ತೀವ್ರತೆಯೇ ತಪ್ಪದ ಮಾರ್ಗ🔗

ನಾವು ಮುನ್ನಡೆಸುವವರೋ,
ಹಿಂಬಾಲಿಸುವವರೋ, ನಾವು ಮಾಡುವ ಯಾವುದೇ
ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿಯುಂಟಾಗಲು ತೀವ್ರತೆಯು
ಅತ್ಯವಶ್ಯಕ.

ಹಂಬಲವು ಅವಸರವಾದಾಗ, ಪ್ರಶ್ನೆಯು
ಶೋಧನೆಯಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅಂತಿಮ ಸತ್ಯವನ್ನು
ಅನುಭವಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ. ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯು ಸಿಗಲು
ಅತಿಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಬೇಕಾದುದೇ ತೀವ್ರತೆ.

ನೋಡಿರಿ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೊರಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ
‘ನಾನಿದನ್ನು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ’
ಎಂದು ಮುಂತಾಗಿ ನಮಗೆ ಏನೋ
ಅಶಾಂತಿಯಿರುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಅಶಾಂತಿಯು
ಒಳಮುಖವಾದಾಗ, ಅದು ತೀವ್ರತೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಏನಾಗುತ್ತಿದೆಯೆಂದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ, ಏನು
ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಒಳಗಿನ ಸ್ಥಿತಿಯ
ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಗಾಢವಾದ ಅತೃಪ್ತಿಯನ್ನೇ ನಾನು
ತೀವ್ರತೆಯೆನ್ನುವುದು.

ತೀವ್ರತೆಯು
ಒಳಗಾಗಲೀ
ಹೊರಗಾಗಲೀ
ಸಂಘರ್ಷವನ್ನುಂಟು
ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

ನಾನು ಅತೃಪ್ತಿಯನ್ನು
ಏಕೆ ಬೋಧಿಸು-
ತ್ತಿರುವೆನೆಂದು ನೀವು
ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡುತ್ತಿರಬಹುದು.
ನಾನು ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು
ಬೋಧಿಸಬೇಕು, ಅಲ್ಲವೆ? ಹೇಳುತ್ತೇನೆ,
ಹೊರಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿರುವ ಅತೃಪ್ತಿಯು
ಒಳಮುಖವಾಗಿ ತಿರುಗಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರವೇ ಅದು
ತೃಪ್ತಿಯೆಡೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದು.

ತೀವ್ರತೆಯೆಂದರೆ, ಬಂಧನದಿಂದ
ಬಿಡುಗಡೆಹೊಂದಲು ಅಥವಾ ಒಳಪ್ರಪಂಚದೊಳಗೆ
ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಲು ತಕ್ಷಣವೇ ಏನನ್ನಾದರೂ
ಮಾಡಲೇಬೇಕೆಂಬ ಕಾತರತೆ.

ತೀವ್ರತೆಯು ಒಂದು ಮನೋಭಾವನೆಯಲ್ಲ.
ತೀವ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಾಗ ಮನೋಭಾವನೆಯೂ
ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು
ಮನೋಭಾವನೆಯೆನ್ನಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು
ಶಾಖದಂತೆ. ಕರಗಿ ಹೊರಬರುವ ತೀವ್ರತೆಯ
ಭಾಗವನ್ನು ಮನೋಭಾವನೆಯೆಂದು ಕರೆಯಬಹುದು.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನೀವು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೇ ತೀವ್ರತೆಯಿಂದ
ಏಕೀಕೃತರಾದಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಒಂದು ಭಾಗವು
ಕರಗುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯವು ಕರಗಿದೆ
ಎಂದುಕೊಂಡರೆ, ಅದನ್ನು ಮನೋಭಾವನೆ
ಎನ್ನಬಹುದು. ತೀವ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಹೃದಯವೇ
ಅಲ್ಲದೆ ತಾರ್ಕಿಕ ಬುದ್ಧಿಯೂ, ಅಸ್ತಿತ್ವವೂ
ಕರಗುತ್ತದೆ. ಮನೋಭಾವನೆಯು ತೀವ್ರತೆಯ ಒಂದು
ಪಾರ್ಶ್ವಪರಿಣಾಮ.

ನಿಮ್ಮ ತೀವ್ರತೆಯು ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆ
ಇರಬೇಕೆಂದು ಚಿಂತಿಸಬೇಡಿ. 'ಯಾವುದರತ್ತ' ಎಂದು
ಚಿಂತಿಸಬೇಡಿ. ಅದು ನಿಮ್ಮ ಗುಣವೇ ಆಗಬೇಕು.
ನೀವೇನೇ ಮಾಡಿದರೂ ಯಾರನ್ನೇ ಆಗಲೀ,
ಯಾವುದನ್ನೇ ಆಗಲೀ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೂ, ಆ
ಸ್ಪರ್ಶದಲ್ಲೂ ತೀವ್ರತೆಯಿರಲಿ'.

ತೀವ್ರತೆಯು ಒಳಗಾಗಲೀ ಹೊರಗಾಗಲೀ
ಸಂಘರ್ಷವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು
ಸುಗಮವಾಗಿ ಹರಿದರೂ ಪ್ರಬಲವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ.

ತೀವ್ರವಾಗಿದ್ದರೆ ನಿರಾಳವಾಗಿ ಹರಿಯಲಾಗದು ಎಂದು
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ. ಹಾಗಲ್ಲ,
ತೀವ್ರತೆಯು ಭರದಿಂದ ಹರಿಯುವ ಪ್ರವಾಹದಂತೆ.

ಕೆಲವರು ತೀವ್ರತೆಯಿಂದ ಪ್ರ ತಿ ಕ್ಷ ಣ ವೂ
ಸಂಘರ್ಷಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವುದನ್ನು ನಾನು
ನೋಡಿದ್ದೇನೆ! ನೀವು ಅವರಿಗೆ ಏನು ಮಾಡಲು
ಹೇಳಿದರೂ, ಅವರು ಘರ್ಷಣೆಯನ್ನುಂಟು ಮಾಡಲು
ಸಿದ್ಧರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಒಬ್ಬ ಖೈದಿಯು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ
ಕಾರಾಗೃಹದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ
ಹೋದನು. ಆತನ ಮಡದಿಯು ಬಾಗಿಲು
ತೆರೆದೊಡನೆಯೇ ಆತನ ಮೇಲೆ ರೇಗಿದಳು. ‘ಇಷ್ಟು
ತಡವಾಗಿ ಬರಲು ನಿನಗೆಷ್ಟು ಧೈರ್ಯ?’ ನೀನು
ಕಾರಾಗೃಹದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕು
ಗಂಟೆಗಳಾಯಿತು. ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ? ನೇರವಾಗಿ
ಮನೆಗೆ ಬರಬೇಕಿತ್ತು!’

ಆಕೆಯ ಚಿಂತೆಯೆಲ್ಲಾ ಆತನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು
ನೇರವಾಗಿ ಮನೆಗೇಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲವೆಂಬುದೇ ಆಗಿತ್ತು.
ಆಕೆಯು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ತೀವ್ರತೆಯಿಂದಿದ್ದಳು,
ಆದರೆ ಘರ್ಷಣೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಮಾತ್ರ!

ನಿ ಜ ವಾ ದ ತೀವ್ರತೆಯು
ಘರ್ಷಣೆಗಳನ್ನುಂಟುಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು
ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ತೀವ್ರವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಅದು ಹೀಗೆ: ನೀವು ತೀವ್ರವಾಗಿದ್ದರೂ, ನಿಮ್ಮನ್ನು
ನಿಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರವು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಕಾರಣ
ಹರಿಯುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರಬಹುದು.
ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದುದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಖಚಿತ
ನಿರ್ಧಾರವಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ
ಸಾಧಿಸಬೇಕೆಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಕಠಿಣವಾದ
ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿರಬಹುದು. ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನೀವು
ಯೋಜಿಸಿರುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯು ಹೆಚ್ಚು
ಸುಂದರವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ
ನಡೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಬಲ್ಲ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು
ತಿಳಿಯಲಾರದೇ ಹೋಗುತ್ತೀರಿ.

ನಾನು ನನ್ನ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ, ‘ನಿಮ್ಮ ಕೈಲಾದಷ್ಟೂ
ದಕ್ಷತೆಯಿಂದ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿರಿ, ಆಮೇಲೆ
ಕೈಬಿಡಿ. ಒಂದು ವೇಳೆ, ನಿಮ್ಮ ಯೋಜನೆಗಳೆಲ್ಲಾ
ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾದಂತೆ ಕಂಡುಬರಬಹುದು – ಆಗಲೂ
ಕಳವಳಪಡಬೇಡಿರಿ. ನೀವು ಹೂಡಿದ
ಯೋಜನೆಗಿಂತಲೂ ಸುಂದರವಾದುದೇನೋ
ಮೂಡಿಬರಲಿದೆ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಇದರ ಇನ್ನೊಂದು ಸಾಧ್ಯತೆ ಎಂದರೆ, ನಿಮಗೆ
ಹರಿಯುವ ಶಕ್ತಿಯಿದ್ದರೂ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು
ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರಬಹುದು. ತಮ್ಮ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ
ಬರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದರಿಂದಲೂ ವ್ಯಗ್ರಗೊಂಡು
ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಲ್ಲದೆ ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು

> ಬದಲಾವಣೆಗೆ
> ನೀವು
> ತೆರೆದುಕೊಂಡಾಗ
> ಮಾತ್ರವೇ ನಿಮ್ಮ
> ದಾರಿಯನ್ನು
> ತೀವ್ರವಾಗಿ
> ಸಾಗರದೆಡೆಗೆ
> ಹರಿಯುವ
> ನದಿಯಂತೆ
> ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಏನನ್ನಾದರೂ ಕೈಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ ಅದನ್ನು
ತೀವ್ರತೆಯಿಂದ ಅನುಸರಿಸಿರಿ. ತೀವ್ರತೆಯೆಂದರೆ
ಕಠಿಣವಾಗಿದ್ದು ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಅಥವಾ ನವೀನತೆಗೆ
ಆಸ್ಪದವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡುವುದಲ್ಲ. ನೀವು
ಬದಲಾವಣೆಗೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡಾಗ ಮಾತ್ರವೇ ನಿಮ್ಮ
ದಾರಿಯನ್ನು ಸಾಗರದೆಡೆಗೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹರಿಯುವ
ನದಿಯಂತೆ ಮಾಡಬಹುದು.

ನಿಮ್ಮ ಕೋಪವು ಕಪಟವೇ. ಕೋಪವನ್ನು
ಹೊರತೋರಬೇಕೋ, ಬೇಡವೋ ಎಂಬುದನ್ನು
ನೀವೇ ನಿರ್ಣಯಿಸುವುದು. ನಿಮ್ಮ ಕೋಪವೂ ನಿಮ್ಮ
ತರ್ಕದೊಂದಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿತವಾಗಿದೆ.

ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿಯಿರಿ, ತರ್ಕವು ಕೋಪವನ್ನು
ನಿಭಾಯಿಸಿದಾಗ, ಎರಡು ಬಗೆಯ
ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಮೊದಲನೆಯದು
ಅನಾವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಕೂಗಾಡುತ್ತೀರಿ ಇಲ್ಲವೇ
ಅನಾವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಕೋಪವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತೀರಿ.
ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಕೋಪವನ್ನು ಹೊರಗೆ
ತೋರಿಸದಿದ್ದರೂ ಒಳಗೆ ಅದುಮಿಟ್ಟಿರುತ್ತೀರಿ.

ಹೊರತೋರುವುದು, ಮುಚ್ಚಿಡುವುದು ಎರಡೂ
ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ. ‘ಹಾಗಾದರೆ ನಾವೇನು
ಮಾಡಬೇಕು?’ ಎಂದು ನೀವು ಕೇಳಬಹುದು. ಏನೂ
ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಇರುವಂತೆಯೇ ಇರಿ.

ಆಧುನಿಕ ಯೋಗಿ ಜೆ. ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿಯವರು,
‘ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ನಿಮ್ಮ ಮನೋಭಾವನೆಯು
ನಿಮ್ಮ ಕೈಮೀರಿ ಹೋದಾಗ, ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಆ
ಮನೋಭಾವನೆಗೆ ಎಡೆಕೊಡದೆ ಶರೀರವನ್ನು
ಅಲುಗಿಸದೆ ಸುಮ್ಮನಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಆ
ಮನೋಭಾವನೆಯು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತದೆ’
ಎಂದು ಸುಂದರವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಮನೋಭಾವನೆಯಿಂದ
ತುಂಬಿಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಇಲ್ಲವೇ ಅದರ ವಶರಾಗಿದ್ದರೆ
ಒಂದೇ ಒಂದು ಬಾರಿಯಾದರೂ ನೀವು ಶರೀರವನ್ನು
ಅಲುಗಾಡಿಸದೇ ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರೆ, ತಕ್ಷಣವೇ
ಆ ಮನೋಭಾವನೆಯಿಂದ ವಿಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತೀರಿ.
ಇದನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು
ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲ, ಒಮ್ಮೆ, ಕೇವಲ ಒಂದು
ಬಾರಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿರಿ, ಆ ಭಾವನೆಯಿಂದಲೇ
ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತೀರಿ.

ತೀವ್ರತೆಯು ಕಾರ್ಯದ ಸ್ವಭಾವದ ಮೇಲೆ
ಆಧಾರಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಅದು ಒಂದು ಕೋಟ್ಯಾಂತರ
ರೂಪಾಯಿಯ ಕಂಪನಿಯನ್ನು ನಡೆಸುವಷ್ಟು
ಜಟಿಲವಾದುದಾಗಿಯೂ ಇರಬಹುದು. ಇಲ್ಲವೇ ನೆಲ
ಗುಡಿಸುವಷ್ಟೇ ಸರಳವಾಗಿರಬಹುದು. ‘ಯಾವುದು’
ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ, ‘ಯಾವ ರೀತಿ’ ಎಂಬುದೇ
ಮುಖ್ಯ.

ನೀವೇನೇ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು
ಸಂಪೂರ್ಣತೆಯಿಂದ ಹಾಗೂ ತೀವ್ರತೆಯಿಂದ
ಮಾಡುತ್ತಾ, ಅದರಲ್ಲಿಯೇ ನೀವು ಕಳೆದುಹೋದರೆ,
ತೀವ್ರತೆಯ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹಿಡಿದಂತೆಯೇ.

ಆ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ನೀವು’ ಕಳೆದುಹೋದರೆ
ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ತುಟಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಕೊಳಲಿ-
ನಂತಾಗುತ್ತೀರಿ. ಕೊಳಲಿನೊಳಗೆ ಹೋಗುವ

ಗಾಳಿಯು ಮಧುರ-
ನಾದವಾಗಿ ಹೊರ-
ಬರುವಂತೆ, ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ
ಚೈತನ್ಯವು ನಿಮ್ಮ
ಮೂಲಕ ಹರಿಯಲು
ನೀವು ಒಂದು ಕಾಲುವೆ-
ಯಾಗುವಿರಿ. ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೀವ್ರವಾಗಿರಿ. ಏನೇ
ಆದರೂ ಬಾಣವು ಗುರಿಮುಟ್ಟಲು ಇಷ್ಟೇ
ಬೇಕಾಗಿರುವುದು.

ಆಸಕ್ತಿಯು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಆದರೆ
ಎಂದಿಗೂ ತೀವ್ರತೆಯಲ್ಲ. ಆಸಕ್ತಿಯು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ
ಬರುತ್ತದೆ; ತೀವ್ರತೆಯು ಅಸ್ತಿತ್ವದಿಂದ
ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ.

ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಕೆಲಕಾಲದ ನಂತರ ನಿಮ್ಮ
ಆಸಕ್ತಿಯು ಬೇಸರ ತರಬಹುದು. ಆದರೆ ತೀವ್ರತೆಯು
ಆತ್ಮದಾಹ. ಅದು ತರ್ಕಾಧಾರವನ್ನು ಮೀರಿದುದು.
ತೀವ್ರತೆಯು ಅಂತರಾಳದ ಕರೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ
ತವಕಿಸಿದಷ್ಟೂ ಆ ದಾಹವು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು
ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ, ಅಗ್ನಿಯು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು
ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತದೆ.

ದೀಪಕ್ಕೂ ಲೇಸರ್‌ಗೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ನೋಡಿರಿ.
ಎರಡೂ ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣಗಳೇ, ಆದರೂ ಲೇಸರ್
ಒಂದೇ ಆವರ್ತನಗಳ್ಳುಳ್ಳ ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣಗಳ
ಕೂಡಿರುವಿಕೆಯಿಂದ ಮೂಡುವಂತಹದು.

ತೀವ್ರತೆಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಲೇಸರ್
ಲೋಹದಲ್ಲೂ ರಂಧ್ರವನ್ನು ಸುಡಬಲ್ಲದು. ಅದೇ
ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಅದು ನಿಯಂತ್ರಿತ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ
ಶಕ್ತಿಯೂ ಹೌದು. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಅದನ್ನು ಕಣ್ಣಿನ
ಪೊರೆ ತೆಗೆಯುವಂತಹ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಕೆಲಸಕ್ಕೂ
ಉಪಯೋಗಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ.

ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಬಾಯಾರಿಕೆಯು
ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತೀವ್ರವಾದರೆ ಒಂದು ಲೋಟ
ನೀರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಒತ್ತೆಯಿಡುವಿರಿ.
ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದ ದಾಹವು ಅಷ್ಟೇ ತೀವ್ರವಾದರೆ
ಸತ್ಯಾನ್ವೇಷಣೆಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸಲು
ಸಿದ್ಧರಾಗುವಿರಿ.

ಶಿಷ್ಯನು ಮೂರು ವರ್ಷ ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟರೂ ಏನೂ
ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಗುರುವು ಹೇಳಿದುದನ್ನು
ಮಾಡಲಾಗಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಆತನು
ನಿರುತ್ಸಾಹಕ್ಕೊಳಗಾದನು. ಆತನು ಕಣ್ಣೀರುಡುತ್ತಾ
ಗುರುವಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ತನಗೆ ಹೇಳಿದುದ್ದನ್ನು
ಮಾಡಲಾಗದಿದ್ದದ್ದರಿಂದ ತಾನು
ಹಿಂದಿರುಗುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.

ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿದನು. ಏನೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಗುರುವು
‘ಇನ್ನೂ ಐದು ದಿನ ಮಾಡು’ ಎಂದನು. ಶಿಷ್ಯನು
ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದಾಗಲೂ ಏನೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ.
ಶಿಷ್ಯನು ಹತಾಶನಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ಹೋಗಲು
ಅನುಮತಿಸುವಂತೆ ಬೇಡಿದನು. ಆಗ ಗುರುವು,
‘ಇನ್ನೂ ಮೂರು ದಿನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡು, ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿ
ದೊರಕದಿದ್ದರೆ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದೇ
ಲೇಸು’ ಎಂದನು.

ಧ್ಯಾನದ ಗೂಢ ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನೊಳಗೊಂಡ
‘ತಂತ್ರ’ದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವಂತೆ - ಸತ್ಯವನ್ನರಿಯಲು
ಬೇಕಾದುದೊಂದೇ - ತೀವ್ರತೆ. ನೀವೇನಾಗಿದ್ದೀರೋ,
ಏನು ಮಾಡುತ್ತೀರೋ ಅದರಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿರಿ.

ಊಟ ಮಾಡುವಾಗ
ತೀವ್ರತೆಯಿಂದ ತಿನ್ನಿರಿ.
ನಿಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಗಮನ
ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿ ಎಲ್ಲವೂ
ಊಟದ ಮೇಲಿರಲಿ.
ನಾಳೆಯ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ
ಅಥವಾ ಬರಲಿರುವ
ರಜೆಯ ಮೇಲೆ ಗಮನ
ಹರಿಸಬೇಡಿರಿ.

ನೀರು ಕುಡಿಯುತ್ತಿರುವಾಗಲೂ ತೀವ್ರತೆಯಿರಲಿ.
ದಾಹವೇ ನೀವಾಗಿರಿ. ನೀರು ಬಾಯಲ್ಲಿ, ಗಂಟಲಲ್ಲಿ,
ಅನ್ನನಾಳದಲ್ಲಿ ಇಳಿಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಆಗುವ ತಂಪನ್ನು
ಅನುಭವಿಸಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುವ
ಒಂದೊಂದು ನೀರಿನ ಹನಿಯೂ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು
ಕೊಡಲಿ.

ತಮಿಳಿನ ಮೇರುಕೃತಿಯಾದ ಪೆರಿಯ ಪುರಾಣಂ,
ಶಿವಭಕ್ತರಾದ ನಾಯನ್ಮಾರರ ಕಥೆಗಳನ್ನು
ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.

ನೀವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವಾಗ ನೈಜತೆ ಮತ್ತು
ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಣೆಯಿರಲಿ. ಏನೇ ಭಾವನೆ ಬಂದರೂ,
ಪರಿಪೂರ್ಣ ಭಾವನೆಯಿಂದ ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿರಿ.
ನಿಮಗನಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು
ಕಪಟವಾಗಿರಬೇಡಿರಿ. ದೇವರಿಂದ ನೀವೇನನ್ನೂ
ಮುಚ್ಚಿಡಲಾರಿರಿ. ಆತನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಿಮಗಿಂತಲೂ
ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಲ್ಲನು.

ನೀವು ಅರಸುತ್ತಿರುವುದು ಯಾವಾಗ
ಫಲಿಸುವುದೆಂಬುದಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ತೀವ್ರತೆಯೊಂದೇ
ಮುಖ್ಯ. ಸಂಪೂರ್ಣ ತೀವ್ರತೆಯಿದ್ದರೆ ಆ ಕ್ಷಣವೇ
ಫಲಿಸುತ್ತದೆ. ತೀವ್ರತೆಯು ಸಮಗ್ರವಾಗಿಯೂ,
ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನ
ಕಾಲಾವಕಾಶ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಆ
ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರತೆಯ ಬಲವು ವೃದ್ಧಿಸಬೇಕು.

ಒಂದು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಯೋತ್ಪಾದಕನಾದ
ಡಕಾಯಿತನಿದ್ದನು. ಅನೇಕ ಮಂದಿಯನ್ನು ಲೂಟಿ
ಮಾಡಿದ ತನ್ನ ಕೆಲಸಗಳ ಮೇಲೆ ಆತನಿಗೇನೋ
ಕಳವಳವಾಗಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಆತನು ಒಬ್ಬ ಗುರುವಿನ
ಬಳಿ ಹೋಗಿ, ‘ಗುರುವೇ, ನಾನೊಬ್ಬ ಪಾಪಿ. ನನಗೆ
ಮುಕ್ತಿಮಾರ್ಗವಿದೆಯೇ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ಗುರುವು ಆ ಡಕಾಯಿತನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆತನು
ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೀಣನೆಂದು ಕೇಳಿದರು.
ಡಕಾಯಿತನು, ‘ಯಾವುದರಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ’
ಎಂದನು. ಗುರುವು ‘ಯಾವುದರಲ್ಲಿಯೂ
ಇಲ್ಲವೆಂದರೆ ಹೇಗೆ?, ನೀನು
ಯಾವುದರಲ್ಲಿಯಾದರೂ ದಕ್ಷನಿರಬೇಕಲ್ಲವೇ?’
ಎಂದರು. ಡಕಾಯಿತನು ಬಹಳ ಕಾಲ ಯೋಚಿಸಿ,
‘ಗುರುದೇವ, ನನಗೆ ಕದಿಯಲು ಮಾತ್ರ ಬರುತ್ತದೆ.
ಜೀವನವೆಲ್ಲಾ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ’
ಎಂದನು.

ಡಕಾಯಿತನು ಗುರುವಿನ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಅಕ್ಷರಶಃ
ಪಾಲಿಸಿದನು. 21 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆತನು
ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಜಾಗ್ರತ, ಸ್ವಪ್ನ, ಸುಷುಪ್ತಿ ಮತ್ತು ತುರೀಯ.
'ನಾನು' ಎಂಬ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿದ್ದು ಆಲೋಚನೆಗಳಿದ್ದಾಗ
ಈಗಿರುವ ಎಚ್ಚರದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತೀರಿ. ಈ
ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ 'ನಾನು' ಎಂಬ ಭಾವನೆಯು
ಆಲೋಚನೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ
ಪುನರಾವರ್ತಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮ
ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ನೀವೇ ನಿಯಂತ್ರಿಸಬಹುದು.

ತೀವ್ರತೆಯೆಂದರೆ ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ ಏನು
ಮಾಡುತ್ತಿರುವಿರೋ ಅದನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಮಾಡುವುದು
ಹಾಗಾಗಿ ಮೊದಲು ನಿಮಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲೂ
ನಿಮ್ಮ ಅರಿವು ಇರಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಯಾವಾಗಲೂ
ತೀವ್ರತೆಯಿಂದಿರಲು ಸಾಧ್ಯ.

> ಮಾನವನು
> ಕನ್ನಡಿಯಂತೆ.
> ಅವನು
> ದಿವ್ಯತೆಯನ್ನು
> ಎದುರಿಸಿ
> ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಲೂ
> ಬಹುದು. ಮುಖ
> ತಿರುಗಿಸಲೂ
> ಬಹುದು.

ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಸ್ವತಃ ಇಲ್ಲದೇ
ಹೋದರೆ ಈ ಮೂರು ಸ್ಥಿತಿಗಳಿಗೂ
ಸಂಬಂಧವೇರ್ಪಡಿಸಲು ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬರುವವರು
ಯಾರು? ಇಲ್ಲ, ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನಾವಿಲ್ಲವೆಂದು
ಹೇಳಲಾಗದು. ನಾವಿದ್ದೆವು, ಆದರೆ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ
ನಮ್ಮ ಗುರುತಿನ ಅರಿವು ನಮಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಈ ಮೂರೂ ಸ್ಥಿತಿಗಳ ಅರಿವು ಈಗಾಗಲೇ
ನಮಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಒಂದೇ ಗುರುತಿನಲ್ಲಿ ಈ ಮೂರೂ
ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸದಿದ್ದರೆ, ಸಹಜವಾಗಿಯೇ
ನಮ್ಮ ಅನ್ವೇಷಣೆಯನ್ನೀಗ
ತೀವ್ರಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ.

ನಿಮ್ಮ ಎಚ್ಚರದ ಸ್ಥಿತಿಯ ಗುರುತು ನಿಮ್ಮ
ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲೂ ಇದ್ದ ಅನುಭವವಾಗಿದ್ದರೆ, ನಿಮಗೆ
ತೀವ್ರತೆಯಿದೆಯೆಂದೇ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿರಿ. ನಿಮ್ಮ
ಅನ್ವೇಷಣೆಯು ಉತ್ಕಟವಾಗಿದೆ.

ಮಾನವನು ಅನ್ವೇಷಕನಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಮನುಷ್ಯನ ಹಾಗೆ ಇನ್ನಾವುದೇ ವಸ್ತುವೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದ
ದಿವ್ಯತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಲಾರದು. ಮಾನವನು
ಕನ್ನಡಿಯಂತೆ. ಅವನು ದಿವ್ಯತೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿ
ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಲೂಬಹುದು. ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಲೂ
ಬಹುದು. ಮಾನವನು ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು
ಮಾಡಬಲ್ಲವನಾಗಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಆತನು
ಬೆಳೆಯಬಲ್ಲನು. ತನ್ನ ಮಾನವರೂಪದಿಂದ
ದಿವ್ಯತೆಯನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಆಯ್ಕೆಮಾಡಬಹುದು.
ಸೃಷ್ಟಿಯ ಬೇರೆ ಯಾವ ವಸ್ತುವಿಗೂ ಈ
ಆಯ್ಕೆಯಿಲ್ಲ.

‘ನಾನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯಲಿ?
ನನಗೆ ತುರ್ತಾಗಿ ಬೇಕೇ ಬೇಕಾಗಿದೆ' ಎಂಬ
ಮಾತುಗಳು ಹೊರ-
ಬಂದರೆ, ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯು
ಆಳವಾದ ಶೋಧನೆ-
ಯಾಗಿ ಹೊರಬಂದರೆ,
ಆಗ ನಿಮಗೆ ಇನ್ನೇನೂ
ಬೇಕಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಕೇವಲ ಕುದಿಯಿರಿ;
ಈ ಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ
ನಿಮ್ಮ ಇರುವಿಕೆ ದಹಿಸಲಿ.
ಅಷ್ಟು ಸಾಕು. ಇನ್ನೇನೂ
ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಈ ಕುದಿಯುವಿಕೆಯು
ತೀವ್ರವಾಗಿರಲಿ.

ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು
ಹೊಂದಲೇ-
ಬೇಕೆನ್ನುವ
ಭಾವನೆ
ನಿಮಗಿದ್ದರೆ
ನಿಮ್ಮೊಳಗಿನ
ಬುದ್ಧನು
ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳಲಾ-
ರಂಭಿಸಿದ್ದಾನೆ
ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ.

ಈ ಕುದಿಯುವಿಕೆಯು ನಡೆಯಲು ಬಿಡಿ.
ಸುಡುವಿಕೆಯು ನಡೆಯಲು ಬಿಡಿ. ತೀವ್ರತೆ,
ಕಾತರತೆಯು ಇರಲು ಬಿಡಿರಿ.

ಕಾತರತೆ ಅವಸರವಾಗಲಿ. ಪ್ರಶ್ನೆಯು
ಶೋಧನೆಯಾಗಲಿ. ಅದು ನಿಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರವನ್ನೂ,
ಅಂತರಂಗವನ್ನೂ ನುಂಗಲಿ.

ಜನರು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, 'ನೀವು
ಜ್ಞಾನೋದಯ ಹೊಂದಿದ್ದು ದೈವ
ಕೃಪೆಯಿಂದಲೋ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೋ
ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಅನ್ವೇಷಣೆಯಿಂದಲೋ?' ಎಂದು.

‘ನಿಮಗೆ ಅನ್ವೇಷಿಸಬೇಕೆಂಬುದು ಇರುವುದೇ
ನಿಮಗೆ ದೈವ ಕೃಪೆಯಿರುವುದರ ಮೊದಲ ಚಿಹ್ನೆ.
ದೈವ ಕೃಪೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಿಮಗೆ ಅನ್ವೇಷಿಸಬೇಕು
ಎಂಬುದೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ' ಎಂದು ನಾನವರಿಗೆ
ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಶೋಧನೆ ಅಥವಾ ಅನ್ವೇಷಣೆಯು ಒಂದು
ಬೀಜದಂತೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ. ಅದು
ಹೇಗೆಂದರೆ, ಬೀಜವು ಚಿಪ್ಪಿನೊಳಗೆ ಇದ್ದಾಗ
ಉಸಿರುಕಟ್ಟಿದ ಭಾವದಿಂದಿರುತ್ತದೆ. ನೋಡಿ,
ಬೀಜದೊಳಗಿರುವ ಜೀವಕ್ಕೆ ಚಿಪ್ಪಿನೊಳಗೆ
ಉಸಿರುಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಅದು ತೆರೆದುಕೊಂಡು
ಮರವಾಗಲಾರದು.

ಒಬ್ಬ ಝೆನ್ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯು ತನ್ನ ಗುರುಗಳ ಬಳಿ
ಬಹಳ ಕಾಲದಿಂದ ತೀವ್ರವಾದ ಅಧ್ಯಯನ
ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ನಿಜವಾದ ಧ್ಯಾನವನ್ನು
ಅನುಭವಿಸಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಒಂದು ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ರಾತ್ರಿಯಂದು ಆಕೆ ಒಂದು
ಬಕೆಟ್ ನೀರನ್ನು ಒಂದು ಬಿದಿರಿನ ಕೋಲಿಗೆ
ತೂಗುಹಾಕಿಕೊಂಡು ಹೊರಟಿದ್ದಳು. ಆಕೆಯು
ಚಂದ್ರನ ಬಿಂಬವನ್ನು ಬಕೆಟಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡಳು.
ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಕೋಲು ಮುರಿದುಹೋಯಿತು.

ಬಕೆಟಿನಿಂದ ನೀರು ಚೆಲ್ಲಿಹೋಯಿತು. ಚಂದ್ರನ
ಬಿಂಬದ ಜೊತೆಗೆ ಆಕೆಯ ಅಹಂಕಾರವೂ
ಮಾಯವಾಯಿತು.

ಅನ್ವೇಷಣೆಯು ತೀವ್ರವಾದಾಗ ಅದು ನಿಮ್ಮ
ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಅದರ ಸಾರವನ್ನು ತೆಗೆಯುತ್ತದೆ.
ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲು ಒಣಹುಲ್ಲಿನ ಮೆದೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಇಡೀ ಹುಲ್ಲು ಮೆದೆಯನ್ನು ಸುಡಲು ಒಂದು
ಬೆಂಕಿಕಡ್ಡಿಯೇ ಸಾಕು. ಅಂತಿಮಸತ್ಯದ ಅನುಭವವೂ
ಒಂದು ಸರಳ ಘಟನೆಯಿಂದ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ
ಉಂಟಾಗಬಹುದು.

ಆದುದರಿಂದ ತಿಳಿಯಿರಿ: 'ನನಗೆ ಜ್ಞಾನಪ್ರಾಪ್ತಿ
ಹೇಗಾಗುತ್ತದೆ? ನನಗದು ಬೇಕು... ಉತ್ಕಟವಾಗಿ
ಹಾಗೂ ಅವಸರವಾಗಿ' ಎಂದು ನೀವು ಹೇಳುವ
ಈ ಅನ್ವೇಷಣೆಯೂ, ಈ ಹುಡುಕಾಟವೂ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲ

ಇತರ ವೇದನೆಗಳನ್ನೂ, ಖಿನ್ನತೆಗಳನ್ನೂ,
ಆಸೆಗಳನ್ನೂ, ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಇತರ ಎಲ್ಲ
ಹಂಬಲಗಳನ್ನೂ ದಹಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ
ಅನುಭವಕ್ಕಾಗಿ
ತೆರೆದ
ಮನಸ್ಕರಾಗಿದ್ದು,
ತೀವ್ರವಾದ
ಶಕ್ತಿಯ ಕ್ಷೇತ್ರ-
ದಲ್ಲಿರಬೇಕು.

ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಗುರುಗಳು ಮತ್ತೆ, ಮತ್ತೆ, ಮತ್ತೆ
ವರ್ಷಾನುಗಟ್ಟಲೆ ಮಾತನಾಡುವುದು. ನಾನು ಕೇವಲ
ಕೆಲವೇ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮಾತನಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ಬುದ್ಧನು ಸುಮಾರು 40 ವರ್ಷಗಳಿಗೂ ಮೀರಿ
ಮಾತನಾಡಿದನು. ಆದರೆ ಸಂದೇಶವು ಒಂದೇ
ಆಗಿತ್ತು. ಆತನ ಮೊದಲ ಹಾಗೂ ಕೊನೆಯ
ಧರ್ಮೋಪನ್ಯಾಸವು ಬಹುಪಾಲು ಒಂದೇ ಆಗಿದೆ.