ನೀವೇ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿ🔗

ನಮ್ಮ ಗುರುತನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭಯವೇ ಆಗಿರುವ ಸಾವಿನ ಭಯದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಲು ನಾವು ಈ ದೇಹ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಮೀರಿದವರು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ನಮಗೆ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಬೇಕು. ಹಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ:

ಬುದ್ಧಿ ಎಂದರೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಏನು?

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಇತರರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬುದ್ಧಿವಂತರೇ?

ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?

‘ಬುದ್ಧಿವಂತರ’ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಹಾಸ್ಯದ ಕಥೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಚಿಕ್ಕವಯಸ್ಸಿನವನು ಚಾತುರ್ಯದಿಂದ, 'ನೀವೂ ಬರಬಹುದು, ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಹೋಗಬಹುದು. ಭೂಗ್ರಹದ ಅತ್ಯಂತ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಈಗ ತಾನೇ ನನ್ನ ಬ್ಯಾಗನ್ನು ಹೊತ್ತು ಧುಮುಕಿದ್ದಾನೆ' ಎಂದನು.

ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಗೂ ಸಹಜವಾದ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಹಾರುವ ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾದ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಇದೆ. ಋತು ಬದಲಾದಂತೆ ವಲಸೆ ಹೋಗುವ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಯಾವ ಭೂಪಟವೂ ಇಲ್ಲದೆ ಅಥವಾ ಅವುಗಳು ಹಿಂದಿರುಗುವ ಹಾದಿಯನ್ನು ತೋರುವವರಾರೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಸಾವಿರಾರು ಮೈಲಿಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವುದನ್ನು ನೋಡಲು ವಿಸ್ಮಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಭಾರತದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹಾಗೂ ಯೋಗವಿಜ್ಞಾನದ ಪಿತಾಮಹರೆನಿಸಿರುವ ಪತಂಜಲಿಯವರು ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಜೀವಿಗಳಾದ ಮರ, ಪಕ್ಷಿ ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿ ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಮನುಷ್ಯನಿಗೂ ಮರಗಳಂತೆ ತನ್ನ ಆಹಾರವನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿದೆ. ಪ್ರಾಣಿ, ಪಕ್ಷಿಗಳಂತೆ ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದಲೂ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಬದುಕುವ ಯೋಗ್ಯತೆಯಿದೆ. ಸಹಜವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮಾನವ ಶರೀರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಏನೆಂದರೆ, ನಾವು ಸೀಮಿತರು ಎಂದು ದೃಢವಾಗಿ ನಂಬಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಸೀಮಿತವಾದದ್ದು, ನಮ್ಮಿಂದೇನೂ ಮಾಡಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ... ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವಂತೆ ನಾವು ಕಟ್ಟುಪಾಡಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಎಲ್ಲಾ ಆಯಾಮಗಳನ್ನೂ ಹೊರತೆಗೆಯುವ ತಂತ್ರಕ್ಕೆ ನಾವು ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ.

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆ:

ಹೇಳಿದೆ. ಆದರೆ ಅವರು ಹಾಗಿರಲಿಲ್ಲ!' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಅವನ ತಾಯಿಯು ಕಳವಳಗೊಂಡು, 'ಅವರು ನಿನಗೆ ನೋಯಿಸಿದರೇ' ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು.

ಹುಡುಗನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು, 'ಇಲ್ಲ, ನಾನು ಅವರ ಕೈಯನ್ನು ಕಚ್ಚಿದಾಗ ಕಿರಿಚಿಕೊಂಡರು'.

ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಬುದ್ಧಿವಂತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತರೂ, ಉತ್ಸಾಹಿಗಳೂ ಆಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಕುಟುಂಬ, ಸಮಾಜ ಹಾಗೂ ಶಾಲೆಗಳು ತರ್ಕ, ಸ್ಮರಣಶಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಿಗೆ ಕೊಡುವ ಅನುಚಿತ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯಿಂದ ಅವರ ನೈಜ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಗುವು ವಿದ್ಯೆಗೆ ತೆರುವ ಮೌಲ್ಯವು ಅತಿಯಾದುದು - ಅವನ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆಯೇ ತನ್ನ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಸೃಜನಾಶೀಲತೆ ಹಾಗೂ ಅನನ್ಯತೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿರುತ್ತಾನೆ, ಅದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.