அத்தியாயம் 12: அன்பே உங்கள் முழுமையான வாழ்க்கை🔗

சுவாமிஜி! நீங்கள் சமஸ்கிருதத்தில் ‘விவாகரத்து’ என்ற வார்த்தையே இல்லை என்று சொன்னீர்கள். ஆனால், மேற்கத்திய நாடுகளில் அது சத்தியமாக இருக்கின்றது. நான் மரணத்தின் வாசல் வரை சென்ற அனுபவம் பெற்ற மக்கள் மற்றும் உடலைத் தாண்டிய அனுபவம் பெற்ற மக்களைப் பற்றி அறிந்தும் படித்தும் இருக்கின்றேன். அந்த மக்கள் எல்லோரும் தங்கள் அனுபவம் மிகவும் அழகாக இருந்ததாக விவரித்திருக்கின்றார்கள். ஆனால், நீங்கள் ஏன் ஆயிரம் தேள்கள் ஒன்றாகக் கொட்டினால் ஏற்படும் வலி போன்றது என்று மரணத்தை விவரித்துள்ளீர்கள்?

மிகவும் பொறுமையுடன் அர்ஜூனன் சந்தேகங்களைத் தீர்த்து அவரின் எல்லாக் கே ள்விகளுக்கும் பதிலளிக்கின்றார். பிறகு, அர்ஜூனன் கிருஷ்ணரின் உண்மையான ரூபத்தை அதாவது கிருஷ்ணரின் என்றும் அழிவில்லாத நிலையான, வடிவமில்லாதத் தன்மையின் பின்னால் இருக்கும் வடிவத்தைக் காண விரும்புகின்றார். மனித குலத்தின் உண்மையான பிரதிநிதியான நானும் தன்னுடைய தோழனும் சீடருமாகிய அர்ஜூனனின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றுகின்றார்.

கிருஷ்ணரின் ஒளி மிகுந்த பிரபஞ்ச வடிவத்தைக் கண்ட அர்ஜூனன் அதன் சக்தியைத் தாங்க முடியாமல் கிருஷ்ணரிடம் தான் எப்போதும் பக்தியுடன் வணங்கும் நான்கு கரங்களுடன் கூடிய கருணைமிக்க விஷ்ணுவின் வடிவத்தைக் காட்டுமாறு வே ண்டுகிறார். இறுதியில் கிருஷ்ணன் யாதவகுல அரசரும், அர்ஜூனனின் தேரோட்டியுமாகத் தான் விளங்கும் மானிட வடிவத்தைத் தாங்குகின்றார். அர்ஜூனனுக்குத் தன்னுடைய பிரபஞ்ச வடிவத்தைக் காண்பித்து அவருக்கு பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்திய பின் கிருஷ்ணர் அன்புடன் கூடிய பக்தியைப் பற்றி விவரிக்கின்றார்.

அர்ஜூனனுக்கு கிருஷ்ணர் காட்டிய பிரபஞ்ச வடிவமானது கிருஷ்ணரின் பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வின் ஒரு பகுதி என்பதைப் புரிந்து கொள்வதோடு, கிருஷ்ணரின் மானிட வடிவம் கூட அந்த அழிவில்லாத பிரபஞ்ச வடிவத்தின் ஒரு சிறிய பகுதிதான் என்பதையும் புரிந்து கொள்கின்றார்.

தான் சற்று முன் பார்த்த வடிவம்தான் பிரபஞ்சத்தின் அழகிய உண்மையான வடிவமா? அல்லது கிருஷ்ணர் முன்பு பேசிய பிரபஞ்ச வடிவம் மிகவும் முக்கியமானதா?

பொதுவாக மக்கள் பக்தி மலர்ந்த பிறகுதான் ஆன்மீக அனுபவம் ஏற்படுகின்றது என்று நினைக்கின்றார்கள். ஆனால், ஆன்மீக அனுபவத்திற்குப் பிறகுதான் பக்தி மலர்கின்றது.

ஆன்மீக அனுபவத்திற்கு முன்னால் உண்மையான பக்தி உங்களுக்கு ஏற்படுவதில்லை.

அதை நிறுத்த முடியாது. ஆன்மீக அனுபத்தைப் பெற்றவர்களைத் தவிர வேறு எவராலும் அன்பை வெளிப்படுத்தவோ, உணரவோ முடியாது.

வற்புறுத்தல், கட்டுப்பாடற்ற அன்பை உருவாக்க முடியாது. நம்முடைய மனம் அமைதியும், தூய்மையும் அடையும் போதுதான், கட்டுப்பாடில்லாத அன்பு மலர்கின்றது. நாம் பொதுவாக உபயோகிக்கும் அன்பு எனும் சொல் கட்டுப்பாட்டுக்குள்ளானது. பிறரின் ஒப்புதலைப் பெறவே நாம் அன்பை உபயோகிக்கின்றோம்.

நாம் மக்களை நேசிப்பது பற்றி பேசுகின்றோம். நாம் இந்த உலகத்தையே நேசிப்பதாகப் பெருமை கொள்கின்றோம். ஆனால், நிஜ வாழக்கையில் நம்மை விட பணக்காரனாக இருக்கும் நம்முடைய அண்டை வீட்டுக்காரரைக் கூட நம்மால் நேசிக்க முடிவதில்லை. நமக்கு ஒரு கண் போனால் கூட பரவாயில்லை பக்கத்து வீட்டுக்காரனின் இரண்டு கண்களும் போக வேண்டும் என்று நாம் நினைக்கும் நேரமும் உண்டு. பொறாமையினாலும் பேராசையினாலும் ஏற்படும் எதிர்மறை எண்ணங்களே அவை. நம்முடைய பக்கத்து வீட்டுக்காரரைக் கூட நேசிக்க முடியாத நம்மால் எப்படி இந்த உலகத்தை நேசிக்க முடியும்? உற்றார் உறவினரிடம் கருணையுடன் நடந்து கொள்ள முடியாத நம்மால் மனித குலத்திற்கே சேவை செய்வதைப் பற்றி எவ்வாறு பேச முடியும்?

சுவாமிஜி, நீங்கள் எப்போதும் உங்களுடைய பக்தர்களிடம் தியானம் செய்யுங்கள், தியானம் செய்யுங்கள் என்று சொல்லிக் கொண்டேயிருக்கிறீர்கள். அதனால் என்ன பயன்? அது சுயநலமான செயல் இல்லையா? நீங்கள் ஏன் அவர்களிடம் சேவை செய்யுமாறு சொல்லக்கூடாது? அது நிறைய பேருக்கு உதவியாக இருக்குமே என்று மக்கள் என்னிடம் கேட்பதுண்டு.

பெயர், புகழ் மற்றும் சமுதாய அந்தஸ்த்திற்காக மட்டும் சமூக சேவையில் ஈடுபட்டுள்ள எத்தனையோ பெயரளவில் ஆன்மீக நிறுவனங்களும், தொண்டு நிறுவனங்களும் இருக்கின்றன.

இந்த மாதிரியான தொண்டு நிறுவனங்களை நடத்துகின்ற மற்றும்

| 'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என விசாரித்ததற்கு, 'சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

'புத்தர் என்ன செய்தாலும், ஞானமடைந்த ஞானி என்ன செய்தாலும், அவர் கொலையே செய்தாலும்கூட அது நன்மையாகத்தான் இருக்கும். புத்தரின் செயல்கள் அவருக்கும் பிறருக்கும் நன்மையைத் தான் விளைவிக்கும். ஏனென்றால் புத்தர் பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வினால் தூண்டப்படுகிறார். அதனால் அவருடைய செயல்கள் எப்போதும் எல்லோருக்கும் நன்மையை அளிக்கும்' என்று ஜென் புத்தமதம் அழகாகச் சொல்கின்றது.

ஞானமடையாத ஒரு மனிதனின் செயல்கள் மூலம் அவர் எவ்வளவு பெரிய சேவை செய்தால் கூட அவருக்கும் பிறருக்கும் எந்த நன்மையும் ஏற்படாது. நன்மை, தீமை என்பது செய்யும் செயலைப் பொறுத்தது இல்லை. அது செய்பவரைப் பொறுத்து அமையும்!

'உங்கள் சுவாசத்தைக் கவனியுங்கள். மூச்சு உள்ளே செல்வதையும், வெளியே செல்வதையும் சாட்சியாக இருந்து பாருங்கள்' என்று புத்தர் சொன்ன வார்த்தைகளை நினைவில் கொள்ளுங்கள். புத்தரின் இந்த எளிய சத்தியத்தைக் கடைப்பிடித்து ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் ஞானமடைந்திருக்கிறார்கள். புத்தரின் இந்தத் தியான நுட்பத்தின் பெயர் 'விபாசனை'. புத்தரின் தியான நுட்பத்தின் மூலம் ஆயிரக்கணக்கான மக்களின் வாழ்க்கை மாற்றம் அடைந்திருக்கின்றது. அதன் விளைவாக, முழுப் பிரபஞ்சமே பயன் அடைந்து இருக்கின்றது.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்நான் எங்களுக்குத்

புத்தர் சொன்ன இந்த சாதாரண, எளிய சத்தியமானது ஆயிரக்கணக்கான மக்களை உயர்ந்த விழிப்புணர்வு நிலைக்கு எடுத்துச் சென்றது மட்டும் இல்லாமல், இன்றும் ஆயிரக்கணக்கான மக்களை உயர்ந்த விழிப்புணர்வு நிலைக்கு எடுத்துச் சென்றது மட்டும் இல்லாமல், இன்றும் ஆயிரக்கணக்கான மக்களை எடுத்துச் சென்று கொண்டுதான்இருக்கின்றது. ஆனால், ஞானமடையாத ஒரு சாதாரண மனிதர் எவ்வளவு பெரிய சத்தியத்தைக் கண்டுபிடித்தாலும், அது அழிவை நோக்கியே செல்கின்றது. உதாரணத்திற்கு, அணுவைச் சார்ந்த தத்துவமானது மிகச் சிறந்த உண்மை. சார்பியல் கே காட்பாடு ஒரு சிறந்த உண்மை. இருந்தாலும் ஞானமடையாத மனிதனின் எண்ணத்தில் இருந்து வெளிப்படும் உண்மை, அழிவுப் பாதைக்கே எடுத்துச் செல்லும். எடுத்துச் செல்லக்கூடும். இருந்தாலும் ஞானடையாத மனிதரின் அகங்காரத்திலிருந்து வெளிப்பட்டு செயலாற்றும் வரை, இந்த சத்தியம் நம்மை அழிவுப் பாதைக்கே அழைத்துச் செல்லும்.

வார்த்தைகளோ, செயல்களோ எந்த நன்மையும் தீமையும் நிகழ்த்தப்போவதில்லை. எந்தவிதமான விழிப்புணர்விலிருந்து அவை வெளிப்படுகின்றனவோ, அதைப் பொறுத்துதான் நன்மையோ, தீமையோ விளையும்; வெளிப்படுத்தும் விழிப்புணர்வின் தன்மையைப் பொறுத்துத்தான் அமையும். பிறர் மீது ஒருவர் வைத்திருக்கும் விழிப்போடு சம்பந்தப்பட்டதாகத்தான் அவருடைய விழிப்புணர்வும், புரிந்து கொள்ளும் தன்மையும் இருக்கும். சக மனிதர்களின் உணர்வுகளைப் புரிந்து கொள்ளும். நம்முடைய தன்மையே, நாம் செய்யும் நல்ல அல்லது நாச வேலைகளை நிர்ணயிக்கும்.

ஆன்மீக அனுபவத்திற்குப் பிறகுதான் ஒருவன் தன்னுடைய இருப்புத் தன்மையிலிருந்து நன்றியுணர்வை உணர முடியும். உலகில் உள்ள ஒவ்வொரு உயிரும் கடவுள்தான் என்பதை நாம் திடமாக அனுபவித்து விட்டால், நாம் அன்பு மயமாகி அன்பை வெளிப்படுத்தத் துவங்குவோம். பக்தியும் அன்பும் ஆன்மீக அனுபவத்திலிருந்து பொங்கி வரும். வெளிப்பாடுகளே!

விஸ்வரூப தரிசனத்திற்குப் பிறகு, பக்தி யோகத்தைப் பற்றி கிருஷ்ணர் செம்பொழிவாற்றுகின்றார். அவர் பக்திபூர்வமா அன்பைப் பற்றி உரையாடுகின்றார்.

2.1. அர்ஜூனன் கேட்கிறார், 'எப்போதும் சிரத்தையுடன் உன்னுடைய வடிவத்தை வணங்குபவர்கள் மேலானவர்களா அல்லது அழிவில்லாத, கண்ணுக்குத் தெரியாத உன்னுடைய அருவ வடிவத்தை வணங்குபவர்கள் மேலானவர்களா?'

அர்ஜுனன் இப்போது முற்றிலும் வேறுபட்ட நிலையிலிருந்து பேசுகின்றார். அர்ஜூனின் போக்கு புதிதாக இப்போது இருக்கின்றது. அவர் கேட்கிறார், 'இந்த இருவித மனிதரில் யார் மேலானவர் என்று கருதப்படுகிறார்? எப்போதும் பக்தியுடனும், அன்புடனும் உன்னை வணங்குவதிலேயே தங்களை ஈடுபடுத்திக் கொள்கின்றவர்களா அல்லது பிரம்மன், மனதிற்குப் புலனாகாத வடிவமில்லாத, பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வுடன்

இருபத்தைந்து வருடம் | 'ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

காரணமாக பொங்கிக் கொண்டிருக்கும் அன்பையும் நன்றியுணர்வையும் உலகம் முழுவதும் உயிர்களிடத்தில் காட்டுவது நல்லதா? எது சரியானது? எது மேலானது என்று கருதப்படுகிறது?

பாருங்கள், சிலருக்கு ஆன்மீக அனுபவம் ஏற்பட்டவுடன் கண்ணை மூடிக்கொண்டு அமைதியில் ஆழ்ந்து விடுகிறார்கள். அவ்வளவுதான். அவர்கள் கண்களை மூடியவாறு கடவுளைக் காண்பார்கள். அவர்கள் கண்களைத் திறக்க விரும்புவதேயில்லை. அவர்கள் தங்கள் புலன்களினால் பாதிக்கப்படுவதில்லை. சாதாரண புலனின்பங்கள் அவர்களை அசைப்பதேயில்லை. ஏனென்றால் அவர்களுக்குள் பொங்கிக் கொண்டே டயிருக்கும் ஆனந்தமானது அளப்பரியது. அழகானது. எந்தவொரு புலனின்பமும் இந்த ஆனந்தத்திற்கு ஈடாக முடியாது.

ஆனால், வேறு சிலரோ தங்கள் கண்களைத் திறக்க இந்தப்பிரபஞ்சத்தினால் தூண்டப்படுகிறார்கள். அவர்கள் தங்களின் ஆனந்தமயமான அனுபவத்தை பிறருக்கு வெளிப்படுத்தவே அவ்வாறு தூண்டப்படுகிறார்கள்.

தங்களைப் பண்டிதர்கள் என்று சொல்லிக் கொள்பவர்கள் எப்போது 'சவிகல்ப சமாதி' மற்றும் 'நிர்விகல்ப சமாதி' பற்றிய முடிவில்லாத விவாதத்தில் ஈடுபடுவார்கள். சமாதி நிலை அனுபவத்தின் தொடர்ச்சியே 'சவிகல்ப சமாதி'. சமாதி நிலை அனுபவத்தின் வெளிப்பாடுதான் அதாவது அனுபூதி தான் 'நிர்விகல்ப சமாதி'. சவிகல்ப சமாதி சற்றுத் தாழ்ந்த நிலையில் இருப்பதால் ஒருவர் தம்மை நிர்விகல்ப சமாதி நிலையை அடைய முயற்சி செய்ய வேண்டும் என்று கருதப்படுகிறது. ஆனால், இது 'மாற்ற முடியாத நெறியல்ல.

என்னுடைய விஷயத்தில் இது இரண்டும் ஒருசேர நிகழ்ந்தது. நான் இரண்டு நிலைகளில் தனித்தனியாகச் செல்லவில்லை. நான் ஒரு நிலைக்குள் சென்று அடுத்த நிலையை அடைந்ததும், என்னுடைய அனுபவங்கள் வெளிப்படுத்த

உருவ வழிபாடு சிறந்ததா இல்லை, உருவமற்ற வழிபாடு சிறந்ததா என்று அர்ஜுனன் கேட்கவில்லை என்பதைத் தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். இருப்பினும் இதைப் புரிந்து கொள்ளாத பெயரளவிலான சமயவாதிகள் ஆதிசங்கரரின் போதனைக்கும், இராமானுஜரின் போதனைக்கும் இடையே குழப்பத்தை உருவாக்கி இருக்கின்றார்கள்.

சங்கரர் ஞான யோகத்தையும், இராமானுஜர் பக்தி யோகத்தையும் கடைப்பிடித்தார்கள். பட்டறிவுத் தன்மையுடன் கூடிய கேள்விகளால் உருமாற்றக் கடவுளை அடைவது பற்றி ஞானயோகம் சொல்கின்றது. இறைவன் உண்மையிலேயே வடிவத்தோடு இருப்பது போல பாவித்து, தஅதன் இனிமையை

உணர்ந்து தீவிரமாகப் பக்தி செலுத்துவது பற்றி பக்தி யோகம் சொல்கின்றது. சங்கரரையும் இராமானுஜரையும் படித்து, ஆழமாகப் புரிந்து கொண்டவர்களால்தான். சங்கரரின் வழியில் ஆழ்ந்த பக்தி இருப்பதையும், இராமானுஜரின் வழியில் ஆழ்ந்த ஞானம் இருப்பதையும் உணர முடியும். இரண்டு பாதைகளும் ஒன்றுடன் ஒன்று சங்கமிக்கின்றன. ஒன்றில்லாமல் மற்றது பலன் தராது.

சௌந்தர்ய லஹரியில் அன்னை பராசக்தியின்மீது தன்னுடைய அன்பு வெளிப்படும் விதத்தில் சங்கரர் பாடியுள்ள சுலோகங்களைப் படித்து உருகாதவர்கள் இருக்க முடியாது. அவருடைய இந்தப் படைப்பிலும் அவருடைய மற்ற படைப்புகளிலும் உருவகங்களுக்கு மிகப் பெரிய முக்கியத்துவத்தைக் கொடுத்து தத்துவ உண்மைகள் கூறப்பட்டிருந்தாலும், அன்னையின் உருவத்தின் மீது அவருடைய ஆழ்ந்த பக்தியை மிக அழகாக வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.

அவர் அன்னையின் தலை முதல் பாதம் வரையுள்ள அழகை அவர் எப்படி தன் முன்னே கண்டாரோ அப்படியே விளக்குகிறார். இந்தப் படைப்பு ஒரு ஓவியமாக, அன்பின் வருணனைகளாக ஒரு விழிப்பாக, பக்திபூர்வமானீன அர்ப்பணமாக தான் அவருடைய வெளிப்பாடுகள் இருக்கின்றன.

இன்னொரு பக்கம் இராமானுஜரின் வர்ணனைகளில் உள்ள தத்துவ ஞானமும் உள்நோக்கு பார்வையும் சமயதத்துவத்தின் உச்ச நிலையில் உள்ள சங்கரரின் தத்துவங்கே ளோடு எளிதாகப் போட்டியிடுகின்றன. உண்மையான ஞானம் பக்தியில்லாமலும், உண்மையான பக்தி ஞானமில்லாமலும் இருக்க முடியாது.

அதர்மச் சக்கரத்தின் பிடியில் இருப்போம். அச்சம், ஆசையை நோக்கியும், ஆசை, அச்சத்தை நோக்கியும் செல்லும். அதிக பயம் அதிக ஆசையைத் தூண்டும். அதிக ஆசை அதிக பயத்தை தோற்றுவிக்கும். இதுதான் அதர்மச் சக்கரம். இந்த இடத்தில் கிருஷ்ணர் தர்மச்சக்கரத்தை அறிமுகம் செய்கின்றார். தர்மச்சக்கரத்தைத்தான் அவர்நல்லொழுக்கம், தர்மம் என்ற பெயரில் அழைக்கின்றார். அதுசத்தியத்தின்பாதையில் சென்று அடையப்பட வேண்டியது.

தர்மம் என்றால் நீதிச் சக்கரம் அதுதான் மேலும் மேலும் உயர்ந்த விழிப்புணர்வு நிலையை வாழவும் வெளிப்படுத்தவும் செய்கின்றது. அப்படி வாழும் வாழ்க்கை நம்மை மேலும் மேலும் உயர்ந்த ஆனந்த அனுபவத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும் விழிப்புணர்வும், ஆனந்தமும் நம்மை அவற்றை வெளிப்படுத்தச் செய்து உயர்ந்த நிலை அனுபவங்களுக்கு அழைத்துச் செல்லும்.

கேள்வி: சுவாமிஜி, நீங்கள் சம்ஸ்கிருதத்தில், 'விவாகரத்து' என்ற வார்த்தையே இல்லை என்று சொன்னீர்கள். ஆனால், மேற்கத்திய நாடுகளில் அது உண்மை நிலையாக இருக்கின்றது.

நீங்கள் ஆன்மீகத்தில் இருக்கும்போது உங்களுக்கு விவாகரத்து தேவையில்லை. உங்களுக்கு விவாகரத்து தேவைப்படுகிறது என்றால், உங்களிடம் மிகப் பெரிய குறை இருக்கின்றது என்று அர்த்தம். உண்மையான ஆன்மீகம் உங்களை மேலான கணவனாகோ வா, மனைவியாகவோ மாற்றும் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். 'அவரிடம் ஆன்மீகம் இல்லை. அவர் என்னுடன் இசைந்து போவதில்லை' என்றெல்லாம் குறை சொல்லாதீர்கள். உங்களுடைய எதிர்பார்ப்பினால்தான் இந்த எதிர்மறை உணர்வுகளும் வெளிப்படுத்துதல்களும் தோன்றுகின்றன.

நம்முடைய சம்ஸ்காரங்களின் (கடந்த கால எண்ணங்களின் தொகுப்பு) அடிப்படையில், நம்மைச் சுற்றி நடப்பவைகளைப் பார்த்து நாம் ஒவ்வொருவரும் நம்முடைய வாழ்க்கை துணையிடம் பார்க்க விரும்பும் ஒரு மாதிரி, கற்பனை உருவத்தை உருவாக்குகின்றோம். மனித குலத்தின் தொடர்ச்சிக்காக நமக்குள் இந்தத் துணையின் தேடுதல் மரபு வழியாக, இயற்கையே வடிவமைத்துள்ளது.

|

| | :---: | | 'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். | | இருபத்தைந்து வருடம் |

கேட்கின்றாள்.

சிறந்த குருவான சிவபெருமான் சொல்கின்றார், 'ஒவ்வொரு திருமணத்திலும் நான்கு பேர் இணைகின்றார்கள். ஒவ்வொரு தம்பதியரின் படுக்கையிலும் நான்கு பேர் இருக்கின்றார்கள். இரண்டு பேர் இல்லை. கணவன், மனைவி, கணவனின் கற்பனை மனைவி மற்றும் மனைவியின் கற்பனைக் கணவன். எப்போது கணவனும் மனைவியும் தங்களது கற்பனைக் கணவன் மற்றும் கற்பனை மனைவியை துறக்கின்றார்களோ, எப்பொழுது கணவன் மனைவியாகிய இருவர் மட்டுமே படுக்கையில் இருக்கின்றார்க ளோ, அப்பொழுதுதான் திருமண வாழ்க்கை இனிதாக இருக்கும்'.

நான் மிகவும் நேர்மையாக சொல்கின்றேன். நாம் வெளிப்படுத்துவதைத்தான், நாம் பார்க்கி றோம். உள்நோக்கிப் பார்த்தால் உங்களுக்கே புரியும்.

நமக்குமே அதில் நிலையான விருப்பம் இருக்கும் அதனால் தான் அந்த மாதிரியான நபரை நம்முடைய வாழ்க்கையில் தேர்ந்தெடுக்கின்றோம். நம்முடன் இசைந்து செல்லாத மனிதரை அனுமதிப்பதோ, கவர்வ தோ ஆன்மீகம் ஆகாது. அப்படி நடந்தால் நமக்குள் ஏதோ குறை இருக்கின்றது என்று அர்த்தம் தேடுங்கள். யோசியுங்கள் பிறகு குணப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள். எல்லாம் சரியாகி விடும்.

12.2 பகவான் கிருஷ்ணன் சொல்கின்றார், 'யார் எப்போதும் மனதில் என்னையே மனதில் நிலைநிறுத்துகின்றார்களோ, யார் என்னை மேலான நம்பிக்கையுடன் வணங்குவதில் உறுதியாக இருக்கின்றார்களோ அவர்களை யோகத்தில் பரிபூரணமாக இருப்பதாகக் கருதுகிறேன். அத்தகையவர்களே என்னுள் ஐக்கியமாவதற்குத் தயாரானவர்கள்.

பகவான் சொல்கின்றார், 'எவர் ஒருவர், அவருடைய விழிப்புணர்வில் நிலை நிறுத்தி இடைவிடாது என்னைச் சிந்தித்து, பக்தியுடனும் நன்றியுணர்வுடனும்

இந்தச் சின்ன உதாரணத்தைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். நான் என்னுடைய அனுபவத்தின் சாரத்தை உங்களுக்கு ஒரு படம் வரைந்து விளக்குகிறேன் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள். சில நாட்கள் கழித்து நீங்கள் இந்த நிகழ்ச்சி ஒலி நாடாவை, நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொள்ளாத உங்கள் நண்பர் ஒருவருக்கு கொடுக்கிறீர்கள். நீங்கள் அனுபவத்தைப் பெற்றவரில்லை. நீங்கள் என்னுடைய அனுபவத்தை வெறுமனே மாற்றம் செய்கிறீர்கள். உங்களால் எவ்வளவு தூரம் விளக்க முடியும்? உங்களால் எவ்வளவு நன்றாக விளக்க முடியும்? உங்கள் விளக்கத்தைக் கேட்கும் நபர் எவ்வளவு தூரம் கிரகிப்பார்? அவரால் அதிகம் கிரகித்துக் கொள்ள முடியாது. நான் வரைந்து காட்டிய படத்தில் இருந்த பல விஷயங்களை முற்றிலுமாக இழக்கின்றார். நீங்கள் அனுபவம் அடைந்தவராக இல்லாததால் உங்களாலும் அதை மிகச் சரிச்சரியாக விளக்க முடியாது.

நான் படத்தின் மூலமாக விளக்குகின்றேன். நீங்கள் என் முன்னால் இருக்கும் போது என்னைப் பார்த்தும் நான் சொல்வதை நேரடியாகக் கேட்பதால், புரிந்து கொள்வதும் கஷ்டமே. இப்படியிருக்க, நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொள்ளாத உங்கள் நண்பருக்கு நீங்கள் நிகழ்ச்சியின் ஒலி நாடாவை மட்டும் கொடுத்தால் அவர் எவ்வளவு தூரம் புரிந்து கொள்வார்? அதே போல், அந்த ஒலி நாடாவின் மூலம் புரிந்து கொள்ள முயற்சி செய்து, மற்றவருக்கு அதைச் சொற்பொழிவு செய்தால், அது எவ்வளவு சரியாக இருக்கும்? சொற்பொழிவை நேரடியாகக் கேட்காத ஒரு மனிதன் வெறும் ஒலி நாடாவைக் கொண்டு அல்லது ஒரு புத்தகத்தின் பிரதியைக் கொண்டு அதிகமாகப் புரிந்து கொள்ள முடியாது. அது போல பகவத் கீதையும் ஒலிப்பதிவின் எழுத்துப் பிரதிதான். ஒரு வேளை பகவத் கீதை ஒலிப்பதிவாக இருந்திருந்தால், வார்த்தை உச்சரிப்பின் ஏற்ற இறக்கத்தை வைத்து கொஞ்சம் அதிகமாகப் புரிந்து கொள்வீர்கள். ஆனால், அதில் உச்சரிப்பின் ஏற்ற இறக்கம் இல்லை. அது ஒரு ஒலிப்பதிவின் எழுத்துப் பிரதியே! நீங்கள் எவ்வளவுதான் மொழி பெயர்க்க முடியும் அல்லது அர்த்தம் சொல்ல முடியும்?

அதனால்தான் ஞானமடையாத ஒரு மனிதன் வெளிப்படுத்திய எதையும் படிக்கவும், கேட்கவும் வேண்டாம் என்று விவேகானந்தர் மீண்டும் மீண்டும் வற்புறுத்துகின்றார். மிகவும் முக்கியமாக, ‘என்ன பேசுகிறார்கள் என்பதைக் கருத்தில் கொள்ளுங்கள் என்று அவர் தனி மனிதரின் அனுபவத்தை வற்புறுத்துகின்றார்‘

இருபத்தைந்து வருடம்

மாபெரும் குருவான ராமானுஜர் மட்டும் இல்லையென்றால், தென்னிந்தியாவே ஆன்மீகத்தை முற்றிலும் இழந்திருக்கும். சங்கரர் தென்னிந்தியாவில் பிறந்து வளர்ந்தாலும் வட இந்தியாவிலேயே தங்கி விட்டார். அவர் தன் வாழ்நாளின் பெரும் பகுதியை வட இந்தியாவிலேயே கழித்தார். ராமானுஜரால்தான் தென்னிந்தியாவில் பக்தியும் ஆன்மீகமும் தழைத்தது. தனது அந்திமக் காலம் வரையில் ராமானுஜர் தென்னிந்தியாவிலேயே வாழ்ந்தார். அது மட்டும் அல்லாமல் சங்கரர் 32 வயது வரைதான் வாழ்ந்தார். ஆனால், ராமானுஜர் இந்தப் பூமியில் வெகுகாலம் வரை வாழ்ந்து பல்லாயிரக்கணக்கான மக்களை ஆன்மீகத்திலும், தியானத்திலும் ஈடுபடுத்தினார்.

ஒரு இளைஞன் இராமானுஜரிடம், 'குருவே தயவு செய்து நான் பக்தியை, கடவுளை, முழு ஈடுபாட்டை எப்படி அடைவது என்று சொல்லுங்கள்' எனக் கேட்டார். இராமானுஜர் அந்த இளைஞரிடம், 'நீ யாரையாவது இதுவரை நேசி த்திருக்கிறாயா?' என்று கேட்டார். அந்த இளைஞன் அதிர்ந்து விட்டான். 'நான் ஒரு பிரம்மச்சாரி, திருமணமாகாதவன், என்னைப் பார்த்து நீங்கள் எப்படி இந்தக் கேள்வியைக் கேட்கலாம்? நான் கடவுளைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ள வந்தேன். ஆனால், நீங்கள் இப்படி கேட்கின்றீர்களே' என்று சொன்னான். 'முதலில் யாரையாவது போய் நேசி' அப்படி யாரையாவது நேசிக்கும் போது எப்படி உணர்கிறாய் என்பதைக் கவனி. பிறகு வா. நான் உனக்கு பக்தியைப் பற்றியும், தெய்வீக அன்பைப் பற்றியும் சொல்லிக் கொடுக்கிறேன்' என்று இராமானுஜர் சொன்னார்.

அந்த இளைஞன் அதிர்ச்சி அடைந்தார். அவனால் இராமானுஜரைப் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. நம்மால் கண்ணால் காணும் நபரையே நேசிக்க முடியவில்லையென்றால், நாம் இதுவரை காணாத ஒரு பொருளை எப்படி நேசிக்க முடியும் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். நம்மால் தினமும் நாம் காணும் மனிதர்களை நேசிக்க முடியவில்லையென்றால்! நாம் இதுவரைக்கும் காணாத கடவுளின் உருவத்தை எப்படி நேசிக்க முடியும்?

| இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பலன்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுரன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

நாம் அந்நியரிடம் சொல்லத் துணியாத வார்த்தைகளை நம்முடைய துணையிடம் சொல்வதிலாமல் அப்படி சொல்வதற்கு நமக்கு உரிமையுள்ளது என்று நினைக்கிறோம். உரிமை நம்முடைய துணையிடம் அப்படி நடந்து கொள்ள நமக்கு உரிமையில்லை என்று யாராவது நம்மிடம் சொன்னால், நாம் மிகவும் வருந்துவோம். சமுதாயத்திற்கு நாம் கொடுக்கும் மரியாதையை நம்முடைய வாழ்க்கைத் துணைக்கு கொடுக்க வேண்டியது இல்லை என்று எண்ணுகின்றோம். ஏனென்றால் நாம் அவரை நேசிக்கின்றோம் என்று நினைக்கின்றோம். ஆனால், பொதுவாக கணவன் மனைவியிடையே தினமும் நிகழும் உரையாடல்களை இந்தக் காலத்துக் குழந்தைகள் சகிப்பதில்லை.

உங்களில் எத்தனை பேர் இதயத்தில் கை வைத்து சொல்லுங்கள். உங்கள் வாழ்க்கைத் துணையுடன் நீங்கள் பேசும் வார்த்தைகளில் குறைந்தது 50% உங்களின் கட்டுப்பாடில்லாத அன்பினால் வெளிப்படுபவை என்று உங்களுடைய மனைவியை நீங்கள் நேசிக்கத் தொடங்கினால்தான் இந்த உலகத்தை எப்படி நேசிப்பது என்பதையே புரிந்து கொள்ள முடியும் என்பதை உணருங்கள். இதுதான் திருமணச் சடங்குகளின் மொத்த சாரம். இதனால்தான் திருமணம் புனிதமானதாகக் கருதப்படுகின்றது. இந்த உறவை வளர்ப்பதின் மூலம், காலம் முழுவதும் சேர்ந்திருக்கக் கூடிய இரு மனிதர்களுக்கிடையே நிலவும் அன்பை வளர்ப்பதின் மூலம் உண்மையான அன்பெனும் அனுபவத்தை வளர்த்து, அதன் மூலம் மனித இனத்திற்கே அந்த உண்மை அனுபவத்தை வெளிப்படுத்த இயலும்.

விழிப்புணர்வு நிலையிலேயே நிலைத்திருப்பதும் அல்லது அந்த விழிப்புணர்வை இந்த பிரபஞ்சத்தை நோக்கி வெளிப்படுத்துவதும் ஒன்றே. யார் ஒருவர் ஒன்றியிருக்கிறாரோ, யார் ஒருவர் லயித்திருக்கிறாரோ அவர் தன்னிச்சையாக வெளிப்படுத்துவார். அன்பு நிகழவில்லையென்றால், வெளிப்படுதல் நிகழவில்லையென்றால், அந்த மனிதர் அனுபவப்படவில்லை. உண்மையான அனுபவம் நிகழும் போது அது தன்னாலே வெளிப்படும். அனுபவம் என்பது ஒருவர் தன்னுடைய அலமாரியில் வைத்து சொந்தம் கொண்டாடக் கூடிய பொருள் இல்லை. அனுபவம் நம்மை ஆட்கொண்டு நம் மூலமாக அது வெளிப்படும்.

ஒரு சீடர் ஜென் குருவிடம், ‘ஞானமடைந்த ஞானி பேசுவாரா?' என்று கே கட்டார். குரு சொன்னார், ‘இல்லை ஞானமடைந்த ஞானி எப்போதும் பேச மாட்டார். கொண்டிருந்த பகவத் கீதைதான் இருந்தது. • கடவுளுக்குச் சமமாகக் கருதிய அந்த பகவத் கீதைதான் • அவருடைய ஒரே சொத்தாக இருந்தது. அதுதான் • அவருக்கு எல்லாம். • • உடனே அவர் தைரியத்தைத் திரட்டி, • கீதையைக் கையில் எடுத்து அந்தப் பிச்சைக்காரனைப் • பார்த்து சொன்னார், ‘என்னிடம் எதுவும் இல்லை. • இந்தப் புத்தகம் மட்டும்தான் இருக்கிறது. இருந்தாலும் • நீ இந்தப் புத்தகத்தை எடுத்துக் கொண்டு நகரத்திற்குச் • சென்று மக்களிடம் இது என்னுடைய உடைமை என்று • சொன்னால், நிச்சயமாக இதை ஏலத்தில் விடலாம். • கண்டிப்பாக யாராவது ஒருவர் இதை ஏலத்தில் • எடுப்பார். பலரும் என்னை மதிக்கின்றார்கள். • என்னிடம் கொஞ்சம் பக்தி கொண்டுள்ளார்கள். • அதனால் கிருஷ்ணனின் கருணை இருக்கின்றது. • கடைவீதிக்குச் சென்று இந்தப் புத்தகத்தை ஏலத்தில் • விற்று கிடைக்கின்ற பணத்தில் வயிறாறச் சாப்பிட்டு • மகிழ்ச்சியுடன் இரு’. • • அந்தப் பிச்சைக்காரன் புத்தகத்தை • எடுத்துக் கொண்டு போய் விட்டார். அடுத்த நாள் • காலையில், கீதையைப் பாராயணம் செய்யும் நேரம் • வந்தவுடன் அந்த பக்தர் சொன்னார், ‘ஏ கிருஷ்ணா! • உன்னுடைய வார்த்தைகளைக் கடைபிடிப்பதற்காக • என்னுடைய வார்த்தைகளையே கொடுத்து • விட்டேன். நீ என்ன சொன்னாய்? பக்தியை வெ • ளிப்படுத்த வேண்டும். அன்பை வெளிப்படுத்த • வேண்டும், சேவையை வெளிப்படுத்த வேண்டும் • என்று சொன்னாய். உன்னுடைய வார்த்தைகளைக் • காப்பாற்றுவதற்காக உன்னுடைய வார்த்தைகளையே • கொடுத்து விட்டேன். • • அந்த மனிதர் ஓர் உண்மையான பக்தர். • அவர் உண்மையை உணர்ந்திருந்தார். அதை • அனுபவித்திருந்தார். அதனால் அவரால் அதை • வெளிப்படுத்தினார். அவர் கிருஷ்ணன் மீது தான் • கொண்டிருந்த ஈடுபாட்டை, அன்பாகவும் சு • வையாகவும் தன்னைச் சுற்றியிருந்த மக்களிடம் • அளித்தார். கிருஷ்ணனின் புத்தகத்தை வைத்திருப்பதை • விட அவருடைய வார்த்தைகளைக் கடைப்படிப்பது •

மரணத்தின்போது ஏழு சக்தி அடுக்குகளைத் தாண்டிச் செல்கின்றது. ஒரு விஷயம் கூட விடுபடாமல் மொத்த வாழ்க்கையுமே மீண்டும் வாழப்படுகிறது. வாழ்நாள் முழுவதும் அனுபவித்திருந்த துன்பங்கள், இன்பங்கள், குற்ற உணர்ச்சிகள், ஆசைகள் மற்றும் எல்லாவித உணர்ச்சிகளையும் மீண்டும் அந்த ஆன்மா வாழ்கின்றது. அப்படித்தான் நீங்கள் சொர்க்கத்தையும், நரகத்தையும் கடக்கின்றீர்கள். நீங்கள் கடக்கும் அந்தத் தருணங்களின் வலிதான் ஆயிரம் தேள்கள் சேர்ந்து கொட்டினால் போன்று இருக்கும். உடலைத் தலையிலிருந்து கால்விரல் வரை கிழித்துப் பிரித்தது போல் இருக்கும். இந்த வேதனையிலிருந்து தப்ப ஒரே வழி, குறைந்தது ஒரு தடவையாவது வாழ்நாளில் உண்மையின் ஒரு க்ஷண நேர தரிசனத்தைப் பெறுவதுதான். அந்த தரிசனத்தைப் பெறுவது தியானத்தினால் மட்டும்தான் சாத்தியம்.

நித்தியானந்த ஸ்புரண நிகழ்ச்சியில் நான் இதைத்தான் செய்கிறேன். மரணத்தின் போது உங்கள் ஆன்மா பயணிக்கக் கூடியப் பாதையில் அழைத்துச் சென்று, படிப்படியாக உங்கள் சம்ஸ்காரங்களை (எண்ணப் பதிவுகளை) தியானிக்க வைத்து அவற்றை எரித்து விடுவேன். இதனால் நீங்கள் வலியில்லா மரணத்தை அடைந்து பிறவா நிலையை அடையும் சாத்தியத்தைத் திறந்து வைக்கின்றது.

12.3,4 ஆனால் எவர்கள் புலன்களின் தொகுதியை நன்கு அடக்கி மனம், புத்திகளுக்கு அப்பாற்பட்டதும், எங்கும் நிறைந்ததும், சொற்களால் விளக்க முடியாத ஸ்வரூபமுடையதும், என்றும் ஒரேவிதமாக இருப்பது, நித்யமானது, அசையாதது, இயக்கமற்றது, உருவமற்றது, அழிவற்றது, ஸத் சித் ஆனந்தமானதே ப்ரம்மம் என்றெல்லாம் எப்போதும்விழிப்போடுவழிபாடுசெய்கின்றார்க ளோ, எல்லா உயிரினங்களின் நன்மையிலேயே ஈடுபாடு கொண்டவர்களான, எல்லாவற்றிலும் சம பாவனையுள்ளவர்களும் அவர்களும் என்னையேதான் அடைகின்றார்கள்.

கிருஷ்ணன், 'சகுன பிரம்மம், பிரம்மத்தின் மனித உருவம். அவரே விஸ்வரூப தரிசனத்தில் தன்னுடைய இந்த உருவத்தைக் காட்டுகிறார். 'நிர்குண பிரம்மமும்ம - உருவமற்ற நிலையும் கிருஷ்ணரே. மேற்சொன்ன தெய்வீகபத்தன்மையின் பிரம்மத்தின் எல்லாக் குணங்களையும், தனக்குள் கொண்டுள்ள கிருஷ்ணரே உருவமாகவும், உருவமற்றராகவும் விங்குகிறார்.

தெய்வீகம் அழிவற்றது. இதுவே ‘அக்ஷரம் ஆக இருக்கின்றது. பிரபஞ்சத்தில்

தோன்றுகின்ற உயிரினங்கள் சில காலம் இருந்து சென்று விடும், தோன்றி மறைந்து விடும். ஆனால், தெய்வீகம் எப்போதும் நிலைத்திருக்கும். அது எதனுடனும் ஒப்பிட்டு பார்க்க முடியாத அளவிற்கு தனித்துவம் வாய்ந்தது. மேலும் இப்படித்தான் இருக்கும் என்று குறிப்பிட்டு சொல்ல முடியாத அளவிற்கு உயர்வானது. அது புலன்களால் புரிந்து கொள்ள முடியாத அளவிற்கு விளக்க முடியாதது. உருவமற்றது. அது மனம் புத்திகளுக்கு அப்பாற்பட்டது. அதனால்தான் நாம் மனம், உடலுக்கு அப்பாற்பட்டு சென்று தான் தெய்வீகத்தின் க்ஷண நேர தரிசனத்தைப் பெற முடியும். தெய்வீகம் எங்கும் நிறைந்திருக்கின்றது ஒரே நேரத்தில் எல்லா இடத்திலும் இருக்கின்றது.

இளவரசனும், விஷ்ணுவின் தீவிர பக்தனான பிரஹலாதனின் அரக்கத் தந்தையும், அரசனுமாகிய ஹரண்ய காசிபு தான் வெறுக்கும் ஹரியின் நாமத்தைச் சொல்வதை எதிர்க்கும் போது, பிரஹலாதன், 'நாராயணன் எங்கும் இருக்கின்றார். அவர் தூணிலும் இருக்கிறார், துரும்பிலும் இருக்கின்றார்' என்று சொல்கின்றான்.

இந்த சமயத்தில் வைகுண்டத்தில் இருக்கும் நாராயணன் அவசர அவசரமாக தன்னுடைய காதல் விளையாட்டிலிருந்து வருகின்றார். அவருடைய இந்த திடீரென்ற அசைவைப் பார்த்த அவருடைய துணையான லக்ஷ்மி எல்லா மனைவியரைப் போல் இந்த அந்தி நேரத்தில் எங்கு கிளம்பி விட்டீர்கள்?' என்று கேட்கிறார். விஷ்ணு பதில் சொல்கின்றார், 'என்னுடைய பக்தன் பிரஹலாதன் என்னை அழைக்கப் போகிறான். அவன்தன்னுடைய விரலை தூணை நோக்கியா அல்லது துரும்பை நோக்கி நீட்டுவானா என்று எனக்குத் தெரியாது. அவன் எங்குச் சுட்டிக் காட்டினாலும் நான் அந்த இடத்தில் தோன்ற தயாராக இருக்க வேண்டும். அவனை நான் ஏமாற்ற முடியாது.

உண்மையான பக்தர்கள் இறைவனை எங்கும் காண்கின்றார்கள். ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் உண்மையான பக்தனின் அன்பைப் பற்றி விளக்கும்போது, 'கற்புள்ள மனைவிக்கு கணவன் மீதிருக்கும் அன்பு, கஞ்சனுக்குத்தான் சேமித்து வைத்திருக்கும் செல்வத்தின் மீது ஈர்ப்பு, உலகியல் மனிதனுக்கு புலனின்பத்தில் உள்ள நாட்டம் ஆகியவற்றை எல்லாம் கலந்து இறைவன் பால் செலுத்தினால் ஏற்படும் அன்பே, உண்மையான பக்தனின் அன்பு' என்று சொல்கின்றார்.

உண்மையான பக்தர் யார் ஒருவர் விழிப்போடு தன்னுடைய

இருபத்தைந்து வருடம்

பற்றிக் கூறுகிறது. ஓடுகின்ற நீரில் வளைந்து கொடுக்கும் நாணல் தப்பித்து உயிர் வாழ்ந்து தழைக்கின்றது. விரைத்து நிற்கின்ற மரக்கன்றோ, தண்ணீரில் அடித்துச் செல்லப்படுகின்றது. நாம் நாணலைப் போன்று வளைந்து கொடுக்கும் தன்மையோடு நம்மைச் சுற்றி இருப்பவையிடம் முழுமையாகச் சரணடைந்து, நடப்பவற்றை அப்படியே ஏற்றுக் கொண்டு, இயற்கையை எதிர்த்து ஒவ்வொரு வினாடியும் போரிடாமல் இருந்தால், ஆனந்தமாக இருப்போம்.

நாம் அகங்காரத்துடன் இருக்கும் பொழுது கட்டுப்படுத்தத் துவங்குவோ வாம். குழப்பம் நிறைந்த இந்த உலகத்தில் கட்டுப்பாட்டைக் கொண்டு வர முடியும் என்று நம்புகிறோம். இந்தப் பிரபஞ்சமும் பூமிப்பந்தும் நாம் இயக்குவதனால் இயங்குவதில்லை. மாறாக தாமாகவே இயங்குகின்றன என்பதைப் புரிந்து கொள்ள ஒரு க்ஷணம் போதும் இலட்சக்கணக்கான நட்சத்திரங்களும், கோள்களும் பெரும் குழப்பத்துடன் இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் இயங்கிக் கொண்டிருந்தாலும், இந்தப் பிரபஞ்சம் எப்போதும் ஓர் ஒருங்கில் தான் இருக்கின்றது.

நாம் பெரும் குழப்பத்தில் இருந்தாலும், ஒழுங்காக இருக்க வேண்டும் என்று எண்ணுகிறாம். பிரபஞ்ச விருப்பத்திடம் நாம் சரணடையும் பொழுதுதான், பிரபஞ்சத்தின் கட்டுப்பாட்டின்கீழ் இயங்க ஆரம்பிப்போம். அனைத்துச் செயல்களும் நன்றாக நிகழும். நாம் தேடுதலை நிறுத்தும் போது, நமக்குத் தேவையானவை எல்லாம் கிடைக்க ஆரம்பிக்கும். நம்முடைய உண்மையான தேவைகள் நிறைவேறும்பொழுது, மனித குலத்திற்கே நன்மை விளைகிறது. ஏனென்றால் நாம் சரணடைந்தவுடன், கிருஷ்ணர் நம்மைக் கவனித்துக் கொள்கின்றார்.

கேள்வி : சுவாமிஜி, கிருஷ்ணர் பக்தர் என்றுமே அழிவில்லை என்று சொல்கின்றார். எங்கும் நிறைந்திருப்பது கடவுளே என்ற நிலை இருக்கும் போது, அழிவது எது? கிருஷ்ணர் சொல்வதைப் பார்த்தால் அவர் பக்தர்கள் மட்டும் அழிவதில்லை போலவும், மற்றவர்கள் தான் அழிகின்றார்கள் என்றும் நினைக்கத் தோன்றுகின்றது. தயவு செய்து விளக்கமளித்து என்னுடைய சந்தேகத்தைத் தீருங்கள்.

நீங்கள் அழிவற்றவர்கள் என்பதை உணர்ந்த க்ஷணமே, கிருஷ்ணனின் பக்தர்களாகிறீர்கள் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். கிருஷ்ணனின் பக்தர்கள், பக்தர்கள் அல்லாதவர்கள் என்ற பிரிவுகளோ அல்லது கிருஷ்ணரின் பக்தர்கள் அழிவற்றவர்கள். மற்றவர்கள் அழியக் கூடியவர்கள் என்ற பாகுபாடுகளோ இல்லை. யாரெல்லாம் தாங்கள் அழிவற்றவர்கள் என்று புரிந்து கொள்கிறார்க ளோ, அவர்களெல்லாம் தன்னிச்சையாக கிருஷ்ணனின் பக்தர்களாகிறார்கள். இந்தக் கருத்தைப் புரிந்து கொண்ட க்ஷணமே நீங்கள் அவருடைய பக்தராகின்றீர்கள். எல்லாமே இறைவன்தான் என்பதைப் புரிந்து கொண்டால், எதுவும் அழிவதில்லை என்பதைப் புரிந்து கொள்வீர்கள்.

கிருஷ்ணன் சொல்கிறார், 'என்னுடைய பக்தன் அழிவதில்லை' இது ஒரு தொடர்புள்ள வாக்கியம். நீங்கள் எல்லாரும் கடவுள் தான் என்பதைப் புரிந்து கொண்டால், எதுவும் அழிவதில்லை. நீங்கள் அதைப் புரிந்து கொள்ளும்பொழுது, அந்த நிலையை அடையும் பொழுது, கிருஷ்ணனின் வாக்கியம் உங்களைப் பாதிக்காது. கிருஷ்ணனின் இந்த வாக்கியம், உண்மை நிலையை புரிந்து கொள்வதற்கானப் பாதையில் சென்று கொண்டிருக்கும் ஒரு சாதாரண மனிதருக்காக சொல்லப்பட்டது. முதலில் நீங்கள் எல்லாம் கடவுள் என்பதை உணர்ந்திருந்தால், இந்த வாக்கியத்தைப் பற்றிக் கவலைப்படத் தே வையில்லை.

பிறகு, எதுவும் அழிவதில்லை என்பதை நீங்கள் புரிந்து கொண்டவுடன், கிருஷ்ணரின் பக்தர் ஆகின்றீர்கள். இதனால், கிருஷ்ணர் பாரபட்சமாக எதையும் சொல்லவில்லை. கிருஷ்ணர் பாரபட்சத்துடன், 'என்னுடைய பக்தர்கள் அழிவதில்லை. மற்றவர்களின் பக்தர்கள் அழிகின்றார்கள்' என்று சொல்லவில்லை.

அவர் அந்த அர்த்ததில் சொல்லவில்லை. யாரெல்லாம் இந்தத் தத்துவத்தை உணர்கின்றார்களோ, அவர்களெல்லாம் அழிவதில்லை. அதைத்தான் அவர் சொல்கிறார். யாரெல்லாம் இந்த விஞ்ஞானத்தைப் புரிந்து கொள்கிறார்களோ, அவர்களெல்லாம் அழிவதில்லை. நீங்கள் இந்தத் தத்துவத்தைப் புரிந்து கொண்ட பிறகும் கிருஷ்ணனின் புல்லாங்குழலையும், மயில் இறகு பொருந்திய அவருடைய கிரீடத்தை வழிபடவில்லையென்றாலும், நீங்கள் அழிய மாட்டீர்கள். அதனால் கவலைப்படாதீர்கள். நீங்கள் கிருஷ்ணர் என்றாலே புல்லாங்குழலையும் மயில் இறகு கிரீடத்தைப் பொருந்திய ஒரு உருவத்தை நினைவில் கொண்டால்தான் இந்தக் கேள்வியே எழும். புல்லாங்குழலையும், மயிலிறகையும் தாண்டியவன்தான் கிருஷ்ணர் என்பதை நீங்கள் புரிந்து கொண்டால், இந்தச் சந்தேகமே உங்களுக்கு இருக்காது. கிருஷ்ணன் சொல்வது என்னவென்றால், 'என்னுடைய பக்தன் கிருஷ்ணரின் தெய்வீக விழிப்புணர்வு, மற்ற விக்ரகங்களின் வடிவத்திலும் இருக்கின்றது என்ற கோட்பாட்டை கிருஷ்ணரின் பக்தர்கள் உணரும் போது வடிவங்கள் வேறுபட்டாலும் கிருஷ்ணரின் தெய்வீக விழிப்புணர்வு, மற்ற விக்ரகங்களின் வடிவத்திலும் இருக்கின்றது. வழிபடும் முறைகள் வேறுபட்டாலும், அவர்கள் திருப்தி அடைவார்கள். 'என் பக்தர் ஒரு போதும் அழிவதில்லை' என்று சொல்வது யாரென்றால் 'பரபிரம்ம கிருஷ்ணரே' அவர் நம் ஒவ்வொருவரிடமும் குடி இருக்கின்றார். நாம் இந்தச் சத்தியத்தை உணர்ந் தாம் என்றால் நாம் அவரின் பக்தர் ஆகி விடுவோம். கிருஷ்ணராகவே மாறிவிடு வோம். கிருஷ்ணரின் விழிப்புணர்வோடு ஒன்றாகி விடுவோம். ஒரு போதும் அழிய மாட்டோம்.

12.5. வார்த்தைகளால் விளக்க முடியாத உருவமற்றத்தில் மனதை ஈடுபடுத்துபவர்களுக்கு, பிரம்மத்தை அடைய மிகவும் சிரமப்பட வேண்டியிருக்கும். உடலில் பற்றுள்ளவர்களால் உருவமற்றதை அடைவதென்பது சிரமமான காரியம்.

கிருஷ்ணன் நமக்கு எல்லாம் தெரிந்த உண்மையைச் சொல்கிறார். பட்டறிவாளர்களுக்கு இறைவனைப் புரிந்து கொள்வது மிகவும் கஷ்டமாக இருக்கும்.

ஒரு சமயம் பிரம்மாவிற்கும் விஷ்ணுவிற்கும் இடையே தங்களுள் யார் பெரியவர் என்ற விவாதம் ஏற்பட்டது. அவர்களுக்குள் சமரசம் ஏற்படாததால், அவர்கள் சிவனிடம் சமரசத்திற்காகச் சென்றார்கள். உடனே சிவன் இந்தப் பிரபஞ்சம் முழுவதும் அளவிட முடியாமல் வியாபித்திருக்கும் ஒளிப் பிழம்பாக மாறி, 'என்னுடைய அடி முடியைக் காண்பரே, உங்களில் பெரியவர்' என்று சொல்கின்றார்.

விஷ்ணு பன்றியாக உருமாறி பூமியைத் துளைத்துக் கொண்டு அந்த ஒளிப்பிழம்பின் அடியைக் காணச் செல்கின்றார்.

பிரம்மா அன்னப்பறவையாக உருமாறி சிவனின் முடியைப் பார்ப்பதற்காகப் பறந்து செல்கின்றார். மிகவும் நீண்ட நேரத்திற்குப் பிறகு, விஷ்ணு தன்னால் சிவனின்

| 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள் ?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுரன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

பைரவி பிராமணி என்கிற ஒரு பெண்மணி ராமகிருஷ்ணருக்கு தாந்த்ரீக நுட்பங்களைக் கற்றுக் கொடுத்தார். பல வருடங்களுக்குப் பிறகுதான் அவர் தன்னுடைய அகங்காரத்தைக் கை விட்டார். அதையும் ராமகிருஷ்ணரின் உதவியால்தான் சாதிக்க முடிந்தது.

தோத்தாபுரி என்ற மிகப் பெரிய அத்வைத (எல்லாம் ஒன்றே என்ற தத்துவம்) பண்டிதர் மூன்று இரவுகளுக்கு மேல் ஓரிடத்திலும் தங்க மாட்டார். அவருக்கு, இருப்புத் தன்மையின் அத்வைதக் குணத்தைப் பற்றி இராமகிருஷ்ணருக்குக் கற்றுக் கொடுக்க வேண்டும் என்ற ஆசை ஏற்பட்டது. ராமகிருஷ்ணர் அன்னையிடம் அனுமதி கேட்டு வருவதாகப் புறப்பட்டார். ஆச்சரியமடைந்த தோத்தாபுரி அவரைப் பின்தொடர்ந்தார். ராமகிருஷ்ணர் காளிச் சிலையின் முன் நின்று பேசி க் கொண்டிருந்ததைக் கண்டு அவர் காளியைத் தான் அன்னை என்று குறிப்பிட்டார் என்பதைப் புரிந்து கொண்டார்.

தோத்தாபுரி ராமகிருஷ்ணரை உருவமற்றதைத் தியானிக்கும்படி வற்புறுத்திச் சொன்ன போது, ராமகிருஷ்ணர் அன்னையைப் பிரியத் தன்னால் முடியாது என்று மறுத்து விட்டார். ராமகிருஷ்ணர் எப்போதும் அன்னையின் உருவத்தையே தியானித்து வந்தார். மிகவும் கோ பமடைந்த தோத்தாபுரி, உடைந்த கண்ணாடித் துண்டு ஒன்றை எடுத்து ராமகிருஷ்ணரின் புருவங்களுக்கு இடையில் உள்ள அவரது மூன்றாவது கண் இருக்கும் இடத்தில் வைத்து அன்னை காளியின் உருவத்தைப் பல பாகங்களாக வெட்டும்படி ஆணையிட்டார். ராமகிருஷ்ணர் மூன்று வாரத்திற்கு சமாதி நிலையில் இருந்தார். அவ்வளவு நெடிய சமாதி நிலையில் இருந்து திரும்பி வந்த இந்த அற்புதமான நிகழ்ச்சி இதுவரை யாருக்கும் நடந்ததில்லை. ராமகிருஷ்ணர் உடல்-மனதைப் பற்றிய நினைவு நிலைக்குத் திரும்பியபின் தோத்தாபுரி அவருடன் பல மாதங்கள் தங்கினார்.

ஜடாதரி என்னும் விஷ்ணுவின் பக்தர் ஒருவர் ராம்லாலா என்னும் ராமரின் குழந்தை வடிவ திருவுருவச் சிலையுடன் ராமகிருஷ்ணரைக் காண வந்தார். ஜடாதரியைப் பொறுத்தவரை அந்தச் சிலை உயிருள்ளதாக இருந்தது. அவர் அந்தச் சி லையைக் குளிப்பாட்டி, உணவளித்து அதனுடன் ஒவ்வொரு நாள் முழுவதும் பேசி க் கொண்டிருந்தார். சில தினங்கள் ராமகிருஷ்ணருடன் தங்கியிருந்த பின், ராம்லாலா ராமகிருஷ்ணருடன் அதிக நேரத்தைச் செலவிடுவதை ஜடாதரி கண்டார். ராம்லாலா

இந்த இரண்டு நாள் முகாம், எல்லையில்லாத விழிப்புணர்வு மற்றும் எல்லையில்லாத சுதந்திரத்தை அடைவது பற்றியது. இயற்கையாக, இது உங்கள் உடலை சிகிச்சைப்படுத்துகிறது. ஆனந்த ஸ்புரண பயிற்சி முகாம் என்ற நிகழ்ச்சியும் நம்முடைய ஆசிரமத்தில் அதற்காக நியமிக்கப்பட்ட ஆச்சார்யார்களால் நடத்தப்படுகின்றது. நிகழ்ச்சியின் போது நான் இரண்டு பிரிவில் வந்து இணையக் கூடும். நித்யானந்த தியான முகாமை நான் அமெரிக்காவில் நடத்துவது இல்லையென்றாலும், ஒரு முகாமை வான்கூவர் (Vancouver) நடத்துகிறேன்.

நான் எங்கள் ஆசிரமவாசிகளுக்காக, தீவிர வகுப்புகளை நடத்துகிறேன். எல்லா ஆசிரமவாசிகளுக்கும் முறையான வகுப்புகள் உண்டு. அதில் தியான சிகிச்சையாளர்களும் கலந்து கொள்ளலாம். நீங்கள் தியான சிகிச்சை தீக்ஷை பெற்றிருந்தால், கலந்து கொள்ளலாம். 'கீதா ஞான யக்னா'விற்குப் பிறகு இரவில் நான் வகுப்புகளை எடுக்கிறேன். காலை நேர வகுப்புகளில் எல்லோரும் கலந்து கொள்ளலாம். ஆனால் மாலை நேர வகுப்புகளில் தியான சிகிச்சையாளர்கள் மட்டும் கலந்து கொள்ள வேண்டும். ஏனென்றால், உயர்ந்த மற்றும் ஆழ்ந்த நுட்பங்களைக் கொண்ட தியானங்கள் இதில் கற்றுக் கொடுக்கப்படும். நான் ஆசிரமவாசிகளிடம், இந்த பயணத்தின்போது, நேரத்தைச் செலவிடப் போவதால், ஆரோக்ய ஸ்புரண முகாமைத் தவிர வேறு எந்த நிகழ்ச்சியையும் நடத்த மாட்டேன்.

12.6.7. என்னையே ஒரு மனதாக வழிபாடு செய்து கொண்டு, எல்லாக் கர்மங்களையும் என்னிடம் துறந்து விட்டு செய்து என்னையே அவர்களின் உயர்ந்த லட்சியமாகக் கொண்டு, என் மீதே மனதை நிலை நிறுத்துபவர்களை, நான் பிறப்பு, இறப்பு சக்கரமான கடலிலிருந்து விரைந்து கரையேற்றுவேன்.

கிருஷ்ணன் இங்கு ஒரு சத்தியம் செய்கிறார். சிறிதும் சந்தேகமில்லாமல் கிருஷ்ணர், 'நான் அவர்களை, உடல் வடிவத்திலிருந்து, சம்சாரக் கடலிலிருந்து, பிறப்பு இறப்பு சக்கரத்திலிருந்து, விரைந்து வெளியேற்றுவேன்'. இறைவன் கேட்பதெல்லாம், பக்தர்கள் தன் மீது பக்தி கொண்டிருக்க வேண்டும்.

'நீங்கள் என்னிடம் சரணடைந்தால், உங்கள் எல்லாச் செயல்களையும் அதன் பலன்களையும் என்னிடம் சரணடைய செய்தால் என்னுடைய சேவையைச் செய்தால்,

| 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

நாம் மற்றொரு கடவுளிடம் அல்லது குருவிடம் சென்று விடுவோம். 'நான் கேட்கும் பதலைக் கூற முடிந்த வேறு யாராவது வெளியில் இருக்கிறார்களா?' என்று சொல்வோம்.

நம்மீது வைத்திருக்கும் அளவு கடந்த கருணையினாலும், அளவு கடந்த அன்பினாலும் தான், கடவுள் அவ்வப்போது நம்முடைய பிரார்த்தனைகளுக்கு செவி சாய்ப்பதில்லை என்பதை நாம் உணருவதில்லை. நம்முடைய அறியாமையால் இடைவிடாது அவரைக் கேட்டுக் கொண்டும், அவரிடம் மன்றாடிக் கொண்டும் இருக்கின்றோம். நம்முடைய பிரார்த்தனைகள் நிறைவேறினால், நம்முடைய நிலைமை சீராகுமா அல்லது மோசமாகுமா என்பன போன்ற விளைவுகளைப் பற்றி நாம் முழுமையாகப் புரிந்து கொள்வதில்லை. அதனால் தான், 'நீ என்ன கேட்கிறாய் என்பதைப் பற்றிக் கவனமாக இரு. ஏனென்றால் அது கிடைக்கக் கூடும் என்று சொல்வார்கள்.

அவ்வப்போது கடவுள் தன்னுடைய அளவில்லாத ஞானத்தினால் நம்முடைய பல தேவைகளான பணம், நலம், குழந்தைகள் போன்றவற்றை நிராகரித்து விடுகிறார். பிறகு நாம் அவரை விட்டு விலகுகிறோம். கடவுளிடம் சரணடைவது என்பது நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்டதல்ல. அது முழுமையானதாக இருக்க வேண்டும். 'அப்படியென்றால், ஆனால், மற்றும் எண்ணங்கள் இருக்கக் கூடாது'. 'நீ என்னுடைய பிரார்த்தனைகளை நிறைவேற்றினால், நான் உன்னிடம் பக்தியுடன் இருப்பேன்; என்று சொல்வது போல இருக்கக் கூடாது. அது வியாபாரமாகிவிடும். கடவுளிடம் நம்முடைய பல உறவுகள் வியாபாரமாகத்தான் இருக்கிறது.

மூன்று விதமான சரணாகதிகள் உள்ளன. முதலில் தங்களது பட்டறிவைச் சரணாகதி செய்ய வேண்டும். பல பேருக்கு இது சாத்தியம். நம்மைவிட மிகப் பெரிய பிரபஞ்ச சக்தி உண்டு என்பது புரிந்தவுடன் நம்மில் பலரும் அதை ஏற்றுக் கொண்டு, அறிவு பூர்வமாக அந்த உயர்ந்த சக்தியிடம் சரணடைந்து விடுவோம். குறைந்த பட்சம் 'நான் சரணடைகிறேன்' என்று சொல்லலாம். அப்படித்தான் நம்மில் பலரும் கோவிலில் அல்லது குருவின் முன்னால் சாஷ்டாங்கமாய் நமஸ்காரம் செய்வோம். நம்முடைய முழு உடலும் தரையில் வீழ்ந்து நம்முடைய சரணாகதியை விசேஷமாக்குகிறது. அந்தத் தருணத்தில், நம்முடைய அகங்காரம் ஓய்வு பெறுகிறது.

அடுத்த நிலை சரணாகதி உணர்ச்சிப் பூர்வமானது. கடவுள் அல்லது குருவின்

சத்சங்கம் மட்டும் இல்லை, கலந்துரையாடலும் இருக்கும். நாம் சேர்ந்து அடுத்து வரும் மூன்று அல்லது நான்கு நாட்களுக்கு சம்ஸ்காரங்கள் மீது வேலை செய்வே வாம். முக்கியமாக குணத்ரயா விபாக யோகா மற்றும் இந்த எல்லா அத்தியாயங்களைப் பற்றியும், அவை சம்ஸ்காரங்கள் மீது பற்றிக் குறிப்பிடுவதால், ஆராய்வோம். நாம் அவற்றை ஆராய்வோம்.

சம்ஸ்காரங்களைக் கரைப்பதற்காக வடிவமைக்கப்பட்ட வகுப்புகளும் எங்களிடத்தில் உள்ளன. அடிப்படை வகுப்பான Life Bliss Programme Level-1ல் (ASP) எங்களுடைய நியமிக்கப்பட்ட ஆச்சாரியார்கள், ஏழு சக்கரங்களுடன் மற்றும் சக்தி மையங்களுடன் சம்பந்தப்பட்ட உணர்ச்சித் தடைகளை நீக்குவதற்காக பல செய்முறைகளில் உங்களை ஈடுபடுத்துவார்கள். இது உங்கள் சக்கரங்களைச் சுத்திகரித்து, சக்தியூட்டி, அஸ்திவாரத்தை அமைக்கும். ஒவ்வொரு சக்கரமும் எதிர்மறை உணர்ச்சி களால் தடை செய்யப்பட்டுள்ளன. இந்தத் தடைகள் உங்கள் உணர்ச்சிபூர்வமாக பலவீனப்படுத்தி, உடற்சம்பந்தப்பட்ட நோய்களை உருவாக்கும்.

LBP-1 வகுப்பு உங்களை, சக்கரங்களைப் பற்றிய பிரயாணத்தில் கொண்டு செல்லும். நீங்கள் சக்கரங்களில் உள்ள தடைகளை நீக்கி அவற்றை சக்தியூட்டுவதற்காக பிரத்யேகமாக வடிவமைக்கப்பட்ட வேத நுட்பங்களை உபயோகித்து உங்கள் சக்கரங்களின் மீது தியானம் செய்வீர்கள். சக்கரங்களில் தடை ஏற்படும் போது என்ன நடைபெறுகிறது என்பது பற்றியும், அந்தத்தடைகளால் உங்கள் நடத்தை எப்படி பாதிப்பு அடைகிறது என்பதைப் பற்றியும், தெரிந்து கொள்வீர்கள். பிறகு நீங்கள் இந்தத் தடைகள் நீக்கப்பட்டு, சக்தியூட்டப்பட்டதால் என்ன நடக்கும் என்றும், உங்கள் வாழ்க்கையை நீங்கள் எப்படி மாற்றியமைக்கலாம் என்றும் தெரிந்து கொள்வீர்கள்.

LBP-1 வகுப்பு தனிப்பட்ட முறையில் உங்களை மாற்றிக் கொள்வதற்கான கதவுகளைத் திறக்கின்றது. உங்களையே அறியாமல் ஆன்மீக மாற்றத்திற்காக நீங்கள் தேடும் வழிதான் அது. வாழ்க்கையின் உடல், மனம், உணர்ச்சி, பொருளாதாரம் மற்றும் ஆன்மீகம் போன்ற வாழ்க்கையின் எல்லா பரிணாமங்களில் இருக்கக் கூடிய சாத்தியங்களின் வாயிலைத் திறந்து வைக்கும் ஆன்மீகம் என்பது இந்த எல்லா விஷயங்களின் கூட்டே.

| இருபத்தைந்து வருடம் | ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறார்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

மனநிலையை மாற்றிவிடும். இந்த வகுப்புகள் வெறுமனே வாழ்க்கை பிரச்சனைகளுக்குத் தீர்வு காண்பவர்களுக்காக அல்லாமல் உண்மையான தே டுதல் உள்ளவர்களுக்காக உருவாக்கப்பட்டவை.

இறுதியாக இந்த எல்லா வகுப்புகளை முடித்தவர்களுக்கு விசேஷமான தியான முறைக்கான தீக்ஷை அளிக்கப்படும். இந்தத் தியானம் மூலம் சக்தி ஓட்டத்தின் வாய்க்காலாக மாறி பிற மக்களைக் குணப்படுத்தலாம். அவர்கள் நித்ய தியான சி கிச்சையாளர்கள்.

ஆனந்த கந்த தியானம் என்று நான் அழைக்கும் இந்தத் தியான நுட்பமானது சம்ஸ்காரங்களை தொடர்ந்து அழிப்பதன் மூலம் புதிய கர்மாக்கள் அல்லது சம்ஸ்காரங்கள் சேராமல் தடுத்து விடும். நீங்கள் எப்பொழுதும் தியானத்திலேயே இருக்கலாம். நீங்கள் எந்த வேலையில் இருந்தாலும், நிகழ்காலத்தைப் பற்றிய விழிப்புணர்வுடனேயே வாழ்க்கையை வாழலாம். நீங்கள் நிகழ் காலத்தில் இருக்கும் பொழுது, விழிப்புணர்வுடன் செயலாற்றும் பொழுது, புதிய சம்ஸ்காரங்களை சேர்த்துக் கொள்ள மாட்டீர்கள்.

நீங்கள் எங்கள் தியான வகுப்புகள் பற்றியும் அதன் சாரங்களைப் பற்றியும் எங்களுடைய இணைய தளத்தின் மூலமும் உங்கள் பகுதியில் இருக்கும் நித்யானந்த தியான பீடத்தின் கிளைகள் மூலமாகவும் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

12.8. உங்கள் மனதை என்னிடம் மட்டும் வைத்து, என்னுள் நிலை நிறுத்துங்கள். நீங்கள் என்னுள்ளேயே எப்போதும் வாழ்வீர்கள். அதில் சந் தேகம் இல்லை.

சர்வ வல்லமை படைத்த தெய்வீகமான என்னிடமே உங்கள் மனதை, உடலை மற்றும் புலன்களை ஈடுபடுத்துவதன் மூலம் நீங்கள், எந்தவித சந்தேகமும் இல்லாமல், என்னிடமே வாழ்வீர்கள்.

‘ந ஸம்ஸ்ய’ எந்தச் சந்தேகமும் இல்லாமல்

என்று கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார். இப்பொழுது அவர் நுட்பத்திற்கு வருகிறார். ஏதாவது ஒரு தருணத்தில் தர்மச் சக்கரம் சுழல ஆரம்பிக்க வேண்டும். முதலில் அவர் இறுதியான அனுபவம் மற்றும் வெளிப்பாட்டைக் கொண்ட தர்மச் சக்கரத்தைப் பற்றி விளக்கினார். இப்பொழுது நுட்பத்திற்கு வருகிறார்.

அன்பு என்பது மனநிலை இல்லை என்பதைத் தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். அது வெறும் சாதாரண உணர்ச்சி இல்லை. அது நம்முடைய இருப்புத் தன்மை. அது வெறும் மனநிலையாக இருக்கும் வரை வரும் போகும்.

இரண்டு வகையான அன்பு உண்டு. செங்குத்தான அன்பு சாய்ந்த அன்பு ஆகிய இருவகை. நான் விளக்குகிறேன். சாய்ந்த அன்பு, சாய்ந்த படுக்கையான கோடு போன்றது. அது காலத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. அது தொடங்கி முடியும். ஆரம்பித்த எது ஒன்றும் முடிய வேண்டும். அது முடிவதற்கு அதிக நேரம் எடுத்துக் கொண்டால் அது நிரந்தரமானது என்று எண்ண வேண்டாம். ஆரம்பமான எதுவும் முடிய வேண்டும். அது சில மாதங்கள் அல்லது சில வருடங்கள் எடுத்துக் கொண்டாலும், முடிவுக்கு வந்து விடும். அந்த அன்பு காலத்திற்குட்பட்ட, தற்காலிகமான ஒன்று. இதுதான் சாய்ந்த அன்பு. அது காலத்திற்குட்பட்டது.

செங்குத்தான அன்பு விழிப்புணர்வுடன் சம்பந்தப்பட்டது. செங்குத்தான அன்பு தொடங்குவதும் இல்லை, முடிவதும் இல்லை. அது பாகுபாடு பார்க்காது. அது நம்முடைய சுபாவமான குணம். அது பாயும். நாம் பாகுபாடு பார்த்து அன்பு செய்தால், அது அன்பாகாது. அது வெறும் சாதாரண ஈர்ப்புதான். நாம் அன்பு செய்யும் நபர் நம்முடைய கட்டுப்பாட்டிற்குள் இருந்தால் அன்பு வளரும். அந்த நபர் நம்முடைய கட்டுப்பாட்டை விட்டு வெளியேறினால் அன்பு மறைந்து விடும்.

என்னுடைய முதல் தியான வகுப்பில், நான் மக்களிடம் அவர்கள் உண்மையில் விரும்பும் ஓரிரு நபர்களின் பெயர்ப்பட்டியலைத் தயாரிக்கும்படிச் சொல்வேன். பொதுவாக, மக்கள் ஒரு பெரிய பட்டியலைத் தயாரிப்பார்கள். அதாவது கணவன், மனைவி, அம்மா, தம்பி, தங்கை என்று பலர். அவர்கள் தாங்கள் சந் தோஷத்துடனும், எந்தவிதத் தொந்தரவு இல்லாமல் வாழ்வதற்கு யாரையெல்லாம் அன்புடன் நடத்துகிறார்களோ, அல்லது நடந்து கொள்ள வேண்டியிருக்கிறதோ அவர்களையெல்லாம் அந்தப் பட்டியலில் இணைப்பார்கள். இயற்கையாகவே, அவர்கள், 'இல்லை. அது அப்படியே இருக்காது. அன்பின் அளவு சிறிது குறைந்திருக்கும்' என்று மக்கள் சொல்வார்கள்.

இதன் பொருள் என்ன? நம்முடைய அடுத்த சந்ததியினரை நம்முடைய பிரதிபலிப்பாக இருக்கும்வரை அவர்களை நாம் நேசிக்கிறோம். நாம் நம்முடைய வாழ்க்கையை அவர்கள் மூலம் பூர்த்தி செய்கிறோம். நமக்கு எதையெல்லாம் சாதிக்க முடியவில்லையோ, அவற்றை அவர்கள் மூலம் சாதிக்க நினைக்கிறோம். நம்முடைய வாழ்க்கையின் நீடிக்கப்பட்ட பகுதியாக அவர்கள் வாழும் வரை, நடந்து கொள்ளும் வரை, நம்முடைய உறவு அழகாக இருக்கும். அவர்கள் தாங்களாகவே முடிவு எடுத்தவுடன், நாம் அவர்களை இம்சிப்பதாக நினைத்தவுடன், அவர்கள் எழுந்து நின்று 'இல்லை' என்று மறுப்புத் தெரிவித்தவுடன், நம்முடைய உறவு வேறு பாதையில் செல்கின்றது.

குழந்தைகள், தங்களுடைய பெற்றோர்களை எதிர்க்கும் பொழுதுதான் தங்களை வயதில் முதிர்ந்தவர்களாகக் கருதுகிறார்கள். அது அடிப்படையான உந்துதல். அவர்கள் மறுப்பு சொல்லும்பொழுதுதான் தங்களைத் தனி நபர்களாக உணர்கிறார்கள். நீங்கள் சொல்வதைப் பற்றி அவர்கள் கவலைப்படுவதில்லை. அவர்களுக்குத் தெரிந்தது எல்லாம் 'இல்லை' என்று மறுப்புத் தெரிவிக்கும் வார்த்தைதான். அவர்களுக்கு வேறு எதுவும் தெரியாது. அவர்கள் மறுப்புத் தெரிவிக்கப்படும்பொழுது தங்களை வலிமையானவர்களாக எண்ணுகிறார்கள். அதனால்தான் உலகமெங்கிலும் இளைஞர்கள் எப்பொழுதும் எதிர்த்துப் போராடுகிறார்கள். மேற்கானாலும், கிழக்கானாலும், உலகத்தில் உள்ள அத்தனை நாடுகளிலும் எல்லா கலாச்சாரங்களிலும், இளைஞர்கள் மறுப்புத் தெரிவிக்கிறார்கள். அவர்கள் மறுப்புத் தெரிவிக்கும் பொழுது தங்களைப் பலசாலிகளாக எண்ணுகிறார்கள். 'இல்லை' என்று மறுப்புத் தெரிவிக்கும் வார்த்தை ஒருவித பலத்தை அவர்களுக்குக் கொடுக்கிறது.

ஆனால், நம்முடைய அன்போ 'ஆமாம்' என்று சொல்வதைத்தான் சார்ந்துள்ளது. நமக்கு 'ஆமாம்' என்று பதில் கிடைக்கும் வரை, நம்முடைய அன்பும் 'ஆமாம்' சொல்லும். நமக்கு 'இல்லை' என்ற பதில் கிடைத்தவுடன் 'இல்லை' என்று நாமும் சொல்லத் துவங்கி விடுவோம். இதுதான் சாய்ந்த அன்பு. அதனால்தான் அது பல காரணங்களுடன் நின்று போகிறது. செங்குத்தான அன்பு முடிவதேயில்லை.

இருபத்தைந்து வருடம்

ஆலோசனை சொல்வார்கள். எத்தனையோ சந்நியாசிகள் உளைச்சலுக்குப் பலியாகி இருக்கின்றார்கள். நல்ல உறுதியான அனுபவம் உள்ளுக்குள் ஏற்படும்வரை உலகத்தைத் துறக்க வேண்டாம்.

உங்களுக்கு அனுபவம் கிடைத்தவுடன், நீங்கள் துறக்க வேண்டியதில்லை. தானாக துறவு நிகழும். இந்த எல்லா விஷயங்களும் உங்களைத் துறந்து விடும். நீ ங்கள் அவற்றைத் துறப்பதை விட, அவை உங்களைத் துறந்து விடும். நீங்கள் அவற்றைத் துறக்கும் போது பிரச்சினைகள் உருவாகும். அவை உங்களைத் துறந்தால், அதுவே சரியாக இருக்கும். உங்களுக்குள் அந்தக் குதூகலம் இருக்கும்போது, அதை நீங்கள் அந்தக் கொண்டாட்டத்தை அனுபவிக்கும்போது எதையும் துறக்க வேண்டியதில்லை, தன்னிச்சையாக துறவு நிகழ்ந்து விடும்.

இங்கு கிருஷ்ணர் தர்மச் சக்கரத்தை சுழல வைப்பதற்கான நுட்பத்தை வழங்குகிறார். 'உங்களுடைய மனதை என்னுள் நிலை நிறுத்துங்கள். உங்களுடைய புத்திசாலித்தனத்தை என்னில் நிலை நிறுத்துங்கள். இந்தவிதமாக எல்லையில்லாத விழிப்புணர்வை நீங்கள் அடைந்த பின் என்னுள் எப்போதும் வாழ்வீர்கள்.

நீங்கள் எப்படி அவரிடம் உங்களுடைய அறிவை நிலை நிறுத்துவீர்கள்? கிருஷ்ணன் கற்றுக் கொடுக்கும் இந்தக் கருத்துக்களையும், எண்ணங்களையும் தொடர்ந்து உங்களுக்குள் விதைத்துக் கொண்டேயிருங்கள். நாம் விடும் ஏப்பம் நாம் சாப்பிடும் உணவைப் பொறுத்தது என்ற ராமகிருஷ்ணர் சொல்கின்றார். சிலவகை காய்கறிகள், பழங்கள் சாப்பிடும்போது அவற்றின் மணம் நாம் விடும் ஏப்பத்தின் மூலம் வெளிப்படும்.

இதைப் போல் நாம் தொடர்ந்து இந்தக் கருத்துக்களை நம்முடைய மனம் மற்றும் விழிப்புணர்வில் கோர்த்துக் கொண்டே வந்தால், நான் இயற்கையாக அவற்றை வெளிப்படுத்துவோம். அவை நம்முடைய இருப்புக்குள் இருந்து ஒளிவீசத் துவங்கும். கிருஷ்ணன் உங்களை உங்கள் அறிவைத் தன்னிடம் நிலைநிறுத்துவதன் அர்த்தம் என்னவென்றால், நாம் சங்கடத்தில் இருக்கும்பொழுது, அதற்குரிய தீர்வுகள், தானாகவே இந்த எண்ணங்களின் அடிப்படையில் நம்மிடம் வந்தடைய வேண்டும்.

இதுவரையில் நாம் குருவையோ அல்லது புத்தகத்தையோ நாடுவதிலிருந்து, நம்முடைய குரு வெளி உலகில்தான் உள்ளார் என்பது தெரிகிறது. நாம் இந்த தூய்மையாக இருக்க வேண்டும். அப்பொழுதுதான் நம்மால் தூய்மையை, ஆனந்தத்தை, பரவச நிலையை, தெய்வீக அறிவாற்றலை வெளிப்படுத்த இயலும். பிற புலன்கள் மூலமாக நாம் உட்கொள்ளும் உணவைத் தூய்மைப் படுத்தாமல், நம்முடைய நினைவுகளைத் தூய்மைப்படுத்த முடியாது. நான் பிறந்து வளர்ந்த என்னுடைய கிராமத்தில் அப்போது தொலைக்காட்சி இல்லாததை நினைத்து என்னை அதிர்ஷ்டசாலியாகக் கருதுகிறேன்.

மக்கள் என்னைக் கேட்பதுண்டு 'சாமி, நீங்கள் எப்படி இவ்வளவு சுலபமாக விஷயங்களைக் கிரகிக்கிறீர்கள்? ஆம், நான் எப்படியோ விஷயங்களை விரைவாகக் கற்றுக் கொள்கிறேன். ஒரு சின்ன உண்மை. சில வருடங்களுக்கு முன்பிருந்துதான் நான் ஆங்கிலத்தில் பேச ஆரம்பித்தேன். என்னுடைய பள்ளி நாட்களில் நான் சி றிது ஆங்கிலத்தை என்னுடைய தாய்மொழியான தமிழ் மூலம் கற்றேன். தமிழ் மூலமாகத்தான் என்னுடைய பள்ளிப் படிப்பைப் படித்தேன். நான் ஆகஸ்டு மாதம் 2003ம்ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்கா வந்தபோதுதான் தொடர்ந்து ஆங்கிலத்தில் பேச ஆரம்பித்தேன்.

நீங்கள் எப்படி இவ்வளவு சீக்கிரமாக விஷயங்களைப் புரிந்து கொள்கிறீர்கள் என்று கேட்கப் பட்டேன். நான் தொடர்ந்து படிப்பதால் அது நடக்கின்றது. மக்கள் என்னிடம் அடிக்கடி கேட்பதுண்டு, 'நீங்கள் எப்படி இத்தனை புத்தகங்களைப் படிக்கிறீர்கள்? நான் வளரும் பருவத்தில் தொலைக்காட்சி பார்த்ததேயில்லை. தொலைக்காட்சி நேரடியாக நம்முடைய உணர்வுகளை அழிக்கின்றது. அது நம்முடைய கண்களை மட்டுமல்லாமல் நம்முடைய உணர்வுகளையும் நேரடியாக அழிக்கிறது.

நான் உங்களுக்கு ஒரு முக்கியமான விஷயத்தைச் சொல்லப் போகி றேன். இந்த உதாரணத்தைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். நீங்கள் ஒரு வண்டியில் பிரயாணம் செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள். நீங்கள் 40 மைல் வேகத்தில் செல்லும்பொழுது விளம்பரப் பலகைகளையும், அடையாளப் பலகைகளையும், சாலையில் உள்ள அனைத்தையும் பார்க்க முடிகிறது. சாலையில் பார்ப்பதற்கு என்னென்ன இருக்கின்றனவோ அவற்றையெல்லாம் தெளிவாகப் பார்க்க முடிகிறது. இருப்பினும் நீங்கள் 100 மைல் வேகத்தில் செல்லும்பொழுது உங்களால் எதையாவது பார்க்க முடிகிறதா? உங்களால் முடியாது.

இருபத்தைந்து வருடம்

'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். அழுகின்றீர்கள். நீங்கள் தானாகவே கண்ணீர் விடுகிறீர்கள். உங்களுக்கு அது உண்மையல்ல. நிஜமல்ல என்று தெரிந்தும் கூட கண்ணீர் வழிந்து ஓடத் துவங்குகிறது. அவர்கள் சிரிக்கும் போது சிரிக்கின்றீர்கள். அழும் போது அழுகின்றீர்கள்.

காட்சிகளுக்கேற்றவாறு உங்கள் மனநிலையும் மாறுகின்றது. நீங்கள் சோகமான காட்சியைப் பார்க்கும் போது சோகமாகிறீர்கள். ஏன்? நீங்கள் கல்வி அறிவு படைத்தவர். இது ஒரு நாடகம் என்று உங்களுக்குத் தெரியும். அந்த நடிகர் உயிரோடு இருக்கிறார் என்று தெரியும். சில நாட்களுக்கு முன்பு நீங்கள் அவரை நேரடியாகச் சந்தித்திருந்தாலும், நீங்கள் படத்தைப் பார்க்கும்பொழுது அவர் இறக்கிறது போல் காட்சி வந்தால், நீங்கள் துக்கப்படுகிறீர்கள் ஏன்? ஏனென்றால், ஆராய்ந்து இது உண்மை, இது பொய் என்று புரிய வைக்கும். உங்கள் தர்க்க அறிவு இயங்காமல் ஓரங்கட்டப்பட்டு, செய்திகள் உங்களுடைய மன அமைப்பிற்குள் வெள்ளம் போல பாய்கின்றன. அதனால் உங்களுக்கு சோகத்தையும், துக்கத்தையும் அளிக்கக் கூடிய எந்த நிகழ்ச்சியையும் ஒருபோதும் பார்க்காதீர்கள்.

இருந்தாலும் உங்களுக்கு மகிழ்ச்சி தரக்கூடிய, உங்களைச் சிரிக்க வைக்கக் கூடிய நிகழ்ச்சிகளை நீங்கள் பார்க்கும் போது அது உங்களுடைய விழிப்புணர்வை நேரடியாகத் தாக்காது. மிஞ்சிப் போனால் உங்களுடைய நேரத்தை கொஞ்சம் வீணடிப்பீர்கள் அல்லது கொஞ்சம் அதிகமாகச் சாப்பிடுவீர்கள். அதிக எடை போடக்கூடிய அபாயம்தான் உண்டு. மற்றபடி வேறெந்தப் பிரச்சினையும் இல்லை. 80% மக்கள் தொலைக்காட்சியைப் பார்க்கும் Curதுதான் சாப்பிடுகின்றார்கள்.

அதனால் உடல் பருமனால் ஏற்படும் தொல்லைகளுக்கு ஆட்படுகிறார்கள் என்று ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. இது ஒரு சிறிய பிரச்சி னைதான். ஆனால், மன அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தக் கூடிய அல்லது மனதைச் சோர்வடையச் செய்யக் கூடிய எந்த நிகழ்ச்சியையும் பார்க்க வேண்டாம். அது பெரிய பிரச்சினையாக மாறும்.

மேற்கொள்ளப்படுகின்றன.

முக்கியமான பல புகார்களில், இந்த மாதிரி துஷ்பிரயோகங்கள் உண்மையில் நிகழவேயில்லை. முடிவுகளை ஆராய்வதற்காக மனநிலை மருத்துவர்கள் மேற்கொள்ளும் முயற்சியின் போது, நோயாளிகள் மனோ வசியத்திற்கு ஆளாகி, தங்களுக்குக் கொடுமைகள் நிகழ்ந்ததாக நினைக்கத் துவங்குகிறார்கள். குணமளிப்பதற்காக மேற்கொள்ளப்படும் சிகிச்சைகள், நோயைக் குணப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக நோயை அளிக்கின்றன.

நீங்கள் மூன்று நாட்கள் தொடர்ந்து திகில் படங்களைப் பார்த்தால், ஆவிகளைப்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பண்தான் எங்களுக்குத்

பார்க்கத் துவங்குவீர்கள். காற்றில் அசையும் திரைச்சேலைக் கூட ஆவி போல் இருக்கும். உங்களைச் சுற்றி நடப்பவற்றையெல்லாம் நீங்கள் விழிப்புணர்வற்ற உங்கள் மனதில் பதிந்துள்ள ஆவியின் பதிப்பாக நினைப்பீர்கள்.

உதாரணத்திற்கு, நீங்கள் திகில் படம் பார்த்தவுடனே, உங்களுக்குத் தண்ணீர் குடிக்க வே வண்டும் போலிருக்கிறது என்று வைத்துக் கொள்வோ வாம். நீங்கள் சமயலறைக்குள் நுழைந்தவுடன் பூனை ஒன்று உங்கள் மேல் திடீரென்று குதிக்கும். இப்பொழுது முழுக் காட்சியும் முடிந்து விடும். பூதம் இருப்பது உங்களுக்கு நிச்சயமாகத் தெரிந்து விடும். ஆனால், அது முற்றிலும் உங்களுடைய விழிப்புணர்வற்ற நிலையே. அதை நீங்கள் நம்பத் தொடங்கி விட்டதால், அதை வெளியிடத் துவங்கி விட்டீர்கள். நீங்கள் அதை வெளியிடத் துவங்கியவுடன், நீ ங்கள் மாட்டியுள்ளீர்கள்.

இன்னொரு விஷயம் பேய்களுக்கு தனிப்பட்ட உடல் கிடையாது. சாதாரண மனிதர்களாகிய உங்களுக்கு மூன்று உடல்கள் இருக்கின்றன. ஸ்தூல, சூட்சும மற்றும் காரண உடல்கள். ஆவிகள் இருந்தாலும், அவைகளுக்கு ஸ்தூல உடல் கிடையாது. உண்மையில் அவைகள் இருக்கவில்லை. ஆனால், வாதத்திற்கு எடுத்துக் கொண்டால், நான் உங்களுடைய எல்லா வாங்களையும் சேர்த்து, நானும் வாதம் செய்து, ஆவிகள் இருப்பதாக ஒத்துக் கொண்டாலும் கூட அவைகள் சூட்சும உடலிலும் காரண உடலிலும்தான் இருக்கின்றன. அவற்றிற்கு ஸ்தூல சரீரம் கிடையாது.

உங்கள் கணவன் அல்லது மனைவி தவிர எந்தப் பேயும் ஸ்தூல உடலில் உங்களைத் தேடி வராது! ஆவிகள் இருப்பது உண்மையென்றாலும் கூட உங்களின்

திறமையில் அவைகளுக்கு 66% தான் உள்ளன. ஏனென்றால் அவைகளின் சக்தி இரண்டு அடுக்கு உடல்களில் மட்டும்தான். அதாவது சூட்சும மற்றும் காரண உடல்களில் மட்டும் உள்ளது. உங்களுக்கு மூன்று உடல்கள் இருக்கின்றன. அதாவது 100% ஆவிகளுக்கு அதிக பட்சம் 2 உடல்கள் அதாவது 66% அப்படியென்றால் அவை உங்களை விடச் சக்தி குறைந்தவை. அப்படியே ஆவிகள் இருந்தாலும், நீங்கள் அவற்றைப் பற்றி பயப்படத் தேவையில்லை.

இதை நன்றாக தர்க்க அறிவோடு புரிந்து கொள்ளுங்கள். ஆவிகள் இருந்தாலும், நீங்கள் அவற்றைப் பற்றி பயப்படத் தேவையில்லை. அவை தாழ்ந்த நிலை இருப்புகள். அவைகள் தாழ்ந்த நிலையில் இருப்பவை. முதலில் அவை இல்லை. ஆனால், வாதம் செய்வதற்காக வேண்டிய காரணத்திற்காக நான் வாதம் செய்தாலும், அவை தாழ்ந்த நிலையில் இருப்பவையே. நீங்கள் அவற்றைப் பற்றி பயப்படத் தேவையில்லை. அதனால் ஆவிகளுடன் பேசுவது, ஊடகங்களுடன் பேசுவது, இறந்த உங்கள் உறவினர்களுடன் பேசுவது என்பதெல்லாம் உண்மையில் கதைகள். ஒரு கதையில் மேல் இன்னொரு கதை எழுப்பப்படுகிறது. அடுத்த கதை மூன்றாவது கதைக்கு மேல் எழுப்பப்படுகிறது. முழுவதும் கற்பனைதான். கற்பனையைத் தவிர வேறல்ல.

ஒரு சின்னக் கதை:

ஒரு சமயம் ஒரு மனைவிக்கு கணவனை விவாகரத்து செய்ய வேண்டியிருந்தது. அவள் ஒரு வக்கீலை தன்னுடைய வழக்கு சம்பந்தமான வேலைகள் செய்வதற்காக நியமித்தாள். தம்பதியரை சிலமுறை சந்தித்த பின் அந்த வக்கீல், பெண்மணியிடம் சொன்னார், 'நான் உங்கள் இருவருக்கும் சாதகமான ஒரு தீர்வை முடிவு செய்துள் ளேன்'.

மனைவி அழுதுகொண்டே சொன்னாள், 'என்ன! அதை நானே செய்திருப்பேன். பின் எதற்காக நான் வக்கீலை நியமித்தேன் என்று நினைக்கிறாய்?. உங்களுக்கு ஆதாரமாக இருக்கும்வரை எந்த எண்ணமும், எந்தச் செயலும் சரியாக இருக்கிறது. இல்லையென்றால், அது உங்களுக்கு அபாயகரமாக இருக்கிறது. அதனால், ஊடகங்கள் போன்ற விஷயங்களிலெல்லாம் நம்பிக்கை கொள்ளாமல் இருப்பது நன்று என்று உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். இறந்து போனவர்களிடம் பேசி உங்கள்

இருபத்தைந்து வருடம் கவனத்தையும் எனக்குள் நிலைகொள்ளச் செய். எந்தச் சந்தேகமும் இல்லாமல் நீ ஆனந்த நிலையை அடைவாய்.

கேள்வி: மதிப்பிற்குரிய சுவாமிஜி! ஸவாசனம் (பின்புறம் தரையில் படுமாறு படுத்துக் கொள்வது) நிலையிலிருந்து கொண்டு தியானிக்கலாம் அல்லது உட்கார்ந்து கொண்டு தியானிக்கலாமா?

நீங்கள் படுத்தால் தூங்கி விடுவீர்கள். நீங்கள் உட்கார்ந்திருந்தாலும் தூங்கி விடுவீர்கள். அதனால் நீங்கள் படுத்தால், தூங்கி விடுவீர்கள். தயவு செய்து படுத்துக் கொண்டு தியானம் செய்ய வேண்டாம். நீங்கள் தூங்கும்பொழுது தியானம் செய்யலாம். இருந்தாலும் நீங்கள் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும்பொழுது தியானம் செய்வது தவறல்ல. ஆனால், நீங்கள் தியானம் செய்யும் பொழுது தூங்கினால், ஏதோ ஒரு தவறு இருக்கிறது. நீங்கள் தியானம் செய்யும்பொழுது ஸவாசனத்தில் இருக்க வேண்டாம். ஆனால், ஸவாசனம் செய்யும்பொழுது தியானம் செய்யுங்கள்.

நித்திய தியானம் செய்யும்பொழுது வஜ்ராசனத்தில் (உங்களுடைய பின்புறம் குதிக்கால்படுமாறு உட்காருவது) உட்காருவதைத் தான் பரிந்துரைக்கிறேன். முக்கியமாக உங்கள் தலை, கழுத்து, இடுப்பு ஆகிய மூன்றும் ஒரே நேர்க்கோட்டில் இருக்க வேண்டும். தலையைச் சாய்க்கக் கூடாது. தலையைச் சாய்த்தால் நீங்கள் உட்கார்ந்து கொண்டே தூங்கி விடுவீர்கள். நீங்கள் தூங்குவதற்கு ஸவாசனம் கூடத் தே வையில்லை. பத்மாசனம் மற்றம் வஜ்ராசனம் கூட ஒரு முடிவோடு இருப்பவர்களைத் தூங்க வைத்து விடும்.

தேவையான அளவிற்கு தேர்ச்சியடைந்து விட்டால், தியானம் செய்வதற்கென்று எந்தவித தனிப்பட்ட நிலையும் தேவையில்லை. ஆரம்ப நிலையிலிருக்கும் வரைதான் இந்தக் கோட்பாடுகள் தேவையானதாக இருக்கும். ஆனந்த கந்த தியானம் செய்வதற்காக நித்திய தியான சி கிச்சையாளருக்கான தீக்ஷை அளிக்கப்பட்டபின் கண்களைத் திறந்து கொண்டு கூட

எப்பொழுதும் தியானம் செய்யலாம்.

தியானம் என்பது விழிப்புணர்வு. அவ்வளவுதான். நீங்கள் நிகழ் காலத்தில் இருப்பது எப்படி என்று கற்றுக் கொண்டபின் விழிப்புணர்வு தானாகவே நிகழும். உங்கள் மனதை நிகழ்காலத்திற்கு கொண்டு வருவதற்காகத்தான், நீங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட நிலையில் உட்கார்ந்து கொண்டு இவற்றையெல்லாம் செய்கிறீர்கள். தியானம் என்பது ஒரு முப்பது நிமிட நடவடிக்கையாக இல்லாமல், உங்கள் வாழ்க்கையின் பாகமாகவே மாற வேண்டும்.

12.9,10. அர்ஜூனா, மனதை என்னிடம் நிறுத்தி வைப்பதற்கு முடியாவிட்டால்,

தொடர்ந்து யோகத்தைப் பயிற்சி செய்து என்னை அடைய முயற்சி செய். ஒரு வேளை இந்த யோகத்தைக் கூட பயிற்சி செய்ய முடியாவிட்டால், எனக்காகவே கடமைகளைச் செய்வது என்பதையே மேலான இலட்சியமாகக் கொண்டு கடமைகளையும் என்னிடம் சரணடையச் செய்து, முழுமையை அடைவாய்.

கிருஷ்ணன் ஏன் அப்யாஸ யோகத்தைப் பற்றிப் பேசுகின்றார்? முந்தைய அத்தியாயத்தில் அர்ஜூனனுக்குகிருஷ்ணர்விஸ்வரூபதரிசனத்தின் க்ஷண தரிசனத்தைக் காட்டுகிறார். ஆனால், அர்ஜூனன் தன்னுடைய கடந்த கால ஆசைகளின் நினைவுத் தொகுப்பான, சம்ஸ்காரங்களினால் ஏற்பட்ட பயத்தின் காரணமாக அந்த அனுபவத்திலிருந்து வெளி வருகிறார். விழிப்புணர்வு நிலையிலிருந்து வழுக்கி விழுகிறார். அதனால் மனதை எப்படி அந்த விழிப்புணர்வுக்குள் நிலை நிறுத்துவது என்பதைப் பற்றிய அப்யாஸ கோயத்தைக் குறித்து கிருஷ்ணர் பேசுகிறார். அதனால் தான் பயிற்சி என்ற பொருளுடைய அப்யாஸ யோகத்தைப் பற்றிப் பேசுகிறார்.

ஓ அர்ஜூனா! உன்னால் வழுவாமல் உன்னுடைய மனதை என் மேல் நிலைநிறுத்த முடியாவிட்டால் பக்தியின் முறையான கோட்பாடுகளைக் கடைப்பிடி. இந்த வழியில் அப்யாஸ முறையில் நீ என்னிடத்தில் நிலைத்து நிற்பாய்.

மனதைக் கட்டுப்படுத்துவதைப் பற்றிக் கிருஷ்ணர் குறிப்பிடுகின்றார். கண்களை மூடிக் கொண்டு ஒரு அரைமணி நேரம் தினமும் அல்லது ஒரு நாள் விட்டு ஒரு நாளோ அல்லது நேரம் கிடைக்கும் பொழுது உட்கார்ந்து செய்வது தியானம் இல்லை. தியானம் என்பது கடவுள் மீது தொடர்ந்து தீவிரமாகத் -------------------------------

நம்மால் முழு மனதுடன் பக்தியோடு அவரிடம் ஈடுபட முடியாது என்பது கடவுளுக்குத் தெரியுமாதலால், அவர் இந்த உபாயத்தை அதற்கு மாற்றாகக் கூறுகிறார். 'உன் மனதை என்னிடம் ஈடுபடச் செய்ய முடியவில்லை என்றால் இதை முயற்சி செய். தியானத்தின் மூலம் மீண்டும் மீண்டும் தியானத்தின் மூலம் என்னை அடைய முயற்சி செய்' என்று அவர் சொல்கிறார். இந்த இரண்டுமே சாத்தியமே இல்லையெனும் போது கிருஷ்ணர் மற்றொரு உபாயத்தைச் செய்கிறார். 'நீ என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதைச் செய். உன்னுடைய கடமைகளை எப்படிச் செய்ய வேண்டுமோ அப்படிச் செய். உன்னால் முடிந்த வரை செய். ஆனால், நீ செய்யும் காரியங்களை என்னிடம் சமர்ப்பித்து விடு என பொருட்டாகவே நீ செயலைச் செய்'. கடவுளிடம் முழு நம்பிக்கை வைத்து, அவரிடம் ஆழமான சரணாகதி உணர்வுடன் நாம் செய்ய வேண்டியவற்றைச் செய்தால், நாம் அவரை அடைவோம்.

கிருஷ்ணன் இந்தக் கூற்றின் மூலம் இரண்டு விஷயங்களைக் குறிப்பிடுகிறார். முதலில் சரணாகதி உணர்வுடன் நாம் செய்யும் செயல்களின் பலன்கள் அவரையேச் சாரும். செயல் செய்வது நம்முடைய கடமை, அதைச் சிறப்பாக ஆற்ற வேண்டும். செய்வதற்குத்தான் நமக்கு உரிமை உள்ளதேத் தவிர அதைச் சொந்த கொண்டாடுவதற்கு இல்லை. அவருக்காகவே நாம் செய்யும் செயல்களின் பலன்களுக்குச் சொந்தக்காரர் அவரே.

இதைச் செய்வதற்கு நாம் கற்றுக் கொண்டே டாமானால், பலன்களின் மீது பற்று வைக்காமல் இருப்பது எப்படி என்பதை நாம் தன்னால் புரிந்து கொள்வோம். நடப்பது எல்லாம் அவர் கையிலேதான்

இருக்கின்றதே தவிர நம்மால் இல்லை. பிறகு நாம் இலட்சியத்தை விட்டு விட்டு பாதையில் நம் மனதைச் செலுத்துவோம். நாம் செய்யும் முறையில் மனதை ஈடுபடுத்துவோமே தவிர, செயலின் பலனில் இல்லை. இதை நாம் செய்யும் போது, பலன் எப்படி இருக்கக் கூடும் என்ற மன அழுத்தம் நமக்கு இல்லாததால் நம் செயலின் தரம் மேன்மையானதாக இருக்கும். பலன் உரியவர் கையில் இருப்பதால், இதற்கு மேல் நாம் கவலைப்படுவதில்லை. நடப்பது எல்லாம் நன்றாகவும் அனைவரின் நலனுக்காகவும் இருக்கும். இந்தத் தெளிவுடன் நாம் பயணித்தோம் என்றால், நாம் தே ர்ந்தெடுக்கும் பாதை எதுவாக இருந்தாலும் அது சரியான பாதையாகவே இருக்கும். இந்தப் பாதையின் மூலம் நாம் எந்த இடத்தை அடைந்தோம் என்றாலும் அது சரியான இடமாகத்தான இருக்கும்.

பெரியபுராணம் என்கிற தமிழ்க் காப்பியம் அறுபத்தி மூன்று துறவிகளின் வாழ்க்கையைப் பற்றி விரிவாக விளக்குகின்றது. அவர்களுடைய வாழ்க்கையைப் படிக்கும் போது, அவர்களில் பலரும் பெரிதாக எதுவும் செய்யவில்லை என்பது தெரியும். அவர்கள் தங்களுடைய தினசரிக் கடமைகளை நம்மில் பலரும் செய்வது போல் செய்து கொண்டிருந்தார்கள். ஆனால், அவற்றைக் கடவுளைப் பற்றிய தீவிரமானத் தெளிவுடன் செய்தார்கள். ஒரு மலரைப் பறித்தாலும் கூட, மனதை ஒருநிலைப்படுத்தி பக்தியுடன் செய்தார்கள். வேறு எதையும் பொருட்படுத்தவில்லை. அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்தாலும், பாடினாலும் அவர்களுடைய மனம், இதயம் மற்றும் இருப்புத் தன்மை ஆகியவை அவர்கள் அனுபவித்துக் கொண்டிருந்த மகிழ்ச்சியில் மூழ்கிக் கிடந்தன. கடவுள் உருவமற்ற உருவத்தை அவர்களின் உடலே உணர்ந்தது. உலோகத்தாலும், கல்லாலும் ஆக விக்கிரகங்கள் அவர்களோடு பேசின. கடவுளைப் பற்றிய அவர்களுடைய தெளிவு அந்த அளவிற்கு இருந்தது.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பலன்தான் எங்களுக்குத்

நாம் பிரார்த்தனை செய்யும்போது, நம்முடைய பிரார்த்தனை ஒரு கடமையாக, ஒரு செயலாக மாறுகிறது. ஆனால், இந்தத் துறவிகளுக்கோ அவர்களுடைய ே வலையே பிரார்த்தனையாக மாறியது. சங்குகளைப் புரியும் மனிதர்களைப் பார்த்தால், அவர்கள் அதை முடித்து விட்டு கிளம்புவதில் அவசரமாக இருப்பது விளங்கும். எங்கு போவது? கடவுளை விட்டு எங்கு போக முடியும்?

பிரார்த்தனை நடக்கும் இடங்களில்தான் மோசமானக் குற்றவாளிகளைக் காண

கிருஷ்ணர் இன்னொரு விஷயத்தையும் குறிப்பிடுகின்றார். நாம் அவருக்காகச் சேவை புரிய வேண்டும் என்று சொல்கின்றார். அவருடைய காரியத்தைச் செய்ய வே ண்டும் என்று சொல்கின்றார். அவர் சொல்கின்றார், 'எனக்காகவே உங்களைச் செயல்களில் ஈடுபடுத்திக் கொள்ளுங்கள் என்னை அடைவீர்கள்'.

நான் மக்களுக்குச் சொல்வதுண்டு, 'நான் இந்த உடலோடு உங்களுடன் இருக்கிறேனா இல்லையா என்று கவலைப்படாதீர்கள். நான் வேறு இடத்திற்குச் செல்லும்பொழுது, துக்கம் அடையாதீர்கள். என்னை நீங்கள் பின் தொடர்ந்தால், என்னுடன் ஒன்றாக இருக்க மாட்டீர்கள். எனக்காக வேலை செய்யுங்கள். மனித குலத்தின் நலனுக்கான செயல்களை எந்த வழியில் முடியுமோ, அந்த வழியில் செய்யுங்கள். என்னுடைய சார்பாக வேலை செய்யுங்ள. அப்போது நீங்கள் என் பின்னால் வருவதை விட நான் உங்கள் பின்னால் வருவேன். நான் எப்பொழுதும் உங்கள் கூடவே இருப்பேன். இறைவனுடைய சேவையில் ஈடுபடுவது இறைவனை அடைவதற்கான நிச்சமான உத்தரவாதம்.

கேள்வி : மஹா சிவராத்திரி அல்லது ஏதாவது புனித நாட்களில் இறக்கும் ஒருவருடைய ஆன்மா நேராக சொர்க்கத்தை அடையுமா?

இந்தக் கேள்விக்கு நான் ஏற்கனவே பதில் சொல்லி விட்டேன் என்று நினைக்கிறேன். சிவராத்திரி மாதிரியான மங்களகரமான நேரத்தில் இறத்தல் அல்லது 'தக்ஷிணாயணம், உத்தராயணம்' அன்று இறத்தல் இவை எல்லாம் மன ரீதியான நம்பிக்கைகள் கிருஷ்ணர் (உத்தராயணம் என்று சொல்வது, உங்களுடைய சக்தி மேல் நோக்கிச் செல்தல் என்று பொருள். அதுதான் உத்தராயணம். நீங்கள் உங்களோடு சௌகரியமாக இருந்தால் அதுதான் உத்தராயணம். சூரியன் வடக்கு நோக்கி நகர்வதுடன் தொடர்புடையது இல்லை.

சொர்க்கத்திற்கு போவதற்கான வேகமான நுழைவுச் சீட்டு என்பதெல்லாம் மன ரீதியானது தவிர உண்மையில் அப்படி எல்லாம் எதுவும் இல்லை. டிஸ்னி உலகம் (Disney World) போன்ற இடங்களில் செவ்வாய், புதன் கிழமைகளில் அதிகக் கூட்டம் வராத காரணத்தினால், கட்டணக் குறைப்பு செய்வார்கள். அதனால் பல நாட்களில் விசே ஷ சலுகைகள் மற்றும் கட்டணக் குறைப்பு இருக்கும். சொர்க்கத்தை பொறுத்தவரை

இருபத்தைந்து வருடம்

கூறுகிறார், 'உன்னால் இப்படி தொடர்ந்து முயற்சி செய்வது முடியாவிட்டால், உனக்கு அது மிகவும் கடினமானதாக இருந்தால், எனக்காகக் கடமைகளைச் செய், நீ எதைச் செய்தாலும் எனக்காக செய்'.

கிருஷ்ணர் இப்பொழுது கூறுகிறார், 'உன்னால் இதையும் செய்ய முடியவில்லை என்றால், அதாவது எனக்காக வேலை செய்ய முடியவில்லை என்றால், உன்னுடைய அகங்காரத்தை விட்டு, உன் செயல்களின் பலனை என்னிடம் துறந்துவிடு'. அர்ஜூனன் தன்னுடைய வேலைகளை மட்டும் செய்ய வேண்டும் என்று கிருஷ்ணர் சொல்லியதையும் அவரே மாற்றி விடுகிறார். ஏனென்றால், சில காரணங்களுக்காக அர்ஜூனனால் கிருஷ்ணரின் காரியங்களில் மட்டுமே ஈடுபட முடியாமல் போவதற்கு வாய்ப்பிருப்பதால், கிருஷ்ணர் தான் முதலில் சொல்லியதிலிருந்து மாறுபட்டு, செயலின் பலனைத் தன்னிடம் துறக்கும்படிச் சொல்கிறார்.

கிருஷ்ணரின் போதனைகள் இந்தக் காலத்திற்கும் எப்படி ஒத்துப் போகிறது பாருங்கள். நாம் யாருமே செயல்படாமல் இருந்து பிறரால் காப்பாற்றப்பட வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது. நம்மை முழுமையாக ஆக்கிரமித்துக் கொள்வதற்காக ஏதாவது ஒரு காரியத்தில் ஈடுபட வேண்டும். நம்முடைய தினசரி நிஜ வாழ்க்கையில் அனைவராலும் இறைவனின் காரியங்களில் மட்டுமே எப்போதும் ஈடுபட்டிருக்க முடியாது. மனித சமுதாயத்தின் நலனுக்காகவும் ஆன்மீக சேவைக்காகவும் நம்மால் சிறிது நேரம் மட்டுமே செலவழிக்க முடியும். நமக்காகவும் நம்மைச் சுற்றி இருப்பவர்களின் நலனுக்காகவும் நாம் அதிக நேரத்தை பொருளாதார வளர்ச்சி க்காக செலவழிக்க வேண்டியுள்ளது. இதனால் இழப்பு எதுவும் இல்லை என்று கிருஷ்ணர் உறுதிப்படுத்துகின்றார். மேலும் நம்முடைய பொருளுக்கான தேடல் மற்றும் ஆன்மீகத் தேடல் ஆகிய இரண்டுக்குமிடையே பாலத்தை அமைக்கின்றார்.

கீதையின் மையக் கருத்தான துறவைப் பற்றிக் கிருஷ்ணன் எடுத்துரைக்கிறார். அவர் சொல்கிறார், நீ செய்ய வேண்டியதை என்னிடம் சரணடையும் எண்ணத்தோடு செய்து, அந்தச் செயலின் பயனையும், உன்மீதும் உன்னுடைய அகங்காரத்தின் மீதும் முழுக் கட்டுப்பாட்டை வைத்து, என்னிடமே சமர்ப்பித்து விடு.

நம்முடைய செயல்களின் பலனை நாம் பொறுப்பேற்கிறோம். நாம் செய்கின்ற செயலில் வெற்றி அல்லது தோல்வி அடைந்தாலும், நாம் பெருமை மற்றும் சந்

தாஷ்த்தை அல்லது குற்ற உணர்ச்சி மற்றும் துக்கத்தை அனுபவிக்கின்றோம். நம்முடைய அகங்காரம்தான் நம்மை பொறுப்பேற்க வைக்கிறது. நம்முடைய செயலின் வெற்றியும் தோல்வியும் மிகப் பெரிய மாற்றத்தை நமக்கு ஏற்படுத்துகிறது. மற்றவர்கள் நம்மை எப்படி புரிந்து கொள்வார்கள் என்பதில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது. நம்முடைய உறவுகளிலும் நம்முடைய பொருளாதார வசதியிலும் அவை மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது அல்லது நாம் அப்படி உணர்கிறோம்.

கிருஷ்ணன் சொல்கிறார், 'நான் என்னவெல்லாம் செய்ய வேண்டும் என்று சொன்னேனோ அவற்றையெல்லாம் செய்ய முடியாவிட்டால், இதைச் செய். உன்னுடைய அகங்காரத்தை விட்டுவிடு. உன்னுடைய செயல்களின் பலனைத் துறந்து

என்னிடம் அர்ப்பணித்து விடு. கிருஷ்ணன் அறிவுறுத்தலினால் கிடைக்கும் சுதந்திரமானது உண்மையான விடுதலையாகும். நம்முடைய தலையெழுத்தை நிர்ணயிப்பவர் நாம் இல்லை என்று உணர்ந்தவுடன், நம்முடைய செயல்களின் பலனை முடிவு செய்பவர்கள் நாம் இல்லை என்று உணர்ந்தவுடன், நம்முடைய தோளில் இருந்து பாரம் இறங்கியதாக உணர்கிறோம். நம்முடைய செயல்களின் விளைவுகளுக்குப் பொறுப்பானவர் அவர்தான் (கடவுள்தான்). நாம் இதுவரையிலும் 'செய்பவர்கள்' தவிர 'சொந்தக்காரர்கள்' அல்ல.

ஒருவரை ஒருவரை அழித்து வாழும் இந்த உலகில் எப்படித்தான் நான் பிழைப்பது என்று மனிதர்கள் நினைக்கக் கூடும் இந்த எலிப் பந்தயத்தில் நான் வெற்றியடைவது எப்படி? நீ ங்கள் எலிப் பந்தயத்தில் வென்றாலும் நீங்கள் இன்னமும் எலிகளே என்பதில் நினைவில் கொள்ளுங்கள்.

நம்முடைய செயல்களின் விளைவைப் பற்றி முடிவு செய்யும் மனப்பாங்கு நம் மனதின் மாயையே. நம்முடைய ஒவ்வொரு செயலும், பிறர் மீதும், நம்முடைய சிறிதளவு கட்டுப்பாடு கூட இல்லாத அவர்களுடைய செயல்கள் மீதும், சார்ந்துள்ளது. நம்முடைய செயல்களின் விளைவை நாம் தான் தீர்மானிக்கிறோம் என்று நம்புவது முற்றிலும் கற்பனையே. அடுத்த மூச்சு விடுவதற்காக நாம் உயிருடன் இருப்போமா என்று நம்மால் உறுதி சொல்ல முடியாது. நம் வாழ்க்கை நம் கையில் இல்லை. அதனால், வெளி உலகில் நிகழும் நிகழ்ச்சிகள் நம்முடைய கட்டுப்பாட்டிற்குள் இருக்கின்றது என்று கற்பனை செய்வது எவ்வளவு பெரிய செறுக்கு! நம்முடைய செயல்களின் விளைவை முடிவு செய்வது நம்மைவிட உயர்ந்த ஒரு சக்தி. நாம் இதை உணர்ந்து அந்த உயர்ந்த சக்தியின் அறிவை நம்பத் தொடங்கினால், பல அதிசயமான, புதிரான ஒவ்வொரு நாளும் விதையைத் தோண்டி எடுத்துச் சுத்தம் செய்து அதை மீண்டும் உள்ளே வைத்து விடு வன்".

நீங்கள் ஒவ்வொரு நாளும் உங்கள் மனதைத் திறந்து உங்களுக்குள் ஆனந்தத்தை அடைந்து விட்டீர்களா என்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தால் ஆனந்தம் ஏற்படாது. ஆனந்தம் என்ற இலக்கை விட்டு விடுங்கள். ஆனால், அதை அடையும் முயற்சி யை கைவிடாதீர்கள். தியானப் பாதையில் சென்றால், ஆனந்தம் தானாகவே நிகழும்.

12.12. சாஸ்திரப் பயிற்சியை விட சாஸ்திரங்கள் மூலம் கிடைக்கும் அறிவு பெரியது. அறிவை விடத் தியானம் பெரியது. செயலின் பலனைத் துறப்பது தியானத்தை விடப் பெரியது. செயலின் பலனைத் துறந்தவுடன், கால இடைவெளியின்றி ஒருவர் அமைதியை அடைகிறார்.

கிருஷ்ணர் பல உபாயங்களை அளிக்கிறார். படிப்படியாக பல்வேறு வழிகளைக் கொடுக்கிறார். உண்மையில் இது அர்ஜூனனின் மனதிற்கு மட்டும் சொல்லப்பட்டதல்ல. எல்லாவிதமான மனநிலையை உடையவர்களுக்காகவும் சொல்லப்பட்டது.

ரமண மகரிஷியின் வாழ்க்கையில் நிகழ்ந்த ஒரு சம்பவத்தைச் சொல்கிறேன்.

ஒருவர் ரமண மகரிஷியின் வாழ்க்கையில் நிகழ்ந்த ஒரு சம்பவத்தைச் சொல்கிறேன்.

ஒருவர் ரமண மகரிஷியிடம் சென்று, 'பகவானே நான் எந்தவிதமான தியான நுட்பத்தைக் கையாள வேண்டும்?'. ரமணர் சொல்கின்றார். 'ஆத்ம விசாரணை செய். (ஆத்ம விசாரணை - தன்னை விசாரணை செய்தல்). நான் யார் என்று கேட்கத் தொடங்கு'.

சில நாட்கள் கழித்து, அந்த பக்தர் திரும்பி வந்து சொல்கின்றார். 'ஆத்ம விசாரணை செய்வது மிகவும் கஷ்டமாக இருக்கின்றது. நான் வெறுமனே தியானம் செய்யலாமா? அ பகவான் கூறுகிறார், 'சரி தியானம் செய்யுங்கள்".

ஒரு வாரம் கழித்து அந்த மனிதர் திரும்பி வந்து சொல்கிறார். 'தியானம் செய்வதும் மிகவும் கஷ்டமாக இருக்கிறது. நான் மந்திரங்களை உச்சரித்தும், சுலோகங்களைச் சொல்லி ஜபம் செய்யலாமா?". பகவான் சொல்கிறார், 'சரி அதைச் செய்".

சில நாட்கள் கழித்து அந்த மனிதர் மீண்டும் திரும்பி வந்து சொல்கிறார், 'ஜபம் செய்வதும் கடினமாக இருக்கிறது. நான் பூஜை செய்யலாமா?" பகவான் சொல்கிறார், 'சரி பூஜை செய்".

இதைப் புரிந்து கொள்ள உங்களுக்கு அதீத அளவில் தன்னிச்சையான இயல்பு இருக்க வேண்டும். உதாரணத்திற்கு உங்களுக்கு தியானம் செய்ய விருப்பமில்லையென்றால், மனச்சோர்வாக இருந்தால், கதவை மூடிக் கொண்டு மூடிய கண்களுடன்உட்கார்ந்துதியானம்செய்யமுயற்சிக்க வேண்டாம். வெளியே செல்லுங்கள், டூ காலிலுக்குச் செல்லுங்கள், அங்குமிங்கும் காலார நடந்து சென்று வாருங்கள். அது உங்களை ஆசுவாசப்படுத்தும். பிறகு நீங்கள் தியானத்திற்குள் நுழையலாம். உங்களால் அதையும் செய்ய முடியவில்லையென்றால், வேறு எதையாவது செய்யுங்கள். உங்களைத் தளர்வாக உணர வைக்கும். தளர்வான மனநிலையில் இருக்கச் செய்யும் வேறு எதையாவது செய்யுங்கள். பிறகு நீங்கள் தியானத்திற்குள் நுழையலாம்.

இங்கு கிருஷ்ணர் இறுதியான கடைசி நிலையை அடைவதற்காகப் படிப்படியாக பல உபாயங்களைச் சொல்ல முயல்கிறார். ஆனந்தத்தில் நிலை பெற்றிருப்பதும், விழிப்புணர்வுடன் இருப்பதும் தான் இறுதி நிலை. அதைச் செய்ய முடியவில்லை

ரசிப்பதற்காகவே வருவார்கள். அவர்களிடம் தேவையான எல்லா உபகரணங்களும் இல்லாததால் சரஸ்வதியின் (கல்விக் கடவுள்) வீணையே, பீமன் அல்லது ஹனுமானின் கதையாக திருப்பி வைத்து உபயோகிக்கப்படும். ஹனுமான் கதையாகப் பயன்படுத்திய கதையை சரஸ்வதி வீணையாக எடுத்து வருவார். அது பார்ப்பதற்கு மிகவும் வேடிக்கையாக இருக்கும். வெறும் நான்கு அல்லது ஐந்து நபர்கள் சேர்ந்து எல்லாக் கதாபாத்திரங்களையும் ஏற்று நடிப்பர். கதாபாத்திரங்களை ஏற்று நடிக்கும் நடிகர்களின் தேர்வு மிகவும் வேடிக்கையாக இருக்கும். 85 வயது தள்ளாதக் கிழவர் கையில் தடியுடன் கிருஷ்ணன் வேடமிட்டு வருவார். அவரைக் கைத்தாங்கலாக ஒருவர் அழைத்து மேடையில் ஏற்றியதும் அவர் அர்ஜூனனைப் பார்த்து, ‘ஓ, அர்ஜூனா எழுந்து நில்’ என்று சொல்வார். அர்ஜூனன் எழுந்து நிற்பதற்குள் இவர் நிற்க முடியாமல் கீழே விழுந்து விடுவார்! முழு நாடகத்தையும் பல்வேறு குளறுபடிகளுடன் பார்ப்பது மிகவும் வேடிக்கையாக இருக்கும்.

நான் ஒவ்வொரு இரவிலும் நாடகத்தைப் பார்ப்பேன். ஆண்கள் மட்டுமே நாடகங்களில் நடிக்க அனுமதிக்கப்பட்டார்கள். நாடகங்களில் நடித்த நடிகர்கள் மணிக்கட்டில் காப்புக் கட்டிக் கொள்ளும் நிகழ்ச்சி ஒரு சடங்காகவே நடத்தப்பட்டது. அவர்கள் பாடல்களை முழுவதுமாக ஒப்புவிப்பார்கள். பெண்கள் வேடத்தையும் ஆண்களே ஏற்று முழுக்க ஆண்களே பங்கேற்று நாடகங்களை நடத்தினார்கள்.

ஒரு நாள் மஹாபாரதக் கதையின் நெஞ்சைப் பிசைய வைக்கும் திரௌபதியின் துகில் உரியப்படும் காட்சி அரங்கேற்றப்பட்டது. திரௌபதி வேடமிட்டு நடித்த நடிகர் ஏழு மெல்லிய புடவைகளை அணிந்திருந்தார். மேடையில் கௌரவர்களின் இளவரசனான துச்சாதனன், பாண்டவர்களின் அரசியாகிய திரௌபதியின் துகிலை உரித்து அவைச் சபையினர் முன்னே அவமானப்படுத்த முயற்சிப்பான். துச்சாதனனாக நடிக்கும் நடிகர், ஆறு புடவைகளை ஒன்றன்பின் ஒன்றாக இழுத்தபின் களைத்துக் கீழே விழுவது போல் நடிக்க வேண்டும். அந்தச் சமயத்தில் திரௌபதி வேடமிட்டு, நடிக்கும் நடிகர் ‘கிருஷ்ணா, கிருஷ்ணா என்னைக் காப்பாற்று’ என்று கதற வேண்டும்.

இந்த வேளையில் துச்சாதனனாக நடிக்கும் நடிகர் புடவைகளின் எண்ணிக்கையை மறந்து விட்டார். அவர் மொத்தம் ஆறு புடவைகளைத்தான் இழுக்க வேண்டும். ஆறாவது புடவையை இழுக்கும் பொழுது களைத்துப் போய் கீழே விழ

இருபத்தைந்து வருடம் என்னை ஆணாக மாற்றி என் மானத்தைக் காப்பாற்றி விட்டாயே!' என்றார்.

அவருடைய தன்னிச்சையான இயல்பினால் நிலைமையைச் சமாளித்து துச்சாதனன் மற்றும் கிருஷ்ணனின் பிழைகளை மறைத்தார். நீங்கள் சமயோசித புத்தியை உடையவராக இருந்தால் எந்தவிதமான சூழ்நிலைகளையும் சமாளிக்க முடியும். 'சமயோசித புத்தி' என்ற வார்த்தையை நினைவில் கொள்ளும்பொழுதெல்லாம் எனக்கு இந்தக் கதைதான் நினைவில் வரும்.

தன்னிச்சையான இயல்பு என்பது ஆன்மீகத்திற்குரிய குணம். யார் தன்னுடைய கடந்த கால வாழ்க்கையில் சிக்கிக் கொள்ளவில்லையோ, யாரால் தன்னுடைய கடந்த கால வாழ்க்கையிலிருந்து மீண்டு வர முடிந்ததோ அவரிடம்தான் தன்னிச்சையான இயல்பு இருக்கும். நம்முடைய கடந்த கால முடிவுகளில் எந்தவிதப் பற்றும் இல்லாமலிருந்தால்தான், நம்மால் தன்னிச்சையான இயல்புடன் செயல்பட முடியும். அதாவது நம்மால் நம்முடைய கடந்த காலத் தவறுகளை முழு மனதுடன் புரிந்துக் கொண்டு, நம்மைத் திருத்தி சரி செய்து கொள்ள முடியும்.

நம்முடைய கடந்த கால வாழ்க்கையின் மீது நாம் அந்தப் பற்று வைத்திருந்தால், 'இல்லை, இவ்வளவு ஆண்டுகள் நான் வாழ்க்கையை இந்தக் கொள்கையை நம்பி, பலவற்றையும் அதன் கோணத்திலேயே புரிந்து கொண்டு வாழ்ந்து விட்டேன். இன்றைக்கு வேறு எதையோ புதிதாக என்னிடம் சொல்லப்பட்டதால், நான் மாற மாட்டே டன். என்னால் மாற முடியாது. நான் மாறப் போவதில்லை. என்னுடைய கடந்த 50 வருட வாழ்க்கையை நான் இந்தக் கொள்கையை ஆதாரமாக வைத்து வாழ்ந்து விட்டேன். என்னால் இப்போது மாற முடியாது' என்று நாம் நினைப்போம். அப்போது நம்மால் தன்னிச்சையான இயல்புடன் செயல்பட முடியாது. நாம் வாழ்க்கையை பரிதாபகரமாக இழந்து விடுவோம்.

வளர்ச்சியடைவதற்கு சுதந்திரம்தான் அடிப்படையான விதி. எந்தத் துறையிலும், வளர்ச்சி அடைய வேண்டும் என்றால், சுதந்திரம்தான் ஆதாரமாக இருக்க வேண்டும். கிழக்குப் பகுதியில் மக்கள் உள்உலக சுதந்திரத்தை அடைந்திருந்தார்கள். இங்கு யாரும் உங்களுடைய மதத்தைத் தொந்தரவு செய்வதில்லை. ஆன்மீகப் பயிற்சி என்பது அவரவர் தனி விருப்பத்தைப் பொறுத்தது. அதனால் தான் நம்மிடம்! இஷ்ட தேவதை என்கின்ற விருப்பமான கடவுளை வணங்கும் கருத்து இருக்கின்றது. 'இஷ்ட தேவை என்றால் உங்கள் மன நிலைக்கேற்ற கடவுளை நீங்கள் விரும்பிய வடிவத்தில் வணங்கலாம்.

நம்முடைய வேதங்கள் 33 கோடி தேவர்கள், உப கடவுள்கள் அல்லது கடவுள்களைப் பற்றி குறிப்பிடுகின்றன. உண்மையில் இந்த எண்ணிக்கை அந்தக் காலத்து மக்கள் தொகை எண்ணிக்கையாக இருக்குமோ என்று நான் நினைக்கிறே ன். ஒவ்வொரு மனிதனும் தனக்குப் பழக்கப்பட்டக் கடவுவுளை ஏற்றுக் கொண்டிருந்தார்கள். அதனால்தான்அவர்கள் 33கோடிகடவுள்கள்என்று சொல்கின்றனர். வேதங்கள் இப்பொழுது இயற்றப்பட்டால், 600 கோடி கடவுள்கள் இருப்பதாகச் சொல்லப்படும். தனக்குரிய பாதையைத் தேர்ந்தெடுக்கும் சுதந்திரம் அனைவருக்கும் இருக்கின்றது. தன்னுடைய கடவுளைத் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை இருக்கின்றது. ஒவ்வொருவருக்கும் தன்னையே கடவுளாகக் கருதும் உரிமையும் உண்டு. ஏனென்றால் அவர்கள் தங்களுக்குள் இருக்கும் தெய்வத்தை உணர்ந்திருப்பார்கள்.

