அத்தியாயம் - 11: கிருஷ்ணர்: பிரபஞ்சத்தின் ஜன்னல்🔗

நி இந்த அனுபவம் பெற ஒருவருக்கு என்ன அடிப்படை தகுதி தேவை?

நிகிருஷ்ணர் தனது உண்மையான சாநித்யத்தாலே (_டழ்ங்ள்ள்ய்ப்ஸ்ரீங்_)இதனை விளக்குகிறார்.

தில் இருந்து விடுபட்டு கடவுளை அடைய வேண்டும். கடவுள் ஒருவரே - இப்படி கூறுபவர்கள் இருக்கின்றார்கள். இதைப் பற்றி தங்கள் கருத்து என்ன?

ஞான சத்குருவை அல்லது இஷ்ட தேவதையை அடையக்கூடிய ஐந்து பாவங்களில் ஒன்றான நட்புரீதியான சகபாவத்தை தாங்கள் குறிப்பிட்டீர்கள். பின்பு எதற்காக அர்ஜனன் சகபாவத்தை வெளிப்படுத்தியதற்காக பயந்தான்?

சுவாமிஜி, நான் சிறுகுழந்தைகளின் தாய். அவர்களை எவ்வாறு நல்ல விதத்தில் வளர்த்து பெரியவர்களாக்குவது என்று எனக்கு அறிவுரை சொல்வீர்களா?

விஷ்ணுவும், லஷ்மியும் எப்பொழுதும் மென்மையான அழகான வடிவங்களில் வழிபடப்பட்டு வருகின்றனர். சிவனும், காளியும் தீவிரமான, பயங்கரமான வடிவங்களில் வழிபடப்பட்டு வருகின்றனர். சிவனும், காளியும் உயர்ந்த நிலையில் இருப்பதாக அர்த்தம் செய்து கொள்ள வேண்டுமா?

சுவாமிஜி, அர்ஜனனுக்கு கிருஷ்ணர் விஸ்வரூபதரிசனம் அளித்தார். இதை தான் கிறிஸ்துவ மதமும், மற்ற மதங்களிலும் (எழ்ஹயூரீங்) காருண்யம், அருள் என்ற வார்த்தையில் வர்ணிக்கின்றனரா? அது ஒரு அர்த்தம் பொதிந்த அழகான வார்த்தை. தயவுசெய்து விளக்கம் அளிப்பீர்களா?

இந்த அத்தியாயத்தில் கிருஷ்ணர் அர்ஜனனுக்கு அவருடைய பிரபஞ்சத்தின் இறைவடிவான விஸ்வரூப தரிசனத்தைக் காட்டுகின்றார். கிருஷ்ணர் பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வின் அனுபவத்தை அர்ஜனனுக்கு கொடுக்கிறார். முதன்முறையாக அர்ஜனன் கிருஷ்ணரின் தெய்வீக வடிவத்தின் அனுபவத்தை பெற இருக்கிறார்.

ஆரம்பத்திலிருந்தே கிருஷ்ணரின் தெய்வீக தன்மை பற்றி மீண்டும் மீண்டும் கூற கேட்டிருந்த அர்ஜனன், இதுவரை கேட்ட அனைத்தையும் இப்பொழுது அனுபவமாக பெற இருக்கிறார்.

பகவத்கீதையின் அனைத்து அத்தியாயங்களிலும் விஸ்வரூபதரிசன யோகம்

இருபத்தைந்து வருடம்

‘ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

அடிப்படையிலேயே அமைகின்றன. அது நீங்கள் என்று எதை நினைக்கின்றீர்களோ அதன் வெளிப்பாடாகவும், உங்கள் அனுபவங்களின் வெளிப்பாடாகவும் அமைகிறது.

இந்த வகையான வெளிப்பாடுகள் நிஜத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்கலாம். ஆனால் அவற்றை இறுதியான சத்தியங்கள் என்று அர்த்தம் கொள்ள முடியாது.

இதைப் போன்றே, நாம் நமது சமூக கட்டுறு மனப்பான்மையாலும், மதிப்பீடு முறைகளாலும், நம்பிக்கைகளாலும் நம்மை பெருமைப்படுத்திக் கொள்கிறோம். அவற்றைப் பற்றி ஆழமாக நினைக்க நினைக்க அவை அதிகமாக உண்மைகளாக தெரிகின்றன.

நம்மிடமிருந்து ஏதாவது உதவியை எதிர்பார்த்து நம் கவனத்தை கவர விரும்பும் மற்றவர்கள், கூட்டாக சேர்ந்துக் கொண்டு நம்மைப் பற்றிய ஆச்சரியப்படத்தக்க இந்தப் பொய்களை மறுபடி மறுபடி சொல்கின்றார்கள். நாமும் நான் மிகச் சிறந்தவன் தான் போலும்-என்று நம்பி விடுகிறோம். நாம் அறிந்த நமது முழு படைப்பும் (உஷ்ண்ள்ட்றங்பூரீங்) மாயை. ஆகவே அதைச் சார்ந்த எது உண்மையாக இருக்க முடியும்? நம் கட்டுப்பாட்டில் சிறிதும் இல்லாத வாழ்க்கையின் மேல் நாம் எப்படி தற்பெருமையும், நற்பெயரும் கொள்ள முடியும்?

நம் அடுத்த சுவாசக்காற்று கூட நம் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை. நம் அன்புக்குரியவர்களின் ஆயுட்காலமும் நம் வச த்தில் இல்லை. நம் வாழ்நாளில் நிகழப் போகும் சம்பவங்களின் மீது கூட நாம் கட்டுப்பாடு செலுத்த முடியாது.

இருப்பினும், நம் வாழ்க்கை முழுமைக்கும் ஆன அதிகாரம் நம்மிடம் தான் உள்ளது என்று நாம் முழுமையாக நம்புகின்றோம்.

ஹிரண்யகசிபு - இந்திய புராணங்களில் வரும் அசுரர்குல மன்னன். தன்னை கடவுளாக நினைத்துக் கொண்டு தன் மக்களை ஹிரண்யாய நமஹ என்று தன் பெயரையே உச்சாடனம் செய்ய வைத்தான்.

கிருஷ்ணரும் தன்னை கடவுள் என்றே அறிவித்துக் கொண்டார். இருவருக்கும் உள்ள வேறுபாடு என்னவென்றால், ஹிரண்யகசிபுவால் கடவுள் என்கின்ற அனுபவத்தை தன் மக்களுக்குக் கொடுக்க முடியவில்லை. செல்லுதல் என்று குறிப்பிடுகிறது. இந்த மூலநிலை ஒருபோதும் மறக்கப்படுவதே இல்லை. இந்த நிலை பொய்யாகவும் வர்ணிக்கப்பட முடியாது.

இங்குதான் மதமாற்றம் செய்யும் மதங்கள் எல்லாம் தவறாகின்றன. அவர்கள் மற்றவர்களை சந்தோஷப்படுத்தியும், பலவந்தப்படுத்தியும் பயம், பேராசை காட்டியும் மேலான விஷயத்தை விட்டுவிட்டு அற்பமான பொருள்களைக் காட்டியும் மதம் மாற்ற முயற்சிக்கின்றார்கள்.

மனிதர்கள், கழுதைகள் அல்ல. பயத்தாலோ, பேராசையாலோ சத்தியத்தை என்றுமே அனுபவிக்கமுடியாது. பயம் மற்றும் பேராசை என்னும் இந்த மத மாற்ற தந்திரங்களின் மூலமாக பலநூறு ஆண்டுகளாக இந்த பொய்யான சத்தியங்கள் பிரச்சாரம் செய்யப்பட்டு இருந்த போதிலும், என்றாவது ஒருநாள் சத்தியம் வென்றே தீரும். வேறு வழியே இல்லை.

பயத்தாலும், பேராசையாலும் தம் போதனைகள் பரப்பப்படுவதில் எந்த ஒரு உயர்ந்த ஞானியும் நம்பிக்கை வைத்ததே இல்லை. எல்லா ஞான குருமார்களும் தங்கள் போதனைகளை (ஜ்ர்ழ்க்ள்) நிபந்தனையற்ற அன்பினாலும், கருணை (ஸ்ரீர்ம்க்ஹள்ள்ண்ர்ய்) தயை போன்ற குணங்களாலும் மட்டுமே பரப்பினார்கள். ச த்தியத்தை இந்த வழியில் மட்டுமே பரப்ப முடியும்.

துரதிருஷ்டவசமாக, இந்த ஆன்மீக குருமார்களை பின்பற்றிய சீடர்கள் எப்பொழுதுமே ஞானமடைந்தவர்களாக இருக்கவில்லை.

அவர்கள் மதங்கள் என்ற வடிவில் வியாபார பயிற்சி மையங்களை நிர்மாணிக்கவே முனைப்புடன் இருந்தனர். அவர்கள் அமைப்பாளர்களாக இருந்த அளவிற்கு தலைவர்களாக இருக்கவில்லை.

இந்த சீடர்களுக்குள், சத்தியத்தை பற்றிய அனுபவம் நிகழவில்லை. ஆகவே பயம் பேராசை போன்றவை இந்த மத நிறுவனத்திற்கு மதபிரச்சாரம் செய்வதற்கேற்ற சரியான ஆயுதங்களாகி விட்டன.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, "சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

வழிபடப்பட்டன மற்றும் மிக உன்னதமான சத்தியங்களாக வெளிப்படுத்தப்பட்டன. உன்னை உணர்ந்த நாங்கள் உன்னைப்பற்றி மீண்டும் மீண்டும் பேசுவதனாலேயே அந்த ஆனந்தத்தை அனுபவிக்கின்றோம்.

எங்கள் முழு இருப்புத் தன்மையையே நீ உயிர்ப்பிக்கின்றாய். உன்னால் சொல்லப்பட்ட, உன்னைப் பற்றி சொல்லப்பட்ட வார்த்தைகளை கேட்பதனாலேயே நாங்கள் மாறுபட்ட தளத்திற்கு எடுத்துச் செல்லப்படுகிறோம்.

நீங்கள் கிருஷ்ணரிடம் காதல் வயப்பட்டு இருக்கின்றீர்கள் என்றால், இந்த அத்தியாயம் அவரை தெரிந்துகொள்வதற்கும், அவரை ஆனந்தமாக அனுபவிப்பதற்கும் தான்.

இங்கே இந்த அத்தியாயத்தில் அவர் எந்த போதனைகளையும் கொடுக்கவில்லை. எல்லா அறிவுரீதியான போதனைகளும் முடிந்துவிட்டது. செய்ய வேண்டியது மற்றும் செய்யப்படக்கூடாதது எல்லாம் முடிந்துவிட்டன. கிருஷ்ணர், தானே அனைத்துமாக இருக்கும் அனுபவத்தை நேரடியாக வழங்குகின்றார்.

அர்ஜுனன் பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வை அனுபவிக்கிறார். இந்த அத்தியாயம் முழுவதுமே ஒரு உன்னதமான அனுபவமே.

மூன்றாவதாக, அந்த அனுபவத்தின் போது நம் இருப்பில் என்னதான் நடக்கிறது? இந்த மூன்றையுமே இந்த அத்தியாயத்திலிருந்து நாம் புரிந்து கொள்வோம்.

பிரபஞ்சத்தின் ஜன்னலாக கிருஷ்ணரை உணரும் அனுபவிக்கும் அற்புத நிகழ்வை ஆய்வு செய்வோம்.

முந்தைய அத்தியாயத்தில், கிருஷ்ணர், அவரே இறுதியானவர் என்று

அறிவுப்பூர்வமாக விளக்கினார். அறிவுப்பூர்வமான வெளிப்பாட்டிற்கு மேலாக, நான் சொல்லுவது என்னவென்றால், இவ்விளக்கம் கிருஷ்ணரின் மேல் ஆழமான காதல் கொண்டே ஒருவருக்காகக் கொடுக்கப்பட்டது.

ஒருவர், அர்ஜுனனைப் போல மனமுதிர்ச்சி அடைந்தால் மட்டுமே கிருஷ்ணர் கடவுளாக முடியும். ஒருவர் தேவையான தகுதியும் மனமுதிர்ச்சியும் பெற்று இருந்தால் மட்டுமே இந்த சத்தியங்கள் அவருக்கு அறிவிக்கப்பட வேண்டும்.

நீங்கள் அர்ஜுனன் போல மனமுதிர்ச்சி அடைந்தால் தான், கிருஷ்ணரின் கடவுள்தன்மையை உணர முடியும். நீங்கள் ஒருவருடன் ஆழமான தொடர்பை உணரும்பொழுது அவர் உண்மையில் சாதாரண மனிதராக இருந்தாலும், உங்களுக்கு அவர் தெய்வமாகத் தெரிவார்.

ஒருவர் தனது கற்பனைகளையும், கனவுகளையும் விட்டுவிட்டால் மட்டுமே அவர் சிவதன்மையையும் அவர் மனைவி உமா தேவியாகவும் முடியும் என்று தந்த்ராவில் சி வபெருமான் சொல்கிறார். அவர் சிவத்துவம் எனும் சிவநிலையையும், அவரின் மனைவி தேவியின் நிலையையும் அடைகிறார்.

கேட்பவர் தயாராக இருந்தால் மட்டுமே ச த்தியம் அவருக்கு வெளிப்படுத்தப்பட முடியும். பாருங்கள், இயேசுவிற்கு என்ன ஆனது? அவர் காலத்திய யூதர்கள் இயேசுவின் சத்தியங்களைக் கேட்பதற்கு தயாராக இல்லாத காரணத்தால் அவரை சிலுவையில் அறைந்தார்கள்.

இயேசுகிறிஸ்துவின் போதனைகள் தங்கள் பிழைப்பை அழித்துவிடும் என்று பயந்தார்கள். ஒரு குருவின் போதனைகளால் ஞானமடைவதைக் காட்டிலும் ரோமானியர்களிடம் அடிமைகளாக வாழ்வதையே தேர்ந்தெடுத்தார்கள்.

ஆனால் புத்தர் அதிர்ஷ்டம் செய்தவர். அவர் கொல்லப்படாமல் தப்பித்தார். அவரின் போதனைகளைக் கேட்ட பல ஆயிரக்கணக்கானவர்களுள் சிலநூறு பேர்கள் அவரைப் புரிந்து கொண்டார்கள். அவர் கூறியவற்றை ஏற்றுக் கொண்டார்கள். அவரைப்

நாம் அனைவரும் நம் மனைவி, கணவன் மகன், மகள், சகோதரன், அலுவலக மேலாளர் (ஆர்ள்ள்) நண்பர் எப்படி எல்லாம் இருக்க வேண்டும் என்பதனைப் பற்றிய நம் சொந்த கற்பனைகளைச் சேகரித்து வைத்து இருக்கின்றோம்.

நம் மனதில் இருக்கும் கற்பனை உருவத்துடன் அவர்களை பொருத்தி பொருத்திப் பார்த்து, அவர்கள் பொருந்தி வராதபோது மூச்சுத் திணற வைக்கின்றே றாம்.

நம்மால் ஒரு ஆணையோ, பெண்ணையோ அவர் இருக்கும் விதமாகவோ, நிஜமாக ஏற்றுக் கொண்டு ஒத்துக் கொள்ள முடிவதே இல்லை. மற்றவர்களின் இயல்பான இருப்புத்தன்மை நம்மை அச்சுறுத்துகின்றது.

குழந்தை பருவத்தில் இருந்தே நாம், நாம் எப்படி இருக்க வேண்டும், நம்மைச் சுற்றி இருக்கும் மற்றவர்கள் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்றெல்லாம் கற்பனைகளையும், கருத்துக்களையும் சேகரித்து வைத்து இருக்கின்றோம்.

நம் வருங்கால கணவன் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதைப் பற்றியும் கூட நமக்கு மிகவும் தெளிவான கருத்துக்கள் உள்ளது.

நமது (றங்மல்ப்ஹ்றங்) ஆதர்ச உருவம் ஊடகங்களை கேட்பதாலும், பிறரின் கருத்துக்களை

எழுபது வருடங்களாக திருமண பந்தத்தில் வாழ்ந்து வந்த தம்பதியினர் தொலைக்காட்சிக்காக பேட்டி எடுக்கப்பட்டார்கள். பேட்டி காண்பவர் முதியவரிடம் கேள்வி கேட்டார்.

உங்கள் மனைவியின் வயது என்ன? முதியவர் பதிலளித்தார், அவளுக்கு வயது 92 மேலும் என் மனைவி 110 வயது வைர வாழ்வாள் என்று நம்புகிறேன். பேட்டி காண்பவர் கேட்டார், தங்களின் வயது என்ன?, முதியவர் பதிலளித்தார், எனக்கும் 92 வயதுதான். நான் மேலும் 111 வருடம் வரை வாழ்வேன் என்று நம்புகிறேன். பேட்டி காண்பவர் ஆச்சரியமடைந்து கேட்டார்.

முதியவர் கூறினார், உண்மையில் நான் ஒருவருடமாவது நிம்மதியாக இருக்க விரும்புகி றேன்!.

இரு வழிகளில் இந்நிலையை அடைய முடியும். முதலாவதாக, உங்களின் தபஸ் அல்லது ஆன்மீக சாதனைகளால் மீண்டும் மீண்டும் இந்த அனுபவத்தை அனுபவிப்பதற்கான மனமுதிர்ச்சி யை பெறுகின்றீர்கள்.

நீங்கள் மற்றவர்களைப் பற்றிய கற்பனைகளை விட்டுவிடவேண்டும். மேலும், மேலும் பிறரைப் பற்றிய கற்பனைகளை வளர்ப்பதை விட்டுவிட்டு அவர்களின் இயல்புத்தன்மையோடு ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்.

இரண்டாவதாக, இந்த அனுபவத்தை ஒரு ஞானமடைந்த குரு உங்களுக்கு அளித்துவிட முடியும். தீட்சையின் மூலமாக அதீதமான சக்தியை உங்களுக்குள் அனுபவமாக அளித்து, அவருடைய அலைவரிசைக்கு உங்களை மேலிலுத்து வரமுடியும்.

குருவின் அந்த அளப்பறிய சக்தியைத் தக்கவைத்துக் கொள்ள உங்களுக்கு ஒருவிதமான பக்குவம் தேவைப்படுகிறது. இந்த அத்தியாயத்தில் இதுதான் நிகழ்கிறது.

கிருஷ்ணரின் பிரபஞ்சவடிவின் அலைவரிசை அர்ஜுனனால் தாங்க முடியாததால் கிருஷ்ணரை மீண்டும் மனித வடிவமெடுக்குமாறு அர்ஜுனன் வேண்டுகோள் விடுக்கிறார்.

ஒரு சின்ன உதாரணம் : ..........

அன்றொரு நாள் தொலைக்காட்சியில் அமெரிக்காவில் வீசிய கடும்புயல் காத்ரீனா விளைவித்த கேடுகளைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம்.

அப்போது, ஆசிரமவாசிகளில் ஒருவர், ஏன் இப்படிப்பட்ட இயற்கை சீர்கேடுகள் நிகழ்கின்றன? என்று கேட்டார்.

நாம் அவர்களுக்கு விளக்கம் தர முயற்சித்தோம். இது எப்படி என்றால் நீங்கள் உங்கள் அதிகவேக வாகனத்திலோ (நமய) அல்லது காரிலோ பிரயாணம் செய்யும் போது ஒரு சிறிய எறும்புமலை (அய்ற் ஏண்ட்ப்) அல்லது எறும்பு புற்று மீறி ஏற்றிவிட நேரிடுகிறது.

எறும்புகளைப் பொருத்தவரையிலும் இது மிகப் பெரிய இயற்கை சீர்கேடு. நமய கடும்புயல் என்று அவைகள் இதனை அழைக்கலாம். ஆனால் உங்களைப் பொருத்தவரையில் இந்த விபத்து நடந்ததைக் கூட நீங்கள் அறிந்து இருக்க மாட்டீர்கள்.

நீங்கள் உங்கள் நமய-ஐ ஓட்டிக் கொண்டு இருந்தீர்கள். அவ்வளவுதான். இந்த நிகழ்ச்சியில் எறும்புகளுடன் உங்களைச் சம்பந்தப்படுத்திக் கொள்வீர்களா? அல்லது எறும்புமலை மீது வண்டி ஏற்றியதை விதிவசத்தால் முன்கூட்டியே தீர்மானிக்கப்பட்டது என்று கூறுவீர்களா?

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

மக்களை ஏமாற்றுவதற்கு ஒருவர் புத்திசாலியாக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

ஏனென்றால் நீங்கள் நினைப்பது போல் மக்கள் புத்திசாலிகள் அல்ல. மிகப்பெரிய தத்துவ ஞானிகள் தங்களுக்கே நம்பிக்கை இல்லாத, நம்பாத தங்கள் தத்துவங்களைப் பிறரை நம்ப வைத்ததற்கு அநேகமாக இதுதான் காரணமாக இருந்திருக்க வேண்டும்.

மரணப் படுக்கையில் கடவுள் பெயரை உச்சரித்த மிகப் பெரிய நாத்திகவாதி ஒருவரை நாம் அறிவோம்! பிறரை மனம் மாற்றி எந்தக் கொள்கையை நம்பவைத்துக் கொண்டு இருந்தாரோ, அந்தக் கொள்கையை அவரே நம்பவில்லை. இதை அவரைச் சோதனைக்குள்ளாகி உண்மையை வெட்ட வெளிச்சமாக்கியது.

தயவுசெய்து புரிந்துக்கொள்ளுங்கள், மதமாற்றம் என்பது அறிவுப்பூர்வமாகவும், மனரீதியாகவும் செய்யும் குற்றம். மதமாற்றம் செய்யப்பட்ட ஒருவர் மேலோட்டமாக ஒரு முகத்துடனும், ஆழ்மனதில் அதற்கு இசைவில்லா தன்மையுடனும் இருக்கின்றார்.

(Oklahoma) ஓகலாஹாமா-வில் எங்களுடன் இருந்தவர்களில் ஒருவர் ஒரு குறிப்பிட்ட மதகுருவை வழிபடுபவர். அவர் எங்கள் வகுப்புகளை அனுபவித்து செய்தார். எங்கள் தியான வகுப்புகளை எடுக்கும் ஆச்சாரியராகவும் ஆகிவிட்டார். நான் ஒரு பொழுதும் அவரை நம் மதத்திற்கு மாறச் சொல்லவில்லை.

உண்மையைச் சொல்ல வேண்டும் என்றால் எனக்கென்று எந்த மதமும் இல்லை. தேவையும் இல்லை. ஏனென்றால் நான் போதிப்பது உண்மையான சத்தியம்.

இது எப்படி என்றால் ; மின்சார விளக்கு தாமஸ் ஆல்வா எடிசனால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. எடிசன் கிறிஸ்தவராக இருந்ததாலேயே மின்சார விளக்கு கிறிஸ்தவ மதத்திற்குச் சொந்தமானது என்று சொல்ல முடியாது.

அது மனித குலத்திற்குச் சொந்தமானது. அதுபோல, கிருஷ்ணரால் வழங்கப்பட்ட உள்ளொளியின் சத்தியம் மின்சார விளக்கைப் போலவே மனிதகுலத்திற்குச் சொந்தமானது.

எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்தினருக்கும் சொந்தமானது அல்ல. எந்த ஒரு மதத் திற்கும் மாற வேண்டிய அவசியமே இல்லை. நீங்கள் சத்தியத்தைப் புரிந்துக் கொண்டு, வாழ்வை ஆனந்தமாகவும், ஆழமாகவும் வாழ ஆரம்பித்தால் போதுமானது.

இந்தியாவில் வலுக்கட்டாயமாக மக்களை மதமாற்றம் செய்யும் ஒரு மதபோதகரைச் சந்தித்தோம். சத்தியத்தைப் பற்றிய அனுபவத்தை தன்னுள் உணராத அந்த மதபோதகர், மதமாற்றம் செய்வதிலேயே மூழ்கி இருந்தார். மனச்சோர்விற்கு ஆளானார்.

அவர் என்னை தனிமையில் சந்திக்க விரும்பினார். நானும் சம்மதித்தேன். அவர் என்னிடம் சிகிச்சை (ஏங்ஹப்ண்ய்ங்) பெற விரும்பினார். சில நாட்கள் சிகிச்சைக்குப் பிறகு அவர் முன்னேற்றம் அடைந்ததாக உணர்ந்தார்.

நாம் அவரிடம் கேட்டோம், ஏன் இந்த வன்முறையான மதமாற்றத்தில் ஈடுபடுகிறீர்கள்? அவர் பதிலளிக்காமல், அவர் பேசும்பொழுது நிறைய மக்கள் அவர் பேச்சை கேட்டதாகவும், அதனால் அவர் தன்னை பலம் வாய்ந்த மனிதராக நினைத்துக் கொண்டதாகவும் சொன்னார். தான் உண்மையிலேயே சத்தியத்தை தான் போதிப்பதாகவும் அவர் நம்பத் தொடங்கினார்!

நாம் இந்த சம்பவத்தை ஏன் பகிர்ந்து கொள்கிறோம் என்றால், ஒரு மனிதன் ‘ஆழ்ந்த அனுபவம் இல்லாமல் போதிக்கும்பொழுது அவர் தன் தன்னம்பிக்கையை ஸ்திரப்படுத்திக் கொள்ளவே முயற்சி செய்கிறார். ஏமாந்துவிடாதீர்கள்!

பயத்தினாலும், பேராசையினாலும் மக்களைத் தங்கள் மதத்திற்கு மாற்ற முயற்சிப்பவர்கள், தங்கள் மேலேயே நம்பிக்கை இல்லாதவர்கள். தங்கள் மேல் நம்பிக்கை இருப்பவர்கள் பிறரை மதம் மாற்றத் தேவையில்லை. யாராகிலும் போதித்தது ஒரே செய்தியைத்தான், நாம் வித்தியாசமாக கேட்கிறோம்.

கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாட்டிற்கு கிறிஸ்துவம் என்றும், புத்தரின் போதனைகளுக்கு பௌத்தம் என்றும் அடையாளப்படுத்துகிறோம். ஒரே ச த்தியத்தை வேறுபட்டு இருப்பதாகவும், மேலும் எதிர்மறையாக இருப்பதாகவும் நமக்கு வேண்டியவாறு அடையாளப்படுத்திக் கொள்கிறோம்.

நாம் ஏதாவது செய்ய வேண்டும் என்பதற்காக ஞானகுருவின் பெயரில் சண்டையிடுகிறோம். காயப்படுத்துகிறோம். மற்றும் கொல்கிறோம். எந்த ஞானியாவது தன் அனுபவத்தின் பெயரில் கொல்லச் சொன்னாரா? அப்படி செய்து இருப்பார் என்றால் அவர் உண்மையான ஞானியே இல்லை.

கிறிஸ்துவராகிய கிறிஸ்துவின் வெளிப்பாடு அவருக்கு மட்டும் சொந்தமானது அல்ல. அது அவர் தன் அனுபவத்தின் அடிப்படையில் வெளிப்படுத்திய பிரபஞ்சத்தின் சத்தியம்.

அதேபோல் புத்தர் அவர் அனுபவத்தினை வெளிப்படுத்தினார். அவை பௌத்த மதமாகியது. பௌத்தம் புத்தருக்கு மட்டும் சொந்தமானது இல்லை. பெரும் ஞானிகள் வெளிப்படுத்திய ஆன்மீக உண்மைகள் எல்லா மனிதருக்கும் சொந்தமான பிரபஞ்சத்தின் சத்தியங்களே.

இந்த ஞான குருமார்கள் அனைவரும் எல்லா வடிவத்திற்கும், அடையாளத்திற்கும் அப்பாற்பட்ட பிரபஞ்ச சக்தியின் வெளிப்பாடே.

நீங்கள் கிறிஸ்தவர் என்பதையும், இயேசு கிறிஸ்துவை பின்பற்றுபவர் என்று சிந்திப்பதையும் நிறுத்துங்கள். பைபிளைப் படியுங்கள். இயேசு வெளிப்படுத்திய உண்மைகளை, புத்தர் வெளிப்படுத்திய சத்தியங்களாக உள்வாங்குங்கள்.

புத்தரின் வெளிப்பாட்டினை, குரானில் சொல்லப்பட்ட சத்தியங்களைப் போல்

கேட்டு அறிந்தேன். உனது எல்லையற்ற மகிமையையும் கேட்கப்பெற்றேன்.

11.3.புருஷோத்தமா! என்னவாறு எல்லாம் நீ இருக்கிறாய் என்பதை நீ உறுதியாக அறிவித்து விட்டாய். அனைத்திலும் சிறந்தவனே, உன் தெய்வீக வடிவை காண விரும்புகிறேன்.

11.4.என்னால் காண முடியும் என்று நீ நினைத்தால், யோகத்தின் இறையே! மறைபொருளின் சாரமே! உனது முடிவான பிரபஞ்ச தன்மையை எனக்கு தயவுசெய்து காட்டி அருள்வாயாக.

அநேக மக்கள் கிருஷ்ணனை அவதார புருஷராகவே கருதினார்கள். இந்த அத்தியாயத்தில் தான் கிருஷ்ணர் தன்னை ஒரு அவதார புருஷனாக மட்டுமல்லாது இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் இருப்புத் தன்மையின் இயக்கமாகவும், மூலமாகவும் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறார்.

அவரே எல்லா மூலங்களின் மூலமாகவும், எல்லா காரணத்தின் காரணமாகவும், எல்லா உலகங்களையும் எல்லா பிரபஞ்சங்களையும் வெளிப்படுத்துகின்ற மூலமாகவும் இருக்கிறார். முதலிலேயே கிருஷ்ணரிடமிருந்து, தான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்ற அனைத்தையும் அர்ஜுனன் கேட்டு அறிந்து கொண்டான். அவனது கேள்விகள் அனைத்தும் மாயமாக மறைந்து விட்டிருந்தன ; அவனது எல்லா சந்தேகங்களும், குழப்பங்களும் கரைந்துவிட்டிருந்தன.

அர்ஜுனனுக்கு கிருஷ்ணனின் தெய்வீகத் தன்மைபற்றியோ, மகிமை பற்றியோ, புரியாமல் இல்லை. (அஜ்ஹம்ங்)

கிருஷ்ணனின் மீது கொண்ட ஆழமான நம்பிக்கையின் அடிப்படையில்தான் நிராயுதபாணியாக இருந்தாலும், தன் குருவையே ரதம் ஓட்டுபவராக இருந்து உதவுமாறு அர்ஜுனன் தேர்ந்தெடுத்தான்.

துரியோதனனோ கிருஷ்ணரின் பிரமாண்டமான யாதவ படையையே தேர்ந்தெடுத்தான்.

அர்ஜுனனுக்கு கிருஷ்ணரின் மீது நம்பிக்கை இருந்த போதிலும், சந்தேகங்களும் இருந்தன. சந்தேகங்களும், நம்பிக்கையும் ஒரு நாணயத்தின் இரு பக்கங்கள்தான் ஒன்றில்லாமல் மற்றொன்று இல்லை.

அர்ஜுனன் அறிவுப்பூர்வமான நிலையில் நம்பிக்கை அற்று இருந்தான் ; உணர்வுப்பூர்வமான நிலையில் (உம்பர்ற்ண்ர்ய்ஹப்) சந்தேகம் அற்று இருந்தான்.

ஆனால் ஆரம்ப நிலையில், இருப்புத்தன்மை (க்ஷங்ண்ய்ஞ்) நிலையில், உயிரின் ஆழத்தில், தான் என்ன செய்யப் போகிறோம் என்ற குழப்பத்தில் தான் அர்ஜுனன் பரிதவிப்போடு இருந்தான்.

அர்ஜுனனுடைய ரதம், கௌரவர் படைகளை நோக்கியும், வாழ்க்கையில் அவன் அறிந்தவற்றை எல்லாம் கற்றுக் கொடுத்த ஆச்சார்யர்களையும், ஆழமாக நேசி த்த உற்றார், உறவினர், பெரியவர்களையும் நோக்கியே, நிறுத்தப்பட்டு இருந்தது. இவர்களை எல்லாம் பார்த்த உடனே அர்ஜுனன் இதற்கெல்லாம் என்ன அர்த்தம்?. நான் இதுநாள் வரை மதித்த, நேசித்தவர்களையா நான் அழிக்க வேண்டும்?, பதிலுக்கு நான் பெறப் போவது தான் என்ன?, அவ்வாறு நான் வேண்டியதை அடைந்தாலும் கூட அதன் பயன் தான் என்ன? என்பன போன்ற பல்வேறு எண்ண ஓட்டங்களால் மிகுந்த குழப்பத்திற்குள் ஆழ்ந்துவிட்டான். இவைகளை எல்லாம் கேட்பதற்கு கிருஷ்ணரை தவிர வேறு யாரும் அங்கே இல்லை. அர்ஜுனன் தன் உள்ளுணர்வு நிலையில், தன்னிலையிலேயே கிருஷ்ணரை காண்கிறான். நான் என்றால் மனிதன். தெய்வீக நிலையில் உள்ள நாராயணனை நரனாக இருந்து காண்கிறான். மனதின் அடி ஆழத்திலிருந்து ஒரு உண்மையை அவன் உணர்கிறான். அதாவது கிருஷ்ணன் மட்டுமே தனது சந்தேகங்களுக்கு பதிலளிக்க முடியும் என்று அர்ஜுனன் ஆழ்ந்து உணர்கிறான்.

அர்ஜுனன் ஒரு சிறந்த பகுத்தறிவாளன். அர்ஜுனன் தனது சகோதரன் பீமனைப் போன்றோ, பெரியப்பா மகன் துரியோதனன் போன்றோ உடல்ரீதியாக செயல்படுகின்ற நிலையில் இல்லாமல் எது சரி, எது தவறு என்று புரிந்து கொள்வதில் மிகவும் குழப்பம் அடைந்து இருந்தான்.

விலங்கின தன்மையிலான செயலாக இல்லாமல், அவனது பதில்கள்

இருபத்தைந்து வருடம்

அறிந்த சுவாமிஜி என்ற தலைப்பிட்ட புத்தகத்தில் குருவின் கைகளில் என்ற அத்தியாயம் உள்ளது.

இங்கு அர்ஜுனன் கேட்பது போலவே, எப்படி, என் பக்தர்களில் ஒருவர், தொடர்ந்து ஆன்மீக அனுபவத்திற்காக என்னை நச்சரித்துக் கொண்டிருந்தார் என்பதனை அந்த அத்தியாயம் ஒரு கதையாக விளக்குகிறது.

நான் அவரை தியானம் செய்ய அறிவுறுத்தினேன். ஆனால் அவரோ ஆன்மீக அனுபவத்திற்காக என்னை வற்புறுத்தினார். ஆன்மீக அனுபவம் என்பது ஒரு தேங்காயை தூக்கிக் கொடுப்பது போல் இல்லை!. பெறுபவர் அதை தக்க வைத்துக் கொள்ளக் கூடிய பக்குவத்தில் இருக்க வேண்டும். இப்படியே ஆறுமாதம் சென்று விட்டது. நான் தியானம் செய் என்ற அறிவுரையை அனுசரிக்கவும் இல்லை. தொடர்ந்து அந்த பக்தை கேட்பதை நிறுத்துவதாகவும் இல்லை; மேலும் மேலும் கேட்டுக் கொண்டே இருந்தார். நேரம் வந்துவிட்டது என்று நான் முடிவெடுத்தேன்.

இரண்டு நாட்கள் படுத்த படுக்கையாக கிடந்தார். நான் யோசிக்காமல் அவருக்கு அந்த அனுபவத்தை வழங்கியதாக வேறு புலம்பிக் கொண்டிருந்தார்.

2005-ல் ஹிமாலயத்தில், சார்தாம் என்னும் இடத்திற்கு (புனித தலங்கள்) புனித யாத்திரை சென்ற போது, அமெரிக்காவில் இருந்து வந்த ஒரு பக்தை மகாவதார பாபாஜி -ன் தரிசனத்தை அளிக்குமாறு கேட்டுக் கொண்டிருந்தார். பாபாஜி, பரமஹம்ஸ யோகானந்தா வின் பரமகுரு ஆவார். ஹிமாலயத்தின் அப்பகுதிகளில் அவர் அழிவில்லாமல் நிரந்தரமாக வாழ்பவர். நான் தியானத்தில் ஆழ்ந்து இருந்த பொழுது அவர் என்னை கடந்துசென்ற நேரத்தில் பரமஹம்ச நித்யானந்தா என்று என் பெயரைச் சொல்லி என்னை ஆசீர்வதித்தார். ஆகவே அவர் உண்மையில் என் வம்சத்தின் பரமகுரு ஆவார்.

அம்மா, நான் செய்வதற்கு எதுவும் இல்லை. ஆனால் ஆழ்ந்த நம்பிக்கை தங்கள் உடல் உணர்வை இழந்து விடும் நிலைக்கு வருகின்றனர். அவர்கள் பயந்து அந்த அனுபவத்துடன் போக மறுத்து விடுகின்றனர்.

தியான வகுப்பு முடிந்த பின்னர் என்ன நடந்தது என்று என்னிடம் கூறுகின்றனர். ஆனால் அப்பொழுது எல்லாம் முடிந்து விடுகிறது. அவர்கள் அந்த வாய்ப்பை இழந்து விடுகிறார்கள்.

மந்திரங்களை தீவிரமாக ஜபிப்பவர்களும் கூட இதே போல தான். இறைச க்தி அவர்களுக்கு அனுபவத்தை வழங்க தொடங்கும் போது, பயந்து நடுங்கி நிறுத்திவிடுகிறார்கள்.

நீங்கள் இறைத்தன்மையின் மீதோ, ஒரு மந்த்ரம் அல்லது கடவுளின் மீதோ தியானிக்கும் பொழுது தரிசனமோ, காட்சியோ கிடைக்கும் வேளையில் தப்பிக்க முயற்சிக்காதீர்கள்.

(தயவுசெய்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள், தெய்வத்தன்மை உங்களை ஒருபோதும்தொந்தரவு செய்யாது. உங்கள் பயமே உங்களை தொந்தரவு செய்கிறது).

உங்களுக்கு அனுபவம் நிகழும்போது தைரியமாக அதனுடன் செல்லுங்கள். கடவுளுடன் எதுவுமே அதிகப்படியானது இல்லை. (சர்ட்-டன்யுஞ் ணன் ர்ர்ட் மன்ஸ்ரீட்) இராமகிருஷ்ணர் விவேகானந்தரை கேட்கிறார், அமிர்த சாகரத்தை, அமிர்தத்தின் கடலை பார்க்க நேரிட்டால், அதிலிருந்து எப்படி குடிப்பாய்? விவேகானந்தர் கூறுகிறார், தான் ஒரு ஈ (ச்ப்ஹ்) ஆக மாறி, கடலின் ஓரத்தில் அமர்ந்து மெதுவாக குடிக்க ஆரம்பிப்பேன் என்று இராமகிருஷ்ணன் கூறுகிறார்.

முட்டாள், அதன் உள்ளே குதித்து குடி! விவேகானந்தர் தான் இறந்துவிடுவோம் என்று அச்சமடைகிறார். இராமகிருஷ்ணர் மிக அழகாக கூறுகிறார்,

அது அமிர்தத்தின் கடல், நீ எப்படி இறப்பாய்?

அமிர்தம் என்றால் இறவா தன்மையை அளிக்கும். அதை பருகுவதால் நீ இறக்க முடியாது. அழிவில்லா, நிலையான கடலில் குதிப்பதால் நீ எப்படி இறக்க முடியும்?

|

இருபத்தைந்து வருடம் | "சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?"' என விசாரித்ததற்கு, "சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

அமிர்தமாகமாறிவிடுகிறது. படைக்கப்படும்போது உச்சரிக்கப்படும் மந்திரங்கள்பிரசாதத்தை சுத்தம் செய்து சக்தியூட்டுகிறது)

தண்ணீரின்மீது செய்யப்பட்டஒருமுக்கியமான ஆராய்ச்சியைப் பற்றி நான் உங்களுக்கு சொல்ல வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன். நான் இதனை உங்களுக்கு முன்பே சொல்லி இருந்தாலும் அதை மறுமுறையும் சொல்லும் அளவிற்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது.

ரட்ஹற் ர்ட்ங் ஆப்ங்ங்ல் க்ர் ஜ்ங் ந்ய்ர்ஜ்? என்ற ஆங்கில படத்தில், அண்மையில் வெளியிடப்பட்டு இருக்கும் பட்ங் ஏன்க்Fatal error: ்ங் மங்கள்ஹ்ங்ங்ள் ன்ய் ஜ்ஹற்ங்ழ் (த ஹிடன் மெஸேஜஸ் இன் வாட்டர்) என்ற புத்தகத்தைப் பற்றி விவாதிப்பார்கள்.

டாக்டர். மசாரு எமோட்டோ என்ற ஜப்பானிய மருத்துவர், அன்பு, ஆனந்தம், மகிழ்ச்சி குறித்து ஒட்டப்பட்ட சில கோப்பைகளில், தண்ணீர் எடுத்து அதன்முன் உட்கார்ந்து நேர்மறையான வார்த்தைகளை சொல்லி ஆராய்ச்சி செய்தார்.

அதேபோல, வேறு சில கோப்பைகளில் தண்ணீர் எடுத்து போர், வன்முறை, கோபம் என்னும் எதிர்மறையான வார்த்தைகளை ஒட்டி, அந்த எதிர்மறையான வார்த்தைகளையும் பேசினார்.

பின்னர் அந்த கோப்பைகளில் உள்ள தண்ணீரை உறையச் செய்து, நுண்பெருக்கி மூலம் பார்த்து அந்த பனிக்கட்டிகளை படம் பிடித்தார். அதிர்ச்சிதரத் தக்க முடிவுகளை பெற்றார்.

எதிர்மறையான வார்த்தைகளை உள்வாங்கிய தண்ணீரிலிருந்து உருவாகிய பனிக்கட்டிகள், பார்ப்பதற்கு அசிங்கமாக தோற்றமளித்தன. மசாரு

எமோட்டோ - இந்த பரிசோதனையை நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட முறை செய்து பார்த்து, நமது எண்ணங்களை தண்ணீரை பாதிக்கின்றன என்று நிரூபித்தார்.

லட்சக்கணக்கான பக்தர்களின் மந்திர உச்சாடனத்தினால் முழுநதியும் ச க்தியூட்டப்படுகிறது என்ற சத்தியத்தின் அடிப்படையில்தான் புராதன காலத்திலிருந்து புனித நதியான கங்கையில் நின்று மந்திரங்களை ஜெபிக்குமாறு, குருமார்கள் மக்க ளுக்குக் கற்றுக் கொடுத்தனர்.

இந்தியாவில் கிழக்கிந்திய கம்பெனி ஆட்சிபுரிந்த காலத்தில், இந்தியாவிற்கு வரும் ஆங்கிலேயர்கள் குடிநீர் உபயோகத்திற்காக கப்பலில் கொண்டு வரும் தண்ணீர், பொதுவாக ஒரே மாதத்திற்குள்ளாகவே கெட்டுப்போய்விடும். ஆனால் அவர்கள் திரும்பிச் செல்லும்போது, கல்கத்தாவில் இருந்து எடுத்துச் செல்லும் தண்ணீர் (கங்கை நீர்), அவர்கள் இங்கிலாந்து சென்று சேர்ந்த பின்னரும் கெட்டுப் போகாமல் இருந்தது!.

இதனைப் பற்றி ஆராய்ந்த பொழுது கங்கை நீருக்கு தன்னைத் தானே சுத்தப்படுத்திக் கொள்ளும் திறன் இருப்பதாக நிரூபிக்கப்பட்டது.

கோயில் என்றால் சிதம்பரம் கோயில் ஆகும். கோவில் என்பது பிற கோவில்களைக் குறிக்கும். அதுபோலவே, கோயில் (கோவில்)களில் கடவுள் விக்கிரகங்களின் முன்பு நிவேதிக்கப்படும் உணவு, இடைவிடாது ஓதப்படும் மந்திரங்கள் மூலமாக வெளிப்படும் பவித்திரமான ஆன்மீக சக்தியை கடவுளுக்கு முன்பு உள்ள நிவேதனம் செய்யப்பட உள்ள உணவு, சக்தியூட்டம் பெற்று விடுகிறது.

அவை நேர்மறையான தெய்வீகத்தன்மையின் சக்தியை வெளிப்படுத்த ஆரம்பிக்கின்றது. பிரசாதம் உண்பதால் ஒருவர் நோய்வாய்ப்படவே முடியாது.

தெய்வீக சக்தியின் பலன் எப்பொழுதும் நேர்மறையாகவே இருக்கின்றது. ஒருபோதும் எதிர்மறையாக அல்ல. அமிர்தசாகரம் எனும் அமிர்தகடலில் குதித்து விட்டீர்கள் எனில் ஒரு போதும் நீங்கள் இறக்க முடியாது.

அதுவரையில், சரணாகதி அடைந்துவிட்டோம் என்ற மாயையில் நீங்கள் இயங்கிக் கொண்டு இருப்பீர்கள். இது மேலும் ஒரு கற்பனையே.

ஒரு முறை இமயமலை செல்லும்போது, (கோமுக்- 13,000 அடி உயரத்தில் இருக்கும் கங்கையின் பிறப்பிடம்) கோமுக்கிற்கு மலையேற (பழ்ங்நந்ங்க்) வேண்டாம் என்று கங்கோத்ரி என்ற இடத்திலேயே தங்கிவிட்டோம். கோமுக் என்றால் கோ+முகம் , பசுவின் முகவடிவில் என்பதாகும்.

பனிசரிவு நிகழக்கூடும் என்பதால் இதற்குமேல் நான் செல்ல விரும்பவில்லை என்று என் குழுவினரிடம் கூறினேன். துணிந்து செல்ல வேண்டும் என்று விரும்பியவர்கள் மேற்கொண்டு செல்லலாம் என்றும் கூறினேன்.

அவர்கள் செல்லக்கூடாது, அது பாதுகாப்பு அல்ல என்று என் உடல்மொழி தெளிவாக தெரிவித்தது. ஆனால் அவர்களுக்கான சுதந்திரம் அளித்து அவர்கள் முடிவெடுக்கவும் நான் அதை அனுமதிக்கவும் வேண்டி இருந்தது.

தங்கள் குழு தலைவர்களிடம் கூட தெரிவிக்காமல் பன்னிரண்டு பேர் கொண்ட ஒரு குழு கோமுக் நோக்கி அடுத்த நாள் காலை பிரயாணப்பட்டது.

வழிநெடுகிலும் நிலச்சரிவும், பனிச்சரிவும் ஆக இருந்ததால் இது குழப்பத்தை மட்டும் அல்லாது கவலையையும் உண்டாக்கியது.

அன்று மாலை, இவ்வளவு எச்சரிக்கைகளை மீறியும் ஏன் சென்றீர்கள் என்று ஒரு குழுத் தலைவர் கேட்டபோது அவர்களில் ஒருவர், நான் ஸ்வாமியிடம் சரணாகதி அடைந்து விட்டதால், அவர் பார்த்துக் கொள்வார் என்று கூறினார்.

இது சரணாகதி அல்ல. இது அஹங்காரம். எதிர்மறையான அஹங்காரம்! உங்கள் முட்டாள் தனமான நடவடிக்கைகளுக்கு நீங்கள் குருவை பொறுப்பாக்குகிறீர்கள்.

உண்மையிலேயே சரணாகதம் நிகழ்ந்திருந்தால், நான் போக வேண்டாம் என்று எச்சரித்ததை அவர்கள் கேட்டிருப்பார்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம்

பிரபஞ்ச மஹாசக்தி அறிவாற்றல் மிக்கது. அது எங்கே, எப்பொழுது பாயவேண்டுமோ பாய்ந்து, என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதை செய்துவிடுகிறது.

அர்ஜனனும் அதே மனநிலையில் தான் இருக்கிறான். எது நடக்க வேண்டுமோ அது உன்னால் முடிவு செய்யப்படட்டும், என்று கிருஷ்ணரிடம் கூறுகிறான்.

அர்ஜனன் கூற விரும்புவதெல்லாம் இதுவே; நீ கூறியது அனைத்தையும் நான் கேட்டேன். என் கேள்விகள் அனைத்தும் மறைந்துவிட்டன. என் மாயைகள் மறைந்து விட்டன. உனது பிரமாண்டம் (மகிமை, ஞ்ழ்ங்ஹற்ய்ங்ள்ள்) எனக்குப் புரிகிறது. உனது உண்மையான வடிவத்தை நான் தரிசிக்கலாமா?

உன்னிடம் இதை எல்லாம் கேட்பதற்கு எனக்கு எந்த உரிமையும் இல்லை. நான் எத்தகைய பக்தி, யோகம், தவம் செய்திருந்தாலும், அதன் பயனாகக்கூட இதைப் பெறும் சக்தி எனக்கு இல்லை. உன்னைப் பற்றி அறிவுப்பூர்வமாக புரிந்து கொள்ளும் தன்மையை நான் பெற்று இருந்தாலும், அதன் காரணமாகக் கூட, உனது விஸ்வரூப தரிசனத்தை கோரும் உரிமையோ, தகுதியோ எனக்கு இல்லை என்பதை அறிவேன்.

கேள்வி : சுவாமிஜி, நான் குழப்பமடைந்து உள்ளேன். சரணாகதி என்றாலே முடிவெடுப்பதை குருவிடம் விட்டுவிடுவது. ஆனால், யாராவது முடிவெடுப்பதை உங்களிடம் விட்டுவிட்டால் அவர்கள் அதை அஹங்காரத்தினால் செய்வதாக தாங்கள் கூறுவதை கேட்டேன். எனக்குப் புரியவில்லை.

தயவுசெய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். அர்ஜனன் கிருஷ்ணனிடம் விஸ்வரூபதரிச னத்தைக் கேட்டபோது சரண் அடைந்தது போல், நீங்கள் என்னிடம் சரணடைந்திருந்தால் பின்னர் உங்கள் கண்களையே இழந்தாலும் நீங்கள் புலம்பவோ, முறையீடு செய்யவோ மாட்டீர்கள். அதுதான் வேறுபாடு.

எல்லா பக்தர்களும் சரணடைந்துவிட்டதாக உரிமை கொண்டாடுகிறார்கள். நான் அவர்களை ஆசிரமத்தில் வந்து தங்குமாறு கூறினால், ஒரு நூறு சமாதானங்களை கண்டுபிடிப்பார்கள்.

அவர்கள் என்னுடன் வந்து வாழ்வதால் என் வாழ்க்கை எந்தவிதத்திலும் மேம்பாடு அடைவதில்லை. மாறாக அவர்களது சொந்த நலனுக்காகவே நான் அவர்களை ஆசிரமத்தில் வந்து தங்குமாறு கூறுகிறேன்.

சரணாகதி பற்றிய எல்லா பேச்சுக்களும் கற்பனையான தத்துவ கோட்பாடுகளே. உடல்ரீதியான/பொருளாதார ரீதியிலான லாபம் தகர்க்கப்பட்ட அடுத்த விநாடியே அல்லது தகர்க்கப்பட்டதாக நினைக்கும் அடுத்த விநாடியே எல்லா சரணாகதியும் ஆவியாகி மாயமாக மறைந்து போகின்றது.

என் ஒவ்வொரு சீடனும் எங்கிருக்கிறான் என்பதும் அவர்களால் எவ்வளவு தூரம் செல்ல முடியும் என்பதும் அவர்களின் சக்தியை அவர்கள் உணர எவ்வளவு தூரம் அவர்கள் தள்ளப்பட வேண்டும், கடக்க வேண்டும் (இஹய் க்ஷங் ல்ள்ள்ட்ங்க்) என்பதும் எனக்குத் தெரியும்.

ஏனெனில் அவர்கள் தயாராக இல்லாததால், இரக்கத்தின் காரணமாகவே நான் மறுக்கிறேன்.

ஆனால் சிலர் வலியுறுத்திக் கொண்டே இருப்பார்கள். அவர்களிடம் அந்த குணங்கள் இருப்பதாக வலியுறுத்துவார்கள். (பட்ங்ஹ் ண்ய்ஸ்சிள்ட்றீ ர்ட்ங்ஹ்ஸ்ங் ஜ்ட்ஹற் ண்ற் ற்ஹற்த்ங்ள்)

முடிவாக, உங்கள் விதியை நீங்கள்தான் தீர்மானிக்க வேண்டும். எனவே நான் மனமிரங்கி உதவுகிறேன்.

உங்களில் சிலர் அந்த சிறு விரலை பிடித்துக் கொண்டு நீந்தி கரையேறி விடுகிறீர்கள். உங்களுக்கு அந்த துணிச்சலும் அதை நிறைவேற்றிக் காட்டும் தீர்மானமும் இருக்கிறது.

விரும்புகிறாயோ அனைத்தும் இந்த உடலில் பூர்ணமாக இருப்பதைப் பார்.

11.8. உன் ஸ்தூல உடலில் உள்ள கண்களினால் என்னுள் இவை அனைத்தையும் நீ பார்க்க முடியாது. உனக்கு தெய்வீக கண்களை நான் அளிக்கிறேன். என் தெய்வீக சக்தியைப் பார்!

இந்த முழு அத்தியாயத்தில் விஸ்வரூப தரிச னத்தை விளக்கப் போவதை, மிகச் சுருக்கமாக இந்த வரிகளில் ஸ்ரீகிருஷ்ண பகவான் விளக்கி விடுகிறார்.

இது முழுவதுமே ஒரே பாடலாக படித்து புரிந்துக் கொள்ளப்பட வேண்டும்.

கிருஷ்ணன் கூறுகிறார், ஹே பார்த்தனே, எனது நூற்றுக்கணக்கான ஆயிரக்கணக்கான தெய்வீக வடிவங்களைப் பார். இவை அனைத்தும் வேறுபட்ட வடிவங்களிலும், மாறுபட்ட வண்ணங்களிலும், உருவங்களிலும் இருக்கும் வித்தியாசமான தெய்வீக வடிவங்களே.

ஹே பரதனே, சூரியன், வசு, ருத்ரன், அஸ்வினி குமாரர்கள், மாருதி மற்றும் யாருமே பார்த்தே இராத அற்புதமான படைப்புகளாக தெய்வத்தன்மை வெளிப்பட்டுக்கொண்டிருப்பதைப் பார்.

விஸ்வரூபதரிசனத்தை அளிக்கும் முன்பு கிருஷ்ணன் மிகவும் முக்கியமான, அழகான ஒரு வாக்குமூலத்தை அளிக்கிறார். ஓ அர்ஜுனா! இந்த வடிவத்தை உன் சாதாரண கண்களால் காண முடியாது. எனது இந்த வடிவை பார்ப்பதற்கு, திவ்ய நேத்ரம் என்றழைக்கப்படும் மூன்றாவது கண் உனக்குத் தேவை.

என்னைப் பார்ப்பதற்கும் அனுபவித்து உணர்வதற்கும், தெய்வீக கண்களை நான் அளிக்கிறே றன்.

இந்த வரிகளில் இருந்து விஸ்வரூப தரிச னத்தை பிரபஞ்ச வடிவத்தின் காட்சி -யை ஸ்ரீகிருஷ்ண

உங்களுக்குத் தெரியுமா? கூகுள் எர்த் என்ற ஒரு அற்புதமான மென்பொருள் (ஸிர்ச்ட்ஜ்ஹழ்ங்) உள்ளது. இதன் உதவியால் இந்தியாவின் எந்த மூலையிலும் உள்ள கிராமத்தில் உங்கள் வீடு இரு;நதாலும் உங்களால் அதைப் பார்க்க முடியும்.

நீங்கள் பிடதி ஆஸ்ரமத்தைக் கூட பார்க்க முடியும். உங்களால் அனைத்தையும் பார்க்க முடியும்.

ஆனால் பிரபஞ்சத்தின் மற்ற பகுதிகளில் என்ன நடக்கிறது என்பதை மனிதன் பார்ப்பதற்கு எந்த ஒரு மென்பொருளோ, தொலைநோக்கியோ, கருவியோ இது நாள்வரை கண்டுபிடிக்கப்பட வில்லை.

தெய்வீக வடிவை காண முடியுமா?

தெய்வீக வடிவை காண அடிப்படை தகு திதான் என்ன?

தெய்வீக வடிவத்தை பார்க்கும்போது உண்மையில்

என்ன நிகழ்கிறது?

நான் உங்களுக்கு தெள்ளத் தெளிவாகவே கூறுகிறேன்.

தெய்வீக வடிவை காண்பது சாத்தியமே. இந்த

பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வை அனுபவித்த நிறைய ஞானமடைந்த

குருமார்கள் இருக்கிறார்கள்.

என் வாழ்க்கையில் நடந்த ஒரு சம்பவத்தைக் கூறுகிறேன்.

ஒன்பது வருட கால நீண்ட தவத்திற்குப் பிறகு, நான் ஒரு கட்டத்தில் முற்றிலுமாக ஏமாற்றமடைந்து இருந்தேன். ஆன்மீக புத்தகங்களைப் படிப்பதிலும், இதுகாறும் பல்குவேறு ஞானிகளால் வழங்கப்பட்ட ஞானக்கருத்துக்களை உள்வாங்கி செயல்படுத்தி வாழ்ந்தும், எனக்குள் ஞான அனுபூதி ஏற்படாததினால், என் முழு வாழ்க்கையையுமே வீணாகி வியார்த்தமாகிவிட்டதோ என்று கூட ஏங்க ஆரம்பித்தேன்.

ஞானமடைதல் என்ற ஒன்று உண்மையிலேயே இருக்கிறதா அல்லது என் முழு வாழ்க்கையையுமே வியார்த்தமாகிவிட்டதா? என்று கூட எண்ணினேன்.

கடும் தவம் இயற்றுவதிலும், ஆன்மீக சாதனைகளை செய்வதிலுமே என் முழு வாழ்க்கையையும், இளமையையும் கழித்து வீணடித்து விட்டேனோ என்றுகூட பயந்தேன். இத்தனை தியாகத்திற்கும் இது தகுதியானது தானா? என்றும் எண்ணினேன்.

ஒரு காலக்கட்டத்தில், நான் சட்டென்று தீவிரமான மனச்சோர்வுக்கு உள்ளானேன். உண்மையில் அது மனச்சோர்வு அல்ல என்பதை நான் பிற்காலத்தில் உணர முடிந்தது.

அது ஒரு நம்பிக்கை இழந்திருந்த தருணம். ஒரு ஆழமான சுய தேடுதலும், ஞானம் அடைந்தே ஆகவேண்டும் அல்லது சாகவேண்டும் என்ற தீவிரமும் இருந்த சூழ்நிலை.

சத்தியத்தை உணரும் முன்பாக ஒருவர் இந்த நிலையை அடைந்தே தீர வேண்டும் என்று இப்பொழுது நான் அறிவேன்.

ஆன்மீக சாதனைகள் என்று எவையெல்லாம் செய்யப்பட வேண்டுமோ, அவை அனைத்தும், ஒரு துளி மீதம் இல்லாமல் செய்யப்பட்டுவிட்டது.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

ஞானமடைதல் என்னும் அனுபவமும், பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வின் அனுபவமும் என்னுள் இயல்பாக நடந்தது. அதன்பிறகு அது ஒருபோதும் என்னைவிட்டு போகவில்லை.

இந்த அனுபவத்தை உணர முடியுமா? என்ற கேள்விக்கு மனிதகுலத்தின் பேரிலான ஆழமான அன்புத் தன்மையில், முடிவான நிச்சயமான பதிலாக, ஆம். கண்டிப்பாக அனுபவப்பட முடியும் என்பதே.

உங்களைப் போன்றே இருந்த நான், எளிமையான இந்த சத்தியத்தை மிகவும் பணிவுடன் கூறுகிறேன்.

ஆம், உண்மையாக சத்தியமாக உணர முடியும்.

இதுதான் ஸ்திரமான சத்தியம் ; இது அனுபவிக்கப்பட முடியும் என்னும் சத்தியம். தயவுசெய்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். உங்களை இந்த சத்தியத்தை நம்ப வைப்பதில் எனக்கு எந்த லாபமும் இல்லை.

ஒரு நண்பனுக்கு குறிப்பிட்ட ஒரு இடத்தில் போக்குவரத்து சூழலை எடுத்துக் கூறி மாறுபட்ட ஒரு வழித்தடத்திற்கு வழிநடத்துவது போன்றே, எல்லையற்ற அன்புடனும், பணிவுடனும் நான் மக்களுக்காக சேவை செய்து கொண்டு இருக்கி றேன்.

இந்த பிரபஞ்ச வடிவின் அனுபவத்தை, ச த்தியத்தை நம் வாழ்வில் நிச்சயமாக, கண்டிப்பாக உணர முடியும்.

இது எனக்கானது மட்டும் என்று ஒருபோதும் நினைக்காதீர்கள். இந்த அனுபவம் அனைவருக்கும் சாத்தியமே! .

எப்படி ஆனாலும், இந்த அழகான, ஆழமான அனுபவத்தை நிச்சயமாக பெற முடியும் என்ற இந்த கூற்று, எந்த ஒரு நம்பிக்கையையும் உங்களுக்குள் உறுதியாக ஏற்படுத்தாவிட்டால், இவ்வளவையும் கேட்பது என்பது கால விரயம் செய்வதாகும்.

இதை இன்னுமொரு கதையாகத்தான் கேட்பீர்களே ஆனால், உங்கள் நேரத்தை இங்கு வீணடிக்காதீர்கள் என்று கூற விரும்புகிறேன்.

முதலில், நீங்கள் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியது என்னவென்றால், இது சாத்தியமே என்பதுதான் அப்பொழுதுதான் கிருஷ்ணன் கூறியது நம் இருப்புத் தன்மையில் வேலை செய்யும்.

நீங்கள் இந்த அனுபவத்தை அடைந்த பிறகு வெளியில் செல்வீர்கள் என்றால் நா;ன மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைவேன். குறைந்தபட்சம் அந்த அனுபவத்தின் க்ஷண நேர தரிசனத்துடனாவது செல்லுங்கள்.

கிருஷ்ணரின் இந்த வார்த்தைகள் உங்களுள் ஆழமாகச் செல்ல வேண்டும் என்றால், இந்த பிரபஞ்ச அனுபவம் உங்களுக்குள் நிகழ்வது சாத்தியமே என்று முதலில் நம்புங்கள். இவை வெறும் வார்த்தைகள் அல்ல.

என் அனுபவத்திலிருந்து நேரடியாக சொல்கிறேன், இது சாத்தியமே.

இந்த நுட்பங்கள் வியக்கத்தக்க பலன்களை உங்களுக்குள் உருவாக்கும். நீங்கள் செய்ய வேண்டியது எல்லாம் உங்கள் குருவின் மீது பரிபூரண நம்பிக்கை வைப்பது மட்டுமே. அவர் கூறுவது கட்டாயமாக நடக்கும் என்ற நம்பிக்கை கொள்வதே. நான் உறுதி அளிக்கிறேன். அது நடக்கும்.

அடுத்து, என்ன தகுதி தேவை?

அடிப்படையில் அர்ஜுனனுக்கு இந்த அனுபவத்தை வழங்கியதன் மூலம், கிருஷ்ணர் இதற்கு எந்த தகுதியும் தேவை இல்லை என்று நிரூபிக்கிறார். ஏனெனில் அர்ஜுனனுக்கு எந்த தகுதியுமே இருக்கவில்லை.

அர்ஜுனன் கிருஷ்ணனுடைய போதனைகளை முழுவதும் புரிந்து கொள்ளவும் இல்லை, எந்த பொறுப்பையும் எடுத்துக் கொள்ளவும் இல்லை. கிருஷ்ணரின் அருகிலேயே இருக்கும் பாக்கியசாலியாக மட்டுமே இருந்தான். அவ்வளவுதான்.

அதேபோல், நீங்களும் எங்கோ ஒரு போக்குவரத்து நெரிசலில் இல்லாமல், இங்கு பிரச்சனை என்னவென்றால், நீங்கள் தகுதி பெற்றிருந்தும் உங்கள் தகுதியின்பேரில் உங்களுக்கே நம்பிக்கை இருப்பதில்லை.

இது ஏனென்றால், சமூகமும், மதபோதகர்களும் தொடர்ந்து நிறைய விஷயங்களுக்காக உங்களை தூற்றியும், குறை கூறிக் கொண்டும் இருந்து வந்துள்ளனர். அது உங்களுக்குள் ஒருவிதமான குற்ற உணர்ச்சியை உருவாக்கி விட்டது.

இதன்காரணமாக, உங்களுக்கே உங்கள் மேல் நம்பிக்கையும், தன்னம்பிக்கையும் இல்லாமல் போய்விட்டது.

இத்தனை நாட்கள் இதனை நீங்கள் கேட்ட பிறகும், நீங்கள் இங்கு துணிவுடன் இருப்பதே, உங்கள் ஆழ்மனம் இந்த கருத்துக்களை ஏற்றுக் கொண்டுவிட்டது என்பதற்கான சாட்சி ஆகும்.

உங்கள் விழிப்புநிலை மனம் (இர்யர்ள்புரீண்ர்ள்ள் ம்ண்ய்க்) நாம் ஏன் இங்கு இருக்கிறோம்? என்ற கேள்வி கொண்ட மனம் வாதம் செய்து கொண்டிருக்கும். ஆனாலும், நீங்கள் இங்கு இருப்பதே, உங்கள் ஆழ்மனம் இந்த கருத்துக்களை எல்லாம் ஏற்று, அனுபவிக்க ஆரம்பித்து விட்டது என்பதனையே காட்டுகிறது.

கிருஷ்ணருடைய போதனைகளுடன் ஒன்றி இருப்பதே உங்கள் அதிர்ஷ்டமதான். இந்த வரிகளை புரிந்துகொண்ட பிறகு, அர்ஜனனுக்கு கிருஷ்ணர் அறிந்த பிரபஞ்ச தரிசனத்தின் ஒரு துளியை நீங்களும் அனுபவிப்பதற்காக, அந்த ஒரு தியானத்திற்குள் நுழைவோம்.

கிருஷ்ணர் அளித்த தரிசனத்தை பெறுவதற்கு அர்ஜனனுக்கு எந்தவித தகுதியும் இருக்கவில்லை. அர்ஜனனுக்கே அவர் வழங்கிய பொழுது, நமக்கு ஏன் வழங்கமாட்டார்?

முதலில், அனுபவத்தை பெற முடியும் என்ற சாத்தியத்தை ஒப்புக் கொள்வோம். இந்த அனுபவம் சாத்தியமே என்று நாமும் புரிந்து கொள்வோம். அதற்கான அடுத்த தகுதி : ஒரு ஞான சத்குருவின் சாந்நியத்தில், இருத்தலோடு ஒன்றி இருப்பதனாலேயே

| 'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என விசாரித்ததற்கு, 'சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

ஏற்பட்ட அனுபவத்தை நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்.

அந்த வயதில் நான் ஒரு குறிப்பிட்ட வகையான தியானம் செய்வது வழக்கம். என் குருநாதரால் கற்றுக் கொடுக்கப்பட்ட அந்த தியான நுட்பத்துடன் விளையாடுவது வழக்கமாக இருந்தது என்று சொல்லலாம்.

எனக்கு பத்து வயதாக இருக்கும்பொழுது, ரமண மஹரிஷியின் சீடரான, அண்ணாமலை சுவாமிகள் எனக்கு குருவாக இருந்து, எண்ணங்கள் உருவாகும் மூலத்தை உற்று நோக்கும் தியானநுட்பத்தை கற்றுத் தந்தார்.

என் பெற்றோர்களுடன் அவரைப் பார்க்கச் சென்றிருந்தபோது, ஆன்மீக தேடல் உள்ள ஒரு குழுவினருக்கு சொற்பொழிவு ஆற்றிக் கொண்டிருந்தார். நாம் இந்த உடல் அல்ல, நாம் என்பது ஆத்மன், ஆன்மா, எந்த வலியும் துன்பமும் நம்மை தொட முடியாது என்று கூறிக் கொண்டு இருந்தார்.

இது எப்படி சாத்தியம்? என் தாயார் என்னை அடித்தால் வலிக்கிறதே என்று நான் யோசித்தேன். (இந்தியாவில் குழந்தைகள் குறும்பு செய்தால் பெற்றோர்கள் அவர்களை நையப்புடைப்பது வழக்கம். 911! -க்கு அழைக்க முடியாது)

இதை பரிசோதித்துப் பார்ப்பதற்காக, வீட்டிற்குச் சென்று என் தொடையை ஆழமாக கத்தியால் கீறிக்கொண்டேன். இரத்தம் கொட்டத் தொடங்கியது.

இயற்கையாகவே, எனக்கு வலித்தது. அது மட்டுமல்லாது மருத்துவமனைக்கு என்னை அழைத்துச் சென்று காயத்திற்கு தையல் போட வேண்டிய சூழ்நிலை ; மேலும் என் தாயாரிடமிருந்து திட்டு வாங்க வேண்டிய நிலையும் கூட!

எனக்கு வலியும் துயரமும் இருந்தது. வலியும், துயரமும் இருக்காது என்று ஏன் சுவாமிகள் கூறினார் என்று நான் யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன்.

பிறர் மேல் பரிசோதனை செய்வது மிகவும் எளிது. அர்ஜனன் புத்திசாலி. எல்லாவற்றையும் புரிந்து கொண் பிறகு மற்றவர்களை கொல்ல ஆரம்பித்தான் ; தன்மேல் அவன் ஒருபோதும் பரிசோதித்ததில்லை.

சிறிது நேரம் கழித்து, சட்டென ஏதோ திறந்து கொண்டதைப் போன்று என் உள்ளே ஏதோ நிகழ்ந்தது. என் உள்ளே ஆழமாக இழுக்கப்பட்டது போன்ற உணர்வு.

அடுத்த விநாடி என்னுள் ஒரு கதவு திறந்து கொண்டதைப் போன்று என்னால் 360 டிகிரியிலும் மேலும் கீழும், வலமும் இடமும் ஆகப் பார்க்க முடிந்தது. என்னால் எனக்கு முன் இருந்த மலையையும், பின் இருந்த கோவிலையும் இடதுபுறமும், வலதுபுறமும் இருந்த நகரத்தையும் என நான்கு திசைகளையும் என்னால் மிகத் தெளிவாகப் பார்க்க முடிந்தது.

என்னால் மேலும், கீழும் கூட ஒரே நேரத்தில் பார்க்க முடிந்தது. நான் அமர்ந்திருந்த பாறையையும் மேலே இருந்த வானத்தையும், என் பின் இருந்த கோவிலையும் காண முடிந்தது.

சாதாரண மக்களுக்கு நான் சொல்வது, புரிந்து கொள்ள சிரமமாக இருக்கும் என்று அறிவேன். என்னால் கூற முடிந்தது எல்லாம் இது என்னுள் நிகழ்ந்தது என்று கம்பீரமாக சத்தியம் செய்வது தான்.

வேறு எந்த அறிவுரீதியான விளக்கமும் சாத்தியமில்லை. என்னால் சுற்றி இருக்கும் அனைத்தையும் பார்க்க முடிந்தது மட்டுமில்லாமல், என்னைச் சுற்றி இருக்கும் எல்லாவற்றையும் நானாகவே உணர்ந்தேன்.

செடிகளோ, பாறையோ, மலையோ, நகரமோ எதையெல்லாம் என்னால் பார்க்க முடிந்ததோ அவை எல்லாவற்றையும் நானாக உணர்ந்தேன்.

இந்த ஆழமான, ஆனந்தமான தன்னை மறந்த அனுபவம் மூன்று முதல் நான்கு மணிநேரம் நீடித்தது. ஆனந்த ஜரம் அடித்தது போல் உணர்ந்தேன். இந்த நிலை மூன்று நாட்களுக்கு நீடித்தது.

இது நடந்த பிறகு நான் சரியில்லையோ என்ற பயம் என்னை பிடித்துக் கொண்டது. எனக்குள் ஆவி புகுந்துவிட்டதோ என்று நினைத்து அந்தப் பாறைக்கு மறுபடி செல்வதில்லை என்று தீர்மானித்தேன்.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?"' என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

பலபேர் கேட்பதுண்டு. அவர்களுக்கு என் பதில் அருணாச்சலா என்பதாகும்.

திருவண்ணாமலையின் புனித மலையான அருணாசலம், ஒரு வாழும் ஞானி. அதுவே நான் பிறந்த இடமும் கூட. ஒரு குறை பிரசவ குழந்தை உயிர்வாழ இன்குபேட்டர் தேவைப்படுகிறது.

அதேபோல் தான் ஞானமடையப் போகும் ஒருவருக்கான ஞானகர்ப்பம் அருணாசல மலை. ஒருவர் அதன் அருகில் இருந்தாலே அரணாசல மலையின் சக்தி வெளிப்பாடு அவரைப் பார்த்துக் கொள்ளும்.

எனது பிரபஞ்ச உணர்வு நிலையை, ஈசுவர வடிவை

நீ உணர உனக்கு ஞானக்கண் அளிக்கிறேன் என்று கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்.

திடீரென்று சஞ்சயன் பேச ஆரம்பிக்கிறார். பகவத்கீதையின் முதல் அத்தியாயத்திற்கு பிறகு இப்பொழுது வரை சஞ்சயன் பேசவே இல்லை. ஆனால் இங்கு அவர் தான் பேசுகிறார். இது ஒரு ச ங்கேதக் குறியீடே..

அளவுகடந்த ஆனந்தத்ததின் காரணமாக அர்ஜுனன் பேசமுடியாமல் இருக்கிறார். கிருஷ்ணரின் குரலோ நம்மால் கேட்கமுடியாத, பிரபஞ்ச அலைவரிசையின் தன்மையில் இருக்கின்றது. ஆகவே சஞ்சயன் விளக்குகின்றார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பண்தான் எங்களுக்குத்

கேள்வி :சுவாமிஜி, கடவுள் என்றால் அன்பு. கடவுள் என்றால் ஆனந்தம்என்று சொல்லி இருக்கின்றீர்கள். எனவே நாங்கள் அன்பையும்,ஆனந்தத்தையும் அனுபவிக்கும்பொழுது, நாங்களும் கடவுள் ஆகின்றோமா?

ஆம். நீங்கள் உண்மையான அன்பையும், உண்மையான ஆனந்தத்தையும், உணரும் போது கடவுள் உணர்வு நிலையில் இருக்கின்றீர்கள். அதில் சந்தேகமே இல்லை.

எல்லா மகத்தான குருமார்களும் சொல்கின்றார்கள், அன்பின் வடிவே

கடவுள், கடவுள் அன்பின் உருவானவர் என்று. நாம் கடவுளை அறியவில்லை. கடவுள் நமக்கு முற்றிலும் புதியவர். கடவுளே என்ற வார்த்தையை நாம் கூறும்போது வெறுமையாகவும், காலியாகவும் நாம் உணர்கின்றோம். ஏனெனில் கடவுளைப் பற்றி எதுவுமே நாம் உணர்ந்திருக்கவில்லை. அந்த அனுபவம் நமக்கு இல்லை.

ஆனால் அன்பு என்ற வார்த்தை அர்த்தம் நிறைந்து இருக்கின்றது. அது கதகதப்பை அளிக்கின்றது. முழுமையாக அனுபவித்திராவிட்டாலும் கூட அன்பை நாம் உணர்ந்து இருக்கின்றோம்.

கடவுள் தன்மை நம்மை பொருத்த வரையில் ஒரு எண்ணமாகவே உள்ளது. அது அனுபவமாக நம்முள் மலர இல்லை.

நீங்கள் அன்பு செலுத்த, செலுத்த பிரபஞ்ச உணர்வு நிலைக்கு, ஞான நிலைக்கு அருகில் வருகின்றீர்கள். அதைப் பற்றிய புரிந்து கொள்ளுதல் உங்களுக்குள் நிகழ வாய்ப்பு அளிக்கின்றீர்கள்.

ஒரு ஹிந்துவாகவோ, கிறிஸ்தவனாகவோ இருப்பது என்பது எதையும் சாதிப்பதில்லை. அவர் வெறுமனே மறுக்கப்படாத கொள்கைகளை பின்பற்றுகிறார்.

ஆனால் ஒரு குருவிடம் அன்பு செலுத்தும்பொழுதோ, கடவுளிடம் அன்பு செலுத்தும் பொழுதோ உங்களுக்குள் கண்டிப்பாக ஏதோ ஒன்று திறக்கின்றது. உங்கள் இதயம் வளருகிறது. உன்னதமான அனுபவத்தில் உங்கள் இருதயம் மலரும் போது நீ ங்கள்தான் இயேசுவாகவும், நீங்கள்தான் கிருஷ்ணராகவும் மலருகின்றீர்கள்.

நான் இங்கு இருப்பது கிறிஸ்துவை உருவாக்கவே, கிறிஸ்தவர்களை ஒவ்வொரு இலையின் மீதும், கடற்கரையின் ஒவ்வொரு கூழாங்கல் மீதும் ; உங்கள் இருப்புத் தன்மையின் அடி ஆழத்தில் ஆனந்தத்தை உணரும்போது இதை நீங்கள் பார்க்க முடியும். பிறகு எல்லா இடங்களிலும் பார்ப்பீர்கள். பிறகு இந்த முழு பிரபஞ்சமுமே ஆனந்தம். ஆனந்தத்தாலே அன்றி வேறு எதனாலும் இல்லை என்று அறிவீர்கள்.

உங்களுக்குள் ஆனந்தம் என்னும் பாடல் மீண்டும் மீண்டும் ஒலிக்கட்டும். உங்களுக்குள் ஆனந்தம் நிலைத்திருக்கட்டும். நித்யானந்தமாக மலரட்டும்.

சஞ்சயன் கூறியது.

11.9.அரசனே, யோகத்திற்கு பேரிறைவனாகிய கிருஷ்ணர் இவ்வாறு சொன்னபிறகு அர்ஜனனுக்கு ததம் மேலான பிரபஞ்ச வடிவை காட்டியருளினார்.

11.11.அர்ஜனன், இந்த பிரபஞ்ச வடிவத்தை ;

திவ்யமான மாலைகளும், ஆடைகளும் அணிந்து, திவ்யமான வாசனை திரவியங்கள் பூசி, பெரும் வியப்பூட்டுவதாக, பிரகாசிப்பதாக, முடிவில்லாததாக, எங்கும் முகமுடையதாக ஜொலிக்க கண்டார்.

11.12.வானத்தின் ஆயிரம் சூரியர்களுடைய ஒளியானது ஒருமித்து உதித்திருக்குமானால் அது அம்மஹாத்மாவின் ஒளிக்கு ஒப்பானதாகும்.

11.13.தேவ தேவனுடைய தேகத்தில், அப்பொழுது பலவிதமான பிரிந்துள்ள உலகம் யாவும் ஒன்று கூடியிருப்பதைப் பாண்டவர் பார்த்தார்.

11.14.பின்பு தனஞ்செயன் வியப்படைந்து,

உரோமம் சிலிர்த்து, தெய்வத்தைத் தலையால் வணங்கிக் கைகூப்பி பேசினார்.

இந்த வரிகள், எல்லை இல்லாத, முடிவில்லாத, வியப்பூட்டும், எங்கும் நிறைந்திருக்கும் பரப்பிரம்மத்தின் இறைவனின் தன்மையைக் காட்டுகிறது.

இராமகிருஷ்ணர் இந்த அனுபவத்தை, பிரபஞ்ச வடிவை, உணர்ந்த போது செடியில் இருந்து ஒரு மலரைப் பறிக்கக் கூட அவரால் முடியவில்லை.

ஏனென்றால் எல்லாப் பூக்களும் கடவுளுக்கு சூட்டப்பட்ட மாலையாகவே அவருக்குத் தெரிந்தன.

இந்த அனுபவத்தைப் பெற்ற ஒவ்வொருவரும் மறுபடியும் புதிதாக பிறக்கின்றார்கள். ஒரு நிலையில் இந்த அனுபவம் எல்லையில்லா தன்மை வாய்ந்தது. உடல் விரிவடைந்து எல்லாவற்றையும் உட்கொள்ளுகிறது. இந்த முழு பிரபஞ்சமுமே உடலின் ஒரு பாகமாக மாறுகின்றது. முழுமைக்கும், தனிமனிதனுக்கும் வித்தியாசம் இருப்பதில்லை. முழுமையே பாகமாகவும், பாகமே முழுமையாகவும் உள்ளது.

மற்றொரு நிலையில் முழு பிரபஞ்சமும் உங்களுள் இயங்குகின்றது. உங்களைச் சுற்றி நீ ங்கள் பார்க்கும் அனைத்துமே நீங்களாகவே இருப்பீர்கள்.

குடிசைக்கு வெளியில் இருக்கும் புல், தூரத்தில் இருக்கும் நாய், பின்னால் இருக்கும் மரம், ஒவ்வொரு தனித்தனி பொருள், உயிர் உள்ள, உயிர் இல்லா பொருள் அனைத்தும் உங்களுக்குள் எதிரொலிக்கும், உங்களின் ஒரு பாகமாகவே மாறிவிடும்.

நான் என் குணமளிக்கும் சிகிச்சையாளர்களுக்கு மாமிசம் உண்ண வேண்டாம் என்று சொல்லும்பொழுது, மிருகங்களுக்கும் உடம்பு, மனது மற்றும் ஆன்மா இருக்கின்றது. எனவே அதனைக் கொல்வதும், சாப்பிடுவதும் பாவம் என்கிற அடிப்படையில் அல்ல.

ஏனென்றால் என் அனுபவத்தில், இறந்த மிருகங்களின் மாமிசத்தின் சக்தியானது, சிகிச்சை அளிக்கும் சக்திக்கு உதவுவதாக இல்லை. அவ்வளவே.

இது ஏதோ நன்னடத்தையுடன் சம்பந்தப்பட்டது அல்ல. இந்த கோணத் தில் பார்க்கும்பொழுது, மாமிசம் சாப்பிடும் மிருகங்கள் பாவிகளா? கண்டிப்பாக இல்லை.

நம்மைச் சுற்றி இருக்கும் எல்லாவற்றிலும் உயிர் இருக்கின்றது. ஒவ்வொரு பொருளிலும் உயிர் இருக்கின்றது. அது கல்லானாலும், பூமி ஆனாலும், மரம், பூச்சி, மிருகம் எதுவானாலும் கூட.

நாமும் அவர்களும் ஒரே சக்தியைத்தான் பகிர்ந்து கொள்கிறோம். ஒருவர் பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வையும், கூட்டு விழிப்புணர்வையும் அனுபவித்தார் என்றால், நாம் அனைவரும் ஒருவருடன் ஒருவர் இணைக்கப்பட்டு இருப்பதை உணர்கின்றார். நாம் அனைவரும் ஒன்றே.

அந்த மனநிலையில், பூக்களைப் பறிப்பது கூட மனதுக்கு உறுத்தும். ஒரு கொடிய மிருகம் கூட உங்கள் இருப்பில் அமைதியை உணரும். இந்த பிரபஞ்ச உணர்வில் எந்த வன்முறையும் இல்லை. எதையும் ஏற்றுக் கொள்ளும். அணை த்துக் கொள்ளும் தன்மை மட்டுமே உள்ளது.

தெய்வீக வாசனை திரவயங்களை உடலெங்கும் பூசியிருந்தது. எல்லாம் பெரும் வியப்பூட்டுவதாக இருந்தது ; பிரகாசி த்தது ; முடிவற்றதாக எல்லாமுமாக வியாப்பித்திருந்தது.

அர்ஜனன் கிருஷ்ணரை அநேக முகங்களுடனும், கண்களுடனும் காண்கிறார். அர்ஜனன் 3600-ல் மேலிருந்து கீழும், இடமிருந்து வலமும் ஆக எல்லா திசைகளிலும் பார்க்கிறார்.

அவர் இந்த முழு பிரபஞ்சத்தையும், போர்க்களத்தில் உள்ள அனைவரையும் கிருஷ்ணருக்குள் பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வாக காண்கிறார்.

அவர் முழு உலகையும் தன் இருப்பாகவே உணர்ந்தார்.

கிருஷ்ணரின் பிரபஞ்ச வடிவத்திற்கு எல்லையே இல்லை. கிருஷ்ணரின் உண்மையான வடிவமாகிய விஷ்ண என்கிற வார்த்தைக்கு எல்லையில்லாமல் விரிவடைபவர் என்று பொருள்.

சஞ்சயன் பேசுகின்ற இந்த அற்புதங்கள் மனித அறிவுக்கு எட்டாத அற்புதங்களாக இருக்கின்றன. ஏனெனில் அற்புதங்களின் பிறப்பிடமே அவராக இருக்கின்றார்.

பாருங்கள், இந்த வார்த்தைகளை சஞ்சயன் பேசுகின்றார். அர்ஜுனன் இல்லை. சஞ்சயன் போர்க்களத்தில் இருந்து வெகு தொலைவில் இருக்கின்றான்.

திருதிராஷ்டிர மன்னனுக்கு போர்க்களத்தில் நடப்பவற்றை விவரிப்பதற்காக, அங்கு நிகழ்பவை அனைத்தையும் பார்க்கும் சக்தி சஞ்சயனுக்கு வழங்கப்பட்டு இருக்கின்றது.

இப்பொழுது சஞ்சயன் விஸ்வரூப காட்சியைக் காணும் பேறு பெறுகிறார். அர்ஜுனனுக்கு மட்டுமே விஸ்வரூபகாட்சி வழங்கப்பட்டதாக கிருஷ்ணர் கூறினாலும், அதிர்ஷ்டவசமாக அக்காட்சியைக் காணும் பாக்கியம் பெறுகிறார்.

அர்ஜுனன் ஆனந்தத்தில், பயபக்தியில் அமைதியாக இருக்கிறார். இனிமேல் தான் அவர் பேசவேண்டும். அவர் கண்ட தரிசனம் அவர் கற்பனைக்கெட்டாத இதுவரை கேட்டிராத ஒன்றாக இருந்தது.

ஆனால் அந்த அமைதி மிகவும் தீவிரமானது. இந்த அமைதியில் தான் அவர் கிருஷ்ணரின் சத்தியத்தை உணர்கிறார். அந்த அமைதியில் அவர் வெகுவாக பங்கே டுத்துக் கொண்டு, மூழ்கிக் கொண்டு இருந்தான்.

யாரெல்லாம் இதை தர்க்கரீதியாக, பட்டறிவால் புரிந்து கொள்ள முயல்கிறீர்களோ, அவர்கள் துரதிருஷ்டசாலிகள். அவர்களால் புரிந்து கொள்ள முடியாது. அது அனுபவத்தின் வெளிப்பாடாக இருந்தாலும் தர்க்கத்திற்கும் அறிவிற்கும்

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

குருக்ஷேத்ர போர்க்களத்தில் உள்ள அனைவரிலுமே, அர்ஜுனன் மட்டுமே விஸ்வரூப தரிசனத்தை காணும்பேறு பெற்றார். பிரபஞ்சம் முழுவதையும் கிருஷ்ணருக்குள் காணம் வரம் அளிக்கப் பெற்றார்.

அர்ஜுனன் பார்த்த காட்சி அவரை முழுவதும் ஆக்கிரமித்தது. உண்மையில், அவன் அந்த காட்சியின் ஒரு பாகமே. அவரே பார்வையாளனாகவும், எது பார்க்கப்பட்டதோ அதுவாகவும் இருந்தான்.

மேலும் அவர் பார்ப்பதையே அனுபவமாக உணர்ந்தார்.

குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே அர்ஜுனனும் கிருஷ்ணரும் ஒன்றாக வளர்ந்தார்கள். கிருஷ்ணரின் சகோதரி சுபத்திரை, அர்ஜுனனின் மனைவி இருவருக்கும் இடையில் நண்பர்களாக ஆழமான உறவு இருந்தது.

இந்த ஒரு கணத்தில் அந்த உறவு அமைக்கப்பட்டது.

கேள்வி : சுவாமிஜி, கிருஷ்ணருடனான அர்ஜுனனின் உறவுமுறை மாற்றி அமைக்கப்பட்டதாக சொல்கிறீர்கள். அர்ஜுனனுக்கு கிருஷ்ணரிடத்தில் இருந்தது நட்புரீதியான உறவு என்றும் சொல்லி இருந்தீர்கள். இப்பொழுது என்ன நடக்கின்றது?

குருவிற்கும், சிஷ்யருக்கும் இடையே ஐந்து விதமான உறவுகள் பேசப்படுகின்றன. இந்த உறவுகள், பாவங்கள் (ஆட்ஹவ்ஹள்) என்று சொல்லப்படுகின்றன.

குருவுக்கும், சிஷ்யருக்கும் இடையே நடக்கும் மனரீதியான நாடகத்தில், சிஷ்யரின் பாத்திரப் படைப்பை பாவங்கள் நிர்ணயம் செய்கின்றன.

வாத்சல்ய பாவம், மாத்ருபாவம், தாஸ பாவம், சகபாவம், மதுரபாவம் என்று ஐந்து பாவங்கள்.

தாயிடம் குழந்தை கொள்ளும் உறவு, மாத்ரு பாவம். இராமகிருஷ்ணர் காளி மாதாவிடம் இந்த உறவைத்தான் வெளிப்படுத்தினார். நுண்ணறிவால் நிகழ்ந்தது.

நீங்கள் ஒரு முழு இரவும் பகலும் முயன்றாலும், உங்களால் உங்கள் ரோமத்தை சிலிர்க்க வைக்க முடியாது. தனை மறந்த பரவச நிலையை வரவழைக்க முடியாது. அர்ஜுனன் பக்திப்பூர்வமான பயத்தில் இருந்தார். ஈடு இணையல்லா ஒரு சக்தியின் முன்பு தான் இருப்பதை அவர் உணர்கின்றார்.

இதற்கு முன்பு இது போன்ற எதையும் அவர் அனுபவித்ததில்லை. அவர் பட்டறிவு ஓய்வெடுக்க, அவர் இருப்புத் தன்மை முழுமையாகத் திறந்தது.

உண்மையில் அர்ஜுனன் அந்த கணத்தில் எல்லா பாவங்களையும் கடந்திருந்தார். அவர் ஐந்து பாவங்களையும் கடந்திருந்தார். அவர் ஐந்து பாவங்களுக்கும் மேலான மகா பாவத்தில் இருந்தார்.

11.15.அர்ஜுனன் சொன்னது :

இருபத்தைந்து வருடம்

11.18.தாங்கள் அழியாதவர், அறியத்தகுந்த பரம்பொருள். இப்பிரபஞ்சத்தின் ஒப்பற்ற பொக்கிஷம், சனாதன தர்மத்தை காக்கும் மாறாத அழிவில்லாத ரட்சகர் என்றென்றுமுள்ள பரமாத்மா என்று நான் அறிகிறேன்.

11.19.ஆதி நடு அந்தம் இல்லாதவரும், முடிவில்லா சக்தியை உடையவரும், எண்ணில்லா கைகளை உடையவரும், சூரிய சந்திரர்களை கண்காளக உடையவரும், சுடும் தீயை வாயாக படைத்தவரும், தமது தேஜஸினால் (ஒளியினால்) உலகம் முழுவதையும் எரிகின்றவருமாக உம்மை நான் பார்க்கின்றேன்.

11.20.விண்ணுக்கும் மண்ணுக்கும் இடையில் இருக்கும் வெளியும், மற்ற அனைத்தும் உம்மாலே நிரம்பப் பெற்று இருக்கின்றன. மஹாத்மாவே, உமது அற்புதமான இந்த உக்கிர வடிவத்தைக் கண்டு மூன்று உலகும் நடுங்குகிறது.

11.21.தேவ கூட்டங்கள் உம்மிடம் புகுகின்றனர் ; சிலர் அஞ்சி கைகூப்பி உம்மைப் புகழ்கின்றனர். மஹரிஷிகளும், முனிவர்களும் வாழ்க என்று உம்மைப் போற்றுகின்றார்கள்.

11.22.ருத்திரர், ஆதித்யர், வசுக்கள், சாத்தியர், விஸ்வதேவர், அஸ்வினிதேவர், மருத்துக்கள், உஷ்மபர், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர், அசுரர், சித்தர் இவர்கள் கூடி நின்று வியப்புடன் உம்மையே பார்க்கின்றார்கள்.

11.23.பெரிய தோள்களை உடையவரே, பல முகங்களையும், கண்களையும் உடைய, பல கைகள், தொடைகள், பாதங்கள், பல வயிறுகள், பயமுறுத்தும் பல வளைந்த பற்கள் உடைய உமது பேருருவைக் கண்டு உலகங்கள் நடுங்குகின்றன. நானும் அப்படியே.

11.24.விஷ்ணவே, வான் அளாவி பல நிறங்களுடன் பிரகாசிக்கின்ற, திறந்த வாய்களையுடைய, ஜொலிக்கின்ற பெரிய கண்களையுடைய, உம்மைக் கண்டு மனம் நடுங்கிய நான் தைரியத்தையும் அமைதியையும் காண முடியவில்லை.

பரமாத்மா இருக்கும் அதே உணர்வு நிலையில் அர்ஜனனும் இருப்பதால் இந்த

இருபத்தைந்து வருடம் இல்லை, முடிவும் இல்லை. அதனால் நடுவும் இல்லை. துவக்கமும், முடிவும் இல்லாதபோது நடுப்பகுதி பற்றி பேசுவது அர்த்தமற்றது.

அந்த வடிவம் எங்கும் வீசுகின்ற ஒளிப்பிழம்பாய் காண்பதற்கு அரியதாக இருந்தது. எல்லா பக்கமும் பரவி சுட்டெரிக்கும் சூரியனின் வெப்பத்தைப் போன்று, அளவிடமுடியாத ஒளிப்பிழம்பாக இருந்தது.

இருப்பினும், பல்வேறு கிரீடம் அணிந்தவராக கதைகளை (ஞ்ஹற்ட்ட்ஹ) தாங்கியவராக, சக்கரம் ஏந்தியவராக இருக்கும் கிருஷ்ணரை, ஒளிப்பிழம்பாக விளங்குபவரை அர்ஜனன் எங்கெங்கும் காண்கிறார்.

அர்ஜனன் சொல்கிறார், உமது அற்புதமான, எல்லா பக்கமும் ஜொலித்துக் கொண்டிருக்கும் ஒளிபொருந்திய ரூபத்தை கண்கொண்டு பார்க்க முடியவில்லை. கொளுத்துகின்ற தீயும், சூரியனும் போல எல்லையில்லாமல் தகதகத்துக் கொண்டு இருக்கின்றீர்கள்.

புராணங்களில் வர்ணிக்கப்படும் விஷ்ணுவின் ரூபத்தையே அர்ஜனன் இங்கு காண்கிறார். கிரீடம் தரித்தவராக, கதை தாங்கியவராய், சங்கு சக்கரம் ஏந்தியவராகவே விஷ்ணு ஓவியம் போன்று வர்ணிக்கப்படுகிறார்.

அர்ஜனன் வடிவமில்லா சக்தியை காண்கிறார். வானத்தில் ஆயிரம் சூரியன்கள் ஒன்றாக உதித்திருக்குமானால் எப்படிப்பட்ட ஒளிப்பிழம்பாக, காண கண் கூசுமோ, அதுபோல் அவனது ஞானக்கண்ணால் கூட பார்க்க முடியாத ஜொலிப்பாக அச்ச க்தியை உணர்கிறார்.

புலன்களால் புரிந்துக் கொள்ள முடியாத, பார்த்ததை விளக்க முடியாத அனுபவத்தை அர்ஜனன் பெறுகிறார். திடீரென்று இந்த வரிகளில் காட்சி மாறுகின்றது.

அர்ஜனன் இப்பொழுது சம்பந்தமில்லாமல், யோசிக்காமல், ஒன்றுக்கொன்று

அவர் காண்பது அவருக்கு நடுக்கத்தை அளிக்கின்றது.

எங்கும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கும் விஷ்ணுவே! வான் அளாவி, பல நிறங்களுடன் பிரகாசிக்கின்ற, கனல் வீசும் திறந்த வாய்களையுடைய, ஜொலிக்கின்ற, மிகப் பெரிய கண்களையுடைய உமது வடிவம் என்னை நடுநடுங்க வைக்கிறது. என் இதயம் பயத்தால் நடுங்கி, கலங்குகின்றது. உம்மை காணும்போது தைரியமோ, அமைதியோ நான் அடையவில்லை.

துவக்கமும், முடிவும், நடுவும் இல்லாத வடிவமென்று கூறி வந்த அர்ஜுனன் இப்பொழுது உமது வடிவம் வான் அளாவி நிற்கிறதென்று சொல்கின்றார்.

அவருடைய பரவசமான அனுபவத்திலிருந்து கொஞ்ச கொஞ்சமாக கீழிறங்கி வருவதை இது குறிக்கின்றது. திறந்த வாய்களையுடைய, கனல் வீசும் அகலமான கண்களையுடைய, உம்மைக் கண்டு கலங்கிய நான் தைரியத்தையும், அமைதியையும் காணாமல் நடுங்குகின்றேன்.

தயவுசெய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள், புத்தியை சமநிலைப்படுத்த முயற்சித்தால், இந்த குழப்பமான புத்தி பேதலித்த உலகத்தில் தான் இருப்பீர்கள். சமமான மனநிலை என்பதே இல்லை.

அர்ஜுனன் விரும்பும் சமநிலை என்பது அவர் பட்டறிவின் கட்டுப்பாட்டிற்குக் கீழ் இருக்கும் மனதைத்தான். மனிதன், செயலின் காரணங்களையும், விளைவுகளையும் அறிந்து தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்க விரும்புகிறார்.

புத்தியும், மனமும் உங்கள் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் வரையில் உங்கள் அஹங்காரம் ஸ்திரமாக இருக்கின்றது. நீங்கள் உங்களை தலைவராக உணர்கின்றீர்கள்.

எப்போது இவை உங்களிடம் இருந்து எடுக்கப்படுகிறதோ, என்ன செய்வதென்றே தெரியாமல், தலைமை பண்பை இழந்து விடுகின்றீர்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம்

எவ்வாறு நமது உடல் உயிர் வாழ்வதற்கு சுவாசம், இரத்த ஓட்டம், சத்துணவு மிகவும் தேவையோ அது போல நமது ஆன்மா, உயிர் வாழ்வதற்கும் ஆனந்தம் தேவை.

ஆனால் நம் உள்ளே ஓடும் சக்தி ஓட்டத்தை உணர, நமக்குள் சிறிதளவாவது மூழ்கிப் பார்க்க வேண்டும்.

ஒருமுறை ஆனந்தத்தின் ஊற்றை நீங்கள் உணர்ந்துவிட்டால், வாழ்க்கையை நீ ங்கள் பார்க்கும் பார்வை முற்றிலும் புதிதாகி விடுகிறது. படைப்பை, பிரபஞ்சத்தை ஒரு புதிய கண்ணோட்டத்தில் பார்க்கத் துவங்குகிறீர்கள்.

உங்களுக்கு நீங்கள் எதையெல்லாம் உணர்ந்தீர்களோ, அதையே எங்கும் பார்ப்பீர்கள். ஏனென்றால் நாம் எதுவோ, அதையே படைப்பிலும் காண்கிறோம்.

ஒரு சின்ன கதை......

ஒரு சிறுவன் தனது ஏழ்மையைப் பற்றி எப்பொழுதும் குறை சொல்லிக் கொண்டே இருந்தான். நான் ஏழையாக பிறந்ததே எனது துரதிருஷ்டம். என்னால் படிக்கவோ, பிரார்த்தனை செய்யவோ கூட முடியவில்லை, என்று ஒருநாள் தன் தந்தையிடம் சொன்னான்.

அவனது தந்தை பதிலளித்தார், மகனே, வாழ்க்கையை உள்ளவாறே ஏற்றுக் கொள்வதும், வரவேற்பதுமே மிகவும் இனிமையான பிரார்த்தனையும், இனிமையான கல்வியும் ஆகும்.

ஆனந்தத்தை நீங்கள் தேர்ந்தெடுக்கலாம். ஆனந்தத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை உங்களுக்கு இருக்கின்றது என்று நீங்கள் அறிவீர்கள். ஆனால் ஆனந்தத்தை மட்டுமே தேர்வு செய்வீர்கள்.

ஆனந்தமாக இருப்பதே இயல்பானது. துக்கமாக இருப்பது இயற்கைக்கு மாறானது. உண்மையில் துக்கப்படுவது என்பது மிகவும் கடினமான செயல்.

ஆனால் மிகவும் திறமையாகவும், அறிவுப்பூர்வமாகவும் எப்படி துக்கமாக இருப்பது என்று மக்கள் சிந்தித்து துக்கப்படுகிறார்கள்.

மிகச்சிறந்த துக்கக் கலைஞர்கள் ஆகிவிடுகிறார்கள். துக்கப்படுவதற்கு எதுவுமே இல்லை என்றாலும் எதையாவது கண்டுபிடித்தாவது துக்கப்படுகிறார்கள்.

ஒரு மனநல மருத்துவர் தன் நோயாளியிடம், மலைவாசஸ்தலத்திற்கு சென்று மூன்று முதல் நான்கு வாரம் ஓய்வெடுக்குமாறு அறிவுரை சொன்னார்.

மூன்றாவது நாள் அவருக்கு ஒரு தந்தி வந்தது. 'நான் மிக அற்புதமாக உணர்கிறேன். ஏன்?'.

மக்களால் ஆனந்தத்தை ஒத்துக் கொள்ளவே முடிவதில்லை. துன்பத்தை ஏற்றுக் கொண்டு விடுகின்றனர்.

ஞாபகத்தில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் என்ன முடிவெடுக்கிறீர்கள் என்பதை பொறுத்தே உங்கள் வாழ்க்கை அமைகிறது. ஒரே தாண்டுதலில் ஒருவர் இதில் எல்லாம் இருந்து விடுபட முடியும்.

துறவு என்பது ஆனந்தமான வாழ்வை வாழ முயற்சிப்பது அல்ல. துக்கத்தைத் துறந்துவிடுவதே துறவு. ஆனந்தத்தை வாழ துணிச்சல் தேவை.

புத்தரின் சீடர் போதிதர்மர், ஞானமடைந்த பொழுது சிங்கத்தைப் போல கர்ஜித்ததாகக் கூறப்படுகிறது. பக்கத்து கிராமத்தில் வசித்த மக்கள் சிங்கம் வந்துவிட்டதாக நினைத்து பயமடைந்தார்கள்.

பாதுகாப்பை கருதி, வேறு ஒரு இடத்திற்கு போகலாம் என்று நினைத்தபொழுது, கவலைப்படாதீர்கள், ஒரு வயதான துறவிதான் இந்த சப்தம் எழுப்பினார். அவருக்கு

இருபத்தைந்து வருடம்

கண்களை மூடியவாறு இரு புருவங்களுக்கு மத்தியில் மனதை ஒருமுகப்படுத்துங்கள். அது உங்கள் உடலின் ஆறாவது சக்திமையம், ஆக்ஞா சக்கரம் என்பது அதன் பெயர்.

ஆக்ஞா சக்கரம் செயல்பட ஆரம்பித்தால், உங்களால் உள்முகமாக பார்க்க முடியும். அமைதியாக அமர்ந்து மூன்றாவது கண்-ஐ உற்று நோக்குங்கள். உங்கள் முழு சக்தியும் ஆக்ஞா சக்கரத்தில் மையம் கொள்ளும்போது அது சுழலத் துவங்கும்.

உங்கள் உடலில் இதுவரை நிகழ்ந்திராத ஒரு நிகழ்ச்சி நடப்பதால் ஆரம்பத்தில் புதிதாக உணர்வீர்கள். வெகு சீக்கிரத்தில் பழகிய பின்னர் முன் அறிந்திராத, அனுபவித்திராத அமைதி படர்வதை அனுபவிப்பீர்கள்.

இது நிச்சயமாக உங்களால் முடியும். சி றிது முயற்சி செய்வதனால் ஆக்ஞா சக்கரம் சுழல ஆரம்பிக்கும். மகத்தான பலன் அடைவீர்கள்.

உங்களின் சிறிய முயற்சிக்கு சற்றும் பொருந்தாத மிகப் பெரும் பலன்களை அடையமுடியும். மனதை ஒருமுகப்படுத்தி, மூடிய கண்களுடன், ஆக்ஞா ச க்கரத்தை உற்று நோக்குங்கள்.

உற்று நோக்கும்பொழுது, உங்கள் உள்ளே மிகப்பெரும் ஒளி பரவ காண்பீர்கள். அந்த உள்ளொளி ஆனந்தமாக மலரக் காண்பீர்கள்!

நித்யானந்தத்தில் மலர்ந்து நித்யானந்தத்தை அடைவீர்கள்! நித்யானந்தம்.

11.25. தேவர்களின் தலைவா, அச்சமூட்டக்கூடிய, கோரமான பற்களையுடைய, பிரளய கால அக்னிக்கு சமமான உமது முகங்களைப் பார்த்த மாத்திரத்திலேயே எனக்கு திசைகள் தெரியவில்லை. அமைதியும் அடைய முடியவில்லை. உலகிற்கே, அடைக்கலமாக, ஆதாரமாக இருப்பவரே அருள் புரிக.

11.27.திருதராஷ்டிர புத்தரர்கள் எல்லோரும் இவ்வுலகை ஆளும் மன்னர் கூட்டத்துடனும், பீஷ்மர், துரோணர், இரத ஒட்டியின் மகனான கர்ணனுடனும், நம் பக்கத்து முக்கியமான யுத்த (போர்) வீரர்களுடனும் பயங்கரமான கோரப் பற்களையுடைய உமது வாய்க்குள் நுழைகின்றார்கள்.

சிலர் பொடிபட்ட தலைகளோடு உமது பல்லிடுக்குகளில் அகப்பட்டவர்களாக காணப்படுகிறார்கள்.

11.28.எப்படி விரைந்தோடும் நதிகள் பெருக்கெடுத்து கடலை நோக்கி பாய்கின்றனவோ அப்படி, இவ்வுலகைச் சார்ந்த போர்வீர்கள், எங்கும் ஜொலித்து அனல் வீசும் உமது வாய்களுக்குள் வேகமாக நுழைகின்றார்கள்.

11.29.எப்படி விட்டிற்பூச்சிகள் நாசமடைவதற்காக, சுடர்விட்டு எரியும் தீயில் வேகமாக வீழ்கின்றனவோ, அப்படியே இவ்வுலக மக்களும் அழிவதற்காகவே விரைந்து உம்முடைய வாய்களில் நுழைகின்றார்கள்.

11.30.ஜொலித்து அனல் வீசும் வாய்களால் எல்லா உலகங்களையும், எல்லா பக்கத்தில் இருந்தும் விழுங்கி நக்கி ருசி பார்க்கிறீர்கள். விஷ்ணுவே, உமது குரூரமான சுடர்கள் முழு உலகையும் நிரப்பிக் கொண்டு எரிகின்றன.

11.31.பயங்கர வடிவமாகிய தாங்கள் யார் என்று எனக்குச் சொல்லுங்கள். உம்மை வணங்குகிறேன் ; தேவர் தலைவா, அருள் புரிக. மூலப் பொருளே, உம்மை அறிந்து கொள்ள விரும்புகிறேன். ஏனெனில் உமது செயல் எனக்கு புரியவில்லை.

கீதையின் இவ்வரிகளில் அர்ஜனன் தனது இலக்கத்தை வெளியிடுகிறார்.

அர்ஜனன் முன்பு சொன்னார்.

பரமாத்மாவே, சிவனுடைய எல்லா வெளிப்பாடுகளும், ஆதித்தியர், வசு க்கள், விparameters, அசுவினிகளும், மருத்துக்களும், கந்தர்வர்களும், பித்ரு தேவதைகளும் (ஊர்ஷ்

ஊஹர்ட்ம்ப்ள்) யக்ஷர்களும், அசுர்களும், எல்லா தேவ கூட்டங்களும்,

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பண்தான் எங்களுக்குத்

என்று நாம் புரிந்து கொள்வதே இல்லை.

கிருஷ்ணநிலையை அடையும்பொழுது நாம் அழிவில்லாத் தன்மையை அடைகின்றோம். பகவான் என்ற பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு நிலையை உணர்கின் றோம்.

ஆனால் பெரும்பாலும், உயிர்வாழ வேண்டும் என்னும் ஆசையே நம்மைப் பற்றிக் கொள்கின்றது. அர்ஜனன் மெதுமெதுவாக இந்நிலையை, மனிதத் தன்மையை அடைகிறார்.

திருதராஷ்டிர புத்திரர்கள் அனைவரும், இவ்வுலக மன்னர் கூட்டங்களும், பீஷ்மர், துரோணர், கர்ணன் மற்றும் முக்கியமான போர் வீரர்களும் உமது பயங்கரமான வாய்களில் பரபரப்புடன் நுழைவதை நான் பார்க்கிறேன்.

சிலர் பொடிபட்ட தலைகளோடு உமது பல் இடுக்குகளில் அகப்பட்டு ஒன்றுமில்லாமல் போவதையும் நான் பார்க்கிறேன் என்று அர்ஜனன் வியப்படைகின்றான்.

அர்ஜனன் அந்த முழுக் காட்சியையும் மிகவும் துல்லியமாக விவரிக்கின்றார். பாண்டவர்கள், கெளரவர்கள் ஆகிய இரு தரப்பினருக்கும் நிகழும் பேரிழப்புகளைப் பார்க்கிறார்.

பாண்டவர் பக்கத்து போர்வீரர்கள், படைத்தளபதிகள் போரில் இறப்பதைக் கண்கூடாக பார்க்கின்றார். எதிர்தரப்பினரில் யாராலும் வெல்லமுடியாத பீஷ்மரும், எளிதில் வெற்றி கொள்ள முடியாத துரோணரும், கர்ணனும் இறப்பதைக்கண்ணெதிரில் பார்க்கின்றார்.

விளைவாக, முடிவில் தனது சொந்த வெற்றியைப் பார்க்கின்றார்.

ஆரம்பத்தில், தான் பார்க்க விரும்பிய காட்சியையே அர்ஜனன் பார்க்கின்றார். விஷ்ணுவின் பிரபஞ்ச வடிவமாக புராணத்தில் வர்ணிக்கப்பட்ட ஆடைகளுடனும்,

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

தனது கற்பனையில் கிருஷ்ணரை தான் விரும்பிய விதமாகவே வடிவமைத்து வைத்திருந்தார் அர்ஜுனன்.

கிருஷ்ணர், நண்பராகவும், அன்பராகவும், குழந்தையாகவும், தாயாகவும் என்று எல்லாம் கலந்த ஒரு பாத்திரமாக அர்ஜுனன் வடிவமைத்து இருந்தார்.

ஒவ்வொரு மனநிலையிலும், பாத்திரத்திலும், பாவத்திலும் கிருஷ்ணர் மென்மேலும் வசீகரமானவராக, அணுகக்கூடியவராக இருக்கின்றார்.

கிருஷ்ணர் தற்சமயம் அளித்துக் கொண்டிருக்கும் அனைத்தையும் விழுங்கிக் கொண்டிருக்கும் கோரவடிவம், அர்ஜுனனால் புரிந்துக் கொள்ள முடியாத ஒன்று. இந்த வடிவம் அவர் அறிந்த கிருஷ்ணரின் எந்த அம்சத்தின் பிரதிபலிப்பும் அல்ல.

அர்ஜுனனால் புரிந்துக் கொள்ளமுடியாத ; எதிர்பார்த்திராத, அவனது கற்பனைகளுக்கும், நம்பிக்கைகளுக்கும் முற்றிலும் பொருந்தாத ஒரு வடிவம் அவனுள் பெரும் பயத்தை உருவாக்கியது.

ஒரு குரு என்பவர் கணிப்பிற்கெல்லாம் அப்பாற்பட்டவர் என்பதனை அர்ஜுனன் முதன் முறையாக உணர்கிறார். எந்த ஆதர்ச வடிவத்தோடும் ஒரு குரு சுருக்கப்பட முடியாது என்று அறிகிறார்.

ஆதி அந்தமில்லா அந்த தெய்வீக சக்தி, குருசக்தி எந்த வடிவில் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்கிறதோ, அவ்வடிவையே எவ்வித எதிர்பார்ப்புகளும், பயமும் இல்லாமல் அனுபவிக்க வேண்டும் என்றும் அர்ஜுனன் உணர்கிறார்.

பிரபஞ்சத்தையும், இயற்கையையும் அன்பானவை அல்லது இரக்கம் இல்லாதவை என்று பிரிக்க முடியாது.

பிரபஞ்ச அகராதி-யில் இரக்கம் என்னும் வார்த்தைக்கு உள்ள அர்த்தமே தனி. நாம் ஒவ்வொருவரும் உண்மையான உணர்வுநிலையிலோ அல்லது உணர்வற்றோ

வரையறைக்குட்பட்ட பந்தபாசங்களுடன் நாம் உருவாக்கிக் கொண்டு அனுபவிக்கும் உணர்வுகளைத் தவிர, பிறப்பு, இறப்பு பற்றிய பிரபஞ்ச சுழற்சி -யின் விதிகளைப் பற்றி நமக்கு என்ன தெரியும்?

சில காலம் முன்பு அமெரிக்காவில் மனவளர்ச்சி குன்றிய குழந்தைக்கு குணமளிக்கும் சிகிச்சை அளிக்குமாறு கேட்டுக் கொண்டனர். என் கைகளை அக்குழந்தையின் மீது வைத்த போது, கையை எடுடா என்று கொச்சை தமிழில் அக்குழந்தை பேசியது.

அந்தப் பெற்றோர்களுக்கு தமிழ்மொழி தெரியாது. நான் அந்தக் குழந்தையிடம், உனக்கு குணமடைய விருப்பம் இல்லையா? என்று கேட்டேன்.

இந்த ஜென்மத்தில் எந்தவித பொறுப்பும் இல்லாமல் நிம்மதியாக இருக்க விரும்பியதனாலேயே, மனவளர்ச்சி குன்றிய குழந்தையாக தான் பிறந்திருப்பதாக அக்குழந்தை சொன்னது.

உன் அன்பான பெற்றோருக்கு இப்படி வருத்தம் அளிப்பது நியாயமா? என்று கேட்டபோது அந்த உயிர் அதனால் தான் அவர்களை தேர்ந்தெடுத்தேன். அவர்கள் அன்பானவர்கள் என்னைக் கைவிடமாட்டார்கள். என்னை நிம்மதியாக விட்டுவிடு என்று சொன்னது.

ஒரு ஞானடைந்த குருவை வந்தடைவதற்காகவே பலர் நாள்பட்ட, தீராத வியாதிகளை இந்த வாழ்க்கையில் தேர்ந்தெடுத்து பிறக்கின்றனர். என்னுடன் இருக்கும் பலரும், முதன் முதலில் என்னை சந்திக்க வந்தது குணமளிக்கும் சிகிச்சைக்காகத் தான்.

ஜென்ம ஜென்மங்களாக, ஞானமடைய வேண்டும் என்ற தேடுதலில் இருக்கும் அவர்களது ஆன்மா ஒரு குருவை அடைய துடிக்கிறது. இறுதியாக, அந்த

அன்பு செலுத்துகிறார்கள். யாருமே கிருஷ்ணரைப் • பயமுறுத்துபவராக எதிர்பார்ப்பதில்லை. • • எனவேதான் கிருஷ்ணர் தன் கோர உருவத்தை • வெளிப்படுத்தியபொழுது, அர்ஜனனுக்கு அவர் • காலுக்கு கீழ் இருந்த பூமி நழுவியது. அவருக்கு எந்த • பிடிப்பும் இல்லை. • • யாரிடத்தில் உதவி கேட்பது என்பது • தெரியவில்லை. எனவே அவர், என் மீது கருணை • காட்டுவீராக, தாங்கள் யார் என்று கூறுங்கள். தாங்கள் • இங்கு எழுந்தருளி இருப்பதன் நோக்கம் என்ன? • நான் அறிந்து கொள்ள விரும்புகிறேன். உங்களை • வணங்குகிறேன் என்று மன்றாடுகிறார். • • கேள்வி : சுவாமிஜி, இது எப்படி நிகழும்? • இஷ்டதெய்வத்தை பற்றிப் பேசும்பொழுது நம்மால் • தொடர்பு கொள்ள முடியும். ஒரு பிடித்தமான • கடவுளைப் பற்றி தான் நாம் பேசுகிறோம். • • பயங்கரமான ஒரு வடிவத்துடன் நாம் எப்படித் • தொடர்புபடுத்திக் கொள்வது? • • ஆம். நீங்கள் சொல்வது சரியே. உருவமில்லா • வழிபாட்டைவிட உருவத்தை நீங்கள் வழிபடக் • காரணம், அந்த உருவத்தில் உங்களையே நீங்கள் • பார்க்கின்றீர்கள். • • அந்த உருவத்துடன் நீங்கள் ஒத்துப்போக • முடிந்தால் தான் உங்களை நீங்கள் காண முடியும். • உங்கள் இஷ்டதெய்வம் அழகாக, இனிமையாக • இருந்தால் மட்டுமே, அதனுடன் உங்களால் காதல் • வசப்பட முடியும். • • தயவுசெய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். • ஆரம்பநிலையில் இருக்கும் ஒருவரின் நிலை அது. • ஆரம்ப நிலையில் இருக்கும் ஒரு சாதகருக்கு தான் • இந்த அமைதி. குருவின் உருவத்தின் மீது ஏற்படும் • ஈர்ப்பு இவையெல்லாம் தேவையாக இருக்கின்றது. • • உங்கள் விழிப்புணர்வு மேம்பட மேம்பட •

கிருஷ்ணரே இயற்கை. அவரே இருப்புத்தன்மை, அவரே பிரபஞ்சமும் கூட. அவர் ஒரு பரிமாணத்தில் மட்டும் வாழவில்லை. பல்வேறு பரிமாணங்களில் இருக்கிறார்.

அர்ஜுனன் சத்தியத்தை உணரவேண்டும் என்றார். கிருஷ்ணர் சத்தியத்தை அவருக்கு காட்டினார்.

நீங்கள் சத்தியத்தைக் கண்டு கலங்குபவராக, அசௌகர்யமாக உணர்பவராக இருந்தால், காணுவதற்கு இனிமையான, கற்பனை உலகிலேயே (நிஜம் போல் தோற்றமளிக்கும்) தங்கி விடலாம்.

என்னிடம் வரும் மக்களிடம் நான் கூறுவதுண்டு: 'கூடங்களுக்கானவாய்ப்பைநீங்களே தேர்ந்தெடுக்கலாம். என் வடிவத்தைக் காண்பதில் மகிழ்ச்சியடைந்து பார்வையாளர்களாக இருக்க விரும்புபவர்கள் அனைவரின் கண்களுக்கும், மூளைக்கும் என்னால் விருந்தளிக்க முடியும்.

நீங்கள் மகிழ்ச்சியுடன் திரும்பப் போகலாம். என் புகைப்படத்தை வைத்துக் கொண்டு, விரும்பிய அனைத்தும் நீங்கள் செய்ய முடியும். நீங்கள் மகிழ்ச்சியாக இருந்தால், அதில் தவறேதும் இல்லை.

ஆனால் நீங்கள் உண்மையைக் காண்பதாக எண்ணவேண்டாம்.

உண்மையை அறிய விருப்பம் கொண்டவராக இருந்தால் திறந்த மனதுடன் நெருங்கி வாருங்கள். பிறகு நீங்கள் அறுவை சி கிச்சைக்குத் தயாராக வேண்டும். நான் அறுவை சி கிச்சையாளராக மாறும் பொழுது விருந்தளிப்பது

நின்று போகும்.

உங்கள் அஹங்காரத்தை அழிப்பதற்கு என்ன தேவையோ அதற்கு ஏற்றார் போல என்னால் உங்களை எரிக்க முடியும். நீங்கள் சாதாரணமாக, இனிமையற்றவை என்று எதை செய்ய விரும்பாமல் தவிர்ப்பீர்களோ அவற்றை நான் உங்களை செய்ய வைக்க முடியும்.

இது உங்கள் விருப்பம். இதில் எவ்விதமான கட்டாயமும், வற்புறுத்தலும் இல்லை. நங்கள் எதைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றீர்கள் என்பதில் எனக்கு எந்த வித்தியாசமும்

தீமை இல்லாமல் நன்மை இல்லை. வெறுப்பு என்பது இல்லாமல் அன்பு இல்லை. பயம் என்பது இல்லாமல் துணிச்சல் இல்லை. சந்தேகம் இல்லாமல் நம்பிக்கை இல்லை.

நீங்கள் இந்த இரு முரண்பாடான எதிரெதிர் குணாதிசயங்கள் பார்த்தால் மட்டுமே, இந்த எதிரெதிர் தன்மைகளும் இணக்கமாக உணர்ந்து சத்தியத்தை அறிந்தால் மட்டுமே, இந்த இரு தன்மைகளையும் கடந்து சென்று, இரண்டையுமே சமமாகக் கையாளுவீர்கள்.

ஆன்மீக உலகில், 'சுசரி, தவறு என்று எதுவுமே இல்லை' என்று நான் அடிக்கடி கூறுவதுண்டு. அங்கே அப்படியே, வெறுமனே இருக்கின்றது. என்ன நடக்கின்றதோ அது தான் நடக்கின்றது. பாவி என்றும் புண்ணிய புருஷர் என்றும் எவருமே இல்லை. இன்னும் சொல்லப்போனால், துறவிகளும், பாவிகளும் ஒன்றே.

கம்சனும், சிசுபாலனும் இல்லாமல் கிருஷ்ணர் இல்லை. இராவணன் இல்லாவிட்டால் இராமன் இல்லை.

ஹிந்து புராணத்தில் இருந்து ஒரு சின்னக் கதை.

விஷ்ணுவின் இருப்பிடமான வைகுண்டத்தில் ஜெய, விஜயர்கள் துவாரபாலகர்களாக இருந்தார்கள். ஒரு முறை விஷ்ணுவைத் தொந்தரவு செய்யாதிருக்கும் பொருட்டு ஒரு ரிஷியை உள்ளே விட மறுத்தனர்.

கோபமடைந்த அந்த முனிவர் அவ்விருவரையும் மானுடர்களாக பிறக்குமாறு சபித்து விட்டார். விஷ்ணுவிடம் முறையிட்டு சாபவிமோசனம் கேட்டு மன்றாடிய போது, விஷ்ணு தன்னால் எதுவும் செய்ய முடியாது என்றும். சாபத்தை மாற்றி வேண்டுமானால் அமைக்க முடியும் என்றும் சொல்கின்றார்.

விஷ்ணு அவர்களுக்கு வாய்ப்பு அளிக்கிறார். ஒன்று, இருவரும் விஷ்ணுவின் எதிரிகளாக பிறந்தால், சில ஜனமங்களிலேயே சாப விமோசனம் அடைந்து வைகுண்டம் திரும்பி விடலாம். அல்லது

இருபத்தைந்து வருடம் பூர்வமாக பிணைத்துக் கொள்ளாமல், சாட்சியாக, விலகி நின்று பார்க்கும் பொழுது இந்த வேற்றுமை பாராட்டுதல் முற்றிலும் மறைந்து விடுகிறது.

இந்த பக்குவத்தை, புரிந்து கொள்ளும் தன்மையை அடைவதற்கான முயற்சியில் அர்ஜுனன் இருக்கின்றார். இந்த அத்தியாயத்தின் உள் அர்த்தத்தை நீங்கள் ஆழமாக உள்வாங்க முடிந்தால் ஒன்றைப் புரிந்து கொள்வீர்கள்.

உருவமில்லா ஒரு சக்தியை நீங்கள் பார்க்க வேண்டும் என்றால் முதலில் சக்தி வாய்ந்த ஒரு உருவத்துடன் தொடர்பு ஏற்படுத்தி கொள்ள வேண்டும். பிறகு அதைக் கடந்து (அந்த உருவத்தை) செல்லும் போது உருவமில்லா சக்தியை உணர்வீர்கள்.

கேள்வி: சுவாமிஜி, எந்த விதத்தில் உங்களது போதனைகள் மற்ற மாபெரும் குருமார்களிடம் இருந்து வேறுபடுகிறது? நாங்கள் எதையும் துறக்க தேவையில்லை என்று தாங்கள் சொல்லி இருக்கின்றீர்கள்?

நான் சொல்வதும் வேத நூல்கள் சொல்லுவதும் ஒரே கருத்தைத் தான். வேத நூல்கள் சொல்வதும், கிருஷ்ணர் பகவத் கீதையில் மீண்டும் மீண்டும் கூறுவதும் ஒன்றே, கடமையைச் செய். பலனை எதிர்பாராதே.

கிருஷ்ணர் ஒருபோதும், எல்லாச் செயல்களையும் துறந்துவிட்டு மலைகளிலோ, காடுகளிலோ கண்களை மூடி அமர்ந்து கொள் என்று சொன்னதே இல்லை.

மீண்டும் மீண்டும் அவர் சொல்வதெல்லாம், எது சரியோ அதை செய் என்பதே ‘சு உன் தர்மத்தை செய்வாயாக, பிராரப்த கர்மத்தின் படி உனக்கு விதிக்கப்பட்டு உள்ள கடமையைச் செய்வாயாக’.

இந்த ஞானக் கருத்துக்களை தான், இன்றைய காலகட்டத்தின் பேராசை நிறைந்த சூழலில், உங்களுக்குப் புரியும் விதத்தில். புரியும் வார்த்தைகளில் நான் சொல்கின்றேன்.

நாம் தற்போது ஊடகங்களில் இருந்தும், நம்மைச் சுற்றி இருக்கும் பலவற்றில் இருந்தும் பார்த்தவற்றைக் கொண்டு தொகுக்கப்பட்ட கற்பனைகளைக் கொண்டு ஒரு மாசுபட்ட மூளைபடிவத்தை உருவாக்கி இருக்கின்றோம்.

ஒரு மனிதரின் உருமாற்றத்திற்கும், முன்னேற்றத்திற்கும் ஆன்மீக முன்னேற்றம் அவசியம் என்று அவர்கள் நம்பினார்கள். அச்ச த்தினாலோ, அல்லது பேராசையினாலோ அவர்கள் நம்பவில்லை.

நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன் நீங்கள் வாழ்க்கையில் எதையுமே துறக்க தேவையில்லை. அது தான் உண்மை. தயவுசெய்து, உங்களிடம் இருக்கும் எதையும் விட்டு விடுவதைப் பற்றி நினைக்காதீர்கள். இருப்பதையெல்லாம் அனுபவியுங்கள். உங்கள் பணம், உங்கள் கார், உங்கள் வீடு, உங்கள் ஒலி அமைப்பு உங்கள் விடுமுறைகள், வேலை மற்றும் பொருள் ரீதியாக எவையெல்லாம் இருக்கின்றதோ அவை எல்லாவற்றையும் அனுபவியுங்கள்.

காலம் ஒருபோதும் சலனமற்று நிற்பதில்லை. அது விரிந்து கொண்டே இருக்கிறது. காலத்தின் ஓட்டத்தை எதுவும் நிறுத்த முடியாது. காலத்தைப் பின்னோக்கி எதுவும் கொண்டு வர முடியாது. காலத்தை முன்னோக்கியும் எதுவும் செலுத்த முடியாது. காலம் அழிக்கின்றது.

எதிர்காலம் நிலையாக நிகழ்காலத்திற்கும், பிறகு கடந்தகாலத்திற்கும் நகர்கின்றது. நமது வாழ்வின் அலைவரிசையில், நிகழ்காலத்தை மட்டுமே நம்மால் பார்க்க முடியும். கடந்த காலத்தை நினைவாக மட்டுமே வைத்திருக்க முடியும்.

சோகமான விஷயம் என்னவென்றால், நம்மால் நிகழ்காலத்தை மட்டுமே உணரமுடியும் என்பது தெரிந்தும் கூட, நாம் நிலையாக நிகழ் காலத்தை விட்டு தப்பியோட முயற்சி செய்கின் றோம்.

நமக்கு எதுவுமே தெரியாத எதிர்காலத்தைப் பற்றிய கற்பனைகளிலேயே நாம் எப்போதும் சி க்கிக் கொண்டு இருக்கின்றோம். மேலும் நமது நிகழ்காலமாக இருந்த போது, நாம் வாழ தவறிவிட்ட, ஒருபோதும் வாழ்ந்தே இருக்காத கடந்த காலத்தைப் பற்றிய வருத்தங்களிலும் நாம் சிக்கிக் கொண்டு இருக்கின்றோம்.

நமது முழுக்கதையுமே தவற விட்டுவிட்ட காலத்தைப் பற்றியதே. நாம் காலத்தை அழிக்கின் றாம். காலம் நம்மை அழிக்க அனுமதிக்கின்றோம்.

நமக்கு கிடைத்திருக்கும் காலத்தின் ஒரே முகமாகிய நிகழ்காலத்தைத் தவறவிட்டு, அழிக்கின்றோம் நிகழ்காலத்தில் இருந்து வாழ்வதை விட்டுவிட்டு, கற்பனைகளால் நமது எதிர்காலத்தை வடிவமைக்கின்றோம்.

இதனால் நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலம் இரண்டுமே அழிக்கப்படுகின்றது.

நம்மால் நிச்சயமாக தெரிந்து கொள்ள

இருப்பதன் மூலம் (புகழ்) சக்தி, செல்வங்களைப் பெறுவாயாக”.

சுஅர்ஜுனனின் எதிரிகள் எல்லோரும் அழிக்கப்படுவார்கள்” என்று கிருஷ்ணர் சொல்வதால், எதிர்காலம் என்பது வதிவசத்தால் முன் கூட்டியே தீர்மானிக்கப்பட்டது என்று மிக எளிதாக விளக்கம் சொல்லிவிட முடியும்.

நன்மையைக் காப்பதும், தீமையை அழிப்பதுமே அவரது செயல் என்றும் கூட நாம் இதற்கு அர்த்தம் சொல்ல முடியும்.

ம Device காலத்திற்கு அமைந்த உருவகங்களுள் ஒன்று. மஹாகாலமாக கிருஷ்ணர் நன்மை, தீமை என்று எல்லாவற்றையும் அழிக்கின்றார். காலம் வேற்றுமை பார்ப்பதில்லை.

நீங்கள் நன்மை செய்தீர்கள்ப, தீமை செய்தீர்களா என்று காலம் கணக்கு வைத்துக் கொள்வதில்லை. காலம் வரைந்தோடிக்கொண்டே நிகழ்காலத்தை கடந்தகாலமாகவும், எதிர்காலத்தை நிகழ்காலமாகவும், இறந்தகாலமாகவும் அழிக்கின்றது.

மஹாகாலமாக கிருஷ்ணர் சமநிலையில் இருக்கின்றார். அவர் அப்படியே வெறுமனே இருக்கிறார். எதிர்காலத்தில் என்ன நடக்கும் என்று தெரிந்திருந்தும் அதன் மேல் ஆதிக்கம் செலுத்துவதில்லை. கால மாக, அவர் என்ன நிகழ்கின்றதோ அதை நிகழ்த்துகின்றார்.

அவரே பெரும் வல்லமை பொருந்திய பாய்ந்தோடும் சக்தியாக இருக்கின்றார்.

ஒருவர் ஆழ்ந்த பக்தியுடன் கிருஷ்ணரிடம் தன்னையே சரணாகதி செய்த பிறகு, கிருஷ்ணரின் விருப்பப்படியே அவர் வாழ்வில் என்னென்ன, எப்படி நடக்கவேண்டுமோ அப்படி நிகழ ஆரம்பித்து விடுகின்றது.

நாம் எந்த குறுக்கீடும் செய்யத் தேவையில்லை. நாம் நம் என்னவெல்லாம் செய்யவேண்டுமோ, எப்படிச் செய்யவேண்டுமோ அவற்றையெல்லாம் என்ன நிகழுமோ, எப்படி நிகழுமோ என்று கவலை கொள்ளாமல் செய்ய வேண்டும் அவ்வளவு தான்.

இப்படி செய்வதனால் நாம் காலத்தின் ஓட்டத்தில் கூடவே செல்கின்றோம். கிருஷ்ணரின் சக்தியுடன் கலந்து செல்கிறோம்.

நம் வாழ்வில் நடக்கும் சம்பவங்களை நாம் அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ளாமல் எதிர்த்து நமக்கு பிடித்தவிதத்தில் மாற்றி அமைக்க விரும்புகின்றோம். இவ்வாறு எதிர்க்கும் போது நாம் கால ஓட்டத்தைத் தடை செய்கிறோம்.

ஒரு நதியில் இருக்கும் பாறை நதிநீரின் ஓட்டத்தினால் இடிந்து தூளாக்கப்பட்டு கால ஓட்டத்தில் நுண் துகள்களாக மாறிவிடுகின்றது. அதுபோல நாமும் காலத்தின் ஓட்டத்தில் ஒன்றுமில்லாததாக மாறி விடுகின்றோம்.

நதிக்கரையின் நாணலைப் போல எதிர்ப்பு இல்லாமல் வளைந்து கொடுப்பதால், கால ஓட்டத்தில் நாமும் நீந்த முடியும்.

தேர்வு செய்ய போராடுவது விடுதலை இல்லை. அது நம் மனதின் அடிமைத்தனம். நாம் தேர்வு செய்ய வேண்டிய தேவையே இல்லை. நம் மனம் இயங்கும் நிலையில் தான் தேர்வு செய்வது என்பது நிகழ்கின்றது. நம் இருப்புத்தன்மையின் நிலையில் தேர்வு செய்வது நடப்பதில்லை.

நம் இருப்புத்தன்மையில் நாம் தளர்வாக இருக்கும் போது, ஆனந்தமாக, தேர்வு செய்யாத விழிப்புணர்வுடன் இருக்கின்றோம்.

தேர்ந்தெடுத்தல் தானாக நிகழ்வதை அனுமதிக்கலாம். தேர்ந்தெடுக்காத தன்மையையே தேர்ந்தெடுக்கலாம்.

இந்த க்ஷணத்தை நம்மால் உணர முடியும் என்றால், உண்மையாகவே இந்த நொடியில் நாம் என்ன செய்கின்றோம் என்று நம்மால் விழிப்புணர்வுடன் செயல்பட முடிந்தால், நாம் என்ன செய்தாலும் அது தேர்ந்தெடுக்காத தன்மை ஆகிவிடுகின்றது.

இதற்காக நாம் எந்த தனி சிறப்பு முயற்சியும் செய்ய தேவை இல்லை. என்ன நடந்தாலும் இந்த நொடியில் விழிப்புணர்வுடன் இருப்பதே சரியான தேர்வு.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

பெற்றோர்களாலும், ஆசிரியர்களாலும், சமுதாயத்தாலும் உருவாக்கப்பட்ட கட்டுறு மனப்பாங்கும், அவர் சம்ஸ்காரங்களும் அழிப்பதற்கு கஷ்டமானவையாகவே இருக்கின்றன.

உண்மையில், அர்ஜுனனுக்கும் அவரது சம்ஸ்காரங்களுக்கும் இடையில் நடைபெறும் சண்டையே இந்த மாபெரும் போர்.

மீண்டும் ஒருமுறை கிருஷ்ணர் இந்த அழிவிற்கு தன்னையே பொறுப்பாக உணர்கிறார். முன்பு அவை வெறும் வார்த்தைகளாக இருந்தன.

கேள்வி: காலம் என்பது முடிவில்லாதது. காலமே அனைத்தையும் தீர்மானிக்கின்றது என்றால் சுதந்திரமாக முடிவெடுப்பது, தேர்வு செய்வது இவற்றிற்கு என்ன அர்த்தம்?

தேர்வு இல்லாதத் தன்மையை ஒப்புக் கொண்டாலும் கூட என்ன நடக்குமோ என்ற பயத்தில் இருந்து எப்படி விடுபடுவது.

மிக நல்ல கேள்வி. கேள்வியின் இரண்டாவது பாகத்திற்கு முதலில் பதிலளிக்கிறேன்.

பெரும்பாலும், தெரியாத ஒன்றைப் பற்றிய பயம் தான் நம் ஒவ்வொருவரையும் உலுக்கி எடுக்கின்றது. அதன் அடி ஆழமாக மரணயமே நம் அனைத்து பயங்களுக்கும் காரணம்.

நாம் இறக்கும் போது என்ன நடக்கும் என்று நமக்கு தெரிவதில்லை. நாத் மறுபடியும் பிறந்து விடுவோம் என்று சிலர் சொல்கின்றார்கள். நாம் நரகத்திற்கு செல்வோம் என்று சிலர் சொல்கின்றார்கள்.

நாம் தருமங்கள் செய்வது, பசுக்களைத் தானமாக கொடுப்பது மாதிரியான செயல்களைச் செய்வதினால் சொர்க்கத்திற்கு போக முடியும் என்று வேறு சிலர் சொல்கின்றார்கள். மரணயமே மற்ற அனைத்து பயங்களுக்கும் மூலகாரணம். நம்

அடையாளத்தை இழப்பதில் நமக்கிருக்கும் பயம் தான் மரணபயம்.

குழந்தை பருவத்திலிருந்தே நமக்கென்று தனிப்பட்டதொரு அடையாளத்தை நாம் உருவாக்கி வைத்திருக்கின்றோம். நாம் எப்போதும் நம்மை விஷேசமானவர்களாக தனித்துவம் வாய்ந்தவர்களாக உணர்கின்றோம். நாம் நமது பக்கத்து வீட்டுக்காரரைப் போலவோ, நமது நண்பர்களைப் போலவோ இல்லை.

நாம் அவர்களை விட சற்று மேம்பட்டவர்களாக இருப்பதாகவே நினைக்க விரும்புகின்றோம். நாம் தீவுகள். இப்படித்தான் நாம் நம் அடையாளத்தை உருவாக்குகின்றோம்.

மரணம் நம்மைப் பயமுறுத்துகிறது. ஏனென்றால் நாம் நம்மைச் சுற்றி உருவாக்கி வைத்திருக்கும் அடையாளத்திற்கு என்ன நிகழும் என்று நமக்கு தெரிவதில்லை.

நம் அடையாளத்தைப் பாதுகாத்து பராமரித்து விரிவாக்க நாம் அங்கு இருக்கப்போவதில்லை. நமது ஆனந்தமான, பசுமையான அனைத்து ஆதாரங்களிலும் இருந்து நம்மை விடுவித்து ஆதாரமற்ற வெற்றிடத்தில் மரணம் நம்மைத் தள்ளிவிடும் என்றும் பயம் அடைகின்றோம். மரண அனுபவத்தை அடைந்து திரும்பப் பலரிடம் பேசும் போது ஒரு விஷயம் பொதுவாக இருக்கின்றது. அவர்கள் அனைவரும் மரணயபத்தை இழந்து விட்டிருந்தார்கள்.

அவர்களுக்கு மரணத்தை, எதிர்கொண்ட அனுபவம் வரவேற்கத் தக்கதாக இருந்தது. உண்மையில் அவர்களுக்கு திரும்பிவர மனமே இல்லை. தேர்வை முடிவோடு குழப்பிக் கொள்கின்றோம். • நமது செயலுக்கும் பயனுக்கும் தொடர்பு இருந்தாலும் • கூட, நம் தேர்வு நாம் விரும்பிய பலனை அளிக்கும் • என்பதற்கு எந்த உத்தரவாதமும் இல்லை. •

அதனால் தான் பகவத் கீதையில் • கிருஷ்ணர் மீண்டும் மீண்டும் அர்ஜுனனை எல்லா • எதிர்ப்பார்ப்புகளையும், பந்தபாசங்களையும் • விட்டுவிடுமாறு புத்திமதி சொல்கின்றார். •

அர்ஜுனன் என்ன செய்யவேண்டும் என்று • சொல்கின்றார். ஆனால் அதே சமயம் பலனின் மீது • எதிர்ப்பார்ப்புகளையும், பற்றுதல்களும் ஏற்படுத்திக் • கொள்ள வேண்டாம் என்றும் வலியுறுத்துகிறார். •

முக்கியமாக பொருள் சார்ந்த இவ்வுலகத்தில் • வெற்றிகரமாக வாழ இதுவே வெற்றியின் இரகசியம். •

பொருள் சார்ந்த உலகத்தையோ, • வீட்டையோ, அலுவலகத்தையோ எதை பராமரிக்க • வேண்டியிருந்தாலும் இதை நன்றாக ஞாபகத்தில் • வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். •

நம்மில் பலரும், அது காலாண்டு • முடிவாகட்டும் அல்லது ஒரு நாளின் முடிவாகட்டும், • நம் எதிர்ப்பார்ப்பாகட்டும் பலனின் மேல் வெறி மிகுந்த • பற்றுதலோடு இருக்கின்றோம். •

இந்த எதிர்ப்பார்ப்பில் இப்போது என்ன செய்ய • வேண்டும் என்பதை கவனிக்கத் தவறி விடுகின்றே • றாம். இப்போது என்பதே முக்கியம், எதிர்காலம் • இல்லை. •

இந்த க்ஷணத்தை நாம் பார்த்துக் கொண்டால், • எதிர்காலம் தன்னைக் கவனித்துக் கொள்ளும். •

நாம் நிக்காலத்தில் ஒருபோதும் இருப்பதே • இல்லை. கடந்த கால சிந்தனைகளில் மூழ்கி, நாம் • என்ன செய்திருந்திருக்கலாம்? எப்படி நடந்து • கொண்டு இருந்தால் பலன்கள் வேறுவிதமாக • இருந்திருக்கும்? என்றெல்லாம் எண்ணி எப்போதும் •

கடந்த காலத்திலேயே வாழ்கின்றோம்.

நாம் எப்போதும் குற்ற உணர்ச்சியையும், வருத்தத்தையும் சுமந்து கொண்டு இருக்கின்றோம். இவற்றை விட்டுவிட்டு முன்னோக்கி சென்று கொண்டே இருங்கள்.

நாம் இப்போது செய்யும் எந்த செயலும் நாம் ஏற்கனவே செய்த செயலின் மீது எவ்விதமான தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்தாது. கடந்த காலத்தைப் பற்றி சிந்தித்து அசைபோடுவதால் எதிர்காலத்தைச் சிறப்புடன் வடிவமைக்கலாம் என்று நாம் சிந்தித்தால் அது தவறு.

தேவையில்லாமல் குற்ற உணர்ச்சியை ஆழப்படுத்தவே இது உதவும்.

எதிர்காலத்தைப் பற்றி யோசிப்பதாலோ அல்லது யூகிப்பதாலோ நாம் அடையப் போவது ஒன்றும் இல்லை. நாம் நன்றாக பகல் கனவு காணலாம். அவ்வளவுதான். ஆனால் இந்த க்ஷணம், இப்போது இதைப்பற்றி நாம் எதுவும் செய்யவில்லை என்றால் எதிர்காலத்தைப் பற்றியும் எதுவும் செய்யமுடியாது.

எண்ணங்கள் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும். ஆனால் அவை நமது நிகழ்கால செயல்களின் மீது முதலில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும். பிறகு எதிர்கால செயல்களின் மீது தாக்கத்தை ஏற்படுத்தட்டும்.

நாம் நிகழ்காலத்தில் உண்மையாக இருக்கும் போது, நாம் என்ன செய்கின்றோ றாம். நம்மைச் சுற்றி என்ன நடக்கின்றது என்று நம்மால் தெளிவாக உணர முடியும். நம் உடல் இருக்குமிடத்தில் தான் நம் மனம் இருக்கின்றது. இந்த க்ஷணத்தில் நாம் எதைச் செய்தாலும் அது சரியே. எந்தப்பாதையை நாம் தேர்ந்தெடுத்தாலும் அது சரியான முடிவில் நம்மைச் சேர்க்கும்.

இந்த நிகடம் க்ஷணத்தில் வாழும் விழிப்புணர்வு, நம் உள்ளுணர்வை பலப்படுத்தி நமக்கு எது சிறப்பைத் தரும் என்பதை ஆராய்ந்து அறியும் இல்லாமல் தீர்மானிக்க உதவுகின்றது. பொருத்தமானவைகளே.

11.37 மஹாத்மாவே, முடிவில்லாதவரே, தேவதேவருக்கெல்லாம் சிறந்தவரே இருப்பிடமானவரே, பிரம்மாவிற்கும் பெரியவரே. உலகைப் படைத்தவரே, (முதற் காரணமே) உம்மை ஏன் அவர்கள் நமஸ்கரிக்க மாட்டார்கள்?

தோன்றியுள்ளதும், தோன்றாததும் ஆகிய இவ்விரண்டிற்கும் அப்பாற்பட்டதும், அழியாப்பொருளும் நீங்களே!.

11.38 எண்ணில்லா வடிவங்களை உடையோனே, முதற்பொருளே, (ஆதி தேவனே), தொன்மையானவனே, (பழைய புருஷனே) இந்த பிரபஞ்சத்திற்கு மேலான இருப்பிடமும் நீங்களே ஆவீர்கள்.

அறிபவரும், அறியப்படும் பொருளும், மேலான இருப்பிடமும் நீரே. உம்மால் உலகம் யாவும் நிறைந்திருக்கின்றது.

11.39 வாயு, எமன், அக்கினி, வருணன், சந்திரன், பிரஜாபதி, முப்பாட்டனார் ஆகிய எல்லாம் ஆனவரும் நீங்களே உமக்கு பல முறை நமஸ்காரம். ஆயிரம் ஆயிரம் தடவையும் அதற்கு மேலும் நமஸ்காரங்கள்!.

11.40 எல்லாமானவரே, உமக்கு முன்புறத்திலும், பின்புறத்திலும் நமஸ்காரம். எல்லா பக்கங்களிலும் நமஸ்காரம், அளவில்லா வல்லமையையும் முடிவில்லா பராக்கிரமத்தையும் உடைய நீங்கள் அனைத்திலும் நன்கு வியாப்பித்து இருக்கின்றீர்கள். அதனால் நீரே எல்லாமுமாக இருக்கின்றீர்கள்.

கிருஷ்ணரின் பிரபஞ்ச வடிவைப் புரிந்துகொள்ளும் ஞானத்தின் மூன்றாவது நிலையை அர்ஜனன் அடைகிறார்.

முதல் நிலையை கிருஷ்ணருடைய விஸ்வரூப தரிசனத்தைப் பற்றிய அர்ஜுனனின் மஹோன்னதமான எதிர்பார்ப்புகள் அனைத்தும் பூர்த்தி அடைந்தது. அவர் விரும்பிய விதமாகவே கிருஷ்ண தரிசனம் பெறுகிறான்.

|

கிருஷ்ணரை முதற்பொருளாகவும், உலகைப்படைத்தவராகவும் வணங்குகிறார். கிருஷ்ணரில் இருந்து தோன்றிய பிரம்மா, பிரஜாபதியைப் படைக்கின்றார். பிரஜாபதி உலகத்தின் சகல படைப்புகளையும் படைக்கின்றார். அதனால் பிரம்மாவைப் படைத்தவரை உம்மை வணங்குகிறேன் என்று போற்றுகிறார்..

பஞ்ச பூதங்களாகவும் இயற்கையின் அனைத்து அம்சமாகவும் கிருஷ்ணரை வணங்குகிறார். எல்லா பக்கங்களிலும் எங்கும் நிறைந்திருக்கும் கிருஷ்ண பகவானை எல்லா திசைகளிலும் வணங்குகிறான்.

ஆதி அந்தமில்லாமல், பேருண்மையாக, எல்லாமுமாக இருக்கும் கிருஷ்ணரை உண்மையாக கை கூப்பி போற்றி வணங்குகிறார்.

கேள்வி:

நாம் பாவிகள். பிறவியில் இருந்தே பாவம் செய்தவர்கள். பாவ விமோசனம் பெற்று கடவுளைச் சென்றடைய வேண்டும். கடவுள் ஒருவரே இப்படி சொல்பவர்கள் இருக்கின்றார்கள். இதைப்பற்றி தங்கள் கருத்து என்ன?

ஒவ்வொருவரும் கிருஷ்ணரைப் போன்ற இயேசுவைப் போன்ற புத்தரைப் போன்ற சக்தி படைத்தவர்கள். உங்களுள் பரிபூரணத்தன்மையின் விதை கடவுளால் விதைக்கப்பட்டு இருக்கின்றது. அதற்கு நன்றி சொல்லுங்கள்.

நாம் செய்ய வேண்டியதெல்லாம் சரியான நிலத்தில் விதைத்து, விதை வெடித்து செடியாக வளர துணை செய்வதே ஆகும்.

நீங்கள் பாவ விமோசனம் அடைய விரும்பினால். பற்றற்றத் தன்மையின் மூலமே அது முடியும். நீங்கள் செய்த செயல்களுக்கு வருந்துவதால் பாவ விமோசனம் அடைய முடியாது.

எதுவாக இருந்தீர்களோ அதிலிருந்து உங்களின் உண்மையான இயல்புத்தன்மைக்கு உருமாறுவதே பாவ விமோசனம்.

கடவுளின் பிம்பமாகவே நீங்கள் இவ்வுலகத்தில் நுழைந்தீர்கள். நீங்கள், தூய்மையாக, சுதந்திரமாக, இயற்கையாகவே பிறந்தீர்கள். உங்களைச்சுற்றி இருக்கும் வெளியுலகின் கட்டுறு மனப்பாங்கு உங்களிடம் பல் வேறு மாற்றங்களைப் புகுத்தி விட்டது.

எந்த நேரத்திலும், எப்படிப் பிறந்தீர்களோ அந்த நிலையை உங்களால் அடைய முடியும்.

விருந்துதல் என்ற வார்த்தைக்கு இயேசு இதைத்தான் அர்த்தமாக சொல்கின்றார். இயேசு பேசிய பழமையான அராபிய மொழியில் விருந்துதல் என்ற வார்த்தைக்கு உங்களின் வேர்களை நாடி செல்லுதல் என்று பொருள் அப்படி என்றால் உங்களின் தெய்வீக இயல்பு தன்மைக்கு, பரிபூரண தன்மைக்கு என்றி அர்த்தமாகிறது.

அவர்கள் பணத்தைப் பற்றியும், உண்டியலில் சேரும் பங்களிப்பு பற்றியும், பாவ மன்னிப்பைப் பற்றியும் பேசுவார்கள்.

துறவறமே சரியான நிலம். ஒரு குருவுடன் வாழ்வது என்பது அவருக்காக உயிர் இழக்கதயாராக இருப்பது என்று அர்த்தம். எந்த க்ஷணத்தில் விதை இறக்கின்றதோஅங்கு மரம் முளைக்கின்றது.

விதையின் மரணம் இல்லாமல் மரம் முளைக்க முடியாது. மரணத்தின் மூலமாக தான் புது உயிர் பிறக்கின்றது. வாழ்வின் இந்தச் சூட்சுமமான இரகசியத்தை அறிந்த ஒருவன் ஒவ்வொரு நாளும், ஒவ்வொரு க்ஷணமும், இறந்து கொண்டே

732

733 இருக்கின்றான்.

ஏனெனில் இறப்பு என்னும் செயலின் மூலமாக தான் மறுபிறவி எடுத்து ஒருவர் தன்னை புதுப்பித்துக் கொண்டே இருக்கின்றார். கடவுள் உங்களின் உள்ளே இருப்பதை உணருங்கள். ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்களாக உணருங்கள். கடவுளாக இருப்பதற்கு ஒருவர் கிறிஸ்தவராகவோ, இந்துவாகவோ அல்லது எதுவாகவும் இருக்கத் தேவையில்லை.

நீங்களே கிறிஸ்துவாக இருக்கும் பொழுது ஏன் கிறிஸ்துவாக நிறைவு அடைந்து விடுகிறீர்கள்? புத்தர் உங்கள் கைக்கெட்டும் தூரத்தில் இருக்கும் பொது ஏன் பௌத்தனாக இருப்பதிலேயே திருப்தி அடைகிறீர்கள்?

ஆரம்பத்தில் இருந்தே நாம் காப்பாற்றப் பட்டு விட்டோம். ஆகவே ஆனந்தமாக இருங்கள். நம்மை குறிப்பிட்ட ஒரு வகையில் இயங்க செய்வதற்காகவே நாம் பாவிகள் என்ற இந்த போதனைகள் அனைத்தும் உள்ளது. நம்மை அடிமைகளாக வைத்திருக்கவும், சமயத்தலைவர்கள், மதபோதகர்கள் இவர்களின் கட்டுப்பாட்டில் நம்மை வைத்திருக்கவுமே இந்த பாவிகள் எனும் பிரச்சாரம் பயன்படுத்தப்பட்டது.

உண்மையில் நாம் வழி தவறி போகவே முடியாது. ஏனென்றால் எல்லா வழிகளும் இறைவனை நோக்கியே செல்கின்றன. அவை வேறு எங்கும் இட்டுசெல்ல முடியாது.

வழிதவறி போகிறவர்கள் கூட சற்றே சுற்று வழி பாதையில் வருகிறார்கள். அவ்வளவு தான். வேறு எங்கு அவர்களால் போக முடியும்?

கடவுள் எல்லா இடங்களிலும் இருப்பதால் போவதற்கு வேறு எந்த இடமும் ஆழ்ந்த பணிவுடன், பூரணமான, ஆழ்ந்த நம்பிக்கையுடன், எந்த எண்ணங்களும் இல்லாமல் கேளுங்கள். ஏனென்றால் நம் எண்ணங்கள் இடையூறு செய்து, சிதைந்து விடும் தன்மை வாய்ந்தவை.

அவை வார்த்தைகளின் அர்த்தத்தையே மாற்றி, தங்களின் சொந்த கருத்துக்களைப் புகுத்திவிடும். நம் மனம் என்ன கேட்க விரும்புகிறதோ அதை மட்டுமே கேட்கும் தன்மை படைத்தவை.

ஒவ்வொரு நிமிடமும் உங்களிடம் வந்து சேரும் செய்திகளை சிதைந்து விடாமல் உள்வாங்கும் அளவிற்கு ஆழ்ந்த அமைதியுடன் அனைத்தையும் கேளுங்கள்.

கடவுள் தன் செய்திகளை எல்லா பக்கங்களில் இருந்தும் பொழிந்து கொண்டு இருக்கிறார்.

மரத்தில் இருந்து விழும் பழுத்த இலை தான் அவரது செய்தி.

லாவோட்சு என்னும் ஞானி மரத்தில் இருந்து விழுகின்ற காய்ந்த இலையைப் பார்த்த மாத்திரத்தில் ஞான மடைந்தார். அவர் மிகவும் ஆழமானதொரு மௌனத்தில் இருந்த மனிதராக இருந்திருக்க வேண்டும்.

வெளிரான, பழுத்த, காய்ந்த அந்த இலை மரத்தில் இருந்து விழுந்து கொண்டிருப்பதைப் பார்த்த மாத்திரத்திலேயே, எல்லாமே நிலையற்றது; வாழ்க்கை மரணத்தில் முடியக் கூடியது; பற்றிக் கொண்டு வாழ்வதற்கு என்று தகுதியானவை எதுவும் இல்லை; மரணத்தில் முடியும் இந்த வாழ்க்கை உண்மை இல்லை என்றும் மாபெரும் சத்தியங்களை உணர்ந்தார்.

அந்த இலை கடவுளின் தூதனாக இருந்தது. அந்த க்ஷணத்திலேயே தகுதி இல்லாதவை அனைத்தும் துறக்கப்பட்டன. பகிரங்கமாக துறக்க வேண்டும் என்ற முடிவை அவர் எடுக்கவில்லை. அதற்குத் தேவையும் இருக்கவில்லை.

வாழ்க்கை நிலையற்றது; வாழ்க்கை வீணானது? வாழ்க்கை அர்த்தமற்றது என்னும் இந்த புரிதல் அவருக்கு போதுமானதாக இருந்தது. இதன் பிறகு ஒருவர் வேறு

| ‘ஈஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘ஈநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

சொன்னார்.

இது தான் அவரது கடைசி பிரார்த்தனை. இது தான் சரணாகதி. நமது சொந்த விருப்பத்தில் பிடிப்புடன் இருப்பது அஹங்காரத்தைக் குறிக்கும்; கடவுளின் விருப்பத்தையே நமது விருப்பமாக நிகழ அனுமதிப்பது தான் சரணாகதி.

கடவுளுடன் அடைந்து வெற்றியை அனுபவிக்கும் இந்த முரண்பாட்டை ஒரு குரு வாழ்ந்து கடக்க வேண்டும். நாம் அனைவரும் தரிசுநிலமாக இருக்கின்றோம். நம்முன் எதுவும் வளரவே இல்லை.

பழங்காலத்தில் உலகளாவிய எல்லா சமுதாயங்களும் கற்பாறையைப் போன்ற கடுமையான தன்மையை பாராட்டினர். அது ஆண்மைக்கான அடையாளமாக கருதப்பட்டது. இந்த கடுமையான குணம் புகழப்பட்டது. சமுதாயத்தில் வீரர்கள் தேவையாய் இருந்தார்கள்.

மற்றவர்களைக் கொல்லவும், மற்றவர்களால் கொல்லப்படவும் தயாராக இருந்த மக்கள் தேவைப்பட்டார்கள். இதயத்தால் வாழாமல் மூளையால் வாழும் கடுமையான மக்கள் தேவைப்பட்டார்கள்.

மென்மையான, உணர்வுபூர்வமாக இருக்கத் தெரியாதவர்கள் தேவையாக இருந்தார்கள். இப்படிப்பட்ட மக்களைத் தான் இயந்திரங்களைப் போல இயங்குவார்கள். இவர்களைத் தான் எளிதில் அடிமைப் படுத்த முடியும்.

மிகவும் திறமையானவர்களாக இருந்தாலும் அவர்களால் மனிதர்களாக ஆக முடிவதில்லை. இயந்திரங்களுக்கு சரி என்றும், தவறு என்றும் பிரித்து பார்க்கத் ஏற்ற விதி முறைகளும் நடைமுறைகளும் ஸ்மிருதி என்றழைக்கப்பட்டது.

ஸ்மிருதி என்னும் சட்ட நூல்கள் மாற்றப்பட முடியும் என்று துணிகரமாக அறிவித்த ஒரே கலாச்சாரம் நமது வேத பாரம்பரியம் மட்டுமே.

கால காலமாக ஞானிகளால் புதிய புதிய சட்ட நூல்களை உருவாக்க முடிந்தது. ஏனென்றால் எந்த சட்ட ஒழுங்கு முறைகளும் போதுமானதாக இல்லை என்று நாம் அறிவோம்.

எந்த சட்டமும் நிரந்தரமான ஒன்றாக இருக்க முடியாது. ஏனென்றால் சட்டமும், ஒழுங்கும் சந்தர்ப்ப சூழ்நிலையை அடிப்படையாகக் கொண்டே செயல்படுகின்றது.

மான்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாகும் போது நீங்கள் வேட்டையாட அனுமதிக்கப்படுகிறீர்கள். இதே போலத் தான், இந்தியாவில் முன்னொரு காலத்தில் பசுக்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாக இருந்தது.

அதனால் தான் பசுக்களைப் பலி கொடுக்க ஆரம்பித்தார்கள். பசுக்களின் எண்ணிக்கை குறைய ஆரம்பித்த உடன், அவற்றை தெய்வாம்சமாக வழிபட ஆரம்பித்தார்கள்.

சமுதாயத்தில் ஒரு சமநிலையையும் ஒற்றுமையையும் கடைபிடிப்பதற்காகவே இந்த விதிமுறைகள் உருவாக்கப்பட்டன. நாம் அனைவரும் ஒன்று சேர்ந்து வாழும் போது. சந்தோஷமாக வாழ்வதற்கு ஒரு சில அடிப்படை புரிதல்கள் தேவைப்படுகின்றன.

உதாரணத்திற்கு என்னை நீங்கள் கொல்ல மாட்டேன் என்றுத்துக் கொண்டால். நானும் உங்களை கொல்லமாட்டேன் என்று உறுதி கூற முடியும். அவ்வளவு தான்.

நாம் இருவரும் பயமில்லாமல் வாழ முடியும் இது போலத் தான் சில அடிப்படை புரிதல்கள் யோசிக்கப்பட்டு மெதுவாகச் செயல்பாட்டிற்கு வந்தன.

இருபத்தைந்து வருடம்

அதனால் தான் ஏராளமான புரட்சி கூட்டங்களும் குழுக்களும் இருக்கின்றன. முடியாது என்று சொல்லும் போது ஆழமான ஒரு திருப்தியுணர்வு கிடைக்கின்றது. அது போதை யூட்டக்கூடியதாக இருக்கின்றது.

முடியாது என்று சொல்லும் பொழுது நம்மை உயர்வானவர்களாகவும். வித்தியாசமானவர்களாகவும் நிரூபித்துக்காட்ட முயற்சிக்கின்றோம்.

நல்லொழுக்கங்கள் புரிதல் இல்லாமல் புகட்டப்படும் போது, நாம் இரு விஷயங்களை உருவாக்குகின்றோம். முதலில் நாம் அதிலிருந்து தப்பிக்க முயற்சி க்கின்றோம். இரண்டாவதாக, தப்பித்தவுடன் நம்முள்ளே ஆழமான குற்ற உணர்ச்சி யை உருவாக்கிக் கொள்கின்றோம். எல்லா மனிதர்களும் விதி முறைகளை மீறவே விரும்புகின்றார்கள். எதிர்ப்பு தெரிவித்தல் என்பது நம்மிடம் இயற்கையாக இருக்கிறது.

பழங்கால இந்தியாவில் மின்சார வசதி இல்லாத போது, சூரிய அஸ்தமனத்திற்கு பிறகு துணிகள் தைக்கப்படுவதே இல்லை. ஏனென்றால் அப்போது கைகளால் தைக்கப்பட்டது. இயற்கையாகவே மெழுகுவர்த்தி அல்லது ஹரிக்கேன் விளக்கின் மங்கலான ஒளியில் உங்களால் தைக்க முடியாது.

ஆனால் இன்றும் கூட இந்தியாவில் நிறைய மக்கள் சூரியனின் மறைவிற்கு பிறகு துணி தைக்க மாட்டார்கள். தையல் கடைகளில் கூட தைப்பதில்லை. நிறைய தையல் கடைகளில் மனிசார வசதி உண்டு. தையல் இயந்திரங்களில் அவர்கள் தைப்பதுண்டு.

சில மக்கள் மற்றவர்களை அமைதிபடுத்தும் முயற்சியில் தாங்களே அதிக சப்தத்தை உருவாக்கிக் கொள்கின்றார்கள். அவர்களின் இரைச்சல் மற்றவர்களை விட மோசமாக ஆகி விடுகின்றது.

ஷ்ஷ்.....அமைதியாக இருக்கவும் என்னும் சத்தமே பேசி க்கொண்டிருப்பவர்களின் சத்தத்தை விட அதிகமாக இருக்கும்.

குழந்தைகள் உருவாக்கும் சத்தம் ஆசிரியர்களின் சத்தத்தை விட குறைவாகவே இருப்பதை பள்ளிகளில் நாம் கண்கூடாகப் பார்க்க முடியும்.

பெரும்பாலான நேரங்களில், நல்லொழுக்கத்தின் அடிப்படையைப் புரிந்து கொள்ள தவறுவதால் மந்தமான உயிர்ப்பில்லாத ஒரு வாழ்க்கையை வாழ ஆரம்பித்து விடுகின்றோம்.

என்னைப் பொருத்தவரையில் எந்த ஒரு விதியும் உள்வாங்கப்படும் போது, நமக்குள் குற்ற உணர்ச்சியை உருவாக்கி விடுகின்றது.

எந்த உரு சட்டமும் என்று நான் கூறும் பொழுது எந்த ஒரு சட்டத்தையும் தான் சொல்கின்றேன். இயல்பாகவே நாம் சுதந்திரமாக இருக்கத்தான் ஆசைப்படுகின்றோம், அதனால் தான் எந்த ஒரு சட்டதிட்டமும் உள் வாங்கப்படும் போது ஆழமான குற்ற உணர்ச்சியாக அது இருக்கின்றது.

ஸ்வபாவ சுவதந்த்ரா என்னும் வார்த்தை மிகவும் ஆழமானது. அதன் பொருள் என்னவென்று பார்த்தீர்கள் என்றால் நம் இயல்பே சுதந்திரம் தான். நாம் நிரந்தரமாக சுதந்திரமானவர்கள் கூண்டில் அடைக்கப்படுவதை நாம் ஒருபோதும் விரும்புவதில்லை.

எந்த ஒரு விதிமுறைக்கும் அடிமைப்பட நாம் ஒருபோதும் விரும்புவதில்லை.

இந்த முழு சமுதாயமும் விடுதலைக்காக போராடி பாடுபட்டு உழைக்கின்றது. நம் முழு போராட்டமுமே விடுதலைக்காகப் போராட்டமாக தான் இருக்கின்றது.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | ‘ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருக்கும். ஏனென்றால் நீங்கள் அவனுக்கு விதிகளை அமைத்து ஒழுங்குபடுத்தியதால், அவன் உங்களுக்கு எதிராக புரட்சி செய்வான். சிலர் மிகவும் தந்திரமான முறையில் நம்மீது விதிகளைத் திணிப்பார்கள். நமது ஆசையையும் அச்சத்தையும் தங்களது சுயலாபத்திற்காகப் பயன்படுத்தி கொள்வதற்காகச் சொர்க்கத்தையும், நரகத்தையும் காட்டுவதாக ஆசைகாட்டுவார்கள்.

சொர்க்கத்தைப் பற்றியும், நரகத்தைப் பற்றியும் பல்வேறு கருத்துக்களை உருவாக்குவார்கள். சொர்க்கத்தை அடைய வேண்டும் என்ற ஆசையையும் நரகத்தைக் கண்டு அச்சமும் தோன்றுமாறு செய்வார்கள்.

இந்த மாதிரியான விஷயங்களைப் பின்பற்றுவதால் சொர்க்கத்தை அடைவீர்கள். அந்த மாதிரி விஷயங்களை பின்பற்றுவதால் நரகத்தில் தள்ளப்படுவீர்கள் என்று சொல்வார்கள்.

நம்மை தந்திரமாக ஏமாற்றி அவர்களின் சுயநலத்திற்காக பயன்படுத்திக் கொள்ள, கண்டுபிடிக்கப்பட்ட கருத்துக்களின் தொகுப்பே சொர்க்கமும், நரகமும்.

பேராசையையும், அச்சத்தையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு விதிகள் வழங்கப்படும் போது, ஆழமான குற்ற உணர்ச்சி நம்முள் உருவாகின்றது.

மேலும் ஒரு விஷயம்.... இது தான் ச ட்டங்களிலேயே முடிவான, புரிந்து கொள்ளக் கஷ்டமான சட்டம். நான் மறுபடியும் சொல்கின்றே றன். இது தான் முடிவான சட்டங்களில் ஒன்று.

யாரும் விதி முறைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஒருவருடைய வாழ்க்கையை வாழ முடியாது. யாரும் என்று நான் சொல்லும் பொழுது எவருமே என்று குறிப்பிடுகின்றேன். எந்தச் சட்டமும் என்று சொல்லும் பொழுது எந்த ஒரு சட்டத்தையும் என்று குறிப்பிட்டுச் சொல்கின்றேன்.

வாழ்க்கை எல்லா சட்டத்திட்டங்களுக்கும் அப்பாற்பட்டது. எல்லா ச ட்டதிட்டங்களும், ஒழுங்குமுறைகளும் வாழ்வின் சில புரிந்து கொள்ளல்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு அமைக்கப்பட்டது.

ஆனால் வாழ்க்கை நமது எல்லா புரிந்து கொள்ளும் தன்மைக்கும், எல்லா தர்க்கரீதியான அறிவுக்கும் அப்பாற்பட்டது.

இந்த வாழ்க்கை ஏன் படைக்கப்பட்டது? என்று மக்கள் என்னைக் கேட்பதுண்டு. ஏன் என்ற கேள்விக்கு ஒருபோதும் பதில் இல்லை என்று நான் சொல்வேன். ஏனென்றால் ஏன் என்ற கேள்வி நமது தர்க்க அறிவை அடிப்படையாகக் கொண்டது.

வாழ்க்கை இயற்கையானது. சட்டங்கள் சமுதாய ரீதியானவை. வாழ்வு உடல் ரீதியானது. சட்டங்கள் மன ரீதியானவை. அதனால் நமது எல்லா சட்டதிட்டங்களும், செய்ய வேண்டியது, செய்யக் கூடாதது. நல்லொழுக்கங்கள், சரி, தவறு பற்றிய எண்ணங்கள் எல்லாம் சமுதாயத்தால் நமக்குக் கொடுக்கப்பட்டவை.

ஞானிகள் என்றோ, பாவிகள் என்றோ நாம் சமுதாயத்தில் தான் அழைக்கப்படுகின்றோம்.

சமுதாயம் நம்மை புனிதமானவர்கள் என்று அழைக்கும் வரையிலும் நாம் புனிதமானவர்களே. எந்த க்ஷணம் சமுதாயம் நம்மை பாவிகள் என்றழைக்கின்றதோ அப்போது நாம் பாவிகள் ஆகின்றோம்.

இப்போதெல்லாம் குழந்தைகள், 'சுநான் சந்தோஷமாகத் தான் இருக்கின் றேன். எனக்கு உன் சாக்லேட் தேவையில்லை, யாருக்கு வேண்டும் என் சாக்லேட்?' என்று சொல்லி விடுவார்கள்.

ஒரு குழந்தையிடம் தான் நீங்கள், 'சுஉனக்கு இனிப்பு தருகிறேன். அல்லது உன்னை அடித்து விடுவேன் என்றெல்லாம் சொல்ல முடியும். ஆசை, அச்சம் இவற்றின் அடிப்படையில் குழந்தைகளிடம் நீங்கள் ஒழுக்கத்தைச் சுமத்த முடியும்.

ஆனால் நாம் இனி குழந்தைகள் இல்லை!. புரிந்து கொள்ளுதலின் அடிப்படையில் ஒழுக்க வாழ்வை கடைப்படிக்க வேண்டும். ஆசையினாலும் அச்ச த்தினாலும் இல்லை. ஆசை, அச்சம் இவற்றின் அடிப்படையில் உங்கள் நல்லொழுக்கம் அமையுமானால் அது மிகவும் மேலோட்டமானதாக மட்டுமே இருக்க முடியும். பேராசையையும், அச்சத்தையும் அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒழுக்க வாழ்க்கையில் இருந்து நாம் எப்படியாவது தப்பித்து போகவே முயற்சிப்போம்.

எடுத்துக்கட்டாக, நிச்சயிக்கப்பட்ட வேக எல்லைக்கு மேல் பத்து மைல் வேகத்தில் வண்டி ஓட்ட முயற்சிப்போம். காவல் காரரைப் பார்த்தால் வேகத்தைக் குறைத்து விடலாம் என்று எண்ணுவோம்.

ஆசை, அச்சம் இவற்றின் அடிப்படையில் நமது தனிமனித ஒழுக்கம் அமையும் என்றால் நிச்சயித்து கொள்ளுங்கள் நீங்கள் இன்னும் குழந்தைகளாகவே இருக்கின்றீர்கள். மன முதிர்ச்சி அடையவில்லை.

உண்மையாகவே. பெரியவர்கள் என்றால் நமது தனி மனித ஒழுக்கம் ஆசை, அச்சத்தின் அடிப்படையில் அமையாது. ஆழ்ந்த புரிந்துகொள்ளுதலின் அடிப்படையில் தான் அமைந்திருக்கும்.

என்னைப் பொருத்தவரையில், யார் ஒருவர் அமைதியான, ஆனந்தமான, சாந்தமான வாழ்க்கையை ஆசை அச்சம் இல்லாமல் வாழ்கின்றாரோ அவரே பண்பட்ட பக்குவமான மனிதர்.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

கிருஷ்ணர் யார் என்று தெரிந்த பிறகு வரும் அர்ஜுனனின் இந்தக் கவலை அடக்கத்தால் வருவது அல்ல. அவர் குற்ற உணர்ச்சியால் வருந்துகிறார்.

நான் ஏ யாதவனே என்று உனது ஜாதியின் பெயரைச் சொல்லி அழைத்தேனே என்று கதறுகிறார். ஏ நண்பனே, ஏ கிருஷ்ணா என்று உன்னை பணிவில்லாமல் அழைத்தேனே என்று வருந்துகிறார்.

யாருடன் பழகிக் கொண்டிருக்கிறேன், யாரை அழைக்கிறேன் என்ற கவனமில்லாமல் உன்னைத் தோழனாக நினைத்து அழைத்து விட்டேன். தயவு செய்து என்னை மன்னித்து விட்டேன்.

ஒரு சின்னக் கதை...

பலவருடங்களாக, ஒரு சிவபக்தர் தீவிரமான பக்தியுடனும், சிரத்தையுடனும் தினமும் ஒரு சிவவிக்ரகத்திற்குப் பூஜை செய்து வழிபாடு நடத்தி வந்தார்.

சிவனைத் தவிர வேறெந்த எண்ணமும் இல்லாத அந்த சிவபக்தர் காண விரும்பியதெல்லாம், என்றாவது ஒரு நாள் சிவன் அவருக்கு அளிக்கும் போகும் தரிசனத்தைத் தான்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத்

ஆண்டுகள் பல உருண்டன. சிவபக்தரும் முதுமை அடைந்தார். ஒன்றும் சிறப்பாக நடக்காததால் அந்த சிவபக்தர் சிவனுக்கு முடிவாக ஒரு எச்சரிக்கை விடுக்கிறார். 'ஈநான் இறப்பதற்கு முன்னர் எனக்கு சிவதரிசனம் கிடைக்க வேண்டும். முக்தி அடைய வேண்டும். எனக்கு காட்சி தாருங்கள். இல்லையென்றால் நான் ஏதாவது மாற்று ஏற்பாடு செய்ய வேண்டி இருக்கும்'" என்று கெடு விதிக்கின்றார்.

இன்னும் சிவன் மனமிரங்கி காட்சி அளிக்கவில்லை. சிலதினங்கள் கழித்து அந்த சிவபக்தர் விஷ்ணுவின் சிலை ஒன்றை வாங்கி வந்து சிவனை எடுத்துவிட்டு இருப்பதாகக் கிருஷ்ணர் நினைத்ததால் தான் அவர் தரிசனம் கிடைக்கப் பெற்றார்.

நம் வாழ்க்கை முழுவதும், கடந்த காலத்தின் குற்ற உணர்ச்சி நம்மை ஆள்கின்றது. எந்தக் காலத்தில் என்ன செயல் செய்திருந்தாலும் அந்த நேரத்தில் நமக்கு இருந்த புத்திசாலித்தனத்தினால் அதை நாம் செய்திருப்போம்.

பிற்காலத்தில், புதிதாகச் சேகரித்து கொண்ட புத்திசாலித்தனத்துடன் கடந்த காலத்தைத் திரும்பி பார்த்து ஆராய்கிறோம். பெரும்பாலும் நாம் முன்பு செய்த செயல் நமக்கு தவறாகவே தெரிவதால் நாம் குற்ற உணர்வுக்கு ஆளாகின்றோம்.

குற்ற உணர்ச்சியைச் சுமந்து கொண்டிருப்பதை விட கொடிய பாவம் வேறு எதுவும் இல்லை. நான் செய்த செயல் பாவமானது இல்லை. குற்ற உணர்ச்சியைச் சுமந்து கொண்டிருப்பது தான் பாவம்.

குற்ற உணர்வினை விட்டுவிட்டு விழிப்புணர்வோடு முன்னோக்கி வாழ்வில் செல்லும் போது, ஆழமான ஒரு வடு, குற்றஉணர்வைக் காட்டிலும் வலுவான ஒரு வடு நம்முள்ளே பதிகின்றது.

எதை மீண்டுமு; செய்யக் கூடாது என்ற புதுவித விழிப்புணர்வை நாம் பெறுகின்றோம்.

குற்ற உணர்ச்சியின் சக்தியை அர்ஜனன் நமக்கு நிரூபித்துக் காட்டுகிறார். ஆழ்ந்த அன்பினால் ஏற்பட்ட குற்ற உணர்ச்சியினை இந்த சம்பவம் விளக்குகின்றது. ஒரு விதத்தில் அர்ஜனன் அந்த உணர்வினை சுமந்து கொண்டிருக்க விரும்பவில்லை. தன் தோழனும், குருவும் மற்றும் இறைவனுமாக இருக்கும் கிருஷ்ணரிடம் என்னை மன்னிப்பாயாக என்று சொல்வதன் மூலம் தன் குற்ற உணர்வினை விட்டு விடுகிறார்.

பயம் எதிர்காலம் தொடர்பானது. கடந்த காலம் என்பது கடந்தது, இறந்தது. கடந்த காலத்தைக் குறித்து நாம் ஒரு போதும் கவலை கொள்ள தேவையில்லை. வருத்தமும், குற்ற உணர்வும் கடந்த காலத்தில் இருந்து நம்மைத் துன்புறுத்துகின்றன.

சமுதாய ரீதியிலான, ஒருவருக்கொருவர் அளித்துக் கொள்ளும் வசதி, ஆறுதலை முன்னிட்டு உருவான உறவு இந்த நட்புமுறை உறவு. எல்லா சமூக உறவுகளையும் போல இந்த உறவும் மாற்றத்திற்குள்ளாகும்.

நண்பர்கள் எதிரிகள் ஆகலாம். நமது நண்பராக இருந்திருக்காத எதிரி இருப்பது அரிது. முன்பின் அறிமுகமாகி இருக்காத இருவர் எதிரிகளாக மாறுவதை விட இரண்டு நல்ல நண்பர்கள் எதிரிகளாக மாறுவதற்கே வாய்ப்புக்கள் அதிகம்.

ஒரு பிதியமனிதன் நம்மை ஏமாற்றும் போது நாம் அதை ஒப்புக் கொள்கின்றோம் அல்லது தேவையான நடவடிக்கை எடுக்கின்றோம். ஏமாற்றப்பட்டு விட்டோம் என்ற கோபம் தவிர வேறு அழமான உணர்வுகள் எழுவதில்லை.

நண்பன் என்று நாம் மதிக்கும் ஒருவர் நம்பிக்கை துரோகம் செய்யும் போது, கட்டுக்கடங்காத கோபம் ஏற்படுகின்றது. அந்த மனிதரை அழித்துவிட விரும்புகின்றோம். கோபம் என்ற உணர்ச்சியுடன், வலி, வேதனை, குற்ற உணர்ச்சி, மனச் சோர்வு மாதிரியான உணர்ச்சிகள் அழையா விருந்தாளிகளாக நம்மைச் சூழ்ந்து கொள்கின்றன.

சிலகாலம் துக்கம் கொண்டாடும் மன நிலையில் இருக்கலாம். அப்பொழுது ஆழ்ந்த கோபம் மனசோர்வாக மாறி சூழ்நிலையை ஒத்துக்கொள்ளும் பக்குவத்தை அடைவோம். அல்லது ஆழமான பழிவாங்கும் உணர்வாக அந்த கோபம் உருபெறலாம். எதிரி நமக்கிழைக்கும் தீங்கை விட நண்பர் செய்யும் நம்பிக்கைத் துரோகம் நம்மை அரித்தெடுத்து விடுகின்றது.

எதிரிகளாக நாம் கருதுபவர்கள் நண்பர்களாக மாறவும் வாய்ப்புக்கள் இருக்கின்றன. நண்பர்கள் எதிரடிகளாக மாறும் வாய்ப்புக்கள் அதிகம் இருப்பதைப் போல எதிரிகள் நண்பர்களாக மாறும் வாய்ப்புக்கள் அதிகம் வாய்ப்பதில்லை. ஆனால் மனதைப் பக்குவமான நிலைக்கு பண்படுத்தினால் இது சாத்தியமே.

திறமையான குணமளிக்கும் சி கிச்சையாளர்களாக தீக்ஷை பெறும் முன்பு, நான் அவர்களிடம் நீங்கள் குணமளிக்க விரும்பும் உங்கள் எதிரிகளை நினைத்துக்கொள்ளுங்கள் என்று சொல்லும் போது, அவர்களில் பலரும் எங்களால் யாரையும் எதிரிகளாக பார்க்க முடியவில்லைஎன்றே சொல்வார்கள்.

நித்யானந்த ஸ்புராணம் தியான சிகிச்சை அல்லது கஆட - இரண்டாம் நிலை பயிற்சி வப்பில் அவர்களது ஆழமான சம்ஸ்காரங்களை, எதிரிகள் உட்பட முற்றிலும் அழித்து விடுகின்றது. எந்த ஒரு நித்ய குணமளிக்கும் சிகிச்சையாளரையும் கேட்டால் கூட அவர் இதை உறுதி செய்வார்.

ஒரு விதத்தில் தன் இனத்தவரையே எதிரிகளாக போர்க்களத்தில் சந்திக்கும் அர்ஜுனனுக்கு இந்தப் பிரச்சினை தான் எழுகின்றது. கிருஷ்ணருடனான சகபாவ உறவின் வெளிப்பாடாக அவர்களை வெறுத்து, எதிர்த்து போரிட்டு கொல்வதை கஷ்டமான செயலாக உணர்கின்றார்.

அர்ஜனன் நிறைய காரணங்களை எடுத்துச் சொன்னாலும் அவை அனைத்தும் சமாதானங்களே.

அர்ஜனன் கோழையல்ல. மாபெரும் வீர். கொல்வது அவரது இயல்பான இல்லை. விஸ்வரூப தரிசனத்திற்கு முன்பு வரை அது சொல்லப்பட்ட கருத்தாக மட்டுமே இருந்தது.

இப்பொழுது விஸ்வரூப தரிசனத்திற்குப் பிறகு அது உண்மையாக மாறிவிடுகின்றது. சகபாவ உறவிலிருந்து ஞானமடைந்த சீடராக, மஹாபாவ உறவுக்குள் நுழைகின்றார்..

இந்த மன மாற்றம் தான் அவருக்குள் தேங்கி இருக்கும் குற்ற உணர்வை வெளிக் கொண்டு வருகின்றது.

11.45 தேவதேவனே, உலகிற்கெல்லாம் இருப்பிடமானவரே, முன்பு பார்த்திராத வடிவத்தைப் பார்த்த பிறகு நான் மகிழ்ச்சியில் நிறைந்து இருக்கிறேன் என்று மனம் அச்சத்தினால் நடுங்கிக் கொண்டு இருக்கின்றது. தேவ தேவர்கெல்லாம் தலைவனாகிய உம்முடைய முன்னைய இனிய வடிவத்தையே எனக்குக் காடடடி, கருணை செய்யுங்கள்.

11.46 ஆயிரம் கைகளையுடை விசுவரூபத்தையுடையவரே! உம்மை முன் போலவே கிரீடமும், கதையும், கையில் சக்கரமும் உடையவராய் காண விரும்புகி றேன்.

நான்கு கைகளையுடைய அந்த வடிவத்திலேயே உங்களைக் காண விரும்புகி றேன்.

அர்ஜுனன் தனது கடைசி வேண்டுகோளை இந்த வரிகளில் சமர்ப்பிக்கின்றார்.

எனக்கு பழக்கமான இனிமையான வடிவத்தையே காட்டுங்கள் என்று அர்ஜுனன் கேட்கின்றார். உலகத்தைக் காத்து அருள்பவரே, முன்பு காணாததை எல்லாம் கண்டு மகிழ்ந்து நன்றியுடையவனாக இருக்கின்றேன்.

உங்களை முன்போலவே கிரீடமும், கதையும, கையில் சக்கரமும் ஏந்தியவராய், நான்கு கைகளை உடையவராக இருக்கும் அந்த வடிவத்திலேயே காண விரும்புகி

| 'ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

இப்படியில்லாமல், பீஷ்மர் விஷ்ணுவின் உக்கிர வடிவத்தில் குணாதிசயங்களைப் பற்றி 'சு கோரவடிவினனே, உலகை அழிப்பவனே, தீப்பிழம்பாய் ஜொலிக்கும் வாய்களை உடையவனே...'^@@ என்றெல்லாம் பாடி புகழ்ந்திருந்தால் நம்முள் எத்தனை பேர் விஷ்ணுசஹஸ்ரநாமவளியை பாராயணம் செய்திருப்போம்?

பீஷ்மர் என்ன பாடியிருந்தாலும் சரி, நம்முள் பலர் தாங்கள் என்ன படித்து பாராயணம் செய்கின்றோம் என்பதையே அறியாத மக்கள். அதனால் அவர்கள் தப்பித்தார்கள்.

நீங்கள் தெளிவான சமமான உணர்வு நிலையில் இல்லாத பொழுது, படிக்கும் வார்த்தையின் அர்த்தத்தைத் தெளிவாக தெரிந்து கொள்ள முடியுமானால் நீ ங்கள் கலக்கமடைவீர்கள். இந்த வார்த்தைகள் எதிர்மறையானவை என்று நம் தர்க்கஅறிவு நமக்குள் பல்வேறு உணர்ச்சி கொந்தளிப்பினை உருவாக்கிவிடும்.

இந்த வெளிப்பாடுகள் அனைத்தும் மாயை மூன்று யுகங்களையும் கடந்த நிலையில் பரபிரம்ம தெய்வத்தன்மை சலனமற்று வீற்றிருக்கின்றது.

அர்ஜனன் இந்த நிலையை புரிந்து கொள்ளும் நன்மைக்கும் இன்னும் பக்குவமடையவில்லை. பயமுறுத்தும் மஹாகாலத்தின் வடிவத்தை விடவும், நான்கு கரத்துடன் அபயமளிக்கும் இனிமையான தெய்வ வடிவத்தையே அவர் காண விரும்புகிறார்.

இவ்விரு தன்மைகளும் தெய்வீகத்தின் முகமூடிகளே, எந்த தன்மையும் தெய்வீகத்தின் உண்மையான வடிவம் இல்லை என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

அப்போது தான் மாயையை அழித்துவிட்டு, இருமை நிலையை கடந்து நாம் முக்தியடைய முடியும்.

வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பண்தான் எங்களுக்குத்

கேள்வி: சுவாமிஜி, நான் சிறு குழந்தைகளின் தாய், அவர்களை எப்படி சரியான பாதையிலே வளர்ப்பது என்பதை பற்றி அறிவுரை சொல்ல முடியுமா?

நம் முழு முயற்சியுமே, நம் ஆசைகள் நம் குழந்தைகளின் மீது திணிப்பதே!. நம் நிறைவேறாத கனவுகளை அவர்களின் மீது திணிப்பதன் மூலம் நம் கனவுகளை நிறைவேற்றி கொள்ள முடியும் என்று நம்புகின்றோம். நமக்கு நிகழாதது அவர்களுக்கு நிகழ முடியும் என்று நம்புகின்றோம்.

உங்கள் பெற்றோரும் இதையே தான் செய்தார்கள். உங்கள் குழந்தைகளும் அவர்களின் குழந்தைகளோடு இதையே செய்வார்கள்.

|

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பலன்தான் எங்களுக்குத் | உங்கள் குழந்தைகளைக் கனவுகளையும், கற்பனைகளையும் கடந்த நிலைக்கு எடுத்து செல்வதே ஒரு தாயாக, தந்தையாக பெற்றோராக உங்கள் அடிப்படை செயல்பாடாக இருக்க வேண்டும்.

சாதாரணமாக இதற்கு மாறுபட்டு நாம் செயல்படுகின்றோம். அந்த குழந்தை அஹங்காரம் உடையவராகவும், மேன் மேலும் முன்னேறும் துடிப்பு மிக்கவராகவும் நாம் உதவி செய்கிறோம்.

உண்மையிலேயே குழந்தைக்கு உதவி செய்ய நினைத்தால், நாம் இதனை நன்றாக புரிந்து கொள்ள வேண்டும். கனவுகளை உங்கள் கனவுகளைக் குழந்தையின் மேல் சுமத்தாதீர்கள்.

இந்தக் கனவுகள் அனைத்தும் வீணானவை என்று அவனுக்குப் பார்க்க உதவி செய்யுங்கள். பிறகு ஒவ்வொரு குழந்தையுமே புத்தனாக மாறுவதைப் பார்ப்பீர்கள். ஒவ்வொரு குழந்தையும் புத்தராக மாறவே பிறந்துள்ளன.

தவறான சமுதாயம், கட்டுறு மனப்பாங்கு, தவறான கல்வி இவற்றினால் தான் புத்த தன்மை அடையக் கூடிய அவர்களின் வளர்ச்சிக்கு நாம் தடையாக மாறுகின்ே இருந்து விடுவதால் பெரியவர்களாகும் பொழுது அவர்களின் உடல் எடையை அந்த பாதங்களால் தாங்க முடிவதில்லை.

அழகு, நாகரீகம் இவற்றின் பெயரால் அந்த பெண்கள் நிஜமாகவே ஊனப்படுத்தப்பட்டார்கள்.

தற்போதைய நாகரிக ஆடை உலகில் இதே நடைமுறையை கடைப்பிடிக்கின்றார்கள். அவர்கள் உணவு உண்ணாமல் தங்களை தாங்களே வருத்திக் கொள்வதும், உண்டவுடன் வாந்தி எடுப்பதுமாக இருப்பதால் மிகவும் மெலிந்து இரக்க முடிகிறது.

இளம் பெண்கள் எலும்பும் தோலுமாக தோற்றமளிக்காவிட்டால் தாங்கள் அசிங்கமாக இருப்பதாக நினைக்கின்றார்கள்.

இந்த விதமாக தான் சமுதாயம் மக்களின் மனப்பாங்கை, குறிப்பாக குழந்தைகளின் மனப்பாங்கினை உருவாக்கி வைத்திருக்கின்றது.

ஆனால் உலகில் உள்ள ஒவ்வொரு குழந்தையின் சூழ்நிலையும் இப்படிதான் உள்ளது. அந்தப் போன்சாய் மரங்கள் இதை தான் பிரதிபலிக்கின்றன.

நாம் குழந்தைகளை என்ன செய்கின்றோம்? நாம் அவர்களின் வேர்களை வெட்டுகின்றோம். நாம் உதவி செய்யவே விரும்புகின்றோம். ஆனால் நாம் அவர்களுக்கு செய்வது உதவி இல்லை. முன்னேற்றத் தடை என்பது கூட நமக்குத் தெரிவதில்லை.

அதனால் இது தான் உங்களின் வேலையாக இருக்க வேண்டும். இது உங்களை விழிப்படையச் செய்யும். உங்கள் குழந்தையை நல்ல பாதையில் வளர்க்க உதவும்.

மனதைக் கடந்த நிலைக்குச் செல்வதற்கான காலம் வந்து விட்டது. மனம் நம்மை அடிமைப்படுத்துகின்றது. மனம் என்பதே கடந்த காலம். மனம் கடந்த நிலையில் வாழ்வது என்றால் நிகழ் காலத்தில் வாழ்வது.

┌─────────────────────────────────────────────────────────────┬─────────────────────────────────┐ │ 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள் ?' ' என │

│ │ விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக │ │ │ வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு │ │ │ கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், │ │ │ பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து │ │ │ என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு │ இருபத்தைந்து │ │ ஊக்கமளித்தார். │ வருடம் │ └─────────────────────────────────────────────────────────────┴─────────────────────────────────┘ என் இராஜ்யத்திற்குள் வரத்தக்கவர்கள் என்று இயேசு சொல்கின்றார். அவர் சொல்வது முற்றிலும் சரியே.

வயோதிக காலத்தில கனிந்து, முதிர்ந்த ஒருவர் மீண்டும் ஒன்றுமறியாத சிறு குழந்தையைப் போல் மாறிவிடுகின்றார். வாழ்க்கை உச்சக்கட்டத்தை அடைந்து நாம் வீடு திரும்ப தயாராகின்றோம். இந்த வாழ்க்கைச் சுற்று முழுமையடைகின்றது.

பிறந்ததனால், நமக்கு கொடுக்கப்பட்ட வேலையை நாம் முடிக்க வேண்டும். ஏனென்றால் இந்தச் சுற்று முழுமையடையப்பட வேண்டுமு;. இந்தச் சுற்று முழுமையடையவில்லை என்றால் நாம் மீண்டும் மறுபடியும் பிறக்க நேரிடும்.

பிறந்தகாரணத்தை நிறைவேற்றாவிட்டால் கடவுளால் நம்மை அழைத்துக் கொள்ள முடியாது. மீண்டும் ஒரு குழந்தையைப் போல வெகுளிதனத்துடன் வியப்புடன், ஆச்சர்யத்துடன் மாற வேண்டுமு;. இது தான் நம் வாழ்வில் அடைய வேண்டிய லட்சியம். மனம் நல்லதொரு கருவி. அதை உபயோகியுங்கள். அதனால் உபயோகப் படுத்தப்படாதீர்கள்.

மனதிற்கு அடிமையாகாதீர்கள். அதனால் ஆக்கிரமிக்கப்படாதீர்கள். மனதிற்கு நீங்கள் எஜமானராக இருங்கள்.

எல்லாவளர்ந்தபெரியவர்களின்மூளையும் பீட்டா அலைவரிசையில் இயங்குகிறது. (13 முதல் 20 ஹெர்ட்ஸ்) முதல் ஆல்ஃபா அலைவரிசை 8 முதல் 12 ஹெர்ட்ஸ் முடிய.

அவர்கள் சின்னஞ் சிறிய குழந்தைகளாக இருக்கும் போது, அவர்களது மூளையின் அலைவரிசை இதைவிட குறைவாக, டெல்டா, தீட்டா அலைவரிசைகளில் (ஆழ்ந்த உறக்கம், கனவு நிலை) இருக்கின்றது.

இந்த குறைவான அலைவரிசையில் ஒரு தனிமனிதரிடம் எந்தவித தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்த முடியும். யார் எதைக் கூறினாலும், குறிப்பாக வயது முதிர்ந்த, ஆளுமைதிறன் மிக்க, ஒருவர் கூறுவது ஒரு போதும் கேள்வி கேட்கப்படுவது இல்லை. க்தியைக் கொண்டு, இந்த ஒளி நிறைந்ததும், முடிவில்லாததும், முழு முதலானதும் ஆகிய எனது மேலான விஸ்வரூபம் காண்பிக்கப்பட்டது. உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் இதை முன்பு கண்டதில்லை.

11.48 குரு குலத்தின் சிறந்தவீரனே, உன்னைத் தவிர வேறு யாராலும், வேதம் ஓதி அறிவதாலும் யக்ஞத்தாலும், தானங்களாலும் நான் இவ்வடிவத்துடன் காணக்கூடியவர் அல்லன்.

நீ மட்டுமே இவ்வடிவத்தைக் காணும் பேறு பெற்றிருக்கின்றாய்.

11.49 அன்புள்ள சீடனே, என்னுடைய இந்த கோர வடிவத்தைக் கண்டு உனக்கு கலக்கமும், மயங்கிய மனநிலையும் வேண்டாம். அச்சம் நீங்கி, அமைதியான மனதுடன் மறுபடியும் நீ பார்க்க விரும்பிய எனது பழைய வடிவத்தைப் பார்ப்பாயாக. இந்தச் சுலோகங்களில் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனைத் தேற்றி ஆறுதல் அளிக்கின்றார். தனது கலங்கிய சீடனுக்கு மீண்டுமு; கருணாமூர்த்தியாக காட்சி அளிக்கின்றார்.

அர்ஜுனன் பார்த்து விஸ்வரூபகாட்சி அவரைத் தவிர வேறு யாரும் பார்த்திராத, பார்க்க முடியாத அரிய காட்சி என்று கிருஷ்ணபகவான் சொல்கின்றார். அர்ஜுனனைத் தவிர வேறு யாரும் காணவில்லை என்பது அதன் சிறப்பைக் குறிக்கின்றது.

தவங்கள் செய்வதனாலோ, யாகங்கள் செய்வதனாலோ வேதம் ஓதி அறிவதனாலோ, தானங்களாலோ ஒருவர் இவ்வடிவத்தைக் காண முடியாது. 'சுளப்படியோ, நீ கலக்கமடைந்து இருக்கின்றாய். சரி, நீ அன்றாடம் வழிபடும் பார்க்க விரும்பும் எனது இயல்பான வடிவத்தையே காண்பாய்'.

கிருஷ்ணர் இங்கு மிக தெளிவாக ஒரு விஷயத்தைக் குறிப்பிடுகின்றார். தன் பக்தர்களுக்கும் சீடர்களுக்கும் எவ்விதம் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்ளவேண்டும் என்பதையே கிருஷ்ணர் தான் முடிவு செய்கின்றார்.

இது குருசக்தியிடம் இருந்து, தெய்வசக்தியிடம் இருந்து கிடைக்கும் ஒரு பரிசு. இதை முயற்சியினால் அடைந்துவிட முடியாது.

இருபத்தைந்து வருடம்

அவருடைய பெயர் என்ன, எங்கு வசிக்கிறார் என்றெல்லாம் நான் கேட்டேன். அவர் தன்னை ச ங்கர் மஹராஜ் என்று மற்றவர்கள் அழைப்பார்கள் என்றும் அருகில் இருக்கும் ஒரு ஆசிரமத்தில் தான் வசிப்பதாகவும் சொன்னார். நான் அந்த ஆசிரமத்தைப் பற்றி கேள்வி பட்டது கூட இல்லை.

நான் சற்று உடல் நலம் தேறி விட்டதாக தெரிந்ததும் அவர் என்னைப் பார்க்க வருவதை நிறுத்தி விட்டார். சில தினங்களுக்கு பிறகு நான் நன்றாக நடக்க ஆரம்பித்தேன். அந்த ஆசிரமத்திற்குச் சென்று அவருக்கு நன்றி சொல்ல முடிவு செய்தேன். எந்த சிரமமும் இல்லாமல் அந்த ஆசிரமத்தைக் கண்டு பிடித்தேன். கங்கைகரையில் மூன்று, நான்கு அறைகளுடன் அந்த ஆசிரமம் இருந்தது. ஒரு வயதான மூத்த சன்னியாசி அங்கு அமர்ந்து இருந்தார்.

சங்கர் மஹராஜ் என்ற ஒருவரை பார்க்க வேண்டும் என்று நான் கேட்டேன். ஆனால் அவரோ அந்த பெயரில் இங்கு யாரும் வசிக்கவில்லை என்று சொன்னார்.

அந்த வயதானவர் பேசுவதற்கு அவ்வளவாக ஆர்வம் காட்டவில்லை. நான் மிகவும் வற்புறுத்தி கேட்ட பிறகு, அவரை தவிர மூன்று வயோதிக ச ன்னியாசிகள் மட்டுமே அங்கு தங்கி இருப்பதாகவும், இளம் வாலிபர் யாரும் அங்கு வசிக்கவில்லை என்றும் சொல்லி விட்டார்.

நான் மேலும் மேலும் வற்புறுத்தி கேட்டபோது அந்த சன்னியாசி சற்றே எரிச்சலுடன், 'சுஇங்கு இருக்கும் ஒரே சங்கர் மஹராஜ் அதோ அங்கு அமர்ந்து இருக்கிறார்” என்று சொல்லி விட்டார்.

அவர் கைகாட்டிய இடத்திற்கு நான் சென்று பார்த்தேன். அங்கு ஒரு சிறிய சிவன் கோவில் இருந்தது. அதன் உள்ளே பளிங்கினால் ஆன சிவன் சி லை வடிவில் அமர்ந்து இருந்தார். நான் சற்றே அருகில் சென்று பார்த்த பொழுது அதிர்ச்சி அடைந்தேன். அந்த இளம் துறவி தன் சட்டை பையில் சொருகி இருந்த அந்த வைரம் பதித்த பேனா, சிவனின் தோளில்

கங்கை நதிக் கரையில் இருந்தது என்பதும் ஒரு சிறிய சிவன் கோவில் அங்கே இருந்தது என்பது மட்டுமே.

கீதா மந்திர் -ல் இருந்த ஒருவர் பின் கதவு வழியாக சென்று அக்கம் பக்கத்தில் பார்க்கும்படி சொன்னார். எப்போது நாங்கள் சிவன் கோவிலைப் பற்றி கேட்டாலும் கடந்து போகும் ஒவ்வொருவரும் பக்கத்து வீட்டைக் காட்டுவார்கள்.

ஏனென்றால் அங்கே ஒவ்வொரு வீட்டிலும் ஒரு சிவன் கோவில் இருந்தது. முடிவாக சற்றே பார்த்த மாதிரி இருந்த ஒரு ஆசிரமத்தை வந்தடைந்தோம். இரண்டு பக்தர்கள் உள்ளே சென்று பார்க்க ஆரம்பித்தார்கள்.

அங்கே பலருடனும் பேசிய பிறகு, ஒரு கோவிலைக் கண்டடைந்தார்கள். ஆனால்அதுவும் நான் கூறும் கோவில் இல்லை. மீண்டும் தேட ஆரம்பித்தார்கள். நாங்கள் பத்து பேர் கொண்ட குழு பின் தொடர்ந்து சென்றோம்.

திடீரென்று, ஓடோடி வந்து கங்கை நதி கரை ஓரத்தில் ஒரு சிவனின் சிலை இருப்பதாகச் சொன்னார்கள்.

அந்த பூஜாரியிடம் சங்கர் மஹராஜ் என்பவரை நான் தேடி வந்த சம்பவம் ஞாபகம் இருக்கின்றதா என்று கேட்டோம். அவர் மிகவும் வயதானவராக இருந்தார்.

மேலும் நான் சந்தித்த அதே மூத்த சந்நியாசியாக இருந்தார் என்றாலும், அவருக்கு எதுவும் ஞாபகம் இருக்கவில்லை. ஆனால் அந்த சிவன் இப்போதும் சங்கர் மஹராஜ் என்றே அழைக்கப்படுகின்றார்.

சிவபெருமானே நேரில் வந்து என்னை கவனித்துக் கொண்ட இந்த சம்பவத்தில் ஒரு குழந்தையின் விஷயத்தில் அன்பு பிரதிபலிக்கப்படுகிறது. ஒரு குழந்தை தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள அறியாதது. அதுவே தன்னைக் கவனிப்பவர்களிடம் முழுமையாக சரணாகதி அடைகிறது.

ஒரு பக்தரின் விஷயத்தில், அவரது முழு மன அமைப்புமே அவர் விட்டுவிட வேண்டியதாக இருக்கின்றது. இது மிகவும் கஷ்டமான ஒன்றாகும்.

நிபந்தனையற்ற இந்த அன்பை அனுபவிப்பதற்கு ஒரு பக்தரானது இயல்பான, இயற்கையான சரணாகதி தன்மைக்கு திரும்பி வர வேண்டியதாக இருக்கின்றது.

இதை அடைவதற்கு ஒருவர் தன் மனதை விட்டு விட வேண்டும். ஒருவர் விழிப்புணர்வு மற்றும் விழிப்புணர்வproperty நிலையில் தன் வரையறுக்கப்பட்ட மன அமைப்பை விட்டு விட வேண்டும்.

மனம் ஆதர்ச கதாபாத்திரங்களுடன் ஒப்பீடு. செய்யும் தன்மையை விட்டுவிடும் போது, தெய்வத்தன்மை இனிமையாகவோ, உக்கிரமாகவே எப்படி இருந்தாலும் எந்த ஒரு வித்தியாசமும் தெரிவதில்லை.

இருவித தன்மைகளிலும் இறைவனை மனம் ஒப்புக்கொண்டு விடுகிறது.

கிருஷ்ணர் தன் சீடர், தன்னை உணரும் ஞானப்பாதையின் ஒவ்வொரு நிலையிலும் வழி நடத்துகிறார். இறைவனை உணரும் ஞானபாதையில் இருந்து இந்நடீத தன்னை உணரும் ஞானப்பாதை சற்றும் வேறுபட்டதல்ல.

கேள்வி: விஷ்ணுவும், லஷ்மிதேவியும் எப்பொழுதும் இனிமையான, அழகான வடிவங்களிலேயே வழிபடப் பட்டார்கள். சிவபெருமானும், காளியும் தீவிரமான, பயங்கரமான வடிவங்களில் வழிபடப்பட்டு வருகின்றார்கள். சிவனும் காளியும் உயர்ந்த நிலையில் இருப்பதாக அர்த்தம் செய்து கொள்ள வேண்டுமா?

முதலில் ஒரு விஷயத்தை நீங்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஒரு தெய்வத்தை

| 'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

இராமகிருஷ்ணரின் ஒரு சீடர், விவேகானந்தரைப் பார்த்து (குரு சீடர்) ‘சுநீங்கள் எதற்காக இராமகிருஷ்ணரை பகவான் (கடவுள்) என்று எல்லோரின் முன்னிலையிலும் அழைத்தீர்கள்’’ என்று குற்றம் சாட்டுவது போல் கேட்கிறார்.

கடவுள் என்றால் நீ புரிந்து கொண்டு இருப்பது என்ன? என்று விவேகானந்தர் அந்த மனிதரைப் பார்த்து கேள்வி எழுப்புகின்றார்.

கடவுள் என்பவர் சர்வ வல்லமை வாய்ந்த, சக்தி படைத்த எங்கும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கும் தன்மை என்று அவரும் பதிலளித்தார்.

விவேகானந்தர், ‘சுஏ முட்டாளே! எங்கும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கும்

உருவ வழிபாடு என்றால் என்ன என்பதைப் பற்றி முற்றிலும் அறிந்து கொள்ளாமல் அது அர்த்தமற்றது என்று குறை கூறுவது நாகரீகமாக கருதப்படுவது.

சிலைகளின் வடிவத்தின் அளவில் இருந்து, அறைகள், திறந்த வெளி மண்டபங்கள் இவற்றின் அளவில் இருந்து, எந்த திசையை நோக்கி அவை அமைக்கப்பட வேண்டும் என்பதில் இருந்து, கர்ப்பகிரகத்தில் அதே சி லையை பிரதிஷ்டை செய்வது வரை ஒவ்வொரு சிறுசிறு அம்சமும், ஆயிரக்கணக்கான வருடங்களுக்கு முன்பாகவே மிகவும் விளக்கமாக, நுணுக்கமாக ஓலைச்சுவடிகளில் எழுதப்பட்டு விட்டன.

இந்தியாவின் மிகப் பெரிய கோவில்களுள் ஒன்றான, தஞ்சை பிரஹதீஸ்வரர் கோவிலில். அதன் இராஜகோபுரத்தின் நிழல் தரையில் ஒருபோதும் விழாமல் கோபுரத்தின் மேலேயே விழுமாறு கட்டப்பட்டு உள்ளது.

ஞானப்பாதையை அடைய விரும்புபவர் சிவபெருமானைத் துதிக்கின்றார்.

இந்தத் தேர்வுகள் எல்லாம் ஒருவரின் தேவையைக் குறிக்கின்றதே தவிர அவரது நிலையை இல்லை. பல தலைமுறைகளாக, வங்காளத்தில் காளி மாதாவாக வழிபடப்பட்டு வருகின்றாள். அவள் காருண்ய சொரூபிணியாக இருப்பதால் பயமில்லாமல் அவளுடன் தொடர்பு கொள்ள முடிகின்றது. விஷ்ணுவின் வழிபாட்டில் கூட, நரசிம்மம் என்ற அவதாரத்தில் (பாதி சிங்கம், பாதி மனிதன்) வழிபாடு நடக்கும் ஆலயங்கள் இருக்கின்றன.

பொதுவாக, அன்பையும், மகிழ்ச்சியையும் அளிக்கவல்ல உருவத்துடன் தொடர்பு கொள்ளுவது மிகவும் எளிதாக உள்ளது என்பது உண்மையே. அதனால் தான், கணேசபெருமானும், கிருஷ்ணபகவானும் தெய்வங்களுள் மிகவும் பிரசித்தி பெற்ற தெய்வங்களாக விளங்குகிறார்கள்.

ஆனால் எந்த வடிவத்தை நீங்கள் வழிபட்டாலும் சரி. அந்த வடிவங்களுக்கு பின்னே இருக்கும் சக்தி ஒன்றே!. உருவமில்லாத சக்தியைத் தான் முடிவாக நீங்கள் வழிபடுகிறீர்கள் என்பதனை உணர்ந்து கொள்ளுங்கள்.

எல்லா விக்ரகங்களின் தெய்வங்களின் சக்தியும் ஒரே சக்தியே. எந்த ஒரு வித்தியாசமும் கொஞ்சமும் இல்லை. உண்மையில், எல்லா ஞானிகளின் சக்தியும் ஒரே சக்தி தான்.

கிருஷ்ணர், மஹாவீரர், புத்தர், இயேசுபிரான் இவர்களின் சக்தி நிலையில் கொஞ்சம் கூட வித்தியாசம் இல்லை. நாம் தான் இவர்களை வித்தியாசமாக புரிந்து கொள்கிறோம். வெவ்வேறாக உணர்கின்றோம். தனிதனி நபர்களாக வெளிப்படுத்துகின்றோம்.

இந்த ஞானிகளின் சக்தியும், உலகிற்கு இவர்கள் அளித்த செய்தியின் சாரமும் அன்பு மற்றும் காருண்யமே!. ஒரு ஞானி அன்பும் காருண்யமும் நிறைந்தவராக இருக்கின்றார். அது இல்லாமல் ஞானியாகவோ, அவதாரசக்தியாகவோ இருக்க

|

இருபத்தைந்து வருடம் | ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

11.51 அர்ஜுனன் சொன்னது.

உமது இந்த இனிய மானுடவடிவம் கண்டு இப்பொழுது நான் மனம் தெளிந்து சாந்தமாக என் இயல்பை அடைந்தவனாக இருக்கிறேன்.

11.52 பகவான் சொன்னது.

தரிசிப்பதற்கரிய எனது இந்த ரூபத்தை நீ தரிசித்திருக்கின்றாய். இந்த ரூபத்தை தரிசிக்க தேவர்களும் எப்போதும் விரும்புகின்றார்கள்.

இவையெல்லாம் என்னைக் காண உதவாது.

கிருஷ்ணர், அர்ஜுனன் மிகவும் விரும்பிய அபயமளிக்கும் நாற்கரத்துடன், தனது சொந்த வடிவத்துடன் அர்ஜுனன் முன்பு காட்சி தருகின்றார்.

வாசுதேவ கிருஷ்ணராக, அர்ஜுனனுக்கு பழக்கமான இனிய வடிவமெடுத்து அவரை மகிழ்விக்கின்றார்.

ஆனால் அந்த நெருங்கிய பழக்கமான தன்மை அங்கேயே முடிவடைகின்றது.

நாற்கரத்தில் சங்கு சக்கரத்துடன், நாராயணனாக திவ்ய வடிவெடுத்து வந்த கிருஷ்ண பகவானை அர்ஜுனன் கண் குளிர தரிசிக்கின்றார். அதே சமயத்தில் கோரவடிவினனாக உலகையே விழுங்கும் மஹாகாலமாகவும் கிருஷ்ணரை கண்டு நடுநடுங்கி இருக்கின்றார்.

தன் எதிரில் நிற்பது, எல்லையில்லா, பேருண்மையின் பிரமாண்டவடிவம் என்பதையும், ஆதி அந்தம் இல்லா பிரபஞ்ச பெருசக்தி என்ற புரிந்து கொள்ளுதலையும் அர்ஜுனன் பெற்றிருக்கின்றார்.

கிருஷ்ணர், இப்பொழுது எந்த வடிவமெடுத்து காட்சி அளித்தாலும், அர்ஜுனனின் இந்த புரிதல் அவருடனே இருக்கும்.

தேவகியின் மகனாக கிருஷ்ணர் சிறையில் அவதரித்த பொழுது, வசுதேவருக்கும் தேவகிக்கும் ஆறுதல் அளிப்பதற்காக கிருஷ்ணர் தனது திவ்ய வடிவமாகிய நாற்கரத்துடன் காட்சி அளித்தாக சொல்லப்படுகின்றது.

பிறகு இனிமையான மனித உருவில் குழந்தையாக மாறினார்.

அர்ஜுனன், இப்பொழுது கிருஷ்ணரின் எல்லா வடிவங்களையும் பார்த்து விடுகின்றார். கிருஷ்ணரின் உண்மையான நடுக்கமளிக்கும் விஸ்வரூபம் அல்லது விராடரூபம் என்னும் வடிவை கண்டு அஞ்சி கலங்குகிறார்.

அழகிய, திவ்யமான, இனிமையான போற்றுதற்குரிய நாற்கரத்துடன் கூடிய நாராயணனாகவும் காட்சி அளித்ததைப் பார்க்கின்றான். சங்கு சக்கர தாரியாக, அபயமளிக்கும், வரமருளும் கரங்களுடன் நாற்கரத்துடன் காட்சி அளிக்கும் இந்த திவ்ய வடிவமே அர்ஜுனன் மீண்டும் மீண்டும் பார்க்க விரும்புகின்றார்.

முடிவாக, அர்ஜுனனுக்கு மிகவும் பழக்கமான மானுட வடிவிலும் காட்சி அளிக்கின்றார்.

மஹரிஷிகளும், சித்தர்களும், ஞானிகளும் கூட பார்த்திராத பார்ப்பதற்கரியக் காட்சியை அர்ஜுனன் காணும் பேறும் பெற்றிருப்பதாக கிருஷ்ணபவகான் சொல்கின்றார். இது மிகவும் உண்மையான ஒரு கூற்று.

நீங்கள் எங்கிருந்தாலும், நான் உங்களுடனேயே இருப்பேன். நீங்கள் என்னிடம் வரக்கூட தேவையில்லை. நான் உங்களிடம் வருவேன்.

பரம்பொருளின் ஆசீர்வாதங்கள் உங்களுக்குக் கிடைக்கட்டும்.

கேள்வி: சுவாமிஜி, கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு அளித்த விஸ்வரூப தரிசனம் இதைத்தான் கிறிஸ்தவமதமும், மற்ற மதங்களும் காருண்ய வடிவம் (அருள்தரிசனம்) என்று வர்ணிக்கின்றனரா? அது ஒரு பொருள் நிறைந்த அழகான வார்த்தை. தயவு செய்து விளக்கம் அளிப்பீர்கள்.

அம்மா, அருள் என்பது வாழ்வின் புரியாத புதிர்களுள் ஒன்று. அருள் என்பது தானாகவே நிகழ வேண்டும், அதனை உருவாக்க முடியாது. எப்படி சூரியனைக் கண்டவுடன் தாமரை மலர்கிறதோ அது போல நமது இருப்புத்தன்மையின் மலர்ச்சியே அருள்.

அதனை வலுக்கட்டாயமாகவே கற்பனை செய்தோ நிகழ்த்த முடியாது.

தயவுசெய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள், எப்போது நமது அகவிழிப்புணர்வு அதன் உச்சத்தை எட்டுகிறதோ, அப்போது நாம் அமைதியாகவும், இரக்க குணம் நிரம்பியவர்களாகவும், ஆனந்தமயமானவர்களாகவும் மாறிவிடுகின்றோம்.

நம்முன் இது தடையின்றி நிகழும் பொழுது, அதன் விளைவாக நமது மனமும் உடலும் அருள் நிரம்பியதாக மாறிவிடுகிறது. நமது உடலின் ஒவ்வொரு செல்லும் உங்கள் அமைப்பின் ஒவ்வொரு துளையும் இந்த அருள் மழையைப் பொழிய ஆரம்பிக்கின்றது.

விடுங்கள்.

உங்கள் அடையாளத்தை மறந்து இந்த முழு பிரபஞ்சத்தையும் தீவிரமாக, ஆழ்ந்து பாருங்கள். சுழலும், நகரும் இந்த பிரபஞ்சத்தை, கோள்களை, நட்சத்திரங்களை எல்லா சூரியன்களையும், எல்லா சந்திரன்களையும் ஆழ்ந்து உற்றுப் பாருங்கள்.

பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வுக்குள் கரைந்து மறைந்து விடுங்கள். எல்லா எண்ணங்களுக்கும் ஆணிவேராக இருக்கும் உங்கள் தனித்தன்மையை மறந்து விடுங்கள். அவை அனைத்தும் பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வில் மறையட்டும்.

ஆனந்தத்தில் திளைத்திருக்கும் இந்த முழு பிரபஞ்சத்தை ஆனந்தத்தை அனுபவித்து உணருங்கள். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விரிவடைந்து பிரபஞ்சத்திற்குள் மறைந்து விடுங்கள்.

பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வில் கரைந்து விடுங்கள்.

நித்யானந்தத்தில் மலர்ந்து நித்யானந்தமாக இருங்கள்.

பிரம்ம வித்தையை கற்பிப்பதும், யோக சாஸ்திரமானதும், கிருஷ்ணர், அர்ஜுனனுக்கிடையில் நடக்கும் உரையாடலுமாக வந்துள்ள பகவத்கீதை எனும் உபநிஷதத்தின் "சுவிஸ்வரூப தர்சன யோகம்" என்ற பதினோராவது அத்தியாயம் நிறைவடைகின்றது.

இருபத்தைந்து வருடம்

அகராதியின் வரையறைப்படி ஒருவர் அழகாக இருக்க தேவையில்லை. இது புற அழகை சார்ந்தது இல்லை. உள்நிலையில் இருந்து எழும் இந்த அழகே அருள்.

ஒரு சிம்னி விளக்கை உதாரணத்துடன் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். விளக்கு ஏற்றப்படும் வரை அதன் வெளியே இருக்கும் கண்ணாடி தடுப்பைத் தான் பார்க்கின் றாம்.

இந்த நிலையில் தான், இவர் அழகு, அவள் அழகில்லை என்று சொல்கின் றாம். நாம் பார்ப்பது அனைத்தும் வெளியில் இருக்கும் கண்ணாடியால் ஆன தடுப்பைத் தான்.

அந்த உள்ளொளி உடல், மனம் முழுவதும் வீசத் தொடங்குகிறது. அப்பொழுது ஸ்தூல சரீரம், மனம் ஒரு பொருட்டாகவே இருப்பதில்லை. அழகான ஒரு உள்ளொளி நம்மைச் சூழ்ந்து கொள்கின்றது. அருள் என்பது தவறாக புரிந்து கொள்ளப்பட்டு இருக்கின்றது. நாம் எண்ணுவது போல அது வெளிதோற்றம் சம்பந்தப்பட்ட அழகு இல்லை. அது என்றென்றும் நமது உள்நிலை தொடர்பானது.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத்

நாம் இருப்புத்தன்மையை நம்பும் பொழுது அருள் நிகழ்கிறது. எண்ணமும், சிந்தனையும் இல்லாத ஒரு வெளியில் அருள் தானாகவே இறங்குகின்றது.

அருள் நம்மை சூழ்ந்து கொள்ளும். அருள் நம்மை பின் தொடரும்.

எப்போது அர்ஜுனனின் மனம் எண்ணங்களற்று அமைதியடைந்தோ அப்போது அர்ஜுனனின் மேல் மஹாத்மாவாகிய இறைவனிடமிருந்து அருள் மழை பொழியத் துவங்கியது. துளியை அனுபவிக்க அந்த பிரபஞ்ச சக்தியிடமே ஆழ்ந்து பிரார்த்தியுங்கள்.

பிரபஞ்ச சக்தியிடம் பிரார்த்தியுங்கள். அது உங்கள் எண்ணங்களுக்கு செவி சாய்க்கும் உங்கள் பிரார்த்தனைகள் வெறுமையான வார்த்தைகள் என்று நினைக்க வேண்டாம். அவை உயிரோட்டமானத் தொடர்பு.

மிக மெதுவாக, ஆமாக உங்கள் மூச்சை உள்ளே இழுத்து, வெளியே விடுங்கள். உங்கள் மனதைப் புருவமத்தியில், ஆக்ஞாசக்கரத்தில் ஒருமுகப்படுத்துங்கள். மிக, மிக, மெதுவாக ஆனால் ஆழமாக உங்கள் ஆக்ஞா சக்கரத்தில் மனதை ஒருமுகப் படுத்துங்கள்.

எந்தவித கட்டாயமும் இல்லாமல் உங்கள் விழிப்புணர்வை இயல்பாக ஆக்ஞா சக்கரத்திற்குக் கொண்டு வாருங்கள்.

மெதுவாக இந்த முழு பிரபஞ்சமும், உங்கள் தலைக்குள் சுழலுவதாக பாவனை செய்யுங்கள். மிகத் தெளிவாக உங்கள் தலைக்குள் இதை உணருங்கள்.

உங்கள் முன் இருக்கும் அந்த வெளியில் உங்கள் ஆன்ம வெளியில் முழு பிரபஞ்சமும் சுழல்கின்றது. சூரியன், சந்திரன் மற்றும் எல்லா கிரகங்களும் சுழலுவதைப் பாருங்கள். மிகவும் தெளிவாகவும், ஆழமாகவும் இதைப் பாவனை செய்யுங்கள்.

மிக மிக மெதுவாக உடலைத் தளர்வாக்குங்கள் பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு நிலையுடன் ஒன்றாக உணருங்கள். இந்தப் பிரபஞ்சத்துடன் ஒன்றாக இருக்கும் அந்த அனுபவத்தை உணருங்கள்.

நீங்கள் சூரியனையும், சந்திரனையும், நட்சத்திரங்களையும் கிரகங்களையும் மிக மிகத் தெளிவாகப் பார்க்கின்றீர்கள். பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு நிலைக்குள் மறைந்து விடுங்கள்.

உங்கள் பெயர், உருவம், எல்லாவிதமான கட்டுறு மனப்பாங்குகள், தொழில், உங்கள் நாடு பால், உங்களைப் பற்றிய அனைத்து விவரங்களையும், மறந்து

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |