ನಿಮ್ಮ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯೇ ಕೀಲಿಕೈ🔗

ಈಗ ನಾವು ಪರಮೋನ್ನತವಾದ ಅಥವಾ ನಾನು
ಕರೆಯುವ ತಾತ್ತ್ವಿಕತೆಯ ಅನುಭವವನ್ನು
ತಲುಪುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಯಾರು ಹಾಗೂ ಈ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ
ನಮ್ಮ ಪಾತ್ರವೇನು, ಎಂಬ ಅರಿವೇ ನಾವು
ಪಡೆಯಬಹುದಾದ ಪರಮೋನ್ನತವಾದ ಜ್ಞಾನ
ಹಾಗೂ ಅನುಭವ. ಅಜ್ಞಾನದ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಸತ್ಯದ
ಬೆಳಕಿನೆಡೆಗೆ ನಾವು ಸಾಗುತ್ತೇವೆ.
ಜ್ಞಾನೋದಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ.

ಯಾರಾದರೂ ಈಜುತ್ತಲಿರುವುದನ್ನು ನೀವು
ನೋಡಿದಾಗ, ಮೂರು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯುತ್ತೀರಿ.
ಮೊದಲನೆಯದು, ಈಜುವುದು ಸಾಧ್ಯ; ಮನುಷ್ಯನು
ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ತೇಲಬಹುದು ಎಂದು.
ಎರಡನೆಯದು, ನಿಮಗೆ ಅದರಿಂದ ಒಂದು
ಅಗಾಧವಾದ ಪ್ರಚೋದನೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ:
‘ಆತನಿಗೆ ಅದನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ನನಗೇಕೆ
ಆಗುವುದಿಲ್ಲ? ನಾನೇಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬಾರದು? ನನಗೂ
ಈಜಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ’ ಎಂದು. ಮೂರನೆಯದು,
‘ನಾನೂ ನೆಗೆಯೋಣ!’ ಎಂಬ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಹಾಗೂ
ಧೈರ್ಯವು ನಿಮಗೆ ಬರುತ್ತದೆ.

ಮಿತಿಯಿಲ್ಲದ ಅಖಂಡ ಧರೆಯೊಂದಿಗೆ
ಬದುಕುವುದೇ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತ ಬಾಳು. ಈ ಅಖಂಡ
ಧಾರೆಯು ಉಂಟಾಗುವುದು ಬಾಹ್ಯ ಹಾಗೂ
ಆಂತರಿಕ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಗುರುತುಗಳ
ಹಿಡಿತದಿಂದ ಹೊರಬಂದಾಗಲೇ.

ಆ ಅಂತಿಮವಾದ ಅಖಂಡಧಾರೆಯಲ್ಲಿ
ನೆಲೆಗೊಂಡು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲರಾಗಲು ನಿಮ್ಮಿಂದ
ಸಾಧ್ಯವಾದಾಗ, ನೀವು ಜೀವನ್ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತೀರಿ.
ನಿಮಗೆ ಅದರಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳಲಾಗದೆ ಇದ್ದರೂ
ಅದರ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅನುಭವ ಉಂಟಾದಾಗ ನೀವು
‘ಸತೋರಿ’ಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತೀರಿ.

ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬೇಕಾದ
ಮೂಲವಸ್ತುವೆಂದರೆ 'ಮಾನಸಿಕ ಕ್ರಾಂತಿ'. ಆತ್ಮ
(ಜೀವ)ದ, ಪ್ರಪಂಚ (ಜಗತ್)ದ ಹಾಗೂ ದೇವರ
(ಈಶ್ವರ) ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಹೊಸದಾದ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ.

ಈಶ್ವರ ಅಥವಾ ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಎಂದರೆ
ಆತ್ಮ ಹಾಗೂ ಪ್ರಪಂಚವೆರಡರ ಮೂಲವನ್ನು
ತಿಳಿಯುವುದು. ಮೂಲವಸ್ತುವನ್ನು ಪಡೆದು ಈ
ಮೂರನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವುದೇ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿ.

ನೀವು ಏಕೆ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತೀರಿ ಹಾಗೂ ಹೇಗೆ
ಆಲೋಚಿಸುತ್ತೀರೆಂಬುದರ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ತಿಳಿವಳಿಕೆ
ಇದ್ದಾಗ ಆ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯೇ ನಿಮಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ
ಆತ್ಮಾನುಭವವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಭಯ ಹಾಗೂ
ದುರಾಸೆಯ ಮೂಲಕ ಈ ಪ್ರಪಂಚದೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ
ಸಂಪರ್ಕಿಸಬೇಕೆಂದು, ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದುದನ್ನು ಹೇಗೆ
ಪಡೆಯಬೇಕೆಂದು ಹಾಗೂ ಬೇಡದ್ದನ್ನು ಹೇಗೆ
ಬಿಡಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿದಾಗ ಪ್ರಪಂಚದ ಒಂದು
ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಅನುಭವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ.
ಮೂರನೆಯದು, ಆತ್ಮ ಹಾಗೂ ಪ್ರಪಂಚದ
ಮೂಲವಾದ ದೇವರು – ‘ಈಶ್ವರ’ನ ಅನುಭವವನ್ನು
ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ.

ಆತ್ಮ, ಪ್ರಪಂಚ ಹಾಗೂ ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು
ನಿಜವಾದ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದೇ
ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿ.

ಎಲ್ಲಿಗೊ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದೆಂದಲ್ಲ.
ಜೀವನವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಈಗ ಸವಿಯುವುದನ್ನೇ
ನಾನು ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿ ಎನ್ನುವುದು.

ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ,
ಸಂತೋಷಿಸಲು ನಿಮಗೆ ವಿಷಯ ವಸ್ತುಗಳ ಅಗತ್ಯವೇ
ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ನೀವು ಸದಾ ಸಂತೋಷವಾಗಿರುತ್ತೀರಿ.
ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಒಂದು ತೀವ್ರವಾದ ಉತ್ಸಾಹವು
ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ.

ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಎರಡು ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ
ನಿರೂಪಿಸಬೇಕೆಂದರೆ, ಅದು ಕಾರಣವಿಲ್ಲದ
ತೀವ್ರವಾದ ಉತ್ಸಾಹ; ಯಾವ ವಸ್ತುವಿನೆಡೆಗೂ
ನಿರ್ದೇಶಿಸದ ತೀವ್ರವಾದ ಭಾವಾವೇಶ ಎಂದು ನಾನು
ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಯಾವ ವಸ್ತುವೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ
ತೀವ್ರವಾದ ಆವೇಶವಿರುತ್ತದೆ. ಕಾರಣವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ
ತೀವ್ರವಾದ ಉತ್ಸಾಹವಿರುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನೇ ನಾನು
ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿ ಎನ್ನುವುದು. ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯೆಂದರೆ

ತಿಳಿಯಿರಿ, ನಾನು ನನ್ನ ಚರ್ಮದೊಳಗೆ ಎಷ್ಟು
ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದೇನೆಯೋ, ಹೊರಗೂ ಅಷ್ಟೇ
ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ
ತಲೆಗಳಲ್ಲಿ, ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿಯೂ
ಈ ವಿಶ್ವದ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ
ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದೇನೆ.

ನಾನು ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ,
ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ
ಉಂಟಾದವೆಂದು ಹೇಳಬಲ್ಲೆ.

ಮೊದಲನೆದಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಒಳಹರಟೆಯೂ
ಮಾಯವಾಯಿತು. ಒಳಹರಟೆ ಎಂದರೆ,
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿರುವ
ಸತತವಾದ ಮಾತುಗಳ ಗಲಾಟೆ. ಈಗ
ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ನನ್ನ ಮಾತುಗಳ ನಡುವಿನ
ಅಂತರದ ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಳಗೆ ಯಾವ
ಗಲಾಟೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ಅದು ಸುಮ್ಮನೆ ಶುದ್ಧವಾದ
ಅಂತರಂಗ, ಮೌನ.

ಒಂದು
ಸರಳವಾದ
ವಿಷಯವೂ
ಗಾಢವಾದ
ಉತ್ಸಾಹವನ್ನುಂಟು
ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಮೂರನೆಯದಾಗಿ,
ಈ ದೇಹವು ಒಂದು
ಗಂಡು ದೇಹವಾದರೂ ನಾನು ಗಂಡು ಅಥವಾ
ಹೆಣ್ಣೆಂಬ ಒಳಗುರುತೇ ಮಾಯವಾಯಿತು. ನಾನು
ಗಂಡು ಅಥವಾ ಹೆಣ್ಣು ಎಂಬ ಮಾನಸಿಕ ಕಲ್ಪನೆಯೇ
ನನ್ನಲ್ಲಿ ಇನ್ನಿಲ್ಲವಾಯಿತು.

ನಾಲ್ಕನೆಯದಾಗಿ, ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು
ಸತತವಾದ ಉತ್ಸಾಹವಿದೆ. ಸರ್ವವೂ
ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತದೆ. ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ವಿಷಯಗಳು ದೊಡ್ಡ
ಸಂಭ್ರಮವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಸರಳವಾದ
ವಿಷಯವೂ ಗಾಢವಾದ ಸಂಭ್ರಮ ಹಾಗೂ
ಸಂತೋಷವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿಯಿರಿ. ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯು
ಅಂತ್ಯವಾದುದಲ್ಲ. ಅದು ಅಂತಿಮ ಅಥವಾ
ಪರಮೋನ್ನತ ಅನುಭವ ಆದರೆ ಕೊನೆಯ
ಅನುಭವವಲ್ಲ.

ಆಂತರಿಕ ಹರಟೆ
ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ,
ಇಡೀ
ದೃಶ್ಯೀಕರಣವು
ಒಂದು
ಪೊಟ್ಟಣದಂತೆ
ಹೊರಬರುತ್ತದೆ.

'ಅಂತಿಮ' ಹಾಗೂ
'ಕೊನೆ' ಎಂಬ ಈ
ಎರಡು ಪದಗಳನ್ನು ನೀವು
ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಅವು
ಬಹಳ ವಿಭಿನ್ನವಾದವು.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಈ
ಸರಣಿಯ ಮೊದಲ
ದಿನದ ಪ್ರವಚನದ ನಂತರ, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ನನ್ನ ಬಳಿ
ಬಂದು, 'ನೀವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ,
ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರವಚನದ ಅಗತ್ಯವೇನಿದೆ?' ಎಂದು
ಕೇಳಿದನು. ನೆನ್ನೆಯ ದಿನ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು,
'ಸ್ವಾಮೀಜಿ, ಮೊದಲ ದಿನ ನೀವು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಹಳ
ಆಳಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ ಎನಿಸಿತು. ಅದೇನೋ
ಮುಗಿಯಿತು. ಇಂದು ನೆನ್ನೆಗಿಂತಲೂ ಆಳವಾಗಿ
ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದೀರಿ, ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಇನ್ನೂ ಆಳಕ್ಕೆ
ಕರೆದೊಯ್ಯುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದುಕೊಂಡೆ.
ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಆಳವಾಗಿ ಹೋಗಲು
ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದುಕೊಂಡಾಗಲೂ ನಾವು ಹೆಚ್ಚು
ಹೆಚ್ಚು ಆಳವಾಗಿಯೇ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ' ಎಂದನು.
ಪ್ರತಿದಿನದ ಅನುಭವವೂ ಅಂತಿಮವಾದದ್ದೆಂದು ಆ
ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಭಾವಿಸಿದ್ದನು.

ಅಂತಿಮವೆಂದರೆ, ಪ್ರತಿಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ
ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಬದುಕುವುದು
ಎಂದು. ಅಂತಿಮವು ಕಡೆಯದಲ್ಲ. ಅದನ್ನು
ನವೀಕರಿಸಬಹುದು.

ಅಂತಿಮ ಹಾಗೂ ಕೊನೆ ಎಂಬ ಎರಡು
ಪದಗಳಿಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಅದು
ಅಂತಿಮವಾಗಿದ್ದರೆ ಪ್ರತಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೂ
ಆಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ; ಅದು ಕೊನೆಯಲ್ಲ.

ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಾಗ,
ಆತನು ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಲ್ಲದೇ
ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ
ಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು
ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದಾಗ, ನಿಮ್ಮ ನಾಭಿ
ಹಾಗೂ ಗಂಟಲ ನಡುವೆ ಯಾವ ಅಕ್ಷರ ಅಥವಾ
ಪದ ಅಥವಾ ಆಲೋಚನೆಯ ಚಲನೆಯೂ
ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಮಾತುಗಳು ಗಂಟಲಿನಿಂದ ಮಾತ್ರ
ಬರುತ್ತದೆ. ಇದು ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯ ನಿಖರವಾದ
ವಿವರಗಳಲ್ಲೊಂದು ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳಬಲ್ಲೆ. ನಾಭಿ
ಹಾಗೂ ಗಂಟಲ ನಡುವೆ ಯಾವ ಪದ, ಆಲೋಚನೆ,
ಅಕ್ಷರ ಅಥವಾ ಶಬ್ದದ ಚಲನೆಯೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ನೀವು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಮಾತ್ರ
ಪದಗಳಿರುತ್ತದೆ. ಮಾತನಾಡದಿರುವಾಗ
ಆಂತರಿಕವಾಗಿ ಯಾವ ಪದಗಳೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
ಬರಿಯ ಶಕ್ತಿಯ ಚಲನೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಯಾವ
ಆಲೋಚನೆ, ಮಾತಿನ ರೂಪ ಹಾಗೂ ಆಂತರಿಕ
ಸತತ ಒಳಹರಟೆಗಳೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಆ ಚೈತನ್ಯದಿಂದ ಮಾಡಬೇಕಾದುದು ಒಂದು
ಸಂಪೂರ್ಣ ದೃಶ್ಯೀಕರಣವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.
ಆಂತರಿಕ ಹರಟೆಯಿದ್ದರೆ ಅದು ಸಾಲುಸಾಲಾಗಿ
ಬರುತ್ತದೆ. 'ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಾನು ಏಳಬೇಕು. ನಂತರ
ಕಾರ್ಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು
ಹೊಸ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಸಂಜೆ
ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತೇನೆ. ರಾತ್ರಿಯ ಊಟಕ್ಕೆ ಹೊರಗೆ
ಹೋಗಬಹುದು' ಎಂದು ಸಾಲಾಗಿ ಒಂದಾದ ಮೇಲೆ
ಒಂದರಂತೆ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಹಾಗೂ ಪದಗಳು
ಹೊರಬರುತ್ತವೆ.

ಕಪಟಾಚಾರವನ್ನು ತನ್ನ ಅಂತರಂಗದಿಂದ
ತೆಗೆದುಹಾಕಿದವನು ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು
ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಪರಮ
ಹಂಸರು, 'ನಿಮ್ಮ ಒಳಹರಟೆ ಹಾಗೂ ನೀವು
ಬಾಹ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಡುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಏಕೀಕರಿಸುವುದೇ
ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ನಿಮ್ಮ ಒಳ
ಹರಟೆಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಬಾಹ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀವಾಡುವ
ಮಾತುಗಳನ್ನು ಒಂದಾಗಿಸಿರಿ. ಅವೆರಡೂ ಒಂದಾಗಲಿ.
ಆಗ ನೀವು ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ.

ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ
ಯಾರಿಗಾದರೂ ಬಹಳ ಚುರುಕಾದ
ಮಾನವಾತೀತಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಅರಿವಿರುತ್ತದೆ. ಆ
ಮಾನವಾತೀತ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಅರಿವಿನಿಂದ ಸಂಶೋಧನೆ,
ಪ್ರಯೋಗ ಹಾಗೂ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು
ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದ
ನಂತರವೂ ನಾನು ಬಾಹ್ಯ ಹಾಗೂ ಆಂತರಿಕ
ಪ್ರಪಂಚದ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮತ್ತು
ಸಂಶೋಧಕರೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ನಾನಾಗಿಯೇ ಅನೇಕ
ಪ್ರಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ, ಅನೇಕ ಅಭ್ಯಾಸಗಳಲ್ಲಿ,
ನಿರತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.

ತಿಳಿಯಿರಿ, ಒಬ್ಬ ಜ್ಞಾನಿಯು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ
ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ಅದು ಕೇವಲ
ಆತನಿಗಾಗಿ ಆಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರಲ್ಲುಂಟಾದ ಅದೇ
ಅನುಭವವನ್ನು ಶಿಷ್ಯರಲ್ಲೂ ಪುನರುತ್ಪಾದಿಸಲು
ಸರಿಯಾದ ಸೂತ್ರಗಳನ್ನು ಅವರು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಒಬ್ಬರು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದರು, 'ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯು
ಸಹಜವಾದ ಮಾನವ ಸ್ಥಿತಿಯೋ ಅಥವಾ ಮಾನವ
ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮೀರಿರುವಂತಹದೋ?' ಎಂದು.

ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯು ಮಾನವ
ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮೀರಿಹೋಗುವುದಾಗಿದೆ. ಮಾನವ
ಪ್ರಜ್ಞೆಯೆಂದು ಏನನ್ನು ತಿಳಿದಿರುವಿರೋ, ಅದು
ಸಂಪೂರ್ಣವಾದುದಲ್ಲ. ನೀವು ಕೇವಲ ಒಂದು
ಬೀಜ, ಒಂದು ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಒಂದು ಸಾಧ್ಯತೆ. ನೀವು
ಒಂದು ಮರವಲ್ಲ. ನೀವು ವಾಸ್ತವತೆಯಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ
ವಾಸ್ತವತೆಯು ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿ.

ನೀವು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿದಾಗ ನಿಮಗೆ ವಿವಿಧ
ಯೋಗ ಶಕ್ತಿಗಳು ಅಥವಾ ಸಿದ್ಧಿಗಳು ಲಭಿಸಬಲ್ಲವು.
ಆದರೆ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯು ಉಂಟಾಗುವುದು ಆ
ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿ ಹೋದಾಗ. ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು
ನಿಭಾಯಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹಾಗೂ ಅಗತ್ಯವಾದಾಗ
ಅವುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯೇ
ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿ.

ಅವರು ಇತ್ತೀಚಿನ ಯಾವ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ
ಸಲಕರಣೆಗಳೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಪರಿಮಾಣ ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರವು
ಹುಟ್ಟುವ ಮೊದಲೇ ಇದನ್ನು ಹೇಗೆ
ಕಂಡುಹಿಡಿದಿದ್ದರು? ಯೋಗ ವಿಜ್ಞಾನದ
ಪಿತಾಮಹರೆನಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ
ಪತಂಜಲಿಯವರು, ತಮ್ಮ ಯೋಗಸೂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ
ವಿವರಿಸಿರುವ 'ಅಣಿಮ' ಎಂಬ ಸಿದ್ಧಿ ಅಥವಾ
ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ಇದನ್ನು
ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲಾಯಿತೆಂದು ವರದಿಯು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಪತಂಜಲಿಯವರು ಅಣಿಮ ಭೌತಾತೀತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು
ಸಣ್ಣ, ಗುಪ್ತ ಅಥವಾ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ವಸ್ತುವಿನ

ಎಲ್ಲಾ ವಸ್ತುಗಳೂ ಒಂದು ಅಗೋಚರ ತಂತಿಯ
ಮೇಲೆ ಮುತ್ತುಗಳಂತೆ, ಖಾಲಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ
ಗುಳ್ಳೆಗಳಂತೆ, ಇರುತ್ತವೆಯೆಂದು ಅವರು
ನಿರ್ಣಯಿಸಿದರು. ಸಂಶೋಧಕರು
ಉಪಪರಮಾಣುವಿನ ಕಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರಲ್ಲದೆ
ಸಬ್‌ಕ್ವಾರ್ಕ್‌ನವರೆಗೂ ಹೋಗಿ ಪರಮಾಣುವಿನ
ಒಳಗೆ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.

ಇದನ್ನು ಮಾಡಲು ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ
ಡಾಲರುಗಳ ವೆಚ್ಚದ ಒಂದು ಅತಿ ಪ್ರಬಲವಾದ
ಕಣಗಳ ವೇಗವರ್ಧಕ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ!

ಇಂತಹ ಸಿದ್ಧಿ ಅಥವಾ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನದ
ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಪಡೆದ ಅನೇಕ ಯೋಗಿಗಳಿದ್ದಾರೆ.
ಈ ಸಿದ್ಧಿಗಳ
ಬಲೆಯೊಳಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ
ಬೀಳದಿರುವವರೆಗೂ
ಅವು ಒಳ್ಳೆಯದೇ.
ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನೀವು ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯ ಅಂತಿಮ
ಗುರಿಯನ್ನೇ ಕಾಣಲಾರಿರಿ.

ನೀವು ಮನುಷ್ಯನ
ಅನುಭವದಲ್ಲಿರುವ
ಒಬ್ಬ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ
ಜೀವಿ!

ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಗೆ ಎಂತಹ ಒಂದು ಪ್ರಬಲವಾದ
ಹಾಗೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಶಾಂತಿಯ ಗುಣವಿದೆ ಎಂದರೆ
ನಿಮ್ಮೊಳಗಿನ, ನಿಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳೂ ಸಹ
ನಿಮ್ಮನ್ನು ವಿಚಲಿತಗೊಳಿಸಲಾರವು.

ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಆಲೋಚನೆಗಳು
ಇರುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಡಿ. ಅವರ
ಅಂತರಂಗವು ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿರುತ್ತದೆಂದರೆ,
ಮನಸ್ಸು ಕೇವಲ ಅದರ ಗಣನೆಗೆ ಬಾರದ ಒಂದು
ಭಾಗವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಿಮಗೆ ಹತ್ತು ಎಕರೆಯಷ್ಟು
ದೊಡ್ಡ ಮನಸ್ಸಿದ್ದರೆ ಆ ಹತ್ತು ಎಕರೆಗಳೂ ಒಂದು
ಮೃಗಾಲಯದಂತಿರುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನಿಗಾದರೋ ಅದು
ಒಂದು ದಶಲಕ್ಷ ಎಕರೆಯಷ್ಟಿದ್ದು, ಹತ್ತು
ಎಕರೆಯಷ್ಟರ ಒಂದು ಮೃಗಾಲಯವಿದ್ದಂತೆ.
ದಶಲಕ್ಷ ಎಕರೆಗಳಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಎಕರೆಯಷ್ಟರ ಒಂದು
ಮೃಗಾಲಯವಿದ್ದರೆ ಅದು ಕ್ಷೋಭೆಗೊಳಿಸುವ
ವಿಷಯವೇ? ಅಲ್ಲ! ಅದು ಲಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೆ ಬಾರದ್ದು.
ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅದು ಇಲ್ಲದಂತೆಯೇ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ
ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನು ‘ನಾನು

‘ಯಾವಾಗಲೂ ತೀವ್ರತೆಯಲ್ಲಿರುವುದು’ ಒಬ್ಬ
ಜ್ಞಾನಿಯ ಮುಖ್ಯವಾದ ಗುರುತು. ಅದನ್ನು
ನೋಡಿದಾಗ ಅದನ್ನು ‘ಆನಂದ’ ಅಥವಾ
‘ಸಂತೋಷ’ವೆಂದು ನೀವು ತಿಳಿಯುತ್ತೀರಿ. ನಿಮಗೆ
ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ನಾನೊಂದು
ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಆನಂದ ಜೀವಿ ಎಂದು ನನಗನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರುವುದೆಲ್ಲವೂ ಏನೆಂದರೆ, ಯಾವುದೋ
ಅಸಾಧಾರಣವಾದುದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸದಾ ಅತಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ
ಉಂಟಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು. ಹೊರಗಿನವರು ಅದನ್ನು
‘ಆನಂದ’ವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ,
ಅದು ಆನಂದವೂ ಅಲ್ಲ. ಅದು ವಿವರಿಸಲಾಗದಂತಹ
ಗುಣ. ಅದು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಗ್ರಾಹ್ಯವಲ್ಲದುದು.

ಈಗಲಾದರೂ ನೀವು ಮೂರು ಪ್ರತ್ಯೇಕ
ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೀರಿ: ಅನುಭವ, ಅನುಭಾವಿ
ಎಂದರೆ ಅನುಭವಿಸುವವನು ಹಾಗೂ ಅನುಭಾವ್ಯ
ಎಂದರೆ ಅನುಭವಿಸಿದುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನೀವು
ಈಗ ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ಅನುಭಾವಿ
ಎಂದರೆ ಓದುತ್ತಿರುವವರು. ನೀವು ಓದುತ್ತಿರುವುದು
ಅನುಭವ ಹಾಗೂ ಅನುಭಾವ್ಯವಾದುದ್ದು ಈ ಪುಸ್ತಕ.
ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಾಗ ಅನುಭವ, ಅನುಭಾವಿ,
ಅನುಭಾವ್ಯ ಮೂರೂ ಒಂದಾಗುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ
ಅನುಭವವೂ, ಅನುಭಾವಿಯೂ, ಅನುಭಾವ್ಯವೂ
ಮೂರೂ ನೀವೇ ಆಗುತ್ತೀರಿ.

ದೇಹ, ಮನಸ್ಸು ಹಾಗೂ ಮೆದುಳು
ಜಾಗೃತಗೊಂಡು, ವಿಶ್ವವನ್ನು ಅದು ಇರುವಂತೆಯೇ
ಅನುಭವಿಸಲು ಶ್ರುತಿಗೂಡಿಸುವುದೇ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿ.

ಇದಾಗಲು, ದೇಹ, ಮನಸ್ಸು ಹಾಗೂ ಮೆದುಳು
ತಯಾರಾಗಬೇಕು. ದೇಹವನ್ನು ನಿತ್ಯಯೋಗದಂತಹ
ತಂತ್ರಗಳಿಂದ ತಯಾರು ಮಾಡಬಹುದು.

ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯು ವಿವಾಹಿತ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಲೀ,
ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಲೀ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಲ್ಲ.
ಅದು ನಿಮ್ಮ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಹಾಗೂ ತಿಳಿವಳಿಕೆಗಳನ್ನು
ಆಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಶ್ರುತಿಗೂಡಿಸಿ ಒಂದು ಘರ್ಷಣಾರಹಿತ
ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುವುದೇ ಆಗಿದೆ.

ಯಾವುದರ ಅತಿರೇಕಗಳೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ,
ಭಾವನೆಗಳ ಅತಿರೇಕಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಡದೆ
ಇರುವುದನ್ನೇ ಮಧ್ಯ ಪಥವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಮಧ್ಯ ಪಂಥ ಅಥವಾ ಮಧ್ಯಪಥದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ
ಯಾವುದೇ ಕ್ರಿಯೆಯು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ಮೊದಲು
ನಿಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಇದ್ದಕ್ಕಿದಂತೆ
ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೀರಿ. ಈ ಕಾಲವನ್ನೇ
'ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿ' ಎನ್ನುವುದು. ಆಲೋಚನೆಗಳು
ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಹೋದಾಗ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲಾ
ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನೂ ಆಲೋಚನೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಲು
ಸಾಧ್ಯವಾದಾಗ, ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

ನೀವು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಯಾದ ಸತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ
ಕೇಂದ್ರೀಕೃತರಾದಾಗ, ನಿಮಗೆ ಜೀವದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು
ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ನಿಮಗೆ
ಜಗತ್ ಅಥವಾ ಪ್ರಪಂಚದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಲು
ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಜೀವ ಹಾಗೂ
ಜಗತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇರುವ ಕಾರಣ,
ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ನೀವು ಅವುಗಳ ಮೂಲವಾದ
ಈಶ್ವರ ಅಥವಾ ದೈವದೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು
ಹೊಂದುತ್ತೀರಿ.

'ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿ' ಎಂಬುದು ಸರಿಯಾದ ಪದ.
ಪರಮ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಬಾಳಿದಾಗ
ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯಾದಂತೆ, ಅಷ್ಟೇ.

ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಅಹಂಕಾರವಿದೆಯೆಂದು
ಆಲೋಚಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು. ನಿಮ್ಮ
ಅಹಂಕಾರವೂ ಸಹ ನೀವು ತಿಳಿದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದೇನೂ
ಅಲ್ಲ! ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ
ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ನೀವು ನಂಬಿದರೂ ನಂಬದಿದ್ದರೂ,
ಅನುಭವಿಸಿದರೂ ಅನುಭವಿಸದಿದ್ದರೂ, ನೀವು
ಶಾಶ್ವತ ಪ್ರಜ್ಞೆಯೇ.

ನಿಮ್ಮ ತರ್ಕವು ನೀವು ತಿಳಿದಷ್ಟು
ಬಲವಾದದ್ದಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಅಜ್ಞಾನವು ನಿಮ್ಮಿಂದ
ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು
ಪ್ರಬಲವಾದದ್ದಲ್ಲವೆಂದು ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ

ಜನರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಅಜ್ಞಾನ ಅಥವಾ
ಅಹಂಕಾರದಲ್ಲಿಯೂ, ನೀವು ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ
ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲ, ಅದೇ ಸತ್ಯ!

‘ಗುರುಗಳು ಬಯಸಿದರೆ, ಶಿಷ್ಯನು
ಅರ್ಹನಾಗಿದ್ದರೂ, ಆಗದಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಆತನಿಗೆ
ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಬಲ್ಲರೆ?’ ಎಂದು ಜನರು
ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಯಾರಿಗಾದರೂ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಲು
ಒಬ್ಬ ಜ್ಞಾನಿಗೆ ಬರಿಯ ಒಂದು ಸ್ಪರ್ಶವೇ ಸಾಕು -
ಸ್ಪರ್ಶವೂ ಅಲ್ಲ, ಬರಿಯ ಒಂದು ಆಲೋಚನೆಯೇ
ಸಾಕು, ಬೇರೇನೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅವರು ಯಾರನ್ನು
ಬೇಕಾದರೂ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಬಲ್ಲರು.

ಭೂಗ್ರಹದ ಮೇಲಿನ ಅತಿ ಮಹತ್ತರವಾದ
ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಒಬ್ಬ ಅಜ್ಞಾನಿಯು ಜ್ಞಾನಿಯೊಡನೆ
ಕುಳಿತು ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು.

ಗುರುಗಳು ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯ ಶರೀರವಿಜ್ಞಾನದ
ಸಾಫ್ಟ್‌ವೇರನ್ನು (ತಂತ್ರಾಂಶವನ್ನು) ಯಾರಿಗೆ
ಬೇಕಾದರೂ ಸುಮ್ಮನೆ ಡೌನ್‌ಲೋಡ್‌
ಮಾಡಬಹುದು (ಒಮ್ಮೆಲೆ ಒಳಹಾಕಬಹುದು).
ನೀವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೆರೆದ ಮನಸ್ಕರಾದಾಗ,
ನಿಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಳಗೆ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯ ಶರೀರ
ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಡೌನ್‌-ಲೋಡ್ ಮಾಡಬಹುದು.
ಈಗಿರುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ
ಉತ್ತಮಗೊಳ್ಳಬಹುದೆಂದು
ನಿಮ್ಮ ದೇಹವು
ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ
ಸ್ನಾಯುಗಳಲ್ಲಿರುವ
ನೆನಪು(ಬಯೊಮೆಮೊರಿ)
ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಜೀವಿಸುವ
ಸಾಧ್ಯತೆಯ ಪಾಠವನ್ನು
ಕಲಿಯುತ್ತದೆ.

ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ
ಉಂಟಾಗುವ
ಜಾಗೃತಿಯೊಂದಿಗೆ
ಸಹಕರಿಸುವುದನ್ನು
ನಾನು ಶಿಷ್ಯತ್ವ
ಅಥವಾ
ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿ
ಎನ್ನುತ್ತೇನೆ.

ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು, ಆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ತಿರುಗಿ,
ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯು ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕೆಂದು
ಕೇಳತೊಡಗಿದನು. ಆತನು ಸಂಜೆಯ ವೇಳೆಗೆ
ಬುದ್ಧನ ಬಳಿಗೆ ಸೋಲು ಮೊಗದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿ
ಬಂದನು. ಬುದ್ಧನು, ‘ಏನಾಯಿತು? ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯು
ಯಾರಿಗೂ ಬೇಡವಾಗಿದೆಯೇ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

> ನಿಮ್ಮನ್ನೇ
> ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಗೆ
> ಅರ್ಪಿಸಿ-
> ಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ
> ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿ
> ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.

ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು
ನೀಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು
ಹೇಳಿದನು.

ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು, 'ಇಲ್ಲ,
ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರಲು ಅವರಿಗೆ
ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ಅವರಿರು-
ವಲ್ಲಿಗೇ ಅದನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಅದನ್ನು
ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ' ಎಂದು ಮೇಲುದನಿಯಲ್ಲಿ
ಹೇಳಿದನು!

ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಗೆ ಯಾವ ಅರ್ಹತೆಯೂ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ 'ನನಗೆ ಬೇಕು' ಎಂಬ ಆಳವಾದ ಅಪೇಕ್ಷೆ
ಇರಬೇಕು.

ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು, 'ನೀವು
ದಾರಿದ್ರ್ಯದಿಂದ ಊಟವಿಲ್ಲದೆ, ಬಟ್ಟೆಯಿಲ್ಲದೆ,
ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದೀರೆಂದು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಹೇಗೋ
ಏನೋ, ಪಕ್ಕದ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಸಂಪತ್ತು
ಇದೆಯೆಂದೂ, ನೀವು ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೂ
ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲವೆಂದೂ ನಿಮಗೆ

ಅದೇ ರೀತಿ, ನೀವು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ
ಬಡತನದಲ್ಲಿದ್ದೀರೆಂದು ಈ ಕೂಡಲೇ ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಒಂದು ಕೋಣೆಯಿದೆ ಎಂದೂ ಅದರಲ್ಲಿ
ಅಗಾಧವಾದ ಸಂಪತ್ತಿಗೆ ಬೀಗ ಮುದ್ರೆಗಳಾಗಿವೆ
ಎಂದೂ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಆ ಜ್ಞಾನ, ಆ ಮನೋಭಾವ,
ಆ ತೀವ್ರತೆ, ಆ ಮಾನಃಸ್ಥಿತಿಯು ಒಂದು
ಮೂಲಭೂತವಾದ ಅಗತ್ಯ. ಅದರೊಡನೆ
ಅನ್ವೇಷಣೆಯು ನಿಮ್ಮ ಇಡೀ ಜೀವನವನ್ನು
ಸುಲಭವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಬಹುದು.

ನಿಮ್ಮ ಅರ್ಪಣಾಭಾವವು ನಿಮ್ಮನ್ನು
ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯತ್ತ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲು ಸಾಕಷ್ಟು
ಪ್ರಬಲವಾದುದು.

ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯು
ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಿದಂತೆ. ಕೆಲವನ್ನು
ಸೇರಿಸಬೇಕು, ಕೆಲವನ್ನು ತೆಗೆಯಬೇಕು. ತೀವ್ರವಾದ
ಅನ್ವೇಷಣೆಯನ್ನು ಸೇರಿಸಬೇಕು. ಆಗ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದ
ಚಂಚಲತೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ತಾವಾಗಿಯೇ ಹೊರಬಂದು,
ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ!

ವೇದಗಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಜೀವನ, ಇಡೀ
ಸಮಾಜವು ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿತ್ತು.
ಶೇಕಡಾ 70ರಷ್ಟು ಜನರು
ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು
ಪಡೆದಿದ್ದರು ಹಾಗೂ
ಉಳಿದ ಶೇಕಡಾ 30ರಷ್ಟು
ಜನರು ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿ-
ಯೆಡೆಗೆ ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಾ
ಅನ್ವೇಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ನಿಮ್ಮ ಶ್ರದ್ಧೆಯು
ನಿಮ್ಮನ್ನು
ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯತ್ತ
ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲು
ಸಾಕಷ್ಟು
ಪ್ರಬಲವಾದುದು.

ಭೂಗ್ರಹದ ಮೇಲೆ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯ
ಅನುಭವಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾದುದು ಮತ್ತೇನೂ
ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ಜ್ಞಾನಿಯ ತಳಹದಿ
ಅಥವಾ ಪ್ರೇರಣೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಯಾವುದೇ
ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದೆಯೇ, ಯಾವ
ವೇದಾಂತವೂ, ಯಾವ ಪದ್ಧತಿಯೂ, ಯಾವ
ಸಿದ್ಧಾಂತವೂ, ಯಾವ ಭಾವನಾಶಾಸ್ತ್ರವೂ ಒಂದು
ತಲೆಮಾರಿಗೂ ಮೀರಿ ನಿಲ್ಲಲು, ಉಳಿಯಲು ಅಥವಾ
ಬೆಳೆಯಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಪಕ್ಷ 3000
ರಾಜರು ಬೇರೆ ಬೇರೆಯ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಆಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ಒಬ್ಬ ಜ್ಞಾನಿಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವಿಲ್ಲದ ಯಾವ
ರಾಜ ಅಥವಾ ರಾಜ್ಯವೂ ಏಳಿಗೆಯಾಗಲು
ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂದಿಗೂ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ
ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ಹೋದರೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದ
ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿತವಾದ ಬೃಹತ್ತಾದ ಕಲ್ಲಿನ
ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೀರಿ. ಆದರೆ ರಾಜರಿಂದ
ತಮಗಾಗಿಯೇ ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಅರಮನೆಗಳು
ಇಲ್ಲವಾಗಿವೆ.

ತಿಳಿಯಿರಿ, ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು
ಹಿಡಿದಿಡಲು ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಅದೇ
ರಾಜ ಅಥವಾ ಶಿಲ್ಪಿಯೂ, ರಾಜನು ವಾಸಿಸುವ
ಅರಮನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ರಾಜನು ತನ್ನ
ಅರಮನೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲು ಇನ್ನೂ
ಉತ್ಕೃಷ್ಟವಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೇ ಬಳಸಿದ್ದನೆಂದೂ
ಊಹಿಸಬಹುದು! ಆದರೆ ಇಂದು ದೇವಾಲಯಗಳು
ಇನ್ನೂ ಉಳಿದಿವೆ. ಆದರೆ ಅರಮನೆಗಳು
ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಮಾಯವಾಗಿವೆ.

ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ, ನಾನು ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ,
ನನ್ನದೇ ಊರಾದ ತಿರುವಣ್ಣಾಮಲೈಯಲ್ಲಿ
ಸುಮಾರು 25 ಎಕರೆಗಳಷ್ಟು ಕಟ್ಟಡವಿರುವ
ದೇವಾಲಯವೊಂದಿದೆ. ಅದೇ ರಾಜನು ಕಟ್ಟಿದ
ಅರಮನೆಯು ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ಅದು ಕೇವಲ ಪಾಳು
ಬಿದ್ದಿದೆ. ಆದರೆ ಆತನು ಕಟ್ಟಿರುವ ದೇವಾಲಯವು
ಇಂದಿಗೂ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವುದೇಕೆಂದರೆ, ಅಲ್ಲಿ
ಒಬ್ಬ ಜ್ಞಾನಿಯ ಶಕ್ತಿಯಿದೆ.

ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೀವು ಮಾಡಬಹುದಾದ
ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸೇವೆ ಹಾಗೂ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು
ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೆಂದರೆ

ಭೂಗ್ರಹವು ಇಂದಿಗೂ ಸಜೀವವಾಗಿದೆ. ಅದು
ಹಾಗಿರುವುದು ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಇರುವಿಕೆಯಿಂದ.
ಭೂಗ್ರಹದ ಮೇಲೆ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇರುವವರೆಗೂ
ಅದನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಲಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ!