ಗುರು - ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿ🔗

ವಟವೃಕ್ಷದಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ ವೃದ್ಧ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಗುರುವು ಒಬ್ಬ ಯುವಕನು! ಆ ಗುರುವು ಮೌನವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದರೂ ಶಿಷ್ಯರ ಸಂಶಯಗಳು ತಾವಾಗಿಯೇ ಬಗೆ ಹರಿಯುತ್ತಿವೆ!

ಒಬ್ಬರ ದೈವತ್ವದ ಸ್ವಂತ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಗುರುವು ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲಿನಂತೆ. ಅದರ ಮೂಲಕ ಗುರುವು ಶಿಷ್ಯನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮೂಲಭೂತ ಆಂತರಿಕ ಸತ್ಯಾನುಭವಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯುವನು. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಷ್ಯನೇ ಗುರುವಾಗಿ, ಧರ್ಮಚಕ್ರವು ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ.

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆ.

ಆಗ ತಾನೇ ಹುಟ್ಟಿದ ಸಿಂಹದ ಮರಿಯು ಇನ್ನೂ ಕಣ್ಣು ತೆರೆದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಕುಂಯ್ಗುಡುತ್ತಾ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಕುರಿಗಳು ಈ ಮರಿಯ ಮೇಲೆ ಅನುಕಂಪ ತಾಳಿದವು.

ಕುರಿಗಳಿಗೆ ಸಿಂಹದ ಮರಿಯ ಮೇಲೆ ಹೇಗೆ ಅನುಕಂಪವುಂಟಾಯಿತೆಂದು ನೀವು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡಬಹುದು. ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡಿ, ಒಬ್ಬ ಶತ್ರುವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಾಧಿಸದೆ, ಹಿಂಸಿಸದಿದ್ದರೆ, ನಿಮಗೆ ಅದರಿಂದ ಯಾವ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲವೆಂಬ ಭರವಸೆಯಿದ್ದರೆ, ಸಹಜವಾಗಿ ಅದು ನಿಮ್ಮ ಶತ್ರುವೇ ಆದರೂ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಕಂಪ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಇದೇ ರೀತಿ, ಸಿಂಹದ ಮರಿಯಿಂದ ಕುರಿಗಳಿಗೆ ಯಾವ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲದುದರಿಂದ ಅವು ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿದವು.

ಮಾರನೇ ದಿನ ಸಿಂಹವು ಬೇಟೆಗಾಗಿಯಲ್ಲದೆ ಈ ಮರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡೇ ಬಂದಿತು. ಅದು ಸಿಂಹದ ಮರಿಯನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೋಗಿ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿಯಿತು. ಸಿಂಹವು ಹಿಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಮರಿಯು, ‘ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡು! ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡು! ಬ್ಯಾ..ಬ್ಯಾ..’ ಎಂದು ಕಿರಿಚಿತು.

ಸಿಂಹವು, ‘ಮೂರ್ಖ! ಹೆದರಬೇಡ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ನೀನಾರೆಂದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲವೆ?’ ಎಂದಿತು. ಮರಿಯು, ‘ನಾನು ಕುರಿ, ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡು, ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡು’ ಎಂದಿತು.

ಮರಿಯು ಸಿಂಹದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಒದ್ದಾಡಿತು. ಒಂದೆಡೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಓಡಬೇಕೆಂಬ ಮನಸ್ಸಾದರೆ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಸಿಂಹದ ಸ್ಪರ್ಶವು ಹಿತವೆನಿಸಿತು. ಸಿಂಹದ ಹಾಯಾದ ಸುರಕ್ಷಿತವಾದ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಮರಿಗೆ ಏನೋ ಗಾಢವಾದ ಅನುಭವವಾಯಿತು. ಮರಿಯ ಒದ್ದಾಟವನ್ನು ನೋಡಿ ಸಿಂಹವು, ‘ನಾಳೆ ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ಆಗ ನಿನ್ನನ್ನು ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುವುದಿಲ್ಲ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿತು. ಸಿಂಹವು ಕಾಡಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿತು.

ಸಿಂಹದ ಮರಿಯು ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲ ನಿದ್ರಿಸಲಾಗದೆ ಎಚ್ಚರವಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. ಅದರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಯೋಚನೆಗಳು, ‘ಸಿಂಹವು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ನಾನು ನಂಬಲಾರೆ, ಆದರೆ ಅದು ಹೇಳಿದುದರಲ್ಲಿ ಒಂದಂಶ ನಿಜವಿರಲೂಬಹುದು. ಇಲ್ಲ! ಇಲ್ಲ! ಇಲ್ಲ! ಅದು ಹೇಳಿದುದಾವುದೂ ಸರಿಯಲ್ಲ. ನಾನು ಕುರಿಯೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದಲೂ ನನಗದು ತಿಳಿದಿದೆ. ಅದು ಹೇಳಿದ್ದು ನನಗೇನೂ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ನನ್ನಿಂದೇನೋ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಅದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತದೆ’.

ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿರಿ, ಮರಿಯ ತರ್ಕಕ್ಕೆ ಮೀರಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಂಹವು ಅದನ್ನು ಆವರಿಸಿದೆ. ನಾನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಗುರುವಿನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವು ನಿಮ್ಮ ತರ್ಕಕ್ಕೆ ಮೀರಿದ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದೆಯೆಂದರೆ, ನಿಮ್ಮೊಳಗಿನ ಗುರುವು ಆಗಲೇ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡಿದೆ! ನಿಮ್ಮೊಳಗಿನ ಸಿಂಹವು ಜಾಗೃತವಾಗದಿದ್ದರೆ ನೀವು ಸಿಂಹದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾರಿರಿ. ಗುರುವಿನ ಸಿಂಹಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಏನೋ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಹರ್ಷೋನ್ಮಾದ ಹಾಗೂ ಹಿತಕರ ಅನುಭವವಾಗಿ, ಸಿಂಹದೊಂದಿಗೆ ನೀವಿದ್ದಾಗ ನಿಮ್ಮಲ್ಲುಂಟಾದ ಅದೇ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಿಗೆ ತಂದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮನಸ್ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿಯಿರಿ, ಸಿಂಹವು ನಿಮ್ಮ ಮನದಾಳವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದೆ! ನಿಮ್ಮ ಒಂದು ಭಾಗವು, ಆಗಲೇ ಸಾಂತ್ವನಗೊಂಡಿದೆ. ಒಂದು ಭಾಗವು ಆಗಲೇ ಗುರುವು ಹೇಳುವುದರಲ್ಲಿ ಏನೋ ಇದೆಯೆಂದು ತಿಳಿಯಲಾರಂಭಿಸಿದೆ.

ಕೆಲವು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಸರಿದು, 'ನೀನು ಅಲ್ಲೇ ಇರು, ನಾನಿಲ್ಲೇ ದೂರದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತೇನೆ. ಆದರೂ ಮಾತನಾಡಬಹುದು. ನನಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಮರೆಯಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂಬುದೇನೋ ನಿಜವೇ ಆದರೂ ಈ ದೂರವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ' ಎಂದು ಸಿಂಹಕ್ಕೆ ಕೂಗಿ ಹೇಳಿತು. ಸಿಂಹವು, 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ, ನೀನಿರುವಲ್ಲಿಯೇ ಇರು. ಈಗ ಮಾತನಾಡೋಣ' ಎಂದಿತು.

ಸಿಂಹವು ಮುಂದುವರೆಸಿ, 'ತಿಳಿದುಕೋ, ನೀನೊಂದು ಸಿಂಹ! ಬೇರೇನೋ ಆಗಲು ಹೋಗಿ ನಿನ್ನ ನಿಜ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಅಲಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ! ಗಮನವಿಟ್ಟು ನೋಡು, ನಿನಗೂ ಆ ಕುರಿಗಳಿಗೂ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ' ಎಂದಿತು. ಮರಿಯು 'ಇಲ್ಲ! ಇಲ್ಲ! ಇದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ನಾನು ಅದೇ ಹುಲ್ಲನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತೇನೆ. ಆ ಕುರಿಗಳಂತೆಯೇ ಬದುಕಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದಿತು.

ಸಿಂಹವು, 'ಮೂರ್ಖ! ಈ ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿ. ನೀನಾಗಿಯೇ ನೋಡು, ಬೇರಾವ ಕುರಿಗೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಒಲವಿಲ್ಲ. ಬೇರಾವ ಕುರಿಯೂ ನನಗಾಗಿ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡರೆ ಭಯ. ನೀನು ಮಾತ್ರ ನನಗಾಗಿ ಕಾದಿದ್ದೀಯೆ. ಕೇವಲ ಇಷ್ಟರಿಂದಲೇ ನಿನ್ನೊಳಗೇನೋ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆಯೆಂದು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ನೀನು ನನಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಕಾಯುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೇನಿದೆ? ನನ್ನೊಡನೆ ಹತ್ತಿರದ ನದಿಗೆ ಬಂದು ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ನೋಡು. ಅಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಹಾಗೂ ನನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಬಹುದು' ಎಂದು ಹೇಳಿತು.

ಮರಿಗೆ ಸಿಂಹದೊಡನೆ ಹೋಗಲು ಭಯವಾಗಿ, 'ಇಲ್ಲ, ಇಲ್ಲೇ ನಿಂತು ಮಾತನಾಡೋಣ, ನೀನಿರುವಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲು, ನಾನಿಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲುತ್ತೇನೆ. ನಿನಗೇನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದಿದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಹೇಳು, ನಾನಿಲ್ಲಿಂದಲೇ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿತು.

ಸಿಂಹವು, 'ಸರಿ, ಇಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಬಲ್ಲೆ, ನನಗೆ ಅನುಮತಿ ಕೊಟ್ಟರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ನದಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ನಿನ್ನ ನಿಜರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿ ನೀನೂ ನನ್ನಂತೆಯೇ ಎಂದು ತೋರಿಸಬಲ್ಲೆ. ಆದರೆ ನಿನ್ನನ್ನು

ಒತ್ತಾಯ ಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ವಾರದ ನಂತರ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ತಯಾರಾಗಿದ್ದರೆ, ಇದೇ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಬಂದು ನನಗಾಗಿ ಕಾದಿರು. ಆಗ ನಿನ್ನನ್ನು ನದಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತೇನೆ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ನನ್ನನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡು. ನನ್ನನ್ನು ನೆನೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೇ ಮಾಡದೆ ಹೋಗಿಬಿಡು!' ಎಂದು ಸಿಂಹವು ಹೊರಟುಹೋಯಿತು.

ಕಡೆಗೆ ಮರಿಯು ಹಿಂದೆ ಸಿಂಹವನ್ನು ಸಂಧಿಸಿದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸಿಂಹವನ್ನು ಕಂಡಿತು. ಸಿಂಹವು ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಎದ್ದು ನಿಂತಿತು. ಸಿಂಹವು ಮುಂದಾಗಿ ದಾರಿ ತೋರುತ್ತಾ ಅವೆರಡೂ ನದಿಯ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದುವು. ಅವು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಸಿಂಹವು ಸ್ವಲ್ಪ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಿತು. ಮರಿಯು ಹೆದರಿ, ‘ಇಲ್ಲ! ಇಲ್ಲ! ನೀನು ಎಲ್ಲಿರುವೆಯೋ ಅಲ್ಲೇ ಇರು. ನನಗೆ ನದಿಯ ದಾರಿ ತೋರಿಸು, ಸಾಕು. ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ನಡೆಯಬೇಡ. ನಾನಾಗಿಯೇ ನದಿಯೆಡೆಗೆ ನಡೆದು ಬರುತ್ತೇನೆ!' ಎಂದು ಕೂಗಿತು.

ಸಿಂಹವು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು, ಮರಿಯು, ‘ಓ! ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಎಷ್ಟು ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರವಾಗಿದೆ!' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಕೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಸಿಂಹವು ಮರಿಯನ್ನು ಹಿಡಿಯುವಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಿದ್ದರೂ, ಸಿಂಹದ ಬಾಲ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಣ್ಣ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಮರಿಯು ಮಗ್ನವಾಗಿತ್ತು.

ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿರಿ. ಮರಿಯು ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆಂದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬೇಕಿಲ್ಲವೆಂದೂ ತಿಳಿಯಿತು! ಆದರೆ ಅದರ ಮನದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಹಂಕಾರವು ಬಾಧಿಸಿ, ಅದು ಹೇಳಿತು, ‘ಇಲ್ಲ! ಇಲ್ಲ! ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡು. ನನಗೇನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀ? ನನ್ನನ್ನೇಕೆ ಹಿಡಿದಿದ್ದೀ?' ಎಂದು. ಮರಿಗೆ ಇನ್ನೂ

ಸಿಂಹವು, 'ನಾನೇನೂ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಸುಮ್ಮನೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನೋಡು' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿತು. ಮರಿಯು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇಣುಕಿ, 'ಸರಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದಿತು. ಆಗ ಸಿಂಹವು, 'ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಏನು ಕಾಣಿಸಿತು? ಎರಡು ಬಿಂಬಗಳು ಕಂಡವೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿತು. ಮರಿಯು, 'ಹೌದು' ಎಂದಿತು.

ಸಿಂಹವು, 'ಸರಿ, ಒಂದು ಸಿಂಹವು ನಾನು, ಇನ್ನೊಂದು ನೀನು' ಎಂದಿತು.

ಮರಿಯೂ, 'ಎರಡು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಗಳು: ಒಂದು ನನ್ನದು, ಒಂದು ನಿನ್ನದು' ಎಂದು ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಿತು. ಹಠಾತ್ತನೆ ತಾನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಂಬಲಾರದೆ, 'ಇಲ್ಲದಿರಬಹುದು! ಇಲ್ಲ! ಇಲ್ಲ! ಇಲ್ಲ! ನೀರಿನಲ್ಲಿರುವ ಎರಡು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಗಳೂ ನಿನ್ನದೇ ಆಗಿರಬೇಕು!' ಎಂದಿತು.

ಮರಿಯು ತನ್ನ ಕೈ ಎತ್ತಿ, ಪ್ರತಿಬಿಂಬಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, 'ಹೌದು! ಹೌದು! ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ! ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಕೂಗಿಕೊಂಡಿತು. ಮತ್ತೆ ಸಣ್ಣ ಅನುಮಾನದ ದನಿಯಲ್ಲಿ, 'ಆದರೆ, ನಾನು ಸಿಂಹ ಹೇಗಾದೆ? ನಾನು ಕುರಿಯಲ್ಲವೆ?' ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿತು.

ಮರಿಯು ಮತ್ತೆ ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕಿತು, ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸಿತು. ಆದರೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಯತ್ನವು ಕೇವಲ ನಾಟಕೀಯವಾಗಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಮರಿಯು, 'ಇಲ್ಲ! ಇಲ್ಲ! ಇಲ್ಲ! ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡು! ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು! ನೀನೊಂದು ಸಿಂಹವೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ನಿನಗೆ ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ನಾನು ದಿನವೂ ತಿನ್ನುವ ಹುಲ್ಲನ್ನು ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಕಡೆಗೆ ಸಿಂಹವು, 'ನಾನೀಗ ಇದನ್ನು ಕೈ ಬಿಡಬೇಕು. ಈಗ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಇದಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟೇ ಅರ್ಥವಾಗುವುದು' ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ, 'ಹಾಗಾದರೆ ಸರಿ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿ. ನಾಳೆ ಮತ್ತೆ ಭೇಟಿಯಾಗೋಣ. ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕರೆತರಲು ಕಾಡಿನಂಚಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನನ್ನು ಕಾಣಬೇಕಾದರೆ ನೀನಾಗಿಯೇ ಕಂಡುಹಿಡಿದು ಬರಬೇಕು. ಇಷ್ಟು ದೂರ ನಿನಗಾಗಿ ಬಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ಕರೆತರುವಷ್ಟು ನಾನು ಕಾಲಹರಣ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ! ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ನಿನಗೆ ಬರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ!' ಎಂದು ಸಿಂಹವು ಹೇಳಿ ಹೊರಟು ಹೋಯಿತು.

ಮರುದಿನ ಸಿಂಹವು ತನ್ನ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಭವ್ಯವಾಗಿ ಆಸೀನವಾಗಿತ್ತು. ಮರಿಯು ಮೆಲ್ಲಗೆ, ಅತಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ, ಅದರ ಬಳಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದ ಹುಲ್ಲನ್ನು ತಂದು, 'ಎಲ್ಲೆಡೆಗಿಂತಲೂ ಇದೇ ಹೊಚ್ಚ ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲು' ಎಂದುಕೊಂಡು ಸಿಂಹದ ಮುಂದಿರಿಸಿ, 'ನಾನು ತಂದಿರುವ ಈ ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ಸ್ವೀಕರಿಸು' ಎಂದಿತು.

ಹೀಗೆಯೇ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಿಂಹಕ್ಕೂ ಮರಿಗೂ ಬಾಂಧವ್ಯ ಹೆಚ್ಚಿತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹುಲ್ಲನ್ನು ತಿಂದ ಸಿಂಹವು, 'ಮೂರ್ಖ! ನನಗೆಂತಹ ಹುಲ್ಲನ್ನು ತರಬೇಕೆಂಬುದೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲವೇ? ಇದು ಎಂತಹ ಹುಲ್ಲು? ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಾನೆಂಥ ಹುಲ್ಲನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತೇನೆಂಬುದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿರಬೇಕು. ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ಸರಿಯಾದ ಹುಲ್ಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಾ!' ಎಂದು ರೇಗಾಡಿತು.

ಸಿಂಹದ ಮರಿಯು, 'ಸಿಂಹವು ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ನನಗೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕೋಪ ಬರುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ

ಭಾಷೆಯೂ ಒಂದೇ. ಇವನೂ ಸಹ ನನ್ನಂತೆಯೇ!’ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿತು.

ಹುಲ್ಲನ್ನೂ ಶುದ್ಧವಾದ ಹಾಲನ್ನೂ ತರಬೇಕು. ನಾನು ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಹುಲ್ಲನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟು ಕಟ್ಟಬೇಕು’ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿತು. ತಾನು ಕೆಲಸವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡದುದಕ್ಕಾಗಿ ಸಿಂಹವು ರೇಗಿತೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಮರಿಯು ಅನೇಕ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಹೂಡಿತು! ಸಿಂಹಕ್ಕೂ ಮರಿಗೂ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸಂಬಂಧ ಬೆಳೆಯಿತು. ಈಗ ಮರಿಗೆ ನಿರಾಳವಾಗಿ, ತನಗಿಷ್ಟ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲ ಕಾಡಿಗೆ ಬಂದು ಸಿಂಹವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಮರಿಗೆ ಸಿಂಹದ ಸನ್ನಿಧಾನವು ಅತ್ಯಂತ ಸುಖಕರವಾಗಿ, ಆರಾಮವೆನಿಸಿತು. ಅದಕ್ಕೆ, ಆ ರಾಜ ಸಿಂಹದ ರಾಜ ಯೋಜನೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.

ಈ ಬಾರಿ ಸಿಂಹವು ಏನು ಹೇಳಲೂ ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಮರಿಯ ಕತ್ತನ್ನು ಹಿಡಿದು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾಂಸವನ್ನು ಅದರ ಬಾಯೊಳಗೆ ತುರುಕಿತು. ಆ ಮಾಂಸವು ಬಾಯೊಳಗೆ ಹೋಗಿ, ಮಾಂಸದಲ್ಲಿದ್ದ ನೆತ್ತರು ಸವಿದಾಗ ಆ ಮರಿಗೆ ಏನೋ ಆದಂತಾಯಿತು.

ಮಾಂಸದ ರುಚಿನೋಡಿದ ಮರಿಯು ಸಿಂಹದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿತು! ತನ್ನ ನಿಜರೂಪವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತಾ ಅದು ಗರ್ಜಿಸಿತು. ತನ್ನ ನಿಜ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಅರಿಯಿತು. ಈಗ ಸಿಂಹವು ಮರಿಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ‘ತತ್ ತ್ವಂ ಅಸಿ’ ಎಂದಿತು. ‘ನೀನು ಅದೇ ಆಗಿರುವೆ’ ಎಂಬ ದೀಕ್ಷೆಯಾಯಿತು. ಸಿಂಹವು ಸಿಂಹವಾಯಿತು. ಅಷ್ಟೇ. ತಾನು ಕುರಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದ ಸಿಂಹವು ಪುನಃ ಸಿಂಹವಾಯಿತು.

ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಿರಿ, ನೀವು ಮನುಷ್ಯರೂ ಅಲ್ಲ, ನೀವಂದುಕೊಂಡಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವೂ ನೀವಲ್ಲ.

ನೀವು ಆ ಕುರಿಯಂತೆಯೇ. ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ನೀವು ಕುರಿಯೇ. ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಿರಿ. ನಾನೂ ಸಹ, ‘ನಾನು ಕುರಿ’ಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ನಾನು ಸಿಂಹವಾದ ರೀತಿಯನ್ನು ನೋಡಿರಿ. ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಜೀವನದತ್ತ ಗಮನವಿಟ್ಟು ನೋಡಿರಿ. ಆಗ ನಿಮಗೇ ನೀವು ಎಂತಹ ಮೂರ್ಖತನದಿಂದ ನೀವು ಕುರಿಯೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ಅರ್ಥವಾಗಿ ನೀವಾಗಿಯೇ ಸಿಂಹವಾಗುತ್ತೀರಿ.

ಆತ್ಮಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಸಮಯ ಹಿಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಅನುಭವವನ್ನು ಪ್ರಸರಿಸಲು ಆ ಸೇತುವೆ, ಆ ವಿಶ್ವಾಸ ಸಜೀವವಾಗಿರುವ ಒಂದೇ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥವೆಂದರೆ ಗುರು.

ಉಂಟಾಗಲು ಸಮಯ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ.

ಆಧುನಿಕ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಗುರುವಿನ ಅವಶ್ಯಕತೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಹಳ ಪ್ರಯಾಸವಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಜೀವವಾಗಿರುವ ಒಂದೇ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥವೆಂದರೆ ಗುರು.

ದೇವರಿಗೆ ಶರಣಾಗುವುದು ಕಠಿಣವೇಕೆಂದರೆ ದೇವರಾರೋ, ಎಲ್ಲಿರುವನೋ, ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ದೇವರೆಂಬುದು ಕೇವಲ ಕಲ್ಪನೆಯೇ. ಆದರೆ ಗುರುವು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದೊಂದಿಗೆ ಲಯವಾಗಿರುವವನು. ಆತನು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು. ಆತನಿಗೆ ದೇವರು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದೆ. ಏನನ್ನು ನೀವು 'ದೇವರು' ಅಥವಾ 'ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿ' ಎಂದು ಕರೆಯುವಿರೋ ಅದರೊಂದಿಗೆ ಇರುವವನು ಗುರುವು. ಆತನು ಸ್ಪರ್ಶಗ್ರಾಹ್ಯ, ಮುಟ್ಟಿ ತಿಳಿಯಬಹುದಾದವನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಆತನು ದೇವರನ್ನು ತಲುಪುವ ಮಾರ್ಗವಾಗಬಲ್ಲನು.

ಗುರುವಿನ ಮೂಲಕ ದೇವರ ತೋಳುಗಳೆಡೆಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಜಿಗಿದುಬಿಡಬಹುದು.

ಗುರುವಿನೊಂದಿಗೆ ಆಳವಾದ ಭರವಸೆಯಿಂದಲೂ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಮತ್ತು ಗೌರವಾದರಗಳಿಂದಲೂ ಕೂಡಿದ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ. ನೀವು ಇಡೀ ಜೀವನವೆಲ್ಲಾ ಭದ್ರವಾಗಿ ಹಿಡಿದಿರುವ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವ ಧೈರ್ಯ ಸಾವಕಾಶವಾಗಿ ಮೂಡಿಬರುತ್ತದೆ. ನೀವು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದರೂ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಅಗಾಧ ಪ್ರೇಮಾನುಕಂಪಗಳ ಪ್ರತಿಮೂರ್ತಿಯಾದ ಗುರುವಿನ ಅಭಯದ ಕವಚದಲ್ಲಿಯೇ ಬೀಳುವಿರೆಂಬ ಪೂರ್ಣ ಭರವಸೆಯುಂಟಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನೇ ಗುರುವು ಮಾಡುವುದು. ಇದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆ:

ಮಗನು ಅತಿಯಾದ ಬಳಲಿಕೆಯಿಂದ, 'ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವಿ? ನನ್ನ ಎಲ್ಲ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನೂ ಉಪಯೋಗಿಸಿಲ್ಲವೆಂದೇ?, ನಾನೆಷ್ಟು ಬಳಲಿದ್ದೇನೆಂದು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲವೆ?' ಎಂದು ತಂದೆಗೆ ಕೂಗಿ ಹೇಳಿದನು.

ಇದೇ ರೀತಿ ನೀವೂ ಗುರು ಸಾನಿಧ್ಯವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ದಯವಿಟ್ಟು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿರಿ. ನೀವೂ ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಬಹುದು. ಗುರುವಿನ ಸಹಾಯ ಪಡೆಯಬಹುದು. ನೀವದನ್ನು ಮಾಡಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ಗುರುವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಬಲವೆಂದು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಎಷ್ಟೊಂದು ಸಹಾಯ ಸಿಗುವಂತಿದೆ, ಆದರೆ ನೀವು ಕೇಳುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಇಲ್ಲ!

ದತ್ತಾತ್ರೇಯರು ಹೇಳುವಂತೆ, ‘ನನಗೆ ಗುರುವೇ ಇಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಜೀವನವೇ ನನ್ನ ಗುರು. ಪಕ್ಷಿಯನ್ನು ಗುರಿಯಿಡುವ ಬೇಡನಿಂದ ನಾನು ಏಕಾಗ್ರತೆಯನ್ನು ಕಲಿತೆ. ಇರುವೆಗಳಿಂದ ಹಣ ಕೂಡಿಡುವುದನ್ನು ಕಲಿತೆ!’ ಎಂಬಂತಹ ಸರಿಯಾದ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುವ ಜಾಣ್ಮೆಯಿದ್ದರೆ, ಜೀವನವೇ ಗುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನಾವು ತಪ್ಪು ವಿಷಯಗಳನ್ನೇ ಕಲಿಯುತ್ತೇವೆ.

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆ:

ರಾಜ ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನು ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸತ್ಯಪಾಲನೆಯಲ್ಲೇ ಕಳೆದನು. ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ, ಆತನು ಸತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಜೀವಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯಪಾಲನೆಗಾಗಿ ತನ್ನ ಮಡದಿ, ಮಗನನ್ನು ಸಹ ಮಾರಿಕೊಂಡನು ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.

ಒಮ್ಮೆ ಒಂದು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತರೊಬ್ಬರು ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಥೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ ಒಬ್ಬನನ್ನು, ‘ಈ ಕಥೆಯಿಂದ ಏನು ಕಲಿತೆ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು, ‘ನಾನು ಜೀವನದಲ್ಲೇನೇ ಬಂದರೂ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ಕಲಿತೆ ಎಂದನು. ಪಂಡಿತನಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು. ಆತನು ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು, ‘ನೀನೇನು ಕಲಿತೆ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಎರಡನೆಯವನು, ‘ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾದ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಕಲಿತೆ. ಅವಶ್ಯಕತೆ ಬಿದ್ದಾಗ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಮಾರಿದರೂ ತಪ್ಪೇನಲ್ಲ!’ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ತಿಳಿಯಿತೆ? ಒಂದೇ ಕಥೆಯಿಂದ ಎರಡು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಯಬಹುದು!

ಕೆಲವು ಔಷಧಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟೂ ಗಡ್ಡೆಯನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳೇ ಬೇಕಾಗಬಹುದು. ಗುರುವು ಗಡ್ಡೆಯನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ತೆಗೆದುಹಾಕುವನು. ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯ, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಗಡ್ಡೆಗಳಿಂದ ಆಗುವ ನೋವು ಗುರುಗಳು ಗಡ್ಡೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದಾಗ ಆಗುವ ನೋವಿಗಿಂತಲೂ ಬಹಳಷ್ಟು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನದು. ಗುರುವಿನೊಡನೆ ಇದ್ದು ಅವರು ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದಾಗ ಆಗುವ ನೋವು ಯಾವ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೂ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ಗಡ್ಡೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದು ಜೀವಿಸುವುದು ಅಪಾಯ ಹಾಗೂ ಕಷ್ಟ. ಆದುದರಿಂದಲೇ ಗುರುವಿನ ಬಳಿ ಹೋಗುವುದು ಉತ್ತಮ.

ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದುದೆಲ್ಲವೂ ಏನೆಂದರೆ, ಅವರೊಂದಿಗೆ ನಡೆಯುವಷ್ಟು ನಂಬಿಕೆ ಅಷ್ಟೇ. ಮುಂದಾಗುವ ಅನುಭವಗಳಿಂದ ನಿಮಗೆ ಈ ಸತ್ಯದ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಭರವಸೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಆಗ ಒಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ವರ್ತುಲವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಭರವಸೆಯು ಗಾಢವಾದಂತೆಲ್ಲ ಹೆಚ್ಚು ಅನುಭವಗಳಾಗಿ, ಅದು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭರವಸೆ ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ.

ಗುರುವು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಏನನ್ನೂ ಹೊರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸಿರುವುದನ್ನೂ, ಬೇಕಿಲ್ಲದುದನ್ನೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಿತ್ತೆಸೆದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೊಚ್ಚ ಹೊಸದಾಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಿಮ್ಮದೇ ಆದ ಸುಂದರ ಚಿತ್ರವನ್ನು ರಚಿಸಲು ನೀವು ಹೊಸ ಬಿಳಿ ಕಾಗದದಂತಾಗುತ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಗಾನವನ್ನು ನೀವೇ ರಚಿಸಿ, ನಿಮ್ಮದೇ ನಾಟ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು. ಗುರುವು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ಮಧುರವಾದ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆಯುತ್ತಾನೆ.