னை அறிய முடியும்.

ஓ முழுமையானவனே, உயிர்களின் ஆரம்பமே, உயிர்களின் இறைவனே, கடவுள்கள் அனைத்திற்கும் இறைவனே, ஓ இவ்வுலகின் நாயகனே.

10.17. ஆழ்ந்து சிந்தனை செய்வதன் மூலம் நான் உன்னை எப்படி அறிய முடியும்?

ஓ பிரபு, என்ன மாதிரியான உருவத்தை நான் உன் மேல் சிந்தனை செய்து பார்ப்பேன்?

10.18. உன் சக்திகளையும் பேரொளியையும் விரிவாகச்சொல், ஓ ஜனார்தனா!

அர்ஜூனன் மிக முழுமையான சீடராக ஆனார். அதுவரை கிருஷ்ணர் சொன்னது குறித்து அவருக்கு எந்த சந்தேகமும் வரவில்லை. இது சிறந்த ஞானிகள் சொன்னதற்கு ஆதாரமாக இருக்கிறது. அர்ஜூனனுக்கு தெரியவேண்டியது எல்லாம்,

'நான் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியது, உன்னை அடைவது எப்படி? உன்னைப் பார்ப்பது எப்படி? அதைப் பற்றி அதிகம் சொல். எனக்கு உன் வார்த்தைகளைக் கேட்க சோர்வே இல்லை' ஏனென்றால் அவர் தன் கடவுளை, குருவைப் பற்றியும் அவர் பெருமைகளைப் பற்றியும் நிறைய கேட்டு விட்டார். செய்வாய்?"

விவேகானந்தர் சொன்னார், 'கண்டிப்பாக அதில் இருந்து குடிப்பேன். வேறு என்ன?' என்றார்.

'நீ முட்டாள்' என்று குரு சொன்னார், 'நீ அந்த அமுதத்திற்குள் விழுந்து அதனோடு கலந்து விட வேண்டும். எப்போது உனக்கு திரும்பும் அந்த சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும்?'

நீங்களும், இதைப் படித்துக்கொண்டு இருக்கும் நீங்களும், பரப்பிரம்ம கிருஷ்ணரிடம் முறையிட்டால், அந்த ஜகத்குரு, உங்களிடமும் அவருடைய பெருமைகளைப் பேரொளியை பற்றி பேசுவார். குவிக்கப்பட்ட மனதுடன் அவர் பேரொளியை தியானம் செய்யுங்கள். அவர் உறுதி அளித்துள்ளபடி உங்களுக்கும் ஞான ஒளியைக் காட்டி ஜீவன் முக்தனாக்குவார்.

கேள்வி : சுவாமிஜி, குருவை அடைய சி றந்த வழி என்ன?

மிகச்சிறந்த வழி உங்கள் மனதைக் கீழே போடுவதுதான்.

இருந்தார். அவர் பட்டறிவு

நாம் வாழ்க்கையில் செய்யும் எல்லாம் ஒரு தொழிலை நடத்த கூடிப்பேசுவது போலத்தான் மாறியிருக்கின்றது. நம் மனம் சம்பந்தப்பட்டிருக்கும் எல்லா நடவடிக்கைகளின் இறுதி முடிவும் மிக உயர்ந்ததாக இருக்கின்றது. நாம் எதிர்பார்ப்போடுதான் எதையும் செய்கின்றோம். நாம் நினைத்தது கிடைத்து விட்டால் அந்த நிமிடம் மகிழ்ச்சி அடைகிறோம். எப்படி இருந்தாலும் எதையும் இழப்பதில்லை. ஒரு முறை ஒரு எதிர்பார்ப்பு நிறைவேற்றப்பட்டால், மற்றொன்று முளை விட்டுக் கொண்டே இருக்கும். கண்டிப்பாக எதிர்பார்ப்புகள் நிறைவேற்றப்படா விட்டால், நாம் கோபமாகவும் அவமரியாதையாகவும் திருப்பிக் காட்டுவோம்.

அதேபோல்தான் நாம் தெய்வீகத்தையும் நடத்துகிறோம். அது காள்களில் நான் சூரியன்.

மருத்தில் (Marut) நான் மரிசி (Marichi). நட்சத்திரங்களில் நான் நிலவு.

10.22. வேதங்களில் நான் சாமவேதமாக இருக்கின்றேன். கடவுள்களில் நான் இந்திரன்.

புலன்களில் மனமாகவும், வாழும் உயிர்களில் உயர்ந்த பிரபஞ்ச உணர்வாகவும் இருக்கின்றேன்.

10.23. ருத்திரர்களில் நான் சங்கரனாக இருக்கிறேன். யக்ஷ, ராக்ஷசர்களில் நான் குபேரனாக, செல்வத்தின் அதிபதியாக இருக்கின் றேன்.

வசுக்களில் நான் நெருப்பாகவும், சி கரங்களில் நான் மேருவாகவும் இருக்கின்றேன்.

10.24. பண்டிதர்களில், புரிந்து கொள். ஓ பார்த்தனே, நானே தலைமை பிரகஸ்பதி.

போர் வீரர்களில் நான் ஸ்கந்தன், நீ ர்நிலைகளில் நான் கடல்.

10.25. சிறந்த ஞானிகளுள் நான் பிருகு, அதிர்வுகளில் நான் 'ஓம்'.

தெய்வீகத்தை முழுமையாக விவரிக்க வழியில்லை. ஏனெனில் அது இந்த பிரபஞ்சம் முழுவதும் ஒவ்வொரு துளியிலும் ஊடுருவி இருக்கிறது. ஒவ்வொரு அணுவிலும் வெளிப்படும் போது, அதன் சாரத்திலும் இதுவே வெளிப்படும்போது, எப்படி அதன் முழுமை குறித்து விவரித்து விளக்கி நாம் சொல்ல முடியும்?

அதனால் கிருஷ்ணர் முக்கியமான விளக்கத்தை மட்டும் விவரித்து, ஆழம் காண முடியாத தெய்வீகத் தன்மை. ஒரு துளி மட்டும் காட்டுகின்றார்.

கிருஷ்ணர் அர்ஜூனனை குடகேசன் என்று குறிப்பிடுகின்றார். இதன் பொருள் தூக்கத்தை வெற்றி கொண்டவன். அர்ஜுனன் தூக்கத்தை வென்றவன். அதன் முக்கியத்துவம் இருட்டை அல்லது அறியாமையை வென்றவன் என்று மறைமுகமாக குறித்துக் காட்டுகின்றார். அதனால், அப்படியென்றால், அர்ஜுனன், கிருஷ்ணர் கொடுப்பதை வாங்கிக் கொள்ள தயாராக இருக்கிறான். கீதை முழுவதும் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனைப் பல வேறு பெயர்கள் சொல்லி அழைக்கின்றார். ஒவ்வொன்றும் ஒரு குறிப்பிட்ட விஷயத்தைப் பாராட்டி அழைக்கப்பட்டது. சில நேரங்களில் அவர், 'அர்ஜுனா ஷை கௌந்தேயா அல்லது பார்த்தா' என்று அழைக்கின்றார். இது குந்தியின் மகன் என்பதைக் குறிக்கின்றது. குந்தி மஹாபாரதத்தில் பொறுமைக்கும் சகிப்புத் தன்மைக்கும் வடிவமாக இருக்கிறாள். யாரும் அவரைப் போல் துக்கப்பட்ட்டு இருக்க முடியாது. எப்போது கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனை குந்தியின் மகன் என்று அழைக்கிறாரோ அப்போது எல்லாம் இந்த விஷத்தை அறிவுறுத்தி, அவரைப் பொறுமையோடும், சகிப்புத் தன்மையோடும் கவனிக்கச் சொல்கின்றார். அவர் குடகேசன் என்று குறிப்பிடும் போது எல்லாம், யார் ஒளியில் இருக்கிறாரோ யார் தூக்கத்தை வென்றவ ரா, அந்த அர்ஜூனன் விடுதலை அடைய தயாராக இருக்கிறார் என்பதை குறிக்கிறார்.

கிருஷ்ணர், நான் எல்லாமாக இருக்கி றன் என்று குறிப்பிடுவது உண்மையில் உணரக் கூடிய விஷயமாக இருக்கிறது. கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், அவரே எல்லா உயிர்களுக்குள்ளும் இறுதியான பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வாக இருக்கி றன் என்கிறார். அவதே தொடக்கமாகவும், மையமாகவும், முடிவாகவும் இருக்கிறார். அவர் தானே இந்த முழு ஆகாயமாகவும், காலமாகவும் அதைத் தாண்டியும் இருப்பதாக கூறுகிறார்.

கிருஷ்ணர், எல்லா அண்டங்களையும் அடக்கிய பிரம்மாண்டமாகவும், அண்டங்களின் எல்லாபதிவுகளையும் கொண்ட சிறிய பதிவாகவும் இருக்கின்றார். 'பிரம்மாண்டம்' என்பது பிரபஞ்சம் 'பிண்டாண்டம்' என்பது தனியான ஓர் உயிர். எல்லா உயிருள்ள மற்றும் உயிரற்ற பொருட்களின் மீதும் அவருடைய சக்தியே ஊடுருவி பரவியிருக்கின்றது. அவரே அதனுடைய இயற்கையை நிர்ணயம் செய்கிறார்.

சிறுவன் பிரகலாதன் முன் அவன் தந்தை, அரக்கர்குலத் தலைவன், இந்த முழுமையான ஆராய்ச்சியைத்தான் கேள்வியாக கேட்கப் படுகிறது. அவன் தந்தை கே ட்கிறான். 'நீ நாராயணனை பற்றித்தான் எப்பொழுதும் பேசிக்கொண்டு இருக்கிறாள். நான் உனக்கு இடும் கட்டளைகளை செய்ய மறுக்கிறாய்? நாராயணன் எங்கு இருக்கின்றான்? இப்பொழுது எங்கே இருக்கிறான்?'

இருப்பதாக கதிர்வீச்சு ஆற்றலின் அலைவரிசை இயற்பியல் கண்டறிந்து இருக்கின்றது. ஒரு பருப்பொருள் (matter) நேரம், வெற்றிடம் என்ற மனித வலிமையின் எல்லைகளை எல்லாம் கடந்து செல்ல முடியும். பருப்பொருளும், சக்தியும் நேரம் வெற்றிடம் என்ற எல்லைகளைக் கடந்து இருக்கும்.

ஒரு குருவால் நேரத்தையும், வெற்றிடத்தையும் வென்று பிரபஞ்ச உணர்வு நிலையை எட்ட முடியும். மிகச் சிறந்த குருவான கிருஷ்ணர், சுத்தமான பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு நிலை என்ற பன்னிரெண்டாவது தளத்தில் இருக்கிறார். ஆனால் அவருக்கு தொடக்கமில்லை. அவரே முடிவாக இருக்கிறார். ஆனால், அவருக்கு முடிவில்லை.

அவரே படைப்பவன். அவரே படைக்கின்றார். பிறகு படைக்கும் பொருளாகவும் இருக்கின்றார். இந்த பிரபஞ்சம் என்றும் மிகப் பெரிய திரைத் துணியில், அவரே துணியாக இருக்கிறார். அவரே நிறமாக இருக்கிறார். அவரே கோடுகளாகவும், சி த்திரமாகவும் இருக்கின்றார். அவர் இல்லை என்றால் இங்கு எதுவுமில்லை.

நாம் அவருடைய ஒரு பகுதியாக இருந்தாலும் அவரைப் பற்றி அறிந்து கொள்ள அவருக்குள் மூழ்கிவிட வேண்டும்.

சிறந்த சூஃபி குருமார்கள் மெய்மறந்த பரவசநிலையில் இருக்கும் போது, எல்லாவற்றுக்குள்ளும் ஊடுருவி பரவி இருக்கும் இந்த பிரபஞ்ச உணர்வு நிலைக்குள் மூழ்கி விடுவார்கள். இராமகிருஷ்ணர் காளியின் பெயரைக் கேட்டவுடன் மெய்மறந்த பரவசநிலைக்குள் சென்று விடுவார்.

சண்டோக்ய உபநிஷத்தில், ஆதித்யன் என்பது விஷ்ணுவின் வாமண அவதாரப் பெயர். பத்து அவதாரங்களில் விஷ்ணு ஐந்தாவது அவதாரமான வாமண அவதாரத்தை, சிறு பிராமணச் சிறுவனாக எடுக்கின்றார்.

அரக்கர் குலத் தோன்றலான பலச் சக்கரவர்த்தி, பிரபஞ்சத்தில் உயர்ந்த இடத்தை அடைய யாகங்கள் செய்யும் போது, தேவர்கள் பகவான் விஷ்ணுவிடம் தங்களைக் காப்பாற்றும்படி முறையிட, அவர் பலியிடம் இருந்து உலகத்தைக் காப்பாற்றுகின்றார்.

| ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

அர்பணிக்கப்பட்டுள்ளது. நமது மனதின் பிரதிநிதியான இந்திரனுக்கு மருட்ஸ் உதவி செய்யும் மனதிலிருந்து புறப்படும் எண்ணங்களின் சக்திக்கு இது ஒரு புலன் கடந்த பூமி சார்ந்த வெளிப்பாடு.

ஒரு ஜப்பானிய விஞ்ஞானி, டாக்டர் மசுரு எமோடோ (Masaru Emoto) என்பவர் எண்ணங்களின் சக்தி பற்றி ஒரு ஆய்வு செய்தார். அவர் எண்ணங்களுக்கு குறிப்பிடத் தகுந்த மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் சக்தி உண்டு என்று நிரூபித்துள்ளார். டாக்டர் எமோ டோ ஒரு இடத்திலிருந்து தண்ணீரை மாதிரியாக எடுத்துக் கொண்டார். அதை வெவ்வே வறு பாத்திரங்களில் ஊற்றி வெவ்வேறு சூழ்நிலைகளில் வைத்தார்.

ஒரு மாதிரியிடம் அவர் அன்போடு நன்றியுணர்வோடு, புத்த மத பாடல்களையும் உச்சரித்தார். மற்ற ஒன்றிடம் எதிர்மறையான கோபம், வெறுப்பு, போர் பற்றி பேசினார். அதை உறைநிலை அடையச் செய்து அதனுடைய இறுகிய வடிவத்தை புகைப்படம் எடுத்தார்.

நேர்மறை எண்ணங்கள் கொடுக்கப்பட்ட மாதிரியை ஆராய்ந்தபோது அது மிக அழகாக ஸ்படிகம் போல் தெளிவாக வைரம் போல் ஜொலித்தது. எதிர்மறை எண்ணங்கள் கொடுக்கப்பட்ட மாதிரியில் அந்த இறுகிய வடிவம் மிக கறுத்து, வடிவமற்று, பேய் போல் காட்சியளித்தது. முந்நூறு முறை இந்த ஆய்வை மீண்டும் மீண்டும் நடத்தி, வார்த்தைகளுக்கும் எண்ணங்களுக்கும் நீரின் மேல் இருக்கும் சக்தியை தன்னுடைய மிகப் பெரிய விற்பனை செய்த, நீரின் மறைந்த உண்மைகள் (The hidden messages of water) என்ற புத்தகத்தில் நிரூபித்துள்ளார்.

நமது உடல் கிட்டத்தட்ட தொண்ணூறு சதவிகிதம் தண்ணீரால் நிறைந்துள்ளது என்று நாம் கொண்டால் நினைத்துப் பாருங்கள். உங்கள் மனதின் நினைவுகள் எந்த அளவிற்கு உங்கள் மேலும் மற்றவர்கள் மேலும் தாக்கத்தை உண்டாக்கியிருக்கும்.

ரிக் வேதத்தில் மருட்ஸ் என்பதற்கு ஒரு பொதுவான ஒரு பிரதிநிதியாக, எடுத்துக்காட்டாக பறவைகளின் பாடல் ஒலியைச் சொல்வார்கள். பெறுபவரின் மேல் எண்ணங்களின் சக்தி எப்படிப்பட்ட தாக்கத்தை உண்டாக்கி இருக்கிறது என்பதற்கு இது நல்ல உதாரணமாக இருக்கிறது. ஒருவன் நேர்மறையான எண்ணங்களை பிரதிபலிப்பவனாக இருந்தால் அதே நினைவுகளையும், நிகழ்ச்சியையும் உள்வாங்குபவனாக இருக்கின்றார். நீங்கள் ஆனந்தம் நிறைந்தவராக ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவராக இருந்தார். அதே போன்ற வானத்தில் இருக்கின்றன என்றும் அவற்றை சந்திரன் கடக்க, ஒரு சுற்றுக்கு 27-ல் இருந்து 28 நாட்கள் ஆகின்றன என்று சொல்லப்படுகிறது. இந்த நட்சத்திரங்கள் சந்திரனின் மனைவிகளாக குறிப்பிடப்படுகின்றது. அதனால்தான் கிருஷ்ணர் தன்னை, 'நட்சத்திரங்களில் தான் நிலவாக இருக்கிறேன், நட்சத்திரங்களின் பெருமையாக இருக்கிறேன்' என்கிறார்.

சிறிது நாட்களுக்கு முன் நாம் படித்தோம் சந்திரனும் நமது சூரிய குடும்பத்தின் ஒரு கிரகம்தான் என்று. அந்த கட்டுரை சொல்கிறது, சந்திரனும் பூமியும் ஒரே அளவில் இருந்திருக்க வேண்டும். இவை இரண்டும் பலமாக ஒன்றின் மீது ஒன்று மோதிக் கொண்டு உள்ளது. அதன் விளைவாக சந்திரனின் அளவு குறைந்து, பூமியின் புவியீர்ப்பு விசையால் ஒரு துணைக்கோளாக மாறிவிட்டது என்று சொல்கின்றது. கிருஷ்ணருக்கு கண்டிப்பாக நமக்குத் தெரிவதை விட அதிகம் தெரியும்.

வேதங்களில் தான் சாம வேதமகா இருப்பதாக பிரகடனப்படுத்துகின்றான். உண்மை அனுபவங்களின் வெளிப்பாடாக இருக்கும் ரிஷிகளில் காலம் கடந்த உண்மைகளைச் சொல்வதுதான் வேதங்கள். இவை ஞானிகளின் உள்ளுணர்வினால் உணரப்பட்ட தெய்வீக உண்மைகள் அவை நான்கு வேதங்களாக இருக்கின்றன. வேதம் : ரிக்வேதம், யஜுர் வேதம், சாம வேதம் மற்றும் அதர்வண வேதம்.

ஒவ்வொரு வேதத்திலும் நான்கு பகுதிகள் உள்ளன. மந்திர-சம்கிதா (Mantra Samhita) அல்லது இறைவன் துதிப் பாடல்கள் பராஹ்மண அல்லது மந்திரங்களின் விளக்கங்கள் (அல்லது சமய சடங்குகள்), ஆரண்யகா (aranyaka) வனம் சார்ந்த புத்தகங்கள், இது சமயச் சடங்குகளின் தத்துவ விளக்கங்களைக் கொண்டிருக்கும். பிறகு உபநிஷத் (உபநிடதம்), வேதத்தின் சாரம்.

சாம வேதம் என்பது அக்னி, இந்திரன், சோம பானம் இவற்றைப் பற்றிய துதிப்பாடல்கள் பற்றிய தொகுப்பு. ரிக் வேதமே காலத்தால் பழமையானது என்றாலும் சாம பேதம்தான் நமது இந்திய இசை நுட்பங்களுக்கு அடிப்படையாக விளங்குகின்றது. இசையின் எல்லா அடிப்படை குறியீடுகளும், இந்திய இசைக்கு மட்டும் அல்ல, சாம வேதத்தில் இருந்துதான் தோன்றுகிறது. ஏழு ஸ்வரங்கள், எது உலகில் உள்ள எல்லா இசைக்கும் அடிப்படையாக விளங்குகின்றதோ அது சாம வேதத்தில் இருந்து

இருபத்தைந்து வருடம்

இருக்கின்றார்கள். ருத்ரர்கள் : அஜாகபத், அகிர்புத்னயா, வீரபத்ரா, கிரிகா, சங்கரா, அபராஜிதா, ஹரா, அனகாரகா, பினாகி, பாகா மற்றும் சம்பு. சங்கரன் என்பவர் நல்லது செய்யும் கடவுள். சங்கரன் என்பவர் சிவத்தின் முன்னோடி, படிப்படியாக சிவம் என்ற பெயரில் தெய்வக் கூட்டத்தில் நிலைபெற்றவர். சிவம் என்றால் மங்களத் தன்மை; மங்களத்தன்மை காரணமல்லாமல் பிறக்கும் இடம். சிவம் எங்கு இருந்தாலும் எந்த காரணமும் இல்லாமல் நல்லதே நடக்கும். கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், 'ருத்ரர்களில் சங்கரனாக இருக்கிறேன்' என்று.

யக்ஷர்கள் என்பவர்கள் விண்ணுலகத்தில் செல்வத்தை உருவாக்குபவர்களாக கருதப்படுவார்கள். யக்ஷர்களின் அரசன், குபேரன், செல்வத்தின் கடவுள். ராட்சசர்களும் விண்ணுலகவாசிகள்தான். ஆனால், அவர்கள் எதிர்மறையான சக்திகளும் செல்வமும் கொண்டவர்கள். யக்ஷர்களும், ராட்சசர்களும் செல்வத்தை வைத்திருப்பவர்கள். அவர்கள் அதை அனுபவிக்க மாட்டார்கள். யக்ஷர் ராட்சசர்களுள், கிருஷ்ணர், செல்வத்தின் கடவுளாக, குபேரனாக இருப்பதாக சொல்கின்றார்.

வசுக்கள் விஷ்ணுவின் உதவியாளர்கள். அவர்கள் இயற்கையின் வெவ்வேறு வடிவங்களை பிரதிபலிக்கிறார்கள். ப்ருகதாரண்யக உபநிடதம் எட்ட வசுக்கள் பற்றி பேசுகிறது.

வசுக்கள் : அக்னி, பிரித்வி (பூமி), வாயு, அய்டர்ிக்ஷா (வெளி), ஆதித்யா (ஒளி), தேயு (ஆகாயம்), சந்தரமா (நிலா) மற்றும் நட்சத்திரம். 'வசுக்களில் வடிவமற்ற நெருப்பாக இருப்பதாக கிருஷ்ணர்' சொல்கின்றார்.

மேரு என்பது தங்கமயமான சிகரம், இதை கடவுள்களின் வசிப்பிடமாக உருவகப் படுத்துவார்கள். அதனுடைய அடிவாரம் தான் இமயமலை. இது மனிதனின் முதுகெலும்பாக உருவகப்படுத்தப் படுகிறது. சி கரங்களில் பெருமை வாய்ந்த மேருவாக தான் இருப்பதாக கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார்.

பிரகஸ்பதி என்பவர் கடவுள்களில் பண்டிதர். அவர் ஆயிரமாயையையும், இருளையும் அகற்றி, கடவுள்களின் எதிரிகளை அழிக்கின்றார். போர் வீரர்களில் உச்ச சக்தியாக விளங்கும் ஸ்கந்தனாக இருப்பதாக கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார். ஸ்கந்தன், சிவன் பார்வதியின் புத்திரன். இவர் தேவர்களைத் துன்புறுத்திய, தாரகாசுரன் என்ற அரக்கனை, அவன் அரக்கக் கூட்டத்தோடு அழித்தவர். உச்ச சக்தியான அந்த இருப்புத் தன்மை, நமது புலன்கள், ஆசைகள், அகங்காரம் ஆகியவற்றை அழிப்பதுதான். இவ்விதம் உலகியல் ரீதியாக எடுத்துக் காட்டப்பட்டு இருக்கிறது.

நீர்பொருள்களில சக்தி வாய்ந்த கடலாக இருப்பதாக கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். இது முடிவற்ற விரிவை உடையதாய் எல்லா உயிர்களுக்கும் தேவையாய் இருக்கின்றது. உண்மையாய் இது எல்லா உயிர்களின் தொடக்கமாக இருக்கின்றது.

‘சிறந்த ஞானிகளுள், சப்த ரிஷிகளில் ஒருவரான பிருகுவாக இருக்கிறேன்’ என்கிறார். (ஏழு ஞானிகள் - பிரபஞ்ச சக்தியின் வடிவங்கள்) இந்த பிரபஞ்சத்தை உருவாக்க உதவிக்காக பிருகு என்பாரை பிரம்மா உருவாக்கியதாக நம்பப்படுகிறது.

அதிர்வுகளில், கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், ‘அவர் ஆராய்ந்து அறிய முடியாத உணர்வால் உணரப்படுகிற ‘ஓம்’ என்ற சப்தமாக இருக்கி றேன்’ என்கிறார். ‘ஓம்’ என்ற முதன்மையான சப்தத்தால்தான் பிரபஞ்சம் தன்னைத் தானே உருவாக்கிக் கொள்கின்றது. இது ‘பிரணவம்’ இது ஆன்ம சக்தியின் வடிவம்.

'ஓம் - ௐ' என்ற வடிவத்தில் மூன்று வடிவத்தில் மூன்று வளைவுகள், ஒரு அரை வட்டம், ஒரு புள்ளி உண்டு. (ௐ) மூன்று வளைவுகளில் மேல் வளைவு, விழிப்புணர்வு நிலையையும், கீழ் வளைவு ஆழ்ந்த தூக்க நிலையையும, வலது பக்க வளைவு கனவு நிலையையும் குறிக்கிறது. இது தனிப்பட்ட பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு நிலையின் மூன்று நிலைகளைக் குறிக்கின்றது. அந்த புள்ளி நான்காவது நிலையான, பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு, துரிய நிலை, முழுமையான விழிப்பு நிலையை குறிக்கின்றது. அந்த அரை வட்டம், மாயை, உண்மையற்ற தோற்றத்தின் அறிகுறியாக இருக்கின்றது. இது புள்ளியை மூன்று வளைவுகளிடமிருந்தும் பிரிக்கின்றது. ஆனால், வெளியில் இருக்கும் அரை வட்டம் மாயையால் பாதிக்கப்படாத முழுமையை குறிக்கிறது.

பலவகையான தியாகங்களில், கடவுளுக்கு கொடுப்பவைகளில் அவர் ஜெபமாக இருக்கிறேன் என்கிறார். அதாவது புனிதப் பெயர்களை திரும்ப திரும்ப உச்சரித்தல்.

உலகில் உள்ள அசையாத பொருட்களில் அவர் மிக உயர்ந்த பெருமை வாய்ந்த இமயமலையாக இருக்கிறார். இமய மலை என்பதற்கு, நேரடியாக, ‘பனியின் செல்வதாக நினைத்தேன். நானும் அந்த குருவைத் தேடினேன்.

ஒரு வருடத்திற்கு பிறகு, கல்கத்தாவில், கங்கையோடு கலக்கும் சிறு நதியான ஹூக்லி நதிக்கரையில் ஒரு வயதான சந்நியாசி எனக்கு அவர் இறப்பதற்கு முன் சந்நியாச தீக்ஷை அளித்தார். சந்நியாசம் பெறுவதே முழுமையானது அல்ல. நான் ஞானமடைவதற்கான முயற்சியில் இருந்தேன். ஆனால், அவர் தீக்ஷை அளித்தார். அதனால் நானும் ஒத்துக் கொண்டேன். எனக்கு மிகப் பெரிய ஆச்சர்யமாக, அவர் பரமஹம்ச நித்யானந்தா என்ற சந்நியாசப் பெயரை கொடுத்தார்.

நான் அந்த சந்நியாசியிடம் 'ஏன்?' என்று கேட்டேன். அவர் சொன்னார், 'எனக்கு தெரியாது இதுவே எனக்கு செய்ய சொல்லப்பட்டது' என்றார். யார் இந்தப் பெயரையும் தீக்ஷையையும் கொடுக்கச் சொன்னார்கள் என்று எனக்கு அவர் சொல்லவில்லை.

அதனால் மஹாவதார பாபாஜிதான் நமது குலகுரு, சந்நியாசி பாரம்பரியத்தின் குரு என்றும், கேதாரம் தான் நமது ஆன்மீக க்ஷேத்திரம் என்றும் என் பக்தர்களிடம் நான் சொல்வதுண்டு. நான் ஒரு பக்தர் குருவை அழைத்துக் கொண்டு வெயில் காலத்தில், நான் கால்நடையாகவே அலைந்து திரிந்த இடங்களை ஒவ்வொரு வருடமும் அழைத்துச் சென்று காட்டுகின்றேன். அந்த குழுவில் ஒருவருக்கு மஹாவதார் பாபாவின் தரிசனம் கிடைத்தது. பிறகு ஆறு மாதங்கள் அவருடைய உடல் சிரமத்தில் இருந்தது. அது அப்படிப்பட்டது பாபாவின் சக்தி அலை.

அந்த பெருமை வாய்ந்த மலையின் முன்னால் மனிதர்கள் எவ்வளவு சி றியவர்கள் என்று அந்தப் பயணத்தின் போது அவர்களுக்குக் காட்டினேன். அவை பெருமையும் சக்தியும் உடையவை. அவை இயற்கையாக தோன்றியவை. நீங்கள் இந்த வருடம் பார்ப்பதை அடுத்த வருடம் பார்க்க முடியாது. மலைகள் மாறிக்கொண்டே இருக்கும். ஆறுகள் தங்கள் வழியை மாற்றிக் கொண்டே இருக்கும். ஒருவர் பயணம் செய்தால, பாராட்டுதலுக்குரிய அந்த கருத்தைக் கவரும் அந்த அழகில் உள்ளே மூழ்கி, அதை வெளிப்படுத்தாமல், வார்த்தையற்று அதன் அழகை அனுபவித்துக் கொண்டு, அந்த இயற்கையின் சாரத்தைப் பருக வேண்டும்.

இருபத்தைந்து வருடம் எல்லா மருவும் நின்று கொள்கிறது. நமக்கு நம் இயலாமை, தாழ்வு மனப்பான்மை மற்றும் எல்லா எதிர்மறையானவையும் ஞாபகம் இருக்கும். நமது உள்வெளிப்பாடு, நாம் உண்மையில் நம்மைப் பற்றி என்ன நினைக்கின்றோம் என்பதையும் வெளிப்படுத்துகின்றது.

சிலர் நினைக்கலாம், நீங்கள் உங்களைப் பற்றி எப்பொழுதும் உயர்வாக தானே நினைக்கிறோம். ஏழ்மையாக எப்போதும் உணர்ந்ததில்லையே. அது சரி, அப்படியானால் நீங்கள் உங்களை கடவுள் என்று ஒப்புக் கொள்வீர்களா? நீங்கள் தெய்வீகம் என்று ஏற்றுக் கொள்வீர்களா? ‘இல்லை’ உங்களை உண்மையாக நீங்கள் வெளிப்படுத்தவில்லை. ஏனென்றால், நீங்கள் தெய்வீகம். ஒவ்வொருவரும் கடவுள். பாவம் செய்தவர்கள் இங்கு யாரும் இல்லை.

உங்கள் அகங்காரத்திற்கும், மமகாரத்திற்கும் உள்ள வித்தியாசம்தான் உங்களுக்குள் துக்கத்தை உண்டாக்குகின்றது. நீ ங்கள் தெய்வம் என்று உணரும் தருணம், உங்கள் உள் ஆற்றலை தெரிந்து கொண்ட நேரம், உள்ளே யும், வெளியேயும் எந்த வேறுபாட்டையும் உணர மாட்டீர்கள். உங்களுக்கு துக்கமும் இல்லை.

நீங்கள் ஞானமடைந்தால் இந்த வே றுபாடுகள் மறைந்து போகும். நீங்கள் உங்கள் ஆற்றலை உணர்ந்தால் தான் உள் வலிமையின் சக்தியைப் பெருக்கிக் கொள்ள முடியும். உங்களுக்கு தேவையானதைச் செய்யும் ஆற்றல் உங்களுக்கு இருக்கின்றது.

எப்படி இருந்தாலும் நீங்கள் இப்போது பிடித்து வைத்திருக்கும் உடல் மனோ தாடு நீண்ட நாள் தொடர்பில் இருக்க முடியாது. நீ இப்பொழுது இந்த மகிச் சிறிய உடல் மன அமைப்பை விட பெரிய மிகச் சிறந்த தனிப்பொருளுடன் தொடர்பு கொண்டு விட்டாய். நீ இப்பொழுது பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வின் ஒரு பகுதி. லட்சக்கணக்கான, கோ காடிக்கணக்கான வாழும் உயிர்களின் மொத்தத்திற்கும் அடையாளம்.

ஒரு ஞானமடைந்த உயிருக்கு தனியான அடையாளம் இல்லை. தன்னை அந்த

மண்ணுக்கு இரண்டாவது வேராக வளரும். ஆலமரம் என்பதற்கு பூமி சார்ந்த அர்த்தம் என்னவென்றால் அது மற்ற மரங்களைப் போல் அல்லாமல் மேலிருந்து கீழாக வே ர்களை வளர்க்கிறது. அதுபோல ஒரு ஆன்மீகத்தில் இருக்கும் மனிதன் வெளி உலகின் மாயைகளை ஒழிக்க வேண்டும், இந்த உலகில் பெரும்பாலான மக்கள் ஒருவர் பின் ஒருவராக ஓடிக்கொண்டு இருப்பது போல் இருக்கக் கூடாது. அதற்கு பதிலாக அவர் உள் நோக்கி, முழுமை நோக்கி செல்ல வேண்டும்.

முன்னால் உள்ள அத்தியங்களில், ஆலமரத்தின் இலைகளை வேதங்கள் என்று கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். இந்த மரத்தைப் பற்றி அறிந்தவன் எவனோ அவன் வேதத்தை அறிந்தவனாவான்.

எல்லா ஆன்மீக ஞான குருமார்களுக்குள்ளும், ரிஷிகளுக்குள்ளும், கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், அவர் மனம் எப்பொழுதும் விஷ்ணுவின் நினைவிலேயே மூழ்கியிருக்கும். அவர் எப்போதும் ‘நாராயணா நாராயணா' என்று உச்சரித்த வண்ணம் இருப்பார். கிருஷ்ணர் தன்னை ஒரு சிறந்த பக்தராகத்தான் அடையாளப்படுத்திக் கொண்டு இருக்கிறார்.

கந்தர்வர்களில், விண்ணுலக வாசிகளில், அவர் ‘சி த்ரரதனாக' இருப்பதாக கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். ‘கந்தர்வர்கள்' என்ற விண்ணுலக வாசிகள் இசையில் தேர்ச்சி பெற்றவர்கள். இவர்கள் சோம பானம்' என்ற தேவாமிர்தத்தைக் காப்பவர்கள். சித்ரரதன் கந்தர்வர்களின் அரசர்.

தன்னையுணர்ந்த ஞானிகளுக்குள் கபிலராக இருக்கிறேன் என்று கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். இவர் சாங்கிய அமைப்புக்கான தத்துவங்களை எழுதியவர். இந்நூல் உடல் சார்ந்த இந்த உலகத்தைப் பற்றியும் ஆன்மீக உலகத்தைப் பற்றியும் அதன் முக்கியமான பகுதிகளைப் பற்றி விளக்குகின்றது. கபிலர் விஷ்ணுவின் அவதாரமாக கருதப்படுபவர்.

புராணச் சிறப்புப் பெற்ற பனிவெள்ளை நிறக் குதிரையான ‘உச்சைஷரவசு' என்ற குதிரை பாற்கடலைக் கடையும் போது வெளிப்பட்டதாக பாகவதம்

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என விசாரித்ததற்கு, 'சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், 'பாதாள லோகத்தில் வசிக்கும் ஐந்துக்களான விஷமற்ற நாகங்களில் நான் அனந்தனாக இருக்கிறேன்'. இந்த பல தலைகளையுடைய நாகம் பகவான் விஷ்ணுவின் படுக்கையை உருவாக்கியிருக்கிறது. பூமி உள்ளிட்ட எல்லா உ காள்களையும் அவர் பல தலைகளால் தாங்குவதாக சொல்கிறார்.

நீர் ஆதாரங்களில் மிகச் சக்திவாய்ந்த கடலாக, வருணனாக இருப்பதாக கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார்.

நம் முன்னோர்களில், ஆர்யமாவாக இருக்கின்றார். இவர் ஆதித்யார்களில் (Adityas) ஒருவர். இவர் நம் முன்னோர்களின் சக்தி உடல்களால் சூழப்பட்ட உலகின் தலைவராவார்.

'அவர் ஒழுக்கத்தையும், நியமங்களையும் உறுதி செய்யும்பொழுது, இறப்புக் கடவுளாக, யமனாக இருக்கின்றேன்' என்கிறார். இறப்பு என்பதே உயிர்களை சமன்படுத்தக் கூடிய சரியான வழி. இறப்பு என்பது கண்டிப்பாக எல்லா உயிர்களுக்கும் இயல்பான ஒன்று இறப்பு மட்டுமே, ஏழை, பணக்காரன், பெரியவன், சிறியவன் என்ற பாகுபாடு இல்லாமல் எல்லோருக்கும் ஒரே மாதிரியாக நடந்து கொள்கிறது. அதனால் இறப்பின் கடவுள், யமன், ஒழுக்கத்தை உறுதி செய்பவராக இருக்கின்றார். 'யம' என்ற சமஸ்க்ருத வார்த்தைக்கு ஒழுக்கம், இறப்பு என்ற இரண்டு அர்த்தங்கள் உண்டு. பதஞ்சலியின் அஷ்டாங்க யோகத்தின் எட்டு படிகளில் முதல்படி 'இயமம்'.

தைத்யர்களில் பிரகலாதனாக இருப்பதாகச் சொல்கிறார். தைத்யர்கள் எப்போதும் தேவர்களுடன் போர் புரியும் இனத்தவர்களாக கருதப்படுகிறார்கள். பிரகலாதன் மிகச் சக்தி வாய்ந்த அரசனான ஹரண்யகசிபுவின் மகன். ஹரண்ய கசிபு தன்னை பலவிதமாக வருத்திக்கொண்டு சாகாவரம் பெற்றவன். அவன் மனிதனாலோ, மிருகத்தாலோ, இரவிலோ, பகலிலோ, வீட்டின் உள்ளேயோ, வெளியோ, பூமியிலோ, ஆகாசத்திலோ உயிருள்ள அல்லது உயிரற்ற ஆயுதங்களாலும் மரணம் நேரக் கூடாது என்று வரம் பெற்றவன்.

வரம் பெற்ற பிறகு, ஹரண்யகசிபு தன்னை இறப்பற்றவன் என்று நம்பினான். இந்த எல்லா நிபந்தனைகளும் யாராலும் கண்டிப்பாக நிறைவேற்ற முடியாது என்றும் நம்பினான். அதனால் இறப்பு அவனைத் தொடாது என்று திடமாக நம்பினான். அவன் கர்வம் மிகுந்து தேவர்களை தாக்க ஆரம்பித்தான்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத்

வூற்றப்பட்டு அவன் மரணத்தின் பிடியில் சேர்ந்தான். விஷ்ணு, நரசிம்ம அவமதாரத்தின் மூலம் ஹிரண்ய கசிபுவை கொன்றதன் மூலம், எப்போதும் அவர் தன் பக்தர்களைக் காக்க காத்துக் கொண்டு இருக்கிறார் என்பதை நிரூபித்துள்ளார்.

சிறுவன் பிரகலாதன் பக்திக்கும், சரணாகதிக்கும் ஒரு மிகச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. முழுமையான சரணாகதி என்பது நடக்கின்ற ஒன்றுதான் என்பதை அவன் வாழ்க்கை நமக்கு எடுத்துக் காட்டுகிறது. முழுமையான சரணாகதி தெய்வத்திடம் செய்துவிட்டால் அது எல்லா சூழ்நிலைகளிலும் எல்லா நேரங்களிலும் தெய்வ சக்தி தன் பக்தரை கவனித்துக் கொள்ளும் என்பதற்கு பிரகலாதன் வாழ்க்கையே ஒரு உதாரணம்.

'கணக்கீடுகளிலும் மதிப்பீடுகளிலும் நான் காலமாக இருக்கிறேன்' என்று கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். காலமே முடிவான கணக்கு. வாழும் உயிர்கள் எதுவும் காலத்தை வென்றதில்லை. யாராக இருந்தாலும் காலம் ஓடிக்கொண்டுதான் இருக்கும். எதனாலும் நிறுத்த முடியாதது காலம்.

'மிருகங்களில் சிங்கமாக இருக்கிறேன், காட்டு அரசனாக இருக்கிறேன்' என்று கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்.

'பறவைகளில் கருடனாக, பறவைகளின் அரசனாக இருக்கிறேன்' என்கிறார். கருடன் பகவான் விஷ்ணுவின் வாகனம்.

கேள்வி : கிருஷ்ணர் பாற்கடலை கடையும் நிகழ்ச்சி பற்றியும் அதிலிருந்து வெளிவந்த பொருட்கள் பற்றியும் பேசுகிறார். இந்த நிகழ்ச்சிக்கும், பாற்கடலில் இருந்து வெளிவந்த பொருட்களுக்கும் உள்ள முக்கியத்துவம் என்ன?

பாகவத புராணம் சொல்கிறது, விண்ணுலக வாசிகள், அல்லது தேவர்கள் விஷ்ணு பகவான் ஓய்வெடுக்கும் பாற்கடலை கடைந்து தேவ அமிர்தத்தை எடுக்க விரும்பினார்கள். ஏனென்றால் அவர்கள் இறவாமல் இருக்கவும் அவர்களது சூழ்வினைகளை, அரக்கர்களை வெல்லவும் அவர்களுக்கு அமிர்தம் வேண்டியிருந்தது. ஆனால், தேவர்களுக்கு அவர்களாகவே பாற்கடலை கடையும் வலிமை இல்லை.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

என்பது சுழற்குச்சியாக அல்லது மத்தாகவும் இருக்கின்றது. இந்த செயல்முறை முழுவதும் குரு உங்களுக்குத் துணை புரிகின்றார். பாற்கடலைக் கடையும் போது தெய்வப் பொருட்கள் தோன்றியது போல உங்களுடைய உள்ளுணர்வன் சக்தி சிறிது மேம்படலாம். அப்சரஸ்கள் என்ற தேவகன்னியர்கள் வெளிப்பட்டதைப் போல இந்த மன அழுத்தமான நேரத்தில் கற்பனைகள் தோன்றுவது அதிகமாகலாம்.

இறுதியாக, புத்திசாலித்தனம் எனும் அமுதம் வெளிப்படும். நீங்கள் நேர்மறை எண்ணங்கள் என்ற நிலையில் நிலைபெற்று விடுவீர்கள். நீ ங்கள் மேலும் முன்னேற வேண்டும் என்றால் நீங்கள் கவனமாக எண்ணங்களைக் கண்காணிக்க வேண்டும். நினைவுகள் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பில்லாதவை என்று புரிந்து கொள்ள வே வண்டும். ஒன்றையொன்று இணைத்து பார்ப்பதே துக்கத்திற்கு வழி வகுக்கும் என்பதில் கவனமாக இருக்க வேண்டும்.

10.31. சுத்தப்படுத்துபவர்களில், தூய்மைப்படுத்துபவர்களில் நானன் காற்றாக இருக்கி றன். ஆயுதங்களை ஏந்தியுள்ள அதிகாரமுள்ளவர்களில் நான் இராமனாக இருக்கின்றேன்.

நீர்டிவாழ் உயிரினங்களில் நான் திமிங்கலமாக இருக்கிறேன். பாயும் நதிகளில் நான் ஜானவி (கங்கை).

எல்லா அறிவிலும் நான் தன்னையறியும் ஆன்மீக அறிவாக இருக்கிறேன். எல்லா வாதப் பிரதிவாதங்களிலும் நான் பகுத்தறிவாக இருக்கின்றேன்.

10.33. எழுத்துக்களில், நான் 'அ' இரண்டு வார்த்தைகளில் நான் இணைப்பாக இருக்கிறேன். உறுதியாக நானே முடிவற்ற காலமாக இருக்கிறேன்.

நானே எல்லாவற்றிலும் நிறைந்த பொருளாக, இணையற்ற பேரறிவாக பார்க்கும் எல்லாவற்றிலும் இருக்கிறேன்.

10.34. நானே எல்லாவற்றையும் விழுங்குகிற இறப்பாகவும் எதிர்காலத்தில் எல்லா பொருட்களையும் படைப்பவனாகவும் இருக்கிறேன்.

மாதங்களில் நான் மார்கஷிர்ஷா (மார்கழி) பருவ காலங்களில் நான் வசந்த காலம் (இளவேனிற்காலம்).

நானே வெற்றி, நானே முயற்சி, நானே நல்லவற்றில் எல்லாம் நன்மையாக இருக்கிறேன்.

10.37. வருஷ்ணியாக இறங்கியவர்களில் நான் வாசுதே கிருஷ்ணனாக இருக்கிே றன். பாண்டவர்களில் நான் அர்ஜுனன்.

ஞானிகளுக்குள் நான் வியாசராகவும், சிந்தனையாளர்களில் நான் 'உசானா'-வாகவும் இருக்கிறேன்.

10.38. ஆட்சியாளர்களுக்குநான்செய்கோலாகஇருக்கிறேன். வெற்றியாளர்களில் நான் மேதைத்தன்மையாக (மேதைத்தனமாக) இருக்கிறேன். எல்லா ரகசியங்களிலும் இருப்பதாக உறுதிபட சொல்கின்றார்.

படைப்பவனும், அழிப்பவனும் அவரே என்று கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார்.

பெண்மையின்தகுதிகளில், அவர் ஏழு பெண் தெய்வங்களாக, சப்த தேவியராக இருக்கிறேன் என்கிறார். அவையாவன : புகழ், நல்லதிர்ஷ்டம், இனிமையான பேச்சு, நினைவாற்றல், அறிவு, நம்பிக்கை, பொறுமை, இந்த எல்லா தகுதிகளும் பெண்பாலாகத்தான் சமஸ்கிருதத்தில் குறிக்கப்படுகிறது. இந்த இயல்பு தன்னிடம் இருந்து பெண்மைக்கு வந்ததாக அவர் சொல்கின்றார்.

'கிருஷ்ணர் முன்னால் சொன்ன சுலோகங்களில் வேதங்களில் சாம வேதமாக இருக்கிறேன்' என்றார். சாம வேதம் அழகான பாடல்களும் ஸ்தோத்திரங்களும் நிறைந்தது. ஆனால், இப்பொழுது அந்த பாடல்களிலும், ப்ரிஹத்சாமா அதாவது ஒப்புவமையற்ற மெல்லிசையாக இருப்பதாக சொல்கிறார்.

எல்லா வகையான கவிதை அளவுகளிலும் அவர் காயத்ரியாக இருப்பதாக சொல்கிறார். பலவகையான இசையோடு சொல்லக் கூடிய ஸ்லோகங்கள் ப்ரார்த்தனைகள் அனைத்தும் இந்த காயத்ரி அளவையில்தான் வேத இலக்கியங்களில் அமைக்கப்பட்டு உள்ளது. தேவி காயத்ரி, ருத்ர காயத்ரி, உட்பட இப்பத்தான் அமைக்கப்பட்டு இருக்கின்றது. இந்த அளவை 24 அசைகளைக் (ஒலிகளைக்) கொண்டது. பொதுவாக மூன்று அல்லது நான்கு வரிகள் இருக்கும்.

'மந்திரங்களில் நான் காயத்ரியாக இருக்கிறேன்' என்று கிருஷ்ணர் சொல்வதாகவும் இதை மொழி பெயர்த்துக் கொள்ளலாம். மந்திரங்கள் என்பது புனிதமான ஒலியமைப்பை (அசை) (Syllables) உடையது. இது நம் உள்ளுலகத்தின் தெய்வீகத் தன்மையை நாம் உணர்ந்து கொள்ளச் செய்யும். மீண்டும் மீண்டும் சொல்லப்படும் சமஸ்கிருத மந்திரத்தின் அதிர்வலைகள் நம் உடல் - மன அமைப்பை சுத்தம் செய்து நம்மை உயர்ந்த சக்திக் கலத்தின் அலைவரிசைக்கு உயர்த்தும். இங்கே கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், 'காயத்ரியே மந்திரங்களில் மிகச் சிறந்தது' என்று. நவீன வேதகாலம் வரை அதன் புகழ் பரவியிருப்பதே இதற்கு சான்று. ஞானிகளால் நடத்தப்படும் வேதப்பள்ளிகளில் ஒரு குழந்தை குருகுலத்தில் நுழைந்தவுடன் இதுவே

இருபத்தைந்து வருடம் என்பது அதை விட அதிகமானது. இது திடீரென வெளிப்படுத்தக் கூடிய அமைப்பு.

பொதுவாக, நமது மதம் சில மதிப்பு மிக்க செயல்முறைகளையும், நம்பிக்கைகளையும் நமது சம்ஸ்காரமாக (எண்ணப் பதிவுகள்) நமது குழந்தைப் பருவத்தில் இருந்தே கட்டுப்படுத்தி பதிய வைக்கின்றது. காயத்ரி என்ற இந்த நுட்பம் நம்மை முழுவதுமாக சம்ஸ்காரங்களிலிருந்து விடுதலை அளிக்கச் செய்கிறது. காயத்ரி முழுமையான சுதந்திரத்தையும், புதிய சிந்தனை முறைகளையும் கொடுக்கின்றது. இது ஒருவருக்கு அவருடைய பாதையில் ஒளியாக இருக்கின்றது. ஆதி காலத்தில் மிகச் சி றிய குழந்தைப் பருவத்திலேயே இந்த மந்திரம் கற்றுக் கொடுக்கப்பட்டது. அவர்கள் சம்ஸ்காரத்திலிருந்து விடுதலை பெற முடிந்தது.

நீங்கள் 'நேராக ஒரு மைல் தூரம் சென்றால் ஒரு சிங்கத்தைப் பார்க்கலாம். பிறகு இடது பக்கம் திரும்பி ஒரு மைல் நடந்தால் ஒரு பாம்பைப் பார்க்கலாம். அங்கிருந்து மறுபடி இடதுபுறமாக தொடர்ந்தால் ஒரு சிறுத்தையைப் பார்க்கலாம். அந்த இடத்திலிருந்து வலது புறம் திரும்பி நேராக நடந்தால் காட்டை விட்டு வெளியே வரலாம்" என்று விளக்குகின்றீர்கள்.

இப்படி வழி காட்டினால் அந்த மனிதன் காட்டை விட்டு வெளியே வர முடியாது. நீங்கள் காட்டிற்குள் வரும்போது இந்த விலங்குகளைப் பார்த்து இருக்கலாம். ஆனால், இந்த முறை இந்த வழிகாட்டுதலுடன் அவர் காட்டிற்குள் நடந்தால் காட்சிகள் வெவ்வேறாக இருக்கும். அதே மிருகங்கள் அவருக்கு வழிகாட்ட அங்கு இருக்கப் போவதில்லை. அவர் தொலைந்து போவார்.

இதன் முடிவு என்னவென்றால் நீங்கள் பயணித்த பாதை அந்த மனிதருக்கு சரியானதல்ல. அதனால் இதுபோன்ற உபயோகமற்ற தகவல்களைக் கொடுப்பதற்குப் பதிலாக அவர் கையில் ஒரு ஒளியையோ, விளக்கையோ கொடுப்பது சிறந்த வழி. அவர் அந்த விளக்கைப் பயன்படுத்தி அவரே அவர் வழியைக் கண்டுபிடித்து காட்டிற்கு வெளியே வந்து விடுவார்.

காயத்ரி என்பது எந்த கடவுளைப் பற்றியும் அல்லது வழிபாட்டு முறை பற்றியும் மீண்டும் மீண்டும் பிரார்த்தனையாகவோ நம்பிக்கையாகவோ ஒருவருக்கு கொடுக்கவில்லை. இது தூய்மையான புத்திசாலித்தனத்தை நோக்கி செலுத்தக் கூடிய தூய்மையான நுட்பம்.

இந்த மந்திரத்தின் மீது தொடர்ந்து செய்யப்படும் தியானம் அல்லது தொடர்ந்து இந்த மந்திரத்தை விழிப்புணர்வோடு சொல்வது நம்மை இறுதியான புத்திசாலித்தனத்திற்கு நேரடியாக இட்டுச் செல்லும்.

காயத்ரி மந்திரம் சொல்கிறது, 'நமது இருப்புத் தன்மையின் அறிவை விழிப்படையச் செய்யும் ஆதியை தியானம் செய்யலாம். அந்த அறிவே அதன் மேல் தியானம் செய்ய உதவி செய்யும்'.

காயத்ரி மந்திரத்தைக் கூர்ந்து ஆராய்ந்து பார்க்க வேண்டும். நம் உள் இருப்புத் தன்மையில் இந்த மந்திரம் அழகான அதிர்வுகளை உருவாக்கும். இந்த மந்திரத்தை மீண்டும் மீண்டும் மனதிற்குள் சொல்வதும், இந்த மந்திரத்தை நம் இருப்புத் தன்மையோடு இணைப்பதும் ஒரு விதையை நம் இருப்புத் தன்மைக்குள் வைப்பதற்கு சமம். இது நம் உள்ளுலகத்திலும் வெளியுலகத்திலும் ஆயிரக் கணக்கான பழங்களைக் கொடுக்க வல்லது.

மாதங்களில் அவர் மார்கசிர்ஷா என்ற மாதமாக இருப்பதாக கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். கிரிகோரியன் நாட்காட்டியின் படி அது நவம்பர் மற்றும் டிசம்பர் மாதங்களில் வருகின்றது. இந்தியாவில் இந்த மாதத்தில் உணவு தான்யங்கள் நிறைந்து இருப்பதால் மக்கள் மகிழ்ச்சியுடன் இருப்பார்கள். மேலும் இந்த மாதத்திற்கு ஒரு முக்கியத்துவம் உண்டு. என்னவென்றால் வைகுண்ட ஏகாதசி என்னும் புனிதமான நாள் இந்த மாதத்தில்தான் வருகிறது. தெய்வக் கணக்குப்படி இந்த மாதம் விடியற்காலை நேரம், அதாவது பிரம்ம முகூர்த்தம். ஒரு நாளின் மிக விசேஷமான பகுதி இது. இந்த நேரம்தான் வழிபாட்டிற்கு சிறந்த நேரமாக போற்றப்படுகின்றது.

பருவ காலங்களில் அவர் வசந்த காலமாக (இளவேனிற் காலம்) இருப்பதாக கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார். வசந்த காலம் என்பது அதிக குளிரும் இல்லாமல் அதிக உஷ்ணமும் இல்லாமல் இனிமையான கால நிலையில், மரங்களெங்கும் புத்தம் புது செய்து ஒரு சட்டத்துக்குள் அடைத்து விடுகிறார். அதுபோன்ற மக்கள் குருவின் படத்தை சுவற்றில் ஆணி அடித்து மாட்டி விடுவார்கள். அவர்கள் குருவின் வார்த்தைகளைப் பயிற்சி செய்யாது, வெறும் வழிபாடு மட்டும் செய்வார்கள். அவர்கள் குருவை கொலை செய்கிறார்கள். எந்த மக்கள் என்னைப் பார்க்க மட்டும் வருகின்றார்களோ அவர்களுக்கு நான் அறிவென்ற மிட்டாயை மட்டும் கொடுத்து விடுகி றேன். ஏனென்றால் அவர்கள் அதற்கு மட்டுமே இங்கே வருகிறார்கள். உண்மையான தேடுதல் உள்ளவர்கள் எரிந்து போகவும், அறுவை சிகிச்சைக்கு தயாராகவும் இருப்பார்கள். யோக தண்டத்துக்கு முன் தயாராக இருப்பார்கள். அதுவே உண்மையான தீர்வுக்கு வழி.

மக்கள் கேட்பார்கள், 'உங்களை விட்டு போனால் எங்களை சபித்து விடுவீர்களா?'

தெளிவாக தெரிந்து கொள்ளுங்கள், ஒரு ஞானியின் இருப்புத் தன்மை யாரையும் சபிக்க இயலாதது. யாரும் கஷ்டப்பட வேண்டும் என்று அவரால் நினைக்க முடியாது. ஒரு ஞானியின் இருப்புத் தன்மை என்னதான் சொன்னாலும், அது உண்மையான வார்த்தை, சத்தியம் அது நடந்தே தீரும். ஆனால், அது கருணையினால் மட்டுமே இருக்க முடியும். ஏனென்றால், ஞானியின் இருப்புத் தன்மையானது கட்டுப்பாடு அற்றது. அவர் பிரபஞ்சத்துடன் ஒன்றானவர். நீங்கள் அவரின் பாகம். தன்னைத் தானே எப்படி கஷ்டப்படுத்திக் கொள்ள முடியும்?

ஒரு முக்கியமான விஷயத்தைத் தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். அப்படி ஒரு குரு உங்களைச் சாபமிடுவதாக மிரட்டினால் அவர் குருவே கிடையாது. அவர் ஞானமடையாதவர். ஒரு குருவின் தண்டனை என்பது கருணையினால் தான். இது ஆன்மாவிலிருந்து வரும் அன்பினால்தான். அந்த அன்பு கடினமாக இருக்கலாம். ஆனால், அது எதற்கும் கட்டுப்படாத அன்பு. நீங்கள் குருவிற்கு என்ன கொடுக்க முடியும்? அவருக்கு உங்களிடமிருந்து என்ன தேவை இருக்கின்றது?

ஒளி மிகுந்ததாக வெளிப்படுகிறதோ அவையனைத்தும் உறுதியாக என் பேரழகின் ஒரு பகுதிதான் என்பதை நீ அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

10.42. பல வகையான தோற்றங்களினால் என்ன பயன் என்று நீ அறிய வே ண்டும். ஓ அர்ஜூனா? நான் இந்த உலகம் முழுவதும் என்னுடைய பகுதியாகவே ஊடுருவி இருக்கிறேன்.

கிருஷ்ணர் அர்ஜூனனிடம் சொல்கிறார், 'போதுமான அளவிற்கு சொல்லப்பட்டது. நீ எடுத்துக்கொள்ள இனி எதுவும் இல்லை. நான் என்னவெல்லாம் சொன்னேனோ, என்னவெல்லாம் அதிகம் சொன்னேனோ, அது கடலில் ஒரு துளி

உங்கள் வாழ்க்கை இப்படி அமைந்துள்ளதை ஆழமான நன்றியுணர்வோடு வெளிப்படுத்துங்கள். உங்களுக்கு கிடைத்துள்ள உடல்நலம், செல்வம், கல்வி இவை யாரால் எல்லாம் கிடைத்தது என்பதை ஆழமான நன்றியுணர்வோடு நினைத்துப் பாருங்கள். அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தெய்வீகத்தின் வெளிப்பாடுகளே.

ஒவ்வொருவரும் ஏதோ ஒரு காரணத்திற்காக உங்கள் வாழ்க்கையில் இருக்கிறார்கள் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். உங்கள் வாழ்க்கை மலர உதவி செய்த அத்தனை பேர்களையும் நினைவுக்கு கொண்டு வாருங்கள். அனைவரையும் அன்போடும், நன்றியோடும் மரியாதையோடும் நினைவு கொள்ளுங்கள்.

உங்களுக்கு உடல் கொடுத்த அன்னையை நினைவு கொள்ளுங்கள். அவரும் தெய்வீகத்தின், பரப்பிரம்ம கிருஷ்ணரின் ஒரு பகுதிதான். அவருக்கு உங்கள் நன்றியைத் தெரிவியுங்கள்.

உங்களுக்கு உயிர் கொடுத்த தந்தையை நினைவுக்கு கொண்டு வாருங்கள். அவரை நினைத்து உங்கள் நன்றியைத் தெரிவியுங்கள்.

உங்களுக்குப் பாடம் சொல்லிக் கொடுத்த ஆசிரியர்கள், பேராசிரியர்கள் அனைவரையும் நினைவுக்கு கொண்டு வாருங்கள் அவர்களும் தெய்வீகத்தின் ஒரு பகுதியே.

உங்கள் வாழ்க்கைக்கு உங்கள் இருப்புத் தன்மைக்கு யாரெல்லாம் தங்கள் பங்களிப்பைக்கொடுத்தார்களோஅவர்கள்அனைவரையும்ஆழமானநன்றியுணர்வோடு நினைத்துப் பாருங்கள்.

யாரெல்லாம் உங்கள் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு உதவினார்களோ, யாரெல்லாம் நேரடியாகவோ மறைமுகமாகவோ உங்கள் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு தங்கள் பங்களிப்பைக் கொடுத்தார்களோ அவர்களை நன்றியோடு நினைத்துப் பாருங்கள். அவர்களோடு ஆழமாகத் தொடர்பு கொள்ளுங்கள்.

நீங்கள் மன அழுத்தத்தில் இருக்கும் போது யாரெல்லாம் மன உறுதியையும் வாழ்வைப் பற்றிய புரிதலையும் தேவையான போது கொடுத்தார்களோ, நீங்கள் மனவுறுதியற்று இருந்த போது யாரெல்லாம் உங்களுக்கு தன்னம்பிக்கை கொடுத்தார்க ளோ அவர்களை எல்லாம் நினைவுக்கு கொண்டு வாருங்கள். அவர்கள் அனைவரும் தெய்வீகத்தின் ஒரு பகுதிதான். பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வின் ஒரு பகுதிதான். அவர்கள் அனைவரையும் நினைவுக்கு கொண்டு வந்து நன்றி செலுத்துங்கள்.

யாரெல்லாம் நீங்கள் ஆன்மீகத்தில் வளர உதவி செய்தார்களோ, யாரெல்லாம் உங்களுக்கு ஆன்மீகத்தில் ஒரு புரிதல் நடக்க உதவி செய்தார்க ளோ, அவர்களையெல்லாம் நினைவுக்கு கொண்டு வாருங்கள். உங்கள் நன்றியை செலுத்துங்கள். அவர்கள் தெய்வீகத்தின் பிரதிநிதிகள். உங்கள் வாழ்க்கையில் ஆன்மீக

|

இருபத்தைந்து வருடம் | ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |