ಕರ್ಮ ಚಕ್ರವನ್ನು ಭೇದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ🔗

ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಸುಖ ದುಃಖವೆಂಬ
ಎರಡು ಕಾಲ್ಪನಿಕ ದಂಡಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಮಾಡುತ್ತವೆ.
ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು 'ಅನಾಕ್ಷಚ್' ಎಂದರೆ,
ಆಲೋಚನೆಗಳ ಹಿಡಿತದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಹೊಂದಿದರೆ,
ನಾವು ಬುದ್ಧನು ಹೇಳುವ ಲಕ್ಷ್ಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು
ಹೊಂದಬಹುದು. ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ ಇರಬಹುದು
ಹಾಗೂ ಅರಿವಿನಿಂದ ಇರಬಹುದು. ನಮ್ಮ
ಆಲೋಚನೆಗಳ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಸತತವಾಗಿ
ಭೂತ-ಭವಿಷ್ಯತ್ಕಾಲಗಳ ನಡುವೆ ಡೋಲಾಯಿಸಿ
ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ ವಿರಮಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಂತೆ
ಮಾಡುವುದು.

ಇದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿರಿ,
ನಾವು ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಆಸೆ, ಭಯಗಳ
ತೊಂದರೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿರಬಹುದು. ಭಯ
ಹಾಗೂ ಆಸೆಗಳಾವುದೂ ಇಲ್ಲದೆ ಕಾರ್ಯ
ನಿರ್ವಹಿಸಬಹುದು. ಅದು ಹೇಗೆಂದು ನೀವು
ಕೇಳಬಹುದು. ನನ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಕೆಲಸವನ್ನು
ಮಾಡಲು ಯಾವ ಆಸೆಯೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನಾನು
ಹೇಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲ್ಪಡಬಹುದು? ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರಣೆಯ
ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ. ನೀವು ಉಸಿರಾಡುವುದು, ನಿಮ್ಮ
ಆಹಾರವನ್ನು ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ
ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದಲೇ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರೇನು?
ನಮ್ಮೊಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಇರುವ ಚೈತನ್ಯದ
ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ನಾವು ಜೀವಿಸಲೂ ಹಾಗೂ
ಬೆಳೆಯಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದು. ಜೀವನವು ನಮ್ಮಿಂದ
ಸಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಹೊರತೂ ಸಾಗುತ್ತದೆ.

ಮೋಹವಿಲ್ಲದೆ ನಾವು ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಿದಾಗ
ಆ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದಾಗಿ
ಕರ್ಮಬಂಧನವುಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಅದು ಪೂರ್ಣ, ಇದು
ಪೂರ್ಣ, ಪೂರ್ಣದಿಂದ
ಪೂರ್ಣವು ಉದಿಸುತ್ತದೆ. ಪೂರ್ಣದಿಂದ
ಪೂರ್ಣವನ್ನು ಕಳೆದರೂ ಪೂರ್ಣವೇ ಉಳಿಯು-
ತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಪೂರ್ಣತ್ವವನ್ನು
ಅರಸುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಸಹಜ ಸ್ವಭಾವದ ಅನುಸಾರ
ನಾವು ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಅರಸುತ್ತೇವೆ. ನಾವು
ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತೃಪ್ತಿಯನ್ನು
ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಅರಸುತ್ತೇವೆ.

ತಿನ್ನುವುದೋ, ಕುಡಿಯುವುದೋ,
ಕುಣಿದಾಡುವುದೋ, ಓಡುವುದೋ,
ಮಾತನಾಡುವುದೋ, ನಿದ್ರಿಸುವುದೋ ಅಥವಾ
ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವುದೋ ಅಥವಾ ಇನ್ನಾವುದೇ
ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರೂ, ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವವು
ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿ ಅದರಲ್ಲಿ
ತಲ್ಲೀನರಾಗಲು ತವಕಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವು ಮಾಡುವ
ಪ್ರತಿ ಕಾರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ
ಎಚ್ಚರದಿಂದ ಇದ್ದೇವೇಯೇ? ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿ
ಕ್ಷಣವೂ ಜಾಗೃತರಾಗಿದ್ದೇವೇಯೇ?

ಭಯಗೊಂಡ ಪ್ರಯಾಣಿಕನನ್ನು ಕಂಡು ಚಾಲಕನು,
'ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ತಿರುವುಗಳು ಬಂದಾಗ ನೀನೂ ಸಹ
ನಾನು ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ ಏಕೆ ಮಾಡಬಾರದು?
ಸುಮ್ಮನೆ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೋ ಅಷ್ಟೇ!' ಎಂದು
ಹೇಳಿದನು.

ಕರ್ಮ ಎಂದರೆ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಉಳಿದು ತನ್ನ
ಪೂರೈಕೆಗಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ
ಕೆಳಗೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಪೂರೈಸದ ಅನುಭವಗಳ
ಸಂಕಲನ.

ನಾವು ಯಾವುದನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿಯೂ,
ಗಾಢವಾಗಿಯೂ ಮಾಡಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ,
ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು
ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು
ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಗಮನ,
ಚೈತನ್ಯ ಮತ್ತು ಅರಿವುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯದಿದ್ದ, ನಾವು
ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸದೇ ಇದ್ದ, ಹಾಗೂ
ನಮಗೆ ಸಂತೃಪ್ತಿಯನ್ನೂ ಕೊಡದೆ ಇದ್ದ
ಅನುಭವಗಳು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಉಳಿದು
ಕರ್ಮಗಳಾಗುತ್ತವೆ.

ಕೆಲವು ಕರ್ಮಗಳ ಹೊರೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದರೂ
ಸಹ ಮೂಲತಃ ನಾವು ಪರಿಪೂರ್ಣರೇ. ಹಾಗಾಗಿ
ಪೂರೈಸದ ಕರ್ಮಗಳು ಬಹುಕಾಲ ನಮ್ಮೊಳಗೇ
ಅಡಗಿರಲಾರವು. ತಮ್ಮ ಪೂರೈಕೆಗಾಗಿ ಅವು
ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತವೆ. ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ
ಅಪರಿಪೂರ್ಣವಾದ ಯಾವುದೇ ಆಸೆ, ಅನುಭವಗಳು
ಪೂರೈಸುವವರೆಗೂ ಕರ್ಮವಾಗಿ ಉಳಿದು ನಮ್ಮನ್ನು
ಪುನಃ ಪುನಃ ಅದೇ ಅನುಭವವನ್ನು ಪಡೆಯುವಂತೆ
ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತವೆ.

ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಆಲೋಚನೆ, ನಡೆ ನುಡಿಗಳೇ
ನಮ್ಮ ಕರ್ಮವಾಗಿ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಾದರೂ
ಪೂರೈಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತವೆ.

ಹಿಂದಿನ ಈ ಎಲ್ಲ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಮೊತ್ತವೇ
ವರ್ತಮಾನ. ಇದೇ ತರ್ಕವನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸಿದರೆ,
ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ ನೀವು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ
ನಿರ್ಧಾರಗಳೇ ನಿಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯತ್ತಾಗುತ್ತದೆ.

ಕರ್ಮ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಸಾರವೇ ಇದು:
ಭೂತಕಾಲದ ಮೊತ್ತವೇ ವರ್ತಮಾನ.
ವರ್ತಮಾನದ ಮೊತ್ತವೇ ಭವಿಷ್ಯತ್ತು.

ಒಮ್ಮೆ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರು ಭವಿಷ್ಯತ್ತನ್ನು ಬಲ್ಲ
ಮುನಿಯೊಬ್ಬನನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದರು. ಆ
ಸಹೋದರರು ಆತನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ತಮ್ಮ
ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವಂತೆ ಕೋರಿದರು. ಮುನಿಯು
ಅವರಿಗೆ ಹಿತವಚನ ಹೇಳಿದನು, ‘ಮುಂದಿನದನ್ನು
ಮೊದಲೇ ತಿಳಿಯುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೆ
ನಾನೀಗ ಏನು ಹೇಳಿದರೂ ಮುಂದೆ ಅದು
ಬದಲಾಗಬಹುದು’ ಎಂದು.

ಆದರೂ ಸಹೋದರರು ತಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು
ನುಡಿಯುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯ ಪಡಿಸಿದರು. ಮುನಿಯು
ಹಿರಿಯವನನ್ನು ನೋಡಿ, ‘ಒಂದು ವರ್ಷದೊಳಗೆ
ನೀನು ರಾಜನಾಗಲಿದ್ದೀಯೆ’ ಎಂದೂ, ಕಿರಿಯವನನ್ನು
ಕುರಿತು, ‘ಒಂದು ವರ್ಷದೊಳಗೆ ನೀನು
ಕೊಲೆಯಾಗಲಿದ್ದೀಯೆ’ ಎಂದೂ ಹೇಳಿದನು. ಅಣ್ಣ

ಈಗ ಅಣ್ಣನು ತಾನು ರಾಜನಾಗಲಿರುವ ಸವಿಗನಸನ್ನು
ಕಾಣಲಾರಂಭಿಸಿದನು. ಒಂದು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತಲೂ
ಕಡಿಮೆ ಆಯುಷ್ಯವಿರುವ ತಮ್ಮನು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ
ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದನು. ಇತರರ
ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ ತನ್ನ ನಿರುತ್ಸಾಹದಿಂದ
ಹೊರಬಂದನು.

ಅಣ್ಣನು ಅತ್ಯಾನಂದದಿಂದ ಹಿಗ್ಗಿ, ‘ಇದು ನನಗೆ
ಸೇರಬೇಕು! ನನ್ನ ಅರಮನೆ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ
ಸೇರಬೇಕು!’ ಎಂದು ಕೂಗಲಾರಂಭಿಸಿದನು. ಅದೇ
ವೇಳೆಗೆ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಪೊದೆಯಿಂದ ಡಕಾಯಿತನೊಬ್ಬನು
ಅಣ್ಣನ ಮೇಲೇರಿ ಆ ಬಿಂದಿಗೆಯನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲು
ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದನು. ಅಣ್ಣನನ್ನು
ಕಾಪಾಡಲು ತಮ್ಮನು ಡಕಾಯಿತನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದನು.
ಆದರೆ ಡಕಾಯಿತನು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಚಾಕುವಿನಿಂದ
ಅವನ ಮೇಲೆ ಧಾಳಿ ಮಾಡಿದನು. ಈ
ಹೊಡೆದಾಟದಲ್ಲಿ ಡಕಾಯಿತನು ಬಿಂದಿಗೆಯನ್ನು
ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋದನು.

ಅಣ್ಣನು ತನ್ನ ಜೀವವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದುದಕ್ಕಾಗಿ
ತಮ್ಮನಿಗೆ ಬಹುವಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ
ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಧವನ್ನು ಕೊಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.
ತಮ್ಮನು ತಾನು ಹೇಗಿದ್ದರೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ
ಜೀವಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಅದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದನು.

ಅಣ್ಣನು ದೊರೆತ ಹೊಸ ನಿಧಿಯಿಂದ ತಿಂದು,
ಕುಡಿದು, ವಿಲಾಸದಿಂದಿದ್ದು, ಭೋಗದ ಜೀವನವನ್ನು
ಆರಂಭಿಸಿದನು.

ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿರಿ, ವಿಧಿ ಎಂಬುದು ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ
ಕೆತ್ತಿಟ್ಟಿದ್ದಲ್ಲ. ವಿಧಿಯು ಜೀವನವು ನೀಡುವ
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿಯೂ ನೀವು ಹೇಗೆ
ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ
ಆಧಾರವಾಗುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳ
ಹರಿವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು
ನಿಮ್ಮ ಅರಿವು ನೀಡುತ್ತದೆ.

ವಿಧಿಯು
ಜೀವನವು
ನೀಡುವ
ಪ್ರತಿಯೊಂದು
ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿಯೂ
ನೀವು ಹೇಗೆ
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಲು
ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ
ಎಂಬುದರ
ಮೇಲೆ
ಆಧಾರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಭೂತಕಾಲದ
ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರಿವಿಲ್ಲದಿ-
ದ್ದರೆ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲೂ
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅದನ್ನೇ
ಮಾಡುತ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮ
ಆಲೋಚನೆಗಳ ವೇಗವು
(ಥಾಟ್ ಪರ್ ಸೆಕಂಡ್

ಹಿಂದಿನ ದಿನಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ,
ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ
ಅನುಭವಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೀರಿ. ಆದರೆ ಆ
ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಿರೆ? ಇಲ್ಲ!

ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಟಿ.ಪಿ.ಎಸ್
ಸೊನ್ನೆಯಾಗಿದ್ದು, ನೀವು ಹನ್ನೊಂದು ಕ್ಷಣ (ಎರಡು
ಆಲೋಚನೆಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರ)ಗಳ ಕಾಲ
ವಿಶ್ರಮಿಸಿದರೆ ಕಾಲದಂಡವನ್ನು ಭೇದಿಸಬಲ್ಲಿರಿ.

ಕ್ಷಣ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು
ಮುಖ್ಯ. ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ಸರಿಸಮನಾದ
ಪದವಿಲ್ಲ. ಆದುದರಿಂದ ಕ್ಷಣ ಎಂದರೇನೆಂದು
ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಕ್ಷಣ ಎಂಬುದು ಕಾಲದ ಅಳತೆ.
ಅನೇಕರು ನಂಬಿರುವಂತೆ ಅದು ನಿಮಿಷ ಅಥವಾ
ಸೆಕೆಂಡ್ ಅಲ್ಲ.

ಎರಡು ಆಲೋಚನೆಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರವು
ಒಂದು ಕ್ಷಣ. ನಮಗೆ ಕಾಲವನ್ನು ಒಂದು
ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯುವುದು
ರೂಢಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ 'ಕ್ಷಣ'ವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ
ಅವಲಂಬಿತವಾದುದು! ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ
ಆಲೋಚನೆಗಳೂ ಹಾಗೂ ಆತನಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ
ಅವುಗಳ ವೇಗವು ಆತನನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತವೆ.
ಕ್ಷಣ ಎಂಬುದು ಪ್ರತಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ಬೇರೆಯೇ
ಆಗಿರುತ್ತದೆ.

ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಚಂಚಲಚಿತ್ತನಾಗಿದ್ದು ಒಂದು
ಸೆಕೆಂಡಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಆಲೋಚನೆಗಳು
ಬರುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆತನ ಕ್ಷಣವು ಸಣ್ಣದು, ಏಕೆಂದರೆ
ಆತನ ಎರಡು ಆಲೋಚನೆಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರವು
ಕಡಿಮೆ.

ಧ್ಯಾನಾಸಕ್ತನಂತೆ ಶಾಂತಚಿತ್ತನಾಗಿರುವವನಿಗೆ
ಒಂದು ನಿಗದಿತ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ
ಆಲೋಚನೆಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಎರಡು ಆಲೋಚನೆಗಳ
ನಡುವಿನ ಅಂತರವು ಹೆಚ್ಚಾದುದರಿಂದ ಆತನ
ಕ್ಷಣವು ದೀರ್ಘವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಜೀವನವೆಂದರೆ ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸತತವಾಗಿ
ಮಾಡುವ ಆಯ್ಕೆಗಳ ಮೊತ್ತವಲ್ಲದೆ ಬೇರೆಯಲ್ಲ.
ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾಗಿಯೋ ಬೇಡವಾಗಿಯೋ,
ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿಯೋ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿಯೋ, ನೀವು
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆಯ್ಕೆಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೀರಿ. ಬೇರೆ
ಯಾರೋ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು
ಮಾಡುವುದು ನೀವೇ.

ಅಧಿಕಾರಿಯು, 'ಓ! ನಿನಗೆ ಸಂಬಳ ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕೋ
ಇಲ್ಲವೋ ಎಂದು ನನ್ನ ಮಡದಿಯನ್ನು ಇಂದು
ರಾತ್ರಿಯೇ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ!' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿರಿ, ಸದಾಕಾಲವೂ
ಆಯ್ಕೆಯೂ, ನಿರ್ಧಾರವೂ ನಿಮ್ಮದೇ. ಅನ್ಯರಾರೋ
ನಿರ್ಧಾರಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ನೀವು
ಯೋಚಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಿರುವುದು
ನೀವು ಮಾತ್ರವೇ.

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಉದಾಹರಣೆಯಿಂದ ಈ ಮೂಲ
ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
ಯಾರಾದರೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದಾಗ ನೀವು
ನೊಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ.
ಯಾರಾದರೂ ಹೊಗಳಿದಾಗ ಉಬ್ಬಿ ಬಿಡುವ
ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೀರಿ. ಅಭ್ಯಾಸಬಲದಿಂದ ಈ
ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನು ಅರಿವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಮಾಡಬಲ್ಲಿರಿ. ಈ
ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ನೀವಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಯಾರೂ
ಮಾಡಿದುದಲ್ಲ. ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಂದಾಗಿ ನಿಮ್ಮ
ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಬದಲಾಗುತ್ತವೆಯೆಂದು ಭಾವಿಸುವ
ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ, ನೀವೇ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವುದೆಂಬ
ಸತ್ಯವನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದೀರಿ.

ಯಾರಾದರೂ ನಿಂದಿಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನೀವು
ವಿಚಲಿತರಾಗುವ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವಿರಿ. ಯಾರಾದರೂ
ಹೊಗಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ಉಬ್ಬಿಹೋಗುವ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನೂ
ಮಾಡುವಿರಿ. ಇದು ಅನ್ಯರಾರ ಆಯ್ಕೆಯೂ ಅಲ್ಲ,
ನಿಮ್ಮದೇ. ನೀವು ಹೇಗೆ ಬೇಕಾದರೂ ಆಯ್ಕೆ
ಮಾಡಬಹುದು. ಯಾರಾದರೂ ನಿಂದಿಸಿದಾಗ
ಅವಮಾನಿತರಾಗದೆ ಶಾಂತವಾಗಿರಲು
ನಿರ್ಧರಿಸಬಹುದು. ಅವಮಾನಿತರಾಗುವುದೋ
ಬೇಡವೋ ಎಂಬುದು ನಿಮ್ಮ ಆಯ್ಕೆಯೇ.

ಪ್ರತಿ ನಿಮಿಷವೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ನಿರ್ಧಾರಗಳ
ಸಂಕಲನವೇ ಜೀವನ. ನೀವು ನಿರ್ಧರಿಸದೆ,
ಸನ್ನಿವೇಶಗಳೇ ಮೇಲುಗೈಯಾಗುವುದು ಒಂದು
ರೀತಿಯ 'ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು' ಇದ್ದಂತೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ
ನಮ್ಮ ಜೀವನಗಳು ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು ಅಲ್ಲದೆ
ಬೇರೆಯಲ್ಲ. ಹೊರಗಿನ ಯಾವುದೇ ಘಟನೆಗಳು,
ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ಅಥವಾ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ
ಒತ್ತಡವನ್ನು ತರಲಾರದೆಂಬ ನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ನೀವು
ಕೈಗೊಂಡಾಗ ಮಾತ್ರ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಬಾಳಲು
ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತೀರಿ.

ಜೀವನವು ನಿಮ್ಮ ಆಯ್ಕೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥ
ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೂ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವು ಕೇವಲ
ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು ಆಗಿರುತ್ತದೆ.

ವಾಸನ ಎಂಬುದು ಆಸೆಯ ಬೀಜ.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನೀವು ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಾ
ಇದ್ದಾಗ, ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಝಳಝಳನೆ
ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಕಂಠಹಾರವನ್ನು
ನೋಡುತ್ತೀರಿ, ಆಗ ಅದನ್ನು ಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ
ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಇದೇ ವಾಸನ.

ವಾಸನದ ಬೀಜವು ಮೊಳೆದಾಗ ಬೆಳೆಯುವ
ಗಿಡವೇ ಸಂಸ್ಕಾರ. ಆ ಕಂಠಹಾರವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ
ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಆಸೆಯೂ
ಪ್ರಬಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಸರವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಆಸೆಯನ್ನು
ಪೋಷಿಸುವುದು ವಾಸನದ ಬೀಜಕ್ಕೆ ನೀರೆರೆದಂತೆ.

ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕ ಅಥವಾ ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನ
ಪದರದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಯಾವುದೇ ಸಂಸ್ಕಾರವು
ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಸಂಪೂರ್ಣತೆಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಲ್ಲದೆ
ಬೇರಲ್ಲ. ಒಳ್ಳೆಯ ಅಥವಾ ಕೆಟ್ಟ ಸಂಸ್ಕಾರ ಎಂಬುದೇ
ಇಲ್ಲ. ಯಾವ ಸಂಸ್ಕಾರವೂ ಒಳಿತಲ್ಲ.
ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅಂತರಂಗವೇ ನರಕ;
ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಿಲ್ಲದ ಅಂತರಂಗವೇ ಸ್ವರ್ಗ.
ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯದು, ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಎಂದು
ವಿಂಗಡಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವೇ ಸಲ್ಲದು.

ಸಂಸ್ಕಾರವೆಂಬುದು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ
ನಕಾರಾತ್ಮಕವಾದುದು. ಸ್ವಭಾವತಃ ಸಂಸ್ಕಾರವು
ಖಿನ್ನತೆಗೇ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸಂಸ್ಕಾರದ ಬಲದಿಂದ
ಮಾಡಿದುದೆಲ್ಲವೂ ಬೇಸರ ತರಿಸುವ
ಶೂನ್ಯದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಆಳವಾದ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯಿಂದ,
ಶುದ್ಧ ಅಂತರಂಗದಿಂದ ಆಗುವುದೆಲ್ಲವೂ ನಿಮ್ಮ
ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಏರಿಸುತ್ತದೆ. ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಿಂದ
ಮಾಡುವುದೆಲ್ಲವೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಉಂಟು
ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ನಾವು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ
ಅನೇಕ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅವನ್ನು
ಪುನರುತ್ಪಾದಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಸಹಕಾರವಿಲ್ಲದೆಯೂ
ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು ತಾವಾಗಿಯೇ
ಪುನರುತ್ಪತ್ತಿಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು ಅನೇಕ ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ
ಬಲಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು
ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಿಂದ ಬಲಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು
ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು ವಿಚಾರಗ್ರಹಣೆಯಿಂದ, ಅಂದರೆ ಈ
ಪ್ರಪಂಚದಿಂದ ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು

ಪಡೆದಾಗ ಬಲವಾಗುತ್ತವೆ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು
ಸಂಸ್ಕಾರಗಳು ಕಾರ್ಯ, ವಿಚಾರಗಳ ಅಗತ್ಯವೂ
ಇಲ್ಲದೆ, ಕೇವಲ ನೆನೆಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದಲೇ
ಬಲಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ!

ಇಂತಹ ವಿವಿಧ ಸ್ತರಗಳ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು,
ಎಂದರೆ ಆಳವಾದ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ನಮ್ಮೊಳಗೇ
ಶೇಖರಿಸಿಕೊಂಡು ಅವನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ.

ಅರ್ಧ ಮಾಡಿದ ಯಾವ ಕೆಲಸವಾದರೂ ನಿಮ್ಮ
ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಸ್ವಾದಿಸದ ಅನುಭವಗಳು ನಿಮ್ಮ
ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ಗುರುತನ್ನು ಅಥವಾ
ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅದರ
ಪೂರೈಕೆಯಾಗುವವರೆಗೂ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಿಮ್ಮನ್ನು
ಅದೇ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುವಂತೆ ಎಳೆಯುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ
ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತದೆ.

ದುಶ್ಚಟಗಳಿಗೂ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳೇ ಕಾರಣ.
ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಕಂಡಿರುವ
ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅನುಭವದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ,
ಸಾವಿರಾರು ಜನರ ದುಶ್ಚಟಗಳು ಧ್ಯಾನದಿಂದ
ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಜೀವನವನ್ನು ಪೂರ್ಣ

ಇರುವಿಕೆಯಿಂದ ಗುರಿ-
ಯೂ, ಅರಿವೂ ಇಲ್ಲದೆ
ಕಳೆದಿರುವುದೇ ಈ
ಹವ್ಯಾಸಗಳ ಮೂಲ
ಕಾರಣ. ಪೂರೈಸದ
ಆಸೆಗಳು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಾಗಿ
ಉಳಿದು, ತಮ್ಮ ಪೂರೈಕೆಯಾಗುವವರೆಗೂ
ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವಂತೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು
ಹಿಂದಕ್ಕೆಳೆಯುತ್ತವೆ.

> ಯಾವ
> ಭಾವನೆಗಳನ್ನು
> ಗಾಢವಾಗಿ
> ಅನುಭವಿಸುವಿರೋ
> ಅದು ನಿಮ್ಮನ್ನು
> ಮುಕ್ತರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತದೆ.

ಯಾವ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಗಾಢವಾಗಿ
ಅನುಭವಿಸುವಿರೋ, ಅದು ನಿಮ್ಮನ್ನು
ಮುಕ್ತರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಕೋಪವೋ,
ಭಯವೋ, ತಿನ್ನುವ ಆಸೆಯೋ, ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಥವಾ
ವಸ್ತುವಿನ ಮೋಹವೋ ಆಗಿರಬಹುದು.
ಯಾವುದನ್ನೇ ಆಗಲಿ, ನೀವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ
ಅನುಭವಿಸಿದಾಗ ಅದರಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತೀರಿ.
ಯಾರಾದರೂ ಪುನಃಪುನಃ ಒಂದೇ ವಿಧವಾದ
ತೊಂದರೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದರೆ, ಅವರು
ಆ ತೊಂದರೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ
ಅನುಭವಿಸಿಲ್ಲವೆಂದೇ ಅರ್ಥ.

ನಾವು ಜೀವಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ನಮ್ಮ ಅರ್ಧ ಮನಸ್ಸು
ಬೇರೆಲ್ಲೋ ಇರುತ್ತದೆ. ಪತಂಜಲಿಯವರು
ಸುಂದರವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ, ‘ಪ್ರಮಾಣವು
ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ ಗುಣಮಟ್ಟ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ’
ಎಂದು. ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುವಿನ ಅನುಭವದ
ಗುಣಮಟ್ಟವು ಉತ್ತಮವಾದಂತೆಲ್ಲ ಅದರ
ಪರಿಮಾಣವು
ತಾನಾಗಿಯೇ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ

> ಪ್ರಾರಬ್ಧವು
> ಸಂಚಿತದ
> ರಾಶಿಯಿಂದ ಈ
> ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಆಯ್ದು
> ತಂದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ
> ಭಾಗ ಮಾತ್ರ.

ಜೀವನವೆಂ-
ಬುದು ಸಣ್ಣ
ಮೇಣದಬತ್ತಿಯಲ್ಲ.
ಅದು ಉಜ್ವಲವಾದ
ಜ್ಯೋತಿ. ಅದನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು
ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಬೆಳಗಿಸಿರಿ.

ಮುಂದಿನದು ಪ್ರಾರಬ್ಧ ಕರ್ಮ.
ಪ್ರಾರಬ್ಧವೆಂದರೆ- ಸಂಚಿತ ಕರ್ಮದ ಬ್ಯಾಂಕಿನಿಂದ
ಸ್ವಲ್ಪ ಕರ್ಮವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಈ ಶರೀರವನ್ನು
ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ. ನೀವು ತಂದ ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ
ಈ ದೇಹದ ಮೂಲಕ ಪೂರೈಸುವ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು
ಮಾಡುತ್ತೀರಿ. ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರಬ್ಧವು ಸಂಚಿತದ
ರಾಶಿಯಿಂದ ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಆಯ್ದು ತಂದ ಒಂದು
ಸಣ್ಣ ಭಾಗ ಮಾತ್ರ. ಇಷ್ಟನ್ನು ಈ ದೇಹದ ಮೂಲಕ
ಅನುಭವಿಸಿ ತೀರಿಸಲು ಯೋಜಿಸಿರುವಿರಿ.

ಮೂರನೆಯ ರೀತಿಯ ಕರ್ಮವೇ ಅತಿ
ಹೀನವಾದದ್ದು. ಅದೇ ಆಗಾಮ್ಯ ಕರ್ಮ-ಈ
ಜನ್ಮವನ್ನು ತಳೆದ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ನಡೆ-ನುಡಿ ಮತ್ತು
ಹೊಸ ಆಲೋಚನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಹೊಸದಾಗಿ
ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಕರ್ಮ.

ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಿಮಗಿಂತ
ಸುಂದರವಾಗಿರುವವರನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಹೋಲಿಕೆ
ಹಾಗೂ ಮಾತ್ಸರ್ಯದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳು
ದ್ವಿಗುಣವಾಗುತ್ತವೆ. ಆಲೋಚನೆಗಳಿಗೆ
ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೀರಿ.
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವಿಷಯವನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಯದೆ
ಇತರರನ್ನು ನಿಂದಿಸುವಿರಿ. ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಆ
ನುಡಿಗಳಿಗನುಸಾರವಾಗಿ ಕರ್ಮವನ್ನು ಗಳಿಸುತ್ತೀರಿ.

ನೋಡಿರಿ, ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ
ತಿಳಿದಿರುವ, ದೊರೆಯುವಂತಹ, ಎಲ್ಲ
ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನೂ ಒಟ್ಟಾಗಿಸಿ ಆಗಾಮ್ಯ ಎಂದು
ಕರೆಯಬಹುದು. ಇದರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ
ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೂ ಇವೆ. ನೀವು ಮೀನಾಗಬಹುದು,
ಹಾವಾಗಬಹುದು, ಮನುಷ್ಯ ಅಥವಾ
ದೇವರಾಗಬಹುದು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು.
ಇದನ್ನು ಆಗಾಮ್ಯ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ.

ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ
ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ.
ಅವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೀರಿ, ನಂತರ
ಅವುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೀರಿ. ಅಂತಹ
ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಆಗಾಮ್ಯ ಎನ್ನಬಹುದು.

> ಆಸೆ ಅಥವಾ
> ಭಯದಿಂದ
> ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ
> ಕಾರ್ಯ
> ಮಾಡುವುದನ್ನೇ
> ನಾನು
> ಆಗಾಮ್ಯದಲ್ಲಿ
> ಜೀವಿಸುವುದು

ಇಷ್ಟನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಬಲ್ಲೆ, ಪ್ರಾರಬ್ಧದಲ್ಲಿ
ನಂಬಿಕೆಯಿಡುವುದು ಪ್ರಬಲವಾದುದು.
ಪ್ರಾರಬ್ಧವನ್ನು ಪೂರೈಸುವುದರ ಮೂಲಕ ನಿಮ್ಮ
ಜೀವನದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಭಾಗ -
ಅಂದರೆ, ಸತತವಾಗಿ ಅಶಾಂತಿಯಿಂದಿರುವುದನ್ನು
ಅಳಿಸಬಹುದು. ಬೆಳಗಿನಿಂದ ಸಂಜೆಯವರೆಗೆ
ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಹೊರುವ ಸತತವಾದ ಅಸಂತುಷ್ಟತೆಯು
ಆಗಾಮ್ಯದ ಕೊಡುಗೆಯೇ.

ಬೆಳಗಿನಿಂದ ಸಂಜೆಯವರೆಗೆ, ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದೆದ್ದ
ಕ್ಷಣದಿಂದ ಮಲಗುವವರೆಗೆ, ಸತತವಾದ
ಕಿರಿಕಿರಿಯಿರುತ್ತದೆ. ಯಾರಾದರೂ ಏನಾದರೂ
ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಅವರ ಮೇಲೆರಗುತ್ತೇವೆ!
ಅಂತಹ ಅವಕಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ
ಎದುರಿಗೆ ಬಂದವರಿಗೆ ನಮ್ಮ 'ಆಶೀರ್ವಾದ'
ಕಾದಿರುತ್ತದೆ! ಈ ಸತತ ಕಿರಿಕಿರಿ ಅಥವಾ
ಅಶಾಂತಿಯು ಆಗಾಮ್ಯದ ಮೇಲೆ
ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿರುತ್ತದೆ.

ಆಗಾಮ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಮನವು ಭಯ
ಅಥವಾ ಲೋಭದಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ.
ನೀವು ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಾಗ ಇದನ್ನು
ಗಮನಿಸಬಹುದು. ನೀವು ಕನಸಿನಿಂದ
ಹೊರಬರುವುದು, ನಿಮಗೆ ಪ್ರಬಲವಾದ ಆಸೆಯಿದ್ದರೆ
ಅಥವಾ ಭಯಗ್ರಸ್ತರಾಗಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ.

ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನೀವು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಶಿಕ್ಷಣ
ನೀಡಿ ಅವರ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಉಜ್ವಲವಾಗಿಸುವ
ಆಸೆಯ ಪ್ರೇರೇಪಣೆಯಿಂದ ಎಳಬಹುದು, ಅಥವಾ
ಆಫೀಸಿಗೆ ತಡವಾಗಿ, ಕೆಲಸ
ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಬಹುದೆಂಬ ಭಯದಿಂದ
ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಆಸೆ ಅಥವಾ ಭಯದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ
ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವುದನ್ನೇ ನಾನು ಆಗಾಮ್ಯದ
ಆಧಾರಿತವಾಗಿ ಜೀವಿಸುವುದು ಎನ್ನುವುದು.

ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೂ ಆಸೆ ಅಥವಾ
ಭಯದ ಪ್ರೇರೇಪಣೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಅವು
ತೋರಿಕೆಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯಗಳಾಗಿ, ಕರ್ಮಕ್ಕೆ
ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಈ ರೀತಿ, ನೀವು ಹೆಚ್ಚುಹೆಚ್ಚು ಕರ್ಮವನ್ನು
ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತೀರಿ. ನೀವು ಹಿಂದಿರುಗಬೇಕಾದಾಗ
ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ನಿಮ್ಮ ಕರ್ಮದ ಬ್ಯಾಂಕಿನ
ಪಾವತಿಯು ಆಗಾಮ್ಯ ಕರ್ಮಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಷ್ಟು
ಬೆಳೆದಿರುತ್ತದೆ!

ನೀವು ಹತ್ತು ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತೀರಿಸಲು
ಬಂದಿದ್ದೀರೇನ್ನೋಣ. ಆ ಹತ್ತನ್ನು ತೀರಿಸದೆಯೇ
ಇನ್ನೂ 200 ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತೀರಿ!

ಹೀಗಾಗದೆ, ಒಂದು ಪಕ್ಷ ನೀವು
ಜೀವಿಸಿರುವಾಗಲೇ, ನೀವು ಕೇವಲ ದೇಹವೋ
ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸೋ ಅಲ್ಲದೇ, ಎಲ್ಲವೂ ಕರ್ಮದ
ಪ್ರಭಾವವೇ ಎಂಬ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಯಾರಾದರೂ
ನೀಡಿದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಮೇಲಿರುವ ಕರ್ಮದ ಪ್ರಭಾವವು
ಕಡಿಮೆಯಾಗಲಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಆಗ ನೀವು ಹೊತ್ತು
ತಂದ ಪ್ರಾರಬ್ಧವನ್ನು ಕರಗಿಸತೊಡಗುತ್ತೀರಿ.

ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪ್ರಾರಬ್ಧದ ಪ್ರಭಾವವು
ಇಲ್ಲವಾದಾಗ, ನೀವು ಆಗಾಮ್ಯವನ್ನು
ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದನ್ನೂ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತೀರ. ಈ ಹತ್ತು
ಪ್ರಾರಬ್ಧಗಳ ಪ್ರಭಾವವು ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಾಗ,
ಆಗಾಮ್ಯಗಳ ಸಂಗ್ರಹಣೆಯೂ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ
ಈ ಹತ್ತು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳೇ ಮುಂದಿನ ಕರ್ಮಗಳ
ಸಂಗ್ರಹಣೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿರುವುದು.

ಸಂಚಿತವನ್ನು ದಹಿಸಲು ಕೇವಲ ಗುರು ಕೃಪೆಯಿಂದ
ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ. ಗುರುವಿನ ಅನುಗ್ರಹವು ಮಾತ್ರ
ನಿಮ್ಮ ಸಂಚಿತವನ್ನು ದಹಿಸಬಲ್ಲುದು.

ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತವೆ. ಪ್ರಾರಬ್ಧದ
ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಿದಾಗ ಪ್ರಾರಬ್ಧವು
ನಶಿಸುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಆಗಾಮ್ಯಗಳನ್ನು
ಗಳಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.