ಕರ್ಮ ಹಾಗೂ ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮ🔗

ಆತ್ಮವು ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದಾಗ, ಕೇವಲ
ಮೂರು ಕ್ಷಣಗಳೊಳಗೆ ಮುಂದಿನ ದೇಹವನ್ನು
ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಮರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ
ಅನುಭವಿಸಿದ ಮೂರು ಅತಿಸವಿಯಾದ ಅನುಭ-
ವಗಳು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕೊನೆಯ ಆಲೋ-ಚನೆಗಳಾಗಿ
ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ. ಈ ಮೂರು ಅನುಭವಗಳ
ಮನೋವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮುಂದಿನ
ದೇಹವು ಆಯ್ಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಕರ್ಮಗಳಾದ ಸಂಚಿತ
ಕರ್ಮ, ಪ್ರಾರಬ್ಧ ಕರ್ಮ
ಮತ್ತು ಆಗಾಮ್ಯ
ಕರ್ಮಗಳ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇದರ
ಆಧಾರಿತವಾಗಿ ಈ ಜನ್ಮದ ಪ್ರಾರಬ್ಧವು
ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಈ ಜೀವಮಾನದಲ್ಲಿ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ
ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದರಿಂದಾಗಿ ನೀವು
ಅರಿವಿನಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸಬಹುದು. ಆಗ ಶೇಖರಿಸಿದ
ಸಂಚಿತ ಕರ್ಮವು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಪ್ರಾರಬ್ಧ ಕರ್ಮವು
ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಶಾರೀರಿಕ ಅಥವಾ
ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರು-ವುದಲ್ಲದೆ,
ಪ್ರಜ್ಞಾರಹಿತ ವಲಯದೊಳಗೂ ಆಳವಾಗಿಳಿದು
ದೈಹಿಕ, ಮಾನಸಿಕ ಮತ್ತು ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಮಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ
ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.

ಏನೇ ಆದರೂ, ಕರ್ಮದ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಅತಿ
ದೊಡ್ಡ ಉಳಿಕೆಯಾದ ಸಂಚಿತ ಕರ್ಮವು
ಗುರುಕೃಪೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ತೀರಬಲ್ಲುದು.

ಈ ಮೂರು ಕರ್ಮಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾದಷ್ಟೂ
ಮುಂದಿನ ದೇಹದ ಆಯ್ಕೆಯ ಮೇಲಿನ
ನಿರ್ಬಂಧಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ಮೂರು
ಕರ್ಮಗಳೂ, ಅನುಗುಣವಾದ ಒಂದೊಂದು
ಗಾಢವಾದ ಅನುಭವವನ್ನು ಬಾಳಲು
ಆದೇಶಿಸುವುದರಿಂದ, ಮುಂದಿನ ದೇಹವು ಆ
ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಬಾಳಲು ಎಡೆ
ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಹಾಗೆಯೇ, ಮೂರೂ ಬಗೆಯ ಕರ್ಮಗಳಿದ್ದಾಗ
ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು
ನಿರ್ಬಂಧಗಳಿರುತ್ತವೆ.

ಈ ಮೂರೂ ಆಸೆಗಳು, ಈ ಮೂರೂ
ಆಲೋಚನೆಗಳು, ಮೂರು ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು
ಮಿಂಚುನೋಟವಾಗಿ, ಒಂದು ವಾಸನೆಯಾಗಿ
ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ವಾಸನೆ ಎಂಬುದು ಟಿ.ವಿ

ಹಿಂದಿನ ಶರೀರದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ
ಜೀವಶಕ್ತಿಯು, ತಾನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡ ಹೊಸ
ಶರೀರವನ್ನು ತಾಯಿಯು ಪ್ರಸವಿಸುವಾಗ ಅದು
ಬಂದು ಸೇರುತ್ತದೆ. ಅದು ಜನನನಾಳದಲ್ಲಿ ಆ
ಶರೀರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ.

ಈಗ ಮೂರು ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು
ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ಆಯ್ಕೆಯ ನಿರ್ಬಂಧನೆಗಳು
ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಜೀವಶಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಆಯ್ಕೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ
ಹೆಚ್ಚು ಗಮನ ಹರಿಸಬಹುದು. ಆಗಾಮ್ಯ ಕರ್ಮ
ಹಾಗೂ ಈ ಜನ್ಮದ ಪ್ರಾರಬ್ಧಕರ್ಮಗಳನ್ನು,
ಜೀವನದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿ, ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವುದರ
ಮೂಲಕ ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಶುದ್ಧವಾಗಿಸಬಹುದು.
ಗುರುವಿನ ಅನುಗ್ರಹವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಂಚಿತ
ಕರ್ಮವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಬಲ್ಲುದು.

ಒಮ್ಮೆ ಸಂಚಿತ ಕರ್ಮವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ
ಪರಿಶುದ್ಧವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟರೆ, ಇನ್ನೊಂದು ದೇಹವನ್ನು
ಪಡೆಯುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆಗ,
ಒಂದು ವೇಳೆ ಇನ್ನೊಂದು ಜನ್ಮ ತಾಳಬೇಕಾಗಿ
ಬಂದರೂ, ಅದು ಕೇವಲ ಉಕ್ಕಿಹರಿಯುವ ಹರ್ಷ
ಮತ್ತು ಆನಂದದಿಂದ ಇರಲೆಂದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಆ
ಜನ್ಮವು ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರಿತವಾಗಿ ಆಯ್ದುಕೊಂಡದ್ದು.

ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಕರ್ಮದ ಸೆಳೆತವಿಲ್ಲ. ಆ ಜೀವನವು
ಒಬ್ಬ ಅವತಾರಪುರುಷನ ಲೀಲೆಯಲ್ಲದೆ
ಬೇರೆಯಲ್ಲ.

ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಂಚಿತ ಕರ್ಮವು
ಮೊದಲಿಗೆ ದೈವಲೀಲೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು. ಒಬ್ಬ
ಜೀವನ್ಮುಕ್ತನಾದ ಗುರುವಿಗೆ ಈಗಲೂ ಅದು
ದೈವಲೀಲೆಯೇ, ಏಕೆಂದರೆ ಆತನಿಗೆ ಕರ್ಮಗಳಿಲ್ಲ.
ಕೇವಲ ಆಟಕ್ಕಾಗಿ ಆಡುವ ಆಟವೇ ದೈವಲೀಲೆ.

ಸಂಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಿಮ್ಮ ಆಗಾಮ್ಯ ಕರ್ಮವೇ
ನಿಮ್ಮ ಬಂಧನ ಎಂಬುದನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು
ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿರಿ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಕರ್ಮವೂ, ಈ
ಜನ್ಮದ ಕರ್ಮವೂ ದೈವಲೀಲೆಯಾಗಬಹುದು. ಈ
ಆಟದ ಫಲವೇ ಆ ಜನ್ಮದ ಕರ್ಮ. ಹುಟ್ಟಿದ ಮೇಲೆ
ಕರ್ಮವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸದೇಹೋದರೆ, ಅದು
ದೈವಲೀಲೆಯಾಗಿ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ.
ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಕರ್ಮದಿಂದಾಗಿಯೋ
ಬಂಧನವುಂಟಾಗುವುದು.

ಇದು ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ. ನೇರವಾಗಿ
ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿ ಕರ್ಮಚಕ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ, ಈ
ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಸುತ್ತಲಿರುವ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಒಮ್ಮೆಗೇ
ಅಳಿಸಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ!

ಒಂದು ಸಲ ಮಾನವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದವನು
ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆಯುವವರೆಗೂ, ಅಂದರೆ
ಗುರುಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಗೂ, ಪ್ರಕೃತಿ
ಅಥವಾ ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಕಾಯ, ವಾಚಾ, ಮನಸಾ
ಹಿಂಸಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪ್ರವರ್ತಿಸುವವರೆಗೂ
ಮಾನವಜನ್ಮವನ್ನೇ ತಳೆಯುತ್ತಾನೆ. ಈ
ದುರ್ವರ್ತನೆಗಳ ತೀವ್ರತೆಯು ವಿಶ್ವದ
ಕರ್ಮದಾಖಲೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತದೆ.
ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿರಿ, ಕಾರ್ಯವೇ ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ. ಆ
ಕಾರ್ಯದ ತೀವ್ರತೆಗೇ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯಿರುವುದು.

ಪ್ರಾಣಿಯಾಗಿ ಜನ್ಮತಾಳಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ,
ಅವನು ತನ್ನ ಇಡೀ ಜೀವನವನ್ನು ಊಟ-ನಿದ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ
ಕಳೆದರೆ ಅವನು ಪ್ರಾಣಿಯಾಗಿ ಜನಿಸಬಹುದು.

ಅದು ಹೀಗೆ: ಕೇವಲ ಮಾನವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ
ಮೀಸಲಾಗಿರುವ ಪ್ರೇಮ, ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದ
ಪ್ರಯತ್ನ, ಇಂತಹ ಗುಣಗಳನ್ನು ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ
ಅನುಭವಿಸದಿದ್ದರೆ, ಅಂತಹವನು ಪ್ರಾಣಿಯಾಗಿ
ಜನಿಸುವನು. ಏಕೆಂದರೆ ಮಾನವ ಶರೀರವಿದ್ದರೂ
ಮಾನವತೆಯ ಅನುಭವದ ಚ್ಯಾನೆಲ್‌ಗಳನ್ನು
ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ.

ಇಲ್ಲ. ಸರಳ ಹಾಗು ದೃಢ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ
ಪ್ರಾರಬ್ಧವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
ಸಂಕಲ್ಪದ ಶಕ್ತಿಯು ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲೇ ನಿಮಗೆ
ಪುನರ್ಜನ್ಮವನ್ನು ನೀಡಬಲ್ಲದು. ಪುನರ್ಜನ್ಮವು
ಈಗಲೇ ಆಗಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಸಂಸಾರದ
ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಂತೆ ಭಾವಿಸುವ
ಅನೇಕ ಶಿಷ್ಯರು, 'ಸ್ವಾಮೀಜಿ, ಮುಂದಿನ
ಜನ್ಮದಲ್ಲಾದರೂ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಇರುವಂತೆ
ಆಶೀರ್ವದಿಸಿ' ಎಂದು ಬೇಡುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವೇ
ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಅವರು ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿರುವ
ಅನೇಕ ಸಂಗತಿಗಳಿವೆ. ಅದು ಕೇವಲ ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯದ
ಬಲ.

ಸೃಷ್ಟಿಯೆಂಬ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ನೀವೊಂದು
ಅಲೆಯಂತೆ. ಅಲೆಯು ಸಾಗರದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆದ್ದರೂ
ಅದು ಸಾಗರದ ಅಂಶವೇ. ಅದು ತನ್ನದೇ ಆದ
ಅಸ್ತಿತ್ವವಿದೆಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ ಅದು ಕೇವಲ
ಭ್ರಮೆಯೇ. ಅಲೆಯು ಮೇಲೆಳುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಕೆಳಗೆ
ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅದು ಸಮುದ್ರದ ಅಂಶವೇ.

ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ಆನಂದದಿಂದ ಅಲೆಯು
ಮೇಲೆದ್ದು, ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿದಾಗ, ಆಗಾಮ್ಯ
ಕರ್ಮವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಆಗಾಮ್ಯ ಕರ್ಮವನ್ನು
ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದಾಗ ಅದು ನಿರ್ಮಲವಾಗಿದ್ದ ಒಟ್ಟಾರೆ
ಸಂಚಿತಕರ್ಮವನ್ನು ಅಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಈ
ಸಂಚಿತಕರ್ಮವನ್ನು ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ
ತೀರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅಶುದ್ಧಿಯಾದ ಒಟ್ಟಾರೆ
ಸಂಚಿತಕರ್ಮದಿಂದಲೇ ಜನನ-ಮರಣಗಳ ಚಕ್ರವು
ರಚಿತಗೊಳ್ಳುವುದು, ಹೀಗೆಯೇ ಕರ್ಮಚಕ್ರವೂ
ಆರಂಭವಾಗುವುದು.

ಹೊಸ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಜೀವಶಕ್ತಿಯು ತಾನು
ಈ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಲು ಕಾರಣವಾದ
ಪ್ರಾರಬ್ಧಕರ್ಮವನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ,
ಹಿಂದಿನ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಡುವಾಗ ಹೊಂದಿದ
ಆಸೆಗಳನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತೀರಿ.

ತಪಸ್ಸು ಹಾಗೂ ಜ್ಞಾನೋದಯವನ್ನು
ಪಡೆಯುವುದೆಲ್ಲವೂ ಆ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪುನಃ
ನೆನಪುಮಾಡಿಕೊಂಡು ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ

ನೀವು ಜನಿಸಿದಾಗ ನಿಮ್ಮ ಜನ್ಮವು ದೈವಲೀಲೆ
ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆತರೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ?
ಕರ್ಮಭಾರವು ಅತಿಯಾದಾಗ, ನಿಮಗೆ
ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ, 'ಎಲ್ಲೋ ಏನೋ
ತೊಂದರೆಯಿದೆ' ಎಂದು. ಆಕ್ಷಣವೇ ಎಚ್ಚೆತ್ತು
ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತೀರಿ. ಈ ರೀತಿ
ಹಿಂದಿರುಗುವುದನ್ನೇ ಜ್ಞಾನೋದಯ ಎನ್ನುವುದು.

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಒಂದು ದುಃಸ್ವಪ್ನ
ಬಂದಾಗ, 'ನಾನು ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆ'
ಎಂಬಂತಹ ಆಲೋಚನೆಯು ಮೊದಲು ಬರುತ್ತದೆ.
ನಂತರ ಎಚ್ಚರವಾಗುತ್ತದೆ. 'ನಾನು ಕನಸು
ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆ' ಎಂಬ ಆಲೋಚನೆಯು ಬರುವುದು
ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿದ ಹಾಗೆ;
ಎಚ್ಚರವಾಗುವುದು ಜ್ಞಾನೋದಯ ಹೊಂದುವ
ಹಾಗೆ.

'ನಾನು ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಈ
ಪ್ರಪಂಚವೇ ಒಂದು ಸ್ವಪ್ನ' ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ
ಮಿಥ್ಯವಾದ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಪರಿತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿ
ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಜ್ಞಾನೋದಯ. ಈ
ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಅದೇ ಅನುಭವಗಳು ಪುನರಾವರ್ತಿಸಿ,
ಸಾಕಾಗಿ, ಬೇಸರ ತರುವುವು. ಅದು 'ನಾನು ಕನಸು
ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆ' ಎನ್ನುವುದರ ಅನುಮಾನವನ್ನು
ತರುತ್ತದೆ. ಆಗ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು, ಪ್ರಪಂಚದ
ಭರವಸೆಯನ್ನು ಅನುಮಾನಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತೀರಿ.