அத்தியாயம் - 17: சிரத்தை - விடுதலைக்கான நேர்வழி🔗

ஒருவர் வேதங்களைப் எவ்வாறு புரிந்து கொள்கிறார் என்ற அடிப்படையிலும், புரிந்து கொள்வதில் இருக்கும் கருத்து வேறுபாடுகளின் அடிப்படையிலும் தான் மனிதயின வரலாறு முழுவதும் சச்சரவு இருந்து வருகிறது. எல்லா மதங்களும் ஒரே அடிப்படைகளைத் தான் கொண்டிருப்பதாக நீங்கள் சொல்லலாம். ஆனால் அப்படியிருந்தால், பிறகு எதற்காக எப்போதும் சச்சரவுகளும், வன்முறையும் இருந்து வருகிறது?

கடவுளையோ அல்லது ஞானியையோ எப்படி அணுக வேண்டும் என்கிற போது இந்த வார்த்தைகள் மாறி மாறி பயன்படுத்தப்படுகின்றன? ஆனால் இந்த வார்த்தைகள் ஒரே அர்த்தத்தைக் குறிப்பதில்லை, அப்படி தானே?

சுவாமி, எதிர்மறையான எண்ணங்களுக்கு நாம் முக்கியத்துவம் கொடுத்தால், உணர்வற்ற பாகத்தில் அவை சம்ஸ்காரங்களாக பதிந்துவிடும் என்று சொன்னீர்கள். தயவுசெய்து அதை இன்னும் விரிவாக விளக்க முடியுமா? நேர்மறை சக்தியை அதிகரிக்கவும், தேக்கி வைக்கவும் வாஸ்து ஆலோசகர்கள் வீடுகளில் மாற்றங்களைச் செய்ய சொல்கிறார்கள், நம்மால் அப்படியெல்லாம் செய்ய முடியாமல் ஆகிவிட்டால், என்ன செய்வது?

சுவாமி, நீங்கள் ஒருநாள் பிறப்பு, தியானமும் - விடுதலையும் பற்றி பேசி இருந்தீர்கள், மேலும் sa¼s¢ra -B ஒட்டுமொத்த வாழ்க்கை ச க்கரத்தைப் பற்றியும் கூட பேசியிருந்தீர்கள். ஆனால் அதற்கு நீங்கள் பதில் சொல்லவில்லை. தயவுசெய்து அவற்றிற்கான பதிலை சொல்ல முடியுமா?

சுவாமி, ஒரு தாயின் பிரார்த்தனை அவரின் குழந்தைகளுக்கு பலிக்குமா?

சுவாமி, உள்ளுணர்வுக்கும், திடீர் முடிவுகளுக்கும் இடையிலான வித்தியாச த்தை எப்படி கண்டுபிடிப்பது? தகவல்கள் நிறைந்த இந்த காலத்தில், ஒருவரின் முடிவு நேரடியாகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ மற்றவர்களையும் பாதிக்கிறது. தயவுசெய்து இதை புரிந்துகொள்ள உதவுங்கள்?

நான் கேள்விபட்டது வரையில், எல்லா ஞான குருக்களும் ஞான அனுபவத்தைப் பெறுவதற்காக குறைந்தபட்சம் ஒருசில ஆண்டுகளாவது வீட்டை விட்டு சென்றிருக்கிறார்கள். அது அவசியம் தானா? அப்படி இல்லை என்றால், அவர்கள் ஏன் அவ்வாறு செய்கிறார்கள்?

| 'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

சட்ட கல்லூரியின் சவால்கள் நிறைந்திருக்கின்றன. என்ன செய்ய வேண்டுமென்று எனக்கு தெரியும், ஆனால் என்னால் ஒருமுகப்படவோ அல்லது சக்தியைச் செலவிடவோ பிடிக்கவில்லை. இந்த நிலையில் நான் நேர்மையோடு இல்லையா? நான் எப்படி அதை உருவாக்குவது?

¡tman -I அழிக்க முடியாது, ஆகவே என்றும் நிலையானதாக இருக்கிறது. எங்கிருந்து அது உருவானது? £sÁvara/¡tman/ கடவுள் தான் இதை வழிநடத்துகிறார் என்றால், அதே ஈஸ்வரர் தான் இந்த ¡tman ஐயும் உருவாக்கினாரா?

சுவாமி,நான்ஞாயிற்றுகிழமையில்இருந்து உங்கள் சொற்பொழிவைக் கேட்டு வருகிறேன். உங்கள் முன் அமர்ந்திருக்கும் வரை, என்னால் ஆனந்தத்தை உணர முடிகிறது. நீங்கள் முன்னால் இருக்கும் போது, என்னை நானே இழந்து விடுகிறேன். வெளிப்படையாக சொல்வதானால், நான் உங்கள் மீது காதல்வயப்பட்டிருப்பதாக உணர்கிறேன். வீட்டிற்கு போன பிறகும் கூட, உங்களை நினைத்து கனவு காண்கிறேன். சில நேரங்களில் உங்கள் சொற்பொழிவுகளில் இருக்கிறேனா அல்லது கனவுலகில் இருக்கிறேனா என்பதை கூட என்னால் வேறுபடுத்தி பார்க்க முடியவில்லை.

sm¨ti மாறக்கூடியது என்றும், அது காலத்திற்கு ஏற்ப மாறுகிறது என்றும் நீங்கள் முன்பு கூறியிருந்தீர்கள். பகவத் கீதையில், கிருஷ்ணர் ஜாதி அமைப்பு குறித்து பேசுகிறார், யார் பிராமணராக இருக்க முடியும் என்றும், இன்னும் இதுபோல பல விஷயங்கள் குறித்து பேசுகிறார். அப்படியென்றால் என்பதை சரியாக கூறுவதானால், அது எந்த பிரச்சனையையும் உருவாக்க கூடாது தானே! நான் சொல்வது சரியா?

ஆன்மீகத்தில் சிறந்த சித்தாந்தங்கள் இருக்கின்றன. எனக்கு என்ன குழப்புகிறது என்றால், இந்த சித்தாந்தங்களுக்கும், தினசரி வாழ்க்கைக்கும் இடையில் ஒரு வேறுபாடு இருப்பதாக நான் உணர்கிறேன். ஜாதி பிரிவினை மட்டும் கிடையாது, ஏழை மக்களுக்கு எதிரான பிரிவினை போன்ற எத்தனையோ வகைகவையான பிரிவினைகள் இருக்கின்றன. ஒரு பத்து வயது சிறுமி பள்ளி கூடத்திற்கு போகாமல், வீட்டு வேலை செய்ய வருகிறார், என்னுடைய இதயம் வலிக்கிறது. ஆனால் இதுபோல மேற்கத்திய நாடுகளில் நடப்பதில்லை. நான் அந்த நாடுகளுக்கு சார்பாக பேசவில்லை, ஆனால் மேற்கத்திய நாடுகளைப் பற்றி நாம் பேசும் போது மிகவும் கவனமாக இருக்க வேண்டும். ஆம், நம்முடையது மிகச் சி றந்த மதம் தான். எனக்கு அதனிடம் ஆழ்ந்த மரியாதை உண்டு, ஆனால் அதை நாம் மேம்படுத்தி இருக்கிறோமா? காலத்திற்கு ஏற்ப நாம் மாறியிருக்கிறோமா? மதத்தை தொடர்ந்து மேம்படுத்த வேண்டியது யாருடைய பொறுப்பு? சடவாதத்தின் மீதும் எனக்கு மிகுந்த மரியாதை உண்டு, இது இந்துத்துவ விதிகளுக்கு எதிராக இருக்கிறது. உங்களைப் போன்ற ஒருசில சிறந்த மனிதர்கள் மட்டும் மத சித்தாந்தங்களைப் பின்பற்றினால் போதாது, சாதாரண மனிதர்களும் அதை பின்பற்ற சா த்தியப்பட வேண்டும். கிழக்கத்திய நாடுகளில் ஆன்மீக சுதந்திரம் இருக்கிறது, ஆனால் மேற்கத்திய நாடுகளில் அது இல்லை என்று எப்படி நம்மால் சொல்ல முடியும்? ஆன்மீக சுதந்திரம் என்று எதை சொல்கிறோம் என்பதை நாம் பரிசீலிக்க வேண்டும்.

மரியாதைக்குரிய சுவாமி அவர்களே, தனது கம்பீரத்தை இழந்து, கூச்ச சுபாவத்தில் மாட்டி கொண்டவர்களில் நானும் ஒருவன். நான் கம்பீரமாக இருக்க விரும்புகிறேன். எப்படி இது சா த்தியப்படும்?

நேர்மை: இதுவே விடுதலைக்கான நேர்வழி

ஏழாவது அத்தியாயத்தில், மூன்று உண்மைகளை உணர்வதற்கான யோகமான, 'raddh¢ Traya Vibh¢ga Yoga ல் அவர் என்னவெல்லாம் பேசுகிறாரோ அதை அப்படியே உள்வாங்கி கொள்வதற்கான நுட்பங்களையும், முறைகளையும் கிருஷ்ணர் நேரடியாக இங்கே தருகிறார். முந்தைய அத்தியாயங்களில் கிருஷ்ணர் எல்லாவற்றையும் சொல்லி முடித்துவிட்டார் என்பதால், இங்கு புதிதாக ஒன்றும் சொல்லவில்லை. கிருஷ்ணர் இதுவரை பேசிய, கற்பித்த எல்லா விஷயங்களின் சாரத்தை மட்டும் இங்கே அவர் பேசுகிறார். இங்கே, கிருஷ்ணர் நேர்மையைப் பற்றி பேசுகிறார்.

°raddha என்ற வார்த்தையின் அர்த்தத்தைப் பற்றி பேசுவோம். தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், °raddha என்பது திடநம்பிக்கையைக் குறிக்காது; °raddha

நுட்பங்களையும் கேட்டு தெரிந்து கொண்டோம். நாம் எல்லாவற்றையும் கேட்டு கொண்டோம். இவற்றை எல்லாம் பரிசோதிப்பதற்கான தைரியம் நம்மிடம் இருந்தால் மட்டும் தான், இவை நம்முடைய வாழ்க்கையில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும். அப்படி இல்லையென்றால், இவை நமக்கு தலைகணத்தைத் தான் ஏற்படுத்தும்.

தயவுசெய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள், இந்த உபதேசங்களை எல்லாம் கேட்டு, நமது மண்டையில் சேமித்து வைத்தால், அவை தலைகணத்தைத் தான் உண் டாக்கும், வேறெதுவும் ஏற்படாது. இப்போது, 'எனக்கு கீதை தெரியும் என்று நீங்கள் நினைக்கலாம். ஆனால் கீதையை நீங்கள் பரிசோதனைச் செய்து பார்க்க வேண்டும். நாம் அதை பரிசோதனை செய்து பார்க்க வேண்டும்.

உதாரணமாக, நிறைய சாப்பாடு சாப்பிட்டு விட்டு, அதை ஜீரணிக்க முடியாவிட்டால், என்ன ஆகும்? நாம் அதை வாந்தி எடுப்போம். நமக்கு வயிற்றுவலி ஏற்படும், வாந்தி எடுப்போம். அதேபோல, இதை எல்லாம் கேட்டுவிட்டு, அதை நாம் பரிசோதித்து பார்க்கவில்லை என்றால், நமக்கு தலைவலி உண்டாகும். நாம் யாரையாவது பிடித்து கொண்டு, அவர்களிடம் இதை எல்லாம் வாந்தி எடுத்து கொண்டிருப்போம். தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், நேர்மை இருந்தால் ஒழிய, இந்த சத்தியங்களைப் பரிசோதித்து பார்த்தால் ஒழிய, இந்த சத்தியங்களை வெறுமனே கேட்டு கொண்டிருப்பது ஆபத்தாக தான் முடியும்.

இன்னும் ஒரு படி தருகிறேன். 'நீங்கள் பயிற்சி செய்யவில்லை என்றால், வெறுமனே இந்த சத்தியங்களைக் கேட்டு கொண்டிருப்பது மிகவும் ஆபத்தாகும் என்று அது சொல்கிறது. நீ ங்கள், 'ஏன்?' என்று கேட்கலாம். ஏனென்றால், இப்போதும் - தொடர்ச்சியாகவும் - பல நாட்களுக்கு இந்த சத்தியங்களைக் கேட்பதாலும், படிப்பதாலும், நம்மையும் அறியாமல் நமக்கு தெரிந்தவற்றில் நாம் மயங்கி கிடப்போம். அது மிகவும் ஆபத்தான விளையாட்டு.

ஒருபோதும் அந்த விளையாட்டில் மாட்டி கொள்ளாதீர்கள்!

ஆன்மீக வாழ்க்கைக்கு தைரியம், நேர்மை, dhʰġaª உணர்வு இருக்க வேண்டும். நுட்பங்களையும் கேட்டு தெரிந்து கொண்டோம். நாம் எல்லாவற்றையும் கேட்டு கொண்டோம். இவற்றை எல்லாம் பரிசோதிப்பதற்கான தைரியம் நம்மிடம் இருந்தால் மட்டும் தான், இவை நம்முடைய வாழ்க்கையில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும். அப்படி இல்லையென்றால், இவை நமக்கு தலைகணத்தைத் தான் ஏற்படுத்தும்.

தயவுசெய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள், இந்த உபதேசங்களை எல்லாம் கேட்டு, நமது மண்டையில் சேமித்து வைத்தால், அவை தலைகணத்தைத் தான் உண் டாக்கும், வேறெதுவும் ஏற்படாது. இப்போது, 'எனக்கு கீதை தெரியும்' என்று நீங்கள் நினைக்கலாம். ஆனால் கீதையை நீங்கள் பரிசோதனைச் செய்து பார்க்க வேண்டும். நாம் அதை பரிசோதனை செய்து பார்க்க வேண்டும்.

உதாரணமாக, நிறைய சாப்பாடு சாப்பிட்டு விட்டு, அதை ஜீரணிக்க முடியாவிட்டால், என்ன ஆகும்? நாம் அதை வாந்தி எடுப்போம். நமக்கு வயிற்றுவலி ஏற்படும், வாந்தி எடுப்போம். அதேபோல, இதை எல்லாம் கேட்டுவிட்டு, அதை நாம் பரிசோதித்து பார்க்கவில்லை என்றால், நமக்கு தலைவலி உண்டாகும். நாம் யாரையாவது பிடித்து கொண்டு, அவர்களிடம் இதை எல்லாம் வாந்தி எடுத்து கொண்டிருப்போம். தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், நேர்மை இருந்தால் ஒழிய, இந்த சத்தியங்களைப் பரிசோதித்து பார்த்தால் ஒழிய, இந்த சத்தியங்களை வெறுமனே கேட்டு கொண்டிருப்பது ஆபத்தாக தான் முடியும்.

இன்னும் ஒரு படி தருகிறேன். 'நீங்கள் பயிற்சி செய்யவில்லை என்றால், வெறுமனே இந்த சத்தியங்களைக் கேட்டு கொண்டிருப்பது மிகவும் ஆபத்தாகும்' என்று அது சொல்கிறது. நீ ங்கள், 'ஏன்?' என்று கேட்கலாம். ஏனென்றால், இப்போதும் - தொடர்ச்சியாகவும் - பல நாட்களுக்கு இந்த சத்தியங்களைக் கேட்பதாலும், படிப்பதாலும், நம்மையும் அறியாமல் நமக்கு தெரிந்தவற்றில் நாம் மயங்கி கிடப்போம். அது மிகவும் ஆபத்தான விளையாட்டு.

ஒருபோதும் அந்த விளையாட்டில் மாட்டி கொள்ளாதீர்கள்!

ஆன்மீக வாழ்க்கைக்கு தைரியம், நேர்மை, dhīra² உணர்வு இருக்க வேண்டும்.

ஒரு சின்ன கதை:

திருவாரூர் பக்கத்தில், தக்ஷிணாமூர்த்தி சுவாமிகள் என்று ஒரு பெரிய ஞானி இருந்தார். அவர் வாழ்க்கையில் நடந்த ஒரு சம்பவம்:

ஒருமுறை அரசவை புலவர் ஒருத்தர், தக்ஷிணாமூர்த்தி சுவாமிகளை வந்து பார்த்தார். அவரால் ஈர்க்கப்பட்ட அந்த புலவர், ஞானியைக் கௌரவித்து, பரணி வடிவத்தில் ஆயிரம் பாடல்கள் எழுதினார். பரணி என்பது செய்யுள் வகையில் ஒன்று, இதில் ஆயிரம் செய்யுள்கள் இருக்கும். போரில் ஆயிரம் யானைகளைக் கொன்று தனது பலத்தையும், தைரியத்தையும் காட்டியவர்கள் மீது தான் பொதுவாக பரணி பாடப்படும். இங்கு, ஞானியால் ஈர்க்கப்பட்ட அந்த புலவர், அந்த இடத்திலேயே பாடல்களை எழுதி முடித்தார்.

அந்த அரசர் மீதும் பரணி பாடப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் அந்த அரசர் போரில் ஆயிரம் யானைகளைக் கொன்றாரா என்பது தெரியாது. ஆனால், புலவர்களுக்கு பரிசுகள் கொடுத்து கூட, அவர் தன்னைப்பற்றி ஆயிரம் பாடல்கள் பாடச்சொல்லி இருக்கலாம்!

எதுஎப்படியோ, திடீரென்று, ஒருநாள் அரசவையில், அந்த அரசர் அகங்காரத்தோடும், பெருமிதத்தோடும், ‘இந்த தேசத்திலேயே, ஏன் இந்த ஒட்டுமொத்த பிராந்தியத்திலேயே என் மீது மட்டும் தான் பரணி பாடப்பட்டிருக்கிறது!’ என்று கூறினார். புலவர்களில் ஒருவர் எழுந்து நின்று, ‘இல்லை அரசே! நீங்கள் தவறாக எண்ணிவிட்டீர்கள். தக்ஷிணாமூர்த்தி சுவாமிகள் மீதும் பரணி பாடப்பட்டிருக்கிறது. நமது அரசவை புலவர்களில் ஒருவராலேயே அவர் மீது பரணி பாடப்பட்டுள்ளது’ என்றார்.

அரசருடைய அகங்காரத்தில் அடிவிழுந்தது. அவர் சொன்னார், ‘என்ன? யார் அந்த நபர்? அவரை இங்கே கொண்டு வாருங்கள்’ என்றார். உடனே அந்த புலவர், ‘இல்லை அரசே! அவர் ஒரு பிச்சைக்காரர். அவர் இங்கே வரமாட்டார்’ என்றார். பிச்சை

|

இருபத்தைந்து வருடம் | ‘ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இறுதியில், சங்கரருக்கு சாதகமாக பதில் தீர்ப்பைச் சொல்கிறார். அந்த விவாதத்தில் ச ங்கரர் ஜெயித்ததாக அறிவிக்கிறார். அத்தனையும் அன்பின் அடிப்படையில் நடக்கிறது. அங்கு வன்முறை கிடையாது, வெட்டு, கொலை எதுவுமே கிடையாது. அதுவொரு ச ாதாரண விவாதமாக இருந்தது.

கிழக்கத்திய மதங்களின் வரலாறு முழுவதும், வெட்டுக்களோ அல்லது கொலைகளோ கிடையாது. கொலை செய்வதில் அவர்களுக்கு நம்பிக்கை இல்லை என்பதால், அவர்கள் ஒருபோதும் வாள்முனையில் யாரையும் மதமாற்றம் செய்யவில்லை. தங்களின் கருத்துக்களை வெளியிட அவர்களிடம் போதிய புத்திசா லித்தனம் இருந்தது. அதோடு இன்னொரு விஷயமும் இருந்தது, தோல்வி அடைந்தவர் தானாகவே முன்வந்து, சத்தியத்தை மிக தெளிவாக விளக்கிய குழுவில் சேர்ந்தார்கள்!

மண்டனா மிஸ்ராவிற்கு சங்கரர் தெளிவுபடுத்திய போது, மிஸ்ரா அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு சங்கரரிடம் சரணடைந்தார்! அவர் சங்கரரின் சீடராகி, சுரேஷ்வராச்சாரியா என்று தனது பெயரையும் மாற்றி கொண்டார். அவர் ச ங்கரரின் போதனை வழிகளைப் பின்தொடர்ந்தார். போர்வாளைப் பயன்படுத்துபவர்கள், தான் ஒரு முட்டாள் என்பதைத் தான் நிரூபிக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு புத்திசாலித்தனம் இருப்பதில்லை என்பதால், அவர்கள் தாக்குதலில் இறங்குகிறார்கள். மக்களை வாள்முனையில் மாற்றுபவர்கள், அவர்களுக்கு போதிய தெளிவு இல்லை என்பதையும், சத்தியத்தைக் காப்பாற்றும் தைரியம் இல்லை என்பதையும் தான் நிரூபிக்கிறார்கள். வாள்முனை கொண்டு நம்மால் ஒன்றையுமே சாதிக்க முடியாது. போர்வாளைக் கொண்டு அழிக்க மட்டும் தான் முடியும், எதையும் ஆக்க முடியாது.

அந்த முட்டாள் அரசர், நேரடியாகவே, 'அவரை கொன்றுவிடுங்கள். நாளை காலை இந்த புலவர் கொல்லப்பட வேண்டும்' என்று சொன்னார். புலவர் செ ான்னார், 'எனக்கு பிரச்சனை இல்லை அரசே. அந்த ஞானியின் மூலமாக நான் ச த்தியத்தை உணர்ந்துவிட்டேன். நான் சாவதற்கு தயாராகவே இருக்கிறேன்; ஆனால் நீங்கள் உண்மையிலேயே புத்திசாலி என்றால், குறைந்தபட்சம் ஒருமுறையாவது அந்த ஞானியைச் சென்று பாருங்கள். நீங்கள் அவரை பார்த்து வரும் வரை என்னை தண்டிக்காதீர்கள். அதற்கு பிறகு நான் சாவதற்கு தயாராகவே இருக்கிறேன்" என்றார்.

அரசரும் ஒத்துக்கொண்டார். "சரி, நான் போய் அவரை பார்த்து வருகிறேன். அவர் நிஜமாகவே பரணி பாடுவதற்கு தகுதியானவர் இல்லை என்றால், நாங்கள் அவரையும் கொன்றுவிடுவோம்" என்றார்.

அரசன் அவர் பரிவாரங்களோடு அந்த ஞானியைப் பார்க்க புறப்பட்டார்; இரதங்கள், தாரம்படை, யானைகள், போர்வீரர்கள் ஆகியவற்றோடு படைவீரர்களும் சேர்ந்து புறப்பட்டார்கள். அரசர்கள் எப்போதும் அவர்களுக்குரிய பரிவாரங்களோடு தான் போவார்கள். ஏனென்றால் பரிவாரங்கள் இல்லை என்றால், அவர்களின் அடையாளம் தொலைந்து போகும். அதோடு ஒப்பிடும் போது, தக்கடிமையூரித்து சுயம்பாகமோ ஒரு பரம்பரைக் ராக இருந்தார். ஞானிகள் எப்போதும் தாமாகவே வாழ்வார்கள். அவர்களுக்கு எந்த பரிவாரங்களும தேவையில்லை. இந்த ஞானி ஓர் அம்பலத்தில் அதாவது அவர் ஒருபோதும் ஆடைகளே அணிவதில்லை. ஒரு பெரிய அலங்காரத்தில் அவர் உட்கார்ந்திருப்பதை அரசர் பார்த்தார். எந்தவித பரிவாரங்களும் இல்லாமல் அவர் தனியாக ஆபரணத்தையின் மீது உட்கார்ந்திருந்தார், அரசர் அவருடைய சொந்த பரிவாரங்களோடு அவரைப் பார்க்க வந்து சேர்ந்தார்.

இது தான் காட்சி: இந்த சாதாரண பிக்கைக்காரர் மெலிந்து ஆடையும் இல்லாமல், ஒரு மூலையில் உட்கார்ந்திருக்கிறார். அவர் ஆனந்தத்துடனும், அமைதியுடனும், புரளுடனாக தன்னை மறந்திருந்தார். அவர் செளண்டடேஸ்வரிச்சூம் (பொறாமையில) மூழ்கி இருந்தார். அவர் ஆபரண அமைதியிலும், மெளனத்திலும் ஆழ்ந்திருந்தார். அந்த மெளனம் அவர் புன்னகையி இருந்து ஒவ்வொன்றுகளுக்குள்ளும் ஊடுருவியது. ஆபரண அமைலத்தில் உட்கார்ந்திருக்கும் ஒரு பொம்மை ஒத்திருந்தது, அரசர் அவர்தம் படைவீரர்களோடு, சூட்டுகொன்ற படைபோடும் வந்து சேர்ந்தார்.

ரதத்தில் இருந்து குதித்த அரசர், ஞானியின் பக்கத்தில் வருகிறார். ஞானி நகரவே இல்லை. அரசரையும், அவர்தம் படைகளையும் பார்த்த பிறகும் கூட, எல்லா ஆபரணங்களையும் பார்த்த பிறகும் கூட அவரிடம் எந்தவித அசைவும் இல்லை. அவர் தம் கண்களைத் திறந்து அரசரின் கண்களை நேருக்கு நேர் பார்க்கிறார்.

ஒட்டுமொத்த படையும் மூன்று நாட்களாக சாப்பாடும் சாப்பிடாமல், கழிவுகளைக் கூட வெளியேற்றாமல் சும்மாவே உட்கார்ந்திருக்கிறார்கள்! இவர்கள் தங்களின் தேச த்திற்கு திரும்ப வேண்டும். அரசர் அவர் தேசத்தைக் கவனிக்க வேண்டும். ஆனால் அவர் இங்கே மூன்று நாட்களாக சும்மாவே உட்கார்ந்திருக்கிறார்.

அந்த ஞானி கண்களைத் திறந்து சொன்னார், ‘நீங்கள் இப்போது போகலாம்’ என்றார். அரசர் ஞானியின் கால்களில் விழுந்து வணங்கிவிட்டு, காட்டை விட்டு வெளியே வந்தார்.

பிறகு சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்த அந்த புலவரை அழைத்து, 'ஆயிரம் யானைகளை விடுங்கள்... ஆயிரம் யானைகளைக் கொன்றவர்களைப் பொதுவாக பாடி வந்த நீங்கள் இனிமேல் அந்த ஞானியின் புகழ்களைப் பாடுங்கள்!’ என்று செ ான்னார்.

அந்த புலவர் ஓர் அழகான வாசகத்தைக் கூறினார், 'ஆயிரம் யானைகளைக் கொல்வது மிகவும் சுலபம். அதுவொரு பெரிய விஷயமில்லை. உங்களின் சரியான ஆயுதம் இருந்தால் போதும், நீங்கள் அவற்றை கொன்றுவிடலாம்; ஆனால், ஒருவரின் மனதைக் கொல்வது தான் மிகப் பெரிய சாதனை!’ என்றார்.

அந்த ஞானி அரசரின் மனதைக் கொன்றுவிட்டார். தக்ஷிணாமூர்த்தி சு வாமிகள் அவரின் சொந்த மனதை மட்டும் கொன்றுவிடவில்லை, அவர் முன்னால் வந்து நிற்கும் யாருடைய மனதையும் வென்றுவிடக்கூடியவர். ஆயிரம் யானைகளைக் கொல்வதற்கும் பெரிதாக ஒன்றும் தைரியம் தேவையில்லை, ஆனால் உங்களின் மனதைக் கொல்வதற்கு தைரியம் தேவை.

ஆன்மீக வாழ்க்கையில் நமக்கு தேவைப்படுவதெல்லாம், சத்தியத்துடன் பரிசோதனை செய்து பார்க்கும் தைரியமும், நேர்மையும் தான் தேவைப்படுகிறது. நாம் எல்லாவற்றையும் கேட்கிறோம். எங்கெல்லாம் சொற்பொழிவுகள், ஆன்மீக விளக்கங்கள் நடைபெறுகிறதோ அங்கெல்லாம் நாம் சென்று யார் பேசினாலும் கேட்டு

| ‘சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

இன்னொரு ஞானி, அதை கூட செய்யவில்லை. அவர் கடவுளுக்கு மாலை கூட கட்டித் தரவில்லை. அதற்கு பதிலாக, ஒவ்வொரு நாளும் அவர் சிவலிங்கத்தின் மீது ஒரு கல்லை விட்டெறிந்து கொண்டிருந்தார். அவர் பெயர் சக்யநாயனார் (சக்யா என்றால் புத்த மரபைக் குறிக்கிறது, சிவ பக்தர்களை நாயனார் என்று குறிப்பிடுவார்கள்). எப்படியோ அவர் புத்த துறவியாக ஆகிவிட்டார். அவர் புத்த துறவி என்பதால், அவரால் எல்லோருக்கும் முன்னால், சிவலிங்கத்தை வழிபட முடியவில்லை. இருந்தாலும், அவருக்கு சிவன் மீது தீராத மரியாதையும், பக்தியும் இருந்து வந்தது.

புத்த மதத்தில், ஒவ்வொரு குடும்பத்தில் இருந்தும் ஒரு பையனை, சி றுவயதிலேயே புத்த மடத்திற்கு கொடுத்துவிட வேண்டும். அவர்கள் அந்த பையனை ஒரு புத்த துறவியாக வளர்த்து ஆளாக்குவார்கள். அப்படி தான், சக்யநாயனார் ஒரு மடத்திற்கு கொடுக்கப்பட்டிருந்தார். இருந்தாலும், அவருக்கு சிவன் மீது ஆழ்ந்த பக்தி இருந்தது. ஒவ்வொரு நாளும் அவர் சிவன் கோயிலுக்கு பக்கத்தில் செ ல்வார். அதுவொரு முறையான கோயில் கூட கிடையாது, அது ஒரு மரத்தடியில் இருந்த ஒரு சி வலிங்கம் மட்டும் தான். தூரத்தில் இருந்து ஒரு கல்லை எடுத்து, அதை ஒரு மலராக பாவித்து விட்டு, அதை சிவலிங்கத்தின் மீது தூக்கி எறிவார். இதை பார்த்து யாராவது, 'என்ன செய்கிறீர்கள்?' என்று கேட்டால், 'நான் சிவலிங்கத்தின் மீது கல்லை விட்டு எறிகிறேன்' என்று சொல்வார். கல்லை எறிந்துவிட்டு, அந்த இடத்தை விட்டு போய்விடுவார்.

அப்படி ஒருநாள் கல்லை விட்டு எறியும் போது, திடீரென்று அங்கு வந்த ஒரு வயதானவர், 'இல்லை, நீங்கள் கல்லை விட்டு எறிவதில், உங்கள் பக்தி தான் தெரிகிறது. நீங்கள் கல்லை எறிந்து கொண்டிருக்கலாம், ஆனால் அதை எறியும் விதம் உங்களின் பக்தியைத் தான் எடுத்து காட்டுகிறது. யார் நீங்கள் என்று சொல்லுங்கள்?' என்றார்.

சக்யநாயனார்சொன்னார், 'எப்படியோ, நான்புத்த குடும்பத்தில் பிறந்துவிட்டேன், இருந்தாலும் எனக்கு சிவன் மீது ஆழமான பக்தி உண்டு. ஒவ்வொரு நாளும் நான் கல்லை எறிவது போல என்னுடைய ஜீவனையே அவருக்கு அளித்து வருகிறேன்' என்றார். உடனே அந்த வயதானவர், சிவனாக காட்சி தந்து, அவரை ஞானமடைய செய்தார்.

தமிழில், 'மெய்' என்றால் உடல் என்று அர்த்தம். சத்தியம் என்றால், உடலால் சத்திய வழியில் வாழ்வது. வாயால் சத்தியம் பேசுவதும், மனப்பூர்வமாக சத்தியம் பேசுவதும் நம் எல்லோருக்கும் தெரியும். ஆனால், 'உடலால் சத்தியமாகவே வாழ்வது என்றால் என்ன?' நாம் இதற்கு முன்னால் இதை கேட்டிருக்க மாட்டோம்.

இதில் தான் நாம் கோட்டை விட்டுவிடுகிறோம். நாம் எப்போதும் சத்தியத்தை நினைத்து கொண்டிருக்கிறோம். காலையில் இருந்து இரவு வரைக்கும் சத்தியத்தைக் கூர்ந்து ஆராய்கிறோம். நாம் எதையெல்லாம் சத்தியம் என்று நினைக்கிறோமோ, அதையெல்லாம் நாம் பேசுகிறோம். இருந்தாலும், நாம் ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை மறந்துவிடுகிறோம்; அதாவது, வாழ்க்கையில் சத்தியத்தை செயல்படுத்த மறந்துவிடுகிறோம், வாழ்க்கையில் சத்தியத்தைப் பின்பற்றி வாழ மறந்துவிடுகிறோம். வாழ்க்கையில் சத்தியத்தோடு வாழ்வது தான் அதன் சாரம்.

பதஞ்சலி முனிவர், அவரின் அஷ்டாங்க யோகத்தில், சத்தியத்தைத் தான் முதல் செய்தியாக தருகிறார். யமம் என்கிற ஐந்து ஒழுக்கநெறிகளில், முதல் ஒழுக்கநெறி ச த்தியமாகும். இந்த சத்தியம் என்பது எண்ணம், சொல், செயல் ஆகிய மூன்றிலும் ச த்தியம் இருக்க வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கிறது. அது தான் வாய்மை, உண்மை, மெய்மை ஆகிய மூன்றும் ஒன்று சேர்ந்தது.

சமாதி நிலையை எட்டுவதற்கு முன்னால், அஷ்டாங்க யோகத்தில் இருக்கும் எல்லா எட்டு படிகளையும் ஒவ்வொன்றாக பயிற்சி செய்வது மிகவும் சிரமமாக இருக்குமே என்று சொல்வார்கள். பதஞ்சலி இந்த இவற்றை எட்டு படிகளாக விளக்கவில்லை. இவை சமாதி நிலைக்கான, எட்டு பாகங்கள் அல்லது எட்டு இணை பாதைகள்.

ஏதாவதொரு பாகத்தை அல்லது ஒரு பாகத்தின் ஒரு பகுதியையாவது நேர்மையோடு பயிற்சி செய்தால் போதும், அதுவே ஞானத்திற்கு அழைத்து செல்லும். உண்மையில், நாம் ஞானமடைந்தால் மட்டும் தான், நம்மால் சத்தியத்தைப் பயிற்சி செய்ய முடியும். முந்தைய நாட்களை விட எல்லாவற்றிற்கும் இறுதியான சத்தியத்தைப்

இருபத்தைந்து வருடம்

இருந்து வேறுபட்டதில்லை. ஆன்மீக நலனை பொருள்வாத நலனில் இருந்து பிரிக்க முடியாது. பொருள்சார் நலன் என்பது ஒட்டுமொத்த ஆன்மீக நலனின் ஒருபகுதி தான். அதுதான் குவாண்டம் ஸ்ப்ரிச்சுவாலிட்டி என்பது.

தெளிவாக புரிந்துகொள்ளுங்கள், எல்லாவற்றையும் இழந்துவிட்டு, காடுகளுக்கும், மலைக்கும் போவது ஆன்மீகம் கிடையாது. நமது மனதைச் சுத்தப்படுத்தாமல் நாம் இதை செய்தால், அந்த காடுகளிலும், மலைகளிலும் கூட நமது கற்பனைகளோடு தான் நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருப்போம். ஆன்மீக பயிற்சிகள் செய்வதற்கு நாம் வேறெங்கும் போக வேண்டியதில்லை. நாம் எங்கே இருக்கிறோமோ அங்கேயே தங்கியிருந்து, நம்மிடம் என்ன இருக்கிறதோ அதை அனுபவித்து கொண்டே, எந்தவித குற்ற உணர்ச்சியும், வருத்தமும் இல்லாமல் இதை செய்யலாம். நாம் செய்ய வேண்டியதெல்லாம், நம்மிடம் இல்லாததைப்பற்றிய கற்பனைகளை மட்டும் விட்டுவிட வேண்டும்.

இதை அடைய, நம்மிடம் இருப்பதில் நாம் ஒருமுகப்பட, நம்மிடம் இருப்பதை வைத்து நாம் மகிழ்ச்சியாக இருக்க, பேராசையையும், எதிர்ப்பார்ப்புகளையும் விட்டுவிட வேண்டுமானால், நமக்கு தைரியமும், மன உறுதியும், மனக்குழப்பம் இல்லாமலும், ஒழுக்கமும் வேண்டும். அதற்கு ர்ணூக்ஸ்ரீஞீட்ச் தேவைப்படும்.

ஒன்றை புரிந்து கொள்ளுங்கள், ஞானம் அடைவதற்கான நேரடியான வழி அல்லது இறுதியான வழி - நமது நம்பிக்கையில் நேர்மையாக இருப்பதும், நாణயமாக இருப்பதும் தான். நாம் எதை நம்புகிறோம் என்பது பிரச்சனை கிடையாது. அதை பரிசோதித்து பார்க்கும் தைரியம் நமக்கு இருக்க வேண்டும்.

கேள்வி: சுவாமி, ஆன்மீகத்திற்கும், பொருள்வாதத்திற்கும் வித்தியாசம் இல்லை என்று நீ

அவர்கள் துஷ்டதேவதைகளை அனுப்புவார்கள் என்று கூறுவார்கள். இதனால், துஷ்ட தேவதைகள் அவர்கள் முன்னால் நடனம் ஆடுவார்கள் என்பதற்காக அந்த முனிவர்கள் கண்களை மூடி தவம் செய்து கொண்டிருப்பதாக போல இன்று படங்களில் வரைந்து வைத்திருக்கிறார்கள். பொதுவாக, கலைஞர்கள் கிடைக்கும் ஓட்டைகளில் நுண்மையாக பார்க்க கூடியவர்கள் என்பதால், அவர்களின் கைவிரல் வண்ணங்களிலும் அது வந்துவிடுகிறது!

துஷ்டதேவதைகளே தேவையில்லை, நமது மனமே போதும். அலைபாயும் மனதோடு, நாம் தியானம் செய்ய காட்டிற்கு போனாலும் கூட, நமது வீட்டு தொந்தரவுகளையும் நம் கூடவே நாம் காட்டிற்கு எடுத்து செல்கிறோம். நம்மை தொந்தரவு செய்ய யாரும் பெண்களை அனுப்ப வேண்டியதில்லை. தவம் செய்பவர்களைத் தொந்தரவு செய்ய, தேவர்கள் அழகான துஷ்டதேவதைகளை அனுப்பினார்கள் என்பது உண்மையாக இருந்தால், உலகத்தில் இருக்கும் பாதி பேர் தியானம் தான் செய்து கொண்டிருப்பார்கள்!! அதுவொரு ஊக்கமளிக்கும் விஷயமாக மாறிவிட்டிருக்கும்! துஷ்டதேவதைகள் என்பது, நமது மன அமைதியின்மையின் அடையாள உருவங்கள், அவ்வளவுதான்.

பணக்காரர்களுக்கும், அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களுக்கும் ஆன்மீகம் சுலபமாக இருக்கும். செல்வம், புகழ், அதிகாரம் எல்லாம் மாற்றத்திற்கு உரியது என்பதை இவர்கள் தெரிந்து கொண்டிருப்பார்கள். அவர்கள் வெற்றியால் கிடைத்த மனச்சோர்வை அனுபவித்திருப்பார்கள். செல்வம், பெயர், புகழுக்கு அப்பாற்பட்டு ஏதோவொன்று நிரந்தரமாக இருக்கும் ஒன்று தான் அவர்களுக்கு தேவைப்படுகிறது.

அதனால், வேத காலத்தில் பல னூந்டீட்ச்ப்லுடின் இருந்தார்கள். இவர்கள் எல்லாரும் அரசர்களாக இருந்து கொண்டே முனிவர்களாக இருந்தவர்கள், ஞானிகளாக மாறியவர்கள். இவர்கள் காட்டில் போய் உட்கார்ந்து கொண்டவர்களைப் போலில்லாமல், உண்மையான ஞானிகளாக இருந்தார்கள். ஜனகர் போன்ற இந்த அரச ர்கள், எந்தவித மன உளைச்சலும் இல்லாமல் சாம்ராஜ்ஜியத்தை ஆண்டார்கள்.

அல்லது அங்கு கூடி இருக்கும் கூட்டங்கள் மீது தெளிக்கப்படும் அல்லது நிலத்தை சக்தியூட்ட அவற்றில் ஊட்டப்படும்.

காற்று சக்தியானது, பிராணாயாமம் அல்லது மந்திர உச்சாடனங்கள் போன்ற சுவாச நுட்பங்கள் மூலமாக பெறப்படுகிறது. சிவ சூத்திரத்தின் முதல் ஒன்பது சூத்திரங்களில், சிவபெருமான் அவர் பக்தையான தேவிக்கு இந்த நுட்பங்களைத் தான் விளக்குகிறார்.

ஆகாச சக்தியை தியானத்தின் மூலமாக பெற முடியும், ஆனால் இதற்கு புரிதலும், விழிப்புணர்வும் இருக்க வேண்டும்.

வேதநூல்களில் விளக்கப்பட்டிருக்கின்றன, வழிபாட்டை எப்படி செய்ய வேண்டும், எப்போது செய்ய வேண்டும், எங்கிருந்து செய்ய வேண்டும், இன்னும் இது போன்றவை வேதங்களில் விளக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

இதுவொரு அருமையான கேள்வி. தமிழ்நாட்டில் ஒரு ஞானி சிவனை வழிபட்டு வந்தார், தனது கண்களைத் தோண்டி எடுத்து, சி வலிங்கத்திற்கு வைக்கும் அளவிற்கு அவர் தீவிரமாக இருந்தார். நிறைய ஞானிகள் என்னவெல்லாமோ படைத்திருக்கிறார்கள், மாமிசத்தைக் கூட கடவுளுக்கு படைத்திருக்கிறார்கள். ராமகிருஷ்ணர், தம்முடைய படையலை காளிக்கு வைப்பதற்கு அவர் மறைந்த பிறகும் 500 ஆண்டுகளுக்கு, போதி மரத்தை அடையாளமாக வைத்து தான் புத்தரை நினைவுபடுத்தி கொண்டார்கள். அதன் பிறகு தான், புத்தருக்கு கோயில் எழுப்பினார்கள்.

மோசஸ், அவரின் சொந்த அனுபவத்தின் காரணமாக, கடவுளை நேருக்கு நேர் சந்தித்து, பத்து கட்டளைகளைப் பெற்றார். மோசஸ், அவரோடு தொடர்பு கொண்ட சிலருக்கு அந்த அனுபவங்களை அளிக்கும் திறனைப் பெற்றிருந்தார், அந்த சிலர் அவரை நம்பினார்கள். அதை தாண்டி, பத்து கட்டளைகள் என்பது மற்றவர்களுக்கு வெறும் வெற்று புத்தகமாக தான் இருக்கிறது. அது மற்றொரு வகையான கையேடாக இருக்கிறது, அவ்வளவு தான்.

மோசஸ் காலத்தில் வந்த பத்து கட்டளைகளும், பிற விதிமுறைகளும், நெறிமுறைகளும் தவிர அவருக்கு பிறகு வந்தவை அனுபவமாக பெறப்பட்டவை கிடையாது, அவை மக்கள் தாங்கள் பெற்றதைப் புரிந்து கொண்டது. ஞானிகள் அவர்களின் அன்புமயமான ஜீவனில் இருந்து பேசினார்கள், அவர்களைப் பின்பற்றியவர்கள் அவர்களின் தர்க்க மூளையில் இருந்து நடந்து கொண்டார்கள்.

பயத்தையும், பேராசையையும் தங்களுடைய ஆயுதமாக வைத்து கொண்டு, அரைகுறையான தங்களின் அறிவை மற்றவர்கள் மீது திணிக்கும் அன்பில்லாத பக்தர்களால் கட்டப்பட்ட இறுக்கமான கட்டுமானங்கள் தான் மதங்கள். ஞானியின் மெய்யறிவை முழுமையாக புரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஒன்று அது முழுவதுமாக ஊடுறுவிவிட வேண்டும் அல்லது முற்றிலுமாக புரிந்து கொள்ளாமலேயே விட் டுவிட வேண்டும். அதில் அரைகுறையான பாதை கிடையாது.

இந்த பெரிய ஞானிகளின் போதனைகளுக்கு எல்லாம் அன்பே அடிப்படையாக இருக்கிறது. கருணையே அவர்களின் அடையாளமாக இருக்கிறது. துரதிருஷ்டவசமாக, மதங்கள் அன்பை இழந்துவிட்டன. அவை அன்பாக இருப்பதாக அவை சொல்கின்றன. தங்களின் மதங்களை யாரெல்லாம் ஏற்று கொள்கிறார்களோ அவர்கள் மீது மட்டும் தான் அவை அன்பு செலுத்தும். அது அன்பே கிடையாது. அது மதவெறி.

அன்பு தான் உண்மையான மதம். அதுவே எல்லா ஆன்மீகத்திற்கும் ஆணிவேராக இருக்கிறது. மற்ற எல்லா மதங்களும், பக்க விளைவுகள் தான். அன்பு தான் ஆணிவேர்; மற்ற மதங்கள் அனைத்தும் பெரும்பாலும் இலைகளைப் போல, சி று கிளைகளைப் போல இருப்பவை. கிறிஸ்துவம், இந்துத்துவம், இஸ்லாம் மற்றும் புத்த மதம் ஆகிய பெரிய மதங்கள் கூட பெரிய கிளைகள் மட்டும் தான். மதங்கள் கண்ணுக்கு தெரியும், ஆனால் அன்பு கண்ணுக்கு தெரியாது.

சர்ச்சுகளையும், கோயில்களையும் நாம் நேரடியாக பார்க்கலாம், வேதநூல்களைப் படிக்கலாம். ஆனால் அன்புக்கு கோயிலும் கிடையாது, எந்த வேதநூலும் கிடையாது. அது, வேர்கள் பூமிக்கடியில் மறைந்திருப்பது போல இருக்கும்; வளர்க்கப்படவில்லை என்றால், அது பூமிக்கடியிலேயே இருந்துவிடும். அதில்லாமல், ஒட்டுமொத்த மரமும் இருக்காது. அன்பு, மேலும் மேலும் இலைகளை உருவாக்கிக் கொண்டே செல்கிறது, மேலும் மேலும் கொத்து கொத்தாக இலைகளையும், நிறைய பூக்களையும், நிறைய பழங்களையும் உருவாக்கிக் கொண்டே செல்கிறது. அன்பு மட்டும் தான் உண்மையான மதம். அதை நிறுவும் ஞானிகளின் கருணை தூய்மையான அன்பாக இருக்கிறது.

நாம் மதங்களைத் தொடர்ந்து செல்லும் போது, நாம் கிளைத் தான் பிடித்து கொள்கிறோம். கிளைகள் கவர்ச்சிகரமாக இருக்கலாம், ஆனால் அவை மூலம் கிடையாது. ஒரு புத்தர், ஒரு ஏசு அல்லது ஒரு கிருஷ்ணர் வேர்களுக்கு அழைத்து போகிறார்கள்; அங்கிருந்து அவர் அவரின் சொந்த கடவுள்தன்மையை அனுபவிக்கிறார். ஆகவே கடவுளை உணர வேண்டுமானால், வாழ்க்கையின், ஜீவனின் வேர்களுக்கு செல்ல வேண்டும்.

வேர்களைக் கண்டறியுங்கள். மேலும் மேலும் அன்புமயமாக மாறுங்கள், நீ ங்கள் கண்ணுக்கு தெரியாத கோயிலுக்குள் பிரவேசிப்பீர்கள். ஒரு வேர் இந்த உலகத்தில் இருக்கும் எல்லா மரங்களையும் உள்ளுக்குள் கொண்டிருக்கிறது, ஒரு பனித்துளி ஒட்டுமொத்த கடலையும் கொண்டிருக்கிறது, ஏனென்றால் பனித்துளிகள் தண்ணீரின் அனைத்து இரகசியங்களையும் உள்ளே தேக்கி வைத்திருக்கின்றன.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

தூரத்தில் இருக்கின்றன. கடவுளைப் பற்றி தர்க்கம் இருக்க முடியாது, அன்பு மட்டுமே இருக்க முடியும். கவிதையில், இசையில், நடனத்தில் கடவுளைப் பார்க்க முடியும், ஆனால் தர்க்கத்தில் பார்க்க முடியாது.

கடவுள் ஒரு கருத்து கிடையாது, கடவுளைத் தர்க்க செயல்முறைகளால் விளக்கி காட்ட முடியாது. அவர் ஓர் உள்முக அனுபவம், மிக ஆழமான உள்முக அனுபவம். அதில் நாம் மட்டும் தான் - நாம் மட்டும் தனியாக தான் - போக முடியும்.

எப்படி அன்பு செலுத்துவது என்றும், எப்படி நம்பிக்கை வைப்பது என்றும் தெரிந்தவர்களுக்கு தான் ஆனந்தம் சாத்தியப்படும். எப்படி சரணடைவது, எப்படி பக்தியோடு இருப்பது, எப்படி பணிவோடு இருப்பது என்று தெரிந்தவர்களுக்கு தான் இது ச ாத்தியப்படும். நமது இதயம் 'முடியும்' என்று செ ான்னால் மட்டும் தான் ஆனந்தம் சாத்தியப்படும், அது 'முடியாது' என்று சொல்லிவிட்டால், உடனே அது நமது ஜீவனை விட்டு மறைந்துவிடும். ஏனென்றால், 'முடியாது' என்பது இருட்டு, 'முடியும்' என்பது வெளிச்சம். 'முடியாது' என்பது அகங்காரம், 'முடியும்' என்பது அகங்காரமற்றதன்மை.

'முடியாது' என்பது உணர்வற்ற மனிதனின் பாதை. 'முடியும்' என்பது விழிப்புணர்வு பெற்றவரின் பாதை. 'முடியாது' என்பதை மறந்து, எல்லாவற்றிற்கும் 'முடியும்' என்று சொல்வது தான் அர்பணிப்பின் ஒரு நெறிமுறை. அப்போது தான் இணக்கம் அதிகரிக்கிறது. எல்லாவித முரண்பாடுகளும் மறைந்து போகிறது. நாம் 'முடியாது' என்று சொல்வதில் இருந்து தான் எல்லாவிதமான முரண்பாடுகளும் தோன்றுகின்றன. 'முடியாது' என்பது சண்டை - போர். 'முடியும்' என்பது அன்பு. 'முடியும்' என்பது முழுமையுடன் ஏற்படும் ஆழ்ந்த இணக்கம். ஆனந்தம் என்பது அந்த இணக்கத்தின், அந்த இசைவின் மற்றொரு பெயராகும்.

எப்போதும் நடந்து கொண்டிருக்கும் கொண்டாட்டத்திற்காக எப்படி மனதைத் திறந்து வைத்திருப்போமோ அப்படி திறந்திருக்க வேண்டும். காற்றில் ஆடும் மலர்களும், மரங்களும் காற்றையும், நட்சத்திரங்களையும் அனுபவித்து கொண்டிருக்கின்றன, அவை எப்போதும் ஆனந்த நிலையில் இருக்கின்றன? மனிதனைத் தவிர, மற்ற எல்லாமே இசைவாக இருக்கின்றன.

மனிதனிடம் விழிப்புணர்வு இருப்பதால், அவன் மட்டும் தான் இசை வில்லாமல் இருக்கிறான்.

|

அகங்காரமற்று இருங்கள், கடவுளின் எல்லா கருணையும் உங்கள் மீது இருக்கும்!

ஆனந்தம் என்பது கடவுளின் கருணையால் கிடைப்பது. நாம் யார் என்பதையே நாம் மறந்துவிட்டிருக்கிறோம். நாம் பேரரசர்கள், ஆனால் நம்மை நாமே பிச்சைக்காரர்கள் நினைத்து கனவு காண்கிறோம். நமது ஜீவனிற்குள் ஒட்டுமொத்த கடவுளின் சாம்ராஜ்ஜியமும் இருக்கிறது, இருந்தும் சாரமற்ற விஷயங்களுக்காக நாம் பிச்சை எடுத்து கொண்டிருக்கிறோம். நமது ஜீவனுக்குள் எல்லையில்லா, வற்றாத வளங்கள் குவிந்திருப்பதை அறியாமல், நாம் சில்லறை விஷயங்களைச் சேகரித்து கொண்டிருக்கிறோம். நாம் கடலைப் போன்றவர்கள், இருந்தும் நமது சொந்த சுயத்தில் இருந்து நம்மைநாமே துண்டித்து கொண்டதால், நாம் தாகத்தோடு இருந்து தவறாக இருக்க முடியும்?' அவர் சொன்னார், 'மனிதவினத்தில் மூன்றில் ஒரு பங்கு மட்டும் தான் கிறிஸ்துவர்கள் இருக்கிறார்கள் என்றால், எப்படி அவர்கள் சரியாக இருக்க முடியும்?' என்றார். சத்தியம், கூட்டத்தின் எண்ணிக்கையைச் சார்ந்திருப்பதில்லை. கூட்டத்தில் இருந்து, கூட்டத் திற்கு எதிராக, எப்போதாவது தான் ஒரு மனிதன் எழுகிறான், சத்தியத்தின் உச்சத்தை அடைகிறான்.

ஆற்றுபடுகைகளில் தான் கூட்டம் கூட்டமாக வாழ்வார்கள். அவர்கள் ஒருவருக்கு ஒருவர் உதவுவார்கள். அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் சார்ந்து இருப்பார்கள். ஒரே கருத்தைக் கொண்டவர்களோடு சேர்ந்து வாழ இது உதவுகிறது. இது நமக்கு பாதுகாப்புணர்வை கொடுக்கிறது. ஆனால் நம்பிக்கை என்பது வேறுவிதமானது.

கருத்துக்கு அவசியமே கிடையாது. என்னுடைய பேச்சுக்களையும், எழுத்துக்களையும் கூட சேர்த்து எந்த எழுத்துக்களையோ அல்லது பேச்சு க்களையோ நம்பாதீர்கள். அதனோடு வாழுங்கள், அதை பரிசோதித்து பாருங்கள், அதை ஊடுறுவி செ ல்லுங்கள், அதை அனுபவியுங்கள். நீங்கள் அதை அனுபவிக்கும் போது, அது வெறும் நம்பிக்கையாக மட்டும் இருக்காது; திட நம்பிக்கையாக மாறும். இந்த திடநம்பிக்கை மட்டும் தான் சுதந்திரம் அடைய செய்யும்.

என்னை சித்ரவதை செய்யாதீர்கள்

17.3 ஓ அர்ஜூனா, ஒவ்வொருவரின் நேர்மையும், அவரவரின் சொந்த ஒழுங்கமைதியைப்

பேராசையிலும், பயத்திலும் மாட்டி கொண்ட மத தலைவர்கள் நம்மை கட்டுப்படுத்துவதற்காக இப்படிப்பட்ட கதைகளை உருவாக்கி விட்டார்கள். குழந்தைகளைச் சத்தம் போடாமல் இருக்க செய்ய, நாம் பயமுறுத்தும் கதைகளைச் சொல்வது போல, இந்த அறிஞர்களும், மேதாவிகளும் இந்த கதைகளை நம்மிடம் செ ால்கிறார்கள். பிசாசுகள், இரத்த காட்டேரிகள் மனிதர்களை, குறிப்பாக குழந்தைகளைக் கொன்று தின்னும் என்று சொல்லப்படும் சில பயங்கரமான கதைகள் நிஜமாகவே மிகவும் கொடூரமானவை. குழந்தைகள் பயப்படுவது ஒன்றும் ஆச்சரியமில்லை. இந்த கதைகள் அவர்கள் மிகவும் சிறு வயதில், இரவு படுக்க போகும் போது, பொருத்தமற்ற நேரத்தில் அவர்களுக்கு சொல்லப்படுகின்றன.

சொர்க்கம், நரகம் எல்லாம் வெறும் கட் டுக்கதைகள். நமது மனம் தான் சொர்க்கம், நரகம் எல்லாம். அடுத்த பிறவியில் இல்லை, இந்த பிறவியிலேயே நாம் நரகத்திற்கு போகிறோம். என்ன நடக்குமோ என்ற பயமும், மதம் நம்மீது திணிக்கும் குற்ற உணர்ச்சிகளும் தான் நம்மை நரகத்திற்குள் தள்ளுகின்றன. இந்த குற்ற உணர்ச்சி களை விட்டு வெளியே வந்துவிட்டோமேயானால், நாம் சொர்க்கத்திற்கு வந்துவிடுவோம்.

நமது ஜீவன், நமக்குள் இருக்கும் நமது ஆன்மா, நம்முடைய ஒவ்வொரு எண்ணத்தையும், நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலையும் கணக்கில் வைத்திருக்கும். இந்த கணக்குபிள்ளையிடம் இருந்து யாருமே தப்பிக்க முடியாது. பாதையின் முடிவை நாம் எட்டும் போது, நமது உடல் சாகும் போது, வாழ்க்கை பயணம் முழுவதும் நடந்த எல்லா துக்கங்களையும், சந்தோஷங்களையும் ஆன்மா நமக்கு எடுத்துக்காட்டும். கிருஷ்ணர் செ ால்கிறார், நாம் உடலை விட்டு பிரியும் போது இருக்கும் கடைசி மனோநிலை அல்லது கடைசி எண்ணம் தான் நம்மை அடுத்த பிறப்புக்கு எடுத்து செல்லும், நமது ஆன்மா அடுத்த உடலுக்கு நகர்ந்துவிடும்.

நம்முடைய வாழ்க்கை முழுவதும் என்னென்ன விரும்புகிறோமோ அதை எல்லாம் செய்துவிட்டு, சாக போகும் கடைசி மூச்சில் நல்ல அருமையான எண்ணங்களை நினைக்கலாம் என்று எண்ணிவிடாதீர்கள். முடியாது! எவ்வளவுதான் நாம் முயன்றாலும், வாழ்க்கை முழுவதும் நம்மால் பணத்தாசையிலேயே இருந்துவிட முடியாது என்பதால், நமது கடைசி மூச்சை இழுக்கும் போது, 'கிருஷ்ணா, கிருஷ்ணா" என்று உச்சரிக்கும் நிலைக்கு மாறி இருக்கலாம். நமது வாழ்க்கை முழுவதும் நாம் எப்படி இருந்தோமோ, அதெல்லாம் உடலை விட்டு நாம் பிரியும் போது நம்மை பார்த்துகொள்ளும்.

வாழ்க்கை முழுவதும் பணத்திற்கு பின்னாலேயே ஓடி கொண்டிருந்திருப்போமேயானால், நாம் இறக்கும் போதும் டாலர்கள் என்றும், செ ன்ட்கள் என்றும் தான் முணுமுணுத்து கொண்டிருப்போம். பணம் சேர்ப்பது தான் நம்முடைய மனோநிலையாக இருந்தது என்றால், அடுத்த உடல் நாம் பிறப்பெடுக்கும் போதும், நாம் அதே மனோநிலையில் தான் பிறப்போம். நம்முடைய ஆன்மா எந்த மனோநிலையில் முந்தைய உடலை விட்டதோ, அதே மனோநிலையை வளர்த்து கொடுக்க கூடிய சூழ்நிலையில் இருக்கும் உடலை தான் எடுக்கும்.

பணம் சேர்க்க வேண்டும் என்ற மனோநிலையில் இருந்திருந்தால், அந்த ஆன்மா செல்வவளத்திற்கான ஒரு குடும்பத்தில், இடத்தில், அதற்குரிய கலாச்சாரத்தில் மறுபிறப்பு எடுக்கும். மக்களுக்கு சேவை செய்ய வேண்டும் என்ற மனோநிலை இருந்திருந்தால், அதை நிறைவேற்றி கொள்வதற்கு ஏற்ற, அதற்கேற்ற பொருத்தமான குடும்பத்தை, இடத்தை, கலாச்சாரத்தை அந்த ஆன்மா தேர்ந்தெடுக்கும்.

ஆகவே நாம் எல்லோரும் நம்முடைய முந்தைய வாழ்க்கையின் அடிப்படையில், ஓர் இயல்பான உந்துதலோடு பிறந்திருக்கிறோம். ஆகவே குண த்தைப் பொறுத்து, நமக்கு நன்மை என்கிற சத்வ குணமோ, ஆளுமை என்கிற ரஜோ குணமோ அல்லது அறியாமை என்கிற தமோ குணமோ நமது இயல்பான உந்துதலாக அமைந்து விடுகிறது.

எல்லா சமூகங்களும், மதங்களும், எல்லா நம்பிக்கைகளும், ஜாதிகளும் அல்லது எல்லா சமய கோட்பாடுகளும் இந்த அடிப்படை இயல்புகளின் அல்லது தனிக்கூறுகளின் அல்லது உளவியல் நிலைகளின் எளிமையான மொழிபெயர்ப்புகளே ஆகும்; இதை தவிர வேறெதுவும் கிடையாது. பூமியில் பிறந்த பிறகு, நமது கடந்த கால மனோநிலைக்கு ஏற்ப நாம் எங்கு பிறந்திருக்கிறோமோ அதன் இயல்பை

இருபத்தைந்து வருடம்

தமஸ் குணம் உடைய ஒருவர் ஞானமடைந்தால், அவர் ரஜோ மற்றும் சத்வ நிலைகளைக் கடந்த பிறகு தான் ஞான அனுபவத்தைப் பெறுகிறார். அந்த மாற்றம் உடனடியாக கூட நடந்துவிடலாம், ஆனால் நிச்சயமாக நடந்த தீரும். ஒரு திருடராக இருந்த வால்மீகி, பல பயங்கரமான செயல்களையும், கொலைகளையும் செய்து கொண்டிருந்தார். அவர் ரஜோ நிலையில் இருந்தாலும், இயல்பில் ஆழ்ந்த தமோ குணத்தைக் கொண்டிருந்தார். ஒருமுறை அவர் நாரதரைப் பிடித்து பணத்தை எல்லாம் தரும்படி கேட்ட போது, நாரதர் நாராயணா என்ற பெயரை உச்சரித்தார். அந்த பெயரைக் கேட்ட உடனேயே வால்மீகி, மாற்றமடைந்தார். சத்வ குணத்திற்கு மாறிய அவர், ஒரு ஞானியாக இராமாயணத்தை இயற்றினார்.

நாம் வழிபடும் முறை நமது இயல்பைச் சா ர்ந்திருப்பதாககிருஷ்ணர்சொல்கிறார்.சத்வகுணத் தில்இருக்கும் ஒருவர், அமைதியான தேவதைகளை (தேவர்களை, கடவுள்களை) வழிபடுகிறார்கள். ரஜோ குணத்தில் இருக்கும் ஒருவர், தூச்டுலுச்சண் களையும், ராட்சஷர்களையும் வழிபடுகிறார்கள். தமோ குணத்தில் (அறியாமையில்) இருக்கும் ஒருவர், ஆவிகளையும், ரூடபுணாச்சண் களையும் வழிபடுகிறார்கள்.

தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், உங்கள் கருத்து என்னவாக இருந்தாலும், எதை நீங்கள் உயர்வாக நினைத்தாலும், நீங்கள் யாரை பின்பற்றினாலும், நீங்கள் எதை வழிபட்டாலும், அதுவே உங்களின் இயல்பாக இருக்கிறது. அதுவே உங்கள் குணத்தைத் தீர்மானிக்கிறது. இளைஞர்களின் இயல்பை தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்றால், அவர்களின் அறையைப் போய் பாருங்கள் போதும். அங்கு சுவாமி விவேகானந்தரின் புகைப்படம் இருக்கிறதா இல்லை ஒரு நடிகரின் புகைப்படம் இருக்கிறதா என்பதை பாருங்கள்? அதன் அடிப்படையிலேயே, அவர்களின் ஹீரோ யார் என்பதை நம்மால் தீர்மானித்துவிட முடியும்.

சுவாமி விவேகானந்தரின் படம் மாட்டி இருந்தால், அவர் தான் நம்முடைய ஹீரோவாக இருப்பார். நாம் தொடர்ந்து அவரைப் பற்றியே நினைப்போம். அவரை போல ஆக விரும்புவோம். அவரை போல வாழ விரும்புகிறோம். ஒரு நடிகரின் படத்தை நாம் மாட்டி வைத்திருப்போம் என்றால், அவரை போலவே முடியை வெட்டி கொள்வோம். நாமும் அவரை போல தெரிய வேண்டும் என்று விரும்புவோம். அவரை போல உடைய அணிய நினைப்போம், அவரை போல தெரிய வேண்டும் என்பதற்காக நாம் என்னென்னமோ செய்து கொண்டிருப்போம். அவரை போல ஆக வேண்டும் என்பதற்காக நாம் எதையும் செய்ய தயாராக இருப்போம்.

நாம் சரியான உருவத்தை வழிபட்டோம் என்றால், நமக்குள் சத்வ குணம் உருவாக இருக்கும். நமது அறையில் விவேகானந்தரின் படத்தை நாம் வைத்திருந்தால், நாம் சத்வ குணத்தில் இருப்போம். ஒரு நடிகரின் படத்தை நமது அறையில் வைத்திருந்தால், நாம் ரஜோ மற்றும் தமோ குணத்தில் இருப்போம். தமோ என்பது, ஒரு வன்முறை சண்டை காட்சியைப் பார்ப்பது போல. ஒவ்வொரு நாளும்

அந்த காட்சி நடக்கும்: மக்கள் ஒருவரோடு ஒருவர் சண்டை போடுவார்கள், அடித்து கொள்வார்கள், குரங்குகளைப் போல ஒருவரை ஒருவர் உதைப்பார்கள். இது எனக்கு ஒருபோதும் புரிவதில்லை. சண்டை செய்வதென்பது ஒரு முரண்பாடு.

நமது வழிபடும் உருவத்தின் அடிப்படையில், நமது ஞ்ச்யச் (பண்புகளை) வரையறுக்கலாம் என்று கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்.

கடைசி ஸ்லோகத்தில் அவர் சொல்கிறார், ‘தயவுசெய்து உங்கள் உடலை தண்டிக்காதீர்கள். அப்படி செய்வதன் மூலம், நீங்கள் உங்களை மட்டும் தண்டி க்கவில்லை, உங்களுக்குள் இருக்கும் என்னையும் சேர்த்து தண்டிக்கிறீர்கள்!’

வேதநூல்கள் கடுமையான பயிற்சிகளையும், தவங்களையும் பரிந்துரைக்கவில்லை. தீமிதிப்பது போன்ற செயல்கள் தேவை கிடையாது. உங்கள் ஆகவே, சாபங்களுக்காக பயப்படாதீர்கள்! யாராலும் உங்களை சபிக்க முடியாது. ஒன்று மட்டும் உறுதியாக சொல்லலாம், யாராவது சபிக்கிறார்கள் என்றால், அவர் மற்றவர்களைக் காயப்படுத்துவதை விட தன்னைத்தானே காயப்படுத்தி கொள்கிறார்கள். ஆகவே சாபங்களுக்காக ஒருபோதும் பயப்படாதீர்கள்.

பயம் அல்லது பேராசையின் அடிப்படையில் ஒருபோதும் ஆன்மீக இணைப்பு ஏற்படுவதில்லை. பயத்தோடு ஒருபோதும் யாருக்கும் அடிபணியாதீர்கள். உங்களைப் பயமுறுத்தி ஏதாவது செய்யப்படுமானால், தைரியமாக அதை விட்டெறியுங்கள். எதற்கும் பயப்படாதீர்கள்.

இங்கு கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், இந்த மாதிரியான தவத்திற்கு இங்கு அவசியமே கிடையாது. பெருமைக்காகவும், அகங்காரத்திற்காகவும் இந்த மாதிரியான தவங்களால் உங்களை நீங்களே ஏமாற்றுகிறீர்கள். ஆனால் நிஜத்தில் இவற்றினால் உங்களுக்கு ஒன்றும் கிடைக்காது. பெருமைக்காகவும், அகங்காரத்திற்காகவும் இதை செய்பவர்கள் தான் ராட்சஷர்கள்.

ராட்சஷர்கள் ஆழ்ந்த தமோ நிலையில், அதாவது அறியாமையில் இருப்பார்கள். இவர்கள், தன்னை பற்றியோ, அல்லது மற்றவர்களைப் பற்றியோ கவலைப்படாமல் தனது அகங்காரத்தினால் உந்தப்பட்டிருப்பார்கள். இவர்களை ஆன்மீகத்தில் ஒன்றும் அறியாதவர்கள் என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.

கேள்வி: சுவாமி, ஆன்மா மறுபிறப்பெடுக்க ஒரு புதிய உடலை தேர்ந்தெடுப்பதற்கு திடீர்எண்ணங்கள் உதவுவதாக சொன்னீர்கள். அப்படி என்றால், ஒருதாய் வயிற்று பிள்ளைகளின் குணங்களிலேயே ஏன் வித்தியாசம் இருக்கிறது? ஒருவர் பணம் சார்ந்திருக்கிறார், மற்றொருவர் சே வை சார்ந்திருக்கிறார், மூன்றாவது ஒருவர் அதிகார

போதையில் இருக்கிறார். இப்படி மூன்று குழந்தைகள் தங்களின் பெற்றோர்களிடம் இருந்து மூன்று விதமாக இருக்கிறார்களே. இது ஏன் இப்படி?

அருமையான கேள்வி!

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னால், நான் ஒரு முறை அமெரிக்காவில் இருந்த போது, மனநோயால் பாதிக்கப்பட்ட ஒரு குழந்தைக்கு ஹீலிங் கொடுத்த கதையை உங்களுக்கு ஏற்கனவே சொல்லி இருக்கிறேன். அந்த பெற்றோர்கள் இந்தியாவில் இருந்து வந்திருந்தார்கள், ஆனால் தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்தவர்கள் கிடையாது, அவர்களில் யாருக்கும் தமிழ் தெரியாது. இந்த கேள்விக்கு பொருத்தமாக இருக்கும் என்பதால், நான் அதை மீண்டும் இங்கு சொல்கிறேன்.

நான் அந்த பையனைத் தொட்ட உடனேயே, அந்த பையன் கடுமையாக கை களை எடுக்கும்படி தமிழில் கத்தினான். ஹீலிங் தருவதை அவன் விரும்பவில்லை. தனக்கு பரிச்சயம் இல்லாத ஒரு மொழியில் அவன் அப்படி சொன்ன உடனேயே, நான் ஹீலிங் செய்வதையும் நிறுத்திவிட்டு, கைகளையும் எடுத்துவிட்டேன். பிறகு, ஏன் வேண்டாம் என்று கேட்டேன்.

தான் இந்த வாழ்க்கை பொறுப்புகளை விரும்பவில்லை என்பதால் தான், ஓர் உளவியல்ரீதியாக பாதிக்கப்பட்ட ஜீவனைத் தேர்ந்தெடுத்திருப்பதாக அந்த சிறுவன் சொ ன்னான். அவனை அப்படியே விட்டுவிடாமல் எப்படியாவது சிரமப்பட்டு முயற்சி செய்து, அந்த பையனின் ப்ராரப்த கர்மாக்களை (கடந்த காலத்தில் நிறைவேறாத விஷயங்கள்) நான் தீர்க்க நினைத்தேன்.

'சரி, அப்படியே இருக்கட்டும், ஆனால் நல்ல குணங்களை உடைய உன்னுடைய பெற்றோரை தொந்தரவு செய்து வருகிறாயே. அவர்களை ஏன் தொந்தரவு செய்கிறாய்?' என்று கேட்டேன்.

அந்த சிறுவன் உடனடியாக பதிலளித்தான், ‘என்னை கவனித்து கொள்ளாத குடும்பத்தில் உள்ள ஒரு உடலில் நான் பிறப்பெடுக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் கொண்டிருந்தால், அந்த நல்ல மனோநிலை மட்டும் தான் உங்களைப் பின்தொடரும். அப்படி இல்லை என்றால், அதுவும் உங்களோடு கூட வராது. "

நாம் இறக்கும் போது ஆன்மா, துக்ககரமான மற்றும் இருள் நிறைந்த தற்காலிக சக்தி அடுக்கின் வழியாக செல்வதால், நாம் ஏன் இங்கு வந்தோம் என்பதை நம்மால் நினைவுபடுத்தி பார்க்க முடியாது. உடல் இறக்கும் போது தற்காலிக அடுக்கில் ஏற்படும் இருள், அதாவது கோமா நிலையானது, தாயின் கருப்பையில் இருந்து உடல் வெளியில் வரும்போது இருக்கும் வலி நிறைந்த இருண்ட பாதையைப் போலிருக்கும். இப்படி தான் ஆன்மா இறக்கும் உடலை விட்டு பிரிகிறது, அதாவது அதன் முந்தைய செங்கல் சூளையில் இருந்து, புதிய செங்கல் சூளைக்குள் நுழைகிறது.

நாம் ஏன் இங்கே வந்திருக்கிறோம் என்பதை ஞாபகப்படுத்தி பார்க்கவும், அதாவது நமது ப்ராரப்த கர்மாக்களைத் தெரிந்து கொள்வதும், ஓர் உணர்வுப்பூர்வமான பிறப்பெடுப்பதும் கூட சாத்தியமே. இது ஞான ஜீவன்களில் நிகழும். மற்றவர்களுக்கும் கூட சாத்தியமே. இந்த பயணத்தில் தான் நான் செயல்பட்டு கொண்டிருக்கிறேன். குழந்தையைப் பெற்றெடுப்பதற்கு முன்னரே தாய்க்கு பயிற்சி கொடுக்க வேண்டும்.

நமது சன்யாசிகளால் நடத்தப்படும் நித்யானந்த ஸ்பூர்ண முகாம்களில், ஆன்மா உடலை விட்டு பிரியும் போது ஏற்படும் ஓர் அனுபவ பயணத்திற்கு நாங்கள் உங்களை அழைத்து போகிறோம். ஆன்மா போகும் ஒவ்வொரு சக்தி அடுக்கு களுக்கும் பிரத்யேகமாக வடிவமைக்கப்பட்ட தியானங்களின் மூலம் நீங்கள் இதை அனுபவமாக உணர்வீர்கள். இதில் ஏழு அடுக்குகளைப் பற்றியும், ஏழு தியானங்களும் கற்றுத்தரப்படும். இந்த பயணத்தில் போகும் போது, மனோநிலையில் இருந்து கொண்டு வரப்பட்ட உங்களின் எல்லா கடந்த கால சம்ஸ்காரங்களும், அழிக்கப்படும். நீங்கள் விடுதலை அடைவீர்கள். மூலத்தை உணர்ந்து திரும்புவீர்கள்.

அந்த தியானங்களில் ஒன்றின் போது, ஏன் இங்கு வந்திருக்கிறோம் என்பதை நீங்கள் உணர்வீர்கள். உங்களின் ப்ராரப்த கர்மா உங்களுக்கு தெரிய வரும். அப்போதிருந்து, எதற்காக நீங்கள் வந்திருக்கிறீர்களோ, அதில் உங்கள் கவனத்தைச்

இருபத்தைந்து வருடம்

அவர்களை ஒரே குடும்பத்திற்குள் கொண்டு வர ஒரு நூலிழை அதற்கடியில் இருக்கிறது. அது இணைக்கும் காரணமாகவோ அல்லது பிரிக்கும் காரணமாகவோ இருக்கலாம், ஆனால் அந்த ஆன்மா அங்கு ஒரு காரணத்திற்காக வந்திருக்கிறது.

நம்புங்கள், பயிற்சி செய்யுங்கள்

17.7 தியாகம், விரோதம், விட்டு கொடு த்தல் என்ற மூன்று விதமான பொருள்சார்ந்த இயல்புகளுக்கு ஏற்றபடி, நாம் மூன்று விதமான உணவுகளைச் சாப்பிடுகிறோம். இந்த மூன்று இயல்புகளுக்கும் இடையிலான வித்தியாசத்தைப் பார்ப்போம்.

கிருஷ்ணர் இப்போது உணவைப் பற்றி பேசுகிறார். மூன்று விதமான மனிதர்கள் மூன்று விதமான உணவுகளை விரும்புகிறார்கள். இந்த ஸ்லோகங்களைப் பார்ப்பதற்கும் முன்னால், மூன்று வெவ்வேறு விதமான உணர்ச்சிகள் என்ன என்பதை பார்ப்போம். இவற்றின் அடிப்படையில் தான் நாம் இயங்கி கொண்டிருக்கிறோம்.

தயவுசெய்து புரிந்துகொள்ளுங்கள், மனிதர்களில் ஒரு குழுவினர் முழுவதும் எதிர்மறையாக இருக்கிறார்கள். சந்தேகம் - சந்தேகம்

இரண்டாவது குழுவில் இருப்பவர்கள் நம்புவார்கள், ஆனால் பயிற்சி செய்ய மாட்டார்கள்.

மூன்றாவது குழுவில் இருப்பவர்கள் ஆழமாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், அப்படி நேர செலவு ஏற்படும் என்றால், இந்திய அரசியல் கூட்ட பேச்சாளர் ஒருவர் உட்கார்ந்து, கத்திக் கொண்டிருப்பது போல தான், நான் பேசி கொண்டிருப்பதும்! நீங்கள் தென் இந்தியாவில் இருந்தீர்கள் என்றால், ஒவ்வொரு ஆண்டும், ஏன் ஒவ்வொரு மாதமும் கூட நீங்கள் விரும்பினாலும், விரும்பாவிட்டாலும் சில அரசியல் பேச்சாளர்களின் பேச்சுக்களை நீங்கள் கேட்டே ஆக வேண்டும். அவர்கள் அரசியல்வாதிகளின் பேச்சுக்களை ஒலிபெருக்கியில் நகரம் முழுவதும் கத்த விடுவார்கள். அதை கேட்காமல் யாரும் தப்பித்துவிட முடியாது.

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் நடந்த ஒரு நிஜ சம்பவம். ஒருநாள் நான் தமிழ்நாட்டில், புதுக்கோட்டையில் இருந்து நமது பெங்களூர் ஆசிரமத்திற்கு வந்து கொண்டிருந்தேன். திடீரென ஒலிபெருக்கியில் யாரோ பேசிக்கொண்டிருக்கும் சத்தம் கேட்டது. அவர் அசிங்கமான வார்த்தைகளில் பேசி கொண்டிருந்தார், 'ம்...ம்ம்ம்' போன்ற இரண்டு அல்லது மூன்று வார்த்தைகளைத் தவிர, ஒரு வார்த்தை கூட நாகரீகமான வார்த்தை கிடையாது. அதில் நாகரீகமான வார்த்தைகளே கிடையாது. இந்த அசிங்கமான வார்த்தைகளைக் கேட்பதில் இருந்து எங்களால் பத்து கிலோமீட்டருக்கு, அதாவது சுமார் அரை மணி நேரத்திற்கு தப்பிக்க முடியவில்லை. சாலைகளும் மிக கொடுமையாக இருந்தன. அரை மணி நேரத்திற்கு, அவர் கத்தி கொண்டிருந்தார். துரதிருஷ்டவசமாக, அவர் பேசிக் கொண்டிருந்த மேடையைக் கடந்து செல்ல வேண்டிய நிலையும் எங்களுக்கு ஏற்பட்டது. நான் ஆச்சர்யப்பட்டு போனேன், மேடைக்கு முன்னால் வெறும் நான்கு பெண்கள் தான் உட்கார்ந்து கொண்டிருந்தார்கள். பார்வையாளர்களை விட மேடைகள் நிறைய பேர் உட்கார்ந்திருந்தார்கள்!

என்னோடு வந்த ஒரு பிரம்மச்சாரியிடம் கேட்டேன், 'என்ன நடக்கிறது? ஏன் அவர் இந்த மாதிரி அசிங்கமான வார்த்தைகளில் பேசி கொண்டிருக்கிறார்?' என்றேன்.

'இது நாகரீகமா?' என்று கேட்டேன்.

'சுவாமி, நீங்கள் இதுபோன்ற கூட்டங்களைப் பார்த்ததில்லை என்று நினைக்கிறேன். அதனால் தான் நீங்கள் இதை அசிங்கம் என்று சொல்கிறீர்கள். ஆனால் உண்மையில் இது மிகவும் நாகரீகமாக நடக்கிறது' என்றார்.

'அப்படி என்றால், பார்வையாளர்கள் இடத்தில் ஏன் வெறும் நான்கு பெண்கள் மட்டும் இருக்கிறார்கள்?' என்று கேட்டேன்.

அவர், 'ஒலிபெருக்கிகள் இருப்பதால், பத்து கிலோமீட்டர் ஆரத்தில் இருக்கும் மக்கள் அவர்கள் அவர்கள் வீட்டிலிருந்தே பேச்சைக் கேட்க முடியும். அவர்கள் கூட்டத் திற்கு வர வேண்டிய அவசியமே இல்லை, பாருங்கள்' என்றார்.

அந்த அரசியல் கூட்டத்தில், பேச்சாளர் கூட்டத்தைப் பார்த்து பேசி கொண்டிருந்தார், 'இங்கு வந்திருக்கும் என் அருமை மக்களே, பெருங்கடல் போல் இங்கு நீங்கள் கூடி இருக்கிறீர்கள்....' என்று பேசி கொண்டிருந்தார். வெறும் நான்கு பெண்கள் மட்டும் தான் அவர் பேசுவதைக் கேட்டு கொண்டிருந்தார்கள். ஆனால், அவரோ அவர்களை பெருங்கடல் என்று சொன்னார். அந்த நான்கு பெண்களும் கூட, வெற்றிலை பாக்கு போட்டு தரையில் துப்பி கொண்டிருந்தார்கள்.

அந்த வயதான பெண்களும், அவர்களுடைய மருமகள்களிடம் இருந்து நகை களை வாங்கி போட்டு வந்திருப்பார்கள் போலும். அதற்காக அவர்கள் வேறெங்கே போக முடியும்? அவர்கள் இங்கு ஏதாவது பொழுதுபோக்கு இருக்கும் என்று நினைத்து வந்திருக்கலாம்.

'அங்கேயாவது போய் உட்கார்ந்திருப்போம். பேசி முடித்த பிறகு, சேலை, வேட்டி ஏதாவது கொடுத்தாலும் கொடுப்பார்கள். அப்படி எதுவும் கொடுக்கவில்லை என்றாலும், அங்கிருக்கும் சில கொடிகளையாவது எடுத்து கொண்டு வீட்டு போவோம், அதை வீடு துடைக்கவாவது உபயோகிக்கலாம்' என்று அவர்கள் நினைத்திருப்பார்கள். பெரும்பாலும் இதற்காக தான் அவர்கள் அங்கு வந்திருப்பார்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம்

அரசியல்வாதிகள் பேசும்போது மிகவும் தைரியமாகி விடுகிறார்கள், குறிப்பாக தங்களுக்கு முன்னால் கூட்டம் இல்லாத போது இன்னும் தைரியமாகி விடுகிறார்கள். அவர்கள் என்னவெல்லாம் சொல்ல விரும்புகிறார்களோ, அதை எல்லாம் பேசி விடுகிறார்கள். பார்வையாளர்கள் வீடுகளில் இருக்கும் வரைக்கும், யாரும் கல் வீசும் அபாயம் அவர்களுக்கு இருப்பதில்லை. ஆகவே அவர்கள் விரும்பியதை எல்லாம் பேசிவிடுகிறார்கள். அவர்கள் முன்னால் ஒரு கூட்டம் இருந்தால், அவர்கள் நிறைய பேசுவதில்லை. மக்கள் கற்களை வீசுவார்களோ அல்லது பிரச் னைகளை உருவாக்குவார்களோ என்று அவர்கள் மிகவும் கவனமாக இருக்கிறார்கள். அப்படி இல்லை என்றால், அவர்கள் முடிவே இல்லாமல் பேசி கொண்டே போய் கொண்டிருப்பார்கள்.

ஆழமாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், இங்கு நாம் புரிந்து கொள்ளும் சத்தியங்களைப் பரிசோதித்து பார்க்கும் தைரியம் நமக்கு இல்லை என்றால், இதுவும் அந்த அரசியல் கூட்டத்தை போல ஒரு கூட்டமாக மாறிவிடும். நாம் பயிற்சி செய்யவில்லை என்றால், கிருஷ்ணரின் வார்த்தைகள் நம்மீது செயல்பட நாம் அனுமதிக்கவில்லை என்றால், இந்த வார்த்தைகளை நாம் செயல்படுத்தி பார்க்கவில்லை என்றால், இந்த கூட்டமும் மற்றொரு அரசியல் கூட்டமாக - ஆனால் அமைதியான அரசியல் கூட்டமாக - மாறிவிடும். தயவுசெய்து இதை ஓர் அரசியல் கூட்டமாக மாற்றிவிடாதீர்கள். இந்த வார்த்தைகள் உங்களுக்குள் ஆழமாக ஊடுறுவட்டும். ச த்தியத்தை நீங்கள் பரிசோதித்து பாருங்கள். நீ ங்கள் சோதித்து பார்க்கவில்லை என்றால், இது ச த்தியம் கிடையாது என்று குறைந்தபட்சம் உங்கள் புத்திக்கு தெளிவாகிவிடும்.

'இந்த சுவாமி, எங்கேயோ படித்த விஷயங்களை இங்கே வந்து சொல்லி கொண்டிருக்கிறார்' என்று நீங்கள் நினைக்கலாம். ஆனால் நீங்கள் இந்த சத்தியத்தை நம்புகிறீர்கள் என்றால், நீங்கள் இங்கே இருக்கிறீர்கள் என்று அர்த்தம். இது சத்தியம் இல்லை என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள் என்றால், நீங்கள் இங்கே இல்லை. உங்களுக்கு செய்வதற்கு வேறெந்த வேலையும் இல்லை என்றாலும் கூட, ஒவ்வொரு நாளும் நீங்கள் இங்கே வந்து மூன்று மணி நேரம் உட்கார்ந்திருக்க மாட்டீர்கள். உங்கள் வீட்டில் தொலைக்காட்சி இருக்கும். ஒருவேளை நீங்கள் அந்த தொலைகாட்சிக்கு முன்னால் உட்கார்ந்திருக்கலாம். நீங்கள் போவதற்கு எத்தனையோ இடங்கள் இருக்கின்றன, இருந்தாலும் நீங்கள் இங்கே இருக்கிறீர்கள். ஆகவே, ஏதோ வார்த்தைகள் உங்களுக்குள் ஆழமாக ஊடுறுவட்டும்.

கேள்வி: நீங்கள் ஆனந்தத்தைத் தேட சொல்கிறீர்கள். நேர்மையும், தைரியமும், நம்பிக்கையும் ஆனந்தத்தின் பாதைக்கு கூட்டி செல்லும் என்று நீங்களும், கிருஷ்ணரும் சொல்கிறீர்கள். ஆனால் ஆனந்தத்திற்கான பாதை எளிமையானதாக தெரியவில்லையே. அதில் நிறைய மேடு பள்ளங்கள் இருக்கிறதே. நாங்கள் ஆனந்தத்தை அனுபவிக்கும் போது கூட, எங்களால் அதை உணர முடியாமல் போகிறதே. நாங்கள் எப்படி இதை சமாளிப்பது?

ஆனந்தம் சாதாரணமாக கிடைக்காது. எதுவுமே சாதாரணமாக கிடைக்காது. நீ ங்கள் அதற்காக போராட வேண்டும். அங்கு தான் ஈனுர்ச்சிஜீடச் உள்ளே வருகிறது. புத்தரும், ஏசுவும், மஹாவீரரும் கூட போராடினார்கள்.

கிறிஸ்து என்ற வார்த்தை, கடவுளால் ஆசிர்வதிக்கப்பட்டவர் என்பதை குறிக்கும். ஆனால் கிறிஸ்துவர்கள் ஓர் அரிய விழாவான, ஞானஸ்நானம் என்ற முதல் படியின் வழியாக போயாக வேண்டும். அது எப்போதும் அப்படியே தான் இருக்கிறது, அப்படியே தான் இருக்கும்: ஒன்று இறந்தால் ஒழிய, அதாவது அகங்காரம் இறந்தால் ஒழிய, கடவுள் உங்களை ஆசிர்வதிக்க மாட்டார்.

'நான் என்ற உணர்வு அங்கு இல்லாத போது மட்டும் தான் நீங்கள் ஆசி ர்வதிக்கப்படுகிறீர்கள்.

அந்த முரண்பாட்டை தியானியுங்கள். நான் என்ற உணர்வு இருக்கும் வரை, கடவுள் உங்களை விட்டு வெகு தூரத்தில் தான் இருப்பார்; நான் என்ற உணர்வு மறையும் போது, நீங்களே கடவுளாக இருப்பீர்கள். நீங்கள் சிர சக்கரமான, தலையின் உச்சியில் இருக்கும் சக்தி மையமான சஹஸ்ராநாமத்தை எட்டுவீர்கள். நீங்கள் முற்றிலும் வெறுமையாக இருக்கும் போது, எல்லாயிடங்களில் இருந்தும், எல்லா திசைகளில் இருந்தும், எல்லா பரிமாணத்தில் இருந்தும் கடவுள் உங்களுக்குள் நிரம்புவார். நீங்கள் மிதந்து கொண்டிருப்பீர்கள். அது தான் ஆசிர்வாதம்.

இருபத்தைந்து வருடம்

நாம் மேலோட்டமாக வாழ்கிறோம். நாம் மனதில் வாழ்கிறோம், மனம் மிகவும் இரைச்சலாக இருக்கும், அது நமக்குள் இருக்கும் மெல்லிய குரலைக் கூட கேட்க நம்மை அனுமதிக்காது. நாம் வெளிப்புற சத்தங்களை மட்டுமே கேட்கிறோம் என்பதால், ஞானி ஒரு கருவியைப் போல தேவைப்படுகிறார். கடவுள் நமக்குள் இருந்து என்ன சொல்ல முயற்சிக்கிறாரோ, அதையே ஞானி வெளியில் இருந்து சொல்கிறார்.

வெளியில் இருக்கும் ஞானியின் வார்த்தைகளைக் கேட்க தொடங்கிவிட்டோம் என்றால், உள்ளுக்குள் இருக்கும் ஞானியின் குரலையும் கேட்க தொடங்கிவிடுவோம். நீங்கள் மெதுமெதுவாக விழிப்புணர்விற்குள் போவீர்கள், நடந்து கொண்டிருப்பதைப் பார்த்து ஆச்சரியமடைவீர்கள். ஞானி சொல்வது ஏதோவொரு வகையில், உங்களின் சொந்த உணர்வை - சொந்த உணர்வையும் விட மேலாக உங்கள் மனதைப் பற்றியும், உங்கள் உடலைப் பற்றியும் சொல்வது போல தோன்றும். அதனால் கிழக்கத்திய நாடுகளில் ஞானிகளைக் கடவுளாக பார்க்கிறார்கள். அவர் உங்களை நிஜத்தை பிரதிபலிப்பதால், அவர் உங்களின் நிஜமான ஜீவனை பிரதிபலிப்பதால் அவர் கடவுளைப் பிரதிபலிக்கிறார்.

ஞானியோடு இருக்கும் ஜீவன், உள்முகமாக திரும்ப தயாராகிறது, அதன் மூலம் உங்கள் கண்களை மூடி, உங்களை உள்முகமாக பார்க்க முடியும். அதன் மூலம் உங்கள் உள்ளுணர்வு உங்களிடம் என்ன சொல்கிறது என்பதை உங்களால் கேட்க முடியும். உள்ளுணர்வு எப்போதும் சரியாக இருக்கும். புத்தி சரியாகவும் இருக்கலாம், தவறாகவும் இருக்கலாம். அது எப்போதும் இப்படியும் இருக்கலாம் அல்லது அப்படியும் இருக்கலாம், சந்தேகத்தைக் கொண்டிருக்கும். அது சந்தேகமில்லாமல் ஒருபோதும் இருக்காது. ஆனால் உள்ளுணர்வில் சந்தேகம் இருக்காது. அதற்கு தெரியும். உள்ளுணர்வு உள்ளவர்கள் ஒருபோதும் எதையும் தவறாக

உங்களின் சுதந்திரத்திற்கு தடையாக இருக்கும். அவர் அனுமதி இல்லாமலும் வருவதில்லை, அவர் மனிதர்களுக்கு மதிப்பளிக்கிறார். நீங்கள் அவரை அழைத்தால் ஒழிய, அவர் வரமாட்டார்.

வழிபாடு என்பது கடவுளை அழைப்பதற்கான ஒரு வழி. நீங்கள் நடனமாடி கொண்டிருக்கும் போதும், உங்களின் முழு ஜீவனும் பாடிக் கொண்டிருக்கும் போதும், நீங்கள் மகிழ்ச்சியில் இருக்கும் போதும், ஒவ்வொரு நாடி துடிப்பும் கொண்டாட்டத் தில் இருக்கும் போதும் நீங்கள் கடவுளை அழைப்பதற்கான சிறந்த வழியாக இருக்கும். அப்போது அவர் உடனே வருவதற்கு தயாராக இருப்பார். அங்கு ஒரு சிறிய இடைவெளியும் கூட இருக்காது: அது உடனே நிகழ்ந்துவிடும்.

ஒரேயொரு நிபந்தனையை மட்டும் பூர்த்தி செய்யுங்கள்: அதாவது ஆனந்தமாக இருங்கள்.

ஆனந்தம் அன்பில் இருந்து உருவாகும். அன்பு மட்டும் தாம் நிஜமான கவிதை. ஹிருதயம் முழுவதும் அன்பு நிறைந்திருக்கும் போது, உங்களின் ஒட்டுமொத்த வாழ்க்கையும் உரைநடையில் இருந்து கவிதையாக மாறிவிடும்; சத்தத்தில் இருந்து இசையாக மாறிவிடும்; முரண்பாட்டில் இருந்து ஒத்திசைவுக்கு வந்துவிடும்.

அன்பில்லாத ஹிருதயம் பாலைவனம் போன்றது. அன்பில்லாத இதயம் உள்ளவர், அருவருப்பாக இருக்கிறார். வாழ்க்கையில் அவரின் அணுகுமுறை உணர்ச்சியற்று இருக்கும். அவருக்கு சுவாச உணர்வு இருக்காது; படைப்புகளின் அழகை இரசிக்கும் உணர்வு இருக்காது; அவருக்கு கடவுள் கொடுத்திருக்கும் அனைத் திற்கும் - பிரபஞ்சத்தில் இருக்கும் அனைத்திற்கும் - நன்றி காட்டும் விழிப்புணர்வு இருக்காது. எப்படி புகழ்வது, எப்படி நடனமாடுவது, பாடுவது, வாழ்க்கையையும், வாழ்க்கையில் இருக்கும் எண்ணிலடங்கா ஆனந்தத்தையும் எப்படி கொண்டாடுவது என்பது கவிஞர்களுக்கு தான் தெரியும்.

|

காட்டும், தொடர்ச்சியாக குழப்பி கொண்டே இருக்கும். 'இந்த வழியில் போ, இதை வாங்கு, அதை அனுபவி' என்று உங்களைத் தூண்டிவிடும், உங்களை ஏமாற்றும். தெரிந்த விஷயங்களைக் கொண்டு, அது உங்களை ஆக்கிரமித்து வைத்திருக்கும்.

தெரியாத விஷயத்திற்குள், பட்டியலிடப்படாத விஷயத்திற்குள், வரையறுக்கப்படாத பிராந்தியத்திற்குள் நுழையும் வேலைக்குள் லீடர் நுழைகிறார்; ஆகவே அதில் பயம் இருக்கும். அது மட்டும் தான் தடை. நாம் அதையும் தாண்டி போக வேண்டும். பயம் இருந்தால் இருக்கட்டும். அது கொஞ்சம் காலத்திற்கு நம்மை சுற்றிக் கொண்டிருக்கும். நாம் அதை கண்டு கொள்ளாத போது, அது நம்மை விட்டு வெளியேறிவிடும். தெரியாத விஷயத்திலும் கூட நம்மை விட்டு பயம் நீங்கும் அந்த நாள் தான் நமக்கு பொன்னாளாக இருக்கும். அப்போதிருந்து வளர்ச்சி மிகவும் சுலபமாகவும், எளிமையாகவும், உடனடியாகவும் இருக்கும்.

நாம் என்ன சாப்பிடுகிறோமோ அதுவாகவே ஆகிறோம்

17.8 நீண்ட ஆயுளையும், ஆற்றலையும், வலிமையையும், ஆரோக்கியத்தையும், மகிழ்ச்சியையும், உற்சாகத்தையும் கொடுக்கும் உணவுகள் எளிதாக ஜீரணமாக கூடியதாகவும், சா று நிரம்பியதாகவும், திட உணவாகவும், சத்து நிறைந்ததாகவும் இருக்கும்.

நல்லெண்ண நிலையில் இருப்பவர்கள், இதுபோன்ற உணவுகள் விரும்புவார்கள்.

17.9 போராடும் குணமுடையவர்கள், மிகவும் கசப்பான, புளிப்பான, உப்பு நிறைந்த, சூடான, உறைப்பான, உலர்ந்த, எரிந்து கொண்டிருக்கும் உணவுகளை விரும்புவார்கள். இவை வலியையும், துக்கத்தையும், நோயையும் உருவாக்கும்.

17.10 அறியாமையில் இருப்பவர்கள் மக்கிய, சுவையற்ற, அழுகிய, உதிர்ந்த,

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்தான் எங்களுக்குத்

காட்டும், தொடர்ச்சியாக குழப்பி கொண்டே இருக்கும். 'இந்த வழியில் போ, இதை வாங்கு, அதை அனுபவி' என்று உங்களைத் தூண்டிவிடும், உங்களை ஏமாற்றும். தெரிந்த விஷயங்களைக் கொண்டு, அது உங்களை ஆக்கிரமித்து வைத்திருக்கும்.

தெரியாத விஷயத்திற்குள், பட்டியலிடப்படாத விஷயத்திற்குள், வரையறுக்கப்படாத பிராந்தியத்திற்குள் நுழையும் வேலைக்குள் லீடர் நுழைகிறார்; ஆகவே அதில் பயம் இருக்கும். அது மட்டும் தான் தடை. நாம் அதையும் தாண்டி போக வேண்டும். பயம் இருந்தால் இருக்கட்டும். அது கொஞ்சம் காலத்திற்கு நம்மை சுற்றிக் கொண்டிருக்கும். நாம் அதை கண்டு கொள்ளாத போது, அது நம்மை விட்டு வெளியேறிவிடும். தெரியாத விஷயத்திலும் கூட நம்மை விட்டு பயம் நீங்கும் அந்த நாள் தான் நமக்கு பொன்னாளாக இருக்கும். அப்போதிருந்து வளர்ச்சி மிகவும் சுலபமாகவும், எளிமையாகவும், உடனடியாகவும் இருக்கும்.

நாம் என்ன சாப்பிடுகிறோமோ அதுவாகவே ஆகிறோம்

நல்லெண்ண நிலையில் இருப்பவர்கள், இதுபோன்ற உணவுகள் விரும்புவார்கள்.

வார்த்தைகளை மிக சுலபமாக தவறாக புரிந்து கொள்ளலாம்! தயவுசெய்து வார்த்தைகளின் சாரத்தை விட்டுவிடாதீர்கள். வார்த்தைகளுக்கு பின்னால் இருக்கும் சாரத்தை, வார்த்தைகளுக்கு பின்னால் இருக்கும் அர்த்தத்தை மிக சுலபமாக நழுவ விட்டுவிடுவோம். தைரியமாக சோதித்து பாருங்கள். உங்களால் முடியவில்லை என்றால், உங்களுக்கு அந்த சத்தியம் பொருந்தவில்லை என்றால், அதை மறந்துவிடுங்கள். குறைந்தபட்சம் நீங்கள் அதை வேறு எங்கேயாவது போய் தேட வாய்ப்பு கிடைக்கும்.

இது சத்தியம் தான், ஆனால் என்னால் செயல்படுத்த முடியாது அல்லது என்னால் அதை பரிசோதிக்க முடியாது என்று நீங்கள் நினைத்தாலும் கூட, அதை விட்டுவிடுங்கள்! அப்படி இல்லை என்றால், சத்தியங்களைக் கேட்பதும், அதை பயிற்சி செய்யாமல் விட்டுவிடுவதும் உங்களுக்குள் ஒரு பழக்கமாக மாறிவிடும். அதுவொரு மன பழக்கமாக மாறிவிடும். அது மிகவும் ஆபத்தான மன பழக்கம். என்னிடம், ‘சு வாமி, எல்லோரும் ஞானமடைவதற்காக நான் உபதேசம் செய்யட்டுமா? நான் ச ன்னியாசியாக, ஒரு துறவியாக மாறிவிடட்டுமா?’ என்று கேட்பார்கள்.

‘தேவையில்லை. அதற்கு அவசியம் கிடையாது. ஆனால் ஒன்றை மட்டும் செய்யுங்கள். சத்தியங்களைக் கேட்பதும், பின்னர் அதை பயிற்சி செய்யாமல் விட் டுவிடும் மன பழக்கத்தை மட்டும் வைத்திருக்காதீர்கள், அவ்வளவு தான். மிகவும் ஆபத்தான அந்த விஷயம், எந்த ஜீவனுக்கும் ஏற்படக்கூடியது. ஆழமாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், சத்தியத்தைக் கேட்பதும், அறிவுபூர்வமாக புரிந்து கொள்வதும், ஆனால் பிறகு அதை பயிற்சி செய்யாமல் விட்டுவதும் மிகவும் மோசமான மனப்பழக்கமாகும். அது தான் உங்களைப் பிடிக்க கூடிய மிகவும் மோசமான இராட்ச ஷன் அல்லது அரக்கன். ஆகவே குறைந்தபட்சம், ‘இது சத்தியம் கிடையாது, ஆகவே இது எனக்கு பொருந்தாது’ என்றாவது முடிவு செய்யும் தைரியத்தை வைத்திருங்கள். ஒன்றை சத்தியம் என்று நீங்கள் நம்பினால், அதை தைரியமாக சோதித்து பாருங்கள்.

நீங்கள் நிறைய கேட்டிருப்பீர்கள். இந்த அத்தியாயத்தில் கிருஷ்ணர் புதிதாக எதையும் சொல்லவில்லை. அவர் ஒன்றே ஒன்றை மட்டும் சொல்கிறார், ‘ஸ்ரத்தையோடு இருங்கள்’ என்கிறார். ஸ்ரத்தை தான் நேர்வழி. ‘நேர்மை தான் ஆன்மீக த்தின்

| ‘சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

ஞானி சொன்னார், 'எழுந்து நின்று, உன்னை நீயே காப்பாற்றி கொள்.’

சீடர் விடாமல் கத்தினார், 'இல்லை, இல்லை குருவே, என்னை காப்பாற்றுங்கள். பிறகு எனக்கு கற்று கொடுங்கள்.’

ஞானி திருப்பி கத்தினார், 'முட்டாள், நான் உன்னை எழுந்து நிற்க செ ால்கிறேன். எழுந்து நில்° என்றார்.

சீடர் பயந்து போய்விட்டார். பயத்தோடு, அவர் எழுந்து நின்ற போது தான் தெரிந்தது, அவர் முழங்கால் அளவிற்கு மட்டும் தான் தண்ணீர் இருந்தது!

நீங்கள் எழுந்து நிற்கும் போது, உங்களுக்கு ஒட்டுமொத்த ண்டீச்விண்ண்ணூச் ண்ந்ஞ்ச்ணூரச்முடம்

உங்கள் வாழ்க்கையில் நீங்கள் எதையெல்லாம் மிகப் பெரிய கவலை என்று நினைத்து கொண்டிருந்தீர்களோ, அதெல்லாம் உங்கள் முழங்கால் மட்டத்திற்கு கூட இருக்காது. அவை உங்களின் பாத அளவிற்கு தான் இருக்கும். நீங்கள் கீழே படுத்து கொண்டிருப்பதால், நீங்கள் ஒருபோதும் எழுந்து நிற்கவில்லை என்பதால், நீ ங்கள் மூழ்கி கொண்டிருப்பதாக நினைக்கிறீர்கள்; செத்துவிடுவோமோ என்று நினைக்கிறீர்கள்.

என்னுடைய அனுபவத்தில் இருந்து சொல்கிறேன், நீங்கள் எழுந்து நின்றால், தண்ணீர் உங்கள் பாத அளவிற்கு தான் இருக்கிறது என்பதை உணர்வீர்கள். நீங்கள் ண்டீச்விண்ண்ணூச் ண்ந்ஞ்ச்ணூரச் வாழ்க்கை பெருங்கடல் - என்று எதை நினைத்தாலும், அது பாத அளவிற்கு தான் இருக்கும். அது ஒன்றுமே கிடையாது. அது எந்த வகையிலும் உங்களை பாதிக்காது. எழுந்து நிற்பதற்கு மட்டும் உங்களுக்கு தைரியம் வேண்டும்.

உதாரணமாக, அந்த சீடர், 'இல்லை, நான் மூழ்கி கொண்டிருக்கிறேன், என்ன வெளியில் இழுத்து உதவுவதற்கு பதிலாக, குரு நடைமுறைக்கு சாத்தியமற்ற விஷயங்களை எனக்கு போதித்து கொண்டிருக்கிறார், என்ன மாதிரியான குரு இவர்?’ என்றால், காய்கறிகளைச் சாப்பிடுவதும் தாவரங்களுக்கு செய்யும் கொடுமை தான்.

நித்ய ஸ்பூரண ஹீலிங் முகாம் ஆழ்ந்த தியான நுட்பங்களின் அடிப்படையில் நடக்கும். தியான சக்தி ஆழமாக இருக்க வேண்டுமானால், எதிர்மறை சக்தி அளிக்கும் பொருட்களைப் பயன்படுத்த கூடாது. இந்த தியானங்கள் மாமிசம், புகையிலை, மது ஆகியவற்றுக்கு ஒத்துழைக்காது. ஹீலர்கள் மாமிசம் சாப்பிட்டால், புகைப்பிடித்தாலோ அல்லது மது அருந்தினாலோ, அவர்கள் உடல்ரீதியாகவும், மனரீதியாகவும் பாதிக்கப்படுவதை நான் பார்த்திருக்கிறேன்.

இந்த கட்டுப்பாடு மிகவும் கடுமையாக இருப்பதாக பலர் குறை கூறுவார்கள். நான் என்ன செய்ய முடியும்? குறிப்பாக, ஹீலர்களாக மாற விரும்பும் பக்தர்களைத் திருப்தி படுத்துவதற்காக, நான் தனக்குதானே ஹீலிங் அளிக்கும் முறையாக மாற்றி அமைத்திருக்கிறேன். இதில் அவர்கள் மாமிசம் சாப்பிடலாம், மது அருந்தலாம் அல்லது புகை பிடிக்கலாம். ஆனால் ஆஸ்சரியப்படும் விதமான முன்னேற்றம் என்னவென்றால் இந்த மாதிரியான ஹீலர்கள் மாமிசம் சாப்பிடுவதையும், சிகரெட் புகைப்பதையும், மது அருந்துவதையும் தாங்களே விருப்பப்பட்டு விட்டுவிடுகிறார்கள்! சிறிது காலத்திற்கு பிறகு, உடல்-மன அமைப்புமுறை தானாகவே குறைந்த சக்தி உணவுகளை நிராகரித்து விடும்.

எந்தவிதமான ஆழ்ந்த தியான நுட்பத்தில் இருக்க வேண்டும் என்றால், அவர் சக்தி வட்டத்திற்கு இருக்க வேண்டும். கிருஷ்ணர் பயன்படுத்தும் என்ற வார்த்தை, வெறுமனேநாக்குக்கு மட்டும் கிடையாது, அது எல்லா புலன்களுக்குமான உணவையும் குறிக்கும். எல்லா புலன்களுக்கும் உள்ளே கொடுக்கப்படுவதற்கான ஒரே விவரத்தை தான் கிருஷ்ணர் இங்கே பயன்படுத்துகிறார், அவர் நீண்ட ஆயுள், தைரியம், வலிமை, ஆரோக்கியம், மகிழ்ச்சி, இன்பம் ஆகியவற்றை கூறி சத்வ வழியில் செல்லும் ஒருவரின் ஆன்மீக பாதையில் இருக்கும் ஒருவரின் முன்னேற்றத்திற்கு உதவுகிறார்.

கேள்வி: சுவாமி, மருத்துவத்தின் வேத விஞ்ஞானமான ஆயுர்வேதம், ஒருவரின் அமைப்புமுறைக்கு ஏற்ற உணவு வகைகளை பரிந்துரைக்கிறது. அவையும், கிருஷ்ணர் சொல்வதும் ஒன்று தானா?

|

இருபத்தைந்து வருடம் | "சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?"" என விசாரித்ததற்கு, "சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

ஆயுர்வேதம் என்பது உயிரைப் பற்றிய அறிவு அல்லது விஞ்ஞானம் என்பதை குறிக்கிறது. இது ஆரோக்கியத்திற்கான பண்டைய இந்திய முறையாகும். ஆயுர்வேதம் குறிப்பாக வாழ்க்கை முறை சம்பந்தப்பட்டது, ஆரோக்கியம் சம்பந்தப்பட்டது, ஆனால் மற்ற மருத்துவ விஞ்ஞானங்கள் நோய்களைக் குணமாக்குவதில் ஈடுபடுகின்றன.

ஆயுர்வேதம், பிரபஞ்சத்துடன் நமக்கிருக்கும் தொடர்பின் அடிப்படையில் அமைந்திருக்கிறது. நாம் பிரபஞ்ச சக்தியின் அதே சக்தியைக் கொண்டிருப்பதால், அடிப்படை விஷயத்தில் இருந்து அது உருவாகிறது. தைத்ரீய உபநிஷதம் பிரபஞ்சத்தின் ஐந்து மூலங்களைப் பற்றியும், அவை எவ்வாறு ஒன்றோடுஒன்று இணைக்கப்பட்டிருக்கின்றன என்பது பற்றியும் விவரிக்கிறது. முதலாவதாக, ஈதர் அல்லது நடுமண்வச் (ஆகாசம்) என்பது பிரபஞ்ச சக்தியில் இருந்து எழுகிறது. ஆகாச த்திலிருந்து, காற்று அல்லது திந்தூத (வாயு) உருவாகிறது. வாயுவில் இருந்து அக்னி தோன்றுகிறது. அக்னி தண்ணீரை அல்லது நீணீர்ச்(ஜலம்) தோற்றுவிக்கிறது. இதிலிருந்து மண் அல்லது ப்ரித்வி உருவாகிறது. தாவரங்களும், நுண்ணுயிர்களும் மண்ணிலிருந்து தோன்றுகின்றன, இவை மனிதர்கள் தோன்றுவதற்கு உதவுகின்றன, பிரபஞ்ச சக்தியே மனிதர்களின் சக்தியாக இருக்கிறது.

பிரபஞ்ச சக்தியின் இந்த ஐந்து மூலங்களும் தாவர உணவுகளிலும், தானியங்களிலும் இருக்கின்றன, இவையே எல்லா உயிரினங்களும் உயிர்வாழ உதவுகின்றன. ஆயுர்வேதம் சக்தி ஆதாரங்களையும், சக்திகளையும், சக்தி கடத்திகளையும், சக்தி நுகர்வோர்களையும் ஒரு புனிதமான முறையில் இணைக்கிறது. ஆகவே ஆரோக்கியத்திற்கான இந்த முறையில் உணவும் ஓர் உள்ளார்ந்த பாகமாக அமைந்துவிடுகிறது.

ஆயுர்வேதம் மனித உயிர்களை மூன்று விதமாக அல்லது மூன்று ஜீணிலுச்ச்ன் க்களாக பிரித்து கூறுகிறது. ஞ்சய்ச்ச்சுன்களைப் போலவே, இவை அடிப்படை பழக்க குணங்களாகும், இவற்றின் அடிப்படையில் தான் நாம் செயல்பட்டு வருகிறோம், ஜீணிலுச்ச்ன் நம்மீது ஆதிக்கம் செலுத்தும் சக்திகளின் கலப்பு விகிதங்களின்

இருபத்தைந்து வருடம் விஷயமாக இருக்க வேண்டியதில்லை. அது அப்படி இருக்காது. நீங்கள் சாப்பிடும் போது, நிகழ்காலத்தில் இருந்து சாப்பிடுங்கள்.

கிருஷ்ணர் சொல்வது, ஆரோக்கியத்தின் முழுமையான உணர்வை அளிக்கிறது. இயற்கை உணவுகள், அவற்றின் சொந்த மலர்ச்சியையும், நன்மைகளையும் கொண்டிருக்கும். அவற்றின் ருசியை கெடுப்பதற்கு மசாலாக்களையோ, அல்லது சு வையூட்டிகளையோ நீங்கள் சேர்க்க வேண்டியதில்லை. உணவு எப்படி வருகிறதோ, பூமியில் இருந்து வரும் போது இருக்கும் இயற்கையோடு, நெருப்பு சக்தியில் ச மைக்கப்பட்டு சாப்பிடுங்கள் என்று அவர் சொல்கிறார். சமைத்த சில மணி

நேரங்களிலேயே சாப்பிடுங்கள், நீங்கள் சத்வத்தில் இருப்பீர்கள். நீங்கள் ஆனந்தத்தில் இருப்பீர்கள்.

கிருஷ்ணர் எப்படி கொடுக்க வேண்டும் என்று சொல்கிறார், எப்படி தானம் செய்ய வேண்டும், எப்படி மற்றவர்களை உபசரிக்க வேண்டும் என்று சொல்கிறார்.

வேத பாரம்பரியத்தில், நெருப்பு சடங்குகள் (யாகம், ஹோமம்) போன்ற தானங்கள் தெய்வங்களை வழிபடுவதற்கான வெறும் சடங்குகள் மட்டும் இல்லை. அதற்கும் மேலும் அவற்றிற்கெல்லாம் அர்த்தம் இருக்கிறது, அவை பிற உயிர்களுக்கும், ஏழைகளுக்கும் பயன் கொடுத்தது.

ஒவ்வொருசடங்குசம்பிரதாயங்களும், ஏழைகளுக்குதர்மம் செய்யும்ஒருமுக்கிய செயலைக் கொண்டிருக்கும். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக இதுபோன்ற ஒரு சடங்கிற்கு வந்தவர் வெறும் கையோடு போக மாட்டார். பெரிய ப்யூடின்களும், ஞானிகளும் சடங்குகள் செய்யும் போது, எதையும் கேட்பதற்கு அவர்களுக்கு தேவயிருப்பதில்லை. அவர்கள் வேதநூல்களில் இருந்து தாங்கள் உணர்ந்த சத்தியத்தின் அடிப்படையில் இவற்றை செய்வார்கள். அவர்கள் எதையும் எதிர்பார்ப்பதில்லை. ஒவ்வொரு நாளும் வாழ்க்கை பழக்க வழக்கமாக அவர்கள் சடங்குகளைச் செய்வார்கள். தெய்வங்களும், இயற்கையும் மகிழ்ச்சி அடைய வேண்டும், அதன் மூலம் மனிதகுலம் பயனடைய வேண்டும் என்பதற்காக இந்த சடங்குகள் நடத்தப்படும். இது சத்வ ஞ்சவ்ச்வின் (நல்ல இயல்பின்) சுயநலமில்லாத சம்பிரதாயங்கள் ஆகும்.

பெரிய அரசர்களும் கூட இந்த சடங்குகளைச் செய்தார்கள். அரசங்கள்தங்களின் சக்தியைக் வெளிப்படுத்தவும், அவர்கள் பிற அரசர்களைக் கட்டுபடுத்தி இருந்தார்கள் என்பதை காட்டவும் நெருப்பு சடங்குகளைச் செய்தார்கள். இவை அகங்காரத்தைத் தான் எடுத்து காட்டும். யுதிஷ்டிடிர் போன்ற அரசர்கள் குதிரைதானம், அவுசிச்ட்டுஞ்டீச் ஙுச்ச்ஞ், செய்தார்கள், அவர்கள் பிற அரசர்கள் மீது அவர்களுக்கு இருந்த செல்வாக்கை எடுத்துக்காட்ட ஙே்டீச்சண்புதூச் ஙுந்ஞ்ச்வும் செய்தார்கள். இருந்தாலும், இவை அரச ர்களுக்கு தேவைப்பட்டது, மேலும் அவர்களின் செல்வங்களை வாரி வழங்கவும் இதுபோன்ற விழாக்கள் தேவைப்பட்டது. இவை ஆளுமையின் இயல்பில் - ரஜோ இயல்பில் - இருந்து செய்யப்பட்டது.

ஆழ்ந்த வலிமையைத் தவிர வேறெந்த நோக்கமும் இல்லாமல், கடவுள் பக்தி உள்ளவர்களால் மேலும் பல ஆழமான தானங்களும் செய்யப்பட்டன. இதை இவர்கள் அறத்திற்காகவோ அல்லது பெருமைக்காகவோ செய்யவில்லை. இவை வேதநூல்களில் சொல்லப்பட்டிருக்கும் எந்த நெறிமுறையையும் பின்பற்றவில்லை. இவை மொத்தத்தில் சுயநலத்திற்காக மட்டுமே செய்யப்பட்டன.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?"' என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருந்தாலும், ராவணன் அவரின் அகங்காரத்தாலும், புலனுணர்வினாலும் ஆளப்பட்டு கொண்டிருந்தார் . அது அவரை அழிவுக்கு கொண்டு வந்தது.

பிரபஞ்சம் அபரிமிதமான கோட்பாடுகளில் செயல்படுகிறது. பிரபஞ்சத்தில் எதற்கும் குறைவில்லை. நமக்கு என்ன தேவையோ, அதை நாம் பெறுகிறோம். பிரச் னை என்னவென்றால், நமக்கு என்ன தேவை என்பதில் தான் நாம் அதிருப்தியாக இருக்கிறோம். நமக்கு அளவிட முடியாத அளவிற்கு ஆசைகள் இருக்கின்றன. இந்த பூமியில் வாழும் எல்லாருக்குமான தேவைகளையும் பிரபஞ்சத்தால் பூர்த்தி செய்ய முடியும், ஆனால் ஒரே ஒருவரின் ஆசையைப் பூர்த்தி செய்ய முடியாது என்று பெரிய ஞானிகள் சொல்கிறார்கள். நமது பேராசைக்கு அளவே கிடையாது.

கேள்வி: அன்பே கடவுள் என்று நீ ங்கள் சொல்கிறீர்கள். சில கலாச்சாரங்கள் கடவுளைக் கோபமாகவும், ஆக்ரோஷமாகவும் எடுத்துக்காட்டுகிறார்கள். அவற்றில் நகைச்சு வை என்பதற்கே இடமில்லாமல் இருக்கிறது. கோபத்திலும், ஆக்ரோஷத்திலும் கூட ஆனந்தம் வருமா?

இல்லை. நமது உணர்ச்சிகளை கடவுளிடம் பிரதிபலிக்கிறோம், நமது நம்பிக்கை கள் அவரை கோபமாகவும், ஆக்ரோஷமாகவும், பொறாமை உணர்வோடும் வெளிப்படுத்துகிறது. ஒருவகையில், கடவுள் இயற்கையைப் போல மிகவும் நடுநிலையானவர். நீங்கள் பாவியா அல்லது துறவியா என்பதைப் பற்றியெல்லாம் அவருக்கு கவலை இல்லை. நீதி நிலைமைகள் ஆன்மீகத்தில் எந்த விளைவுகளையும் ஏற்படுத்துவதில்லை.

மற்றொரு வகையில், கடவுள் கருணைமிக்கவர். நீங்கள் கடவுள்தன்மையை எட்டும் போது, மற்றவர்களை உங்களுக்குள்ளும், உங்களை மற்றவர்களுக்குள்ளும் பார்ப்பீர்கள். மனித நிலையில், இதை தான் நாம் அன்பு என்கிறோம். உண்மையில், அது நாம் அன்பு என்று சொல்வதற்கும் அப்பாற்பட்டது.

அன்பு என்கிற சக்தியை மகிழ்ச்சியாக மாற்றலாம். மேலும் அன்பை மட்டும் தான் நம்மிடம் இருக்கும் ஒரேயொரு சக்தி. நம்மிடம் வேறெந்த சக்தி மட்டமும் கிடையாது. இந்த ஒரே சக்தி தான் வெவ்வேறு மட்டங்களில் இருக்கிறது.

காமம் என்பது அன்பு சக்தியின் கொடூரமான வடிவம், கடவுள் என்பது அன்பு சக்தியின் உயர்ந்த வடிவம். இருந்தாலும், குரூரமாகவும், ஒட்டுமொத்தமாகவும், நுட்பமாகவும், கடினமாகவும், உலகமெங்கிலும், ஆன்மீகரீதியாகவும் - இதுவே ஒரே சக்தியாக இருக்கிறது. அதுவொரு ஏணியைப் போல இருக்கிறது: ஏணியின் ஒருமுனை அடியையும், மறுமுனை மேல்பகுதியையும் தொடுகிறது.

-அன்பு இல்லாத வாழ்க்கை சாத்தியமே கிடையாது. அன்பு இல்லாமல், பிரபஞ்சமே இருக்க முடியாது. பொருட்கள் எல்லாம் சி தறிவிடும். அன்பு தான் எல்லாவற்றையும் ஒன்றாக சேர்த்து கட்டி வைத்திருக்கிறது.

எல்லா காலங்களிலும் வாழ்ந்த ஞானிகளின் மிகவும் அடிப்படை அகக்காட்சியாக இருப்பது, பொருட்கள் எல்லாம் அன்பினால் கட்டப்பட்டிருக்கின்றன என்பது தான். கண்ணுக்கு தெரியாத ஒரு ச க்தி அணுக்களையும், மூலக்கூறுகளையும் ஒன்றிணைத்து வைத்திருக்கிறது. அவை பிரிந்து செல்வதில்லை. விஞ்ஞானம் இன்னும் அந்த எல்லாம்வல்ல சக்தியைக் கண்டுபிடிக்கவில்லை. ஈர்ப்பு ஆற்றல் அல்லது மின்சாரம் போன்ற அதன் சில தன்மாற்றங்களைத் தான் விஞ் ஞானம் கண்டு பிடித்திருக்கிறது; ஆனால் இவை மொத்த தன்மாற்றங்களாக இருக்கின்றன. இதன் அடிப்படையில், எல்லா சக்திகளுக்கும் இறுதியான ஆதாரம் அன்பு தான் என்பதை விஞ்ஞானம் கண்டுபிடிப்பதற்கான நாள் வெகு தூரத்தில் இல்லை. அந்த நாள் மனிதகுலத்திற்கு பொன்னாளாக இருக்கும். அந்த நாளில் தான் ஆன்மீகமும், விஞ்ஞானமும் ஒன்றோடுஒன்று ஒன்றிணையும், அவற்றின் மொழி அன்பு என்ற ஒரே மொழியாக இருக்கும்.

மகிழ்ச்சியாக இருங்கள், ஏனென்றால் அன்பு சாத்தியம் தான். மகிழ்ச்சியாக இருங்கள், ஏனென்றால் அன்பு தான் உங்களின் உள்ளார்ந்த சக்தியாக இருக்கிறது. நீ ங்கள் இறுதியான உயரத்திற்கு மேலே செல்ல முடியும். அன்பினால் சாத்தியப்படாதது ஒன்றுமே இல்லை, ஏனென்றால் அன்பே தெய்வமாக மாறும். தொடர்புபடுத்துவது, இதன் மூலம் அவற்றை ஒன்றிணைப்பது சாத்தியப்படும். இந்த மூன்று பரிமாணங்களும் ஒரு புள்ளியில் குவியும் போது, நான்காவது பரிமாணம் பிறக்கிறது. இந்தியாவில் நாங்கள் அந்த நான்காவதை துரியம் என்று செ ால்வோம், அதாவது துரியம் என்றால் நான்காவது என்று பொருள். நாங்கள் அதற்கு வேறெந்த பெயரும் தருவதில்லை. மற்ற மூன்றும் தனித்தனி பெயர்கள் உண்டு, ஆனால் நான்காவதற்கு பெயர் இல்லை. இந்த நான்காவது தான் மெய்பொருளாக இருப்பது.

ஆன்மீகத்தின் ஒட்டுமொத்த வேலையும், ஓர் இரசவாதத்தை உருவாக்குவதுதான், இதனால் உங்கள் உடல் மனதிற்குள் கரையும், மனம் ஆன்மாவிற்குள் கரையும், ஆன்மா மனதிற்குள் கரையும், ஆன்மா உடலுக்குள் கரையும். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக, மெதுமெதுவாக, அவை ஒரே ஒருங்கிணைந்த விஷயமாக மாறிவிடுகிறது. இருந்தாலும், நமது வேலை மூன்று பரிமாணமாகவே இருக்கிறது: பல நுட்பங்கள் மூலமாக நாம் உடலுக்கு பயிற்சி கொடுக்கிறோம்; பல தொடரிகள் மூலமாக நாம் மனதிற்கு பயிற்சி கொடுக்கிறோம்; பல தியான நுட்பங்கள் மூலமாக நாம் ஆன்மாவிற்கு பயிற்சி கொடுக்கிறோம்.

எண்ணம், சொல், செயல்

17.15 எதிர்ப்பை உருவாக்காத, உண்மையான, இனிமையான, பயன் கொடுக்க கூடிய பேச்சும், வேதநூல்களைத் தொடர்ந்து வாசிப்பதும் சொல்லில் இருக்கும் துறவு என்று செ ால்லப்படுகிறது.

17.16 மன அமைதி, கனிவு, சமநிலை, சுயக்கட்டுப்பாடு, எண்ண தூய்மை ஆகியவை எண்ணத்தில் துறவு என்றழைக்கப்படுகிறது.

17.17 மேலே சொல்லப்பட்டிருக்கும் மூன்றுவிதமான துறவும் யோகிகளால் முழு தீவிரத்துடன், பலனை எதிர்பார்க்காமல் பயிற்சி செய்யப்படும். இவையே நற்குண நிலை என்று சொல்லப்படுகிறது.

17.18 மதிப்பு, மரியாதை, கௌரவத்தைப் பெறுவதற்காகவும், பகட்டு க்காகவும் செய்யப்படும் துறவு, ஒரு தற்காலிகமான மற்றும் நிச்சயமற்ற விளைவையும் தான் கொடுக்கும், இது ஆளுமை நிலை என்று செ ால்லப்படும்.

கிருஷ்ணர் எண்ணம், சொல், செயல்களில் துறவு பற்றி விளக்குகிறார்.

ச்ணீச்ணூடிட்ஞ்ணூச்்ட்ச் (எளிமை) நிலையில் தபஸ் அல்லது தவம் என்பது ஆடம்பரம் இல்லாமல் இருக்கும், எளிமையான வாழ்க்கையாக இருக்கும். அது ஒருவருக்கு என்ன தேவைகள் இருக்கிறது என்பதின் அடிப்படையில் இருக்கும், ஒருவர் எதற்காக ஏங்குகிறார் என்பதன் அடிப்படையில் இருக்காது. இதை வெற்றிகரமாக பயிற்சி செய்பவர் தான் தபஸி ஆவார்.

தபஸ்யா, துறவு அல்லது தவத்தைப் பற்றி ஏற்கனவே சொல்லி இருக்கும் கிருஷ்ணர், அதை பற்றி இங்கு மீண்டும் சொல்கிறார். தன்னையோ அல்லது பிறரையோ சித்தரவதை செய்வதையோ அல்லது துன்பப்படுத்துவதையோ இது குறிக்காது. இது உடலுக்கு தரப்படும் சித்திரவதை, துன்பத்தை மட்டும் குறிக்காது, செ ாற்களாலும், எண்ணங்களாலும் அளிக்கப்படும் துன்பமும் இதில் கணக்கில் எடுத்து கொள்ளப்படும். இப்படி செய்யப்படும் தவம், ஒருவரை அவமானப்படுத்துவதாகும், அவருக்குள் இருக்கும் கடவுளை அவமானப்படுத்துவதாகும், இது உடல் கடவுள் வாழும் ஆலயம் என்பதை மறந்துவிடுவதாகும். விட்டுவிட்டேன் என்று நினைக்கிறேன்.

ஞானம் என்ற கதவை திறக்கும் ஒரு சாவியைக் கண்டுபிடிப்பதற்கு முன்னால், நான் பத்தாயிர சாவிகளைப் பறிசோதித்து பார்த்தேன். அவர்கள் அந்த வழியில் போக வேண்டாம் என்ற நான் என் பக்தர்களுக்கு சொல்வதுண்டு. அதற்கு பதிலாக, எளிமையான, சுலபமான, விரைவான வழி இருக்கிறது!

என்னுடைய ஆன்மீகப் பயிற்சிகளில் ஞானத்திற்காக நான் போராடி கொண்டிருந்த வரை, அது என்னை விட்டு விலகியே இருந்தது. நான் பல ஆண்டுகளாக என்னோடு வைத்திருந்த, எனது ருத்ராட்ச மாலையையும், ஸ்ரீராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரின் புகைப்படத்தையும் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, ‘என்ன நடக்கிறதோ, நடக்கட்டும்’ என்று தியானத்தில் உட்கார்ந்த போது தான் என்னால் என்னை உணர முடிந்தது.

இங்கே, கிருஷ்ணர் ஸ்ச்சட்துர்ச்ணாதிசலி என்ற வார்த்தையை அழகாக பயன்படுத்துகிறார்.

ஸ்ச்சட்துர்ச்ணாதிச் என்ற இந்த வார்த்தைக்கு சரியான ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு இல்லை. ஸ்ச்சட்துர்ச்ணாதிசலி என்பது திருப்தியையும், சௌகரியமான உணர்வையும் குறிக்கிறது. யார் பக்கத்தில் இருக்கும் போது, உங்களால் முழுமையான அமைதியை உணர முடிகிறதோ, அமைதியான எண்ணங்கள் தோன்றுகிறதோ, மனதை ஒருமுகப்படுத்த முடிகிறதோ அவர் தான் ஸ்ச்சட்துர்ச்ணாதிச். தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், இனிமையான வார்த்தைகளைப் பேசுவது தான் ஓர் ஆன்மீகவாதியின் அடிப்படை தகுதியாகும்.

சிலர் ஞானிகளாக இருப்பார்கள், இருந்தாலும் அவர்களால் யாருக்கும் உதவ முடியாது. உதாரணமாக, இமாலயத்தில் ஒரு பெரிய ஞானியைப் பார்த்திருக்கிறேன், அவர் நாள் முழுவதும் கஞ்சா புகைத்து கொண்டே இருப்பார். அவர் ஒரு ஞானி என்பதில் எந்த சந்தேகமும் கிடையாது. புகை உறிஞ்சும் குழாய் உள்ளே அவர் ஒரு

|

இருபத்தைந்து வருடம் | ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

'சுவாமி, சுவாமி விவேகானந்தருக்கும், ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சருக்கும் புகைபிடிக்கும் பழக்கம் இருந்தது, நான் ஏன் புகை பிடிக்க கூடாது? என்று ஒருவர் என்னிடம் கேட்டார்.

'சுவாமி விவேகானந்தர் புகைபிடிக்க ஆரம்பிப்பதற்கு முன்னாலேயே ஞானம் அடைந்துவிட்டார். ஞானமடைந்த பிறகு நீங்களும் புகை பிடிக்கலாம், என்ன வேண்டுமானாலும் செய்யலாம். அவர்கள் என்ன அடைந்தார்களோ அதை அடையாமல், அவர்கள் செய்ததை நீங்களும் செய்வது தவறு.' தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், ஞானிகள் என்ன செய்கிறார்களோ, அது நீங்கள் செய்வதில் இருந்து முற்றிலும் வித்தியாசமானது. உண்மையில், நீங்கள் செய்வதற்கு முற்றிலும் மாறுபட்ட வகையில் தான் அவர்கள் செய்வார்கள். நீங்கள் உங்களை நீங்களே மேம்படுத்தி கொள்ள என்ன செய்ய வேண்டுமோ, அதை செய்ய வேண்டும். அவர்கள் தங்களைத்தான்களே கீழ்நிலைக்கு கொண்டு வருவதற்காக அவ்வாறு செய்கிறார்கள்!

உத்தர்காசியில் இருந்த ணந்ஞ்ச்ண்ர்ந்ரீட்த ஞானம் அடைந்தவர்; இருந்தாலும், அவரால் எல்லோருக்கும் உதவ முடியாது. அவர் யாருக்கும் உதவும் வகையைச் சேர்ந்தவர் கிடையாது. அவர் ஒரு முனிவர். யாருக்கு வேண்டுமானாலும் அவர் செ ால்லி கொடுக்க மாட்டார், யாரை வேண்டுமானாலும் அவர் ஞானம் அடைய செய்ய மாட்டார். அவர் மக்களோடு சேர்ந்து வேலை செய்ய மாட்டார். அவர் அந்த வகை.

மற்றொருபுறம், சத்தியத்தை உணர்ந்தவர்கள் அதை உலகத்தோடு பகிர்ந்து கொள்வார்கள். சு வாமி விவேகானந்தர், பரமஹம்ச யோகானந்தர் போன்றவர்கள் தங்களின் அனுபவங்களை மற்றவர்களின் நலனுக்காக பகிர்ந்து கொண்ட சிறந்த ஆன்மாக்கள். அது தான் அவர்களின் நோக்கமாக இருந்தது. புரிந்து கொள்ளுங்கள், அவதாரங்களுக்கும் கூட ணீணிதணஞரீச்ணூதூச்கீவும், ணீச்ட்த்தூசீர்ணாதிகீவும் அவசியம் இருக்க வேண்டும். நிச்சயமாக இப்போது நாம் இந்த குணங்களை நமது வாழ்க்கையில் உள்வாங்கி கொள்ள வேண்டும்.

சத்தியத்தை பேசுவது, இனிமையாக பேசுவது (ணீணூயுடிரூச்ட்டிணூக்லி ஞீச் தூச்கீண) ஆகியவை தான் வார்த்தைகளால் செய்ய வேண்டிய தவம். தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், வார்த்தைகள் மூலம் ஒரு ஹீலிங் விளைவை கொடுப்பது மிகவும் முக்கியமாகும். நமது வார்த்தைகள் மூலம் ஹீலிங் விளைவை ஏற்படுத்துவது தான், ஓர் ஆன்மீக சாதகரின் அடிப்படை. மற்றவர்களைக் காயப்படுத்தும் வார்த்தைகளை நாம் பேச கூடாது. நாம் இருக்கிறோம் என்றால், அங்கு இருப்பவர்களுக்கு ஹீலிங் கிடைக்க வேண்டும்.

இன்னொரு விஷயம், சில வேளைகளில் நமது வார்த்தைகள் மற்றவர்களுக்கு எப்படி தொல்லை கொடுக்கிறது என்பது நமக்கு தெரியாமல் இருக்கும். நமது வார்த்தைகள் மற்ற உயிர்களை எப்படி அவமரியாதைப்படுத்துகிறது அல்லது அவற்றின் உணர்வுகளுக்கு தொந்தரவு கொடுக்கிறது என்பதை நாம் அறியாமல் இருப்போம். நாம் பேசும் போது மிகவும் கவனமாக இருக்க வேண்டும்.

நாம் யாருடனாவது இருக்கும் போது, இன்னும் கொஞ்ச நேரம் இவரோடு இருக்கலாமா? இவரோடு இன்னும் கொஞ்ச நேரம் செலவிடலாமா? இவரை நாளை மீண்டும் சந்திக்க முடியுமா? இவரை மீண்டும் சந்திப்போமா? என்று அவருக்கு தோன்ற வேண்டும். மற்றவர்களுக்கு ஒரு ஹீலிங் உணர்வை நாம் கொடுக்க வேண்டும். நம்மிடம் இருந்து மக்கள் ஓடுவதற்கு பதிலாக, மக்கள் நமக்காக காத்திருக்க வேண்டும். பொதுவாக நாம் எதிர்மறை விளைவைத் தான் ஏற்படுத்துவோம். ஒரு அசௌகரியமான உணர்வை தான் ஏற்படுத்துவோம். மக்கள் நம்மை விட்டு ஓடுவார்கள். சாதாரணமான ஒரு வார்த்தை, முறையில்லாமல் பயன்படுத்தப்பட்டால் போதும், ஒட்டுமொத்த உறவையுமே அது கெடுத்துவிடும்.

சத்தியம் மற்றவர்களைக் காயப்படுத்தினாலும் கூட அதை சொல்லிவிட வேண்டும் என்று நிறைய பேர் நினைக்கிறார்கள். தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், அது யாரையாவது காயப்படுத்துமேயானால், அது சத்தியமாக இருக்க முடியாது. அதை சத்தியம் என்று நாம் நினைக்கிறோம், அவ்வளவுதான். அது நமது மனதால் சத்தியம் என்று காட்டப்பட்ட நமது அகங்காரத்தின் பிரதிபலிப்பு. நமது புலனுணர்வுகளால் ஏதோவொன்றை நாம் பெறுகிறோம் என்றால், நாம் சத்தியத்தில் நிலைத்திருக்கவில்லை, நமது அந்த ஊகங்களின் அடிப்படையில் நமது சி ற்றறிவுடன் ஏதோ தீர்மானங்களைத் தீர்மானித்து கொண்டு, அவற்றை நமது சத்தியங்களாக சொல்லி, மற்றவர்களைக் காயப்படுத்துகிறோம். இப்படி நாம் செய்தால், தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், நாம் ஆளுமையிலும், அறியாமையிலும் இருக்கிறோம். நாம் சத்தியத்தில் கிடையாது. நாம் நல்லெண்ணத்தில் கிடையாது.

சத்தியம் என்பது கருணையின் பிரதிபலிப்பு. சத்தியம் என்பது கருணையின் வெளிப்பாடு. ச த்தியமும், கருணையும் எப்போதும் ஒன்றாக சே ர்ந்திருக்கும். அதனால், சத்தியம் ஒருபோதும் யாரையும் காயப்படுத்தாது.

கேள்வி: சுவாமி, ஆனந்தத்திற்கான பாதை தனிமையான பாதை கிடையாது, ஆனால் அது தனித்த பாதை என்று நீங்கள் சொல்லி இருக்கிறீர்கள். தயவுசெய்து அதை விபரமாக விளக்க முடியுமா?

எல்லா தேசங்களின் பழைய கதைகளும் கடவுள் தனிமையானவர் என்று தான் சொல்கிறது. தனிமையை உணர்ந்து தான், அவர் இந்த உலகை படைத்தார் என்று சொல்கிறது. நான் அந்த கதைகளை எழுதியிருந்தால், கடவுள் மிகவும் சந்தோஷமாக இருந்த போது, அபரிமிதமான வளங்களோடு இருந்ததால், அதை பகிர்ந்து கொடுக்க விரும்பியதால் உலகை படைத்தார் என்று எழுதியிருப்பேன்! அவர்

இந்த மொத்த பிரபஞ்சத்தோடும் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பினார்.

கடவுள் தனிமையாக, மகிழ்ச்சி இல்லாமல், ஏதோ வேலை செய்ய வேண்டும் என்ற விரும்பி இந்த உலகைப் படைக்கவில்லை. இந்த முடிவில் ஒரு துக்கம் ஒளிந்திருக்கிறது. தான் எப்போதும் வேலையில் இருக்கவும், அதனோடு சம்பந்தப்பட்டிருக்கவும் அவருக்கு மற்றவர்கள் தேவைப்பட்டார்கள் என்பது போல சொல்லப்படுகிறது. தனிமையால் பாதிக்கப்பட்டிருப்பவர்கள் தான் இதுபோன்ற கதைகளை உருவாக்கி இருப்பார்கள்!

பெரும்பாலும் எல்லோருமே ஏதோவொரு நேரத்தில் தனிமையால் பாதிக்கப்பட்டிருப்பார்கள். அப்படி தனிமையில் மாட்டி இருக்கும் போது, நமக்கு மற்றவர்கள் தேவைப்படுவார்கள். புத்தர் இந்த கதைகளை எழுதவில்லை. அது நிச்சயம். தனிமையால் பாதிக்கப்பட்ட சாதாரண மனிதர்கள் தான், இந்த கதைகளை எழுதினார்கள். அவர்கள் தங்களின் தனிமையை கடவுள் மீது திணித்துவிட்டார்கள்.

அவர்கள் அவர்களோடு இருக்கும் போது, சந்தோஷமாக இருந்திருக்க முடியாது. பிறகு 'கடவுள் எப்படி தனிமையில் இருக்கும் போது, சந்தோஷமாக இருந்திருக்க முடியும்? என்று அவர்கள் ஆச்சர்யப்பட்டிருப்பார்கள். இது மனிதர்களால் முன்வைக்கப்பட்டது. அவர்கள் தங்களை எப்படி நினைக்கிறார்களோ, அப்படியே அதே மாதிரியே கடவுளையும் நினைக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு யாராவது கூட இருக்க வேண்டும். அவர்களுக்கு ஒரு துணை தேவை. ஆணுக்கு ஒரு பெண் தேவை. பெண்ணுக்கு ஓர் ஆண் தேவை. ஒரு துணை வேண்டும், இல்லையென்றால் நாம் நமது சொந்த தனிமையில் மூழ்கிவிடுவோம்.

எது கடவுளாக இருக்கும், எதில் விழிப்புணர்வாக இருக்க வேண்டும், எதை விழிப்பூட்ட வேண்டும் என்று தெரியாதவர்களால் இந்த கதைகள் எழுதப்பட்டன. புத்தர் இந்த கதைகளை எழுதியிருந்தால், மொத்தத்தில் அதற்கு ஒரு வித்தியாசமான வர்ணத்தைக் கொடுத்திருப்பார். அவற்றை ஒரு சூஃபி ஞானி எழுதியிருந்தால், கடவுள் மிகவும் சந்தோஷமாக, உற்சாகமாக, ஆனந்தமாக, மிகவும் நகைச்சுவை உணர்வோடு இருந்தார், அதை அவர் மற்றவர்களோடு பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பினார்

எப்படி விடுவது?

கிருஷ்ணர் தானம் பற்றி பேசுகிறார், இதை நான் ஏற்கனவே விளக்கி இருந்தேன்.

தானம் என்பது பகிர்ந்து கொள்வதாகும். நான் இதை கொடுக்கிறேன் என்ற மனோநிலையில் இருந்து கொடுக்க கூடாது. பகிர்ந்து கொள்கிறேன் என்ற மனோநிலையில்இருந்தும், இதனால் நல்ல பலன் கிடைக்கும் என்று எதிர்பார்க்காமலும், இதனால் எனக்கு சொர்க்கத்தில் இடம் கிடைக்கும் என்று எதிர்பார்க்காமலும் கொடு க்க வேண்டும். அன்புடனும், நன்றியுணர்ச்சியுடனும் தானம் கொடுக்க வேண்டும்.

'ஓ கடவுளே, நீங்கள் எனக்கு எவ்வளவோ கொடுத்திருக்கிறீர்கள், இதிலிருந்து கொஞ்சம் நான் இந்த சமூகத்தோடும், உலகத்தோடும் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.' தானம்

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?"' என விசாரித்ததற்கு, 'சுரன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

என்பது பகிர்ந்து கொள்ளும் குணம். கடமையாக கருதி, எந்தவித எதிர்பார்ப்பும் இல்லாமல் செய்யப்படும் தானம்தான் பூரணத்துவத்திற்கு, கடவுளுக்கு கொடுக்கப்படும் தானமாகும், ஓர் இயற்கையான பொறுப்புணர்வாக அது நடக்க வேண்டும். இது என்னுடைய குணம், அதை நான் செய்கிறேன் என்ற மனோநிலையில் இருந்து கொடு க்க வேண்டும். அப்போது தான் அது நிஜமான தானமாக இருக்கும். சரியான நேரத்தில், சரியான இடத்தில், சரியான நபருக்கு கொடுக்கப்படும் தானம் தான் நல்லெண்ணத்தில் இருந்து உண்டாவது.

மூன்று விதமான தானங்கள் இருக்கின்றன. தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், அன்னதானம் - இது உணவு, உடை மற்றும் ஒருவரின் உடல் தேவைக்கு என்னவெல்லாம் தேவையோ அதெல்லாம் கொடுப்பது. அடுத்தது வித்யாதானம். இது கல்வி அளிப்பது, மற்றும் ஒருவரின் மன வளர்ச்சிக்கு என்னவெல்லாம் தேவையோ அதெல்லாம் கொடுப்பது. உதாரணமாக, யாராவது மன அழுத்தத்தோடு இருக்கும் போது, நீங்கள் அவருக்கு சில ஆறுதலான கருத்துக்களை வழங்குவீர்கள் என்றால், அது தான் வித்யாதானம். ஓர் அறையை எப்படி துடைப்பது என்று ஒருவருக்கு தெரியாமல் இருக்கும் போது, நீங்கள் அதை அவருக்கு கற்று தருவீர்கள் என்றால், அது தான் வித்யாதானம். ஒருவருக்கு புல் வெட்ட தெரியவில்லை, அவருக்கு நீங்கள் கற்று கொடுப்பீர்கள் என்றால் அது தான் வித்யாதானம்.

மூன்றாவது தானம் ஞானதானம், அதாவது இறைவுணர்வை கொடுப்பது.

நாம் அன்னதானம் கொடுக்கும் போது, ஒருவரை மூன்று மணி நேரங்களுக்கு திருப்தி செய்கிறோம். ஆனால் மூன்று மணி நேரங்கள் கழித்து, அவருக்கு மீண்டும் உணவு தேவைப்படும். வித்யாதானத்தைக் கொடுக்கும் போது, அதாவது கல்வி அல்லது அறிவை ஒருவருக்கு கொடுக்கும் போது, அவரே அவருடைய வாழ்க்கை முழுவதும் உணவை தேடி கொள்கிறார். கல்வி தரும் போது, அவரே தமக்கு தேவையான உணவைத் தேடி கொள்கிறார். அவர் தமக்கு தேவையான பணத்தை தாமே சம்பாதித்து, உணவை பெறுகிறார். ஞானதானம் கொடுக்கும் போது, நாம் ஒருவருக்கு அவரின் ஒவ்வொரு பிறவிக்கும் தேவையான திருப்தியைத் தருகிறோம்! அன்னதானம் மூன்று மணி

| 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

ஏதாவதொரு காலகட்டத்தில், நீங்கள்தவறு செய்ய போகும் போது, இந்த சத்தியங்களை நினைத்து பார்ப்பீர்கள். இந்த சிந்தனைகள் உங்களுக்குள் சென்றுவிட்டது. அவை வாய்ப்பே கொடுக்காமல் உங்களை சரிப்படுத்தும், இது தான் ஞானதானம்.

நீங்கள் இப்போது பெற்றிருக்கும் அறிவு, உங்களின் ஒட்டுமொத்த வாழ்க்கையையும் - நீங்கள் இவற்றை பயிற்சி செய்யவில்லை என்றாலும் கூட - இவை உங்களை மாற்றும். இந்த வார்த்தைகளுக்கு நிறைய சக்தி உண்டு, அவை தானாகவே உங்களுக்குள் வேலை செய்ய தொடங்கும். நீங்கள் முன்பிருந்த அதே நபராக இருக்க மாட்டீர்கள். உங்களின் மன இறுக்கத்தின் ஆழம் குறைந்த விடும். உங்களின் துக்கத் தின் ஆழம் குறைந்துவிடும். நீங்கள் ஒரு புதிய வாழ்க்கைக்குள் நுழைவதாக உணர்வீர்கள். உங்கள் வாழ்க்கை தைரியமாக மாறும், ஒரு புதிய நம்பிக்கை உங்கள் வாழ்க்கையில் நுழையும். இது தான் ஞானதானம். இது தான் அறிவை கொடுப்பதற்கான இறுதியான புண்ணியம் (நல்ல செயல்). வேறு எந்த நல்ல செயலும் ஆன்மீக அறிவை கொடுப்பதற்கு இணையானது கிடையாது.

மூன்று மணி நேர திருப்திக்காக உணவு கொடுப்பது. இந்த ஒரு வாழ்க்கையின் திருப்திக்காக கல்வியைக் கொடுப்பது. ஆன்மீக அறிவை கொடுப்பது என்பது ஒவ்வொரு பிறவியிலும் திருப்தியைக் கொடுக்கும்.

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், முழுவதும் பகிர்ந்து கொள்ளும் உணர்வோடு தானம் கொடுக்கப்படும் போது, அது தான் சத்வத்தில் இருக்கும், முழுமையான நல்லெண்ணத்தில் இருக்கும், முழுமையான தூய்மையில் இருக்கும்.

இன்னொரு விஷயம் என்னவென்றால், ஞானதானம் கொடுப்பவர் எதையும் இழப்பதில்லை. மற்ற எந்த தானத்தையும், கொஞ்சம் குறைவாக தான் கொடுக்க முடியும். அன்னதானம், அதில் கொடுப்பவர் இழக்கிறார், அதை பெறுபவர் இலாபம் அடைகிறார். வித்யாதானத்தில், கொடுப்பவர் எதையும் இழப்பதில்லை. அவர் அதே நிலையிலேயே இருந்து கொண்டிருப்பார். ஞானதானத்தில், உங்களுக்கு ஓர் இரகசியத்தைச் சொல்கிறேன், நீங்கள் எவ்வளவு பகிர்ந்து கொள்கிறீர்களோ, அது அந்தளவுக்கு உங்களுக்குள் வளரும்! அது வெற்றிப்பெற்று வெற்றி பெறச்செய்யும் நிலைமை. இங்கே, தானாகவே உங்களுக்கு வந்து சேரும். பகிர்ந்து கொள்பவர்களிடமும் வளரும்.

இன்னுமொரு இரகசியத்தையும் உங்களுக்கு சொல்கிறேன்: இதை கேட்டு நீ ங்கள் மட்டும் தான் பயனடைகிறீர்கள் என்று நினைக்காதீர்கள். இவற்றை சொல்வதன் மூலம், நானும் பயனடைகிறேன்.

இது எப்படி நடக்கிறது என்பதை ஒரு சின்ன உவமையில் பார்க்கலாம். ஒரு பெண் குழந்தை பெற்றெடுக்கும் போது, குழந்தை மட்டும் பிறக்கவில்லை, ஒரு பெண் தாயாக பிறக்கிறாள். அதுவரை அவள் ஒரு பெண்ணாக மட்டும் தான் இருந்தாள். ஒரு குழந்தையைப் பெற்றெடுத்த உடனேயே, அவள் 'தாய்' என்று அழைக்கப்படுகிறாள். ஒரு குழந்தை பிறக்கும் போது, அங்கே அந்த குழந்தை மட்டும் பிறக்கவில்லை, ஒரு தாயும் பிறக்கிறாள். அதற்கு முன்னால் அவள் தாய் கிடையாது. அவள் ஒரு பெண், அவ்வளவு தான். ஒரு குழந்தையைப் பெற்றெடுத்த உடனேயே, ஒரு குழந்தையும், ஒரு அன்னையும் பிறக்கிறார்கள்.

அதே போல தான், நீங்கள் என்னிடம் இருந்து ஆன்மீக அறிவைப் பெறும் போது, நானும் வளர்கிறேன்!

ணூநுடீச்ச்ணதிடி ணந்திச்கீடபினூண்ட்ச்ட்ச்ச்ணை த்ந் திடிரீதிடிண்டந்டிச்டச்டி ஙிலி ர்‌டந்ணணடி ர்‌டந்ணணடி ர்‌டந்ணணடிட

இந்த ஷாந்தி அல்லது அமைதிக்கான மந்திரம்: நாம் இருவரும் (குருவும், சீடரும்) முழுமையை அடைவோமாக என்பதை குறிக்கிறது. நாம் இருவரும் இணைந்து வளர்வோம். நாம் இருவரும் ஒருவருக்கு ஒருவர் உதவி செய்து கொள்வோம். நமக்குள் வெறுப்புகள் வேண்டாம்.

தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், 'நீ தெரிந்து கொள்' என்று அந்த மந்திரம்

நீங்கள் கேள்வி கேட்கும் போது, எனக்கு பதில் தெரியவில்லை என்றால், எனக்கு தெரியாது என்று சொல்லி விடுவேன். ‘என்ன இது? சுவாமி, நீங்கள் ஞானமடைந்தவர்கள், நீங்கள் தெரியாது என்று சொல்லலாமா?’ என்று கேட்பார்கள்.

நான் சொல்வதுண்டு, ‘ஞானிகளால் மட்டும் தான், எனக்கு தெரியாது என்று சொல்ல முடியும். சத்தியத்தை ஏற்று கொள்ளும் தைரியம் அவர்களுக்கு மட்டும் தான் இருக்கும். சாதாரண ஒருவருக்கு தெரியவில்லை என்றால், அவர் சொற்களைப் போட்டு குழப்புவார். அவர் இங்கும், அங்குமாக வார்த்தைகளைப் போட்டு, கேட்டு கொண்டிருப்பவர்களைக் குழப்புவார்.’

கேட்டு கொண்டிருப்பவர்களைக் குழப்புவது ஒன்றும் பெரிய வேலை இல்லை. அது ரொம்பவும் சுலபம், ஏனென்றால் அவர்கள் ஏற்கனவே குழம்பி தான் இருப்பார்கள்! மேற்கொண்டு ஒன்றும் செய்ய வேண்டியதே இருக்காது. வெறுமனே சில வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்துங்கள், அது போதும். அது ஒரு பெரிய விஷயம் கிடையாது. தனக்கு தெரியவில்லை என்றால், ‘எனக்கு தெரியாது’ என்று சொல்ல கூடிய தைரியம் ஞானிகளுக்கு மட்டும் தான் உண்டு.

ஒன்றுமே தெரியாமல் ஒரு கேள்விக்கு பதிலைச் சொல்ல ஞானம் தேவையில்லை. அதற்கு முட்டாள்தனமான போலித்தனம் இருந்தால் போதும். ச த்தியத்திற்கான நேரடியான, நேர்மையான அணுகுமுறையை கிருஷ்ணர் சாத்வீக தானம் என்று சொல்கிறார்.

இங்கே, நான் சத்தியம் என்று எதையெல்லாம் உணர்ந்தேனோ, அதை நேர்மையோடும், எந்தவித நிபந்தனையும் இல்லாமல் நான் வெளிப்படுத்துகிறேன், அதை பகிர்ந்து கொள்கிறேன் அவ்வளவுதான். கிருஷ்ணர் இதை தான் சாத்வீக தானம் என்று சொல்கிறார். அவர் ரஜோ தானம், தமஸ் தானம் பற்றியும் விளக்குகிறார்.

| ‘ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

எப்போதும் திறந்திருப்பதன் மூலமாக நீங்கள் அவரோடு ஒன்றிணைந்து இருக்க வேண்டும், அவரை நீங்கள் உங்களுக்கு இடையே ஓடவிட வேண்டும். அதற்கு பிறகு என்ன நடக்கிறதோ அதை நடக்க விடுங்கள். ஆனால் உங்களை நீங்களே அவரை போல இருக்க கட்டாயப்படுத்தாதீர்கள். சரணடைவது என்பது அவரை போலவே நடந்து கொள்ள முயற்சிப்பது கிடையாது.

ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு தனித்தன்மை இருக்கிறது; இரண்டு பேர் ஒரே மாதிரி இருப்பதில்லை. ஆகவே, ஒருவரை போலவே நடந்து கொள்ள முயற்சிப்பது மிகவும் ஆபத்தானது. போலித்தனம் என்பது நீங்கள் வேறு யாரையோ போல இருக்க

முயற்சி செய்கிறீர்கள், இயல்பில் அப்படி இருக்க சாத்தியமே கிடையாது. இதனால் உங்களுக்கு ஒரு குழப்பமான குணம் தான் உருவாகும். நீங்கள் தவறாக போவீர்கள். போலித்தனம் மனிதர்களைத் தவறாக கொண்டு போய்விடும்.

ஒரு பக்தராக நீங்கள், ஒரு வித்தியாசமான நிலைக்குள் நுழைகிறீர்கள். அது பிடிப்புகள், மூடநம்பிக்கைகளின் அடிப்படையில் கிடையாது. நீங்கள் திடநம்பிக்கையின் பகுதிக்குள் நுழைகிறீர்கள். இங்கே உங்களின் வளர்ச்சியை அளக்க எந்த அளவுகளும் கிடையாது. இங்கே எந்த வரையறைகளும் கிடையாது. இங்கே எந்த வழிகாட்டும் புத்தகங்களும் கிடையாது. இது நீ ங்கள் பின்பற்றும் பாதை, இந்த பாதை உங்களை எங்கே அழைத்து செல்கிறதோ அது தான் எல்லை. உங்களின் பாதையும், மற்ற பக்தர்களின் பாதையும் ஒரே மாதிரி இருக்காது. உங்களுக்கான தீர்வுகளை நீங்களே தான் கண்டுபிடிக்க வேண்டும். அது தான் ஒரே வழி.

நான் சொல்லும் கடைந்தெடுத்தல் என்பதற்குள் பலர் போவார்கள். உங்களின் நிபந்தனைகள் கரைந்து போக வேண்டும். ஆகவே, எல்லா பழைய பிடிப்புகளும், மதிப்புகளும் மீண்டும் அனுபவமாக மீண்டும் மேலெழும்பி வரும். அவை விழிப்புணர்வற்ற நிலையில் இருந்து தியானத்தின் அதீத விழிப்பு நிலைக்கு வரும் போது, தேவையற்றவை எல்லாம் அழிந்து போகும். உங்களின் அதீத விழிப்புநிலையின் அறிவு எனும் வெளிச்சத்தில் அவை எல்லாம் அழிந்து போகும்.

ஞானி ஒரு வழிகாட்டி. நீங்கள் எப்படி இருக்கிறீர்களோ உங்களை அப்படியே அவர் ஏற்று கொள்கிறார், உங்களைச் சுற்றி என்ன மாதிரியான விஷயங்கள்

இருக்கிறதோ அதையும் அவர் அப்படியே ஏற்று கொள்கிறார். ஆம், உங்களைச் சுற்றி என்ன நடக்கிறதோ, அதை மாற்றுவதற்கான முயற்சி போராட்டத்தில் நீங்கள் ஈடுபட்டு கொண்டிருக்கலாம். ஆனால் அது ஒருபோதும் உதவாது. இந்த உலகை உங்கள் கட்டுப்பாட்டில் நீங்கள் வைத்திருக்க முடியாது. பெரிய ராஜாக்களும், தலைவர்களும் கூட தங்களின் கட்டுப்பாட்டில் இதை வைத்திருக்க முடியாது என்பதை உணர்ந்தார்கள். உலகை உள்ளது உள்ளபடி ஏற்று கொள்வது என்பது மிகவும் உணர்வுபூர்வமானது. மாற்றம் உங்களுக்குள் நடக்க வேண்டும். இந்த உலகத்தில் என்ன மாற்றம் நடக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்களோ, அது முதலில் உங்களுக்குள் நடக்க வேண்டும்.

ஏற்றுக்கொள்ளும் இந்த புரிதல் வந்துவிட்டால், உங்களுக்குள் ஒரு பெரும் சுதந்திரம் வந்துவிடும். அதுவொரு மாபெரும் சுதந்திரம். அது காலத்திலிருந்து கிடைக்கும் விடுதலை, அது மனதிடமிருந்து கிடைக்கும் விடுதலை, மரணத்தில் இருந்து கிடைக்கும் விடுதலை. திடீரென்று நீங்கள் பூரணத்துவத்தின் பரிமாணத் திற்குள் நுழைவீர்கள்; உடனே நீங்கள் கடவுளுக்கு ஒத்தவராகி விடுவீர்கள்.

இந்த சுதந்திரம் தான் நிகழும் ஓர் அனுபவம். அதை படிக்க முடியாது. அதை கற்று கொடுக்க முடியாது. ஆம், நீங்கள் என் வார்த்தைகளைக் கேட்டு கொண்டிருக்கலாம், அந்த இடத்தை அடைய என்னுடைய உடல் மொழிகளை உள்வாங்கி கொள்ளலாம். ஆனால் முயற்சி உங்களுடையது தான். அது உங்களின் ச ாகசம், அது உங்களின் கண்டுபிடிப்பு. அது நடக்கும் போது, நீங்கள் ஆஸ்சரியத்தில் உட்கார்ந்து கொண்டிருப்பீர்கள். உலகமே இனிமையாக இருப்பது மட்டுமில்லாமல், முழுவதும் ஆஸ்சரியமாகவும் இருக்கும்.

ஒரு ஜென் ஞானி இறந்து கொண்டிருந்தார். அவர் சீடர்கள் சூழ்ந்து நின்றிருந்தார்கள். மூத்த சீடர் ஞானியிடம் கேட்டார், ஐயா, உங்களை எங்கே புதைக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புகிறீர்கள்? நீங்கள் பிறந்த இடத்திலா அல்லது நீங்கள் ஞானமடைந்த அந்த மரத்திற்கு கீழா அல்லது உங்கள் உடலை விட்டு பிரிய இருக்கும் இந்த இடத்திலா?

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

அவர்கள் கடவுளை நம்பி, அவரை வேண்டுவார்கள். தியானத்தில், அவர்கள் கடவுளாகவே மாறுவார்கள். அவர்களை அவர்கள் திடமாக நம்புகிறார்கள், விழிப்போடு இருக்கிறார்கள். நம்பிக்கை மற்றும் திடநம்பிக்கை மீது அசைக்க முடியாத பிடிப்பு உருவாகும் போது ஆனந்தம் மலர்கிறது. நன்றியுணர்ச்சி பொங்கி வழியும். ஞானி வெளியே எங்கும் கிடையாது. அவர் உங்களுக்கு உள்ளேயே இருக்கிறார். எல்லாவற்றிற்கும் மேலான ஞானி, ஆத்ம குரு தான், அதாவது அவரவர் சுயமே அவரவர்களுக்கு ஞானியாக இருக்கிறது.

அது ஆயிரம் கலைகள்

17.23 பிரம்மத்தின் மூன்று பெயர் 19Om கஉண சஉண என்று சொல்லப்படும். நல்ல (பிராமண) குணங்கள், வேதங்கள், சுயநலமற்ற சேவை (ண்னுதிச், தூச்டீச்)ஆகியவை பண்டைய காலத்தில் பிரம்மத்தால், பிரம்மத்தில் இருந்து உருவாக்கப்பட்டன.

17.26 1சஉண என்ற வார்த்தை நிஜம், நன்மை என்ற அர்த்தத்தில் பயன்படுத்தப்படும். ஓ அர்ஜூனா, 1சஉண என்ற வார்த்தை ஒரு மங்களகரமான செயலுக்கும் பயன்படுத்தப்படும்.

17.27 காணிக்கை, தானம் மற்றும் நன்கொடையில் இருக்கும் ஸ்ரத்தையும் 1சஉண என்று அழைக்கப்படும். கடவுளின் மீது தீராக ஆர்வமுடன் சுயநலமற்ற சே வை, சத்தியத்தில், 1சஉண என்று சொல்லப்படும். ஒரு பகுதியாக இருந்தன. இன்று அதுபோல கிடையாது. பிராமணர்கள் வேத அறிவை காப்பாற்றி வந்திருக்கிறார்கள், அது சடங்குகளை பெரிய ஞானிகளால் வேதங்களில் சொல்லப்பட்ட மாறாநிலை சத்தியங்களுடன் இணைத்து வைத்திருந்தது. அவர்கள் தான் அவற்றின் உண்மையான வடிவத்தில் அவற்றை காப்பாற்றி வைத்திருந்தார்கள், இன்றும் கூட பெரும்பாலான வேத சடங்குகள் செய்யப்படுகின்றன, நெருப்பு சக்தியும் வழிபடப்படுகிறது. மேலோட்டமான சக்திகளுக்கும், சூக்கும உயிர்களுக்கும் பலி கொடுக்கப்படுகிறது. தனக்குத்தானே துறவறம் ஏற்று கொள்ளப்படுகிறது. தானம் என்பது உங்களைச் சுற்றி இருப்பவர்களுக்கு கொடுக்கப்படுகிறது.

பிராமணர்கள், தங்களின் தொழிலுடன் ஆன்மரீதியான ஒன்றுபடுவதற்காக ஓர் எளிமையான, தானமேற்று வாழும் வாழ்க்கை தான் வாழ வேண்டும் என்று செ ால்வார்கள். ஒவ்வொருவரும் சுதந்திரத்திற்கான வழியில் முன்னோக்கி செல்ல வேண்டும் என்பதற்காக இந்த அத்தியாயத்தில் கிருஷ்ணர் இந்த தத்துவங்களை விளக்குகிறார். இது பிராமணர்களுக்கு மட்டும் கிடையாது, பிற ஜாதிகளான சத்ரியர்களுக்கும், வைசியர்களுக்கும், சூத்திரர்களுக்கும் இது பொருந்தும். எந்த ஜாதியைச் சேர்ந்தவராக இருந்தாலும் சரி, அவர் தத்துவங்களைப் பின்பற்றினால் சு தந்திரம் அடையலாம். சுதந்திரம் பிறப்போடு சம்பந்தப்பட்டதல்ல.

அடிப்படையில் ஸ்ரத்தை -ர்ணுாச்ச்ளீீடச் - இருக்க வேண்டும். பலியிடுதல், துறவு அல்லது தானம் என்பது ஒருவருக்காகவோ அல்லது ஒரு தேவையின் அடிப்படையிலோ இருக்க கூடாது என்ற புரிதலை தான் ஞுணூாச்ச்ளீீடச் குறிக்கிறது. அவை பேரறிவை நோக்கி இருக்க வேண்டும்.

கடைசி மூன்று சூத்திரங்களில், கிருஷ்ணர் தன்னலத்தில் இருந்து சுயத்திற்கு மாற்றம் அடைவதற்கான நுட்பங்களை அளிக்கிறார். ஒருவர் தனது செயல்களின் பலனை, தனது செயல்களினால் கிடைக்கும் விளைவுகளை கடவுளிடமே ஒப்படைக்கும் முறையை கிருஷ்ணர் கொடுக்கிறார். அவர் வழிபாடு - நிலி கூச்ண குச்ண என்ற வடிவத்தில் ஒரு கருவியைத் தருகிறார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

குரு அல்லது ஆன்மீக ஞானியால் மட்டும் தான் இதில் உங்களுக்கு உதவ முடியும், உங்கள் வாழ்க்கையை வெற்றிகரமாகவும், நிறைவுடையதாகவும் ஆக்க உங்களுக்கு வழிகாட்ட அவரால் மட்டும் தான் முடியும்.

தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், எல்லா வகையான உருவங்களையும், சிறு தெய்வங்களையும் அல்லது ஆன்மாக்களையும் வழிபட பிறந்தது முதலே மனிதர்கள் பழக்கப்படுத்தப்படுகிறார்கள். இந்த இயல்பு அந்த மூன்று குணங்களில் ஒன்றிலிருந்து தான் தோன்றுகிறது. அந்த மூன்று குணங்களில், சத்வ குணம் சிறந்ததாக மற்ற குணங்களான ரஜோ மற்றும் தமோகுணங்களை விட உயர்ந்ததாக கருதப்படுகிறது. ஆனால் முழுமையான உணர்வை எட்டுவதற்கான பாதை - கிருஷ்ணரை புரிந்து கொள்வதற்கான பாதை அதையும் தாண்டி இருக்கிறது, அது இந்த மூன்று குணங்களையும் கடந்து இருக்கிறது.

இங்கு தான் ஒரு குருவின் அல்லது ஓர் ஆன்மீக ஞானியின் தேவை அவசியப்படுகிறது. அவர் முழுமையான உணர்வின் அனுபவத்தைச் சரியாக புரிய வைக்கும் பாதையில் உங்களை அழைத்து செல்கிறார். அதுபோன்றதொரு புரிதல், அதுபோன்றதொரு புலனுணர்வு, நம்பிக்கையைக் கொடுக்கும், இறுதியாக கடவுளின் மீது அன்பு செலுத்த செய்யும். இது தான் வாழ்வின் நோக்கம், இது தான் வாழ்வின் இறுதியான இலட்சியம்.

கேள்வி: சுவாமி, எதிர்மறையான எண்ணங்களுக்கு நாம் முக்கியத்துவம் கொடுத்தால், உணர்வற்ற பாகத்தில் அவை சம்ஸ்காரங்களாக

பதிந்துவிடும் என்று சொன்னீர்கள். தயவுசெய்து அதை இன்னும் விரிவாக விளக்க முடியுமா? நேர்மறை சக்தியை அதிகரிக்கவும், தேக்கி வைக்கவும் வாஸ்து ஆலோச கர்கள் வீடுகளில் மாற்றங்களைச் செய்ய சொல்கிறார்கள், நம்மால் அப்படியெல்லாம் செய்ய முடியாமல் ஆகிவிட்டால், என்ன செய்வது?

உங்களால் அதை செய்ய முடியவில்லை என்றால் விட்டுவிடுங்கள். ஒன்றும் தவறில்லை.

நீங்கள் வஸ்துவிற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறீர்கள் என்றால், வாஸ்து

|

| | :---: | | இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பலன்தான் எங்களுக்குத் |

தானாகவே சரியாகிவிடும். வஸ்து என்றால் விழிப்புநிலை என்று அர்த்தம். வஸ்துவை மாற்றுங்கள், வாஸ்து தானாகவே மாறிவிடும். வாஸ்து என்பது உங்களின் வீடுகளில் அல்லது பிற கட்டிடங்களில் திட்டமிட்ட முறையில் ஆகாச சக்தியை ஒன்று திரட்டும் ஒரு சி றந்த விஞ்ஞானமாகும். ஆனால் இன்றைய நாட்களில், நிறைய தேவையற்ற விதிமுறைகளை அதில் சேர்த்துவிட்டார்கள், அது முழுவதும் முட்டாள்தனமாக போய்விட்டது. ஆகவே உங்களால் செய்ய முடிந்த வரையில் செய்யுங்கள், முடியவில்லை என்றால் விட்டுவிடுங்கள், வஸ்துவை மாற்றுங்கள். அது போதும்! வஸ்துவை மாற்றும் அது தானாகவே வாஸ்து மாறிவிடும்.

வாஸ்து, ஒன்று அல்லது இரண்டு வோல்ட் மின்சாரம் மாதிரி என்று சொல்வோம். வஸ்துவோ 1000 வோல்டு மின்சாரம் மாதிரி! வஸ்துவை மாற்றுங்கள், வாஸ்து தானாகவே மாறிவிடும். இடத்தில் இருந்து வெளிக்கு என்ற சொற்பொழிவில் வெளி உலகின் மற்றும் உள்ளுலகின் விஞ்ஞானம் பற்றியும், வாஸ்து பற்றியும் நிறைய பேசியிருக்கிறோம்.

வாஸ்துவில் நீங்கள் ஆர்வமாக இருந்தால், அந்த சொற்பொழிவில் விஞ்ஞானப்பூர்வமான விளக்கங்களைச் சொல்லி இருக்கிறோம். வாஸ்து எப்படி ஒரு விஞ்ஞானமாக இருக்கிறது என்றும், வாஸ்துவை நீங்கள் எப்படி மாற்றலாம் என்றும், அது தேவையற்றது என்பதை புரிந்து கொள்வதற்காக தான் அவர்கள் அப்படி செய்தார்கள். என்ன செய்வது? நீங்கள் செய்து பார்க்காத வரை, அது தேவையில்லை என்பதை உங்களால் புரிந்து கொள்ள முடியாது. 'சுவாமி, நீங்கள் நிறைய தவம் செய்து, ஞானம் அடைந்தீர்கள். நாங்களும் தவம் செய்ய வேண்டுமா?" என்று கேட்பார்கள்.

ஆழமாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், உங்களுக்கு நேர்மையாக சத்தியத்தைச் செ ால்கிறோம். எனக்கு தெரியவில்லை என்பதால் தான் நான் நிறைய தவம் செய்தேன்.

உங்களைப் பொறுத்த வரை அப்படி தேவை கிடையாது.

தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், இதுவொரு சாதாரண உவமை தான். ஒரேயொரு பூட்டு, ஆனால் பத்தாயிரம் சாவிகள் இருக்கின்றன. எந்த சாவி பூட்டைத் திறக்கும் என்று எனக்கு தெரியாது, ஆகவே நான் எல்லா பத்தாயிரம் சாவிகளையும் வைத்து திறந்து பார்த்தேன். ஒவ்வொன்றாக சோதித்து பார்த்தேன். திடீரென்று ஒரு சாவி பூட்டை திறந்தது. பூட்டை திறக்க ரொம்ப நேரமாகாது. பத்தாயிரம் சாவிகளை வைத்து சோதிப்பதற்கு தான் பத்து ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டது. தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், திறப்பதற்கு ஒரு நொடி நேரம் தான் ஆனது, ஆனால் பத்தாயிரம் சாவிகளையும் சே ாதிப்பதற்கு பத்து ஆண்டு தவம் தேவைப்பட்டது.

நீங்கள் ஏன் பத்தாயிரம் சாவிகளைச் சோதித்து பார்க்க வேண்டும்? இங்கே உங்களுக்கு சரியான சாவிகளைக் கொடுக்கிறேன். நீங்கள் நேரடியாகவே பூட்டைத் திறந்து அனுபவத்தைப் பெறலாம்! உங்களின் மொத்த வாழ்க்கையையும் பத்தாயிரம் சாவிகளுடன் வீணாக்க வேண்டிய தேவை உங்களுக்கு கிடையாது. 'இது தான் சாவி. இதை எடுத்து, பூட்டை திற' என்று சொல்ல எனக்கு சரியான நபர் கிடைக்கவில்லை, அதனால் நான் அப்படி செய்ய வேண்டியதாக இருந்தது.

அதனால் தான், பூட்டை திறக்கும் வரை மொத்த சாவிகளையும் சே ாதிக்க வேண்டியதாக இருந்தது. உங்களுக்கு அந்த தேவை இல்லை. பத்தாயிரம் ச

இருபத்தைந்து வருடம்

கேள்வி: மதிப்பிற்குரிய பரமஹம்ஸ ஸ்ரீ நித்யானந்தா, உங்களுக்கு என் மனமார்ந்த வணக்கம், தயவுசெய்து இந்த கேள்விகளுக்கு இப்போது முடிந்தால் பதில் சொல்லுங்கள், அல்லது உங்களுக்கு சௌகரியமான ஏதாவதொரு நேரத்தில் பதில் சொல்லுங்கள். ஒரு விளையாட்டு மைதான வாகனம் எந்தவித கவலையும் இல்லாமல் எறும்புகளை நசுக்கி விடுவது போல, இயற்கை பேரழிவுகளில் பலர் இறந்து போகிறார்கள். கடவுள் இந்தளவிற்கு பெரும் அதிர்வுகளைக் கொடுத்தால், இதுபோன்ற பேரழிவுகளில் மாட்டி கொண்டு நாம் அழும் போது, உதவி கேட்டு அழும் நமது குரல்களுக்கு கடவுள் செவி சாய்க்க மாட்டார் என்று தானே சொல்ல தோன்றுகிறது? அப்படி அது உண்மையாக இருக்குமேயானால், நமது பிரார்த்தனைகள் கடவுளை சென்று சேருமா?

(பின்புலம்: இயற்கை பேரழிவுகளில் ஏன் இத்தனை மனிதர்கள் உயிரிழக்கிறார்களே என்ற ஒருவரின் முந்தைய கேள்வியில் இருந்து இந்த கேள்வி தோன்றியது. அந்த கேள்விக்கான நித்யானந்தரின் பதில்: மனிதர்கள் சுனாமியிலும், பூகம்பத்திலும் உயிரிழக்கிறார்கள் என்பது இயற்கைக்கு தெரியாது. அது எறும்பு புற்றுக்குள் நீங்கள் வண்டியை ஓட்டுவது போல. ஆயிரம் எறும்புகள் அழிந்துவிடும். நீங்கள் கவனித்திருக்கிறீர்களா? உங்களின் அலைவரிசை அந்தஎறும்புகளிடம்இருந்து வேறுபட்டுஇருக்கும். இயற்கையின் அலைவரிசை நம்முடையதில் இருந்து வித்தியாசமாக இருக்கும்.)

அருமையான கேள்வி, தெளிவாக புரிந்த கொள்ளுங்கள், எறும்புகள், மனிதர்கள், கடவுளின் அலைவரிசைகள் வெவ்வேறாக இருக்கின்றன என்று நான் சொல்லும் போது, உங்கள் பிரார்த்தனை கடவுளைச் சென்று சே ராது என்று சொல்ல வரவில்லை. பலன் நீங்கள் எதிர்பார்த்தது போல இருக்காது, அவ்வளவு தான்.

அது விட்டலாச்சாரியா தெலுங்கு படங்களில் வருவது போல, விஷ்ணு அல்லது கிருஷ்ணரின் கைகளில் இருந்து ஓர் அருமையான ஒளி தோன்றும். உஷ்ஷ்! அது எண்பது வயது கிழவியின் மீது விழுந்த உடனேயே, அந்த பெண் பதினெட்டு வயது பெண்ணாக திடீரென்று மாறிவிடுவார். ‘ஆ! எனக்கு என்ன நடந்த து? நான் புதிய உருவெடுத்து விட்டேனே!’ என்று அவர் ஆஸ்சர்யப்படுவார்.

அது போல நடக்கும் என்று எதிர்பார்க்காதீர்கள். கடவுளின் அலைவரிசை வேறு என்று நான் சொல்லும் போது, அதை அந்த மாதிரியான திரைப்படங்களோடு ஒப்பிட்டு பார்க்காதீர்கள். அதில் நீங்கள் கண்ணைத் திறந்து பார்த்தால், எல்லாமே புதிதாக இருக்கும். இது அப்படி கிடையாது!

புரிந்து கொள்ளுங்கள், உங்களுக்கு நம்பிக்கை இருந்தால், பிரபஞ்ச சக்தி குருவின் வடிவத்தில், ஞானியின் வடிவத்தில் தான் உங்களுக்கு பதில் கொடுக்கும்.

உலகில் பத்தாயிரம் பேர் அவரவர்கள் இருக்கும் இடத்தில் இருந்தே என் தரிசனத்தைப் பார்க்கிறார்கள் என்றால், அவர்கள் என்னை காட்சியாக பார்க்கிறார்கள். நான் இந்த சேதியைப் பதிவிறக்கம் செய்தால், என்னால் இந்த தரிசனங்களைத் தெரிந்து கொள்ள முடியும். ஆனால் இந்த நிமிடத்தைப் பொறுத்த வரையில், நான் இந்த வேலைக்காக உங்களோடு மனதைதான் பயன்படுத்தி கொண்டிருக்கிறேன், வேறெதையும் உணரவில்லை.

உதாரணமாக, இங்கே டேபிளின் மேலே ஒரு கடிகாரமும், ஒரு பையிலும் இருக்கிறது. நான் பார்க்க விரும்பினால், என்னால் இந்த கடிகாரத்தைப் பார்க்க முடியும். ஆனால் இப்போது நான் கடிகாரத்தைப் பார்க்கவில்லை, ஆகவே எனக்கு நேரம் என்னவென்று தெரியாது. இருந்தாலும், நான் விரும்பும் போது, என்னால் நேரத்தைப் பார்க்க முடியும்.

இந்த அரங்கத்தில் உங்களைச் சுற்றி பல சிலைகள் இருக்கின்றன. இப்போது உங்களை நான் பார்த்து கொண்டிருப்பதால், என்னால் சி லைகளைப் பார்க்க முடியவில்லை. என்னால் அவற்றை பார்க்க முடியாது என்பது கிடையாது. ஒரு நொடியில் அவற்றை என்னால் பார்க்க முடியும். அதே போல தான், யார் என்னுடைய தரிசனத்தைப் பெற்று கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பது எனக்கு தெரியாது. இந்த நொடியில், நான் என் கண்களை மூடி பார்த்தால், என்னால் பார்க்க முடியும்; இருந்தாலும், இப்போது உங்களைப் பார்க்க நான் மனதை தான் பயன்படுத்தி கொண்டிருக்கிறேன், அவ்வளவு தான்.

இன்னொரு விஷயம், அது ஞானிகளின் கட்டுப்பாட்டில் கிடையாது என்று உதவ பயன்படுத்திக் கொண்டது' என்று சொல்வேன்.

'நான் கிடையாது' என்ற இந்த வார்த்தைகளை நான் புரிந்து கொண்டிருக்கும் வரை, உங்களுக்கு உதவ பிரபஞ்ச சக்தி என்னைப் பயன்படுத்தும். 'நான் தான்' என்று நான் நினைத்த உடனேயே, இந்த வடிவம் குப்பைத்தொட்டிக்குள் தூக்கி எறியப்படும்.

நீங்கள் வெளியே இருக்கும் வரை, கடவுள் உங்கள் வீட்டுக்குள் இருப்பார். நீ ங்கள் நுழைந்த உடனேயே, கடவுள் வெளியேறிவிடுவார். நாம் நமது உடலில் வாழாத போது, நமது வடிவத்தைப் பயன்படுத்தி கடவுள் நமக்குள் வாழ்கிறார்.

நான் ஒன்றே ஒன்றை மட்டும் சொல்கிறேன். நான் இந்த வீட்டை விட் டுவிட்டதால், உங்களை ஆசிர்வதிப்பதற்காக பிரபஞ்ச சக்தி இந்த வீட்டைப் பயன்படுத்தி கொண்டிருக்கிறது, அவ்வளவு தான்.

நான் வெளியேறிவிட்டேன், வாடகை எதுவும் வாங்காமல் நான் இந்த வீட்டை பிரபஞ்ச சக்தியிடம் கொடுத்துவிட்டேன்! வாடகை வாங்காமலேயே பிரபஞ்ச ச க்தியைத் தங்கி இருக்கும்படி கேட்டு கொண்டிருக்கிறேன். ஆகவே கடவுள் இந்த வடிவத்தைப் பயன்படுத்தி கொண்டிருக்கிறார்.

'நான் சரியாகிவிட்டேன். எனக்கு உங்கள் தரிசனம் கிடைத்துவிட்டது. நீ ங்கள் எனக்கு பதில் கொடுத்துவிட்டீர்கள். எல்லாம் உங்கள் கருணை' என்று செ ால்வார்கள்.

'ஞானியின் மீதும், கடவுள் அல்லது குருவின் மீதும் உங்களுக்கு இருந்த ஆழமான ஸ்ரத்தையோடு கூடிய திடநம்பிக்கை தான் உங்களை வழிநடத்தியது' என்று தான் நான் சொல்வேன்.

| 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

கேள்வி: நூணாட்ச்ண கர்மாவை உருவாக்குவதில்லை, உடல் தான் கர்மாவை உருவாக்குகிறது என்றால், கர்மாவைச் சுமந்து செல்லும் ஒரு கருவியாக தான் நூணாட்ச்ண இருக்கிறது என்பது உண்மையா?

கர்மங்களைத் தாங்கி கொண்டிருப்பது கூட நூணாட்ச்ண கிடையாது. நாம் நேற்று விவாதித்த ஏழு சூக்கும உடல்கள் தான் கர்மங்களை ஏற்று செல்கின்றன. நூணாட்ச்ண கர்மங்களை ஏற்று செல்வதில்லை.

கேள்வி: அர்ஜூனனைப் போலவே, எனக்கு எனது சொந்த போராட்ட களம் இருக்கிறது, ஆனால் மஹாபாரதத்திற்கு பதிலாக, என் முன்னால் நீதிமன்ற சட்ட கல்லூரியின் ச வால்கள் நிறைந்திருக்கின்றன. என்ன செய்ய வேண்டுமென்று எனக்கு தெரியும், ஆனால் என்னால் ஒருமுகப்படவோ அல்லது சக்தியைச் செலவிடவோ பிடிக்கவில்லை. இந்த நிலையில் நான் நேர்மையோடு இல்லையா? நான் எப்படி அதை உருவாக்குவது?

கேள்வி: ஆன்மாவை அழிக்க முடியாது, ஆகவே அது அழிவற்றது. அது எங்கிருந்து வந்தது? ஈஸ்வரன்/ஆன்மா/கடவுள் தான் விதிக்கு உட்படுத்துகிறார் என்றால், அதே ஈஸ்வரன் தான் ஆன்மாவை உருவாக்கினாரா?

தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், நூணாட்ச்ண, ஈஸ்வரன், பரமாத்மா ஆகியவை வெவ்வேறு டிரேட்மார்க்குகள், அவ்வளவு தான். ஒரே மாதிரியான பிட்ஜா, வெவ்வேறு கடைகளில் விற்கப்படுவதைப் போல, அவை வெவ்வேறு டிரேட்மார்க்குகள் அவ்வளவு தான். அதே ஒரேமாதிரியான அனுபவம் தான், ஆனால் நூணாட்ச்ண, கடவுள் அல்லது பரமாத்மா போன்ற வெவ்வேறு வார்த்தைகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

ஏதாவது ஒரு பிட்ஜாவைச் சாப்பிடுங்கள், அதுவே போதும்! ஒரு கடவுள் மனிதர்கள் உங்களை அப்படியே ஏற்று கொள்ளவில்லை என்றாலும், அவர்களை நீங்கள் அப்படியே ஏற்று கொள்ளுங்கள். நீங்கள் பக்குவப்படும் போது தான் அது நடக்கும்.

நிச்சயமாக இதுவொரு நிலையாக இருக்கும். இதுவொரு நல்ல நிலை தான், எதுவும் தவறில்லை. நீங்கள் வளர்ச்சி அடைகிறீர்கள், ஆனால் இது முடிவு கிடையாது. ஆழமாக போகும் போது, நீங்கள் அனுபவத்தை உணர்வீர்கள்.

கேள்வி: ண்ட்Language மாற்ற கூடியது என்றும், அது காலத்திற்கு ஏற்ப மாறுகிறது என்றும் நீங்கள் முன்பு கூறியிருந்தீர்கள். பகவத் கீதையில், கிருஷ்ணர் ஜாதி அமைப்பு குறித்து பேசுகிறார், யார் பிராமணராக இருக்க முடியும் என்றும், இன்னும் இதுபோல பல விஷயங்கள் குறித்தும் பேசுகிறார். அப்படியென்றால் ண்ட்ப்பணடி என்பதை சரியாக கூறுவதானால், அது எந்த பிரச்சனையையும் உருவாக்க கூடாது தானே! நான் சொல்வது சரியா?

இதுவொரு முக்கியமான கேள்வி. இதை ஆராய்வோம்.

முதலில், நமது ண்ட்ப்பணடி, குறிப்பாக பகவத் கீதை, ஜாதி பிறப்பின் அடிப்படையில் கிடையாது, ஒருவரின் மன அமைப்பின் அடிப்படை தான் ஜாதி அமைகிறது என்று குறிப்பிடுகிறது. அது கர்மாவின் அடிப்படையில் அமைகிறது, ஒருவரின் நிறைவேறாத செயல்கள், அவற்றை நிறைவேற்ற அவரை இழுக்கின்றன.

இந்த அமைப்புமுறை பிறப்பின் அடிப்படையில் கிடையாது, மன அமைப்பின் அடிப்படையில் இருக்கிறது.

மன அமைப்புமுறையின் அடிப்படையிலும் கூட ஏன் ஜாதி முறை உருவாக்கப்பட வேண்டும்? ஒரு சமூக அமைப்புமுறை இல்லாமல் மனித உயிர்களால் வாழ முடியாது. மனிதர்கள் தாங்கள் ஒரு குழுவைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று

| ‘ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘ஈரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

என்றால், ஆராய்ச்சிகள் தோல்வியில் தான் முடியும். ஏதோ காரணத்தால், நம்முடைய ஆராய்ச்சி மற்றும் அபிவிருத்தி துறை போதியளவிற்கு வலுவாக இல்லை. அது தோல்வி அடைந்திருக்கிறது.

இந்த காரணத்தால் தான், நம்மைநாமே மன அமைப்புமுறைகளில் நம்மை இணைத்து கொள்ளாமல், மாறாக பிறப்புடன் இணைத்து கொள்ள தொடங்கினோம். ஆனால் இந்திய சமூகமாவது குறைந்தபட்சம் அறிவின் அடிப்படையில் அமைக்கப்பட்டது. பிற நாடுகளில் சமூகங்கள் பணத்தின் அடிப்படையில் அமைக்கப்பட்டன. ஒரு சின்ன உதாரணம்: ஒரு பயணிகள் விமானத்தில் ஏறி, முதல் வகுப்பு இருக்கைகள் வழியாக இரண்டாம் வகுப்புக்கு நடந்து போய் பாருங்கள். முதல் வகுப்பு பயணிகள் உங்களை எப்படி பார்ப்பார்கள் என்று நீங்களே சொல்லுங்கள்? ஜாதி வெறி பிடித்த மேற்குடியினர், தாழ்த்தப்பட்டோரை பார்ப்பது போல தான் பார்ப்பார்கள்!

ஒவ்வொரு நாட்டிலும், சமூக அல்லது ஜாதி அமைப்புமுறை இருக்கிறது. ஜாதி அமைப்புமுறை இந்தியாவில் மட்டும் தான் இருக்கிறது என்று ஒருபோதும் சொல்லாதீர்கள். இந்தியா சமூக பிரிவுகளை அறிவு மட்டத்தின் அடிப்படையில் அமைத்திருக்கிறது. மற்ற நாடுகள் அதை பணத்தின் அடிப்படையிலும், அதிகாரத்தின் அடிப்படையிலும் அமைத்து கொண்டிருக்கின்றன.

இந்தியாவில், மொத்த முக்கியத்துவமும் அறிவுக்கு தான் கொடுக்கப்படுகிறது. நாம் மேற்குடியைச் சேர்ந்த ஒருவராக கருதப்பட வேண்டுமானால், நாம் படித்திருக்க வேண்டும். உயர்ந்த சமூக அந்தஸ்து வேண்டும் என்றாலும், நாம் துறந்து விட வேண்டும், அறிவுஜீவியாக ஆக வேண்டும். அதனால்தான் தமிழில், 'துறவிக்கு வேந்தனும் துரும்பு' என்று சொல்வார்கள். 'சன்யாசியிடம் கொடுக்க ஒன்றுமே இல்லை என்றாலும் கூட, ஓர் அரசரும் கூட தேடி வந்து அந்த சன்யாசியின் பாத த்தை தொட்டு வணங்குவார்.' அவரிடம் ஒன்று இருக்கிறது: அறிவும், மெய்யறிவும் இருக்கிறது. அவர் அதை உலகத்தோடு பகிர்ந்து கொள்கிறார்.

இந்தியாவில், சமூக அமைப்புமுறை கொஞ்சம் மறைந்து போய் இருந்தாலும் கூட, நிஜமான அமைப்புமுறை பணம் அல்லது அதிகாரத்தின் அடிப்படையில் கிடையாது, இவற்றை கொண்டு செல்வதற்கு வேறு வழியே கிடையாது, இவற்றை காப்பாற்ற வேறு வழியே கிடையாது - மீண்டும் மீண்டும் உச்சரிப்பதன் மூலமாகவும், நினைவுபடுத்துவதன் மூலமாகவும் தான் இவை காப்பாற்றப்பட்டிருக்கின்றன. ஒரு சமூகத்தின் அர்பணிப்பால், நூற்றுக்கணக்கான, ஆயிரக்கணக்கான சூத்திரங்கள், மில்லியன் கணக்கான செய்யுள்கள் காப்பாற்றப்பட்டிருக்கின்றன. ஆகவே நமது அமைப்புமுறை முழுவதும் தவறில்லை; ஒரு சில சிறிய குளறுபடிகள் மட்டும் நுழைந்துவிட்டிருக்கிறது, அவ்வளவு தான்.

இந்த கட்டிகளுக்கு, இந்த குளறுபடிகளுக்கு சில அறுவை சிகிச்சைகளை நாம் செய்ய வேண்டும். இதற்காக அமைப்புமையை அழிக்க வேண்டிய தேவையில்லை. நாம் இன்னும் அந்த அமைப்புமுறையில் தான் இருக்கிறோம். ஆகவே சிகிச்சை செய்வோம், கொலை செய்ய வேண்டாம். அது தான் சரியான மனோபாவம்.

கேள்வி: ஆன்மீகத்தில் சிறந்த சித்தாந்தங்கள் இருக்கின்றன. எனக்கு என்ன குழப்புகிறது என்றால், இந்த சித்தாந்தங்களுக்கும், தினசரி வாழ்க்கைக்கும் இடையில் ஒரு வேறுபாடு இருப்பதாக நான் உணர்கிறேன். ஜாதி பிரிவினை மட்டும் கிடையாது, ஏழை மக்களுக்கு எதிரான பிரிவினை போன்ற எத்தனையோ வகைவகையான பிரிவினைகள் இருக்கின்றன. ஒரு பத்து வயது சிறுமி பள்ளிகூடத்திற்கு போகாமல், வீட்டு வேலை செய்ய வருகிறார், என்னுடைய இதயம் வலிக்கிறது. ஆனால் இதுபோல மேற்கத்திய நாடுகளில் நடப்பதில்லை. நான் அந்த நாடுகளுக்கு சார்பாக பேசவில்லை, ஆனால் மேற்கத்திய நாடுகளைப் பற்றி நாம் பேசும் போது மிகவும் கவனமாக இருக்க வேண்டும். ஆம், நம்முடையது மிகச் சிறந்த மதம் தான். எனக்கு அதனிடம் ஆழ்ந்த மரியாதை உண்டு, ஆனால் அதை நாம் மேம்படுத்தி இருக்கிறோமா? காலத்திற்கு ஏற்ப நாம் மாறியிருக்கிறோமா? மதத்தை தொடர்ந்து மேம்படுத்த வேண்டியது யாருடைய பொறுப்பு? சடவாதத்தின் மீதும் எனக்கு மிகுந்த மரியாதை உண்டு, இது இந்துத்துவ விதிகளுக்கு எதிராக இருக்கிறது. உங்களைப் போன்ற ஒருசில சிறந்த மனிதர்கள் மட்டும் மத சித்தாந்தங்களைப் பின்பற்றினால் போதாது, சாதாரண மனிதர்களும் அதை பின்பற்ற சாத்தியப்பட வேண்டும். கிழக்கத்திய நாடுகளில் ஆன்மீக சுதந்திரம் இருக்கிறது, ஆனால் மேற்கத்திய நாடுகளில் அது இல்லை என்று எப்படி நம்மால்

இருபத்தைந்து வருடம்

ாயி உடன் பேசி பாருங்கள். வேறு எந்த நாட்டில் இருக்கும் ஒரு தத்துவ பேராசிரியரை விடவும், அதிகமாக ஆன்மீகத்தை பற்றியும், மதத்தைப் பற்றியும் அவருக்கு தெரிந்திருப்பதை நீங்கள் பார்க்கலாம். ஏனென்றால் அவர்கள் மதத்தை பயிற்சி செய்கிறார்கள், எங்கள் மக்கள் எதிர்கிளர்ச்சி செய்வதில்லை. அவர்கள் ஒடுக்குமுறையையும், வறுமையையும், நோய்களையும் அனுபவித்தாலும் கூட அவர்கள் எதிர்கிளர்ச்சி செய்வதில்லை.

வேறு சில நாடுகளில் இருக்கும் வாழ்க்கையைப் பாருங்கள். உதாரணமாக, யாராவது வீட்டை இழந்திருந்தால், நாம் அவர் பக்கத்தில் போவோமா? நாம் அவரை பார்த்து பயப்படுவோம். நம்முடைய கார் ஜன்னலைக் கூட கீழே இறக்க மாட்டோம். அவர் நம்மை காயப்படுத்த கூடும் என்பது நமக்கு தெரியும். ஆனால் இந்தியாவில் ஒரு பிச்சைக்காரர் வருகிறார் என்றால், நமக்கு பயமாக இருக்குமா? நமக்கு தொந்தரவாக இருக்குமா? கிடையாது!

‘உங்கள் கார் அருகில் கீழ்தரமான ஒருவர் வருகிறார் என்றால், உங்கள் கார் ஜன்னலை கீழே இறக்காதீர்கள். அவர் வன்முறையில் ஈடுபடலாம்’ என்று நான் சில நாடுகளில் அறிவுரை சொன்னது ண்டு. ஆனால் இந்தியாவில் வீடில்லாதவர்கள் வன்முறையாளர்கள் கிடையாது. வன்முறை என்பது வறுமையோடு சம்பந்தப்பட்டதில்லை. இந்திய அமைப்பு முறையில், இந்திய அரசியல் அமைப்புமுறையில் வறுமை என்பது ஒரு குற்றம் கிடையாது. வறுமை இரக்கத்துடன் கவனிக்கப்படுகிறது அல்லது நிராகரிக்கப்படுகிறது. ஆனால் பிற அமைப்புமுறைகளில், வறுமை என்பது ஒரு குற்றம். வறுமையுடன், சமூகத்தில் வாழ உரிமை கிடையாது. இதில் ஆழமாக ஊடுறுவினால், சமூக அமைப்புமுறைகளை ஆழமாக பார்த்தோமேயானால், குழு தலைவர்களும், வீடு இழந்தவர்களும் தொடர்ந்து பணக்காரர்களுடன் போராடி கொண்டிருப்பார்கள். அவர்கள்

ஆண்டு, ஏறத்தாழ இருநூறு ஆயிரம் மைல்கள் பயணம் செய்திருப்பேன். பல்வேறு நாடுகளுக்கும் நான் போன போது, இந்தியாவில் இருப்பது போல நிறைய விதமான மொழிகளையும், துணிகளையும், உணவுகளையும் நான் வேறெங்கும் பார்த்ததில்லை. கர்நாடகாவிற்கும், தமிழ்நாட்டிற்கும் இருக்கும் வித்தியாசம் கூட ஐரோப்பாவிற்கும், அமெரிக்காவிற்கும் இடையில் இல்லை.

மதநம்பிக்கையினாலும், மத கட்டமைப்பினாலும் மட்டும்தான் இந்தியாவிற்கு எந்தவித பிரச்சனையும் இல்லாமல் இருக்கிறது.

தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், நாங்கள் ஏற்கனவே ஒரு சிறந்த வேலையைச் செய்து வருகிறோம். நாங்கள் கெட்டதில் இருந்து நல்லதுக்கு போக வேண்டியதிருக்கிறது என்று நினைக்காதீர்கள். நாங்கள் நல்லதில் இருந்து சிறப்பான இடத்திற்கு தான் போக வேண்டியதிருக்கிறது. பல காலமாக எங்களை நாங்களே குறை சொல்லி கொண்டிருக்கிறோம். இப்போது எழுந்து நிற்க வேண்டிய நேரம்! நாங்கள் மோசமான நிலையில் இல்லை. நாங்கள் நல்ல நிலையில் தான் இருக்கிறோம். சிறப்பான நிலைக்குள் நாங்கள் போக வேண்டும் அவ்வளவு தான்!

இன்னொன்று: குறைந்தபட்சம் ஜாதி அமைப்புமுறையின் முக்கிய பிரச் னைகள் எதுவும் இப்போதைய இந்தியாவில் கிடையாது. போதுமான அளவிற்கு கலாச்ச ாரமும், ஏற்புதன்மையும் நாடு முழுவதும் பரவி இருக்கிறது. இந்தியாவைப் பற்றி கடந்த முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் சேகரித்து வைத்திருக்கும் தகவல்களைப் பற்றி நாம் பேச வேண்டியதில்லை.

இன்று, நடைமுறையில் ஒவ்வொரு கிராமமும் படிப்பு மற்றும் மருத்துவ வசதியைப் பெற்றிருக்கிறது, அதோடு வாழ்க்கையைப் பற்றிய ஏதோ புரிதலையும் பெற்றிருக்கிறது. இந்தியா மேம்பட்டிருக்கிறது, குறிப்பாக புதிய வாழ்க்கை முறையில் இந்தியா சிறப்பாக முன்னேறி இருக்கிறது, சமூகத்திற்கு சேவை செய்து வரும் விவேகானந்தருக்கு பிந்தைய இயக்கங்களால், சமூக சேவை நாடு முழுவதும் பரவி வருகின்றன.

அடுத்தது, நீங்கள் படிப்பை பற்றி பேசுகிறீர்கள். படித்து முடித்த பிறகும் கூட, நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்கள்? ஏன் இவ்வளவு கொள்ளைக்காரர்கள் இருக்கிறார்கள்? இந்தியாவில் கொள்ளை அடிக்கும் சிந்தனை கூட இருப்பதில்லை. இந்தியாவில் பணத்திற்காகவும், ஆதாயத்திற்காகவும் தான் குற்றங்கள் செய்யப்படுகின்றன. மூன்று விதமான குற்றங்கள் இருக்கின்றன: உலகத்தின் நன்மைக்காக செய்யப்படும் குற்றங்கள், மனிதர்களிடம் இருந்து கொள்ளை அடிப்பதன் மூலம் நேரடியாக பயனடைவதற்காக செய்யப்படும் குற்றங்கள், வேறு எந்த காரணத்திற்காகவும் இல்லாமல் சந்தோஷத் திற்காக மட்டும் செய்யப்படும் குற்றங்கள்.

இந்த மூன்றாவது வகை குற்றம் இந்தியாவில் நடைமுறையில் இல்லை. நெடுஞ்சாலைகளில் துப்பாக்கியால் சுடுவது, இன்னும் இது போல எத்தனையோ குற்றங்கள் மற்ற நாடுகளில் சந்தோஷத்திற்காக செய்யப்படுவதையும், அங்கிருக்கும் பல கொள்ளைக்கார கூட்டங்களைப்பற்றியும் நாம் கேள்விபடுகிறோம். ஆனால் இந்தியாவில் இதுபோன்ற குற்றங்களை நான் ஒருபோதும் கேள்விபட்டதில்லை. மக்கள் ஆதாயத்திற்காக சுடுவார்கள், கொல்வார்கள். ஆனால் மற்ற நாடுகளில் ஆழ்ந்த மன இறுக்கத்தாலும், 'என்னிடம் இல்லாத போது, அவர் மட்டும் ஏன் அதை வைத்திருக்க வேண்டும்?' என்ற போராட்ட உணர்வுகளின் காரணமாக இதுபோன்ற மூன்றாம் நிலை குற்றங்கள் நிறைய நடக்கின்றன. 'ஏன் அவர்களிடம் இருக்கிறது, என்னிடம் இல்லை?' என்று இந்தியாவில் மக்கள் சொல்வது கிடையாது. மூன்றாவது வகை குற்றம் தமஸில் இருந்து வருவது, இந்தியாவில் இது நடைமுறையில் இல்லை.

தவறான செய்திகளைக் கொடுப்பதில் ஊடகங்களும் ஒரு முக்கிய பாத்திரம் வகிக்கின்றன.

ஒன்பது ஆண்டுகள், நான் பணத்தைத் தொடாமல் இந்தியாவின் மூளை முடுக்கெல்லாம் நடந்திருக்கிறேன். இந்த சோதனை சமஸ்கிருதத்தில் ஸீச்ணூடிதிணூந்டெட்சுச் என்று அழைக்கப்படுகிறது. நாட்டின் சாதாரண மக்களின் வாழ்க்கையைப் புரிந்து கொள்ள, இது ஆன்மீக ஆசான்களால் ஒரு நோன்பாக கடைபிடிக்கப்படுகிறது. அடுத்த வேளை உணவையோ அல்லது பணத்தையோ நீ

இருபத்தைந்து வருடம்

ஒருதடவை குஜராத்தில் உள்ள ஒரு நகரமான அக்ஷர்தாமில் இருந்து போகும் வழியில் ஒரு கிராமத்தில் தங்கினேன். ஒரு வயதான பெண் என்னை அவர் வீட்டிற்கு அழைத்தார். அவருடைய ஒரே சொத்து ஒரு பசுமாடும், ஒரு குடிசை வீடும் மட்டும் தான். அந்த பசு மாட்டிலிருந்து பால் கறந்து, தயிராக்கி விற்று பிழைத்து வந்தார். நான் அங்கு பத்து நாட்கள் தங்கி இருந்தேன். அங்கே கிருஷ்ணருடைய ஒரு சிலை இருந்தது. அவர் அந்த கிருஷ்ணரோடு தான் வாழ்ந்து வந்தார். அவர் கிருஷ்ணரோடு பேசுவார். ஒவ்வொரு நாளும் பாலை விற்று கிடைக்கும் பணத்தை கிருஷ்ணரின் பாதத்தில் வைத்து விட்டு, கிருஷ்ணரிடம் குறைகளாக சொல்லி கொண்டிருப்பார்: 'இன்று அவர் எனக்கு பணம் தரவில்லை. என்னை அவர் ஏமாற்றிவிட்டார். இன்று எனக்கு நிறைய பால் கிடைத்தது' என்றெல்லாம் சொல்லி கொண்டிருப்பார். அவர் கிருஷ்ணரோடு வாழ்ந்து கொண்டிருந்தார்!

பத்து நாட்களுக்கு பிறகு, நான் சோம்நாத் (குஜராத்தில் இருக்கும் சிவன் கோயில்) தரிசனத் திற்காக புறப்பட இருக்கிறேன் என்று அவரிடம் சொன்னேன்.

'நீங்கள் ஏன் போகிறீர்கள்? நான் உங்களை வேலை செய்ய சொல்ல மாட்டேன். தினந்தோறும் நான் உங்களுக்கு உணவு கொடுக்கிறேன். தயவுசெய்து நீங்கள் இங்கேயே தங்குங்கள். நீ ங்கள் வேலை எதுவும் செய்ய வேண்டாம்' என்று அவர் சொன்னார்.

எவ்வளவு அன்பு இருக்கிறது பாருங்கள்!

நானும் உணர்ச்சிவயப்பட்டு சொ ன்னேன், 'அம்மா, உங்களைப் போன்றவர்கள் இருப்பதால் தான், இந்தியா இன்னும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது' என்றேன்.

இந்தியாவின் முதுகெலும்பு எனக்கு தெரியும். இந்தியாவின் மேற்பக்கத்தை மூடியிருக்கும் தோலில் இருந்தும் மற்றும் இனிப்பாக பகுதிகளில் இருந்தும் பேச ாதீர்கள். என்னிடம் முதுகெலும்பைப் பற்றி பேசுங்கள்! ஊடகங்கள் அருமையான நறுமணத்தை மட்டும் தான் எடுத்து காட்டுகின்றன, அவை முதுகெலும்பைக் காட் டுவதில்லை. முதுகெலும்பை நான் ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் பார்த்திருக்கிறேன். ஒவ்வொரு கிராமத்தின் வழியாகவும் நான் நடந்தோ அல்லது மாட்டுவண்டியிலோ

ஒரு வாரத்திற்கு முன்னர் நான் இமயமலைக்கு போய் இருந்தேன். நான் சுற்றி கொண்டிருந்ததைப் போலவே, அடுத்த வேளை உணவு கூட இல்லாமல் ஆயிரக்கணக்கான சன்யாசிகள் சுற்றி கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தேன். சமுதாயத்தால் கவனித்து கொள்ளப்படும் இவர்கள் தான், மத சித்தாந்தங்களை நாம் மதிக்கிறோம், தொடர்ந்து அவற்றை பின்பற்றி வருகிறோம் என்பதற்கு சாட்சியாக இருக்கிறார்கள். மக்கள்தொகை அளவோடு ஒப்பிட்டு பார்த்தால், நாம் மிக சிறந்த வேலையைச் செய்திருக்கிறோம்.

உலகம் முழுவதும் சுற்றிவிட்டு என் நாட்டிற்கு நான் திரும்பும் போது, அந்த கலாச்சாரத்தின் மீதும், நான் பிறந்த வளர்ந்த நாட்டின் மீதும் எனக்கு நன்றியுணர்ச்சி ஏற்படுகிறது.

ஒரு முக்கியமான விஷயம்: குறைமாத குழந்தைகள் பிறக்கும் போது, அந்த குழந்தையை ஆரோக்கியமாக வைப்பதற்காக ஓர் இன்குபேட்டர் (கருவிமுதிர்ச்சி பெட்டி) தேவைப்படும். அதே போல தான், இந்தியா ஓர் ஆன்மீக இன்குபேட்டராக இருக்கிறது. இந்திய கலாச்சாரம், ஆன்மீக இன்குபேட்டராக இருக்கிறது. இங்கும் அங்கும் ஏதோ சில ஓட்டைகள் இருக்கலாம், ஆனால் அது பயன்பாட்டிற்கு ஏற்ற, வேலை செய்து வரும் ஆன்மீக இன்குபேட்டராக இருக்கிறது.

கேள்வி: 'கிழக்கின் ஆன்மீக மெய்யறிவையும், மேற்கின் பொருளாதார செ ல்வ வளத்தையும் ஒருங்கிணைத்தால் மட்டும் தான்...° என்ற விவேகானந்தரின் வார்த்தைகளில் இருந்து நான் ஒரு கருத்தை வெளியிட விரும்புகிறேன்.

ஆம், நான் அந்த செயல்முறையில் தான் ஈடுபட்டிருக்கிறேன். நான் யாரையும் குறை கூறவில்லை!

தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள்: நாம் தவறாக எதையும் செய்துவிடவில்லை!

இருபத்தைந்து

வருடம்

ஆழமாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், முழு நிலாவில் மட்டும் தான், நம்மால் கறைகளைப் பார்க்க முடியும். பிறை நிலாவில் நம்மால் பார்க்க முடியாது. அதன் செ ாந்த வெளிச்சத்தில், அதுவே அதன் கறைகளைக் காட்டுகிறது. அதன் சொந்த பிரகாச த்தில், இந்தியா அதன் சிக்கல்களை எடுத்து காட்டுகிறது.

நம்மிடம் பூரணத்துவத்திற்கான சித்தாந்தம் இருக்கிறது, நம்முடைய பிரச் னைகளை உணர்ந்து, புரிந்து கொள்ள முடியும். நம்முடைய பிரச்சனைகளைப் புரிந்து கொண்ட உடனேயே, நாம் சிறந்தவர்கள் என்பதை நிரூபிப்போம். நாம் புத்திசாலிகள் என்பது நிரூபிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

நம்மிடம் பூரணத்துவத்திற்கான சித்தாந்தம் இருப்பதால், நமக்கு ஒரு பிரச் னை இருப்பதாக நாம் ஏன் சொல்ல வேண்டும்? நாம் சிறப்பான விஷயங்களை எட்டி விட்டோம் என்பதை தான் அது காட்டுகிறது. பூரணத்துவத்தின் சித்தாந்தம் ஒரு பில்லியன் மக்களைச் சென்று சேர்கிறது என்பது ஒரு மிகச்சிறந்த வேலையாகும்!

தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள்: கீழ்மட்டத்தில் இருக்கும் சேரிகளிலும் கூட விநாயக சதுர்த்தியையும், துர்கா பூஜையையும் மக்கள் கொண்டாடுகிறார்கள். விநாயகரைப் பற்றிய ஆன்மீக சித்தாந்தம் அவர்களுக்கு தெரியாமல் இருக்கலாம், ஆனால் நமக்கும் மேலான ஏதோவொரு சக்தி இருப்பதை அவர்கள் நம்புகிறார்கள். அதனால் . தான் அந்த சக்தியைத் தலைகுனிந்து வணங்குவது போன்ற சாதாரண விதிமுறைகளை அவர்கள் பின்பற்றுகிறார்கள். பில்லியன்கணக்கான மக்கள்தொை கக்குள் மிகவும் மயங்கிய நிலையிலும், கீழ்மட்டத்தில் இருப்பதும் கூட சாதாரண விஷயம் கிடையாது. அதுவே கூட ஒரு மிகப்பெரிய விஷயம் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்!

நான் இந்தியாவிற்கு வெளியில் பயணம் செய்து கொண்டிருந்த போது, இந்தியாவில் இருந்து வந்திருந்த ஒரு கத்தோலிக்க பாதிரியார் என்னை சந்திக்க வந்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்