பெருமை🔗

* பெருமை நல்லது - அது ஒருவரைச் சிறுமையில் சிக்கவிடாமல் காக்கும். அது தற்பெருமையாகவோ, வெட்டிப் பந்தாவாகவோ, அகந்தையாகவோ மாறும்போது, அதுவே அவரை அழித்துவிடும்.

* பெருமை தரும் உற்சாகம் போதைமருந்து தரும் உற்சாகத்திற்குச் சமம்.

* போதைமருந்து உடலை அடிமைப்படுத்தும். பெருமையுணர்வு மனதை அடிமைப்படுத்தும்.

* போதைமருந்தால் உடல் மட்டும் வீணாகும். பெருமை என்ற மாய உணர்வு, மனதை வீணாக்குவதின் மூலமாக உடலையும் சேர்த்து வீணாக்கும்.

நோயாளிக்கு உண்மையைச் சொல்ல வேண்டிய நேரம் நெருங்கி விட்டது. நோயாளியிடம் மருத்துவர்:

"துக்கப்படாதீர்கள். உங்கள் நிலை கவலைக்கிடமாகி இருக்கிறது. அதிகபட்சம் இன்னும் இரண்டு நாள் இந்த உடல் உங்களுக்குச் சொந்தமாயிருக்கலாம்.

"யார் அது?" என ஆர்வத்தோடு மருத்துவர் கேட்டதற்கு,

பெருமைப்பட ஆயிரம் காரணமும் சிறுமைப்பட ஆயிரம் காரணமும் சொல்வது எளிது. ஆனால், எளிமையாய் வாழ ஒரு காரணம் சொல்வதுகூட மனதுக்கு மிகக் கடினமானது.

எத்தனைப் புதுப்புது வழிகள் கண்டுபிடிக்கிறான் மனிதன், பெருமை பேசித் திரிவதற்கு!

தன்னைப் பற்றித் தானே பெருமைக்காக தம்பட்டம் அடித்துக்கொள்வது ஒரு வகையென்றால், இன்னொரு வகை இன்னும் தந்திரமானது.

இதைக் கொஞ்சம் கவனித்துப் பார்த்தாலே புரிந்துகொள்ளலாம்.

சும்மா பெருமை பேசுவது தவறல்ல.

அது நல்ல உரையாடலின் ஒரு பகுதியே.

ஏதோ ஒரு வகையில் 'நான் தகுதி குறைந்தவன்' என்ற ஆழ்மன எண்ணம் தரும் தூண்டலால் மீண்டும் மீண்டும் பெருமையடிப்பதற்காக மனிதன் முனைய ஆரம்பித்ததே தவறு. இது ஒருவித சுயபாதகமே.

பெருமை பேசித் திரிவது போன்ற சிறுமை வேறில்லை. காரணம் -உள்ளிருக்கும் சிறுமைதான் வெளியே பெருமையடிக்க, வெட்டிபந்தாவில் இறங்கும் அளவுக்குக் கூட ஒருவனைத் தூண்டுகிறது.

அவர் செய்த அதே தவறை நீயும் செய்வது சிறுபிள்ளைத்தனம்!

தான் ஏதோ பெரிய ஆன்மீகவாதி என்ற ரீதியில் எல்லோரிடமும் பேசித் திரியும் தாதுங்கீர், பெண் ஹஸிட் ஞானியான ஷலானாவைச் சந்திக்க நேர்ந்தது.

பெருமை பீடிகையோடு ஆரம்பித்த தாதுங்கீர், “உங்களைப் போன்ற ஒரு ஞானியால்தான், என்னைப் புரிந்துகொள்ள முடியும். இதுவரை நான் ஒரு புத்திசாலியைக் கூடச் சந்திக்கவில்லை. அதனால் உங்களைச் சந்திப்பதில் நான் பெரும் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்" என்றார்.

சிறிதாகச் சிரித்த ஷலானா, "அப்படியென்றால் உங்களைப் பொறுத்தளவு, உங்களைத் தவிர மற்றவர்கள் எல்லோருமே முட்டாள்கள். அப்படித்தானே?" என்று கேட்டார்.

இயல்பிலேயே நீங்கள் அருமையானவர்கள்.

பெருமை பேசி

உயிர் வாழும்

அளவுக்கு

இறங்க வேண்டிய

அவசியமென்ன?

சிந்தியுங்கள்!

ஷலானா, "நானொரு சாதாரணப் பெண். நான் ஆனந்தமாகயிருக்கிறேன். அவ்வளவுதான். மேற்கொண்டு ஆன்மீகம் பற்றி எனக்கெதுவும் தெரியாது. உங்களுக்கு ஏதாவது தெரிந்திருந்தால் எனக்குச் சொல்லிக்கொடுங்கள்" என்றார் வெகு எளிமையாக.

தாதுங்கீர்க்கு குஷி தாளவில்லை. "ஒன்றுமறியா இந்தப் பெண்ணை எல்லோரும் ஞானி என்று நம்புகிறார்கள். ஆனால், என்னைப் போன்று சித்துக் கலையில் தேர்ந்தவனிடம் இவரால் நடிக்க முடியவில்லை..." என்றெண்ணிய தாதுங்கீரின் பெருமை உணர்வு நிமிடங்களில் பல மடங்காகக் கூடிவிட்டது.

தாதுங்கீர், "வாருங்கள் ஷலானா, நம் எதிரே பொங்கியோடும் நதியின் மீது குறுக்கும் நெடுக்குமாக நடந்துகொண்டே ஆன்மீகத்தை அலசலாம்" என்றார் கம்பீரமான குரலில்.

தண்ணீரின் மீது நடக்கும்சித்துக்கலையை பல வருடங்கள் செலவு செய்து தான் பெற்றதாக பலரிடம் கூறுவார். கேட்பவரும் வியந்து "அப்படியா!" எனச் சொல்ல, தாதுங்கீர் தண்ணீர் மீது நடந்து காட்டுவார்.

"ஆஹா! ஓஹோ!" என்று மற்றவர்கள் புகழ்ந்து பேச, தாதுங்கீர் தனக்குள் பெருமயைடைந்து சிரிப்பார். இது எப்போதும் நடப்பது. ஆனால், ஷலானாவின் பதில் அவரைத் திடுக்கிட வைத்தது.

நதி மீது நடந்துகொண்டே பேசலாம் என்றவரிடம், ஷலானா, "ஓடும் ஆற்றின் மீது நடந்து நடந்து அது எனக்குச் சலித்துவிட்டது, தாதுங்கீர்!

வாருங்கள். வான் மேகங்களில் ஏறலாம். அங்கு மேலும் கீழும் பறந்தவாறு ஆன்மீகத்தை நீங்கள் எனக்குக் கற்றுக் கொடுங்கள். நான் தெரிந்துகொள்கிறேன்" என்று எளிமையாகக் கூறினார்.

தாதுங்கீர் உடைந்துபோனார்.

ஷலானா மேகங்களில் பறக்க அழைத்ததில் தாதுங்கீரின் பெருமை சுக்குநூறாக உடைந்தது. தண்ணீரில் நடப்பதையே தான் இவ்வளவு பெருமை அடித்துக் கொண்டிருக்க, ஒரு சாதாரணப் பெண் போல இருந்து கொண்டு “மேகத்தில் பறக்கலாம். வா” என எளிமையாக ஷலானா அழைத்த விதம் தாதுங்கீரை என்னென்னவோ செய்தது.

பெருமை உடைந்து தாழ்ந்த குரலில், "....அம்மா... எனக்குத் தண்ணீர் மீது நடக்க மட்டும்தான் தெரியும். மேகங்கள் மீது எப்படிப் பறப்பது?" என்று வினவினார் தாதுங்கீர்.

ஷலானா, "குழந்தாய்! மேகங்கள் மீது உனக்குப் பறக்கத் தெரிந்தால் என்ன தெரியாவிட்டால் என்ன?

நிலத்தில் நடந்து பேசினாலும் ஆற்றின் மீது நடந்து பேசினாலும் மேகத்தில் பறந்து பேசினாலும் பேசப்போவது என்னவோ ஒரே பேச்சுதானே? இடத்திற்கு இடம் ஆன்மீகம் மாறுமா என்ன?" எனக் கேட்டார்.

தாதுங்கீர் "மாறாதுதான்" என்றார்.

"ஆற்றின் மீது நடப்பதின் மூலமாக, ஆன்மீகத்தில் என்ன தெரிந்து கொண்டீர்கள். என்ன வளர்ந்தீர்கள்?"

தாதுங்கீர் யோசித்தார். "ஒன்றுமில்லை" என்றார்.

ஷலானா, "இப்படித் தனிமனித வளர்ச்சிக்குப் பிரயோஜனமில்லாதப் அமானுஷ்ய சக்திகளோடு விளையாடினால் வினைதான் மிஞ்சும். பல வருடங்கள் ஒரே ஒரு சித்து வேலைக்குச் செலவழித்த நீங்கள் அத்தனை வருடங்களையும் வீணடித்து விட்டீர்கள்.

பெருமையடித்தல் புற்றுநோய் போல மனதில் வளர்ந்ததுதான் மிச்சம்.

இப்பொழுதுகூட நீங்கள் உங்கள் தவறை உணராமல், அடுத்து மேகங்களில் பறப்பது எப்படியென்றே கேட்கிறீர்கள்? புரிகிறதா?" என கூறி தாதுங்கீரின் தவறைப் புரிய வைத்தார்.

சத்யத்தை, அதி உன்னத உண்மையை உணர்வது மட்டுமே இலக்காக இருக்க வேண்டும். இது ஆன்மீகத்தின் சாரம்.

சத்யம் நோக்கிச் செல்லும் ஞானப்பாதையிலிருந்து, ஒருவரை வழி விலகச் செய்வது நேரடியாகவோ, மறைமுகமாகவோ வெளிப்படும் இந்தப் பெருமையடிக்கும் சுபாவம்தான்.

நாய்களின் பொதுக்கூட்டத்தில் இப்படிப் பெருமை பேசப்பட்டதாம்.

தலைவர் சொன்னது "நமக்கும் கடவுளுக்குமுள்ள வித்தியாசம் மிக மிகச் சிறியது."

"அப்படியா!" கேட்டக் கூட்டத்திடம்,

"ஆம்! நம் பெயர் DOG. அதை திருப்பிப் போட்டால் GOD" எனப் பெருமையோடு தலைவர் சொன்னது.

என்றோ, எப்படியோ மனிதனுக்குள் நுழைந்துவிட்ட சிறுமை உணர்வு [தன்னைப் பற்றிய குறைமதிப்பீடு] மனிதனைத் தொடர்ந்து குத்திக்கொண்டேயிருக்கும். இதை மறக்க, மறைக்க உருவாவதே பெருமையடித்தல் சுபாவம்.

பெருமையடித்தலின் பக்க விளைவு, இது சிறுமையை இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமாக உள்ளுக்குள்ளே தள்ளிவிடும். உறுத்தல் இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாகும்.

நீங்கள் யாராக இருந்தாலும் சரி, நீங்கள் உழைத்த அளவுக்கு நீங்கள் சாதிக்கவில்லையெனில் தெரிந்துகொள்ளுங்கள்... பெருமையடிக்கும் சுபாவம்தான் சாதகப் பாதையிலிருந்து உங்களை விலக்கியிருக்கும்.

எதற்கும் உதவாத பெருமையடிக்கும் சுபாவத்தைக் கண்டுபிடித்து, தூக்கியெறியுங்கள். பெருமை கலைக்கப்பட்டால் அதன் உள்முகமான சிறுமையும் கலைந்துவிடும்.

பெருமை, சிறுமை என்ற இரு தடைக்கல்லையும் தாண்டிவிட்டால் வாழ்வை அருமையாய் வாழலாம். பெருமை, சிறுமை பேசும் காலங்களையெல்லாம் தியான காலமாக மாற்றுங்கள்!