ಜೀವನದ ಮನೋನಾಟಕದ ಅಂತ್ಯ🔗

ನೀವು ಸತ್ಯವನ್ನರಿಯಬೇಕು. ಒಂದು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮವೆತ್ತಿ, ಒಬ್ಬರನ್ನು ತಾಯಿ, ತಂದೆ, ಸೋದರ ಹಾಗೂ ಸೋದರಿಗಳಾಗಿ ಪಡೆದು ಅವರನ್ನು ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರೆನ್ನುತ್ತಾ, ಅವರೊಡನೆ ಆಟವಾಡುತ್ತೀರಿ. ಮಕ್ಕಳು ಗೊಂಬೆಗಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಆಡುವುದನ್ನು ನೀವು ನೋಡಿರಬಹುದು. ಮಗು ಕೆಲವು ಗೊಂಬೆಗಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ; ಅದು ಒಂದನ್ನು ತಂದೆಯಂತೆ ಮತ್ತೊಂದನ್ನು ತಾಯಿಯಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಇನ್ನೆರಡು ಗೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಸೋದರ, ಸೋದರಿಯರಂತೆ ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅವರ ಒಂದು ದಿನದ ಜೀವನದ ನಾಟಕವನ್ನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ತಂದೆಯು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೊರಡುತ್ತಿರುವಂತೆ, ತಾಯಿಯು ಅಡಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಏನೋ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಸೋದರನು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಹಾಗೂ ಸೋದರಿಯು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಲು ಹಠಮಾಡುತ್ತಾ ಅಳುತ್ತಿರುವಂತೆ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇವೆಲ್ಲಾ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನೂ ಮಗುವೇ ವಹಿಸಿ, ಇದಿಷ್ಟೂ ಆಟದಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತದೆ.

ಈಗ, ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನೇ ನೋಡಿರಿ. ನೀವೂ ಸಹ ಸಂಬಂಧಗಳ ರೀತಿಯಲ್ಲೋ, ಭೌತಿಕ ವಸ್ತುಗಳ ರೀತಿಯಲ್ಲೋ, ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೂಡಿಹಾಕಲು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಪಡುತ್ತಿರುವಿರಿ. ಸ್ಥಿರಾಸ್ಥಿರವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವಿರಿ. ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಈ ನಾಟಕವು ನಿಮ್ಮ ಸಾವಿನೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಪುನಃ ಬೇರೊಂದು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನೋ ತಾಯಿ, ತಂದೆ, ಸೋದರ, ಸೋದರಿಗಳಾಗಿ ಪಡೆದು ಜನ್ಮವೆತ್ತಿ ಇದೇ ಆಟವನ್ನೇ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆಡುತ್ತೀರಿ. ನಮ್ಮ ಜೀವನವೆಲ್ಲವೂ ಮಕ್ಕಳು ಬೊಂಬೆಗಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಆಡುವಂತಲ್ಲದೆ ಬೇರೆಯಲ್ಲ. ಇದು ಜೀವನದ ಮನೋನಾಟಕ. ಯಾರೊಬ್ಬರಿಗೆ ಗುರು ಶಿಷ್ಯ ಸಂಬಂಧದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅನುಭವವಾಗಿರುತ್ತದೆಯೋ ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಈ ಮನೋನಾಟಕ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನು ತಾನು ಯಾವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿರುತ್ತಾನೆ. ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಕೊನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಉಪದೇಶವೇ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಉತ್ತಮೋಪಾಯ. ಧ್ಯಾನ, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಗಳಂತಹ ವಿವಿಧೋಪಾಯಗಳನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದ ನಂತರ, ಕೊನೆಗೆ ಕೃಷ್ಣನು ನೇರವಾದ, ಖಂಡಿತವಾದ ಸರ್ವಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಶರಣಾಗತಿಯನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಕೆಲಸವನ್ನು ಆನಂದವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಬಹಳ ಆರಾಮವಾಗಿರುತ್ತೀರಿ!

ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತಂತ್ರವೇ ಶರಣಾಗತಿ.

ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಕಥೆ:

ಒಮ್ಮೆ ಒಬ್ಬ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಹಣವನ್ನೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡುಹೋಗಿ, ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ತರುತ್ತಿದ್ದನು. ಈ ರೀತಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಇನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಮೇಲಧಿಕಾರಿಗಳು, ಹಣವು ಕಳೆದೇ ಹೋದರೂ, ಆತನನ್ನು ಆಕ್ಷೇಪಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆಂದೂ ಆತನು ತನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಬಹುದೆಂದೂ ಹೇಳಿದರು. ಅಂದಿನಿಂದ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ನಿಶ್ಚಿಂತನಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸಿದನು. ಆತನಿಗಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾದರೂ ಏನು? ಆತನು ಅದೇ ಕೆಲಸವನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು; ಆದರೂ ಭಯವೂ ಒತ್ತಡವೂ, ಇನ್ನಿಲ್ಲವಾಗಿದ್ದುದೇಕೆ? ಏಕೆಂದರೆ, ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಉನ್ನತ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿದುದರಿಂದ, ಅಷ್ಟೇ. ಆತನು ತಾನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲಸವನ್ನೇ ಮುಂದುವರೆಸಿದನು.

ಎರಡನೆಯದು: ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ಭಾವನೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಗುರುಗಳ ಭಾವನೆಗಳು ಉತ್ತಮವಾದುವೆಂದು ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದಿರುವುದು. ಎಂದರೆ ಗುರುಗಳ ಸಂಬಂಧವು ಬೇರೆಲ್ಲಾದುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಸಂಬಂಧವೆಂದು ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದಿರುವುದು. ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೊರತು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು

ಮೂರನೆಯ ಬಗೆಯ ಶರಣಾಗತಿ ಎಂಬುದೊಂದಿದೆ, ಅದೇ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಶರಣಾಗತಿ.

ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಕಥೆ ಇದೆ:

ಮಹಾಭಾರತದ ಯುದ್ಧವಾದ ಮೇಲೆ, ಕೃಷ್ಣಾರ್ಜುನರು ವಿರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕೃಷ್ಣನು, 'ಹೇ, ಅರ್ಜುನ, ನೋಡಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲೊಂದು ಹಸಿರು ಕಾಗೆ ಇದೆ!' ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ.

ಅರ್ಜುನನು, 'ಹೌದು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ! ಹಸಿರು ಕಾಗೆ!' ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ.

ಕೃಷ್ಣನು, 'ಮೂರ್ಖ! ಅದು ಕಪ್ಪು, ಹಸಿರಲ್ಲ' ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ.

ಅರ್ಜುನನು, 'ಹೌದು ಕೃಷ್ಣ, ಅದು ಕಪ್ಪಾಗಿದೆ. ಹಸಿರಾಗಿಲ್ಲ' ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ.

ಆದರೆ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಯಾದ ವಿಷಯವೇನೆಂದರೆ, ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅದು ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಆಘಾತಗಳೆಲ್ಲವೂ ತೀವ್ರವಾಗಿದ್ದವು. ಹಾಗಾದರೆ, ಆಘಾತಗಳನ್ನು ಮೃದುವೆಂದುಕೊಳ್ಳಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು? ಮೃದು ಆಘಾತಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ಮೊದಲು ಬರಲಿರುವ ಆಘಾತವು ಮೃದುವಾಗಿರುತ್ತದೆಂದು ಸೂಚಿಸಲು ಆತನಿಗೆ ತೋರಿಸಿದ ಬೆಳಕಿನ ಬಣ್ಣವು ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ್ದಾಗಿತ್ತು.

ಹೀಗಾಗಿ, ಬರಲಿರುವ ಆಘಾತವು ಮೃದುವಾಗಿರುತ್ತದೆಯೆಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಅದಕ್ಕೆ ತಯಾರಾಗಿತ್ತು. ಆಘಾತವು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಉಂಟಾದಾಗ, ದೈಹಿಕವಾಗಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅದು ತೀವ್ರವಾದುದೇ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಆತನ ಮನಸ್ಸು ಮೃದುವಾಗಿದ್ದುದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದುದರಿಂದ, ದೇಹವು ಮೃದು ಆಘಾತವೆಂದೇ ಪರಿಗಣಿಸಿತು!

ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ 'ಪ್ಲೇಸಿಬೊ ಎಫೆಕ್ಟ್' ಎಂಬ ಪದವಿದೆ. ರೋಗಿಯೊಬ್ಬನು, ತೋರಿಕೆಗೆ ಔಷಧಿಯಂತೆ ಕಾಣುವ ಒಂದು ಔಷಧಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಆತನಿಗೆ ಅದು ವಾಸ್ತವವಾಗಿಯೂ ನಿಜವಾದ ಔಷಧವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಆತನ ವ್ಯಾಧಿಯು ಗುಣವಾಗುತ್ತದೆ! ಇತ್ತೀಚಿನ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಪ್ಲೇಸಿಬೊ ಪರಿಣಾಮವು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಗುಣಕಾರಿ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ.

ಇಟಲಿಯ ಟ್ಯೂರಿನ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಒಂದು ರೋಮಾಂಚಕಾರಿಯಾದ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಓದಿದೆ. ಒಬ್ಬಾತನಿಗೆ ಎಲೆಕ್ಟೋಡುಗಳನ್ನು ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಳವಡಿಸಿ, ವಿದ್ಯುತ್ ಆಘಾತವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಕೊಡುವ ಒಂದು ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಆತನ ಅರಿವಿಗೆ ಬರುವ ಕನಿಷ್ಠ ವಿದ್ಯುತ್ ಹರಿವು ಹಾಗೂ ಆತನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗುವ ಗರಿಷ್ಠ ವಿದ್ಯುತ್ ಹರಿವನ್ನು ಅಳತೆಮಾಡುವ ನೋವಿನ ಮಾಪನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿದರು.

ನೀವು ಮನುಷ್ಯನೆಂದು ನಿಮ್ಮ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ನೀವು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯೆಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ನೀವು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಂಬುವವರೆಗೂ ನೀವು ಮನುಷ್ಯರೇ ಆಗಿರುತ್ತೀರಿ. ನೀವು ಗುರುಗಳನ್ನು ನಂಬಿದಾಗ, ನೀವು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಮನಗಾಣುತ್ತೀರಿ. ಈ ಸ್ಥಿತಿಯ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನೇ ನಾನು ‘ಒಂದು ಮಹತ್ತರ ಬದಲಾವಣೆ’ ಎನ್ನುವುದು.

ನೋಡಿ, ಗುರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಧ್ಯಾನತಂತ್ರವನ್ನು ಮಾಡಿದಾಗ, ಅದೊಂದು ರಸವಾದವಾಗುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನೀವೊಬ್ಬರೇ ಮಾಡಿದರೆ ಧ್ಯಾನವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಗುರುಗಳೊಡನೆ, ಗುರುಗಳ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ, ಮಾಡಿದಾಗ, ಹಾಗೂ ಗುರುಗಳಿಂದ ನಿರ್ದೇಶನ ಪಡೆದಾಗ, ಅದು ರಸವಾದ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕುದಿಸಿದಂತೆ. ಪರಿವರ್ತನಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಚುರುಕಾಗಿಯೂ ತೀವ್ರವಾಗಿಯೂ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆ:

ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಳು. ಪುಸ್ತಕದ ಸೂಚನೆಯು, 'ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಒಲೆಯ ಮೇಲಿಡಿ ಎಂದಿತ್ತು', ಇಟ್ಟಳು. ನಂತರ, 'ಅರ್ಧ ಬಟ್ಟಲು ಹಿಟ್ಟನ್ನು ಹಾಕಿರಿ' ಎಂದಿತ್ತು. ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದಳು ನಂತರ 'ಅರ್ಧ ಲೀಟರ್ ನೀರು ಹಾಕಿರಿ. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಕ್ಕರೆಯನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳು ಗೊಟಾಯಿಸಿ' ಎಂದಿತ್ತು. ಆಕೆಯು ಸೂಚನೆಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಚಾಚೂತಪ್ಪದೆ ಮಾಡಿದಳು. ಆದರೆ ಇಪ್ಪತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳಾದರೂ ಏನೂ ಆಗಲೇ ಇಲ್ಲ.

ಏಕೆ? ಏಕೆಂದರೆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ 'ಒಲೆಯನ್ನು ಹಚ್ಚಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ!'

ಜನರು, 'ಸ್ವಾಮೀಜಿ, ಗುರುಗಳ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನೇಕೆ ಒತ್ತಿಹೇಳುವಿರಿ?' ಎಂದು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅಂದಹಾಗೆ ನೀವು ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಸಿ.ಡಿ. ಅಥವಾ ಡಿ.ವಿ.ಡಿ.ಯಿಂದ ಕೇಳಬಹುದು. ಆದರೆ, ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಾಗ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಪಸರಿಸುವ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ, ನನ್ನ ಹಾವಭಾವಗಳಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಸತ್ಯವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ. ನೀವು ಅದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತೀರಿ. ನಿಮಗೆ, 'ಹೌದು. ಈತನು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ' ಎಂಬ 'ಕ್ಲಿಕ್' - ಎಂಬ ಸಂಪರ್ಕ ದೊರೆತು ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ.

ಅನುಮಾನಿಸೋಣವೆಂದರೂ, ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನಿಮ್ಮ ತರ್ಕಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಶಕ್ತಿಯೂ, ಇಲ್ಲವೆಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯುವಿರಿ. ಈ ಮಾತುಗಳು ನಿಮ್ಮ ತರ್ಕವನ್ನೂ ಮೀರಿ ಸುಮ್ಮನೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಳ ಹೊಕ್ಕುತ್ತವೆ. ಇದು, ನೀವು ಗುರುಗಳ ಸಾನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಾಗ ಮಾತ್ರವೇ ಆಗುವುದು. ಅದನ್ನು ನಾವು 'ಉಪನಿಷತ್' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ - ಕೇವಲ ಗುರುಗಳ ಸಾನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವುದು, ಕುಳಿತಿರುವುದು, ಅವರಿಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು.

ಭರವಸೆಯಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳಿರಿ. ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಭರವಸೆಯಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಮುಳುಗಿಸಿ ಬಿಡಿ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಗುರುಗಳು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತಿರುತ್ತಾರೆಂಬುದನ್ನು ಕಾಣುವಿರಿ. ತಲೆಯಿಂದ ಹೃದಯದೊಳಕ್ಕೆ ಧುಮುಕಿಬಿಡಿ. ಗುರುಗಳು ಹಿಡಿಯಲು ಅಲ್ಲಿದ್ದು, ನಿಮಗೆ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ಅಷ್ಟೇ.