மக்களுக்கு உள்உலகச் சுதந்திரம் இருப்பதால் தான் கீழை நாடுகள் ஆன்மீகத்தில் இவ்வளவு வளர்ச்சியடைந்துள்ளன. மேலைநாடுகளில் உங்களால் உங்களுடைய சொந்தக் கடவுளை வைத்திருக்க முடியாது. இந்தியாவில் ஓரிரவிலேயே ஒருவர் தன்னை சந்நியாசி என்று சொல்லி கொள்ள முடியும். உங்களுக்குத் தே வையெல்லாம் விளம்பரப்பலகை தயாரிக்கத் தேவையான பத்து ரூபாய் அல்லது பத்து ரூபாயை உங்களுக்குத் தர முன் வருபவர். இதற்கு மேல் எதுவும் தேவையில்லை. நீ ங்கள் உங்களைத் துறவி என்று சொல்லிக் கொள்ளலாம். ஒன்றும் பிரச்சினையில்லை. ஆனால், மேலை நாடுகளில் அது நடக்காது. நீங்கள் இறந்த பிறகுதான் மத நிறுவனங்கள் உங்களைப் புனிதர் என்று தீர்மானிக்கும். நிறுவனங்கள் தான் யார் புனிதர்? என்று முடிவு செய்யும்.

இருப்பதற்குச் சாத்தியம் இருக்கின்றது. மேலும் மேலும் அதிக மக்கள் ஆன்மீக வாழ்க்கையைத் தேர்ந்தெடுக்கும் போது, ஒன்றிரண்டு மூடநம்பிக்கைகள் தோன்றச் செய்யும். இந்த ஒரு காரணத்திற்காக நாம் மதச் சார்பான சுதந்திரம் தவறானது அல்லது ஆன்மீகச் சுதந்திரம் தவறானது என்று சொல்ல முடியாது. அதில் மிக அதிகமான நன்மைகளும் உண்டு.

மேலைநாடுகளில்சமுதாயச்சுதந்திரம் உண்டு. நீங்கள் எத்தனை திருமணம் வேண்டுமானாலும் செய்து கொள்ளலாம். உங்கள் வீட்டை உங்கள் விருப்பத்திற்கேற்ப மாற்றிக் கொள்ளலாம். உங்களுடைய தொழிலை எத்தனை முறையானாலும் மாற்றிக் கொள்ளலாம். உங்கள் விருப்பப்படி உடுத்திக் கொள்ளலாம். யாரும் கவலைப்பட மாட்டார்கள். யாரும் ஆட்சேபிக்க மாட்டார்கள். இன்று கூட குடும்ப பாரம்பரியத்தை மதித்து தங்கள் குடும்ப வீட்டை விட்டு வெளியேறாத மக்களை எனக்குத் தெரியும். அவர்கள் வீட்டை மாற்ற மாட்டார்கள். தங்கள் தொழில் மற்றும் வாழ்க்கை முறையையும் மாற்றிக் கொள்ள மாட்டார்கள். கீழை நாடுகளில், சமுதாயச் சுதந்திரம் இல்லை. அவர்களுக்கு ஆன்மீகச் சுதந்திரம் உண்டு. மேலை நாடுகளில் ஆன்மீகச் சுதந்திரம் இல்லை. ஆனால், சமுதாயச் சுதந்திரம் உண்டு. எந்தவித வளர்ச்சிக்கும் அடிப்படைத் தேவை சுதந்திரம் தான்.

இங்கு கிருஷ்ணன் நான்கு உபாயங்களோடு ஆன்மீகச் சுதந்திரத்தைப் பற்றியும் விவரிக்கின்றார். அவர் நமக்கு ஆன்மீகச் சுதந்திரத்தை அளிக்கின்றார். அவர் பல்வேறு பாதைகள் இருக்கின்றன என்றும், அதில் நம்முடைய மன நிலைக்கு ஒத்துப் போகும் பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்து அதையே பயிற்சி செய்யுமாறு சொல்கிறார். அவர் நம்மை ஒரு வழியையாவது பயிற்சி செய்யுமாறு சொல்கிறார். நாம் எந்த வழியைத் தேர்ந்தெடுக்கிறோம் என்பது முக்கியமல்ல. நாம் எதையாவது தேர்ந்தெடுப்பது தான் முக்கியம்.

இந்தியாவில் குறைந்தது 70% மக்களாவது காயில்களுக்குச் சென்று வழிபடுவதை வழக்கமாகக்

மேலை நாடுகளில் ஒவ்வொரு மனிதரும் மதிக்கப்படும் துறையாக சில இடங்கள் உள்ளன. வாடிக்கையாளர் நலன் மற்றும் சில அதிகார வரம்புகள் சமுதாயச் சூழலிலும் பல்வேறு உரிமைகள் அளிக்கப்படுகின்றன. ஒருவர் தன்னுடைய வாழ்க்கைத் துணையுடன் வாழ முடியாவிட்டால் அவர்கள் பிரிந்து விடலாம். யாரும் சமுதாயத்திற்கு கட்டுப்பட்டவர்களல்ல. எல்லோருக்கும் சுதந்திரம் உண்டு. ஆனால், இந்தியாவில் ஆன்மீகச் சுதந்திரத்திற்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது. இந்த நான்கு உபாயங்களும் சமுதாயத்திற்கு அளிக்கப்பட்டிருக்கும் ஆன்மீகச் சுதந்திரத்திற்கான பிரதிநிதிகளே. இங்கு கிருஷ்ணர் அர்ஜூனன் மூலமாக நம் எல்லோருக்கும் அளிக்கின்றார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பண்தான் எங்களுக்குத்

அப்யாஸே ப்யஸமர்தோஸி

மத்கர்மபரமோ பவ

மதர்தமபி கர்மாணி

குர்வந்ஸித்தி மவாப்ஸ்யஸி

ஸ்ரேயோஹி ஜ்ஞானமப் யாஸாஜ்

ஜ்ஞானாத் த்யாநம் விபரிஷ்யதே

த்யாநாத்த்ரம் பலத்யாக

ஸ்த்யாகாச் சாந்திர தந்தரம்

'உன்னால் இந்த எல்லா பயிற்சிகளையும் மேற்கொள்ள முடியாவிட்டால் கூட ஞானத்தை அடைய வேண்டி பழகு. அவர் சொல்கின்றார், 'குறைந்தது இந்த ஞானக் கருத்துக்களையெல்லாம் திரட்டு. ஞானத்தைப் பழகுவது என்றால் வாழ்க்கையில் ஏற்படக்கூடிய பல்வேறு தேவைகளான துக்கங்களிலிருந்து விடுபடுவது, தைரியமாக இருப்பது, மனோதிடத்துடன் இருப்பது, தேவையற்ற ஆசைகளிலிருந்து விடுபடுவது, உணர்ச்சித் தடைகளை நீக்குவது போன்றவற்றை எப்படி பூர்த்தி செய்வது என்பதற்கான வழிகளைக் கண்டுபிடிப்பதுதான். வாழ்க்கைக்கான தீர்வாக விளங்கக் கூடிய ஞானக் கருத்துக்களைத் திரட்டினால் அது நம்மை காப்பாற்றி உதவி செய்யும்.

அமெரிக்காவில் பூகம்பம் மற்றும் சூறாவளிச் சமயத்தில் பயன்படக் கூடிய உபகரணங்களைக் கொண்ட பெட்டி அனைவருக்கும் பரிச்சயமானது. தண்ணீர் பாட்டிலும் மற்ற பல முக்கியமான விஷயங்கள் அந்தப் பெட்டியில் இடம் பெற்றிருக்க வேண்டும் என்று கற்றுக் கொடுக்கப் படுகிறார்கள். லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் நகரில் காரிலும் அந்தப் பெட்டி இருக்க வேண்டும். தீயணைப்புத் துறையின் இணையதளத்தில் பூகம்பம் ஏற்படும்போது ஒருவர் எப்படித் தயாராக இருக்க வேண்டும், என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதற்காக ஒரு நீண்ட பட்டியலைத் தயார் செய்து வைத்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் அதைப் பூகம்பப் பெட்டி என்று அழைப்பார்கள்.

இந்த மாதிரி நிகழ்வுகளுக்காக மக்களை மேலைநாட்டு சமுதாயம் தயார் செய்கின்றது. ஆனால், நாம் மனதிற்குள் நிகழும் பூகம்பங்களை எதிர்கொள்ளவும், மனதிற்குள் ஏற்படும் உணர்ச்சிகளின் சமச்சீர் இல்லாத நிலையை சமாளிக்கவும், மக்களைத் தயார்படுத்த வேண்டும். வெளியில் நிகழும் பூகம்பத்தைச் சமாளிப்பது போல, உள்ளே ஏற்படும் பூகம்பத்தைச் சமாளிக்கவும் ஒருவர் தயாராக இருக்க வேண்டும். உள்ளே நிகழும் பூகம்பத்தைச் சமாளிக்க உதவும் பெட்டியைத்தான் நான் 'வாழ்வின் தீர்வுகள்' அல்லது 'ஞானம்' என்று குறிப்பிடுகிறேன்.

இந்த ஞானக் கருத்துக்களை நீங்கள் சேகரித்து வைத்துக் கொண்டால், நீங்கள் வாழ்க்கையில் மன அழுத்தத்தில் இருக்கும்பொழுது அதைச் சமாளிப்பீர்கள். நாம் எல்லோரும் ஏதாவது ஒரு சமயத்தில் உள்ளே ஏற்படும் பூகம்பத்தை எதிர்கொள் வோம். ஒருவர் இறந்து விட்டால் பிரச்சனை எதுவும் இல்லை. ஏனென்றால், அவருக்கு உள்ளே பூகம்பம் ஏற்பட வாய்ப்பு இல்லை. நாம் உயிரோடு இருக்கும் வரை ஏதாவது ஒரு தருணத்தில், சில நண்பர்கள், சில உறவினர்கள் அல்லது மிகவும் வேண்டப்பட்ட மற்றும் பிரியமானவர்கள் நோய் வாய்ப்படுவதோ அல்லது இறக்கவோ கூடும். இவையெல்லாம் தவிர்க்க முடியாதவை.

ஒவ்வொரு நொடியும் நடக்கக் கூடிய தவிர்க்க முடியாத நிகழ்ச்சிகளை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். வாழ்க்கையின் தவிர்க்க முடியாத நேரங்களை புரிந்து கொண்டு தேவையான ஞானத்தை திரட்டுவது, தவிர்க்க முடியாத நேரங்களில்

நம்மை நாமே உயர்த்திக் கொள்ள உதவி செய்துகொள்ள வேண்டும். உங்களை உயர்ந்த நீங்களே உதவி புரிந்தால், உங்களுடைய சிறந்த நண்பர் நீங்கள்தான். இல்லையென்றால், உங்களுடைய மோசமான எதிரியும் நீங்கள்தான். அவர் பயிற்சி செய்வது, ஞானத்தை பழகுவது, தியானிப்பது அல்லது கர்மங்களின் பலனைத் துறப்பது, 'கர்ம பல தியாகம்' மாதிரி பல்வேறு வித்தியாசமானப் பாதைகளை அளிக்கின்றார்.

இந்தப் பாதைகளில் ஒன்று மற்றொன்றை விடச் சிறந்தது. முதலில் அவர் தியானப் பாதை ஞானப் பாதையைவிடச் சிறந்தது என்கிறார். தியானத்தைவிட எல்லாவற்றையும் இறைவனின் பாதங்களில் சமர்ப்பிப்பது சிறந்தது என்கிறார். கர்மத்தின் பலனைத் துறப்பதன் மூலம் ஒருவர் உடனடியாக அமைதியை அடைய முடியும் என்று அவர் சொல்கிறார். 'எல்லாம் என்னுடையது' என்று நினைக்கும் வரை நாம் கஷ்டப்பட்டுக் கொண்டிருப்போம். நாம் சமர்ப்பித்த உடனே, நம்முடைய எல்லா பொறுப்புகளையும் இறைவனிடம் சமர்ப்பித்த உடனே உள்ளே குணப்படுத்துதல் நிகழ்கின்றது. தெய்வீகக் குணப்படுத்தும் தென்றல் காற்றை நம்முடைய உள்வெளி அனுபவிக்கும். சரணடைவது என்பது கட்டுப்பாட்டை இழக்கக் கூடிய ஒன்றாக மக்கள் அடிக்கடி நினைக்கின்றார்கள். விட்டு விடுவது பலவீனத்தின் வெளிப்பாடு ஏதோ நடக்கட்டும் என்றிருப்பது. பொறுப்பின்மை. கட்டுப்படுத்துவது என்பது அகங்காரத்தின் வெளிப்பாடு. 'நான்' அல்லது 'எனது' போன்றவற்றின் தேவைகளிலிருந்து உருவாகுவதுதான் எல்லாவிதக் கட்டுப்பாடுகளும். கட்டுப்படுத்தும் எண்ணம் அதிகாரத்தைத் தேடும். அதிகாரம் நம்மைக் களங்கமானவராக ஆக்கி விடும்.

சரணடைவதே விடுதலை. சரணடைவது என்பது தேர்வு செய்யமுடியாத நிலையின் வெளிப்பாடு. மேலும் அது செய்ய வேண்டியதைச் செய்து முடித்து விட்டு முடிவை இறைவனிடம் விட்டு விடுவது. நம்முடைய எதிர்பார்ப்பையும், ஈடுபாட்டையும் நம்முடைய செயல்களின் பலனிலிருந்து விடுவிக்கவில்லையென்றால், நாம் பயனற்ற அழுத்தத்தையும் இறுக்கத்தையும் நமக்குள் ஏற்படுத்துவதன் மூலம் செயல்படும் தன்மையைக் குறைத்தும், செயல்பாட்டின் முன் னேற்றத்தையும் தடுப்போம்.

செயல்படும் விதத்தைக் கருத்தில் கொண்டு, நாம் செய்யும் வேலையில் முழுக் கவனத்தையும் செலுத்த கற்றுக் கொள்ளும்பொழுது, இலக்கைப் பற்றிக் கவலை கொள்ளாமல் பாதையில் நடக்கும்பொழுது, நாம் செய்யும் வேலைகளை அது பெரும்பாலும், பொறுப்பை ஏற்றுக் கொள்ளும் உங்களுடைய அறிவாற்றலைச் சார்ந்துதான் இருக்கும். நீங்கள் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொள்ளும் அளவிற்கு புத்திசாலியாக இருந்தால், அடுத்த பிறவியைப் பற்றிக் கவலைப்பட ே வண்டாம். இந்தப் பிறவியிலேயே நீங்கள் செல்வந்தரின் வாழ்க்கையை வாழ்வீர்கள். நீங்கள் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொள்ளும் அளவிற்கு புத்திசாலியாக இல்லாமலும் அதை அடைய முயற்சி செய்யாமலும் இருந்தால், நீங்கள் இந்தப் பிறவியிலும் செல்வந்தரின் வாழ்க்கையை வாழ மாட்டீர்கள். மேலும் அடுத்தடுத்தப் பிறவியிலும் அதைத் தவற விடுவீர்கள். செல்வந்தரின் வாழ்க்கையை வாழ்வதற்குத் தேவையான எல்லா குணங்களையும் கொண்டிருக்க நீங்கள் தயாராக இருந்தால், இப்பொழுதே செல்வந்தராக வாழ்வீர்கள்.

உதாரணத்திற்கு நீங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட உணவைத் தயாரிக்க தேவையான எல்லா பொருள்களையும் சேர்க்க வேண்டும். இல்லையென்றால் அந்த உணவச் சுவையாக இருக்காது. ஒரு பெண்மணி மாலை உணவைத் தயாரித்துக் கொண்டிருந்தார். அவருடைய கணவர் சமையலறைக்கு வந்து, 'என்ன சமைத்துக் கொண்டிருக்கிறாய்?' என்று கேட்டார். அந்தப் பெண், 'நான் அதை எப்படி அழைப்பது என்று இன்னும் முடிவு செய்யவில்லை. உணவு தயாரானதும் அதற்குப் பெயர் வைக்க என்னால் முடியும்' என்று பதில் சொன்னார்.

அதனால் சில வேளைகளில், நீங்கள் சேர்க்க வேண்டிய எல்லாப் பொருள்களையும் சேர்ந்த பிறகும் நீங்கள் எதிர்பார்த்த முடிவு ஏற்படுவதில்லை. அது வேறு. நிறைய சந்தர்ப்பங்களில், சேர்க்க வேண்டிய பொருள்களைச் சேர்ந்த பிறகு, முடிவு எப்படி இருக்கும் என்று கணிக்க முடியும். அது போல், செல்வந்தரின் வாழ்வு வாழ்வதற்காக, நீங்கள் பொறுப்புணர்வு முடிவெடுக்கும் திறன், வாழ்க்கையை எதிர்கொள்ளும் தைரியம் மாதிரி பல தேவையான விஷயங்களை வாழ்வில் சேர்க்க வேண்டும். உங்களிடம் இந்த எல்லாக் குணங்களும் இருந்தால், இன்றைக்கே உங்கள் வாழ்வை வளப்படுத்த முடியும். நீங்கள் அடுத்த பிறவிக்காக காத்திருக்கத் ே தவையில்லை.

இருபத்தைந்து வருடம்

இன்பத்திலும், துன்பத்திலும் சமமான மனநிலையைக் கொண்டுள்ளாரோ, மன்னிக்கும் தன்மை உடையவரே, எப்போதும் திருப்தியாக இருப்பவரோ, யோகத்தில் இணைந்தவரோ, என்னிடத்தில் பொறுப்பாக இருக்கின்றாரோ, யார் மனதையும், பட்டறிவையும் என் மீது வைத்திருக்கின்றாரோ அந்த பக்தர் எனக்கு மிகவும் பிரியமானவர்.

முன் சொன்ன எல்லா சுலோகங்களிலும் கிருஷ்ணரிடம் இதைச் செய் அல்லது அதைச் செய் என்று சொல்கிறார். ஆனால், இப்பொழுது இதைச் செய் அல்லது அதைச் செய் என்று சொல்லவில்லை. அவர் சொல்கிறார். 'யாரெல்லாம் இவற்றை எல்லாம் செய்கின்றார்களோ அவர்கள் எனக்கு மிகவும் பிரியமானவர்கள், இவற்றை நீங்கள் செய்யவில்லை என்றால் அதுவும் எனக்குச் சரிதான். இருப்பினும் நீங்கள் அவற்றைச் செய்யும் பொழுது எனக்கு மிகவும் பிரியமானவர்களாகிறீர்கள். ஒரு விதத்தில் இது ஒரு நேரிடையாக இல்லாத மறைமுக மிரட்டல். ஆனாலும் அது ஒரு நல்ல காரணத்திற்காகத்தான்.

யார் பொறாமையில்லாமல் எல்லா உயிர்களிடத்திலும் கருணைமிக்க நண்பராக உள்ளாரே, யார் தன்னையே செயல்களுக்குரியவராக நினைக்காமல் இருக்கின்றாரோ, யார் மமகாரத்திலிருந்து விடுபட்டு இருக்கிறாரோ, யார் இன்பத்திலும் துன்பத்திலும் சமமாக இருக்கிறேதா, யார் சகிப்புத் தன்மையுடன் இருக்கிறாரோ, எப்போதும் திருப்தியுடன் இருக்கிறாரோ, மனம் புலன்களோடு கூடிய உடலைத் தன் வசப்படுத்தி இருக்கிறாரோ, யார் பக்திச் சேவையில் முழு மனதுடன் ஈடுபட்டுள்ளாரோ, தன்னுடைய புத்தியை என்னிடம் ஈடுபடுத்தியுள்ளாரோ, அந்த பக்தர் எனக்கு மிகவும் பிரியமானவர்.

'யார் பிறர் மீது பொறாமையில்லாமல், எல்லா உயிர்களுக்கும் கருணை மிக்க நண்பராக இருக்கிறாரோ' என்று சொல்கிறார் என்பதை இங்கு புரிந்து கொள்ளுங்கள். இவையிரண்டும் முக்கியமான குணநலன்கள். நம்முடைய மனதை ஆராய்வோம். நாம் நேர்மையாக நம் மனதை ஆராய்ந்தால், யாராவது

விட ஆழமாக அவதிப்படுகிறார்.

பெயர், புகழை விரும்பும் மனிதரும் பெயர், புகழை விரும்பாத மனிதரும் அகங்காரத்தை உடையவர்களே. நீங்கள் பெயரை விரும்பினால், அகங்காரம் கொண்டவர். பெயரை விரும்பா விட்டால் மமகாரத்தைக் காட்டுகிறது. நிகழ்ச்சிகள் நடக்க வழிவிடும் ஒருவர் மற்றும் நிகழ்ச்சிகள் அவைகளுடைய போக்கில் பொங்கி ஓட அனுமதிக்கும் ஒருவர் தான் உண்மையில் வாழ்கிறார்கள்.

கிருஷ்ணர் விளக்கமளிக்கின்றார், 'யாருக்குத் தெரியும் நீங்கள் யாதென்று? நீ ங்கள் மிகப் பெரியவர் என்றும், உங்கள் பெயர் மிகவும் பெரியது என்றும் எல்லோரும் நினைக்கிறீர்கள்? நீங்கள் உங்களை மிகவும் உயர்ந்தவர் என்று நினைப்பதால் பெயரும் புகழும் வேண்டாம் என்று நினைக்கிறீர்கள். யாருக்கும் உங்கள் பெயர் தெரியாது. தளர்வாக இருங்கள். கிருஷ்ணர் தெளிவாகக் கூறுகிறார், 'யாருக்கும் உங்கள் பெயர் தெரியாது. தளர்வாக இருங்கள்'.

யாருக்கும் நம்முடைய பெயர் தெரியாது. பெயர், புகழைக் கேட்பது மற்றும் பெயர் புகழ் வேண்டாம் என்று சொல்வது ஆகிய இரண்டும் அகங்காரத்தின் மாறுபட்ட நிலைகளே மாறுபட்ட விதங்களே! குறைவான அகங்காரமும் அகங்காரமுமே. அதனால் தான் அவர் அதை மமகாரம் என்கிறார். நீங்கள் அகங்காரத்திலிருந்து மட்டும் விடுபட்டிருக்காமல் மமகாரத்திலிருந்து விடுபட்டிருக்க வேண்டும். தாழ்வு மனப்பான்மையில் உங்களை மறைத்துக் கொள்ளக் கூடாது.

ஒரு குரு தன்னுடைய சீடரிடம் சொல்கிறார், 'தயவு செய்து என்னுடைய பாதத்தை பிடித்து விடு சீடர் சொல்கிறார். 'ஓ! நான் ஒரு பாவி, நான் எப்படி உங்கள் பாதத்தைத் தொட முடியும்? அவர் சோம்பேறியாக இருப்பதால் அதைச் செய்ய விரும்பில்லை. அதனால் அவர் சொல்கிறார். 'நான் ஒரு பெரிய பாவி, நான் எப்படி உங்கள் பாதத்தைத் தொட முடியும்? நான் எப்படி அதைச் செய்ய முடியும்?'.

சிறிது நேரம் கழித்து ஒரு பக்தர் பழங்களையும், பிரசாதத்திற்குத் தே வையான பொருள்களையும் கொண்டு வந்தார். ஒரு சிறிய துண்டை எடுத்து தன் வாயில் போட்டு விட்டு மிச்சத்தை விட்டு விட்டார். அடுத்த நாள் தட்டில்

ஒன்றும் இல்லாததை அவர் கண்டார். அவர் தன்னுடைய சீடரைப் பார்த்துக் கேட்டார், 'பழங்களும் பிரசாதமும் என்ன ஆயிற்று?' சீடர் சொன்னார், 'அது குருவினுடைய பிரசாதம், அவருக்கு அளிக்கப்பட்டது. அது வீணாகப் போவதை என்னால் அனுமதிக்க முடியவில்லை. அது குருவினுடைய பிரசாதம் என்பதால், நான் அதை முழுமையாகத் தீர்த்து விட்டேன்.

மனதின் நிலையைப் பாருங்கள் எவ்வளவு அருமையாக அது சூழ்நிலைகளையும், எண்ணங்களையும் கையாளுகிறது. எங்கெல்லாம் நமக்குத் தேவையோ அங்கு நமக்குத் தோதானவற்றை நாம் புகுத்தி விடுகின்றோம். சீடருக்கு வேலை செய்ய விருப்பம் இல்லாத போது, அவர் சொன்னார், இல்லை, நான் எப்படி உங்களுடைய பாதத்தைத் தொட முடியும்? நான் தகுதியானவன் இல்லை, நான் ஒரு தூய ஆன்மா இல்லை, அவருக்கு உணவு தேவையாக இருந்தபோது, அது குருவின் பிரசாதம் ஆனது அதனால் அதைச் சாப்பிட்டு விட்டார்.

நம்முடைய கொள்கைகளுக்கேற்ற எண்ணங்களை நாம் சேகரிப்போம். அதனால் தான் சாத்தான் வேதம் ஓதுகிறது என்று சொல்லப்படுகிறது. நீங்கள் எதையாவது குறிப்பிட்டுச் சொல்லும்பொழுது, சாத்தானாகிறீர்கள். வேதத்தின் சாரத்தைப் புரிந்து கொள்ளும் பொழுது, நீங்கள் எதையாவது குறிப்பிட்டுச் சொல்லும்பொழுது, சாத்தானாகிறீர்கள். வேதத்தின் சாரத்தைப் புரிந்து கொள்ளும்பொழுது, நீங்கள் கடவுளாகிறீர்கள். நீங்கள் அப்போது வேதத்திலிருந்து எதையும் குறிப்பிட்டுச் செல்ல வேண்டியதில்லை. மக்கள் உங்கள் வார்த்தைகளை வேதமாகக் குறிப்பிடுவார்கள். நீங்கள் வேதத்தை நன்றாகப் புரிந்து உள் வாங்கியிருந்தால் வேதத்தைக் குறிப்பிடத் தேவையில்லை. மக்கள் உங்கள் வார்த்தைகளைக் குறிப்பிடுவார்கள். நீங்கள் வேதத்தை உள் வாங்காமல் வேதத்தைக் குறிப்பிடும் பொழுது, நீங்கள் சாத்தானாகிறீர்கள். சாத்தான் தான் வேதம் ஓதுமே தவிர வேதத்தைப் புரிந்து கொண்டவர் இல்லை.

நீங்கள் உங்களுடைய இலட்சியம் மற்றும் செல்வத்தின் அழியும் தன்மையைப் புரிந்து கொண்டவுடன், உங்களுடன் எதுவும் எப்போதும் இருக்காது என்பதைப் புரிந்து கொண்டவுடன் இந்த எல்லா தெய்வீகக் குணங்களும் உங்களுடைய

இருபத்தைந்து

வருடம்

தன்மைகளையே உள்ளிழுத்து, உள்ளிழுத்து, உள்ளிழுத்துக் கொண்டே இருக்க வே ண்டும். ஆனந்தத்தை உள்ளிழுத்து வெளியிடுவதாக நினைத்துப் பாருங்கள். உங்களுடைய முழு இருப்புத் தன்மையும் மகிழ்ச்சியால் நிறைந்திருக்கும். ஆரம்பத்தில் நீங்கள் நினைத்துப் பார்த்து, உருவகப்படுத்திக் கொண்டிருப்பீர்கள். ஆனால், சில நாட்களில் அதுவே உங்களுடைய தன்மை என்பதை உணர்வீர்கள்.

நீங்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டிய இன்னொரு விஷயம் ஒரு விஷயத்தை மனத் திரையில் கொண்டு வந்து பார்ப்பதும் கற்பனை செய்து பார்ப்பதும் இரு வேறு விஷயங்கள். கற்பனை என்ற வார்த்தை சமஸ்கிருதத்தில் 'கல்பனா' என்றும் உருவாக்கிப் பார்த்தல் என்ற வார்த்தை 'பாவனா' என்றும் மொழி பெயர்க்கப்படுகிறது. பாவனா என்பது கல்பனா என்ற வார்த்தையிலிருந்து வேறுபட்டது. கல்பனா என்றால் இல்லாத விஷயங்களைக் கற்பனை செய்து பார்ப்பது. உதாரணத்திற்கு பத்து தும்பிக்கைகள் உள்ள யானையை நீங்கள் நினைத்துப் பார்த்தால் அது கல்பனா. அதாவது இல்லாத ஒன்று. ஆனால், 'பாவனா' என்பது இருப்பதை நினைத்துப் பார்த்தல். ஆனால், அது உங்களிடம் இருந்து திறமையாக தப்பித்துக் கொள்ளும்.

நீங்கள் பகல் நேரத்தில் உட்கார்ந்து வானத்தில் இருக்கும் நட்சத்திரங்களை நினைத்துக் கொண்டிருந்தால் அது கற்பனை ஆகாது. அது பாவனை. ஏனென்றால், உங்களால் பார்க்க முடியாவிட்டால் கூட வானத்தில் நட்சத்திரங்கள் இருக்கின்றன. இருக்கவே முடியாத விஷயத்தை நீங்கள் காண முயற்சிப்பது தான் கற்பனை.

கடவுள்களையும், தேவிகளையும் நினைத்து தியானம் செய்வது கற்பனை ஆகாது என்பதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். அது பாவனையே. அவர்கள் இருக்கிறார்கள். நீ ங்கள் அவர்களைப் பார்க்க முடியாது. அவ்வளவுதான். நீங்கள் அவர்களுடைய அலைவரிசையில் பொருந்த வேண்டும். நீங்கள் உங்களுடைய தொலைக்காட்சியின் குமிழியை திருப்பும்போது உடனடியாக பல்வேறு நிகழ்ச்சிகளைப் பார்க்கிறீர்கள். அதுபோல பாவனை என்பது உங்களை வேறு அலைவரிசையில் பொருத்திப் பார்ப்பது. வெறுமனே ஆனந்தத்தை உள்ளிழுத்து வெளியில் விடுவதாக தொடர்ந்து பாவனை செய்து பாருங்கள் பிராணன் என்கின்ற உயிர்க்காற்று உள்ளே போய் வெளியில் வருவதாக பாவனை செய்யுங்கள். பிராணன் என்பது சக்தியும் ஆனந்தமுமே பிராணன் என்பது. வெறும் காற்று மட்டும் அல்ல என்பதைத் தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள். பிராணன் என்பது காற்றின் வழியாகப் போகும் சக்தி. உதாரணத்திற்கு ஒரு வண்டி

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத்

உங்கள் வீட்டிற்கு அருகில் வந்து பொருட்களை இறக்கி விட்டுப் போகிறது. வண்டி என்பது வெறும் காற்று அல்ல. காற்றைச் சாதனமாக வைத்து பிராணன் நுழைகிறது. காற்றின் நுண்ணிய பகுதி பிராணன். பிராண சக்தி என்பது ஆனந்த சக்தி.

அதனால் நீங்கள் மூச்சை இழுக்கும் போதெல்லாம் ஆனந்தத்தை உள்ளிழுப்பதாகப் பாவனை செய்யுங்கள். நீங்கள் மூச்சை வெளியே விடும் போதெல்லாம் ஆனந்தத்தை வெளியே விடுவதாக பாவனை செய்து கொள்ளுங்கள். வெளிச்சத்தை உள்ளிழுத்து வெளிச்சத்தை வெளியேற்றுங்கள். உங்களுடைய முழு உடலும் வெளிச்சத்தால் நிரப்பப்பட்ட ஒரு கோணிப்பையாக கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள். உங்கள் உடல் ஆனந்தத்தாலும், வெளிச்சத்தாலும் நிரப்பப்பட்ட

ஒரு கோணிப்பை என்று கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள். தன்னாலே நீங்கள் எரிச்சலுக்குப் பதிலாக ஆனந்தத்தை வெளியிடத் துவங்குவீர்கள். கோபம் மற்றும் பொறாமை ஆகிய விஷத்தை மற்றவர்கள் மீது வாந்தி எடுப்பதற்குப் பதிலாக ஆனந்தத்தையும் அன்பையும் வெளிப்படுத்தத் துவங்குவீர்கள்.

'அந்த பக்தர் எனக்கு மிகவும் பிரியமானவர். யாராவது இந்த வகையில் வாழ்ந்தால், அந்த பக்தர் எனக்கு நெருக்கமானவர்' என்று கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். 'செய் அல்லது செய்யாதே' என்று அவர் சொல்லவில்லை. பல விதிகளை உருவாக்க அவர் நினைக்கவில்லை. விதிகளை உருவாக்கி அவர் சோர்ந்து விட்டார். 'உங்களால் முடிந்தால் செய்யுங்கள். இல்லையென்றால் என்ன செய்வது' என்று சொல்லும் மனப்பாங்கை அடையும் நிலைக்கு அவர் சென்று விட்டார். அவர் தளர்வான மனநிலையில் இருக்கின்றார்.

இது எல்லா குருமார்களுக்கும் நடக்கும் என்று நான் நினைக்கிறேன். எல்லா குருமார்களும் இந்த நிலையை ஒரு சமயத்தில் அடைகிறார்கள். சில சமயங்கள் கடந்த பிறகு, 'சரி உங்களால் என்ன முடிகிறதோ அதைச் செய்யுங்கள். வேறு என்ன செய்ய முடியும்?' அவர்கள் ஒரு தூரத்திற்குத்தான் நடத்துவார்கள் அல்லது வழி காட்டுவார்கள். அதற்கு மேல் குருமார்கள் உறுதியாக இருந்தால் மக்களை ஞானமடையச் செய்வதில் குருமார்களுக்கு ஏதோ தனிப்பட்ட விருப்பம் இருக்கிறது என்று மக்கள் நினைக்கத் தொடங்குகிறார்கள். ஏதோ ஒரு பத்து பேரை அதிகமாக ஞானமடையச் செய்தால், குருமார்களுக்கு சொர்க்கத்தில் சிறப்பான இடம் கிடைக்கும் என்றோ அல்லது கடவுள் அவர்களுடைய சம்பளத்தை அதிகப்படுத்தி விடுவார் என்றோ மக்கள் எண்ணுகின்றார்கள். ஆனந்தத்தினாலும் மகிழ்ச்சியாலும் தான் குருமார்கள் தங்களிடம் தான் குருமார்கள் சில சமயம் கூறுகிறார்கள், 'இதுதான் சரியான பாதை. ஆனால், உங்களுக்கு எப்படிச் செய்ய வேண்டுமோ அப்படிச் செய்யுங்கள்'.

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், 'யார் தன்னுடைய மனதையும், பட்டறிவையும் என்னிடம் நிலைபெற்றுள்ளார்கள்', 'பிரபஞ்சத்திடமோ அல்லது குருவிடமோ இந்த அளவிற்கு சரணாகதி செய்யும் மனநிலையைக் கொள்வது என்பது பக்தருக் கே அல்லது சீடருக்கோ கஷ்டமானது. தாங்கள் நினைத்தபடி நிகழ்ச்சிகள் நடக்கும் வரை, தாங்கள் விரும்பியதை செய்ய குரு அனுமதிக்கும் வரை, தன்னுடைய குரு சிறந்தவர் மற்றும் வழிபடத் தகுதியானவர். ஆனால், குரு தீவிரமடைந்து, சீடருக்கு ஆன்மீக அறுவைச் சிகிச்சை செய்ய வேண்டியதன் பொறுப்பைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டால், சீடர் ஓடிவிட நினைக்கின்றார்.

நான் மக்களிடம் சொல்வதுண்டு, 'முன் கூட்டியே நன்றாக முடிவு செய்து கொள்ளுங்கள். நான்தான் உங்களுடைய சரியான குருவா இல்லையா என்று. குரு தன்னுடைய பொறுப்பை தீவிரமாக எடுத்துக் கொள்வார். அவருடைய முக்கியமான பொறுப்பு அறுவை சிகிச்சை. அது அகங்காரம் என்ற புற்றுநோயை அறுக்கும் சிகிச்சை. சீடர் ஒருமுறை வாக்களித்து விட்டால் குருவும் வாக்களித்து விடுவார். அறுவை சி கிச்சை நடக்கும் மேசையிலிருந்து தப்பிச் செல்வது ஆபத்தானது. அப்படி ஓடுவதால் நீங்கள் உங்கள் முழு வாழ்க்கையையும் இழந்து விடுவீர்கள். இன்னொரு சந்தர்ப்பம் கிடைப்பதற்கு நீங்கள் பல ஜென்மங்கள் காத்திருக்க வேண்டியிருக்கும்.

இங்கு கிருஷ்ணரும் அதே மன நிலையில் இருந்து சொல்கிறார், 'இந்த மாதிரி பக்தர் எனக்குப் பிரியமானவர் அவ்வளவுதான். அவர் பக்தர் கொடுக்கின்ற வாக்கைப் பற்றிப் பேசுகிறார். அவர் சொல்கிறார், 'யார் என்னிடம் வாக்களித்து, தனது மனம் மற்றும் பட்டறிவையும் என்னிடம் ஈடுபடுத்துகிறாரோ அவர் எனக்குப் பிரியமானவர். அவர் விடுதலை செய்யப்படுவார். இப்படி அந்தச் சிறந்த குரு சொல்கிறார்.

கேள்வி:

மதிப்பிற்குரிய சுவாமிஜி! நான் கடவுளின் வடிவமற்ற வடிவத்தை

இருபத்தைந்து வருடம்

அதனால் உடலில் இல்லாத குருமார்கள் உங்கள் அருகில் இல்லை என்று நினைக்க வேண்டாம். தீய சக்திகள் கட்டுக் கடங்காமல் இந்தப் பூமி கிரகத்தில் செயல்படுவதைத் தடுத்துக் கொண்டிருப்பது அவர்களுடைய சக்திதான். அவர்கள் உங்களுக்குப் பதில் சொல்வார்கள். உங்களுடைய பிரார்த்தனைகளுக்கு விடையளிப்பார்கள். அதே தர்க்கத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு, உடலில் இருக்கும் குருமார்களுடைய உடலோ அல்லது உருவம்தான் உங்களுடைய தேடுதலின் முடிவு என்று நினைத்து விடாதீர்கள். வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் குரு தன்னுடைய உருவத்தை விட மிகவும் பெரியவர் என்னை இந்த ஆறு அடி உருவத்திற்குள் அடக்கி அதில் மயங்கி விடாதீர்கள்.

நான் உங்கள் முன்பு இருக்கும் போது தான் இருப்பதாக நினைக்காதீர்கள். எனக்கு முன்னால் நீங்கள் இல்லாதபோது நான் உங்களிடம் இல்லை என்று நினைக்காதீர்கள்.

நான் என்னுடைய சீடர்களிடம் சொல்வதுண்டு, நீங்கள் என்னைப் பின் தொடர்வது உங்களுக்கு உதவாது. சங்கத்திற்காக உழையுங்கள். அது இருப்புத் தன்மையின் சங்கமே. நான் அப்போது உங்களைப் பின் தொடர்வேன். நான் உங்களுடைய இதயத்தில் இருப்பேன். இதுதான் உயர்ந்த விழிப்புணர்வாகிய கிருஷ்ணனின் செய்தி.

கிருஷ்ணன் சொல்கிறார், யார் இந்த உலகத்தால் மோசமாக பாதிக்கப்படவில்லையோ அல்லது தூண்டப்படவில்லையோ அவர்தான் இந்த உலகத்தைப் பாதிப்பதும் இல்லை அல்லது உலகத்தில் கிளர்ச்சியைத் தூண்டுவதில்லை.

தன்னுடைய மையத்தில் நிலைகொண்டிருக்கும் ஒரு மனிதர்தான் உயர்ந்த விழிப்புணர்வின் மையத்திலும் நிலை கொண்டு இந்த உலகத்தில் எந்த அழிவையும் ஏற்படுத்துவதில்லை. ஞானமடைந்த ஞானியின் முன்பு இருப்பதாலேயே நம்முடைய மனது சாந்தி அடைகிறது. நாம் நிலையாக இருப்போம். அந்த மாதிரி மனிதர்களால் இந்த உலகம் மோசமாக பாதிப்படையாமல் இருப்பது மட்டும் இல்லாமல் இந்த

நம்முடைய இருப்பில் மையம் கொண்டிருக்கும்போது, எதிர்பார்ப்புகளைக் கைவிடும் போது, பற்றில்லாத தன்மையும், மன நிலையும் கொண்டிருக்கும்பொழுது ஆனந்தம் வெளிப்படும்.

பக்கம் 123 (532, 533)

-------

-------

-------

பற்றில்லாதத் தன்மை ஆசைகளை நீக்கும். ‘ஆசையில்லா’ நிலையானது, அமைதியான மற்றும் ஆரவாரமற்ற, ஆனந்தம் நிறைந்த மனதை ஏற்படுத்தும் ஆனந்தமான நிலை விடுதலை அளிக்கும்.

மகிழ்ச்சியில்லா நிலை என்று கிருஷ்ணர் குறிப்பிடுவது, நம்முடைய ஆசைகளின் விளைவால் ஏற்பட்டு வந்து போகின்ற நிரந்தரமில்லாத மகிழ்ச்சி யைத்தான்.

அது நம்முடைய மாய எண்ணங்களினாலும் கற்பனைகளாலும் பலப்பட்டிருக்கும். இந்த நிரந்தரமில்லாத மகிழ்ச்சியின் உச்சத்தையும் ஆழத்தையும் கடந்து போன பின்புதான் ஆனந்தமான நிலையை ஒருவர் உண்மையில் அடைய முடியும். இன்பத்தையும், துன்பத்தையும் கடந்த பிறகு தான் நாம் ஆனந்தத்தை அனுபவிக்க முடியும்.

நம்முடைய மனக் கவலை தான் புற்று நோயாக மாறுகிறது. நாம் யோசிக்கத் தொடங்கியவுடன் கவலைப்படத் துவங்குகிறோம். நாம் கவலைக் கொள்கிறோம். நாம் எல்லா நேரமும் கவலைப்படுகிறோம். துக்கம், கவலை இவற்றின் விளைவான மன அழுத்தம் ஆகியவை நம்முடைய வாழ்க்கையின் ஊன்றுகோல்களாக இருக்கின்றன.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | ‘ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘தான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

ரகசியமாக வைக்க விரும்புகிறோம். அது வெளியில் வரும்பொழுது அதைச் செய்த நபரை நாம் வெறுக்கிறோம். அது ஒரு தொழுநோயாளி தன்னுடைய புண்களைப் பார்க்க விரும்பாதது போல இருக்கிறது.

ஒரு விதத்தில் இந்தக் கோபம் நம்மைத் தாக்கும். நம்முடைய குறைபாடுகள் மீது நம் உள்ளிருக்கும் கோபமே குற்ற உணர்வாக வெளிப்படுகிறது. நாம் எந்த C வளையில் எதைச் செய்கிறோமோ, அந்த வேளையில் நமக்கிருந்த அறிவு மற்றும் விழிப்புணர்வைக் கொண்டுதான் செய்கிறோம். நாம் செய்ததை செய்து முடித்தவுடன், அதை மாற்றக் கூடியது எதுவும் நம்முடைய சக்திக்குள் இல்லை.

ஓமர் கயாம் தன்னுடைய ருபையாத் (Rubaiyat) என்ற புத்தகத்தில் 'அசையும் கை எழுதியவாறு அசைந்து கொண்டேயிருக்கும்' எழுதியதனாலேயே அது அசையும். உங்களுடைய கண்ணீரோ அல்லது உங்களுடைய எல்லா தெய்வ பக்தியோ அதைப் பின்னே தள்ளாது' என்று சொல்கிறார். இறந்த காலத்தை திருத்த முடியாது. ஆனால், குற்ற உணர்வைத் திருத்த முடியும். குற்ற உணர்வைத் தொலைக்க முடியும். நீங்கள் செய்ததை ஒப்புக் கொண்டு, முன்னால் போக முடியும். உங்களால் ஒப்புக் கொள்ள முடியாததைக் கூட ஒப்புக் கொண்டு முன்னால் போக முடியும். உங்களால் உங்களுடைய குற்ற உணர்வை விட்டுவிட முடியும்.

நாம் நம்முடைய குற்ற உணர்வை விட்டு விட்டால் நம்முடைய கோபத்தை விட்டுவிட முடியும். நம்முடைய குற்ற உணர்வை விட்டுவிட்டால் நம்முடைய அடக்கப்பட்ட உணர்வுகளான கோபம், வருத்தம், தற்காத்துக் கொள்ளல் மற்றும் உள்ளிருக்கும் கோபம் அனைத்தையும் விட்டு விடலாம். அடக்கப்பட்ட கோபம் புற்று நோயை உருவாக்கும். தங்களுக்குள் உணரும் கோபத்தை வெளிக்காட்டாமல் வெளியில் அமைதியுடன் இருக்கும் மக்கள் வெடி குண்டின் மீது அமர்ந்திருக்கிறார்கள். அது எதிர்பாராமல் வெடித்து அவர்களுக்கும் பிறருக்கும் மோசமான விளைவை ஏற்படுத்தும் அல்லது அவர்களையே புற்று நோயால் அழித்து விடும். இது முற்றிலும் சாத்தியம்.

மலேசிய கலாச்சாரத்தில் சிறு வயது முதல் எதிர்மறை உணர்வுகளான துக்கம், கோபம், எரிச்சல் போன்றவற்றை வெளியிடாமல் இருக்கக் கற்றுக் கொடுக்கப்படுகிறார்கள். எல்லோரும் அமைதியாகவும், ஒற்றுமையுடனும் இருக்க வேண்டும் என்று கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார்.

கேள்வி : தன்னையறிந்த ஞானிகளின் மறுபிறவியின் அர்த்தம் என்ன?

தன்னையறிந்த நிலை அல்லது ஞானமடைந்த நிலையில் ஒருவர் தன்னுடைய கர்மா, சம்ஸ்காரம் அல்லது [?] கட்டுப்பட்டிருப்பதில்லை. அவரை மீண்டும் பூமிக்கு அழைத்து வரக்கூடிய நிறை வேறாத ஆசைகள் எதுவும் இருப்பதில்லை. இந்தக் கிரகத்தில் நுழைவதற்கான விதிகளை நிர்ணயிக்கக் கூடிய மனநிலையும் இருப்பதில்லை. பிறவிச் சக்கரம், சம்ஸ்காரங்களிலிருந்து விடுபட்டவர் அவர்.

இந்த ஞானமடைந்த ஆன்மாக்கள் பிரபஞ்ச சக்தி அல்லது பராசக்தியிடம் கலந்து விடுகின்றன. மற்ற உயிர்கள் நிறைவேறாத ஆசைகளோடு உடலை எடுப்பது போல அவர்கள் உடலில் திரும்ப வருவதில்லை. இருப்பினும், ஞானமடைந்தத்திலிருந்து அவர்களை மனம்-உடல் என்ற அமைப்பு அவர்கள் மீது அதிகாரம் செலுத்துவதை விட பிரபஞ்ச சக்திதான் அவர்களுக்கு என்ன நிகழ்கிறது என்பதை முடிவு செய்யும்.

கருணையினால் இந்த உலகத்தைக் காப்பாற்ற பராசக்தி சில ஞானமடைந்த சக்திகளை இந்த உலகிற்கு அனுப்புகிறாள். இந்தப் பூமிக் கிரகத்தைக் காப்பாற்ற சில ஞானமடைந்த உடல்களை செயலாற்ற வைக்க அவள் முடிவு செய்கிறாள். நம்மால் அதைப் பற்றி எதுவும் செய்ய முடியாது. மேலும், அவளுடைய முடிவின் அடிப்படைக் கூட நமக்குத் தெரியாது. நாம் வெறும் ஒரு விண்ணப்பத்தைப் போடலாம். அது எப்படி வரும், எப்பொழுது வரும், ஏன் வரும் அல்லது ஏன் வராது என்று உங்களுக்குத் தெரியாது.

அது அமெரிக்காவின் விசாவைப் போல நீங்கள் வெறுமனே விண்ணப்பத்தை சமர்ப்பித்து விட்டு காத்திருக்க வேண்டும். அது எப்படி கிடைக்கும், ஏன் கிடைக்கும், ஏன் கிடைக்காது என்று எதுவும் தெரியாது. உங்களிடம் முடிவு மட்டும் இருக்கும். அவ்வளவுதான். அது கிடைக்குமா இல்லையா என்பதைப் பற்றி மட்டும் நீங்கள் தெரிவிக்கப்படுவீர்கள். வேறு எதுவும் செய்ய முடியாது. அதே போல, இது பராசக்தியின் முடிவு. அதைப் பற்றி எதுவும் தெரியாது.

இருபத்தைந்து வருடம்

'ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

ஞானமடைந்த ஞானி தன்னுடைய சம்ஸ்காரங்களைக் கரைத்து விட்டார். மறுபிறவி எடுப்பதற்குத் தேவையான காரணங்களான மனநிலையோ வாசனைக ளோ அவரிடம் இல்லை. மீண்டும் பிறப்பதென்பது அவருடைய அல்லது அவளுடைய விருப்பம் இல்லை. அது ஏதோ இந்தக் கிரகத்தில் ஒரு வெற்றிடம் இருந்து, அது குருவின் சக்தி இருப்பை மீண்டும் பூமிக்குள் வருவதற்காக உறிஞ்சி ஒரு கருவில் வைக்கப்படுவதைப் போல. நான் பிறந்த பொழுது, அருணாசலம் என்ற இடத்தில் வந்த ஒளியானது என்னுடைய சக்திக்கு வழிகாட்டியது. நான் பிறந்த ஊர் அருணாசலம்.

12.16. யார் தேவைகள் இல்லாமல் இருக்கிறாரோ, தூய்மையாகவும், திறமையுடனும் உள்ளாரோ, கவலையில்லாமல், பாதிப்படையாமல், எதைச் செய்தாலும் தன்னலமில்லாமல் இருக்கிறாரோ, யார் என்னிடம் பக்தியுடன் உள்ளா ரோ, அவர் எனக்கு பிரியமானவர்.

கிருஷ்ணர் இப்போது உயர்ந்த நிலைக்குச் செல்கிறார். நீங்கள் உங்களுடைய சந்தோஷம், கவலை, கோபம் முதலிய உணர்வுகளைக் கடந்து, அமைதியான நிலையை அடையும்பொழுது அவருக்கு நெருக்கமாகிறீர்கள். அவர் இப்பொழுது நிசா சத்கத்வத்திலிருந்து நிமோகத்வத்திற்கு அதாவது உணர்ச்சிபூர்வ பற்றுதலின்மையிலிருந்து ஆசைகளின் மீது பற்றின்மையான நிலைக்குச் செல்கிறார்.

நாம் 'ஆசைகள்' மற்றும் 'தேவைகள்' இரண்டிற்குமான வித்தியாசத்தை உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும். நம்முடைய அத்தியாவசியமான உணவு, உறைவிடம் போன்று இந்தப் பூமிக் கிரகத்தில் வாழ்வதற்கு அவசியமானவைகள்தான் தேவைகள். ஜைன மதத்தின் மேலான குருவான மஹாவீரர் சொல்கிறார். 'நீங்கள் இந்தக் கிரகத்தில் பிறந்த வினாடியே, உங்களுக்கு தேவையானவற்றை இந்தப் பிரபஞ்சம் உங்களோடு அனுப்பி வைக்கிறது. உங்களுடைய அடிப்படை தேவைகளை அது அளிக்கிறது'. நாம் இந்தப் பிரபஞ்சத்தை நம்பினால், நாம் வாழ்வதற்கு தேவையானவற்றைப் பெறுவோம். வேறு எதுவும் நமக்கு தேவையிருக்காது.

இருப்பினும், நாம் மேலும் கேட்போம், அடிப்படையான தேவைகள் போதுமானதாக இருக்காது. நாம் நம்முடைய அண்டை வீட்டுக்காரரைப் பார்ப்போம்.

| 'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என விசாரித்ததற்கு, 'சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

நாம் விரட்டப்படவோ அல்லது தொந்தரவுபடவோ மாட்டோம். இவையெல்லாம் நடக்கும் என்பதை நாம் ஒத்துக் கொள்வோம். அதனால் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு ஆலோசனை சொல்கிறார். ஆசைகளிலிருந்து விடுபட்டு சுயநலமில்லாமல் இருந்தால் நீ தொந்தரவு இல்லாமல் விடுதலை பெற்று என்னை அடைவாய்.

கேள்வி : மதிப்பிற்குரிய சுவாமிஜி, நான் ஒவ்வொரு நாளும் அற்புதமான அறிவைப் பெற்று மிக்க மகிழ்ச்சி அடைகிறேன். பிறகு வீட்டுக்குப் போனவுடன் சி றிது குழப்பமடைவதுடன் மன அழுத்தத்திற்கும் ஆளாகிறேன். என்ன நடக்கிறது?

நல்ல விஷயம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. கவலைப்பட வேண்டாம். நடப்பது எல்லாம் நன்றாகவே நடக்கிறது. ஆரம்ப நிலையில் அது அப்படித்தான் நடக்கும். நீங்கள் மனச்சோர்வு அடையும் க்ஷணங்களை நினைக்க வேண்டாம். அதற்குப் பதிலாக ஆசீர்வாதங்களை எண்ணுங்கள். தன்னுடைய சொந்த வெளிச்சத்தினாலேயே நிலா தன்னுடைய களங்கத்தைக் காண்பிக்கின்றது. தன்னுடைய வெளிச்சத்தைக் கொண்டே அதனுடைய கருப்பு திட்டுக்களை அது காண்பிக்கின்றது. அது போல உங்களுடைய புத்திசாலித்தனத்தைக் கொண்டே நீங்கள் எப்படி மன அழுத்தத்திற்கும் குழப்பத்திற்கும் ஆளாகியிருக்கிறீர்கள் என்பதைப் புரிந்து கொள்கின்றீர்கள். நீங்கள் புத்திசாலித் தனமாக வளர்ச்சியடைகின்றீர்கள் என்பதையும், அறிவு ஒளி வெளிப்படத் தொடங்கி விட்டது என்பதையும் காட்டுகிறது.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத்

நீங்கள் யோசிக்காமல் இருக்கும்பொழுது, உங்களிடம் குழப்பம் இல்லை. வாழ்க்கையின் உயர்ந்த இலட்சியத்தைப் பற்றிய கவலை எதுவும் இல்லாத பொழுது, நீங்கள் எப்போதும் செய்து கொண்டிருக்கும் விஷயங்களான சாப்பிடுவது, குடிப்பது, விளையாடுவது, வேலை செய்வது போல பல விஷயங்களைச் செய்வதில் மகிழ்ச்சி அடைகின்றீர்கள். எந்த யோசனையும் இல்லாத மக்கள் தங்கள் வழியில் சந்தோ ஷமாக இருக்கிறார்கள். அவர்கள் மிருகங்களைப் போல் செயல்படுகிறார்கள். ஒரு விலங்கு சுகத்தைத் தேடுவதைப் போல அவர்கள் தேடுவதெல்லாம் மிருகத்தனமான சுகத்தைத்தான். அந்த நிலையில் தான் அவர்கள் திருப்தியாக இருக்கின்றனர். அப்படியே வாழ்ந்து அவர்கள் இறந்து விடுகிறார்கள்.

நீங்கள் யோசிக்கும் பொழுது, பிரச்சனைகளில் சிக்கிக் கொள்கிறீர்கள். நீ ங்கள் என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதைச் செய்யவில்லை என்பதை உணர்கின்றீர்கள். றாம். நிச்சயமாக அனைவரும் இல்லாமல் ஆனால் மிகப் பலர் நீண்ட காலத்திற்கு முன்பு நம்முடைய இயற்கையாகவே சுபாவத்தின் ருசி மற்றும் துளியை அனுபவத்திருக்கி றாம். உள்ளேயும், வெளியேயும் ஊஞ்சலாடிக் கொண்டிருக்கும் பொழுது, மையத்திலுமல்லாமல், விளிம்பிலுமில்லாமல் நடுவில் ஏதோ ஓர் இடத்தில் தங்கி விடுகிறோம். அதனால் இயற்கையான தன்மையிலிருந்து மாறுபட்டவராக ஆகி விடுகிறோம்.

இதுதான் உங்களுக்கு நடந்து கொண்டிருக்கிறது. நீங்கள் ஞான சத்குருவான கிருஷ்ணரின் வார்த்தைகளிலும் சத்தியங்ஞுகளிலும் மூழ்க மூழ்க, உள்ளே போவது எளிதானது என்பது மட்டுமல்லாமல் ஆனந்தமானது என்பதையும் கண்டு கொள்வீர்கள். முடிவில் உங்களுடைய மையமான, அழிவில்லாத ஆனந்தமான நித்தியானந்தத்தில் நிலைத்து விடுவீர்கள்.

கிருஷ்ணர் இப்போது மனதைக் கட்டுப்படுத்தும் அடுத்த நிலைக்குச் செல்கின்றார். அவர் விருப்பு, வெறுப்பு இல்லாத ஒருவரைக் குறிப்பிடுகிறார். அவர் யாரையும் நேசிக்காததைப் பற்றி பேசவில்லை. நாம் விதிகளுடனும், எதிர்பார்ப்புகளுடனும் நாம் நேசிக்கின்ற விதத்தில் நேசிக்கும் போது, அந்த எதிர்பார்ப்புகள் நிறைவேறும் வரை அது சுமுகமாகச் செல்லும். நாம் விரும்புகின்ற விதத்தில் ஒரு காரியம் நிகழவில்லையென்றால், சூரியனைக் கண்ட பனித்துளிபோல் அன்பு மறைந்து விடும். அன்பிருந்த இடத்தில் வெறுப்பு குடி கொள்ளும்.

விதிகளுக்குட்பட்டு அன்பு இருக்கும் வரை, அன்பும், வெறுப்பும் நாணயத்தின் இரு பக்கங்களைப் போல இருக்கும். நம்முடைய எதிர்பார்ப்புகள் தகர்க்கப்படுகின்றன என்பதை உணர்ந்த க்ஷணமே, அன்பு வெறுப்பாக நொடிப்பொழுதில் மாறிவிடும்.

இந்த வகையான அன்பில், உணர்ச்சி இருக்கும்வரை, வெளிப்படையான

இருபத்தைந்து வருடம்

நாம் வளர்ந்து பருவம் அடையும்பொழுது, நாம் வெளிப்படையாக உலகத்தைப் பார்த்து பேச ஆரம்பிப்போம். மேலும் குழந்தைகளாக இருக்கும் போது எளிதாக எடுத்துக் கொண்ட விஷயங்களை எல்லாம் கேள்வி கேட்க ஆரம்பிப்போம். அதனால்தான் வாலிப வயதினர் எதிர்க்கின்றனர். பெற்றோர்கள் மற்றும் பெரியோர்கள் மீதும் கொண்டிருந்த சார்ந்திருத்தலை, வாலிபர்கள் தூக்கியெறிகின்றனர். அவர்கள் சுதந்திரமாக இருக்க விரும்புகின்றனர். அவர்கள் விதிகளை மீறுகின்றார்கள்.

வாலிப வயதில், இந்த சமுதாயத்தில் வாழ்வதற்கும், பிறருடன் சார்ந்து செல்வதற்கும், சமுதாய விதிகளையும், மரபுகளையும் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்பதைக் கற்றுக் கொள்கி றோம். பிறரை அனுசரித்துச் செல்வதற்குத் தேவையான பண்புகளை வளர்த்துக் கொள்கிறோம். நாம் பிறருடன் சேர்ந்து வேலை செய்வதற்கும், உறவு கொள்வதற்கும் கற்றுக் கொள்கிறோம். இல்லையென்றால் நாம் இந்த உலகில் வாழத் தகுதியற்றவர்களாக மாறி விடுகிறோம். பிற மக்களுடன் அர்த்தமுள்ள வகையில் உறவு கொள்ள வேண்டும் என்ற ஒரு மிக முக்கியமான பாடத்தை வாலிப வயதில் மக்கள் கற்றுக் கொள்கின்றார்கள்.

நாம் வளர்ந்து மனமுதிர்ச்சி அடையும்பொழுது நம்முடைய ஆன்மா மற்றும் அதன் வளர்ச்சி முக்கியமானதாகத் தோன்றும் பொழுது, வழிகாட்டுதலைத் தேடுகின் றோம். நாம் ஒரு குருவைத் தேடுகின்றோம். குருவிடம் நமக்குள்ள உள்ள உறவு என்பது நம்முடைய குழந்தைப் பருவத்து உறவுகளின் எதிர்ப்பதமே. நாம் மீண்டும் வாழ்வைப் பற்றி சிந்திக்கின்றோம். ஆனால், அது உடல் மனம் சம்பந்தப்படாமல் ஆன்மா இருப்பதைப் பற்றியதாக இருக்கும். இந்த ஆன்ம வளர்ச்சியில் நாம் மீண்டும் ஒரு முறை முழுமையாக குருவின் மீது சார்ந்திருக்கும் உறவு வேண்டியுள்ளது. ஆனால், அதில் மாற்றம் இருக்கிறது. அந்த உறவு வளர்வதற்கு முற்றிலும் கட்டுப்பாடில்லாமல் ஆனால் ஆழ்ந்த விசுவாசத்துடன் இருக்க வேண்டும்.

குருவுடன் நினைக்கக் கூடிய உறவு என்பது முழுமையான கட்டுப்பாடுகள் இல்லாத அன்பே அதுவே முழுச் சரணாகதி. சரணாகதி, அன்பு மற்றும் வெறுப்பைத் தாண்டிச் செல்லும். ஒருவர் குருவிடம் முழுமையாக சரணாகதி அடையும் போது குரு அல்லது கடவுளிடம் இரண்டும் வேறல்ல. ஒன்றுதான் என்ற உணர்வு ஏற்படும். நிராயுதபாணியாக நின்றிருக்கும்பொழுது அர்ஜுனன் அவரைத் தாக்குகிறார். அபிமன்யு வீரர்களின் கூட்டத்தால் கொல்லப்படுகிறார். அவர் தேர் இல்லாமல் நிராயுதபாணியாக இருந்தார். அவருடைய தாத்தாவின் முன்னிலையில் அவருடைய சொந்த உறவினர்களே அவரைக் கொன்றனர். அவருக்கு அப்போது வயது பதினெட்டு மட்டுமே.

நீங்கள் கேட்கும் கேள்வி சரியானது. சரியாக என்ன நடந்தது என்றால் போரின் துவக்கத்தில் அது தர்மத்திற்கான போராக இருந்தது. மெதுவாக, கௌரவர்கள் ஓர் அடி முன் வைத்தவுடன் பாண்டவர்களும் தர்மத்தைத் தாண்டி ஓர் அடி முன் வைத்தார்கள். பதிலுக்கு கௌரவர்கள் சத்தியத்தின் விதிகளை அதிகமாக மீறினார்கள். அவர்களுக்கு இணையாக பாண்டவர்களும் நடந்தார்கள்.

பத்தாவது நாள் நெருங்குவதற்குள் எல்லா விதிகளும் மீறப்பட்டு அந்தப் போர் கொலைக் களமாக மாறியது. பத்து நாட்களுக்குப் பிறகு அது தர்ம க்ஷேத்திரமாகத் திகழவில்லை. பீஷ்மர் படைத்தலைவராக இருந்தவரையில் அது தர்ம க்ஷேத்திரமாக இருந்தது. பீஷ்மர் போர்களத்தை விட்டு விலகிய நாளிலிருந்து அது தர்ம க்ஷேத்திரமாகத் திகழவில்லை. அது போர்க்களமாக இல்லாமல் வெறும் கொலைக்களமாக மாறியது.

மஹாபாரதப் போர் நடந்தபோது மக்களுடைய வாழ்க்கை முறை எப்படி இருந்தது என்பதைப் பிரதிபலிக்கும் வண்ணம் அது நடந்தது. மஹாபாரதத்தை இயற்றிய வியாசர் எந்தவிதத்திலும் அதை மெருகேற்றவில்லை. மக்கள் மஹாபாரதப் போர் என்ற ஒன்று நிகழ்ந்ததா என்று கேட்பார்கள். உங்களுக்கு இதைச் சொல்கிறேன்: மஹாபாரதப் போர் உண்மைக் கதையாக இல்லாமல் கற்பனைக் கதையாக இருந்தால், வியாசரின் படைப்புத் திறனுக்காக அவருக்கு இலக்கிய உலகின் மிகப் பெரிய விருதான புலிட்சர் (Pulitzer pirze) விருது அளிக்கப்பட வேண்டும். உலகத்தின் மிகப் பெரிய காவியம் மஹாபாரதம். கிரேக்க காப்பியங்களை விட பெரியது. வியாசரிடம் கணினி அல்லது பேச்சைப் பதிவு செய்து பின்பு எழுத்து வடிவத்தில் எடுத்து வருவதற்கு ஏதுவான டேப் ரிகார்டரும் இல்லை. அவர் சொல்ல விநாயகப் பெருமான் எழுதினார்.

மஹாபாரதத்தில் குறைந்தது பத்தாயிரம் கிளைக் கதைகளாவது இருக்கும். இந்த எல்லாக் கிளைக் கதைகளும் தனித்தனி நிகழ்ச்சியாக இருந்தாலும்

இலகுவாக பிரதானக் கதையுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. இலட்சக்கணக்கான கதாபாத்திரங்களை உருவாக்கி பதிப்பாசிரியரின் உதவியின்றி காவியம் முழுவதிலும் அவர்களுடைய மேன்மை குறையாமல் இருக்க வைக்க எவ்வளவு திறமை வேண்டும் என்பதைச் சிறிது எண்ணி பாருங்கள் இன்று யாராவது இதைச் செய்ய முடியும் என்று நினைக்கின்றீர்களா?

இப்படிப்பட்ட கற்பனைக் காவியத்தை உருவாக்க முடியாது என்ற காரணத்தினால், எங்களுடைய வேதத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள மூன்றாவது யுகமான திரேதா யுகத்தில் வாழ்ந்த மக்களின் வாழ்க்கை முறையைப் பிரதிபலிக்கின்ற உண்மை நிகழ்ச்சிகளின் தொகுப்புதான் மஹாபாரதம் என்று ஒத்துக் கொள்ள வேண்டும். மக்கள் இப்படித்தான் அந்தக் காலத்தில் வாழ்ந்தார்கள். இந்தக் காலத்திலும் இப்படித்தான் வாழ்கின்றார்கள்.

12.18.17. யார் நண்பரையும் பகைவரையும் சமமாக பாவிக்கின்றாரோ, மரியாதை, அவமரியாதை, வெப்பம், குளிர்ச்சி, இன்பம், துன்பம், புகழ்ச்சி, இகழ்ச்சி இவற்றை யார் சமமாக ஏற்றுக் கொள்கிறாரோ, யார் எப்போதும் எதிலும் திருப்தியடைந்து, தனக்கென்று நிரந்தர வீடில்லாமல் மனதில் நிலைக்கொண்டு என்னிடம் பக்தியுடன் இருக்கிறாரோ அந்த மனிதர் எனக்கு மிகவும் பிரியமானவர்.

12.20. யார் மிக்க நம்பிக்கையுடன் உண்மையோடு அழிவில்லாத இந்தப் பாதையை என்னையே உயர்ந்த இலட்சியமாகக் கொண்டு பின்பற்றுகிறார்களோ, அவர்கள் எனக்கு மிகவும் பிரியமானவர்கள்.

மீண்டும் கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார். 'முழுதும் பக்தியால் நிரம்பியவர் எனக்கு பிரியமானவர் அவர் இதற்கு மேல் எந்த விதிகளையும் சொல்ல தயாராக இல்லை. அதாவது அவர் தன்னுடைய உபதேசத்தையும் முடித்துக் கொள்ளும் தருணத்தில் இருக்கின்றார் என்பது தெளிவாகிறது. அவர் ஏறக்குறைய, 'இதுதான் பாதை, யாராவது இதை விரும்பினால் நான் அவர்களை நேசிக்கிறேன். அவ்வளவு தான். எனக்கு வே வறு எதிலும் விருப்பம் இல்லை' என்று அவர் சொல்கிறார். 'யார் நண்பர் மற்றும் பகைவர்களிடத்தில் பேதமின்றி இருக்கிறாரோ, மரியாதை மற்றும் அவமரியாதையில், வெப்பம் மற்றும் குளிரில், இன்பம் மற்றும் துன்பத்தில் ஒரே மாதிரி இருக்கிறாரோ,

இருபத்தைந்து வருடம்

இருப்பது. உள்ளேயிருப்பது வெளியே காட்டப்படுகிறது. ஒருவர் விழிப்புணர்வுடன் நிகழ்காலத்தில் வாழும்போது மனமும் அகங்காரமும் செயலற்று இருக்கும் போதும், உள்ளே உணர்ந்ததை அகங்காரத்தைக் கொண்டு வடிகட்டாமல் எந்தவித மாற்றமில்லாமல் வெளிப்படுத்தும்பொழுதுதான் சத்தியத்தை வெளிப்படுத்த முடியும்.

அஹிம்சை என்பது தீங்கு செய்யாமல் இருத்தல், அதாவது எண்ணத்தால், வார்த்தையால், செயலால் தீங்கு செய்யாமல் இருத்தல். பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வை உணரும் போது, நாம் இந்தப் பிரபஞ்சத்தோடு ஒன்றிணைந்தவர் என்பதை உணரும்பொழுது மற்றும் பிரபஞ்சத்தில் இருக்கும் அத்தனை உயிரினங்களுடன் நாம் ஒன்றிணைந்தவர்தான் என்பதை உணரும்பொழுது அஹிம்சை தோன்றுகிறது. இந்த உணர்தல் மலரும்பொழுது, துக்கப்படுத்தக் கூடிய விஷயம் வேறு என்ன இருக்கும்? வன்முறை மறைந்து கருணை மலரும்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பண்தான் எங்களுக்குத்

அஸ்தேயம் என்பது பேராசைப்படாமல் இருத்தல். அதாவது பொருள்கள் மீது பேராசைப் படாமல் இருப்பது மட்டுமல்லாமல் குணங்கள் அதாவது கவனத்தை ஈர்த்தல் போன்றவற்றை அடைய பேராசைபடாமல் இருத்தல். பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வின் நிலையில் இருந்து தன்னுடைய தனித்துவத்தை உணர்தல். மேலும் பிரபஞ்ச இருப்பு சமமாகவும் அனைவருக்கும் கருணையைப் பொழிகிறது என்பதை உணர்ந்து கொள்ளுதல். பிறகு மற்றவர்களுடைய தார்மீக உரிமையைப் பறிக்க வேண்டிய அவசியம் எதற்கு? முடிவு செய்யுங்கள். பிரபஞ்சம் பிறருக்கு என்ன அளிக்கின்றதோ அது அவர்களுடைய நன்மைக்காகத்தான். பிரபஞ்சம் என் மீது பொழிவது என்னுடைய மேன்மைக்காகவும் என்னுடைய சகலவிதமான முன்னேற்றத்திற்காகவும் தான்.

அபரிகிரஹம் என்பது எளிமையாகவும் குறைந்த தேவைகளுடன் வாழ்தல் மற்றும் பேராசைக் கொண்டு ஆசைகளை வளர்த்து அவற்றைப் பின் தொடராமல் இருத்தல்.

பிரம்மச்சரியம் என்பது உண்மையுடனும் உண்மையோடும் வாழ்தல். இந்த வார்த்தை பெரும்பாலும் திருமணம் செய்யாமல் வாழ்தல் என்ற தவறான அர்த்ததில் மொழி பெயர்க்கப்படுகின்றது. உண்மையில் அதன் பொருளானது ஒருவர் தன்னைப் எந்த வீட்டின் மீதும் பந்தம் இல்லாதபொழுது, நீங்கள் எங்கு சென்றாலும் இயல்பாக இருக்கின்றீர்கள்.

எங்களுடைய ஆசிரமக் குறிப்புகள், நான் கடந்த இரண்டு வருடங்களில் 1200 வீடுகளுக்குச் சென்றுள்ளதாகச் சொல்கின்றது. இந்தியாவில் ஒரு நாளைக்கு நான் நாற்பது வீடுகளுக்குச் செல் வன். இந்த உலகம் முழுவதும் நான் நூற்றுக் கணக்கான வீடுகளுக்குச் சென்றிருந்தாலும் எந்த ஓர் இடத்தையும் புதிது என்று நினைத்ததில்லை. நான் எங்கு சென்றாலும் இயல்பாகத்தான் உணர்வேன்.

மக்கள் என்னிடம் மறுநாள் கேட்பார்கள், 'சுவாமிஜி, நீங்கள் நன்றாகத் தூங்கினீர்களா? உங்களுக்குச் சௌகரியமாக இருக்கிறதா?'

நான் சொல்வேன், 'இதில் என்ன இருக்கிறது? நான் என் கைகயை நீட்டினால், நல்ல உணவு கிடைக்கிறது. என் கால்களை நீட்டினால் தூங்குகி றேன். அவ்வளவுதான். அதுதான் வாழ்க்கை வேறு ஒன்றும் இல்லை. நீங்கள் ஒரு வீட்டுடன் பந்தம் கொள்ளாமல் இருந்தால், இந்த உலகம் முழுவதிலும் இயல்பாக இருப்பீர்கள். நீங்கள் உலகத்தில் எங்கிருந்தாலும் தளர்வாக இருப்பீர்கள்.

மக்கள் என்னிடம் கேட்பதுண்டு, 'சுவாமிஜி, நீங்கள் எப்படி தொடர்ந்து பிரயாணம் செய்கிறீர்கள்? வியாபாரத்திற்காக பயணம் செய்யும் மக்களிடமிருந்து இந்த கேள்வி வரும். அவர்கள் சொல்வார்கள், 'நாங்கள் ஒன்று அல்லது இரண்டு இடத்திற்குச் சென்று திரும்பி வந்தவுடன், மீண்டும் இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பி, தினசரிக் கடமைகள் மற்றும் தினசரி வாழ்க்கையில் ஈடுபட்டு சௌகரியமான உணர்வு பெற ஒரு வாரமாவது தேவைப்படும், 'உங்களால் எப்படி தொடர்ந்து பயணம் செய்ய முடிகிறது?' நான் ஒரு வாரத்திற்கு மேல் எந்த இடத்திலும் தங்குவதில்லை. இப்போது இங்கு ஆசிரமம் இருப்பதால் ஒரு வாரத்திற்கு மேல் தங்கிக் கொண்டிருக்கிறேன். இல்லையென்றால் ஒரு வாரத்திற்கு மேல் எப்போதும் தங்க மாட்டேன்.

ரகசியம் என்னவென்றால் நான் ஒரு

கேள்வி : சுவாமிஜி, ஒவ்வொரு விழிப்பும், தூக்கமும், இறப்பு, இறப்போடு தொடர்புடையதா? பிறப்பின் போது உலக வாழ்க்கையை உருவாக்கிக் கொள்கிறோம் என்றால் ஒவ்வொரு தூக்கத்திற்குப் பிறகு வரும் விழிப்பானது நம் இப்போதைய வடிவத்திற்கு ஒரு புதிய வாழ்க்கைக்கான வாய்ப்பாக இருக்குமா?

ஆமாம், ஒவ்வொரு நாளும் நம் உடலையும், மனதையும் மாற்றிக் கொள்வதற்கான வாய்ப்பே! உங்களுக்கு நான் ஒன்றைத் தெளிவாக சொல்கின்றேன். உங்களால் உங்கள் உடலையும் மாற்ற முடியும். உங்கள் மனதை மட்டும் அல்ல. உங்கள் உடலையும் மாற்ற முடியும். ஏனென்றால் உங்கள் உடல் உங்கள் மனதால் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. நம்முடைய வாழ்க்கையை மாற்றிக் கொள்வதற்காக நமக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் சந்தர்ப்பமே ஒவ்வொரு நாள் தூக்கமும், இறப்பு ஒவ்வொரு விழிப்பும் பிறப்பே. ஜனனம், மரணம் என்கின்ற பிறப்பு, இறப்பு இதுதான். ஒவ்வொரு நாளும் நம் வாழ்க்கையை மாற்றிக் கொள்வதற்காக நமக்கு உள்ள சந்தர்ப்பம்.

விழிக்கும்பொழுது உங்களுடைய சூட்சும் உடல் உங்கள் ஸ்தூல உடலில் குடியேறுகின்றது. அப்போது உங்கள் மனதில் தோன்றும் எண்ணங்களே நாள் முழுவதற்கும் உங்களுடைய மனநிலை மற்றும் செயல்களை முடிவு செய்யக் கூடிய மனப்போக்காக மாறும். நீங்கள் காலையில் எழுந்திருக்கும் பொழுது, படுக்கையில் இருந்து கொண்டே உங்கள் கைகளை உச்சந்தலையிலிருந்து கால் விரல் நுனி வரை எடுத்துச் செல்லுங்கள். உங்கள் கைகள் உங்கள் தலையை உணரும்பொழுது உங்களுக்கு அழகான தலையும் அற்புதமான தலைமுடி இருப்பதாக உங்களிடம் சொல்லுங்கள். உங்களுக்கு அப்படி இருக்கிறதா இல்லை அப்படி இருப்பதாக நீ ங்கள் நம்புகிறீர்களா என்பதைப் பற்றி எல்லாம் கவலைப்பட வேண்டாம். வெறுமனே சொல்லுங்கள். பிறகு உங்களுக்கு இப்படி ஒரு அழகான தலையையும், அற்புதமான முடியையும் கொடுத்ததற்காக பிரபஞ்சத்திற்கு நன்றி சொல்லுங்கள். இந்த மாதிரி, உங்கள் தலை முதல் பாதம், கால் விரல்கள் வரை போய் ஒவ்வொரு அங்கத்தையும் உணர்ந்து உங்களுடைய நன்றியை எல்லா அங்கத்திற்கும் அளியுங்கள்.

இந்த முழு பயிற்சியையும் செய்வதற்கு பத்து நிமிடங்கள் ஆகும். இந்தத் தியானம் அந்த நாளுக்குரிய உங்கள் மன நிலையை முடிவு செய்வதோடு மட்டுமல்லாமல் உங்களைப் பற்றிய அபிப்ராயத்தை ஏற்படுத்தி உங்களை நீங்கள் நேசி க்க வைக்கக் கூடிய சக்தி வாய்ந்த தியானம். இந்த நேசம் பிறர் மீதும் அன்பு கொள்கிற விதத்தில் மாறிவிடும். ஆமாம், ஒவ்வொரு விடியலும் உங்களுடைய வாழ்க்கையை மாற்றக்கூடும். நீங்கள் சம்மதித்தால், அதை எப்படிச் செய்ய வேண்டும் என்று உங்களுக்கே தெரியும்.

'அன்புதான் நம்முடைய வாழ்க்கை என்கிற பக்தியோகத்தின் உண்மையை நாம் உணர வேண்டும் என்று எல்லாம் வல்ல சக்தியான பிரபிரம்ம கிருஷ்ணரை பிரார்த்திப்போம். பக்தியை விழிப்புணர்வோடு அனுபவிக்க, பக்திபூர்வமான அன்பை உணர, என்றும் முடிவில்லா ஆனந்தமான நித்தியானந்தத்தை நாம் உணர்ந்து வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்று அவரிடம் பிரார்த்தனை செய்வோம்.

நன்றி.

முழுமையின் விஞ்ஞானத்தைச் சொல்லும் யோகத்தின் வேதமாகிய, ஸ்ரீ கிருஷ்ணர், அர்ஜூனன் இடையே நடந்த உரையாடல் வடிவில் உள்ள பகவத் கீதையின் உபநிஷதமாகிற பக்தி யோகம் என்று பெயரிடப்பட்டுள்ள 12ஷெவது அத்தியாயம் இந்த வகையில் முடிவடைகின்றது.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |