பொருளடக்கம்🔗

1.பிரபஞ்சத்தையே மாற்றியமைக்கலாம்52
The universe itself can be altered

2.கடவுள் தண்டிப்பாரா...!!!55
Will god punish!!!

3.காரணமில்லாத மங்களத்துவம்57
Causeless auspiciousness

4.©µn•® ©[PízxÁ÷©...58
Even Death is auspiciousness...

5.{á©õÚ Aئu®62
Real Miracle

6.¤µ£gzvÀ Pèh® GßÓ Jß@Ó CÀø»65
Nothing called suffering exists in the whole of Existence

7.}[PÒ ¤µ£gzvß SÇ¢øuPÒ70
You are children of the Cosmic intelligence

8.J¸ •i÷Áõkuõß C¢u¨ ¦zuPzøu GÊxQ@Óß®...72
I write this book with a definite aim

9.E»P÷© J¸ öPõshõmh ÷©øh76
The World is a Stage of Celebration

10.uÛzxÁ® ©»ºzx® ~m£®80
Technique for flowering of Individuality

11.öÁÖ® ö£õ¸ÍõÀ Á¸® ©›¯õøu = AÁ©›¯õøu81
Respect which comes out of mere wealth is a disrepect

12.}[PÒ _u¢vµÁõvPÍõ? AÀ»x Aiø©PÍõ?84
Are you a libertated one? Or a slave?

13.ÁõÌUøP÷¯
søh¯õ? ÁõÌUøP÷¯õk
søh¯õ?86
Struggling with life? or is life itself a struggle?

14.uø»ø©¨ £s÷£ ãÁß •Uvø¯ öÁΨ£kzx®90
Leadership consciousness itself will radiate Jeevan mukti

15.©ºšÚ® öŒ#Áx •mhõÒPÎß ÷Áø»92
Criticising is the job of fools

16.©º]UPõ©À HØÖÜöPõÒÁ÷u ãÁß •Uv96
Accepting without criticism is Jeevan mukti

17.}[PЮ £µ©í®såQh»õ®98
You can also become a Paramahamsa

1.©Ú® Gߣx •ß£vÄ öŒ#¨£mh ÷P
m108
Mind is a recorded cassette

2.öuÎçu ÁõÌUøPUSz ÷uøÁ¯õÚ ©Ú A©º¨109
The mental setup for a life of clarity

1.EnºÄ¨§ºÁ©õÚ ¤µa
øÚPÐPõÚ wºÄ111
The solution for consciousness related problems

2.Ez÷ÁP
Uvø¯z vÓUS® ÁÈ v¯õÚ®111
Meditation is the key to open the inspirational energy of intensity

1. ¦ØÖ÷|õ²®, ©Ú Aø©¨¹ 118
Cancer and Mental Setup

2. Œõøµ¨ £õ®|PøÍ Âh ÷©õ
©õÚÁ ®ìPõµµ[PÒ 120
Samskaras are more dangerous than poisonoUSU Snakes

3. ®ìPõµµ[PÒ & B÷µõUQ¯zvß BUQµa¨£õíPÒ 121
Samskaras - Invaders of Health

4. ®ìPõµ[PÍõÀuõß xUP® AøhQßõ® 121
You become sorrowful because of samskaras

5. AÈUP¨£h ÷Ási¯x ®ìPõµµ[P÷Í 125
What needs to be destroyed is the Samskaras

6. ®ìPõµ¨ ¤iø¯z uͺzx® v¯õÚ® 126
Meditaion to loosen the Samskaras

7. Aiø©¨ £ÇUPzvß Bo÷Á® & ®ìPõµ® 128
The root of all addiction is the Samskaras (Engraved Memories)

1. Eh¾®, ÁÖÌÄ® B÷µõU¯©õP... 131
For body and mind to become healthy...

1. Iº|»ß AhUP® B£zvÀ •i²® 138
Suppression of the five senses will result in danger

2. C¢vµ¯[PøÍzuõß Pmk£kzu÷Ásk®.
¦»ßPøÍ A». 139 It is the indriyas that need to be controlled, not the senses

3. E[PÐUS I¢x AÀ»; I¢jöµõßPÒ C¸UQßÚ 141
You have not 5 but 500 senses

1.´B÷µõUQ¯ CEõPµõ´ & Ehø»U Sn¨£kzx® v¯õÚ®144
Arogya Sagara -Meditation that heals the body

1.Qº¼¯ß ÷£õm÷hõQµõ¤147
Kirlian Photography

2.Aߦ152
Love

Worry
4.£®164
Fear

5.ö£õÓõø©168
Jealousy

6.PØ£øÚ, {á®173
Imagination, Reality

7.AP[Põµ®179
Ego

8.|ßÔ²nºÄ186
Gratitude

1.¤Ó¨¤ß CµP]¯®198
Secret of Birth

2.CÓ¨¤ß CµP]¯®201
Secret of Death

3.÷Œõ®£ÀuÚ®, ©¢uzußø©205
Laziness

4.Á¼208
Pain

5.BøŒ213
Desire

6.SØÓ Enºa]219
Guilt

7.©Úa÷ŒõºÄ226
Depression

8.yUP®230
Sleep

9.]›¨¦236
Laughter

10.EzŒõP®241
Intensity

1.Ssh¼Û Uv²®, EhÀ ©»ºa]²®...259
Kundalini Shakti & flowering of the body...

2.EhÀ •vºa] Aøh²® •ß¦ Ssh¼Û Uv...259Kundalini Shakti before Physical
Maturity

3.EhÀ •vºa] Aøh¢u ¤ß¦ Ssh¼Û Uv...260Kundalini Shakti after Physical
maturity

4.ãÁß •Uu Eh¼À Ssh¼Û Uv261
Kundalini Shakti in a Jeevan Mukta’s body

5.AÁuõµ ¦å›ß Eh¼À Ssh¼Û Uv263
Kundalini Shakti in an incarnation’s body

1.{á©õÚ Áͺa]UPõÚ `m_©®...267
Secret of real growth

2.{á©õÚ ŒõuøÚ268
Real achievement

3.Eh¼Ýøh¯ Ea
® GßÚ?269
What is the peak of your body performance?

4.©Ú® EazvÀ C¸UQõuõ Gߣøu G¨¥iz öu›çx öPõÒÁx?270
How to know if the mind is in its peak performance?

5.Bß©õ EazvÀ C¸UQõuõ GßÖ G¨¥i¨ öõ¨£x?270
How to know if the soul is in its peak performance?

3.10,000 வருட ஆராய்ச்சியின் சாரம்.284
Essence of 10,000 years of Research & Development

5.Põ¯z› wøñ : Uv&{zv ÂȨ| ~m£®286
Gayatri Deeksha - A Technique to Awaken
Energy and intelligence

6.¯õº ®Œõ›¯õP ÷Ásk®? ¯õº ß’õ]¯õP ÷Ásk®? ÷Áu AÔ¯À ÂÍUP®.287
Who should marry? Who should become a sannyasi?
A Vedic-Science based explanation

7.©Ûu S»zvØS CøÇUP¨£mi¸US®
©öÖ£¸ x÷µõP® 288
The Great Conspiracy done against humanity

8.Gøu CÇ¢v¸UQÕºPÒ GB£÷u öu›¯õux, öPõkø©!291
Not being aware of what you have missed is the real misery!

9.SÇ¢øuPÒ ^µÈÁvÀø»! ^µÈUP¨£kQÕºPÒ!!293
Children never degenerate! They are made to degenerate!

10.Põ©`zvm©õ? ¤µ®© `zvm©õ? Sµ÷Á •iÄ öŒ#Áõº294
Kama Sutra or Brahma Sutra - Guru will decide

11.Á͸® `Ìø»÷÷|® ÁÕìÁ ÁiÁø©US®297
Our living environment will design our life

12.E[PÒ EnºÄ {ø»ø¯ ©öØÖÁxuõß wºÄ298Changing the state of your
consciousness is the only solution

13.Âvø¯ öÁÀÀ¾® `m_©®299
The secret to win over destiny

14.£ÓCx÷£õ# C»UøP Aøh¯ •Ø] öŒ#£ÁºPÐUS...301For those who want
to fly and reach the goal...

15.|hCx÷£õ# C»UøP Aøh¯ ¸®£ÁºPÐUS...302
For those who want to walk and reach the goal...

1.%oøÍø÷÷ ©öØÖ® Uv317
Energy which can modify the brain itself

2.©ÍõÁÁuÕº £õ£õâ u¢u wøñ319
Initiation giving by Maha avatar Babaji

3.zS¸Âß ŒõÇ{z¯÷© Uvø¨ ö£õ[P øÁUS®321
Energy bubble's in Master presence

4.BÚ¢u P¢u wøñ322
Ananda Gandha initiation

5.¤µ®©a
¯ wøñ324
Brahmacharya initiation

6.ÁõÚïµùu wøñ324
Vanaprastha Deeksha

7.QµPùu wøñ325
Grihastha Deeksha

8.v¸UPÀ¯õn RUøå325
Thirukalyan Dheeksha

9.|õ©Pµn RUøå326
Namakarana Deeksha

10.Põ¯z› wøñ327
Gayatri Deeksha

2.E»P Aø©v AÀ»x E»P AÈÄ ©mk÷©
uºUP •i¯õu GvºPõ»® 333
Global peace (or) Global suicide is the future
3.|õßS {ø»PÌÀ ÁõÌUøP²®, ÂȨ¦nºÄ®335

4.G¢u¨ £õøu°À öŒßÓ¾® C[÷Puõß Á¸QõºPÒ!345
Which ever path you may take you are reaching here

5.¤µ£g
EnºøÁ ¤µv£¼US® Psnõi }[PÒ!346
You are the mirror, that reflects the cosmic consciousness

6.©Ûu Ÿµ® Gkzu÷u bÕÚ©øhÁuØSzuõß348
The purpose of choosing the humanbody is to get enlightened

7.Ehö»kUS® •ß÷£ }[PÒ öŒ#u ¤µõºzuøÚ349The prayer you did even
before your birth

8.Gʪß! Âʪß! C»m]¯zøuz öuõmkÂmjº!350Arise! Awake! The goal is
Reached

9.»m]¯zøuU PÀIzu PmkÖ ©Ú¨£õ[S353
Conditioning, the culprit of the aimless life

10.÷uøÁ°À»õu ^°Á>øŒ PmkÖ ©Ú¨£õ[S355Conditioning, an Unnecessary
Property

11.E[PÐUS G©ß PmiÂk® £õUP°Öuõß 356
PmkÖ ©Ú¨£õ[S
Ema's death rope is your conditioning

12.Põ»Úõ¾® E[PøIU Pmk¨£kzu •i¯õx358
Even Lord of death cannot contral you

13.GßÓõÁx J,|õÒ }[PÒ ]µg^¯õQ÷¯ wµ ÷Ásk®! 361
At one day, you have to attain the kingdom

14.}[PÒuõß A¢u AºáúÚß366You are that Arjuna..
15.ÁõÌuØP GY® ÷£õºUPÍ÷© }[PÒ
bÕÚ©øhÁuØSzuõß367
Life is a battle field for enlightenment

ஜீவன்
முக்தி

16.E[PÎß ÁóÌUøP •iøÁ ÷|õUQa öŒÀ»ÂÀø».
J¸ •i¼¸¢xuõß xÁ[SQÓx368
Your life does not move towards a goal, it starts from a goal

17.E»Pzvß ªP }sh Põ¯®... E[PÒ ÁóÌUøPuõß372
The longest epic in this world, is your life

18.|®øh¯ Áͺ¨U PmkÖ ©Ú¨£õ[S373
Our parental conditioning

19.GßÝøh¯ ¥è©øµ öÁßÓ _øÁ¯õÚ
£Á®377
The sweet incident that destroyed my Bheesma

20.©µnzvØS¨ ¤ßÚõÀ ©ØÖõÕ¸ |õhP® 380
Behind the screen of Death another drama

21.öŒzu ¤nzvß öŒõzøua ŒõP¨ ÷£õS®
¤n[PÒ £[QkuÀ383
The living corpses dividing the dead corpse's wealth

22.£õºzöuõk º¨£x £õºzuõÀ ÷£õx®385
Beeing a seer and witnesser is enough

23.Áͺ¨U Tmi¼¸¢x Âk£kzx®
zv¯uõß ]Psi389
Sikandi is the truth which liberates from growth shell

24.böÚ©øh¯õu S¸ÁõÀ,
E[PÐUS böÚzvØS ÁÈPõmh •i¯õx392
The unenlightened master cannot be the way for enlightenment

25.uØPõ¼P Ez÷ÁPzøuz u¸£Á÷µ x÷µõñõŒõ¯õº394
Dronacharya, who gives temporary inspiration

26.PhÄÒ öPõkzuõ¾® Gkzuõ¾®, Ax öPõk¨¤øÚ@¯398
If God gives or take, that's gift
27.Pºn ÷©õm
400
Karna moksha

28.uõº©öPU PmkÖ ©Ú¨£õ[S® uõsh¨£h ÷Ásk®402
The dharmic conditioning call morality has to be overcome

29.E[PÐh÷Ú C₅US® SÛuõß E[PÐh⁻ £mhÔÄ406
The intellect that remains with you is what is sakuni

39.AP[Põµzøuz uÛ⁻õP AÈUP •ïõx407
The Ego cannot to be destroyed alone

31.E[PÎß öÁØÔ HØöPÚ÷Á vmhª¨£mk Âmhx411
Your success has already been determined

32.bÕÚzvØPõÚ vmh®413
Strategy planning for Enlightenment

33.இலட்சிய தியானம்418
Lakshya Dhyana

1.வாழ்வின் இலட்சியத்திற்கு விழிப்படைவதே ஜீவன்முக்தி424
Awakening to the purpose of life is 'Living Enlightenment'

2.இது சாத்தியம் என்பது சத்தியம்.425
The truth is, It is possible

3.இப்போது மனிதனாயிருந்தாலும் ஞானத்தின் 425
பிரதிபலிப்புதான் நீங்கள்
Even though you are a man now, you are a reflection of super consciousness

4.அனுபவித்திராத அனுபவம்429
An Experience which I have never experienced

5.கடவுளோடு விளையாட முடியும்432
You can play with God

1.ஜீவன் முக்தியை வாழும் ஞானக் கலை445
The art of Living Enlightenment

2.மனம் என்ற ஒன்றே உங்களுக்கு இல்லை446You don't have something called a
mind

3.துன்பத்தண்டு, இன்பத்தண்டு - இரண்டும் மாயங்களே447
Joy shaft, pain shaft - both are illusions

4.சும்மாயிரு... சொல்லற! - நேரடியாக மனதை அணுகுங்கள்449
Just be! Encounter the mind directly

5.தொடர்ந்து உள்ளே பாருங்கள் -எதிர்காலத்தை மாற்றியமைத்து விடலாம்451
Look in continously. The future can be redesigned

6.எண்ணங்களைக் கோர்த்துப் பார்ப்பதை நிறுத்துங்கள்452
Stop connecting the thoughts

7.ஒவ்வொரு எண்ணத்தையும் தனித்தனியாக 454எதிர்கொள்ளுங்கள்
Encounter each thought individually

8.ஆழ்ந்த பொறுமை ஆழமான நிர்விகல்பத்தை உருவாக்கும்456Deep patience
will create a deep Nirvikalpa state

9.மொத்த சாரத்தையும் சொல்லும் சூத்திரம்457The technique that gives the total
Essence

10.ஜீவன் முக்தியை வாழ்வதற்கான நேரடியான தீர்வு461
The direct solution to live Jeevan Mukti

11.மரண பயத்தை எளிதில் போக்கலாம்462
The fear of death can be easily overcome

12.மரணபயம் போக்கும் தியானம்463
A Meditation that dissolves the fear of death

13.விட்டு விடுங்கள்... பரமஹம்ஸர்களாவீர்கள்
Leave it ... You will become Paramahamsas!466

1.விழிப்புணர்வின்றி அறியாமையில் வாழும் வாழ்க்கை முறை480
Life that is lived in ignorance, without awarenes

2.ஞானத் தன்மையில் வாழும் வாழ்க்கை481
Living a jeevan Muktha life

3.குருவின் கருணையால் குருவின் சாந்நித்யத்தில்
ஜீவன் முக்தர்களாக வாழும் வாழ்க்கை முறை 482
Living Enlightement with the grace of
Enlightment master

4.சஞ்சித கர்மத்தை எரிக்கும் பூஜை483
Puja that burns the sanchita karma

5.கர்ம வினைகளை எரிக்கும் விழிப்புணர்வு484
Awareness that burns the karmic actions

6.பிராரப்தத்தை வாழச் செய்து உங்களைத்
தூய்மைபடுத்தும் குரு பூஜை485
Guru Puja - that makes you live your prarabdha
karma and purifies you

7.கர்மவினைப் பதிவுகளை எரிக்கும் உள்வாங்கும் தன்மை 486The internalising
quality that burns
the impressions of karmic actions

8.பழைய கர்மப் பதிவுகளை எரிக்கும் மறுவாழ்வு488
A new life devoid of old karmic impressions

1.அடுத்த உடலைத் தேர்வு செய்வது எப்படி?492
How to choose the next body?

2.விழிப்பு மிகு மரணம்495
Conscious death

1.ஆனந்தம் செல்வத்தை ஈர்க்கும்499
Bliss attracts wealth

2.தியானம் செய்தால் மழைவருமா?500
Will doing meditation bring rain?

3.பண திவாலைவிட மோசமானது சக்தி திவால்502
Energy-ruptcy is more dangerous than bankruptcy

4.செல்வத்தை ஈர்க்கும் குணங்கள்504
Qualities that attract wealth

5.கிரிவலத்தில் கழுதைப் புலிகள்505
Hyenas while circumambulating the mountain

1.Enºa]U öPõ¢uΨ¦PÒ514Emotional turmoil
2.Eh¼ß µõŒõ¯Ú ©õØÓ[PÐuS® EnºÄS®
÷|µi öuõhº Esk516Chemical changes in the body have a direct relation to your consciousness

3.{á©õÚ ŒõuøÚ E¯º¢u EnºÄ {ø»ø¯ AøhÁ÷u524
Real achievement is attaining the state of

superconsciousnessஅந்தரங்கம்596
1.@PÒÂ £vÀPÒ 526

1.}[PÒ HØöPÚ÷Á v¯õÚzvÀuõß
You are already in meditation

8.v¯õÚzvß £[S & ÷£õv¯ öŒÀÁzvÀ576
Role of meditation in wealth

9.÷uk® BÚ¢u® v¯õÚzuõÀ Œõzv¯÷©577
Power of meditation in achieving bliss

10.]uõPõ v¯õÚ®579
Chitakasa Dhyanam

11.짺zv £õÚõ581
Spoorthi bana

12.÷áõv ìu®£ v¯õÚ®583
Jothi stambha dhyan
13.Bz© 즵nõ585
Atma Spurana

14.¯¢vµz v¯õÚ®587
Yantra dhyan

15.¤µz¯õPõµ v¯õÚ®588
Times New Roman

16.ö©ÍÚ ¤¢x590
Mouna bindu

17.öŒ¯ø» {Özx!592
Stop the action!

18.EsquÀ v¯õÚ®593
Eating Meditation

19.Põ©íµn®595
Kamaharana

20.{z¯ ÷¯õPõ597
Nithya Yoga

21.Uv uõµøn602
Sakthi dharana

1. ußÛaØŒ⁻ õP C⁻[S® Uv604
The naturally working energy

2. v⁻õÚ ]QaØŒø⁻ µP]⁻©õ#
øÁzv¸UP |õß Â¸®£ÀÀ»604
I don`t want to keep spiritual healing as a secret

3. v⁻õÚ® J¸ ©¸¢uõP607
Meditation an a Medicine

1. íõì`z v⁻õÚ® & ([›US® v⁻õÚ®)610
Hasya Meditation (laughing meditation)

2. BÚ¢u [PÀ£®611
Ananda Sankalpa

3. øu»UQ›ø¯611
Thailakriya

4. {z⁻ `õ⁻ |©ìPõµ®612
Nithya Surya Namaskar

5. Uv uõµøn (¤µ£g Uvø⁻ EÒÁõÕ[SuÀ)612
Shakti Dharana

6. Œõìvµ ìvµ[PÒ (bõÚU ÷Ph⁻[PÒ)613
Shaastra shastraas

7. {z⁻ v⁻õÚ®614
Nithya Dhyaan

8. ¦µìµn®615
Purascharana

1."'"{|PÌPõ»zv÷»÷¯ C¸!" & Œõzv¯ªÀ»õu ö£õய். 627
""Be in the present!" - An impractical lie

2.|õµu÷µ bõÚzøuz uõsi¯ µ
øuz ÷ui´Áºuõß634
Even Narada was searching for beyond Enlightenment!

3.Js bõÛø¯ ÂhÄ® öPõkzx øÁzuÁºPÒ637The ones luckier than an
Enlightened Master himself!

4.bõÚzøu²® uõsi¯ {ø» & bõÚ Ss÷Áõk Áõlu÷»!639The state beyond
enlightenment is
living with an Enlightened Master

6.E[PÒ ÁõÌUøP÷¯ Qsènß, }[PÒ ÷Põ¤øP646
Your life is Krishna, you are the Gopika!

7.£õx¨£õ©õ¯ ]Ó¢u £õxPõ¨¥!648
Insecurity is security

8.£õxPõ¨¤À»õu uß©©ºÀ ÁõÌÁ÷u ãÁß •Uv651
Living in insecurity is Living Enlightenment

9.கொடுத்ததே போதும்! எதுவானாலும் என்னிடமிருந்து எடுத்துக்கொள்.653
What has been given is enough. Whatever you want, take from me!

10.புல்லாங்குழலா? உளுத்துப்போன மூங்கிலா? 655
Flute or withered bamboo?

11.ராசலீலா தீக்ஷை656
Raasa leela Deeksha

1.உங்கள் புதுப்புதுப் பரிமாணங்களைத் திறப்பதே உறவு 659
Opening your new dimensions is what is 'relationship'

2.உணர்வையே கரைக்கும் உறவு, குரு-சிஷ்ய உறவு 660
Guru-disciple relationship, the relationship that melts the very consciousness

3.குரு சிஷ்ய உறவு மலர்ந்தால் வாழ்வே மலரும் 662When the Guru-disciple
relationship flowers, life itself flowers

4.உங்கள் வாழ்க்கையே மரப்பாச்சி பொம்மை விளையாட்டுதான் 664
Your life itself is just a doll's play

5.அன்பைக் கண்டால் பயமா? ஆனந்த அலைக்கு
அணை கட்டாதீர் 668
Afraid of love? Don't raise a wall for Bliss waves

6.அன்பின் உச்சம் கண்டு பயப்படக் கூடாது 668
You should not fear to touch the peak of love

7.உணர்வை மலர்த்துவது குரு சக்தியே 670
It is the Guru's energy that makes the consciousness to flower

8.மகோன்னத தீக்ஷை 671
The ultimate initiation

1.யார் குரு? யார் கடவுள்? 674
Who is a Guru? Who is God?

2.ஞான சக்திகள் இப்பூமியில் உலாவிய
இடங்களே தீர்த்தஸ்தலங்கள் 678
The places where enlightened beings wandered are
what we call holy shrines today

1.பூஜை ஒரு ஞான விளையாட்டு 681
Puja is a spiritual game

3.முயற்சி செய்யும் மனப்பழக்கம் ஒரு மிகப்பெரியம் கொடுப்பினை686
The habit of putting consistent effort itself is a gift

4.உங்களின் பலமே உங்களின் சிரத்தைதான்...692Your very commitment is your
strength...

1.ÁÕ¼ ÷©õm[® & AP[Põµzvß •iÄ700Vaali moksha - the end of the ego
2.ãÁß •Uu wøñ701
Jeevan Mukthi Deeksha
3.AÝ©ß, µõ©ß ¢v¨¦ &S¸]è¯ß ¢v¨¦702
Meeting of Hanuman and Rama - a meeting of Guru and disciple
4.öPõkUP¨£mhØÁ {µ¢uµ©À»
AØh¨£mhØÁ÷¯ {µ¢uµ®704
What has been given is not eternal, what has been
achieved is eternal
5.ü¤¯ ÷ÁPzvÀ S¸øÁ ¢vzuõÀ...705If you meet the Guru after a great escape...
6.ãÁÛß £» A®[PøÍ JBÖ νµmkuÀ
ãÁß •Uu ÁÕÌÄ709Intergrating all the dimensions for being is living
enlightenment

7.CÇ¢uøu {øÚÄ£kzx® zS¸710
The Guru - the one who reminds you of the lost paradise
8.v¸ḧ£mh BÚ¢u® «mP̈£h ÷Ásk®.712The stolen bliss has to be restored
9.¦zv Psh BÚ¢u®714The intelligence that found Bliss

10.Gkzxøµ¨£uß? CÀæ» Cizxøµ¨£uß?718
Advise and teach? Or tease and teach?

11.£¯®Th |®ø©¨ £»¨£kzx®720
Even fear will strengthen us
12.இறைவனை அடைய உதவும் தடயங்கள் ஆன்மீக அனுபவம்724
Spiritual experiences - the tools that help us attain God

13. உழைக்காமல் பெறுவது ஜீவனுக்கு அழகாகாது.727
Attaining without working for it is no credit for the soul

14.கைபிடித்துக் கரையேற்றும் சத்குருநாதர்729
The Guru who holds your hand and takes you ashore

15.நம்மைக் காக்கும் குருபக்தி730
Guru bhakti - Devotion to the Guru - that protects us

16.கவலையைக் காணாமல் செய்யும் குருவின் சக்தி தரிசனம்733Guru's energy
darshan that makes our worries disappear

17.சோம்பேறித்தனமெனும் கும்பகர்ணனை அழிக்கும் யுக்தி735
The understanding that destroys Kumbakarna - your laziness

18.மாயை எனும் ராவணனை அழிக்கும் யுக்தி738
The understanding that destroys Ravana - your illusion

19.இறுதி இலக்கு ஆனந்த கந்த தீக்ஷை740
The last step - Ananda gandha deeksha

20.உங்களுடைய ராமாயணத்தை எழுதும் வால்மீகியாகுங்கள்745
Become the Valmiki who writes your own Ramayana

1.பொறுப்புணர்வு சக்தியைப் பொங்க வைக்கும்749Responsibility awakens the
energy flow

2.பொறுப்பெடுப்பவர்களுக்கு எதனாலும் பாதிப்பில்லை!751
The ones who take responsibility are not affected by anything!

3பொறுப்பெடுப்பதே உங்கள் வளர்ச்சியின் அளவுகோல்!751Taking responsibility
is the scale of your growth!

1.நினைத்ததை அடைய உதவும் பிரார்த்தனை755
Prayer that helps you fulfill your wishes

2.உங்களோடு கடவுள் பேசுகிறார் கவனியுங்கள்!756
Listen! God is talking to you

3.பிரார்த்திக்கும் நிமிடமெல்லாம் சக்தி தரிசனம்757
All the moments of prayer are moments of energy darshan

4.பக்தி விதை தூவ, ஞானமரம் வளரும்759
When seeds of devotion are sown, the tree of

5.பிரார்த்தனையில் உருகுபவர் சொர்க்கத்தில் வாழ்கின்றார்761
The one who melts in prayer, lives in heaven

6.உங்களை பிரபஞ்சத்தின் பாகமாக்கும் யுக்தி762The understanding that makes
you a part of the universe

8.பலன் எதிர்பாரaccess சேவை, உங்கள் ஆனந்த வாழ்விற்குதேவை! 765
Selfless service is what you need for a blissful life!

1.முடியுமா? முடியாதா? என்ற தெளிவே ஒரு யுக்தி771
Whether ‘possible’ or ‘not’, that clarity itself is
an understanding

3.கடவுளுக்கு நாம் எழுதும் காதல் கடிதம் - பக்தி775
Bhakti (Devotion) is our love letter to God

4.தூங்கி எழுந்ததும் உள்ள உணர்வே உங்களை
எடைபோடும் அளவீடு776
The state of your consciousness at the time you wake
up is a scale of measure of yourself

5.உலகைக்காக்கும் ஜீவன் முக்தராகுங்கள்779
Become Jeevan Mukta ...The saviours of planet Earth

தியாகம்செய்யுங்கள்781
Dedicate this year for Living Enlightenment

7.நீங்கள் விழித்துக் கொள்ளும் நேரம் வந்துவிட்டது784Time has come to get
awakened

இதை தைரியமாய் சொல்லுங்கள். வாழுங்கள்
‘I am a Jeevan Mukta’ - Tell this courageously. Live this.

2.கடவுளோடு பேசலாம்!789
You can talk to God

3.உடலே வீழ்ந்தாலும் வீழாத மனம்!793The mind will not fall even if the body
falls

கடவுளே வந்தார்.796I stopped taking care of myself. God himself came
to take care of me.

5.மனிதனைத் தேடினேன்! கடவுளைக் கண்டேன்!799
I searched for man. I found God!

6.வந்தது கடவுளே என்பதற்கான ஆதாரங்கள்!802
Proofs to show that God Himself came!

8.நீங்கள் காலியாக இருந்தால் அதிசயங்கள் நிகழும்808If you become empty,
miracles will happen!

அவர் பொறுப்பு814
Making the experience that happened in me to happen
in you is His responsibility!

வாழ்க்கையை வாழப் பிறந்தவர்களுக்கானது
ஜீவன் முக்தி!

யோசிக்கும் முன்பே
சுவாசிக்கும்
உடல் சக்தி பெற்றவர்
நீங்கள்!

சிந்திக்கும் முன்பே
எண்ணங்களைச்
சந்திக்கும்
மனோ சக்தி பெற்றவர்
நீங்கள்!

ஜீவன் முக்தியடையும் முன்பே
முக்தியடைந்த
ஜீவனைப் பெற்றவர்
நீங்கள்!

கஷ்டப்பட்டு நீங்கள்
அடையவேண்டிய
ஒரு இலக்காக
ஜீவன் முக்தியை
இறைவன் வைத்திருக்கவில்லை.

நீங்கள்
செய்ய வேண்டியதெல்லாம்
ஜீவன் முக்தியை
வாழ ஆரம்பிப்பது மட்டுமே.

ஆரம்பியுங்கள்.
ஜீவன் முக்தி
கதிர்வீச ஆரம்பிக்கும்!

¤µ£gzøu÷⁻ ©õØÔ⁻ø©UP»õ®
❖
The universe itself can be altered

PhÄÒ usi¨£õµõ!!!
❖
Will God punish!

PõµnªÀ»õ ©[PízxÁ®
❖
Causeless auspiciousness

©µn•® ©[PízxÁ÷©...
❖
Even Death is auspiciousness...

{á©õÚ Aئu®
❖
Real Miracle

¤µ£gzvÀ Pèh® GßÓ Jß@Ó CÀ»»
❖
Nothing called suffering exists inThe whole of Existence

}[PÒ ¤µ£gzvß SÇ¢øuPÒ
❖
You are children ofThe Cosmic intelligence

J¸ •i÷ÁÕkuõß C¢u¨ ¦zuPzøu GÊxQ@Óõ®...
❖
I writeThis book with a definite aim

பல பிறவிகளில்,
ஜீவன் முக்தியின்
வாசலைத்
தொட்டுவிட்டு
வந்தவர்கள் நீங்கள்.

இந்திய மண்ணில் பிறந்ததினாலேயே பாக்கியசாலிகள்
நீங்கள்.

உங்களின் இரத்தத்தில் ஆன்மீகம் இழையோடிக்
கொண்டிருக்கிறது.

இந்த ஞானத்தாயின் கர்ப்பத்தில் பூத்த அற்புத மின்மினிகள்
நீங்கள் ஒவ்வொருவரும். உங்கள் ஜீவன் பூத்ததே இந்த
ஞானத்தடாகத்தில்தான்!

உங்களின் வயது வேண்டுமானால் இருபதாகவோ, அறுபதாகவோ இருக்கலாம்.
ஆனால், உங்களின் ஆன்மா, பல நூறு ஆண்டுகள் இந்திய பிரதேசத்தில் வாழ்ந்த ஒன்று.

சென்ற பிறவியில் ஜமீன்தாராக இருந்து இறந்த ஒருவர், இந்தப் பிறவியில் ஒருவேளை
அதே வீட்டில் வேலைக்காரராகப் பிறந்தால் எப்படித் திண்டாடுவாரோ, அப்படித்தான்
பலர் இன்று பூமியில் பிறந்து திண்டாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

✦ இனம் புரியாத துக்கம்,
✦ காரணமில்லாத கவலை,
✦ அர்த்தமில்லாத சோர்வு.

✦ அடிக்கடி சலிப்பு,
✦ அடக்க முடியாத எரிச்சல்,
✦ என்ன நடந்தாலும் தானாய் வரும் அதிருப்தி, வெறுமைத்தன்மை.

இதில் ஏதாவது ஒன்று, இப்போது உங்களிடம் இருந்தாலோ...தெளிவாக
தெரிந்துகொள்ளுங்கள், நீங்கள் பல பிறவிகளில், ஏற்கெனவே ஜீவன் முக்தியைத்
தொட முயற்சித்தவர்கள்.

தொட்டுவிட்டு, விட்டுவிட்டவர்கள்தான் மேலுள்ள அறிகுறிகளோடு, வாழ்வை
நகர்த்துவார்கள். இப்போதுதான், முதன்முறையாக நீங்கள் மனிதப்பிறவி
எடுத்திருந்தீர்கள் என்றால், வாழ்க்கை சலிக்காது.

ஒருவேளை, நீங்கள் இப்போதுதான் முதல் முறையாக, இப்பூமியில் மனிதப்பிறவி
எடுத்திருக்கிறீர்கள் என்றால், நீங்கள் புதிது புதிதாய் கற்றுக்கொள்ளவும், அனுபவிக்கவுமே
ஆயிரம் விஷயம் உங்களைச் சுற்றி இருக்கும்.

ஜீவன் முக்த
அனுபவம்
உங்களுக்குள்
ஏற்கனவே
இருக்கிறது.

ஏற்கனவே, எல்லாவற்றையும் அனுபவித்து, எல்லாவற்றையும்
தாண்டிய ஜீவன் முக்தியின் வாசல்வரை சென்றவர்களுக்குத்தான்,
இந்த உலகம் சலிப்பு தட்டும். இனிப்பு சாப்பிட்டுவிட்டு டீ
குடிப்பவர்களுக்குத்தான், டீ சப்பென்று இருக்கும். ஏதோ
ஒன்று சப்பென்று இருந்தாலே, அதைவிட உயர்ந்த அனுபவம்
உங்களுக்குள் ஏற்கெனவே இருக்கிறது என்று அர்த்தம்.

மன அழுத்தமோ, மன உளைச்சலோ அல்லது மனச்சோர்வோ,
உங்களுக்கு வந்தால்... தெரிந்து கொள்ளுங்கள், அவை உங்களின் ஏக்கங்கள்.

‘கைக்குக் கிடைத்தது வாய்க்குக் கிடைக்கவில்லையே!’ என ஏங்கும் குழந்தைபோல
உங்களின் ஜீவனானது, முக்தியை வெளிப்படுத்துவதற்காக ஏங்கும் ஏக்கங்கள்தான்
அவை.

‘கைக்கு வந்தது வாய்க்குக் கிடைக்கவில்லையே!’ என்று ஜீவன் படும் துடிப்புதான்,
மனக்குறைபாடுகளாக, வாழ்வியல் குறைபாடுகளாக வாழ்வில் வெடிக்கும்.

இன்றைய உங்களின் குறைகள்தான், நீங்கள் எவ்வளவு ஆழமாக, ஜீவன் முக்தியைத்
தேடினீர்கள், வாழ்ந்தீர்கள் என்பதற்கான ஆதாரங்கள்.

முதல் முறையாக வேலைக்காரராகப் பிறப்பவருக்கு, வேலைக்காரத் தொழில் சலிப்பு
தட்டாது.

முன்பு ஜமீன்தாராராய்ப் பிறந்து, இப்போது வேலைக்காரராய்ப் பிறந்தவருக்குத்தான்
வாழ்க்கை சலிப்பு தட்டும். உங்களின் சலிப்புகளுக்குக் காரணம் என்னவென்று
இப்பொழுதாவது புரிகிறதா?...

உள்ளுலக ஜமீன்தாராராய், ஜீவன் முக்தராய் வாழ வேண்டியவர், சாதாரண மனிதராக
வாழும் வரை, விடிவில்லை; முடிவில்லை.

இந்தப் பூமியைப் பிரபஞ்ச சக்தி உருவாக்கியதே...
'நீங்கள் ஜீவன் முக்தராக மலரவேண்டும்.'
'கொண்டாட வேண்டும்.'
'ஆனந்தக் கூத்தாட வேண்டும்' என்பதற்காகத்தான்.

பிரபஞ்ச சக்தி
தன்னுடைய
கருணையை
ஒவ்வொரு அணுவின்
மீதும் பொழிந்து
கொண்டிருக்கிறது

இன்னும் ஒரு படி மேலே சென்று, "என்ன வாழ்க்கை இது! இப்படி
மாட்டிக்கொண்டு விழிக்கின்றேனே... இப்படியொரு திடமான
இரும்புக் கூண்டுக்குள் மாட்டிக் கொண்டிருக்கிறேனே... என்ன
கருணையில்லாத கடவுள்...! எனக்குப் போயா இப்படியொரு
வாழ்க்கையைத் தருவது?" என மிஞ்சலாம்.

அஞ்சினாலும், கெஞ்சினாலும், மிஞ்சினாலும், அது செய்ய
வேண்டியது எல்லாம் ஒன்றே ஒன்றுதான்.

அதன் மூக்கால், ஒரே ஒருமுறை அதைச் சுற்றியிருக்கும் ஓட்டில் கொத்தினால்
போதும்... அது திறந்து கொள்ளும்.

கொத்திய வினாடியே, ஓட்டுக்குள் இருக்கும் குஞ்சுக்குச் சுதந்திரம் கிடைக்கும்
வகையில்தான், பிரபஞ்சம் வாழ்வைப் பிரசவிக்கிறது.

எங்கும் நிரம்பியிருக்கும் பிரபஞ்ச உணர்வுதான் (Consciousness) பிரபஞ்ச
சக்தியாக(Energy) மாறி, அது இந்த உலகமாகவும் (Matter), மலையாகவும், மரமாகவும்,
நதியாகவும், உயிரினங்களாகவும் பூக்கிறது. தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்கிறது.
பிரபஞ்ச சக்தி எந்த ஒரு இடத்திலும் தவறு செய்வதே இல்லை. யார் ஒருவருக்கும் அது
தண்டனை அளிப்பதே இல்லை.

எப்போதும் தன்னுடைய கருணையை ஒவ்வொரு அணுவின் மீதும் பொழிந்துகொண்டு
இருக்கிறது.

ஒரேயொரு கொத்தலால், பொத்தலாகும் கோழி முட்டைக்குள் இருக்கும் குஞ்சுதான்
நீங்கள்.

பக்குவமடையாத மனித மனமும் சில நேரங்களில் அஞ்சும். சில நேரங்களில் கெஞ்சும்.
பல நேரங்களில் அது மிஞ்சக்கூடச் செய்யும்.

முட்டைக்குள் இருக்கும் கோழிக்குஞ்சு, தன் வாழ்வை எதிர்க்கும் வரையில், வாழ்வை
எதிராளியாக நினைக்கும் வரையில், முட்டைக்குள்ளேயேதான் சிறையிருக்கும்.

எதிர்த்தலை விட்டால் அதுவே வாழும் அறை. எதிர்க்கும் குணம் மறைந்து, அதைவிட்டு
வெளியே வருவதற்கான செயல்களைச் செய்ய ஆரம்பித்தாலே ஞானம் பிறந்துவிடும்.

மற்றொரு கல், அந்தத் தெய்வ விக்கிரகத்தைத் தொட்டுக் கும்பிடுவதற்காக, மக்கள் ஏறி
நிற்கும் படிக்கல்லாக இருந்தது.

படிக்கல், தெய்வக் கல்லிடம் கேட்டது, "இருவருமே ஒரே மலையில்தான் பிறந்தோம்,
ஒன்றாகவே வாழ்ந்தோம்.

தான் இங்கு வருபவர்களின் குறைகளையெல்லாம் தீர்த்து வைக்கிறாயே... எனக்கும்
வழி சொல்லேன்.''

அதற்குத் தெய்வத்திடமிருந்தே மிக அழகாய் பதில் வந்தது... இந்தப் பதிலை ஆழ்ந்து
உள்வாங்கிக் கொள்வதாலேயே நீங்களும் தெய்வமாகலாம்.

அதையும் மீறி சிற்பி மூலமாக, வெகு கவனத்தோடு செதுக்க முயற்சித்தபோது, நீ சி
ன்னச் சின்னதாக உடைந்தாய். அழுதாய். அடம்பிடித்தாய்.

அதன் கழுத்தில் உளியை வைத்து செதுக்கியபோதுகூட, தன்னைக் கொலை செய்வதாக
அது நினைக்கவில்லை.

எந்த எதிர்ப்பும் இல்லாமல் அது அனுமதித்ததால்தான், இன்று தெய்வ
விக்ரகமாகியிருக்கிறது. எல்லோராலும் அது வணங்கப்படுகிறது.''

"அப்படியென்றால் எனக்கு விடிவு காலமே இல்லையா? என் கதி அவ்வளவுதானா?''
என்று கேட்டதற்கு, கருணை மிக்க கடவுள் சொன்னார்...

"செதுக்குவதற்கு நீ ஒத்துழைக்காவிட்டால்கூட, உன்னையும் என்னுடைய கர்ப்பக்
கிரகத்திலேயேதான் வைத்திருக்கிறேன்.

யாராகயிருந்தாலும், தெய்வ விக்ரகத்தைத் தொட்டு வணங்கும் முன், முதலில்
உன்னைத் தொட்டு வணங்கி விட்டுத்தான் உள்ளுக்குள்ளேயே வருகிறார்கள்.

உனக்குள்ளும் நான்தான் வாசம் செய்கிறேன் என்பதை, நீ நம்பாவிட்டால்கூட, மக்கள்
அதை உணர்கிறார்கள். அதனால்தான் அவர்கள் உன்னைத் தொட்டு வணங்குகிறார்கள்.

என்னைப் போலவே நீயும் ஆனந்தமாக இருப்பாய்,'' என தெய்வ விக்ரகம் சொல்லி
முடித்ததில் இருந்த உண்மைப் படிக்கல்லுக்குப் புரிந்தது. 'நன்றியுணர்வில் கல்லும்
கரைந்தது!' என அந்த இனிய கதை முடிகிறது.

நன்கு புரிந்து கொள்ளுங்கள் வாழ்வை எதிர்க்கும் குணம், உங்கள் வளர்ச்சியைத்
தள்ளிப்போட்டுவிடும்.

வாழ்வையும் எதிர்க்காமல், நம்மையும் மறுக்காமல், அதனோடு இணைந்து வாழ
ஆரம்பித்ததால்... பூமிக் கிரகத்தைக் கடவுள் உருவாக்கியது
எதற்கு? அதில் நாம் தோன்றியது எதற்கு? எனும் உண்மைகள்
அனுபவமாகும். வாழ்வு ஆனந்தக் கூத்து நிறைந்த ஜீவன் முக்த
வாழ்வாகும்.

> உங்களை
> மாற்றிக்கொள்ளும்
> வினாடியே,
> பிரபஞ்சம் தன்
> அணுகுமுறையை
> மாற்றிக்கொள்ளும்

உங்களை மாற்றிக்கொள்ளுங்கள். பிரபஞ்சம் அந்த வினாடியே
உங்களை நோக்கிய தன் அணுகுமுறையை மாற்றிக் கொள்ளும்,
எதையும் எதிர்க்காமல் ஏற்றுக் கொள்ளும் நிலைதான்
மங்களத்தன்மை. என்ன நடந்தாலும் வாழ்க்கை, ஒரு காரணமில்லாத மங்களத்தன்மை
என்பதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

இமயமலைக்கு யாத்திரையாக பிரம்மச்சாரிகளோடு சென்றிருந்தபோது, ஒரு
பிரம்மச்சாரி என்னிடம் கேட்டார், "கடவுள் தண்டிப்பாரா!?" என்று.

உடனே அவர் கேட்டார், "அப்படியானால் கெடுதல்கள் செய்பவர்களுக்குத்
தண்டனைகளே கிடையாதா? அவர்கள் எப்படி வேண்டுமானாலும் வாழலாமா?"

குருகுல மாணவன் சிறுவன் ஆனந்தன், தன் குருவோடு முதல் முறையாக இமயமலை
யாத்திரைக்கு வந்திருந்தான்.

வானுயர, பிரம்மாண்டமாய் நிற்கும் மலைகளுக்கு நடுவே எறும்பு போல, தான்
இருப்பதைப் பார்த்து பிரமித்தான்! கீழே இருக்கும் தன் நண்பனை அழைப்பதற்காக
"வாடா," என்றான்.

தன்னை, "யார் வாடா!" என்று கூப்பிட்டது என்பதைத் தெரிந்துகொள்ள, "யாரது?"
என்றான்.

சிறுவன் கொஞ்சம் பயத்தோடு, "நீங்க யாரு?" என்றான். உடனே மலையும் அதே கேள்வியைத்
திரும்பக் கேட்க, பயந்து, ஓடிப்போய் குருவைப் பார்த்து நடந்ததைச் சொன்னான்.

நீ என்ன செய்கிறாயோ, அதுவே உன் வாழ்வில் எதிரொலிக்கும். வாழ்வை மதித்தால், வாழ்வும்
உன்னை மதிக்கும். அலட்சியத்தோடு, இறுமாப்போடு வாழ்ந்தாலும், வாழ்வும் அப்படித்தான்
உன்னை நடத்தும்," என்று மலை எதிரொலிப்பு தத்துவத்தை, வாழ்வு தத்துவத்தோடு புரிய
வைத்தார்.

> வாழ்வை
> வரவேற்றால்,
> உங்களை
> வாழ்வும்
> வரவேற்கும்.

எனவே, இந்த நிமிடம் வாழ்வைக் களிப்போடு, உற்சாகத்தோடு அணுக ஆரம்பியுங்கள். வாழ்வும்
அதையே உங்களுக்குத் தர ஆரம்பிக்கும்.

வாழ்க்கை உங்களை நிர்ணயிப்பது இல்லை. நீங்கள்தான் வாழ்வை நிர்ணயிக் கிறீர்கள். கடவுள்
நம்மைத் தண்டிப்பது இல்லை, நாம்தான் நம்மையே தண்டித்துக் கொள்கிறோம்.

பிரபஞ்சத்தை நோக்கிய உங்களின் அணுகுமுறையைத்தான், வாழ்க்கை எனும் எதிரொலிப்பாய்
வாழ்கிறீர்கள்.

வாழ்வை இனிமையாய் அணுகுவதும், நம்மை அதற்கென தயார் செய்வதும், ஜீவன்
முக்த வாழ்வை வெளிப்படுத்த வைக்கும்.

எல்லா மதங்களிலும் முத்தொழில்கள் என்கிற கருத்து இருக்கும். கடவுளுக்கு மூன்று
செயல்கள் இருப்பதாகவும், கடவுள் மூன்று விதமாக இருப்பதாகவும், கடவுள் மூன்று
நபராக இருப்பதாகவும் சொல்லப்படும்.

அதன் மொத்த சாராம்சத்தையும் பார்த்தோம் என்றால், படைத்தல், காத்தல், அழித்தல்
என்ற மூன்று செயல்களையும் தான் சொல்வார்கள்.

“இறைவன் என்றால், கருணை மயமானவர். அவரால் அழித்தல்
என்கிற ஒரு செயலைச் செய்ய முடியுமா?" என்று சொல்லி,
பகுத்தறிவால் பல கேள்விகளைக்கூட கேட்க முடியும்.

அதை எப்படி உபயோகப்படுத்துகிறோம் என்பதைப்
பொறுத்துதான் அது நமக்கு உபயோகமாகும்.

"கடவுள்
இருக்கிறாரா?
இல்லையா? என்று
நம்மைக் கேள்வி
கேட்க வைக்கிற
சக்தியே
இறைசக்திதான்.

எந்த ஒரு பொருளின் மதிப்பும், அதைச் சரியாக உபயோகிக்கும் முறையில்தான்
உள்ளது. பகுத்தறிவு கத்தி போன்றது. அதற்கு ஆழமாகப் பாய்கிற
சக்திகூட உண்டு.

கத்தியைச் சரியாகப் பயன்படுத்தினால், உயிரைக் காப்பாற்றுகிற அறுவைச் சி
கிச்சையாகப் பயன்படுத்தலாம். சரியாகப் பயன்படுத்தவில்லை என்றால், நம்
கழுத்தையே வெட்டுகிற கத்தியாகக்கூட அதை மாற்றிவிட முடியும்.

நம்முடைய பகுத்தறிவைத் தாண்டி, நாம் ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டிய,
உள்வாங்கிக் கொள்ள வேண்டிய சத்தியம் இது. ஒரு உண்மையை ஆழமாகப்

‘கண்டவர் விண்டதில்லை, விண்டவர் கண்டதில்லை” - என்று சித்தர் பாடலில்
இருக்கிறதே! இதை உண்மை என்று ஏற்றுக் கொள்வதா? ஏற்றுக் கொண்டால்,
புத்தர், ராமகிருஷ்ணர் போன்ற ஞான குருமார்கள் தொடர்ந்து போதித்தது எப்படி?

‘கண்டவர் விண்டிலர்... விண்டவர் கண்டிலர்" - கூற்று உண்மைதான்.
சித்தர்களின் வெளிப்பாடு அது. ஆனால் கண்டும் விண்டவர்கள்தான், அவதாரப்
புருஷர்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். இவர்கள்தான் ஞான குருமார்கள். இது
சத்திய விளக்கம்.

புரிந்துகொள்ள வேண்டும். "கடவுள் இருக்கிறாரா? இல்லையா?" என்று நம்மைக்
கேள்வி கேட்க வைக்கிற சக்தியே இறைசக்திதான்.

அந்தச் சக்திதான் படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் என்ற செயலைத் தொடர்ந்து
செய்துகொண்டேயிருக்கிறது. அதில் அழித்தல் எனும் செயலுக்கு சிவம் என்று பெயர்.
இந்தியாவில், 'அழித்தல்' எனும் செயலை சிவம் என்ற வார்த்தையால் குறிப்பிடுவார்கள்.

சிவம் எனும் வார்த்தைக்கு மிக அழகான விளக்கம் உண்டு. சம்ஸ்கிருத அகராதியில்,
சிவம் எனும் வார்த்தையை ஆராய்ந்து பார்த்தோம்
என்றால் 'சிவம்' என்பது 'தனிநபரைக்
குறிக்கவில்லை. 'தனிநபரின் நிலை'யைக்
குறிக்கிறது என்ற விளக்கம் இருக்கும்.

சிவம் நம்முள் மனோ குண எழுச்சியை
(Psychological revolution) ஏற்படுத்தும் ஒரு ச
த்தியம். சிவம் என்றால் காரணம் இல்லாத
மங்களத்துவம் என்று அர்த்தம்.

> நடப்பது அனைத்தும்
> எந்தக் காரண காரியமும்
> இல்லாமல் நிகழ்ந்து
> கொண்டிருக்கும்
> மங்களத்துவம்தான்.

வெறுமனே அழிப்பது மட்டும் கிடையாது. வெறுமனே அழித்தால் அந்த சக்தியைக்
காரணமில்லாத மங்களத்துவம் என்று எப்படிச் சொல்ல முடியும்? முடியாது.

நிச்சயம் பிரபஞ்சத்தில் நிகழும் ஒவ்வொன்றும் எந்தக் காரண காரியமும் இல்லாமல்
நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கும் மங்களத்துவங்கள்தான்.

புதிது புதிதாக, இந்த உலகத்தில் வெவ்வேறு விஷயங்களை உருவாக்கு வதற்கான
இடத்தைத் தயார் செய்து கொண்டே இருக்கிற செயலுக்குத்தான் அழித்தல் என்று
நாம் பெயர் சூட்டியிருக்கிறோம். புதுப்பித்தலே அழித்தலின் மறுபெயர். அதனால்,
எந்தவொரு பொருளின் அழிவுமே, புதுமையான பொருள் வருவதற்கு அறிகுறி.

'பழையன கழிதலும்
புதியன புகுதலும்

வழுவன கால வகையினாலே' என்று சொல்லக்கூடிய
ஆழமான கருத்தின் தத்துவம் சிவம்.

காரணமில்லாத மங்களத்துவம்... இதை இன்னும்
ஆழமாக நாம் உள்வாங்கிக் கொள்ள வேண்டும்!

Creating space for new happenings is what is
Shivam, The causeless auspiciousness!

> மங்களத்துவத்தைத்
> தவிர்த்து, மங்களகரமான
> நிகழ்வுகளைத் தவிர்த்து,
> இந்தப் பிரபஞ்சத்தில்
> வேறு எதுவுமே நடப்பது
> இல்லை. அனைத்தும்
> மங்களத்துவம்தான்.

மங்களத்துவம் என்ன செய்யுமென்றால்... புதிது
புதிதாக, இந்தப் பூலோகத்தில் பல படைத்தல் நடப்பதற்கும், பல காத்தல் நடப்பதற்கும்,
பல புதுச் செயல்கள் நடப்பதற்குமான ‘ஆதார’மாக இருக்கும்.

அழித்தல் என்று சொல்லப்படுவது, இந்த உலகத்தில் புதுப்புது விஷயங்கள்
நடப்பதற்காக, பிரபஞ்சம் தன்னைத் தானே சரிசெய்து கொள்ளும் ஒரு சுப நிகழ்வுதான்.

ஆழமாகப் பார்த்தோம் என்றால்... இந்த உலகத்தில், இந்தப் பிரபஞ்சத்தில்
மங்களத்தன்மை மட்டும்தான் நடக்கிறது.

ஆனால், அந்த அழித்தல் என்கிற செயல் நாம் புரிந்துகொள்கிற விதத்தில் நிகழ்வது
இல்லை அவ்வளவுதான்.

மங்களத்துவத்தைத் தவிர்த்து, மங்களகரமான நிகழ்வுகளைத் தவிர்த்து, இந்தப் பிரபஞ்ச
த்தில் வேறு எதுவுமே நடப்பது இல்லை.

இல்லை, மரணத்தைத்தான் மங்களம் என்று சொல்லமுடியுமா? என்ன நீங்கள்... எல்லாம்
மங்களம் என்கிறீர்களே?

ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். நம்முடைய வாழ்க்கையில் நடக்கிற ஒவ்வொரு
நிகழ்ச்சியும், நமக்கு மிக ஆழமான பாடத்தைக் கற்றுத் தருகின்றன. இதன் மூலமாக,
நமக்கு ஏதோ ஒரு சாரத்தை நிச்சயம் சேர்க்கிறது.

பணத்தை இழந்துவிட்டீர்கள் என்றால்கூட, அந்த வியாபாரத்தில் நடந்த அனுபவம்
என்கிற சாரம், உங்கள் பர்சனாலிட்டியோடு சேர்ந்து விடுகிறது.

அப்போது இயற்கையாக, இதற்குப் பிறகு எப்படி அந்தப் பிழைகளை மீண்டும்
செய்யாமல் வாழ்வது என்கிற அறிவு உங்களுடைய பாகமாக மாறிவிடுகிறது.

உங்களுடைய பாகமாகவே மாறிய, இந்த அறிவுக்கான
விலைதான் நஷ்டம், இழப்பு.

ஆழமாகப் படியுங்கள். இந்தப் புரிந்துகொள்ளுதலோடு
ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சியையும் பாருங்கள். உங்களுக்கு வருகிற
வியாதிகள்கூட, பலநேரத்தில் உங்களுக்கு மிகவும் தேவையான
மனத்தெளிவையும் அமைதியையும் தந்துவிட்டுச் சென்றுவிடும்.

நம்முடைய வாழ்க்கையில் எவ்வளவு தேடினாலும் கிடைக்காத மிகப்பெரிய புரிந்து
கொள்ளுதலை, மிகப்பெரிய உணர்வு மாற்றத்தை, மிகப்பெரிய மனமாற்றத்தை,
மிகப்பெரிய தெளிவை, நமக்கு வியாதிகள் தேடி வந்து தந்துவிட்டுச் சென்றுவிடும்.

இதற்கெல்லாம் அப்பாற்பட்ட ஆழமான தெளிவைத் தரவல்ல ஒன்றுதான் மரணம்.
அதனால்தான் சொல்கிறோம், துக்கங்கள், அது தெய்வநிலைக்கு நம்மை உயர்த்த
வந்திருக்கும் உளிகள்.

மரணம் என்பது என்னவென்றால், உங்களால் சரி செய்ய முடியாத துக்கங்களை
மனத்திலும், வியாதிகளை உடலிலும் சுமக்கத் துவங்கும்பொழுது, "இது போதும்!
வேறு ஒரு உடலையும், மனத்தையும் புதிதாக உருவாக்கிக் கொள்ளலாம்," என்று
சொல்லிவிட்டுச் செல்வது. பழையதை விட்டுவிட்டுப் புது உடலையும் மனத்தையும்
பெறப் போவதைத்தான் உடல்சார்ந்த மரணம் என்று சொல்கிறோம்.

ஒருவிதத்தில் பார்த்தீர்கள் என்றால்... உடலும், உடல்சார்ந்த பொறுப்புகளும்தான்
காரணமாகிறது.

உடலால் வருகிற உறவுகளும், அவர்களுக்காக
எடுத்துக்கொண்ட பொறுப்புகளும்... இவைதான்
நம்முடைய எல்லா உடல் சார்ந்த துக்கங்களுக்கும்
காரணம்.

இதனாலேயே நம்முடைய மனத்திற்குள்ளேயும்
ஏகப்பட்ட காயங்களை உருவாக்கி

அருமையான ஜென்
வாக்கியம்...

Even sickness is a
blessing

அதாவது நோய்கூட ஒரு
வரமே!

வைத்திருப்போம். பல மாற்றமுடியாத, ஆற்றிக் கொள்ள முடியாத காயங்களை
உருவாக்கி வைத்திருப்போம்.

மாற்றமுடியாத, ஆற்றிக் கொள்ள முடியாத காயங்களை
உடலிலும், மனத்திலும் உருவாக்கிவிட்டோம் என்றால், சரி,
இதற்குமேல் ஏற்படுகிற இந்தப் பந்தங்கள், துக்கங்கள் போதும்.
இனி இதைத் தாண்டிச் செல்லலாம்,” என்று சொல்லி, நீங்களே
உங்களை மாற்றிக் கொள்வதைத்தான், இழப்பு, வாழ்வுசார்ந்த
மரணம் என்று சொல்கிறோம்.

எதையும் தாங்கும் மனப் பக்குவத்தை அளிக்க வல்லது,
இழப்பு.

இருக்கிற உடலைத்
தூக்கி போட்டுவிட்டு
இன்னொரு உடலைத்
தேர்ந்தெடுத்துக்
கொள்வதே மரணம்.

ஊருக்குள் நம்முடைய பெயர் மதிப்பிழந்து விட்டது என்று வைத்துக் கொள்வோம்.
இதற்குமேல் அதைச் சரியே செய்ய முடியாதென்றால் என்ன செய்வோம்?

நமக்குப் பிடித்த வேறு ஒரு ஊருக்குச் செல்வதற்கு முன், இருக்கும் ஊரிலேயே
தொடர்ந்து இன்னும் கொஞ்சநாள் இருக்க வேண்டி வருகிறது. அப்போது என்ன
செய்வோம்? அதே மதிப்பிழந்த பெயரோடும், துக்கத்தோடும் இருப்போம். அதேபோல்
இந்த உடலையும், மனத்தையும் இனி இதற்குமேல் சரி செய்யவே முடியாது என்ற
நிலை வரும்வரை அப்படியே இருப்போம்.

இருக்கிற உடலைத் தூக்கிப் போட்டுவிட்டு இன்னொரு உடலைத் தேர்ந்தெடுத்துக்
கொள்வோம்.

தேவைப்படும்போது, நாம் வேறு ஊருக்கு மாறுகிறோம் இல்லையா? அதுபோல்
வேறொரு உடலை மாற்றுவதைத்தான் மரணம் என்று சொல்கிறோம். மீண்டும்
சரி செய்யவே முடியாத அளவிற்கு, நம்முடைய உடலும் மனமும் சோர்வாகி
விடும்பொழுது, அதை விட்டுவிட்டு நாம் இன்னொன்றை மாற்றிக் கொள்வதுதான்
மரணம் என்று சொல்கிறோம்.

ஒரு பக்தர் என்னிடம், "எப்படியாவது எனக்கு ஒரு ஆசீர்வாதம் செய்து, என்னுடைய
முற்பிறவியில் நடந்த சம்பவங்கள் அனைத்தும் என் ஞாபகத்திற்கு வருமாதிரி
ஆசீர்வாதம் செய்யுங்கள்," என்று கேட்டார்.

அவரிடம், "அப்பா, உனக்கு வயது என்ன?" என்று கேட்டதற்கு, அவர் சொன்னார்,
"முப்பத்தெட்டு."

> வாழ்வுக்கும்,
> வளர்ச்சிக்கும்
> தேவையற்ற
> விஷயங்களை
> மனப்பிடிகளிலிருந்து
> விடுவிப்பதே
> உண்மையான அற்புதம்.

"அப்படியென்றால், இந்த முப்பத்தி எட்டு வருடத்தில் நடந்த
எல்லா நிகழ்ச்சிகளும், உங்கள் மனத்திற்குள்ளே ஒரேயடியாக
இப்பொழுதே ஞாபகத்திற்கு வந்தால், என்ன ஆவீர்கள்?"
என்று கேட்டபோது...

"இந்த முப்பத்தியெட்டு வருட நினைவுகளே இவ்வளவு
துக்கங்களைக் கொடுக்கிறது. அதை மறப்பதற்குத்தான் தியானம்
செய்வதற்காக இங்கு வந்துள்ளீர்கள். மற்றொரு அறுபது, எழுபது வருடம் உங்களின்
பூர்வ ஜென்ம ஞாபகம் இப்போதே வந்தால், நீங்கள் என்ன ஆவீர்கள்?" என்று திரும்பக்
கேட்டோம். அவரிடம் பதிலே இல்லை.

"38 வயதுவரை நடந்த வாழ்விலிருந்து ஒரு சில கடந்த கால நினைவுகள்
மட்டும்தான் உங்களின் மனத்திற்குள், அவ்வப்போது எழுகிறது. அந்த 30 வருட
மனநிம்மதியின்மையால்தான் தியானம் செய்யவே வந்திருக்கிறீர்கள். இன்னும் ஒரு
பூர்வ ஜென்மம், அதோடு சுமார் ஒரு 70 வருட நினைவுகளையும் சேர்த்தால் 108
வருட நினைவுகள் வரும். அத்துணையும் உங்களின் மனத்திற்குள் ஒரே நேரத்தில் ஓட
ஆரம்பித்ததென்றால், என்ன ஆவீர்கள்?"

அவர் சொன்னார், "பைத்தியமல்ல; பேயே என்னைப் பிடித்துவிடும்," என்றார்.
"கவலைப்படாதீர்கள். இரண்டாவது முறை பிடிக்காது," என்றதும், அவர் நிம்மதியாய்
வாய்விட்டுச் சிரித்தார்.

நம்மிடமிருக்கும் ஒவ்வொன்றும், இறைவன் நமக்களித்த அற்புதங்கள் என்பதை அவர்
புரிந்து கொண்டார்.

பூர்வ ஜென்மத்தை அறிய வேண்டும், அட்டமா சித்திகளை அடைய வேண்டும்,
ஆவிகளோடு பேச வேண்டும் என்பன போன்று, வாழ்வுக்கும், வளர்ச்சிக்கும்
நேரடியாகத் தேவையற்றவை மனிதரைப் பிடித்துக் கொண்டால், அந்தப் பேயே
அவரைப் பிடித்ததற்குச் சமம். பேயையாவது ஓட்டி விடலாம். இது போன்ற தேவையற்ற
விஷயங்களை மனத்திலிருந்து ஓட்டுவதோ, மறக்கடித்து அவரை அதிலிருந்து

காப்பாற்றுவதோ இலேசுப்பட்ட காரியமல்ல. மறக்கடிப்பதும், மனப்பிடிகளிலிருந்து
விடுவிப்பதும்தான் அற்புதங்கள்.

இறந்த ஆவிகளோடு ஒருவரைப் பேச வைப்பது
அற்புதமல்ல; இறந்தவரைப் பற்றிய நினைவிலேயே
பித்துப் பிடித்தவரை மீட்டு வருவதுதான்
அற்புதம். ஒருவரின் மனக்காயங்களைக்
குணப்படுத்துவதுதான் அற்புதம். மனிதருக்குள்
இருக்கும் தெய்வத்துவத்தை விழிப்படைய
வைப்பதுதான் அற்புதம்.

> மறதிகூட இறைவன் தந்த
> வரம். மகானாகும் முன்
> அதிக துக்கத்திலிருந்தும்,
> பித்துப்பிடிக்கும் பல
> சூழல்களிலிருந்தும்
> மனிதனைக்
> காப்பாற்றுவதற்காக
> இறைவன் தந்த
> வரம்தான் மறதி.

Making water as wine is not a miracle.
Making man as divine isThe miracle.

தண்ணீரை ரசமாக்குவதல்ல, மனிதனை
மகானாக்குவதே மாபெரும் அற்புதம்; எல்லோராலும் செய்துவிட முடியாத அற்புதம்
இதுதான்.

மறதிகூட இறைவன் தந்த வரம். மகானாகும் முன் அதிக துக்கத்திலிருந்தும்,
பித்துப்பிடிக்கும் பல சூழல்களிலிருந்தும் மனிதனைக் காப்பாற்றுவதற்காக இறைவன்
தந்த வரம்தான் மறதி.

யோசித்துப்பாருங்கள்... சிறு வயதிலிருந்து நீங்கள் செய்த எல்லாத் தவறுகளும்
இப்போது உங்களின் நினைவில் அப்படியே, அதே உணர்ச்சி
க் கொந்தளிப்புகளோடு, அதே காயத்தோடு இருந்தால் என்ன
ஆகும்? தலையே வெடித்து விடுமல்லவா!

> நீங்கள் யோசிக்கும்
> முன்பே, இறைவன்
> நமக்காகச் சிந்தித்து
> எல்லாவற்றையும்
> செய்து
> வைத்திருக்கிறார்.

அதனால்தான் நாம் யோசிக்கும் முன்பே, இறைவன் நமக்காகச்
சிந்தித்து எல்லாவற்றையும் செய்து வைத்து இருக்கிறார்.

நம்முடைய வேதாந்தத்தில் இறைவனுடைய வேலைகள்
ஐந்தென்று சொல்வார்கள்.

உருவாக்குதல் - சிருஷ்டி ;
காப்பாற்றுதல் - ஸ்திதி ;
அழித்தல் - சம்ஹாரம் ;
மறைத்தல் - திரோதானம் ;
அருளல் - அனுக்கிரஹம் - என்ற ஐந்து வேலைகள் உண்டு.

உருவாக்குவது கடவுள் வேலை; காப்பாற்றுவதும் அவர் வேலை; அழிப்பதும் அவர்
வேலை... அழிப்பதென்றால், நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள், உயிர்ப்பிக்கச் செய்வது.
(Rejuvenation)

ஒரு அணுவை அழித்தால்தான், அதனால் மற்றொரு விஷயமாக மாறமுடியும். அந்தச்
சக்தி மாற்றம், உருமாற்றம்தான் அழித்தல். அதைத்தான் அழித்தல் என்று வேதாந்தம்
சொல்கிறது. அழித்தலும் அவர்தான் செய்தாக வேண்டும்.
அதுதான் உண்மை.

ஐந்தாவது வேலையான அருளல், அதாவது ஞானம்
அருளலையும், அதுவும் அவர்தான் செய்தாக வேண்டும்.
இப்படி, எல்லாவற்றையும் செய்வதே அவர்தான்.

‘ஆனால், இந்த நான்காம் வேலையான மறைத்தலை, அதாவது
மாயையில் மனிதர்களைப் போடுவதை, ஏன் காரணம்
இல்லாமல் செய்கிறார்?’ என்று நினைக்கலாம்.

மனிதனை
மாயையில் சிக்க
வைப்பது என்பது,
நீங்கள் மகானாக
முடிவெடுக்காத
போது இறைவன்
செய்யும் லீலை.

இந்தக் கருத்துகளை ஆழ்ந்து பார்த்தால் புரிந்து கொள்ளலாம். நமக்குத் தெரியும்,
மறைத்தல் என்ற மறதிகூட காரணத்தோடு நம்மீது செய்யப்படுகிற அருள் மழைதான்.
ஏனென்றால், எல்லாவற்றையும் நினைவில் வைத்திருந்தோம் என்றால், நிம்மதியாக
வாழ முடியாது.

இந்தக் கருத்துகளையெல்லாம் சொன்ன பிறகு அவரிடம், “உங்களுக்குப் பூர்வ ஜென்ம
நினைவு இப்பொழுது வர வேண்டுமா?” என்று கேட்டேன்.

“இல்லையில்லை, இந்த ஜென்ம நினைவெல்லாம்கூட அழிப்பதற்கு ஏதாவது செய்ய
முடிந்தால் செய்யுங்கள்,” என்றார் வேகமாக.

நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். உங்கள் தினசரி வாழ்க்கையிலே இதற்குமேல் உங்கள்
மனத்தை உபயோகம் செய்ய முடியாத அளவிற்கு மனம் சோர்வாகும்பொழுது, நீங்கள்
எடுத்துக் கொள்கிற ஓய்வுதான் தூக்கம்.

அதேபோல் உங்கள் வாழ்க்கையில் இதற்கு மேல் உங்கள் உடலை உபயோகம் செய்து
கொள்ள முடியாதென்று நினைக்கும்பொழுது, நீங்கள் எடுத்துக் கொள்கிற நிரந்தர
ஓய்வுதான் மரணம். மரணம் உடலுக்கு மட்டுமல்ல, அந்த உடலோடு சேர்ந்த பூர்வ
ஜென்மஞாபகத்திலிருந்தும் உங்களுக்கு விடுதலையைத் தரும்.

மனிதனை மாயையில் சிக்க வைப்பது என்பது, நீங்கள் மகானாக முடிவெடுக்காத
போது இறைவன் செய்யும் அற்புதம். மாயையில் சிக்கியவரை மகானாக்குவது, நீங்கள்
மகானாக முடிவெடுக்கும் போது, இறைவன்
செய்யும் அற்புதம்.

உங்கள் வாழ்க்கையில் நிகழும் ஒவ்வொன்றும்,
உங்களை மகானாக்கும் ஜீவன் முக்தராக்கும்.

ஜீவன் முக்தராக உங்களை மலர்த்துவதே நிஜமான
அற்புதம்.

மரணம் உடலுக்கு
மட்டுமல்ல. அந்த
உடலோடு
சேர்ந்த பூர்வ ஜென்ம
ஞாபகத்திலிருந்தும்
உங்களுக்கு
விடுதலையைத் தரும்.

எல்லா
நிகழ்ச்சியுமே,
வாழ்க்கையில்
மங்களத்துவத்தைச்
சேர்த்துக்
கொண்டே
இருக்கிறது

ஒன்றைச் சேர்க்கிறது. மரணம்கூட நம்முடைய வாழ்க்கையில்
ஏதோ ஒரு ரசத்தை அதிகரிக்கிறது. எல்லாச் செயலுமே,
எல்லா நடவடிக்கையுமே, எல்லா நிகழ்ச்சியுமே, நம்முடைய
வாழ்க்கையில் ஏதோ ஒன்றைச் சேர்த்துக் கொண்டே இருக்கிறது.

நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். எல்லாச் செயலுமே, எல்லா
நிகழ்ச்சியுமே, நம்முடைய வாழ்க்கையில் ஏதோ ஒன்றைச்
சேர்த்துக் கொண்டே இருக்கிறது எனும்பொழுது, பிறகு எப்படி
மரணம் எனும் நிகழ்ச்சி மட்டும், நம்முடைய வாழ்க்கையில் துக்கமாக இருக்கமுடியும்?

அதனால்தான் நடக்கிற எல்லாவற்றிலும், நமக்குள் எவையெல்லாம்
இணைக்கப்படுகிறதோ, அவற்றைப் பார்த்து வாழும்பொழுது, வாழ்க்கையே
மங்களமானது என்று நாம் ஆழமாகப் புரிந்து கொள்வோம்.

இதேபோன்று... வாழ்க்கையில் நடக்கிற எல்லாமே மங்களமயமானதுதான் எனும் ச
த்தியத்தை உணர்கிறவர்களைத்தான்... உணர்ந்து வாழ்பவர்களைத்தான் “ஜீவன்முக்தத்
தன்மையில் வாழ்பவர்கள்,” என்று சொல்கிறோம்.

சிலபேர் என்னிடம் சொல்வது உண்டு, "இல்லை, என் வாழ்க்கை அவ்வளவெல்லாம்
மங்களகரமாக இல்லை.”

எடுத்தவுடனே அவர்கள் ஆரம்பிக்கிற முதல் வார்த்தை, “என்னை மாதிரி
கஷ்டப்பட்டவர்கள், இந்த உலகத்தில் யாருமே கிடையாது.”

என் கஷ்டத்தை வேறு யாராவது அனுபவித்திருந்தார்கள் என்றால், எப்போதோ
அவர்களுக்குப் பைத்தியம் பிடித்திருக்கும்,” என்பார்கள்.

எல்லோருமே வாழ்க்கையின் அறிமுகமாக இதைத்தான் கொடுக்கிறோம். நீங்கள் ஏற்றுக்கொண்டாலும் ஏற்றுக் கொள்ளாவிட்டாலும்,
புரிந்து கொண்டாலும் புரிந்துகொள்ளாவிட்டாலும் உங்களுடைய
வாழ்க்கையில் துக்கம் என்பதே கிடையாது.

ஆழ்ந்து பாருங்கள். நம்முடைய வாழ்க்கையே துக்கம் என்று
நினைத்தவுடனே என்ன செய்கிறோம்?. துக்கமான சம்பவங்களை
மட்டும் எடுத்து, எடுத்துக் கோர்த்துப் பார்க்க ஆரம்பித்து விடுகிறோம்.

உங்களுடைய
வாழ்க்கையில்
துக்கம்
என்பதே
கிடையாது.

கோர்த்துப் பார்க்கும் இந்த ஒரு செயல்தான், இல்லாத துக்கங்களை இருப்பதாகக்
காண்பிக்கிறது.

ஒருமுறை வாழ்க்கையே துக்கம் என்று முடிவு செய்துவிட்டோம் என்றால், நமக்குத்
துக்கமான சம்பவங்களை மட்டுமே எடுத்துக் கோர்த்துப் பார்க்கிற மனநிலை
வந்துவிடுகிறது. அதற்குப் பிறகு சுகமான, இனிமையான விஷயங்கள் நடந்தால்கூட,
"இது எவ்வளவு நேரம் இருக்கும் என்று யாருக்குத் தெரியும்?

நாம்தான் துக்கத்தை எதிர்பார்க்கிற மனநிலையுடனேயே இருக்கிறோம்.
துக்கத்திற்காகவே காத்துக்கொண்டு இருக்கிறோம்.

துக்கம் வரும்பொழுதுதான், 'ம்! இப்போதுதான் சரியாகச் செல்கிறது. வாழ்க்கை
என்றால் இப்படித்தான் இருக்கும். எனக்குத் தெரியும்பா" என்று ஏற்றுக் கொள்கிறோம்.

ஆனால், வேறு ஏதாவது ஒரு புது மாற்றமோ, ஆனந்தமோ மறுபடியும் வருமானால்
"யாருக்குத் தெரியும்? இது எவ்வளவு நேரம் இருக்கும் என்று. விடுப்பா," என்று
விட்டுவிடுகிறோம்.

நன்றாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். எந்தச் சேனலை டியூன் செய்கிறீர்களோ,
அந்தச் சேனல்தான் உங்கள் தொலைக்காட்சி பெட்டியில் தெரியும். அதேபோல்
எந்த நிகழ்ச்சிகள் உங்கள் வாழ்க்கையில் மீண்டும், மீண்டும் வரும் என்று மனத்தில்
எதிர்பார்த்துக்கொண்டு இருக்கிறீர்களோ, அந்த நிகழ்ச்சிகள்தான் வரும்.

நன்றாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். உங்களைக் கஷ்டப்படுத்தி, அதனால் இந்தப்
பிரபஞ்ச சக்திக்கு நடக்க வேண்டியது எதுவுமே இல்லை.

God is not a sadist.
Existence is not a sadist.

உங்களைத் துக்கப்படுத்தி, அதன் மூலமாக தனக்கென்று அடைந்து கொள்ள வேண்டிய
விஷயம், இந்தப் பிரபஞ்சத்திற்கு எதுவுமே இல்லை.

> நீங்கள் ஒரு
> விபத்தாக இங்கு
> வரவில்லை,
> அருமையான
> அதிசயமாக,
> நீங்கள் இங்கே
> பூத்திருக்கிறீர்கள்.

உங்கள் மூலமாகப் பிரபஞ்சம் தன்னைப் பூர்த்தி செய்து
கொள்கிறது. உங்கள் மூலமாக இறைவன் தன்னுடைய
லீலையை நடத்திக் கொள்கிறார்.

விபத்து,
அதிசயம்
இந்த இரண்டுமே எதிர்பாராததுதான்.
இரண்டுமே எதிர்பார்க்காமல் நடப்பதுதான்.

‘நடந்தது நல்லது’ என்று நாம் நினைத்தால், அதை ‘அதிசயம்,” என்று சொல்லிக்
கொள்கிறோம். நடந்தது கெட்டதென்றால், அதையே ‘விபத்து,” என்று சொல்லிக்
கொள்கிறோம்.

ஆனால், இரண்டும் எதிர்பார்க்காமல் நடப்பதுதான். அதை விபத்தாகவோ,
அதிசயமாகவோ பார்ப்பது நம் கையில்தான் இருக்கும்.

வாழ்க்கையை விபத்தாகவும் பார்க்கலாம்; அதிசயமாகவும் பார்க்கலாம். இரண்டுமே
எதிர்பார்க்காமல் நடப்பது. வாழ்க்கையைக் ‘கெட்டது’ என்று நினைத்தீர்கள் என்றால்,
அதை எப்படிப் பார்ப்பீர்கள்?

வாழ்க்கையை ‘நல்லது’ என்று நினைத்தீர்கள் என்றால், வாழ்க்கையையே ஒரு மிக நீ
ண்ட அதிசயமாகப் பார்ப்பீர்கள். வாழ்வே வரமாகும்.

ஒருவர் என்னிடம் சொன்னார், “30 வயதுவரை நானும், என்னுடைய மனைவியும்
ரொம்ப ஆனந்தமாக இருந்தோம்.”

“அதற்குப்பிறகுதான் நாங்கள் இரண்டுபேரும் ஒருவரையொருவர்
பார்த்துக்கொண்டோம்,” என்றார். விபத்தாகட்டும், அதிசயமாகட்டும். இரண்டுமே
எதிர்பாராததுதான். நடப்பது அனைத்தையும் மங்களம் என்று நினைத்தோமானால்,

வாழ்வே அதிசயம். நடப்பது அனைத்தையும் துக்கம் என்று நினைத்தோமானால்
வாழ்வே விபத்து.

உங்கள் வாழ்க்கையை நீங்கள் விபத்தாகவும் எதிர்கொள்ளலாம். அதிசயமாகவும்
எதிர்கொள்ளலாம்.

> நடந்து
> கொண்டிருப்பது,
> நடந்தது,
> நடக்கப்போவது
> எல்லாம்
> மங்களத்தன்மையே.

நீங்கள் வாழ்க்கையை ஏற்றுக்கொண்டாலும் ஏற்றுக்
கொள்ளாவிட்டாலும் அது மங்களத்தன்மையைத்தான்
உங்களுக்குச் சேர்த்துக்கொண்டு இருக்கிறது..

ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய சத்தியம் இது, நாம்
செய்ய வேண்டியது எல்லாமே ஒரேயொரு விஷயம்தான்.
கொஞ்சம் சிரத்தையோடு நம் வாழ்க்கையை நாமே ஆழ்ந்து
பார்க்க வேண்டும். "மோதிரம் போட்டுக் கொள்கிற அளவுக்கு
எனக்குச் சொத்தைக் கொடுக்க வில்லையே," என்று கடவுளைக் காலை முதல் மாலைவரை
திட்டுகிறோம். ஆனால் மோதிரம் போடுவதற்கு ஒரு விரலைக் கொடுத்தாரே என்று ஒரு
முறைகூட நினைப்பதில்லை.

நமக்கு மோதிர விரலைக் கொடுத்து இருக்கிறாரே என்பதற்காக
ஆனந்தப்படுவது இல்லை. மோதிரம் போடுவதற்குச் சொத்தில்லையே
என்பதற்காகத்தான் காலையிலிருந்து மாலை வரைக்கும் கடவுளைத்
திட்டிக் கொண்டிருக்கிறோம். இல்லையென்றால் எதையோ, யாரையோ
சலித்துக் கொள்கிறோம்.

கடவுளைச் சலித்துக் கொள்வதும், வாழ்வைச்
சலித்துக் கொள்வதும் இரண்டும் ஒன்றே. இந்தச்
சத்தியத்தை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்.
பிரபஞ்சத்திற்கென்று ஒரு தர்மம் இருக்கிறது.

பிரபஞ்சத்தை இயக்கும் தர்மமே
மங்களத்தன்மைதான். பிரபஞ்சத்தால் உங்களுக்குக்
கஷ்டங்களைத் தரமுடியாது. கஷ்டங்கள் என்பதே,
மனிதர்கள் உருவாக்கியதுதான். இந்த மொத்தப்
பிரபஞ்சத்திலும் கஷ்டம் என்ற ஒன்றே கிடையாது.

> கஷ்டங்கள்
> என்பதே மனிதர்கள்
> உருவாக்கியதுதான்.
> இந்த மொத்தப்
> பிரபஞ்சத்திலும் கஷ்டம்
> என்ற ஒன்றே கிடையாது.

1. ஒவ்வொரு நிமிடமும் வாழ்வு எப்படி நகர்கிறது? வெறுமைத் தன்மையோடு, வெளியே
சிரித்தும், உள்ளே வேறு ஏதோ குறை உணர்வோடு நகர்கிறதா?

3. டி. வி. பார்ப்பதிலிருந்து, மற்றவரோடு பேசிச் சிரிப்பதும் ஒரு கட்டத்திற்கு மேல்
சலிப்பைத் தருகிறதா?

4. அருமையாய்ச் சிரித்து, இனிமையாய் பேசுபவர்களைப் பார்த்தால், ஏக்கம்
வருகிறதா?

5.அழகாய் இருப்பவர்களை, நன்றாய் வாழ்பவர்களைப் பார்த்தால், பொறாமை
கிளம்புகிறதா? என்னால் முடியவில்லையே என்ற துக்கம் உள்ளுக்குள் கசிகிறதா?

இந்த ஐந்து கேள்விகளுக்கும், எந்தெந்த கேள்விகளுக்கு பதில், "ஆம்!" என்று
சொல்கிறீர்களோ, அதன் தீவிரத்தைப் பொறுத்து இருபது மதிப்பெண்கள்வரை
அதிகபட்சமாகத் தரலாம்.

"ஆம்! அப்படித்தான் இருக்கிறது. ஆனால் என்னை ரொம்ப மோசமாக இது
பாதிக்கவில்லை," என்று எந்தெந்த கேள்விகளுக்குத் தோன்றுகிறதோ, அதற்குப்
பத்து மதிப்பெண்கள்வரை அளிக்கலாம். பாதிப்பின் தீவிரம் பொறுத்து மதிப்பெண்
அளியுங்கள். ஐந்து கேள்விகளின் மதிப்பெண்களைக் கூட்டுங்கள். அதுதான்,
நீங்கள் எவ்வளவு சதவிகித கஷ்டத்தை உருவாக்கி வாழுகிறீர்கள் என்பதின் அளவீடு.

எவ்வளவு மதிப்பெண் வந்திருக்கிறதோ, அவ்வளவு நீங்கள் பிரபஞ்ச
சக்தியை இழந்து கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்று அர்த்தம்.

ஒரு வேளை 40% மதிப்பெண் என்றால், 40% வாழ்வை, ஒவ்வொரு நிமிடமும்
இழந்து கொண்டிருக்கிருக்கிறீர்கள் என்று அர்த்தம். அப்படியென்றால், உங்களுடைய
அணுகுமுறையை இப்போது 40% சதவீதம் மாற்றினாலே போதும், நீங்கள் வாழ்வில்
முழு மங்களத்தன்மையை அடைந்து விடுவீர்கள்.

உங்கள் வாழ்வில் உள்ள அமங்களத்தை மங்களமாக்க, நீங்கள் எவ்வளவு முயற்சி எடுக்க
வேண்டும் என்பதை உணர்த்தும் அருமையான ஆராய்ச்சி இது! செய்துபாருங்கள்,
சாபங்கள் குறையும்; வரங்கள் அதிகரிக்கும்.

நம் மூலமாக இறைசக்தி வாழ்கிறது. நம் மூலமாக அது தன்னை பூர்த்தி செய்து
கொள்கிறது. நம் மூலமாக அதன் முழுமையை வெளிப்படுத்துகிறது.

நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். சிலநேரத்தில் நான் பார்ப்பதுண்டு. சிலர் தாங்கள்
அடைய நினைத்ததைத் தங்கள் குழந்தைகள் மூலமாகப் பூர்த்தி செய்ய விரும்புவார்கள்.
சில குழந்தைகளும் அவர்களுடைய விருப்பங்களைப் பூர்த்தி செய்வார்கள்.

நாம் ஆனந்தமாக வாழ்ந்தோமானால், பிரபஞ்சம் நம் மூலமாக எதை வெளிப்படுத்திட
வேண்டுமென்று நினைக்கிறதோ, அதை விருப்பத்துடன் நிறைவேற்றிக் கொள்ளும்.
அப்போது நாம் பிரபஞ்சத்தின் பாகமாக மாறுகிறோம். அதன் விருப்பத்தைப் பூர்த்தி
செய்கிறோம்.

நம்முடைய குடும்பங்களில் பார்த்தோமென்றால், அப்பா சொத்து சேர்த்து
வைத்திருப்பார். அந்தச் சொத்தை அனுபவிக்க தடைசெய்ய மாட்டார் ஆனால்,
பொறுப்புடன் செலவழிக்க ஏதாவதொரு கடமையையும் செய்ய வேண்டும் என்று
சொல்லிவிட்டுப் போயிருப்பார். "இந்தச் சொத்தெல்லாம் உனக்குத்தான். ஆனால்,
அதை அனுபவிக்க, வருடத்தில் ஒரே ஒருமுறை தவறாமல் அண்ணாமலையாருக்கு
ஒரு மண்டகப்படி நடத்த வேண்டும்," என்று எழுதியிருப்பார்.

அந்தக் கடமையைச் செய்தோமானால், சொத்தை அனுபவிப்பதற்கான முழுத்தகுதி
இருக்கும். ஆனால், அந்தக் கடமையைச் செய்யவில்லை என்றால், சொத்தை
அனுபவிப்பதற்கான தார்மீகமான தகுதி நமக்குக் இருக்காது.

இந்தப் பிரபஞ்சம், கடவுள் நமக்கு அளித்த சொத்து. அவர் நமக்கு இட்டிருக்கிற
கட்டளை, "ஆனந்தமாக வாழுங்கள்."

"ஆனந்தமாக வாழுங்கள்," என்ற அவருடைய விருப்பத்தை, "ஜீவன் முக்தர்களாக
வாழுங்கள்," என்று அவர் கொடுத்த பொறுப்பை
வாழ்வோமானால், இந்தப் பிரபஞ்சத்தை அனுபவிப்பதற்கான
சுதந்திரம், தார்மீகமான உரிமை நமக்கு உண்டு.

ஆனால், அவர் சொன்னது போன்று 'ஜீவன்முக்தர்களாக'
வாழவில்லை என்றால், அவர் கொடுத்த இந்தச் சொத்தை
அனுபவிப்பதற்கான எந்தவிதமான தார்மீக உரிமையும் நமக்கு

> இறைசக்தி
> நம் மூலமாக
> அதன் முழுமையை
> வெளிப்படுத்துகிறது.

ஆழ்ந்து இந்தச் சத்தியங்களைப் பார்த்தீர்கள் என்றால், அடிப்படையாகச் சில விஷயங்கள்
புரியும். வாழ்க்கை ‘ஜீவன் முக்தராக’ வாழ்வதற்கு அளிக்கப்பட்டது. ஜீவன்முக்தராக
வாழ்வது நம் தார்மீக பொறுப்பு. அந்தப் பொறுப்பை ஏற்றவர்களால்தான் உலகைக்
கொண்டாட முடியும்.

அவ்வாறு ஜீவன் முக்தராக வாழ முடியாமல் இருப்பதற்கான காரணம் வெளியில்
இல்லை. நம்முடைய அகங்காரத்திற்கும், மமகாரத்திற்கும்
இருக்கிற இடைவெளியால் நடக்கும் பிரச்சனைதான் காரணம்.
இந்த அகங்காரத்திற்கும் மமகாரத்திற்கும் அதாவது வெளியில்
நாம் மற்றவர்களுக்கு காண்பிக்கிற பர்சனாலிட்டிக்கும் நமக்குள்
நாம் வாழும் பர்சனாலிட்டிக்கும் இருக்கும் வேறுபாடுதான்
காரணம்.

பிரபஞ்சம்
ஒவ்வொரு நிமிடமும்
மங்களத்தன்மையை
ஊட்டிக்
கொண்டேருக்கிறது.

எந்தச் சண்டைக்கும் காரணம், எதை எடுத்தாலும் விமர்சித்துக்
கொண்டே இருக்கிற மன அமைப்புதான்.

இந்த மன அமைப்பு மாற வேண்டுமானால், எல்லாவற்றையும் ஏற்றுக்கொண்டு,
ஒவ்வொரு விஷயத்தின் மூலமாகவும், நமக்குள்ளே சேர்க்கப்படும் சாரத்தைக் கண்டு
ரசிக்கத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

ஒவ்வொன்றின் மூலமாகவும், பிரபஞ்சம் நமக்குள் ஏதோவொரு சாரம்
சேர்த்துக்கொண்டே இருக்கிறது.

நம்முடைய வாழ்க்கையில் வருகிற ஒவ்வொரு படியுமே நாம் அடுத்த நிலைக்கு
செல்லத் தேவையான ஒரு விஷயத்தை நமக்குள் இணைத்து விட்டுச் செல்கிறது.

ஏதோ ஒரு புரிந்து கொள்ளுதலை, நம்முடைய வாழ்க்கையின் பாகமாக மாற்றிவிட்டுச்
செல்கிறது.

இதை நாம் புரிந்துகொண்டு, வரவேற்கும்
குணத்தோடு பார்க்கத் தெரிந்து
கொண்டோமானால், வாழ்க்கையே மங்களம்.

பிரபஞ்சம் ஒவ்வொரு நிமிடமும்
மங்களத்தன்மையை உங்களுக்காகப்
பார்த்துப் பார்த்து ஊட்டிக்கொண்டிருக்கிறது.

வாழ்க்கை என்பது மங்களத்தில் இருந்து
பொங்கி, மங்களத்தன்மையாக வெளிப்படுகிற
சத்தியம் என்பது புரியும்.‘

[ நம்முடைய
வாழ்க்கையில் வருகிற
ஒவ்வொரு
படியுமே ஏதோ ஒரு
விஷயத்தை நமக்குள்
இணைத்து விட்டுச் செல்கிறது.
ஏதோ ஒரு விஷயத்தை
நமக்குள் மலர வைத்துவிட்டுச்
செல்கிறது. ]

பொதுவாக மக்களின் கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்கும்பொழுது, அருகில்
இருக்கிற சீடர்களுக்குக் குழப்பமாக இருக்கும்.ஒரே கேள்விக்கான விடையை,
இரண்டு வேறுவிதமான நபர்கள் கேட்கும்பொழுது, இரண்டு வேறுவிதமான
பதிலைச் சொல்லிவிடுவேன். ஒரு ஞானியின் ஒவ்வொரு செயலும்
ஒவ்வொரு சொல்லும் மனித நிலைமையிலிருந்து மகான்நிலைக்கு உயர்த்தும்.

இதைப் புரிந்து கொள்ளாத சீடர்கள், “இப்போது தானே ஒருவர் வந்து, ‘கல்யாணம்
செய்து கொள்ளவா? வேண்டாமா?’ என்று கேட்டார். நீங்கள் அவரைக் கல்யாணம்
செய்து கொள்ளச் சொன்னீர்கள்.

‘வேண்டாம். நீ சன்யாசியாக இரு!’ என்று சொல்கிறீர்கள். ஒரே கேள்விக்கு இரண்டு
பதிலா, எனக்குக் குழப்பமாக இருக்கிறது!?” என்று கேட்பார்கள்.

அப்போது அவர்களிடம் சொல்வோம்,
“இது கேள்விக்குப் பதில் அல்ல.
கேட்பவருக்குப் பதில்.”

அதனால் நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். இப்பொழுது நான் சொல்லுகிற ஒவ்வொரு
சத்தியமும் உங்களுக்காக, அதாவது, சிரத்தையோடு படித்துக் கொண்டிருக்கும்
உங்களுடைய உத்வேகத்திற்காக, வெளிப்படுத்துகிற சத்தியங்கள்தான்.

மனித வாழ்க்கையின் அடிப்படை லட்சியம் ஜீவன் முக்தி.
வாழ்க்கையை எப்படி வேண்டுமானாலும், வேறு எந்த வழியில்
வேண்டுமானாலும் ஆனந்தமாக வாழ முயற்சி செய்யுங்கள்.

நாம் எல்லோருமே , 'என் வாழ்க்கை சரியாகத்தான் போய்க்
கொண்டிருக்கிறது. ஒரு சில இடங்களில்தான் கொஞ்சம் பிரச்சினை
இருக்கிறது. அதை எல்லாம் சரி செய்து வைத்துவிட்டால் போதும்' என்று நினைக்கிறீ
றாம். 'என்னுடைய மனம் நன்றாகத்தான் இருக்கிறது. எப்போதாவது மட்டும் கொஞ்சம்
துக்கம் வருகிறது. அதை சரி செய்து வைத்துவிட்டால் போதும்,” என்று நினைக்கிறீர்கள்.

ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். நம்முடைய மனத்தை நாம் சரி செய்ய முயற்சி
செய்வது என்பது கோழி குப்பையைக் கிளறுகிற செயல்.‘
துக்கத்தைக் கிளறினால் பிரச்சினை தீருமா?
தீராது, என்றுமே தீராது.
தீர்வு இப்போது மட்டுமல்ல, எப்போதுமே பிறக்காது. என்றுமே நடக்க முடியாதது.

உண்மையிலேயே, சில சத்தியங்களை, ஆழமாக, ஆணித்தரமாக, எதற்கும் தயங்காமல்
சொல்வது என்ற முடிவோடுதான் இந்தப் புத்தகத்தை எழுதுகிறோம்.

Socially polite என்று ஆங்கிலத்தில் சொல்வார்கள். அதாவது, சமூக ரீதியாக,
அடக்கமாக, அமைதியாக இருத்தல். பல நேரங்களில் சமூக ரீதியாக, அமைதியாக
இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக, சத்தியத்தை உள்ளது உள்ளபடியே சொல்லமுடியாமல்
மென்று விழுங்கியிருக்கிறோம்.

இன்று, சமூக ரீதியாக அமைதியாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காகவோ, வேறு
எந்தக் காரணங்களுக்காகவோ, சத்தியத்தை நான் ஜீரணிக்கப் போவதில்லை. மென்று
விழுங்கப்போவதில்லை. எத்தனை நாள்தான் இறைசக்தியின் நோக்கத்தைப் புரிந்து
கொள்ளாமல் இருப்பீர்கள்?

அதனால் தான் உள்ளதை உள்ளபடியே சொல்லப் போகிறோம். உள்ளதை உள்ளபடியே
உங்களோடு பகிர்ந்து கொள்ளப் போகிறோம். பல ஆயிரக்கணக்கான மக்களைத்
தியான முகாம்களிலும், நேரிலும், தனிப்பட்டப் பிரச்சனைகளுக்கும் மற்றும் ஆலோச
னைக்காகத் தனியாகவும் பார்த்து இருக்கிறோம். அவர்களுடைய வாழ்க்கையின் லாப

இவை அத்தனையினுடைய சாரத்தையும், இவை அத்தனையினுடைய அறிவையும்,
உங்களோடு இந்தப் புத்தகத்தின் வழியாகப் பகிர்ந்து கொள்வது என்ற முடிவோடுதான்
எழுதுகிறோம்.

❖ E»P÷© J¸ öPõsõmh ÷©øh
The World is a Stage of Celebration

❖ uÛzxÁ® ©»ºzx® ~m£®
Technique for flowering of Individuality

❖ öÁÖ® ö£õ¸ÍõÀ Á¸® ©›÷õøu = AÁ©›÷õøu
Respect which comes out of mere wealth is a disrepect

❖ }[PÒ _u¢vµ©ÁõvPÍõ? AÀ»x Aiø©PÍõ?
Are you a libertated one? Or a slave?

❖ ÁÕÌUøP÷÷
søh¯õ?
søh¯õ? ÁÕÌUøP÷¯õk
Struggling with life? or Is life itself a struggle?

❖ uø»ø©¨ £s÷£ ãÁß •Uvø¯ öÁΨ£kzx®
Leadership consciousness itself will radiate Jeevan mukti

❖ ©ºv
Ú® öŒ#Áx •mhõÒPÎß ÷Áø»
Criticising isThe job of fools

❖ ©º]UPõ©À HØÖUöPõÒÁ÷u ãÁß •Uv
Accepting without criticism is Jeevan mukthi

❖ }[PЮ £µ©íªé©õQh»õ®
You can also become a Paramahamsa

வாழ்வில் ஒரே ஒரு முறை நீங்கள் ஆனந்தத்தை அனுபவித்திருந்தால்கூடப் போதும்...
அது நிரந்தரமாகியிருக்கும். ஏனென்றால், அது நிரந்தரமானது.

அதையடுத்து நிரந்தரமான நிரந்தரமின்மை என்னும் உலக இயல்பை மீறி, பிரபஞ்ச
இயல்புக்குள் குதித்திருப்பீர்கள். ஆனந்தத்தை அனுபவித்திராதபொழுது பாசக்கடல்
தூண்டப்பட்டிருக்கும்.

பாசக்கடலுக்குள் இருந்தவாறே நீங்கள் எவ்வளவு சந்தோஷங்களை வாழ்வில்
சந்தித்தவராக இருந்தாலும் ஒரு சந்தோஷத்திற்குப்பின் ஒரு துன்பத்தை
நீங்கள் அனுபவித்துவிட்டால் போதும்... தெரிந்துகொள்ளுங்கள் அது சந்தோஷம்
அல்ல, தோஷம். துன்பத்தின் இன்னொரு உரு!

சந்தோஷம் தாண்டி... உங்களின் மனம், உடல், உயிர் ஆன்மா எல்லாம் ஜீவன் முக்தி
நோக்கி ஏவப்படட்டும்.

ஜீவன் முக்தியை அடைந்தாக வேண்டும், அதுவே இலக்கு என்பது ஐஸ்கட்டியாய்
மனத்திற்குள் இளகட்டும்.

பழுத்தக் கட்டியின் தோல், உடலின் மற்ற தோலை விடப் பளபளப்பாக இருக்கும்...
மினு மினுக்கும்!

மருத்துவரின் ஒரு சிறு கத்தி தரும் அதிர்ச்சியில் அந்தக் கட்டியே உடைந்து போகும்.
சீழ் இறங்கி விடும், சுகம் பிறக்கும். அதேபோல்தான், மனிதனின் மனத்தில் பல கட்டிகள்
இருக்கின்றன. அவைதான் மனிதனை வருத்தத்திற்குள் ஆழ்த்துகின்றன.

மனக்கட்டிகள் உடைய மனச்சீழான துக்கம், சோர்வு, கவலை, எரிச்சல்கள் இறக்கும்.
ஜீவன் முக்தி பூக்கும்.

முக்தி யுக்திகளை ஆழ்ந்து தியானியுங்கள். ஆனந்த வாழ்வு சொந்தமாகும். ஜீவன் முக்த
வாழ்வு அனுபவமாகும்.

ஆடம்பரமாய், ஏராளமான செல்வத்தோடு, நிறைய பணிவிடையாளர்களோடு
வாழ்ந்து வந்த சூஃபி ஞானி அவர்.

யாத்ரிகர் ஒருவர் இந்த சூபி ஞானியின் ஊர் வழியாகச் செல்ல நேரிட்டது. 'ஒரு ஞானி
ஏன் இவ்வளவு ஆடம்பரத்தோடு வாழ வேண்டும்?' என்ற கேள்வி மனத்தில் பிறக்க
அந்த ஞானியைப் பற்றி விசாரித்தார்.

ஒரு சீடரிடம், "ஒரு ஞானி இவ்வளவு சொத்து பத்தோடு
வாழலாமா?" என்று யாத்ரிகர் கேட்டதற்கு, அந்தச் சீடர்,
"ஒரு ஞானிகூட இப்படி வாழா விட்டால், பின் யார்தான்
இப்படி வாழ்வதாம்?" என்று சூடான பதில் தந்தார். கொஞ்சம்
சுதாகரித்துக்கொண்ட அந்த யாத்ரிகர், அந்த ஞானியைப் பற்றி
மேலும் விசாரித்தார்.

இந்த ஞானி ஏற்கெனவே பெரிய அரசராய் இருந்து, சூஃபி
ஞானியாய் மாறி இருப்பவர் என்று தெரிந்ததும், அவர் மீது யாத்ரிகருக்கு மதிப்புக்
கூடியது.

அடுத்து, அந்த ஞானியைச் சந்திக்க வேண்டும் என்ற ஆர்வம் கூடியது. ஞானியைச்
சந்திக்கச் சென்றார்.

குடிலுக்குள் அமர்ந்திருந்த ஞானியின் அருகே, ஒரு திருவோடும், ஒரு கைத்தடியும்
மட்டுமே இருந்தது. சாதாரணக் கயிற்றுக் கட்டிலில்தான் அவர் அமர்ந்திருந்தார். அவர்
உடுத்தியிருந்த துணிகூட, வெகு சாதாரணமான உடைதான்.

வெளியே பார்த்த ஆடம்பரத்திற்கும், உள்ளே பார்க்கும் எளிமைக்கும் கொஞ்சம்கூட
சம்பந்தமேயில்லாமல் வாழும் ஞானியைப் பார்த்து, இன்னும் வியப்படைந்தார்!.

அங்குப் பல வி.ஐ.பி-க்கள் ஞானிக்காகக் காத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அந்த
அரங்கத்திற்குள் இருந்த அழகிய சிம்மாசனத்தில் ஏறி அமர்ந்தார் சூஃபி ஞானி.

இதுவரை தம்மோடு எளிமையாய், ஒரு நண்பராய்ப் பேசிக்கொண்டிருந்த ஞானி,
இப்போது சிம்மாசனத்தில் ராஜகுருவாய் பேசிக்கொண்டிருந்தார்.

'உள்ளே பார்த்துப் பேசிய ஞானிக்கும், வெளியே ராஜகுருவாய் அமர்ந்து பேசும்
ஞானிக்கும் சம்பந்தமே இல்லையே!' என்று யாத்ரிகருக்குத் தோன்றியது. இன்னும்
கொஞ்சம் குழம்பினார்.

பேசி முடித்து, சிம்மாசனத்தை விட்டு இறங்கி வந்த ஞானி, யாத்ரீகரை அழைத்து,
"வாங்க, கொஞ்ச நேரம் காலாற நடந்து வரலாம்," என்று கூப்பிட்டார்.

‘சிம்மாசனத்தில் இருந்தவரா இவர்?’ என்று பார்த்த யாத்ரீகர் மீண்டும் வியப்படைந்தார்!.
சிரிக்கச் சிரிக்க ஞானி பேசிக்கொண்டே, மீண்டும் கூடாரத்திற்கு வந்தார்.

உள்ளே மிக எளிமையாய் இருந்த கூடாரத்தின் வெளிப்புறத்தை அப்போதுதான்
யாத்ரீகர் ஆழ்ந்து பார்த்தார்.கூடாரத்தை இழுத்துக் கட்டியிருந்த கம்பங்கள் எல்லாம்
வெள்ளிக் கம்பங்கள். அதில் அடிக்கப்பட்டிருந்த ஆணிகள் தங்க ஆணிகள்.

இதையெல்லாம் பார்த்து இன்னும் சற்று குழம்பிய யாத்ரீகர் ஞானியிடம், "நீங்கள்
ஒரு சூஃபி ஞானி என்று எல்லோரும் சொல்கிறார்கள். ஆனால், வெள்ளிக்கம்பங்கள்!
தங்க ஆணிகள்! வைர சிம்மாசனம்! ரத்னக் கம்பளம்! ராஜதோரணை என்று எல்லாமே
உங்களிடம் ராஜ அம்சங்களாகவே இருக்கின்றனவே.

இந்த இரண்டையும் பார்க்க ஆச்சரியம்தான் ஏற்படுகிறது," என்று நாசூக்காய்த்
தம்முடைய சந்தேகத்தைச் சொன்னார்.

அவரைப் பார்த்துப் புன்னகைத்த ஞானி, "வாருங்கள், நாம் இமயமலை நோக்கி யாத்திரை
செல்வோம். இங்கு என்னுடைய வேலையெல்லாம்
முடிந்துவிட்டது. மீதமுள்ளதை என் சிஷ்யர்கள்
பார்த்துக்கொள்வார்கள்," என்றழைத்தார்.

உற்சாகமாய்ப் பேசிக்கொண்டே பல கிலோமீட்டர்
ஊரைவிட்டுத் தாண்டி வந்துவிட்டனர். சட்டென
ஏதோ ஞாபகம் வந்தவராய் நின்ற யாத்ரீகர், "உச்!"
என்று தலையில் தட்டிக் கொண்டார். ஞானியிடம்,
"நீங்கள் கொஞ்ச நேரம் இங்கேயே இருக்கிறீர்களா?
என்னுடைய பையை உங்கள்கூடாரத்திலே
விட்டுவிட்டு வந்துவிட்டேன்.

நான் வேகமாய்ப் போய் எடுத்து வந்துவிடுகிறேன்,"
என்று யாத்ரீகர் கேட்டுக் கொண்டார்.

> என்னுடைய
> ராஜாங்கத்தையே ஒரு
> பையை விடுவதுபோல
> விட்டுவிட்டேன்
> ஆனால், உங்களுடைய
> சின்ன பையையே
> ராஜாங்கத்தைப்
> போல பற்றிக்
> கொண்டிருக்கிறீர்கள்.

யாத்ரீகரைப் பார்த்து சிரித்தார் ஞானி, "இதுதான் உங்களுக்கும், எனக்கும் உள்ள
வித்யாசம்.

என்னுடைய ராஜாங்கத்தையே ஒரு பையை விடுவதுபோல விட்டுவிட்டேன்.
ஆனால், உங்களுடைய சின்னப் பையையே ராஜாங்கத்தைப் போல பற்றிக்கொண்டு
இருக்கிறீர்கள்.

ராஜகுருவாய் இருந்தபோது ராஜாவைப்போல இருந்தேன். என் அறையில்
இருந்தபோது தனிநபராய் எளிமையாய் இருந்தேன். இப்போது யாத்ரீகனான

பின் யாத்ரீகனாகிவிட்டேன்,'' என்றார். வைர சிம்மாசனம்,
ரத்னக்கம்பளம், ராஜ தோரணைகள் என்ற எதுவுமே அந்த
ஞானியைப் பற்றவில்லை. ஞானியும் அவற்றைப் பற்றிச் சி
ன்னப் பற்றுகூட கொண்டிருக்கவில்லை. எந்தச் சூழ்நிலைக்கும்
ஏற்றவாறு, தம்மை இனிமையாக மாற்றி அமைத்துக் கொள்வது
ஜீவன் முக்தரின் சுபாவம்.

உடனே, "பிறகு ஏன் இவ்வளவு ஆடம்பரமாக அவர் வாழ்ந்தார்?'' என்று கேட்கத்
தோன்றும். ஒரு கைப்பிடி மக்களுக்கு ஞானத்தையும், தியானத்தையும் தருவதற்கு ஒரு சி
ன்னக் குடிசையே போதுமானதுதான். ஆனால் ஒரு சில ஞானிகள் பல்லாயிரக் கணக்கான
மக்களுக்குத் தியானத்தையும், ஞானத்தையும் தருவதற்காக உடல் எடுப்பார்கள்.

ஆயிரக்கணக்கான நபர்களுக்குத் தர வேண்டுமானால், குடிசை போதாது. அரச
வைதான் தேவைப்படும். பற்றற்ற நிலையில் வாழும் ஞானிகள் செய்வ தெு அல்லா
சேவையே. யாத்ரீகர் பற்றோடு உள்ளொன்றும், வெளியொன்றுமாய் வாழ்ந்ததால்தான்,
அவரின் கண்களுக்கு ஞானியின் செயல்கள்கூட முரண்பட்டதாய்த் தெரிந்தது. நாம்
முரண்பட்டால், வாழ்வும் முரண்படும். முரண்பட்டுத் தெரியும். நாம் கொண்டாடினால்,
வாழ்வும் கொண்டாடும்.

ராஜாவாக இருக்கவேண்டிய இடத்தில் ராஜாவாகவும், நண்பனாய் இருக்க
வேண்டிய இடத்தில் எளிமையான நண்பனாகவும், பற்றற்று இருக்க வேண்டிய
இடத்தில் பற்றற்று இருப்பதையும்தான், ஜீவன் முக்த வாழ்வு என்கிறோம்.

அந்தப் பிரச்சனைகள் எதுவுமே இல்லாததால்
ஞானி ஆனந்தமாயிருக்கார். ஆனந்தக்
கூத்தாடுகிறார்.

கிருஷ்ணரின் ஆனந்தக் கூத்து ஆகிய
அனைத்துமே ஞானத்தின் வெளிப்பாடுகளே.

உங்களுக்கும்
எனக்கும்
உள்ள
வித்யாசம்.

‘தனித்துவம்' என்பது ஒரு
டாக்டராகவோ,இன்ஜியராகவோ,
கலைஞராகவோ மட்டும்
வாழ்வது அல்ல. சிரிப்பு,
அதிர்ச்சி, சலிப்பு, ஏமாற்றம்,
விபத்து, அதிசயம் என்ற எல்லா
வாழ்வியல் சூழல்களோடும்
தங்களை உடனுக்குடன்
இணைத்துக் கொள்வதே
'தனித்துவம்'.

அந்தப் பிரச்சனைகள் எதுவுமே இல்லாததால் ஞானி ஆனந்தமாயிருக்கார்.
ஆனந்தக் கூத்தாடுகிறார்.

சிவ தாண்டவம், நடராஜரின் நடனம், கிருஷ்ணரின் ஆனந்தக்கூத்து ஆகிய
அனைத்துமே ஞானத்தின் வெளிப்பாடுகளே.

சூழ்நிலைக்குத் தகுந்தாற்போல் உடனுக்குடன் தம்மை மாற்றியமைத்துக்
கொள்ளுமளவிற்கு எளிமைத்தன்மை இல்லாமல், ஒரேமாதிரியாக வாழ்வு
வாழ்பவர்களுக்குத்தான் ஜீவன் முக்த வாழ்வுகூட நடிப்பாய்த் தெரியும்.

வாழ்வோடு நடனமாடத் தெரியாதவருக்குத்தான், வாழ்வில் பலரும் நடித்துக்
கொண்டேயிருப்பதாகவும், உலகமே ஒரு ஏமாற்றுக்கார மேடையாகவும் தெரியும்.

சூழ்நிலைக்கேற்றவாறு, பல்வேறு முகங்களோடு சகஜமாய் விளையாட இயலாத
இயலாமைதான் அகங்காரம். கணத்திற்கு கணம் மாறும் வாழ்விற்கு இசைந்து,
அதனோடு பல்வேறு முகங்களோடு விளையாடுவதற்குத் தேவையான வெவ்வேறு
முகங்களை எந்தத் தடையும் இல்லாமல், தயக்கமும் இல்லாமல், வெளிப்படுத்தும்,
அகங்காரமற்ற நிலையைத் தொடவேண்டும். அகங்காரத்தால் பிடிக்கப்பட்டவர்தான்
வாழ்வின் தாளத்திற்கு ஏற்றாற்போல ஆட முடியாமல் தடுமாறுவர். அவர்களால்
முடியாததால் சகஜமாக, எளிமையாக வாழ்ந்து கொண்டிருப்பவர்களை நடிக்கிறார்கள்
என்று மதிப்பிடுவார்கள்.

வாழ்க்கையை எளிமையாய் அணுகத் தெரிந்தவரே வாழ்வை அனுபவிக்கத் தெரிந்தவர்.
அவர்களிடம் தனித்துவம் கொட்டிக்கிடக்கும்.

தனித்துவம் என்பது ஒரு டாக்டராகவோ, இன்ஜினியராகவோ, கலைஞனாகவோ
மட்டும் வாழ்வது அல்ல. சிரிப்பு, அதிர்ச்சி, சலிப்பு, ஏமாற்றம், விபத்து, அதிசயம் என்ற
எல்லா வாழ்வியல் சூழல்களோடும் தங்களை உடனுக்குடன் இணைத்துக் கொள்வதே
தனித்துவம்.

இந்த உண்மையை உணர்ந்து இனிவரும் ஒவ்வொரு சூழலிலும் முழுமையாக
உங்களை இணைத்துக்கொள்ளுங்கள். அந்தந்த சூழலோடு முழுமையாக ஒன்றிவிடும்
கதாபாத்திரமாகி விடுங்கள். "ஐயோ இப்படியெல்லாம் செய்தால் நான் என்னை
இழந்துவிடுவேனோ? என்னுடைய தனித்துவம் போய்விடுமோ?" என்று மனம் அச்சு
றுத்தினால், அதனிடம் தைரியமாய் இதைச் சொல்லுங்கள்... "வாழ்வோடு நடனமாடத்
தெரிந்துகொண்டபின்தான் உன்னுடைய தனித்துவமே மலரும்."

அதற்குப் பிறகுதான் உங்களின் வாழ்வில் நீங்கள் இழந்த பல பகுதிகள் மீண்டும் உயிர்
பெறும். அது மட்டும் அல்லாமல் உங்களுக்குள் இருக்கும் உங்களுக்கே தெரியாத பல
பரிமாணங்கள் தெரிய வரும்.

வாழ்வோடு நடனமாட ஆரம்பியுங்கள். உலகமே ஒரு கொண்டாட்ட மேடை என்பது
அனுபவமாகும்.

செயலில்லாத உணர்வும், உணர்வில்லாத செயலும் அல்லது இது இரண்டிற்கும்
இருக்கிற இடைவெளியும்தான், வாழ்க்கையில் இருக்கிற எல்லாப் பிரச்சி
னைகளுக்குமான ஆணிவேர்.

> உள்ளுலகில்,
> உணர்வளவில்
> தலைவராகாமல்,
> பதவியளவில் மட்டுமே
> தலைவராக முயற்சிப்பது
> வாழ்க்கை எனும்
> அமிர்தத்தைத் தன் வாயில்
> ஊற்றுவதற்கு பதில், வீட்டு
> வாயிலில் ஊற்றுவதற்குச்
> சமம்.

மிகவும் ஆழமான சத்தியங்கள் இவை. மிகத்
தெளிவாக உள்வாங்கிக் கொண்டோமானால்,
இந்த விநாடியே நம்மைப் புதுமனிதராக
மாற்றுகிற, சத்தியங்கள், நம்மை மலர வைக்கும்
சத்தியங்கள் இவை.

நாம் நன்றாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டியது,
நம்மைப்பற்றித்தான்.நம்முள் இரண்டுவிதமான
தன்மைகள் (Personality) வைத்திருக்கி
றோம். வெளி உலகத்திற்கு நாம் யாரென்று
காண்பிக்கிற புறத்தன்மையை ஆங்கிலத்தில்
‘பர்சனாலிட்டி’ என்று சொல்வோம். அந்தப்
பர்சனாலிட்டியால் எப்போதும் இருக்கும்
தன்மையைவிட அதிகமாகத்தான் காண்பிப்போம். நாம் என்னவாக இருக்கிறோமோ,
அதைவிட அதிகமாகத்தான் காண்பிப்போம்.

நீங்களே இந்த உதாரணத்தைப் பாருங்கள், நம்முடைய விசிட்டிங் கார்டு எல்லாமே
என்னவாகத்தான் இருக்கிறது?

இருக்கும் தகுதியைவிட, அதிகமாகத்தான் இருக்கும். அதைத்தான் அகங்காரம் என்று
சொல்கிறோம். எங்கே போனாலும் இருப்பதைவிட, அதிகமாகத்தான் வெளியில்
காண்பிப்போம்.

படிப்பாகட்டும்,
பதவியாகட்டும்,
அந்தஸ்தாகட்டும்,
புகழாகட்டும்,

> ‘அகங்காரம்’
> வாழ்க்கையில்
> இருக்கிற எல்லாப்
> பிரசினைகளுக்குமான
> ஆணிவேர்.

எதுவாகட்டும், இருப்பதைவிட அதிகமாகக் காண்பிக்க
முயற்சி செய்வோம். எப்போதும் தன்னிடம் இருப்பதை விடத்
தம்மை அதிகமாகக் காட்டிக் கொள்வதைத்தான் அகங்காரம்
என்கிறோம். வாழ்க்கையில் நாம் செய்யும் முயற்சிகள்
எல்லாமே நம்மிடம் இருப்பதைவிட, நம்மை அதிகமாகக்
காண்பிக்கும் முயற்சியாகத்தான் இருக்கிறது.

இவர்கள் இவ்வாறு இருப்பதற்கு காரணம், தமக்குள்ளே ஆழமாகக் குற்ற உணர்ச்சி
யையும், தாழ்வு மனப்பான்மையையும் வைத்திருப்பதால்தான் ஏதாவது ஒரு பதவியை,
நாற்காலியைப் பிடித்துக் கொள்ளவே நினைக்கிறார்கள். அந்தப் பதவியின் மூலமாக,
நாற்காலியின் மதிப்பு மூலமாகத்தான் தங்களுடைய அடையாளத்தை நிர்மாணிக்கவே
முயற்சி செய்வார்கள். ஒருவரின் தாழ்ந்த உணர்வே, அவரை அதிகமாகக்
காட்டிக்கொள்ளத் தூண்டுகிறது.

ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். உணர்வாலே தலைவராக இருப்பவர்கள், அமர்கிற
இருக்கையானது அந்தத் தலைவரால் மதிப்பு பெறும்.

உணர்வாலே தலைவராக மலர்ந்தவர்கள் எல்லோரையும் பார்த்தோம் என்றால், ஜீவன்
முக்தர்களாக மலர்ந்தவர்கள். இவர்களால் இருக்கைக்குப் பெருமை சேரும். பதவிக்குப்
பெருமை சேரும்.

உணர்வாலே தலைவர் ஆகாதவர்கள், தலைவர்களாக மாறினால்கூட பதவியினாலும்,
இருக்கையினாலும் மட்டும்தான் அவர்களுக்குப் பெருமை கிடைக்கும்.

இவர்களுக்குப் பதவியால் பெருமை சேரும். இப்படி வாழ்வது பெருமையல்ல, சி
றுமை.

வாழ்வின் ஒட்டமே உங்களைத் தொடர்ந்து தலைவராக முன்னேற்றிக்
கொண்டேயிருக்கும்.

உள்ளுலகில், உணர்வளவில் தலைவராகாமல், பதவியளவில் மட்டுமே தலைவராக
முயற்சிப்பது, வாழ்க்கை எனும் அமிர்தத்தைத் தன் வாயில் ஊற்றுவதற்குப் பதில்,
வீட்டு வாயிலில் ஊற்றுவதற்குச் சமம்.

தெரிந்தோ தெரியாமலோ, மக்கள் பதவியின் மூலமாகத்தான் தங்களுக்குப் பெருமை
சேர்க்க முயற்சிக்கிறார்கள்.

நம்முடைய வாழ்க்கையையே உதாரணமாக எடுத்தோமென்றால், நமக்கு எல்லாம்
எதனால் மரியாதை கிடைக்கிறது?

எத்தனை கார் வைத்திருக்கிறோம், எத்தனை வீடு வைத்திருக்கிறோம், எவ்வளவு
வங்கியிருப்பு இருக்கிறது, என்பதை வைத்தும், நாம் வைத்திருக்கிற பொருள்களின்
விலையை வைத்தும்தான் நமக்கு மரியாதை வருகிறது. இல்லை மரியாதை வருகிறது
என்று நம்புகிறோம். இதுதான் ஜடத்தாலே உயிருக்கு மரியாதை கிடைப்பது.

ஒரு சிலர், தாங்கள் வாழ்ந்த உயர்ந்த வாழ்க்கையில், அவர்கள்
உபயோகித்த சாதாரண பொருட்களும் மதிப்படைகிறது.
ஜீவனடைகிறது, வெறும் பொருள்கூட மதிப்பிட
முடியாததாகிறது.

வாழ்வின் ஒட்டமே
உங்களைத்
தொடர்ந்து
தலைவராக
முன்னேற்றி
கொண்டேயிருக்கும்.

இரமண மகரிஷி வாழ்ந்த அறையைப் போய்ப் பார்த்தீர்கள்
என்றாலும், அங்கே இருக்கிற ஒவ்வொரு கொட்டாங்குச்சியும்,
சாதாரண கட்டைச் செருப்பும், ஒரு சாதாரண பழைய
திருவோடும் மக்களாலே வழிபடப்படுகிறது.

காரணம் என்னவென்றால், ஜீவனாலே பொருளுக்கு மரியாதை.
ஜீவன் முக்தர்கள் உபயோகப்படுத்தியதனாலே, வெறும்
கொட்டாங்குச்சிக்குகூட மக்களாலே வணங்கப்படுகிறது.

பொருளாலே
மரியாதையா?...
புரிந்துகொள்ளுங்கள்.
நீங்கள்
அவமதிக்கப்படுகிறீர்கள்.

அது பொருளால், உயிருக்கு வந்த மரியாதை. ஆழமாக யோசியுங்கள்.. நம்முடைய
வாழ்க்கையில் நமக்குக் கிடைத்துக் கொண்டிருப்பது என்ன? வெறும் பொருளாலே
வரும் மரியாதexpressionதானே!

என்று பொருளால்தான் உயிருக்கு மரியாதை வருகிறது. ஆனால், ஒருவர் ஜீவன்
முக்தராக மலர்ந்து விட்டால், ஞானியாக மலர்ந்து விட்டால், அவர் தொடுகிற பொருள்
எல்லாம், அவராலே மரியாதை அடைகிறது.

உயிராலே பொருளுக்கு மரியாதை கிடைக்கிறது. அந்தப் பொருளும் உயிர்த்தன்மையைப்
பெறுகிறது.

நன்றாகத் தெரிந்துகொள்ளுங்கள், பொருளால் மரியாதை கிடைத்தால், அங்கு
மதிக்கப்படுவது நீங்கள்அல்ல பொருள்தான் என்று. அதனால் பொருளால் கிடைக்கிற
மரியாதைக்காக ஓடக்கூடாது.

இந்த உண்மை புரியாமல், நம்முடைய அடையாளமாக, வெளி உலகத்திற்கு நம்மை
என்னவாகக் காண்பிக்கிறோம்? வெறும் பொருளுடையவர்களாகவே காண்பிக்க
முயற்சி செய்கிறோம்.

அதிலும் திரும்பத் திரும்ப இந்த அகங்காரத்தைப் பார்த்தீர்கள் என்றால்,
பொருளாலேதான் தனக்கு மரியாதை கிடைக்கும் என்று நம்புகிறது. அதன் விளைவாகக்
கிடைத்த, வாழ்வும் அதையேதான் நிரூபிக்கிறது. உங்களுடைய பொருளைப் பற்றிச்
சொல்லி, பெருமையைப் பற்றிச் சொல்லி, உங்களுடைய மற்ற விஷயங்களைச் சொல்லி,
அதனால் நீங்கள் மதிக்கப்படுகிறீர்கள் என்றால், உண்மையில் புரிந்துகொள்ளுங்கள்,
நீங்கள் மதிக்கப்படுவதில்லை. அவமதிக்கப்படுகிறீர்கள்.

ஒரு உண்மையை இங்குப் பகிர விரும்புகிறோம். என்னுடைய மனம் திறந்து இந்த
விஷயத்தை உங்களோடு பேசுகிறோம்.

பல நிகழ்ச்சிகளுக்காக, தியான முகாம்களுக்காகப் பல இடங்களுக்கு சென்றிருக்கி
றோம்.

என்னைப் பற்றித் தெரியாத ஒரு புது ஊருக்குப் போகும்பொழுது, என்னை புதிதாகப்
பார்க்கும் மக்கள் அதற்கு முன்பு அறிமுகம் இல்லாவிட்டால்கூட கை எடுத்துக்
கும்பிடுவார்கள். அவர்கள் அறிமுகம் இல்லாமலேயே, பூரிப்போடு கும்பிடுவார்கள்.
அப்போது அவர்களைப் பார்த்து மரியாதையுடன் வணங்கும் பொழுது, அவர்கள்
பதிலுக்கு செலுத்தும் மரியாதையில் நிஜமான அன்பை அவர்கள் கண்களில் பார்ப்பேன்.

ஆனால், ரொம்ப நாள் தெரிந்தவர்கள், இந்த இயக்கத்தின் பெயரால், இவ்வளவு
பெரிய மடத்தினுடைய புகழால், பீடத்தை நிறுவியவர் என்பதற்காக, மரியாதை
செலுத்துவார்கள். அவர்கள் சிலர் என் காலில் விழுந்து வணங்கினால்கூட, அவர்களின்
கண்களில் அந்த மரியாதையைப் பார்க்க முடிவதில்லை.

அப்போது பக்கத்தில் இருக்கிற பக்தர்களிடம் சொல்வேன், "அப்பா, இந்த நமஸ்காரம்
எனக்கில்லை. நான் வந்திருக்கிற காருக்கு," என்று. இப்படிப்பட்டவர்கள்தான் ஜடத்தால்
ஜீவனுக்குப் பெருமை சேர்த்து வாழ்வை இழப்பவர்கள்.

வெறும் பொருளாலே மரியாதை வருமானால், அது நிலைக்காது. வெறும் பொருளாலே
வருகிற மரியாதை, மரியாதை அல்ல. அது அவமரியாதை.

அது வெறும் பொருளுக்குத் தந்த மரியாதை, உயிருக்குத் தந்தது அல்ல; உணர்வுக்குத்
தந்தது அல்ல; ஜீவனுக்குத் தந்தது அல்ல; வெறும் பொருளுக்குத் தந்த மரியாதை.

முதலில் வாழ்க்கை ஏன் அடிமைப்படுத்தப்பட்டதுபோல் இருக்கிறது என்பதைத்
தெரிந்துகொள்ளுங்கள். உடலால் அடிமைப்படுத்தப்பட்டிருப்பதைப் பற்றி இங்குச்
சொல்லவில்லை. உணர்வால் அடிமைப் பட்டிருப்பதைப்பற்றிச் சொல்கிறோம்.

மற்றவர்களால் அதிகபட்சமாக உங்களின் உடலைமட்டும்தான் அடைத்து வைக்க
முடியும். ஆனால் நீங்கள்தான் உங்கள் உணர்வையே அடிமைப்படுத்துகிறீர்கள்.

வெளியுலகத்தில்கூட உடலால் அடிமைகளாக இருப்பவர்கள், என்றாவது ஒரு நாள்
சுதந்திரம் பெறுவார்கள். ஆனால், உள்ளுலகத்தில் அடிமைகளாக இருக்கிறவர்கள்,

தங்களைத் தாங்களே விடுபடுத்திக் கொண்டால்தான்
அவர்களுக்கு விடுதலை உண்டு.

அகங்காரம் என்பது, வெளி உலகத்தில் நாம் காண்பிக்கிற
புறத்தன்மை. (பர்சனாலிட்டி)

வெளியுலகத்தில் மிகையாக்கிக் காண்பிக்கிற இந்த அகங்காரத்தை,
பர்சனாலிட்டியை, அடிப்படையாக வைத்து உங்களுக்கு
எது வந்திருந்தாலும், எது அளிக்கப்பட்டாலும், எது உங்கள்
வாழ்க்கையின் பாகமாக மாறியிருந்தாலும், அது பொருளாகட்டும், பதவி ஆகட்டும்,
உறவுகளாகட்டும், புகழாகட்டும், பட்டங்களாகட்டும், அது உங்களுக்குள் நிம்மதியை
அளிக்காது.

அதைத் தக்கவைத்துக் கொள்வதற்காகவே, மீண்டும், மீண்டும் கானல் நீரை நோக்கி
ஓடுவதைப் போல், வாழ்க்கையைச் செலவிட்டுக்கொண்டு இருப்போம். நாம் செய்யும்
செயல்கள் எல்லாம் எதன் பின்னாலோ, எதற்காகவோ ஓடிக்கொண்டு இருப்பதைத்
தவிர, வேறு ஒன்றுமே இருக்காது.

மிக அழகாக விவேகானந்தர் சொல்கிறார் : "புகழ், பதவியை அடைவது பெரிது அல்ல;
அடைந்த பிறகு அதை ஜீரணித்து நிம்மதியாக இருப்பதுதான் பெரியது."

இல்லையென்றால் என்னவாகும்? புகழை ஜீரணித்து நிம்மதியாக, எளிமையாக,
இனிமையாக, ஆனந்தமாக இல்லை என்றால், புகழ் நம்மை ஜீரணித்து விடும், அதன்
பின்னால் நம்மை ஓடவிட்டு விடும்.

அதன் பின்னாலே நம்மை ஓட வைக்கும். எதற்காக ஓடுகிறோம் என்ற நினைவும்
மறந்துவிடும். இப்பொழுது நாம் எப்படி வாழுகிறோம்? என்பதைத் தெரிந்து கொள்ள
ஒரு எளிமையான வழி உண்டு.

காலையில் எழுந்தவுடனே, நாம் படுக்கையில் இருந்து வெளியில்
வரும்பொழுது, ஆனந்தமயமாக, ஒரு சுதந்திரமான உணர்வோடு
வெளியில் வந்தோம் என்றால், நாம் புகழாலே பாதிக்கப்படாமல்
புகழை, ஜீரணித்து வாழ்கிறோம் என்று அர்த்தம்.

அப்படியில்லாமல் காலையில் படுக்கையிலிருந்து
விழித்தவுடனேயே, 'அய்யோ, இதைச் செய்ய வேண்டுமே,
அதைச் செய்ய வேண்டுமே, இதைச் செய்தால்தானே நம்முடைய பதவியும்,
புகழும் நிலைக்கும். நம்முடைய எல்லா கௌரவத்தையும் நிலைநிறுத்திக் கொள்ள
முடியும்' என்கிற வேகத்தோடு, பயத்தோடு வெளியிலே வருபவர்களெல்லாம்,
தெரிந்துகொள்ளுங்கள்... அவர்கள் எல்லோரும் அடிமைகளே.

நன்றாகத் தெரிந்துகொள்ளுங்கள், அடிமைகள், சுதந்திரவாதிகள் என்ற இந்த இரண்டும்,
நாம் வாழுகிற இடத்தை வைத்துத் தீர்மானிக்கப்படுவது அல்ல. நாம் வாழுகிற
மனநிலையை வைத்து நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. அடிமைத்தனமோ, சுதந்திரமோ

இன்னொருவரால் உங்களுக்குத் தரப்பட முடியாது. அது உங்களால் மட்டுமே
அடையப்படக் கூடியது.

சிறையில் இருக்கிறார்களா வெளியில் இருக்கிறார்களா என்பதை வைத்து சுதந்திரம்
என்றோ, சுதந்திரவான் என்றோ இல்லை அடிமை என்றோ நினைக்காதீர்கள்.

அதுதான் அளவுகோல். இப்பொழுது உங்களைப் பற்றி நீங்களே, முடிவு செய்துவிடலாம்.
நீங்கள் சுதந்திரவாதிகளா அல்லது அடிமைகளா என்பதை நீங்களே ஆராய்ந்து
பாருங்கள். முடிவுக்கு வருவீர்கள்.

எவ்வளவு அதிகமான பணத்தோடும், புகழோடும், பொருளோடும் எங்கு வாழ்ந்தால்
என்ன?

காலையில் எழுந்த உடனே, இனிமையான, ஆனந்தமயமான, சுதந்திரமான ஒரு
உணர்வு உங்களைப் படுக்கையை விட்டு எழுப்பவில்லை என்றால், வாழ்க்கை வீண்.
பூமிக்குப்பாரம்!

இருப்பது, பூமிக்கு மட்டும் பாரம் அல்ல; அவருக்கே,
அவர் ஒரு பாரம்தான்.

நன்றாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். உங்களுக்கு ஒரு
அருமையான பரிசை, யாரோ ஒருவர் கொடுக்கிறார்.
ஆனால், அதை நீங்கள் உபயோகப்படுத்தாமல்
தூக்கி ஓரமாய்ப் போட்டுவிட்டீர்கள் என்றால், நீ
ங்கள் அந்தப் பரிசை மட்டும் அவமரியாதை
செய்யவில்லை. கொடுத்தவரையும் சேர்த்து
அவமரியாதை செய்கிறீர்கள்.

> தனியாக ஒரு
> அறைக்குள்ளேயே
> பூட்டிவிட்டு
> உட்கார்ந்திருந்தாலும்
> உங்களுக்குள்ளேயே
> ஒரு உலகத்தைப்
> பார்ப்பீர்கள்.

அதேபோல் இந்த வாழ்க்கை என்பது... ஜீவன்முக்தராக வாழ்வதற்காக இறைவனால்
உங்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட நன்கொடை. கிடைத்த நன்கொடைக்கு நன்றி சொல்வது,
அதைச் சரியான முறையில் உபயோகிப்பதே.

ஜீவன் முக்தராக வாழவில்லை என்றால், அதை அளித்த இறைவனையும் சேர்த்துத்தான்
அவமரியாதை செய்கிறீர்கள்.

உள்ளுலகில் நமக்குள்ளே இருக்கும் இடைவெளிதான் காரணம். வெளியில் நாம்
காண்பிக்கிற அந்த புறத்தன்மைதான், அகங்காரம்தான் காரணம். இருப்பதைவிட
அதிகமாகவே காண்பித்துக் கொள்ளத் தூண்டும் பர்ஸனாலிட்டிதான், நமக்குள்ளே
இடைவெளியை உருவாக்கும் பெருச்சாளி. மற்றொரு பர்சனாலிட்டியும் இருக்கிறது.

உள்ளுக்குள்ளேயே நாம் நம்மை யாரென்று நம்புகிற பர்சனாலிட்டி, உள்தன்மை.
இதைத்தான் 'மமகாரம்" என்று குறிப்பிடுவார்கள்.

நீங்கள் ஒரு அறையைப் பூட்டிக்கொண்டு அதற்குள் தனியாக உட்கார்ந்திருந்தாலும்,
உங்களுக்குள்ளேயே ஒரு உலகத்தைப் பார்ப்பீர்கள்.

உள்ளுக்குள்ளேயே இருக்கும் உலகத்தைப் பற்றியும், உங்களைப் பற்றியும் நீங்கள்
நினைத்துக் கொண்டிருக்கிற கருத்துகள்தான் மமகாரம்.

வெளியில் காட்டுகிற பர்சனாலிட்டியில் எப்போதுமே இருப்பதைவிட, உங்களின்
தன்மைகளை அதிகமாகத்தான் காட்டுவீர்கள். ஆனால், உள்ளே நீங்கள் என்று நம்புகிற
பர்சனாலிட்டியில் எப்போதுமே இருப்பதை விட உங்களை நீங்களே குறைவாகத்தான்
நம்புவீர்கள். உங்களின் உள் தன்மை, மமகாரம் உங்களை எப்போதும் குறைவாகவே
உங்களுக்குக் காட்டும்.

த்தை அடிப்படையாகவும் வைத்துத்தான்
இருக்கும், இயங்கும்.

வெளியில், மற்றவர்களுக்கு உங்களைப் பற்றி
இருப்பதைவிட அதிகமாகத்தான் காட்ட முயற்சி
செய்வீர்கள். ஆனால் உள்ளே, உங்களுக்குள்,
உங்கள் திறமையைப் பற்றிக் குறைவாகவேதான்
எடை போட்டுக்கொண்டிருப்பீர்கள்.
இருப்பதைவிடக் குறைவாகவே மதிப்பிடுவீர்கள்.
தம்மைத் தாழ்த்தியும், உயர்த்தியும் பார்க்காத
தன்மையே ஜீவன் முக்த தன்மை.

அகங்காரத்திற்கும், மமகாரத்திற்கும் இருக்கும்
இடைவெளியால்தான் மீண்டும், மீண்டும்
உங்களை நீங்களே கணித்துக்கொண்டே
இருப்பீர்கள்.

உங்களைப் பற்றி நீங்களே ஏதேனும் ஒரு
முடிவெடுத்துக்கொண்டே இருப்பீர்கள்.
உங்களை நீங்களே ஒரு குற்றஉணர்ச்சிக்குள்
வைத்துக்கொண்டே இருப்பீர்கள்; அச்சத்தில் ஆழ்த்திக்கொண்டே இருப்பீர்கள்.
குறைத்து மதிப்பிட்டுக்கொண்டே இருப்பீர்கள்.

இப்படி, உங்களைத் தாழ்வாக எண்ணுவதற்குக் காரணம், இந்த மமகாரம்தான். நீங்கள்
உங்களைத் தாழ்வாக எண்ண வேண்டிய அவசியமே இல்லை.

நன்றாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்.... நம்முடைய வாழ்க்கை என்பது இந்த
அகங்காரத்திற்கும், மமகாரத்திற்கும் இடையில் நடக்கிற ஒரு நீளமான சண்டை.
அவ்வளவுதான். வெளியில் ஒரு பர்சனாலிட்டியாக, நம்மை வெளிப்படுத்திக் கொள்கி
றோம். ஆனால், உள்ளே மற்றொரு பர்சனாலிட்டியாக இருக்கிறோம். இந்த இரண்டிற்கும்
இடையில் நடக்கிற சண்டைதான் வாழ்க்கை.

உள்ளே இருக்கிற பர்சனாலிட்டியை, வெளியில் இருக்கிற
பர்சனாலிட்டியாக மாற்றுவதற்கான முயற்சிதான் வாழ்க்கை. நம்முடைய வாழ்க்கையே
மிக நீளமான ஒரு சண்டையாக இருக்கிறது.

'வாழ்க்கை'
என்பது இந்த
அகங்காரத்திற்கும்,
மமகாரத்திற்கும்
இடையில் நடக்கிற
ஒரு நீளமான சண்டை.

நீங்கள் எந்தத் துறையைச் சேர்ந்தவராக வேண்டுமானாலும்
இருக்கலாம். அது பொருளாதாரமாகக்கூட இருக்கலாம்.
பொருளாதாரத்துறை என்பது என்ன வென்றால், வாணிபம்
செய்வது, சமூகசேவை செய்கிற துறையாக இருக்கலாம், அல்லது
அரசியலாக இருக்கலாம். நம்முடைய வாழ்க்கையில் வேறு எந்த
வேலை செய்கிற துறையாக வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம்.
எந்தத் துறையாக இருந்தாலும் சரி, மனித வாழ்க்கை என்பது

இந்த அகங்காரத்திற்கும், மமகாரத்திற்கும், இடையிலே நடக்கிற மிக நீளமான ஒரு ச
ண்டை மட்டுமே. அகங்காரத்திற்கும், மமகாரத்திற்கும் இடைவெளி இல்லாத நிலையில்
வாழப்படும் வாழ்க்கை வெறும் வாழ்க்கை அல்ல. அது லீலை

வாழ்க்கையில் சண்டை என்றால் சரி செய்து விடலாம். வாழ்க்கையே சண்டை என்றால்,
எதுவும் செய்ய முடியாது. காப்பாற்ற முடியாது. உங்களை நீங்கள் மட்டும்தான்,
இந்நிலையிலிருந்து காப்பாற்றிக் கொள்ள முடியும்.

இங்கு ஒரே குடும்பத்திற்குள்ளும், உறவினர்களுக்குள்ளும் சண்டைகள் வருகிறது.
அப்படிப்பட்ட உறவுகள் இருந்துான் என்ன பிரயோஜனம்?

இந்திய கலாச்சாரத்தில் சண்டையிடவாவது உறவினர்கள் இருக்கிறார்கள்.மற்ற
இடங்களில் அதுவும் இல்லாமல் சாகிறார்கள்.

எல்லோரும் பிறக்கும்போதே ஞானியாகப் பிறக்கிறார்களா என்ன....? சாதாரண
மனிதர்கள் அவ்வப்போது மனமுடைவதும், மனம் தளர்வதும் இயல்புதான்.
ஒருவர் மனம் தளரும்போது, இன்னொருவர் தாங்கிப் பிடிப்பதும்,
இன்னொருவர் மனமுடைந்து பொங்கும்போது அந்தச்
சிறுசிறு கோபங்கள், தடுமாற்றங்கள் வடியும் வடிகாலாக இவர் இருப்பதும்,
உளவியல் ரீதியாக மருத்துவ குணம் வாய்ந்தவை.
மனிதனின் வளர்ச்சியில் அவன் குணமுதிர்ச்சி பெறும்வரை குடும்பம், உறவுகள்
என்ற உளவியல் shock absorbers மிக மிக அவசியமானவை.

நம்முடைய வாழ்க்கையை, நம்முடைய வாழ்க்கை வரலாற்றை ஒரே ஒரு வரியில்
எழுதி முடிக்க வேண்டும் என்றால், ஒரு வரியில் எழுதி முடித்துவிடலாம்.

அதிலும் கல்லறைகளில் பார்த்தோம் என்றால் பல பேர் தங்கள் சாதனைகளை
எழுதியிருப்பார்கள். சிலர் தாங்கள் இறந்தபிறகு, கல்லறையில் செதுக்குவதற்காக
வாசகங்களைத் தேடிக் கொண்டிருப்பார்கள். இன்னும் சிலபேர் அவர்களுடைய
வாழ்க்கை வரலாற்றை இரண்டு, மூன்று வரியில் எழுதி வைப்பார்கள்.

அந்த ஓரிரு வார்த்தைகளிலேயே தங்கள் வாழ்க்கை பற்றிச் சொல்லி விடுவார்கள்.
அவர்கள் எதை தங்கள் வாழ்க்கையில் பெரிதாக நினைத்து வாழ்ந்தார்களோ, அதையே
சொல்ல விரும்புகிறார்கள்.

ஒரு பெரிய அறிஞன், தம்மை அறிஞன் என்று சொல்வதைவிட, ஞானி என்று
சொல்வதையே விரும்புவான். அறிஞன் என்ற வார்த்தை, குறையான வார்த்தை. ஞானி
என்பது முழுமையான வார்த்தை.

அன்னை சாரதாதேவி சொல்கிறார், "என்னுடைய வாழ்க்கையைப் பற்றி, ஒரு
வரியில் சொல்லவேண்டுமென்றால், 'என்னுடைய வாழ்க்கையே ஒரு நீளமான
பிரார்த்தனை', அதைத் தவிர வேறில்லை," என்கிறார்.

அதுபோல் நம்முடைய வாழ்க்கையை எல்லாம், நம்முடைய வரலாற்றை எல்லாம்,
ஒரு வரியிலே எழுதி வைக்க வேண்டும் ஆனால், பிறப்பு: இறப்பு என்று இரண்டே
வார்த்தையில் மிகத் தெளிவாக எழுதி வைத்துவிடலாம். பெரும்பாலானவர்களின்
கல்லறையில் பிறப்பு, இறப்பு என்று எழுதி, தேதியையும், வருடத்தையும்
குறிப்பிட்டிருப்பார்கள்.

தலைமைப் பண்பை
மலர்த்துவதே,
ஜீவன் முக்தியை
வெளிப்படுத்தும்.

ஒருமுறை பிரம்மச்சாரி ஒருவர் என்னிடம் கேட்டார், "அது ஏன்
எல்லாக் கல்லறைகளிலும் பிறப்பு, இறப்பு என்ற இரண்டை
மட்டும் எழுதியிருக்கிறார்கள்?" "காரணம் பிறப்பு, இறப்பு
தவிர இந்த இரண்டிற்கும் இடையில் குறிப்பிடுவதுபோன்று
வேறு எந்த சாதனையையும் செய்திருக்கமாட்டார்கள்," என்று
பதிலளித்தோம்.

நாம் வெளி உலகத்திற்குக் காட்டுகிற பர்சனாலிட்டிக்கும்,
உள்ளுலகத்தில் வைத்திருக்கிற பர்சனாலிட்டிக்கும் நடுவில் நடக்கிற சண்டைதான்,
நம்முடைய வாழ்க்கையாக ஓடிக்கொண்டு இருக்கிறது என்ற நிஜ நிலவரம், பலருக்கு
கல்லறைக்குச் செல்லும்வரை புரிபடுவதில்லை.

> தமக்குள் தலைவனாக
> மலர்ந்தால், ஏதாவதொரு
> தலைமைப் பதவியிலும்
> இருக்க வேண்டுமென்று
> அவசியமில்லை. சாதாரண
> எளிமையான செயல்களைச்
> செய்துகொண்டு, சாதாரண
> வாழ்க்கை வாழ்ந்துகொண்டே
> தலைவர்களாக
> வாழ முடியும்.

பிறந்ததிலிருந்து இறக்கும்வரை, இந்த
இரண்டிற்கும் நடுவில் நடக்கிற சண்டையின்
காரணத்தை ஆராய்ந்தோமானால், உள்ளே
இருக்கிற பர்சனாலிட்டி, தொடர்ந்து வெளியில்
இருக்கிற பர்சனாலிட்டியாக மாற முயற்சி
செய்வதால் நிகழ்கிறது. உள்ளே ஏற்படும்
இந்த நரநரப்புத் தன்மைதான், வெளியே,
தாம் பார்க்கும் ஒவ்வொருவரையும் தம்
விருப்பப்படி மாற்ற முயற்சிக்கும் குணமாக
வெளிப்படுகிறது. ஆனால், கடைசிவரை அது
வெற்றி பெறுவதில்லை. எப்போதும் ஒரு பர்ச
னாலிட்டியால், இன்னொரு பர்சனாலிட்டியை
மாற்ற முடியாது. இது உள்ளுலகுக்கும் பொருந்தும்; வெளி உலகுக்கும் பொருந்தும்.

ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். இந்த இரண்டு பர்சனாலிட்டிக்கும் நடுவில் முரண்பாடு
இல்லாமல், இந்த இரண்டு பர்சனாலிட்டிக்கும் நடுவில் நடக்கிற சண்டையிலிருந்து
தம்மை விடுபடுத்திக் கொள்வதைத்தான் ஜீவன் முக்தி என்று சொல்கிறோம். ஜீவன் முக்தி
என்றால் இவ்வளவுதான். வேறு ஒன்றுமேயில்லை. உள்ளுலகிலும், வெளியுலகிலும்
முரண்பாடு இல்லாது இருப்பது ஜீவன் முக்தி.

இரண்டு பர்சனாலிட்டிக்கும் இடையே நடக்கிற சண்டையிலிருந்து தம்மை விடுபடுத்திக்
கொள்வது, தலைவனாக வாழ்வது, அதுதான் ஜீவன்முக்தி. இரண்டு விஷயம் இருக்கிறது.
நிலை (State), அந்தஸ்து (Status) என்று. அந்தஸ்தை யார் வேண்டுமானாலும்
அடைந்துவிடலாம். ஆனால், அந்த நிலையை நமக்குள் நாம் உள் முகமாகத் திரும்பி
உழைத்தால் மட்டும்தான் அடைய முடியும். அதுதான் அந்தஸ்தை உயர்த்தும்.

Leadership is state. not a status. தலைமைப் பண்பு என்பது அந்தஸ்து அல்ல; அது ஒரு
நிலை. அந்தஸ்து என்பது வெளியுலக வாழ்க்கை சம்மந்தப்பட்டது. தலைவன் என்பது
வாழும் தன்மையால் வெளிப்படுவது.

ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். ஒரு ஜீவன்முக்தன் மட்டும்தான் தலைவனாக
வாழமுடியும்.

காரணம், தலைவனாக வாழும் தன்மை என்பது, உள்ளுலகம் சம்மந்தப் பட்டது. தமக்குள்
தலைவனாக மலருதல், தமக்குள் ஜீவன்முக்தனாக மலருதல் நிகழும் போதுதான்,
தலைமைத்துவத்தை ஒருவரால் அடைய முடியும்.

தமக்குள் தலைவனாக மலர்ந்தால், ஏதாவதொரு தலைமைப் பதவியில் இருக்க
வேண்டுமென்று அவசியமில்லை. சாதாரண, எளிமையான செயல்களைச்
செய்துகொண்டு, சாதாரண வாழ்க்கை வாழ்ந்துகொண்டே தலைவர்களாக வாழ முடியும்.

அப்போது பதவி தேவைப்படாது. அந்தஸ்து தேவைப்படாது. உங்கள் வாழ்க்கையே
தலைமைப் பண்பை வெளிப்படுத்தும்; ஜீவன்முக்தியை வெளிப்படுத்தும்; ஜீவன்

முக்கியை பரவச் செய்யும். அப்படியில்லாமல் அந்தஸ்தையே
அடைந்தாலும்கூட, அதைத் தக்க வைத்துக் கொள்ளும்
ஆசைக்கும், அது நம்மை விட்டுப்போய் விடுமோ என்ற
பயத்திற்கும், இவையிரண்டும் சம்பந்தப்பட்ட மனிதர்களுக்கும்
அடிமைகளாக வாழ்ந்துகொண்டு இருப்போம்.

நமக்குக்குள் நடக்கிற
சண்டையிலிருந்து
விடுபடுவதே
ஜீவன் முக்தி.

அப்போது தலைவனாகவே இருந்தாலும், அவர்
அடிமையாகவே வாழ்வார்.உள்ளுலகில் தலைமைப் பண்பை
உணர்ந்த ஒருவரால்தான், வெளியுலகில் தலைமைப் பண்பை வெளிப்படுத்த முடியும்.

உள்ளுலகில் தலைமைப் பண்பை வெளிப்படுத்தாததலைமைக்கூட அடிமைத்தனமாகவே
இருக்கும்.

தலைமைப்பண்பை அடைவது உள்ளுலகம், வெளியுலகம் என்ற இரண்டிலுமே
முக்கியம். இந்த நிலை, நாட்டுக்கே பேரரசராய் திகழும் அந்தஸ்தை விட உயர்ந்தது.
தலைமைப் பண்பு அடையப்பட வேண்டிய அந்தஸ்து அல்ல, அது ஒரு உன்னத
நிலை. ஜீவன் முக்தனாகாமல், தலைவனாகாமல் வாழும் ஒவ்வொரு நொடியும், நீங்கள்
மேலே செல்வதற்குப் பதிலாக கீழே சென்று கொண்டிருப்பீர்கள். தலைமைப் பண்பை
மலர்த்துவதே, ஜீவன் முக்தியை வெளிப்படுத்தும்.

நாம் எல்லோருமே நமக்குள்ளே இருக்கிற தாழ்வு மனப்பான்மையை மறைப்பதற்கு
முயற்சி செய்கிறோம். அதனால்தான் எங்குச் சென்றாலும், நம்முடைய அடையாளத்தை,
அந்தஸ்தை நிரூபிக்கும் முயற்சிகளையே செய்கிறோம்.

இயல்பிலேயே நீங்கள் அருமையானவர்கள். பெருமை பேசி உயிர் வாழும் அளவிற்கு
இறங்க வேண்டிய அவசியமென்ன? சிந்தியுங்கள்.

எப்படியாவது
என்னைக்
காப்பாற்றுங்கள்!

ஒரு மனிதர் வந்து, "என்னை இந்தக் கிராமமே முட்டாள்,
முட்டாள் என்று சொல்கிறது. நீங்கள் எப்படியாவது இதிலிருந்து
என்னைக் காப்பாற்றுங்கள்," என்று சொன்னார்.

ஞானி கேட்டார் : "கிராமமே முட்டாள் என்று சொல்லட்டும்,
அதற்கென்னப்பா? அப்படித்தான் சொல்வார்கள். அதைப்பற்றி
எல்லாம் கவலைப்படாதே."

இவர் சொன்னார் : “இல்லை இல்லை சாமி, எல்லோரும் சொல்லிச் சொல்லி, இப்போது
நானுமே அதை நம்ப ஆரம்பித்து விட்டேன். எப்படியாவது என்னைக் காப்பாற்றுங்கள்.”

அதற்கு ஞானி மிக அழகாகச் சொன்னார் : “ஒரே வாரத்தில் இந்தக் கிராமமே உன்னை
புத்திசாலி என்று சொல்ல ஆரம்பித்துவிடும். நான் சொல்வது ஒன்றை மட்டும் செய்,”
என்றார்.

இந்த மனிதருக்கு ஒரே ஆச்சரியம்! “ஒரேவாரத்தில் மாற்றிவிடுவீர்களா? அப்படி
என்றால், நீங்கள் என்ன சொன்னாலும் செய்கிறேன். தயவுசெய்து சொல்லுங்கள்.”

எதையுமே ஏற்றுக் கொள்ளாதே. யாராவது ஒருவர் வந்து, “என்ன அழகான ரோஜா?”
என்று சொன்னால், “ஹூ! இதில் என்ன இருக்கிறது? இது என்ன பெரிய அழகு? இதில்
எத்தனை முள் பார்த்தாயா?” என்று சொல்.

வேறு ஒருவர், “என்னப்பா ரோஜா இது? இவ்வளவு முள்ளாய் இருக்கே?”என்று
சொன்னால், “முள்ளை ஏன் பார்க்கிறாய்? இவ்வளவு ஆழகான பூ இருக்கே! அதைப்
பார்,” என்று சொல்.

இன்றும் வேறு ஒருவர், “என்ன அழகான நிலா!” என்று சொன்னால், “ச்சே! என்ன
பெரிய நிலா?. நடுவில் பார். கறுப்பு கறுப்பாக இருக்கிறது. களங்கமாக இருக்கிறது.

ஒளி மாதிரி, சூரியன் மாதிரியாகவா இருக்கிறது? நடுவில் ஏகப்பட்ட களங்கம்
இருக்கிறது,” என்று சொல். யாராவது ஒருவர், “அழகான
வெள்ளை வேட்டி!” என்று சொன்னால், “வெள்ளை ஒரு
பெரிய நிறமா? சிகப்பு எவ்வளவு அழகாய் இருக்கும்.
இதென்ன பெரிய வெள்ளை? வேலையில்லாதவன்
கட்டுகிற துணி,” என்று எதையாவது ஒன்றைப் பிடித்துத்
தொடர்ந்து விமர்சனம் செய்யத் துவங்கு.

> விமர்சிக்கும்
> நபர்களைப் பார்த்தாலே
> எட்டுகாத தூரத்திற்கு
> ஓடிவிடுங்கள்.
> அங்குதான்
> நரகமிருக்கிறது.

எதையாவது ஒன்றைப் பற்றிக் குற்றம் கண்டுபிடிக்கத்
துவங்கு. “யார் என்ன சொன்னாலும், ஒரு வாரத்திற்கு,
விமர்சனம் மட்டும் செய்,” என்று சொல்லிவிட்டு, அந்த ஞானி அவருடைய
யாத்திரையைத் தொடர்ந்தார். பிறகு யாத்திரையை முடித்து ஒரு வாரம் கழித்து, அதே
ஊருக்கு திரும்பி வந்தார்.

தூரத்தில் இருந்து பார்க்கும்போதே, ஒரு பெரிய வேப்பமரம் தெரிந்தது. அந்த
மரத்திற்குக் கீழே ஊர் பஞ்சாயத்துக் கூடுகிற இடத்தில், முன்பு முட்டாளாகக் கருதப்பட்ட
அந்த மனிதர், ஊர் சபையில் ஆசனத்தில் உட்கார்ந்திருந்தார்.

அதுவரை அவரை, “முட்டாள்! முட்டாள்!” என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்த அந்த
ஊர்ப் பெரியவர்கள் எல்லாம் இவர் சொல்வதை மிகவும் பவ்யமாக, மரியாதையோடு

அமர்ந்து கேட்டுக்கொண்டு இருந்தார்கள். இந்த ஞானி வேக வேகமாக அந்தக்
கூட்டத்திற்குள் வந்தார். வந்தவுடனே, அந்தப் பழைய முன்னாள் முட்டாளைப்
பார்த்து, மிகவும் ஆச்சரியப் பட்டார். “நான் உங்களோடு பேசலாமா?”என்று, ஊர்
பெரியவர்களின் நடுவேயிருந்த முன்னாள் முட்டாளைக் கேட்டார்.

உடனே அவர், “கொஞ்சநேரம் காத்திருங்கள். பிறகு வேண்டுமானால் பார்க்கலாம்.
நான் முதலில் இவர்களை எல்லாம் பார்த்துவிட்டு, கடைசியாக உங்களைப் பார்க்கி
றேன்,” என்று சொன்னார். ‘உங்களின் உலகையே உங்களால் மாற்ற முடியும்’ என்ற
பொன்மொழியை நிரூபித்து வாழ்ந்து காண்பித்துக் கொண்டிருந்தார் அந்த முட்டாள்.

பார்க்க வேண்டியவர்களை எல்லாம் பார்த்து முடித்தார். ஊர்ப் பெரியவர்களும்
போய்விட்டார்கள். போனவுடனே, இந்த முன்னாள் முட்டாள் நேராய் வந்து, இந்த
ஞானியினுடைய காலில் விழுந்தார்.

ஞானி கேட்டார் : “என்னப்பா நடந்தது? எனக்கே ஒன்றும்
புரியவில்லை. எப்படி இப்படி எல்லாம் தலைகீழானது?” என்று
கேட்டார்.

இதற்கு அவர் சொன்னார் : “நீங்கள் சொன்னதுதான் அவ்வளவு
துல்லியமாக நடந்தது. நான் ஒன்றுமே செய்யவில்லை. நீங்கள்
சொன்னதிலிருந்து யாரைப் பார்த்தாலும் எதைப்பார்த்தாலும்
விமர்சனம் செய்து கொண்டிருந்தேன். அவ்வளவுதான். மக்கள்
தானாகவே என்னைப் புத்திசாலி என்று ஏற்றுக்கொள்ள ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.
இவ்வளவுதான் எனக்குத் தெரியும்.”

என்ன நடந்தாலும்
ஏற்றுக்கொள்பவர்கள்
இருக்கும் இடமே
சொர்க்கபுரி.

இதுதான் அந்தஸ்தால் வருவது. நன்றாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். இரண்டே இரண்டு
மனநிலைதான் உலகத்திலே உண்டு. உலகத்தில் இரண்டே இரண்டு விதமான தலைமைப்
பண்புடைய மனிதர்கள்தான் இருக்கிறார்கள்.

முதல்வகை மனிதர்கள், நடக்கிற அனைத்தையும் விமர்சித்துக்கொண்டே இருப்பவர்கள்.
வெளி உலகமாகட்டும் அல்லது உள் உலகமாகட்டும், தமக்கு என்ன நடந்தாலும்
விமர்சிப்பது. என்ன நடந்தாலும் குறைபட்டுக் கொள்வது. இது ஒருவகை.

மற்றொரு வகையினர், என்ன நடந்தாலும் ஆனந்தப்படுவார்கள். என்ன நடந்தாலும்
ஏற்றுக் கொள்வார்கள். இந்த இரண்டே வகை மனிதர்கள்தான் உலகத்தில் இருக்கிறார்கள்.

என்ன நடந்தாலும் விமர்சிப்பது என்ற மனம் உடையவர்களைத்தான், அந்தஸ்தால்
தலைவனாக மாறினாலும், உணர்வாலே அடிமைகளாக வாழ்பவர்கள் என்று
குறிப்பிடுகிறோம். அவர்கள் நரகத்தில்தான் இருந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள்
தனியாக நரகம் இருக்கும் இடத்தைத் தேடிப் போக வேண்டியதில்லை. அவர்கள்
இருக்கிற இடமே நரகமாகத்தான் இருக்கும்.

என்ன நடந்தாலும் ஆனந்தப்படுபவர்கள், என்ன நடந்தாலும் ஏற்றுக் கொள்பவர்களைப்
பார்த்தீர்கள் என்றால், அவர்கள் சொர்க்கத்திற்குத் தனியாகப் போக வேண்டியதில்லை.
காரணம், அவர்கள் இருக்கிற இடமே சொர்க்கமாக, ஆனந்த புரியாக இருக்கும். என்ன
நடந்தாலும் வரவேற்பவர்கள், அவர்கள் இருக்கும் இடமே சொர்க்கம்தான்.

என்ன நடந்தாலும் விமர்சித்துக் கொண்டிருப்பவர்கள், அவர்கள் எந்த வாழ்க்கையை
வாழ்பவர்களானாலும் சரி, அது வெளி உலகமாகட்டும், உள்ளுலகமாகட்டும், அதில்
என்ன நடந்தாலும், “ச்சே, இப்படி நடந்திருக்கலா மில்லை, இந்த ஒரு விஷயம் மட்டும்
சரியாக இருந்திருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருந்திருக்கும்,” என்று விமர்சிப்பார்கள்.
சலித்துக் கொள்வார்கள்.

அப்படி விமர்சிப்பதனால், வெளி உலகத்தில் வேண்டுமானால் ஒருசில விஷயங்களைச்
சாதித்த திருப்தி இருக்கலாம்.

ஆனால், வாழும் வாழ்க்கை நரகமாகவும், துக்கமயமாகவும் இருந்துகொண்டே இருக்கும்.
சிலநேரத்தில் நாம் துக்கத்தில்தான் இருக்கிறோம் என்பதையே மறந்துவிடுவோம்.

துக்கத்திற்குள்ளேயேதான் மூழ்கி இருக்கிறோம் என்பது மறந்த நிலையில், எந்த
நிலையில் இருக்கிறோம் என்ற உணர்வும் உறைந்த நிலையில் வாழ்கிறார்கள்.

அந்தஸ்து எனும் தினவெடுத்து, நாம் துக்கத்தில்தான் இருக்கிறோம் என்று உணரமுடியாத
அளவிற்கு, இவர்களின் உணர்வு அலுத்துப் போய்விடுகிறது. இவர்களை, இவர்களே
காப்பாற்ற முடியுமா? என்பதே பெரிய கேள்விக் குறிதான். இப்படிப்பட்ட தலைவர்கள்
மட்டும் அல்ல, மற்ற மனிதர்களும்கூட, இந்த மாதிரி துக்கத்தில்தான் இருக்கிறோம்
என்பதையே மறந்து வாழ்கிறார்கள். இவர்களின் மனமே உணர்வற்றதாகிவிட்டது.
இதுதான் ஒருவருக்கு நடக்கக்கூடாத கொடுமை.

மனித குலத்திற்கு இழைக்கப்பட்ட மிகப் பெரிய கொடுமைகளில் ஒன்று, இந்த
உணர்வற்ற மனத்தை உருவாக்கியது.

என்ன நடந்தாலும் விமர்சிக்கிற மன அமைப்பு உடையவர்கள், எங்குமே உலகத்தில்
நிம்மதியாய் வாழ முடியாது.

விமர்சனம் செய்கிற மன அமைப்புதான் முட்டாள்தனம். அவர்கள் இருக்கிற இடமே
நரகம்.

அது அவர்களுக்கும், அவர்களைச் சுற்றி இருப்பவர்களுக்கும் என இரண்டு பேருக்குமே
நரகம்தான்.

விமர்சிக்கும் ஒருவர் போதும். ஒரு நகரத்தை நரகமாக்கிவிட முடியும். அதனால்தான்
சொல்கிறோம். விமர்சிப்பவர்களைக் கண்டால், எட்டுக்காததூரத்திற்கு ஓடி விடுங்கள்.

அவர்களே அவர்களுக்குத் துக்கத்தை உருவாக்கப் போதுமானவர்கள். உங்களிடம்
இந்தக் குணம், துளிகூட இல்லாமல் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். அது போதும்.
மற்றவர்களால் உங்களைப் பாதிப்புக்குள்ளாக்க முடியாது.

என்ன நடந்தாலும் விமர்சிப்பது என்பது இரண்டு வகையில் நிகழும். சிலநேரங்களில்
வாயைத் திறந்து விமர்சிப்பது, சில நேரங்களில் மனத்திற்குள்ளேயே, தம்மைத் தாமே
விமர்சித்துக் கொள்வது.

ஒன்று உங்களைப் பற்றியது. நீங்களே, உங்களைப் பற்றித் தொடர்ந்து செய்துகொண்டே
இருக்கிற விமர்சனம்தான் உங்கள் மனம். மற்றொன்று, வெளியிலிருக்கும் நபர்களை
விமர்சிப்பது.

வேறு ஒன்றும் வேண்டாம். இந்த விநாடி, உங்களுடைய வெளியுலக வாழ்க்கையையும்,
உள்ளுலகவாழ்க்கையையும், அமைதியோடு விமர்சிக்காமல் ஏற்றுக்கொண்டீர்களானால்,
இந்த விநாடி மனம் கடந்த நிலைக்குப் போய்விடுவீர்கள்.

உங்கள் வெளியுலக சூழலையும், உள்ளுலக சூழலையும், இந்த விநாடி ஆழ்ந்து
இனிமையாக, அன்போடு, அமைதியோடு ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

ஆசையாலும், அச்சத்தாலும் உங்களைத் தலைவராக
முக்கியஸ்தராகக் காட்டும் நிலை வரவே வராது.

அந்தஸ்திற்காக ஓடும் அவலம் நிகழவே நிகழாது. உண்மையில்,
உங்களுக்காக, உங்களால் வாழ்வின் மீது ஆர்வம் காட்டுவதே
புத்திசாலித்தனம். புத்திசாலித்தனம் எதையும் விமரிசிக்காமல்
ஏற்றுக் கொள்ளும் தன்மையே, மனம் கடந்த நிலையில்
ஜீவன்முக்தர்களாக வாழ வைக்கும்.

அப்படியில்லாமல், எப்போது வெளியுலகத்தையும், உள்ளுலகத்தையும் ஏற்றுக் கொள்ள
முடியாமல் தடுமாறுகிறீர்களோ, அப்போதே மனம் இயங்கத் துவங்குகிறது.

மனம் இயங்கும்பொழுது, பந்தனாக, அடிமைத்தனமுடைய மனிதர்களாகத்தான்
இருந்துகொண்டு இருப்போம். இது ஒரு ஆழமான உண்மை. எவ்வளவு பெரிய
அந்தஸ்தில் இருக்கிறோம் என்பது முக்கியமில்லை. எந்தத் தன்மையில் இருக்கிறோம்
என்பதுதான் முக்கியம்.

அவர்கள் இருக்கும் இடம் தேடி மரியாதைவரும். மரியாதையைத் தேடிச் செல்லும்
தேவையே ஏற்படாது.

“ஜடத்தாலே, உயிருக்கு மரியாதையா அல்லது உயிராலே ஜடத்திற்கு மரியாதையா?”
என்று சிலர் கேட்பதுண்டு.

ஜீவன்முக்தர்களாக வாழ்ந்தீர்களானால், நீங்கள் தொட்ட பொருளெல்லாம் உங்களாலே
பெருமை பெறும்.

பந்தத் தன்மையோடு வாழ்ந்தீர்களானால், நீங்கள் தொட்டிருக்கிற
பொருள்களாலே உங்களுக்குப் பெருமை வரும்! இதனால் உங்களுக்கு
மிஞ்சுவது வெறுமை மட்டுமே. அடிமைத்தனம் என்கிற நரகத்தை, எந்தப் புத்திசாலியும்
தம் வாழ்க்கையை அடகுவைத்து வாங்க மாட்டார். ஜடப்பொருட்களாலே ஜீவனுக்கு
மரியாதை தேடினால், இதுதான் நடக்கும்.

என்ன நடந்தாலும் இனிமையாக ஏற்றுக்கொண்டு, ஆனந்தப்பட்டு வாழ்கிற
மனிதரைத்தான், ஜீவன்முக்தராய் வாழ்பவர் என்று சொல்கிறோம்.

பாரம்பரியமாக, காலங்காலமாய் வரும் சம்பிரதாயத்தில் இந்தக் கதை பேசப்பட்டு
வருகிறது.

அதாவது பரமஹம்ஸம் என்று ஒரு பறவை இருக்கிறது. அது ஆகாயத்தில் மிகவும்
உயரத்தில் பறக்கும். அது அவ்வாறு பறந்து கொண்டிருக்கும்போதே முட்டையிடுமாம்.
அந்த முட்டை வேகவேகமாக கீழே வரவர, பாதியிலேயே அந்த முட்டை குஞ்சு
பொறித்து விடுமாம்.

அந்தப் பாதி தூரத்திலிருந்து கீழே வரவர, முக்கால் தூரத்திலேயே, அந்தக் குஞ்சுக்கு
இறக்கை முளைத்திடுமாம். பின் அந்தப் பறவை கடைசிவரை தரையில் படாமலேயே
அப்படியே மேல்நோக்கிப் பறந்துவிடுமாம். இதைத்தான் பரமஹம்ஸம் என்பார்கள்.
அதாவது, கடைசி வரையிலும் தரையில் படாமலேயே மேலே பறக்கும் பறவை இந்தப்
பரமஹம்ஸம்! இதை பாரம்பரியமாக நம்புகின்றனர்.

நன்கு ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். அந்தப் பரமஹம்ஸ பறவை பற்றிய கதையை
மனிதர்களின் மனநிலையோடூ ஒப்பிட்டு பார்த்து வரும்பொழுது, நம்மை பற்றியும்,
நம் நிலையைப் பற்றியும் எளிதில் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

மனிதன்- மனிதனுக்குரிய பிரச்சனைகளாகக் கருதப்படும் காமம், குரோதத்தில் விழாமல்,
அதாவது மூலாதார, ஸ்வாதிஷ்டான, மணிபூரகத்தின் பிரச்சனைகளில் சிக்கி, எதிர்மறை
உணர்வுகளால் பாதிப்படையாமல், அப்படியே பறந்து போகிறவர்களெல்லாம்
பரமஹம்ஸ பறவையே!

ஒரு குழந்தை வளர வளர, குண்டலினி சக்தி சஹஸ்ராரத்திலிருந்து இறங்கி வரும். பின்
ஆக்ஞாவிற்கு வந்து, அங்கிருந்து விசுத்தி, விசுத்தியிலிருந்து அனாஹதத்திற்கு வரும்.
முதல், உடல் மலர்ச்சி நடந்த பின் மீண்டும் அங்கிருந்து மணிபூரகத்திற்குச் செல்லும்.
ஆனால், பரமஹம்ஸர்களுக்கு அப்படி
நிகழ்வது இல்லை. உடல் மலர்ச்சி பெறும்
முன்பே, அங்கிருந்து அப்படியே மேல்நோக்கி
குண்டலினி சக்தி மீண்டும் உயர்ந்து விடுகிறது.
எப்போதும் குண்டலினி சக்தி சஹஸ்ராரத்தில்
நிலைகொண்டு இருப்பவர்களைத்தான்
'பரமஹம்ஸம்' என்று சொல்கிறோம்.

இன்னும் இந்தக் கதையை ஆழமாகக்
கேளுங்கள்.

> மனிதனுக்குரிய
> பிரச்சனைகளாகக் கருதப்படும்
> காமம், குரோதத்தில்
> விழாமல், அதாவது
> மூலாதார, ஸ்வாதிஷ்டான,
> மணிபூரகத்தின்
> பிரச்சனைகளில் சிக்கி,
> எதிர்மறை உணர்வுகளால்
> பாதிப்படையாமல், அப்படியே
> பறந்து போகிறவர்களெல்லாம்
> பரமஹம்ஸ பறவையே!

கொண்டிருக்கும்போது, எப்பொழுதாவது அதன் பிரதிபலிப்பு (Reflection) குளத்தில்
படும், அப்பொழுது அந்த குளத்தில் இருக்கும் மீன்கள் எல்லாம், "ஆஹா!, ஏதோ
ஒர் புது மீன் வந்து இருக்கிறது. இது என்ன? பெரிதாக வேறு ஏதோ ஒரு நிறத்தில்
இருக்கிறதே!" என்று பார்க்கும். பிறகு அந்த மீன்கள் எல்லாம் அந்தக் குளத்திலே தெரியும்
பரமஹம்ஸத்தின் பிம்பத்தைச் சுற்றிச் சுற்றி வேகவேகமாகக் குதிக்க ஆரம்பித்துவிடும்.
புதிதாய் ஒரு மீன் வந்திருக்கிறது என்று மற்ற மீன்கள் எல்லாம் ஆனந்தப்படும்.
இப்படி தன்னுடைய பிம்பத்தால் மற்றவர்களுக்குள்ளிருக்கும் ஆனந்தத்தை விழிப்பில்
வைப்பதே பரமஹம்ஸத்தின் இயல்பு.

நன்றாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். இந்தப் பரமஹம்ஸம் அப்படியே வானத்திலேயே
பறந்துகொண்டே இருக்கிறது. அதனுடைய நிழல்தான்
குளத்தில் விழுந்து பிரதிபலிக்கிறது. அந்தப் பிம்பத்தைத்தான்
மற்ற மீன்கள் பார்க்கிறது. அந்தப் பிம்பத்தைச் சுற்றிச் சுற்றி
வந்து, கொண்டாட ஆரம்பிக்கிறது.

பரமஹம்ஸம் குளத்தின் மீது பறக்கும்போது, குளத்தில்
தெரியும் பிரதிபலிப்புத்தான் மனித உடலில் பரமஹம்ஸம்
பூமியில் வாழும் நேரம்.

> 'பரமஹம்ஸம்'
> அப்படியே
> வானத்திலேயோதான்
> பறந்து
> கொண்டிருக்கிறது.

அப்போது பரமஹம்ஸத்தைச் சுற்றி வாழும் இந்த மீன்கள் எல்லாம் தங்களுடைய
புரிதலுக்கு ஏற்றவாறு நடந்து கொள்ளும். சில மீன்கள் பரமஹம்ஸத்தைச் சுற்றிச் சுற்றி
விளையாடிக் கொண்டிருக்கும்.

'பரமஹம்ஸம்' குளத்திற்குமேல் பறக்கும் காட்சி. கடைசிவரை தரைக்கு வராமல்
மேலலேயே பறந்துகொண்டிருக்கும்.

கொண்டிருக்கும். சில மீன்கள் வீடு கட்டிக்
கொண்டிருக்கும்.

சில மீன்கள், "ஏய்! நாங்கதான் இந்த மீனை
அனுபவிப்போம். நீயெல்லாம் அப்படிப் போ,"
என்று சொல்லும், "நாங்க மட்டும்தான் பக்கத்தில்
நிற்போம். நீங்களெல்லாம் ஒதுங்கிவிடுங்கள்,"
என்று மற்ற மீன்களையெல்லாம் துரத்தி விடும்.
நன்கு ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்.
பரமஹம்ஸத்தின் பிரதிபலிப்பைச் சுற்றி
இவ்வளவு கூத்துகள் நடந்தாலும், இதில் எதிலுமே
பரமஹம்ஸம் கலந்து கொள்வதே இல்லை.

உண்மையிலேயே அந்தப் பரமஹம்ஸத்திற்கு
தம்மைச் சுற்றி என்னென்ன மீன்கள் வருகிறது,
போகிறது என்றுகூடத் தெரியாது.

ஒரு சில மீன்கள் புத்திசாலிகள். இந்தப்
பிரதிபலிப்பு ஏன் இங்கு விழுகிறது? என்று
யோசிக்கும். இன்னும் சில மீன்கள் எல்லாம்
என்ன செய்யும் என்றால், 'ச்சே! இது மீன் மாதிரி
தெரியவில்லையே. இது மனிதனாக இருக்கவும்
வாய்ப்பில்லையே. வேறு என்னவாக இருக்கும்?"
என்று யோசிக்க ஆரம்பிக்கும்.

இவ்வாறு யோசிக்கிற மீன்களிலும் சில மீன்கள்,
அதாவது நூறு மீன்கள், இதுபோன்ற யோசி
த்தால், அந்த நூறில் இரண்டு மீன்கள் மட்டும்
இன்னும் ஆழமாக யோசித்து என்ன செய்யும்
என்றால், 'இல்லை, இது என்னவோ சாதாரண
பிரதிபலிப்பு மாதிரி தெரியவில்லை" என்று
பிரதிபலிப்பு வரும் திசை நோக்கி நிமிர்ந்து
பார்க்கும்.

அப்படி நிமிர்ந்து பார்த்தால், உண்மையான பரமஹம்ஸத்தைப் பார்க்கும். அந்த
நிஜமான பரமஹம்ஸத்தைப் பார்த்த உடனேயே, தாமும் அந்தப் பரமஹம்ஸத்துடன்
சென்று சேர்வதற்கான வேலையைக் கவனிக்க ஆரம்பிக்கும்.

அந்தப் பரமஹம்ஸத்தை நிமிர்ந்து பார்க்கிற இந்த மீன்கள்தான் புத்திசாலி மீன்கள்.
இன்னொரு முக்கியமான விஷயம். பரமஹம்ஸம் பறக்கும்போது அதன் பிரதிபலிப்பு
பூமி மேலே படுகிறது. குறிப்பாக அந்த நீர்மேலே படுகிறது.

அப்பொழுது திடீரென்று ஒருநாள் காலை என்ன ஆகும்? பரமஹம்ஸம் குளத்தின்
பரப்பைவிட்டு வேறொரு நிலப்பரப்பின் மீது பறக்கத் துவங்கினால் என்ன ஆகும்?

அந்தப் பிரதிபலிப்பு நிலத்தின் மீது விழும். பிரதிபலிப்பு குளத்தின் மீது விழாது.
அதன்பிறகு, பரமஹம்ஸத்தைச் சுற்றிச் சுற்றி விளையாடிக்கொண்டு இருக்கிற மீன்கள்,
ஒன்றையொன்று அடித்துக்கொள்ளத் துவங்கும்.

அதனால், குளத்தில் பிரதிபலிப்பு இருக்கிற போதே ஞானி உடலில் இருக்கும்பொழுதே
பரமஹம்ஸத்தை மேலே நிமிர்ந்து பார்த்துவிடுங்கள். அப்படியென்றால் என்ன
அர்த்தம்?.

ஞானி உடலில் இருக்கும் போதே, நீங்கள் ஞானமடைந்து விடுங்கள். குளத்தில்
பிரதிபலிப்பு இல்லையென்றால், மீன்களால் பரமஹம்ஸத்தைப் பார்க்க முடியாது.
பிரதிபலிப்பே இல்லாமல் போய்விட்டால் எப்படி நிமிர்ந்து பார்ப்பீர்கள்? பிரதிபலிப்பை
வைத்துதான் நிஜமான பரமஹம்ஸத்தைப் பார்க்கிறீர்கள்.

நீங்களும் பரமஹம்ஸம் என்பதைக் காட்டுவதற்குத்தான், பிரதிபலிப்பு இந்த
விளையாட்டை விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறது.

அந்தப் பிரதிபலிப்பு எதற்காக என்பதை யோசித்துப் பாருங்கள். வந்திருக்கிற
பரமஹம்ஸம் பிரதிபலிப்பாக உடலில் இருக்கும்பொழுதே, உங்களுடைய நிஜமான
பரமஹம்ஸத்தைப் பார்த்து விடுங்கள்.

பிரதிபலிப்பு இருக்கும் போதே உங்களை அந்தக் குளத்திற்கு அனுப்பி வைத்ததே
அந்தப் பரமஹம்ஸ சக்தி, பராசக்திதான்... பரமஹம்ஸத்தைப் பார்த்துவிடுங்கள்.

உங்களைப் பூமிக்கு அந்தச் சக்தி அனுப்பும்பொழுதே, உங்களைக் கருவில் தாங்கும்
கர்ப்பத்தை மட்டும் உருவாக்கியதோடு தன் வேலையை நிறுத்திக் கொள்ளவில்லை.

அது உங்களின் உணர்வையே தம்முடைய ஞான கர்ப்பத்தில் தாங்கி, உங்களை ஜீவன்
முக்தர்களாக பொறிக்கும் குருவாக, நீங்கள் பிரசவமாகும் அதே காலத்திலேயே,
தம்மையும் பிரசவித்துக் கொள்கிறது. அதனால்தான் நீங்கள் ஒரு பரமஹம்ஸத்தையே
பார்க்கிறீர்கள்.

உங்களைப் பிரசவிக்கும் அதே சக்தி உங்களுக்காகவே தம்மையும் பிரசவித்துக்கொள்கிறது.
நீங்கள் தேட ஆரம்பித்தால் போதும், பரமஹம்ஸம் கண்களுக்குத் தெரியும்.

தேடுதல் ஆரம்பிக்காவிட்டால், பரமஹம்ஸரையே நேரில் பார்த்தால்கூட, நழுவவிட
வாய்ப்பிருக்கிறது.

கொஞ்சம் நிமிர்ந்து பாருங்கள். உடல் ரீதியான கர்ப்பத்தில் உங்களைக் காப்பாற்றி,
வளர்த்து, மனிதனாக்கிய அதே பராசக்தி, அதே பரமஹம்ஸம், உங்களைத் தன் ஞான
கர்ப்பத்தினாலேயே ஜீவன் முக்தர்களாக்குவதற்காக மீண்டும் மீண்டும் அவதரிக்கிறது.
பரமஹம்ஸத்தை நிமிர்ந்து பார்த்தால் நீங்களும் பரமஹம்ஸம் ஆகிவிடுவீர்கள்.

‘குரு” என்றால் என்னவென்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்? அதைச் சொல்லுங்கள்
முதலில்!

• குரு என்பவர் பெரிய பெரிய உண்மைகளைச் சொல்பவர். மனிதனுக்கு
வாழ்க்கைப் பாடம் கற்றுத் தருபவர் சரிதானா?

யார் வேண்டுமானாலும் எப்போது வேண்டுமானாலும் எப்படியும் மாறலாம் எனும்
வாழ்க்கைப் புதிர்களை அனுபவ பாடங்களாக உங்களுக்குக் கற்றுத்தந்தவர்கள்
எதிரிகள் தானே!

தனியாய் ஞானமடைய வேண்டியதில்லை.
வாழ ஆரம்பித்தாலே போதும்,
ஜீவன் முக்த வாழ்வு ஆரம்பமாகிறது.

தட்டிக் கொண்டிருக்க வேண்டிய
அவசியமில்லை
தட்டிக் கொண்டிருக்கிறேன்
திறந்தால் போதும்.

நானாக வந்து உதவினால்
"நானா உன்னைக் கூப்பிட்டேன்?"
என்று கேட்டுவிட்டால்!
என்பதாலேயே
ஒதுங்கியிருக்கிறேன்.

கேட்டதையெல்லாம்
கொடுக்கமாட்டான் கடவுள்
என்று கோபித்துக் கொள்ளும்
அளவுக்கு உனக்கு ஒரு தீங்கும்
செய்யவில்லையே.

உனக்காக..
நான்தான் சுவாசிக்கிறேன்,
இதயமாய்த் துடிக்கிறேன்
மனமாய் இயங்குகிறேன்.
நீயா அதையெல்லாம் செய்கிறாய்?

என்ன செய்வது...?
மரம் வைத்தவன்
தண்ணீர் ஊற்றுவான்
என்பது நிஜமானாலும்,

மரமே தண்ணீரைத் தேடி
ஓட ஆரம்பித்தால்..?

என்ன செய்வது!?
ஒதுங்கி உனக்காகக்
காத்திருப்பதுதான் கருணை.
வாழ ஆரம்பிப்பாயா
என்னை!? இப்படிக்கு,
வாழ்க்கையாய் வரும் இறைவன்.

©Ú® Gߣx •ß£vÄ Öசெய்யப்£mh ÷Pm
Mind is a recorded cassette

öuÎçu ÁõÌUøPUSz ÷uøÁ¯õÚ ©Ú Aø©¨¦
The mental setup for a life of clarity

En°Ä¨§°Á©õÚ ¤µa]øÚPÐUPõÚ w°Ä
The solution for consciousness related problems

Ez÷ÁP Uvø¯z vÓUS® ÁÈ v¯õÚ®
Meditation is the key to open the inspirational energy of intensity