அத்தியாயம் 2: நீங்கள் கடவுளே!🔗

நித்யானந்தம்

உண்மையில் கீதை இந்த இரண்டாம் அத்தியாயத்தில் இருந்துதான் தொடங்குகிறது. இரண்டாம் அத்தியாயத்தில் இருந்துதான் இறைவன் பசத் தொடங்குகிறார். இ வர கிருஷ்ணர் ஒரு மனிதனாகத் தான் பசிக் கொண்டிருந்தார். வசு தவ கிருஷ்ணனாகப் பசிக் கொண்டிருந்தார். இரண்டாம் அத்தியாத்தில் இருந் அவர் இறைவனாகப் பசத் தொடங்குகிறார். பரப்பிரம்மக் கிருஷ்ணராக, பகவான் கிருஷ்ணராக, பரம்பொருளாகப் பசத் தொடங்குகிறார்.

இங்கு நாமெல்லாம் ஒரு முக்கியமான உண்மையப் புரிந் கொள்ள வண்டும். எப்பொழுதும் புத்திசாலியான மனிதன் மட்டும் தான் மற்றவர்களப் பச அனுமதிப்பான். நாமல்லாம் எல்லாராரும் தொடர்ந் பசுகிறோம். ஆனால் உண்மயில் அங்கு உரையாடல் நடப்பதயில்ல. நாம் பசறக்கும், உரையாடலுக்கும் நிறய வித்தியாசம் இருக்கு.

நாமெல்லாம் வெளியிலயா உள்ளாயா தொடர்ந் பசிட்டுத் தான் இருக்காம். ஏன் சக்யாட்ரிக் டாக்டர்களுக்கு நல்ல வருமானம்னு நினக்கிறீங்க? ஏன்னா அவங்க திறமய கட்கறல்ல அவங்களுக்கு இருக்கற நிபுணத்வம் தான். சக்யாட்ரிஸ்ட் என்ன பண்றாரு? பெரிய பெரிய கள்விகள கட்டுட்டு பொறுமையா நாயாளிகள் சொல்ற பதில கட்டிக்கிட்டு இருக்காரு. அவ்வளவு தான்!

நாம தொடர்ந் பசிக்கிட்டே இருப்பாம். அப்படிய பசநிறுத்தி வெளியில அமதியா இருந்தாலும், உள்ள பசிக்கிட்ட தான் இருக்கறாம். ஒரு உண்மையான நிகழ்சி:

ஒரு ஜூனியர் சக்யாட்ரி டாக்டருக்கு தன்னாட சீனியர் டாக்டர் பார்த் ரொம்ப ஆசரியம். எப்படி இவரால மட்டும் எத்தன நாயாளிகள் வந்தாலும் அவங்க எவ்வளவு நரம் பசினாலும், அவங்க பசறத எல்லாம் பொறுமையா கட்டு அத்தன பருக்கும் சரியா ஆலாசனம் சொல்ல முடிய்ன்னு நினசார். வர்ற நாயாளிகள் எல்லாம் அவங்களாட பெரிய பெரிய கவலக்கள் வூதனகள கொட்டுறாங்க. அந்த ஜூனியர் டாக்டரால நாயாளிகள் சொல்ற கஷ்டங்கள கட்க முடியல. ஆனா சீனியர் டாக்டர் ரொம்ப அமதியா, மனம் கலங்காம, தொடர்ந் கட்க முடி. ஒரு வாரம் கழிசு ஜூனியர் டாக்டர் சீனியர் டாக்டர்ட்ட கட்கறார், சார் நீங்க எப்படி இவங்க சொல்றதெல்லாம் கட்க் முடி. என்னால இவங்க கதயெல்லாம் கட்டா மனசு சார்ந் பாகு. ஆனா, நீ ங்க எதனாலும் பாதிக்கப்படாம இருக்கறீங்கள. அ எப்படி? ஏதாவ தொழில் ரகசியம் இருந்தா சொல்லுங்க...? சீனியர் ரொம்ப சிம்பிளா சொல்றாரு, நாயாளிகள் பசறத நான் கட்கிறன்னு யாரு சொன்ன?!

ஆனால் அர்ஜூனன் சொன்னத கிருஷ்ணர் முழுமயாக கட்கிறார். சொல்வத கவனத்தோடு கட்ப மட்டுமல்ல அதற்கு கனிவாடும் அன்பாடும் பதிலும் சொல்கிறார். கீதயில் மொத்தம் மொத்தம் 745 சுலாகங்கள் இருக்கிற. அதில் அர்ஜூனர் மொத்தம் 77 கள்விகள் கட்கிறார். அந்த கள்விகள் மட்டும 620 சுலாகங்களாக விரிகிற.

முதல் அத்தியாயத்தில் கிருஷ்ணர் ஒரு வார்த்தக் கூட பசவில்லை. அர்ஜூனன முழுமயாக பச அனுமதிக்கிறார். ஒரு முழு அத்தியாயமும் அர்ஜூனனின் பசு தான். அர்ஜூனன் தன்னாட குழப்பங்கள், மன அழுத்தத்த கொட்டுகிறான். ஆனால் அத அமதியாக கிருஷ்ணர் கட்கிறார்.

அவர் விழிப்புணர்வோடு அர்ஜூனனின் எண்ணங்கள் எங்கிருந்து வருகின்றன, எந்த நிலையில் இருந்து வருகின்றன என்பதை ஆழ்ந்து பார்க்கிறார்.

பகவத் கீதையின் முதல் இரண்டு, மூன்று அத்தியாயங்களை நல்லா படிச்சா ஒருத்தரால் மிகப் பெரிய பிஸினஸ்மேனா மாற முடியும். மொத்தமுமே கேட்கும் கலை தான். அதை மாஸ்டர் பண்ணா மட்டும் போதும், உங்களால உங்க நேராயடை உசத்த தொட முடியும். உங்களால சரியா கேட்க முடிஞ்சால உங்களால சரியா பதில் சொல்லவும் முடியும். ஒரு பக்தர் சாமிகிட்ட கேட்டாரு, அது எப்படி சாமி எல்லா கேள்விகளுக்கும் ரொம்ப சரியா பதில் சொல்லிர்றீங்க? ன்னு. ஒரே ஒரு ரகசியம் இருக்கு. எப்படி கேட்கப்படும் கேள்வியை கேட்க அப்படீங்கற கலை அறிவியலும் சாமிக்குத் தெரியும். அவ்வளவு தான். கேட்கற

எப்படீன்னு தெரிஞ்சு கால போதும் பதில் சொல்ற எப்படீன்னும் உங்களுக்குத் தெரிஞ்சிடும். பதில் தானா வெளிப்படும்.

நமக்கெல்லாம் நம்முடைய சொந்த புத்திசாலித்தனத்து மேல நம்பிக்கை இருக்கறதில்ல. பதில் சொல்றக்கு நம்ம மனம் தயார் படுத்த வேண்டாம். அந்தளவுக்கு நமக்கு ஞானம் இல்லாம போயிடல. நம்ம மேல நமக்கு நம்பிக்கை இல்லாம போனதனால தான் கேள்விகளைக் கேட்காமலேயே வகை வகையா நாம பதில்களை தயார் செய்யத் தொடங்கறோம். இரண்டாவ பிரச்சனைகளைக் கேட்கிற அளவிற்கு நமக்கு பொறுமையும் இல்ல. கேட்கறக்கு முன்னாடியே சொல்றவரைப் பத்தி ஒரு ஜட்ஜ்மெண்ட் உருவாக்கிடுவோம், பிரச்சனைக்கு தீர்வும் உருவாக்கிடுவோம்.

உண்மையில நமக்குத் தெரிஞ்சத சொல்றதில தான் நமக்கு ஆர்வம். உண்மையான பிரச்சனைய தெரிஞ்சிக்கறக்கா, அடுத்தவர் என்ன சொல்ல வர்றாருன்னு புரிஞ்சிக்கறக்கா நமக்கு ஆர்வம் இல்ல. ஒரு இயந்திரத்தனமா மற்றவர் சொல்றக்கு நம்மோட காத மட்டும் கொடுக்கிறாமே தவிர, அவர் சொல்ல வர்றத கேட்கறதுயில்ல.

ஆனால் கிருஷ்ணருக்கு அர்ஜூனனின் பிரச்சனைய தெரிந்து கொள்வதற்கான உண்மையான ஆர்வம் இருக்கிறது. தனக்கு தெரிஞ்சதையெல்லாம் சொல்லணும்னு அவர் முயற்சி பண்ணல. அர்ஜூனனுக்கு தெளிவு பிறக்கணும்னு அவர் நினைத்தார். அர்ஜூனனின் பிரச்சனைகளுக்கு தீர்வு பிறப்பதற்கு உதவ வேண்டும்னு அவர் விரும்பினார். அதனால தான் அவர் அர்ஜூனனை பேச அனுமதிக்கிறார். அப்பத் தான் பிரச்சனையின் மூலத்தை அவர் புரிந்து கொள்ள முடியும். பிரச்சனையின் மூலத்திற்கு தீர்வைத் தர முடியும்.

வத் தான் பசிக் கொள்கிறார்கள். பார்க்களத்தல இவ்வளவு விரிவா பசறக்கு எப்படி நரம் இருக்கும்? இவங்க பசிகிட்டு இருக்கறப்பபா மத்தவங்க என்ன பண்ணிட்டு இருந்தாங்க? ரியாதனன் பொறும இழ்ந்திருக்க மாட்டானா? அல்ல இ தான் நல்ல சந்தர்ப்பம். இவங்க ரெண்டு பரும் பசிட்டு இருக்கறப்பவ இவங்க கதய முடிசிடலாம்னு முயற்சி செஞ்சிருக்க மாட்டானா? அப்படின்னு பலர் கட்கலாம். அப்படித்தான் முழும பெறாத பகுத்தறிவு உள்ள விழிப்புணர்வு இல்லாத மனம் கட்கும். அமதியின் மூலமாகவ ஒரு மிகப் பெரிய உரயாடல் நிகழ்ந்விட முடிறம் என்று விழிப்புணர்வற்ற மனதால் புரிந் கொள்ள முடியா. நம்மில் பலருக்கு ஸ்வஸீரூணிடீணீக்ஷிணீமீvீஷீஸீ ணாட சக்தி தெரியறதில்ல. நாம வளர, வளர உருவப்படுத்தி பார்ப்பத மறந்விடுகிறாம். குழந்தைகளால் ரொம்ப

அழகாக உருவப்படுத்திப் பார்க்க முடிம். அவர்களால் அவர்களுடைய மன உருவங்களுடன், மன நண்பர்களுடன் எவ்வளவு நரம் வண்டுமானாலும் ச த்தமில்லாமல் பசிக் கொண்டிருக்க முடிம். நமக்கு தரப்படும் கல்விம், தர்க்கமும் இந்த அருமயான திறன மழுங்கடித்விடுகின்றன.

உயர்ந்த நிலயில் தகவல் பரிமாற்றம் நடக்கனும்னா நம்முடய மனம் அமதியாக இருக்க வண்டும். அப்பொழு தான் இற சக்தியால் வல செய்ய முடிம். மனம் அமதியில் இருக்கும் பொழு ஏற்படும் தகவல் பரிமாற்றம் தான் மிக சூட்சுமமான, மிக சக்திவாய்ந்த. அந்த நிலயில் தான் உரயாடல் உரயாடலாக இல்லாமல் உணர்வு கலத்தலாக உயர்சிறது. ரமண மகரிஷி பான்ற பெரிய ஞானிகள் மவுனத்தில் இருந்தவாற தீர்வளித்தார்கள் என்று சொல்வதெல்லாம் உண்ம தான்.

தகவல பரிமாற செய்வதற்கு நீங்கள் உங்கள் வாயத் திறக்க வண்டாம். மனத திறந்தால் பாம். தொல்ல தரும் எண்ணங்கள் இல்லாமல், மனத திறக்கும் பொழு, குருவிற்கும் சீடனிற்கும் இடயில் ஏற்படும் தகவல் பரிமாற்றம் ஒளியின் வகத்தில் நடக்கும். குருவின் சாநித்யம் நம் மனத அமதி பெற செய்ம். நீங்கள் கள்விகளக் கட்கும் முன்ப பதில்கள் தான்றும்.

கள்விகளிலும் சந்தகங்களிலும் பல வருடங்கள செலவு செய்த மூளரீதியான ஆன்மீக ஆர்வலர்கள் கட்பண்டு, அ எப்படி சாமி, பல கள்விகளாட வந்தாலும், உங்க

இருபத்தைந்து வருடம்

முன்னாடி வந்த நின்ன உடனெ என்னாட கள்விகள் எல்லாம் மறஞ்சு விடகள் கிடக்கு? இ வெறும் கற்பன அல்ல. உண்ம. கள்விகள் மலும் புதிய கள்விகளத் தான் உருவாக்கும். கள்விகள் உங்கள் உள் இருக்கும் அகந்தயின் வெளிப்பாடு. அந்த அகந்த உங்கள் இருக்கும் வன்முறயின் வெளிப்பாடு. அவ்வளவு தான். நீங்கள் ஏற்றுக் கொண்ட ஒரு குருவின் முன் நிற்கும் பா, அங்கு நடக்கும் முதல் சம்பவம், உங்கள் அகங்காரம் கரவ தான். சூரியனக் கண்ட பனி பால, குருவின் முன் உங்கள் அகங்காரம் மறந்விடும். அதனால் உங்கள் கள்விகளும் மறந்விடுகிற. அப்பொழு, அகங்காரத்தாலும் அறியாமயாலும் மறத் வக்கப்பட்டிருந்த தெளிவ உங்களால் உணர முடிம். ஏதா மந்திரம் பால், மாயம் பால் பதில்கள் தான்றியதாக நீங்கள் நினைப்பீர்கள்.

உண்மயில் ஏற்கனவ பதில்கள் உங்களுக்குள் இருந்தன. ஆனால் அவற்ற ஏற்றுக் கொள்ள நம்முடய அகங்காரம் அனுமதிப்பதில்ல. பதில்கள் இருக்கிற என்பத உணர்ந் கொள்ள அனுமதிப்பதில்ல. குருவின் சாநித்யம் நமக்குள் இருக்கும் பதில்கள நாம் உணர வழி செய்கிற.

ஒரு அழகான ஜென் கத: நான்சென் என்னும் ஞானிய ஒரு பார்வீரன் சென்று சந்திக்கிறான். அந்த பார்வீரனுக்கு ஒரு பிரசன. அவன் ஒரு வாத் குட்டிய ஒரு குடுவக்குள் வத் வளர்த் வந்தான். அந்த வாத் வளர்ந் குடுவ முழுவம் அடத்விட்ட. அதற்கு மல் வளர அந்த குடுவயில் இடம் இல்ல. அதனால் குடுவயில் இருந் வாத்த வெளியில் எடுக்க வண்டும். அத சமயம் குடுவயும் உடத்விடக் கூடா, வாத்திற்கும் பாதிப்பு வந்விடக் கூடா. என்ன செய்வ? எப்படி வாத்த வெளியில் எடுப்ப? இ தான் அந்த பார்வீரனின் பிரசன.

நான்சென்ன தன்னுடய குருவாக ஏற்றுக் கொண்ட அந்த நிமிடம, அகந்த என்னும் அந்த வாதீ, இந்த உடல்-மனம் என்னும் குடுவயில் இருந் வெளிவந் விட்ட.

குருவின் முன் உங்கள் மனத திறந்தால் மட்டும் தான், உங்களுடய பிரசனகள நீங்கள உணர்ந் கொள்வீர்கள். தீர்வுகளம் தெரிந் கொள்வீர்கள். இத மூன்று வழிகளில் செய்ய முடிம். வார்த்தகளின் மூலம் உரயாடி உங்கள் பிரசனகள குருவிடம் சொல்வ. அடுத்த, பகவதற்கு பதிலாக, உங்கள் இதயத்தின் மூலமாக பிரசனகள உருவப்படுத்தவ. அடுத்த, முழு அமதியில் உணர்வு கலந்த (நீஷீனீளீறூஸீவீஷீஸீ) இருப்ப. இந்த கடசி நிலயில் குருவால் உங்கள் பிரசனகள முழுமயாக உணர்ந் கொள்ள முடிம்.

இங்கு கிருஷ்ணர் அர்ஜூனனை முழுமயாக பச அனுமதிக்கிறார். அதனால் அர்ஜூனனிறீக ஒரு தெளிவு கிடக்கும். தன்னுடய குழப்பத்த வெளிப்படுத்தியவுடன் அவனால் ஆழ்ந்த அமதிக்கும், குருவின் உணர்வில் கலப்பதற்கும் முடிம்.

கீத

2.1 சஞ்சயன் சொல்கிறார்:

2.3 பயத்தக் கண்டு பயந்விடாத, பார்த்தா! அ உனக்கு அழகல்ல. இந்த பலவீனமான மன அமப்ப விட்டுவிட்டு எழுந் நில், ஓ! எதிரிகள அழிப்பவன!

அர்ஜூனன் ன்பத்தாலும் யரத்தாலும் அலகழிக்கப்பட்டிருக்கிறான். தன்னுடய சொந்தக்காரர்கள், பெரியவர்கள், ஆசிரியர்கள், நண்பர்கள் இவர்கள அவன் இப்பொழுது எதிர்த் பார் புரிய வண்டும். அந்த நினப்ப அவனுடய ன்பத்திற்கு காரணம். பாரில் தான் அவர்கள கொன்றுவிடும்படி நர்ந்தால் என்ன செய்வ என்று அவன் மனம் கலங்கினான். அவன் குழப்பத்தின் உசத்தில் இருக்கிறான். அவனால் நிற்க கூட முடியவில்ல. இருந்த. காரணம் இல்லாமல் குரு நம்ம அடிக்க மாட்டார். அதற்கு ஏதா ஒரு உள் அர்த்தம் இருக்க வண்டும் என்று அவனுக்குத் தெரிம். குருவ நீங்கள் எதற்காக என்ன அடித்தீர்கள் என்று எனக்குப் புரியவில்ல. ஆனாலும் நீங்கள் என்ன அடித்ததற்கு நிசயம் ஒரு காரணம் இருக்கும். தயவு செய் அத எனக்கு விளக்குங்கள், என்று சீடன் ஆர்வடன் கட்டான்.

அதற்கு குரு சொன்னார், முட்டாள, நீ தான் புத்தன். நீ ஏற்கனவ புத்தனாக இருக்கும் பொழு எதற்காக புத்தனாக இருப்பதற்கு முயல வண்டும்? ஒரு குதிர என்னிடம் வந், குருவ நான் ஒரு குதிரயாக மாறுவ எப்படி? புல்லத் தின்ப எப்படி, தண்ணீர் குடிப்ப எப்படி என்று கட்டால், என்னால் என்ன சொல்ல முடிம்? நீ ஏற்கனவ அவாகத் தான் இருக்கிறாய். அதனால் எதம் உனக்கு சர்க்க வண்டிய அவசியம் இல்ல. இந்த உண்மய நீ உணர வண்டும் என்பதற்காகத் தான் உன்ன கன்னத்தில் அறந்தன். அவ்வளவு தான்!

இந்த சுலாகங்களின் மூலம் கிருஷ்ணரும் நரடியாக அர்ஜூனனுக்கு ஒரு அற தான் தருகிறார். கிருஷ்ணருக்கு அர்ஜூனரின் பிரசன என்ன என்ப நன்றாகத் தெரிம். அர்ஜூனனுக்கு ஏன் குழப்பம் என்று பார்த்தாம் என்றால், அங்கு எந்த ஆன்மீக காரணமும் இல்ல. உண்மயில் அவன் தீர்வ விரும்பவில்ல. அவன் கிருஷ்ணரிடம் எதிர்பார்த்த ஆதரவத் தான். தீர்வ அல்ல. நன்றாக புரிந் கொள்ளுங்கள், ஒரு பிரசனக்கு தீர்வு வண்டும் என்று தடுவதற்கும் ஆதரவு வண்டும் என்று நினப்பதற்கும் மிகப்பெரிய வித்தியாசம் இருக்கிற. தீர்வு வறு, ஆதரவு வறு.

அர்ஜூனன் விரும்புவ ஆதரவு, தீர்வு அல்ல. அதனால் தான் இந்த இரண்டு சுலாகங்களில் கிருஷ்ணர், அர்ஜூனனுக்கு எந்த ஆன்மீகக் கருத்துக்களம் சொல்லவில்ல. அர்ஜூனனின் பிரசனகள் கவலயில் இருந் பயத்தில் இருந் தான்றியிருக்கின்றன. அர்ஜூனனின் மணிப்பூரக சக்கரமும் சுவாதிஸ்டான சக்கரமும் கவலயாலும் பயத்தாலும் அடபட்டுக்கிடக்கிற. அர்ஜூனனுக்கு இருந்த பயத்தினால், அவனுக்குள் சிக்கலான குழப்பங்களும், மனசார்வும் கவலம் பிறக்கிற. கிருஷ்ணர் அர்ஜூனனுக்கு எந்த உபதசங்களம் தரவில்ல. நரடியாக அவனுடய பயத்த பற்றிப் பசுகிறார். அவனுக்கு எந்த ஆறுதலம் தரவில்ல. பலவீனத்த விட்டுவிட்டு எழுந் நில் என்று நரடியாக கன்னத்தில் ஒரு அற விட்டு அவன விழிக்க

இருபத்தைந்து வருடம்

‘ஈரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘ஈரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

அ கம்யூனிசமாகட்டும், அரசியலாகட்டும் அல்ல மதமாகட்டும், எல்லா தத்வங்களின் இறுதி நாக்கம் ஒன்று தான். தத்வவாதிகள் தங்கள் பச மற்றவர்கள் ஏன் கட்க வண்டும் என்பதற்காக தர்க்கரீதியாக காரணங்கள கண்டுபிடித் சொல்கிறார்கள். அவ்வளவு தான்! கிருஷ்ணர் அப்படிப்பட்ட தத்வவாதி கிடியா. அவர் எந்த தத்வத்தம் உருவாக்கவில்ல. அவர் அர்ஜூனனுக்கு இறுதியான உண்மயத் நரடியாகத் தருகிறார். ஆனால் அத உள்வாங்கும் உணர்வு நிலயில் அர்ஜூனன் இல்ல. அந்த அளவிற்கு அவனுடய உணர்வில் முதிர்ச்சி இல்ல. அதனால் தான் அவனுக்கு விஷ்வரூப தரிச னத்த - அதாவ நரடியான அனுபவத்த, அனுபூதிய - அவர் தருகிறார்.

உபநிடதத்தில் இருந் ஒரு அருமயான கத:

ஒரு சீடன் குருவிடம் கட்கிறான், குருவ தயவு செய் எனக்கு ஆத்ம ஞானத்தக் கற்றுக் கொடுங்கள். குரு உபநசிக்கிறார், தத்வமஸி, நீ தான் கடவுள்! இதக் கட்ட சீடன் யாசிக்கிறான், நான் எப்படி கடவுளாக முடியும். என் மனவியக் கண்டு நான் பயப்படுகிறன். எனக்கு பல கவல்கள், பிரசனகள் இருக்கிற. ஆயிரம் சந்தகங்கள் இருக்கிற!

எப்பொழு குரு தான் கடவுள் என்பத சீடனுக்கு புரியவக்கிறாரோ அப்பொழு தான் சீடனால் தான் கடவுள் என்று குரு சொல்வத உணர முடிம். கிருஷ்ணர் அதத் தான் செய்கிறார். அடுத்தடுத்த அத்தியாயங்களில், கிருஷ்ணர், தன் மகிமதள பற்றி சொல்கிறார். எல்லா வதங்களும், கடவுள்களும் இறுதியில் தன் காலடியிலய ச ரணடைகின்றன என்பதம், மொத்த பிரபஞ்சம் தனக்குள் அடக்கம் என்பதம் புரிய வைக்கிறார். மலாட்டமாகப் பார்த்தால், கிருஷ்ணருக்கு அகந்த இருப்பதாகத் தான் தான்றும். சாதாரண பகுத்தறிவால் நம்ப முடியாது, ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத கருத்தாகத் தான் இருக்கும். அர்ஜூனன் தவறாகப் புரிந் கொள்ளும் வாய்ப்பு இருந்த பாதிலும் கிருஷ்ணர் தன்ன கடவுள் என்று மீண்டும் மீண்டும் சொல்கிறார். தான் கடவுள் என்று சொல்வதன் மூலம் அர்ஜூனன் கடவுள் என்பத உணர வக்க முற்படுகிறார்.

சாதாரண மனிதர்கள் சொல்லும் வார்த்தகள நாம் நம்ப மாட்டாம். சொல்வதற்குத் தகுதி படத்தவர்கள், சொல்வதற்கான உரிம உடயவர்கள் சொல்லும் பா தான் ஒருவர் சொல்வத ஏற்றுக் கொள்கிறாம். கீத முழுவம் கிருஷ்ணர் தன் இற

பக்கங்களில் முடித்திருப்பன் என்று! புத்திசாலித்தனம் இருந்தால் மட்டும் சொல்ல வந்த விசயத்த எளிமையாகவும், சுருக்கமாகவும், தெளிவாகவும் சொல்ல முடிம். சொல்லிக் கொண்ட பாவதற்கு புத்திசாலித்தனம் தவயில்ல. ஒரு விஷயத்தில் உங்களுக்கு எந்த அளவிற்கு குறவாக அறிவிருக்கிறதா, அந்த அளவிற்கு அதிகமாக அதப் பற்றி நீங்கள் பசிக்கொண்டும் எளிதிக் கொண்டும் இருப்பீர்கள். அ தான் உண்ம.

இங்கு கிருஷ்ணர் கீதயில் சொன்ன எல்லா சுலாகங்களின் அர்த்தமும் இரண்ட சுலாகங்களில் அடங்கிவிடுகிற. அர்ஜூனன் தன்னுடைய பெயர் மற்றும் புகழ் பறிபாய்விடும என்ற கலக்கத்தில் இருக்கிறான். ரஜோ குணத்தால் கட்டுண்டு இருக்கிறான் என்பத கிருஷ்ணர் நரடியாக சொல்லிவிடுகிறார். சாத்வீக குணத்தில் இருக்கும் மனிதன் பராசயினலாலா அல்ல அலட்சியத்தினாலா இயங்க மாட்டான். தன்னுடைய இயல்பு நிலயில் இருந் இயங்குவான். ஆனால் ரஜோ குணத்தில் இருக்கும் மனிதன் தன்னுடைய பெயருக்காகவும் புகழுக்காகவும் தான் செயல்படுவான். தமோ குணத்தில் இருப்பவன் மந்தத்தன்மயிலய நிலத் புலன் இன்பங்களுக்காக மட்டும் இயங்குவான்.

ரியாதனன் தமோ குணத்தில் இருந் இயங்குகிறான். அவனுடைய கொடூர மனப்பான்ம அத தெளிவாக காட்டுகிற. திஷ்ட்டிரர் சத்வ குணத்தில் இருந், அன்பினால் இயங்குகிறார். அர்ஜூனன் பெயருக்காகவும் புகழிற்காகவும் மட்டும் இயங்குகிறான். ரஜோ குணத்தில் மாட்டியிருக்கிறான். அதனால் தான் கிருஷ்ணர் அர்ஜூனன் தன் அணுகுமுறய மாற்ற வண்டும் என்றும் அப்படி செய்யாவிட்டால், இறுதியில் அர்ஜூனனுக்கு கடு தான் வந் சரும் என்று சொல்கிறார். அர்ஜூனருக்குள் எங்க புண் இருக்கிறதா, அகங்காரம் என்னும் புற்று நாய் இருக்கிறதா, அங்கய கிருஷ்ணர் க வக்கிறார்.

அர்ஜூனன் புத்திசாலியாக இல்லாமல் பான நமக்கெல்லாம் நன்மைய. அல்ல கிருஷ்ணர் சொல்லுவ தனக்குப் புரியவில்ல என்று அர்ஜூனன் நடித்திருக்கலாம். அர்ஜூனன் கிருஷ்ணராடு முப்ப ஆண்டுகள் வாழ்ந்திருக்கிறான். அதனால் அவன் புத்திசாலியாகத் தான் இருந்திருக்க வண்டும். தனக்காக இல்லாவிட்டாலும், எதிர்கால தலமுறையினருக்கும் மொத்த மனிதகுலத்தீர்க்கும் பயன்பட வண்டும் என்பதற்காக அவன் கிருஷ்ணரிடம் பல

நடந்த என்று ஆர்வமாக கட்டார். வந்தவர் தனக்கு இலவசமாக ஒரு கப் மபானம் கொடுத்தால், தான் அந்த பன்றியின் கதய சொல்வதாக கூறினார். மக்கடக்காரரும் அதற்கு சம்மதித்தார்.

ஐயா ஒரு நாள் எங்கள் வீட்டில் தீ பிடித்க் கொண்ட. இந்த பன்றி தான் என்னம், என் மனவியம், என் குடும்பத்தம காப்பாற்றிய என்று வாடிக்கயாளர் சொன்னார். கடக்காரர் ஆசரியத்தாடு கட்டார். ஆனால் அதற்கும் பன்றியில் மரக்கால்களுக்கும் என்ன சம்மந்தம் என்று அவருக்குப் புரியவில்ல. எனக்கு இன்னொரு கப் மபானம் கொடுங்கள். நான் மீதிக் கதய சொல்கிறன் என்று சொல்லி இலவசமாக மலும் கொஞ்சம் குடித்தார் வாடிக்கயாளர். இன்னொரு முற நான் ஆற்றில் விழுங்விட்டன். இந்த பன்றி தான் வகமாக என் மனவியிடம் சென்று நான் தண்ணீரில் தத்தளித்க்

கொண்டிருப்பதை காண்பித், மீண்டும் என் உயிர காப்பாற்றிய என்று இன்னொரு கதய அவர் சொன்னார். கடக்காரர் அந்த கதயம் கட்டுவிட்டு சொன்னார், உங்கள் பன்றி உங்கள் உயிர பல முற காப்பாற்றியிருக்கிற. அ இருக்கட்டும். அந்த பன்றிக்கு எப்படி மரக் கட்டயால் ஆன கால்கள் வந்த. அத முதலில் சொல்லுங்கள் என்றார். வாடிக்கயாளர் தனக்கு இன்னொரு கப் இலவச மபானம் வண்டும் என்றார். கடக்காரர் அ தான் கடசி முற என்று சொல்லி இலவசமாக மபானத்த கொடுத்தார்.

வாடிக்கயாளர் சொன்னார். அத பன்றி தான் தன்ன ஒரு முற சூறாவளிக் காற்றில் இருந் காப்பாற்றிய என்றார். கடக்காரருக்கு சுத்தமாக பொறும இல்ல. வாடிக்கையாளரின் சட்டய பிடித் கட்டார், ஒழுங்காக அந்த மரக்காலப் பற்றி சொல்லப் பாகிறாயா இல்லயா? என்று.

வாடிக்கயாளர் சொன்னார், என்ன பலமுற இந்த பன்றி காப்பாற்றியிருக்கிற. இவ்வளவு சிறப்பான பன்றிய எப்படி முழுசாக சாப்பிடுவ. அ தான் அத கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கிறன்.

ஒரு வரியில் முடிக்க வண்டிய கதய அந்த குடிகாரர் இப்படி விலாவாரியாக சொல்லுகிறார். அவர் ஒரு பெரிய தத்வவாதியாக இருக்க வண்டும்.

இங்கு கிருஷ்ணர் எந்த கதயம், எந்த தத்வத்தம் தரவில்ல. நரடியாக பிரச னக்கான தீர்வ ஒரு வரியில் தருகிறார். ஆனால் அத ஏற்றுக் கொள்ளும் நிலயில் அர்ஜூனன் இல்லாததால், கிருஷ்ணர் தான் சொல்லவந்தத தர்க்கரீதியாக விளக்க வண்டிய நில ஏற்பட்ட.

மல நாட்டு தத்வங்கள் அத்தனம தர்க்க ரீதியான விளக்கங்களாடு தொடங்கி பின்பு தீர்மானத்தில் முடிம். கீழ நாட்டுத் தத்வங்கள் தீர்மானத்தில் - அதாவ இறுதி ச த்தியத்தில் - தொடங்கும், அதற்குப் பிறகு தான் அதற்குரிய தர்க்கரீதியான விளக்கங்கள் வழங்கப்படும். புரிந் கொள்ள முடிந்தவர்கள் முதலிலய புரிந் கொள்ளட்டும் என்று கீழநாட்டு குருமார்கள் கருணையினால் இறுதி சத்தியத்த முதலிலய தந்விடுகிறார்கள். கட்பவர்களுக்கு புத்திசாலித்தனம் இல்ல என்றால், அதன் பிறகு சத்தியங்கள தர்க்கமாக விளக்குகிறார்கள்.

நம்பிக்கயின் மூலமாகவ நாம் மாற வண்டும் என்ப அவர்களின் விருப்பம். நமக்கு அந்த பக்குவம் இல்ல என்றால் அதன் பிறகு நமக்கு விளக்கங்களாலும் ஆய்வுகளாலும் புரியவக்கிறார்கள். இங்கு கிருஷ்ணர் உடனடியாக அர்ஜூனன் ஞானம் அடம் வாய்ப்ப தருவதற்காக நரடியான தீர்வத் தருகிறார். ஆனால் அர்ஜூனனுக்கு கிருஷ்ணர் சொல்லும் சத்தியங்களப் புரிந் கொள்ளும் பக்குவம் இல்ல. அதனால் அர்ஜூனனுக்கு படிப்படியாக அவர் விளக்கத் தொடங்குகிறார். கிருஷ்ணர் சொல்லும் கீதயின் புனிதத்தன்மயும் தெய்வீகத் தன்மயும் மக்கள் இரண்டு விதங்களில் புரிந் கொள்வார்கள். ஒரு சிலரால் கிருஷ்ணர இறவனாக ஏற்றுக் கொள்ள முடியா. அப்படிப்பட்ட நாத்திகர்களுக்கு கீதயில் தர்க்கரீதியான விளக்கங்கள் இருக்கின்றன. கீதயில் வருவதப் பான்ற தெள்ளத் தெளிவான விளக்கங்களம் ஞானத்தம் தாங்கிய உரயாடல்கள் எந்த மொழியிலும் எந்த காலக் கட்டத்திலும் எழுதப்படவில்ல. கிருஷ்ணரின் செய்தி எல்லா காலத்திற்கும் எல்லா நாட்டவருக்கும் பொரும். யாரால் கீதய ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லயா, அவர்களுக்கு கீதய புரிந் கொள்ளும் பக்குவமும் தன்ன உயர்ந்த நிலக்கு மாற்றிக்கொள்ளும் பக்குவமும் இன்னும் வரவில்ல...அதற்கான நரம் வரவில்ல என்று அர்த்தம். அவ்வளவு தான்.

நமக்குப் புரியவில்ல என்பதற்காக இயற்கயின் விதிகள் மாறப்பாவதில்ல.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருந் தான் தொடங்குகிற. இரண்டாம் அத்தியாத்தில் இருந் தான் இறவன் பசத் தொடங்குகிறார். இ வர கிருஷ்ணர் ஒரு மனிதனாகத் தான் பசிக் கொண்டிருந்தார். வசு தவ கிருஷ்ணனாகப் பசிக் கொண்டிருந்தார். இரண்டாம் அத்தியாத்தில் இருந் அவர் இறவனாகப் பசத் தொடங்குகிறார். பரப்பிரம்மக் கிருஷ்ணராக, பகவான் கிருஷ்ணராக, பரம்பொருளாகப் பசத் தொடங்குகிறார்.

இங்கு நாமெல்லாம் ஒரு முக்கியமான உண்மயப் புரிந் கொள்ள வண்டும். எப்பொழும புத்திசாலியான மனிதன் மட்டும் தான் மற்றவர்களப் பச அனுமதிப்பான். நாமல்லாம் எல்லாராடும் தொடர்ந் பசுகிறோம். ஆனால் உண்டமயில் அங்கு உரையாடல் நடப்பதயில்ல. நாம பசுகுக்கும், உரையாடலுக்கும் நிறய வித்தியாசம் இருக்கு.

நாம் பசும் பா உரையாடல் நிகழ்வதயில்ல. நம் உரையாடல்கள் எல்லாம் உரையாடல்கள் அல்ல

ஆனா இரண்டு பருமே கட்கிற மாதிரி நாகரிகமா நடிசிக்கிட்டு இருப்போம். அப்பத் தான் நாம சொல்றப்பா பதிலுக்கு அவர் கட்கற மாதிரி கட்பாரு. ஆனா உண்மயான உரையாடல் நடப்பதயில்ல. உரையாடல் நடப்பதற்கு முக்கியமானத் தவ நம்முடய புத்திசாலித்தனம். தயவு செய் நல்லாப் புரிஞ்சிக்குங்க: பச றக்குக் கூட நமக்குப் புத்திசாலித்தனம் தவயில்ல. ஆனா கக்கறக்கு புத்திசாலித்தனம் கண்டிப்பா தவ.

ஒரு சின்ன கத:

ஒருத்தர் தன் நண்பர்ட்ட சொல்றாரு ஐயா, நான் ஒரு வாரமா என் மனவிட்ட பசவயில்ல. நண்பர், என்னங்கய்யா பிரசன. அவங்களாட ஏதாவ மனஸ்தாபமா,

கீதையில் மொத்தம் மொத்தம் 745 சுலோகங்கள் இருக்கிற. அதில் அர்ஜுனனர் மொத்தம் 77 கேள்விகள் கேட்கிறார். அந்த கேள்விகள் மட்டும் 620 சுலோகங்களாக விரிகிற.

முதல் அத்தியாயத்தில் கிருஷ்ணர் ஒரு வார்த்தக் கூட பேசவில்ல. அர்ஜுனனை முழுமையாக பேச அனுமதிக்கிறார். ஒரு முழு அத்தியாயமும அர்ஜுனனின் பேசு தான். அர்ஜுனன் தன்னோட குழப்பங்கள், மன அழுத்தத்த கொட்டுகிறான். ஆனால் அத அமைதியாக கிருஷ்ணர் கேட்கிறார்.

அவர் விழிப்புணர்வோடு அர்ஜுனனின் எண்ணங்கள் எங்கிருந் வருகின்றன, எந்த நிலையில் இருந் வருகின்றன என்பத ஆழ்ந் பார்க்கிறார்.

பகவத் கீதையின் முதல் இரண்டு, மூன்று அத்தியாயங்கள நல்லா படிசாவ ஒருத்தரால் மிகப் பெரிய பிஸினஸ்மனா மாற முடிம். மொத்தமும கேட்கும் கல தான். அத மாஸ்டர் பண்ணா மட்டும் பாம், உங்களால உங்க றயாட உசத்த தொட முடிம். உங்களால சரியா கேட்க முடிஞ்சால உங்களால சரியா பதில் சொல்லவும் முடிம். ஒரு பக்தர் சாமிகிட்ட கட்டாரு, அ எப்படி சாமி எல்லா கள்விகளுக்கும் ரொம்ப சரியா பதில் சொல்லிர்றீங்க? ன்னு. ஒர ஒரு ரகசியம் இருக்கு. எப்படி கேட்கப்படும் கள்விய கேட்ப அப்படிங்கற கலம் அறிவியலும் சாமிக்குத் தெரிம். அவ்வளவு தான். கேட்கற எப்படின்னு தெரிஞ்சால பாம் பதில் சொல்ற எப்படின்னும் உங்களுக்குத் தெரிஞ்சி டும். பதில் தானா வெளிப்படும்.

நமக்கெல்லாம் நம்முடய சொந்த புத்திசாலித்தனத் மல நம்பிக்கை இருக்கறதில்ல. பதில் சொல்றக்கு நம்ம நாம் தயார் படுத்த வண்டாம். அந்தளவுக்கு நமக்கு ஞானம் இல்லாம பாயிடல. நம்ம மல நமக்கு நம்பிக்கை இல்லாம பானதனால தான் கேள்விகளக் கேட்காமலய வக வகமா நாம பதில்கள தயார் செய்யத் தொடங்குறாம். இரண்டாவ பிரசனைகளக் கேட்கற அளவிற்கு நமக்கு பொறுமும் இல்ல. கேட்கறக்கு முன்னாடிய சொல்றவரப் பத்தி ஒரு ஜட்ஜ்மெண்ட் உருவாக்கிடுவாம், பிரசனக்கு தீர்வம உருவாக்கிடுவாம்.

உண்மயில நமக்குத் தெரிஞ்சத சொல்றதில தான் நமக்கு ஆர்வம். உண்மயான பிரசனய தெரிஞ்சிக்குறக்கா, அடுத்தவர் என்ன சொல்ல வர்றாருன்னு புரிஞ்சிக்கறக்கா

நமக்கு ஆர்வம் இல்ல. ஒரு இயந்திரத்தனமா மற்றவர் சொல்றக்கு நம்மோட காத மட்டும் கொடுக்கிறாம தவிர, அவர் சொல்ல வர்றத கேட்கறதில்ல.

ஆனால் கிருஷ்ணருக்கு அர்ஜூனனின் பிரசனய தெரிந் கொள்வதற்கான உண்மையான ஆர்வம் இருக்கிற. தனக்கு தெரிஞ்சதயெல்லாம் சொல்லணும்னு அவர் முயற்சி பண்ணல. அர்ஜூனனுக்கு தெளிவு பிறக்கணும்னு அவர் நினத்தார். அர்ஜூனனின் பிரசனைகளுக்கு தீர்வு பிறப்பதற்கு உதவ வண்டும்னு அவர் விரும்பினார். அதனால் தான் அவர் அர்ஜூனை பச அனுமதிக்கிறார். அப்பத் தான் பிரசனயின் மூலத்த அவர் புரிந் கொள்ள முடிம். பிரசனயின் மூலத்திற்கு தீர்வத் தர முடிம்.

அதனால தான் சாமி சொல்றன்: உண்மையில ஒருவர் சொல்வதக் கட்பதற்கு நமக்கு புத்திசாலித்தனம் வண்டும், ஞானம் வண்டும். கிருஷ்ணரப் பான்ற ஞானியால் மட்டும் தான் உண்மையில் கட்க முடிம். முதல் அத்தியாயத்தில்

கிருஷ்ணர் முழுமையாக, ஆழமாக கட்கிறார். இந்த இரண்டாவ அத்தியாயத்தில் கூட அவர் பல முற அர்ஜூனன் பசுவதற்கு வாய்ப்பளிக்கிறார். அர்ஜூனனப் பச அனுமதித்தால் ஒரு வள அவனுக்ச தன் பிரசனக்கான தீர்வு புலப்பட்டுவிடும் வாய்ப்பு உண்டு என்று கிருஷ்ணர் நினத்தார்.

பலர் சாமிகிட்ட கட்கறண்டு, சாமி, என் பிரசன உங்களுக்குத் தெரிம். தயவு செஞ்சு அக்கு ஒரு தீர்வு குடுங்க. அப்படிக் கட்கிறவங்ககிட்ட சாமி சொல்வன், மொதல்ல உங்க பிரசனகள் என்னன்னு எனக்கு நீங்க தெளிவா சொல்லுங்கன்னு. அக்கு, நீங்க ஒரு ஞானி. என்னோட பிரசன ஏற்கனவ உங்களுக்குத் தெரிம். அத நான் திரும்பவும் ஏன் சொல்லனும். நீங்க ஒரு நல்ல முடிவ மட்டும் சொல்லுங்க, அப்படின்னு சொல்லுவார்கள். சாமி அவங்ககிட்ட சொல்லுவன், ஐயா உங்களுடய பிரசன என்னன்னு எனக்குத் தெரிம். ஆனா நீங்க சொன்னா தான் உங்களுடய பிரச னகள் என்னன்னு உங்களுக்கு புரிம்.

பல நரங்கள்ல நம்முடய பிரசனகள தெளிவா நம்மால சொல்ல முடியாட்டா கூட, நம்மால நம் பிரசனகள முழுமயா யாசிசுப் பார்க்க முடிம். அப்படி செஞ்சா குறஞ்ச பட்சம் நம்முடய பிரசனகள் என்னன்னு நமக்காவ புரிம். தீர்வுகள் வணும்னா

இருபத்தைந்து வருடம் |

தகவல் பரிமாற்றம் தான் மிக சூட்சுமமான, மிக சக்திவாய்ந்த. அந்த நிலையில் தான் உரையாடல் உரையாடலாக இல்லாமல் உணர்வு கலத்தலாக உயர்கிற. ரமண மகரிஷி பான்ற பெரிய ஞானிகள் மவுனத்தில் இருந்தவாற தீர்வளித்தார்கள் என்று சொல்வதெல்லாம் உண்ம தான்.

தகவல பரிமாற செய்வதற்கு நீங்கள் உங்கள் வாயத் திறக்க வண்டாம். மனத திறந்தால் பாம். தொல்ல தரும் எண்ணங்கள் இல்லாமல், மனத திறக்கும் பொழு, குருவிற்கும் சீடனிற்கும் இடயில் ஏற்படும் தகவல் பரிமாற்றம் ஒளியின் வகத்தில் நடக்கும். குருவின் சாநித்யம் நம் மனத அமதி பெற செய்ம். நீங்கள் கள்விகளக் கட்கும் முன்ப பதில்கள் தான்றும்.

கள்விகளிலும் சந்தகங்களிலும் பல வருடங்கள செலவு செய்த மூளரீதியான ஆன்மீக ஆர்வலர்கள் கட்பண்டு, அ எப்படி சாமி, பல கள்விகளாட வந்தாலும், உங்க முன்னாடி வந்த நின்ன உடனெ என்னாட கள்விகள் எல்லாம் மறஞ்சு விடகள் கிடக்கு? இ வெறும் கற்பன அல்ல. உண்ம. கள்விகள் மலும் புதிய கள்விகளத் தான் உருவாக்கும். கள்விகள் உங்கள் உள் இருக்கும் அகந்தயின் வெளிப்பாடு. அந்த அகந்த உங்கள் இருக்கும் வன்முறையின் வெளிப்பாடு. அவ்வளவு தான். நீங்கள் ஏற்றுக் கொண்ட ஒரு குருவின் முன் நிற்கும் பா, அங்கு நடக்கும் முதல் சம்பவம், உங்கள் அகங்காரம் கரவ தான். சூரியனக் கண்ட பனி பால, குருவின் முன் உங்கள் அகங்காரம் மறந்விடும். அதனால் உங்கள் கள்விகளும் மறந்விடுகிற. அப்பொழு, அகங்காரத்தாலும் அறியாமயாலும் மறத் வக்கப்பட்டிருந்த தெளிவ உங்களால் உணர முடிம். ஏதா மந்திரம் பால், மாயம் பால் பதில்கள் தான்றியதாக நீங்கள் நினப்பீர்கள்.

உண்மயில் ஏற்கனவ பதில்கள் உங்களுக்குள் இருந்தன. ஆனால் அவற்ற ஏற்றுக் கொள்ள நம்முடய அகங்காரம் அனுமதிப்பதில்ல. பதில்கள் இருக்கிற என்பத உணர்ந் கொள்ள அனுமதிப்பதில்ல. குருவின் சாநித்யம் நமக்குள் இருக்கும் பதில்கள நாம் உணர வழி செய்கிற.

ஒரு அழகான ஜென் கத: நான்சென் என்னும் ஞானிய ஒரு பார்வீரன் சென்று சந்திக்கிறான். அந்த பார்வீரனுக்கு ஒரு பிரசன. அவன் ஒரு வாத் குட்டிய ஒரு குடுவக்குள் வத் வளர்த் வந்தான். அந்த வாத் வளர்ந் குடுவ முழுவம் அடத்விட்ட.

இந்த முக்கியமான வளயில் எங்கிருந் உனக்கு இப்படியொரு சாகம் வந்த, அர்ஜூனா! உன்னுடைய தகுதிக்கு ஏற்றபடி நீ நடந் கொள்ளவில்ல. இ உன்ன உண்மையில் இருந் விலக்கிவிடும்.

2.3 பயத்தக் கண்டு பயந்விடாத, பார்த்தா! அ உனக்கு அழகல்ல. இந்த பலவீனமான மன அமைப்ப விட்டுவிட்டு எழுந் நில், ஓ! எதிரிகள அழிப்பவன!

அர்ஜூனன் ன்பத்தாலும் யரத்தாலும் அலகழிக்கப்பட்டிருக்கிறான். தன்னுடைய சொந்தக்காரர்கள், பெரியவர்கள், ஆசிரியர்கள், நண்பர்கள் இவர்கள அவன் இப்பொழுது எதிர்த் பார் புரிய வண்டும். அந்த நினைப்ப அவனுடய ன்பத்திற்கு காரணம். பாரில் தான் அவர்கள கொன்றுவிடும்படி நர்ந்தால் என்ன செய்வ என்று அவன் மனம் கலங்கினான். அவன் குழப்பத்தின் உச்சதில் இருக்கிறான். அவனால் நிற்க கூட முடியவில்லை. அப்படிய தன் ரதத்தில் சாய்ந்விடுகிறான். வில்லும் அம்பும் அவனுடய ககள விட்டு நழுவி விழுகிற.

உடல் ரீதியாகவும், உணர்வு ரீதியாகவும், ஆத்ம ரீதியாகவும் அர்ஜூனன் முழுமயாக தளர்வதற்கு கிருஷ்ணர் அனுமதிக்கிறார். அர்ஜூனன் சொல்வத முழுமயாக கட்கிறார். அர்ஜூனன் தன் மனசும், இதயத்தம், ஆன்மாவம் திறப்பதற்காக கிருஷ்ணர் காத்திருக்கிறார். இவயெல்லாம் முழுவமாக திறந்தால் தான் சொல்லும் பதில் முழுமயாக வல செய்ம்.

முதள் முதலாக கிருஷ்ணர் பசுகிறார். தன்னுடய கிருஷ்ண நிலயில் இருந் பசுகிறார். கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், என் அன்புக்குரிய அர்ஜூனா, எப்படி நீ இந்த அசுத்தங்கள சகரித்த் கொண்டாய்? வாழ்க்கையின் அருமய உணர்ந்த உன்னப் பான்ற ஒருவனுக்கு இந்த யரம் அழகல்ல. இந்த மன அமைப்பு உன்ன உயர்ந்த உணர்வு நிலக்கு எடுத் செல்லா. மாறாக அவமானத்திற்குத் தான் எடுத் செல்லும். அடுத்த சுலாகத்தில் அவர் தொடர்கிறார், ஓ பார்த்தா! கீழ்த்தரமான காழழ்த்தனத்திற்கு நீ ஆளாகிவிடாத. அ உனக்கு பொருத்தமானதல்ல. இந்த பலவீனத்த விட்டுவிட்டு எழுந் நில், எதிரிகள அழிப்பவன

மொத்த கீதையின் பாதய இந்த ஒரு சுலாகம் நமக்கு காட்டிவிடுகிற. கிருஷ்ணர் ஒரு உண்மயான ஜென் ஞானி. அவர் எதம் சுற்றி வளத்த் பசவில்ல. கிருஷ்ணர் ஒரு தீர்வு வேண்டும் என்று தருவதற்கும் ஆதரவு வேண்டும் என்று நினைப்பதற்கும் மிகப்பெரிய வித்தியாசம் இருக்கிற. தீர்வு வேறு, ஆதரவு வேறு.

அர்ஜுனன் விரும்புவ ஆதரவு, தீர்வு அல்ல. அதனால் தான் இந்த இரண்டு சுலோகங்களில் கிருஷ்ணர், அர்ஜுனனுக்கு எந்த ஆன்மீகக் கருத்துக்களும் சொல்லவில்லை. அர்ஜுனனின் பிரச் னைகள் கவலையில் இருந் பயத்தில் இருந் தோன்றியிருக்கின்றன. அர்ஜுனனின் மணிப்பூரக ச க்கரமும் சுவாதிஸ்டான சக்கரமும் கவலையாலும் பயத்தாலும் அடப்பட்டுக்கிடக்கிற. அர்ஜுனனுக்கு இருந்த பயத்தினால், அவனுக்குள் சிக்கலான குழப்பங்களும், மனசோர்வும் கவலம் பிறக்கிற. கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு எந்த உபதேசங்களும் தரவில்ல. நேரடியாக அவனுடய பயத்த பற்றிப் பேசுகிறார். அவனுக்கு எந்த ஆறுதலம் தரவில்ல. பலவீனத்த விட்டுவிட்டு எழுந் நில் என்று நேரடியாக கன்னத்தில் ஒரு அற விட்டு அவன விழிக்க செய்கிறார்!

அர்ஜுனன் மட்டும் சரணாகதி நிலையில் இருந்திருந்தால், இந்த வார்த்தகள் அவனுக்கு தியான சூத்திரமாக மாறியிருந்திருக்கும். ஆனால் அர்ஜுனன் இன்னும் சரணாகதி நிலக்கு வரவில்ல. அர்ஜுனன் தன்னிடம் உள்ள பயத்த விட்டுவிட்டு, கிருஷ்ணர் மல் ஆழ்ந்த நம்பிக்கயம் பக்தியம் வத்திருந்திருந்தால், இந்த இரண்டு சுலோகங்கள் மட்டும பாம், அவன் எழுந் நின்றிருந்திருப்பான். இந்த இரண்டு சுலோகங்கள கட்ட மாத்திரத்தில் ஞானம் அடந்திருப்பான். அடய வண்டிய உயர்ந்த உணர்வு நிலய அடந்திருப்பான். மொத்த கீதம் இந்த இரண்டு சுலோகங்களுக்குள் அடங்கியிருக்கும். இதத் தாண்டி எதம் சொல்வதற்குரிய தவ இருந்திருக்கா. நாம் யாரும் பதினெட்டு நாட்கள் இங்கு வந் கீத சொல்வத கட்க வண்டிய தவம் இருந்திருக்கா!

முதல் அத்தியாயத்தில் சாமி சாஸ்திரம், சூத்திரம், ஸ்தாத்திரம் ஆகியவற்ப் பற்றி பசினன். மக்களின் மன அமைப்பிற்கு ஏற்ப இந்த மூன்றும ஞான

பயங்களில் பல வககள் இருக்கின்றன: நம்முடய செல்வத்தம், கவுரவத்தம், அந்தஸ்த்தம் இழந்விடுவாமா என்கிற பயம், நம் உடல் உருப்பாயா, ஆராக்கியத்தயா இழந்விடுவாமா என்கிற பயம், நம்முடய நெருங்கிய உறவுகள இழந்விடுவாமா என்கிற பயம், மரணம் பான்ற தெரியாத விசயங்களப் பற்றிய பயம். அதனால் தான் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், அர்ஜூனனை நீ ஒரு சத்ரியனப் பால் நடந் கொள்ளவில்ல என்கிறார். சத்திரியன் என்றால் பக்குவப்பட்ட மனிதன் என்று சொல்லலாம். ச த்திரியன் என்று இங்க கிருஷ்ணர் குறிப்பிடும் பா அவர் எந்த ஒரு ஜாதியம் இனத்தம் குறிப்பிடவில்ல. சத்திரியன் என்றால் விழிப்புணர்வு உள்ள மனிதன் என்று பொருள். அறிவில், உணர்வில் முதிர்ந்த, பண்பட்ட, மனிதர்களில் இளவரசனாகத் திகழ்பவன் தான் சத்திரியன் என்று வதங்கள் சொல்கிற.

இங்கு கிருஷ்ணர் அர்ஜூனனுக்கு சொல்கிறார், நீ நான்கு வக பயங்களாலும் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறாய்: உன் உடமதள இழந்விடுவாமா என்று நீ பயப்படுகிறாய், பாரில் ஊனமாகிவிடுவாமா என்று பயப்படுகிறாய், சொந்தங்கள, உறவுகள, நண்பர்கள இழந்விடுவாமா என்று பயப்படுகிறாய், உன்னுடைய உயிரய இழந்விடுவாமா என்றும் பயப்படுகிறாய். இந்த பயங்கள் உன்னுடைய கவலயாக மாறிவிட்ட என்று கிருஷ்ணர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

சாஸ்த்திரங்கள, ஞானக்கருக்கள சொல்வதன் மூலமாக அர்ஜூனனின் புத்திக்கு பயத்தம் கவலயம் நரடியாக கிருஷ்ணர் புரிய வக்கிறார். இரண்டாம் அத்தியாத்தில் அவர் சொல்லிய இந்த சுலாகங்கள கிருஷ்ணர் மீண்டும் பதினாறாவ அத்தியாயத்திலும் சொல்கிறார். ஆனால் பதினாறாவ அத்தியாயத்தில் சொல்லப்பட்டபா சாஸ்த்திரங்கள் சூத்திரங்களாக மாறிவிட்டன. காரணம், அர்ஜூனன் கிருஷ்ணரின் நிஜமான விஷ்வரூப தரிசனத்த பார்த் விட்டான். தன்னால் உணர்ந் கொள்ள முடியாத, தன்னால் கற்பன செய்ய முடியாத நிலயில் கிருஷ்ணர் இருக்கிறார் என்பத அவன் உணர்ந் விட்டான். எல்லா கடவுள்களும் கிருஷ்ணர தித் சரணடவத உணர்ந் விட்டான். அதன் பிறகு கிருஷ்ணர் எழுந் நில் என்று சொல்லும் பா, அர்ஜூனன் பார் செய்ய ணிந் விடுகிறான். கீத நிறவு பெற்ற.

ஒர வார்த்தகள் தான். ஆனால் அர்ஜூனன் பக்தியில் கரந், சரணாகதியில் நிலத் நிற்கிற பா அந்த வார்த்தகள் சாஸ்த்திரங்களாக இல்லாமல் சூத்திரங்களாக வல செய்யத் வெளிப்படுத்தப்பட்ட சாஸ்திரம் என்று பொருள். கீத வதத்தின் பாகம் கிடயா. உபநிஷத்தின் பாகமும் கிடயா. இன்னும் சிலர் கீதய மஹாபாரதத்தின் பின்சர்க்க என்றும் சொல்கிறார்கள். அப்படியிருந்தும் உலகில் உள்ள எல்லா இந் பண்டிதர்களும் கீதய வத சாஸ்திரமாகவ ஏற்றுக்

கொள்கிறார்கள். என்ன காரணம் என்றால், கிருஷ்ணர் கீதய அவ்வளவு அனுபவப்பூர்வமாக, ஆணித்தரமாக வெளிப்படுத்துகிறார். நான் கடவுள். இத உணர்ந்தால் நீம் கடவுள் என்பத புரிந் கொள்வாய், என்று கிருஷ்ணர் சொல்லுகிறார். இ ஒரு மிகப்பெரிய ஆனால் மிக எளிமயான உண்ம. காலங்காலமாக பல தலமுறகளின் உள்ளத்திலும் உணர்விலும் இந்த ச த்தியம் எதிரொலித் வந்திருக்கிற. அதனால் கீதையின் புனிதத்தன்ம நிரூபனமாகிள்ள.

ஒரு பெரிய அறிஞர் தன்னுடைய மொத்த தத்வ த்தம் நாற்ப பக்கங்கள் கொண்ட சிறிய புத்தகமாக வெளியிட்டார். அவரிடம் பலர் கட்டார்கள், ஏன் வெறும் நாற்பத பக்கத்தில் உங்கள் புத்தகத்த நிறவு செய்விட்டீர்கள் என்று. அதற்கு அந்த அறிஞர் சொன்னார், ஐயா எனக்கு பாமான நரம் கிடத்திருந்தால் அந்த புத்தகத்த இருப பக்கங்களில் முடித்திருப்பன் என்று! புத்திசாலித்தனம் இருந்தால் மட்டும சொல்ல வந்த விசயத்த எளிமையாகவும், சுருக்கமாகவும், தெளிவாகவும் சொல்ல முடிம். சொல்லிக் கொண்ட பாவதற்கு புத்திசாலித்தனம் தவயில்ல. ஒரு விஷயத்தில் உங்களுக்கு எந்த அளவிற்கு குறவாக அறிவிருக்கிறதா, அந்த அளவிற்கு அதிகமாக அதப் பற்றி நீங்கள் பசிக்கொண்டும் எளிதிக் கொண்டும் இருப்பீர்கள். அ தான் உண்ம.

இங்கு கிருஷ்ணர் கீதயில் சொன்ன எல்லா சுலாகங்களின் அர்த்தமும் இரண்ட சுலாகங்களில் அடங்கிவிடுகிற. அர்ஜூனன்தன்னுடையபெயர்மற்றும் புகழ் பறிபாய்விடும என்ற கலக்கத்தில் இருக்கிறான். ரஜோ குணத்தால் கட்டுண்டு இருக்கிறான் என்பத கிருஷ்ணர் நரடியாக சொல்லிவிடுகிறார். சாத்வீக குணத்தில் இருக்கும் மனிதன் பராசயினாலோ அல்ல அலட்சியத்தினாலோ இயங்க மாட்டான். தன்னுடைய

இயல்பு நிலயில் இருந் இயங்குவான். ஆனால் ரஜோ குணத்தில் இருக்கும் மனிதன் தன்னுடைய பெயருக்காகவும் புகழுக்காகவும் தான் செயல்படுவான். தமோ குணத்தில் இருப்பவன் மந்தத்தன்மையிலா நிலத் புலன் இன்பங்களுக்காக மட்டும் இயங்குவான்.

ரியாதனன் தமோ குணத்தில் இருந் இயங்குகிறான். அவனுடைய கொடூர மனப்பான்ம அத தெளிவாக காட்டுகிற. திஷ்ட்டிரர் சத்வ குணத்தில் இருந், அன்பினால் இயங்குகிறார். அர்ஜூனன் பெயருக்காகவும் புகழிற்காகவும் மட்டும் இயங்குகிறான். ரஜோ குணத்தில் மாட்டியிருக்கிறான். அதனால் தான் கிருஷ்ணர் அர்ஜூனன் தன் அணுகுமுறய மாற்ற வண்டும் என்றும் அப்படி செய்யாவிட்டால், இறுதியில் அர்ஜூனனுக்கு கடு தான் வஞ் சரும் என்று சொல்கிறார். அர்ஜூனருக்குள் எங்க பூண் இருக்கிறதா, அகங்காரம் என்னும் புற்று நாய் இருக்கிறதா, அங்கய கிருஷ்ணர் க வைக்கிறார்.

நடித்திருக்கலாம். அர்ஜூனன் கிருஷ்ணராடு முப்ப ஆண்டுகள் வாழ்ந்திருக்கிறான். அதனால் அவன் புத்திசாலியாகத் தான் இருந்திருக்க வண்டும். தனக்காக இல்லாவிட்டாலும், எதிர்கால தலமுறையினருக்கும் மொத்த மனிதகுலத்திற்க்கும் பயன்பட வண்டும் என்பதற்காக அவன் கிருஷ்ணரிடம் பல கள்விகளும் சந்தேகங்களம் கட்டிருக்க வண்டும்.

கிருஷ்ணர் நரடியாக விசயத்த சொல்லிவிடுகிறார். எந்த தத்வத்தம் அவர் முன் வைக்கவில்ல. சுற்றி வளத்ப் பசவில்ல. அவர் சொல்கிறார், ஒ! அர்ஜூனா, நீ பலவீனமான மனவாட்டத்த விட்டுவிடு. பலவீனமானவனப் பால் நடந் கொள்ளாத. பலவீனத்தில் இருந் வெளிய வா!

சமீபத்தில் ஒரு பத்திரிக்கயில் சாமி இந்த செய்தியப் படித்தன். ஒருவருக்கு தன் கயில் கிடத்த எதம் கிழித்ப் பாடும் பழக்கம் இருந்த. அவருடய குடும்பத்தினர் அவர பல மனநல மருத்துவர்களிடம் அழத் சென்று பல வத்தியங்கள செய்தார்கள். இருந் எந்த பிரயாஜனமும் இல்ல.

ஆனால் அந்த ஊரில் ஒரு இளம் மனநல மருத்துவர் இருப்பதாகவும் அவர்

உங்களுக்கு இருப்ப ஒரே ஒரு மனம் தான். அத வத் நீங்கள் பிரசனைய தீர்க்கவும் பயன்படுத்தலாம் புதிய பிரசனைகள உருவாக்கவும் பயன்படுத்தலாம். நீங்கள் உங்கள் பிரசனைகள தீர்க்காவிட்டால், நீங்கள் புதிய பிரசனைகள உருவாக்கி கொண்டிருப்பீர்கள் என்பத நன்றாக புரிந் கொள்ளுங்கள். மனதப் பொருத்தவர ஒன்று நீங்கள் மல ஏறிக் கொண்டிருக்கலாம், அல்ல கீழ இறங்கிக் கொண்டிருக்கலாம். நடுவில் சும்மா நின்று கொண்டிருக்க முடியா. அதற்கான வாய்ப்பு இல்ல.

இங்க கிருஷ்ணர் அர்ஜூனனின் பிரசனைய நரடியாகத் தீர்க்கிறார். இன்னொரு சின்ன கத:

ஒருவன் தன் வளர்ப்பு பன்றியோடு மதுபானக் கடைக்கு செல்கிறான். கடைக்காரர் பன்றிக்கு மரக்கால்கள் இருப்பதை பார்த் வியப்படைகிறார். ஏன் சார் மதுபானக் கடைக்கு பன்றியோடு வந்திருக்கிறீர்கள்? அவுbottom அந்த பன்றிக்கு மரக்கால்கள் இருக்கிறதே. என்ன நடந்த என்று ஆர்வமாக கேட்டார். வந்தவர் தனக்கு இலவசமாக ஒரு கப் மதுபானம் கொடுத்தால், தான் அந்த பன்றியின் கதைய சொல்வதாக கூறினார். மக்கடைக்காரரும் அதற்கு சம்மதித்தார்.

ஐயா ஒரு நாள் எங்கள் வீட்டில் தீ பிடித்துக் கொண்ட. இந்த பன்றி தான் என்னை, என் மனைவியம், என் குடும்பத்தம காப்பாற்றிய என்று வாடிக்கையாளர் சொன்னார். கடைக்காரர் ஆசரியத்தோடு கேட்டார். ஆனால் அதற்கும் பன்றியில் மரக்கால்களுக்கும் என்ன சம்மந்தம் என்று அவருக்குப் புரியவில்ல. எனக்கு இன்னொரு கப் மதுபானம் கொடுங்கள். நான் மீதிக் கதைய சொல்கிறேன் என்று சொல்லி இலவசமாக மேலும் கொஞ்சம் குடித்தார் வாடிக்கையாளர். இன்னொரு முற நான் ஆற்றில் விழுந்துவிட்டேன். இந்த பன்றி தான் வகமாக என் மனைவியிடம் சென்று நான் தண்ணீரில் தத்தளித்துக் கொண்டிருப்பதை காண்பித், மீண்டும் என் உயிர காப்பாற்றிய என்று இன்னொரு கதைய அவர் சொன்னார். கடைக்காரர் அந்த கதையம் கட்டுவிட்டு சொன்னார், உங்கள் பன்றி உங்கள் உயிர பல முற காப்பாற்றியிருக்கிற. அ இருக்கட்டும். அந்த பன்றிக்கு எப்படி மரக் கட்டயால் ஆன கால்கள் வந்த. அத முதலில் சொல்லுங்கள் என்றார். வாடிக்கையாளர் தனக்கு இன்னொரு கப் இலவச மதுபானம் வண்டும் என்றார். கடைக்காரர்

இருபத்தைந்து வருடம்

உங்களுக்கு மஹாபாரதத்தில் அனு கீதை என்று இன்னொரு கீதை இருக்கிறது தெரியுமா? அதை நீங்கள் படித்திருக்கிறீர்களா? என்று. அவர்கள் இல்லை என்று பதில் சொன்னார்கள்.

பின்பு அவர்களுக்கு விளக்கினேன். போர் முடிந்த பிறகு, அர்ஜூனன் கிருஷ்ணனிடம் கேட்டான், கிருஷ்ணா, எனக்கு நீ செய்த கீதா உபதேசம் மறந்து விட்டது. அதை மீண்டும் எனக்கு சொல்வாயா? கிருஷ்ணர் சொன்னார், ஓ! நீ மறந்துவிட்டாயா? நானும் அன்று உனக்கு என்ன சொன்னேன் என்பதை மறந்து விட்டேன், என்றார். அர்ஜூனனுக்கு ஆசரியம், அது எப்படி சாத்தியம் கிருஷ்ணா? நீ எப்படி மறந்தாய்?

வாசுதேவரின் மகனான கிருஷ்ணராக இருக்கிறேன். அதனால் நான் பரப்பிரம்ம கிருஷ்ணராக இருந்து என்ன பேசினேன் என்பது இப்பொழுது எனக்கு நினைவில்லை. இருந்தாலும் நான் ஞாபகப்படுத்திப் பார்க்கிறேன், என்கிறார்.

அவர் அப்படி ஞாபகப்படுத்தி சொன்ன தான் அனு கீதை. பரப்பிரம்ம கிருஷ்ணன் தெய்வீக சக்தி, உருவில்லாத பிரம்மம். சிவன், விஷ்ணு, தேவி அனைவரும் ஒன்றாக இருக்கும் பிரம்ம நிலை. அந்த நிலையில் அவர் புருஷோத்தமர், உயர்ந்த சத்திய ஸ்வரூபம். பிரம்மனின் பல வடிவங்களுக்கு, அவதாரங்களுக்குப் பொதுவான உணர்வு நிலை. ராமரும் கிருஷ்ணரும் ஒரே சக்தி தான். இதைப் புரிந்து கொள்ளாத ராமரின் குரங்குகளும் கிருஷ்ணரின் பசுக்களும் தான் ஒன்றோடு ஒன்று சண்டையிட்டுக் கொள்கின்றன.

கிருஷ்ணர் பூரணமானவர். அதில் சந்தேகமில்லை. உபநிடதங்கள் சொல்லும் பூர்ணமயமானது:

அதுவும் பூரணம். இதுவும் பூரணம். அந்த பூரணத்தில் இருந்து இந்த பூரணம் தோன்றியது. இந்த பூரணத்தை அந்த பூரணத்தில் இருந்து எடுத்துவிட்டாலும், பூரணம் பூரணமாகவே இருக்கிறது.

அந்த பூரண நிலையில், பிரம்ம நிலையில், கிருஷ்ணர் தான் சிவன், விஷ்ணு தெரிவிக்க முயல்கிறாம். பரிதாபம் நம்ம மற்றவர்களோடு ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பதினால் உண்டாகிற. யாரப் பார்த் பரிதாபப்படுகிறீர்களா அவர் இருக்கும் நிலய விட நீங்கள் இருக்கும் நில உயர்ந்த என்று நினத்தால் மட்டும் தான் உங்களால் பரிதாபப்பட முடிம்.

அகந்தயில் இருந் வன்முற பிறக்கிற. பரிதாப உணர்வுக்கும் அடிப்பட வன்முற தான். அர்ஜூனனிடம் வன்முற இருக்கிற. அவனுக்கு இருக்கும் அகந்தயால் தன் அடையாளங்கள இழந்துவிடுவாமா என்கிற பயம் உண்டாகிற. அடையாளங்கள இழந்துவிடுவாமா என்கிற பயம் தான் அவன் உற்றார் உறவினர்கள் மல் அவனுக்குப் பரிதாபத்த உண்டாக்குகிற. தன் நிலயப் பற்றி கவலப்பட்டுக் கொண்டிருந்த அர்ஜூனன் இப்பொழுது தன் உறவினர்களின் மல் கவலப்படுகிறான். அவ்வளவு தான். தன் அடையாளங்கள இழந்துவிடுவாம் என்கிற அவனுடய பயம் மறந்திருக்கிற. அந்த பயம் தான் பிறர் மல் அவனுக்கு ஏற்படும் அனுசரணயாக, பரிதாபமாக வெளிப்படுகிற.

மற்றவர்கள் மல் நமக்கு ஏற்படும் பரிதாபம் கருணயாக மாற வண்டும் என்றால் நம் அகந்த மறய வண்டும். அ வர நமக்கு ஏற்படும் கருண உண்மயான கருணயாக இருக்க வாய்ப்ப இல்ல. கருணக்கு முன்னில தயவில்ல. ஒரு நதியப் பால் அ பொங்கி ஓடிக் கொண்டிருக்கும்.

ஒரு ஞானியால் மட்டும் தான் கருணய வெளிப்படுத்த முடிம். ஒரு ஞானியின் இயல்பான வெளிப்பாடு கருண. யார் அவர் முன் இருக்கிறார்கள், அவர்கள் எந்த

நிலயில் இருக்கிறார்கள் என்ப பற்றி கவலயில்ல. ஞானி வெளிப்படுத்தும் சக்தி கருண. தனக்கு எல்லயில்ல என்ற அனுபவத்தில் இருந், அனுபூதியில் இருந் கருண பிறக்கிற. பிரபஞ்சத்தின் ஒரு அங்கமாக தன்ன ஒருவன் உணர்கிற பா, தானும் இறத் தன்ம தான் என்பத உணர்கிற பா, அந்த மனிதன் தானாகவ பிரபஞ்சத்தில் இருக்கும் எல்லா உயிரனங்களம் தன்னுடய பாகமாக உணர்கிறான். அப்படிப்பட்ட மனிதன் எல்லாரிடமும் எல்லா பொருட்களிடமும் கருணய பொழிகிறான். முன்னிலயால் மாறுபடாத அந்த உணர்விற்குத் தான் கருண என்று பெயர்.

ஒருவனுடய அகந்த அழிந், தன்னப் பற்றிய தவறான அடையாளங்கள் மறம்

இருபத்தைந்து வருடம்

பொழு கருணை பிறக்கிற. சொல்லப்போனால் பரிதாபமும் கருணம் ஒன்றுக்கு ஒன்று எதிர் எதிரான உணர்வுகள்.

கேள்வி: கிருஷ்ணர் சத்ரியன் என்ற வார்த்தய உபயாகப்படுத்துகிறர். ஆரிய இனத்தவர்கள் இந்தியாவிற்குள் ஊடுருவியவர்கள் என்று சொல்லப்படுகிற. அ உண்மயா?

சமஸ்கிருதத்தில் சத்ரியன் என்றால் உயர்ந்த குணநலன்கள உடய மனிதன் என்று பொருள். பிறப்பினால் ஒருவன் சத்ரியன் ஆவதில்ல. அவனுடய நடத்தையாலும் குணத்தாலும் தான் ஒருவன் சத்ரியனாகிறான். இந்த வார்த்தக்கும் வெளிநாட்டில் இருந் இந்தியாவிற்குள் ஊடுருவியவர்களுக்கும் எந்த தொடர்பும் இல்ல.

சமீபத்தில் வெளியாகியிருக்கும் அறிவியல் சான்றுகளின்படி ஐராப்பாவில் இருந் இந்தியாவிற்குள் எந்த ஆரிய ஊடுருவலும் என்று தெரியவருகிற. இந்திய மக்களிடய பிரிவினைய ஏற்படுத்துவதற்காக ஆங்கிலயர்கள் உருவாக்கிய கட்டுக் கத தான் ஆரிய படயெடுப்பு. இந்திய கலாசாரத்த அழிப்பதற்காக திட்டமிட்டு ஆரிய ஊடுருவல சித்திரித்தார்கள். ஆங்கிலயர்களின் திட்டம் வெற்றியடந்த. தென்னிந்தியாவில் கடந்த அறுப ஆண்டுகளில் பலர் நாத்திகத்திற்கு மாறினார்கள். காரணம் அவர்கள் படயெடுப்புகளம் மதத்தம் பாட்டு குழப்பிக் கொண்டார்கள்.

தமிழ்நாட்டில் ஒரு சிறு பகுதியில் இருக்கும் ஆலயங்களின் எண்ணிக, கிட்ட த்தட்ட இந்தியா மொத்தமும் இருக்கும் ஆலயங்களின் எண்ணிக்கைய விட அதிகம். மன்னர்கள் இந்த வழிபாட்டுத் தளங்கள உருவாக்கினார்கள். ஆனால் தங்களுடய மதத்த மறுக்கும்படி இவர்களுக்கு மூளசலவ செய்யப்பட்ட. மதத்த மறுத்தால் தான் தங்கள் சொந்த அடையாளத்த பெற முடியும் என்று பொய் பிரசாரம் செய்யப்பட்ட.

சனாதன தர்மம் எனும் வத அறிவியல் இந்தியாவின் பல பாகங்களில் ஓர நரத்தில் வளர்ந்த. வத அறிவியல அடிப்படையாகக் கொண்டு பல மதங்கள்

உருவாகின. அதில் ஒன்று இந் மதம். புத்த மதம், சமன மதம் பான்ற பல பெரிய மதங்களும் ஒர தத்வத்தின் அடிப்படையில் தான்றின. வத அறிவியல நன்கு புரிந் கொண்டவன் ஆரியன். வதத்த புரிந் அதன் படி வாழ முடிபவன் ஆரியன். வதத்த உள்வாங்கி வாழ்வதால், ஞானத்தம், உயர்ந்த குணங்களம் வெளிப்படுத்துபவன்

| ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

2.8 இந்த பூலோகத்தில் எல்லையில்லாத செல்வங்களும் ஐஸ்வர்யங்களும் நான் அடைந்தாலும், மேல் உலகத்தில் தேவர்கள் ஆளும் பதவி கிடைத்தாலும், என் புலன்களை எரிக்கும் இந்த துன்பத்திலிருந்து இவர்களால் எனக்கு விமோசனம் கிடைக்குமா?

எழுந்து போர் புரி என்று கிருஷ்ணர் தெள்ளத் தெளிவாக ஏற்கனவே சொல்லிவிட்டாலும் அர்ஜுனன் மீண்டும் பழைய வாதங்களை எடுத்து வருகிறான். கிருஷ்ணர் சொன்னதை அவன் கேட்டிராத மாதிரியும் அல்ல சரியாக புரிந்து கொள்ளாத மாதிரியும் அர்ஜுனன் பேசுகிறான்.

அர்ஜுனன் சொல்கிறான், கிருஷ்ணா நீ இந்த உலகத்தை படைத்தவன். நீ

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்தான் எங்களுக்குத்

வேண்டும்ஆனால் உன் விருப்பப்படி யாரை அழிக்கலாம். மது மற்றும் கசி என்ற அரக்கர்களை நீ அழித்தாய். நீ இறைவன் என்பதால் உன் செயல்கள் நியாயமாகலாம். ஆனால் நான் ஒரு சாதாரண மனிதன். என்னால் எப்படி என் தாத்தன்மார்களும் ஆசிரியர்களும் கொல்லவும் தாக்கத்தோடு போர் புரிய முடியும்? இத்தகைய புனிதமானவர்களை நான் வணங்க வேண்டும், கொல்லக் கூடா. இவர்களை எதிர்த்து நான் போர் புரிந்தால் நான் மீளாத பழிக்கு ஆளாவேன். இவர்களை கொல்வதை விட நான் பிசை எடுத்தா அல்ல றவுபூண்டோ வாழ்வதே மேல். இவர்களை கொன்று என் கையை ரத்தக்கறை ஆக்கிக் கொண்ட பிறகு நான் எதை அனுபவிக்க முடியும்? எனக்கு புரியவில்லை. அவர்கள் என்னைக் கொல்வது நல்லதா அல்ல நான் அவர்களைக் கொல்வது நல்லதா? உற்றார் உறவினர்களைக் கொன்றுவிட்டு நாங்கள் எப்படி உயிர்வாழ்வ?

அர்ஜுனன் மேலும் தொடர்கிறான், என் கடமை என் என்று தெரியாமல் நான் மனம் குழம்பியிருக்கிறேன். என்னுடைய பலவீனத்தாலும், பலவீனத்தாலும் என் நிதானத்தை இழந்திருக்கிறேன். என்னுடைய குழப்பத்திற்கு எந்த தீர்வும் எனக்குத் தெரியவில்லை. இவர்களை கொன்று விட்டு இந்த பூவுலகத்திற்கோ அல்ல மேலுலகத்திற்கோ அதிபதி ஆனாலும், அதனால் என்ன பயன்? இந்த நிலையில் கிருஷ்ணா நான் உன்னிடம் வேண்டுகிறேன், எது எனக்கு நல்ல என்று நீ தான் தெளிவுபடுத்த வேண்டும். இப்பொழுது நான் உன்னுடைய சீடன். என் ஆத்மா உன்னிடம் சரணடைந்தன. தயவு செய் எனக்கு வழிகாட்டு.

நான் உங்களிடம் ஒரு முக்கியமான உண்மையை சொல்ல வேண்டும். இங்கு அர்ஜுனன் சொல்கிறான், என் ஆத்மா உன்னிடத்தில் சரணடைந்தன. அ ஒரு பொய். உண்மையில அர்ஜுனனுடைய ஆத்மா கிருஷ்ணரிடம் சரணடைந்திருந்தால், கிருஷ்ணர் என்ன சொல்கிறாரா அத அர்ஜுனன் செய்திருப்பான். கிருஷ்ணரிடம் தர்க்கரீதியாக விளக்கங்கள் கட்டிருக்க மாட்டான்.

அர்ஜுனனின் நிலயில் இருக்கும் பலர நான் பார்த்திருக்கிறான். ஒரு நடந்த நிகழ்ச்சி: ஒரு நாள் நடு இரவில் எனக்கு ஒரு பக்தரிடம் இருந் தொலபசி அழைப்பு வந்த. அவர் ஒரு அரசு அதிகாரி. ஒரு முக்கியமான பிரசனயில் இருந் தப்பிப்பதற்கு அவர் சாமிய தொடர்பு கொண்டார். நான் அவருக்கு உதவாவிட்டால் தற்கொல செய் கொள்வத தவிர தனக்கு வறு வழி தெரியவில்ல என்றார். சாமி சொன்னன், ஐயா காலயில் வாருங்கள். இதப் பற்றி நாம் பசுவாம் என்று. ஆனால் தனக்கு உடனய தீர்வு வண்டும் என்று அவர் கட்டார்.

அதனால் அவர் விவரித்த பிரசனய ஆழ்ந் கட்டு அத சாமி பார்த்த் கொள்கிறன் என்று சொன்னன். ஆனால் மறு நாள் அவர் ஆசிரமத்திற்கு வர வண்டும் அப்பொழு தான் அத பான்ற பிரசன மீண்டும் வராமல் இருக்க வழிய ஆராய முடிம் என்றும் சொன்னன். அதற்கு அந்த மனிதர் சொன்னார், சாமி நான் காலயில் வலக்கு செல்ல வண்டும். அதனால் ஆசிரமத்திற்கு வர முடியா என்று!

அவர் பிரசனய சொன்ன பா, தன் வாழ்க்கய என் காலடியில் இருக்கிற என்றார். சீடனாக தான் முழுமயாக சரண்டந்விட்டதாக சொன்னார். நான் மட்டும் தான் அவர காப்பாற்ற முடிம் என்றார். ஆனால் நான் மறுநாள் காலயில் ஆசிரமத்திற்கு வாருங்கள் என்றால், இல்ல சாமி நான் ஆபிசுக்கு பாக வண்டும் என்கிறார்!

அர்ஜுனன் இத நிலயில் தான் இருக்கிறான். தான் கிருஷ்ணரிடம் ச ரணடந்விட்டதாக சொல்கிறான். ஆனால் கிருஷ்ணர் செய்ய சொல்வத செய்வதற்கு அவன் தயாராக இல்ல. குழம்பி நிற்கிறான். குழப்பத்தினால் வரும் சரணாகதி உண்மயான சரணாகதி அல்ல. ஏனென்னால் நீங்கள் சரியான செயலத் தான் செய்கிறீர்களா என்று உங்களுக்குத் தெரியா.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

வெளியில் நடக்கவில்லை, அவனுக்குள் தான் நடந்த.

நன்றாக விழிப்புணர்வோடு பார்த்தால், நாம் ஒவ்வொரு நாளும் இந்த மஹாபாரத யுத்தத்தை நமக்குள் நடத்திக் கொண்டு தான் இருக்கிறோம். நம்முடைய அஹங்காரத்தை, மனதை, அடையாளங்களை அழிப்பதற்காக நாம் இந்த பாரில் ஈடுபட்டாக வேண்டும். நீ ங்கள் உங்களுடைய என்று எதை நினைக்கிறீர்களோ, நீங்கள் யார் என்று நினைக்கிறீர்களோ, அதற்கும் உண்மைக்கும் சம்மந்தமில்லை. உங்களை நீங்கள் அறிந் கொள்ளும் பயணத் திற்கு குருவால் தான் வழிகாட்ட முடியும். கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு அதைத் தான் செய் கொண்டிருக்கிறார்.

நீங்கள் வழி நடத்தப்படுவதற்கு முதலில் உங்களிடம் சரணாகதி நிலை இருக்க வேண்டும்.

கேள்வி: சுவாமிஜி, குரு சீடனுக்கு எப்படி உதவுகிறார்? குரு சிஷ்ய உறவில் என்ன நடக்கிறது?

மொத்த கீதமே இந்த ஒரு கேள்விக்கான விடை தான். மொத்த கீதமே குரு சிஷ்ய உறவில் என்ன நடக்கிறது என்பதை விளக்குகிறது. கீதையின் தொடக்கத்தில் குரு தன் சீடனுக்கு தர்க்கரீதியான விளக்கங்களைத் தருகிறார். அதன் பிறகு அனுபவத்தை தருகிறார். சீடனுடன் பயணித் இறுதியில் தான் இருக்கும் அந்த உயர்ந்த இறை நிலையை சீடனம் நிலை பெற செய்கிறார். ஞானத்தை நாக்கிய பாதையில் நடக்கும் எல்லா நிகழ்வுகளும் கீத தெளிவாக்குகிறது. உங்களால் கட்க முடிந்தால், அதை உணர முடியும். மொத்த கீதமே உங்களின் இந்த ஒரு கேள்விக்கான விடை தான்.

குரு என்பவர் மனிதனுக்கும் கடவுளுக்கும் இடையில் இருக்கும் இணைப்பு. குரு வாழும் விதத்தைப் பார்த் சீடன் உற்சாகமடகிறான். தானும் அவரைப் போல் வாழ முடியும் என்று உணர்கிறான். அதனால் தான் மீண்டும் மீண்டும் சாமி சொல்கிறேன், நான் கடவுள் என்பதை நிரூபிப்பதற்காக நான் வரவில்லை. நீங்கள் கடவுள் என்பதை நிரூபிப்பதற்காகவ வந்திருக்கிறேன்.

உங்களுடைய தெய்வீக நிலையை உங்களுக்குத் தெரியாமல் மூடி மறக்கிற, உங்களை சுற்றி இருக்கிற அறியாம இருளை அகற்றுவதற்காக மட்டுமே குரு அவதரிக்கிறார். குரு என்ற வார்த்தைக்குப் பொருள் அ தான். குரு என்றால் இருளில் இருந் வெளிச்சத்திற்கு, அறியாமையில் இருந் ஞானத்திற்கு நம்ம எடுத் செல்பவர் என்று அர்த்தம். ஒரு பார்வையின் இணந்த ஓர புத்தகமாகவும் இருக்கிற.

சீன தசத்தவர்கள் ஐ சிங் என்ற நூல் படிக்கிறார்கள். அந்த நூல் வாழ்க்கைக்கான வழிகாட்டியாக ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். தங்களுக்கு எந்த பிரசன வந்தாலும், இந்த ஐ சிங் புத்தகத்தின் ஏதாவ ஒரு பக்கத்த புரட்டுவார்கள் அல்ல குசிகளின் மூலமாக ஒரு எண்ண உருவாக்கி, அந்த எண் உள்ள புத்தகத்தின் பக்கத்த படிப்பார்கள். அந்த பக்கத்தில் உள்ள கருத்தக்களில் அவர்களுடைய பிரசனகளுக்கான தீர்வு இருக்கும். பலர் பபிளம் இத முறையில் படிப்பார்கள். கீதயும் நாம் அப்படி பயன்படுத்தலாம். கீதயில் உங்களுக்குத் தவயான எல்லா கள்விகளுக்கும், எந்த கள்விகளுக்கும் பதில் இருக்கிற. அ ஞானத்தின் உயர்ந்த வெளிப்பாடுகளைத் தாங்கிய மிக சிறந்த புத்தகம்.

கள்வி: ஏன் கிருஷ்ணர் அர்ஜூனனுடன் நரத்த வீண்டிக்கிறார். அர்ஜூனன் மீண்டும் மீண்டும் கட்ட கள்விகளய கட்கிறான். உண்மய புரிந் கொள்ளும் அளவிற்கு அர்ஜூனனிடம் பக்குவம் இல்லய.

அர்ஜூனன் மஹாபாரத இதிகாசத்தின் அத்தன கதாபாத்திரங்களினுடைய பிரதநிதி மட்டுமல்ல, அவன் ஒரு மன்னன். ஒரு மனிதனாக உடல் அளவிலும் மன அளவிலும் உங்களுக்கு இருக்கும் எல்லா குறைகளும் பலவீனங்களும் அர்ஜூனுக்கும் இருந்த. அர்ஜூனன் கிருஷ்ணருடன் உரையாடிக் கொண்டிருக்கும் பா அவனுடைய பலவீனங்கள், சம்ஸ்காரங்கள் என்னும் எண்ணப்பதிவுகள் வெளியறின. அதனால் தான் கிருஷ்ணர் அர்ஜூனனிடம் பொறுமயாக இருந்தார். இந்த மொத்த மனித சமுதாயத்திற்கும் குருவினுடைய கருண தவப்படுகிறது.

ஒரு இளவரசனாக, பார்வீரனாக, அர்ஜூனன் அஹங்காரத்தின் அவதாரமாக இருந்தான். தமிழ் உட்பட பல்வறு மொழிகளில் ஒரு பழமொழி உண்டு பழம் பழுத்தப் பிறகு தான் மரத்தில் இருந் விழும் என்று. அத பால் அஹங்காரம் பழுத்தால் மட்டும் தான் அ விழும். சரியான புரிதல் இல்லாமல் அடக்கமாக இருக்க முயற்சி செய்பவர்களுக்குள் எதிர்மறயான அஹங்காரம் இருக்கும். அத கீழவிட முடியா.

ஒரு சின்ன கத:

|

இருபத்தைந்து வருடம் | "ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, "நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

அக்பரின் அரண்மனையில் பீர்பால் என்னும் புத்திசாலி அமசர் இருந்தார். ஒரு நாள் அக்பர் பீர்பாலிடம் இந்த நாட்டில் உள்ள நான்கு பெரிய முட்டாள்களை அழத் வருமாறு சொன்னார். பீர்பால் முட்டாள்களைத் தடத் தொடங்கினார். ஒரு மனிதன் தன் தலயில் ஒரு பெரிய தட்ட சுமந் கொண்டு திரிவத பார்த்தார். அந்த தட்டில் கொஞ்சம் உணவு, ணி, விளையாட்டு பொருட்கள் இருந்தன. பீர்பால் அவனிடம் கட்டார், நீ எங்க செல்கிறாய்? என்று. அவன் சொன்னான், ஐயா என் மனவி வறு ஒருவனுடன் சர்ந் வாழ்கிறாள். அவர்களுக்கு குழந்த பிறந்ள்ள. அந்த குழந்தக்கு பரிசளிப்பதற்காக இந்த பொருட்கள எடுத்க் கொண்டு செல்கிறன், என்றான். பீர்பாலும் சந்தாஷம். ஆஹா ஒரு முட்டாள கண்டுபிடித் விட்டாம் என்று.

அடுத்த நாள் பீர்பால் ஒரு கழுதையாடு பயணம் செய் கொண்டிருந்த ஒரு மனிதனைப் பார்த்தார். அவன் தலயில் புல் கட்ட சுமந் கொண்டு சென்று கொண்டிருந்தான். பீர்பால் கட்டார், அப்பா நீ ஏன் புல் கட்ட சுமந் கொண்டு நடக்கிறாய். அத கழுதயின் மல் வுத் அத சுமக்க வக்கலாம. அதற்கு அவன் சொன்னான், ஐயா என்னுடய கழுத சினயாக இருக்கிற. அதற்கு சிரமம் கொடுக்க வண்டாம் என்று நான சுமக்கிறன். பீர்பாலுக்கு மறுபடியும் சந்தாஷம். ஆஹா இன்னொரு முட்டாள் கிடத்விட்டான் என்று.

இந்த இருவரம் அழத்க் கொண்டு அரண்மனக்கு சென்ற பீர்பால் மன்னரிடம் அவர்கள அறிமுகப்படுத்தி, அவர்கள என்ன செய்தார்கள் என்பத விளக்கினார். அக்பர் கட்டார், நான் உன்ன நான்கு முட்டாள்கள கொண்டு வர சொன்னன். இருவர் தான இருக்கிறார்கள். மீதமி்ருவர் எங்க? பீர்பால் பவ்யமாக ககளக் கட்டிக் கொண்டு சொன்னார், இந்த இரண்டு முட்டாள்களம் கூட்டி வந்த, மூன்றாவ முட்டாள். அவர்கள கூட்டி வர சொன்ன நான்காவ முட்டாள். அக்பர் ஒரு புத்திசாலியான நகசுவயான மனிதர். பீர்பாலின் பதிலக் கட்டு சிரித் விட்டு, வந்தவர்களுக்கு பரிசளித் அனுப்பி வத்தார். அவர் ஒரு நல்ல அரசர். அஹங்காரத்த தவிர அவரிடம் எல்லாம் இருந்த.

ஒரு அரசனுக்கு அவன் விரும்பியத செய்ம் அதிகாரம் இருக்கிற. தன் மனத விட்டுவிட வண்டும் என்று விரும்பும் பா, வெளிலகத்தில் எப்படி சாதிப்பார்களா, அத பான்று அத சக்தியும் அத கவனத்தம பயன்படுத்தி உள்ளுலகத்திலும் சாதிப்பார்கள். பாரத கலாசாரத்தில் உயர்வாக மதிக்கப்பட்ட பல ஞானிகள் அரசர்களாக இருந்தவர்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம்

இந்த மாதிரி நடப்பதாகவ தான்கிற. அதனால் தான் ஆராய்ச்சியாளர்களுக்குள் ஏராளமான சசரவுகள் இருக்கின்றன.

சிக்மன்ட் ப்ராய்ட் என்னும் மனாதத்வ அறிஞர் சொன்னார், மனிதன் சுபாவ த்தாலய க்கமயமானவன் என்று. காரணம், அவர் தன் வாழ்நாளில் ஒரு ஞானியைக் கூட சந்திக்கவில்ல. எல்லா மனிதர்களும் க்கத்தில் மட்டும் தான் இருக்க முடிம் என்று ஏற்கனவ அவர் முடிவு செய்விட்டார். அதன் பிறகு, அவருடய வாழ்வின் லட்சியம தன் முடிவ சரி என்று நிரூபிப்பதற்காக ஆதாரங்கள திரட்டுவ மட்டும் தான். ப்ராய்டின் நண்பரும், சக ஊழியருமான கார்ல் ஜங், இந்தியாவிற்கு வந்தார். ரமண மஹரிஷிய பற்றி கள்விபட்டார். ஆனால் அவர சந்திக்கவில்ல. பின்னொரு நாள் அவர் சொன்னார், நான் ரமண மஹரிஷியப் பார்க்க உண்மயில் பயந்விட்டன். என் வாழ்நாள் முழுவம் செலவு செய் நான் உருவாக்கிய

ரென டெஸ்கார்ட்ஸ் (ஸிமீஸீமீ ஞீமீவநீ ணீக்ஷிமீமீவ ) என்ற பிரெஞ்சு தசத் தத்வவாதி மல நாட்டு தர்க்க சித்தாந்தத்த உருவாக்கினார். அவர் சொன்னார், நான் நினப்பதால், நான் இருக்கிறன், என்று. அவரப் பான்ற ஒரு புத்திசாலியான மனிதர் கூட ஆழமாக உண்மய உணர முயற்சி எடு க்கவில்ல. உண்மயில் நாம் நினப்பத நிறுத்தினால தான் நாம் யார் என்பத உணர்ந் கொள்ள முடிம். அ வர நீங்கள் மனதின் விளையாட்டு பொம்மையாக மட்டும இருப்பீர்கள். மனதின் அடிமயாக மட்டும இருப்பீர்கள். மனதின் எஜமானனாக இருக்க முடியா. அடிமயாக இருப்பதனால் நமக்கு என்ன பெரும?

அத சமயம் கிரக்சி தத்வஞானி சாக்ரடீசப் பான்று தான் உணர்ந்த உண்மக்காக உயிரக் கூட தியாகம் செய்த பல தத்வஞானிகளும் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் மனித உணர்வுநிலய உன்னத நிலக்கு உயர்த்தினார்கள். அத்தகய தத்வவாதிகள் உண்மயில் ஞானிகள.

கள்வி: த்ரானாசாரியார் பீஷ்மாசாரியார் பான்ற மதிப்பிற்குரிய ஆசாரியர்கள எதிர்த் நான் பாரிட மாட்டன் என்று அர்ஜூனன் சொன்னதில் என்ன தவறு இருக்க முடிம்? கற்றுக் கொடுத்த ஆசாரியர்களுக்கு எதிராக சண்ட பாட வண்டாம் என்று தான் எந்த புத்திசாலி மாணவனும் தர்மத்திற்கு கட்டுப்பட்ட மாணவனும் நினப்பான்?

நீங்கள் சொல்வ சரி. இத காரணத்தத் தான் அர்ஜூனனும் சொல்கிறான். முடியும். ஆனால் ஞானம் உங்களுக்குள் தான் மலர வேண்டும்.

கீதை 2.9 சஞ்சயன் சொல்கிறார்:

அதற்குப் பிறகு அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரிடம் கோவிந்தா, நான் போரிடமாட்டேன், என்று சொல்லிவிட்டு, அமைதியாக இருக்கிறான்.

2.10 இரண்டு படைகளின் நடுவே ஏக்கத்தால் துவண்டு இருக்கும் அர்ஜுனனுக்குகிருஷ்ணர் சிரித்த வண்ணம் பேசத் தொடங்கினார்.

2.11 பகவான் சொல்கிறார்: யாரைப் பார்த்து நீ க்கப்பட வேண்டியது தவ இல்லையோ அவர்களைப் பார்த்து நீ க்கப்படுகிறாய். ஆனாலும் நீ உயர்ந்த கருத்துக்களை பேசுகிறாய். ஞானிகள் இறந்தவர்களுக்காகவும் க்கப்பட மாட்டார்கள். உயிரோடு இருப்பவர்களுக்காகவும் க்கப்பட மாட்டார்கள்.

2.12 எந்த கடந்த காலத்திலும் நான் இல்லாமல் இல்லை. அதே போல் தான் நீயும், இங்கிருப்பவர்களும் எல்லாகாலங்களிலும் இருந்தீர்கள். இனி வரும் எதிர்காலத்திலும் நாம் எல்லாரும் இருப்போம்.

2.13 எப்படி இந்த உயிர் குழந்தைப் பருவம், இளமைப் பருவம், முதுமைப் பருவம் ஆகிய அனுபவங்களை கடந்து செல்கிறதோ, அதே போல் தான் அது ஒரு உடலில் இருந்து இன்னொரு உடலிற்கு கடந்து செல்கிறது. தனக்குள் நிலை பெற்றிருக்கும் மனிதன் இந்த மாற்றங்களைக் கண்டு பயப்படுவதில்லை.

இங்கு கிருஷ்ணர் சொன்னார் என்று கடந்த காலத்தால் சொல்கிறோம். ஆனால் உண்மையில் கிருஷ்ணரை நாம் எப்பொழுதும் நிகழ் காலத்தில் வைத்துத்தான் பார்க்க வேண்டும். இன்றும் நம் ஒவ்வொருவருக்கும் அவர்தேவைப்படுகிறார். அதனால் கிருஷ்ணர் சொன்னார் என்று சொல்லாமல், கிருஷ்ணர் சொல்கிறார் என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.

மீண்டும் அர்ஜுனன் தான் விரும்பியதை செய்ய முடியாமல், தனக்கு

இருபத்தைந்து வருடம்

ஒரு சின்ன எறும்பு, யானையிடம் கேட்கிறது, நீ என்னைப் போல் ஏன் கருப்பாக இருக்கிறாய்? நம் இருவருடைய தோலின் நிறமும் ஏன் ஒரே மாதிரியாக இருக்கிறது? இந்த கேள்விக்கு யானையால் பதில் சொல்ல முடியுமா? எறும்பு தன்னிடம் இப்படி ஒரு கேள்வி கேட்ட என்பது யானைக்குத் தெரியா. யானைக்கு எறும்பு இருக்கிறது என்று கூடத் தெரியா.

பிரபஞ்சத்தின் விதிகளை, தெய்வீகத்தின் விதிகளை நாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். அது முக்கியம். மூடர்கள் தான் உயிருடன் இருப்பவர்களுக்காகவும், இறந்தவர்களுக்காகவும் அழுவார்கள். உண்மையான புத்திசாலி இறப்பைக் கண்டு கலக்கப்பட மாட்டான். பல நேரங்களில் மக்கள் கேட்பார்கள், இந்த உலகம் எப்படித் தோன்றியது? இந்து மத நூல்கள் சொல்வது போல் இதை உருவாக்கியவர் பிரம்மாவா? அல்லது பழைய ஏற்பாடு சொல்வது போல் ஆறு நாட்களில் பெயரில்லாத கடவுளால் இந்த உலகம் உருவாக்கப்பட்டதா? ஆயிரக்கணக்கான வருடங்களுக்கு முன்னால், புத்தர் தன் அனுபவத்தில் இருந்து என்ன சொன்னாரோ, அதை நான் பதிலாக சொல்வேன். புத்தர் சொன்னார், இந்த பிரபஞ்சம் உருவாக்கப்படவும் இல்லை. அழிக்கப்படவும் இல்லை. அது எப்பொழுதும் இருக்கிறது. பிரபஞ்சம் தன்னைத் தானே உருவாக்கிய. படைத்தவன்தான் படைத்தலாகவும், படைத்தலின் விளைவான படைப்பாகவும் இருக்கிறான்.

நம்மை சுற்றி நடக்கும் நிகழ்ச்சிகளில் எது சரி, எது தவறு என்ற கேள்வி நமக்கு எப்பொழுது வருகிறது? அந்த நிகழ்ச்சிகள் நம்மை பயமுறுத்தும் போது தான் வருகிறது. பிரபஞ்ச த்திற்கு கருணை இருக்கிறதா இல்லையா என்ற கேள்வி நம் அஹங்காரத்திற்கு பாதிப்பு வரும் வாய்ப்பிருக்கும் போது தான் நமக்கு வருகிறது. நம் அடையாளங்களை நாம் இழந்துவிடும் அபாயம் வரும் பொழுது தான் இந்த கேள்விகள் எழுகின்றன. நம் வாழ்க்கைக்கு அபாயம் வரும் பொழுது தான் கேட்கிறோம்.

இந்த சுலாகத்தில் இருந் கீதையின் சாரம் தொடங்குகிற.

கீதையின் சாரம் இதான். இதத் தான் ஆத்ம ஞானம் என்று சொல்கிறோம். இந்த ஒரு சுலாகம் உங்களுக்குப் புரிந்விடுமானால், நீங்கள் உடனடியாக ஞானம் அடந்விடலாம். நித்யானந்தத்தில் நிலத் விடலாம். கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், நீம் நானும் இங்கிருக்கும் மன்னர்கள் எல்லாரும் எல்லா காலத்திலும் இருந்தாம். நம்முடய உணர்வும் நம் உடலாடு இல்லாமல் இறந் பாய்விடும்

என்று நினப்ப தவறு. நம் உடல் பிறப்பதற்கு முன்பும் நாம் இருந்தாம். நம் உடல் இறப்பதற்கு பின்பும் நாம் இருக்கப் பாகிறோம். எதிர்காலத்தில் நம்மில் யாரும் இருக்கப் பாவூதில்ல என்று நினப்பது தவறு.

ஜென் புத்தமதத்தில் ஞானத்திற்கான ஒரு அருமயான தியான நுட்பம் இருக்கிற. நீங்கள் பிறப்பதற்கு முன்பு இருந்த உங்கள் முகத்த பார்த் தியானம் செய்யுங்கள் என்று சொல்வார்கள். கான் (ஸீஷிணீஸீ) என்று ஜென் சூத்திரங்களில் இ ஒரு முக்கியமான ஒன்று. அந்த சூத்திரம் கட்கிற, உங்கள் தாய் தந்தயர் பிறப்பதற்கு முன்பு உங்கள் முகம் எப்படி இருந்த, என்று. இந்த சூத்திரத்த தியானம் செய்கிறபா, நமக்கு புரிம், கடந்த காலத்திலும் நாம் இருந்திருக்கிறோம், எதிர்காலத்திலும் நாம் இருக்கப் பாகிறோம், என்று. உங்கள் முகமும் உடலும் மாறிக்கொண்ட இருக்கும் ஆனால் நீங்கள் தொடர்ந் இருக்கப் பாகிறீர்கள். இ தான் சத்தியம். ஆனால் நாம் இறந்விடுவாமா என்று பயப்படுகிறோம். மரணத்தப் பார்த் பயப்படுகிறோம். கிருஷ்ணர் சொல்வ உண்மயாக இருந்தால் நாம் ஏன் பிறப்பம் மரணத்தம் பார்த் பயப்படுகிறோம்? முதலில் கடந்த காலம், நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலம் என்றால் என்ன என்பதப் பற்றி நாம் தெரிந் கொள்ள வண்டும். அதன் பிறகு தான் கிருஷ்ணர் சொல்வத நம்மால் புரிந் கொள்ள முடிம்.

முதலில் காலத்த பற்றிய விளக்கத்த நாம் தெரிந் கொள்வாம். காலம் என்ப எதிர்காலத்திற்கும் கடந்த காலத்திற்கும் மாறி மாறி ஊசலாடிக் கொண்டிருக்கும் ஒரு பெண்டுலத்தப் பான்ற (படத்தப் பார்க்கவும்). படத்தில் உள்ள நடுகாட்டின் வலபுறத்தில் எதிர்காலம் இருக்கிற. இட புறத்தில் கடந்த காலம் இருக்கிற. எதிர்காலம் தொடர்ந் கடந்தகாலமாக மாறிக்கொண்டிருக்கிற. ஒவ்வொரு நிமிடமும், ஒவ்வொரு க்ஷணமும் எதிர்காலம் கடந்தகாலமாக மாறிக் கொண்டிருக்கிற. நிகழ்காலத்தில் தான் கடந்த காலமும் எதிர்காலமும் சந்திக்கிற. உங்கள் மனம் என்ப வறொன்றுமில்ல. உங்கள்

இருபத்தைந்து வருடம்

கடந்த காலத்திற்கும் எதிர்காலத்திற்கும் மாறி மாறி, தொடர்ந் நடந் கொண்டிருக்கும் இயக்கத்திற்குப் பெயர் தான் மனம்.

உங்கள் கடந்த காலத்தப் பற்றியா எதிர்காலத்தப் பற்றியா நினப்பத நிறுத்திவிட்டால் எண்ணங்கள தான்றா. எதிர்காலத்திற்கு கடந்த காலத்திற்கும் நடந் கொண்டிருக்கும் இயக்கத்திற்குப் பெயர் தான் எண்ணம். எந்த அளவிற்கு அதிகமாக எதிர்காலத்தில் இருந் கடந்த காலத்திற்கா, அல்ல கடந்த காலத்தில் இருந் எதிர்காலத்திற்கா உங்கள் மன இயக்கங்கள் நடக்கிற அந்த அளவிற்கு எண்ணங்களின் வகமும் அமகிற. கடந்த காலத்திற்கும் எதிர்காலத்திற்கும் நடக்கும் இயக்கங்கள் எந்த அளவிற்கு குறகிறதா அந்த அளவிற்கு உங்கள் எண்ணவாட்டம் குறகிற. எண்ணங்களின் எண்ணிக்க குறகிற. நிகழ்காலத்தப் பற்றி சிந்திக்க முயற்சி செய் பாருங்கள் உங்களால் முடியா. நிகழ்காலத்த கடந்த காலத்திற்கா அல்ல எதிர்காலத்திற்கா எடுத் சென்று தான் உங்களால் நினைக்க முடிம். ஒன்று எதிர்காலத்த நினத் நாம் கவல படுகிறாம் அல்ல கடந்த காலத்த ஞாபகப்படுத்திக் கொள்கிராம். எண்ண ஓட்டத்தின் அளவு அதிகமாக அதிகமாக நாம் உலக வாழ்க்கயில் அதிகமாக சிக்கிக்கொள்கிறாம்.

உதாரணத்திற்கு ஒரு நொடியில் நீங்கள் நூறு எண்ணங்கள உருவாக்கியிருக்கிறீர்கள் என்றால், ஒரு நொடியில் நூறு முற நீங்கள் கடந்த காலத்திற்கும் எதிர்காலத்திற்கும் குதித்திருக்கிறீர்கள். எண்ப எண்ணங்கள் தான்றியிருக்கின்றன என்றால் எண்ப முற நீங்கள் இந்த இரண்டு காலங்களுக்கு இடயில் குதித்திருக்கிறீர்கள். எண்ண ஓட்டத்தின் அளவப் பொறுத் நீங்கள் நிகழ்காலத்தில் இருந் தள்ளியிருக்கிறீர்கள். எண்ண ஓட்டதின் அளவப் பொறுத் உங்களுக்கு அதிக கவலம் பிரசனைகளும் இருக்கும். எண்ணங்களின் எண்ணிக்க குறந்தால் நீங்கள் நிகழ்காலத்திற்கு வருகிறீர்கள்.

உபநிடதங்கள் ஐந் காஷங்களப் பற்றி பசுகின்றன. உங்கள் எண்ண ஓட்டங்கள் அதிகமாக இருந்தால் நீங்கள் ஸ்தூல உடலில் இருப்பீர்கள். ஸ்தூல உடலிற்கு அன்னமய காஷம் என்று பெயர். எண்ணங்களின் எண்ணிக்க கொஞ்சம் குறந்தால், நீங்கள் அதவிட சக்திவாய்ந்த பிராணமய காஷத்தில் இருப்பீர்கள். எண்ணங்களின் எண்ணிக்க இன்னும் குறந்தால் (உதாரணத்திற்கு நொடிக்கு 60 எண்ணங்கள்) நீங்கள் மனாமய காஷத்திற்கு வந்விடுவீர்கள். எண்ணங்கள் மலும் குறந்தால், சுகங்களின் காஷமான விஞ்ஞானமய காஷத்திற்கு வருவீர்கள். அதாவ ஆன்மாவிற்கு மிக அருகில்

இருபத்தைந்து வருடம் எண்ணங்களின் எண்ணிக்கை குறும்பொழுது, உங்களால் உங்கள் சுய உணர்வை தெளிவாக பார்க்க முடியும் ஆழமாக உணர முடியும்.

நீங்கள் நித்ய நிலையில் இருக்கிறீர்கள் என்று கிருஷ்ணர் சொல்லும் பொழுது, ஆத்ம நிலையில், நீங்கள் காலத்தை கடந்து இருக்கிறீர்கள் என்று சொல்கிறார். ஆனால் இப்பொழுது நீங்கள் கடந்த காலத்திலும் எதிர்காலத்திலும் - அதாவது மனதில் - சிக்கிக்க கொண்டிருக்கிறீர்கள். கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், 'நீயும் நானும் இங்கிருக்கும் மன்னர்கள் எல்லாரும் எல்லா காலத்திலும் இருந்தோம். நம்முடைய உணர்வும் நம் உடலோடு இல்லாமல் இறந்து போய்விடும் என்று நினைப்பது தவறு. நம் உடல் பிறப்பதற்கு முன்பும் நாம் இருந்தோம். நம் உடல் இறப்பதற்கு பின்பும் நாம் இருக்கப் போகிறோம். எதிர்காலத்தில்

| இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத் | | :--- |

நம்மில் யாரும் இருக்கப் போவதில்லை என்று நினைப்பது தவறு. நாம் எதிர்காலத்திலும் இருப்போம். காரணம் நம்முடைய ஆத்மாவிற்கு, சுய உணர்விற்கு மரணம் கிடையாது. எவெல்லாம் இறக்கிறதோ அது என்றும் வாழ்ந்ததில்லை. எவெல்லாம் வாழ்கிறதோ அவெல்லாம் இறப்பதில்லை.

இங்கு, உங்களுடைய ஆழமான உணர்வு சொல்கிற உங்களுக்குள் ஏதோ ஒன்று வாழ்கிறது என்று. ஆனால் அந்த உணர்வை நீங்கள் உடலுடனும் மனடனும் சம்மந்தப்படுத்திக் கொள்கிறீர்கள். உங்கள் ஆத்ம உணர்வை உங்கள் உடல் என்றும் மனம் என்றும் தவறாகப் புரிந்து கொள்ளாதீர்கள். நீங்கள் உங்கள் உடல் கிடையாது. உங்கள் மனம் கிடையாது. நீங்கள் எதிர்காலத்திலும் கடந்த காலத்திலும் இருக்கும் பொழுது, நீங்கள் உங்களை உங்கள் உடல் என்றும் மனம் என்றும் எண்ணிக் கொண்டிருப்பீர்கள். நீங்கள் நிகழ்காலத்திற்கு வந்தவுடன் நீங்கள் உங்கள் உடலையும் மனதும் கடந்துள்ளீர்கள் என்பதை உணர்ந்து கொள்வீர்கள்.

நாம் எல்லா காலத்திலும் இருக்கிறோம் என்று கிருஷ்ணர் சொல்லும் பொழுது, நாம் இத உடலில் இத வடிவத்தில் என்றும் இருந்திருக்கிறோம் என்று சொல்லவில்லை. அத் போல் கிருஷ்ணரும் அதே வடிவத்தில் - நாம் கற்பனை செய்து வைத்திருப்ப போல் கயில் ஒரு புல்லாங்குழல், தலையில் மயில் இறகோடு

இரண்டாம் அத்தியாத்தின் சாராம்சம் நாம் ஆத்மா, நாம் தெய்வீகமானவர்கள், நாம் கடவுள் என்ப தான். எப்படி இயற்கக்கு பல பருவங்கள் இருக்கிறதா அத பால் நம் ஆன்மா இந்த உடலில் இருக்கும் பா, இந்த உடல் குழந்த பருவம், இளம பருவம், நடுத்தர பருவம், பூம பருவம் என்று பல பருவங்கள கடந் செல்கிற. இறுதியில் மரணத்தம் அனுபவிக்கிற. மீண்டும் ஆத்மா பிறக்கிற. இலதிர் காலத்தில் இலகள் உதிர்கின்றன. மீண்டும் வசந்த காலத்தில் ளிர் விடுகின்றன. அ பால் தான் இறப்பும் பிறப்பும் உடலுக்கு நிகழ்கின்றன.

இயற்கயின் பல பருவங்களுக்கு மத்தியில் காலம் பயணிப்பதப் பால் உடலின் பல பருவங்களுக்கு மத்தியில் ஆத்மா பயணிக்கிற. குழந்தப் பருவம், இளமப் பருவம் மற்றும் நடுத்தர வய வரும் பொழு யாரும் அதப்பற்றி கவலப் படுவதில்ல. பின் ஏன் மூமப் பருவம் வரும் பா மட்டும் கவலப்பட வண்டும்? ஏன் மரணம் வரும் பா கவலப் பட வண்டும்?

மரணத்தின் பா ஆன்மா ஒரு உடலில் இருந் இன்னொரு உடலிற்கு செல்கிற. மரணம் அடந்த மூன்று க்ஷணத்திற்குள் - ஒரு க்ஷணம் என்ப இரண்டு எண்ணங்கள் தான்றுவதற்கு இடயில் ஏற்படும் கால இடவெளி - பு உடல எடுத்திவிடுகிற. ஒருவருக்கு அதிக எண்ண ஓட்டங்கள் இருந்தால் ஒரு உடலில் இருந் இன்னொரு உடலிற்குள் செல்வதற்கு மிகக் குறந்த கால அவகாசம் இருக்கும். யாருக்கு எண்ண ஓட்டங்கள இல்லயபா, அவர்களுக்கு அளவிடமுடியாத கால அவகாசம் இருக்கும். அவருடய ஆத்மா முழு சுதந்திரத்தில் இருக்கும். எப்பொழுது இன்னொரு உடல எடுக்கலாம் என்று அவர் முடிவு செய்கிறாரா அப்பொழுது அவர் உடல எடுப்பார். இன்னும் சரியாக சொல்ல வண்டும் என்றால், எப்பொழுது பிரபஞ்சம் முடிவு எடுக்கிறதா அப்பொழுது அவர் உடல் எடுப்பார்.

ஒரு வெள்ள பலகயில் பல வட்டங்கள் வரயப்பட்டிருப்பதாக வுத்த் கொள்வாம். இதில் வெள்ள பரப்பு தான் பிரபஞ்ச சக்தி. தனிப்பட்ட உடலும் மனமும் வரயப்பட்டுள்ள வட்டங்கள். வட்டத்திற்குள் இருக்கும் வெள்ள பரப்பு தான் ஆத்மா. வட்டத்திற்குள் இருக்கும் ஆன்மாவும் வெளியில் இருக்கும் ஆன்மாவும் ஓர சக்தி தான். உள்ளிருக்கும் வெள்ள பரப்பு தனி ஆத்மா, வெளியிருக்கும் வெள்ளப் பரப்பு பிரம்Class.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என விசாரித்ததற்கு, "சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

எதிர்காலத்த கணிக்க மட்டுமல்ல மாற்றவ முடியம்!

பிரம்மா வர்க்க விறுவிறுக்க எழுதிய தலையெழுத்த குரு தன்னுடைய இட கால் பெருவிரலால் அழித்துவிட முடியம் என்று வதம் சொல்கிற. நித்ய நிலயில் இருக்கும் மனிதனால் எதிர்காலத்த உருவாக்க முடியம்! ஜாதிடமா அல்ல மற்ற எவா, அத சொல்பவன் இருக்கும் மனநிலயப் பொறுத்த தான். ஜாதிட அறிவியல அதிகம் சார்ந்த அல்ல. ஆனால், ஜாதிடம் உண்மையில ஒரு அறிவியல் தான். இந்த பிரபஞ்ச இயக்கங்கள் தனி நபர்கள எப்படி பாதிக்கிற என்பத அறிம அறிவியல். வத கலாசாரத்தில் ஜாதிடம் ஒருவன் இளமப்பருவத்த தாண்டும் வர மட்டும் தான் பயன்படுத்தப்பட்ட. அ வரக்கும் கூட அந்த நபரின் ஆர்வத்தின் பாக்க புரிந் கொள்வதற்குத் தான் பயன்படுத்தப்பட்ட. சின்ன குழந்தையின் ஆர்வப் பாக்க புரிந் கொண்டு அதற்கு ஏற்ற குரு கல்விய தரும் பொருட்டு குரு ஜாதிடத்த பயன்படுத்துவார். மாணவர்களின் தனித்திறன, இயல்ப புரிந் கொள்ள இன்று பல தர்டுகள வக்கிறார்கள். அ பால் தான் ஜாதிடமும். ஜாதிடத்த வத்த் கொண்டு ஒவ்வொரு நாளும் நீங்கள் என்ன செய்ய வண்டும் என்று கணக்குப் பார்த்த் கொண்டிருப்பது அந்த அறிவியல முற தவறி பயன்படுத்துவதற்கு சமமாகும். நீங்கள் பிரபஞ்ச சக்தியின் ஒரு அங்கம் என்பதத் தான் ஜாதிட அறிவியல் சொல்ல வருகிற. அதப் புரிந் கொண்டு உங்கள் புத்திசாலித் தனத்தின் உதவியால் பிரபஞ்ச இயக்கத்திற்கு ஏற்ப நடந் கொண்டு, நடக்க வண்டியத நடக்க நாம் அனுமதிக்க வண்டும்.

கேள்வி: இறந்தவர்களுக்காக நாம் க்கப்படாமல் எப்படி இருக்க முடியம்? கிருஷ்ணரப் பால் அல்ல உங்களப் பான்ற ஞானிகளப் பால் அப்படி இருக்க முடியம். எங்களால் அப்படி இருக்க முடியுமா?

நன்றாகத் தெரிந் கொள்ளுங்கள், நீங்கள் இறந்தவர்களுக்காக மட்டும் வருத்தப்படவில்லை, இருப்பவர்களுக்காகவும் தான் வருத்தப்படுகிறீர்கள். தொடர்ந் நீங்கள் க்கத்தில் இருக்கிறீர்கள். ன்பப்படுகிறீர்கள். குற்றவுணர்சிக்கு ஆளாகிறீர்கள்.

ங்கள் கடவுள் என்று சொல்வதற்காக நான் வந்திருக்கிறேன். கிருஷ்ணர் தன்ன கடவுள் என்று சொல்லும் பா, தன்னுடைய தெய்வீகத்த உணர்த்தும் பாம், நீங்கள் அவர் சொல்வத புரிந் கொள்வதற்கும் நீங்கள் உங்கள் தெய்வீகத்த புரிந் கொள்வதற்கும் தவயான சூழல ஏற்படுத்துகிறார். அதனால் தான் கிருஷ்ணர் தன்னுடைய தெய்வீகத்த உணர்த்தவும் வெளிப்படுத்தவும் வண்டியதிருந்.

அதனால் புரிந் கொள்ளுங்கள், நான் கடவுள் என்பத உணர்த்த நான் வரவில்ல. நீங்கள் கடவுள் என்பத உணர்த்த நான் வந்திருக்கிறேன். நீங்கள் கடவுள் என்பத உணர்ந் கொண்டால், அ பாம். வறு ஒன்றும் தவயில்ல. நான் கடவுள் என்பத நீங்கள் ஏற்றுக் கொள்ள வண்டும் அல்ல நம்ப வண்டும் என்றத் தவயில்ல. என் தெய்வீகத்தப் பற்றி நீங்கள் கவலப்பட வண்டிய தவய இல்ல. நீங்கள் கடவுள் என்பத புரிந் கொண்டு உணர்ந் கொள்ளுங்கள். அவ பாம். வறொன்றும் தவயில்ல. நான் ஏற்கனவ குரு-சிஷ்ய உறவப் பற்றிக் கூறியிருக்கிறேன். குரு என்பவர் கடவுளுக்கும் மனிதனுக்கும் இடயில் இருக்கும் பாலம். இவ இரண்டிற்கும் உள்ள குறுக்குப் பாத தான் பாலம். நீங்கள் இந்த பாலத்த தான் பயன்படுத்த வண்டும் என்ற அவசியம் இல்ல.

பல ஞானிகள் எந்த வெளித் ணம் இல்லாமலய தங்கள் சுயத்த உணர்ந்திருக்கிறார்கள். அவர்களில் நானும் ஒருவன். புரிந் கொள்ளுங்கள், இ தொழில் அல்ல. வியாபாரம் என்றால் கொடுக்கல் வாங்கல் என்று இரண்டு செயல்கள் இருக்க வண்டும். சாமி முன்பு சொன்ன பால், எந்த வியாபாரமும் ஒருவருக்கு லாபத்தம் இன்னொருவருக்கும் நஷ்டத்தம் ஏற்படுத்துகிற. ஒருவர் தால்வியடந்தால் தான் இன்னொருவர் வெற்றியடய முடிம். குரு-சிஷ்ய உறவு இருசாராருக்கும் லாபத்த தருகிற. இருவரும் எதம் இழப்பதி்ல்ல.

ஒரு குரு தன்னுடைய இயக்கத்த ஒரு வியாபாரமாக நடத்தினால். அ ஒரு பாரப் பால் எல்லாத்தரப்பினருக்கும் நஷ்டத்த மட்டும தரும். கடசியில் குருவும் எதம் சம்பாதித்திட முடியா. உளவியல்ரீதியாக அவர் பெரிய ன்பத்த தான் அனுபவிப்பார். தவறான பாதக்கு எடுத் செல்லப்பட்டதால் சீடனுக்கும் ன்பம் தான்.

நாம் சரியான குருவிடம் தான் இருக்கிறாமா என்பத எப்படி தெரிந் கொள்வ?

அறிமுகப்படுத்திக் கொள்ள முடியா.

என்னைப் பொறுத்தவர கடவுள் என்ப நிதர்சன உண்ம. என்னுடய எல்லா இயக்கங்களும் பிரபஞ்ச ச க்தியின்அனுமதிடன்தான்நடக்கிற.நான்இந்தபிரபஞ்ச சக்தியாடு ஒன்றாக கலந் இருக்கிறன். ஒவ்வொரு நிமிடமும் இந்த உண்மய நான் உணருகிறன். இந்த உடம்பு எனக்கு ஒரு பொருட்ட அல்ல. என்னுடய பெயர் கூட கடன் வாங்கப்பட்ட தான். என்னுடய தால், இந்த உடகளப் பால், எந்த மதிப்பும் இல்லாத. இந்த பூமியில் இருக்கும் ஒவ்வொரு வீடும் என்னுடய வீடு தான். அந்த விழிப்புணர்விற்கு உயரும் பா, நீ ங்கள் தெய்வம் என்பத நீங்கள் உணர்வீர்கள். இத உங்களுக்கு உணர்த்வ தான் என்னுடய இயக்கம். தனி மனிதர்களுக்குள் மாற்றங்கள

ஏற்படுத்தி தாங்கள் தெய்வங்கள் என்பத அவர்கள் உணர வப்ப தான் என்னுடய இயக்கத்தின் நாக்கம்.

கேள்வி: மரணம் என்ப நீங்கள் சொன்ன மனம் கடந்த நிலயா? அப்படியென்றால் மரணத்தில் தான் முழுமயாக நாம் நிகழ்காலத்தில் இருக்க முடியுமா?

பதில்: மனம் கடந்த நில என்ப மரணத்திற்கும் ஜனனத்திற்கும் அப்பாற்பட்ட. மரணம் என்ப பயணத்தின் ஒரு பகுதி தான். ஒரு ஜனனத்திற்கும் இன்னொரு ஜனனத்திற்கும் இடயில் ஏற்படும் ஒரு அனுபவம். அவ்வளவு தான். சாமி எற்கனவ சொன்ன பால், ஒரு உயிர் இன்னொரு உடல எடுப்பதற்கு மூன்று க்ஷணங்கள் மட்டும தவப்படுகிறது. அந்த இடப்பட்ட வளயில் உடலும் மனமும் இல்லாமல் உயிர் இருக்கிற. அப்பொழுது அதற்கு எண்ணங்கள் இல்ல. உடலும் மனமும் இணந்த அமைப்பு தான் எண்ணங்கள் தான்றுவதற்கு காரணம்.

நிலயான முக்திய அடவதற்கான பாதயாக மரணம் இருக்கலாம். பற்றற்று இருக்க முடிம் என்றால் மரணம் ஒரு கொண்டாட்டமாக மாற முடியும். உங்கள் எல்லா ஆசகளம் எல்லா பற்றுகளம், அடயாளங்களம் நீங்கள் விட்டுவிட முடிந்தால் உங்கள் உள்வெளி தூய்ம அடகிற. அப்படி தூய்மயான நிலயில் உள் இருக்கும் சக்தி வெளியில் இருக்கும் சக்தியோடு ஒன்றாக கலந்துவிடும்.

ஏற்கனவே சாமி வரைந்து காட்டிய படம், வெள்ளைப் பலகையின் வெள்ளைப் பரப்பு தான் பிரம்மன் அல்லது பிரபஞ்ச சக்தி. வட்டத்திற்குள் இருக்கும் வெள்ளைப் பரப்பு தான் ஆத்மா. ஆத்மா தூய்மையாக இருந்தால் வட்டத்தின் உள் இருக்கும் வெண்மை வெளியில் இருக்கும் வெண்மையோடு மிக லாவகமாக கலந்துவிடும். இரண்டிற்கும் எந்த வேறுபாடும் இருக்காது. உடல்-மனம் என்னும் வெளிக்கோடு மறைந்துவிடும் போது வட்டத்தின் உள் இருந்த வெண்மையின் மேல் எந்த சாயமும் இருக்காது. அப்பொழுது உடலில் இருந்து வெளியெறிய உயிருக்கு இன்னொரு உடலை தேர்ந்தெடுக்க வேண்டிய தேவை இருக்காது. எண்ணங்கள் அற்ற உயர்ந்த உணர்வு நிலையில் அது நிலை பெற்றுவிடும்.

எண்ணங்கள், ஞாபகங்கள் மற்றும் ஆசைகள் எல்லாம் ஸ்தூலத்தால் உருவாக்கப்பட்டவை. உடல்-மன அமைப்பிற்கு சொந்தமானவை. உடல் புதைக்கப்பட்ட பிறகும் ஞாபகங்களை சுமந்து வைக்கும் சக்தி உடலுக்கு உண்டு. அதனால்தான் இடுகாட்டில் ஆவிகளை பார்க்க முடிகிறது. ஹிந்து கலாசாரத்தில் இறந்தவரின் உடலை எரித்துவிடுவதற்கு காரணம் இது தான். உடலை எரித்துவிட்டால் அந்த உடலின் நினைவுகளும் அழிந்துவிடும். ஆனால் ஞானிகளின் உடலை மட்டும் இந்த கலாசாரத்தில் புதைக்கிறார்கள். காரணம், ஞானிகளின் உடலில் தூய்மையான சக்தி மட்டும் தான் இருக்கிறது.

பல ஹிந்து கோயில்கள் ஞானிகளின் ஜீவ சமாதியின் மேல் தான் கட்டப்படுகின்றன. அத்தகைய கோயில்களில் இன்றும் தொடர்ந்து சக்தி வெளிப்பட்டுக்கொண்டு தான் இருக்கிறது.

மனம் கடந்த நிலையை நாம் உயிருடன் இருக்கும் போது அடையலாம். நிகழ்காலத்தை அனுபவிப்பதற்கு மரணம் ஏற்படும் வரை காத்திருக்க வேண்டிய தேவை இல்லை. நித்திய நிலையை அடைவதற்கு தியானம் செய்தால் போதும். தியானம் உங்களை நிகழ்காலத்திற்கு எடுத்து வந்துவிடும். அதனால் தான் தியானத்தை மரணத்தோடு ஒப்பிடுகிறார்கள். தியானத்தின் மூலம் நாம் நமது உள்வெளி

இயற்கை ஏற்றுக் கொள்ளும் பா வெப்பம், குளிர், மழை, இருள் என எவம் நம்மப் பாதிக்கா. காலணிகள் இல்லாமல் நடுக்கும் பா, நாம் நடக்கும் பூமி நமக்கு நண்பனாகி விடுகிறது. இந்த பூமியில் இருந் நம்ம காத்துக் கொள்வதற்காக நாம் காலணிகளை அணிந் பா நாம் இயற்கைய எதிரியாக பார்க்கிறாம். இந்த அணுகுமுற இருக்கும் வர இயற்கையாடு நம்மால் ஒன்றி வாழ முடியா.

யார்தானனக்குள் ஸ்திரமாக ஒன்றியிருக்கிறாரா, அவரால் தான் இயற்கையாடும் ஒன்றி இருக்க முடிம். அப்படிப்பட்ட மனிதருக்கு இயற்கையில் ஏற்படும் மாற்றங்களான குளிர், வெப்பம், மழை, வெயில் என்று எவும் ஒன்றும் செய்யா. இந்த மாற்றங்கள் இன்பத்தையா ன்பத்தையா ஏற்படுத்தா. தன்னுள் நிலத் நிற்கும் மனிதர்களால் இயற்க மாற்றங்கள எந்தவித வித்தியாசமும் இல்லாமல் ஏற்றுக் கொள்ள முடிம்.

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார் இத்தகைய மனிதர்கள் ஞானம் அடவதற்கு தகுதியடவர்களாகவும், தயாரானவர்களாகவும் மாறுகிறார்கள். இவர்கள் புலன்கள தங்கள் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வந்விடுகிறார்கள். அதன் மூலம் அவர்களைய மனதும் கட்டுப்பாட்டிற்கு கொண்டு வந்விடுகிறார்கள்.

இங்கு கிருஷ்ணர் என்ன சொல்கிறாரா, ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்ப கீழ நாட்டு யாகிகள் என்ன சொன்னார்களா, அவற்றின் உண்மைய இன்று அறிவியல் அறிஞர்கள் உணரத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள். நம்முடைய உடலும் மனமும் நிலயில்லாத - அதாவ, அவ அழியக்கூடிய, மரணத்தின் பா மறந்விடக் கூடிய. எல்லா மனிதர்களுக்கும், அல்ல இந்த உலகத்தில் வாழும் எல்லா உயிர்களுக்கும், இந்த விதி பொவான. ஸ்தூல வடவில் இருக்கும் எல்லா பொருட்களும், உருவங்களும் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தில் மறந் விடும். அதனால் அவற்றிற்கு நிரந்தர இருப்பா, உண்மையா கிடையா.

அறிவியில் பூர்வமாகவ இந்த உடல் கடசியாக இறப்பதற்குள், பல முற அழிகிற என்று நிரூபித் இருக்கிறார்கள். ஒவ்வொரு நாளும் ஆயிரக்கணக்கான செல்கள் இறக்கின்றன, பிறக்கின்றன. ஒரு சில வருடங்களுக்குள்ளாக, உடலில் இருக்கும் ஒவ்வொரு செல்களும் அழிந் புபிக்கப்ப்டுகிறது. இரண்டு அல்ல மூன்று

உற்சாகத்த, உணரலாம். கனவில் தான்றும் உங்கள் உணர்சிகளுக்கு உடல் கூட இயங்கலாம். புலன்கள் இயங்கலாம். ஆனால் கனவின் மல் உங்களுக்கு விழிப்புணர்வு ஏற்படும் பா நீங்கள் விழித்துக் கொள்கிறீர்கள். நீங்கள் விழிப்புணர்வில் இருக்கும் பா உங்களால் கனவு காண முடியா. கனவு நினவு பால் இருந்தாலும் உண்ம கிடையா.

இத தான் நீங்கள் விழித்திருக்கும் பா நடக்கிர. விழித்திருக்கும் பாம் பெரும்பாலான நரங்களில் நீ ங்கள் கற்பன செய் கொண்டிருக்கிறீர்கள். பகல் கனவு கண்டு கொண்டிருக்கிறீர்கள். கற்பனயில் இருக்கும் பா அவும் கூட உண்மையாகத் தான்றுகிற. உங்கள் மனதில் அவ உண்மையான அனுபவங்களத் தருகின்றன. உங்கள் புலன்கள் கற்பனகள உணர்கின்றன.

ஆனால் அவ உண்ம கிடையா. உங்கள் கற்பனகளும் பகல் கனவுகளும் நிலயானவகள் கிடையா. உங்கள் கனவுகளம் கற்பனகளம் வத் எதம் உங்களால் செய்ய முடியா.

உங்களுக்கு எண்ணங்கள் தான்றும் பாம் நீ ங்கள் விழித் தான் இருக்கிறீர்கள். ஆனால், உங்கள் புலன்கள் வழியாக நீங்கள் உணர்வதற்கும், நீங்கள் எடுத்துக் கொள்ளும் அர்த்தத்திற்கும் பொருத்தம இல்லாமலும் இருக்கலாம். உங்கள் புலன்கள் வழியாக வரும் தகவல்கள உங்கள் அகங்காரம் என்னும் திரியின் வழியாக பார்க்கிறீர்கள். உங்களுக்குள் இருக்கும் நினவுப் பதிவுதள வத்த எதம் அனுமானிக்கிறீர்கள். கிட்டத்தட்ட எல்லா நரங்களிலும் எல்லா விஷயங்களிலும் முன்னதாகவ நீங்கள் ஒரு தீர்மானத்திற்கு வந்விடுகிறீர்கள். அதன் பிறகு, உங்கள் தீர்மானத்த சரி என்று நிரூபிப்பதற்குத் தயானவற்ற மற்றும் உணர்கிறீர்கள். அவ்வளவு தான்.

அதனால் தான் தங்கள் சீடர்கள விழித்துக் கொள்ளும்படி குருமார்கள் சொல்கிறார்கள். ஜாக்ரத் என்ற வார்த்த அதத் தான் குறிக்கிற. தூக்கத்தில் இருந் நாம் எழுவதற்குப் பெயர் ஜாக்ரத் கிடையா. உங்கள் நினவு உலகத்தில் இருந்த விழித்த் கொள்வதற்கும் பெயர் தான் ஜாக்ரத் என்ற விழிப்பு நில. உண்மையான

இங்கு சொல்லப்பட்ட சுலோகங்களில், கிருஷ்ணர், ஆத்மாவான உடல் முழுவதம் வியாபித் இருக்கிற. அவர் உடல் என்று சொல்லும் பா, உடலம் மனதம் ச ர்த்த சொல்கிறார். அதன் பிறகு, அவர் சொல்வ, இந்த உடலும் மனமும் மரணம் வரும் பா அழிந்விடும் என்ப. இறுதியில், கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், மரணத்தின் பா ஆன்மா அழிவதிலில என்கிறார். நான்காவதாக, நம் மனதால் புரிந் கொள்ள முடியாததாக ஆத்மா இருக்கிற என்கிறார்.

மரணம் ஏற்படுகிறபாஉடல் இயக்கங்கள் நின்றுவிடும். மனதால் இயக்கப்படும் புலன்களின் இயக்கம் நின்று விடும். எண்ணங்கள ஏற்படுத்திக் கொடுக்கும் மூள தன் இயக்கத்த நிறுத்திக் கொள்ளும். மொத்த உடலும் மனமும் தனித் விடப்படும். நாளடவில் அவ சிதந்விடு his கின்றன. மரணத்த நரில் பார்த்தால் இந்த நிகழ்வுகள புரிந் கொள்ள முடிம். நமக்கு எ புரியவில்ல என்றால், மரணத்தின் பாம், அதற்குப் பிறகும் அழியாமல் நமக்குள் ஆத்மா இருக்கிற. என்ப தான் நமக்குத் தெளிவாகத் தெரிவதிலில. இதத் தான் என்றும் அழியாத சக்தியாக நாம் உணர்கிறாம்.

இத்தகய ஆத்மா நம் இதயத்தில் இருப்பதம், தல முடியின் அணுவிற்கும் அணுவாக அ இருக்கிற என்பதம் உபநிடதங்கள் கூறுகின்றன.

மரணம் என்றால் என்ன? ஆத்மா உடல விட்டும் வெளியறுவதால் மரணம் நடக்கிறதா அல்ல மரணம் உடல விட்டு ஆத்மாவ வெளியற்றுகிறதா? என்று பலர் கட்கிறார்கள். ஆனால் உடலும் மனமும் அழியக்கூடிய என்பதம், ஒரு குறிப்பிட்ட காலம் வர இவ இயங்கும் என்று எந்த உத்திரவாதமும் இல்ல என்பதம் உணர்கிற பா இந்த வாக்குவாதம் தவ இல்ல என்றாகிற. உடல் ஏதா ஒரு குறிப்பிட்ட ததி வர இருக்க வண்டும் என்ற திட்டத்உடன் தான் வரருகிற. அ வெளியறும் ததி எந்த ததியாக வண்டுமானாலும் இருக்கலாம். ஆனால் இந்த காலக்கெடுவம் தாண்டி இயங்குவ நம் ஆன்மா மட்டும!

இந்த ஆன்மா சக்தி வடிவான. வாழ்க்கயின் சக்தி இ தான். சாமி ஏற்கனவ சொன்ன பால், தான் தற்காலிகமாக பயன்படுத்வதற்காக பிடித்திருந்த உடல விட்டு வெளியறி, உடலிற்கு வெளியில் இருக்கும் பிரபஞ்ச சக்திக்கு வருகிற.

இருபத்தைந்து வருடம்

ஆகவ, எ உண்ம என்று அர்ஜூனன் நம்புகிறானா அ உண்ம இல்ல என்பத அவன் தெளிவாகத் தெரிந் கொண்டு பாரிட வண்டும் என்ப கிருஷ்ணரின் நில. எ நில என்று அர்ஜூனன் நினைக்கிறானா அ நில இல்லாத. எத அழித்துவிடுவாம் என்று அர்ஜூனன் பயப்படுகிறானா அத அவனால் ஒருக்காலமும் அழிக்க முடியா. இந்த ச த்தியங்களப் புரிந் கொண்டு பாரிடுமாறு அர்ஜூனை கிருஷ்ணன் பணிக்கிறார்.

தன் உறவினர்கள கொல்ல வண்டும் என்ற நினைத் பார்க்கிறபா, அர்ஜூனனுக்கு க்கம், குற்ற உணர்ச்சி, பரிதாபம், பயம் பான்ற எதிர்மற உணர்வுகள் தான்றிவிடுகின்றன. உறவினர்களக் கொல்வதால் அவர்கள் அழிந் பாய்விடுவார்கள் அதனால் தான் தார்மீக ரீதியாக தவறு செய்துவிடுவாம் என்று அர்ஜூனன் நினைக்கிறான். கிருஷ்ணர் அர்ஜூனனின் கண்களத் திறக்க சொல்கிறார். அவர் அர்ஜூனனுக்கு சொல்கிறார், நீ எத கொன்று அழிக்கப்பார்க்கிறாயா அ எப்பவும் அழியக்கூடிய தான். ஆனால், நீய விரும்பினாலும் என்றும் அழியாத ஆத்மாவ உன்னால் அழிக்க முடியா என்று அர்ஜூனனுக்கு உணர்த்துகிறார்.

தன்னுடைய உறவினர்கள் இறந் விடுவார்கள என்று அர்ஜூனனுக்கு வரும் பயம் உண்மையில் தான் இறந் விடுவாம என்பதற்காக அவனுக்கு வருகிற பயம் தான். அவன் தன்னுடைய அழியாத தன்மய உணரவில்ல. அதனால் அவன் மரணத்த கண்டு பயப்படுகிறான். அந்த மரண பயம் தான் தன்னால் மற்றவர்களுக்கு நிகழவிருக்கும் மரணத்தப் பற்றிய பயமாக வெளிப்படுகிறது. கிருஷ்ணர் சொல்கிறார் மரணம் என்ற ஒன்று இல்ல. மரணம் என்ப பொய் என்கிறார்.

வாழ்க்க முழுவம் நம்ம சுற்றி இருக்கும் பலர் இறப்பத நாம் பார்க்கிறாம். யாரும் என்றும் வாழப்பாவதில்ல என்ப நமக்குத் தெரிம். நிலயில்லாத உலகில் மரணம் மட்டும் தான் தவறாமல் நரக்ககூடிய ஒர நிகழ்வு என்பம் நமக்குத் தெரிம். பிசக்காரனா அல்ல பரரசனா, எல்லாரும் இறந்தாக வண்டும்.

நாம் தூக்கத்தில் இருந் விழித்த பிறகு, கனவில் தான்றிய நம் வாழ்க்கை அழிந்விட்டதற்காக நாம் வருந்த மாட்டாம். இல்லையா? அத பால், ஓர் உயர்ந்த உணர்வு நிலக்கு நம்ம எடுத் செல்லும் பா, இந்த நினவு வாழ்க்கயம் ஒரு கனவுதான் என்பத உணர்வாம். க்கத்திற்கு அப்பொழுது இடம் இல்ல. கிருஷ்ணர் சொன்னத அதற்குப் பிறகு

இருபத்தைந்து வருடம்

மற்றவர்களிடம் இருந் கவனத்தை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருப்பதால் தொடர்ந் மற்றவர்களுக்கு உங்கள் அன்பும் பரிவும் கொடுப்பதற்கு உங்களால் முடிவதில்லை. உங்கள் இதய சக்கரமான, ஆக்ஞா, எப்பொழுதும் கவனத்தவ்யால் மூடிய இருக்கிற. மற்றவர்களிடமிருந் கவனம் என்னும் சக்திய உறிஞ்சுகிறீர்கள். இதற்கு முக்கிய காரணம் உங்களை இந்த சமூகம் வளர்த்த விதம் தான். சிறு வயதில் இருந் மற்றவர்களை திருப்திபடுத்துவதற்காக நீங்கள் பயிற்றுவிக்கப்பட்டீர்கள். அதனால் மற்றவர்களின் அங்கீகாரம் இல்லாமல் வாழ முடியா என்ற நிலைக்கு நீங்கள் தள்ளப்பட்டு விடுகிறீர்கள்.

உங்களில் பலருக்கு இந்த அனுபவம் நிகழ்ந்திருக்கும். மற்றவர்கள் க்கத்தில் இருக்கும் பா, அவர்களை ஆறுதல் படுத்த நீங்கள் முயன்று, கடசியில் நீங்கள் சார்ந் பாய் விடுவீர்கள். இத்தனைக்கும் உடலால் நீங்கள் எதம் செய்திருக்க மாட்டீர்கள். உணர்விலும் நரிடையாக எதம் அனுபவித்திருக்க மாட்டீர்கள். மற்றவர்கள் அழுவத நீங்கள் கட்டிருப்பீர்கள். அவ்வளவு தான்.

ஆனாலும் அ உங்களை பாதிக்கிற. உங்களை பலவீனப்படுத்துகிற. இ உண்மை காரணம் மற்றவர்கள் உங்கள் சக்திய உறிஞ்சிவிடுகிறார்கள். உங்கள் இதயத்தில் நீங்கள் நிலக்காமல் இருந்தால், உங்கள் அனாகத சக்கரம் மலராமல் இருந்தால், நீ ங்கள் சக்திய இழந்ததாக உணர்வீர்கள். அதனால் உங்கள் உடலும் பாதிக்கப்படும்.

உங்கள் அனாகத சக்கரத்த மலர செய்வதனால், சக்தியுடய செய்வதனால், நீங்கள் சக்தியின் ஊற்றாக நிலத்துவிடுவீர்கள். அப்பொழுது எந்த பலனம் எதிர்பார்க்காமல், சார்ந்விடாமல் மற்றவர்களுக்கு தொடர்ந் அன்பும், கவனத்தம் உங்களால் வழங்க முடியும். ஆனந்த ஸ்பூரண தியான முகாமில் அனாகத சக்கரத்த மலர செய்வதற்கான ஒரு சிறிய தியானத்த கற்றுத் தருகிறாம். அந்த தியானத்த செய்வதன் மூலம் உங்கள் அனாகத சக்கரம் மலரும். உங்களால் தன்னலம் இல்லாமல் அன்பு பொழிய முடியும். அ மட்டுமல்ல உ உங்களுக்கு நீங்கள் ஆராக்கியத்த ஏற்படுத்திக் கொள்ள முடியும்.

எதம் நீங்கள் எதிர்பார்க்காமல் இருக்கிற பா, நீங்கள் பற்றற்று இருக்கிறீர்கள். பற்றற்று இருப்ப என்றால் மற்றவர்கள் மல் அக்கற இல்லாமல் இருப்ப என்று அர்த்தம் கிடயா. உண்மையில் பற்றற்று இருக்கும் பா நீங்கள் எல்லாருக்கும் உங்கள் அன்பை என்று எல்லாவற்றம் ஒக்குகிறாம். பூரணம் என்று சொல்லும் பா எல்லாவற்றம் உள்ளடக்குகிறாம். அவ்வளவு தான்!

வதம் பாடுகிற பூர்ணமதப் பூரணமிதம் என்று. அதன் பொருள் பூரணத்திலிருந் பூரணம் தான்றுகிற. பூரணத்திலிருந் பூரணம் வெளிப்பட்ட பின்பும், பூரணம் பூரணமாக இருக்கிற. இந்த சுலாகத்தில் உள்ள பூரணம் என்ற வார்த்தக்கு பதிலாக சூன்யம் என்ற வார்த்தய பாட்டாலும், பொருள் மாறா. ஒன்றுமில்லாதத தாண்டி எப்படி ஒன்றும் இல்லாயா அத பால் பூரணத்த தாண்டியும் ஒன்றும் இல்ல.

அளவிடமுடியாத வெளியில் இருந் எத கழித்தாலும், அல்ல சர்த்தாலும், பெருக்கினாலும், அல்ல வகுத்தாலும், அளவிடமுடியாத அளவிடமுடியாததாகவ இருக்கும். கணக்கில் வண்டுமானால் பூஜ்யத்தாடு எதயாவ சர்த்தால், அ ஒரு மதிப்ப உருவாக்கும். ஆனால், ஒன்றுமில்லாத பிரபஞ்ச இருப்பில் எத சர்த்தாலும் அ எப்பொழும் பால் ஒன்றுமில்லாததாகவ இருக்கும், இருண்ட ளயப் பால். அங்க காண்பதற்கு ஒன்றும் இருக்கா.

பூரணத்தப் பற்றி பசிய ஆதிசங்கரர் எதம் ஒக்கி தள்ளுவதன் அவசியத்த உபதசி த்தார். நதி நதி (ழிமீனீதீ, னீமீனீதீ) என்று இலல்ல, இலல்ல என்று எல்லாவற்றம் ஒக்க சொன்னார். எட்டு வய இருக்கும் பா, ஆதிசங்கரர் தன் குரு காவிந்தபாதா கட்கும் கள்விகளுக்கு ங்கபத்ர நதிக் கரயில் வத் பதில் அளிக்கிறார். அவர் பதிலாக அருளிய ஆறு சுலாகங்களின் பொருள் நான் இலல்ல, நான் இலல்ல என்பதன் சாரம் தான். அவர் சொல்கிறார், நான் இந்த பஞ்ச பூதங்கள் இல்ல. நான் உணர்ச்சிகள் இல்ல. நான் அனுபவிப்பவன் இல்ல. இறுதியில் அவர் சொல்கிறார், நான் சிவா. சூன்யம் பூரணத்திற்கு எடுத் செல்கிற.

கள்வி: கிருஷ்ணர் அர்ஜூனன பார் செய்யத் தூண்டுகிறார். பல மல நாட்டவர்கள் சொல்கிறார்கள் கிருஷ்ணர் வன்முறய பாதித்தார் என்று. இ சரியா?

மனதில் வன்முறய சுமந் கொண்டிருப்பவர்கள் வன்முறய பார்த் பயப்படுவ பால் பாசாங்கு செய்வார்கள். வெளிலக வன்முறைக்கும் மனதிற்குள் இருக்கும் வன்முறைக்கும் வித்தியாசம் இல்ல என்பத அவர்கள் புரிந் கொள்வதில்லை. இவற்றில்

இருபத்தைந்து வருடம்

பாசாங்கு ஒட்டடகள கிருஷ்ணர் கலாகிறார். நன்ம தீம இரண்டம் கடந் உண்ம உள்ள. எ நல்ல எ கெட்ட என்று சமுதாயம் வத்திருக்கும் கருக்க்களில் இருந் வெகு தொலவில் தர்மம் என்னும் பிரபஞ்ச பொ நீதி இருக்கிற.

நாம் வளரும் பா எப்படி நல்லபடியாக வாழ வண்டும் என்பதற்கான முன்னுதாரணங்களும், முன் மாதிரிகளும் வழங்கப்படுகின்றன. அவ அந்தந்த சமூகத்தின் கட்டுரு மனப்பான்மயின் அடிப்படயில் அமைகின்றன. சமூகம் சிக்கல் இல்லாமல் இயங்குவதற்கு தவயான வழிகாட்டிகளாகவும், ச ட்டங்களாகவும் இம்மனப்பாங்கு அமகிற. சமுதாய சட்டங்களத் தாண்டி பார்க்கும் அளவிற்கு நமக்குள் விழிப்புணர்வும், புத்திசாலித்தனமும் இல்லாத பாம், சட்டங்கள் ஏற்படுத்தப்பட்டதன் சரியான காரணங்கள் புரியாதபாம், அவற்ற உடக்க வண்டும் என்ற தூண்டுதல் நமக்குள் எழுந் கொண்ட தான் இருக்கும். பெற்றார்கள் எத செய்யக்கூடாத என்று சொல்கிறார்களா அதய செய் பார்க்க ஆசப்படும் குழந்தகள் இருக்கும் நிலயில் நாம் இருக்கிறோம்.

மோசஸ் அனுபவித்த உணர்வு நிலயில் இருந் உருவானவ பத் கட்டளைகள். அவருடய அனுபூதியின் வெளிப்பாடுகள் அவ. ஆனால் அவர பின்பற்றுபவர்களுக்கு பத் கட்டளைகள் என்ப பயத்தாலும், ஆசயாலும், திணிக்கப்பட வண்டிய கருத்துக்களாக மட்டும அமகிற. ஒரு ஞானியின் ஆழ்ந்த ஆன்மீக அனுபவம், பாவத்திற்கும் புண்ணியத்திற்கும் அல்ல சொர்க்கத்திற்கும் நரகத்திற்கும் செல்லும் மார்க்கங்களாக மதிப்புழிந் விடுகின்றன.

பல கீழ நாட்டவர்களும் கிருஷ்ணர சரியாகப் புரிந் கொள்ளவில்ல. கிருஷ்ணர் சிலடயாக உவமமாக சிலவற்ற சொல்லியிருக்கிறார் என்று சொல்லி கிருஷ்ணரின் வார்த்தகளுக்கு விளக்கமளிக்கிறார்கள் அல்ல பார கிருஷ்ணர் தூண்டுகிறார் என்று குற்றம் சாட்டுகிறார்கள்.

கிருஷ்ணர் வன்முறய பரிந்ரக்கவில்ல.

330

அவர் விழிப்புணர்வ பரிந்ரக்கிறார். நாம் அனுபவிக்கும் வாழ்வும் இறப்பும் ஒரு கனவு என்கிறார். நாம் நல்ல கெட்ட என்று சொல்வதற்கு எந்த சாரமும் இல்ல, அவ சமூகத்தால் திணிக்கப்பட்டவ, ஒருவருக்கு ஒருவர் மாறக்கூடியவ, நிலயற்றவ, உண்மயற்றவ. நல்ல கெட்ட என்று பிரித்துப் பார்க்கும் மனம் நம் அறியாமயாலும், கட்டுரு மனப்பான்மயாலும் உருவாகிற. உண்மயில், பிரபஞ்சத்தில் பிரிவினக்கு இடம் இல்ல. இ சரி, இ தவறு என்றும் இ நல்ல, இ கெட்ட என்றும் எவும் கி Weaver தியாயா.

இந்தபிரிவினமனப்பாங்குதான்மக்களஅடிக்கடிகடவுள்என்கருணயீல்லாமல் நடந் கொள்கிறார் என்று கட்க வைக்கிற. ஒரு சின்ன குழந்த இறக்கிற பா அல்ல ஒரு இயற்க சீரழிவு ஏற்பட்டு ஆயிரக்கணக்கானவர்கள் இறந் விடும் பா மக்கள் இத்தகைய கள்விகள கட்கிறார்கள். இந்த கள்விகளுக்கு எந்த தர்க்கமும் சொல்ல முடியா. இயற்கயின் சுபாவம் அ என்று மட்டும் தான் சொல்ல முடிம். இயற்கயின் செயல்கள் நிலயில்லாதவ, புரிந் கொள்ள முடியாதவ.

நம்முடய கட்டுரு மன்ப்பான்மய கிருஷ்ணர் ஒரு பெரிய சம்மட்டியால் உடக்கிறார். அவர் அர்ஜூனெனப் பார்த், பாரிடு என்கிறார். அவருக்குத் தெரிம் இத கள்விப்படும் பெரும்பான்மயான மக்கள் அதிர்ச்சிக்கு உள்ளாவார்கள் என்று. ஏன் மக்கள் அதிர்ச்சியடகிறார்கள். காரணம் வன்முற தான் அவர்கள் உள்ளத்தில் உள்ள. ஆனால் அத வெளிப்படுத்த அவர்களுக்கு பயம். தொடர்ந் வன்முற அடக்கப்படும் பா அ மன அழுத்தமாக வெடிக்கிற. தன்ன நாக்கிய வன்முறயாகவ அ வெடிக்கிற. சிலர் தங்களத் தாங்கள அழித்த் கொள்கிறார்கள். சிலர் தங்கள மட்டுமல்ல அடுத்தவர்களம் அழிப்பதற்கான ஆத்தங்கள செய் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

உங்களுக்குள் இருக்கும் வன்முறய ஏற்றுக் கொள்வ நல்ல. வன்முற எங்கிருந் தான்றுகிற என்ப்த ஆராய்ந் பார்ப்பதற்கு அ உதவும். சரியான புரிதல் ஏற்படும் பா, வன்முற மறந்விடும். உடல்-மன அமப்பின் நிலயில்லாத் தன்மயம் ஆன்மாவின் நிலப்புத் தன்மயம் புரிந் கொண்ட ஒரு மனிதனுக்கு பாரிட வண்டிய தவ இருக்கிறதா இல்லயா என்பத முடிவு செய்ம் தெளிவு இருக்கும். அதனால் தான் புத்தர் கொல செய்தாலும் அதில் பாவமிருக்கா என்று சொல்கிறார்கள். எ நடக்க வண்டுமா, அத நடத்வதற்காக விழிப்புணர்வு நிலயில் இருந் செய்யப்பட்ட ஒரு செயல் என்று அ

331 எடுத்துக் கொள்ளப்படும்.

அமதிய பாதிக்கப்படுபவர்கள் வாதம் கூறும் அஹிம்சை வெளிலக வன்முறைய தாண்டிள்ள என்பத புரிந் கொள்ள வேண்டும். தனக்குள் பிரிவின இல்லாத மனிதனின் பூரணமான வெளிப்பாட்ட அஹிம்ச என்று சொல்லலாம். எண்ணத்தில், வார்த்தைகளில் வன்முற இல்லாத பா எழும் செயலிலும் வன்முற இருப்பதில்ல. முழுமயான விழிப்பு நிலயில் இருக்கும் பா தான் அத்தகய செயல் ஆக்கம் பெறுகிற. உயிருள்ள, உயிரற்ற எல்லாம பிரபஞ்சத்தின் இணபிரியாத பாகம் என்பத உணர்ந் உணர்வு நிலயில் இருந் அத்தகய வன்முற பிறக்கிற. எல்லயில்லாத உணர்வு நிலயில் இருந் அத்தகய வன்முற பிறக்கும்.

அத்தகய உணர்வு நிலயில் இருந், அத்தகய விழிப்புணர்வில் இருந், அழிவு ஏற்படும் பா, அ ஆக்கத்தின் ஒரு பகுதியாகவ இருக்கும். அத்தகய அழிவு இல்லாமல் ஆக்கம் இருக்கா.

படிப்பதினாலும் கட்டபதினாலும் உருவான சாதாரண தர்க்கத்த வத் கிருஷ்ணரின் செயல புரிந் கொள்ள முடியா. அனுபத்தினால் தான் அத புரிந் கொள்ள முடிம். தர்க்கத்த வத் எது நல்ல, எது கெட்ட என்று முடிவு செய், அதன் பிறகு கெட்டத எதிர்த் செயல் புரி என்று கிருஷ்ணர் சொல்லவில்ல. கிருஷ்ணருக்கு அர்ஜூனரின் புத்தியின் மல் நம்பிக்க இல்ல, அதனால் அவர் அர்ஜூனன புத்திய பயன்படுத் என்று சொல்லவில்ல. கிருஷ்ணர் எந்த தர்க்கத்தம் நம்பவில்ல. எது நல்ல எது கெட்ட, எது சரி எது தவறு, எது நன்ம எது தீம என்று நீங்கள் முடிவு செய்வ எல்லாம உங்கள் கற்பன தான் என்கிறார்.

பிரபஞ்சத்தில் எந்த பிரிவினும் இல்ல. எந்த வித்தியாசமும் இல்ல. வித்தியாசம் உங்கள் விழிப்புணர்வில் தான் இருக்கிற. உங்கள் விழிப்புணர்வ இத்தகய இருபுடிகளிடமிருந் விலக்கிவிடும் பா, நீங்கள் முழுமய, ஒருமய உணர்கிறீர்கள். அந்த ஒருமயில் வன்முற இருக்கா.

கேள்வி: இஸ்லாமும், கிருஸ்வமும் மறுபிறப்பு இல்ல என்று சொல்கின்றன. ஆக உலக மக்களில் பாதி பர் மறுபிறப்ப ஏற்றக் கொள்வதில்லை. மறுபிறப்பு உண்மயாக இருந்தால், ஏன் இந்த மதங்கள் அத மறுக்கின்றன?

சமூகத்திற்காக சொல்ல வேண்டு மென்றால், எந்த பிரச்சனைகளுக்குள்ளும்

இந்த புரிதலில் இருந் மறுபிறப்ப ஏற்றுக் கொள்வதற்கு உங்களுக்கு நம்பிக்கை வண்டும். அனுபவம் வண்டும். தன்ன உணர்ந்த ஒவ்வொரு ஞானிகளும் தாங்களும் பிரபஞ்சமும் - அல்ல பிரம்மனும் - ஒன்று என்று சொல்கிறார்கள். இதில் இருந் ஆத்மா என்னும் தனி மனித சக்திக்கு பெயர் வந்த. பிரம்ம சக்திக்கும் ஆத்மாவிற்கும் வறுபாடு கிடயா. ஆத்ம சக்தி தனி மனிதனுக்குள் தங்கியிருக்கும் பிரம்ம சக்தி தான்.

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார் ஒரு மனிதன் பழய ஆடதள களந்விட்டு, புதிய ஆடய உடுத்திக் கொள்வதப் பால் ஆத்மாவிற்கு ஒரு உடல விட்டு இன்னொரு உடல எடுத்துக் கொள்ளும் வாய்ப்பும் இருக்கிற அல்ல பிரம்மத்தில் கலந் முக்தியடம் வாய்ப்பும் இருக்கிற. ஆசகள் முழுவமாக அனுபவிக்கப்பட்டு அவகள் மறந்த பிறகு, ஆத்மா பிரம்மத்தில் கலந்விடுகிற. மாறாக முற்றுப் பெறாத ஆசகள் இருக்கும் பா, அந்த ஆத்மா இன்னொரு உடல எடுத்துக் கொள்கிற.

கள்வி: சுவாமி, மறுபிறப்பப் பற்றி பசும் பா, மனிதன் விலங்காகவா அல்ல பூசியாகவா கூட பிறக்க வாயப்பு உள்ள என்று சொல்லப்படுகிற. இ புரிந் கொள்வதற்கு சிரமமாக இருக்கிறத.

ஆம். இவற்றப் புரிந் கொள்வ கடினம் தான். உயிர்கள் ஒரு செல் விலங்குகளாக தான்றி பிறகு படிப்படியாக மனிதர்களாக வளர்ந் இருக்கிறார்கள் என்று சொல்லும் பரிணாம வளர்சிய நம்மால் புரிந் கொள்ள முடிகிற. ஆனால் மறுபிறப்ப ஏற்றுக் கொள்பவர்களால் கூட மனிதன் மீண்டும் கீழ்நிலை பிறப்ப எடுக்க முடியம் என்பத ஏற்றுக் கொள்ள முடிவதில. இப்படி ஒரு வாய்ப்பு இருப்ப நம் அடயாளத்திற்கு ஒத்வராததாக இருக்கிற. நான் எப்படி ஒரு ஈயாகவா மீனாகவா பிறக்க முடியம்? என்று கட்கிறார்கள்.

ஆத்மா எந்த உடல தர்ந்தெடுக்கிற என்ப பான ஜென்மத்தில் வாழ்ந்த பா அவர்கள் வத்திருந்த மன அமப்ப பொறுத்த. எப்படிப்பட்ட வாழ்க்கய ஒருவர் வாழ்ந்திருக்கிறார் என்பதப் பொறுத்தம் எந்த நிறவறாத ஆசதள வத்திருந் உடல விட்டு இறந்தார் என்பதம் பொறுத்த. சாமி சிரிப்பிற்காக சொல்வண்டு, ஒரு மனிதனுக்கு தூக்கீம் தான் வாழ்க்கயின் மிகப்பெரிய பாக்கியமாக இருந்தால், அவன் அடுத்த பிறப்பு எடுக்கும் பா எரும மாடாகத் தான் பிறப்பான்; சாப்பிடுவ தான் பெரிய சுகம் என்று

இருபத்தைந்து வருடம் |

என்றால், எப்படி இவ்வளவு புதிய உடல்கள், ஆத்மாக்கள் தான்றின?

ஒன்ற புரிந் கொள்ளுங்கள். எல்லா ஜீவன்களும் சக்திகள் தான். இன்னொன்று பிரபஞ்சத்தில் இந்த பூமி மட்டும் இல்ல. பிரபஞ்ச வெளி முழுவதும் சக்தி நிரம்பி உள்ள. பூமிய மட்டுமல்ல பிரபஞ்சத்தின் பிற காள்களம் நிரப்பும் அளவிற்கு சக்தி இருக்கிற.

கீத 2.19

ஆத்மாவ கொல்வ என்று எடுத் கொள்பவனும், ஆத்மா கொல்லப்படுகிற என்று எடுத் கொள்பவனும் உண்மய புரிந் கொள்வதில்ல. உண்மய புரிந் கொண்டவன் ஆத்மா கொல்வம் இல்ல, கொல்லப்படுவதும் இல்ல என்பத அறிவான்

கீத 2.20

ஆத்மா பிறப்பதில்ல. அ இறப்பம் இல்ல. ஆத்மா இருப்பதனால் அ என்றும் இல்லாமல் பாவம் இல்ல. அ பிறந்ததில்ல, நித்யமான, மாறாத மற்றும் புராதனமான. உடல் கொல்லப்படும் பா, ஆத்மா கொல்லப்படுவதில்ல.

கீத 2.21

ஓ! பார்த்தா, ஆத்மா அழிவில்லாத, நித்யமான, பிறப்பில்லாத, மாறாத என்பத உணர்ந் கொண்ட மனிதன் எப்படி கொல்வான் அல்ல கொல்லப்படுவான்?

கீத 2.22

மனிதன் எப்படி பழய ஆடய கழற்றி விட்டு புதிய ஆடய உடுத்திக் கொள்கிறானா, அத பால ஆத்மாவான பழய உடல விட்டு விட்டு புதிய உடல எடுத் கொள்கிற

கீத 2.23

ஆதங்களால் ஆத்மாவ வெட்ட முடியா, நெருப்பால் கூட முடியா, தண்ணீரால் நினக்க முடியா, காற்றால் உலற்ற முடியா.

கீத 2.24

ஆத்மாவ உடக்க முடியா, எரிக்க முடியா, கரக்க முடியா, உலர்த்த முடியா. அ நித்யமான, எங்கும் வியாபித் இருக்கிற, நிலையான, அசக்க முடியாத, புராதனமான.

தத்துவஞானி தான் இறக்கும் போதெல்லாம், நான் சூன்யமாகிவிடுவேன் என்றாலும் இல்லை மீண்டும் பிறப்பேன் என்றாலும் - இந்த இரண்டிற்கும் என்ன வித்தியாசம்? பிறப்பு, மறு பிறப்பு போன்றவையெல்லாம் எந்த வித்தியாசத்தையும் தரப்போவதில்லை.

இங்கு கிருஷ்ணர் மரணத்தைப் பார்த்தவனிடத்தில் பகிர்கிறார். அதனால் அவர் மரணத்தைப் பற்றி சொல்ல வேண்டியதிருக்கிறது. மரணம் என்ற ஒன்று கிடையவே கிடையாது என்று விளக்க வேண்டியதிருக்கிறது. ஒரு கூண்டிலிருந்து இன்னொரு கூண்டிற்கு செல்லும் ஒரு பயணம் தான் மரணம்; ஒரு உடலில் இருந்து இன்னொரு உடலிற்கு உயிர் செல்கிறது என்று அவர் விளக்குகிறார்.

உடலோடு நமக்கு இருக்கும் பற்று தான் இந்த உடல் இறந்தால் நாமும் இறந்து விடுவோம் என்ற குழப்பத்தை ஏற்படுத்துகிறது. உடலோடு இருக்கும் பற்று தான் நமக்கு இருக்கும் பற்றுகளில் மிக ஆழமான. நம் உடமைகள் மீதும், உறவுகள் மீதும் நமக்கு பற்று இருக்கும். உடமைகளை இழந்துவிடுவோமோ அல்லது உறவுகளை இழந்துவிடுவோமோ என்று நாம் நினைக்கும் போது நமக்கு ஏற்படும் பயம் உடலை இழந்துவிடுவோம் என்று நினைக்கும் போது வரும் பயத்தை போன்றே இருக்கும்.

இந்த பற்றுகள் எல்லாம் தற்காலிகமான, நம்முடைய ஏக்கங்களுக்கெல்லாம் பற்றுகள் தான் காரணம் என்று புரிந்து விட்டால், அவனுக்கு உண்மை தெளிவாகிறது. உண்மையை புரிந்து கொள்ளும் போது எல்லா பயங்களும் விலகிவிடுகின்றன.

ஆன்மா தொடர்ந்து வாழும் என்ற உண்மையை புரிந்து கொள்ளாத கலாசாரங்கள் தனிமனித உணர்வில் அடையாளங்களை இழந்துவிடும் அபாயம் இருப்பதாக பயத்தை ஆழமாக ஏற்படுத்திவிடுகின்றன. இத்தகைய கலாசாரங்களில் மரணத்தோடு வாழ்வு முடிகிறது - நிரந்தரமாக ஒரு முடிவிற்கு வருகிறது - என்ற நம்பிக்கை ஊட்டப்படுகிறது. இந்த நம்பிக்கையால், அனுபவிப்பதற்கு எதிர்காலம் என்று ஒன்றே இல்லை என்று கருதி, மனிதர்கள் பரபரப்பாக, அவசர அவசரமாக இன்பத்தை நாடி செல்கிறார்கள். ஒரே வாழ்க்கை, நிரந்தர மரணம் என்ற நம்பிக்கைகளின் அடிப்படையில் சொர்க்கமும் நரகமும் சித்திரிக்கப்படுகின்றன. எல்லா கலாசாரங்களும் சொர்க்கம் நரகம் என்ற கற்பனைகளை உருவாக்கி மக்களை ஆசையாலும், அச்சத்தாலும் கட்டுப்படுத்தி வந்திருக்கின்றன.

இருபத்தைந்து வருடம்

இங்கு கிருஷ்ணர் அர்ஜுனன் அவசர உணர்ந்திராத ஆழமான உண்மைகளை விளக்குகிறார். கொல்ல மாட்டேன் என்று அர்ஜூனன் சொல்வது அஹிம்சையின் மேல் அவனுக்கு இருக்கும் நம்பிக்கையினால் அல்ல. தன்கொல்லப்படுவதால்தன்னுடைய உறவுக்காரர்கள் என்று அவனுடைய அடையாளங்களால் தான் அவன் பாரிட தயங்குகிறான். அறியாமையாலும், பற்றுதலாலும், கற்பனைகளாலும் அவனுக்கு தயக்கம் தோன்றுகிற, கருணையினால் அல்ல.

இன்று இருக்கும் ஒரு ராணுவ வீரனுக்கா, காவல்துற அதிகாரிக்கான கடமை பற்றி சொல்லப்பட வேண்டிய விதத்தில் கிருஷ்ணர் அர்ஜூனனுக்கு கூறிய அறிவுர அமைந்த. ஆனால் அத சமயத்தில் கிருஷ்ணர் அர்ஜூனனுக்கு குருட்டுத்தனமான கட்டளை வழங்கவில்ல. பயத்தாலும், ஆசையாலும் செயல்புரிய தூண்டவில்ல. எதையா அடைவதற்காகவ, தான் கொல்லாவிட்டால், கொல்லப்பட்டுவிடுவாம் என்ற பயத்திற்காகவும் அங்கு செயல் அறிவுறுத்தப்படவில்ல. மாறாக, தன்னால் நிகழவிருக்கும் அழிவு உலக நன்மைக்காகவும், புதிய படைப்பிற்காகவும் நிகழ்கிற என்று புரிதலின் அடிப்படையில் பார் புரிந்துபடி அர்ஜூனன் அறிவுறுத்தப்படுகிறான்.

இயற்கை இப்படித் தான் அழிக்கிற. அ அழிப்பது படைப்பதற்காகத் தான். சிவன் புப்பிப்பவர். நாம் நினைப்ப பால் அழிப்பவர் அல்ல. இதத் தான் கிருஷ்ணர் அர்ஜூனனுக்கு உபதசிக்கிறார்.

நீங்கள் கேட்கலாம், எவும் அழிக்கப்படுவதில்ல, அழிவதில்லை என்றால், நாம் கொலை செய்வதால் பாவம் கிடையாதா? ஹிட்லர், பின் லடன் பான்றவர்களுக்கு பாவம் கிடையாதா? அவர்களும் என்றும் அழியக்கூடிய உடல்களைத் தான கொன்றார்கள்? மக்கள் கூண்டாடு அழிவத கிருஷ்ணர் ஆதரிக்கிறாரா? என்று.

இல்ல. நிசயம் கிடையா. கிருஷ்ணர் ஞான நிலயில் இருந் பிரபஞ்சத்தின் பார்வையில் உடல் அழிந்தாலும் ஆத்மா அழிவதில்ல, அதனால் மரணம் இல்ல என்று சொல்கிறார்.

எப்படி முடூம். பக்கத்தில் இருப்பவர் நம் குடும்பத்தினரா, உறவுக்காரரா, நம் சமுதாயத்த சார்ந்தவரா, நம் மதத்த அல்ல நாட்ட சார்ந்தவரா என்ற கள்விகள் அங்கு எழா. அவருக்கும் நமக்கும் இருக்கும் வரலாறு, பழக்கவழக்கங்கள், நம்பிக்ககள் ஒன்றாக இருக்கிறதா என்றும் யாசிக்க மாட்டாம். நாம் எத நம்புகிறாமா அவ எல்லாவற்றின் மலும் அடுத்தவருக்கு அவநம்பிக்க இருக்கலாம். இருந்தாலும் நாம் எந்த அளவிற்கு இந்த பிரபஞ்சத்தின் பாகமா அவரும் அத பான்று ஒரு பாகம் தான்.

அதனால் தான் கிருஷ்ணர் கட்கிறார், தான் அழிவற்றவன், நித்யமானவன், பிறப்பற்றவன், மாறுதல்களுக்கு உட்படாதவன் என்று புரிந் கொண்ட பிறகு, எப்படி அந்த மனிதனால் கொல்லவும் மற்றவர்கள் கொல்லப்படுவதற்கு காரணமாகவும் (???????????????????) இருக்க முடூம்?

நாம் நம்ம இற சக்தியாக உணர்ந்த பிறகு எல்லா உயிர்களும் - உயிரற்றவகள் உட்பட - கடவுளின் அம்சங்கள் என்பத உணர முடூம். அப்பொழு நம்மால் வன்முறய உருவாக்க முடியா. கிருஷ்ணர் சொல்லும் இந்த கூற்ற ஆழமாக புரிந் கொண்டால் இந்த உலகத்தில் வன்முற இருப்பதற்கு வாய்ப்பு இல்ல. கொலைகள் நடப்பதற்கும் வாய்ப்பு இல்ல. ஒரு பூசியக் கூட நீ ங்கள் கொல்ல மாட்டீர்கள். சுய பாதுகாப்புக்காக கூட நீங்கள் மற்றவர்களைகொல்ல வண்டியதவ இருக்கா. காரணம் நீங்கள் விழிப்புணர்வில் இருக்கும் பா, உங்கள் விழிப்புணர்வு மற்றவர்களுக்கும் சென்று சரும். அதனால் அந்த நபர் உங்களைத் தாக்குவதற்கு கூட முன்வர மாட்டார்.

ஒரு முற ஓம்காரீஸ்வர் என்ற மலப்பகுதியில் இருக்கும் பா ஒரு பெரிய கரடிய பார்த்தன். அந்த கரடி என் பக்கத்தில் இருந்த. ஆனால் எனக்குள் எந்த பயமும் வரவில்ல. கரடி என்னப் பார்த்த அதன் பிறகு சென்று விட்ட. அத பால் பல வளைகளில் கொடுமயான விஷம் கொண்ட நாகப்பாம்புகள பார்த்திருக்கிறன். அவ சாமியப் பார்த்விட்டு அந்த இடத்த விட்டு அகன்று விடும். எனக்குள் பயம் உருவாகாத பா மற்றவர்கள் என் மல் பகம பாராட்டுவதில்ல. அவர்கள் நம்ம புரிந் கொள்வார்கள், ஏற்றுக் கொள்வார்கள். தற்பாதுகாப்புக்காக அடுத்தவர அழித்தாம் என்று சொல்தவ பச பொய்.

இந்த உலகத்தில் உள்ள எல்லா நாடுகளும் தயார் நிலயில் தங்கள் படகள

இல்ல. இன்னும் சொல்ல வண்டுமென்றால் சாஸ்திரங்கள படித்தவர்கள் கீதய படித்து் புரிந் கொள்வ சிரமம். சாஸ்திர அறிவக் கொண்டு படிக்கும் பா கிருஷ்ணர் சொல்லும் கீதயின் எளிம, உண்ம, கள்ளமில்லாத நட இவற்ற நாம் தவற விட்டுவிடுவோம்.

பிற சாஸ்திரங்களில் இருந் கீத எதனால் வறுபடுகிற, ஏன் வதங்களுக்கும் உபநிடதங்களுக்கும் கொடுக்கப்படும் அத மரியாத கீதக்கும் தரப்படுகிற என்று பார்த்தால், கீதய சொன்ன பூரண அவதாரமான, ஜகத்குருவான கிருஷ்ணருக்கு இருந்த உறுதிம் தெளிவும் தான். அவர் மிக எளிமயாக சொல்கிறார், நீங்கள் எப்படி உங்கள் பழய சட்டய கழற்றிவிட்டு, புதிய சட்டய அணிந் கொள்கிறீர்களா அத பால் ஆன்மாவான பழய உடல கழற்றி விட்டு புதிய உடல எடுத்க் கொள்கிற.

நமக்கு பு உட இருக்கும் பா, உபயாகமற்றுப் பான பழய உடய கழற்றி எறிவதற்கு நாம் தயங்குவாமா? நான் இந்த சட்டயாடு பிரிக்க முடியாத பாசம் வத்திருக்கிறேன். என்னால் அத கழற்ற முடியா. இதய நான் உடுத்திக் கொண்டு இருக்கப்பாகிறேன். இந்த சட்டய கழற்றி விட்டால் நான் மனமுடந் பாவன், என்று நாம் கவலபடுவவாமா?

நாம் ஒரு புதிய உடய பார்க்கிற பா நமக்குள் தானாக சந்தாஷம் பொங்குகிற. பழயத கழற்றிவிட்டு புதியத எடுத்க் கொள்கிறாம். இ பால், ஆன்மா, நான் இந்த பழய உடலவிட்டுவிட்டுபுதிய உடலஎடுத்க்கொள்ளப்பாகிறன். இந்தஉடல்நாய்வாய்ப்பட்டு விட்ட. நாற்றமடந் விட்ட. ஒரு நல்ல, புதிய உடல எடுத்க் கொள்ளப்பாகிறன், என்று சொல்லும் பா மட்டும் நாம் ஏன் தயங்க வண்டும், பயப்பட வண்டும்?

எப்படி பழய சற்றய நாம் மாற்றிக் கொள்ள வண்டுமா அத பால் நம் உடலிற்கு வயதாகிவிட்ட பிறகு அந்த உடல நாம் மாற்றிக் கொள்ள வண்டும் என்ற ஒரு புரிதல் வந்விட்டால், அதன் பிறகு நமக்கு எந்த பந்தமும், கவலம் இருக்கா. இந்த எளிய தத்வத்தின் சாரம் மிகப் பெரிய அதனால் தான் உலகின் மிக உயர்ந்த ஞானியால் இ வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ள.

கவல படாத. இந்த உடல விட்டப் பிறகு, இதவிட புதிய, அருமயான, அழகான உடல் உனக்கு கிடக்கும். உன் பயங்கள விட்டுவிடு. உன் பற்ற விட்டுவிடு. என்ன நடக்கவிருக்கிறதா அத ஆனந்தத்தாடும், கொண்டாட்டத்தாடும் எதிர்பார்ப்பார். மரணத்த கொண்டாடு. க்கப்படாத என்று கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

இன்னொரு வடிவிற்கு மாறும் ஆனால் அழியா என்று. இன்னொரு உருவமாக சக்தி தோன்றும் அல்ல சக்தியாகவே இருந்திடும்.

இந்த சக்தி பஞ்சபூதங்களைக் கடந்த. பஞ்சபூதங்களை உருவாக்குவ. இந்த சக்தி என்றும் இருந்த, என்றும் இருக்கப்பொகிற. அ உருவாக்கப்படுவதில்ல. அழிக்கப்படுவதில்ல. அ மாறாத, குணங்களற்ற, நித்யமான, எங்கும் வியாபித் இருப்ப. ஞானம் அடந்த ஒவ்வொரு ஜீவனும் கிருஷ்ணர் சொல்லும் இந்த சத்தியத்த அனுபவிக்கிற.

அப்படிப்பட்ட சக்தியாக நீ இருக்கும் பா, எதற்காக நீ யரப்பட வண்டும்? நீ தெய்வீகமாக இருக்கும் பா எதற்காக பயப்பட வண்டும்? எத நீ அடய வண்டும்? வறு என்ன உனக்கு வண்டும்? இந்த சத்தியம் நம் ஒவ்வொருவருக்கும் பொருந்தும். நாம் தெய்வீகமானவர்கள். நாம் தான் இந்த பிரபஞ்சம். நாம் அழிவதில்லை. நம்முடய உடலும் நம்முடய அடையாளங்களும் அழிந் பாரகும் பாம் நாம் உயிருடன் இருக்கிறோம். இந்த உண்மய உணர்ந்துவிடும் பா எவும நம்ம கவல அடய செய்வதில்லை. நாம் ஆனந்தமாக இருக்கலாம்.

முண்டாக்க உபநிடதத்தில் இரண்டு பறவைகளைப் பற்றிய ஒரு கத இருக்கிறது.

இரண்டு பறவைகள் பல கிளைகள உடய ஒரு பெரிய பழ மரத்தில் உட்கார்ந்திருக்கின்றன. அந்த மரத்தின் ஒவ்வொரு கிளையிலும் பழங்கள் பழுத் தொங்குகின்றன. அவற்றில் ஒரு பறவக்கு அழகான பொன்னிற மனிம் அழகான இறகுகளும் இருக்கிற. அ என்றும் பரமதியில் இருக்கிற. அந்த பறவ மரத்தின் மல் கிளையில் அமதியாக அமர்ந்திருக்கிற. அ அமர்ந்திருக்கும் கிளையில் சில பழங்கள் மட்டும இருக்கின்றன. பெரும்பாலான நரங்களில் இந்த பொன்னிற பறவ அமதியாக அமர்ந்திருக்கிற. கிளைகளில் இருக்கும் பழங்களின் மல் அதற்கு ஆர்வம் ஏற்படுவதில்ல.

இரண்டாவ பறவ சிறிய. அ எப்பொழுதும் பரபரப்பாடு இயங்கிக் கொண்டிருக்கிற. ஒரு கிளையில் இருந் இன்னொரு கிளைக்கு உண்பதற்கு பழங்களத் தடி அதாவிக் குதித்துக் கொண்டிருக்கிற. புளிப்பான அல்ல கசப்பான பழங்கள் கிடத்த பா அ சாகமாக மாறிவிடும். எரிசல் அடந் விடும். அதற்கு அடிக்கடி கசப்பான பழங்கள் தான் கிடத்தன. கசப்பும் புளிப்பும் எந்த அளவிற்கு அதிகமாக இருந்ததா அந்த அளவிற்கு பார் செய்ய முடிம்?

2.5 இவர்களப் பான்ற மலான ஆசாரியர்கள அழித்திவிட்டு வாழ்வத விட பிச எடுத் வாழ்வத சிறந்த. இவர்கள கொன்றுவிட்டாய், நான் அனுபவிக்கும் சொத்துக்களும் ஆசுகளும் இவர்களின் ரத்தத்தால் தாய்ந் இருக்கும்.

2.6நம்ம அவர்கள் வீழ்த்தவ நல்லதா அல்ல நாம் அவர்கள வீழ்த்தவ நல்லதா என்று என்னால் உறுதியாக சொல்ல முடியவில்ல. எங்கள் முன் இருக்கும் திரிதிராஷ்டரின் புதல்வர்கள கொன்று விட்டு நாங்கள் உயிர்வாழ விரும்ப மாட்டாம்

2.7 என் இதயம் க்கத்தால் நிறந் இருக்கிற. என கடம எ என்று தெரியாமல் என் மனம் கலங்கியிருக்கிற. நான் எத செய்ய வண்டும் என்று தயவு செய் சொல். நான் உன்னுடய சீடன். நான் உன்னிடம் தஞ்சம் அடந்ள்ளதால் எனக்கு வழிகாட்டு.

2.8 இந்த பூலாகத்தில் எல்லயில்லாத செல்வங்களம் ஐஸ்வர்யங்களம் நான் அடந்தாலும், மல் உலகத்தில் தவர்கள ஆளும் பதவி கிடத்தாலும், என் புலன்கள எரிக்கும் இந்த ன்பத்திலிருந் இவகளால் எனக்கு விமாசனம் கிடக்குமா?

எழுந் பார் புரி என்று கிருஷ்ணர் தெள்ளத் தெளிவாக ஏற்கனவ சொல்லிவிட்டாலும் அர்ஜூனன் மீண்டும் பழய வாதங்கள எடுத் வருகிறான். கிருஷ்ணர் சொன்னதய அவன் கட்டிராத மாதிரீம் அல்ல சரியாக புரிந் கொள்ளாத மாதிரீம் அர்ஜூனன் பககிறான்.

அர்ஜூனன் சொல்கிறான், கிருஷ்ணா நீ இந்த உலகத்த படத்தவன். நீ வண்டுமானால் உன் விருப்பப்படி யாரம் அழிக்கலாம். ம மற்றும் கசின் பான்ற அரக்கர்கள நீ அழித்தாய். நீ இறவன் என்பதால் உன் செயல்கள் நியாயமாகலாம். ஆனால் நான் ஒரு சாதாரண மனிதன். என்னால் எப்படி என் தாத்தன்மார்களம் ஆசிரியர்களம் கொல்லும் நாக்கத்தாடு பார் புரிய முடிம்? இத்தகய புனிதமானவர்கள நான் வணங்க வண்டும், கொல்லக் கூடா. இவர்கள எதிர்த் நான் பார் புரிந்தால் நான் மீளாத பழிக்கு ஆளாவன். இவர்கள கொல்வத விட நான் பிச எடுத்தா அல்ல

றவுபூண்டா வாழ்வத மல். இவர்கள கொன்று என் கய ரத்தக்கற ஆக்கிக்

இருபத்தைந்து வருடம் கொண்ட பிறகு நான் எத அனுபவிக்க முடிம்? எனக்கு புரியவில்ல. அவர்கள் என்னக் கொல்வ நல்லதா அல்ல நான் அவர்களக் கொல்வ நல்லதா? உற்றார் உறவினர்களக் கொன்றவிட்டு நாங்கள் எப்படி உயிர்வாழ்வ?

அர்ஜுனன் மலும் தொடர்கிறான், என் கடம எ என்று தெரியாமல் நான் மனம் குழம்பியிருக்கிறேன். என்னுடைய க்கத்தாலும், பலவீனத்தாலும் என் நிதான த்த இழந்திருக்கிறான். என்னுடைய குழப்பத்திற்கு எந்த தீர்வும் எனக்குத் தெரியவில்ல. இவர்கள கொன்று விட்டு இந்த பூவுலகத்திற்கா அல்ல மலுலகத்திற்கா அதிபதி ஆனாலும், அதனால் என்ன பயன்? இந்த நிலயில் கிருஷ்ணா நான் உன்னிடம் வண்டுகிறேன், எ எனக்கு நல்ல என்று நீ தான் தெளிவுபடுத்த வண்டும். இப்பொழுது நான் உன்னுடைய சீடன். என் ஆத்மா உன்னிடம் சரணடந்ள்ள. தயவு செய் எனக்கு வழிகாட்டு.

நான் உங்களிடம் ஒரு முக்கியமான உண்மய சொல்ல வண்டும். இங்கு அர்ஜுனன் சொல்கிறான், என் ஆத்மா உன்னிடத்தில் சரணடந்ள்ள. அ ஒரு பொய். உண்மயிலய அர்ஜூனனுடைய ஆத்மா கிருஷ்ணரிடம் சரணடந்திருந்தால், கிருஷ்ணர் என்ன சொல்கிறாரா அத அர்ஜூனன் செய்திருப்பான். கிருஷ்ணரிடம் தர்க்கரீதியாக விளக்கங்கள் கட்டிருக்க மாட்டான்.

அர்ஜூனனின் நிலயில் இருக்கும் பலர நான் பார்த்திருக்கிறான். ஒரு நடந்த நிகழ்ச்சி: ஒரு நாள் நடு இரவில் எனக்கு ஒரு பக்தரிடம் இருந் தொலபசி அழப்பு வந்த. அவர் ஒரு அரசு அதிகாரி. ஒரு முக்கியமான பிரச்னயில் இருந் தப்பிப்பதற்கு அவர் சாமிய் தொடர்பு கொண்டார். நான் அவருக்கு உத வாவிட்டால் தற்கொல செய் கொள்வத தவிர தனக்கு வறு வழி தெரியவில்ல என்றார். சாமி சொன்னன், ஐயா காலயில் வாருங்கள். இதப் பற்றி நாம் பசுவாம் என்று. ஆனால் தனக்கு உடனய தீர்வு வண்டும் என்று அவர் கட்டார்.

நான் பொறுத்திருக்க வண்டும்.

முட்டாள்தனம்....வடிகட்டின முட்டாள்தனம்! நன்றாகப் புரிந் கொள்ளுங்கள் உங்கள் வாழ்க்கய ஏதா ஒரு மர்மமான சக்தி கட்டுப்படுத்திக் கொண்டிருக்கவில்ல. சரியான செயல நீங்கள் செய்ய முடியாததற்கு எதன் மீம் நீங்கள் பலி பாட முடியா. உங்கள் வாழ்க்க முற்றிலும் உங்கள் ககளில் தான் இருக்கிற. உண்மயில் ஒரு ஞானியின் வாழ்க்க தான் அவருடய ககளில் இல்ல. அவர் எத செய்தாலும் அத செய்ய வப்ப பிரபஞ்ச சக்தி தான். பராசக்தியினுடய வழிகாட்டுதல் இல்லாமல் என்னால் என் சு ண்டுவிரலக் கூட அசக்க முடியா, ஒரு வார்த்தயக்கூட பஸ முடியா. ஆனால் உங்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் நீங்கள் என்ன செய்ய வண்டும் என்பத தீர்மானிக்கும் சக்தி இருக்கிற. அர்ஜூனனுக்கும் தன் விருப்பம் பால் செயல்படும் சக்தி உள்ள.

அர்ஜூனன் கிருஷ்ணரிடம் கட்ப பலர் என்னிடம் கட்ப பால் மம்பாக்கான. கிருஷ்ணர் சொல்வ தனக்கு உடன்பாடுடயதாக இருந்தால் மட்டும் அத கட்பதற்கு அர்ஜூனன் தயாராக இருக்கிறான். இ கிருஷ்ணருக்கு மிக நன்றாகவ தெரிம். ஆனால், பொங்கும் கருணயின் காரணமாக கிருஷ்ணர் அர்ஜூனனுக்கு தொடர்ந் உண்மகள் வெளிப்படுத்திக் கொண்டியிருக்கிறார். இங்கு கிருஷ்ணர் சாஸ்திரத்த சொல்லத் தொடங்குகிறார். இதற்கு முன் கிருஷ்ணர் சொன்ன இரண்டு சுலாகங்கள் சூத்திரங்கள். ஆனால் அவற்ற உள்வாங்குவதற்கு அர்ஜூனன் தயாராக இல்லாததால் அவர் ஞானத்த விளக்கும் சாஸ்திரங்கள தருகிறார்.

அர்ஜூனன் இன்னும் முழுமயாக கிருஷ்ணரிடம் சரணடயவில்ல. அவன் குழப்பத்தில் இருக்கிறான். தன்னுடய கடம எதிரிகள பாரிட்டு அழிப்ப என்ப அவனுக்குத் தெரிம். ஆனால் இங்கு அவனுடய ஆசி ர்யர்களும், உறவினர்களும், மூத்தார்களும் எதிரிகளாக இருக்கிறார்கள். அவர்களிடம் உள்ள உறவால் செய்வதறியா தடுமாறுகிறான். அதனால் தான் அவர்களுடன் சண்ட பாடுவத தவிர்ப்பதற்காக தனக்குத் தெரிந்த அத்தன சாஸ்திரங்களம், வதங்களம் மற்காள் காட்டுகிறான்.

இத புரிந் கொண்ட கிருஷ்ணர் அர்ஜூனனுக்கு இருக்கும் உறவுகள் என்னும் அடையாளங்கள அழிக்கும் வலயத் தொடங்குகிறார். உங்களுக்குள் வாழும் விதத்தைப் பார்த் சீடன் உற்சாகமடைகிறான். தானும் அவரைப் பால் வாழ முடிம் என்று உணர்கிறான். அதனால் தான் மீண்டும் மீண்டும் சாமி சொல்கிறன், நான் கடவுள் என்பத நிரூபிப்பதற்காக நான் வரவில்ல. நீங்கள் கடவுள் என்பத நிரூபிப்பதற்காகவ வந்திருக்கிறன்.

உங்களுடய தெய்வீக நிலய உங்களுக்குத் தெரியாமல் மூடி மறக்கிற, உங்கள சுற்றி இருக்கிற அறியாம இருள அகற்றுவதற்காக மட்டும குரு அவதரிக்கிறார். குரு என்ற வார்த்தக்குப் பொருள் அ தான். குரு என்றால் இருளில் இருந் வெளிச்சத்திற்கு, அறியாமயில் இருந் ஞானத்திற்கு நம்ம எடுத் செல்பவர் என்று அர்த்தம். ஒரு பார்வையின் மூலமாகவா, ஒரு தொடுதலின் மூலமாகவா, ஒரு வார்த்தயின் மூலமாகவா, அல்ல வார்த்தயில்லாமலா, இன்னும் பல வழிகளில் குரு தன் கருணய பரிசாக வழங்குகிறார். இதத் தான் தீ his என்று சொல்கிறாம். சீடன் செய்ய வண்டிய எல்லாம் திறந்த மனதாடு குருவின் பரிச ஏற்றுக் கொள்வ மட்டும் தான். ஆனால் அ தான் பலருக்கு கடினமான விஷயமாக இருக்கிற.

பழய ஏற்பாட்டின்படி (ளிிறீபரீ ஜீமீயீமஸீñeீமீஸீமீ) ஆதாமும் ஏவாளும் செய்த முதல் பாவம் தங்கள் தெய்வீகத் தன்மய மறந்த. அந்த பாவத்த குரு நிவர்த்திக்கிறார். நீங்கள் அனுமதித்தால், அவர் உங்கள உங்கள் தெய்வீக நிலக்கு எடுத் செல்லமுடிம். அதத் தான் தன் உபதசங்களின் மூலம் கிருஷ்ணர் அர்ஜூனனுக்கு செய்கிறார். முதலில் அர்ஜூனன் சொல்வத பொறுமயாடு கட்கிறார். அவனுடய கள்விகளுக்கு பதில் சொல்கிறார். அவனுடய சந்தகங்கள பாக்குகிறார். தவப்படும் பா கடிந் கொள்கிறார். க hisயில் தன்னுடய உண்மயான ரூபத்த காட்டுகிறார்.

குருவினுடய சுபாவம், இயல்பு, கருண மட்டும் தான். சீடன் ஞானம் அடம் வர அவர் சும்மா இருப்பதில்ல. ஞானம் அடவதற்கான ஒர வழி அஹங்காரத்த அழிப்ப. அப்படி அழிக்கின்றபொழு சீடனுக்கு வலி ஏற்படுகிற. குரு ஒரு அறுவ சிகிச நிபுணராக இருந் அறுவ சிகிசய நடத்துறார். அறுவ சிகிசயின் பலன்கள புரிந் கொண்ட சீடன் அ நடபெறுவதற்கு ஒத்துந் பலனடைகிறான், ஜீவன் முக்தனாகிறான்.

கள்வி: எப்பொழு பகவத் கீத உலகிற்கான பொமறயாக ஏற்றுக் கொள்ளப்படும்?

இருபத்தைந்து

வருடம்

கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் பொறுமையாக இருந்தார். இந்த மொத்த மனித சமுதாயத்திற்கும் குருவினுடைய கருணை தவப்பபடுகிறது.

ஒரு இளவரசனாக, பார்வீரனாக, அர்ஜுனன் அஹங்காரத்தின் அவதாரமாக இருந்தான். தமிழ் உட்பட பல்வேறு மொழிகளில் ஒரு பழமொழி உண்டு பழம் பழுத்தப் பிறகு தான் மரத்தில் இருந் விழும் என்று. அத பால் அஹங்காரம் பழுத்தால் மட்டும் தான் அ விழும். சரியான புரிதல் இல்லாமல் அடக்கமாக இருக்க முயற்சி செய்பவர்களுக்குள் எதிர்மறையான அஹங்காரம் இருக்கும். அத கீழவிட முடியா.

ஒரு சின்ன கத:

அக்பரின் அரண்மனயில் பீர்பால் என்னும் புத்திசாலி அமசர் இருந்தார். ஒரு நாள் அக்பர் பீர்பாலிடம் இந்த நாட்டில் உள்ள நான்கு பெரிய முட்டாள்கள அழத் வருமாறு சொன்னார். பீர்பால் முட்டாள்களத் தடத் தொடங்கினார். ஒரு மனிதன் தன் தலயில் ஒரு பெரிய தட்ட சுமந் கொண்டு திரிவத பார்த்தார். அந்த தட்டில் கொஞ்சம் உணவு, ணி, விளயாட்டு பொருட்கள் இருந்தன. பீர்பால் அவனிடம் கட்டார், நீ எங்க செல்கிறாய்? என்று. அவன் சொன்னான், ஐயா என் மனவி வறு ஒருவனுடன் ச ர்ந் வாழ்கிறாள். அவர்களுக்கு குழந்த பிறநள்ள. அந்த குழந்தக்கு பரிசளிப்பதற்காக இந்த பொருட்கள எடுத்க் கொண்டு செல்கிறன், என்றான். பீர்பாலும் சந்தாஷம். ஆஹா ஒரு முட்டாள கண்டுபிடித் விட்டாம் என்று.

அடுத்த நாள் பீர்பால் ஒரு கழுதயாடு பயணம் செய் கொண்டிருந்த ஒரு மனிதனப் பார்த்தார். அவன் தலயில் புல் கட்ட சுமந் கொண்டு சென்று கொண்டிருந்தான். பீர்பால் கட்டார், அப்பா நீ ஏன் புல் கட்ட சுமந் கொண்டு நடக்கிறாய். அத கழுதயின் மல் வத் அத சுமக்க வக்கலாம. அதற்கு அவன் சொன்னான், ஐயா என்னுடய கழுத சினயாக இருக்கிற. அதற்கு சி ரமம் கொடுக்க வண்டாம் என்று நான சுமக்கிறன். பீர்பாலுக்கு மறுபடிம் சந்தாஷம். ஆஹா இன்னொரு முட்டாள் கிடத்விட்டான் என்று.

அனுபவங்களம் அடிப்படையாகக் கொண்டு உபதேசிக்கின்றனர். என்ன படித்தாமா அத அவர்கள் தங்களின் உணர்வாக மாற்றாமல், தாங்கள் சொல்லும் சத்தியங்கள அனுபவமாக உணராமல் இருப்பார்கள். இவர்களத் தான் சாமி தத்துவவாதிகள் என்று சொல்கிறன்.

அடுத்தவர்கள அறகுறயாக ஆராய்வதற்கு எந்த புத்திசாலித்தனமும் தயவில்ல. ஏற்கனவ ஒரு கருத்த உருவாக்கி விட்டு, ஒரு தீர்மானத்திற்கு வந்விட்டு, தன அனுமானம் சரி தான் என்று நிரூபிப்பதற்காக முயற்சி செய்பவர்கள் தத்துவவாதிகள். தன அனுமானத்திற்கு எதிராக ஒரு சத்தியம் இருந்தால், அத அவர்கள் புறக்கணித்துவிடுவார்கள். இந்த காலத்தில் செய்யப்படும் பல பெரிய ஆயவுகள் இந்த மாதிரி நடப்பதாகவ தான்றுகிற.

அவனால் தான் ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கும் ஏராளமான அசரவுகள் இருக்கின்றன.

சிக்மன்ட் ப்ராய்ஃட் என்னும் மனாசூத்துவ அறிஞர் சொன்னார், மனிதன் சுபாவத்தாலய க்கமயமானவன் என்று. காரணம், அவர் தன் வாழ்நாளில் ஒரு ஞானியக் கூட சந்திக்கவில்ல. எல்லாமனிதர்களும்க்கத்திலமட்டும்தான்இருக்க முடிறம் என்று ஏற்கனவ அவர் முடிவு செய்விட்டார். அதன் பிறகு, அவருடய வாழ்வின் லட்சியம தன் முடிவ சரி என்று நிரூபிப்பதற்காக ஆதாரங்கள திரட்டுவ மட்டும் தான். ப்ராய்டின் நண்பரும், சக ஊழியருமான கார்ல் ஜங், இந்தியாவிற்கு வந்தார். ரமண மஹரிஷிய பற்றி கள்விபட்டார். ஆனால் அவர சந்திக்கவில்ல. பின்னொரு நாள் அவர் சொன்னார், நான் ரமண மஹரிஷியப் பார்க்க உண்மயில் பயந்விட்டன். என் வாழ்நாள் முழுவம் செலவு செய் நான் உருவாக்கிய

ரென டெஸ்கார்ட்ஸ் (ஸீமீஸீமீ ஞீமீவநீ ணீசுநீமீமீவ) என்ற பிரெஞ்சு தசத் தத்துவவாதி மல நாட்டு தர்க்க சித்தாந்தத்த உருவாக்கினார். அவர் சொன்னார், நான் நினப்பதால், நான் 'இருக்கிறன், என்று. அவரப் பான்ற ஒரு புத்திசாலியான மனிதர் கூட ஆழமாக உண்மய உணர முயற்சி எடுக்கவில்ல. உண்மயில் நாம் நினப்பத நிறுத்தினால தான் நாம் யார் என்பத உணர்ந் கொள்ள முடிறம். அ வர நீங்கள் மனதின் விளையாட்டு பொம்மையாக மட்டும இருப்பீர்கள். மனதின் அடிமயாக மட்டும இருப்பீர்கள். மனதின் எஜமானனாக இருக்க முடியா. அடிமயாக இருப்பதனால் நமக்கு என்ன பெரும?

அத சமயம் கிரக்க தத்துவஞானி சாக்ரடீசப் பான்று தான் உணர்ந்த உண்மைக்காக பெரியவர்களை மதிக்க வேண்டும் என்ற கட்டுருமனப்பான்மை (நீ ஷீஸீபீஸீபீஸீஸீஸீஸீஸீஸீ) அர்ஜுனனுக்கு இருந்த. அவ்வளவு தான். பெரியார்களை மதிக்க வேண்டும் என்ற அர்ஜுனனின் கட்டுருமனப்பான்மையின் உருவகமாக பீஷ்மர் இருக்கிறார். ஆசாரியர்களை மதிக்க வேண்டும் என்ற கட்டுருமனப்பான்மையின் உருவகமாக துரோணாசாரியார் இருக்கிறார். இந்த இரண்டு சம்ஸ்காரங்களைம் கடந்தால் தான் உண்மை உணர முடியும். பெரியார்கள் மற்றும் ஆசாரியர்களின் சொல்படி நடக்க வேண்டும் என்ற கட்டுருமனப்பான்மை இருக்கும் வரை உண்மை ஒருவனால் உணர முடியா.

எல்லா பாதைகளும், அது ஒரு ஞானியினுடைய பாதையாக இருந்தாலும், அவற்றை நம் அனுபவத்தின் மூலமாக நம்முடைய வாழ்வின் பாகமாக மாற்ற வேண்டும். குருவால் கூட வழிகாட்டத் தான் முடியும். அறியாமை என்னும் இருளை அகற்ற அவர் விளக்க ஏற்ற முடியும். ஆனால் ஞானம் உங்களுக்குள் தான் மலர வேண்டும்.

கீதை 2.9 சஞ்சயன் சொல்கிறார்:

அதற்குப் பிறகு அர்ஜுனன் கிருஷ்ணனிடம் கோவிந்தா, நான் போரிடமாட்டேன், என்று சொல்லிவிட்டு, அமைதியாக இருக்கிறான்.

2.10 இரண்டு படைகளின் நடுவே ஏக்கத்தால் வெண்டு இருக்கும் அர்ஜூணணுக்குகிருஷ்ணர் சிரித்த வண்ணம் பேசத் தொடங்கினார்.

2.11 பகவான் சொல்கிறார்: யாரைப் பார்த்து நீ க்கப்பட வண்டியதுத் தவ இல்லையோ அவர்களைப் பார்த்து நீ க்கப்படுகிறாய். ஆனாலும் நீ உயர்ந்த கருத்துக்களை பேசுகிறாய். ஞானிகள் இறந்தவர்களுக்காகவும் க்கப்பட மாட்டார்கள். உயிரோடு இருப்பவர்களுக்காகவும் க்கப்பட மாட்டார்கள்.

2.12 எந்த கடந்த காலத்திலும் நான் இல்லாமல் இல்லை. அது போல் தான் நீயும், இங்கிருப்பவர்களும் எல்லா காலங்களிலும் இருந்தீர்கள். இனி வரும் எதிர்காலத்திலும் நாமும் எல்லாரும் இருப்போம்.

2.13 எப்படி இந்த உயிர் குழந்தைப் பருவம், இளமைப் பருவம், முதுமைப் பருவம்

| ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

நம்ம சுற்றி நடக்கும் நிகழ்ச்சிகளில் எது சரி, எது தவறு என்ற கேள்வி நமக்கு எப்பொழுது வருகிற? அந்த நிகழ்ச்சிகள் நம்ம பயமுறுத்தும் போது தான் வருகிற. பிரபஞ்ச த்திற்கு கருணை இருக்கிறதா இல்லையா என்ற கேள்வி நம் அஹங்காரத்திற்கு பாதிப்பு வரும் வாய்ப்பிருக்கும் போது தான் நமக்கு வருகிற. நம் அடையாளங்களை நாம் இழந்துவிடும் அபாயம் வரும் பொழுது தான் இந்த கேள்விகள் எழுகின்றன. நம் வாழ்க்கைக்கு அபாயம் வரும் பொழுது தான் கட்கிறாம்.

கடுமையான நோயால் பாதிக்கப்படும் பொழுது மனிதன் கட்கிறான், எனக்கா இந்த கொடுமையான நோய்? குழந்தைக்கு ஒரு நோய் வரும்பொழுது, அதனுடைய பெற்றோர்களும், உறவினர்களும் கடவுளுக்கு இரக்கமில்லையா என்று கட்பார்கள்.

கடவுளின் கருணையைப் பற்றி நமக்கு என்ன தெரியும்? கடவுளைப் பற்றி நமக்கு எதுவும் தெரியாது. நம்முடைய சொந்த லாபத்த பற்றி மட்டும் தான் நமக்கு அக்கறை. நமக்கும், நம் குடும்பத்தார்க்கும், நமக்கு பிடித்தவர்களுக்கும் எல்லாம் நல்லபடி நடக்க வேண்டும் என்பது தான் நமது கவலை. நம்முடைய நலன் பாகத் தான் சமுதாயத்தைப் பற்றி யோசி க்கிறாம்.

படைப்பவர் தான் அழிப்பவரும். எவெல்லாம் படைக்கப்படுகிறதோ அவெல்லாம் அழிக்கப்படும். நமக்கும் கடவுளுக்கும் எந்தவித ஒப்பந்தமும் இல்லை. நாம் இப்படி பிறப்போம், இத்தனை வருடங்கள் வாழ்வோம், இந்த நேரத்தில் இப்படி இறப்போம் என்று எந்த ஒப்பந்தமும் இல்லை.

உண்மையில் உங்களுடைய உள் நிலையை நீங்கள் உணரும் போது, ஞானம் அடையும் போது, நீங்கள் எப்பொழுது எப்படி இறப்பீர்கள் என்பது உங்களுக்குத் தெரியும். அப்பொழுது உங்கள் உடல் இருக்கிறது அல்லது இல்லை என்பதை நீங்கள் பொருட்படுத்த மாட்டீர்கள். பிறப்பு இறப்பு இவற்றில் நீங்கள் செய்வதற்கு ஒன்றும் இல்லை என்பதை நீங்கள் உணர்வீர்கள். இவையெல்லாம் இயற்கையின் நடைமுறை என்பதை உணர்ந்து அதனோடு போராடாமல் இணைந்து செல்வீர்கள்.

கர்மா, விதி என்று வெறும் வார்த்தைகளை நாம் விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறோம். என் வாழ்க்கையில் நடக்கும் அனைத்திற்கும் என் விதி தான் காரணம். நான் என்ன செய்கிறேனா அதற்கு கர்மா தான் பொறுப்பு என்று சொல்லிக் கொள்கிறோம்.

சாமி சொல்கிறான், உங்களுக்கு என்ன நடக்கிறதா அதற்கு நீங்கள்தான் பொறுப்பு. நாம் செய்ம் எல்லா செயல்களுக்கும் நாம் தான் பொறுப்பு. இயற்கயின் விதிகள தவறாகப் புரிந் கொண்டு, அதன் மல் பழி பாடுகிறாம். பூகம்பங்களும் சுனாமிகளும் வருவதற்கு காரணம் மனிதன் இயற்கய மிகப் பெரிய அளவில் சதப்படுத்திவிட்டான். எண்ணெய், கனிமங்கள எடுப்பதற்காக நிலத்திலும் கடலிலும் ஆயிரக்கணக்கான மீட்டர் தொலவிற்கு நாம் எகளப் பாடுகிறாம். காடுகளம் மலசுளம் அழித்துவிட்டாம். நம சௌகரியத்திற்காக ஒசான் பரப்பில் எகள ஏற்படுத்திவிட்டாம். அதன் பிறகு, இயற்க ஏன் இப்படி கருண இல்லாமல் நடந் கொள்கிற என்று கட்கிறாம். இயற்க அன்ன செயல்படுகிறாள். அவ்வளவு தான். அவள் தவறாக செயல்படுவதில்ல.

யார் இயற்க சீடுகளுகள உருவாக்குகிறார்களா அவர்களுக்கு உடனடியாக பின் விளவுகள் வந்விடுவதில்ல. இயற்கக்கு பொறும அதிகம். அதற்கு எல்லாம் தெரிகிற. எந்தவித பயமும், விருப்பு வெறுப்பும் இல்லாமல் இயற்க அவர்வர் செய்த செயல்களுக்கு உரிய பலன்கள தருகிற. ஒரு சந்ததியினர் செய்த செயல்களின் பலன் அடுத்த சந்ததியினருக்கு வந் சருகிற. இயற்கயின் பார்வையில் நமக்கு இறப்பு என்ப கிடயா. நாம் மறகிறாம் மீண்டும் தான்றுகிறாம். எந்த காட்சியில் நாம் மீண்டும் தான்றினாலும், நம் முன்பு செய்த செயல்களின் பின் விளவுகள் நமக்கு வந் சரும். அதனால் தான் ஒரு பத் வய குழந்தக்கு ஏன் மரணம் வருகிற ஏன் கன்சர் வருகிற பான்ற கள்விகளுக்கு பிரபஞ்சத்தில் இடம் இல்ல. அர்த்தமும் இல்ல. ஒரு பத் வய குழந்த உண்மயில் இங்கு ஏற்கனவ வாழ்ந்த ஒருவரின் மறு பிறப்பு தான். அத நபர் மீண்டும் பிறக்கலாம். பொதுவாக நாம் ஒவ்வொருவரும் இதற்கு முன்பு என்ன செய்தாம் என்பத தெரியாமல் இருக்கிறாம். அதனால் நாம் எதற்கு பொறுப்பு என்பம் நமக்கு தெரியாமல் பாய்விடுகிற.

சிலர் கட்பண்டு, பான ஜென்மத்தில் நாங்கள் செய்ததற்கு இந்த ஜென்மத்தில் எங்கள பொறுப்பற்க சொல்வ என்ன நியாயம்? நாங்கள் முன்பு என்ன செய்தாம் என்ற எங்களுக்குத் தெரியாத! என்று. நியாயத்த பற்றி நமக்கு என்ன தெரிம்? நம் சொந்த சுயநலத்தில் இருந் மட்டும் தான் எ நியாயம் எ அநியாயம் என்று நாம் பசுகிறோம். கடந்த பிறவிகளில் நாம் என்ன செய்தாம் என்பத நம்மால் தெரிந் கொள்ள முடிம். விழிப்புணர்வோடு அடுத்த பிறப்பம் எடுக்க முடிம். அதற்கு முன் நாம் நம் அஹங்காரத்த விட்டுவிட வண்டும். இயற்கயாடு கலந்விட வண்டும். நம் வாழ்வ இயற்கயிடம் விட் டுவிட்டு சரணாகதி அடந்விட வண்டும். அப்படி நாம் செய்ம் பா, இயற்க நமக்கு பதில்

பிறப்பம் மரணத்தம் பார்த் பயப்படுகிறாம்? முதலில் கடந்த காலம், நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலம் என்றால் என்ன என்பதப் பற்றி நாம் தெரிந் கொள்ள வண்டும். அதன் பிறகு தான் கிருஷ்ணர் சொல்வத நம்மால் புரிந் கொள்ள முடிம்.

முதலில் காலத்த பற்றிய விளக்கத்த நாம் தெரிந் கொள்வாம். காலம் என்ப எதிர்காலத்திற்கும் கடந்த காலத்திற்கும் மாறி மாறி ஊசலாடிக் கொண்டிருக்கும் ஒரு பெண்டுலத்தப் பான்ற (படத்தப் பார்க்கவும்). படத்தில் உள்ள நடுகாட்டின் வலபுறத்தில் எதிர்காலம் இருக்கிற. இட புறத்தில் கடந்த காலம் இருக்கிற. எதிர்காலம் தொடர்ந் கடந்தகாலமாக மாறிக்கொண்டிருக்கிற. ஒவ்வொரு நிமிடமும், ஒவ்வொரு க்ஷணமும் எதிர்காலம் கடந்தகாலமாக மாறிக் கொண்டிருக்கிற. நிகழ்காலத்தில் தான் கடந்த காலமும் எதிர்காலமும் சந்திக்கிற. உங்கள் மனம் என்ப வறொன்றுமில்ல. உங்கள் கடந்த காலத்திற்கும் எதிர்காலத்திற்கும் மாறி மாறி, தொடர்ந் நடந் கொண்டிருக்கும் இயக்கத்திற்குப் பெயர் தான் மனம்.

உங்கள் கடந்தகாலத்தப்பற்றியாவஎதிர்காலத்தப் பற்றியாவ நினைப்பத நிறுத்திவிட்டால் எண்ணங்கள தானிறா. எதிர்காலத்திற்கு கடந்த காலத்திற்கும் நடந் கொண்டிருக்கும் இயக்கத்திற்குப் பெயர் தான் எண்ணம். எந்த அளவிற்கு அதிகமாக எதிர்காலத்தில் இருந் கடந்த காலத்திற்கா, அல்ல கடந்த காலத்தில் இருந் எதிர்காலத்திற்கா உங்கள் மன இயக்கங்கள் நடக்கிற அந்த அளவிற்கு எண்ணங்களின் வகமும் அமகிற. கடந்த காலத்திற்கும் எதிர்காலத்திற்கும் நடக்கும் இயக்கங்கள் எந்த அளவிற்கு குறகிறதா அந்த அளவிற்கு உங்கள் எண்ணவாட்டம் குறகிற. எண்ணங்களின் எண்ணிக்க குறகிற. நிகழ்காலத்தப் பற்றி சிந்திக்க முயற்சி செய் பாருங்கள் உங்களால் முடியா. நிகழ்காலத்த கடந்த காலத்திற்கா அல்ல எதிர்காலத்திற்கா எடுத் சென்று தான் உங்களால் நினைக்க முடிம். ஒன்று எதிர்காலத்த நினத் நாம் கவல படுகிறாம் அல்ல கடந்த காலத்த ஞாபகப்படுத்திக் கொள்கிறாம். எண்ண ஓட்டத்தின் அளவு அதிகமாக அதிகமாக நாம்

காலம் என்ப உளவியல் ரீதியான. அதனால் தான் காலத்த அளக்கும் அளவீட்டிற்கு வதத்தில் க்ஷணா என்ற வார்த்தய உபயாகிக்கிறார்கள்.

க்ஷணம் என்றால் ஒரு நொடி கிடையா. அ இரண்டு எண்ணங்களுக்கு இடயில் இருக்கும் இடவெளி. இரண்டு எண்ணங்களுக்கு இருக்கும் இடவெளி அதிகமாக இருந்தால், அந்த அளவிற்கு நீங்கள் அதிக நரம் நிகழ்காலத்தில் இருப்பீர்கள். ஒருவருடய மூள எந்தளவிற்கு வகமாக இயங்குகிறதா அந்த அளவிற்கு அவருடய க்ஷணம் மாறுபடும். பொவாக நம்மில் பெரும்பாலானாரின் க்ஷணம் சில மக்ரா செக ண்டாக இருக்கும். காரணம் நம் எண்ணவாட்டங்கள் ஒரு வெள்ளத்தப் பால் அதிகமாக இருக்கின்றன.

நும்முடய எண்ண ஓட்டங்கள் குறவாக இருக்கும் பா, இயல்பாக நாம் ஆனந்தமாக இருப்பாம். எண்ணங்கள் குறவாக இருக்கும் பா எவ்வளவு நரம் கடந்த என்பதய தெரியாமல் இருப்பாம். சொர்க்கத்தில் இருப்பாம். நம் எண்ண ஓட்டங்கள் அதிகமாக இருக்கும் பா நாம் நரகத்தில் இருப்பாம். சொர்க்கமா நரகமா அ நம் எண்ணங்களின் எண்ணிக்கயால் தீர்மானிக்கப்படுகிற. அவ்வளவு தான். அதனால் தான் சாமி எப்பொழும் சொல்வண்டு சொர்க்கமும் நரகமும் புவியியல் ரீதியான அல்ல, உளவியல் ரீதியான.

எண்ணங்கள் அதிகமாக இருக்கும் பா நீ ங்கள் நரகத்தில் இருக்கிறீர்கள். அன்னமய காஷத் தில் இருக்கிறீர்கள். நீங்கள் ஒரு உடல் என்று நம்பிக் கொண்டிருப்பீர்கள். எண்ணிக்க குறம் பா நீங்கள் உங்கள மனம் என்றும் உணர்ச்சி என்றும் நினைக்கிறீர்கள். உங்களுக்கு எண்ணங்கள எழாத பா உங்கள நீங்கள் ஆத்மா என்று உணர்வீர்கள். அப்பொழுது நீங்கள் நிகழ்காலத்திலும், கடந்த காலத்திலும், எதிர்காலத்திலும் இருப்பீர்கள். கிருஷ்ணர் சொல்கிறார் நாம் எல்லா காலங்களிலும் இருக்கிறோம் என்று. எந்த மனிதனுக்கு எண்ணங்கள இல்லயா அந்த மனிதனால் தான் கிருஷ்ணர் சொல்வத புரிந் கொள்ள முடிம். கடந்த காலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம் என்பதெல்லாம் வெறும் வார்த்தகள் தான். நீங்கள் எல்லா காலங்களிலும் இருக்கிறீர்கள்.

இப்பொழுது உங்களுடய எண்ண ஓட்டம் அதிகமாக இருக்கிற. உங்கள்கூபாவத்த, உங்கள் இருப்ப, உங்கள் ஆத்மாவ உணர்ந் கொள்வதற்கான பொறுமயா சக்தியா ஒன்று வாழ்கிற என்று. ஆனால் அந்த உணர்வ நீங்கள் உடலுடனும் மனடனும் சம்மந்தப்படுத்திக் கொள்கிறீர்கள். உங்கள் ஆத்ம உணர்வ உங்கள் உடல் என்றும் மனம் என்றும் தவறாகப் புரிந் கொள்ளாதீர்கள். நீங்கள் உங்கள் உடல் கிடையா. உங்கள் மனம் கிடையா. நீங்கள் எதிர்காலத்திலும் கடந்த காலத்திலும் இருக்கும் பா, நீங்கள் உங்கள உங்கள் உடல் என்றும் மனம் என்றும் எண்ணிக் கொண்டிருப்பீர்கள். நீங்கள் நிகழ்காலத்திற்கு வந்தவுடன் நீங்கள் உங்கள் உடலம் மனதம் கடந்தளீர்கள் என்பத உணர்ந் கொள்வீர்கள்.

நாம் எல்லா காலத்திலும் இருக்கிறாம் என்று கிருஷ்ணர் சொல்லும் பா, நாம் இத உடலில் இத வடிவத்தில் என்றும் இருந்திருக்கிறோம் என்று சொல்லவில்ல. அத பால் கிருஷ்ணரும் அத வடிவத்தில் - நாம் கற்பன செய் வத்திருப்ப பால் கயில் ஒரு புல்லாங்குழல், தலயில் மயில் இறகாடு - எல்லா காலங்களிலும் இருந்தார் என்று அவர் சொல்லவில்ல. நம்முடைய ஆன்மா எல்லா காலங்களிலும் இருக்கும் என்று சொல்கிறார். ஆன்மீக உணர்வில் இருந் பார்க்கும் பா, நாம் தெய்வீகமானவர்கள், பிரம்மம் எனப்படும் பிரபஞ்ச சக்தியில் நாம் ஒன்றர கலந் இருக்கிறாம்.

இரண்டாம் அத்தியாந்தின் சாராம்சம் நாம் ஆத்மா, நாம் தெய்வீகமானவர்கள், நாம் கடவுள் என்ப தான்.

எப்படி இயற்கக்கு பல பருவங்கள் இருக்கிறதா அத பால் நம் ஆன்மா இந்த உடலில் இருக்கும் பா, இந்த உடல் குழந்த பருவம், இளம பருவம், நடுத்தர பருவம், பூம பருவம் என்று பல பருவங்கள கடந் செல்கிற. இறுதியில் மரணத்தம் அனுபவிக்கிற. மீண்டும் ஆத்மா பிறக்கிற. இலதிர் காலத்தில் இலகள் உதிர்கின்றன. மீண்டும் வசந்த காலத்தில் ளிர் விடுகின்றன. அ பால் தான் இறப்பும் பிறப்பும் உடலுக்கு நிகழ்கின்றன.

இயற்கயின் பல பருவங்களுக்கு மத்தியில் காலம் பயணிப்பதுப் பால் உடலின் பல பருவங்களுக்கு மத்தியில் ஆத்மா பயணிக்கிற. குழந்தப் பருவம், இளமப் பருவம் மற்றும் நடுத்தர வய வரும் பொழு யாரும் அதப்பற்றி கவலப் படுவதில்ல. பின் ஏன் முமப் பருவம் வரும் பா மட்டும் கவலப்பட வண்டும்? ஏன் மரணம் வரும் பா கவலப் பட வண்டும்?

மரணத்தின் பா ஆன்மா ஒரு உடலில் இருந் இன்னொரு உடலிற்கு செல்கிற.

இருபத்தைந்து வருடம்

கள்வி: கடந்த காலம் எதிர்காலத்தப் பற்றி தெரிந் கொள்ள விரும்புகிறேன். ஜாதிடம் சொல்பவர்கள் கரக பார்ப்பவர்கள் நம் எதிர்காலத்த கணிக்கிறார்கள். சிலர் சொல்வ சரியாக இருக்கிற. சிலர் சொல்வ தவறாக இருக்கிற. இவற்ற நம்பலாமா?

பதில்: ஒரு உதாரணத்திற்கு நீங்கள் ஒரு பள்ளத்தில் உட்கார்ந்திருக்கிறீர்கள் என்றால் மல தூரத்தில் நடப்பத உங்களால் தெளிவாகப் பார்க்க முடியமா? முடியா. அத பால் தான் உங்களுடய எண்ணங்கள் அதிகமாக இருக்கும் பா, உங்களால் எதும் பார்க்க முடிவதில்லை. நீங்கள் கொஞ்சம் மடான பகுதிக்கு வந்விட்டால் கொஞ்சம் தெளிவாக பார்க்க முடியும். இந்தியாவின்தூர்தர்ஷன் தொலக் காட்சிய பார்ப்பதப் பால பார்க்க முடியும்! எண்ணங்களின் எண்ணிக்கை இன்னும் குறைந்தால் ஒரு தனியார் தொலைக்காட்சி பார்ப்பதப் பான்று தெளிவாக எல்லாம் தெரிம். இன்னும் நிகழ்காலத்த நெருங்கும் பா, உங்கள் வீட்டு கம்ப்யூட்டர் திரயில் பார்ப்பதப் பால் மிகத் தெளிவாகத் தெரிம்.

குறந்த எண்ண ஓட்டத்தில் இருக்கும் மனிதனால் எதிர்காலத்த தெளிவாகப் பார்க்க முடியும். காலங்களக் கடந் பார்க்க முடியும். உங்கள் கடந்த காலத்தம் எதிர்காலத்தம் தெளிவாக சொல்ல முடியும். ஒருவனுடய எண்ண ஓட்டம் அதிகமாக இருந்தால் அவனால் உங்கள் கடந்த காலத்த அல்ல எதிர்காலத்த சொல்ல முடியா, காரணம் கடந்த காலத்திற்கும் எதிர்காலத்திற்கும் அவனுடய மனம் ஓடிக்கொண்டிருக்கிற. நித்ய நிலயில் நிலபெற்றிருக்கும் ஒருவனால் உங்கள் எதிர்காலத்த கணிக்க மட்டுமல்ல மாற்றவ முடியும்!

பிரம்மா வர்க்க விறுவிறுக்க எழுதிய தலையெழுத்த குரு தன்னுடய இட கால் பெருவிரலால் அழித்விட முடியும் என்று வதம் சொல்கிற. நித்ய நிலயில் இருக்கும் மனிதனால் எதிர்காலத்த உருவாக்க முடியும்! ஜாதிடமா அல்ல மற்ற எவா, அத சொல்பவன் இருக்கும் மனநிலயப் பொறுத்த தான். ஜாதிட அறிவியல் அதிகம் சார்ந்த அல்ல. ஆனால், ஜாதிடம் உண்மையில ஒரு அறிவியல் தான். இந்த பிரபஞ்ச இயக்கங்கள் தனி நபர்கள எப்படி பாதிக்கிற என்பத அறிம் அறிவியல். வத கலாசாரத்தில் ஜாதிடம் ஒருவன் இளமப்பருவத்த தாண்டும் வர மட்டும் தான் பயன்படுத்தப்பட்ட. அ வரக்கும் கூட அந்த நபரின் ஆர்வத்தின் பாக்க புரிந் கொள்வதற்குத் தான் பயன்படுத்தப்பட்ட. சின்ன குழந்தயின் ஆர்வப் பாக்க புரிந் கொண்டு அதற்கு ஏற்ற குரு கல்விய தரும் பொருட்டு குரு ஜாதிடத்த பயன்படுத்துவார். மாணவர்களின் தனித்திறன, இயல்ப புரிந்

கொள்ள இன்று பல தர்வுகள வக்கிறார்கள். அ பால் தான் ஜாதிடமும். ஜாதிடத்த வத்க் கொண்டு ஒவ்வொரு நாளும் நீங்கள் என்ன செய்ய வண்டும் என்று

கணக்குப் பார்த்துக் கொண்டிருப்ப அந்த அறிவியல முற தவறி பயன்படுத்துவதற்கு சமமாகும். நீங்கள் பிரபஞ்ச சக்தியின் ஒரு அங்கம் என்பதத் தான் ஜாதிட அறிவியல் சொல்ல வருகிற. அதப் புரிந் கொண்டு உங்கள் புத்திசாலித் தனத்தின் உதவியால் பிரபஞ்ச இயக்கத்திற்கு ஏற்ப நடந் கொண்டு, நடக்க வண்டியத நடக்க நாம் அனுமதிக்க வண்டும்.

கள்வி: இறந்தவர்களுக்காக நாம் க்கப்படாமல் எப்படி இருக்க முடிம்? கிருஷ்ணரப் பால் அல்ல உங்களப் பான்ற ஞானிகளப் பால் அப்படி இருக்க முடிம். எங்களால் அப்படி இருக்க முடியமா?

நன்றாகத் தெரிந் கொள்ளுங்கள், நீங்கள் இறந்தவர்களுக்காக மட்டும் வருத்தப்படவில்லை, இருப்பவர்களுக்காகவும் தான் வருத்தப்படுகிறீர்கள். தொடர்ந் நீங்கள் க்கத்தில் இருக்கிறீர்கள். ன்பப்படுகிறீர்கள். குற்றவுணர்சிக்கு ஆளாகிறீர்கள். ஏனென்றால் நீ ங்கள் எதிர்பார்ப்பில் இருக்கிறீர்கள். பற்றுதலொடு இருக்கிறீர்கள். யார நீங்கள் கொடுமயானவர்கள் என்று நினக்கிறீர்களா அவர்களுக்காக நீங்கள் கவலப் பட்ட உண்டா? அவர்களுக்கு ன்பம் வந்தால், நீங்கள் கொண்டாடுகிறீர்கள். இல்லையா? உங்களாடு யார் நெருங்கி இருக்கிறார்களா அவர்களுக்காகத்தான்வார்த்தப்படுகிறீர்கள். உங்கள் உடம என்று யார நினக்கிறீர்களா அவர்களுக்காகத் தான் கவலப்படுகிறீர்கள்.

நீங்கள் எதற்காக அல்ல யாருக்காக கவலப்படுகிறீர்களா அ நான், என என்பதொடு தொடர்புடையதாக இருக்க வண்டும். அப்படி இல்லயென்றால் அங்கு ன்பம் இருப்பதில்ல. இழந்விட்டாம் என்று நீங்கள் நினைக்கும் பா தான் ன்பம் எழுகிற. நீங்கள் எதற்கு மதிப்ப கொடுத்தீர்களா அத இழக்கும் பா தான் உங்களுக்கு வலிக்கிற. அ மரணமாக இருக்க வண்டும் என்றத் தயவில்ல. உங்களிடம் கட்டாயம் இருக்க வண்டும் என்று நீ ங்கள் நினக்கும் எவாக வண்டுமானாலும் இருக்கலாம். அ பொருளாக இருக்கலாம், உறவுகளாக இருக்கலாம், பெயர் புகழாக இருக்கலாம். இவ எல்லாம் உண்மையில் மதிப்பில்லாதவகள் தான். ஆனால் இவற்றின் மல் உங்களுக்கு இருக்கும் பற்றின் காரணமாக இவ எல்லாவற்றிற்கும் அதிக மதிப்பு வந்விடுகிற.

உண்மையிலய உங்களுக்கு கருண இருந், மரணம் என்ப ஒரு தண்டன என்று நீங்கள் நினைத்தால், எல்லாரூடைய மரணத்திற்காகவும் நீங்கள் கவலப்பட வண்டும். இறந்தவன் கொள்ளைக்காரனாக இருந்தாலும் சரி அல்ல கொலகாரனாக இருந்தாலும் சரி. ஆனால் உங்களுடய க்கம் தனிப்பட்ட, உங்கள் அனுமானங்களப் பொறுத்த. நீ ங்கள் எதிர்பார்ப்புத பால் வாழ்க்க உங்களுக்கா, உங்களின் நெருக்கமானவர்களுக்கா நடக்காத பாம், உங்களுக்கு க்கம் வருகிற.

சரி இந்த அணுகுமுறயால் என்ன தவறு என்று நீங்கள் கட்கலாம். இந்த அணுகுமுறயால் தான் நீங்கள் க்கப்படுகிறீர்கள். உங்கள் சுபாவமான

நித்யானந்தநிலையில்நில பெறுவதற்குப்பதிலாகநீங்கள் உங்களுக்கு அந்நியமான க்கத்தில் நில பெறுகிறீர்கள். இந்த க்க நிலய எ உங்களுக்கு கொண்டுவருகிற?

உங்களுடய சுயநலம் தான் ஒருவர் இறக்கும் பா உங்களுக்குத் க்கத்த கொண்டுவருகிற. வறு ஒன்றும் இல்ல. இறந்த மனிதர் சென்று விட்டார். அவருக்கு எந்த பிரசனமும் அதன் பிறகு இல்ல. ஆனால் அந்த நபர் செல்வ உங்களுக்கு பிரசனயாக உள்ள. அதனால் தான் நீங்கள் ள்ப்படுகிறீர்கள். உளவியலாளர்கள் சொல்கிறார்கள், ன்பம் முதலில் ன்பமாகவும், பின்பு காபமாகவும் மாறி அதன் பிறகு தான் நடந்தத ஏற்றுக் கொள்ளும் பக்குவம் வருகிற என்று. க்கமும் காபமும் சுயநலத்தினால் விளகிற.

அப்பொழுது தான் தன் கணவன இழந்த ஒரு விதவ க்கத்தில் க்கிறாள். அத பார்த் பக்கத் வீட்டுக்காரர்களுக்கு ஒர ஆசரியம். காரணம் கணவர் இருந்த பா அவருடன் அவள் தினமும் சண்டப் பாட்டுக் கொண்டியிருப்பாள். நீங்கள் சாக வண்டும் என்று திட்டிக் கொண்டிருப்பாள். நீ இப்பொழுது சுதந்திரமடந் விட்டாய். நீ நினைத்தத செய்யலாம். ஏன் அழுகிறாய், என்று அவர்கள் கட்டார்கள். விதவ சொன்னாள், இனி மல் நான் யாருடன் சண்ட பாட முடிறும்! என்று.

அர்ஜூனனப் பொறுத்த வரயில் அவனுடய கவலக்கு காரணம் தன் உற்றார் உறவினர்களின் மல் அவனுக்கு பற்று இருந்ததாக அவன் நினைத்த தான். அதனால் அவர்கள இழந்விடுவாமா என்ற பயம் வந்விட்ட. உண்மையpropertyil தன்னம் தன் புகழும் இழந்விடுவாமா என்ற பயம் தான் அர்ஜூனனுக்கு இருந்த. தன்னுடய அடையாளங்கள இழந்விடுவாமா என்று அர்ஜூனனுக்கு இருந்த மிக அடிப்படையான பயத்தில் இருந்

|

பாலத்த தான் பயன்படுத்த வண்டும் என்ற அவசியம் இல்ல.

பல ஞானிகள் எந்த வெளித் ணம் இல்லாமலய தங்கள் சுயத்த உணர்ந்திருக்கிறார்கள். அவர்களில் நானும் ஒருவன். புரிந் கொள்ளுங்கள், இ தொழில் அல்ல. வியாபாரம் என்றால் கொடுக்கல் வாங்கல் என்று இரண்டு செயல்கள் இருக்க வண்டும். சாமி முன்பு சொன்ன பால், எந்த வியாபாரமும் ஒருவருக்கு லாபத்தம் இன்னொருவருக்கும் நஷ்டத்தம் ஏற்படுகிற. ஒருவர் தால்வியடைந்தால் தான் இன்னொருவர் வெற்றியடைய முடிம். குரு-சிஷ்ய உறவு இருசாராருக்கும் லாபத்த தருகிற. இருவரும் எதம் இழப்பதில்ல.

ஒரு குரு தன்னுடைய இயக்கத்த ஒரு வியாபாரமாக நடத்தினால். அ ஒரு பாரப் பால் எல்லாத்தரப்பினருக்கும் நஷ்டத்த மட்டும தரும். கடசியில் குருவும் எதம் சம்பாதித்திட முடியா. உளவியல்ரீதியாக அவர் பெரிய ன்பத்த தான் அனுபவிப்பார். தவறான பாதக்கு எடுத் செல்லப்பட்டதால் சீடனுக்கும் ன்பம் தான்.

நாம் சரியான குருவிடம் தான் இருக்கிறாமா என்பத எப்படி தெரிந் கொள்வ? அத விட முக்கியமாக, எவ்வளவு நல்ல குருவாக இருந்தாலும்,

அவர் நமக்கு ஏற்றவரா என்று எப்படித் தெரிந் கொள்வ? என்னுடய சீடர்கள கட்டுப் பாருங்கள். அவர்கள் சொல்வார்கள். நான் என்ன சொன்னாலும் உங்களால் அத ஏற்றுக் கொள்ள முடியா. காரணம் நீங்கள் சந்தகத்தில் இருந் கல்வி கற்கிறீர்கள். சூரியனக் கண்ட பனி பால் என் அருகில் வந்தவுடன் எல்லா சந்தகங்களும் மறந்விடுகிற என்று சிலர் சொல்கிறார்கள். ஆரம்ப காலங்களில் பலர் என்னிடம் கட்பார்கள், என்ன எப்படி மறக்காமல் இருப்ப என்று. சாமி எப்பொழுதும் சொல்வன், நான் உங்களுடய உண்மயான குருவாக இருந்தால், என்ன எப்படி நினப்ப என்ப உங்கள் பிரசனயாக இருக்கா. என்ன எப்படி மறப்ப என்ப தான் பிரசனயாக இருக்கும்.

கள்வி: மரணம் என்ப நீங்கள் சொன்ன மனம் கடந்த நிலயா? அப்படியென்றால் மரணத்தில் தான் முழுமயாக நாம் நிகழ்காலத்தில் இருக்க முடியா?

பதில்: மனம் கடந்த நில என்ப மரணத்திற்கும் ஜனனத்திற்கும் அப்பாற்பட்ட. மரணம் என்ப பயணத்தின் ஒரு பகுதி தான். ஒரு ஜனனத்திற்கும் இன்னொரு ஜனனத்திற்கும் இடயில் ஏற்படும் ஒரு அனுபவம். அவ்வளவு தான். சாமி ஏற்கனவ சொன்ன பால், ஒரு உயிர் இன்னொரு உடல எடுப்பதற்கு மூன்று க்ஷணங்கள் மட்டும தவப்படுகிற. அந்த இடப்பட்ட வளயில் உடலும் மனமும் இல்லாமல் உயிர் இருக்கிற. அப்பொழுது அதற்கு எண்ணங்கள் இல்ல. உடலும் மனமும் இணந்த அமைப்பு தான் எண்ணங்கள் தான்றுவதற்கு காரணம்.

நிலையான் முக்திய அடவதற்கான பாதயாக மரணம் இருக்கலாம். பற்றற்று இருக்க முடிம் என்றால் மரணம் ஒரு கொண்டாட்டமாக மாற முடிம். உங்கள் எல்லா ஆசகளம் எல்லா பற்றுகளம், அடையாளங்களம் நீங்கள் விட்டுவிட முடிந்தால் உங்கள் உள்வெளி தூய்ம அடகிற. அப்படி தூய்மயான நிலயில் உள் இருக்கும் சக்தி வெளியில் இருக்கும் சக்தியாடு ஒன்றாக கலந் விடும்.

ஏற்கனவ சாமி வரந் காட்டிய பால், வெள்ளப் பலகயின் வெள்ளப் பரப்பு தான் பிரம்மன் அல்ல பிரபஞ்ச சக்தி. வட்டத்திற்குள் இருக்கும் வெள்ளப் பரப்பு தான் ஆத்மா. ஆத்மா தூய்மயாக இருந்தால் வட்டத்தின் உள் இருக்கும் வெண்ம வெளியில் இருக்கும் வெண்மயாடு மிக லாவகமாக கலந்துவிடும். இரண்டிற்கும் எந்த வறுபாடும் இருக்கா. உடல்-மனம் என்னும் வெளிக் காடு மறந்விடும் பா வட்டத்தின் உள் இருந்த வெண்மயின் மல் எந்த சாயமும் இருக்கா. அப்பொழுது உடலில் இருந் வெளியறிய உயிருக்கு இன்னொரு உடல தரந்தெடுக்க வண்டிய தவ இருக்கா. எண்ணங்கள் அற்ற உயர்ந்த உணர்வு நிலயில் அ நில பெற்றுவிடும்.

எண்ணங்கள், ஞாபகங்கள் மற்றும் ஆசகள் எல்லாம் ஸ்தூலத்தால் உருவாக்கப்பட்டவ. உடல்-மன அமைப்பிற்கு சொந்தமானவ. உடல் பூதக்கப்பட்ட பிறகும் ஞாபகங்கள சர்ந் வக்கும் சக்தி உடலுக்கு உண்டு. அதனால் தான் இடுகாட்டில் ஆவிகள பார்க்க முடிகிற. ஹிந் கலாசாரத்தில் இறந்தவரின் உடல எரித்துவிடுவதற்கு காரணம் இ தான். உடல எரித்துவிட்டால் அந்த உடலின் நினவுகளும் அழிந்விடும்.

மரணம் மட்டும் தான் ஒர நிகழ்காலம் அல்ல. வாழ்வின் ஒவ்வொரு நொடியிலும் நிகழ்காலம் உள்ள. நீங்கள் ஒவ்வொரு நொடியும் ஆராதிக்க வண்டும், அனுபவிக்க வண்டும் அவ்வளவு தான். நாம் நிகழ்காலத்தில் வாழாததால் தான் எதம் விடுவதற்குத் தயங்குகிறாம். அதனால் தான் மரணத்தப் பார்த் பயப்படுகிறாம்.

கள்வி: நமக்கு ஏன் கடந்த காலத்த பற்றிய நினப்பு வருவதில்ல? கடந்த காலத்தில் என்ன தவறுகள் செய்திருக்கிறாம் என்று நமக்குத் தெரிந்தால் இந்த ஜென்மத்தில் என்ன செய்ய வண்டும் என்று நம்மால் சரியாக முடிவு எடுக்க முடிம?

சாமி சொல்வத நம்புங்கள், கடந்த காலத்தில் நீங்கள் செய்த உங்களுக்குத் தெரியாமல் இருப்பதால் தான் இன்று நீங்கள் இருக்கும் அளவிற்காவ நன்றாக இருக்கிறீர்கள். இந்த பிறப்பில் உங்களுக்கு கிடத்த அனுபவங்கள் நினவுகள பாம் உங்கள் பத்தியமாக்க. இதற்கு முன்பு பிறப்பு எடுத்த எந்தெந்த உடல்களில் இருந் என்னென்ன செய்தீர்கள் என்பத நினத்துப் பார்க்க வண்டும் என்று ஏன் நினக்கிறீர்கள்? உங்கள் மல் கருண இருப்பதால் இயற்கய கடந்த காலத்தில் நீங்கள் செய்தவகள உங்களுக்கு ஞாபகம் இல்லாமல் செய் விடுகிற.

மரணம் அடம் பா உயிரான நமக்குள்ள ஸ்தூல உடல் உட்பட ஏழு உடல்கள் அல்ல சக்தி தளங்கள் (ணீஸீமீக்ஷீரீஹ் ரீஸீஹ்மீக்ஷீஉ) வழியாக வெளியுறுகிற. அப்படி பயணிக்கும் பா, கடந் பாகும் பா, அந்தந்த சக்தி தளத்திற்கு சொந்தமான நினவுகள், உணர்வுகள அ அனுபவிக்கிற. நான்காவ உடலான சூட்சும சரீரத்த கடந் செல்லும் பா உயிரான அந்த வாழ்வில் ஏற்பட்ட எல்லா வித க்கங்களம் அனுபவிக்கிற. அதன் பிறகு, உயிரான ஐந்தாவ அடு க்கான காரண சரீரத்த அடகிற. அப்பொழு அ காமா நிலய அடகிற. இந்த சரீரம் ஒரு இருள் சரீரம். சாவின் விழிம்பிற்க சென்று திரும்பியவர்கள் அனவரும இருள உணர்ந்திருக்கிறார்கள். இந்த இருள தாண்டி சென்றால் இருப்ப ஆறாவ சரீரமான ஆனந்த சரீரம். இ ஒளி வடிவான.

ஐந்தாவ சரீரமான காரண சரீரத்த கடக்கின்ற பா உயிர் உடல விட்டு விடுகிற. இந்த சரீரத்த கடக்கும் வரயில் உயிருக்கு உடலுக்கு மீண்டும் திரும்பும் வாய்ப்பு இருக்கிற. அதனால் தான் பல ஆண்டுகளாக காமா நிலயில் இருந்தவர்கள் மீண்டும் உணர்வு பெற்று எழுகிறார்கள். அ வர அவர்கள் ஐந்தாவ சரீரமான காரண சரீரத்தில் தங்கி இருப்பார்கள். காரண சரீரத்த கடந் விட்டால், உயிரால் மீண்டும் உடலிற்கு வரும் வாய்ப்பு கிடையா. அதற்குப் பிறகு அ அடுத்தடுத்த சரீரங்கள தாண்டி செல்ல வண்டும்.

வாழ்க்கைய திருப்தியாக வாழ்ந் எல்லா ஆசகளும் முழுமயாக அனுபவித் முடித்தவர்கள் கடசி சரீரமான நிர்வாண ச ரீரத்த அடகிறார்கள். ஆனால் எதற்காக உடல எடுக்கிறாமா எந்த ஆசகள அனுபவிப்பதற்காக உடல எடுக்கிறாமா அந்த ஆசகள நிறவற்றாமல் உடல விட்டால் நாம் மீண்டும் இன்னொரு உடல எடுத்துவிடுகிறாம். அப்படி உடல எடுக்கும் பா நம் ஆசகளநிறவற்றிக்கொள்வதற்குதவயானசூழ்நில, கலாசாரம், பெற்றோர்கள் என எல்லாவற்றம் கணக்கில் கொண்ட உடல எடுக்கிறாம்.

உயிர் சூட்சும சரீரத்தம் காரண சரீரத்தம் கடந் செல்லும் பா, அதாவ வலி மற்றும் இருள அனுபவித்த் கடந் செல்லும் பா கடந்த கால நினவுகள் எல்லாம் மறந்விடுகின்றன. ஐந்தாவ ச ரீரம் அல்ல இருள் என்ப தாயின் கருப்பய ஒத்த. ஒரு உயிர் புதிய உடல இந்த ஐந்தாவ சரீரத்தின் வழியாக எடுக்கிற. இதனால் தான் உங்கள் கடந்த காலத்தப் பற்றிய எந்த நினவுகளும் உங்களுக்கு வருவதில்ல.

ஆனால் நம்மில் பலருக்கு அவ்வப்பா தீர்க்கதரிசனம் (மிஸீமீஙீாவீமீஸீவீஸீ) என்று சொல்லக்கூடிய நில சில சமயங்களில் ஏற்பட்டு நம்முடய கடந்த காலத்தின் ஒரு சில நினவுகள் நமக்கு வருவதற்கு வாய்ப்பு இருக்கிற. உங்களுடய எண்ண ஓட்டங்கள் திடீரென குறம் பா நாம் அந்த தீர்க்க தரிசன நிலய உணர்கிறாம். டாக்டர் ப்ரயன் வஸ் (ஞித௲ றீஷீவஸீமீஸீ கீமீவ௲உ) பான்ற பலர் தங்களுடய தீர்க்க தரிசன அனுபவங்கள பற்றி பசியிருக்கிறார்கள். சில உளவியலாளர்கள் சில மனாத்தவ முறகள பயன்படுத்தி மக்கள் தங்கள் முற்பிறவி அனுபவங்கள உணரும்படி செய்கிறார்கள்.

ஆனால் இ பான்ற உளவியல் விளையாட்டுகள் விபரீதத்தில் முடிய வாய்ப்புகள் அதிகம். ஆன்மீகத்தில் தர்சி பெற்ற ஒருவர் ஏற்படக்கூடிய விளவுதள எப்படி கயாள்வ த்தத்த அனுபவிப்பதற்கு உங்களுக்கு இரண்டு விசயங்கள் தவ - உங்களுடய எல்லா புறவுலக ஆசகளும் நிறவறியிருக்க வண்டும். உங்களுக்கு புத்திசாலித்தனம் வண்டும். இந்த இரண்டும் இருக்கும் பா தான் - அதாவ வெளிலக சௌகரியங்கள் மற்றும் அவற்றக் கடந்த வாழ்க்கயத் தரும் புத்திசாலித்தனம் - வெற்றியினால் வந்த மன அழு த்தத்த நீங்கள் அனுபவிப்பீர்கள்.

தால்வியினால் உங்களுக்கு மன அழுத்தம் வந்திருந்தால் அத மன அழுத்தம் என்ற சொல்ல முடியா - அதால்வி அவ்வளவு தான். என்னிடம் மக்கள் சொல்வண்டு, நாங்கள் அமெரிக்காவிற்கு வந்த பா பாமான சொத்துக்கள் இல்ல. இன்று நாங்கள் காடீஸ்வரர்களாக இருக்கிறாம் என்று. எவயெல்லாம் வண்டும் என்று ஆசப்பட்டார்களா அவயெல்லாம் கிடந்விட்ட. ஆனால் எதற்காக அவற்ற வண்டும் என்று விரும்பினோமா அந்த காரணம் மறந்விட்ட. மகிழ்ச்சியாக இருக்க வண்டும் என்பதற்காகத் தான் நீ ங்கள் எல்லாவற்றம் அடய விரும்பினீர்கள். நீங்கள் எதிர்பார்த்தத்த விட அதிகமான சொத் சுகங்கள் இன்று உங்களுக்கு வந்விட்ட. ஆனாலும் நீங்கள் அனுபவிக்க நினத்த சந்தோஷம் மட்டும் எட்டா கனியாகவ உள்ள. அதனால் ஒரு கள்வி பிறக்கிற: நான் எதற்காக இவ்வளவு கஷ்டப்பட்டன் என்று.

மக்கள் தொடர்ந் சம்பாதித் குவிக்ந் கொண்ட இருப்பார்கள். ஆனால் அவர்களுடய சம்பாத்தியத்தால் அவர்களுக்கு எந்த இன்பமும் இருக்கா. அவர்களுடய மனம் முழுவம் சம்பாதிப்பதிலய இருப்பதால் அவர்களுக்கு அனுபவிக்க நரம் இருப்பதில்ல. இந்நிலயில் தங்களிடம் இருப்பத எல்லாம் மாற்றுவார்கள், மாற்றிவிட்டு புதிய வகயான பொருட்கள வாங்குவார்கள். புதிய பொருட்களின் மூலம் வாழ்க்கயில் ஆனந்தம் வரும் என்று நம்புவார்கள்.

இன்றய தலமுறையினர் பலருக்கு இந்த நில வருகிற. ஒவ்வொரு வருடமும் தங்களுடய கார மாற்றுவார்கள். மூன்று வருடங்களுக்கு ஒரு முற வீட்ட மாற்றுவார்கள். ஒவ்வொரு ஐந் வருடங்களுக்கு ஒரு முற கணவன், மனவிய மாற்றுவார்கள். இவற்ற எல்லாம் செய்த பிறகும், அப்பாதக்கு புதிய பொருட்களால் சந்தாஷம் வந்தாலும், ரதிர்ஷ்டவசமாக அவர்களுக்கு திருப்தி கிடப்பதில்ல.

வத பாரம்பரியத்தில் விவாகரத் என்ற முறுய இருந்ததில்ல. சமஸ்கிருதத்தில் விவாகரத் என்பதற்கான வார்த்தய இருந்ததில்ல. வதகால குருமார்கள் ஒரு பாலியான

இருபத்தைந்து வருடம்

மனமாற்றம் நமக்குள் ஏற்பட வேண்டும். யாரும் யாரை மாற்ற முடியா. குறிப்பாக பலாத்காரத்தால் மாற்ற முடியா. ஆனால் உங்கள் நன்னடத்த மூலம் மற்றவர்களை மாற்ற முடியும். அதை தான் புத்தர் அழகாக தன் சீடர்களுக்கு சொன்னார், நான் உங்களுக்குள் ஏற்றி வைத்த தீபத்தை வைத்து நீங்கள் மற்றவர்களுக்குள் ஒளி ஏற்றுங்கள் என்று.

தியானபீடத்தின் மூலம் சிறைசாலைகளில் தியானங்களை கற்றுத் தருகிறோம்.

மற்ற அமைப்புகளும் இதை செய்கின்றன. தியான முகாம்களால் நல்ல பலன் கிடைப்பதை நாங்கள் கண்டறிந்துள்ளோம். தியானத்தின் மூலம் நமக்குள் இருக்கும் எதிர்மறை குணங்கள் வன்முறைகள் அழிக்கப்படும். உண்மையான மாற்றம் நிகழும்.

மனதிற்குள் வன்முறை எப்படி உருவாகிறது அவற்றை எப்படி அழிக்க முடியும் இதற்கு நிரந்தரமான தீர்வு என்னவென்பதைக் கண்டறிவதற்கு பதிலாக சட்டபூர்வமாக வலியில்லாமல் மரண தண்டனை கொடுப்பது எப்படி என்று விவாதித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். மரண தண்டனை மூலம் நாம் மீண்டும் கொலைகளைத் தான் செய்கிறோம். ஆன்மா தொடர்ந்து வாழ்கிறது அதனால் தர்மத்தை காப்பாற்றகாக கொல்லலாம் என்று சொல்லும் கிருஷ்ணருடைய ஞான நிலையில் நாம் இல்லை.

ஆசைகளைப் பற்றி சாமியால் சொல்ல முடியும். ஆனால் ஆசைகளை அடக்குங்கள் என்று சொல்லும் குருமார்களைப் பற்றி சாமி எதுவும் சொல்வதற்கில்லை. என் அனுபவத்தில் இருந்து சொல்கிறேன், உண்மையில் ஆசைகளை அடக்க முடியா. அடக்குவதால் அது விபரீத வழிகளில் வெளிப்படும். பல தொல்லைகளை கொடுக்கும். உள் உணர்வு மாற்றம் தான் இதற்கு ஒரே தீர்வு. உணர்வுகளை அடக்க பயிற்சி செய்ய முடியா. புலன்கள் சம்மந்தப்பட்ட, அனுபவிப்பு, பெயர், புகழ் இப்படி என் சம்மந்தமாக இருந்தாலும், எந்த அளவிற்கு நீங் ங்கள் ஆசைகளை அடக்குகிறீர்களோ அந்த அளவிற்கு உங்களது உடல் நசுங்கிறது. உங்கள் ஆசை களை உயர்ந்த உணர்வாக மாற்றலாம். அது மட்டும் தான் செய்ய முடியும்.

இதை செய்ய விரும்பினால், தியானத்திற்குள் நுழையுங்கள். உங்கள் சக்தி உயர்ந்த உணர்வு நிலைக்கு மாற அனுமதியுங்கள். உணர்வு மாற்றத்தை தவிர ஆசைகளிலிருந்து தப்பிப்பதற்கு வேறு வழி இல்லை. சக்தி ஓட்டத்தை திசை மாற்றுங்கள், அதை தூயதாக்குங்கள். எந்த பொருளை நோக்கியும் செலுத்தப்படாத, ஆனால் தொடர்ந்து பொங்கும் ஆசையாக உங்கள் ராமாயணத்த எழுதிய வால்மீக ஒரு வழிப்பறி கொள்ளைக்காரர். ஈவு இரக்கமில்லாமல் கொலை செய்பவர். நாராயண நாமத்த தியானம் செய்ததால் அவர் ஞானமடைந்தார். புத்த சம்பிரதாயத்தில் அங்குலிமால் என்ற கொலைக்காரன பற்றிய கத இருக்கிற. அங்குலிமால் ஆயிரம் பர கொல்வன் என்று சபதம் செய்தவன். அவன் புத்தரை பார்த்த பின் மனம் மாறி, றவியாகி விடுகிறான். புத்தனின் சீடனாகி விடுகிறான்.

தயவு செய் புரிந் கொள்ளுங்கள், மன அமப்பு என்ப விதியால் நமக்கு வருவதல்ல. நம் மன அமப்ப உருவாக்கும் வாய்ப்பு நம்மிடம் தான் உள்ள. தெரிந்தா, தெரியாமலா அந்த வாய்ப்பை நாம் தொடர்ந் பயன்படுத்திக் கொண்டு தான் இருக்கிறாம். பிரசன என்னவென்றால், நம்மில் பெரும்பாலானார் விழிப்புணர்வு இல்லாமலய இந்த வாய்ப்பை பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறோம். நம்ம இயக்கும் பொருப்பம், மன அமப்ப உருவாக்கும் பொருப்பு நாம் மனதிடம் விட்டுவிட்டாம். நாம் கார் டிரவர்களாக இருந்தாலும், கார் தான் நம்ம ஓட்டுகிற. ஆனால் நமக்கு வாய்ப்பு இருக்கிற. மனதின் எஜமானனாக நம்மால் மாற முடிம். ஆரம்பத்தில் அ கடினமான காரியமாக இருக்கும். மாற்றம் கடினமானதாக தெரியவண்டும் என்று தான் நம் மனம் விரும்புகிற. கட்டுப்பாட்ட எடுத் வரும் பா, உங்களுக்கு உதவிப் புரிம் வலக்காரனாக மனம் மாறிவிடும். உங்கள் உடலிற்கும் மனதிற்கும் உள்ள எல்லயில்லாத சக்திய நீங்கள் உணர்வீர்கள்.

அதனால் தான் ஆன்மீகத்தப் பொறுத்தவர எவும் நிரந்தரமாக நல்ல அல்ல கெட்ட என்று கிடயா. ஒரு குறிப்பிட்ட இட, நர சூழ்நிலையில் தான் ஒன்று நல்லதாகவா அல்ல கெட்டதாகவா இருக்கும். எல்லாரும் எல்லா நரங்களிலும் தொடர்ந் நல்லவர்களாகவா கெட்டவர்களாகவா இருப்பதில்ல. நம் விதிய நாம் மாற்றி எழுத முடிம். நம் வாழ்க்க நம் கயில் தான் உள்ள.

ஒ! சக்தி வாய்ந்த ஆதங்கள கொண்டவன, ஆத்மாவான தொடர்ந் பிறக்கிற, தொடர்ந் இறக்கிற என்று நினைத்தாலும், அதற்காக நீ கவலப்படத் தவயில்ல

2.27 உண்மயில், எ பிறந்ததா அதற்கு இறப்பு நிசயம், எ இறந்ததா அதற்கு பிறப்பு நிசயம். அதனால் தவிர்க்க முடியாதவற்றிற்காக நீ க்கப்படக்கூடாத.

2.28 ஓ பாரதா! உயிர்கள் தொடக்கத்தில் உருவற்று இருக்கின்றன. மறவில் உருவற்று இருக்கின்றன. இதற்கு இடப்பட்ட காலத்தில் உருவு பெற்று இருப்ப பால் இருக்கிற. எதற்காக நாம் அழ வண்டும்?

2.29 இத அற்புதம் என்று ஒருவர் பார்க்கிறார், இ அற்புதம் என்று இன்னொருவர் பசகிறார், இ அற்புதம் என்று இன்னொருவர் கட்கிறார். ஆனாலும், இதயெல்லாம் கட்ட பிறகும், ஒருவரும் அத உணரவில்ல.

இந்த சுலாகங்களில் கிருஷ்ணர் சொல்வத ஆழ்ந் உணர்ந் விட்டால், எந்த மாதிரியான மரண பயத்தில் இருந் நீங்கள் வெளிவந்விடுவீர்கள். சொல்லப் பானால் மரணத்த நீங்கள் கொண்டாடத் தொடங்கிவிடுவீர்கள். சில வருடங்களுக்கு முன்னால் இந்தியாவில் ஒரு இடத்தில் சாமி சொற்பொழி செய் கொண்டிருந்நன். அப்பொழுது என்னுடய தந்த இறந்விட்டார் என்ற தகவல் எனக்கு வந்ந. நான் தொடர்ந் சொற்பொழிவு செய் கொண்டிருந்நன். அன்றய இரவு சாமியுடன் பல பக்தர்கள் தந்தயின் உடல் வக்கப்பட்டிருந்த திருவண்ணாமலக்கு பயணப்பட்டார்கள். அன்றக்கு நடந்தவற்ற வீடியா எடுத் இருக்கிறார்கள். அந்த வீடியாவில் என்னுடய தாய் ஒருமுற அழுவத நீங்கள் பார்க்கலாம். சாமியினுடய தாய் கிராமத்தில் வளர்ந்நவர்கள். ஆசாரமான குடும்பத்தில் வளர்ந்நவர்கள். கிராமத்தில் எப்பொழுது எப்படி நடந் கொள்ள வண்டும் என்பதற்கு அதிக முக்கியத்வம் தருவார்கள். ஒருவருடய கணவர் இறக்கும் பா இயற்கயாகவ க்கம் வந்விடும். சாமியினுடய தாம் தந்நம் மிக நெருக்கமானவர்களாக இருந்தார்கள். அவருடய இறப்பு என் தாய்க்கு மிகப் பெரிய இழப்பாக இருந்திருக்க வண்டும். ஆனால் சாமி எந்த விளக்கத்தம்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத்

மரணம் வராத வர. தங்களுடய நெருங்கிய சொந்தத்திற்கா அல்ல தங்களுக்கா மரணம் வருகிற என்ற நில ஏற்பட்டால், அவர்களுடய லாஜிக் உடந் விடும்.

கிருஷ்ணருடய வார்த்தகள் தர்க்கத்த சொல்லவில்ல. குருவின் மல் இருக்கும் நம்பிக்கையினால் வரக்கூடிய நன்மதள சொல்கிற. கிரேக்க தத்வஞானி சாக்ரடீஸிற்கு மரண தண்டன விதிக்கப்பட்ட. ஏனென்றால் அவருடய கருத்துக்கள அந்த சமூகம் ஏற்றுக் கொள்ளவில்ல. எதம் கல்வி கட்கும் அவருடய பாங்கு மற்றவர்களுக்கு பிடிக்கவில்ல. ஒன்று அவர் தன் கொள்கதள கவிட்டுவிட வண்டும், அல்ல விஷத்த

குடித் உயிர்விட வண்டும் என்று சொன்னார்கள். சாக்ரடீஸ் மரணத்த தர்ந்தெடுத்தார்.

மரணத்த அமதியாக எதிர்நாக்கியிருந்த அவரிடம், அவருடய சீடர்கள் கட்டார்கள், குருவ உங்களுக்கு இறந்துவிடுவாம் என்று பயம் இல்லயா? என்று. சாக்ரடீஸ் சொன்னார், மரணத்தினால் இரண்டு சம்பவங்கள் நடக்கலாம். ஒன்று, மரணத்திற்கு பிறகு வாழ்க்க இருக்கும். அப்படியென்றால் நான் தொடர்ந் இருப்பன். அடுத்த சாத்தியம், மரணத்திற்கு பிறகு வாழ்க்க இருக்கா. அப்படியென்றால், மரணத்திற்கு பிறகு என்ன நடக்கும் என்ற எனக்குத் தெரியப் பாவதில்ல. அதனால் இரண்டில் எ நடந்தாலும் ஏன் கவலப்பட வண்டும்?

மரணம் தவிர்க்க முடியாத. மரணத்திற்கு பிறகு ஆத்மாக இருக்குமா, இன்னொரு உடல எடுக்குமா என்ற கருத் ஒட்டங்களில் சிலருக்கு நம்பிக்கை இல்லாமல் இருக்கலாம். அதற்காக கூட கவலப்பட வண்டிய தவயில்ல என்று கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். இரண்டில் எ நடந்தாலும் மரணம் என்ப ஒரு பயணம் தான் என்று சாக்ரடீஸப் பால் அத ஏற்றுக் கொள்ள முடீம்.

மரணத்திற்குப் பிறகு உயிர் இருக்குமா, மறுபிறப்பு எடுக்குமா அல்ல அவும் இறந்துவிடுமா என்ப பான்ற மரணத்திற்கு பிறகு சொர்க்கம் அல்ல நரகம் என்ற இடத் திற்கு உயிர் செல்கிறதா இல்லயா என்பதற்கும் இரண்டு கருத்துக்கள் இருக்கிற. எத நம்ப வண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புகிறீர்களா அத நம்பலாம். மத்கத்திய மதங்கள் பிறப்பு இறப்பு சுழற்சிய ஏற்றுக் கொள்ளவில்ல. மரணம் நிரந்தரமான என்று அவர்கள்

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?"' என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

விளக்க மூடிம். ஆனால் இன்று வர, உலகம் இப்படித் தான் தான்றிய என்று நிரூபிப்பதற்கு எந்த தடயங்களும் இல்ல. பிக் பாங்க் (ஙிவீரீ ஙீணீஸீரீ) என்று யூகங்கள அடிப்படியாகக் கொண்டு பல தத்வங்கள் இருக்கின்றன. யாருக்கும் தெரியா.

புத்தர் அழகாக சொல்கிறார், இந்த பிரபஞ்சம பிரபஞ்சத்த உருவாக்கிய. அ என்றும் இருந்த. என்றும் இருக்கும். இந்த பிரபஞ்சத்தில் முதல் உயிர் எப்படி தான்றிய என்று யாருக்கும் தெரியா. பல சித்தாந்தங்கள் மட்டும் இருக்கின்றன. உயிரில்லாத பொருட்களில் இருந் உயிர் தான்றிய என்று சிலர் சொல்கிறார்கள். ஆனால் அதற்கு அறிவியல் பூர்வமான ஆதாரங்கள் இல்ல. முதல் உயிர் எப்படியா தான்றிய. ஒரு நாள் காலயில், மாலயில் அல்ல இரவில் உயிர்களுக்கு அடிப்படையான அமினா என்ற அமிலம் எங்கிருந்தா தான்றிய.

நமக்கு தெரிந்ததெல்லாம் உயிர்கள் வாழ்கின்றன என்ப மட்டும் தான். நமக்கு முன் உருவங்களாக தான்றி உலவும் உயிர்கள பார்த், பரவசப்படதான் நம்மால் மூடிம். தாற்றத்திற்கு முன்பு என்ன நடந்த, மறவிற்கு பிறகு என்ன நடக்கும் என்பதெல்லாம் கள்விகளாலும் புதிர்களாலும் மூடி மறந்ள்ள. நாம் எத நம்புகிறாமா அத நம்பலாம் ஆனால் நமக்கு தெரியா. நம் சொந்த வாழ்வில் எதம் நாம் பார்த்ததில்ல.

மனிதனுக்கு எல்லா காலங்களிலும் இந்த கள்விகள் இருந் கொண்ட இருக்கிற. மரணத்திற்கு பிறகு என்ன நடக்கிர? பிறப்பதற்கு முன்பு நாம் எப்படி இருந்தாம்? சாமி ஏற்கனவ சொல்லிருந்தாம், ஜென் சூத்திரம் ஒன்று, உங்கள் பெற்றார்கள் பிறப்பதற்கு முன்பு உங்கள் முகம் எப்படி இருந்த? அ என்ன?

இந்த கள்விக்கு உங்கள் விட கிடத்விட்டால், பிறப்பு இறப்ப பற்றிய புதிர நீங்கள் அவிழ்த்துவிடுவீர்கள். அப்படித்தான!

பிறப்பிற்கு முன்னால் நாம் எப்படி இருந்தாம் என்று சும்மா கற்பன செய் பார்த்தால் கூட, அந்த

பதிவாகும்.

ஏற்கனவ ஆன்மீகத்த பற்றி மக்கள் குழப்பம் அடந் இருக்கிறார்கள். ஆன்மீகம் என்ப எளிதில் புரியாத புதிர் அல்ல. பிடிபடாத விஷயம் அல்ல.

வாழ்க்கையப் பற்றிய முழுமயான புரிதலும், வாழ்வ முழுமயாக அனுபவிப்பம் தான் ஆன்மீகம். வெளிககப் பொருட்களால், உடலால், உணர்சியால், உறவுகளால் முழுமயாக அதிர்ச்சி இல்லாமல் அத சமயம் பொறுப்புணர்வுடன் அனுபவிப்ப. அ தான் ஆன்மீகம். ஆனந்தமும் பொறுப்புணர்வும் விழிப்புணர்வால் மலரும். நிகழ்காலத்தில் இருக்கும் திறனப் பொறுத் விழிப்புணர்வு தான்றும். அப்பொழுது தான் நம் மனம் கடந்த காலத்திற்கும் எதிர்காலத்திற்கும் தாவுவத நிறுத்தம். கடந்த கால குற்ற உணர்ச்சிக்கும் எதிர்கால கற்பனைகளுக்கும் தாவுவத மனம் நிறுத்தம்.

நிகழ்காலத்தில் மட்டும் தான் நாம் உண்மயில் வாழ்வ உணர்கிறாம். அப்பொழு தான் நாம் உண்மயாக முழித்திருக்கிறாம். மற்ற நரங்களில் நம் கண்கள் திறந்திருந்தாலும் நாம் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் தான் இருக்கிறாம். உயிருடன் இறந் இருக்கிறாம். நடக்கும் பிணங்களான நாம் மரணத்த கண்டு பயப்படுகிறாம்.

கடவுள நம்புவத விட்டுவிட்டு, அறிவியல நம்பினாலும், நாம் பிறக்கும் முன்பு நம் முகம் எப்படி இருந்த, இறந்த பிறகு நாம் எப்படி இருக்கப் பாகிறாம் பான்ற கள்விகளுக்கு விட இல்ல. பிறப்பதற்கு முன்பு, இறந்த பின்பு என்ற இரண்டு நிலகளப் பற்றிம் நமக்கு எந்த விடகளும் இல்ல. ஆத்மா வாயிலாக நாம் தொடர்ந் வாழ்கிறாம் என்ற புரிதல் மூலம் தான் இந்த கள்விக நாம் புரிந்கொள்ள முடிம்.

ஒரு ஜென் ஞானியிடம் கட்டார்கள், இப்பொழுது நீங்கள் ஞானம் அடந்விட்டீர்கள். உங்கள சுற்றியுள்ளவற்ற முன்பு பார்த்ததற்கும், இப்பொழுது பார்ப்பதற்கும் என்ன வித்தியாசம்?

ஞானி அழகாக சொன்னார், ஞானம் அடவதற்கு முன்னால், மலய மலயாகப் பார்த்தன். ஆற்றற ஆறாகப் பார்த்தன். ஞானம் அடவதற்கான சாதகங்களில்

ஈடுபட்டிருந்த பா மல மலையாக இல்ல. ஆறு ஆறாக இல்ல. இப்பொழுது, ஞானம் அடந்த பிறகு, மீண்டும் நான் மலய மலயாகப் பார்க்கிறன். ஆற்ற ஆறாகப் பார்க்கிறன்.

ஞானி என்ன சொல்ல வருகிறார்ப்? ஆன்மீக பயிற்சிகளில் ஈடுபடும் முன் மல, ஆறு பான்றவற்றின் உருவத்த பார்த்தன். சாதகங்களின் பா மல, ஆறு இவற்ற இயக்கும் சக்திய உணர்ந்தன். அப்பொழுது எல்லாம சக்தியின் வடிவங்களாக பார்த்தன். ஞானம் அடந்த பிறகு, எல்லாம சக்தி மயம்தான், எல்லா பொருட்களின் உண்மயான தன்மய ச க்தி தான் என்பத பார்க்கிறன் என்கிறார்.

கிருஷ்ணர் இங்கு சொல்கிறார், எ நிலையானதா எ உண்மையா அ உருவம் எடுப்பதற்கு முன்பு உருவற்றதாக இருந்த. மீண்டும் அ உருவற்றதாகப் பாகிற. எல்லாம எப்பொழும் அடுத்த நில மாற்றத்திற்கு உள்ளாகிக் கொண்டிருக்கிற. ஒவ்வொரு நிமிடமும் நாம் இறக்கிறாம். ஒவ்வொரு நிமிடமும் நாம் பிறக்கிறாம். நம் உடல்-மன அமைப்பில் இருக்கும் லட்சக்கணக்கான செல்கள் ஒவ்வொரு நாளும் இறக்கின்றன. புதிய செல்கள் பிறக்கின்றன. இந்த எல்லா மாற்றங்களுக்கும் நடுவில் மாறாமல் ஒன்று இருக்கிற. அந்த என்றும் மாறாத ஒன்ற நம்மால் பார்க்க முடியா, தொட முடியா, அமட்டுமல்ல உணர முடியா. உருவெடுத்திருப்ப, அதாவ நம் உடல்-மன அமைப்பு, நமக்குள் தொடர்ந் நடந் கொண்டிருக்கும் மாற்றங்களம், எல்லா பிரபஞ்ச இயக்கங்களுக்குள்ளும் பொவானதாக இருக்கும் சக்தியும், நமக்குத் தெரியாமல் மறந்திவிடுகிற.

கள்வி: சுவாமிஜி தெளிவாகத் தெரிந் கொள்ளுங்கள் (பரமஹம்சர் குறிக்கிட்டு சொல்கிறார்: ஓ! முதலில் நமக்கு விதிமுறகள சொல்கிறார்). கிருஷ்ணரும் கிறுஸ்வும் ஒன்றா? இருவரும் கிட்டத்தட்ட கொட்டக பான்ற இடத்தில் தான் பிறந்தார்கள். கிருஷ்ணர் மரா என்ற ஊரில் பிறந்தார். கிறுஸ் மதிரியா என்ற இடத்தில் பிறந்தார். இரண்டு பருமே மய்ப்பர்களாக இருந்தார்கள். இப்படி இருவருக்கும் பல ஒற்றுமகள் இருக்கின்றன. தயவு செய் விளக்குங்கள்.

இ ஒரு வரலாற்று குழப்பம்! எனக்கு வரலாற்றுப் பற்றித் தெரியா. காரணம் நான் வரலாற்றறிஞ்சன் கிடயா. ஆனால் ஆன்மீகத்தின் அடிப்படயில் அவர்கள்

இருபத்தைந்து வருடம்

இருவரும் ஒன்று என்று மட்டும் என்னால் சொல்ல முடியும். வரலாற்று சான்றுகள் எனக்குத் தெரியா. ஆன்மீக அறிவியலின் அடிப்படயில் இ சத்தியம. வரலாறு தெரியாததால் அதப் பற்றி வறு எவும் நான் சொல்வதற்கு இல்ல. உணர்வுரீதியில் அவர்கள் இருவரும் ஒர நிலயில் இருந்தார்கள்.

கிறூஸ்வின் வாழ்க்கை பற்றிய உருவகம் கிருஷ்ணருடய வாழ்க்கைய சொல்லும் பாகவதத்தில் இருந் எடுக்கப்பட்ட என்று சிலர் சொல்கிறார்கள். இந்த கதைகளுக்குப் பின் இருக்கும் உண்ம நமக்குத் தெரியா. டாவின்சி காட் என்ற ஒரு அருமயான புத்தகத்த பற்றி நீங்கள் கள்விப்பட்டிருப்பீர்கள். அந்த புத்தகத்த படித்திருந்தால், உங்களுக்குத் தெரிம், அந்த புத்தகத்தில் சொல்லப்படும் பல கருத்துக்கள் சர்ச்கள கிளப்பக்கூடிய. ஆனால் அந்த புத்தகத்தில் அசுக்கமுடியாத சான்றுகள் உள்ளன. எத சொல்ல வருகிறாம் என்பதில் அந்த புத்தகத்தின் ஆசிரியர் தெளிவாக இருந்தார். அவர் சொல்வத முற்றிலுமாக நம்மால் மறுக்க முடியா. சாமி அந்த புத்தகத்த படித்தன். உண்மயாக சொல்கிறன் என்னால் அந்த புத்தகத்தின் தகவல்கள என்னால் மறுக்க முடியவில்ல. அவர் சொல்லும் பல விசயங்கள நாம் ஏற்றுக் கொள்ள வண்டியிருக்கிற.

கிறூஸ்வின் வாழ்வு, அவர் உயிர்த்தெழுந்த பற்றி பல ஆராய்ச்சிகள் செய்யப்பட்டு பல புத்தகங்கள் வெளிவந்திருக்கின்றன. அவற்றில் 13 வயதில் இருந் 29 வய வர உள்ள கிறூஸ்வின் வாழ்வ சித்தரித்திருப்பார்கள்.

இந்த புத்தகத்தில் சாமி படித்த சில சு வாரஸ்யமான விஷயங்கள்:

அந்த புத்தகத்தின கருத்துப்படி ஏசு கிறூஸ் பூரியில் இருந்த ஒரு புத்த மடாலயத்தில் பயிற்சி எடுத்துக் கொண்டார். ஜீஸீமீ ஷிமீக்ஷீனீஷிஸீமீ ஷீஸீ விஷீளூஸீமீ என்ற புகழ்பெற்ற கிறூஸ்வின் உர புத்த மடாலயங்களில் நாள்தாறும் பிரார்த்திக்கப்படும் பாலி சூத்திரத்த அப்படிய ஒள்ளள. இதப் பான்ற பல

ஆய்வுகள் வெளியிடப்பட்டுள்ளன. ஆனால் உணர்வு நிலயில் இருந் பார்க்கிற பா இரண்டும் ஒன்று தான் என்று சாமியால் சொல்ல முடிகிற.

சமீபத்தில் பிபிசி தொலைக் காட்சியில் ஒரு குறும்படம் காட்டப்பட்ட. அதில் ஏசுநாதர் சிலுவையில் இடப்பட்ட பிறகு அவர காஷ்மீருக்கு கொண்டு சென்றதாகவும், அங்கு அவர் எண்ப வய வர வாழ்ந்தார் என்றும் சொல்லப்படுகிற. எந்த இடத்தில் அவர் புதக்கப்பட்டார் என்ற கூட அந்தப் படத்தில் காட்டினார்கள். பல ஆய்வுகளின் அடிப்படயில் இந்தப் படம் தயாரிக்கப்பட்டிருக்கிற.

கிறூஸ் இறந்த சில நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகுதான் அவருடய வாழ்க்கைப் பற்றிய பதிவுகள் வெளி வரத் தொடங்கின. வரலாற்று சான்றுகள் இருந்தாலும், எவற்ற வெளியிட வண்டும் எவற்ற வெளியிடக்கூடா என்பத கிறுஸ்வ தவாலயங்கள் முடிவு செய்தன.

கள்வி: கிருஷ்ணர் சொல்கிறார் உண்ம முதலிலும் இறுதியிலும் உருவற்று இருக்கிற. இடப்பட்ட காலத்தில் உருபெற்று இருக்கிற என்று. அவர் கடந்த காலம், நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலத்த குறித் பகிகிறார் என்று வத்த் கொண்டால், நமக்கு கடந்த காலம் நன்றாகத் தெரிகிற. ஆனால் தொடக்கம் மட்டும் தெரிவதில்ல. ஏன்?

நாம் சக்தியில் இருந் தூன்றுகிறாம். ச க்தியில் மறந் பாகிறாம். இடப்பட்ட காலத்தில் ச க்தியாக இருந்தாலும், பொருளாக வாழ்கிறாம். வெளிலகத்த நாக்கியதாக இருக்கும் வர நம் ஐம்புலன்களுக்கு பொருள் மட்டும் தான் தெரிகிற. பொருள்கள மட்டும் பார்க்க முடிகிற. பொருள் இன்பங்கள மட்டும் அனுபவிக்க முடிகிற. நம் மனம் அப்படித் தான் பயிற்றுவிக்கப்பட்டிருக்கிற. நம் புலன்களால் எத பார்க்க முடிகிறதா அதத் தான் பொருளாக உணர முடிகிற.

நாம் நமக்குள் செல்லும் பா தான் நமக்குள் இருக்கும் சக்திய உணர முடிம். வெளிலகத்தில் நமக்கு இருக்கும் அடையாளங்கள நாம் இழந், பிரபஞ்ச சக்திய உணர்வதற்கு நாம் தயாராகும் பா, நாமும் சக்தி தான் என்பத நம்மால் உணர முடிம்.

எண்ணங்கள் என்று நீங்கள் சொல்கிறீர்கள், சாமி அத உள் உளறல் (மிஸீஸீடீஸீ சிஸீணீமீமீடீசு) என்று சொல்கிறன். நீங்கள் நிகழ்காலத்த கடந்தவுடன் உங்கள் எண்ணங்கள் நின்று விடுகின்றன, உள்உளறல் நின்று விடுகிற. அதன் பிறகு உங்கள் சக்தியாடு நீங்கள் இணைந் இருப்பீர்கள். இந்த நிலக்கு உங்கள எடுத் வருவதற்கு தியானம் உதவும்.

கள்வி: மறுபிறவி என்றால அ க்கம் தான் என்று நான் எங்கா படித்திருக்கிறன். மனிதன் அனுபவிக்கும் ன்பத்தின் தொடர்ச்சி தான் மறுபிறவி. மறுபிறப்பின் மல் நம்பிக்கை வத்திருப்பவர்கள் அனைவரும் மறுபிறப்பில் இருந் தப்பிக்க தீவிரமாக முயற்சி செய்கிறார்கள். இதனால் மறுபிறவிய நம்ப வண்டும் என்று என்ன அவசியம் இருக்கிற?

மறுபிறவி எதிர்மறயானம் கிடயா, நர்மறயானம் கிடயா. அ பிரபஞ்சத்தின் ஒரு நிகழ்வு. உடல்-மனம் அழிந்துவிடும் பா ஆன்மா அழியாமல் சக்தியாக வாழ்கிற. மரணத்த பொறுத்தவரயில் நம்மால் எப்படி எவும் செய்ய முடியாதா அத பால் மறுபிறப்பப் பற்றிம் யாரும் எவும் செய்வதற்கில்ல. மரணம் நிகழ்கிற. அத பால் மறுபிறப்பு நிகழ்கிற.

தீராத ஆசகளால் தான் மறுபிறப்பு ஏற்படுகிற என்பத புரிந் கொண்டால், ஆச கள அனுபவித் தீர்ப்ப அல்ல அவற்ற கடப்ப பற்றி நாம் முயல முடிம். அதன் மூலம் வத காலம் சொல்லும் சம்சார கடலில் இருந் - அதாவ வாழ்வு, பிறப்பு மற்றும் மரணம் ஆகியவற்றின்சுழற்சியில் இருந்து நாம் விடுதலை அடய முடிம். நீங்கள் எழுப்பியகள்வியின் ஒரு பகுதி சரியான தான். புத்திள்ளவர்கள் வாழ்வு, மரணம் ஆகிய சுழற்சியில் இருந் தப்பிக்க முயற்சி செய்கிறார்கள். அதன் மூலம் நிரந்தரமாக சக்தி வடிவில் இருக்கும் முக்தி நிலய அவர்களால் அடய முடிம். இந்த முயற்சியின் அடிப்படையில்தான் தன்ன அறிதல் அல்ல ஞானமடதல் என்ற ஒரு கருத்த உருவான.

புத்தர் இத மீண்டும் மீண்டும் வலிறுத்துகிறார். ன்பத்திற்கு காரணம் ஆச கள் ஏன்கிறார். ஆசகளில் தாண்டுவ எப்படி மற்றும் பிறப்பு இறப்பு சுழற்சியில் இருந் வெளியறுவ எப்படி என்று அவர் கற்றுத் தருகிறார். இந்த பிறப்பில் நாம் நம் கட்டுருமனபான்மயால் (சிஷீஸீடீவீமிவீஷீஸீவீஸீரீ) உருவாக்கிக் கொள்ளும் ஆசகள -

இருபத்தைந்து வருடம்

2.32 ஓ! பார்த்தா, எந்தவித எதிர்பார்ப்பும் இல்லாமல் இப்படிப்பட்ட பாரில் கலந் கொள்ளும் சத்ரியர்கள் மகிழ்சியடைகிறார்கள். இதனால் அவர்களுக்கு சொர்க்கத்தின் வாசல் திறக்கிற

2.34 உனக்கு ஏற்படும் மாறாத பழிய மக்கள் மறக்க மாட்டார்கள். புகழ உடயவனுக்கு அத இழப்ப மரணத்தவிட கொடுமயான

2.35 நீ ஒரு காழ என்பதால் பாரில் நீ ஈடுபடவில்ல என்று மாவீரர்கள் நினப்பார்கள். உன்னப் பற்றிம், உன் புகழப் பற்றிம் அறிந்தவர்கள் உன்ன தாழ்வாக மதிப்பார்கள்

2.36 உனக்கு சர வண்டிய அதிகாரத்த பெற்றுக் கொண்ட எதிரிகள் பசக்கூடாத வார்த்தகளால் உன்ன அவமானப்படுத்துவார்கள். இத விட வலியத் தரக்கூடிய வறு ஏதாவ இருக்க முடிமா?

2.37 கொல்லப்பட்டால் நீ சொர்க்கத்த அடவாய், வெற்றியடந்தால் இந்த உலகத்த நீ அனுபவிப்பாய். ஓ குந்தியின் மகன்! பாரிட எழுந் நில்.

2.38 சுகம் வலி, லாபம் நஷ்டம், வெற்றி தால்வி, இவ எல்லாவற்றம் சமமாக எடுத்க் கொள். பாரிற்காக பாரிடு. உனக்கு எந்த பாவங்களும் வரா.

கிருஷ்ணர் அர்ஜூனனிடம் இரண்டு நிலகளில் உபதசிக்கிறார். மிக உயர்ந்த உணர்வு நிலயில் இருந் அவர் அர்ஜூனனிடம் இறுதி ச த்தியத்தப் பற்றி விளக்குகிறார். உடல் இறந்த பிறகு வாழ்வு முற்று பெறுவதில என்றும் ஆத்மா என்றும் இறவாத மற்றும் அழியாத என்றும் அவர் விளக்குகிறார். உறவினர்களம் பெரியவர்களம்

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், பாரிடு! நீ ஒரு சத்ரியன். உன் கடம பார் செய்வ. அத சரியாக செய்ம் பா உனக்கு சமூகூதயத்திலும் பலன்கள் கிடக்கும், சொர்க்கமும் கிடக்கும். பாரில் இருந் நீ ஓடிவிட்டால், நீ பாவம் செய்தவனாவாய். உனக்கு காழ என்ற பட்டம் தான் கிடக்கும். இதனால் மக்கள் உன்னப் பார்த் ஏளனம் செய்வார்கள். உன்ன அவமரியாத செய்வார்கள். ஒரு சத்ரியனுக்கு மரணத்த விட அவமரியாத கொடுமயானதாக இருக்கும். வெற்றி தால்விய பற்றி கவலப்படாத. நீ பாரில் தாற்றுப் பானால், பாரில் கொல்லப்பட்டால் நீ சொர்க்கத்த அடவாய். நீ வெற்றி பெற்றால் இந்த உலகத்திலய சகல இன்பங்களம் அனுபவிப்பாய். அதனால் சத்ரியனான நீ உன் தர்மப்படி பார் செய்.

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார் வலி, சுகம்; லாபம், நஷ்டம்; வெற்றி, தால்வி; அனத்தம் ஒன்றாக, சமமாக பாவித்த் கொள் என்று. பாரின் முடிவு எப்படி இருக்கும் என்பதப் பற்றி கவலப்படாமல் பாரிடு என்கிறார். பாரிடுவ உன்னுடய கடம. அத பரமாத்மா சொல்லும் பா அர்ஜூனன் நல்ல கெட்ட பற்றிம் பாவ புண்ணியம் பற்றிம் கவலப்பட வண்டிய தவ இல்ல.

பாரிடுவ, பாரில் கொல்வ தவறில்லயா என்று நீங்கள் கட்கலாம். கிருஷ்ணர் ஏன் அர்ஜூனன பார் புரிம்படி தூண்டினார், வற்புறுத்தினார்? இதில் என்ன நன்ம இருக்கிற? என்று நீங்கள் கட்கலாம்.

இங்கு எந்த தர்க்கமும் கிடயா. மனிதர்களுடய தர்க்கத்திற்கு அப்பாற்பட்ட கிருஷ்ணருடய தர்க்கம். நீங்கள் எத செய்கிறீர்களா அ முக்கியமில்ல. நீங்கள் யார் என்ப தான் முக்கியம். கொல செய்தால் கூட ஒரு ஞானி தவறு செய்வதில்ல. காரணம் அவர் கொலய செய்தாலும் விழிப்புணர்வால் வழி நடத்தப்படுகிறார். தன்னுடய சுய லாபத்திற்காக அவர் எதம் செய்வதில்ல. ஆனால், ஒரு சாதாரண மனிதன், நல்ல செயல செய்தாலும் கூட, தவறு செய்விடும் வாய்ப்பு உள்ள.

திரப்படங்களில் பார்த்திருப்பீர்கள். ஒரு சமூக விராதிய மாறுவடத்தில் இருந்த ஒரு பாலீஸ்காரர் க செய் கொண்டிருப்பார். எங்கிருந்தா இன்னொரு பாலீஸ்காரர் வந்

இருபத்தைந்து வருடம்

'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, 'சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். மாறுவேடத்தில் இருக்கும் போலீஸ்கார துப்பாக்கியால் மிரட்டுவார். இந்த குழப்பத்தில் சமூகவிரோதி தப்பித்துக் கொள்வான். திரைப்படத்தில் இப்படிப்பட்ட நகைசுவ காட்சிகள் இருக்கும். ஆனால் நிஜ வாழ்விலும் இ போன்ற நிகழ்ச்சிகள் தொடர்ந் நடந் கொண்ட இருக்கின்றன! ஏதோ ஒரு பெரிய நல்லா காரியம் செய்கிறன் என்று நீங்கள் நினைத்துக் கொண்டிருப்பீர்கள். உங்கள் புலன்கள் தந்த தகவலின்படி நீங்கள் செய்வ ஒரு நல்ல காரியமாகவ உங்களுக்குத் தோன்றும். ஆனால் உண்ம வேறுவிதமாக இருக்கும்.

பிரசனை என்னவென்றால் நாம் எத செய்தாலும் ஒரு குறிக்கோளுடனய செய்வாம். ஒரு குறிப்பிட்ட பலன எதிர்பார்த்து செய்வாம். இத செய்வதால் எனக்கு என்ன பலன்? என்ற கேள்வியோடு தான் செயலில் ஈடுபடுவாம். ஆசையாலா அல்ல அசத்தாலோ ஒரு செயலில் ஈடுபடுவாம். நாம் ஒரு செயல செய்வதற்கு சக்தி வாய்ந்த உந்தலாக ஆசும் அசமும் இருக்கின்றன. கழுதய செலுத்துவதற்கு உணவ காட்ட வேண்டும் அல்ல சாட்டய காட்ட வேண்டும். உணவும் சாட்டம் கழுதைகளைப் பால் மனிதர்கள இயக்குவதற்கும் நன்றாகவ பயன்படுகிற.

கிருஷ்ணர் நீங்கள் என்ன. செய்கிறீர்கள் என்று கவலப்படவில்ல, நீங்கள் யார் என்று மட்டும் தான் பார்க்கிறார். ஒரு குறிப்பிட்ட விளைவ எதிர்பார்க்காமல் நீங்கள் ஒரு செயல செய்தால், அ சரியான செயல் தான். நீங்கள் ஒரு செயல செய்வதற்கு ஆசையா அசமா, வலியா சுகமா, வெற்றியா தோல்வியா காரணமாக இருந்தால் உங்களால் எந்த நல்லதும் செய்திட முடியா. லாபத்திற்காக நாம் செய்ம் எந்த செயலும் பாவ செயல் தான்.

உங்களுக்கு பரிசயம் இல்லாத இடத்தில் மிகக் குறுகிய காலத்திற்கு மட்டும் நீங்கள் தங்கி இருக்கிறீர்கள் என்று வத்துக் கொள்வாம். அந்த இடத்தில் நீங்கள் எத செய்தாலும் அதனால் எந்த விளைவும் ஏற்படாத என்று உங்களுக்கு தெரிகிற. அப்பொழுது உங்கள் செயல்கள் எப்படி இருக்கும்? எதற்காகவ நீங்கள் தயங்குவீர்களா? சமுதாயத்தில் உங்கள் அந்தஸ்த்துக்கும் பெயருக்கும் பாதிப்பு ஏற்பட்டு விடும் என்ற பயம் உங்கள விட்டு பாய்விட்டால் நீங்கள் எப்படி நடந் கொள்வீர்கள்? அத மனிதராக நீங்கள் இருப்பீர்களா? உங்கள் எல்லா கனவுகளம் நினவாக்கும் அலாவுதீனின் அற்புதவிளக்கு உங்களிடம் இருந்தால் நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள்? நீங்கள் நினைப்பதெல்லாம் நடக்கும்

┌──────────────────────────────────────────────┐ │ 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என │ │ விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக │ │ வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு │ │ கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், │ │ பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து │ │ என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு │ │ ஊக்கமளித்தார். │ └──────────────────────────────────────────────┘

இருபத்தைந்து வருடம்

கேள்வி: ஆன்மீகத்தில வளர, வளர ஒருவர் தான் பேசுவத குறத் மௌனத்தில் அதிக நரம் இருக்க விரும்புவ சரி தானா?

ஒரு ஜென் சொல் வழக்கு இருக்கிற, நான் தியானம் செய்யாமல் இருந்த பா ஒரு மரம் மரமாக இருந்த. ஒரு மல மலயாக இருந்த. நான் தியானம் செய்ய தொடங்கியவுடன், அவகள் இரண்டும் அவகளப் பால் இல்ல. நான் தியானம் செய் முடித், ஞானம் அடந்தவுடன், மரம் மீண்டும் மரமாக இருந்த, மல மலயாக இருந்த.

ஆன்மீக சாதகங்களில் ஈடுபடும் முன் நீங்கள் அதிகம் பேசுவீர்கள். ஞானம் அடந்த பிறகும் நீங்கள் அதிகம் பேசலாம். ஆனால் முழுமயான விழிப்புணர்வில் இருந் பேசுவீர்கள். ஆனால் சாதகங்களில் இருக்கும் பா பொதுவாக சாதகர்கள் அதிகம் மௌனத்திலய இருப்பார்கள்.

உங்களுடய ஆன்மீக விழிப்புணர்வு அதிகரிக்க, அதிகரிக்க, நான் சொல்லப்பாகும் இரண்டில் ஏதாவ ஒன்று நடக்கும் வாய்ப்பிருக்கிற. கடந்தகாலத்தில் எதப்பற்றியும் உங்களுக்கு ஒருகருத் இருந்த. அத வெளிப்படுத்த வண்டிய தவ இருந்த. கருத்த வெளிப்படுத்தவில்ல என்றால் உங்களுக்கு திருப்தியிருப்பதில்ல. உங்கள்கருத்த உரத்த குரலில் பெரிய வார்த்தகளால் வெளிப்படுத்தாவிட்டால் அல்ல வாதம் செய்யாவிட்டால், மற்றவர்கள் உங்கள மதிக்கமாட்டார்கள் என்று நினத்தீர்கள்.

ஆன்மீக பயிற்சிகளின் மூலம் உங்கள் சக்தி நில அதிகரிக்கும் பா அதிக நரம் உங்களுக்குள் நீ ங்கள் நிலபெற முடிகிற. அதனால் மற்றவர்களுக்கு நீங்கள் யார் என்று புரிய வக்க வண்டும் என்ற தவ உங்களுக்கு இருக்கா.

மலும் ஒரு மனிதன உடலால் தாக்குவத விட வார்த்தகளால் தாக்குவ அதிக பாதிப்ப ஏற்படுத்தும் என்ப உங்களுக்கு தெரிந் விடும். அதனால் நீங்கள் உங்களுக்குள் தங்கிவிடுவீர்கள். அமதியாக இருப்பீர்கள்.

அல்ல, உங்களப் பான்ற உயர்ந்த நிலயில் இருப்பவர்களுடன் பேசுவத விட அமதியாக இருப்பதன் மூலம் உங்களால் அதிக தகவல்கள, இன்னும் சிறப்பாகவ, பரிமாறிக்கொள்ள முடியம் என்பத புரிந் கொள்வீர்கள்.

இந்த இரண்டில் எ காரணமாக இருந்தாலும், மௌனம் தல சிறந்த.

கேள்வி: கிருஷ்ணர் அர்ஜூனன தொடர்ந் சத்ரியன் என்று அடிக்கிறார். அவன

அதனால், திருமணத்திற்கு முன்பு நீங்கள் புத்திபூர்வமாக இருக்கிறீர்கள். அதற்குப் பிறகு உங்களுடைய உணர்வு பாகத்தம் வளர்த்துக் கொள்கிறீர்கள்.

கிருஷ்ணருக்கு நன்றாகத் தெரியும் அர்ஜூனன் உணர்வுப்பூர்வமாக பேசுகிறான் என்று. ஆசும் அசமும் அவன கவ்விக் கொள்கிற. எதிரில் இருப்பவர்கள் தனக்கு பிரியமான உறவினர்கள் என்பதால் அவர்களோடு போர்புரிவதனால் ஏற்படப்பாகும் விளைவுகள நினைத் அவன் பயப்படுகிறான். அர்ஜூனன் போர்களத்தில் இருந் ஓடிவிட நினைப்பதற்கு காரணம் அவன் அஹிம்சை அல்ல, தனக்கும் அங்கிருக்கும் உறவினர்கள் மற்றும் பெரியவர்களுக்கும் இருக்கும் அடையாளங்கள் தான். ஒருவேள எதிரில் இருப்பவர்கள் யார் என்று தெரியாமல் இருந்திருந்தால் அவன் தயக்கமில்லாமல் போரிட்டிருப்பான். நம்மவர்கள் என்று அவனுக்கு இருக்கும் போலியான அடையாளங்களால் தான் வன்முறை தோன்றுகிற. அவன் போர்களத்தில் இருந் ஓடிவிட விரும்புகிறான்.

அஹிம்சையால் போரிட வேண்டாம் என்று அர்ஜூனன் முடிவு செய்திருந்தால், கிருஷ்ணர் அவன ஒருக்காலும் தடுத்திருக்க மாட்டார். கிருஷ்ணர் அர்ஜூனனின் நம்பிக்கையில் இருக்கும் போலித்தன்மய சுட்டிக்காட்டுகிறார். அஹிம்சையால் தான் போரிட தான் விரும்பவில்லை என்று அர்ஜூனனுக்கு இருக்கும் பொய்யான நம்பிக்கைய அழிக்கிறார்.

இரண்டாவதாக, இன்று ஜாதி முறை என்று இழிவாகப் பேசப்படும் வர்ணாஸ்ரம முறை வேத காலத்தில் எப்படித் தோன்றிய என்பதை நாம் தெளிவாகப் புரிந் கொள்ள வேண்டும். கிருஷ்ணர் அர்ஜூனன க்ஷத்ரியா என்று அழைக்கும் போ அவர் அவனுடைய குணாதிசயத்த, மன அமைப்ப, கட்டுருமனப்பான்மய கருதி அப்படி அழைக்கிறார். க்ஷத்ரியன் என்பவன் பயமற்றவன். சக்தி, துணிசல் இரண்டின் மறுஉருவம் க்ஷத்ரியன். சிந்திக்கும் முன் செயல்படுபவன் தான் க்ஷத்ரியன். ஆனால், இங்கு அர்ஜூனன் ஒரு க்ஷத்ரியனப் போல் நடந் கொள்ளவில்லை. ஒரு பிராமணனப் போல் நடந் கொள்கிறான்.

பிராமணன் புத்திபூர்வமானவன். பிராமணன் அறிவ, உள் இருப்ப நோக்கி இருப்பான். சாஸ்திரங்கள் தான் அவனுடைய வழிகாட்டி. அவனுடைய நடத்த அமைதிய, சாத்வீகத்த அடிப்படையாக கொண்டிருக்கும். ஒரு பார்வையாளனாக இருக்க வேண்டிய

இருபத்தைந்து வருடம்

உருவாகும் வாய்ப்புகள் அதிகமாக இருந்தன. அப்படி இருந்தும் அதனால் எந்த வித்தியாசமும் ஏற்படவில்லை. காரணம் ஒவ்வொரு பிரிவினரும் தங்களை உயர்வாகவா தாழ்வாகவா கருதவில்லை. தங்களுக்கு உள்ள தனிப் பொறுப்ப அவர்கள் உணர்ந்திருந்தார்கள். ஆனால் நாளடைவில் வர்ணாசிர முறயில் பல சீரழிவுகள் ஏற்பட்டன. முக்கியமாக இந்தியாவிற்கு படையெடுத் வந்த அந்நியர்கள் தங்களுடய கலாசாரத்த இங்கு பரப்பிய பா, இந்த சமூக சீர்கெடுகள் அதிகரித்தன. தங்கள காத்துக் கொள்வதற்காக, வர்ணாசிர முறய பிறப்பின் அடிப்படையில் மாற்றினார்கள். இந்தியாவ அடிமைப்படுத்துவதற்காக

ஆங்கிலயர்கள் குருகுல கல்வி முறய அழித்தபா, நிலம இன்னும் மோசமான. இந்தியாவ முழுமயாக கபற்ற வண்டுமானால் அதன் கலாசாரத்த அழிக்க வண்டும் என்று அவர்கள் புரிந் கொண்டார்கள். கல்வி முறயம் அறிவு பரிமாறப்படும் முறயம் அழித்தால் கலாசாரத்த அழிக்க முடிம் என்று அவர்கள் முடிவு செய்தார்கள். ஐநூறு ஆண்டு களுக்கு முன்பு கூட லட்சக்கணக்கான குருகுலங்கள் இருந்தன. ஆனால் இன்று இருக்கும் குருகுலங்களின் எண்ணிக்க ஒரு சில ஆயிரங்கள் மட்டும.

மலும் அந்நியர்கள் வர்ணாசிரம முறய தவறானதாக சித்திரித்தார்கள். கில்ட் முற (நிளுவ்வீறீடீ உஹ்வமீமீளீ) மூலம் அவர்கன்நாட்டில் இப்படித்தான் சொத்துக்கள சேர்த்தார்கள். அத பால் இங்கும் பிரிவினய ஏற்படுத்தி இந்தியாவ கபற்றினார்கள். வர்ணாசிரம பிரிவினர்களுக்கு இடயில் பிரிவினகள ஏற்படுத்தி, அவர்களுக்கிடயில் பகமய தூண்டினார்கள்.

பிரிட்டிஷ்காரர்களின் செயல்களின் விளவுகள் இந்தியாவில் இன்றும் எதிரொலித்துக் கொண்டிருக்கிற. தமிழ் நாடு பான்ற மாநிலங்களில் வர்ணாசிர ரம பிரிவினர்களுக்கு இடய ஏற்படுத்தப்பட்ட பகமயால் எதிர்மறயான நாத்திகம் தான்றியிருக்கிற. எந்த வத கலாசாரம் இந்திய சமுதாயத்த இத்தன ஆயிரம் ஆண்டுகளாக காத் வந்ததா அந்த கலாசாரம் அவமரியாத செய்யப்படுகிற.

416

கேள்வி: ஆன்மீகப் பயிற்சி அல்லது சாதனாவின்போது குறைவாகப் பேசுவது மற்றும் அமைதியை நாடுவது இயல்பானது தானா?

ஒரு ஜென் வாக்கியம்

நான் தியானம் செய்யாத பொழுது மரம் மரமாகவும், மலை மலையாகவும் இருந்தது. நான் தியானம் செய்ய ஆரம்பித்தவுடன் அவைகள் இரண்டும் அவைகளாக இல்லை. நான் தியானத்தை முடித்து ஞானம் அடைந்த ஒரு மரம் மீண்டும் மரமானது, மலை மீண்டும் மலையானது.

சாதனாவிற்கு முன் நீங்கள் அதிகமாக பேசுகின்றீர்கள். ஞானம் அடைந்த பிறகு நீங்கள் அதிகமாக பேசினாலும் புதிய விழிப்புடன் பேசு கின்றீர்கள். ஆனால் சாதனா செய்யும்போது மக்கள் மௌனத்திலேயே இருப்பார்கள்.

முன்பு எல்லாவற்றைப் பற்றியும் உங்களுக்கு ஒரு கருத்து இருந்தது. அதை நீங்கள் வெளிப்படுத்தினீர்கள். அப்படி செய்யாவிட்டால் அதை தகுதி குறைவாக நினைத்தீர்கள். நீங்கள் உங்களது கருத்துக்களை ஆணித்தரமாகவும், சப்த்தோடும் விவாதித்தால் தான் அடுத்தவர்கள் உன்னை மதிப்பார்கள். மற்றும் அவர்கள் உன்னைவிட சிறுமைப்படுத்தி ஒதுக்கிவிடுவார்கள் என்று எண்ணி இருந்தீர்கள்.

ஆன்மீக முயற்சியின்போது உங்களுடைய சக்தி ஒருமுகப்படுத்தப்பட்டு நீங்கள் மையமாவதால் உங்களை வெளிப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டிய அவசியமில்லை என்பதை உணர்கின்றீர்கள். மேலும் வார்த்தைகள் உடலில் காயத்தை ஏற்படுத்துவதைவிட அதிகமாக காயப்படுத்தும் என்பதையும் உணர்கின்றீர்கள். அதனால் நீ உங்களுக்குள் உறைந்து அமைதியாகி விடுகின்றீர்கள்.

மற்றொரு நிலையில் மௌனத்தின் மூலம் இன்னும் அதிக சக்தியுடன் உனது கருத்துக்களை வெளிப்படுத்த முடியும் என்பதை உணர்கின்றீர்கள். பேச்சின் தேவையும் குறைகிறது.

417

இரண்டு வழியிலும் மௌனம் பொன் போன்றது என்பதைக் காண்பீர்கள்.

கேள்வி: கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனைத் தொடர்ந்து க்ஷத்ரியா என்றே அழைத்து அவரைப் போரிடத் தூண்டுகின்றார். அவரை வன்முறையாளராகவே எண்ணத் தோன்றுகின்றது.

முன்பே இதைப் பற்றி ஒரு பகுதி பேசியிருக்கின்றேன். இப்பொழுது விளக்கமாகச் சொல்கின்றேன்.

முதலில் அஹிம்சை என்னும் சொல்லைப் புரிந்துக் கொள்வோம். நான் எனது என்று சொன்ன உடனேயே வன்முறையாளராக ஆகிவிடுகின்றீர்கள். நாம் எப்படிப்பட்ட இருப்புகள் என்பதை தயவுசெய்து புரிந்துக்கொள்ளுங்கள். நாம் பட்டறிவுப்பூர்வமாக அல்லது உணர்ச்சிப்பூர்வமாக அல்லது இருப்பு நிலையில் இருக்கின்றோம்.

நம் வாழ்வில் இந்த மூன்று நிலைகளிலும் வாழ்கின்றோம். நாம் எப்படிப்பட்ட இருப்புகள் என்பதை அறிவது? இந்தக் கேள்வி கேட்ட உடனேயே நீங்கள் பட்டறிவானவர் என்பது தெளிவாகின்றது. உணர்வுப்பூர்வமானவர்களுக்கு இந்தக் கேள்வி தோன்றாது. இருப்பு நிலையில் இருப்பவர்களுக்கும் இந்த சந்தேகம் தோன்றாது.

திருமணம் ஆகுமுன் நீங்கள் பட்டறிவானவர். ஒரு இந்தியக் கல்லூரி மாணவரை எடுத்துக் கொள்வோம். அவர் யாரையும் விழுந்து வணங்கமாட்டார். தலைவணங்க மாட்டார். ஏனென்றால் இந்தப் பாரம்பரிய வழக்கம் பயனற்றது என எண்ணுபவர் அவர். அவரது பெற்றோர் வணங்கும்பொழுது அருகில் நின்று பார்த்துக் கொண்டிருப்பார். நானும் இந்த செயலை யாரிடமும் எதிர்பார்ப்பதில்லை. 'ஏனென்றால் உடல்ரீதியான இந்தச் செயல்கள் பெரிய விளைவுகளைத் தருவதில்லை. ஆனால் உனக்கு திருமணம் ஆகும்வரை காத்திருப்போம். பிறகு;ப பார்க்கலாம்' எனக்கு நானே சொல்லிக் கொள்வது வழக்கம். இருவருடங்களுக்கு பிறகு இதே இளைஞர் திருமணம் ஆனபிறகு கீழே விழுந்து வணங்குகிறார். இரு வருடங்களில் அவர் பணிவானவராகவும், கீழ்படிதலுள்ளவராகவும் வளர்ந்துவிடுகிறார்.

அதனால் திருமணத்திற்கு முன் பட்டறிவுப்பூர்வமாக இருந்த நீங்கள்

நிலையான படைவீரராக இல்லை. அர்ஜுனன் வேதநூல்களிலிருந்து மேற்கோள்கள் காட்டி ஒரு வேதாந்திபோல் செயல்படுகிறார். கிருஷ்ணர் அவரை அவரது பழைய நிலைக்கு திரும்ப இழுக்கின்றார்.

பயத்தை உணர்வதும் அதை தெரிவிப்பதும் ஒரு போர்வீரரான க்ஷத்ரியனுக்கு பேரிழுக்கு. அவரது இந்த செயல் அவரைக் கறைப்படுத்துவது மட்டுமல்ல. அவரது பின்தோன்றல் அனைவருக்கும் இழுக்கு.

முன்பு வேதகாலங்களில் நான்கு வர்ணங்களாக பிரிக்கப்பட்டிருந்தது. பிராமணர்கள் அறிஞர்கள். வேத நூல்களைக் கற்றறிந்து அதன்படி வாழ வேண்டியவர்கள். க்ஷத்ரியர்கள் போர்வீரர்கள். அவர்கள் பிராமணர்கள் மற்றும் பிறரையும் அரசாட்சி செய்து காப்பாற்ற வேண்டியவர்கள். பிராமணர்கள் சத்வ குணத்தோடு (பொறுமை மற்றும் அமைதி) வாழ்பவர்கள். க்ஷத்திரியர்கள் ரஜஸிக் குணத்தோடு (பேரார்வம் மற்றும் பேராண்மை) வாழ்பவர்கள் ஒருவர் தனது வார்த்தையோடு வாழ்பவர்கள் மற்றவர் தனது வாளோடு வாழ்பவர்கள்.

மற்ற இரண்டு பிரிவினர்கள், வைசியர்கள், சூத்திரர்கள், வைசியர்கள் பொருள் ஈட்டுவது, அதை வைத்துக் கொள்வது போன்ற வணிகம் செய்பவர்கள். சூத்திரர்கள் பல்வேறு துறையில் உள்ள தொழிலாளர்கள்.

ஒவ்வொரு இனத்தவரையும் நேரடியாகவோ, எதிர்மறையாகவோ ஒப்பிடப்பட்டதே இல்லை. அவரவர்களின் இயல்பான கற்கும் திறனைக் கொண்டே பிரிக்கப்பட்டது. தொழில்ரீதியாக அவரவர்களுக்கு மிகவும் பொருத்தமான தொழிலை வழங்கிய மிக முன்னோடியான முறையாகும் இது. இது பரம்பரை முறையானது இல்லை. ஒரு பிராமணனின் மகன் அவனது கற்கும் திறன் மாறுபட்டால் சூத்திரனாக ஆகவேண்டிய நிலை இருந்தது.

ஒரு குழந்தை அதன் ஏழுவயதிற்கு முன்பே ஒரு குருவிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. இதுவே வேதகுருகுல முறை. அந்தக் குழந்தையின் திறமையைக் கொண்டு அதை எந்த வர்ணத்தில் சேர்க்கலாம் என்று குருவே நிர்ணயித்தார். இதில் எந்த பாரபட்சமும்

இருபத்தைந்து வருடம்

கிருஷ்ணன் வன்முறையாளரும் இல்லை, அவர் அர்ஜுனனை வன்முறைக்கு தூண்டவுமில்லை. எல்லா பேராசான்களுக்கும் எல்லாம் ஆசானான கிருஷ்ணன் அர்ஜுனனை தனது திறமையை உணரவைக்க வேண்டும் என்ற ஒரே குறிக்கோளுடன் இருக்கின்றார். நாம் ஒவ்வொருவருமே தனித்துவம் வாய்ந்தவர்கள். ஒரு புத்தர் அர்ஜுனனாக முடியாது. அர்ஜுனன் ஒரு மகாவீரராக இயலாது. ஒரு ஆசான் தனது சீடரின் உள்திறனை உணர்ந்தவராவார். அவருக்கு தனது சீடர் எங்கு எப்படி செல்ல வேண்டும் என்பது தெரியும். சீடரை அந்த வழியில் செதுக்கி அவர் ஞானம் அடைய உதவுவார்.

இதையே கிருஷ்ணர் யுத்தகாலத்தில் செய்கின்றார். அர்ஜுனன் உண்மையிலேயே போரிலிருந்து ஓடிவிட எண்ணினார் என ஒரு க்ஷணப்பொழுது கண்ணன் நினைத்திருந்தால்கூட அவரைப் போராடத் தூண்டி இருக்கமாட்டார். அர்ஜுனன் கொலை செய்ய விரும்பாத கோழை இல்லை. அவர் யார் மீது பற்று கொண்டுள்ளாரோ அவர்களைக் கொல்லவே தயங்குகிறார். இது அஹிம்சை இல்லை. இது ஒருவரது உடைமைகள் மற்றும் சுற்றத்தை இழந்துவிடுவோமோ என்ற பயத்தால் ஏற்படும் தயக்கமே. இறுதியாகத் தன் அடையாளத்தையே இழந்தவிடக்கூடிய பயம்தான் காரணம்.

பய வன்முறை என்பதை எவ்வாறு விவரிப்பது என நீங்கள் கேட்கலாம். ஒருவர் தன் அடையாளத்தையே இழந்துவிடுவோமோ என்ற பயமே வன்முறைக்கு வித்திடுகிறது. தீவிரவாதிகள் தைரியசாலிகளே இல்லை. தங்களது செயல்கள் மற்றும் தத்துவங்களை நியாயப்படுத்திக் கொண்டு தங்களது முக்கியத்துவம் தெரியவேண்டும் என்பதற்காகவே வாழும் கோழைகள். அவர்களது பயமே வன்முறையாக வளர்கிறது. மூலையில் மாட்டிக் கொண்ட எலி தனது உயிர் போகும் பயத்தில் பல்லைக் காட்டி பயமுறுத்துவது போல. பயமும், வாழவேண்டும் என்ற உந்துதலுமே வன்முறைக்கு வித்திடுகிறது.

விஞ்ஞானப்பூர்வமாக போராட்டம் அல்லது ஓட்டம் எனும் தத்துவத்தை விளக்கலாம். அட்ரினலின் வேதிப்பொருளே இந்த இரு செயல்களுக்கும் காரணம். மூளையில் ஏற்படும் பாதிப்பு அல்லது பயம் ஹைப்போதாலமஸ், சுரப்பிகளின் தலைமையானது அல்லது பிட்யூட்டரி எனும் நாளமில்லா சுரப்பியைத் தூண்டி அட்ரனலின் ரத்த ஓட்டத்தில் கலக்கவைக்கிறது. அட்ரனலின் கால், கைகளை துறுதுறுப்பாக்குகிறது. நிலைமைக்கு தகுந்தாற்போல் ஒன்றையோ அல்லது மற்றொன்றையோ அல்லது இரண்டையுமோ உபயோகிப்பீர்கள்.

நீங்கள் பயத்தில் ஓடுவீர்கள். அல்லது பயத்துடன் போராடுவீர்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்ஸ்தான் எங்களுக்குத்

அர்ஜனன் பயத்தில் போரிடுவதைக் கண்ணன் விரும்பவில்லை. அவரது பயத்தை கரைக்கின்றார். அர்ஜனனை உணர்வுப்பூர்வமமற்ற வழிமுறைகள் மற்றும் பயத்தில் இருந்து நீக்கி உணர்வுப்பூர்வமாக உருமாற்றம் செய்கின்றார். அர்ஜனனை கவ்வியிருக்கும் உணர்வற்ற பயத்தில் இருந்து வெளியேற்றுவதே கிருஷ்ணரின் விருப்பம். இதற்கு ஒரே வழி அவரை அவரது இயல்பான நிலையான க்ஷத்திரியன் நிலைக்கு மீட்பதே.

கேள்வி: நமக்கு மூன்று உடல்கள் இருப்பதாக படித்திருக்கின்றேன். தாங்கள் ஏழு சக்தி நிலைகளைப் பற்றிய சொல்லியிருக்கிறீர்கள். இவைகள் இரண்டும் ஒன்றா?

நம் முதல் நிலையிலான கண்ஸ்ச்ஆப்ஸுள்ளிட் டர்ன்ருஹ்ஹம், கூஆட முதல் நிலையில் நம் உடலில் உள்ள சக்தி சக்கரங்களைப் பற்றி கற்கின்றோம். இந்த சக்கரங்கள் உணர்ச்சிகளை வழிநடத்துவதால் அதுவே நமது நடந்துகொள்ளும் முறையாகிவிடுகிறது. அவைகளே நமது உணர்ச்சிகளையும் உடல்வளத்தையும் கண்காணிக்கின்றது. இந்த சக்கரங்கள் அடைபடும்போது நோய்வாய்ப்படுகிறோம். இந்த சக்கங்கள் சக்தியூட்டப்பட்டபிறகு தான் நான் சுகமாகி நடமாடுகின்றோம்.

இரண்டாவது கூஆட யில் அதாவது நித்யானந்த ஸ்புரண தியான வகுப்பு எனப்படும் சநட யில் ஏழு சக்தி அடுக்குகளை விட்டு உயிர் நீங்கும் சமயத்தில்

வேதங்கள் சொல்கின்றன என்று என்னிடம் சொல்லாதீர்கள், என்கிறார் கிருஷ்ணன். மேலும் சடங்குகள், பழக்கங்கள் மூலமாக முன்னோர்களை மகிழ்வித்து நாம் பொருளிலும், மறுபிறவியிலும் பயனடையலாம் என்று எவைகளை செய்யலாம். எவைகளை செய்யக்கூடாது என என்னிடம் சொல்ல வேண்டாம். தம் ஆன்மாவை ஓரளவு உணர்ந்தவர்கள், சத்தியத்தை உணராதவர்களுக்கே இவையெல்லாம் பேருக்கும், புகழுக்கும் இன்னும் அலைந்து கொண்டிருப்பவரே இவர்கள்.

அவர்களை விட்டு விலகி நான் கற்றுத்தரும் யோகத்தை நோக்கி ஒருமுனைப் பட்டு வாருங்கள். அதில் படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் என்பதற்கு அப்பால் வாருங்கள். இவைகளுக்கு பின்னால் பரபிரும்மநிலையை அடைவீர்கள்.

பிரபஞ்சத்தில் குரு மட்டுமே இதைச் சொல்ல முடியும். அவைகளை விட்டு விலகிரவவும் முடியும். கிருஷ்ணன் கட்டாய நிலையில் இதைச் சொல்கிறார். தெய்வீகத்தை வேதங்களில் இருந்து உருவாக்கி ச த்தியத்தை அர்ஜுனனின் மனத்திற்குச் கொடுக்கிறான்.

வேதங்களில் உள்ள ஞானத்தை அவராகவே பெற்றதெய்வீகமே, சத்தியத்தை பேசுகின்றது.

பெரும் ஞானிகளும், ரிஷிகளும் அனுபவித்த அறிவின் தொகுப்பே வேதங்கள், வாய்மொழியாகவே வழிவழியாகவந்ததேஸ்ருதி, அதாவது கேட்கப்பட்டது என்கின்றோம். இந்த அறிவு அனுபவ அறிவே. ஸ்ருதியின் உள்முக அர்த்தத்தை கேட்கலாமே தவிர வெளிமுகமாக விவரிக்க இயலாது. அந்த அனுபவத்தை பகிர்ந்துகொண்ட அந்த க்ஷணமே அது உண்மை அனுபவம் ஆகாது.

எல்லா ஞானிகளும் ஞானம் பெற்றவர்களும் இதே நித்யானந்தத்தை நிரந்தரமான பேரின்பத்தை அடைந்திருப்பார்கள். ஆனால் ஒவ்வொருவிதமாக வெளிப்படுத்துவார்கள். மகாவீரர் பேரின்பத்தில் ஆடையின்றி நடந்தார். மகாவீரருக்கு முற்றும்

மாறுதலாக புத்தர் சொன்னார். இருவருமே சமகால இளவரசர்கள் ஒரு குரு உரைத்த ச க்தியும் மற்றொரு குரு போதிப்பது போல் இருக்காது.

குருமார்கள் உடல் அசைவுகள் மூலமும் வார்த்தைகள் மூலமும் நெருங்கிய சீடர்களுக்கு தனது அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளும்போது பலவிதமான கருத்துக்கள் தோன்றும். வேதாந்த, சாங்க்ய, மிமாம்ய போன்ற மற்ற தத்துவப்பாதைகள் வேதங்களில் இருந்து தோன்றி கற்றறிந்தவர்கள் வழிவழியாக தாம் கற்றதையும், அனுபவங்களையும் செயல்படுத்தியதில் வந்தவையே.

எல்லாப் புனிதநூல்களும், வேதங்களும் உபநிடதங்களும், கீதையும் பல்வேறு உணர்வு நிலைகளிலும், ஏழு நிலைகளிலும் உள்ளவையே, சுருக்கமாகச் சொன்னால் ஒருவரின் சக்தி நிலைக்கு உட்பட்டதே செயலாயற்றும். மிக உயர்ந்த நிலையில் எல்லாம் ஒன்றே என ஒருவரால் உணரமுடியும். இந்த உயர்ந்த நிலையில் அனுபவம், அனுபவிப்பவன், அனுபவித்தல் என்பதே கிடையாது. எல்லாம் ஒன்றுதான்.

மேம்போக்கான கருத்தையும் தாண்டி சில விஷயங்கள் இருக்கின்றன. அவைகள் உன்னை உலக இயல்புகளான சத்வ, ரஜஸிக, மற்றும் தாமஸ மேலும் உண்மையை உணர்ந்த விடுதலையையும் தாண்டி உன்னை அழைத்துச் செல்லும் என்கிறார் கிருஷ்ணன். அந்நிலையில் நீ பரிடத்தல் காத்தல், அழித்தல் தாண்டி இவ்வுலகமே ஒரு பொருளற்றது என்று இறுதியான, மேலான சக்தியைப் புரிந்துக்க் கொள்ளும்போது உணர்வீர்கள்.

கிருஷ்ணன் இறுதியாக, பிரம்மனை உணர்ந்தபின் நீ பொறுமையாகக் கூறிய

வேத அறிவுக் கடலில் நடுவில் உள்ள ஏரி போன்றது, என உணர்வாய்.

கிருஷ்ணர் அர்ஜனனைநடைபழகும்குழந்தைநடக்கக்கற்றுக்கொடுப்பதுபோல் படிப்படியாக அழைத்துச் செல்கிறார். அர்ஜனனது வாதங்கள், பயங்கள், தயக்கங்கள் அனைத்தையும் ஒவ்வொன்றாக உடைத்தெறிகின்றார்.

இந்த குழந்தைத்தனமான நடைகள் அர்ஜனனின் இதுநாள்வரை செயல்பட்டுவந்த பட்டறிவே. அர்ஜனனின் பட்டறிவு எவ்வளவு அர்த்தமற்றது என்பதைக் கிருஷ்ணர் விளக்குகின்றார். இவை அனைத்தும் அடுத்தவரிடமிருந்து கடன்பெற்றதே தவிர தானாக அனுபவித்ததில்லை. இப்போது அவரை அனுபவ அறிவு பெற அழைத்துச் செல்கிறார்.

கிருஷ்ணன் எப்பொழுதும் தனது வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றிக் கொண்டுதான் இருக்கின்றார். அவரை உணர நம்முள் சிறிய திறப்பு வேண்டும். அவர் இங்கு இல்லை என மட்டும் நினைக்காதே.

ராமகிருஷ்ணர் முன்பு சில பக்தர்கள், தாங்கள் சைத்தன்யர் காலத்திலேயே வாழ்ந்திருந்தால் தாங்களும் தெய்வீக அன்பைப் பெற்றிருக்கலாம் என்றார்கள். உடனே ராமகிருஷ்ணர் சைத்தன்யர் முன்பு அமர்ந்திருந்த சிலர் கிருஷ்ணரைக் காணவில்லை என்றார்கள். அதே மக்கள்தான் இப்பொழுது இங்கு இருப்பவர்களும் இதே மக்க ள்தான் ரமண மகரிஷியிடம் ராமகிருஷ்ணர் தாங்கள் காணவில்லை என்கிறார்கள். இங்கு இருக்கும் சிலரும் தங்கள் ரமணரைப் பார்க்கவில்லை என்கின்றார்கள்.

தேவை உங்களுக்குள் சிறு திறப்பும் உணர்வுமே. முடிந்தால் இங்கே இப்பொழுதே கிருஷ்ணனின் குழலோசையைக் கேட்கலாம். உனக்கு தெரியவில்லை என்றால் நீங்கள் இழக்கின்றீர்கள். கிருஷ்ணர் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றி தன் வாக்குறுதியை நிறைவேற்றுகிறார். இன்னும் சிறிது அதிகமான திறந்த உணர்வுடன் நீ ங்கள் எங்கிருந்தாலும் அவரை உணரலாம்.

கிருஷ்ணரின் கீதை பாண்டவ கௌரவ இளவரசர்களுக்காக என்பது மிகக் குறைவே. ஒவ்வொரு சாதாரண தனிமனிதனும் தானும் இந்த பிரபஞ்ச சக்தியின் பகுதியே என்பதை உணரவே கிருஷ்ணன் இதை தெரிவிக்கின்றார். கிருஷ்ணன் கீதையை உங்களுக்குக் கொடுத்து தன் பணியை முடித்துக் கொண்டார். காலம் இடம் தாண்டி அகில உலகிற்கும் உதவுவதே அவர் ஆசை. இனிமேல் நீங்கள்தான் அமர்ந்து கவனிக்க வேண்டும்.

இங்கு அமர்ந்து கீதையில் உங்களுக்கு என்ன இருக்கின்றது என குறை கூறிக்கொண்டோ வியந்து கொண்டோ இருக்க வேண்டாம். உங்கள் மனதைத் திறந்து பெற்றுக்கொள்ளுங்கள். இதுவே குரு உங்களுக்குக் கொடுக்கும் வாக்குறுதி.

கேள்வி: கிருஷ்ணர் தானே வேதமாக இருக்கும்போது அவரே வேதங்கள் பயனற்றவை எனச் சொல்லலாம்?

இங்கு கிருஷ்ணர் அனுபவ அறிவையும் கற்றுப் பெறும் அறிவையும் வேறுபடுத்துகிறார். வேதங்களும் சாங்யங்களும் பற்றி மட்டுமே அர்ஜுனனும் மற்ற மனித இனமும் கவலை கொள்கின்றது.

நான் முன்பே சொன்னதுபோல அனுபவித்த உண்மைத் தத்துவத்தை அனுபவித்த உடனேயே அனுபவம் இருப்பதில்லை. கற்ற ஞானம் உங்களது உண்மை இல்லை. இது வேறு ஒருவரின் உண்மை. உங்களுடையது இல்லை.

மகாபாரதத்தில் துரியோதனன் எப்படி குரு துரோணரின் கவசத்தைக் கடனாக பெற்றார் என விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

இருபத்தைந்து வருடம்

'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, "சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். பெறச் சொல்கிறார். இங்கு கிருஷ்ணர் சொல்வது ஒன்றுசேர்தல் என்ற பெயர்ச்சொல்லை இல்லை. சேர்தல் எனும் செயலையே சொல்கிறார்.

நீர் கடலில் இருக்கும் நீரோடு கலக்கும்போது அதில் வேறுபாடு இருக்காது. அதற்கென தனிகுணம் இருக்காது. அது எங்கிருந்து தோன்றியதோ அதிலேயே கலந்துவிட்டது. அது தனித்திருப்பதாக நினைத்தால் அது எங்கிருந்து தோன்றியது என்பது தெரிந்தாலும் அது தனித்தே இருக்கும். அது தன் தனித்தன்மையை விடவேண்டும். இந்த விடுதலை பட்டறிவுப்பூர்வமாகவோ, அறிவுப்பூர்வமாகவோ இயலாது. இது இருப்பிலிருந்து தோன்றவேண்டும்.

கீதையில் அர்ஜுனனின் சஞ்சலமான அர்ஜுன விஷாதயோகத்தில் வேத நூல்களில் இருந்து நிறையவே மேற்கோள் காட்டி இருக்கின்றார். தனது உறவினர்களைக் கொன்றால் குருவம்சமே அழிந்துவிடுமே என்கிறார். இந்த அழிவு சமுதாயத் தீமைகளைத் தோற்றுவிக்கும். சமுதாய தீங்குகள் குடும்பத்தைப் பிரிக்கும் பெண்கள் தறிகெட்டு அலைவார்கள். இது பண்பாட்டு சீரழிவிற்கு வழிவகுக்கும். இந்த பண்பாட்டுச் சீரழிவினால் முன்னோர்களுக்குச் செய்யும் சடங்குகளில் இருந்து விலகுவர். முதலில் அழிவே மிஞ்சும். போரினால் இந்த விளைவுகளே ஏற்படும் என அர்ஜுனன் எண்ணினார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத்

தான் அறிந்த வேதநூல்களை அர்ஜுனன் தான் அறிந்தவரை மேற்கோள்காட்டினார். இவை எல்லாவற்றையும் கிருஷ்ணன் சாங்க்ய என்கிறார். இங்கு சாங்க்ய என்பது கபிலமுனி தோற்றுவித்த சாங்க்ய தத்துவத்தை மட்டுமல்லாது எல்லா வேதநூலறிவையும் குறிப்பிடுகின்றது. நான் முன்பே சொன்னதுபோல் இந்த அறிவைக் கிருஷ்ணன் குறைத்துப்பேசவில்லை. ஆனால் அனுபவம் இல்லாத ஞானம் அபாயகரமானது என்பதையே ஆணித்தரமாகச் சொல்கின்றார். அவர் அர்ஜுனனை ஞானத்திலிருந்து அனுபவத்திற்கு அதாவது சாங்க்யவிலிருந்து யோகத்திற்கு அழைத்து செல்லப்போவதாகச் சொல்கிறார்.

ஞானம் பெற்ற இருப்புகள் அனுபவத்தால் தோன்றிய கலாச்சாரத்திலிருந்து

90% நல்ல நேரம் என்பது நம் விருப்பிற்கு உதவுவதையே சொல்கின்றோம். நம் செயல்பாடுகள் ஒப்புக் கொள்ளப்பட்டு பாராட்டப்படும் என்பதாலேயே நமது நிறுவனத்திற்கு பயனளிக்கக்கூடிய செயல்களையும் செய்கின்றோம்.வு

சிறு வயதிலேயே இதை நாம் ஏற்றுக் கொள்கிறோம். இதைச் செய்தால் உனக்கு வெகுமதி, அதைச் செய்தால் உனக்கு தண்டனை, என பெற்றோரும் பெரியோரும் நமக்குக் கற்பித்திருக்கின்றார்கள். எது நமக்கு நல்லது எது தீயது, எது வெற்றியாக இருக்கும், எது தோல்வியைத் தரும் என்றே நாம் கட்டுப்படுத்தியே வளர்த்திருக்கின்றார்கள். வெற்றி தோல்வி இரண்டுமே எதிர்பார்க்கப்படும் வெகுமதியையோ அல்லது தண்டனையையோ சார்ந்துள்ளன.

பேராசை மற்றும் பயம் என்னும் தத்துவத்திலே செயல்படும் சமுதாயம் தனக்குத் தேவையில்லாத எந்த செயலையும் செய்ய விடுவதில்லை. மதங்களும் இதையே செய்கின்றன. சமுதாயம் உங்களை இங்கேயே உடனேயே சட்ட ரீதியான தண்டனை என பயமுறுத்துகின்றது. மதம், நரகத்தில் தண்டனை என பயமுறுத்து கிறது. நரகம் மற்றும் சொரக்கம் என்றால் என்ன? அவைகள் இருக்கின்றனவா, இல்லை. அவைகள் இல்லவே இல்லை. இவைகள் கோயில் குருக்கள் மற்றும் மதபோதகர்கள் மனதில்தான் இருக்கின்றன. அதை நம்முள் செலுத்தி நம்மை கட்டுப்படுத்துகின்றார்கள். உண்மையில் இவர்களே மக்களைத் தவறான பாதைக்கு இட்டுச் சென்று நுகரத்தின் சூழலை உருவாக்குகின்றார்கள்.

நீ ஒன்றைச் சொல்லி மற்றொன்றை செய்யும்போது நீ உனக்கும் உன் ஆன்மாவிற்கும் உன் சக்திக்கும் உண்மையானவனாக இல்லை. நீ நடப்பதே இல்லை. பேச்சு மட்டுமே. ஆச்சார்யா என்ற சமஸ்கிருத வார்த்தை ஒரு உண்மையான சொல். ஒருவர் மாணவருடன் நடந்து செல்கிறார். ஒருவர் சொல்லிய வண்ணமே நடக்கிறார் என்பதே இதன் பொருள். என் வழியில் ஆச்சார்யர்களை நியமிக்கும் போது ஒன்று அவர்களிடம் சொல்வேன். நீங்கள் சொல்லிய வண்ணமே செயல்படுங்கள்.

நீங்கள் சொல்லிய வண்ணமே நடந்தால் உங்களுக்கு பிரச்சினை தோன்றாது. உங்களுடைய சொல்லே பொய் என்றால் உங்களுடைய செயலும் பொய்யாகும். இறுதியில் இவை எல்லாமே சத்தியத்தையும், உங்கள் விழிப்புணர்வையும், நிகழ்கால

| 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள் ?'" என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இங்கு கிருஷ்ணர் சொல்வது இயற்கையின் விதி. இயற்கை நேர்மையாக இருக்கின்றது. இயற்கை நேர்மையாக செயல்படுகிறது. இயற்கை முடிவுகள், வெற்றிகள், தோல்விகளைப் பற்றி எண்ணுவதே இல்லை. இயற்கை வெகுமதிகளைக் கண்டு எதிர்பார்ப்பதுமில்லை. தண்டனைகளுக்காக வருந்துவதுமில்லை.

மக்கள் என்னிடம் கேட்பதுண்டு. சுவாமிஜி இயற்கை ஏன் இப்படி கொடூரமாக இருக்கிறது? ஏன் இந்த இயற்கை சீரழிவுகள்? ஏன் குழந்தைகள் இறக்கின்றார்கள்? கிருஷ்ணர் சொல்லியதே இதற்கு பதில். இயற்கை தனது செயலை செய்யும்போது அதன் முடிவு எப்படி இருக்கும் என எண்ணுவதே இல்லை. எது நிகழ வேண்டுமோ அது நிகழும். அது நடந்துதான் தீரும். இயற்கை தனது நேர்மையான பாதையான அதன் தர்மத்தில் செல்கிறது. இதில் பிரச்சினை என்னவென்றால் நாம் இயற்கையின் சட்டத்தை உணர்வதில்லை. நமது அளவுகோல் கொண்டு அளப்பதே ஆகும்.

நீங்கள் என்னிடம் கேட்கலாம். நாங்கள் என்ன செய்வது என்பதை எப்படித் தெரிந்துக் கொள்வது? எது சரியான பாதை என்பதை எப்படி உணர்வது? எங்களது தர்மம் எது என்பதை எப்படித் தெரிந்துக் கொள்வது. நாங்கள் க்ஷத்ரியர் என்பதால் யார் சாகிறார்கள் என்ற கவலையின்றி சண்டையிடவேண்டுமா? நாம் வைசியர் என எண்ணினால் நம் தர்மப்படி எவ்வாறு சம்பாதிக்கிறோம் என்ற கவலையின்றி எப்படி வேண்டுமானாலும் சம்பாதிக்கலாமா?

இல்லை. கிருஷ்ணர் சுயநலத்தோடு செயல்படுவதைப் பற்றிச் சொல்லவில்லை. பிரபஞ்ச குரு விழிப்புடன் செயல்படுவதையே சொல்கிறார். யோகத்தில் ஆழ்ந்து முடிவின்மேல் உள்ள பற்றை விட்டுவிட்டு நீ செய்யவேண்டியதை செய் என்கிறார்.

என்ன அழகான ஞானம்!

யோகம் என்பது இணைப்பு, மனிதனும் தெய்வமும் இணைவது. நீ ங்கள் உங்கள் ஆன்மாவை உணர்ந்துக்கொள்ளுங்கள். அந்த உணர்வே நீங்கள் தெய்வீகமானவர் என்பதைச் சொல்லும். இதுவே விழிப்புணர்வுநிலை, சத்தியத்தின் நிலை, நிகழ்காலத்தின் நிலை, இவை அனைத்தும் செய்தால் சரியான உணர்வில் இருப்பீர்கள். இந்த உணர்வோடு நீங்கள் எதிர்பார்ப்புகள் இன்றி செயல்பட்டால் நீ விட்டுவிடுங்கள் என்றால் ஒன்றும் செய்யாமல் சும்மா இருப்பது என்று எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். இல்லவே இல்லை.

ஒன்றும் செய்யாமலே உங்கள் மனதை முழுமையாக வைத்திருக்க முடியும். அதனால்தான் சும்மா இருக்கும் மனது பேய்களின் பணிமனை என்கின்றார்கள். செய்ய ஒன்றுமில்லை என்றால் முடிவில் நீங்கள் கற்பனையில் மூழ்கிவிடுவீர்கள்.

செயலற்று இருக்க அறிவுறுத்தப்படவில்லை. புரிந்துக்கொள்ளுங்கள்! மனது விடுபடும்போது எண்ணங்கள் மறைகின்றன. உங்களது சக்திநிலை உயர்ந்து நீங்கள் சும்மா இருக்க இயலாது. தேவையின் காரணமாக நீங்கள் உடனடியாக செயல்பட ஆரம்பித்துவிடுவீர்கள். எண்ணமில்லா மனதால் உடல் அளவிலோ மன அளவிலோ சும்மா இருக்க முடியாது. ஒருவர் சும்மா இருத்தலையும், அமைதியாய் இருத்தலையும் தொடர்புபடுத்தக்கூடாது. எண்ணமற்ற மனநிலையில் இருப்பவர்கள் அமைதியாக சலனமற்று ஒத்திசைவுடன் இருப்பர். ஆனால் அதேநேரம் மிகவும் விழிப்புடன் அந்தந்த சூழ்நிலைக்கு ஏற்றவாறு பொருத்தமாக உடனடியாக செயல்படுவர்.

எண்ணங்கற்ற மனதிற்கு விழிப்புணர்ச்சியும், சக்தியும் தேவை. சும்மா இருத்தலும் சோம்பேறித்தனமும் இதற்கு வெகுதூரம். ஒரு குழப்பமான ஆர்வத்தில் அதிகம் உழைத்த மனது எப்போதும் அக்கறையில்லாத சேம்பேறித்தனத்தை தரும் வெட்டிப்பேச்சும், கற்பனையும் நிறைந்திருக்கும்.

நீங்கள் பிடிப்பில்லாத மனநிலையில் இருக்கும்போது நீங்கள் நிகழ்கால உணர்வில் இருப்பீர்கள் இந்த நிலையில் நல்ல செயல்களை மட்டுமே செய்யமுடியும். இந்த நிகழ்கால நிலையில் இறந்தகால கவலைகளோ, எதிர்கால எதிர்பார்ப்புகள் உங்கள் மனதில் இருக்காது. உங்களுக்கு விளைவுகளால் ஏற்படக்கூடிய பயமோ மற்றும் பேராசையால் பாதிக்கப்படமாட்டீர்கள்.

அதனாலேயே கிருஷ்ணன் உங்களை நிகழ்காலத்திலேயே செயல்படச் சொல்கின்றார்.அதனாலேயே செய்யும் செயலின் முடிவுகள் மீது பற்று வைக்கவேண்டாம். செயலற்ற தன்மையிலும் பற்று வைக்க வேண்டாம். ஏனென்றால்

இருபத்தைந்து வருடம்

ஒரு சிறுகதை.

பீர்பால் சக்கரவர்த்தி அக்பரின் அவையில் இருந்த புத்திசாலியான மந்திரி மற்ற மந்திரிகளின் பொறாமையால் அடிக்கடி சிக்கலில் மாட்டித் துன்பப்படுவார்.

அவர்கள் பீர்பாலால் எதையும் செய்யமுடியும் என்றார்கள். அதற்கு அக்பர் எப்படி முடியும். அவரும் சாதாரண மனிதர்தானே என்றார். இல்லை அவர் ஒரு அதிசய மனிதர். அவர் ஒரு நாயைக் கூட பேச வைப்பார் தெருவில் சென்ற நாய் ஒன்றைக் காட்டி. அவரை நீங்கள் அச்சுறுத்தினால் அவர் நிச்சயம் செய்வார் என்றார்கள்.

அக்பர் பீர்பாலை அழைத்து அவரது அதிசய சக்தி எல்லாம் தெரியும். உடன் ஒரு நாயை பேச வைக்காவிடில் மரண தண்டனைதான் என்றார்.

அரசே எனது சக்தி கொண்டு உடன் செய்ய இயலாது. எனக்கு ஒருவருட அவகாசம் கொடுங்கள். நான் நாயைப் பேச வைக்கிறேன் என்றார்.

பீர்பாலின் நண்பர்கள் அதிர்ச்சியடைந்தார்கள். அவர்கள், பீர்பால் என்ன காரியம் செய்தாய்? எப்படி நீ நாயை பேச வைக்க முடியும்? நிச்சயம் நீ சாகப் போகிறாய் என்றார்கள்.

ஒரு வருடத்தில் எவ்வளவோ நடக்கும். நாயும் இறக்கலாம். மன்னனும் இறக்கலாம். நானும் இறக்கலாம். யாருக்கு தெரியும். நாய் பேசினாலும் பேசலாம் என்றார்.

நீ எதிர்பார்ப்பு எதுவும் இன்றி செல்லும்போது அனைத்தும் அதிசய செயல்களே.

கொண்டாள்.

என் இனிய திரௌபதியே, அழைக்கும்போது உனது ஆடையை பிடித்துக் கொண்டு நீயே உனக்கு உதவ முயற்சித்தாய். நீ எப்பொழுது ஆடையைவிட்டுவிட்டு கைகளை மேலே தூக்கி தொழுது என்னை சரணடைந்தாய். நீ உண்மையில் ச ரணடைந்த உடனேதான் நான் வந்தேன்.

உன் அகங்காரம் அழிந்தபிறகே இறைவன் உள்ளே வருவார். இதுவே நம்மிடம் உள்ள பிரச்சினை. நாம் முழுமையான அகங்காரத்துடன் நம்மைச் சுற்றியுள்ள நிகழ்வுகளை நாமே கட்டுப்படுத்த முடியும் என நம்புகிறோம். நமது செயலின் பலனையும், நம்மால் கட்டுப்படுத்த முடியும் என நிச்சயமாக நம்புகிறோம். கிருஷ்ணர் கருணையோடு காத்திருக்கின்றார். அவரால் ஒன்றும் செய்ய இயலாது. நமது அகங்காரம் அவரைத் தடுக்கின்றது.

உனது செயல்களின் பலனை அவருக்கு சமர்ப்பிப்பதால் கிருஷ்ணருக்கு எந்த நன்மையுமில்லா உங்கள் பலன்களை பிடுங்கிக் கொண்டு அவர் செல்வந்தராகவும், புகழடையப் போவதாகவும் எண்ணாதீர்கள். ஆழமான கருணையினாலோய, என்னைச் சரணடையுங்கள். உங்கள் செயலின் எல்லாப் பலனையும் எனக்கே சமர்ப்பித்துவிடு அகங்காரத்தை நீக்கி என்னிடம் வந்துவிடு. நான் உனக்காக காத்திருக்கிறேன். உன்னிடம் வருவேன் என்கின்றார்.

இவைகளை நாம் செய்யும்போது அதிசயங்கள் நிகழும்!.

கிருஷ்ணர் தான் சொன்னதை மீண்டும் சொல்லி ஒரு ணீதணஞரிட டூடிணனு உடன் வலியுறுத்துகின்றார்.

'செயலில் பற்றில்லாமல் செயல்படுங்கள். முடிவில் ஏற்படும் வெற்றி தோ தால்வியைப் பற்றிக் கவலைப்படாதீர்கள். செயல்களைத் மற்றும் செயல்களின் பலன்கள் தாண்டி உங்களை ஒரு நிலைப்படுத்துங்கள் இந்த ஞானத்தில் ஒரு கக்கப்பட்டால் புத்திசாலித்தனமாக செயல்படுவீர்கள் முடிவுகள் மீதுள்ளவற்றை

இருபத்தைந்து வருடம்

விட்டு விட்டால் பிறப்பு இறப்பு என்னும் சுழலில் இருந்துவிடுபட்டு துக்கம் தாண்டிய நிலையில் இருப்பீர்கள்.

'ஞானத்தில் ஒரு சுகப்படுத்தி யிருந்தீர்களானால் நீங்கள் கேட்கும் விஷயங்களில் ஏற்றம் அடையமாட்டீர்கள் நீங்கள் கேட்பதில் ஏமாற்றமடையாவிட்டால் நீங்கள் விடுதலை அடைவீர்கள்.

கிருஷ்ணரின் உடனடியான உதாரணம் வாய்மொழி வந்த வேதங்கள் அர்ஜுனன் இந்த வேத நூல்களை தனது செயல்களுக்குக் காரணமாக கிருஷ்ணரிடம் சொன்னான். 'நீ கேட்டதை, அது தெய்வீக அறிவான வேதங்களாக இருந்தாலும் குழப்பிக்கொள்ள வேண்டாம், என்று அர்ஜுனனை கண்டிக்கின்றார். தெரிந்துகொள், உண்மையிலேயே கனத்தில் ஒரு முகப்பட்டிருந்தால் நீ ஏமாற்றப்படமாட்டாய், எப்பொழுதும் விழிப்புணர்வுடனேயே இருப்பார்.

கிருஷ்ணரின் வார்த்தைகள் மீண்டும் மீண்டும் இன்றும் ஒலித்துக் கொண்டிருக்கின்றன சொல்லப்போனால் இன்று இன்னும் பொருத்தமாக இருக்கின்றது செய்திகளால் 24 மணி நேரமும் எல்லாப் பகுதிகளில் இருந்தும் தினம் நமக்கு பிடித்திருந்தாலும் படிக்காவிட்டாலும் செய்திகளால் குழப்படுகின்றே றாம். ஏதாவது ஒன்று தொடர்ந்து சொல்லப்பட்டுக் கொண்டிருந்தால் அதுவுமும் முக்கியமாக ஒரு அரசாங்கத்தால் சொல்லப்பட்டில் நாம் எந்தவி கருத்தும் இல்லாமல் நம்ப ஆரம்பித்துவிடுவோம். உங்களையாரும் கட்டாயப் படுத்தவேண்டியதில்லை. எந்தவிதமான அழுத்தமும் கட்டாயமும் இல்லாமல் உங்கள் மூளை சலவை செய்யப்படும்.

இதைப் போன்றுதான் அரசியல் மற்றும் மதநிறுவனங்கள் பயத்தையும் ஆசையும் தூண்டி தங்களின் கட்டளைகளுக்குப் பணிய வைக்கின்றார்கள். வணிக மற்றும் விளம்பர நிபுணர்கள் தங்களின் பொருள்களைப் பற்றி உங்களைக் கவர இதைப் போன்றே செயல்படுகின்றார்கள் இதைத்தான் மறைக்கப்பட்டதூண்டுகோல் (ஹூடிஞ்ஞீனுண ணீனுணுாண்தச்ஞீனுணூ) என்கின்றோம்.

| ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

வெளிப்படுத்திய உண்மைகள் அப்போதைய ஆள்வோர்களின் கருத்துக்களுக்கு மாற்றாக இருந்தால் தண்டிக்கப்பட்டார்கள் சாக்ரடீஸ், கோபர்நிகய், டாவின்ஸிபே போன்றோர் தாங்கள் கேட்டதை மறுத்ததால் தண்டிக்கப்பட்டார்கள். அவர்கள் மறைவுக்குப் பின்னரே தீர்க்கதரிசிகளாகப் போற்றப்பட்டார்கள். இன்றைய குழும உலகத்தில் தங்களது நிர்வாகம் மனசாட்சி இல்லாமல் செய்யும் செயல்களை எதிர்த்து தாங்கள் நியாயம் என்று எண்ணுவதற்காக வாழ்பவர்களை முன்னோடி தலைவர்கள் என்கின்றார். இன்று இது ஒரு மதிப்பிடும் ஒரு வார்த்தை. முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இவர்களையே துரோகிகள் என்றார்கள்.

ஏன் அவர்களை துரோகிகள் என்கிறோம்? அவர்களுடைய நிர்வாகமோ, அரசாங்கமோ, மதமோ சொல்லும் உண்மைக்கு மாறுபட்டு அவர்கள் சிந்திப்பதாலா? ஒருவரின் ஞான அனுபவத்தில் அவர்கள் கேட்ட உண்மையை மாறுபட்டு உணர்ந்தால் அதை அவர்கள் மனித சமுதாயத்திற்கு வேதனை அளிப்பதாகவே வா இருந்தாலும் கட்டாயம் சொல்லப்படவே வண்டும். ஞானம் அடைவதற்காக அர்ஜுனனை கிருஷ்ணன் எளிமையான பாதையில் அழைத்துச் செல்கின்றார். அவர் சொல்கிறார், 'செயல்கள் எதுவும் செய்யாமல் சோம்பி இராதே, உனக்குத் தே வையானவற்றை நீ செய். அதன் முடிவின்மேல் பற்றுதலோ, எதிர்பார்ப்போ இல்லாம் செய். ஒரு மித்த எண்ணத்தோடும் ஞானத்தோடும் செய். உனது உள்உணர்வின் ஞானத்திற்கு ஏற்ப செய்ய வே வண்டுமோ தவிர நீ கேட்டதற்கு ஏற்ப செய்யாதே பிறகு கஷ்டங்களில் இருந்து விடுபட்டு விடுதலை அடைவாய்.

இவைகள் நாம் அனைவரும் செயல்படுத்த வேண்டிய எளிமையான வழிகளே, சொல்லப் போனால் நாம் அனைவரும் அவற்றைக் கட்டாயம் செயல்படுத்தவேண்டும். முன்பு நாம் கேட்டு அனுபவித்த செயல்களைப் பற்றி கவலைப்படாமலும் எதிர்காலத்தில் நாம்மே கட்டு அனுபவிக்க கூடியவைகளைப் பற்றிய எதிர்பார்ப்புகள் இல்லாமல் இந்த நிகழ்காலத்தில் முழு விழிப்புணர்வோடு இருங்கள். நிகழ்காலத்தில் அனுபவிக்கக் கூடிய உண்மையில் அனுபவத்தை முழுமையாக ஈடுபாட்டுடன் செயல்படுங்கள். நீ ங்கள் நிச்சயம் தவறிப்போக மாட்டீர்கள் நான் உறுதியாக இதைச் சொல்கின்றேன்.

கேள்வி: சுவாமிஜி, குழு உலகில் இலக்குகளையும், வரவு செலவு திட்டங்களையும் சுற்றியே வருகின்றன. இந்த சூழலில் இலக்குகள் இல்லாமல்

எவ்வாறு செயல்படுவது?

தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள், இது சாத்தியமானது மட்டும் இல்லை இது ஒன்றே கவலைகள் இல்லாமல் பேரின் பத்தில் வாழக் கூடிய வழியாகும். நீங்கள் ஒரு குழுமத்தின் அதிகாரியாகவோ அல்லது தொழில் அதிபராகவோ இருப்பதாக வைத்துக்கொள்ளுங்கள். நீங்கள் வரவு செலவு திட்டங்கள் எதிர்பார்ப்புகள், இலக்குகள், இலட்சியங்கள் மற்றும் பலவற்றை சுற்றியே செயல்பட வேண்டியிருக்கும். நீங்கள் போட்ட செயல்திட்டங்கள் படியும், வரவு செலவு திட்டங்கள்படியும் எத்தனைமுறை சாதித்திருக்கிறீர்கள் என்பதை உண்மையாக சொல்லுங்கள். நாள் பல நிர்வாக அதிகாரிகளிடம் பேசி இருக்கின்றேன் அவர்களுடைய வரவு செலவு திட்டங்களில் செலவை முன்னிறுத்தியே செயல்பட்டதாகவும், லாபத்தை முன்னிறுத்தி செயல்பட முடியவில்லை என்ற உண்மையைச் சொல்லி இருக்கின்நின்றார்கள். இதுதான் உலக நியதி வரவு செலவு திட்டங்களுக்கு மேல் செலவினங்கள் அதிகரிப்பதும், லாபம் குறைவதும் எப்பொழுதும் நிகழ்கின்றன.

ப. 253

இருந்த போதிலும் வரவு செலவு திட்டத்தை வலியுறுத்தி அதன் படியே செயல்பட வேண்டுமென மொத்த குழும நிர்வாகங்களும் சொல்லிக் கொண்டே இருக்கின்றன.

வரவு செலவு திட்டங்களை முழுமையாக நீக்கிவிடுமாறு கிருஷ்ணர் சொல்லவில்லை. இலக்குகள், மற்றும் வரவு செலவு திட்டங்கள் என்னும் பிரச்சி னைகளை மனதில் நிரப்பிக் கொள்ள வேண்டாம் என்றே நமக்கு அறிவுறுத்துகின்றார். 'நீங்கள் செய்ய வேண்டியதைச் செய்யுங்கள். செய்ய வேண்டிய செயல்களுக்காகச் செய்யுங்கள், போரிடுவதற்காகப் போரிடுங்கள், ஆனால் அதன் விளைவுகளைப் பற்றி கவலைப்படாதே".

தற்போது நிகழ்வனபற்றி மட்டும் கவனம் கொள்ளுங்கள் என்கின்றார் அவர்.

இதுவே இப்பொழுது உள்ள நிர்வாக இயலின் முழு செயல்பாடும் இப்பொழுது எல்லோரும் செயல்திட்டங்கள் கட்டுப்பாடுகளை பற்றியே பேசுகிறார்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம்

இலகுவாகவும் பேரானந்த்துடனும் அடைவீர்கள்.

அர்ஜுனன் இப்பொழுது மேலும் தெரிந்து கொள்ள ஆவலுடன் இருக்கிறார் கிருஷ்ணரிடம், 'நீ ங்கள் மிக உயர்ந்த விஷயங்களைப்பற்றி சொல்லிக் கொண்டிருக்கின்றீர்கள். நான் எதிர்பார்ப்பு, பற்றுதல் இல்லாமல் ஞானத்தின் பாதையிலேயே செயல்படவேண்டும் என்கின்றீர்கள். இப்படிச் செயல்படும் மனிதர், எப்பொழுதும் நிகழ்கால விழிப்புடன் இருப்பவர் எப்படி இருப்பார்? எப்படி பேசுவார் நடப்பார்? என்னையே நான் அவராகப் பார்க்கின்றேன்.

இப்பொழுது தான் முதல்முறையாக இந்த உரையாடலில் கிருஷ்ணர் சொல்வதில் அர்ஜுனன் ஈடுபாடு காட்டுகிறார். இதற்கு முன் தான் சொன்னது எல்லாம் குழப்பத்தால் ஏற்பட்டவை என்பதை அர்ஜுனன் உணர்கிறார். அவரை ஒரு வீரனுக்குரிய படி செயல்படக் சொல்லும்போது இந்த அறிவுரை அவரை உணரச்செய்கின்றது.

இருந்த போதும் கிருஷ்ணரின் சொற்களின் மேலும் சில குழப்பங்கள் அர்ஜுனன் உள்ளன. பலனை எதிர்பார்க்காமல் செயல்படும்படி சொல்வது ஒரு வினோதமான கருத்தாக அர்ஜுனன் எண்ணுகிறார். அவர் தனது வாழ்வில் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலும் என்ன விளைவைக் கொடுக்கும் என்று எண்ணிய பிறகே செயல்படுவான்.

அர்ஜுனன் மிகச் சிறந்த வில்லாளி அவர் எய்திய அம்பு குறி தவறியதே இல்லை முதலில் தனது இலக்கை முடிவு செய்த பிறகே அவர் செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்தார் கிருஷ்ணர் இப்பொழுது முழுமையாக அவரைக் குழப்பிவிட்டார். 'நீ அம்பை எய்து அது எங்கு போக வேண்டும் என்பது என் பொறுப்பு' என்கிறார் கிருஷ்ணர் கிருஷ்ணர் சொன்ன இதையாவது எப்படி புரிந்து கொண்டாரோ அர்ஜுனன் தெய்வித்திடம் இருருந் வரும் அறிவுரையை அலட்சியப்படுத்தக் கூடாது என்று கிருஷ்ணரிடம் உள்ள நம்பிக்கையால் அர்ஜுனன் உணர்கிறார்.

மனதை நிலைப்படுத்தினால் மனது ஒரு நிலைப்பட்டு ஆசைகள் அழியும் ஆசைகள் இல்லாத பொழுது சாதாரணமாக ஏற்படக்கூடிய விருப்பங்கள் நிறைவேறும் போ தா அல்லது நிறைவேறாமல் போகும்போதோ வரும் இன்பம், மகிழ்ச்சி, பேர் உவகை, மன அழுத்தம், துக்கம், கோபம், ஏமாற்றம், பொறாமை போன்றவைகள் தான்றாது. மனதில் பயமோ, கோபமோ இல்லாத போது, வெற்றி மற்றும் தோல்வியை எதிர்பார்க்காதபோது பற்றற்ற மனது பற்று அற்றதைத் தேடும். எல்லா ஆசைகள், உணர்ச்சிகள், பற்றுகளுக்கு அப்பாற்பட்ட பேர் உண்மையை தேடும். வெளியுலக பொருட்களின் மீது, மற்றும் புலன்கள் விலகிறே இருக்கும் முதலில் பொருள்கள் விலகும். பிறகு, பொருள்கள் மீது உள்ள ஆசை விலகி உண்மை தோன்றும். இது கட்பதற்கு கடினமாக தோன்றினாலும் ஒன்று, இரண்டு, மூன்று என்று எண்ணுவது போல மிக எளிமையானது

இந்தப் பிரபஞ்சமே நாம் அனைவருக்கும் பொறுப்பு நம்மாலோ நமது செயலாலோ நாம் வாழவில்லை அதையும் மீறி வாழ்கின்றோம். நாம் இப்பிரபஞ்சத்தை கவனிப்போமானால் நாம் வாழ அபரிமிதமாக அது நமக்கு கொடுக்கிறது. ஆனால் நாம் அதை கவனிப்பதே இல்லை. நாம் நம்ே தவைகளோடு மற்ற ஜீவராசிகளின் தேவைகளைக் கவனிக்காமல் நம் தேவைகள் எல்லாமே நிறை வற வாய்ப்பில்லை.

கானகத்தின் விதிமுறைகள் மனிதனின் இடையூறின்றி அழகாக செயல்படுகிறது. மிருகங்கள் தேவைகளுக்கே செயல்படுமே தவிர ஆசைகளுக்காககொலை செய்வதைப்பார்த்ததாலே இல்லை. தனது பசியைப் போக்கிக் கொள்ளவோ அல்லது உயிரைக்காப்பற்றிக் கொள்ள மட்டுமே கொல்கின்றது. இந்தக் காட்சியில் மனிதன் துழைந்த உடனே சமநிலை மாறிவிட்டது. தனக்கு தேவை என்னஎன்பதைப்பற்றி அக்கறை இன்றி வேண்டுமென்றே கொல்கிறான். மனிதன் மிருகங்கள் போலல்லாமல் தனது இயல்பான புத்திசாலித்தனத்தை வெளிப்படுத்துவதே இல்லை.

நமது உண்மையான தேவைகளுக்காக வாழ்ந்தால் நாம் நமது இன்றைய தவைகளை மட்டுமே கவனிப்போம். எதிர்கால தேவைகளைக் கவனிக்க மாட்டோம். இன்றைய சூழலுக்கு உயர்ந்துவிடுவோம். இறந்தகால மற்றும் எதிர்கால ஆசைகள் அழிந்துவிடும். இந்தப் பிரபஞ்சத்துடன் நமக்குள்ள உறவையும் நமது பங்கையும் உணர ஆரம்பித்துவிடுவோம். நாமும் இந்தப் பிரபஞ்சமே என்பதை உணர்ந்து

எப்பொழுதும் சரியாகவே இருக்கும் நீங்கள் ஆமைபோல் உங்களது எண்ணங்களை உள்நோக்கி செலுத்தி முடிவு எடுக்கும் போது பிரபஞ்ச சக்தி உங்களை வழிநடத்திச் செல்லும்.

அதற்கு பதில் நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்கள் தெரியுமா? உங்கள் முடிவுகளால் ஏற்படும் விளைவுகளைக் கண்டு பயந்த பாதிநேரம் முடிவு எடுப்பதையே தள்ளிப் போடுகிறீர்கள். அதனால் நிகழ்வுகள் உங்களுடைய கட்டுப்பாட்டை மீறி உங்களுக்கு சாதகம் இல்லாமல் நிகழ்கிறது மறுபாதியில் பேராசை, முந்தைய அனுபவம் மற்றும் எதிர்கால கற்பனையினால் ஏற்படும் தவறான கருத்துக்கள் மூலம் தற்போதைய சூழலுக்கு ஒத்து வராத முடிவு எடுக்கின்றீர்கள்.

நீங்கள் சரியாக சாப்பிடவாவது செய்கின்றீர்களா? மனதில் கை வைத்து சொல்லுங்கள் சென்ற முறை சாப்பிட்டபோது அரட்டை அடிக்காமல், படிக்காமல், யாரையோ, அல்லது எதையோ பார்த்து கொண்டு இராமல் முழுமையாக உணவில் மட்டும் கவனம் செலுத்தி சாப்பிட்டீர்களா.

நீங்கள் சொல்லலாம், நாங்கள் எல்லாம் மனிதர்கள் புலன் இன்பத்தில் திளைத்து வாழ்வை அனுபவிப்பது தானே முறை என்று. தயவு செய்து செய்யுங்கள். மகிழ்ச்சியாக இருக்கும் போது முழுமையாக மகிழ்ச்சியாக இருங்கள் உங்களது புலன்கள் அனைத்தும் அந்தச் செயலில் மட்டுமே நிலை நிறுத்தி இன்பமாக அனுபவியுங்கள்.

நீங்கள் எதைச் செய்தாலும் 100% சதவீதம் விழிப்புணர்வுடன் ஒரு நிலைப் பட்டே செய்யுங்கள் நீங்கள் கடவுளாவீர்கள்.

கேள்வி: சுவாமிஜி நீங்கள் தேவைகளையும் ஆசைகளையும் பற்றிக் சொன்னீர்கள். தேவைகள் தங்களுக்குத் தேவையான சக்திகளைக் கொண்டுதானே நிறைவேறும் என்றீர்கள். அப்படிஎன்றால் நாம் எதுவும் செய்யாமலே செயல்கள் நிறைவேறுமா?

| 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள் ?" என விசாரித்ததற்கு, 'சுரன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் | உங்களுக்கு அப்படிப்பட்ட நம்பிக்கையில்லையென்றால் அது வேறு கதை. கையில் பணம் ஏதும் இல்லாமல் நான் என் சீடர்களில் சிலரை அதைப் போன்ற பயணத்தை அதாவது அலைந்து திரியும் துறவியாக அனப்பியிருந்தேன். அவர்களும் இந்தியா முழுவதும் சுற்றி அற்புதமான அனுபவங்களோடு திரும்பினார்கள் உலகம் எப்படி வாழ்கிறது என்பதை புரிந்து கொள்ள இதுதான் ஒரே வழி.

நீங்கள் எதையும் செய்வதற்கு உங்களுக்கு சுதந்திரம் உண்டு. நீங்கள் உங்களுக்கு மட்டுமே பதில் சொல்ல வேண்டும். மேலை நாட்டு நாகரிகம் இந்த முறையைக் கண்டு இருக்கிறார்கள். பெரும்பாலான மக்கள் இவ்வாறு செயல்பட்டால் சமுதாயம் அவர்களை அடக்க முடியாது. சமூகம் தனது சக்தியை இழந்து அழியும் நிலை ஏற்படும். உண்மையில் இந்தியாவிற்கு வெளியில் மத நிறுவனங்கள் கூட இப்படிப்பட்ட சுதந்திரத்தை அனுமதிப்பதில்லை இந்தியாவில் அலைந்து கொண்டிருக்கும் சன்யாசிபோல் வே று எங்கும் நான் பார்த்தது இல்லை. ஒரு சந்நியாசியாக ஓர் இடத்தில் ஒருவர் வாழ்ந்தாலும் அந்த பந்தம் வரையறுக்கப்பட்டதாக உள்ளது. கட்டுப்பாடுள்ள சூழ்நிலையில் உங்களால் சுதந்திரமாக இருக்கமுடியாது. அதனாலேயே நமது ஆஸ்ரமங்கள் அனைத்தும் விதிமுறைகளால் கட்டுப்படுத்துவது இல்லை ஒவ்வொருவரும் அவரவருக்கு தெரிந்ததை செய்யாமல் எதையாவது செய்யச் சொல்லி கட்டாயப்படுத்தப்படுவதும் இல்லை. சாதாரண நிலைமைக்கு மேல் வெகு சி றப்பாக ஒருவர் செயல்படுவது தனிப்பட்ட விஷயம் இது முழுக்க முழுக்க அன்பாலும் சுதந்திரத்தாலும் அன்றி, பேராசை மற்றும் பயத்தினால் இல்லை.

கேள்வி: ஒரு ஆமை செய்வது போல் புலன்களில் இருந்து விலகச் சொல்லி அர்ஜுனனை அறிவுறுத்தும் பொழுது கிருஷ்ணன் 'ப்ரத்யாகார' முறையை பின்பற்றச் சொல்கின்றார்.

பதஞ்சலியின் அஷ்டாங்க யோகத்தில் 'ப்ரத்யாகார' அல்லது புலன்களை கட்டுப்படுத்துதல் ஆகும். இதைத்தான் கிருஷ்ணர் இங்குச் சொல்கின்றார்.

'ப்ரத்யாகரா' என்பது புலன்களுக்கு உணவு ஊட்டுவது போல் புலன்களைக் கவரக் கூடிய பொருள்கை விலக்கி விடுவது என்பது பொருள் இல்லை. புலன்களின் தளங்களைக் கொண்டு பயமுறுத்துவதும் இல்லை, பொருள்களை உணர முடியாமல் பாதுகாக்கப்பட்டு பட்டு வைத்துள்ள ஞாபகங்களை வைத்து வேலை செய்யும்.

உங்களது பஞ்ச எந்திரியங்களுக்கு பின்னால் ஒரு சக்தி உள்ளது. உலகை உணர வைக்கும் ஞானேந்திரியம். உங்களது தன் உணர்வற்ற நிபந்தனைக்கு உட்பட்ட மனதால், உங்கள் உடல், மன இயக்கத்திற்கு இந்த சக்தி விவரிக்கின்றது. இந்த விவரித்தல் படியே நீங்கள் செயல்படுவீர்கள். உங்கள் செயல்பாடுகள் மேலும் வலுப்பெற்று இந்த சுழற்சி தொடர்கிறது.

இந்த சுழற்சியை நிறுத்த வேண்டும் என்றால் சக்தியின் ஈடுபாட்டை நிறுத்த வேண்டும். இந்த காட்சியில் இருந்து நீ விலகி ஓடுவதும் இதற்கு உதவாது உடனே உன் கற்பனை மூல் செயல்கள் ஓட ஆரம்பித்து விடும். புலன்களை அடைப்பதும் உனக்கு உதவி செய்யாது. பாதுகாக்கப்பட்டு வைத்த வடிவங்கள் செயல்பட ஆரம்பித்து விடும்.

‘ப்ரத்யாகார’ அல்லது புலன்களை பட்டினிபோடுவது அல்லது புலன்களுக்கு பின்னால் உள்ள சக்தியை நிறுத்துவது அல்லது இவைகளின் செயல்பாடுகளை நிறுத்துவது ஆகும்.

கிருஷ்ணன் இங்கு சொல்வது இதற்கு மேல். இங்கு சக்தியை நிறுத்துவது மட்டுமல்ல, நீங்கள் நடைபிணமாக நடப்பீர்கள். அவர் நீங்கள் அவ்வாறு இருப்பதை விரும்பவில்லை நீங்கள் சக்தியுடனும், முழு சுறுசுறுப்புடனும் செயல்பட வேண்டும் ஆனால் நீங்கள் எந்த தீர்ப்பும் எடுக்காமல் செயல் பட வேண்டும் என்று அவர் விரும்புகின்றார். எல்லா கட்டுப்பாடுகளும் இன்றி சுதந்திரமாக செயல்படவேண்டும் என்று அவர். விரும்புகின்றார். உங்களுடைய சம்ஸ்காரங்களிலிருந்தும் நீங்க விடுபட வேண்டும் என்றும் அவர் விரும்புகிறார்.

நீங்கள் பார்க்கும் போதோ, கேட்கும்போதோ, தொடும்போதோ, சுவைக்கும் போதோ, அல்லது நுகரும் போதோ உங்களுக்கு எந்த எதிர் விளைவுகளும் இன்றி, இன்பும் துன்பம் இன்றி அதன் விளைவுகளின் மீது எந்த விருப்பமும் இன்றி நீ ங்கள் இருந்தால் சம்ஸ்காரங்களில் இருந்து விடுபட்டவர்கள் ஆவீர்கள் உங்கள் புலன்களுக்குப் பின்னால் உள்ள சக்தி செயல்பட்டாலும் உங்கள் மனது செயல்படாது.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

ஒரு சிறிய கதை :

ஆன்மீகப் பாதையில் செல்ல விரும்பிய ஒருவர் குரு ஒருவரிடம் சென்று மனதை அடக்குவது எப்படி என்று கெஞ்சிக் கேட்டார். எண்ணங்களை நிறுத்தி மனதை அடக்க முடியாது என அவருக்கு விளக்க குரு முயற்சித்தார். ஆனால் அவர் கேட்கவில்லை. சலித்து போன குரு அவரிடம் ஒரு பாட்டில் திரவம் ஒன்றைக் கொடுத்து தினம் 3 சொட்டுகள் 3 வேளை குடிக்கச் சொன்னார்.

"அவ்வளவுதானா? இது மனதை அடக்கி விடுமா?" என்றார்.

"ஆனால் ஒன்று, நீ மருந்து சாப்பிடும்போது குரங்கை நினைக்கக் கூடாது" என்றார்.

"இவ்வளவுதானா? இது மிக எளிது தான்" எனச் சொல்லித் திரும்பினார். வாசல்வரை சென்றவர் திரும்பி "ஒருவேளை நான் குரங்கை நினைத்து விட்டால் என்ன செய்வது?" என்று வினவினான்.

"ஒரு முறை குளித்து விடு. மீண்டும் முயற்சி செய்" என்றார் குரு.

வீட்டிற்குச் சென்றவுடன் நேரத்தை வீணடிக்காமல் மருந்தை எடுத்து திறந்து வாயருகில் கொண்டுச் சென்றார். அப்பொழுதுதான் அவருக்கு நினைவு வந்தது, குரங்கை நினைக்கக் கூடாது என குரு சொன்னது.

'அடகடவுளே! நான் இப்பொழுது குளித்தாக வேண்டும்'.

மீதி கதையை நீங்களே கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள். ஒவ்வொரு முறை மருந்தை திறந்த போதும் குரங்கு அவர் மனதை ஆக்கிரமித்தது. ஒவ்வொரு முறையும் குளித்துக் கொண்டே இருந்தான்.

ஒரு நிலையில் குளித்த உடனேயே குரங்கு நினைவு உடன் தோன்ற ஆரம்பித்து விட்டது.

உடனே குருவிடம் ஓடினார், "குரங்கை மறக்க மருந்தை மறந்து விடு" என்றார் அவர்.

உங்கள் எண்ணங்களை அழிக்கவோ, அடக்கவோ முடியாது. உங்கள் எண்ணங்களைச் சாட்சியாக பார்த்துக் கொண்டு அவைகளில் ஈடுபடாமல் இருக்கலாம். பிறகு படிப்படியாக மனது சலனமற்று அடங்கும். நீங்கள் தற்போதைய நிகழ்காலத்தில் நினைத்து எதிர்பார்ப்புக்கும் பற்றும் இல்லாமல் இருந்தால், உங்கள் மனது அமைதியாகப் புலன்கள் அடங்கத் துவங்குவதைக் காண்பீர்கள்.

கிருஷ்ணன் சொல்கின்றார், 'பற்றிலிருந்து ஆசை தோன்றும் ஆசையிலிருந்து கோபம், கோபத்திலிருந்து ஏமாற்றம், ஏமாற்றத்திலிருந்து ஞாபகச்சக்தி குறைவு, இதிலிருந்து வேற்றுமை பாராட்டுதல் தோன்றி அதுவே அவரின் அழிவிற்கு வழி வகுக்கின்றது. இந்த அழிவை நிறுத்த பகவான் செல்லும் ஒரே வழி. புலன்களை அடக்கி, நிகழ்காலத்தில் மனதை ஒருநிலைப்படுத்தி பிரபஞ்ச சக்தியான அவரைச் சரணடைந்து நிரந்தரமான அமைதியைப் பெறலாம்" என்கிறார்.

இந்த வரைபடத்தை தெளிவாக மிகச்சி றந்த குரு நம்முன் வைக்கிறார். இது அவரை பின்பற்ற வேண்டும் என்பதற்கு அல்ல. அவரின் எல்லையற்ற அருளாலும் கருணையாலும் உங்களுக்குள் இருப்பது என்பதை உணர வைக்கவும் செயல்படவுமே இதைச் சொல்கிறார். உங்களது புலன்களை அடக்காவிடில் நீங்கள் அழிந்து விடுவீர்கள் என அறிவுறுத்துகின்றார்.

குரு சொல்கின்ற ஒவ்வொரு படியிலும் செல்லுங்கள். இந்தப் பாதை வெகு தெளிவாக உள்ளது. நமது அனுபவங்கள் காரணமாக நாம் பற்று, விருப்பு, வெறுப்புப் போன்றவற்றை வளர்த்துக் கொள்கின்றோம். இந்த விருப்பு, வெறுப்புகள் நமது ஆழ்மனதில் நினைவாக தங்கிவிடுகிறது. நமது விழிப்புணர்வு அறியாமலே ஆசைகள் மூலம் செயல்பட வைத்தோ அல்லது பயம் காரணமாக செயல்படாமலே செய்து விடுகிறது. ஆசைகள் பூர்த்தியான உடன் தற்காலிகமான திருப்தி ஏற்படுகிறது. பிறகு மீண்டும் ஆசைகள் வளர்கின்றன. ஆசைகள் நிறைவேறாத போது ஏமாற்றமடைந்து கோபம் கொள்கின்றோம்.

ஆசைகள் கொண்டிருந்தால் நம்மீது தான் நாம் கோபம் கொள்ள வேண்டும். அல்லது நம் ஆசைகள் நிறைவேற நாம் முழுமனதுடன் செயல்படாததற்காக நம்மையே கோபித்துக் கொள்ளலாம். ஆனால், நமது தோல்விகளுக்கு அடுத்தவர்களே காரணம் என்று திட்டமிடுவது போன்றது இது. இதை ஒருமுறை திட்டமிட்டால் அந்த நாளில் இலக்கு உங்களுக்கு தெரியும். ஆனால், உண்மையில் பெரும்பான்மையான நேரத்தில் நிதர்சனத்தில் ஒன்றும் செய்வதே இல்லை.

நீங்கள் ஒன்று உங்கள் கட்டப்பாடுகளுக்கு அப்பாற்பட்டதை கண்டு கவலைப்படுவீர்கள் அல்லது அந்த கவலைகளில் இருந்து தப்பிப்பது எப்படி என்று கவலைப்படுவீர்கள் அல்லது பேராசையால் உங்களை எல்லைக்கு எட்டாததற்கு ஆசைப்படுவீர்கள். தெளிவாக நேர்மையாக சிந்தியுங்கள்.

நமது புலன்கள் இந்த ஆசைகளுக்கும் கவலைகளுக்கும் உதவும். அவைகள் நமது கவலைகளையும், ஆசைகளையும் உண்மை என நம்ப வைத்து அவைகளுக்கு ஏற்ப செயல்பட வைக்கும். நாமும் அதே வழியில் பயத்தில் எழுந்து வேர்க்க வியர்க்க செயல்படுவோம். இது கனவு ஆனாலும் நம்மை வேர்க்க வைக்கும் இவைகள் நம் விழிப்பு நிலையில் இருக்கும் போது கூட இவையனைத்தும் உண்மை என நம்ப வைக்கும்.

'புலன்களில் இருந்து வெளியேறு அவைகளின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்து தப்பித்து விடு நிகழ்கால விழிப்புணர்வில் நீ நிலைபடு அதன் பிறகே நீ அமைதி அடைவாய்' என்கிறார் கிருஷ்ணர்.

நிகழ்காலம் என்றால் என்ன? விழிப்புணர்வு என்றால் என்ன? நம்முடைய மனது இறந்தகாலத்திற்கும், எதிர்காலத்திற்கும் இடையே அலைபாயாமல் நிகழ்காலத்தில் நிலைத்து இருப்பதே இதுவாகும். நாம் இப்பொழுது என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறோமோ அதுவே நிகழ்காலம் இப்பொழுது நீங்கள் புத்தகம் படித்துக் கொண்டு இருந்தால் பாதி புத்தகம் படித்துக் கொண்டு பாதி தொலைக்காட்சி பார்க்காதீர்கள்; பாதி புத்தகம் படித்துக் கொண்டு, பாதி யாருடனும் பேசிக் கொண்டு இருக்காதீர்கள்.

படிப்பதில் மட்டும் முழுமையாக கவனம் செலுத்துங்கள் அல்லது படிக்கவே வேண்டாம்.

எப்பொழுது நீங்கள் கடைசியாக சாப்பிட்டீர்கள்? சாப்பிடுவது என்று நாம் குறிப்பிடுவது முழுமையாக சாப்பாட்டில் மட்டும் முழு கவனம் செலுத்தி சாப்பிடுவதை நீங்கள் பெருமுயற்சி எடுத்து நிறுத்தாதவரை இந்தப் பயணம் உங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் நிற்காமல் தொடரும். உங்கள் மனது எப்பொழுதும் நிகழ்காலத்தில் அதாவது ஒரே உண்மையில் வாழ விரும்புவதே இல்லை.

உங்களுடைய இறந்தகாலம் ஒரு வரலாறு உங்களது வருத்தங்களையும், குற்றங்களையும் போடக் கூடிய குப்பைத் தொட்டி இந்தக் குற்றங்களையும், வருத்தங்களையும் சுமந்து செல்வதை விட பெரிய பாவம் நீங்கள் செய்திருக்க மாட்டீர்கள். ஒரு சமுதாயமோ அல்லது மதமோ எவைகள் எல்லாம் பாவச் செயல்கள் என்று சொல்லியுள்ளதைச் செய்வது பாவங்களை விட சிறியதே. ஆனால், குற்றங்களை சுமப்பதுதான் உண்மையான பாவம். இவைகளே நீங்கள் இந்த உலகில் வாழும்போதே உங்களை நரகத்திற்கு இட்டு செல்லும்.

நம் இறப்பிற்கு பிறகு நரகம் என்று ஒன்று இல்லை. செயின்ட்பீட்டரோ அல்லது எமதர்மனோ உங்களை நரகத்திற்கு அழைத்து செல்ல முத்து வாசலுக்கு (Pearl gates) முன் நிற்பதில்லை. பயத்தின் மூலம் உங்களைக் கட்டுப்படுத்தவே மதங்கள் புனைந்த கதைகள் இவைகள்.

உங்களது ஒவ்வொரு எண்ணங்கள் செயல்கள் எல்லாவற்றையும் அட்டவணைப்படுத்தி நல்லவை எவை, தீயவை எவை என அவைகளுக்க மதிப்பெண் இட்டு குறைந்த மதிப்பெண் பெற்றிருப்பதால் தண்டிப்பதற்காக உங்களை நரகத்திற்கு அனுப்புவதை தவிர கடவுளுக்கு வேறு வேலையே கிடையாதா?

அவருக்கு இதற்கெல்லாம் நேரமே கிடையாது. நீங்கள் வாழும்போது அடையும் துன்பங்களே உங்களுக்கு நரகமாகும். குற்ற உணர்ச்சி, வருத்தம், மன உறுத்தல் இவைகளால் துன்பப்படுகிறீர்கள். இப்பொழுதே நரகத்தில் வாழும் நீங்கள் இறந்த பிறகு நரகத்திற்குச் செல்ல வேண்டியதே இல்லை.

இதையே நாம் தியானம் என்கிறோம். நாம் தற்சமயம் செய்யும் செயலில் முழுமையாக செயல்படுவதுதான் முழுமையான தியானமே தவிர வேறு ஒன்றுமில்லை. இதைத் தான் புத்தர் மனம் நிறைந்த நிலை என்கிறார்.

இதைத் தான் கிருஷ்ணரும் நம் அமைதிக்காக வலியுறுத்துகிறார். புலன்களின் கட்டுப்பாட்டில் நீங்கள் இல்லாமல் உங்களில் கட்டுப்பாட்டில் புலன்கள் இருக்கின்றன என்ற உணர்வோடு இருங்கள் நீங்கள் அமைதி பெறுவீர்கள், பேரின்பம் அடைவீர்கள்.

கேள்வி : சுவாமிஜி, மனத்தை நிறுத்த முடியாது என்கிறீர்கள். அதே நேரத்தில் மனமற்ற நிலையே சிறந்தது என்றும் கூறுகிறீர்கள் மனத்தை நிறுத்த முடியாமல் எப்படி நாம் மனமற்ற நிலையை அடைவது?

நீங்கள் உயிரோடு இருக்கும்வரை புத்தி மனது செயல்படும் வரை உங்கள் மனது செயலில் உள்ளதாகக்கூறுகிறோம். உங்கள் மனது என்பது உங்கள் புத்திசாலித்தனத்தின் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்ட நிலையே தவிர வேறொன்றுமில்லை. உங்களின் எண்ணங்கள் மற்றும் நினைவுகளின் தொகுப்பே இது. நீங்கள் உயிரோடு இருந்து கொண்டு உங்கள் புலன்களும் நன்கு செயல்பட்டு பல செய்திகளை சேகரித்து அவைகளைப் பற்றி அலசும் போது நிச்சயம் நீங்கள் இவைகளால் பாதிக்கப்படுவீர்கள்.

நீங்கள் இந்த செயலை நிறுத்த முடியாது. நிறுத்த முயற்சி செய்தால் குரங்கை மறக்க நினைத்தவனின் நிலைதான் உங்களுக்கும் எப்படி இருப்பினும் எண்ணங்களைத் தொடர வேண்டாம் என முடிவு செய்யுங்கள். வானில் செல்லும் மேகங்களை பார்ப்பது போல் பாருங்கள். அவைகளுக்குள் மாட்ட வேண்டாம். இது நிச்சயம் முடியும். பிறகு உங்கள் மனதின் பிடியிலிருந்து வெளிப்படுவீர்கள். உங்கள் மனது உங்களை கட்டுப்படுத்துவதற்கு பதிலாக உங்கள் வசமிருக்கும் உங்கள் மனம்.

சில நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொள்ள வந்திருப்போரை 20 நிமிடங்களில் அவர்களுக்கு வரும் னைத்து எண்ணங்களையும் எதையும் விலக்காமல் எழுதச் சொல்ே வன். அவர்கள் தாங்கள் எழுதியதை படிக்கும்போது அவர்களுக்குள் ஒரு பைத்தியக்கார விடுதி இருப்பதைக் காண்டனர். இந்த எண்ணங்கள் அனைத்தும் தொடர்பற்று, தர்க்க

இருபத்தைந்து வருடம்

பகவான் சங்கரர் வாழ்வின் நல்லொழுக்க சுழற்சியை பற்றி செல்லும்பொழுது, பேருண்மையை கற்பதற்காக ஒன்று சேர்தல், பற்றின்மை, மூட நம்பிக்கையிலிருந்து விடுதலை, மனதின் சமநிலை மற்றும் விடுதலை என்கிறார்.

இவை எல்லாம் ஒன்றே ஒன்று கீழே செல்லும் ஒன்று மேலே செல்லும் ஒன்று உங்களை அழிவுக்கு செல்லும் ஒன்று உங்களை விடுதலைக்கு அழைத்துச் செல்லும்.

இந்த உடலை நீங்கள் எடுத்தபொழுது, உங்களுடைய ஜீவன் உங்களுடைய ஆத்மன் அல்லது ஆத்மா, பிராணன் உங்கள் உடலில் நுழையும் போது ஆசையோடு வருகிறது. முற்பிறவியில் நிறைவேறாத ஆசைகளை சுமந்து கொண்ட உள்ளே வருகிறது. இந்த மனநிலையே அதாவது இந்த நிறைவேறான ஆசைகளின் தொகுப்பையே வாஸா என்றும் புதிய உடலுக்குள் கொண்டு செல்லப்படும் அந்த ஆசைகளின் மூட்டையே ‘ப்ராரப்த கர்மா’ என்பர். இந்த கர்மா என்னும் மூட்டை உங்களுக்கு இல்லையென்றால் நீங்கள் மறுபடி பிறக்கவே மாட்டீர்கள். இந்த ஜனன, மரண சுழற்சியிலிருந்து விடுதலையடைவீர்கள்.

உங்களுடன் பிறந்த இந்த நிறைவேறாத ஆசை தொகுப்பிற்கு ஒரு சக்தி உண்டு இது நேரானதோ அல்லது எதிர்மறையானதோ அல்ல. இது ஒரு முழுமையான சக்தி தானே நிறைவே வற்றிக் கொள்ளக் கூடிய சக்தியுடன்தான் நீங்கள் பிறந்துள்ளீர்கள் என்பதை தெரிந்து கொள்ளுங்கள். நீங்கள் செய்ய வேண்டியது எல்லாம் இப்பொழுது இருக்கும் வாழ்வு எவ்வாறு உள்ளதோ அதை அப்படியே ஏற்றுக் கொண்டு வாழ்வது தான் எது நடக்கிறதோ அதை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்.

துரதிர்ஷ்டவசமாக இறப்பு நிகழும்பொழுது சூட்சும சக்தி நிலையில் ஒருவர் விழிப்புணர்வை இழக்கிறார். இதன் காரணமாக மற்றவர்களின் ஆசைகளை தொகுத்து அவைகளை நம்முடைய ஆசைகள் போல் நினைத்து அதற்காகவே வாழ்கி றாம். பெரும்பான்மையான நமது ஆசைகள் மற்றவர்களோடு ஒப்பிடுவதாலும், பொறாமையாலும், பேராசையாலுமே கடனாக பெற்றவையாகும். இந்நிலையில் பேராசைக்கு முடிவே இல்லை. இந்த பற்று மற்றும் ஆசை என்னும் குணத்தைப் பற்றிதான் கிருஷ்ணர் இங்கு சொல்கிறார். மற்றவர்களிடமிருந்து நாம் பெறும் இந்த ஆசையே துன்பத்திற்கான காரணம் என்கிறார். புத்தர்பிரான் இதைத்தான் சங்கரர் கூறும்பொழுது பேருண்மையையும், விடுதலையையும் தேடும் இந்த நிகழ்விலேயே நாம் கரைந்து விட வேண்டும் என்கிறார்.

நாம் சுமந்து வந்த அனைத்து ஆசைகளும் நிறைவேறிவிடும். நிறைவேறாத ஆசைகளே இராது என்ற வாழ்க்கையின் அர்த்தத்தை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இந்த நிறைவேற்றலே நம்மை மோக்ஷம், விடுதலை, ஆத்ம ஞானம் போன்ற எந்த பெயரில் கூறினாலும் அவற்றுக்கு வழி வகுக்கிறது. இதன் விளைவாக நீங்கள் விரும்பும் வரை உங்களுக்கு மறுபிறவியே கிடையாது.

இது ஒரு புத்தகத்தில் விளக்கி விடக் கூடிய எளிதான தத்துவம் அல்ல. நாங்கள் விரிவாக Life Bliss Program எங்களது இரண்டாவது நிலை தியான வகுப்பில் விளக்கியுள்ளோம். இதையே நித்யானந்த ஸ்புரண தியானம் என்கிறோம். எளிமையாக சொல்வதானால் அழியக் கூடிய நமது உடல் மனதில் இருந்து இறக்கும்பொழுது அழியாத ஜீவன் பிரிகிறது. இது ஏழு சக்தி நிலைகளை தாண்டிச் செல்கிறது. ஒவ்வொரு நிலையிலும் கடைசி நிலை வரை பல அனுபவத்துடன் வாழ்வின் நினைவுகளை விட்டுச் செல்கிறது. ஒவ்வொரு நிலைக்கான தியான முறைய பயன்படுத்தி சம்ஸ்காரங்கள் என்ற நினைவுகளை கரைக்கிறோம்.

இப்பொழுது ஒரு விஷயத்தில் தெளிவாக இருங்கள். உங்களின் பற்று மற்றும் ஆசைகள் கிருஷ்ணன் கூறியது போல் துன்பத்திற்கும், அழிவிற்கும் தான் வழிகோலும். ஒரு நிலையில் நின்று, எனக்கு உள்ளது போதும் என்று சொல்லக் கூடிய புத்திசாலித்தனம் உங்களுக்கு இல்லை. 80 வயது நபர்கூட இன்னும் வாழ விரும்புகிறார். அவர்களுக்கு பேரன், பேத்திகள் இருந்தாலும் அவருக்கு கொள்ளுப்பேன் பேத்திகளை காண வேண்டும் என்று ஆசைப்படுவார் நீங்கள் இறந்து விடுவீர்கள் என்பதும் தெரியும். இறக்கும் போது எதையும் எடுத்துச் செல்ல போவதில்லை என்பதும் தெரியும். ஆனால், ஆசைகளுக்கு முடிவே இல்லை. வெறும் கையோடு இறக்க நீங்கள் விரும்புவதில்லை. நீங்கள் பெயரோடும், புகழோடும், சொத்து, சுகத்தோடும், உங்கள் பெயரைச் சொல்லும் அரச மரபோடும் இது போன்ற ஆசைகளோடும் இறக்கவே விரும்புகிறீர்கள். இவைகள் எல்லாம் எதற்கு?

நீங்கள் மறுபடி பிறந்தபோது இதில் ஏதாவது உங்களுக்கு ஞாபகம் இருந்ததா?

ஒரு உண்மையை உணர்ந்த ஒருவர் மற்றவர்கள் உறங்கும் போதும் அவர் விழித்துக் கொண்டு இருப்பார். அவர் உறங்கும்போதும் விழிப்புடன் இருக்கும் நிலையை சூப்த சித்தம் என்பர். நாம் நான்கு விதமான மனநிலையை அனுபவிக்கிறோம். விழிப்பு நிலை, கனவு நிலை, ஆழ்ந்த உறக்க நிலை, ஆத்ம விழிப்புணர்வு நிலை ஆகும்.

நாம் விழித்திருக்கும் போது நமது புலன்களாலும், எண்ணங்களாலும் 'நான், எனது' என்பதை உணர்ந்திருப்போம். நாம் 'மாயா' எனும் நமது மூட நம்பிக்கையால் கட்டப்பட்டிருக்கிறோம். 'மாயா', 'நான்', 'எனது' என்ற அடையாளத்திலிருந்தே தோன்றுகின்றது.

இருந்தபோதிலும் தற்போதைய நிலையில் இருக்கும் ஒருவர் ஆழ்கடல் நீர்போல் நிலையாக இருப்பார். அவைகள் மேலோட்டமாக இருந்தாலும், ஆழ்கடலில் அது பாதிப்பதேயில்லை. ஆசைகள் அவரை தாக்கினாலும் அது மேலோட்டமாக இருக்குமே தவிர அவரை எந்த விதத்திலும் பாதிக்காது. ஏனெனில், 'நான், எனது' என்பதை விட்டு விலகி இருப்பதால் தான், அவர் எண்ணங்கள், ஆசைகள், அற்று இருப்பதால் எண்ணங்களும் ஆசைகளும் வந்தாலும் அவருக்கு தொந்தரவு செய்யாமல் அவருக்குள்ளேயே இரண்டற கலந்து விடுகின்றது.

இது எவ்வாறு முடியும் என்று நீங்கள் கே ட்கலாம்.

ஒரு முனிவர் அமைதியாக சலனமற்று இருக்கும்போது தனது புலன்களை முழுக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்து இருக்கிறார். புலன்களும் முழுதாக கட்டுப்படுத்தப்பட்டு, அகங்காரமும் செயல் இழந்து இருக்கும்போது எல்லா எண்ணங்களும், ஆசைகளும் சாட்சியாக மட்டுமே பார்க்கப் படுகிறது. இந்த முனிவர் இந்த எண்ணங்களுக்குள்ளும், ஆசைகளுக்குள்ளும் தன்னை புகுத்திகொள்வதில்லை. அவைகளை தடுக்கவோ, அழுத்தவோ முயற்சிப்பது இல்லை. ஏனெனில் அது முடியாது என்பது அவருக்கு தெரியும். அவைகளை அப்படியே விட்டு விடுகிறார்.

கடல் தன்னுள் வந்து கலக்கும் நீரை சலனமின்றி ஏற்றுக் கொள்வது போல் அவரும் எண்ணங்கள் செல்வதை சலனமின்றி பார்த்துக் கொண்டிருப்பார்.

நாம் அனைவரும் ஞானம் அளிக்கப்பட்டவர்களே. ஏனெனில் இந்த பிரபஞ்சத்தின், பிரம்மனின் உருவில் ஒரு பகுதியே. நாம் ஞானம் பெற்றவர்கள் என்பதை உணராமல் இருப்பதே நமக்கு இருக்கும் குறை ஞானம் அடைய நமக்கு வழியே இல்லை. ஏனெனில் நாம் அனைவரும் முன்னரே ஞானம் பெற்றவர்கள்தான்.

நமக்குத் தேவை நாம் ஞானம் பெற்றவர்கள் என்ற உணர்வு மட்டுமே.

நீங்கள் ஞானம் அடைந்தவர்கள் என்பதை உணராமல் தடுப்பது எது தெரியுமா? அதுவே உங்களது அகங்காரம். இந்த அகங்காரத்திற்கு கர்வம் தேவை இல்லை. எண்ணங்கள், அனுபவங்கள் உணர்ச்சிகளின் தொகுப்புதான் நீ ங்கள் என்று எண்ணி நான், எனது என்பவை உருவாகின்றன. இந்த அடையாளம் உங்கள் உடலுக்கும், மனதிற்குமே தவிர ஜீவனுக்கு அல்ல. உங்கள் உடலோடு அவைகளும் அழியுமேஏ இந்த நிலையற்ற உண்மையோடு உங்களை அடையாளப்படுத்தி கொண்டு ‘நீங்கள்’, ‘உங்களுடையது’ என்ற நினைப்பது தான் மாயா.

மாயா என்னும் தவறான எண்ணமே உங்களுடைய ஞான நிலைக்கும் உங்களுக்கும் இடையே ஒரு தடையாக உள்ளது. ஒருவர் தனது புலன்கள், புத்தி, எண்ணங்கள் இவைகளை அடக்கி, நிகழ்காலத்தில் வாழ்ந்து கொண்டு, தனது உண்மையான சொரூபத்தை விழிப்புணர்வுடன் உணர்ந்தவர்களும் பிரம்மனும் ஒன்றே. அவர் ஒருவர் மட்டுமே உண்மையில் விழித்திருப்பவர், விழித்திருப்பதாக நினைத்துக் கொண்டிருக்கும். ஆனால், அவரோ தூக்கத்திலும், தன் உணர்வோடு விழித்திருக்கிறார்.

‘நான்’ என்னும் உணர்வில் ஆழமாக இருப்பவர்கள் சக்தியின் வேரான மூலாதாரச் சக்கரம் அடைக்கப்பட்டு வாழ்ந்து கொண்டு இருப்பர். ஆன்மீகப் பரிணாமத்தில் அவர்கள் ஆரம்ப நிலையிலேயே இருப்பர் அவர்கள். தங்களுடைய சுயநலத்திற்காக காமம், கோபம், பேராசை இவைகளுக்காகவே வாழ்வர் இந்த குணங்கள் அனைத்தும் ‘நான்’ செய்யும் வேலையே. தெய்வீக தன்மையை உறுதிப் படுத்தவே நான் இங்கு வந்திருக்கிறேன்'.

இதுதான் காலம் காலமாக கிருஷ்ணர் சொல்லும் செய்தி. இதுதான் பகவத் கீதை சொல்லும் செய்தி.

அர்ஜுனனின் குழப்பம் மெதுவாக குறைய ஆரம்பிக்கின்றது. உண்மையில் குழப்பம் அடைவது நல்லது தான். தனக்கு எல்லாம் தெரியும் என்ற மூட நம்பிக்கையில் வாழ்வதைவிட குழப்பத்தில் இருப்பதை ஏற்றுக் கொள்வது சிறந்தது. கிருஷ்ணரிடம் அர்ஜுனன் தனக்கு பயமும் குழப்பங்களும் உள்ளன என்று சொல்லக் கூடிய தைரியம் இருந்தது. இதுதான் தெளிவடைதற்கான முதல்படி. தெளிவடைவதற்கு எவ்வளவு காலம் ஆகும் என்ற கவலை தேவையில்லை அந்த பாதையில் சென்றாலே போதும்.

கீதையின் இரண்டாவது அத்தியாயமான சாங்க்ய யோகாவை ஏற்றம்மிகு அறிவு பெறும் வழி என்றே மொழி பெயர்க்கப்படுகிறது. இதில் கிருஷ்ணர் மீண்டும் வரும் பாதையை அர்ஜுனன் முன் வைக்கிறார். நீங்களும் அந்தப் பாதையிலேயே செல்லுங்கள்.

முழுமுதற் பொருளான பரப்ரம்மம் ஸ்ரீகிருஷ்ணரிடம் நம் எல்லோருக்கும் நித்யானந்த பேரானந்தத்தை அளிக்குமாறு வேண்டிக் கொள்வோமாக. நன்றி.

கேள்வி: சுவாமிஜி, நாம் அகங்காரம் இல்லாமல் வாழ வேண்டும் என்கிறீர்களே. இந்த பொருளியல் உலகில் இது எல்லாம் சாத்தியமா? பிறகு பொருளியலில் நாம் தோற்று விடுவோமல்லவா?

அகங்காரம் என்பதில் இரண்டு தொகுதிகள் உண்டு. சம்ஸ்க்ருதத்தில் இவைகளை அகங்காரம் மற்றும் மமகாரம் என்பர்.

அகங்காரம் என்பது வெளிநோக்கி செலுத்தப்பட்டது. உங்களைப் பற்றி மற்றவர்களிடம் நீங்கள் கூற நினைப்பது இது எப்பொழுதும் உண்மையான உங்கள் நிலையை விட அதிகமாகத்தான் இருக்கும். மற்றவர்கள் உங்களை அழகானவர், சுறுசுறுப்பானவர், பணக்காரர் என நினைக்க வேண்டும். அதிலும் உண்மையான

இருபத்தைந்து வருடம்

இயல்பான நிலைக்கு திரும்புவதேயாகும். சுலபமாக சொல்வதானால் தன்னை உணர்வதேயாகும்.

ஞானம் அடைந்தவர்கள் எப்பொழுதும் சமாதி நிலையிலேயே இருப்பார்கள். அதற்காக அவர்கள் தொடர்ந்து கண்ணை மூடிக் கொண்டு உள்ளார்ந்த நிலையிலேயே இருப்பார்கள் என்பது இல்லை. 'கிருஷ்ணர் சொன்னது போல மற்றவர்கள் உறங்கும்போது அவர்கள் விழித்து இருப்பார்கள், மற்றவர்கள் விழித்திருக்கும் போது அவர்கள் உறங்குவார்கள்' அவர்கள் எப்பொழுதும் விழிப்புணர்வுடன் இருக்கிறார்கள் எபதே இதன் பொருள். அவர்களுடைய புலன்கள் கட்டுப்பாட்டில் அல்லது உறக்கத்திலிருக்கும்.

ஒரு மனிதன் எப்படிப்பட்டவர் என்பதை அறிய உங்களுக்கு ஒரு சிறிய கருத்தைச் சொல்கின்றேன். ஒருவர் உறங்கும் போது அவர்களைப் பாருங்கள், உண்மையிலேயே அவர்கள் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தால் நீ ங்கள் பார்த்துக் கொண்டிருப்பது அவர்களுக்கு தெரியாது. அதே மனிதர் உறங்கும் போது ஒரு மலர் போல, பேரானந்தத்துடன், எந்தவித அசைவும் இன்றி, முகத்தில் எந்தவித மாற்றமும் இல்லாமல் இருந்தால், அவர் துரிய அல்லது சமாதி நிலையில் இருக்கிறார் என்று பொருள்.

உடல் உறங்குகின்றது. ஆனால், மனம் எண்ணங்கள் அன்றி விழிப்புடன் இருக்கின்றது. உடல் மனது இரண்டும் அமைதியில் பேரானந்தத்தில் இருக்கிறது. நித்யானந்தம்.

இவ்வாறாக பகவத்கீதாவாகிய உபநிடத்தில் இரண்டாவது அத்தியாயமாகிய பாங்க்ய யோகம் நிறைவுறுகிறது. இதில் கிருஷ்ணனுக்கும் அர்ஜீனனுக்கும் நடக்கும் இந்த உரையாடலில் மிக உயர்ந்த நிலையைப் பற்றி பேசப்படுகின்றது. தவறுகளிலிருந்து கற்றுக் கொள்கிறார்கள். அவர்கள் கடந்த காலத்தில் நிகழ்ந்த பழைய பதிவுகளை விட்டுவிட்டார்கள் என்றால் அவர்களுக்கு அது துக்கத்தை தருமே!

சுவாமிஜி! தியானம் நம்மை செயலற்ற தன்மைக்கு எடுத்துச் செல்வதற்கு சாத்தியமிருக்கிறதா? தியானம் மூலம் சக்தி பெற வேண்டும் என்பது என் நோக்கமாக இருந்தாலும், தியானத்திற்கு பின் விஷயங்களின் மேல் உள்ள ஆர்வம் குறைந்து விடுகிறது! அது ஏன்?

சுவாமிஜி துக்கம் என்றால் என்ன? நாம் ஏன் துக்கப்படுகிறோம்? துக்கப்படுவது அவசியமான ஒன்றா?

சுவாமிஜி! நான் எப்போதெல்லாம் உங்கள் சாநித்தியத்தில் இரக்கின்றேனோ அப்பொழுது என் கேள்விகள் எல்லாம் தானாகவே மறைந்து விடுகின்றன. எல்லாமே சாத்தியம் என்று தோன்றுகிறது. ஆனால் நான் உங்களை விட்டு விலகும்போது, தெரிந்த எல்லா சந்தேகங்களும் நுழைகின்ற. இது ஏன் நடக்கிறது? நான் இதற்கு என்ன செய்யவேண்டும்?

சுவாமிஜி, இந்தியாவில் நாங்கள் சடங்குபின்பற்றுவது, விக்கிரகங்களை வழிபடுவது என்று வளர்க்கப்பட்டுள்ளோம். நீங்கள் அதை ஏற்றுக்கொள்கின்றீர்களா? அல்லது இவைகளை எதிர்க்கின்றீர்களா?

சுவாமிஜி, கர்மாவைப்பற்றி விளக்க முடியுமா?

சுவாமிஜி! இரு நபர்களுக்கு இடையே உள்ள உறவுமுறை சரியாக அமையவில்லை என்றால் எப்போது அதில் உறுதியாக இருக்க வேண்டும், எப்போது நாம் அதை விலக்கிவிட்டு விட்டு நம்முடைய வாழ்க்கையை தொடர்வது?

சுவாமிஜி! இயல்பான காம உணர்ச்சிகளை அடக்கவேண்டாம் என்று சொல்கிறீர்கள். ஆனால் இது போல காம உணர்ச்சிகளில் ஈடுபடுவது சரிதானா?

இருபத்தைந்து வருடம்

'சுவாமிஜி, எங்களை நீங்கள் குழப்புகிறீர்கள் நாம் இங்குஇருப்பது ஒரு நோக்கத்திற்காகத்தான் என்று நம்முடைய வாழ்க்கை முழுவது இதை நம்பச் சொல்லி வளர்க்கப்பட்டிருக்கின்றோம்.

'குழந்தைகளாக இருக்கும்போது நாம் சிறப்பாக பள்ளியின் செயல்பட வே ண்டும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறோம். பிறகு கல்லூரியிலும் இதே நிலைதான். நாம் வளர்ந்துவிட்டது திருமணம் செய்து கொண்டு அதன்பின் குழவந்தைகளையும் சி றப்பாக வளர்க்க வேண்டும். என்று எதிர்பார்க்கப்படுகின்றது. நம் வாழ்வில் ஒவ்வொரு நிலையிலும் நமக்கென்று வடிவமைக்கப்பட்ட குறிப்பிட்ட திட்டங்களும், ஒவ்வொரு நிலையிலும் நமக்கென்று சமுதாயமும் நம் குடும்பமும் நமக்கு வரையறுத்த வைத்துள்ள குறிப்பிட்ட வழிமுறைகளும் இருக்கின்றன.

நாம் எப்படி அதை விட்டு விட முடியும்? இந்த எதிர்பார்ப்புகள் எல்லாம் தவறு, வாழ்க் கைக்கு என்று எந்த குறிக்கோளும் இல்லை என்பதை எப்படி நாங்கள் நம்புவது?'

இலக்கை நோக்கி நீங்கள் ஓட ஓட மேலும் வெற்றி பெற்ற மனிதராக கருதப்படுகிறீர்கள். வே கம் அதிகமாக அதிகமாக நீங்கள் மதிக்கப்படுவது அதிகமாகிறது. வேகம் எவ்வளவு அதிகமாக இருக்கிறதோ அவ்வளவு அதிகமாக வெகுமதிகளும் கிடைக்கின்றன.

வாழ்க்கைக்கு என்று ஒரு நோக்கம் ஒரு இலக்கு உண்டு என்று நீங்கள் பிறந்ததிலிருந்தே மீண்டும், மீண்டும் சமுதாயம் உங்களுக்கு கற்று தருகின்றது.

குறிக்கோளில்லாத வாழ்க்கை அர்த்தமற்றதாக நமக்கு தெரிகின்றது. அப்படி ஒரு சாத்திய கூறு இருக்க முடியும் என்று நம்மால் தெரிந்து கொள்ள கூட முடிவதில்லை.

நன்றாக ஆழ்ந்த புரிந்து கொள்ளுங்கள் இதைத்தான் நீங்கள் நம்ப வேண்டும் என்று வளர்க்கப்பட்டு இருக்கின்றீர்கள். இது பிரபஞ்சத்தின் சத்தியம் அல்ல.

நம்முடைய வாழ்க்கையை அர்த்தமுள்ளதாகவும், மதிப்புள்ளதாகவும்,

மகிழ்ச்சியாகவும் ஆக்க வாழ்விற்கென்று தனி இலக்குகள். எதுவும் தேவையே இல்லை. இலக்குகளற்ற நிலையே நம்முடைய வாழ்க்கையை அர்த்தமுடையதாக்குகிறது. நோக்கமற்ற வாழ்வு வாழ்க்கை மதிப்பு மிக்கதாக்குகிறது.

இந்த பிரபஞ்சத்திற்கும் இயற்கைக்கும் எந்த குறிக்கோளும் இல்லை. அது வெறுமனே அப்படியே இருக்கின்றது. அப்படியே தொடர்ந்து வாழ்கின்றது ஆறானது மலையின் மேலிருந்து கீழ்நோக்கி ஓடி கடலுக்குள் கலக்கிறது காரணம் மேலிருந்து கீழ்நோக்கி ஓடுதல் அதனுடைய இயல்பு.

கடலோடு கலக்க வேண்டும் என்ற குறிக்கோள் இருக்கின்ற காரணத்தினால் அது ஓடுவதில்லை.

அதைப்போலத்தான் நாம் வாழ்வும் எந்த ஒரு நோக்கமும் இல்லாதது. ஒரு நோக்கத்திற்காக நாம் பிறக்கவில்லை.

இலக்குகளைப்பற்றி தொடர்ந்து கவலைப்படும் ஒருவர் அவருடைய வாழ்க்கையை அவரால் ஒருபோதும் அனுபவிக்க முடியாது.

அவர் எதிர்காலத்திலே வாழ்ந்து நிகழ் காலத்தை புறக்கணிக்கிறார்.

நாம் இப்போது இங்கே இந்த க்ஷணத்தில் நிகழ்காலத்தில் இருக்கும்போது நமக்கு, வழிகாட்ட இலக்கு என்று எதுவும் தேவை இல்லை.

வெறும் நிகழ்காலத்தைப் பற்றிய விழிப்புணர்வானது ஒவ்வொரு முடியாத அளவிற்கு உங்கள் இருப்புத்தன்மையானது ஓடுவதற்கு அவ்வளவு கட்டுப்பட்டிருக்கிறது! உங்களால் ஓய்வாக இருக்க முடிவதில்லை.

இந்த மன அமைப்புடன், நாம் அதே இடத்தில் இருக்க தொடர்ந்து ஓடிக் கொ ண்டிருக்கிறோம். நாம் எங்கிருக்கிறோமோ அங்கு மகிழ்ச்சி இருக்கிறது நாம் இருக்க வண்டும் என்று நினைக்கும் இடத்தில் அல்ல நாம் இருக்கும் இடத்தில் சந்தோஷம் இருக்கிறது.

ஒரு சின்ன கதை

நியூயார்க்கில் உள்ள வெற்றிகரமான பங்கு சந்தை (ஜணதிலூண்ட்னுணை ஆச்ணடுனுணூ) நிபுணர் தன்னுடைய கடின உழைப்பின் சோர்வு அடைந்தார்.

இளம்வயதிலிலேயே தொடர்ந்து இலக்குகள் குறிக்கோள்கள் என அதன்பின் தொடர்ந்து ஓடி கோடிக் கணக்கில் பணம் சம்பாதித்து இருந்தார். அவருடைய சோர்வை பார்த்து அவர் நண்பர்கள் அவரை ஓய்வு எடுக்கும்படி அறிவுறித்தினார்கள்.

‘தளர்வாக இருத்தல்’ என்பது அந்த இளைஞனின் அகராதியிலேயே கிடையாது என்பதை அறிந்த அவர் நண்பர்கள் மீன்பிடிப்பதற்கு புகழ்பெற்ற தூரத்தின் உள்ள கிராமபுறத்திற்கு போகச் சொன்னார்கள். அந்த ஊர் மீன் பிடிப்பதற்கு பிரசி த்தமான இடம் மீன் பிடிப்பது உடல் நலத்திற்கு நல்லது. அதனால் திரும்பும்போது அதிக உற்சாகமும் சக்தியுடனும் வருவாய் என்றார்கள்.

அந்த மனிதர் ஒத்துக்கொண்டார் அதற்கென உள்ள பிரத்யோக உடை, மற்றும் துணிமணிகள், காலணிகள், தலை தொப்பி பின் மிக விலை உயர்ந்த மீன்பிடிக்கும் கருவி, தூண்டில் உரைகள் என இவற்றை எல்லா வாங்கினார்.

ஒரு விமானம் மூலம் அருகே உள்ள நரகத்திற்கு சென்று அங்கிருந்து அந்த கிராமத்திற்கு கார் ஓட்டிச் சென்றார். ஒருவதியான விடுதியில் தங்கினார்.

மறுநாள் காலை அதற்கென இருந்த சிறப்பு அணிந்து தன் கருவிகளுடன் மீன் பிடிக்கும் இடத்திற்கு சென்றார் ஒரு மரத்தின் கீழ் வசதியாக உட்கார்ந்து கொண்டார்.

உட்கார்ந்து கொண்டார் அவர் சொல்லித்தந்தபடி செய்தார். சில நிமிடங்களில் அவருக்கம் மீன்கள் கிடைக்க ஆரம்பித்தன. இளைஞனுக்கு சந்தோஷமாக இருந்தது.

வங்கியாளர் ஒரு சரியான பக்கா வியாபாரி. அவர் வியாபார மனம் ஓடத் தொடங்கியது 'நீங்கள் திறமையான வராக இருக்கிறீர்கள். ஏன் நீங்கள் நியூயார்க் வரக் கூடாது? உங்களை பல பணக்காரர்களுக்கு அறிமுகம் செய்து வைக்கிறேன். அவர்களுக்கு மீன்பிடிக்கக் கற்றுக் கொடுத்து நிறைய பணம் சம்பாதிக்கலாம்' என்றார்.

அவர் சொன்னதை வயதானவர் உன்னிப்பாக கேட்டார் 'நீங்கள் செல்வந்தரா' என்றார். 'ஆமாம்' என்றார் அவர் 'நான் அதிக பணம் சம்பாதித்து உள்ளேன்' என்றார்.

வயதானவர் கேட்டார்

'இப்போது என்ன செய்வதாக திட்டம்? உங்களிடம் தான் அதிக செல்வம் இருக்கிறதே'

வயதானவர் தொடர்ந்தார்.

'பிறகு' என வயதானவர் கேட்டார் நாங்களும் விடுமுறை எடுத்துக் கொள்வோம். வே லையிலிருந்து எப்போது ஓய்வு தேவையோ அப்போது இங்கு வருவோம். மீன் பிடிப்போம் என்றார். 'அதைத்தானே நான் இப்போது செய்து கொண்டிருக்கிறேன்!' என்ற அந்த வயதானவர் சொன்னார்.

நம்மில் பலருக்கு தளர்வாக இருக்க முடிவதற்கு முன்பேயே கஷ்டப்பட்டு மன சோர்வுடன் இருக்கத்தேவைப்படுகிறது. தளர்வாக இருப்பது என்றால் என்ன என்பது புரிவதில்லை.

தியானம் செய்யும்போது தளர்வாக இருங்கள் என்று சொன்னால் அவர்கள் என்னிடம் கேட்பதுண்டு,

'சுவாமிஜி, தளர்வாக எப்படி இருப்பது' அதைப்பற்றி விரிவான வழிமுறைகளை பயன்பட உங்களுடைய மதிப்பும் உயர்கிறது.

தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள்

வாழ்க்கை குறிக்கோளற்ற தன்மை கொண்டது உங்கள் வாழ்க்கையை ஆழ்ந்து பாருங்கள். எதையெல்லாம் உங்கள் வாழ்க்கையின் இலக்காக நினைக்கின்றீர்க ளா, அது நிறைவேறினால் கூடா, உங்களால் அமைதியாக இருக்க முடியும் என்று நீங்கள் நினைக்கின்றீர்களா? பூரணம் பெற்ற உணர்வு இருக்க முடியும் என்று நீ ங்கள் நினைக்கின்றீர்களா? இல்லை நிச்சயமாக இருக்காது. உடனே அடுத்த இலக்கை மட்டுமே தேட தொடங்குவீர்கள். ஒவ்வொரு இலக்கும் முடிவடைந்து கொண்டிருக்கவே, அதன் இடத்தில் இன்னொன்று இலக்கு எழுகின்றது.

அங்கு அமைதியான நிலை என்பதே இல்லை. நீங்கள் அடைந்ததை உணர்ந்து கொள்ளக் கூட நேரம் இல்லை. உங்களுடைய சாதனைகள் வெற்றிகளை அனுபவிக்க நேரமில்லை ஒரு இலக்கிலிருந்து இன்னொரு இலக்கிற்கு ஒரு ஆசையில் இருந்து மற்றொன்றிற்கு தள்ளப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கிறீர்கள் திருப்தியின்மை எனற் உணர்வு எப்போதும் இருக்கிறது.

திருப்தியற்ற தன்மையில், முழுமை இல்லாத நிலையில் எப்போதும் இருக்கிறீர்கள் உங்கள் இருப்புத்தன்மை விரும்புகிறது என்பதால நீங்கள் ஓடுவதில்லை சமுதாயம் உங்களை ஓட்டுகின்ற விரும்பு காரணத்தினால் ஓடுகிறீர்கள்.

ஒரு நபர் என்னிடம் வந்து சொன்னார் ‘முன்பெல்லாம் நான் புகைப்பிடித்துக் கொண்டும் மது அருந்திக் கொண்டும் இருந்தேன். என் மனைவி எப்போதும் என்ே னாடு சண்டைய போட்டுக் கொண்டிருப்பாள் ஏதாவது தவறாக நடந்தால் போதும், என்னை எப்போதும் குறை சொல்வாள். அது எது வாயினும் எல்லாவற்றையும் என் புகை மதுப்பழக்கங்களுடன் இணைத்து குற்றம் சாட்டுவார்.

பிள்ளைகள் சரியாக படிக்கவில்லை என்றால், ‘நீ ஒரு குடிகாரன் உன் குழந்தைகளைப் பற்றி உனக்கு அக்கரை இல்லை. அதனால் தான் அவர்கள் சரியாக படிக்கவில்லை என்று சொல்வாள்.

| இருபத்தைந்து வருடம் | ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

தகங்களை கேளுங்கள் என்று சொல்கிறீர்கள். ஏன்? அதை தெளிவுபடுத்துங்கள்.

நீங்கள் நம்பிக்கை இல்லாமலோ அல்லது சந்தேகத்தின் பேரிலோ கேள்விகளை கேட்கலாம். ஆனால் இவை இரண்டிற்கும் இடையில் உலகளவு வித்தியாசங்கள் உள்ளன.

நம்பாத தன்மை என்பது எதையுமே நம்பமறுக்கும் ஒரு நிலை அப்படியேதான் வேறு ஒன்றும் இல்லை! நம்பாத தன்மை கொண்டவர் தன் வாதங்களை வாதிப்பதற்காகவே எழுப்புவார். இந்த வகையில் பார்த்தால் நம்பாத தன்மை, என்பதே ஒரு விழிப்புணர்வற்ற நம்பிக்கைதான் எதைப்பற்றியும் எல்லாவற்றைப்பற்றியும் அதற்கு எதிராக முன்கூட்டியே எடுக்கப்படும் எதிர் மறை தீர்மானம்.

நம்பாததன்மை கொண்டவர் தனக்கென்று தனியான கருத்துகளோ கொள்கைகளோ இல்லாதவர். நீங்கள் அவர் முன் என்ன கருத்தை வைத்தாலும் அதற்க அதிகார ஒரு வாதத்தை மட்டுமே வைத்திருப்பார். ஒரு கருத்துக்கு எதிராக பல மணி நேரம் வாதிடுவார் முடிந்தவுடன் நீங்கள், நேராமாறான வேறு ஒரு கருத்தை அவர் முன் வைத்தாலும் அதற்கு அவர் வாதிடுவார், மேலும் அழுத்தமாக வாதிடுவார்.

உண்மையில் பார்தீர்கள் என்றால் எதற்கெடுத்தாலும் இல்லை என்று வாதம் செய்யும் மாற்றமில்லா நிலையான மனப்பாங்கில் ஏற்கனவே ஆழமாக அவர் ஊறிவிட்டார் என்பதே உண்மை இந்த வகையில் பார்த்தால், நம்பாத தன்மை கற்றுக் கொள்பவரின் பயணம் முடிந்துவிட்டது என்பதையே அது காட்டுகிறது. ஏனென்றால் இந்த வகைய மனப்பான்மையால் எங்கும் எதையும் பெற சாத்தியமேயில்லை நம்பாத தன்மை கொண்டவர் தன்னை மாற்றிக் கொள்வதற்கான வாய்ப்பை தான மூடிக்கொண்டுவிடுகிறார்.

நம்பாத தன்மையானது வன்முறையாலேயே எழுகிறது இது பதில்கள் தேவை இல்லாத கேள்விகளாகவே எழும். அதற்காக கொடுக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு பதில்களுக்கு பின்பும் தானாகவே மற்றொரு கேள்வி எழும். உண்மையில் பார்த்தீர்கள் என்றால் கே கள்வி கேட்பவர், தான் கேட்ட கேள்விக்கான பதிலைக் கூட கவனிக்கமாட்டார் அவர் ஏற்கனவே முடிவு செய்து இருப்பார், என்ன பதில் கிடைத்தாலும் அது என்னை பொருத்தவரை சரியான பதிலாக இருக்க முடியாது என்று!

அதனால் தான் நான் பதில் சொல்லும்போது, இது கேள்விக்கான பதில் இல்லை. கேட்பவர்க்கான பதில் என்று நான் எப்போதும் சொல்வதுண்டு.

இன்னொரு வகையில், சந்தேகம் என்பது ஒரு திறந்த தன்மையில் இருக்கும் நிலை திறந்த தன்மையில் உள்வாங்கும் நிலை. சந்தேகம் என்பது, 'என்று ஏற்றுக் கொள்ளும்நிலை இந்த மனநிலையானது கற்றுக்கொள்பவரின் புனித யாத்திரைக்கு இது தொடக்க நிலை தேடுதல் உள்ளவரின் பாதைதான் 'சந்தேகம்' சத்தியத்தை அடைவதற்காக நீக்கி தெளிவுபடுத்திக் கொள்வதற்கு வெளியேற்றுவதற்கும் சந்தேகம் எழுகிறது. சந்தேகத்தில் இருக்கின்ற மனிதர் மரியாதையுடன் கேட்பார், எதிர்ப்புடன் அல்ல. அறியாமை என்கின்ற எளியதன்மையை வைத்திருப்பார். 'ஆமாம்' என்கின்ற மனப்பான்மையில் இருப்பார். நம்பிக்கை கொள்வதற்காகவே அவர் அனுபவத்தை பெற காத்துக்கொண்டிருப்பார்.

நுண்ணிய பட்டறிவுடன் இருப்பவர் நம்பாத தன்மை கொண்டவராய் மாறும்போது அது அபாயத்திற்கான அறிகுறி. ஏனென்றால் எல்லா கருத்துக்களையும் திறமையான முறையில் வைக்கும் அகங்கார திருப்தியாக அது இருக்கும் ஆனால் இறுதியில் நம்பாத தன்மைகொண்டவர் தன்னுடைய இணைப்புகளை தானே எரித்துக் கொள்ளமட்டுமே செய்கிறார்.

குறிப்பாக ஒரு குருவுடன், நம்பாத மனப்பான்மையை நீங்கள் கொண்டிருந்தால் அவர் உங்களுக்குள் ஊடுருவ அங்கு வேறு எந்த வழியும் இல்லை. டாக்டர் கொடுத்த மருந்து சீட்டின் மாத்திரைகளின் மதிப்பை கேட்டு தெரிந்து கொள்வதற்காக மட்டுமே நீங்கள் அவரிடம் சென்றால் ஏதாவது நடக்குமா? இல்லை!

அதனால் உங்கள் கேள்விகளை கேளுங்கள் தவறொன்றும் இல்லை. ஆனால் எந்த மனோபாவத்தில் அதை கேட்கிறீர்கள் என்பதை கவனியுங்கள்!

செயல்பட வேண்டுமா அல்லது வேண்டாமா என்பதுதான் கேள்வி

3.1 அர்ஜுனன் சொன்னார் முடிவு என்று அவர்கள் சொல்லமாட்டார்கள்.

ஒரு நிலையில், அவர் கிருஷ்ணன் என்ன அவரிடம் சொல்லுகிறார். என்பதை புரிந்து கொண்டுவிட்டார் இருந்தாலும், ஆத்மாவானது உடல் அழிந்தபிறகு கூட வாழ்கிறது என்பதைப் பற்றிய விளக்கத்தையும், போவது அழிக்கப்போவது எல்லாமே முன்பே பிரபஞ்ச என்ற நிலையில் ஏற்கனவே அழிக்கப்பட்டவை என்ற கருத்தும் அவனுக்கு அவ்வளவு ஒப்புபாகயில்லை.

அர்ஜுனன் ஒரு போர் வீரர் அவருக்கு, எதிரில் என்ன தெரிகிறதோ அதுதான் உண்மையில் இருக்கிறது அவனைப்பொருத்த அளவில், வயதில் பெரியவர்கள், உறவினர்கள் அனைவரும் போரில் அவனுக்கு எதிராக அணி திரண்டு இருப்பதை பார்க்கிறார். இப்போது அவர் அவர்களை கொல்லவே ண்டுமா? அல்லது அவர்களால் கொல்லப்படவே ண்டுமா? என்ற தீர்மானத்தை தேர்ந்தெடுப்பது மட்டுமே அவரிடம் இருந்தது. அவர் எதிர் கொள்கிற நடைமுறை உண்மை இதுவே.

இன்னொரு பக்கம், கிருஷ்ணர் இந்த உண்மையை தீவிரமாக எடுத்துக் கொள்ள வே ண்டாம் என்கிறார். எதிரில் உயிருடன் இருக்கும் அனைவருமே ஏற்கனவே இறந்தவர்கள், அதனால் அவர்களை மீண்டும் கொல்வதால் அர்ஜுனனுக்கு எந்தவிதமான பாவமும் வரப்போவதில்லை என்று கிருஷ்ணன் சொல்லுகிறார்.

கிருஷ்ணன் அர்ஜுனனிடம் அவரது

புலன்களை கட்டுப்படுத்தி ஆசைகளை விட்டு விடும்படி அறிவுத்துகிறார். தன் புலன்களை அடக்கத் தெரிந்தவர் பல ஆறுகள் வந்து கலக்கும் மிகப்பெரிய சமுத்திரத்தை போன்றவர்.

கிருஷ்ணன் அர்ஜுனனிடம் கோபத்திலிருந்து மாயை எழுகிறது, மாயையிலிருந்து நினைவை மறப்பது நிகழ்கிறது. நினைவு மறப்பதிலிருந்து நுண்ணறிவு அழிக்கப்படுகிறது. நுண்ணறிவின் அழிவிலிருந்து ஒருவர் மரணக்கின்றார் என்று அறிவுறுத்துகிறார்.

கிருஷ்ணர் மேலும் அர்ஜுனனிடம் தன் கடமையை செய்யமட்டுமே ஒருவருக்கு உரிமை இருக்கிறது ஆனால் அதன் பலன்களில் உரிமை இல்லை என்று சொல்லுகின்றார் 'செயலின் பலனை அடைவது உன் குறிக்கோளாக இல்லாமலும் அதுபோலவே செயலற்ற தன்மையில் நீங்கள் பற்று கொள்ளாமலும் இருத்தல் வேண்டும்' என்று எச்சரிக்கை செய்கிறார்.

அர்ஜுனன் முற்றிலும் குழப்பம் அடைந்து விடகிறார் அவன் கிருஷ்ணனைப்பார்த்து கே ட்கிறார் நீங்கள் என்ன சொல்லவருகிறீர்கள் என்று எனக்கு புரியவில்லை. முதலில் என்னை போரிட வேண்டும் என்று சொல்கிறீர்கள். பிறகு நான் கோபத்தை விட வேண்டும் என்கிறீர்கள் நான் என் எதிரிகளான மூத்தவர்களையும், உறவினர்களையும் கொல்லவேண்டும் என்கிறீர்கள், ஆனால் அதன் பிறகு நீங்கள் முடிவைப் பற்றி கவலைப்படக்கூடாது' என்கிறீர்கள்.

மேலும் அர்ஜுனன் சொல்கிறார், 'எனக்கு தெரிய வேண்டியதெல்லாம், நான் செயல் படவேண்டுமா? வேண்டமா? என்பதே நுண்ணறிவானது செயலை செய்வதை விட உயர்ந்தது, என்று சொல்லி விட்டு நான் செயல்படவேண்டும் என்றும் சொல்லுகிறீர்கள் இப்போது நான் என்ன செய்வது?' என்று எளிமையாக அர்ஜுனன் கேட்டார்.

அர்ஜுனன் சொல்லாமல் விட்டது இதுதான், 'செயலைச் செய்ய நுண்ணறிவு பயன்படவில்லை என்றால் அந்த அறிவால் என்ன பயன்?' என்பதே. அர்ஜுனர் ஒரு க்ஷத்திரியர், ஒரு போர்வீரர், ஒரு பிராமணரே, ஒரு வித்யார்த்தியோ, தத்துவ வல்லுனரோ அல்ல. தத்துவாதிகள் ஒரு விஷயத்தின் இரண்டு பக்கங்களுக்கும் வாதிட்டுக்கொண்டிருப்பார்கள், எந்த விதமான தர்க்க ரீதியான காரணங்களைப் பற்றியும் கவலைபட மாட்டார்கள். முறையாகிவிட்டால், பின்னர் ஏன் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறோம் என்று கூட அறியாமலேயே நீங்கள் ஓடிக் கொண்டிருப்பீர்கள்.

யாரோ ஒருவர் இதை என்னிடம் சொன்னார்கள், ஒரு நிர்வாக அறிவுரைத்துபவர் (ஹிச்சைஞ்ச்நுட்னுணை இணிணைண்தூணை) என்று நினைக்கிறேன் அவர் இதைச் சொன்னார், ஒரு ஏணியை எங்காவது வைத்து அதில் மிக வேகமாக ஏறினால் நீங்கள் அதன் உச்சியை அதிவிரைவில் அடைந்துவிடலாம் ஆனால் நீங்கள் விரும்பிய இடத்தில் ஏணியை வைscalingன்றி, எங்கு போய் சேருகிறீர்கள் என்பதற்கும் பலனில்லை.

எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு வேகமாக ஏறுவது என்பது உங்கள் திறமை நாம் மிகவும் இருப்பது என்பது ஏணியை எங்கே வைப்பது என்று நம்மில் எல்லோருக்கும் தெரிவதில்லை. அதனால், அந்த நிபுணர் ஏணியை எங்கு வைக்க வே ண்டும் என்பதின் மீது கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்றார்.

அவரும் தவறாகத்தான் புரிந்து கொண்டுள்ளார் என்று நான் சொல்கின்றேன். நீங்கள் ஏணியை எங்கே வைக்கின்றீர்கள் என்பது ஒரு பொருட்டல்ல, ஏறுதலை சந்தோ ஷமாக நீங்கள் அனுபவித்தால் அது போதுமானது!

இதில் பிரச்சனை என்னவென்றால், நாம் எங்கே செல்லப்போகிறோம் அங்கு என்ன செய்யப்போகிறோம் என்கின்ற நேரம் மொத்தமும் செலவழிக்கிறோம். ஏறுகின்ற பயணத்தை உற்சாகமாக அனுபவித்து செலவிட்டீர்களென்றால், நாம் எந்த இடத்தை அடைந்தாலும் அது சரியான சேருமிடமாக இருக்கும். சேருமிடம் என்பது முக்கிய மல்ல அந்தப் பயணம் தான் முக்கியம் இலக்கு முக்கியமல்ல, அந்த இலக்கை அடைகின்ற நிகழ்வு பயணம் தான் முக்கியமானது.

ஒரு சின்ன கதை

ஒரு மனிதன் தன் நண்பனை தெருவில் சந்தித்தார். அவர் நண்பன் சோகமாகவும் கண்ணீருடனும் காணப்பட்டார் அதனால் நண்பரிடம் அவர் கேட்டார்? என்ன நடந்தது? ஏன் இவ்வளவு சோகமாக காணப்படுகிறாய்?

வராது.

தயவு செய்த இதை தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள் இங்கு ஒன்றும் பரிமாற்ற சலுகை கிடையாது. இந்தியாவில் இந்தியபணம் நாற்பது ரூபாய் கொடுத்தால் உங்களுக்கு அமெரிக்காவில் ஒரு டாலரை வாங்கமுடியும். ஆனால் இந்த உலகில் எவ்வளவு பணம் நீங்கள் கொடுத்தாலும், சொர்க்கத்தில் ஒரு ரூபாய் கூட உங்களால் வாங்கமுடியாது. அங்கு பரிமாற்ற அல்லது பரிமாற்ற சலுகையோ கிடையாது.

ஒரு சின்ன கதை

ஒரு கோடீஸ்வரானது மரண படுக்கையில் இருந்தார். தன் சொத்து எல்லாவற்றையும் தனது மூன்று மகன்களுக்கும் பிரித்து கொடுத்துவிட்டார்

'ஒவ்வொருவரும் நான் இறந்தபிறகு தன் கல்லறையில் இருக்கும் என் சவப்பெட்டிக்குள் 1 கோடி ரூபாய் வைக்க வேண்டும்' என்று நிபந்தனையிட்டார். 'தயவு செய்து என்னை அடக்கம் செய்யும்போது என் உடலுடன் நீங்கள் ஒவ்வொருவரும் ஒரு கோடி ரூபாய் வையுங்கள் என்றார்.

மூன்று பேரும் ஒப்புக்கொண்டனர். 'சரி அப்பா, நாங்கள் அப்படியே செய்துவிடுகிறோம்' என்றார். ஒருவர் கணக்குகளை எழுதுபவர் ஒருவர் டாக்டர் மூன்றாமவர் வக்கீல்.

அவர்கள் தந்தை இறந்த பின் முதல் மகன் 'நான் உண்மையாக இருக்க வேண்டும் தந்தை எனக்கு எல்லை அதிகமாக செல்வம் தந்துள்ளார்' என்று சொல்லிவிட்டு தன் பங்கான ஒரு கோடி ரூபாயை சவப்பெட்டியில் வைத்தார்.

இரண்டாவது மகன் வந்தார் 'நானும் உண்மையாக இருக்க விரும்புகிறேன் என் பங்கான ஒரு கோடி ரூபாயை இங்கு வைக்கிறேன்' என்று சவப்பெட்டியில் தன்பங்கை ஒரு கோடி ரூபாயை வைத்தார்.

மூன்றாவது மகன் வந்தன். அவன் 3 கோடி ரூபாய்க்கு காசோலை எடுத்து வந்தான் அதை சவப்பெட்டியில் வைத்துவிட்ட தன் சகோதார்கள் வைத்த 2 கோடி ரூபாயையும் எடுத்துக் கொண்டார். 'நான் முன்பேருக்கும் சேர்த்தே வைத்துவிட்டேன் அப்பா காசோலையை பணமாக மாற்றி செலவு செய்யட்டும்!' என்றார்.

நீங்கள் எதையுமே எடுத்து செல்ல முடியாத எந்த காசோலையும் உபயோகப்படாது. உங்களது எந்த பணமும் அடுத்த உலகத்திற்க எடுத்து செல்லப்பட முடியாது.

தற்பொழுத இந்த மொத்த உலகமும், பொருள் சார்ந்த உலகமும், நான்கு பரிமாணங்களில் உங்களுக்கு அது தெரிகிறது, அது பல வண்ணங்களாக நீங்கள் புலன்களால் அனுபவிப்பது போன்றே தெரிகிறது.

உங்கள் உடலை நீங்கள் விட்ட வினாடியே அதே பொருள் சார்ந்த கருப்பும் வெள்ளையாகவும் ஒரு பரிமாணமாகவும் ஜிகு ஜிகு என்று இல்லாமல் ஒன்றும் இல்லாததாகவும், ஆர்வமற்று தெரியும்.

உதாரணமாக, இப்போதைக்கு, நேற்று இரவில் நீங்கள் கண்ட கனவு, கருப்பும் வெள்ளையுமாக தெரியும். நனவில் பார்க்கும் இந்த உலகம் உண்மையாக தெரியும். எப்பியிருப்பினும், நீங்கள் கனவு காணும்போது, கனவு உண்மையாகவும் பல வண்ணமாகவும் தெரிந்ததுதானே? இல்லையா?

தயவு செய்து தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், நீங்கள் கனவு காணும்போது, உங்கள் கனவு உண்மையாக தெரிகிறது. நீங்கள் விழிப்பிறகு வரும்போது, உங்களை சுற்றி உள்ள உலகம் உண்மையாக தெரிகிறது. கனவு கருப்பு வெள்ளையாகவும் மங்கலாகவும் தெரிகிறது. அது கனவு எது உண்மை என்று அளக்க அளவுகோல் எதுவும் இல்லை.

ஒரு சின்ன கதை

ஒரு ஜென் மத குரு ஒரு நாள் காலை தன் படுக்கை அறையை விட்டு வெளியே வந்தவுடன் திடீரென்று அழ ஆரம்பித்தார்.

அவருடைய சீடர்கள் கேட்டனர். 'குருவே என்ன இது? நீங்கள் ஒரு ஞானி! எப்படி நீங்கள் அழலாம்? நீங்கள் ஏன் அழுகிறீர்கள்? என்ன நடந்தது?'

'இரவில் நான் பட்டாம்பூச்சியாக மாறியதால் கனவு கண்டேன்' என்று குரு தெரிகின்றது.

தயவு செய்த புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

எது நிஜம் எது உண்மை என்று நமக்கு தெரிவதில்லை. இப்போது கூட நீங்கள் ஒரு கோவிலில் அமர்ந்து கொண்டு கீதையை கேட்பது போல் கனவு காணலாம்! நமக்கு தெரியாது! கனவையும் உண்மையையும் அளக்க அளவுகோள் எதுவும் இல்லை.

மக்கள் என்னிடம் சொல்வதுண்டு, ‘குருவே தினமும் நாங்கள் கனவுக்குள் நுழைகிறோம், செல்வதில்லை மற்றொருபுறத்தில், ஒவ்வொருநாளும் நிதர்சனத்திற்குள் திரும்பும் போது அதே நிஜத்திற்குள் தானே நுழைகின்றோம் கனவு முடிந்து கண்களை திறக்கும் போது அதே உலகத்தை தான பார்க்கின்றோம் அதனால் அந்த அளவை வைத்து எது கனவு எது உண்மை என்று சொல்லிவிடமுடியும்’.

தெளிவாக இருங்கள். ஓர இரவு கனவில் நீங்கள் 20 வருடம் கூட வாழமுடியும், நான் சொல்வது சரிதானே? ஓர் இரவு கனவில் 20 வருடங்கள் வாழ்ந்தது போல சில சமயங்களில் உங்களுக்கு கனவு வந்தது இல்லையா அந்த 20 வருட காலத்தில் ஒரே சீரதான நிலையில் அதே கனவிலேயே நீங்கள் இருக்கிறீர்கள், இல்லையா? பிறகு அது சீராக இருக்கின்ற காரணத்தினால் அந்த சீரான நிலையை வைத்து பார்க்கும்போது கனவு ஏன் உண்மையாக இருக்கக் கூடாது? நன்கு தெளிவாக பாருங்கள் இந்த மொத்த வாழ்க்கை, இந்த மொத்த கால ஓட்டம் காலக்கட்டம், நீங்கள் உண்மை என்று நினைப்பது, உங்கள் கனவின் பாகமாக ஏன் இருக்கக் கூடாது!’

தெளிவாக புரிந்துகொள்ளுங்கள்.

எது கனவு எது நனவு என்று நிரூபிக்க அளவுகோல் கிடையாது நீங்கள் உடலை விடும்போது இப்போது நீங்கள் பார்க்கின்ற வண்ணமயமாக தெரிகின்றவை எல்லாம் கருப்பு வெள்ளையாக மாறிவிடும்.

நான் முன்பே சொன்னதை போல, உடலை விட்டு செல்லும்போது எதையுமே எடுத்துச் செல்ல முடியாது. உங்கள் காசோலைகளை பணமாக்க முடியாது! உங்கள் உறவினர்களுடன் பேச முடியாது. நீங்கள் பேசினால் அவர்கள் ஓடிவிடுவார்கள்!

| ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

அழகானதாக தெரியும் அந்த ஒருநாளில் மட்டும் அவர் சந்தோஷமாக இருப்பார் தன்னையே ஒரு மாதத்தின் 29 நாட்களையும் அந்த ஒரு நாளுக்காக விற்பான் ஒரு நாள் சந்தோஷத்திற்காக தன்னுடைய 29 நாட்களையும் விற்கின்றான்.

'நீங்கள் உங்கள் சம்பளத்தை வாங்கவேண்டாம்°, என்று நான் சொல்ல வரவில்லை. அதுமட்டும் உங்கள் வாழ்க்கையின் இலக்காக இருக்கக் கூடாது. என்று தான் சொல்கிறேன். அது உங்கள் உணர்வில் பெரிய அளவில் முக்கியத்துவம் வகிக்க வேண்டாம்.

கிருஷ்ணன் இந்த வார்த்தைகளால் இதைத்தான் சொல்லி வருகிறார். 'கர்மான்யே வாதிகரஸ்தே மா பலேஷு கடாசனா°

நீங்கள் உங்கள் கடமையை மட்டும் செய்யுங்கள், அதன் பலன்களில் உங்களுக்கு எந்த உரிமை இல்லை.

இதுவே கீதையின் சாரம்!

இதிலிருந்து நீங்கள் இரண்டு விஷயங்களை புரிந்து கொள்ள வேண்டும்

ஒன்று, கிருஷ்ணன் சொல்கிறார், 'உங்கள் உள்உலகம் வாழ்க்கையில் நோக்கத்தினால் மாசுபடாமல் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள். தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள், அகவெளி உள்உலகம் என்று நான் சொல்லும்போது, உங்கள் மனதை நான் குறிக்கின்றேன். நீங்கள் கண்களை மூடும்போது, உங்கள் மனதிற்குள், என்ன வருகிறதா அதுவே உங்களின் உள்உலகம்.

உங்கள் உள்உலகம் வாழ்வின் குறிக்கோளால் நிரப்பப்பட்டு இருந்தது என்றால், தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள் நீங்கள் அதன் பின்போ ஓடிக்கொண்டிருக்கிறீர்கள் அது உங்களுக்கு திருப்தியை ஒரு போது அளிக்காது கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்.

ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை புரிந்து கொள்ளுங்கள், உங்கள் உள்உலகம் மீண்டும் மீண்டும் கிருஷ்ணன் சொல்லுகிறார், 'பரித்ராணாய சாது நாம் விநாசாய சத துஸ்குருதாம் தர்ம ஸம்ஸதா பனார்த்தாய சம்பவprotocol யுகே யுகே'

அதன் பொருள் நான் திரும்பிதிரும்ப கீழே இறங்சி வந்து நல்லவர்களையும், மாசற்றவர்களையும் எளிமையானவர்களையும் காத்து மீண்டும் மீண்டும் தீய மனம் கொண்டவர்களை அழிப்பதற்கே.

மக்கள் என்னிடம் கேட்பதுண்டு 'நீங்கள் தர்மா (கடமை) தான் நாம் பின்பற்ற வேண்டிய ஒரு விஷயம் என்று சொல்கிறீர்கள். ஆனால் எங்கள் வாழ்க்கையில், தர்மத்தின் முறைப்படி வாழாதவர்கள் நாம் பார்க்கின்றோம் ஆனால் அவர்கள் அதிக சந்தோஷத்துடன் இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு நிறைய செல்வங்கள் சொத்துகள் இருக்கின்றன ஏன் அப்படி நடக்கிறது?

தயவு செய்து தெளிவாக புரிந்துகொள்ளுங்கள், வெளியுலகத்தில் அவர்களுக்கு நிறைய செல்வங்களும் பொருள்களும் இருக்கலாம், ஆனால் அவர்கள் உள் உலகத்தில் ஆனந்தமாக, இருக்கிறார்கள். என்று மட்டும் ஒருபோதும் நினைத்துவிடாதீர்கள். அவர்கள் உற்சாகமாக ஆனந்தமாக இருக்கிறார்கள் என்றும் நினைக்காதீர்கள் எப்போது ஒருவர் தர்மத்தை பின்பற்றாமல் இருக்கின்றார்?

அவர் குறிக்கோளை பின்பற்றும் போது! தர்மத்தை பின்பற்றாமல் இருக்கின்றார் இலட்சியத்தை அடைய விரும்புவத என்பது தவறுகளை செய்யத் துண்டுவதற்கான வழி பாவங்கள் எல்லாம் செய்ய வைக்கிறது இலட்சியம் (ச்ட்ளுடிணடிணிண) என்பது நரகம். அதனால் நன்றாக ஞாபகம் வைத்துக் கொள்ளுங்கள், இது போன்ற மனிதர்கள் ஏற்கனவே நரகத்தில் இருக்கிறார்கள்.

நாம் பாவம் செய்கின்ற காரணத்தினால் தான் நரகத்திற்கு செல்கிறோம் என்று நினைக்காதீர்கள் கிடையாது! நரகத்தில் இருப்பதின் காரணத்தினால் பாவம் செய்கி றாம். இலட்சியம் (ச்ட்ளுடிணடிணிண) ஒன்றை அடையவிரும்புவது என்பதே நரகம் அதற்கென்று தனியான நரகம் எதுவும் தேவையில்லை.

வாழ்வின் முடிவில் 'நரகம்' என்கின்ற தனிப்பட்ட இடத்தை அடைவோம்

இருபத்தைந்து வருடம்

மொத்த கீதையும் இந்த ஒரு கருத்தைப் பற்றி மட்டுமே சொல்கிறது எப்படி உங்கள் வெளியிடத்தை உயர்ந்த வசதிகளால் துதல் நிரப்புவது என்றும், எப்படி உள்உலக இடத்தை இறுதியான நித்யா ஆனந்த நிலையில் வைப்பது என்று ஒரு கருத்தை மொத்த கீதையும் சொல்கிறது.

உள் உலகத்திற்கும் வெளி உலகத்திற்கும் இணைந்த ஒரு சூத்திரத்தை உருவாக்கி அதை வெளிப்படுத்தியவர் கிருஷ்ணன் ஒருவரே. உள் உலகத்தை நித்யானந்த நிலையிலும் வைத்துக் கொண்டு வெளி உலகத்தை அந்த இறுதியான வசதி வாய்ப்புகளில் வைத்துக் கொள்ளவதைப் பற்றிக் கற்றுத்தருபவர் அவர்.

இதை ஒருபுத்தனிடம் நீங்கள் எதிர்பார்க்க முடியாது. ஏனென்றால் புத்தன் வெளி உலகத்தை துறந்துவிட்டார் அவர் மூன்றே துண்டு அணிகளுடன் வாழ்ந்தவர். அவர் ஒரு துறவு வாழ்க்கையை வாழ்ந்தவர். அதனால் அவர் எப்படி ஆனந்தமாகவும் எளிமையாகவும் இருப்பது என்ற வாழும் வழியை கற்றுத்தந்தார்.

ஆனால் கிருஷ்ணன் அரசனாக வாழ்ந்தார். அரசனைபோல் வாழவில்லை. ஆனால் அரசனாக வாழ்ந்தார் கிருஷ்ணன் மட்டுமே செயல்முறை விளங்களை தரமுடியும். ஆன்மீக வாழ்விற்கான செயல்முறை விளங்களை சொண்ட மட்டுமே தரமுடியும். மற்ற குருமார்களின் ஏடுகள் எல்லாம் மடலாயங்களில் வாழும் துறவிகளுக்கு மட்டும் பயன்படும். கிருஷ்ணனின்கையோடுமட்டும்தான் ஒரே விதமான நடைமுறை வாழ்வு வாழும் வாழ்க்கைமுறையை கொண்ட மக்களுக்கு அது பயன்படும்.

இங்கு கிருஷ்ணன் சொல்லுகிறார்,

'ஒரு வேலையிலிருந்து விலகியிருப்பதால் மட்டும் ஒருவன் செயலிலிருந்து விடுதலை அடைந்துவிட முடியாது'

நீங்கள் கவலையிலிருந்து ஒதுங்குவது மூலம் செயலிருந்து விடுதலை அடைமுடியாது. எப்போதுமே கோபம் கொள்ளாத காரணத்தால் ஒரு துறவி 'பரமஹம்ஸர்' என்று கருதப்பட்டதை நாம் பார்த்திருக்கிறேள். அவர் எப்போதும் சி னம் கொள்ளமாட்டார் என்பதே. அவரின் பெருமை என்று சொல்லிக் கொண்டார் வேண்டிய அவசியம் இல்லை. ஏனென்றால் அவர் இமய மலையில் உட்கார்ந்து என உணர்ந்து கொண்டனர்.

தயவு செய்து தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள் சூழ்நிலை எழாதவரை, எல்லோருமே பெரும் துறவிகள்தான்! இக்கட்டான சூழ்நிலை வரும்வரை எல்லோரும் துறவிகள் தான். ஒரு நெருக்கடி ஏற்படும்போது பட்டும் தான் தெரியும். ஒருவர் துறவியா அல்லது வெறுமனே தப்பித்து ஓடுபவரா? என்பதை தீர்மானிக்க முடியும்.

வேலையை துறப்பதோ அல்லது வேலையை விடுவதோ தூரவிலகுவதே உங்களை செயலிலிருந்து விடுவிக்காது. செயலில் இருந்து சுதந்திரம் பெற, உங்கள் உள்உலகம் தூய்மைப்பட வேண்டியதாக இருப்பது அவசியம் உள் உலகம் காலியாகிவிடவேண்டும் வெளி உலகத்தில் சேர்த்த சாமான்களை துறப்பது என்பது உங்களுக்கு உதவாது. வெளி உலக சாமான்களை துறப்பது எந்த வகையிலும் உங்களுக்கு உதவாது. உள் உலகத்திலிருந்து சாமான்களை வெளித்தள்ளுவது மட்டும் தான் உங்களுக்கு உதவும்.

வாழ்க்கைக்கு நோக்கம் உண்டு என்கின்ற கருத்தை துறக்க வேண்டும்.

அதனால்தான் கிருஷ்ணன் சொல்கிறார் வெறும் துறப்பதின் மூலம், வெளி உலகைத் துறத்தல் கஜனுனூனுஞிணாடிணிண சரியாக இருப்பது என்பதை அடைய முடியாது. என்று கஜனுனூனுஞிணாடிணிண ஒரு போதும் அடைய ஒரு போதும் நிகழ முடியாது.

இன்னொரு விஷயம், வெளி உலகை நீங்கள் துறந்தீர்கள் என்றால், வெளி உலகைப் பற்றிய மேலும் எண்ணங்கள் தான் அதிகமாகும் வெளி உலகை நீங்கள் துறந்து விட்டால் அது இன்றும் ஆழமாக வந்து உங்கள் உள் உலகை நிரப்பும். ஒரு சின்ன கதை

ஒரு ஞான குருவும் அவர் சீடரும் ஒரு ஆற்றுக்கு அருகில் சென்று கொண்டிருந்தனர். அந்த ஆற்றை கடந்து அவர்கள் தன் (மடாலயம்) ஆஸ்ரமத்திற்கு செல்லவேண்டும். வழியில், ஒரு இளம்பெண் ஆற்றின் அருகில் நின்று கொண்டிருந்தாள். அவர் அந்த ஆற்றை கடக்க விரும்பினாள். ஆனால் பயத்தால் அதைக் செய்ய முடியவில்லை. அவள் குருவிடம் கேட்டாள் 'குருவே, ஆற்றை கடக்க

இருபத்தைந்து வருடம்

உங்களால் உதவ முடியுமா"?

குரு 'ஏன் முடியாது என்னுடன் வா' என்றார்.

அவர் அவளை தூக்கிக் கொண்டார். ஆற்றை கடந்தார் எதிர் கரையில் விட்டார். ஆஸ்ரமத்திற்கு நடக்க தொடங்கினார். சீடர் அந்த மொத்த காட்சியையும் கவனமாக பார்த்துக் கொண்டு இருந்தார். தான் பார்த்ததை அவரால் ஜீரணிக்க முடியவில்லை. உள்ளுக்குள் எரிய ஆரம்பித்தது. ஒருவேளை பொறாமையால் இருக்கலாம்! அவரால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை.

ஆஸ்ரமம் சென்று சேர்ந்தவுடன் கட்டுபடுத்திக் கொள்ள முடியாமல் குருவிடன் கேட்டார். குருவே நீங்களோ ஒரு துறவி! நீங்கள் எப்படி ஒரு பெண்ணை தொடலாம்? அதுவும் மிக இளமையான பெண்ணை தொட்டு அவளை ஆற்றின் வழியில் தூக்கி கொண்டு போகலாம? இதை நீங்கள் எப்படி செய்யலாம்?

குரு திரும்பி அவனைப் பார்த்து புன்னகைத்து சொன்னார்? 'அவளை நான் எப்போதோ விட்டு விட்டேன் நீ ஏன் இன்றும் அவளை தூக்கிக் கொண்டிருக்கிறாய்' என்றார்

தயவு செய்து தெளிவாக இருங்கள். உள் உலகத்தில் துறப்பது அல்லது உள்உலகத்தை காலிசெய்து வைப்பதும் ஒன்றே அடையப்பட வேண்டிய உண்மையான விஷயம். அதைத்தான் கிருஷ்ணன் இங்கு சொல்கிறார்.

ஒருமுறை உங்கள் உள்உலகத்தில் நீங்கள் துறந்து விட்டால் போதும், வெளிஉலகில் நீங்கள் என்ன செய்தாலும் பரவாயில்லை. எதுவுமே உங்களை தொடாது.

கேள்வி: குரு சீடனுக்கு சுட்டிக்காட்டியதைப் போல் கடந்த காலத்தில் என்ன நிகழ்ந்ததே அந்த நினைவுகளை விட்டு விட்டோம் என்றால் தராதா? கடந்த காலத்தை மறப்பது சரியா? கடந்த காலத்தில் செய்த தவறுகளிலிருந்து தானே கற்றுக் கொள்கிறார்கள். அவர்கள் கடந்த காலத்தில் நிகழ்ந்த பழைய பதிவுகளை விடுவது

இருபத்தைந்து வருடம் ஏற்கனவே என்ன தீர்மானம் செய்து தந்ததோ அந்த தீர்ப்புகளின் அடிப்படையில் உணர்வற்ற நிலையிலேயே செயல்படுகிறீர்கள்.

உங்கள் நினைவுகளின் சுமையை சுமப்பதினால் அது எந்த விதத்திலும் அதே தவறுகளை மீண்டும் செய்யப்படாமல் தடுப்பதற்கு உதவாது உண்மையில் நீங்கள் அதே பழைய தவறை மீண்டும் செய்ய அது உத்திரவாதம் அளிக்கும்.

குரு சீடனிடம் அந்த பெண்ணை எப்போதோ அங்கேயே விட்டுவிட்டேன் சீடன் தான் சுமந்து கொண்டிருக்கிறார் என்று சொல்லும்போது குருவானவர் சீடன் எடுத்த முடிவைத்தான் குறிப்பிடுகின்றார்.

இந்த தீர்மானம் சீடனின் கட்டுறு மனப்பான்மையின் அடிப்படையில் எடுக்கப்பட்டது ஒவ்வொரு கடந்தகால நினைவுகளும் ஒரு குறிப்பிட்ட கட்டுறு மனப்பான்மையுடன் தொடர்பெற்றுள்ளது இதை த்தான் நாம் நினைவுடன் சமந்தப்பட்ட உணர்ச்சி என்கிறோம். இது வெறும் நடந்த அந்த நிகழ்ச்சி யைப் பற்றிய நினைவு அல்ல. உண்மையில் அந்த நினைவு எந்த உணர்ச்சியுமில்லாத ஒரு நிகழ்வு அவ்வளவுதான் அந்த நினைவைவோடு இணைந்த உணர்ச்சியினால், அந்த உணர்ச்சியினால் நீங்கள் தீர்மானம் எடுக்கிறீர்கள் உணர்ச்சியினால் எடுக்க தீர்மானத்தை விடவேண்டியது அவசியமாகிறது.

நீங்கள் இந்த உணர்ச்சிகளை சுமந்த நினைவுகளின் நிகழ்வுகளை வைத்திருக்கும் வரை, அவை உங்களை ஆள சத்தியிருக்கின்றது அவைகளின் தாக்கம் உங்கள் முடிவுகளின் இருக்கிறது பெரும்பாலான முடிவுகள் யாவும் நினைவுகளின் அடிப்படையில் எடுக்கப்பட்ட முடிவுகள் எல்லாம் விழிப்புணர்வற்ற மனதில் தக்க வைக்கப்பட்டிருக்கும். அதனால் அவைகளை அரிதாக உபயோகப்படுகின்றன அவை மேலும் துன்பத்தையே உண்டாக்குகிறது.

உதாரணமாக, ஏதோ ஒரு குறிப்பிட்ட சூழ்நிலையில் உங்களை அறியாமலே ஒருகுறிப்பிட்ட வகையில் நடந்து கொள்வது ஏன் எனபுறு கூட உங்களுக்கு தெரியாது இந்த உணர்ச்சி அல்லது செயல் ஒரு நினைவுடன் இணைந்து கட்டுப்பட்டு உங்கள் உணர்வற்ற மனதில் சேமிக்கப்படுவதால் நீங்கள் ஏன் அவ்வாறு செய்தீர்கள் என்பதே உங்களுக்கு தெரிவதில்லை. இதை தான் நாம் உணர்வற்ற மனதின் பதிவு செய்யப்பட்ட ஞாபகங்கள் என்கிறோம்.

சொல்கின்றேன், என்னுடைய அனுபவத்தின் அடிப்படையில் இது முற்றிலும் உன்னதமான உண்மை.

எங்கள் ஃடிநுானு ஆடிடீண்ண் கணுாணிஞ்ணூர்ச்ட் லைஃபே பிலிஸ் முகாம்களில் இல். சம்ஸ்காரங்களை எப்படி அடையாளம் காண்பது அதை எப்படி அழிப்பது என்று கற்று தருகின்றோம்.

இந்த லைஃபே பிலிஸ் முகாமின் இரண்டாவது நிலையான நித்யானந்த ஸ்பபான முகாமில் செய்முறை பயிற்சிகளில் உங்கள் விழிப்புணர்வற்ற மனதையும், பதிந்துள்ள நினைவுகளையும் வெளியில் எடுக்க பயிற்றுவிக்கிறோம். சேமிக்கப்பட்டவை சம்ஸ்காரங்கள் கரைக்கப்படுகின்றன. பிறக்கும் போது நீங்கள் எடுக்க வந்த சம்ஸ்காரங்கள் வெளிக் கொணரப்படுகின்றன.

நீங்கள் பிறக்கும் போது வந்த சம்ஸ்காரங்களுக்கு அதை நிறைவேற்ற தேவ வையான சக்தியும் அதற்கு இருக்கிறது. எடுத்து வந்த சம்ஸ்காரங்களை நிறைே வற்றும் சக்தியுடன் வருகிறீர்கள் நீங்கள் பிறக்கும் போது எடுத்து வந்த சம்ஸ்காரங்கள் எவை என்று ஒரு முறை புரிந்து கொண்டு விட்டால், அதை நிறைவேற்ற நீங்கள் செயல்படலாம்.

இந்த பூரணத்துவம்தான் இறுதியான விடுதலை. அதுதான் உண்மையில் உங்கள் வாழ்க்கையின் பொருள். பூர்ணத்துவத்தை அடைவது தான் நீங்கள் வாழ்வதினுடைய அர்த்தம் அதை அடையத்தான் நீங்கள் இந்த பிறவி எடுத்துள்ளீர்கள்.

தேவையற்ற நினைவுகளை கரைத்தல் என்பது அந்நினைவுகளுடன் ஒட்டிக்கொண்டுள்ள உணர்ச்சிகளை தூய்மை செய்தலாகும். இந்த லைஃ பிலிஸ் தியானமுகாம்களில் நுட்பங்களின் மூலம் பிரபஞ்சத்துடன் ஒன்றிய தியான நிலையில் குதணீனுணூ ளீணிணணருடிணிண்தன்; ட்னுஞீடிணீச்சைடினிதூ குணாச்ச்ணூனு. உங்கள் கடந்த கால அனுபவங்களை மீண்டும் வாழ உங்களை அழைத்துச் செல்கிறார்கள். இவ்வகையான மீண்டும் வாழும் முறையானது நினைவுப்பதிவுகளோடு சம்மந்தப்பட்ட உணர்ச்சிகளிலிருந்து உங்களை விடுகிறது.

இதை இதுபோல் பாருங்கள் இந்த உணர்ச்சி நிறைந்த நினைவுகள் உங்கள் செயல்களில் உயிர்நினைவுகளாய் பதிந்து பிடித்து வைத்துக்கொள்ளப்படுகின்றன.

இருபத்தைந்து

வருடம்

என்கிறீர்கள் அதனால் நான் படுத்துக் கொண்டு தளர்வாய் இருக்கப் போகிறேன். அப்படி நான் வெறுமனே படுத்துக்கொண்டு தளர்வாய் இருந்தால் எனக்கு யார் உணவு தருவார்கள்? நான் சம்பதிக்கவில்லை என்றால் யார் என்ன பில்லுக்கு பணம் கட்டுவார்கள்?

நான்உங்களுக்குஒன்று சொல்கிறேன், என்றைக்கும் காலவரம்பற்று எப்போதும் உங்களால் படுத்துக் கொண்டு இருக்க முடியாது. அடுத்த ஒரு நான்கு அல்லது ஐந்து நாட்களுக்கு நீங்கள் படுக்கலாம். நீங்கள் ஒரு கடிகார போல் இந்த முனைக்கும் அந்த முனைக்கும் கடைசிவரை செல்வது உங்கள் இயல்பு இப்போது அந்த வாசல் ஒரு புறம் கடைசி எல்லயரை சென்று இருக்கிறது. ஒரு முனையின் எல்லயில் இருக்கிறது.

உங்கள் கைகளை ஊசலிருந்து எடுத்துவிட்டால் அது எதிர் முனைக்கும் ஓடும். அதிக பட்சமாக ஒருவாரம் உங்களால் படுத்து கொள்ள முடியும் அதன் பிறகு உங்களால் படுத்துக் கொள்ள முடியாது. உங்கள் இயல்பின்படி ஏதாவது வேலை செய்ய ஆரம்பித்துவிடுவீர்கள்.

வாழ்க்கை நோக்கமற்றது என்று நான் சொல்லும்போது, உங்களை வீட்டில் படுத்து தளர்வாக ஓய்வு எடுத்துக் கொள்ளும்படி நான் சொல்லவில்லை நான் சொல்வது எல்லாம் உங்கள் 'உள் உலக அமைதியை குலைக்காமல் உங்கள் உடலும் மனமும் செயல்பட்டும் என்பதே. வெளியுலகத்தை அனுபவிக்க உள் உலகத்தை விற்க வேண்டியதில்லை. வெளி சுகங்களுக்காக உள் அனந்தத்தை விற்கவேண்டியதில்லை.

கிருஷ்ணர் இங்கு உறுதி அளிக்கின்றார் 'உங்கள் இயல்பினாலேயே, உங்களுடைய உடலும் மனமும் செயலாற்றும் இயல்புடையது. உங்கள் உடலும் மனமும் தானாகவே வேலை செய்யும். நீங்கள் அமைதியாக இருந்தார்கள் என்றாலே போதுமானது அவை மிக அழகாக செயல்படும்"

யாரோ என்னிடம் கேட்டார்கள் 'சுவாமிஜி, சரியான காரியங்களை நான் எப்படி செய்வது? சரியானவற்றை செய்ய என் மனதை எப்படி தயார் செய்வது? சரியான செயலைச் செய்ய மனதிற்கு எவ்வாறு பயிற்சி கொடுப்பது?" சாமி சொன்னேன். ‘வெறுமனே அமைதியாக இருங்கள் சும்மா இருங்கள் போதும். தானாகவே உங்கள் உடலும் மனமும் சரியானவற்றைச் செய்யும். நீங்கள் உங்கள் அமைப்பை விட்டு வெளியில் வந்தீர்கள் என்றால் அதுவே போதும். உள்செல்லும்.

நாம் செய்யவேண்டியது எல்லாம் இதுதான், தெய்வம் நுழைவதற்காக நாம் வெளியே வேண்டும்.

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார் பராக்கிருத - ஜையிர் - குணைஹு உங்கள் இயல்பினாலேயே உங்கள் உடலும் மனமும் சரியான செயலை செய்யத் தெரிகிறது. பிரச்சனை என்ன வென்றால் நீங்கள் ஒருபோதும் உங்கள் உடலையும் மனதையும் நம்புவதில்லை. மனதையும் உடலையும் முழுமையாக புரிந்து அதை பின்பற்றுவதில்லை. நீங்கள் எப்போதும் அகங்காரத்தையே நம்புகிறீர்கள் அது முடிவில் உங்களை அது நிராகரித்து குப்பையில் போட்டுவிடுகிறது! இருந்தும் நீங்கள் உங்கள் உடலையும் மனதையும் நம்புவதில்லை.

கிருஷ்ணன் சொல்கிறார், 'ஒரு கர்ம யோகியானவர் செயலைச் செய்யும் பாதையை பின்பற்றுபவர் எவரென்றால் தளர்வாக நித்யானந்த நிலையிலிருந்து தன் வேலையைச் செய்பவரே.

வெறுமனே தளர்வாக உங்கள் உள்உலகத்தில் இருங்கள். தானாகவே நீங்கள் வழிநடத்தப்படுவீர்கள்.

நீங்கள் எப்போதும் எண்ணுவீர்கள் 'வாழ்க்கை நோக்கமற்றது என்று மனதளவில் தளர்வாக இருந்தேன் என்றால், சரி எது? தவறு எது? நினைத்து கொண்டிருந்தால்! என்று எப்படி நான் தெரிந்து கொள்வேன்? என் வேலையை குறிப்பிட்ட நேரத்திற்குள்

எப்படி வாழ்ந்தீர்கள் எப்படி உங்கள் உள் உலகம் இருந்தது, வாழும்போது உள்உலகத்தன்மை எவ்வாறு இருந்தது என்று இவைகளைத்தான் உங்களுடன் எடுத்துச் செல்லப் போகிறீர்கள். அதனால் தான் ‘நீங்கள் உங்களுடன் எடுத்து செல்வதெல்லாம் உங்கள் உள்உலகத்தின் சமஸ்காரங்களையும் நினைவு பதிவுகள் கர்மங்களையும் நிறைவேறாத ஆசைகள்.

வாசனா (மனப்பான்மை), வெளியுலகத்தை அல்ல’, என்று காவியங்கள் சொல்கின்றன. மிக மிக அழகான கதை. இதை சொன்னவர் இந்தியாவை சார்ந்த ஞானகுரு ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர்.

ஒரு கோவிலில் துறவி ஒருவர் இருந்தார், அவர் தியானம் செய்துகொண்டு கடவுளின் மகிமையை உரையாற்றிக் கொண்டும் வாழ்ந்து வந்தார்.

அந்த கால வழக்கப்படி அவரும் அவள் தாழிகளும் விக்கிரகத்தின் முன் பாட்டு பாடி நடனமாடி தங்கள் கோவில் சேவையை செய்து வந்தனர்.

தினமும் தாசியின் வீட்டுக்குள் நுழையும் அனைவரையும் இந்த துறவி கவனித்துக் கொண்டிருப்பார். எப்போது வந்தார்கள் எத்தனை மணிக்கு சென்றார்கள். எவ்வளவு பேர் வந்தனர் என்பது போல வேறு வேலை எதுவும் இல்லாததால் இதை கூர்ந்து கவனித்துக் கொண்டிருப்பார். உங்களுக்கு வேலை எதுவும் இல்லையென்றால் அடுத்தவர் வேலையில் ஆர்வம் இருக்கும்.

தொடர்ந்து, ஒவ்வொருவரும் எவ்வளவு நேரம் அங்கு செலவு செய்தனர் என்பது பற்றிய கணக்கு எடுப்பவராகி அந்த துறவு இருந்தார் அந்த

தாசியின் தினசரி நாட்குறிப்பேட்டை நிர்வகிப்பவராக இருந்தார்!

யார் வருகிறார், யார் போகிறார், வழக்கமாக வருகிறவர் யார், எப்போதாவது வருவது யார் போன்ற முழு குறிப்பேட்டையும் நிர்வகித்தார். நாள் பூராவும் அங்கே என்ன நடக்கிறது என்கின்ற சிந்தனையிலேயே கழித்தார்.

தாசியோ வேறு ஒரு வித்தியாசமான நிலையில் வாழ்ந்து வந்தாள். 'என்னுடைய வாழ்க்கை, என்னுடைய இயல்பான கடமை இது தான்' என்று அவள் நினைத்தாள். இந்த பிறவிக்கு இது எனக்கு தரப்பட்டுள்ளது. இதைத்தவிர வேறு தொழில் எனக்குத் தெரியாது.

நான் இப்படித்தான் வாழ்ந்தாகவேண்டும். என் உணவிற்காக நான் இப்படி வாழ வேண்டி உள்ளது. ஆனால் என்னை கரையேற்றுங்கள், 'கடவுளே! என் மனமும் இதயமும் உங்கள் காலடியிலேயே இருக்கட்டும்' எனபிராத்திப்பாள் அவள் கிருஷ்ணனிடம் ஆழ்ந்த பக்தியுடன் இருப்பவள. அவள் உள்உலகம் தெய்வீகத்தினால் நிரப்பபட்டுள்ளது. அவள் உள்உலகம் கடவுளின் நாமத்தாலும் தெய்வீக அன்பாலம் நிறைந்திருந்தது.

இவ்வாறே வாழ்க்கை சென்றது. சில வருடங்கள் கழிந்தன., திடீரென்று துறவியும், தாசியும் ஒரேநாளில் மரணம் அடைந்தனர்.

இது ஒரு மிக அழகான கதை!

இருவரும் யமனிசர்மனுடைய (மரணகடவுள்) நீதிமன்றத்திற்கு தீர்ப்புக்காக செல்கின்றனர். முதலில், தாசி வந்தாள். யமதர்மன் அவண் பாவபுண்ணிய தொகுப்புகளை பார்த்தார் 'சரிசரி! கவலைபடாதே! உன் வாழ்நாள்முழுவதும் இறைவனையே நினைத்து வாழ்ந்தால் நீ சொர்க்கத்திற்கு போகலாம்', என்றார் அவள் சொர்க்கத்திற்கு அனுப்பப்பட்டாள்.

இப்போது துறவியின் முறை. துறவி வந்தவுடனேயே யமதர்மன் சொல்ல ஆரம்பித்தார். 'இது உன் பாவ புண்ணியங்களின் கணக்கு உன் வாழ்நாள் முழுவதும் நீ எதிர்மறை எண்ணங்களையே, தவறான விஷயங்களையே நினைத்து வாழ்ந்தால் நரகத்துக போ!' என்றார்.

தெய்வத்திடம் சொல்கிறாள்".

உங்கள் உள்உலகத்தில் எப்படி வாழ்கிறீர்கள் என்பது தான் மிக முக்கியம் உங்கள் உள் வெளிதான வாஸ்தவத்தில் மிக முக்கியமானது.

தயவுசெய்து தெளிவாக இருங்கள்.

கிருஷ்ணன் மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்துகிறார். கர்மேந்திரியான ஸ் யா அஸ்தே மனசா ஸ்மரன் இந்திரியார்தன் விமுகாத்மா மித்யா காரா ஸா யுக்யதே

உங்கள் உள் உலகத்தை சுத்தமாக வைத்திருக்காமல் உங்கள் உடல் மற்றும் உங்கள் புலன்களையும் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தாலும் நீங்கள் போலியானவர்களே உங்கள் வாழ்க்கை ஆனந்த மயமாக இருக்காது. உங்கள் வாழ்க்கை உண்மையான வாழ்க்கையாக இருக்காது அது ஆன்மீக வாழ்க்கையாக இருக்காதது மட்டுமல்ல சாதாரண வாழ்க்கையாகக் கூட அது இருக்காது.

வாழ்வதன்அர்த்தமே ஆனந்தம்ஆனால்அதற்கு குறிக்கோள்கிடையாது.குறிக்கோ ள்காளைப் பற்றி நினைக்க நினைக்க அதிக கவலைகளைத் தான் உருவாக்குவீர்கள் அதிக குறிக்கோள்களைப் பற்றி நினைக்க நினைக்க அதிக கவலைகளைத் தான் உருவாக்குவீர்கள் அதிக கவலைகளை உருவாக்க உருவாக்க மிக அதிகமாக பிழிந்து எடுப்பீர்கள் ஆனால் வாழ்க்கை உங்களைவிட புத்திசாலித்தனமானது.

வாழ்க்கையை அதிகமாக அழுத்தமாக பிழிய நினைத்தீர்கள் என்றால், அது உங்கள் விரல்களிலிருந்து நழுவிவிடும்.

வாழ்க்கை நதியைப் போன்றது. உங்கள் கைகளை ஆற்றில் தண்ணீரில் விட்டு அதை திறந்து வைத்து இருந்தீர்கள் என்றால் நதி எப்போதும் உங்கள் கைகளில் இருக்கும். ஆனால் அதை பிடித்து வைக்க கைகளை மூடினால், காலியான வெறும் கைகள் தான் இருக்கும்.

வாழ்க்கை ஓடு ஆறு போன்றது அதை இருக்கி அனுமதித்தால் வாழ்க்கை தொடர்ந்து உங்கள் மூலம் பாய்ந்து ஓடிக் கொண்டிருக்கும் உரிமை கொள்ள நீங்கள்

இருபத்தைந்து வருடம்

அந்த குரு உடனே சிரித்துவிட்டு சொன்னார். 'இல்லை! எனக்கு எங்கும் வர விருப்பம் இல்லை. நான் இங்கே சந்தோஷமாக இருக்கிறேன் அலெக்ஸாண்டர் சொன்னார். 'இல்லை! தயவு செய்து வரவேண்டும் நான் உங்களுக்கு பெரிய மாளிகை தருகிறேன். இங்கு நீங்கள் போதுமான துணியும் உணவும் இல்லாமல் பிச்சைக்காரனைப் போல் இருக்கிறீர்கள். என்னுடன் வாருங்கள் நான் உங்களுக்கு சகலவசதிகளுடன் பெரிய மாளிகையையும் தருகிறேன்”.

ஒரு அரசன் அடுத்து என்ன செய்வான் என்பது உங்களுக்கு தெரியும். முதலில், அவன் குருவிற்க பேராசையைக் காட்டி தன் வசப்படுத்த முயன்றான் அது வேலை செய்யவில்லை என்றவுடன், அடுத்த படி, அடி அவன் பயத்தின் மூலம் அவரை வழிக்கு கொண்டு வர பார்த்தான்.

அவன் தன் வாளை வெளியில் எடுத்தான் குருவைநோக்கி நீட்டி சொன்னான் நீங்கள் வரதயாராக இல்லையென்றால், நீங்கள் கொல்லப்படுவீர்கள்'.

உரையற்ற கத்தியைப் பார்த்தவுடை குரு சிரித்தார் நன்றாக புரிந்துகொள்ளுங்கள் இப்போது சிரிப்பது என்பது மிக சுலபம், ஆனால் கூர்மையான வாளின் முன் அதை எதிர்கொள்வது மிக கடினம். முக்கியமாக அதை பிடித்துக் கொண்டு இருப்பவன் அரசன் ஏனென்றால் அவன் அங்கு கொலைசெய்தால் கேள்வி கேட்க கூட யாருமில்லை. ஆனால் அந்த கூர்மையான வாளுக்கு முன் குரு சிரித்துவிட்டு சொன்னார். 'முட்டாளே! நீ ஒரு பொய்யன்! தொடர்ந்து மரணபயத்திலேயே வாழ்கிறார்கள். அதற்காகத்தான் அவர்கள் மற்றவர்களை கொல்கிறார்கள். தன்னுடைய கோழைத்தனத்தை மறைக்கவோ அல்லது மரணபயத்திலிருந்து தப்பித்துக் கொள்ளவோ மற்றவர்களை கொல்ல ஆரம்பிக்கிறார்கள்.

அலெக்ஸாண்டர்முழுவதுமாகஆடிப்போனான்.குருவின்அஞ்சாநெஞ்சத்தைப் பார்த்து அவன் அதிர்ச்சி அடைந்தான். 'தயவு செய்து எனக்கு சொல்லுங்கள் நீங்கள் எப்படி இவ்வளவு மன தைரியத்துடனும் துணிவுடனும் இருக்கிறீர்கள்?"

குரு அவனிடம் பதிலுக்கு ஒரு கேள்வி கேட்டார். 'சொல், 'நீ ஏன் இந்திய வந்தாய் என்பதை எனக்குச் சொல்!.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பண்தான் எங்களுக்குத்

'இந்தியாவை வெற்றி கொள்ள வந்தேன்' என்று அலெக்ஸாண்டர் பதில் சொன்னான்.

குரு தொடர்ந்தார் 'அதன் பின் என்ன செய்யப் போகிறாய்!'

குரு விடவில்லை 'மேலும் அதன் பின், என்ன செய்யப்போகிறாய்?.

'உலகம் முழுவதையும் வெற்றிகொள்வேன்" என்று அலெக்ஸாண்டார் பதில் சொன்னான்.

மேலும் குரு தொடர்ந்தார் 'அதைத்தான் நான் இப்போது செய்து கொண்டிருக்கிறேன் என்பது உனக்கு தெரியவில்லையா? தையர்வாகவும் உற்சாகமாகவும் அனுபவிப்பதற்கு உலகம் முழுவதும் சென்று வெற்றிக்கொள்ள வேண்டிய அவசியம் எதற்கு? இப்போது உன் கண்களுக்கு எதிரிலேயே அதைத்தானே நான் செய்து கொண்டிருக்கிறேன்!

வாழ்க்கையின் நிலையற்ற தன்மையை புரிந்து கொண்டவரால் மட்டுமே சாகும்

538

தருணத்தில் கூட தளர்வாக முழுமையான சரணாகதி உணர்வுடனும் இருக்க முடியும் குரு அலெக்ஸாண்டருக்க சத்தியத்தின் ஒரு துளியைக் காட்டினார்.

அதனால்தான் அசெலக்ஸாண்டர் தன் அமைச்சர்களுக்கு சொன்னான், 'ஏன் மரணத்திற்கு பின் என்னுடைய சுவ ஊர்வலத்தின் போது, தயவு செய்து என் கை களை மற்றவர்கள் பார்க்கும் படி சவப்பெட்டிக்கு, வெளியில் வையுங்கள் மக்கள் தெரிந்து கொள்ளட்டும், அலெக்ஸாண்டரால் கூட தன்னுடன் எதையும் எடுத்துச் செல்லமுடியாது என்பது அவர்களுக்கு தெளிவாக புரியட்டும் அலெக்ஸாண்டர் கூட தன்னுடன் எதையும் எடுத்துச் சொல்லுமுடியாது.

இது மிக அழகான கதை, மூன்று விஷயங்களை நீங்கள் ஆழமாக புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

முதல் விஷயம், ஞானமடைந்தவரால் வெளிப்படுத்தப்படும் துணிவும், தன்னம்பிக்கையும் தான் அது.

இரண்டாவது விஷயம், நம்முடைய ஓட்டத்தின் குறிக்கோளற்ற தன்னம் எதற்காக அலெக்ஸாண்டார் ஓடிக்கொண்டிருந்தார்? தளர்வாக இருந்து அனுபவிப்பதற்குதானே குரு ஏற்கனவே அதைத்தான் செய்து கொண்டு இருக்கிறார்!

மூன்றாவது விஷய, நாம் போகும்போது எதையும் கையில் எடுத்துச் செல்வதில்லை என்பது தான் உலகமே உங்களை அரசன் என்று வழிப்பட்டாலும், நீ ங்கள் அதை உங்களுடன் எடுத்துச் செல்ல முடியாது! நீங்கள் வெறும் கைகளுடன்தான் செல்ல வேண்டும்.

பைத்தியக்காரர்கள் கூட தங்களை அரசன் என்று சொல்லிக் கொள்கிறார்கள் இப்படியிருக்க, சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்திருப்பவர்களும் தங்களை அரசன் என்று சொல்லிக் கொள்கிறார்கள் ஏன்? முதலாமவர்கள் மனநல விடுதியில் வைக்கப்படுகிறார்கள்? இரண்டாமமர் மதிக்கப்படுகிறார்கள்?

எந்த மனிதன் மற்றவர்கள் தந்திரமாக நம்பவைத்து தான் சொல்வதை கேட்க

இருபத்தைந்து வருடம்

539 கொண்டிருப்பார் இவர்தான்" என்றனர்.

அறிமுகத்திற்கு பின் அவர் நேருவிடம் கே ட்டார். "நீங்கள் யார்?"

நேரு சொன்னார், "நான் ஜவஹர்லால் நேரு"

"நீங்கள் ஜவஹர்லால் நேருவா? அப்படித்தான் சொல்லிக் கொண்டிருந்தேன் அதனால் அவர் சொன்னார் தயவு செய்து இங்கு ஒரு ஆறுமாதங்கள் தங்குக்கள் அவர்கள் உங்களுக்கு சிகிச்சை செய்து சரிசெய்துவிடுவார்கள்!

புரிந்து கொள்ளுங்கள் இவ்விருவருக்கும் எந்த வித்தியாசமும் எப்படியோ ஒருவர் தான் சொல்வது உண்மை என்று மற்றவர்களை நம்ப வைத்துவிட்டார். மற்றவரால் அது முடியவில்லை அவ்வளவுதான்! வே வறு எந்த வித்தியாசமும் இல்லை.

பிரபஞ்சத்தில், எல்லைகள் கிடையாது பிரபஞ்சத்தில் பதவி கிடையாது.

வெளிஉலகத்தில் வசதிகள் வைத்திருப்பது நமக்கு உள் உலகத்தில் அது பூரணத் தன்மையை கொடுக்கும் என்று நினைக்காதீர்கள் ஒருபோதும் அது முடியாது. எல்லா வளர்ந்த நாடுகளும் மன அழுத்தத் தில் இருக்கின்றன.

வளர்ந்த நாடுகள் எல்லாமே சிறந்த போக்குவரத்து சாலைகள், சிறந்த அணைகள், சி றந்த பாலங்கள், சிறந்த உள்ளமைப்புகளையும் கொண்டுள்ளன. ஆனால் அந்த நாடுகளிலுள்ள மக்கள் அனைவரும் மனச் சோர்வால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர் அதனால் வெளி உலகம் உங்களுக்கு உள் உலகத்தை தரும் என்று ஒரு போதும் நினைக்காதீர்கள்.

இங்கு உள்உலகத்தை பெறுவதற்கான நுட்பத்தை கிருஷ்ணன் உங்களுக்கு அளிக்கின்றார் நாம் எவ்வாறு செயல்படுகிறோம் அல்லது நம் மனம் எப்படி வேலை செய்கிறது என்பதைப் பற்றி பார்ப்போம்.

கீழே உள்ள வரைப்படம் உங்கள் இருப்பு தன்மையை பிரதிபலிக்கிறது

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத்

பொருள் சார்ந்த வாழ்க்கையை படுக்கைக் கோடும் ஆன்மீக வாழ்வை செங்குத்தான கோடும் குறிக்கின்றன. எதை தேர்வு செய்வது என தொடர்ந்து கவலைப்படுகிறீர்கள். படுக்கைக் கோடா? செங்குத்தான கோடா? இந்த பாதையா? (பொருள் சார்ந் வாழ்வா) அந்தப்பாதையா? (ஆன்மீக வாழ்வா) என தேர்வு செய்ய தொடர்ந்து கவலைப்படுகிறீர்கள்.

அதனால் படுக்கை கோட்டிலோ செங்குத்து கோட்டிலோ எங்கேயோ சிக்கி எப்போதும் விடுகிறீர்கள். நீங்கள் போக முயற்சி செய்கிறீர்கள் இந்த வழியா அல்லது அந்த வழியா என்கின்ற குழப்பத்தில் சிக்கிக் கொள்கிறீர்கள்.

மனம் என்பதே அது ஒன்றுபட்டிருக்காது மனம் என்றால் இரண்டு வகைநிலை வேறு ஒன்றும் இல்லை பொருள் சார்ந்த வாழ்வோ ஆன்மீக வாழ்வோ, இதில் நீங்கள் எதை தேர்ந்து எடுத்தாலும் மன்றொன்றை இழந்தார் போன்ற உணர்வு தோன்றும் ஏதோ ஒன்றை இழந்துவிட்ட மனநிலையிலேயே தொடர்ந்து இருப்பீர்கள்.

மனம்தான் நீங்கள் என்று எண்ணும் வரை, மனதுடன் நீங்கள் வாழும்வரை, உங்களுக்கு பொருள் வாழ்வா அல்லது ஆன்மீக வாழ்வா என்கின்ற பிரச்சினை இருந்துக் கொண்டே இருக்கும் பொருள் சார்ந்த வெளியுலக வாழ்வில் எப்படி இலக்குகள் வைத்திருக்கிறீர்களோ அதைப் போலவே ஆன்மீக வாழ்விலும் இலக்குகள் வைத்திருப்பார்கள் 'நான் தினமும் இதுபோல் சொல்பவர்கள் பலர் இருக்கின்றார்கள் இழந்துவிட்டதாக நினைக்கின்றார்கள்.

படுக்கைகோட்டில் பயணம் செல்பவர் ஆன்மீக வாழ்வை இழந்ததாகவும், செங்குத்தான கோட்டில் செல்பவர் பொருள் சார்ந்த வாழ்வை இழந்ததாக நினைப்பார் இருவருமே மனரீதியாக ஒருவரை ஒருவர் திருப்தி படுத்த நினைப்பார்கள். பொருளை முக்கியமாக கருதுபவர் ஆன்மீக வாதியின் இலட்சியத்தை திருப்திபடுத்துவார். ஆன்மீகவாதி பொருறை முக்கியமாக கருதுபவரின் லட்சியத்தையும் பூர்த்தி செய்வார்.

ஆன்மீக வாழ்க்கையை தேர்ந்தெடுக்கும் மனிதர்தன்னைச் சுற்றி செல்வத்தார்கள் இருந்தார்கள் என்றால், அவர் எதை இழக்கின்றரோ அது பூர்த்தி செய்யப்படும் என்று உணர்கின்றார். அதேபோல் உலக வாழ்க்கையை தேர்ந்தெடுக்கும் மனிதர் தான் ஒரு ஆன்மீக வாதியிடமோ அல்லது மதவாதியிடமோ சொன்னார் என்றால், அவர் நிறைவு பெற்றுவிடுவார் என்று நினைக்கின்றார்.

இருவருமே ஒருவருக்கு ஒருவர் உதவி செய்து கொள்கின்றார்.

இந்த இருவகை இலக்குகளும் நோக்கமற்றவை என்பதையும், அதன் பின்னால் ஓடும் நோக்கமற்ற தன்மையையும் உணர்ந்து கொண்ட மனிதர், தன் இருப்புத் தன்மையில் திரும்பவும் ஆழ்ந்து விழுந்துவிடுவான்.

வாழ்வின் நோக்கம் குறிக்கோள் நீங்கள் எதை இலக்கு என்று கருதுகிறீர்களே ளா அவை எல்லாமே முடிவில் அர்த்தமற்றது என்று நீங்கள் உணரும் போது, இதை உணர்ந்த அந்த க்ஷணமே வாழ்வின் மேல் உள்ள கவர்ச்சி போய்விடும் இலக்கை நோக்கி வியர்வை சிந்தும் ஓடவேண்டிய தேவையும் போய்விடுகிறது அந்த வினாடியே, நீங்கள் ஓடுவதை நிறுத்துவிடுவீர்கள். நன்றாக கவனியுங்கள், நீங்கள் விடுவது உற்சாகத்தை அல்ல, வெறுமே நீங்கள் எதன் பின்னாலேயே ஓடி பதட்டபட்டு வியர்வை சிந்துவதை த்தான் விடுவீர்கள்!

உங்கள் வாழ்க்கையிலிருந்து குறிக்கோளின் மீது இருக்கின்ற மரியாதை சென்றுவிட்ட அந்த வினாடியே, நீங்கள் உங்கள் இருப்புத் தன்மைக்குள் விழுந்து விடுவீர்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம்

'ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். மனதில் விளக்க உரையை தயார் செய்யாதீர்கள் நீங்கள் விளக்க உரை தயார் செய்யும் போது 'நான் சென்று என் கணவரிடம் இதைச் சொல்ல வேண்டும் இது அவருக்கு உண்மையில் தேவை' என்று நீங்கள் எண்ணுகிறீர்கள் இதை நீங்கள் செய்யும்போது நிச்சயமாக உங்கள் சுயத்திற்கான அனுபவத்தை இழப்பீர்கள்!

இந்த ஒரு கருத்து உங்கள் மேல் வேலை செய்ய அனுமதியுங்கள் வாழ்க்கை குறிக்கோளற்றது என்கின்ற சத்தியம் வேலை செய்ய அனுமதியுங்கள் கண்களை மூடி இரண்டு அல்லது மூன்று நிமிடங்கள் இந்த சத்தியத்தை தியானியுங்கள்.

'உண்மையில் என் வாழ்க்கையின் நோக்கம் என்ன? நான் ஏன் செய்கிறேன்? என்ன செய்கிறேன்? நான் எங்கு செல்கிறேன்? என்ன நடக்கிறது?' என்று மனதில் யோசித்து தியானியுங்கள்.

உங்கள் அகக்கண் திறந்தது என்றால், குறிக்கோளற்ற தன்மையின் அழகை உங்கள் உள்உலகம் அனுபவித்தது என்றால், அது போதும் நீங்கள் உங்கள் ஆத்மாவிற்குள் ஆழ்ந்து மூழ்கி விடுவீர்கள்.

தற்பொழுது, நீங்கள் பொருற் சார்ந்த வெளியுலக அல்லது ஆன்மீக வாழ்வு இவ் இரண்டையுமே உங்களால் உணரமுடிவதில்லை. ஏனென்றால் நீங்கள் இங்கு இருக்கும் போது அங்கு பார்க்கிறீர்கள் அங்கு இருக்கும் போது பார்க்கிறீர்கள். அங்கு இருக்கும் போது இங்கு பார்க்கிறீர்கள். இரண்டையுமே டைடைமான விதத் தில் உணர்வதில்லை.

உங்கள் உடல் இருக்கும் இடத்தில் உங்கள் மனம் இருப்பதில்லை. உங்களுக்குள்ளே உங்கள் எல்லைக்குள் நீங்கள் வாழ்வதில்லை. ஆற்றின் எதிர்கரை எப்போதுமே பசுமையாக தெரியும். வேறு ஏதோ ஒன்று உங்களை எப்போதும் அழைத்துக் கொண்டிருக்கும் குறிக்கோளற்றத்தின் அழகை உணர்ந்த அனுபவிக்கும் போது மட்டுமே, கர்ம யோகம் முழுவதும் என்ன சொல்கின்றார் முழுவதுமாக என்பதை உங்களால் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

தளர்வாக இருங்கள்! இந்த ஒரு விஷயத்தை புரிந்து கொள்ளுங்கள். இந்த ஒரே ஒரு கருத்தை புரிந்து கொள்வதாலேயே உங்களின் யோசிக்கும் விதம் முழுவதையும், செயபடும் விதம் முழுவதையும், வாழும் விதம் முழுவதையும் உருமாற்ற முடியும்.

வாழ்க்கைக்கு எந்த குறிக்கோளும் இல்லை என்று நீங்கள் புரிந்து கொள்ளும் போது, ஒவ்வொரு வினாடியும் உற்சாகமாக இருக்க தொடங்குவீர்கள். உங்கள் உடலின் ஒவ்வொரு அணுவிலும் நீங்கள் ஆழமாக தீவிரமாக வாழ ஆரம்பிப்பீர்கள். ஒவ்வொரு நொடியும் அர்த்தமுள்ளதாகிறது.

வாழ்வு முழுவதும் குறிக்கோளுடையது என்று நீங்கள் நினைக்கும் போது, ஒவ்வொரு நொடியும் தன் அர்த்தத்தை இழக்கும். ஒரு மாத வேலைக்கான சம்பளம் ஐம்பதினாயிரம் ரூபாய் என்று நினைப்பீர்கள் என்றால், உங்கள் மதிப்பில் அந்த ஒரு மாதத்தினுடைய விலை வெறும் 50ஆயிரம் ரூபாய்கள் தான் என்று தீர்மானிப்பீர்கள்.

தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், உங்களின் ஒருமாத வாழ்க்கை ஐம்பாதாயிரம் ரூபாயை விட உயர்ந்து! உங்கள் வாழ்க்கையின் மதிப்பு ஒரு மாதத்திற்கு ஐம்பதினாயிரம் ரூபாய் என்று நீங்கள் மதிப்பிட்டு கணக்கிட்டால் உங்களின் மொத்த வாழ்வின் மதிப்பு 1கோடியோ 20 கோடியோ அல்லது 100 கோடியாகவோ வந்துவிடலாம் திடீரென்று, யாராவது உங்களிடம் வந்து 'நான் 50கோடி ரூபாய் உங்களுக்கு தருகிறேன், உங்கள் வாழ்க்கையை எனக்கு கொடுத்துவிடுங்கள் என்று கேட்டால், உங்களால் உங்கள் வாழ்க்கையை கொடுத்துவிட முடியுமா? இல்லை! ஆனால் என்ன செய்வது, இப்படித்தான்நீங்கள் கணக்கிட்டு உழைக்கிறீர்கள்!

தர்க்கரீதியாக, நீங்கள்உங்கள்வாழ்க்கைக்கு ஒருவிலையை நிர்ணயிக்கின்றீர்கள் ஒருமுறை விலையை நிர்ணயித்துவிட்டால், உங்கள் மனதில் அந்த விலை தான் நிற்கிறது. நீங்கள் வேலையையே மறந்து விடுகிறீர்கள் அல்லது அந்த செயலையே மறந்து விடுகிறீர்கள். வாழ்க்கை வாழ்வதையே மறந்துவிடுகிறீர்கள் அது மிகவும் அழகானது ஆனால் நீங்கள் அதை விட்டுவிடுகிறீர்கள்.

பிரபஞ்சத்திற்கு, முழுமைக்கு ஒரு குறிக்கோள் உண்டு என்று நீங்கள் நினைத்தீர்கள் என்றால், பிறகு அதன் பாகம் தன் அர்த்தத்தை இழந்துவிடும். பிரபஞ்சத்திற்கு முழுமைக்கு ஒரு நோக்கம் இல்லை என்று உணரும்போது, அந்த என்பதைப் பற்றி தேவையற்றது கவலைப்படாமல் செயலில் ஈடுபடுங்கள்.

நாம் வேலை செய்யும் போது, நம்முடைய எண்ணங்கள் எதிர்காலத்தில் இருந்தது என்றால், பிறகு நாம்இப்போது நிகழ்கால நிமிடத்தில் இல்லை என்று அர்த்தம் நான் சொல்வது சரிதானே? பிறகு எப்படி நாம் நம் செயலாற்ற முடியும்?

முழு ஆற்றலிலுடன் என்னுடைய, மனம் என்னுடைய கைகளில் உள்ள வே வலையில் மூழ்காமல் இருக்கும் போது, இந்த வேலையை சிரத்தையுமுன் செய்கி றன் என்று எப்படி நான் சொல்வேன்? இது சாத்தியமில்லை.

நான் என்னுடைய முழு ஆற்றலுடன் செயல்படாமல் இருந்தேன் என்றால் நான் விரும்பிய பலனை எப்படி அடைய முடியும்?

எப்போது நீங்கள் கவலைப்படுவீர்கள்? அல்லது பயப்படுவீர்கள்? ஒரு எதிர்பார்த்த பலனை நீங்கள் வைத்திருக்கும் போது, எழுதப்படாத எதிர்பார்ப்புகள் இருக்கும் போது, ஒரு செயலின் பலனாக ஏதோ ஒன்றை அடைய நினைக்கும் இனம் தெரியாத விழிப்புணர்வற்ற ஆசை உண்டாகும் போது பயப்படுவீர்கள்.

கிருஷ்ணன் சொல்லுகிறார். 'ஆசையை துறந்துவிடு, எதிர்பார்ப்புகளை விடு'

நாம் எதிர்பார்ப்புகளை விட்டோமென்றால் எப்படி நம்மால் செயல் படிமுடியும்? என்று நீங்கள் ஆச்சரியப்படலாம். தெளிவாக இருங்கள்.

நான் திட்டமிட வேண்டாம் என்றோ, அல்லது ஏதோ ஒன்றை யோசிக்காமல் செய்ய வேண்டும் என்றோ, நான் சொல்லவில்லை.

நான் சொல்கிறேன்

‘திட்டமிடுங்கள்!, ஆனால் மனரீதியாக அல்லாமல் கால வரிசைப்படி திட்டமிடுங்கள் பாருங்கள்,

| ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

எதிர்பார்த்து நம்பத் தொடங்குகிறோம்.

நம் திட்டத்தில் நாம் கணக்கு போடாத சாத்தியமாகிற தெரியாத விஷயங்கள் எவை? தெரிந்த விஷயங்கள் எவை என கவலைபட ஆரம்பிக்கிறோம்!

மனரீதியான திட்டமிடுதல் உங்கள் அகங்காரத்தை அதிகமாக்குகிறது. நீங்கள் மிக உயர்ந்தவர், சிறந்தவர் பெரியவர் என்று தகுதி பெற்றிருக்கிறோம் என உங்களை நினைக்க வைக்கிறது. அது உங்களை மிகவும் அக்கரை மிக்கவராகவும் பெரிய விஷயங்களை கையாள்கிறோம் என்ற நினைப்பில் உங்களை என்றும் நினைக்க வைக்கிறது.

கிருஷ்ணன் சொல்கிறார், 'எவர் ஒருவர் பக்திபூர்வமான காரியங்களை பற்றில்லாமல் செய்கிறாரோ, தன் புலன்களை கட்டுப்பாட்டிற்குள் வைத்திருக்கிறா னா அவர் துறந்தவிட்டீதாக நடித்துக் கொண்டும் புலன்களை கட்டுப்படுத்தியதாக பாசாங்கு காட்டி நடிப்பவரையும் விட உயர்ந்தவர்.

பலவகை நூல்களில் கற்றத் தேர்ந்து தத்துவரீதியான பட்டறிவு மக்கள் இருக்கிறார்கள் இவர்கள் மூளைரீதியாக செயல்படுபவர்கள். இதுபோன்றவர்கள் பக்திபூர்வமான உணர்வு பூர்வமான வழியில் செயல்படும் சாதகர்களை சற்று கீழே வைத்து பார்ப்பார்கள்.

பட்டறிவாளர்கள் தங்களது 'சுயம் இரட்டையில்லாதது என்கின்ற வறண்ட புரிதல்தான் அறிவுதான் தெய்வத்தின் கால்களில் விழுந்து வணங்கபவர்களை விட, உயர்ந்தது என்று நம்புவார்கள்.

கிருஷ்ணன் இதை உறுதியாக மறுக்கிறார். இல்லை! இது அப்படி அல்ல! என்கிறார்.

கிருஷ்ணன் சொல்கிறார் எது பெரும் அத்தியாத்தை அளிக்கிறது என்றால், எது முக்கியமென்றால், உங்களுடைய நிலையை வரையறுக்கின்ற எதிர்பார்ப்பற்ற தன்மையும் குறிகோளற்ற தன்மையுமே. சன்யாசம் துறத்தல் என்பது ஒரு நிலை! இது ஒரு பெயரல்ல! இது ஒரு முத்திரை அல்ல!

எதுவுமே செய்யாமல் இருக்கும் நிலை துறவு நிலை அல்ல. எதையும் எதுவும்

கேள்வி: சுவாமிஜி, செயலற்ற தன்மைக்கு தியானம் எங்களை அழைத்துச் செல்ல இயலுமா? தியானம் மூலம் சக்தியுற வேண்டும் என்பது என்னுடைய உத்தே சமாக இருந்தாலும் கூட தியானத்திற்கு பின் விஷயங்களின் மேல் உள்ள ஆர்வம் குறைந்து விடுகிறதே! அது ஏன்?

இது மிகவும் நல்ல ஒரு உண்மையான பிரச்சினை. சாதாரணமாக, நீங்கள் செயல்படும் நிலையில் இருக்கிறீர்கள். அது தான் ரஜஸ் என்ற நிலை. அந்த நிலையானது சீற்றத்தன்மையுடனும் அல்லது முரட்டுத்தன்மையுள்ள பேரார்வத்துடனும் இருக்கும் என்று அதை நாம் விவரிக்கலாம். நீங்கள் ரஜஸில் இருக்கும் போது, நீங்கள் வெளியுலக விஷயங்களை சார்ந்திருப்பீர்கள்.

உங்கள் எண்ணங்கள் ஏதோ ஒரு செயலிலோ அல்லது இது போல் ஏதோ ஒரு காரியத்திலோ, பொதுவாக உங்கள் மனதில் இருக்கின்ற இலக்கின் மீது அதன் பார்வை குவிந்து இருக்கிறது. அந்த இலக்கானது வியாபாரமாகவோ, கல்வியாகவோ வீட்டை பராமரிப்பதாகவோ இருக்கலாம் எதுவானாலும் நீங்கள் ரஜஸ் என்ற நிலையிலேயே செய்கிறீர்கள். பெரும்பாலான மனிதர்களின் நிலை இதுதான்.

உங்கள் செயல்களையும் இலக்குகளையும் திட்டமிட்டு அவற்றை நிறைவே வற்றும் நோக்கத்துடன் செயல்படுகிறீர்கள். நீங்கள் தியானத்திற்குள் சென்று தீவிரமாக பயிற்சி செய்யும் போது முக்கியமாக ஆஸ்ரம சூழ்நிலையில் நீங்கள் இருக்கும்போத அது நிகழ்கிறது, இலக்கின் அடிப்படையில் செய்யப்படுகின்ற செயலின் பயனற்ற தன்மையை நீங்கள் உணர்வீர்கள்.

திடீரென்று நீங்கள் செய்வது அனைத்து செயல்களையும் ஒரு எதிர்மறை மனப்பாங்கில் பார்ப்பீர்கள் உங்களுக்குள் அதிகமான எதிர்மறை தன்மைகள் மேல் எழுவது போல் தோன்றும், உங்கள் செயல்கள் அனைத்தும் அர்த்தமற்றது என்று சொல்வதுபோலும் இருக்கும்.

நீங்கள் இந்த எதிர்மறை தன்மைகளை விட்டுவிட்டு அதனோடு எதுவும் வைத்துக்கொள்ள விரும்பாத போது நீங்கள் தமஸ் என்ற நிலைக்குள் செல்கிறீர்கள் அல்லது சோம்பேறித்தனமான செயலற்ற நிலைகபுகு செல்கிறீர்கள். பிறகு திடீரென்புறு எதிலுமே ஆர்வமில்லை என்பதை நீங்கள் காண்பீர்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம்

தமஸில் செயலற்ற தன்மையில் விழுந்துவிடுகிறீர்கள். இது தான் மனிதன் செயல்பாடு மனமானது தீவிரத்தன்மையிலிருந்து ஜெஸிலிருந்து விலகும் போது, செயலற்ற தன்மையில் தமஸ்க்குள் விழுந்துவிடுகிறது.

தியானத்தினால் இந்த நிலைமாற்றம் நிகழும் போது, செயலற்ற நிலை அதிக காலம் நீடிக்காது. மனம் விரைவாக தளர்வான அமைதியான நிலையை அடையும்.

நான் இதைப்பற்றி விரிவாக வேறு எங்கோ பேசியிருக்கிறேன். மனம் இடைவிடாது புலன்கள் மூலமே செயல்பட பார்த்துக் கொண்டேயிருக்கிறது. அதன் பார்வை வெளிப்புறமே உள்ளது. அது வெளி புற எல்லையில் தங்கிவிடுகிறது. இருப்பினும், ஆழமாக உள்ளே ஆழ்ந்து உள்முகமாக செல்வதற்கான ஒரு ஏக்கம் இருக்கின்றது. அதனால் அது வெளிப்புற எல்லையிலிருந்து மையத்தை நோக்கி இடைவிடாமல் தொடர்ந்து இழுக்கப்படுகிறது. அது பொருள் சார்ந்த உலகத்திலிருந்து ஆன்மீகத்திற்கு விடாமல் தொடர்ந்து இழுக்கப்படுகிறது.

தியானம் உள்முகமாக செல்ல உதவுகிறது. தியானதின் போது, கவனம் புற எல்லையிலிருந்து மையத்திற்கு மாறும்போது, புற எல்லையில் இதுவரை அனுபவித்த உணர்ச்சிக்கு எதிர்ப்பு எழுகிறது. இது தற்காலிகமான செயலற்ற தன்மைக்கும், புறஎல்லை அனுபவத்தில் பற்று இல்லாத தன்மைக்கும் அழைத்துச் செல்கிறது.

மையத்தின் துளியை ஒரு முறை அடைந்துவிட்டால், இங்கு விருப்பமற்ற தன்மையோ பற்றற் தன்மையோ இருக்காது எதனிடமும் ஒட்டுதலோ அல்லது எதிலும் பெரிய ஆர்வமோ அல்லது எதற்கும் பெரிய ஈர்ப்போ அல்லது பற்றுதலோடு இருப்பே தா அல்லது பற்றற்று இருப்பது அல்லது ஏதோ ஒன்றிர்கான விருப்பமற்ற நிலையோ இருக்காது. எல்லா அனுபவங்களும் ஒரு தீர்மானமான மன நிலையில்லாமலும் பற்று இல்லாமலும் பார்க்கப்படும். மையத்தில் எப்போதும் ஆனந்தமே இருக்கும். இதுதான் நித்யானந்த நிலை எப்போதும் நித்யானந்த நிலையாக இருக்கும்.

சுயநலமற்ற சேவை செய்து விடுதலை பெறுங்கள்

3.9

சுயநலமற்று செயல் காரியம் செய்யப்பட வேண்டும்; இல்லையென்றால், செயல் ஒருவனை உலகத்துடன் பந்தப்படுத்திவிடும்.

ஒ குந்தியின் மைந்தனே! காரியத்தை எனக்காக செய்! அப்போது நீ சிறப்பாகவும் பற்றில்லாமலும் செய்து விடுதலை அடைவாய்.

3.10

படைக்கும் கடவுளான, பிரம்மா, மனித குலத்தை சுயநலமற்ற தியாக உணர்வுடன் படைப்பதற்கு முன் சொன்னார் 'இந்த சுயநலமற்ற சேவையினால் மேலும் மேலும் வளமாகவும், இது வேண்டிய செல்வங்களை வெகுமதிகளை அளிக்கட்டும்'.

3.11

3.12

சுயநலமற்ற சேவையால் திருப்திபெற்ற விண்ணுலவாசிகள், நீ விரும்பிய வாழ்க்கையின் சுகங்களை நிச்சயமாக உனக்கு அளிப்பார்கள். எவன் அவர்கள் தந்தவற்றை ஆனந்தமாக அனுபவித்துக் கொண்டு, விண்ணுலவாசிகளுக்கு எதையுமே காணிக்கையாக கொடக்காமல் இருக்கிறானோ அவன் நிச்சயமாக திருடன்.

3.13

சுய நலமற்ற சேவை செய்தபின் உணவை உண்பவர்கள் எல்லா 'பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறார்கள். புலன் இன்பத்திற்காக உணவு செய்பவர்கள் பொறுக்க முடியாத பாவம் செய்தவர்கள் ஆகுகின்றனர்.

காரியத்தின மீதான பற்றிலிருந்து விடுதலை பெற இரண்டு நுட்பங்கள் இருக்கின்றன. ஒன்று என்ன வென்றால் 'நான் செய்பவன் இல்லை' என்று நமக்கு நாமே சொல்லிக் கொள்வது. தவிர்க்க முயற்சிப்பதிலும் மிகச் சரியாக இருக்க முயற்சிப்பதிலும் வீணாக்குகிறீர்கள், உங்கள் வாழ்க்கையே முட்டாள்தனமாகிவிடுகிறது.

நீங்கள் உங்கள் வேலையைப் பற்றி பெருப்பில்லாமல் கவனம் இல்லாமல் இருக்கலாம் எனப்து இதன் அர்த்தம் அல்ல தவறுகள் செய்ய உங்களுக்கு போதுமான தைரியம் இருக்க வேண்டும் என்றுதான் நான் சொல்கிறேன். நீங்கள் பிழைகள் செய்யும் போதுதான் உங்களால் அதிலிருந்து கற்றுக்கொள்ள முடியும் அப்போதுதான் நாணயத்தின் இரண்டு பக்கங்களையும் நீங்கள் பார்க்க முடியும்.

பிறகு, உங்கள் அனுபவத்தின் மூலமும், நீங்கள் தவறிலிருந்து கற்றுக்கொண்ட தின் மூலமாகவும், விஷயத்தின் இரண்டு பக்கங்களைப்பற்றிய தெளிவான பார்வை கிடைக்கும் இல்லையென்றால், சரியாக இக்கட்டான நேரங்களில், நீங்கள் தவறுகள் செய்வீர்கள்? செய்கின்ற காரியங்களின் மேலோ அல்லது முடிவின் மேலோ பற்றுவைத்து சொந்தம் கொள்ளாமல் இருக்கும்போது தான் நமக்கு தவறுகள் செய்வதற்கலான தைரியம் வரும்.

பிரபஞ்சத்திற்கு குறிக்கோள் இல்லை நீங்கள் பிரபஞ்சத்தின் அன்பில், அதன் அன்பான கரங்களில் வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கிறீர்கள் என்று நீங்கள் பார்க்கும் போது, அந்த பிரபஞ்சத்திடமே நீங்கள் தளர்வடைவீர்கள், சரணடைவீர்கள்.

நீங்கள் இதுபோல் தளர்வான மனநிலையில் இருக்கும்போது, மிகச்சிறப்பாக செயல்படுவீர்கள் 'செய்பவன்' என்கின்ற உணர்வில்லாமல் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு துளியையும் உற்சாகமாக அனுபவிக்க தொடங்குவீர்கள். சின்ன தவறுகள் செய்வதைப் பற்றி உங்களுக்கு கவலைகள் இருக்காது. இந்த புரிதல் உங்களுக்கு அனுபவமாக மாறும்போது உண்மையான சரணாகதி நிகழும்.

ஒரு அழகான கதை

தன் வாழ்க்கையில் பல கஷ்டங்களை அனுபவித்த ஒருவர், தன் வாழ்க்கையில் இனியும் அனுபவிக்க எதுவும் இல்லை போதுமான அளவு அனுபவித்து ஆயிற்று என் முடிவுக்கு வந்தார். ஒரு ஞானகுருவை கண்டு விடுதலை அடையவேண்டும் என்ற விருப்பத்தில் காட்டிற்கு ஓடிச் சென்றார் அவர் இரவு பகல் என்று பாராமல் தேடினார்

| 'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என விசாரித்ததற்கு, 'சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

பட முடியும் பட்டறிவைக் கொண்டு முன்பே தீர்மானித்த செயல் திட்டத்தை செயல்படுத்துவதை விட இது உங்களை மிகவும் சிறப்பாக செயல்பட வைக்கிறது.

ஒரு சின்ன கதை

ஒரு வங்கியின் காசாளர் ஒருவர் இருந்தார். அவர் வழக்கமாக பணத்தை தினமும் வீட்டிற்கு எடுத்து சென்று வைத்துக் கொண்டு விட்டு மறுநாள் காலை திரும்ப எடுத்து வருவார். ஒரு மாதம் வரை அவர் இதை செய்து வந்தார். அதற்கு மேலும் செய்ய அவரால் முடியவில்லை.

அந்த மேனேஜர் சொன்னார், 'அந்த பணம் தொலையப்போவதாக இருந்தாலும் கூட, உன்மேல் யாரும் பழி சொல்லமாட்டார்கள் அதனால் இந்த வேலையை தொடரலாம்' என்றார் அன்றிலிருந்து அந்த காசாளர் நிம்மதியாக தூங்க ஆரம்பித்தார்.

அவன் எப்படி மாறினான்? அவருள் என்ன மாற்றம் ஏற்பட்டது? அதே வேலையைத் தான் செய்கின்றான். ஆனால் பயமும், பதற்றமும் ஏன் இனி இல்லாமல் போனது! ஏனென்றால் பொறுப்பு மேலிடத்திற்கு மாற்றப்பட்டுவிட்டது காரணத்தினால் தான் அவ்வளவுதான் இதுதான் சரணாகதி! உங்கள் கடமையை செய்யுங்கள் பலனின் பொறுப்பை பிரபஞ்சத்திடம் விட்டுவிடுங்கள். புரிந்து கொள்ளுங்கள். பிரபஞ்சம் உங்கள் மேல் அன்பு செலுத்துகிறது. அது நீங்கள் உங்களை புரிந்து கொண்டதை விட உங்களை விட உங்களை அது உங்களை நன்றாகவே புரிந்து கொள்கிறது. அர்ஜுனனை உதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ளுங்கள் அர்ஜுனன் தன்னைப்பற்றி தெரிந்து வைத்திருப்பதை விட கிருஷ்ணன் அவனைப்பற்றி அதிகமாக தெரிந்து வைத்துள்ளார்.

மிக உயர்ந்த நம்பிக்கை, தன்மை இணைப்பு தன்மை, தொடர்புபெற்று

இருக்கும் தன்மையினால் அர்ஜுனனுக்கு கிருஷ்ணனுடன் உறவாடும் நிலையை தந்தது கிருஷ்ணன் அவனை முடிவான விழிப்புணர்விற்கு அழைத்துச் சென்றார்.

பிரபஞ்சத்தின் மீதும், உயிர்சக்தியின் அறிவின் மீதும் எளிமையான நம்பிக்கை வையுங்கள். இது வாழ்க்கையின் உயிர் சக்தி, உங்களை உயிர்ப்புடன் வைப்பதற்கு காரணமான சக்தி. உங்கள் மூளையின் அற்புத செயல்பாடுகளுக்கு பின் உள்ள சக்தி. உங்கள் ஜீரண அமைப்பிறபுக, நரம்புமண்டல இயக்கத்திற்குமான சக்தி.

இந்த சக்திதான் சூரியமண்டலத்தையும் விண்ணில் உள்ள பால் மண்டலங்களையும் மொத்த பிரபஞ்சத்தையும் ஒரே சீராக நடத்துகிறது. கற்பனை செய்து பாருங்கள், இந்த கோடிக்கணக்கான நட்சத்திரங்களும் கிரகங்களும் எவ்வளவு அழகான இயக்கமுறையில் இயங்குகின்றன. அதிநவீன போக்குவரத்து நிர்வாகத்தினால் கூட இவ்வளவு ஒழுங்கு முறையுடன் இயக்கமுடியுமா? இந்த அழகான ஒழுங்கு முறை மேலோட்டமாக பார்த்தால் குழப்பம் நிறைந்து போல் ே தான்றும்!

வாழ்க்கை என்பதை முன்பே கணித்து சொல்ல முடியாதது அடுத்த கணம் என்ன நிகழும் என்பதைர முன்கூட்டியே கணித்துக் சொல்ல முடியாது! கோடிக்க ணக்கான உயிரினங்கள் இந்த பூமியில் இருக்கின்றன. எவ்வளவு வேற்றுமைகள் மாறுபாடுகள் இருக்கின்றன!

தார்க்கரீதியாக பார்த்தால், இவை நிர்வகிக்கமுடியாது அளவு குழப்பம் வாய்ந்தவையாக இருக்க வேண்டும். ஆனால் அந்த குழப்பத்திடையே ஒரு அழகான ஒழுங்கு முறை இருக்கிறது. மற்றும் அந்த ஒழுங்கு முறையில், பிரபஞ்சத்தின் தன்னிச்சைத் தன்மையும், குழப்பத்தன்மையும் மிக அழகாக பொருந்தி இருக்கிறது!

ஒரு அழகான கதை

இது இந்தியாவின் பெருங்காவியமான மகாபாரதத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்டது.

குருக்ஷேத்திரத்தில், மகாபாரத போர் முடிந்தவுடன் மன்னன் யுதிஷ்டிரன்

இருபத்தைந்து வருடம்

வறட்சி ஏற்பட்டது. அதனால் மொத்த குடும்படும் நாள் கணக்கில் பட்டினியாய் இருந்தனர்.

ஒரு நாள், அந்த ஏழை மனிதர் கொஞ்சம் உணவை வீட்டிற்கு எடுத்து அவர்கள் அதை சாப்பிட தயாராய் இருந்தனர். உணவை சாப்பிட ஆரம்பிக்கும் போது, அவர்கள் வீட்டு வாசலில் ஒரு குரல் கேட்டது. அவர் கதவை திறந்து ஒரு விருந்தாளி வந்திருப்பதை பார்த்தார்கள் இந்தியாவில் விருந்தினரை அதிதி தே தவா பவ என்போம் அப்படி என்றால் ‘விருந்தாளியே கடவுள்’ என்று அர்த்தம்.

உடனே அவரை வீட்டிற்குள் அழைத்தனர் வாருங்கள்! ‘தயவு செய்து அமர்ந்து உணவு எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்’, என்றனர் அந்த ஏழைமனிதர் முதலில் தன் பங்கை எடுத்து கொடுத்தார் வந்தார் ‘ஐயா! எனக்கு இன்னமும் பசிக்கிறது பத்து பதினைந்து நாட்களாக நான் சாப்பிடவில்லை!’ என்றார் உடனே மனைவி தன் கணவனிடம், ‘என்னுடைய பங்கையும் கொடுத்து விடுங்கள்’ என்றாள் மனைவியும் தன் பங்கை எடுத்துக் கொடுத்துவிட்டாள் விருந்தாளி இன்னமும் தனக்கு அந்த பங்கையும் சாப்பிட்டுவிட்டு பசிக்கிறது என்றார்.

உடனே மகன் ‘தந்தையே! என் பங்கையும் தந்து விடுங்கள் என்று தந்தார் அதை சாப்பிட்டு முடிந்தபின்பும் விருந்தாளிக்கு திருப்தி வரவில்லை உடனே மகனின் மனைவி சொன்னாள், ‘ஐயா என் பங்கையும் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்’ என்று கொடுத்தாள் விருந்தாளி அந்த பங்கையும் சாப்பிட்டு முடித்து முழு திருப்தி அடைந்தார். அந்த முழு குடும்பதையும் ஆசி ர்வாதம் செய்துவிட்டு சந்தோஷத்துடன் சென்றார்.

கீரிப்பிள்ளை மேலும் சொன்னது, ‘நான் அவர்கள் குடிசைக்கு அன்று சென்றிருந்தேன் பசியால் வாடி அவர்கள் நான்கு பேரும் இறந்து கிடப்பதை பார்த்தேன் விருந்தாளி சாப்பிட்ட இடத்தில் சில பருக்கைகள் கிடப்பதை பார்த்தேன். நான் அந்த பருக்கைமேல் புரண்டேன் என் உடலின் பாதி தங்கமாக மாறிவிட்டது.

அதன் பிறகு உலகம் முழுவதும் தேடி சுற்றிக் கொண்டிக்கிறேன். அதைப் போன்ற மற்றொரு தியாகத்தை பார்த்து என் உடலின் மறுபாதியையும் தங்கமாக மாற்றிக் கொள்ள, ஆனால் எங்குமே அதைப்போல தியாகத்தை பார்க்கவில்லை யுதிஷ்டிரரின் தியாகம் என் உடலின் மறுபாதியை தங்கமாக மாற்றவில்லை தியாகம் அல்ல என்று நான் சொன்னதின் காரணம் அதுதான்’.

பிரபஞ்சத்திற்கு உண்மையான உணர்விலிருந்து சரணகதி செய்வதுதான் தியாகம் என்று கிருஷ்ணன் இங்கு சொல்லுகின்றார்.

நாம் மற்றவர்களுக்கு நம்மால் கொடுக்க முடிவதை கொடுப்பது, தியாகம் அல்ல மற்றவர்களுக்கு எதையாவது கொடுக்கும் போது நமக்கு என்று இல்லாமல் இருக்கும் போதும் கொடுத்தால், அது தியாகம்

அதனால்தான் மக்களால் நடத்தப்படும் பல தர்மஸ்தாபனங்கள் நல்ல நோக்கத்தில் நடத்தப்பட்டாலும் இங்கே கிருஷ்ணன் சொல்லும் சாரத்திற்குள் பொருந்துவதில்லை ஆமாம், ஒருவிதத்தில் நீங்கள் உங்களிடமே முட்டாள்தனமாக அமைத்து வைத்துக் கொள்ளாமல் மற்றவர்களுக்கு கொடுப்பது நல்லது. இல்லையென்றால், அஜீரணத்திற்குள்ளாகி நோய்வாய்ப்படுவீர்கள்!

உங்கள் சொந்த செலவினத்தை செலவில் உங்களுக்கு இல்லாமல் இருந்து உங்களை பட்டின போட்டுவிட்டு கொடுக்கும்போது நீங்கள் பிரபஞ்ச சக்தி நிலையில் செயல்படுவீர்கள். நீங்கள் வசுதே தவ குடும்பம் என்ற கொள்கையின் பாகமாக செயல்படுகிறீர்கள். வசுதேவ குடும்பம் என்பதின் அர்த்தம் ‘உலகம் முழுவதும் என்னுடைய குடும்பம்’.

கிருஷ்ணன் சொன்னது போல, இந்த ‘உலகம் முழுவதும் என் குடும்பம் என்ற நிலையில், நீங்கள் கருணையின் வெளிப்பாட்டில் செயல்படுகிறீர்கள். அப்போது கொடுப்பதன் கட்டாயம் இருப்பதில் கொடுப்பதற்கு எந்தவிதமான நீதிநெறி உத்தரவும் தேவையில்லை. ‘கொடுத்தால் சொர்க்கம் செல்வாய்’, இல்லையென்றால் ‘நரகம் செல்வாய்’ என்கின்ற எதிர்பார்ப்புகள் இல்லை.

அதனால் தான் நான் அவ்வப்போது, மீண்டும் மீண்டும் பலமுறைகள் மக்களிடம் சொல்வதுண்டு ‘சொர்க்கத்திற்குள் நுழைவதற்கு நான் உதவுவேன் என்று நினைத்து மிஷின்க்கு எதையும் தானம் செய்யாதீர்கள்"

முதலில், சொர்க்கம் என்று ஒன்று எதுவும் இல்லை இரண்டாவது, நான் சொர்க்கத்தின் காவல் காரனும் அல்ல!

மிஷனின் கொள்கைகளில் உங்களை முழுவதுமாக இணைத்துக் கொண்டு நீ ங்கள் தானம் செய்யும்போது சொர்க்கத்தில் இருப்பீர்கள் மரணத்திற்கு பிறகு சொர்க்கம் என்று நீங்கள் அதைப்பற்றி நினைக்க தேவையில்லை. (ஙணித தீடிடூ டூஞீடூடி டிண டஞச்சிதுண ணிண ஙுச்ணூணட டிஞூ ணடச்ண டிண் தூணிணூா டஞுணணூச் ச் டடிணாதஞீஞூ) அதுதான் உங்களுடைய மனப்பான்மையாக இருக்கின்றது என்றால் நீ ங்கள் பூமியின் சொர்க்கத்தில் இறப்பீர்கள்.

நீங்கள் தன்னலமற்று, தியாக மனப்பான்மையினால் செயல்படும் போது உற்சாகம், முடிவற்ற உற்சாகம். ஆனந்தம் உங்கள் இரும்புத் தன்மைக்குள் நுழையும். அங்கு எப்போதுமே ஆனந்தம் இருக்கின்றது. ஆனால் ஆனந்தத்தை நீங்கள் உணர்வதிலிருந்து தடுக்கின்ற அகங்காரம் மற்றும் மனம் இவற்றிலிருந்து நீங்கள் விடுபடும்போது, அந்த ஆனந்தத்தை அனுபவிக்க ஆரம்பிக்கிறீர்கள். நமக்குள் இருக்கின்ற எதிர்பார்ப்பு எனும் குப்பை மறைந்து ஆனந்தம் அனுபவிக்கபடுகிறது.

இந்த கொள்கையின் அடிப்படையில் பல்வே வறு தான தர்மசடங்குகள் வேத கலாசாரத்தில் தோ தான்ற ஆரம்பித்தன. இவைகள் கூட்டு தியானம் செய்வதற்கான கருவிகளாக இருந்தன.

பிரபஞ்சவெளியின்சக்தியை(ஆகாஷம்) மந்திர உச்சாடனத்தின் மூலம் உருவாகும் காற்றின் தானம் செய்யப்படுகின்ற ஹோம குண்டத்தில் உள்ள புனிதான ஹோம அக்னியானது சக்தியூட்டப்பட்ட காற்றினால் எரியூட்டப்படுகிறது ஹோ ஹாமகுண்டத்தின் அருகில் வைக்கப்பட்டகலசந்திற்கு இந்த சக்தியானது நூலிழையால் இணைக்கப்பட்ட கலசதண்ணீருக்குள் செலுத்தப்படுகிறது.

சக்தியோட்ட சுழற்சி முழுமை பெறுவதற்கு இந்த சக்தியூட்டப்பட்ட புனித நீர் உடல்களின் மீதும், விக்கரங்கள் மீதும், நிலத்தின் மீதும் தெளிக்கப்படுகிறது பஞ்சபூதசக்திகளான ஆகாயம், காற்று, நெருப்பு நீர், நிலம் ஆகியவை இதுபோல் இந்த சடங்கின் மூலம் இணைக்கப்படுகிறது. மனித குல நன்மைக்காக இவை நிகழ்த்தப்படுகின்றன!

சுவடுகளையுமே விட்டுச் செல்லாது. அந்த ஆசைகளைப் பொருத்த அளவில் எந்தவித பின் விளைவுகளும் இல்லை.

இது போன்ற ஆசைகளையே சக்தியுடனானது அது பிறக்கின்ற உடலுக்கு தன்னுடன் எடுத்து வருகிறது. இந்த வகை ஆசைகள் நாம் பிறக்கும் போதே கொண்டு வந்தவை. இவ்வாசைகள் தானாகவே தன்னை பூர்த்தி செய்து கொள்ள வேண்டிய சக்தியுடன் வந்தவை அதைத்தான் நாம் பிராரப்த கர்மம் என்று சொல்கின்றோம்.

பிராரப்த கர்மம் என்பது நாம் பிறக்கும் போது எடுத்து வந்த உண்மையான தே தவைகள். இது பிறந்ததுடனேயே நம்முடன் வருகிறது பிராரப்த ஆசைகள் என்பது நாம் பிறக்கும் போது உடலிருக்கின்ற சக்தியின் ‘ஆரம்ப கையிருப்பு நிலை’

அவை நம் மனப்பாங்கால் எழுபவை

முற்பிறப்பில் எந்த மனப்பான்மையில், சக்தியானது, ஆத்மானவானது, உடல் மன அமைப்பை விட்டதோ, அந்த மனப்பாங்கிலிருந்து இவ்வாசைகள் எழுகின்றது.

இந்த ஆரம்பநிலை கையிருப்பிற்கு நாம் நம் மையத்திலிருந்து ஏழாத சே ர்க்கப்பட்ட ஆசைகளை மேலும் மேலும் சேர்க்கின்றோம். மற்றவர்களிடம் உள்ளதைப் பார்த்து, ஊடகங்களால் (மீடியா) ஈர்க்கப்பட்ட இன்டர்நெட், தொலைகாட்சி, வானொலி, விளம்பரபலகைகள் என இன்னும் இது போல் பலவற்றால் நம் ஆசைகளின் அளவு அதிகமாகிறது.

நம் சந்தோஷமாக இருக்க விரும்பி, நம்முடைய வாழ்க்கையில் மேலும் மேலும் சேர்க்கப்பட்ட ஆசைகளை சேர்த்து, எந்த வகையிலாவது நாம் அதை பூர்த்தி செய்து சந்தோஷம் அடைந்து விட முடியும் என்றும் எண்ணுகிறோம்.

ஆனால் நம்மிடம் இருக்கும் சக்தியின் இருப்பு நம்முடைய இயல்பான ஆசைகளை மட்டுமே நிறைவேற்ற போதுமாக இருக்கிறது இவை நம்முடைய பிராரப்த ஆசைகள் சேர்க்கப்பட்ட ஆசைகளான ஆகாமிய ஆசைகள் அல்ல. இந்த ஆகாமிய ஆசைகள் எல்லாம் நம்முடைய விழிப்புணர்வற்ற ஆசைகள். நம் இவை நமக்கு

இருபத்தைந்து வருடம்

நீங்கள் பார்க்கவில்லையா? உங்களுடைய அமைதியான அனுமதியில்லாமல் எதனாலேயும் அல்லது யாராலேயும் உங்களை துக்கப்படுத்த முடியாது? நமக்கு நிறை வேறாமல் இருக்கின்ற ஒரு குறிப்பிட்ட கற்பனையோ அல்லது எதிர்பார்ப்போ இருக்கும் போது, நாம் வேதனைபடுகின்றோம்.

அந்த சூழ்நிலையிலிருந்து நாம் கற்றுக் கொள்ளாமலும் எதிர்பார்ப்புகளை விடாமல் இருந்தோம் என்றால் நாம் துக்கப்பட்டுக் கொண்டே இருப்போம்.

உங்கள் தனிப்பட்ட தீர்ப்புகளை கழித்து எடுத்துவிட்டு சாட்சியாய் நின்று

உங்கள் அனுபவங்களை பார்க்க உங்களை பழக்கப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள் தெளிவுடன் துக்கத்தின் காரணங்களை கண்டறிய கற்றுக் கொள்ளுங்கள் வெளியில் தெரிகின்றன துக்கத்தையும் மற்றும் இருப்பவையையும் சூட்சுமமாக இரண்டையுமே கண்டறிய கற்றுக் கொள்ளுங்கள். இதை செய்யும் ஆற்றல் ஒரு நாளில் வந்துவிடாது ஆனால் பழக, பழக நிச்சயமாக அந்த ஆற்றல் வந்துவிடும்.

உங்கள் மீதோ மற்றவர்கள் மீதோ வரியை உண்டாக்கும் போது ஏன் சில நேரங்களில் அது சந்தோஷத்தை தருகிறது என்று பரிசோதியுங்கள். துக்கப்படாமல் அதே சந்தோஷத்தை நீங்கள் பெறுவதற்கு வேறு ஏதேனும் நல்ல வழி உள்ளதா? என்று இருப்பதுதான் இதுதான் முதல் படி இரண்டாவது இங்கே இப்போது உள்ளதை எந்த கேள்வியும், எந்த எதிர்செயலும் இல்லாமல் முழுமையாக அப்படியே ஏற்றுக் கொள்வது.

3.14 எல்லா உயிரினங்களும் உணவு தானியவகைகளால் வளர்கின்றன. மழை பொழிவதால் உணவு தானியங்கள் கிடைக்கப் சாத்தியமாகிறது? தன்னலமற்ற தியாகத்தால் மழை பொழிகிறது.

3.15 படைத்தவனிமிருந்து கருமம் பிறக்கிறது என்பதை தெரிந்துகொள்! ஒப்புஉயர்வற்ற தன்மையில் அவன் பிறக்கிறான்.

ஆதியும் அந்தமும் இல்லாத ஜோதியானவன் தியாக நிலையில் இருப்பவன்.

3.16 பார்த்தனே! எவன் ஒருவன் அறிவுநலைபெற்ற வாழ்க்கை முறையை பின்பற்றவில்லையோ! அவன் பாவங்கள் சூழும் வாழ்க்கையை வாழ்கிறான் புலன் இன்பங்களிலிலேயே மகிழ்வு பெறுகிறவன் பயனற்ற வாழ்க்கையை வாழ்கிறான்.

இந்த கருத்துகள் உருவகமான விளக்கத்தை தரும் மிகவும் அழகான கருத்துக்கள் நம்முடைய காவியங்களில் பெரிய சத்தியங்கள் சில வார்த்தைகளைக் கொண்டே சொல்லப்பட்டியிருக்கின்றன ஏனென்றால் நம் குருமார்கள் ஒருவருக்கு ஒருவர் பேசிக்கொள்வதற்கு விளக்கம் தருவதற்கு வார்த்தைகளை மட்டும் சார்ந்து இருக்கவில்லை தன் சீடர்களுடன் இருப்புத்தன்மையின் மூலம் தொடர்புகொண்டு சொல்லிதருகிறார்கள், அறிவை கொடுக்கிறார்கள்.

அதனால், சில வாக்கியங்களிலேயே விளக்கப்பட்ட இந்த உருவக விளக்கங்கள் உண்மையில் வாழ்க்கையைப் பற்றிய ஆழமான அர்த்தத்தை தருகின்றது வாழ்க்கையுடன் எப்படி தொடர்பு பெற்று இணைந்திருக்கிறோம். எந்த அளவு பிரபஞ்சத்தின் மீது சார்ந்து உள்ளோம், எப்படி இந்த முழு பிரபஞ்சத்தையும் பாதிக்கி றாம் என்பவற்றை இவ் விளக்கங்கள் தருகின்றது.

கிருஷ்ணர் இங்கு சில வாக்கியங்களிலேயே விளக்கிய இந்த கருத்தானது மேலும் விரிவாக சாண்டியோ உபநிஷத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. வெளியில் நிகழ்கின்ற

நம் செயல்களை பிரபஞ்ச இயக்கத்துடன் ஒத்திசைந்து இருக்கும் போது, இது யாகத் தீயில் நெய்யை விடுவதைப்போலாகும்.

அதே போல் பிரபஞ்சத்துடன் இசைவாக செல்லவில்லையென்றால், தீயில் மண்ணைத் அர்ப்பணிப்பதைப் போல் ஆகும் உங்களுக்கு தெரியும்! தீயில் நெய் விடும்போது எந்த மாதிரியான புகை நெருப்பிலிருந்து வரும் என்றும், அதேபோல் மண்ணைப் போடும்போது வரும் புகை எப்படி இருக்கும் என்று உங்களுக்கு தெரியும்.

எவ்வாறு நெருப்பிலிருந்து வெளிப்படும் புகையின் தன்மையை வைத்து தீக்கு அர்பணித்த பொருளின் தன்மையை உங்களால் மதிப்பிட முடிகிறதோ, அதைப்போல் செயலின் விளைவை வைத்தே உங்கள் செயலின் தன்மையை மதிப்பிட்டு விடமுடியும்.

நாம் உள்ளே அர்ப்பணிக்கின்ற உள்ளே காணிக்கைகளின்அடிப்படைவைத்தே அதன்பலனான கடைசி முடிவின் தன்மை தீர்மானிக்கப்படுகிறது. கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். யாகங்களின் மூலமே செய்கின்ற தியாகத்தினால் மழை கிடைப்பதற்கான சாத்தியம் உண்டு மழை ஒரு அடர்ந்த நிலை சக்தியின் வடிவம், மழையானது சூட்சுமநிலை சக்திகளின் மூலம் உயிர்ப்பிக்கப்படுகிறது. (ச்ஞிணடிதிச்சின்னூ) நம் செயல்கள்,எண்ணங்கள், அதிர்வுகளால், இந்த சூட்சும நிலை சக்திகள் இயங்க ஊக்குவிக்க உட்படுத்தப்படுகிறது.

உணவு தானியங்கள் வளர்வதற்கு மழைதான் மூலகாரணம் நம் உடல் மனம் உயிருடன் நிலைபெற்றது இருப்பதற்கு உணவு தேவைபடுகிறது நாம் மேலம் செயல்களை செய்ய அது உதவுகிறது.

இந்த சுழற்சியை இப்போது உங்களால் பார்க்க முடிகிறதா? எப்படி சூட்சும சக்தி ஜடஉலகில் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறது? அதே போல ஜட உலகின் செயல்கள் எப்படி சூட்சும பூதங்களை

இந்த பிரபஞ்சத்தின் ஒருபகுதியில் நிகழும் ஒவ்வொரு சூட்சும இயக்கமும், ஒவ்வொரு சூட்சும எண்ணங்களும் ஒரு எதிர் வினவை அதே வினாடியில் இந்த பிரபஞ்சத்தில் இன்னொரு இடத்தில் உண்டாக்குகிறது. அதனால் பிரபஞ்சத்தின் வே றுபகுதியிலும் இதே இயக்கம் நடைபெறுகிறது.

நமது எண்ணங்களும் சக்தி ஒட்டமும் அதே இயல்புடைய சூழ்நிலைகளையும், மனிதர்களையும் உருவாக்கவும் கவர்ந்திழுக்கவும் செய்யும் அளவு ஆற்றல் பெற்றவை.

உபநிடதங்களில், வேதங்களில் நம்முடைய முனிவர்களும் ரிஷகளும் வெளிப்படுத்திய பழம்பெரும் சத்தியத்தில் ஒன்றானதைத்தான் நான் இங்கு சொல்லியிருக்கி றன் இப்போது இந்த சத்தியங்கள் சிலவற்றை பற்றி எதிர்பாராத சான்றுகளை இன்றைய நவீன விஞ்ஞானம் வெளிப்படுத்துவது உண்மையில் ஆர்வத்தை தருகிறது.

டாக்டர் மஸாரு இமாட்டோ என்னும் ஜப்பானிய டாக்டரின் ஆராய்ச்சியைப் பற்றி நீ ங்கள் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியது முக்கியம். அவர் ஒரு ஆய்வு விஞ்ஞானி அவருடைய புத்தகமான தண்ணீரில் ஏடிஶ்ரீநீநுண ட்னுண் ண்டீர்நுண் டிண தீச்ணுணூ மறைந்திருக்கும் தகவல்கள் என்பதில் தன் கண்டுபிடிப்புகள் வெளியிட்டுள்ளார்.

உலகம் முழுவதும் உள்ள பலவகை தண்ணீரின் மாதிரிகளை சேகரித்து பெரிய அளவில் சோதனைகள் செய்துள்ளார்.

அந்த மாதிரிகளை எடுத்து வெவ்வேறு விதமான தாக்கத்திற்கு அந்த தண்ணீரை உட்படுத்தி செய்தார். ஒரு வகை மாதிரிகளுக்கு, நேர்மறை வார்த்தைகளைச் சொன்னார். அன்பு, நன்றியுணர்வு போன்று சொன்னார் புத்தமத உட்சாடனங்களை சிலவற்றிடம் சொன்னார்.

மற்றொரு மாதிரிக்கு, எதிர்மறை வார்த்தைகளை கோபம், சண்டை போர் என்று இது போல் சொன்னார்.

பின்னர் அவற்றை உறையவைத்தார். அவற்றின் ஸ்படிகவடித்ததை புகைப்படம் எடுத்தார்.

கால இடம் வரையின்றி பயணம் செய்ய முடியும். இது பிரபஞ்சத்திலு இரண்டு இடங்களுக்கு உள்ள தூரவெளியின் காலத்தை அது குறைக்கும் வழி.

இந்த பிரபஞ்சத்தில் புழுக்கள் துளைத்த துளையின் வழியாக ஒரு முனையிலிருந்து மற்றொரு முனைக்குச் சொல்லும் போது காலத்தின் அளவை குறைந்து மிக விரைவாக செல்லமுடியும்.

இந்த புழுத்துவார குழாயின் இரண்டு முனைகள் இரண்டு வெவ்வேறு மண்டலங்களில் இருந்தது என்றால் அது இரண்டு உலகங்களை இணைத்துக் கொண்டிருந்தால் புழுதுவாரம் வழியாகவே இரண்டு இணையான உலகங்களுடன் நாம் தொடர்பு கொள்ள முடியும்.

ருஷ்ய விஞ்ஞானிகள் இந்த புழுத்துவாரத்தை நம் மரபணுவிற்கும் (ஈமீஅ) வைக்கமுடியும் என்கிறார்கள். இதன் மூலம் இடம்காலத்திற்கு அப்பாற்பட்டு தக வல்களை அனுப்ப முடியும்.

இதன்மூலம் நம்முடைய (ஈமீஅ) மரபு அணுவானது தகவல் துளிகளை கவர்ந்திழுத்து நம் விழிப்புணர்வி்ற்கு கொடுக்க முடியும். அவர்கள் இந்த இயற்கை தாண்டிய தகவல் தொடர்பு நிகழ்விற்கு முன்பு சொன்ன விளக்கங்களை அளிக்கின்றனர். இதைத்தான் நாம் உள்ளுணர்வு என்கிறோம். ஆயிரக்கணக்கான வருடங்களுக்கு முன்பு வேத கால முனிவர்கள் அறிவித்த கூட்டுவிழிப்புணர்வுநிலை பற்றிய ஆய்வை விஞ் ஞானம் இப்போதுதான் தொட ஆரம்பித்து உள்ளது.

நாம் ஸ்தூல உடல் தளத்திலோ நிலையிலோ, மனரீதியான நிலையிலோ அல்லது வேறு எந்த தளத்திலும் நாம் எதைச் செய்தாலும் அது நம் விழிப்புணர்வைப் பாதிக்கிறது.

நாம் எல்லோருமே (கச்ணூண ணினூ ஞிணிட்ட்ணிண ஞா்ச்சூணூாடிக்ஷி) பிரபஞ்ச என்ற ஒரே போர்வையின் ஒரு பகுதியாக இருப்பதினால், அது நம்முடைய விழிப்புணர்வு கூட்டுஉணர்வின் ஒரு பாகமாகியிருப்பதினால் நம் எண்ணங்கள் மற்றும் செயல்களால் அது பாதிக்கப்படுகிறது.

| ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

அகங்காரம் என்ற இருள் அங்கில்லாததை அறிவீர்கள்.

அகங்காரம் என்பதேகற்பனையானஒன்று அது ஒருமாயை விழிப்புணர்வில்லாத அதை நீங்கள் சரணாகதி செய்யமுடியாது ஏனென்றால் எப்படி அதைச் செய்வது என்று உங்களுக்கு தெரியாது. ஆமாம், நீங்கள் விழிப்புணர்வோடு இருக்கும் போதும் சரணாகதி செய்ய முடியாது ஏனென்றால் சரணாகதி செய்வதற்கென்று எதுவும் மிச்சம் மீதி இல்லை என்பது புரியும்! நீங்கள் கேட்டது, படித்தது கற்றுக்கொண்டது எல்லாமே ஆத்ம ஞானம் அதை அடைய வேண்டும் என்றால் அகங்காரத்தை சரணாகதி செய்ய வேண்டும் என்பதே ஆனால் இது முற்றிலும் அறிவுக்கு புறம்பான கருத்து. இது வேறு விதத்தில் மாறாக மட்டுமே நடக்கக் கூடியது.

ஆத்ம ஞானம் விழித்துக்கொண்டு உங்களுக்குள் இறங்கினால், திடீரென்று நீங்கள் அங்காரத்தை இனி அங்கு பார்க்க முடியாத அகங்கார அங்கிருக்காது. சரணாகதி ஏற்கனவே நடந்துவிட்டது.

உங்களின் ஆவல், கவலைகள், பதற்றங்கள் எல்லாவற்றிற்கும் அகங்காரம் தான் மூலக்காரணம் காரணம் அது நரகத்தை காட்டும் வழி. அகங்காரத்தை விடவேண்டும். என்று ஆர்வமாக நீங்கள் உணர்வது என்பது, அந்த சுமையை இறக்கவேண்டும் என்கின்ற உணர்வு இருப்பதினால்தான். இதுவே விழிப்புணர்வை நோக்கி நீங்கள் வைக்கும் முதல் படி. நீங்கள் தூக்கத்திலிருந்து விழித்துக் கொள்கிறீர்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது. சிறுவயது முதல், நாம் கணித தர்க்க அறிவிலேயே தேர்ச்சிபெற்று உள்ளோம். பிரபஞ்ச அறிவில் ஒருபோதும் தே ர்ச்சி பெற்று இருப்பதில்லை. கணித தர்க்க அறிவு நேரடியானது. எங்கு பொருத்தமோ அங்குமட்டும் உபயோகிக்கப்பட வேண்டியது.

வாழ்க்கை, உறவுமுறைகள் பொருத்தவரை இவற்றில் கணி தர்க்க அறிவு குழப்பத்தைத்தான் தரும். அதைக் வைத்து, நாம் நல்லது கெட்டதைத்தான் தீர்மானம் செய்யவே பார்ப்போம் இதைத்தாண்டி ஆழமாக ஏதோ ஒன்று உள்ளது. அதுதான் பிரபஞ்ச அறிவு.

மனமுதிர்ச்சியின் புரிதல், உள்ளுக்குள் இருப்புத்தன்மை மலர்தலிருந்து இதன் மூலம் இது கிடைக்கிறது.

உங்கள் எண்ணங்களும், சக்தியும் நேரடியாக உங்கள் உடல், உங்கள் திசு அமைப்பு இவற்றை பாதிக்கின்றன.

மேலும் உங்கள் முடிவுகள், முடிவெடுக்கும் திறமை அவற்றை நிறைவேற்றிக் கொள்ளும் வழிகள், வெளி உலக நிகழ்வுகள், விபத்துகளையும் கூட பாதிக்கின்றன.

தற்பொழுது, நீங்கள் பேராசை அல்லது பயத்திலேயே மையம் கொண்டு இருக்கிறீர்கள். நீங்கள் செய்கின்ற ஒவ்வொரு செயலும் ஆசை அல்லது அச்சத் தினாலேயே செய்யப்படுகின்றன.

இதன் காரணத்தினால் மற்றவர்கள் உங்களை ஏமாற்ற சுலபமாகிவிடுகிறது உங்களை பாதிப்பு அடைய செய்து விடுகிறார்கள். நீங்கள் பலவீனமவராகிவிடுகிறீர்கள்.

இதனால் நீங்கள் ஒரு மன அமைப்பை உருவாக்கி இதைப்போன்ற நிகழ்வுகளையே மீண்டும் இழுக்கிறீர்கள். இந்த வழியினால் உங்கள் சக்தி ஓட்டம் மாசுபடுகிறது.

உங்களால் இந்த மன அமைப்பை மாற்ற முடிந்தால் இந்த வகையிலிருந்து ஆனந்த நிலையாக்கினால் அப்போது உங்கள் சக்தி ஓட்டம் பொங்கி வழிந்தே நாடத்துவங்கும். உங்கள் எண்ணங்கள் மிகமிக தெளிவாக இருக்கும் நீங்கள் மேலும் நிகழ்கால இருப்பு நிலையிலேயே இருப்பீர்கள்.

இவ்வாறு நீங்கள் செயல்படும்போது, வெளிநிகழ்வுகளை கட்டுப்படுத்தும் எல்லா ஆற்றலை பெற்று விடுவீர்கள். காரணம் பிரபஞ்சமும் நீங்களும் சக்தி நிலையில் ஒரு ஆழ்ந்த தொடர்பு இருக்கிறது.

ஆனந்தம் செல்வத்தை ஈர்க்கும் என்பதை புரிந்து கொள்ள இந்த நூலியை நீ ங்கள் பிடிக்க வேண்டியிருக்கிறது.

இருபத்தைந்து வருடம்

சத்தியத்தை நீங்கள் புரிந்து கொண்டு உணர்ந்து கொண்டபின், நீங்கள் உங்களுக்குள்ளேயே முழுமை பெறுகிறீர்கள்! நீங்கள் உங்களுக்குள்ளேயே போதுமானவராக ஆகிறீர்கள் நிறைவடைந்து உங்களுக்குள்ளேயே உற்சாகமாக இருக்கத் உங்களை அனுபவிக்கத் தொடங்குகிறீர்கள். உங்களுக்கு அடைவதற்கு என்று எதுவும் இருப்பதில்லை. ஏனென்றால் அடையவேண்டிய பூரணத்துவமே நீ ங்கள்தான்! தற்பொழுது, பேராசை கொண்டு ஏதோ ஒன்றின் பின் ஓடுகிறீர்கள். இதை நீங்கள் அடையும்போது, அதை நீங்கள் உரிமை கொண்டால், அது ஆனந்தத்தை தரும் என்று நினைத்து ஓடுகிறீர்கள். ஒன்று பேராசைக் கொண்டு எதன்பின்னோ ஓடுகிறீர்கள் இல்லை அச்சம் கொண்டு எதைவிட்டோ ஓடுகிறீர்கள் இல்லை அச்சம் கொண்டு எதைவிட்டோ ஓடுகிறீர்கள்.

ஏதோ ஒன்று உங்கள் சந்தோஷத்தை வாழ்க்கையையிலிருந்து எடுத்துவிடும் என்று பயப்படுகிறீர்கள் நீங்கள் இந்த அன்புமயமான பிரபஞ்சத்தின் பகுதி என்றும் உங்களை ஒவ்வொரு நிமிடமும் தன்னுடைய அரவணைப்பில் காத்துக்கொண்டிருக்கும் பிரபஞ்சத்தின் பாகம் நீங்கள் என்றும் உணர்ந்து கொண்டடின் எதை நோக்கியோ ஓடுவதோ எதைவிட்டோ ஓடுவதோ இவிரண்டுமே பொருத்தமற்றது என்பது புரியும் பிரபஞ்சமே உங்களை பொறுப்படுத்து கவனித்து கொள்கிறது.

இருப்பதை விரும்பவில்லை என்றால் உங்களால் ஒரு நொடிகூட உயிருடன் இருக்க முடியும் என்று நீங்கள் நினைக்கின்றீர்களா?

நீங்கள் உயிருடன் இருக்கிறீர்கள் என்ற உண்மையே பிரபஞ்சம் இப்போது நீங்கள் இங்கே இந்த வடிவில் இந்த இடத்தில் இருக்க வேண்டுமென உங்களை விரும்புகிறது என்பதை நிரூபிக்கின்றது.

வாழ்க்கையை கொண்டாடுவதற்கு இது இறுதியான காரணமாகிறது! இதை விட மேலாக உங்களுக்கு என்ன வேண்டும்?

பிரபஞ்சம் உங்களுக்கு தந்துள்ளது. தந்துக் கொண்டிருக்கிறது. மேலும் உங்களின் எல்லா ஒவ்வொரு தேவைகளுக்கும் அது தரப் போகிறது. உங்களுடைய வேதனைகளுக்கும் போராட்டங்களுக்கும் காரணம் உங்களின் தேவையானவைகள் எல்லாம் தரப்பட்டிருக்கிறது. நம்பிக்கை உங்களுக்கு இல்லாததால் தான் இதுபோல் நீ ங்கள் இருக்கின்றீர்கள் நீங்கள் சோகப்படுகிறீர்கள் கஷ்டப்படுகிறீர்கள். ஏனென்றால் பிரபஞ்சவத்தை உங்கள் எதிரி என்றும் பிரபஞ்சத்திலிருந்து நீங்கள் தனியாவர் கே வறானவர் என்றும் நினைத்து, அதைவிட்டு நீங்கள் பிரிந்து இருக்கிறீர்கள்.

மக்கள் பலர் என்னுடைய கால்களைப் பார்த்து என்னிடம் சொல்வது ண்டு, எனக்கு மென்மையான மிருதுவான கால்கள் இருக்கின்றது என்று பல ஆயிரக்கணக்கான மைல்கள் காலணிக இல்லாமல் எல்லாவித நிலப்பரப்பில் நான் நடந்தே அலைந்துதிரிந்துள்ளேன் என்பது அவர்களுக்கு தெரியாது.

வடக்கில்இமயலை, தெற்கில்கன்னியாகுமரி, மேற்கில் துவாராக, கிழக்கில் கங்கா சாகர் என பரந்த நிலப்பரப்பு முழுவதும் நான் காலணிகள் அற்ற கடந்த பரிவராஜகம் சென்று இருக்கின்றே றாம் அன்னை பூமியில் புரிந்து கொள்ளுங்கள், நீங்கள் பெரும் மரியாதையுடனும், மிகுந்த அன்புடனும் நடந்தால் அவள் உங்களை சீராட்டுவாள். நான் என் சிறுவயது வாழ்வில் காலணிகளை அணிந்தது கிடையாது. இப்போதும் கூட திருவண்ணாமலைக்கு செல்லும் போது நான் பிறந்து வளர்ந்த இடத்திற்கு செல்லும்போது கூட, காலணிகளை நான் அணிவது கிடையாது.

குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே அந்த ஊருக்குள் நான் காலணிகளை அணிந்து கிடையாது. நான் கல்லூரிக்கு பஸ் மூலம் செல்லும்போது, திருவண்ணாமலை நகரத்தை தாண்டியதுபின்தான் ஷீக்களை அணிவேன் பின் ஊருக்குள் திரும்பும்போது காலணிகளை அவிழ்ந்து விடு வன்.

அது ஒரு புனிதமான நிலப்பகுதி அதனுடன் அங்கு ஒருவர் இசைவுடன் இருக்க வேண்டும். நம்மை பின்பற்றுபவர்கள் பலர் இந்த ஊருக்குள் இருக்கும் போது தங்கள் காலனிகளை எடுத்துவிடுவார்கள்.

ஒருமுறை காட்டுப்பகுதியில் யானைமேல் சவாரி சென்றேன். வழிகாட்டி எனக்கு ஒருபாதையைக் காட்டினான். அது மனிதர்கள் பயன்படுத்தும் பாதை, அதன் பக்கத்தில் யானை நடந்து கொண்டிருக்கும் வன விலங்குகளின் பாதை.

தன் உள்மையத்தில் நிலை கொண்டு இருக்கும் ஒருவர், அனுபவிப்பதற்காக வெளிக் காரணங்களை சார்ந்து இருக்கமாட்டார். ஆனந்தமயமாக உணர்வதற்கு அவர் மற்றவர்கள் மீது சார்ந்து இருக்கமாட்டார் சந்தோஷத்தை உணருவதற்கு ஒரு குறிப்பிட்ட நிகழ்வு நிகழவேண்டும் என்று அவருக்கு தேவையில்லை. இடைவிடாமல், ஆனந்த ஊற்று அவருள் பொங்கிக்கொண்டிருக்கும் அவர் தன்னை தனக்குள்ளேயே ஆனந்தமாக அனுபவித்துக் கொண்டிருப்பார் அவர் உற்சாகமாகவே மாறிவிடுவார் அவருக்கு அவரே ஆனந்தம்.

உண்மையில், ஆனந்தம் ஊற்று தன்னிச்சையாகவே நம் ஒவ்வொருவரின் உள்ளே யும் நிகழ்ந்த கொண்டிருக்கிறது நான் தன்னிச்சையாக நிகழ்கிறது என்ற சொல்லும் போது, எந்த காரணமும் இல்லாமல் அது நிகழ்கிறது என்பதையே நான் குறிக்கின்றே ன். நாம் எப்போதும் நினைப்பது என்னவென்றால் ஏதோ காரணம் இருந்தால் தான் உற்சாகம் மகிழ்ச்சி நிகழமுடியும் என்பதே. ஆனால் மற்றொரு புறத்தில், நாம் காரணமேயில்லாமல் சோகமாக இருக்க முடியும் என்று மட்டும் நினைக்கின்றோம்!

வெறுமனே அப்படியே எந்த காரணமேயில்லாமல், நீங்கள் மகிழ்ச்சியற்றவராக, துக்கமாக இதுபோல் நினைக்கிறீர்கள் 'இந்த வாழ்க்கை எல்லாம் என்ன இப்படி இருக்கிறது? இந்த வாழ்க்கையில் என்ன இருக்கிறது, இருப்பதற்கு ஆனால் சந்தோ ஷமாக இருக்க ஏதோ காரணம் வேண்டும் என்று எப்போதும் நினைக்கிறீர்கள்.

உங்கள் இருப்புத் தன்மையில் ஒவ்வொரு விநாடியும் பொங்கிக் கொண்டு இருக்கும் ஆனந்த ஊற்றை நிறுத்த முயற்சி எடுப்பவர் நீங்கள்தான்.

முதல் நிலை தியான முகாம் ஆனந்த ஸ்புரண தியான முகாமில், (ஃ. ஆ. க முதல் நிலை) இது நம் உடலின் ஏழு சக்கரங்கள் ஏழு சக்திமையங்களை பற்றியது. இது 'ஆனந்த ஊற்றானதை நிறுத்துவதை நிறுத்துவது பற்றியது.

இரண்டாம் நிலை முகாம் நித்யானந்த ஸ்புரண முகாம் (ஃ.ஆ.க. 2) இதை திரும்ப உறுதிப்படுத்துகிறது. நிகழ்வதை எப்போதும் எப்படி நமக்குள்ளேயே வைத்திருப்பது என்பதையும், எப்போதும் எப்படி நித்யானந்த நிலையில் இருப்பது

இருபத்தைந்து வருடம் பயந்துவிட்டார் அவரால் அமைதியாக உட்காரமுடியவில்லை. அவர் தூக்கமில்லாமல் இரவு முழுவதும் தூக்க மரத்தைப் பற்றியே நினைத்துக் கொண்டு இருந்தார்.

அவர் தினம்ம் அவரது கழுத்து கயிறால் இருக்கப்படுவதாக கனவு கண்டார் அவர் மெலிந்தும் வெளுத்தும் போனார். தூக்குதண்டனை நிறைவேற்றும் அன்று ஜனகர் ஒரு வேலையாளை அனுப்பி அவரை அழைத்து வரசொன்னார் துறவியால் மன்னனின் முன் நிற்கக் கூட முடியவில்லை நடுநடுங்கியபடியே தரையில் விழுந்தார்.

ஜனகர் அவருக்கு கொஞ்சம் பழங்களும் சிறிது பாலும் கொடுத்தார். அவர் அந்த உணவை உண்டார். அவர் மனம் தூக்கு தண்டமையிலேயே இருந்தது. ஜனகன் அவரிடம் கேட்டார்.'இப்போது இந்த உணவு எப்படி இருந்தது? நன்றாக இருந்ததா? ஒருவாராமாக நீ ங்கள் உணவை ரசித்து உண்டீர்களா?

துறவி பதில் அளித்தால் 'மன்னா! நான் இப்போது நீங்கள் கொடுத்த உணவிலோ, பாலிலோ எந்த வகை சுவையையும் உணரவில்லை. என் மனம் தூக்குதண்டனையில் மட்டுமே உள்ளது. நான் தூக்குகயிற்றை மட்டும் எங்கும் பார்க்கி றேன்°

'எப்படி உங்கள் மனம் எப்போதும் தூக்குதண்டனையிலேயே இருந்ததோ, அதைப் போலவே என் மனம் கடவுளிடம் இருந்தது. நான் உலக விவகங்களில் ஈடுபட்டு அரசனுக்கு உரிய கடமைகளில் செய்தால் என் மனம் தெய்வீகத்திடமே இருந்தது. நான் இந்த உலகத்தில் இருந்தும் இந்த உலகை விட்டு வெளியில் தான் இருக்கின்றேன். உலகத்திற்காக கருமம் செய்! என்னைப் போல் பற்றற்று இரு!° என்றால் மன்னன்.

ஜனகன் தன் தலைக்கு மேல் காரியங்களை செய்துவந்தாலும் கழுத்து வரை ராஜ்ஜியம் நிர்வாகங்களில் ஈடுபட்டு இருந்தாலும், பற்றற்றும், சுதந்திரமாகவும் இருந்தார்.

ஒரு முறை ஜனகரின் முன் 'நாட்டில் தீப் பிடித்துவிட்டது° என்ற தகவல் கொண்டு வரப்பட்டது. சாதாரணமாக ஒரு மன்னன் தன் ராஜ்ஜியத்தின் பகுதி தீப்பிடித்து எரிந்து கொண்டு, ஆபத்தில் இருந்தால் பதற்றம் அடைவார். ஆனால் ஜனகன் சொன்னான்! என்செல்வம் எல்லையற்றது இருந்தும் என்னிடம் ஒன்றும் இல்லை என் தலைநகரம் மிதிலை மூவதும் எரிந்தாலும் பரவாயில்லை எதையும் நான் இழக்கவில்லை°.

என் சாந்நித்தியத்தை விட்டு விலகும்போது மனம் விடுதலை பெற்று கடந்த, எதிர்காலங்களை உங்கள் நிகழ்காலத்தில் பதிக்கிறது. உங்கள் கேள்விகள் எல்லாம் என்ன கடந்த காலம் மற்றும் எதிர்காலங்களின் நிகழ்வுகளை நிகழ்காலத்தின் மேல் வைத்து விளையாடுவதுதான். உங்கள் நிகழ்காலத்தின் மீது கடந்த கால எண்ணங்களும் எதிர்கால எண்ணகளும் விளையாடும் விளையாட்டு தான் உங்களுடைய கே கள்விகள் அகங்காரத்தைப் போலத்தான் இதுவும், மனதுடன் சண்டையிடுவதாலோ குறை கூறுவதாலே ஒன்றும் ஆகாது இதில் எந்த பயனும் இல்லை குறிக்கோளற்ற போராட்டம். நீங்கள் நிச்சயமாக தோற்றுவிடுவீர்கள். அதைவிட்டு, இது மனதின் இயல்பு என்கின்ற விழிப்புணர்வு இருந்தால் போதும். மனம் வேறு எந்த வழியிலும் இல்லாமல் இப்படிதான் என்று எதிர்பார்க்க முடியும் மனம் சோர்வு சந்தேகம் குழப்பம். பயம் பதற்றம் இவைகளை கொண்டுவருகின்ற தன்மை கொண்டது.

இவற்றைப்பற்றிய விழிப்புணர்வு இருந்தாலே போதுமானது மனதைப்பற்றி எந்த தீர்மானங்களையும் தராதீர்கள் மனதிடம் கோபம் கொள்வது என்பது கூட அதினிடம் உங்கள் சக்தியை இழப்பதுதான்.

நீங்கள் மனதின் செயல்பாடுகளை சாட்சியாய் நின்று பார்க்கும் போது, நீங்கள் மனம் அல்ல என்கின்ற விழிப்புணர்வை மெல்ல அடைகிறீர்கள் நீங்கள் மனதையும் தாண்டியவர்கள், நீங்கள் பார்வையாளர் என்பது புரியும்.

மெதுவாக, உங்கள் மனம் என்று சொல்லும் குழப்பமான எண்ணங்கள் இருக்கும் இடத்திலிருந்து, ஒரு தெளிவான, உத்வேகமான, தீவிரமான விழிப்புணர்வு மேல் எழும்.

அந்த தருணத்தில், உங்கள் எல்லா கேள்விகளும், மறைந்து மனம் இனி இல்லாமல் போகும். இனி மனமற்று இருப்பீர்கள் இந்த அனுபவத்தை தான் என் சாந்நித்தியத்தில் நீங்கள் உணர்கிறீர்கள். இப்போது நான் சொன்னது அந்த அனுபவத்தை உங்களிடமே எப்போதும் பிடித்து வைத்துக் கொள்ளும் வழி நீங்கள் என்னுடன் இல்லாத போது கூட இதுதான் வழி! மெல்ல நிகழும் நுட்பம் இந்த பயிற்சிக்கு நேரம் கொடுங்கள் அது நிகழும்.

ஓம் ஹ்ரீம் நித்யானந்தாய நமஹ

இருபத்தைந்து வருடம்

இப்பெருமையைக் காட்டும் உதாரணங்கள். அவர்கள் தங்கள் பதவியின் பலத்தை மற்றவர்களிடம் காட்டுகிறார்கள்.

முதலில் அவர்கள் அந்த ஆதிக்க பலத்தை எப்படி பெற்றவர்கள் என்பதை புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

தாங்கள் யாரை ஆதிக்கம் செய்ய நினைக்கிறார்களோ அவர்களை விட சற்று அதிக ஆதிக்க நிலையும், நம்பவைக்கும் ஆற்றலும் இவர்கள் பெற்றிருக்கிறார்கள். அவ்வளவுதான்.

இது அவர்கள் அதிக அறிவு நிறைந்தவர்கள் என்றோ அல்லது அதிக செயல் திறன் கொண்டவர் என்றோ என்று இது எதுவும்கிடையாது. தான் தன் கொள்கை பிடிப்பில் உறுதியானவன் என்பதை காட்டிக் கொள்ள அதிக திறன் பெற்றவர்கள் அது எதுவாக இருந்தாலும் அந்த உறுதியை வைத்து மற்றவர்களை நம்பவைக்கும் சக்தி பெற்றவர்கள் அல்லது ஒருவேளை, வேறு ஒருவரும் அந்த இடத்தை நிரப்ப இல்லாததால், அவர்கள் தலைவன் ஆக வந்திருக்கலாம்!

தலைவனின் தன்மை என்பது முற்றிலும் வித்தியாசமானது. தலைமைத்துவம் மக்களை பாதிக்கிறது. அது அரசியல் தலைவரின் கீளே உள்ள இருந்தாலும் சரி, கூட்டுக்குழுவுக்குரிய நிறுவனமாக இருந்து ஒரு தலைமை அதிகாரியின் (இஉ) கீழ்பணிபுரியும் இருந்தாலும் சரி எதுவாக இருந்தாலும் எல்லாவகை பிரச்சனைகளும். மன ஆழுத்தத்திலிருந்து திருப்தியற்ற தன்மை மற்றும் வன்முறை வரை, எல்லாமே அந்த தலைவனைப் பொறுத்தே நிகழ்கிறது ஏனென்றால் அந்த நபர் தலைமை பதவியை பெற்றானே தவிர தலைவன் தன்மையை பெறவில்லை.

நான் என்னுடைய பக்தர்களிடம் சொல்வது ண்டு 'நான்கற்றுத்தந்ததை நீங்கள் பயிற்சி செய்யுங்கள். நான் கற்றுத்தந்த போதனை செய்யாதீர்கள்" நீ ங்கள் முன் உதாரணமாக இருக்கும் போதுதான் மற்றவர்களின் தன்னார்வத்தை தூண்டி அவர்கள்

ஒரு முறை, ஒரு ஜென்குரு வாழ்ந்து வந்தார் அவர் எப்போது மக்களை புகை பிடிக்க வேண்டாம் என்று அறிவுரித்துக் கொண்டிருப்பார். ஆனால் அவரே தினமும் புகை பிடித்துக் கொண்டிப்பார்.

ஒரு நாள் ஒரு சீடன் அவரிடம் கேட்டான், ‘குருவே, நீங்களே புகைபிடித்துக் கொண்ட இருக்கும் போது, எப்படி மற்றவர்கள் புகைபிடிக்கக் வேண்டாம் என்று சொல்கிறீர்கள்?’

குரு மிக அழகாக பதில் தந்தார். ‘புரிந்து கொள், நான்யாருக்குசொல்லிதந்துக்கொண்டிருக்கின்றே னா, அந்த நபரின் நிலையிலோ, தளத்திலோ நான் இல்லை’

அவர்கள் உடல் - மனம் அமைப்பு இயங்கும் ஸ்தூல உலகின் மாயையை புரிந்து கொண்டவர்கள். அவர்கள் உடல்ரீதியாக எதைச் செய்தாலும் முழு விழிப்புணர்வு நிலையிலேயே செய்வார்கள்.

நான் எப்போது மக்களிடம் சொல்வதுண்டு. நீ ங்கள் உண்ணும்போது முழு இருப்புத்தன்மையிலும் விழிப்புணர்வுடனும் நிகழ்காலத்தில் இருந்த உண்ண வேண்டும் என்று.

ஆனால் நீங்கள் என்னை சுற்றி இருந்திருந்தீர்கள் என்றால், ஒரு போதும் உண்ணும் போது என் உணவில் கவனம் செலுத்தாதை நீங்கள் பார்ப்பீர்கள். நான் சாப்பிடும்போது, யாரிடமாவது பேசிக் கொண்டோ அல்லது எதையாவது படித்துக் கொண்டோ தான் சாப்பிடுவேன் இது இதைப்போன்றது உங்களுக்கு நீங்கள் எடுத்தக் கொள்ளும் உணவை விழிப்புணர்வுடன் உண்ண நீங்கள் தியானம் செய்ய வேண்டும் அப்போதுதான் நீங்கள் வழக்கமாக எவ்வளவு தேவையோ உண்பதை போல் அதிகமாக இல்லாமல் அவ்வளவு மட்டும் உண்பீர்கள்.

இந்த வரிகளில், கிருஷ்ணன் மிக அழகாக விளக்குகிறார். தான் சொல்வதைப் போல் நடப்பது என்பதன் பொருளை உணர்த்தி தன்னையே மூன்று உதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ளச் சொல்கிறார்.

பூமண்டலம், அல்லது விண்ணுலகம், அல்லது பாதாளலோகம் ஆகிய இந்த மூவுலகிலும் தான் அடைய வேண்டியது என்று எதுவும் இல்லை என்று கிருஷ்ணன் சொல்கிறார். தன்னை எந்த கடமையும் கட்டுப்படுத்தவில்லை இதில் அவருக்கு எந்த லாபமோ, நஷ்டமோ, அடையவோ, விடவோ, காரியமாற்றவோ என்று எதுவும் இல்லை. என்றாலும் கூட அவர் தொடர்ந்து செயலாற்றிக் கொண்டிருக்கிறார் ஏன்?

காரணம், மக்கள் அவரை கடவுளாக பார்க்கிறார்கள் அவர் வடிவமைத்த பாதையை நிச்சயமாக அவர்கள் பின்பற்றுகிறார்கள். அவர் எதை செய்கிறாரோ அதையே அப்படியே பின்பற்றுவார்கள் அவர்களை சரியான பாதையில் வழி நடத்தவே வண்டிய பொறுப்பில் அவர் இப்போது இருக்கிறார்.

அதனால் அவர் வேலையில் ஈடுபட அவருக்கே காரணம் எதுவும் இல்லையென்றாலும் கூட அவரை பின்பற்றும் மக்களின் நலனுக்காக இதை செய்கிறார்.

அவர் அவ்வாறு செயல்படாவிட்டால், மக்கள் அவரை உதாரணமாக எடுத்து கொண்ட செயலற்ற தன்மையில் விழுந்துவிடுவார்கள். தமஸ்

ஒவ்வொரு வருடமும், நான் மக்களை இமயமலைக்கு அழைத்த செல்கிே றன். இமயமலை பெரும் சக்திதளம் இம்மலைகள் ஒரு உயிரோட்டமுள்ள சக்தி. இயற்கையின் மடியில் இருப்பதற்கும், அங்குள்ள சக்தி தளத்தில் இருப்பது நாம் வாழ்நாளில் அனுபவிப்பதற்கான மிகப்பெரிய பாக்கியம் அது அபரிமதமான தன் ஆர்வத்தையும் உத்வேகத்தை தூண்டும் ஸ்தூலமாகும். இது சக்தி வாய்ந்த உருமாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் வெறுமனே அங்கு 15 நாட்கள் இமயமலையை பார்ப்தும் வாழ்க்கையை வாழ்வதும் எல்லாமே மிக மிக சிறப்பு வாய்ந்தது. அது நமக்குள் உத்ஸாகத்தையும் உருமாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தும்.

# இருபத்தைந்து # வருடம் |

எதிர்மறை நோக்கமோ, வஞ்சகமோ இல்லாதது தான்.

குழந்தைகளின் செயல்கள், பார்த்தால், அவர்கள் உங்களை அடித்தாலும் உங்களுக்கு ரசிக்கத்தான் தோன்றும். காயப்பட்டதாகவோ, அவமானப்பட்டதாக வா இருக்காது. அவர்கள் மிக எளிதாக பல விஷயங்களிலிருந்து வெளியே வந்து விடுவார்கள். சற்று கற்பனை செய்து பாருங்கள். வளர்ந்த ஒருவர் இப்படி செய்தால் என்ன செய்வீர்கள்?

குழந்தையின் கள்ளம் கபடமற்ற தன்மையும், எளிமையான நேர்மையும் தான் குழந்தை அடிக்கும் செயலைக் கூட அழகுள்ளதாக்குகிறது. அந்த செயலின் பின் முற்றிலும் குழந்தையின் சக்தியும் அதனுடைய அறிவும் இருக்கின்றது.

குருமார்கள் தூய கருணையினாலேயே செயல்களை செய்கிறார்கள் அச்செயல்கள் கருணையின் வெளிப்பாடாக இருக்கும். அதனால்தான் அவ்வப்போது, நான் யாரையாவது திட்டினாலும், அவர் என்மேல் வஞ்சம் வைப்பதில்லை. திட்டுவது கூட உங்களுடைய நன்மைக்காகவே. உங்கள் அகங்காரத்தை அகற்றுவதற்காகத்தான் அது பார்ப்பதற்கு வேதனைப் போல் தெரியும் ஏனென்றால் நீங்கள் என்று நினைத்துக் கொண்டு இருக்கும். அகங்காரத்தை, அது வெளியில் இழுக்கப்படுவதால் அப்படி தோன்றுகிறது நீங்கள் என்று எது இல்லையோ அது தான் வெளியில் எடுக்கப்படுகிறது அது உங்கள் நம்மைக்காகவே என்பது உங்கள் இருப்புத் தன்மைக்கு புரியும் திட்டுவதில் கூட தூய கருணை இருக்கும்.

அதனால் தான் திட்டி முடித்த அடுத்து கணம் என்னால் முற்றிலும் மாறி அன்பை பொழிந்து கொண்டிக்க முடிகிறது திட்டுதலில் எந்தவிதமான பழிவாங்கலம் இல்லை. அந்த கணத்தில் அது முழுமையான உண்மை. தூய கருணையின் சக்தி. அதனால் தான் அது அடுத்த கணமே அன்புமயமான உணர்வுக்கு மாற முடிகிறது. ஒவ்வொரு கணமும் அதன் விதத்தில் தூய்மையாக உள்ளது.

ஆனால் நீங்கள் யார்மீதோ கோபப்பட்டு திட்டுவீர்கள் என்றால் என்ன ஆகும், உதாரணத்திற்கு உங்கள் குழந்தை மேல் திட்டுகிறீர்கள் என்றால், என்ன நடக்கிறது?

கோபம் உங்களைப்பிடித்துக்கொள்கிறது. அது உங்களை ஆட்கொள்கிறது நீங்கள் கோபத்தை கட்டுப்படுத்துவதற்கு பதிலாக அது கோபம் உங்களை தன் கட்டுக்குள் வைத்துக் கொள்கிறது அந்த செயலின் போது நீங்கள்விழிப்புணர்வற்று இருப்பதால் அது உங்களை கட்டுப்படுத்துவதால் நீங்கள் அதை தவறாக பயன்படுத்துகிறீர்கள். இப்போது உங்கள் குழந்தை நீங்கள் எதிர்பார்த்தபடி நடந்து கொள்ளாவிட்டால், இதைபோலவே வேறுசமயத்தில் நிகழ்ந்ததை கடந்த கால நினைவுகள், அதே போன்ற கடந்த கால சம்பவங்களைப் பற்றிய கருத்துக்களால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு தள்ளப்படுகிறீர்கள். அவன் இப்போது செய்த செயலுக்கு தேவையான அளவு கோபப்படுவதை விட அதிக அளவு கோபம் கொண்டு நடந்து கொள்கிறீர்கள்.

கோபம் கூட ஒரு சக்திதான் ஆனால் அதை மரியாதையுடன் பயன்படுத்தே வண்டும் நீங்கள் எப்படி பணத்தை மதித்து, யாருக்கும் தேவைக்கதிகமாக கொடுக்காமல் இருக்கிறீர்கள் அல்லவா? அதைப்போலத்தான் கோபசக்தியின் ஆற்றலை புரிந்து கொண்டபின் நீங்கள் அமை மதித்து மற்றவர்களுக்கு தேவைக்கதிகமான கோபத்தை கொடுக்க மாட்டீர்கள்.

நீங்கள் சரியான அளவு கோப சக்தியை கொடுத்தீர்கள் என்றால் அது உருமாற்றம் சக்தியாக முடியும். ஆனால் செயலின் பின் உள்ள உங்கள் எதிர்மறை மனப்பாங்கு விரும்பத்தகாத விளைவை உருவாகும். அதனால் அந்த நபர் அவருக்கே தெரியாமல் உங்கள் மேல் ஒரு குறிப்பிட்ட வன்முறையை வைத்துக் கொள்கிறார்.

தெளிவாக பாருங்கள்: உங்கள் பழிஉணர்வின் விளைவுதான் அவரின் பழிஉணர்ச்சி அதன் காரணம் நீங்கள் என்று உணர்ந்துகொள்ளவில்லை உங்களுடைய சொந்த செயலினால் தான் என்று உங்களுக்கு தெரிவதில்லை. நீங்கள் திட்டும்போது முற்றிலும் விழிப்புணர்வோடு இருக்கவில்லை.

நான் எப்போதும் மக்களிடம் சொல்வதுண்டு 'நான் கருணையோடு இருக்கும்போது உங்கள் ஏமாற்றுகிறேன் நான் திட்டும் போது உங்களுக்கு கற்றுக் கொடுக்கிறேன் இவ்விருவழிகளில் எதுவாக இருந்தால் நீங்கள் வளர்கிறீர்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம் | 'ஈசன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, 'ஈசான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

நீருக்குள் பயமில்லை, சுதந்திரமாக செய்வீர்கள்.

சடங்குகளை பொருத்தவரை, இது விஞ்ஞானப் பூர்வமாகவே நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. சில வண்ணங்கள், ஒலிகள், செயல்கள் எல்லாம் மன நிலையில் சில தாக்கங்களை விளைவுகளை செய்ய முடியும், என்றும் மூளையில் குறிப்பிட்ட தேவையான பகுதியை செயல் பட வைத்து விழிப்புணர்வை விரியவடைய செய்ய முடியும் என்பது நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.

காலபோக்கில் இன்று சடங்குகளின் மதிப்பு அதன் உண்மையான பொருள் மறைந்துவிட்டதால் அதில் உள்ள நம்பிக்கை தொலைந்துவிட்டது. சடங்குகளின் ஒரு தான் மீதும் உள்ளது, உயிர் பிரிந்து சென்றுவிட்டது.

இன்றைய காலகட்டத்தில் சடங்குகள் பெயரத்தமற்றதாகதெரிந்தாலும்கூட, சடங்குகளின் உண்மை ஆற்றலை ஒருபோதும் குறைந்து மதிப்பு இடாதீர்கள் பல நூற்றாண்டுகளாக நுண்ணறிவை எடுத்தவைகளில் வந்தவை சடங்குகள்! எண்ணிலடங்காத ஞான குருமார்களின் தவம்தான் சடங்குகள்.

சரியான முறையில் செய்யப்பட்ட சடங்குகளுக்கு, அபரிமிதமான ஆற்றல் உண்டு நாம் கற்பனை செய்து பார்க்க முடியாத அளவு மாற்றங்களை கொண்டு வரும் சக்தியுடையது. நம் விழிப்புணர்வின் நிலையிலும் நமக்குள்ளும் கற்பனை செய்ய முடியாத மாற்றத்தை நிகழ்த்தும் அற்றல் கொண்டவை.

ஆஸ்ரமத்தில் தீமிதி போன்ற சடங்குகள் உண்மை என்னவென்றால், இவைகளினால் எனக்கு ஒன்றும் இல்லை. தெய்வீகத்திடம் இணைந்துக் கொள்ள எனக்கு பாதை தேவை இல்லை. இவையாவும் என் மக்களுக்காகவே. இவை செய்யபடுவதன் காரணம் மக்களை தங்களுக்கு தெரிந்து எல்லையில் கொண்டு வருவதற்காகவும், பாதுகாப்பாகவும், தெளிவாகவும் அவர்கள் உணரும் இடத்தில் வைப்பதற்காகவே இந்த சடங்குகள் நடத்தப்படுகின்றது.

பல நூற்றாண்டு காலமாக வழிபாடுகள் செய்ததினால், அந்த சூழலானது, புனிதம் அடைந்தும் விருப்பமான விக்கிரகத்தின் முன் சென்று வணங்குதலினாலும், மந்திர உட்சாடனம் கேட்பதினாலும், இவை எல்லாமும் ஒரு அமைதியான தியான நிலையை இயல்பாகவே உங்களுக்குள் செலுத்தும் இந்த சூழல் இயற்கையாகவே அறியாமையில் உள்ள மனிதன் தனக்குள் சொல்கிறான் ‘நான் இந்த செயலை செய்கிறேன் அதனால் அதன் பலனை சந்தோஷமாக அனுபவிப்பேன்’ விவே கமானவன் இந்த நம்பிக்கைக்கு பாதிப்பு ஏற்படுத்தாமல் இருக்க வேண்டும் அதற்கு பதிலாக அவரே தன்னை முன் உதாரணமாக எடுத்துக் காட்ட வேண்டும். அவர் தன் கடமையை தளராமல் செய்து பற்றில்லாமல் இருக்க வேண்டும்.

விவேகியானவன் பற்றோடு செய்யப்பட்ட செயல்களை குற்றம் சொன்னால், இதைபிரித்து அறியாமையில் இருக்கும் மனிதன் வெறுமதான் செயல் செய்வதை அப்படியே விட்டுவிட முடிவு செய்வான்.

இது இதைப் போன்றது ஒரு குழந்தையிடம் அதன் பொம்மைகள் விலைமதிப்பற்றது அல்ல மிக உயர்ந்தது அல்ல என்று விளக்க முடியுமா? இல்லை! நிச்சயமாக குழந்தையால் அதை ஒருபோதும் புரிந்து கொள்ள முடியாது. அது வளர் டேவந்திருக்கிறது பிறகு அது வளர்ந்து மனமுதிர்ச்சி நிகழும் போது தானாகவே பொம்மை மேல் உள்ள பிடிப்பை அது விட்டுவிடும் .

அதைப்போலவே, அறியாமையில் இருக்கும் நபர் முதலில் செயலை பற்றுதலோடுதான்செய்வார்.ஆனால்விவேகிதன்னுடையசெயலால்பாதிக்கப்படாமல் இயல்பாக எப்போதும் ஆனந்தமாக இருப்பதைப் பார்த்து, அறியாமை நபர் ஆர்வம் கொள்வார். உற்சாகத்தின் பின் உள்ள ரகசியத்தை தெரிந்து கொள்ள விரும்புவார் விவே வகியின் முன் உதாரணம் அவனை தானாகவே பற்றில்லாமல் செய்யும் வேலையை நோக்கி உங்களை இழுக்கும்.

கடவுளிடம் தொடர்பு கொள்வதையே உதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ளுங்கள் நாம் கடவுளிடம் ஏதாவது வேண்டும் என்று பிரார்த்தனை செய்கிறோம். கடவுளிடம், இது வேண்டும் அது வேண்டும் என்று ஆசைகளை என்று கடவுளிடம் கேட்டுக் கொண்டிருப்போம் நிறை வேற்ற அல்லது எங்களை காப்பாற்று என்று தான் நம் வே வண்டுதல்கள் இருக்கின்றன.

கடவுளிடம் இதுபோல் உறவு கொள்வது ஆரம்பத்தில் இது மிகவும் சரியே

இருபத்தைந்து வருடம்

நீங்கள் கேட்டவை கிடைத்தவுடன், உங்கள் நம்பிக்கை வளர்ந்து கடவுளிடம் நன்றி உணர்வை உணர்கிறீர்கள். இது மிகவும் முக்கியமானது.

ஆரம்பத்தில் கடவுள் நமக்கு கொடுத்தவை எல்லாவற்றிற்கும் நன்றியுடன் இருப்பது மிக கடினம். மூன்று நாட்கள் ஒன்றுமே சாப்பிடாதே ஒரு வனை தியானம் செய்ய சொன்னால் அவனால் அது முடியுமா? இல்லை! அவனுடைய தேவைகள் வேறு வகை கொண்டது தியானம் செய்யச் சொன்னால் நீங்கள் முட்டாளாவீர்கள் விவேகியாக மாட்டீர்கள். இப்படிப்பட்டவரை இப்போது அவனுக்கு வேண்டியது எல்லாம் சப்பாட்டிற்கான ஏதோ ஒரு வழி அதன் பிறகு அவருக்கு தியானத்தைப் பற்றி சொல்லப்படலாம்.

நிறைய பேர் என்னிடம் கேட்பதுண்டு, 'கடவுள் தான் எங்கும் இருக்கிறாதோ? பிறகு, ஏன் அவரிடம் வேண்டவேண்டும் ஏன் பிரார்த்தனை செய்ய வேண்டும்? ஏன் நாம் கோவில்களுக்கு செல்லவேண்டும்? சடங்குகளை ஏன் எதற்கு செய்ய வேண்டும்? அக் கடவுள் எங்கும் உள்ளார்! என்ற புரிந்து கொள்ளும் நிலையை அடைவதற்கு, எதுவும் செய்யாமல் வெறுமனே சொல்லிக் கொண்டு மட்டுமே இருந்தீர்களானால் பிறகு நீங்கள் உங்களைத்தான் முட்டாளக்கிக் கொள்கிறீர்கள்.

உலகை விரும்புவது சுலபம். மனைவியை விரும்புவது கடினம்! உலகம் முழுவதையும் அன்புடன் விரும்புகிறேன் என்று சொல்வது சுலபம் ஏனென்றால் அதை நிரூபனம் செய்ய அதற்கு நீங்கள் எதுவும் செய்ய வேண்டாம்.

ஆனால் மனைவி மீது அன்பு செலுத்துவது என்பது நீங்கள் எதையாவது தெளிவாக செய்து நிரூபிக்க வேண்டும். அதனால் நீங்கள் உட்கார்ந்து இறுதி சத்தியத்தை அடைந்து விட்டதாக உங்களுக்குள்ளேயே சொல்லிக் கொள்வதனால் உண்மையில் நீங்கள் அதை அடையவேண்டிய முயற்சியில் இருந்து தப்பி நழுவுகிறீர்கள். அதை உணர்வதற்கான தேவையான படிகளிலிருந்து தப்ப முயற்சிக்கிறீர்கள்.

ஒருவன் ஒரு செயலை செய்துவிட்டு குறிப்பிட்ட பலனை எதர்பார்க்கும் போது, விவேகாமனாவன் அவரிடம் சென்று நொந்தவு செய்யாமல் இருக்க ே வண்டும் அந்த செயலானது பற்று இல்லாமல் செய்யப்படவேண்டும் என்பது வி

| ‘ஈஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’” என விசாரித்ததற்கு, ‘ஈநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

பூரணமடைந்த ஆசைகளின் விழிப்புணர்வு நிலையை அடைந்தவர்கள் செயலை செய்பவன் தான் இல்லை என்பதை உணர்ந்து விடுவார்கள்.

பானை செய்பவனின் சக்கரம் (ண்ணிணைணுனுரன் தீடனுநுடு) சுழன்று கொண்டே இருக்கும். பானை செய்து முடித்த பின்பும் பானை செய்பவன் வேலை செய்வதை நிறுத்திய பின்பும் சில நிமிடங்கள் அப்படியே சுழலும் அதைப் போல் மின்சார விசிறி அதற்கு பாய்கிற மின்சாரத்தை நிறுத்திய பின்னும் சில நிமிடம் இந்த உடல் மன அமைப்பை எடுப்பதற்கு காரணமான ஆசைகள் வாசனா உங்கள் உடல் மனதை, அவை எதற்காக உடலெடுத்து வந்ததோ அந்த காரியங்களிலேயே ஈடுபட சுழல் விடும்.

ஆனால் விவேகி இந்த செயல்பாடுகளை எல்லாவற்றையும் செய்பவன் நான் இல்லை என்கின்ற கருத்தில் செய்து கொண்டிருப்பான்.

உண்மையில், வாழ்க்கை இந்த வழியில் வாழப்பட வேண்டும் என்கின்ற உங்கள் ஆசையானது அதற்கேற்ற மன அமைப்பை உருவாக்கிக்கொள்கிறது இந்த குறிப்பிட்ட வழியில் வாழ்க்கை வாழ வேண்டும் என்று தேர்வு செய்து நீங்கள்தான் நீங்கள் தான் தேர்ந்து எடுக்கிறீர்கள். ஒரு முறை எடுத்தவுடன், உங்கள் உடல் உங்கள் முடிவுக்கு ஆதரவு தந்து அதற்கு தகுந்தார் போல் நடந்து கொள்ளும். நீங்கள் ஆசைப்பட்டபட வாழ உதவியாக உள்ள மன அமைப்பை நீங்கள் உருவாக்குகிறீர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட வகையில் வாழ வேண்டும். என்று நீங்கள் உருவாக்கிய மன அமைப்புதான் உங்களுடைய வாசனா அல்லது கர்மத்தின் விதை குனுநுஸ்ரீ ணினுா டுச்ணூாட்ச்

நீங்கள் மட்டுமே தேர்வு செய்கிறீர்கள், ஆனால் எந்த ஒரு தேர்வு அதன் விளைவுகள் பக்கவிளைவுகளோடுதான் வருகின்றன.

சில நேரங்களில் நீங்கள் பக்க விளைவுகளை பார்த்து, இந்த மாதிரியான வாழ்க்கை வேண்டாம் என்று எண்ணுகிறீர்கள். அது மிகவும் விலைகொண்டதாக இருக்கிறது, அது நீங்கள் எதிர்பார்க்கும் விளைவு அல்லாது மேலும் விளைவுகளை எல்லாம் உருவாக்குகிறது என்று நினைக்கிறீர்கள். பிறகு நீங்கள் உங்களுக்கு வருவதெல்லாம் விதியானலும் வினையாலும் தான் வருகிறது என்று சொல்கிறீர்கள் உண்மையில் நீங்கள்தான் இதை முதலில் தேர்ந்தெடுத்தவர்கள்.

சமீபத்தில் கோட்பாட்டில் அதீத இயற்பியலில் (கிடித்தர்ணடைட் கடதூண் டிஞிண்) இழை தத்துவம் (குணணூடிணஞ்ணடனுணிணூதூ) என்று ஒன்று உள்ளது. அது சொல்வது என்னவென்றால் இந்த பிரபஞ்சமானது அடிப்படையில் இழைகளால் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த இழைகள் மிக நுண்ணிய அளவுகளாய் குறிப்பிட்ட அதிர்வலையில் அதிர்வை தருகிறது.

அப்படி என்றால் ஒரு பொருள் துகள் அல்ல அதிர்வு. சக்தி பல்வேறு வகைமுறையில் அதிர்வை தருகிறது பல்வேறு வகையான அதிர்வுகள் பல்வேறு துகள் போல் தெரிகின்றன.

பல பக்தர்கள் என்னைத் தொடும்போது மிருதுவான தலையணையை தொட்டதைப் போல் உணருவார்கள். 'சக்தி தரிசனத்தின்' போது சாமி அவர்களை தழுவும் போது அவ்வாறு உணர்வார்கள்.

சில நேரங்களில் ஒன்றும் உணரமாட்டார்கள். அப்போது அவர்கள் அதிர்ச்சி அடைவார்கள். அடிப்படையில், ஞானமடைந்தவர்கள் வெறும் சக்தி தான் உடல் அல்ல.

இந்த தளத்தில், இந்த இடம் கால பரிமாணத்தில், நீங்கள் அவர்களை வடிவமாக பார்க்கிறீர்கள். நீங்கள் அவர்களை இந்த ஆறு - அடி வடிவத்திற்குள் பார்த்து 'நித்யானந்தா' என்று சொல்கிறீர்கள் ஆனால் உண்மையில் சத்தியம் என்ன வென்றால் இந்த 'நித்தியானந்தா' அங்கு இருக்கவே இல்லை. அது வெறும் சக்தி. அங்கு 'நான்' என்று ஒன்றும இல்லை.

நீங்கள் எதன் மீதோ பற்று வைக்கும் போது, வெளி நிகழ்வை உங்களுக்குள் வைத்துக் கொள்ளும் போது, நீங்கள் உங்களுக்கு துன்பத்தை நீங்களே உருவாக்க தொடங்குகிறீர்கள்.

உங்கள் மனமும், புலன்களும் அது செய்ய வேண்டியதை அதன் இயல்பின் படியே செய்கின்றன. என்று புரிந்து கொண்டு விட்டால் போதும். நீங்கள் உடல் - மனம்

இருபத்தைந்து வருடம்

ஒரு உதாரணத்தை எடுத்துக் கொள்வோம் ஒரு பசு 5 மீட்டர் நீளமுள்ள கயிற்றால் ஒரு கம்பத்தில் கட்டப்பட்டு உள்ளது அந்த வட்டத்திற்குள் அதனால் தன் விருப்பப்படி உட்கார, நிற்க, சாப்பிட முடியும். அதற்கு பிடித்ததை செய்ய முடியும். அதன் எல்லையை அது தாண்ட அதற்கு சுதந்திரம் இல்லை.

நம் வாழ்க்கையும் அதைப் போலவே உள்ளது. நமக்கு குறைவான சுதந்திரமே உள்ளது. மற்றதெல்லாம் பிரபஞ்சத்தின் கையில் உள்ளது. ராமகிருஷ்ணர் என்ன சொல்கிறார் தெரியுமா?

அந்த 5 மீட்டர் தூரத்தை அறிவுடன் புத்திசாலித்தனமாக பயன்படுத்தினால் பிரபஞ்சம் கயிற்றை நீளப்படுத்தலாம் அல்லது முழுவதும் சுதந்திரமாக்கலாம். அது நடப்பது நம்மையு்ம் நம் குருவையும் பொறுத்தது. பந்தத்தில் கட்டுப்பட்டு இருப்பதா? அல்லது விடுதலையை நோக்கி வேலை செய்வதா? என்பதை நீங்கள்தான் தேர்வு செய்ய முடியும்.

முதலில் கயிறு எங்கே உள்ளது என்பதாவது உங்களுக்கு தெரியுமா? எந்த காலில் கட்டப்பட்டுள்ளது? எங்கே ஆரம்பித்து எங்கே முடிகிறது? எங்கே கடிப்பது? எப்படி கடிப்பது?

நான் சொல்லக் கூடியவை இதுதான் நான் கொடுக்கக்கூடியவை எல்லாம் அந்த அனுபவத்தின் ஒருதுளி அந்த அனுபவத்திற்குள் நுழைய ஒரு துளி ஒரு அகத்துண்டுதல் அதைத்தான் நான் உங்களுக்கு கொடுக்க முடியும் மற்றவை அந்த அனுபவம் நிகழும்போது நீங்கள் தெரிந்து கொள்வீர்கள்.

3.30 ஆன்மீக ஞானம் நிறைந்த விழிப்புணர்வால், எந்த ஆதாயமோ, சொந்தம் கொள்ளும் ஆசையும் இல்லாமல், சோம்பேறித்தனமற்று நீ என்ன செய்யவேண்டுமோ அதை செய்து செயலின் விளைவை எனக்கு அர்ப்பணம் செய்.

3.31 என்னுடைய ஆணையின் படி தன் கடமைகளை செய்பவர்கள், என் வார்த்தைகளை நம்பிக்கையுடன் எதிர்ப்பு இன்றி பின்பற்றுவர்கள் செயலின் பந்தத்திலிருந்து விடுபடுகிறார்கள்.

3.32 என் சொற்களின் படி தன் கடமைகளை சீரா நியமத்துடன் செய்யாதவர்கள் அறிவற்றவர்கள் அறியாமையில் அழிவார்கள்.

அடுத்து கிருஷ்ணன் முக்கியமான கருத்தைப் பற்றி சொல்கிறார். அவர் மேலும் ஒரு கருத்தை தெளிவு படுத்துகிறார்.

கிருஷ்ணன் சொல்கிறார்: என்னுடைய கட்டளையின் படி தன் கடமைகளை செய்பவர்கள், இந்த போதனைகளை நம்பிக்கையுடன் பின்பற்றுபவர்கள் எந்த எதிர்ப்பு மனப்பான்மையும் இல்லாதவர் செயலின் பந்தத்திலிருந்து விடுபடுகிறார்கள்.

கட்டளைகள் என்று அவர் சொல்வது ஆத்மாவின் ஆணைகள்.

இலக்கை விட்டு இருப்புத்தன்மைக்குள் நீங்கள் விழும்போத தெய்வீகம் உங்களை வழி நடத்தும். இயற்கையால் வழிகாட்டப்படுவீர்கள். கடவுளே உங்களுக்கு வழிகாட்டுவார். நீங்கள் அவரின் கருவியாகிவிடுவீர்கள்.

உள்ளே தடையில்லாத காலியான மூங்கிலாக ஆகும்போது கிருஷ்ணனின் கையில் புல்லாங்குழலாக இருப்பீர்கள்.

நோக்கமற்று அகங்காரமற்று இருப்பதைத்தான் சாமி காலியான மூங்கில் என்கிறேன். காலியான மூங்கிலாகும் போது கிருஷ்ணனின் கையில் புல்லாங்குழலாக இருப்பீர்கள். சமுதாய மன உணர்வு வேறு. ஆன்மீக விழிப்புணர்வேறு இலக்கை வைத்து வாழந்தீர்கள் என்றால் உங்கள் வாழ்க்கையில் சமுதாய உணர்வுதான் நீ ங்கள் சுமப்பீர்கள் அதுதான் உங்களுடன் இருக்கும் நீங்கள் நோக்கமற்றதின் அழகை உணர்ந்து கொண்டீர்கள் என்றால் உங்கள் வாழ்க்கையில் ஆன்மீக விழிப்புணர்வை சுமப்பீர்கள்.

'தன் விழிப்புணர்வின் படி வாழும் மனிதன், இந்த போதனைகளில் நம்பிக்கையும் உள்ளவன்". ஏன் கிருஷ்ணர் இங்கு 'சிரத்தையை கேட்கிறார்? கிருஷ்ணன் 'சித்தை என்பதை முதல் முறையாக சொல்கின்றார். ஏன்?

நல்லது ஆதாம், சிரத்தை என்னும் வார்த்தையை நம்பிக்கை என்று ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்க்க முடியாது. சிரத்தை என்பதற்கு நம்பிக்கை என்ற வார்த்தை வெறும் சாதாரண வார்த்தை. சிரத்தை என்ற வார்த்தைக்கு ஆங்கிலத்தில் சரியான வார்த்தை கிடையாது சிரத்தை என்பது வெறும் நம்பிக்கையை மட்டும் சொல்லவில்லை. அந்த கருத்தை செயல்படுத்துவதற்கான நம்பிக்கையையும் துணிவையும் சேர்த்தே அது குறிக்கின்றது. அந்த கருத்தைதுணிவுடன் செயல்படுத்து பயிற்சி செய்து பார்ப்பதைத்தான் சிரத்தை என்று சொல்கின்றோம். இங்கு கிருஷ்ணன் சொல்கின்றார் 'சிரத்தாவந்தோ அன சூயன்தோ போதனைகளை துணிவுடனும், ஸ்ரத்தையுடனும் செயல்படுத்தி அதை பின்பற்றுபவர் என்று அர்த்தம் பின்பற்று வதற்கு துணிவு ஏன் தேவை? ஒரு சின்ன கதை

குருடராக பிறந்த ஒருவன் மருத்துவரிடம் சென்று கேட்டான் 'டாக்டர் என் கண்பார்வையை திரும்பவர வைக்க உங்களால் உதவமுடியுமா" டாக்டர் சொன்னார், 'கவலைப்படாதீர்கள்! நான் ஒரு அறுவை சிகிச்சை செய்கிறேன். உங்களுக்கு பார்வை வந்துவிடும் அதன் பின் நீங்கள் ஊன்று கோல் இல்லாமல் நடந்து செல்வீர்கள்".

பார்வையற்றவர்கள் தங்கள்ச் சுற்றி வழியை உணர்ந்து கொள்வதற்காக தங்கள் கைகளில் ஊன்று கோல் எடுத்துச் செல்வார்கள்.

டாக்டர் அவரிடம் ஊன்று கோல் இல்லாமல் நடந்து செல்லமுடியும் என்று சொன்னார். பார்வையற்றவன் கேட்டான், 'டாக்டர், நீங்கள் அறுவைசிகிச்சை

இருபத்தைந்து வருடம் ஆகும்? என் சொந்த என்ன ஆவது? என் வழக்குகள் என்ன ஆகும்" என்கிறீர்கள்.

தெளிவாக இருங்கள். உங்கள் வாழ்க்கை உங்களால் தான் சீராக நன்றாக செல்கிறது என்று நினைக்காதீர்கள் அது நீங்கள் இல்லாவிட்டாலும் அது நன்றாக நடக்கும் இது உங்களைத் தவிர்த்தும் நன்றாகத்தான் செல்லும் உங்களால் தான் வாழ்க்கை நன்றாக நடக்கின்றது என்று எண்ணவேண்டாம்.

உங்களுக்கு துணிவு இருக்கும் போதும், இந்த போதனைகளில் சிரத்தை உள்ளபோதும், நோக்க மற்ற தன்மையில் வாழத்தொடங்கும் போதுமட்டும்தான் நடப்பதற்கு கோல் தேவை இல்லை என்பதை உங்களால் உணர முடியும்.

ஆன்மீக வாழ்வு, பொருள்சார்ந்த வாழ்வு என்று நினைக்கும் இரண்டுமே அதன் அர்த்தத்தை இழந்துவிடும். வாழ்வின் புது பரிமாணத்திற்குள் நீங்கள் நுழைவீர்கள் உதாரணமாக நான்கு வயதுடைய குழந்தைக்கு வாழ்க்கையைப் பற்றி நீங்கள் விவரிக்கமுடியுமா? உங்களால் அது முடியாது. அவனால் பொம்மைகளைத்தான் புரிந்து கொள்ள முடியும். அவன் பெரியவனான பின்தான் வாழ்க்கை என்றால் என்னவென்று அவனால் புரிந்து கொள்ளமுடியும். தானாகவே பொம்மைகளும், விளையாட்டுப் பொருள்களும் அவனைவிட்டுச் சென்று விடும்.

நீங்கள் உங்கள் விளையாட்டு சாமான்களை இழந்ததாக நினைக்கிறீர்களா? இல்லை நீங்கள் வளர்ந்தபிறகு, வாழ்க்கையில் வேறுபட்ட ஒரு பரிமாணத்தை உணரத் தொடங்குகிறீர்கள் அப்போது இந்த விளையாட்டுப் பொருள்கள் உங்களை விட்டுச் செல்கிறது. புகைப்பிடிப்பதை நீங்கள் விடுவது முக்கியம் அல்ல புகை உங்களை விடுவது முக்கியம்.

நீங்கள் உங்கள் இருப்புத் தன்மையை அடையும் போது, வாழ்வின் நோக்கமற்ற தன்மையை உணரும்போது, பொருள் சார்ந்த உலகம் மற்றும் ஆன்மீக உலகம் என்று சொல்லும் இவ்விரண்டும் உங்களை விட்டு நீங்கள் நான் சொல்லும் 'அதீத ஆன்மீகம்" அல்லது 'நித்யானந்த நிலையை" அடைவீர்கள் நீங்கள் நித்யானந்தமாகி நித்யானந்த நிலையில் வாழத் தொடங்குகிறீர்கள்.

பொறாமை அல்லது போட்டியிடுதல் உங்களை எலியைப் போல் ஓட வைக்கிறது.

மாயா சக்தியைப் பற்றி தந்திராவிலிருந்து எடுத்த (பொய் தோற்றத்தின் ஆற்றல்) பற்றி ஒரு அழகான கருத்து பொறாமை என்கின்ற ஒரு கோலை வைத்தே மாயை நம்மை ஆட வைக்கிறது.

இந்தியாவில் குரங்குகளை வைத்து பிழைப்பு நடத்தும் நபர்களைப் பற்றி தெரியுமா? சாலை ஓரத்தில், குரங்குகளை வைத்துக் கொண்டு வித்தை காட்டுவார்கள். அவர்கள் கைகளில் எப்போதும் ஒரு கோலை வைத்து இருப்பார்கள். கோலை சுற்றிக் கொண்டே ‘ஆடுமா ராமா! ஆடுடா ராமா’ என்று சொல்வார்கள்.

அவர்கள் சொற்படி குரங்கு நடந்து கொள்ளும் சின்ன கோலை கைகளில் வைத்துக் கொண்டு குரங்கை தங்கள் விரும்பிய படி ஆடவைப்பார்கள் அது அப்படியே அவர்கள் சொல்லிற்கு கீழ்படியும்.

அதே போல் மாயா சக்தியானது உங்களை ஓடவைக்கிறது. பொறாமை, ஒப்பிட்டு பார்த்தால் என்கின்ற கோலை வைத்துக் கொண்டு அதன் விருப்பப்படி உங்களை ஆடவைக்கின்றது. ஒப்பிட்டு பார்க்கும் க்ஷணமே நீங்கள் அதே தடத்தில் அதே பாதையில் அதோ செயல்பாட்டில் குதிக்கிறீர்கள். வழக்கமாக செய்யும் இந்த செயலைத்தான் நான் நோக்கம் கொண்ட வாழ்க்கை என்கிறேன். அதன்பின் நீங்கள் ‘கர்ம’ ஆகிவிடுகிறீர்கள், ‘கர்மயோகி இல்லை’

எவர் ஒருவர் நிலையான முடிவில்லாத விழிப்புணர்வில் வாழ்கின்றாரோ அவர் ‘நித்யானந்தர்’ இவர் தன்னுடைய உடல் - மனம் அதன் இயல்பின்படி செயல்பட அனுமதிக்கின்றவர். நிலையான விழிப்புணர்வில் மையம் கொள்கிறாரம் அவரை கர்மயோகி என்றே அழைக்கிறோம்.

இவர் செயலில் உடன்படும்போது பற்றில்லாமல் முடிவான துறவுநிலையில் செய்பவர் ஆனால் பொறாமையால் செயல்படுபவர், போட்டியினால் ஒப்பிட்டுப்பார்த்து எரிச்சல் கொள்பவர் சமுதாய கட்டுறுமனப்பான்மைக்குள் சென்று விடுகிறார். அவர் எலிப்பந்தயத்தில் சிக்கிக் கொள்கிறார்.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

ஒருவர்திடீரென புது மெர்சிடஸ் பென்ஸ் கார் யூதரின் வீட்டிற்கு முன் நின்றது. இது கிறிஸ்துவருக்கு மிக அதிகமாக பட்டது.

எப்படியோ பணம் தயார் செய்து 24மணி நேரத்திற்குள் ரோல்ஸ் ராய்ஸ் கார் வாங்கி வீட்டின் முன் நிறுத்தி அதன் மேல் புனித நீரையும் தெளித்தார்.

யூதர் தன் வீட்டிலிருந்து இதைப் பார்த்துக் கேட்டார், 'என்ன ஆயிற்று உங்களுக்கு? நீங்கள் புது ரோல்ஸ் ராய்ஸ் கார் வாங்கி இருக்கிறீர்கள், அது சரிதான் நேற்று வரை நீங்கள் நன்றாகத்தானே இருந்தீர்கள். ஆனால் இன்று காலையில் ஏன் காரில் மேல் தண்ணீரை தெளிக்கிறீர்கள்!

கிறிஸ்துவர் சொன்னார்.

'நான் ஞானஸ்நானம் அளிக்கிறேன்' இப்போது யூதருக்கு என்ன செய்வது என்று பெரிய பிரச்சனையாகிப் போனது! மாலையில் அவர் தன் காரில் புகை வெளியேற்றக் குழாயை பிளேடினால் துண்டித்துக் அறுத்துக் கொண்டிருந்ததை பார்க்க முடிந்தது!

நீங்கள் புரிந்துகொண்டீர்களானால் சரி புரியவில்லை என்றால் சிரித்துக் கொண்டு இருப்பவர்களைக் கேட்டு தெரிந்துகொள்ளுங்கள்!

நீங்கள் பொறாமையாலும், ஒப்பிட்டு பார்த்தாலும் போட்டி மனப்பான்மையுடனும் செயல்பட்டால் இதுபோல செயல்களில் தான் அது முடியும். உங்கள் அறிவு வேலை செய்வதை நிறுத்துவிடும் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கதொடங்கிய உடனேயே, புத்திசாலித்தனம் செய்வதை நிறுத்துவிடும்.

தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள் நாம் ஒவ்வொரு வரும் ஒப்பிட முடியாதவர்கள் தனித்துவம் வாய்ந்தவர்கள் மற்றவர்களுடன் ஒப்பிட்டுப்பார்க்க வேண்டிய எந்தத் தேவையுமில்லை நீங்கள் உங்கள் அருகில் உள்ள ஒருவரிடம்தான் ஒரு ஐந்து அங்குலம்

வாழ்க்கையை இருப்பது போலவே ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள் உங்கள் வாழ்வு இருப்பு நிலை உண்மை கொண்டு கட்டப்பட்டு இருந்தால் ஒரு கர்ம யோகியாக வாழ்வீர்கள் ஆனந்தமாக உங்கள் ஆனந்தமாக உங்கள் வாழ்க்கையை வாழ்வீர்கள் நித்யானந்த நிலைபெறுவீர்கள்.

ஒரு மனிதன் முகத்தில் அசட்டு சிரிப்புடன் மதுக்கடைக்கு வந்தான். அந்த மதுகடையில் உட்கார்ந்திருக்கும் அனைவருக்கும் மதுவை தரும்படி மதுவிற்பவரிடம் சொன்னார் ‘எல்லோருக்கும் மதுவை ஊற்று நான் பணம் தருகிறேன்’ என்று சொன்னான்.

|

இல்லை! நான் வளரவில்லை. அவன் ஒரு விபத்தில் சிக்கி தன் இரு கால்களையும் இழந்துவிட்டான்!

சமுதாய ரீதியில் அந்த மனிதர் மிகவும் கெட்டவராக தெரிகிறார். இருப்பினும், இதைப் போலத்தான் நிறைய பேர் செயல்படுகிறார்கள் மற்றவர் தங்களைவிட சி றப்பாக இருக்கும் போது இதுபோல்தான் நடந்து கொள்கிறார்கள்.

தெளிவாக இருங்கள் நாம் ஒப்பிட்டுக் கொண்டு இருக்கும் போது, பொறாமையோடு வாழும்போத

பதில்: நீங்கள் என்ன கேட்கிறீர்கள் என்றால் எவ்வளவு முரண்பாடுகள் வரை எவ்வளவு கருத்து வேறுபாடுகளை கொள்ள வேண்டும் என்பது? சரிதானே!

அன்பு என்பது இருப்பதவற்றிலேயே மிகவும் அபாயமான பாதை! துணிவு இருப்பவர்கள் மட்டுமே இதில் தைரியமாக நடக்க முடியும் இந்த பாதையின் வளைவுகளில் மிகப் பெரிய சந்தோஷமோ, வேதனையோ, அழகோ பெரிய கஷ்டமோ, நல்ல புரிந்து கொள்வோதோ எதை வேண்டுமானாலும் எதிர் கொள்ள தயாராக இருக்க வேண்டும்.

ஒவ்வொரு உறவுநிலையில் முரண்பாடுகள் இருப்பது சகஜம் ஏனென்றால் ஒவ்வொரு நபரும் தனித்தன்மை கொண்டவர்கள் இரண்டு தனிதன்மைகள் சுயதோற்றங்கள் துல்லியமாக சரியாக பொருத்த முடியாது. கரடு முரடான கரைகள் சரியாக பொருந்தாது.

முரண்பாடுகள் இருந்தது என்றால், பயத்தினால் விரிப்பின் கீழே பெருக்கி தள்ளாதீர்கள். மூடி மறைக்காதீர்கள். அது உறவு நிலையை முறித்து விடும் என்று பயப்படாதீர்கள். அதற்கு எதிர்மறையாக, அதை பெரிதாக நினைக்காமல் விடுவது சிறந்தது.

முரண்பாடை அனுமதியுங்கள் அதை ஆராயுங்கள். அதிலிருந்து என்ன கற்றுக் கொள்ள முடியும் என்று பாருங்கள் அது உங்களின் உள்ளிருந்தே கொதித்துக் கொண்டிருக்கும். அதை நீங்கள் ரகசியமாக ஏற்றுக் கொள்ள விருப்பம் இல்லாமல் இருக்கிறீர்களா?

உள்ளார்ந்த நெருங்கிய உறவுநிலையில்தான் நீங்கள் உங்களை கண்டு எடுக்கிறீர்கள். உங்கள்

அதற்காக தேடிக் கொண்டு இருக்காதீர்கள். சாத்தியங்களுக்காக திறந்திருங்கள்.

அதே நேரம் முரண்பாடுகளால் உறவுநிலை முடிவடையாமல் உங்கள் இருவரையுமே அது முறிக்காமல் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள் இந்த நபர் உங்களுக்கானவர் அல்ல என்று ஏற்றுக்கொண்ட கசப்புணர்வோ வன்மமோ இல்லாமல் விட்டுச் செல்லுங்கள். அன்பு செலுத்தும் உங்கள் தன்மையை ஆற்றலை சிதைத்துவிடாதீர்கள் கசப்புணர்வு கொள்வது உங்களுக்கு மேலும் துன்பத்தை தந்து அன்பின் மேல் உள்ள நம்பிக்கையையே சிதைத்துவிடும் யாருக்கு நடந்தாலும் இது மிக அபாயகரமான விஷயம். அப்போது சொல்லப்போகும் நுட்பமானது மிகவும் சிறந்தது.

பலர்இந்தநுட்பங்களைப்பின்பற்றி இருக்கின்றார்கள்அவர்கள் உறவுநிலையில் அபரிமிதமான குணமளிக்கும் விளைவு ஏற்பட்டு இருக்கின்றது.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத்

இதன் கோட்பாட்டைப் புரிந்து கொள்ள முதல் நிலை தியான வகுப்பு (ஃஆக. ஃஞுதிஞுடூ

1) கலந்திருந்தால் உபயோகமாக இருக்கும்.

சக்கரத்தின் சக்தி தடைப்பட்டால் உங்களுக்கு எதிர்மறையான உணர்வு தோன்றும் அது சக்தியூட்டப்பட்டால் நேர்மறையான எண்ணம் உண்டாகி நன்றாக இருக்கும்.

பூட்டப்பட்ட சக்கரத்தாலேயே நோய்கள் வருகின்றன.

மூலாதார மையம் அல்லது மூலாதார சக்கரம் பேராசை, காமம், கோபம் இவற்றால் பூட்டப்பட்டால் மண்ணீரல் மையம் ஸ்வாதிஷ்டாமைபயத்தாலும் மணிப்பூரக சக்கரம் கவலையாலும் இதய மையம் கவனத்தேவையாலும், தொண்டைகுழி மையம், பொறாமையாலும், புருவ மைய சக்கரம் அகங்காரத்தாலும் உச்சந்தலை சக்கரம் திருப்தியற்ற தன்மையாலும் பாதிக்கப்படுகிறது.

(ஃஆக1) தியான முகாம் முதல் நிலை வகுப்பில் கலந்து கொண்டவர்களால் அடைபட்ட சக்கரத்தை கண்டு தெரிந்து கொள்ள முடியும். எந்த தடைப்பட்ட சக்கரத்தின் உணர்ச்சியால் அடுத்த நபர் செயல்படுகிறார். என்பதை அவருடன் பேசி செய்யும்.

3.30

விழிப்புணர்வு முழுவதும் நான் நிறைந்திருந்து செயலின் விளைவை என்னிடம் அர்பணிக்கும் விவேகிகள் கூட அவர்களின் சொந்தமான இயல்புபடியே காரியம் செய்கிறார்கள் ஏனென்றால் எல்லா உயிரினங்களும் தன் இயல்புபடியே செல்வார்கள். புலன்களை அடக்குவதால் என்ன நிகழ்கிறது.

3.31

புலன்கள் பொருள்கள் மேல் பற்று கொள்ளுதல் அல்லது வேண்டா வெறுப்பு கொள்ளுதல் இவை கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வர வேண்டும். அவற்றின் ஆட்சி க்குள் ஒருவர் எப்போதும் இருக்கக்கூடாது. ஆன்மஞானத்திற்கான பாதைக்கு அவை நிச்சயமாக தடுமாற்றுகின்ற கற்கள்

3.35

வேறு யாரோ ஒருவரின் கடமையை சிறப்பாக செய்வதை விட சொந்த கடமையை செய்வது, தவறுதலாக செய்தாலும் சிறந்ததே. தன் கடமையை செய்வதில் மரணம் அடைந்தாலும் மற்றவர் கடமையை செய்வதை விட சிறந்தது ஏனென்றால் இது அபாயத்தை தருவது.

3.36

அர்ஜுனன் சொன்னார் ‘அவதாரபுருஷனே! ஏதோ ஆற்றலால் ஆட்டு வைக்கப்பட்டது போல, மனிதன் ஏன் அவன் ஆசைப்படாவிட்டாலும் பாவமாக செயல்கள் செய்ய வலுக்கட்டயமாக துண்டபடுகிறான்.

3.37

கடவுள் சொன்னார். பேரார்வத்திலிருந்து காமும் கோபமும் பிறக்கின்றன எல்லா பாவப்பட்டதும், இந்த உலகத்தில் மிகப்பெரிய எதிரிகளை ஒன்றானது' இங்கு கடமை என்றால் என்னவென்று புரிந்து கொள்ள வேண்டியது முக்கியம். நான் என் கடமையை செய்யவேண்டும் என்றால் என் கடமை எது என்பதை எப்படி நான் கண்டுபிடிப்பது?

கடமை என்பதின் கருத்து பல்வேறு வகைகளில் மக்கள், பல்வேறு நாடுகள்,

இருபத்தைந்து வருடம் கலாசாரம், மதம் இவைகளுக்கு மாறுபட்டது.

அதனால் கடமை என்கின்ற கருத்தை தெளிவாக விளக்க முடியாது. நாம் நம் சமுதாயத்தாலும், நம் மனசாட்சியினாலும் குறிப்பிட்ட செயல்களை கடமை என்றும், சில நல்லவை மற்றவை கெட்டது என்றும் பழக்கப்படுத்தப்பட்டு உள்ளோம்.

கடமை என்பதில் சில கருத்துக்கள் வைத்து வளர்க்கப்பட்டு உள்ளோம் உதாரணமாக வயதான பெரியவர்களுக்கு உதவவேண்டியது நம் கடமை. சத்தியத்தின் கோட்பாடுகளான வன்முறை இல்லாமை, திருடாமை, அதுபோல சிலவற்றை பின்பற்ற வேண்டியது நம் கடமை. இத்தகைய பண்பு கருத்துக்களால் வளர்க்கப்பட்டு உள்ளோம். ஆனால் எத்தனை பேர் அதை நிறைவேற்றும் அழகை உணர்ந்து இருக்கிறோம்.

நாம் பின்பற்றும் மதத்தை சார்ந்து சில குறிப்பிட்ட கோட்பாடுகள் நமக்கு கொடுக்கப்பட்டன உதாரணமாக பட்டினியால் வாடும் மனிதன் மாமிசதுண்டு கிடைத்தால் அவன் அசைவமாக இருந்தால் உண்ணலாம் பிரச்சனை எதுவும் இல்லை.

ஆனால் சைவமாக இருக்கும் ஒருவன் தன் உயிரே போனாலும் கூட மாமிசத்தை தொடாமல் இருக்க வேண்டியது தன் கடமை என்று உணர்கிறான். சில மதங்களில் நீங்கள் ஒருமுறைதான் திருமணம் செய்து கொள்ளலாம். ஆனால் வேறு மதங்களில் பலமுறை திருமணம் செய்து கொள்ளலாம். இவை எல்லாமே சமுதாயத்தால் விளக்கப்பட்ட வரையறுக்கப்பட்ட கடமைகள். மக்களின் பழக்கவழக்கங்களை ஐதீகங்களை நம் அளவின்படி தீர்மானம் செய்யக் கூடாது.

இங்கு கிருஷ்ணன் பேசுவத சமுதாயம் ஞானமடைந் திருக்கவில்லை அவர் மிகுந்த அகங்காரத்தை கொண்டவர். அவர் ஒரு மரத்தின் அடியில் தியானம் செய்து கொண்டு இருந்தார்.

மரத்தின் மேல் உட்கார்ந்திருந்த பறவை தவறி அவர் மேல் விழுந்துவிட்டது. அவர் அமைதி குலைந்து கோபமாக தன் கண்களை திறந்து அந்த பறவையை பார்த்தார் அவர் பார்வையின் சக்தியால் அந்த பறவை கொல்லப்பட்டுவிட்டது. தான் செய்ததை மிகவும் பெருமையாக அந்த யோகி நினைத்தார்.

பின்னர் தன் உணவுக்காக பிச்சை எடுக்க சென்றார். ஒரு வீட்டின் முன் நின்று உணவுக்காக பிச்சை எடுத்தார்.

உடனே அந்த பெண்மணியின் குரல் பதிலாக அருங்கும் கேட்டது. 'நான் காட்டில் உள்ள பறவையைப் போல சுலபமாக கொல்லக்கூடியவர் அல்ல. உங்கள் சக்தியை பறவைகள் மேல் வேண்டுமானால் பிரயோகிக்கலாம் எனக்கு எதிராக செய்யமுடியாது. அதனால் தளர்வாக இருங்கள்!' என்றாள்.

அந்த யோகிக்கு அதிர்ச்சியாகி போன்று அவர் என்ன நினைக்கிறார் என்பது மட்டும் அல்லாமல், காட்டில் நடந்தது என்னவென்றும் தெரிந்து வைத்திருக்கிறாளே! என்று நினைத்தார். பின் அவளிடம் உணவு கொண்டு தரும்போத மன்னிப்பு கேட்டார்.

அவர் அவளிடம் கேட்டார் 'அம்மா நான் என்ன நினைக்கிறேன் என்பது உங்களுக்கு எப்படி தெரிந்தது. காட்டில் நடந்ததை எப்படி தெரிந்து கொண்டீர்கள். இதை அடைவது எப்படி என்று எனக்கு தயவுசெய்து கற்றுக் கொடுங்கள்', என்றார்.

அவர் பதில் சொன்னார் 'நீங்கள் சக்திகளை அடைந்தவிட்டீர்கள் ஆனால் அறிவை, புத்தியை பெறவில்லை'

வஞ்சகமானது.

நம்முடைய செயல்திறனில் ஆற்றலிலும் ஆர்வத்திலும் ஒவ்வொருவரும் தனி த்தன்மை கொண்டவர்கள் அதைப்போலவே நம்கடமைகளும் வெவ்வேறுவிதமாக உள்ளன. நீங்கள் மற்றவரைப் பார்த்து அதே போல் செய்தால் அவர்கள் கடமை நன்றாக இருப்பதாக நினைத்தால் என்ன ஆகும்? உங்களுக்கு இயல்பாக உள்ள பாதையை விட்டுவிட்டு வேறு யாரோ ஒருவரின் பாதையை பின்பற்றும் தவறை செய்கிறீர்கள்.

ஒரு சின்ன கதை

புதிதாக கல்யாணம் செய்து கொண்ட மனைவி தன் கணவனிடம் சொன்னாள் ' பக்கத்து வீட்டு பெண்மனி என்னுடையதைப் போலவே உள்ள அங்கியை வைத்திருக்கிறாள்'

கணவன் பதில் அளித்தான் 'அப்படியானால் என்னை அதே போலவே உள்ள புதிய அங்கி ஒன்றை வாங்கித்தரச் சொல்கிறாயா'

மனைவி சொன்னாள் ' ஆமாம் புதுவீடு மாற்றிச் செல்வதைவிட, அது மிகவும் விலை மலிந்தது '.

பாருங்கள் ஒப்பிடுதல் உண்மையில் நம் வாழ்வை ஆட்சி செய்கிறது. மற்றவர் வளர்ச்சியைப் ஆய்வு செய்வதிலேயே நம் நேரத்தையும் சக்தியையும் செலவிடுகி றாம் நம் சக்தியை நமக்காக செலவிட்டு நம் இயல்பின்படி கடமையை செய்தால் சி றப்பாக செய்யமுடியும். மற்றவர்களுடன் ஒப்பிட்டுக் கொண்டு செயல்படும் போது அவர்களின் விளைவைவைத்து நம் செயலின் விளைவை எதிர்பார்க்கிறோம்.

கீதையின் இந்த வரிகள் கர்ம யோகா ஞதூ ஒணூடிண்டணச் டச்திநு ஞநுனுண ட்டிண்தண்நுஞீ ஞதூ ண்ணிட்டு ணணி ஞீனுநுனுணஞீ ணடநு ஞிச்ச்ணனு ணிணூ ஙச்ணூணச் ண்துரண்ணைநுட் டிண ஏடிணஞீடத ணூணூச்ஞீடிணாடிணிண ணடிஞதூ ண்ச்சூ திடச்ண ஒணூடிண்டணச் ட்நுச்ச்ணஞீ ணணி ணடச்ண ணிணனு ண்டணிதடூஞீ ணணிணூ ணீதீனுனுதிநு ஞாணுவணிட் ணிணனு்ண திச்ணூணச்

| 'ஈஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'ஈநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

விலங்குகள் தூய்மையான காமம் கொண்டவை. அவை உறவில் இருக்கும் போது உலகை மறந்து உறவில் மட்டும் இருக்கும்.

ஆனால் நடக்கும், காமம் கூட சுத்தமாக இல்லை. அது எல்லாவகை கட்டுக்கடங்காத கற்பனைகளாலும், கவர்ச்சிகள் மூலமுமும். மீடியாக்கள் மூலமும் மாசுபட்டு உள்ளது.

தொலைக்காட்சி, இனர்ஃநெட் புத்தகங்கள் மூலம் பார்த்தவை படித்தவையால் நம் மூளைக் கற்பனையிலேயே வாழ்கிறோம். நீங்கள் உறவில் கூட இந்த இடத்திலிருந்த உறவு கொள்கிறீர்கள். நீங்கள் உங்கள் துணைவருடன் உறவாடுவதில்லை. உங்களின் மனதின் கற்பனைக்கு ஒரு பதில் ஆளாகத்தான் உங்கள் துணைவர் இருக்கிறார்.

உங்கள் காமம் ஆசையாலும் குற்ற உணர்வினாலும் மாசுபட்டு உள்ளது. நம் கடந்த காலத்தை கட்டுறுமனப்பான்மை குற்ற உணர்விற்கு சென்று உள் இழுத்துக் கொள்கிறோம், அல்லது தொடர்ந்து ஈடுபடவேண்டும் என்கின்ற உத்வேக ஆசையால் குற்ற உணர்விற்குள் செல்கிறோம். இது இடைவிடாத தள்ளலும் இழுத்தலுமான ே கடான சுழற்சியாகிறது அதனால் இதன் பயனாக காமம் மாசுபடுகிறது.

உங்கள் கற்பனைகளை திருப்திப்படுத்திய கனம் நீங்கள் குற்ற உணர்விற்கள் விழுகிறீர்கள். அதனாலேயே காமம் உங்களை குற்ற உணர்விற்குள் செலுத்துகிறது.

உங்கள் குடும்பமும் சமுதாயமும் குழந்தையாக இருக்கும் போதே இந்த குற்ற உணர்வை உங்களுக்குள் விதைக்கிறது. பிறகு நீ ங்கள் உங்களுக்காகவே நீங்கள் குற்ற உணர்வை உண்டாக்கிக் கொள்வதில் தேர்ந்து விடுகிறீர்கள்!

புரிந்து கொள்ளுங்கள், யார் உங்களை கட்டுப்படுத்த வேண்டும் என்று எண்ணுகிறார்களோ அவர்கள் முதலில் குற்ற உணர்வைத்தான் வைக்கிறார்கள்.

நீங்கள் ஏதோ வகையில் தாழ்வானவர் என்று உங்களை உணர வைக்கிறார்கள். பின் தானாகவே அவர்கள் சொல்வதை நீங்கள் பின்பற்றுகிறீர்கள். மனிதனுக்கு குற்ற உணர்வின் மூலம் தான் மற்றவர்களை கட்டுப்படுத்த தெரியும். விதிகள் குழந்தைகளுக்கு நல்லதுதான் குழந்தையாக இருக்கும்போது சில கட்டுப்பாடுகள் தேவைதான். வளர்ந்த பின் உங்கள் சொந்த அறிவின் படி செல்ல வேண்டியது முக்கியம்.

ஆசையை திருப்தி படுத்தும் போது நீங்கள் குற்றஉணர்விற்குள்ளாகி கோடான சுழறியில் சிக்கிக் கொள்கிறீர்கள்.

அதனால் தான் உங்கள் ஆசையின் உள்ளே ஆழமாக சென்று அவற்றை திருப்திசெய்து விடுதலை அடையாமல், மீண்டும் அதிக வெறியுடன் திரும்புகிறீர்கள் மேலும் மேலும் ஏக்கத்துடன் திரும்புகிறீர்கள் ஆழமாக உள்ளே சென்றால் நீங்கள் அதிலிருந்து மலர்ந்து வெளி வந்துவிடுவீர்கள்!

முன்காலங்களில், மக்கள்தங்களின் 40 வயதில் காமத்தை விடுவார்கள் மனதின் இப்படிப்பட்ட சிக்கலான காமக் கற்பனைகள் இல்லை. அவர்கள் தங்களின் கணவன் அல்லத மனைவியுடன் நேரடியாக உறவு கொள்வார்கள். அவர்கள் காமத்திற்கள் ஆழமாக சென்று வெளியில் வந்துவிடுவார்கள். காமம் அவர்களை விட்டுவிடும். அவர்கள் விட வேண்டிய அவசியம் இருக்காது.

இந்திய திருமணங்களில் அழகான வரிகள் உள்ளன. பண்டிதர்கள் கல்யாண ஜோடியினரை அதனைச் சொல்ல சொல்வார்கள்.

அதன் பொருள் என்னவென்றால் திருமணமாகிய பதினோராவது வருடம் மனைவி தாயாக மாறட்டும் கணவன் மகனாக மாறாட்டும்.

இது மிகவும் வேடிக்கையாக தெரியும். எப்படி மனைவி கணவனுக்கு தாயாகமுடியும் ? உறவுநிலை முடிவான பூரணத்துவத்தை அடைய வேண்டும் என்பதே பொருள்

பெண்ணுக்கு முழுமையான பூரணத்துவம் என்பது அவருக்கு உள் இருக்கின்ற தாய்மைதன்மையையும் அவருக்கு உள்ளே உள்ள படைக்கும் சக்தியை வெளிப்படுத்துவது.

ஆணின் முழுமையான பூரணத்துவம் என்பது குழந்தையின் கபடமற்ற தன்மைக்கு திரும்ப வருவது.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | ‘சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

த்திற்கு பொருத்தமானது. பொருள்சார்ந்தவை எதுவானாலும் செல்வம், பெயர் புகழ் இதற்காக முயற்சி செய்வது ஆன்மீகம் அல்ல என்கின்ற கட்டுறுமனப்பாங்கில் பலர் இருக்கிறார்கள்.

ஆன்மீகமாக இருக்க வேண்டும் என்றால் பொருள் சம்பந்தப்பட்டவைகளை விட்டு விடவேண்டும் என்கின்ற தவறான கருத்தில் அவர்கள் இருக்கிறார்கள்.

ஆனால் நீங்கள் பொருள்சார்ந்த பாதையை விட்டு விட்டு ஆன்மீக தேடல் என்று நினைக்கும் அந்த பாதைக்கு செல்லும்போது என்ன ஆகிறது? எதையெல்லாம் விட்டு துறக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறீர்களோ, அவை புதுப்பிக்கப்பட்ட தீவிரத்துடன் உங்கள் முன் வருமைவ தவிர்க்க முடியாது. அப்போது இந்த கேள்வி எழும்? நான் அடக்குகிறேனா? அல்லது சலுகை காட்டுகி றனா?

இந்த பாதையில் இதுவா? அதுவா? என்று தேர்வு செய்யும்போது வெளிப்படையான இரட்டையை மறுபடியும் கடக்க வேண்டிஉள்ளது. நல்லது, கெட்டது சரி, தவறு பற்று அல்லது வெறுப்பு, அடக்குதல், சலுகைகாட்டுதல் என்கின்ற இரட்டைகள். உண்மையில் இந்த இடைவிடாத முரண்டாபாடுகள் எதிர் எதிரானவை உங்கள் உள் தன்மையில் வேகம் கொள்கின்றன.

எப்போதெல்லாம் இரட்டைத்தன்மை போ தான்றுகிறதோ, அப்போது இந்த கட்டைவிரல் விதியை ஞாபகம் கொள்ளுங்கள். பிரபஞ்சம் இரட்டை தன்மை அற்றது. இருப்பு நிலையில் எதிர்எதிரானவை இல்லை அடக்குதல் அல்லது சலுகைகாட்டுதல் இவற்றைப் பிடித்துக் கொள்ளுதல் அறியாமை ஆகும்.

அடக்குதல் என்பது வேறு ஒன்றும் இல்லை. சலுகை காட்டுதலின் எதிர் செயல் நம் இயல்பான குணத்தைப் பற்றிய விழிப்புணர்வுதான் முக்கியமானது.

கோபத்தை அடையாளம் காணுங்கள் பொறாமையை புரிந்து கொள்ளுங்கள் காமம், பேராசை இவற்றை விழிப்போடு பாருங்கள் அவைகளுக்கு சலுகை காட்டாதீர்கள். அவற்றை அடக்கவும் செய்யாதீர்கள்.

என்ன அவை என்று தெரிந்து கொள்ள முயற்சி செய்யுங்கள் ஆர்வ உணர்ச்சி களை அறிமுகமற்றவர்கள் போல் தள்ளிவையுங்கள். உங்களுக்கே ஆச்சரியமாக இருக்கும். உங்கள் ஆதரவு இல்லாமல் அவை இயங்கமுடியாது. அவை உங்களை விட்டுவிடும். மற்றவர் அனுபவமாக அது இருக்கும் போது இது புரியாது. பழக்கத்தின் மூலம் இந்த உண்மையை நீங்களே உணரத் தொடங்கினால் புரியும் இந்த விழிப்புணர்வுதான் மெய்ஞானத்தை விழிப்பிக்கும் அப்போது சலுகை அல்லது அடக்குதல் கருத்திலிருந்து மற்ற இரட்டைகளிலிருந்தும் விடுபடுவீர்கள்.

பாவம் நிச்சயமாக ஞானத்தையும் விழிப்புணர்வையும் அழிக்கிறது.

திறண்ட தோள் கொண்டவனே மனநிறைவு பெறாத எதிரியான காமத்தை சி றைபிடி.

எப்போது நெருப்பு புகையால் மறைக்கப்படுகிறது. அப்போது நெருப்பை தெளிவாக பார்க்க முடியாது. கண்ணாடியின் மேல் தூசு இருந்தால் அதன் பிரதிபிம்பத்தை சரியாக பார்க்க முடியாது.

கருவறைக்குள் உள்ள கருவானது பனிக்குடத்தால் ஆழப்பட்டுள்ளதால் உங்களால் கருவை பார்க்க முடியாது.

நம்முடைய உண்மை தன்மையான ஆனந்தத்தை நம்மால் பார்க்க முடிவதில்லை. ஏனென்றால் நாம் கீழான உணர்ச்சிகளை காமத்தில் சிக்கி உள்ே ளாம்.

பஜகோவிந்தம் என்றும் ஸ்லோகத்தில் ஆதி சங்கராச்சாரியார் என்ற ஞானமடைந்த துறவி மிக ஆழமாக சொல்கிறார்.

பெண்ணின் ஸ்தானங்களையும், தொப்புளையும் பார்த்து பேரார்வம் கொள்ளாதீர்கள். காமத்தின் வயப்படாதீர்கள். இவையாவும் சதைப்பிண்டங்கள்தான். அழியக்கூடியவை என்பதை மீண்டும் மீண்டும் நினையுங்கள்.

உயிரினங்களுக்குள் இல்லையென்றால் அவை வாழமுடியாது காமம் இல்லையென்றால் ஆண் - பெண் கவர்ச்சி இருக்காது. உயிரினங்கள் பெருகாது. மனிதஇனம் தழைக்க முடியாது.

இந்த அடிப்படையான உயிர்வாழும் தன்மை நம் முதல் மூலாதார சக்தி மையத்தில் தங்கி உள்ளது. மூலாதார சக்ரத்திலிருந்தே.

உயிர்வாழ்வு உணர்ச்சிகளான காமம், கோபம், பேராசை எழுகிறது. இந்த மையத்திலிருந்தே எழுகிறது. என்பது சதவிகித ஆன்மீக சக்தி இந்த மையத்திலேயே சிக்கி உள்ளது. இந்த மூலாதார மையம் தடைபடும்போது நாம் மிருக உணர்ச்சியோடு செயல்படுகிறோம்.

தேவலோகப் பெண்கள் கீழே இறங்கி வந்து தியானம் செய்யும் முனிவர்களின் தவத்தை தவத் கலைப்பார்கள் என்பது உண்மையானால் என்னாகும்? ஆயிரக்கணக்கானவர்கள் நம்மையும் சேர்த்துதான் தியானம் செய்ய ஆரம்பித்திருப்பார்கள்! அப்போது தானே மேனகாவை சந்திக்க முடியும்!

நிகழ்கால விழிப்புணர்வே மூலதார பூட்டை திறக்கும் சாவி. அதுவே காமத்தை கரைத்துவிடும். நிகழ்கால விழிப்புணர்வு உங்களை நிஜத்தில் வைக்கிறது. அப்போது உங்கள் கவர்ச்சிகள் கரைக்கப்படுகின்றன. சிவ சூத்திரத்தில் சிவன் தேவியிடம் சொல்கிறார்.

‘திருமணத்தில் நான்கு பேர்கள் இணைந்து இருக்கிறார்கள்’

சிவன் விளக்கமளித்தார்

கல்யாண கட்டத்தில் நான்கு பேர் இருந்தால் அது கூத்தாகதான் இருக்கும். உண்மை அன்பு பரிமாற்றமாக இருக்காது. கட்டுக்கடங்காத கற்பனைகள் மறைய வேண்டும் விழிப்புணர்விற்கு வரும் முன் இது நிகழ வேண்டும்.

உங்களை நிகழ்காலத்தில் நிறுத்துக் கொண்டீர்கள் என்றால் கடந்தகால கனவு கற்பனைகள் மறைந்துவிடும். அவையாவும் நடந்தமுடிந்தவை அவற்றிற்கு இன்னும் மதிப்பு இல்லை எதிர்காலத்தைப் பற்றிய அச்சங்களும் யூகங்களும் மறைந்துவிடுகின்றன. அவை நடக்கவில்லை உண்மையும் இல்லை நிகழ்கால இருப்பு நிலையில் நீங்கள் வெளிப்படுத்தப்படுகிறீர்கள்.

நிகழ்காலநிலையில்தான் காமம் அன்பாக உருமாற்றம் பெறமுடியும். கிருஷ்ணன் அர்ஜுனனிடம் கொண்ட உரையாடலை இந்த அத்தியாயத்தில் இந்த வார்த்தைகளை சொல்லி முடிக்கிறார். 'உனக்கு உயர்ந்த அறிவு உண்டு என்னும் விழிப்புணர்வுடன் இரு. உன் அறிவை பயன்படுத்தி புலன்களை அடக்கி உள் காமத்திற்கு கடிவாளமிடு உன்னுடைய விழிப்புணர்வின் பாதைக்கு மிகவும் அபாயகரமானது காமம்'.

தயவு செய்து கவனியுங்கள் கிருஷ்ணன் அர்ஜுனனிடம் 'அர்ஜுனா என்னிடம் வா! நான் உனக்கு உதவுகிறேன். காமத்தை உடல் மனதிலிருந்து கரைக்க நான் உதவுகி றேன் பின் நீ அமைதியாக இருக்கலாம்! என்று சொல்லவில்லை.

இந்த அத்தியாத்தில் அர்ஜுனன் தான் மிகவும் குழப்பமடைந்ததாக சொல் உரையாடலை ஆரம்பித்தான். முன் அத்தியாத்தில் கிருஷ்ணனின் வார்த்தைகளால் அவன் குழப்பம் அடைந்திருந்தான் செயல், செயலற்ற தன்மை பற்றி கிருஷ்ணனின் உரைகளை கேட்டு குழப்பமானாள் உடல் அழியக் கூடியது ஆனால் ஆன்மா வாழும் அதனால் பெரியவர்கள் வயதானவர்களை கொல்வதை பற்றி கவலைபட வேண்டாம் என்று சொல்லப்பட்டான். மேலும் கிருஷ்ணன் என்ன செய்ய வேண்டுமோ அந்த செயலை செய்து விளைவைப் பற்றி கவலைப்படக் கூடாது என்று சொன்னார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பலன்தான் எங்களுக்குத்

மேலும் கிருஷ்ணன் செயலின் விளைவில் பற்று கொள்ளாமல் இருக்குமாறு அர்ஜுனனுக்கு சொன்னார் செயல் செய்வது நம் இயல்பு என்று செயலற்றது நம்முடைய இயல்பு அல்ல! காரியம் செய்! ஆனால் செயலின் விளைவை எனக்கு சரணாகதியர்கு என்றார் இப்போது கிருஷ்ணன் தெளிவாக சொல்கிறார் 'உன் புலன்களை அடக்கு, வழிப்போடு இரு நிகழ்காலத்தில் இருந்து காமத்தை விட்டுவிடு' காமம் என்பது இங்கு உடல் சார்ந்த ஆசைகள் மட்டும் அல்லாமல் எல்லா ஆசைகளையும், வெளி உலகம் சார்ந்த ஆசைகள் அனைத்தையும் குறிப்பிடுகிறது. நம் நம் அடையாள உணர்வின் காரணத்தினால் தான் உரிமை கொள்ளும் உணர்வு நம்மை ஒன்றை கைப்பற்றி செய்கிறது. உண்மை என்ன வென்றால்.

ஒன்றை கைப்பற்றினால் அது மேலும் ஆதிக்கம் படுத்தவே ஆசை படுகிறதே நீங்கள் உண்மையானவராக இருந்தால் இயல்பாகவே முழுமையான அன்பை கொடுத்துவிட்டு பதிலுக்கு எதையும் கேட்கமாட்டீர்கள்.

அன்பு நிபந்தனையற்ற வெளிபொங்கும் தன்மை கொண்டது. அன்பு காட் டுவதில் அந்த நபர் தகுதியானவரா அன்பு காட்ட என்று நினபுறு உங்களையே கே ட்டுக் கொள்ளமாட்டீர்கள் அங்கு அந்த கேள்விக்கே இடமில்லை. அந்த நபரின் மதிப்பு எடைபோட வேண்டிய அவசியம் இல்லை. உண்மையில், அந்த கேள்விக்கே இடமில்லை அன்பு என்பது பரிசு.

அடுத்த நபரின் மதிப்பை அளந்து அதற்கு சமமாக சரியான அளவு அன்பை பதிலுக்கு கொடுத்தீர்கள் என்றால் அதற்கு பெயர் வணிகம். அது வியாபாரம் அது அன்பு அல்ல. ஆனால் உண்மை அன்பின் ‘நான் முழுமையான அன்பை கொடுக்க வே ண்டுமா?’ என்ற கேள்வி எழாது.

இப்போது அன்பு கட்டுதல் பாராட்டப்பட்டுள்ளது சொல்லுங்கள்? அன்பு செலுத்துவதன் காரணம் என்ன? வெகுமதியை தேடும் காரணம் என்ன?

பதில் அன்பை கேட்பதே உங்கள் காதலர் மேல் விதமாக அடக்குமுறையை காட்டுகிறீர்கள். உங்களை பதிலுக்கு அன்பு செலுத்தாத அவர் சுதந்திரத்தை மறுக்கிறீர்கள்.

இது ஒரு வகையான உரிமை கொள்ளுதல். அவரை உங்களின் எதிர்பார்ப்பு என்னும் சிறைக்குள் வைக்கிறீர்கள்.

சிறைபடுவதால் அன்பு எப்போதும் என்றும் மலராது என்று நான் மீண்டும் மீண்டும் சொல்வேன். கவனமாக கேளுங்கள் இரண்டு வகை அன்பு இருக்கிறது.

அன்பின் அளவு அன்பின் தன்மை. அன்பு அளவை வைத்துப் பார்தால் அது சுயநலம் கொண்டதாய் சின்ன பரிமாற்றங்கள் கொண்டதாய் இருக்கும். பலர் இதைப்போல் வாழ்கிறார்கள். இருக்க கட்டிய பார்சலை வைத்துக் கொண்டு எதிர் நபரிடம் அதே அளவு திரும்ப கேட்பது உங்கள் துணையாளர் அதனை வேறு ஒருவருக்கு கொடுக்க நினைத்தால் அல்லது அதை திறந்து பரவச் செய்தால் உங்களால் ஏற்றுக் கொள்ள முடிவதில்லை. கோபம் கொண்டு ஏமாற்றப்பட்டதாய் நினைக்கிறீர்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம்

உணர்த்துகின்றன என்று நீங்கள் மீண்டும் விளக்க முடியுமா?

'எப்படி பிறப்போம்', 'யாருக்கு பிறப்போம்', 'எங்கு பிறப்போம்' என்று நாமே நமது மறுபிறப்பை தீர்மானிக்கின்றோம் என்று நீங்கள் சொல்லுகின்றீர்கள். அப்படி என்றால் 'ஏன் நம்பிக்கை இழந்து ஏழையாகவும், துக்கமாகவும் அதிக மக்கள் இருக்கின்றார்கள்?' ஏன் அவர்கள் அந்த முறையில் பிறக்க விரும்பி இருக்க வேண்டும்? அவர்களுடைய கர்மா என்று மக்கள் சொல்லுகின்றார்கள் இது எனக்கு மிகவும் ஏற்றுக்கொள்ள தக்கதாக இருக்கின்றது.

தற்சமயம் இந்தியாவில் உருவாகியுள்ள ஜாதி அமைப்பு, கிருஷ்ணர் நினைத்த முறையில் அமையவிட்டாலும், அது ஒரு தீய பழக்கமாகிவிட்டது. எப்படி ஒருவர் அதனை ஏற்றுக் கொள்ள முடியும்? அது நீக்கப்பட வேண்டியதாக உள்ளது இல்லையா?

சுவாமிஜி, 'நமது உள் அடுக்குகளில், இறுதி அடுக்காகிய நிர்வான அடுக்கில், கடவுள், நீங்கள், நான் எல்லாரும் ஒன்றே. ஒருவர் அங்கே தெய்வீகதன்மையை உணருகின்றார்'. என்று நீ ங்கள் சொன்னீர்கள் நித்யானந்த ஸ்புரண தியான முகாமில் (மீகூக) இதனை மரண அனுபவத்தின் ஒரு பகுதியாக நீங்கள் சொல்லிக் கொடுத்தீர்கள் ஒருவர் உயிரோடு இருக்கும். பொழுதே இந்நிலையை அடைய முடியுமா?

பணக்காரர்கள் சுயநலத்தோடு கொடுக்கலாம். ஆனால் அதன் மூல அவர்கள் அடைகிறார்கள். அந்த உட்பொருளைப் பார்ப்பது இல்லை. அவர்கள் பலனை மட்டுமே பார்க்கின்றார்கள். கொடுக்கும் போது, உயர்ந்த நோக்கத்தோடு கொடுக்க வேண்டும் என்று வற்புறுத்தினால் மிகச் சிறிதளவே கொடுக்க நேரிடும். இது அதிகம் தேவை உள்ளவர்களை தான் பாதிக்கும். பிறகு என்ன செய்வது?

நமது உண்மையான தெய்வீகத்தன்மையை அறியாதது தான் நமது முதல் பாவம், நமமு உண்மையான இயல்பை மறந்ததனால் நாம் அனைவரும் பாவிகளே! என்று நீ ங்கள் சொல்கின்றீர்கள். அதனால் நம்மை பாவிகள் என்று அடையாளச் சீட்டு குத்தும் மதங்கள் அனைத்துப் மிகவும் சரியே! இல்லையா?

ஒருவர் ஞானமடைந்து விட்டாரா இல்லையா என்று எவ்வாறு கண்டுபிடிப்பது? பிரபஞ்சம் இருந்து கொண்டே இருக்கும். நாம் இப்பொழுது பார்க்கும் இந்த மனித உருவம் மாறலாம். ஆனால் இந்த பிரபஞ்சம் மாறாது, தொடர்ந்து இருந்துக் கொண்டே இருக்கும்.

நமக்கு மிகவும் பழக்கப்பட்ட இந்த உருவமும், அடையாளமும் யாவும் அழியக் கூடியவை. அவை யாவும் பருப்பொருள் மிகுந்த உலகம் சார்ந்த பொருட்களைப் போலவே அவை உருவாதல், அழிதல், மீண்டும் உருவாதல் போன்ற நிகழ்வுகளுக்கு உட்பட்டது.

இந்த பிரபஞ்சமே சக்தி வடிவமானது. அது உருவமற்ற சக்தி சரியான தருணத்தில் சக்தி பருப்பொருளாக மாற்றம் அடைந்து, பின் மீண்டும் சக்தியாக மாறுகிறது. இந்த சக்தி என்றும் அழிவில்லாதது.

இதை தான் கிருஷ்ணர் முன்பு ஒரு முறை அர்ஜுனனுக்கு விளக்கினார். இந்த சக்தியும் அதாவது இந்த பிரபஞ்சத்தின் சக்தியும், நமக்குள் இருக்கும் சக்தியும் ஒன்றே!

இந்த சக்தி அழிக்கமுடியாதது! இந்த சக்தியை ஆயுதத்தால் அழிக்க முடியாது, நெருப்பால் எரிக்க முடியாது, காற்றால் உலர வைக்க முடியாத நீரால் ஈரமாக்க முடியாது.

உடல்-மன அமைப்பின் அழிவு என்று எதையெல்லாம் பார்க்கின்றோமோ அவை உண்மையிலேயே, பருப்பொருளே! அவை அதை மீண்டும் சக்தியாக மாற்றம் அடைகின்றது. மனிதன், பிரபஞ்ச இவற்றின் சக்தி என்றும் நிலையானது, தொடரக்கூடியது என்ற இந்த கொள்கையை அனைத்து மதங்களும் ஏற்றுக் கொள்ளாமல் போகலாம். அது பருப்பொருள் சார்ந்தது இல்லை.

‘மதங்களின் கண்ணோட்டம் மாறும் புதிய அறிவு எழும் பொழுது, அவை மாறவும் வேண்டும். பருப்பொருள் ஆற்றலும் ஒன்றுடன் ஒன்று காலத்தாலும், இடத்தாலும் மாறக்கூடியவை‘, என்று விஞ்ஞானிகள் தற்போது ஒத்துக்

இருபத்தைந்து வருடம்

கொள்கிறார்கள்.

'எப்பொழுது பார்க்கப்படுகிறது', 'எப்படி பார்க்கப்படுகிறது', 'யார் பார்க்கிறார்கள்' என்பதை பொருத்து அணுவின் சிறு துகள்கள் (ஸன்தகுச்ணணீட்ட்டிஞி ணீச்ணூாணாடிஞீத) வெவ்வேறு உருவங்களிலும், வடிவங்களிலும் தென்படலாம். இதை (கிதச்ணணடைட் கடபூாண்ட்டிஞிண்) ஏற்பட்டுள்ள முன்னேற்றம் காட்டுகிறது.

உதாரணமாக, பொருட்களை உருவாக்குவது ஒரு வித்தை, அற்புதம், தந்திரம் என்று மக்கள் நினைக்கின்றார்கள். அது இவற்றில் ஏதுமில்லை. அது ஒரு எளிமையான விஞ்ஞானம். அது பருப்பொருள் ஆற்றலாக மாற்றி, ஆற்றல் வடிவில் நகர்த்தி, அதனை மீண்டும் பருப்பொருளாக மாற்றுவது, புதிய உத்திகளான குரிளியன் புகைப்படத்தின் உதவிக் கொண்டு இதனை நாம் நிரூபிக்கலாம்.

இதனை எவ்வாறு செய்ய முடியும் என்பதனை ஆசிரமவாசிகளுக்கு காண்பித்தே தாம். அலமாரியில் வைக்கப்பட்டிருந்த ருத்திராட்ச மாலைகளின் எண்ணிக்கையை கணக்கெடுக்கச் சொன்னோம். அற்புதமாக காற்றிலிருந்து ஒரு மாலையை எடுத்து அவர்களிடம் காண்பித்தோம். பிறகு அவர்களை சென்று அலமாரியில் உள்ள ருத்திராட்ச மாலைகளின் எண்ணிக்கை கணக்கிடச் சொன்னோம்.

ஆச்சரியம்! அலமாரியில் ஒரு மாலை குறைவாக இருந்தது.

யார் வேண்டுமானாலும் இதைச் செய்யலாம். எப்படி செய்வது என்பதை தெரிந்துக் கொண்டல் போதுமானது.

எந்த ஒரு பருப்பொருளையும், எங்கிருந்தும் உருவாக்க முடியாது. அதனை ஆற்றலிலிருந்து மட்டும் தான் உருவாக்க முடியும்.

அதிர்ஷ்டவசமாக, இந்த பிரபஞ்சத்தில் ஆற்றலில் மூலம், எல்லையற்றதாக உள்ளது. இந்த பிரபஞ்சம் எப்பொழுதும் பெருகிக் கொண்டே உள்ளதாக இருக்கின்றது. அதனுடைய அளவு குறித்து தெரிந்த கோட்பாடு சார்ந்த எல்லை ஒன்றும் இல்லை.

| ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

வேண்டும்.

இந்த சத்தியம் புதியது அல்ல என்பதை முதலில் புரிந்துக் கொள்ள வேண்டும். அது முடிவற்றது.

இந்த சத்தியம் புரியதும் இல்லை பழமையானதும் இல்லை நிலையானது. நிலையானது என்றால் அது எப்பொழுதும் இருப்பது. அது போதும் பழமை ஆவது இல்லை. ஒரு போதும் புதியதாக இருந்ததும் இல்லை. நிலையானது என்றால் காலத்தையும் கடந்தது இருப்பது.

| இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பண்தான் எங்களுக்குத் | காலத்தின் அடிப்படையில் விவரிக்கப்பட்ட பொருள்களை புதியது, அல்லது பழையது என்று சொல்லலாம். புதிதான் எதுவும் ஒரு நாள் பழையதாகமாறும். பழமையானஒன்று, ஒருசமயம் புதிதாக இருந்திருக்கும். நிலையானது என்றால் புதியதுக்கும் பழையதுக்கும் அப்பாற்பட்ட ஒன்று. நினைவுக்கு எட்டாத காலம் முதல் அது உள்ளது. ஆனால் அது என்றும் பழமை அடைவது இல்லை. நிலையானது என்பதன் பொருள் இதுவே. இங்கு, இந்த ஜீவன் முக்தி அடைவதற்கான யோகம் நிலையானது அல்லது நித்தியம் எனது, அது புதிதும் இல்லை, பழையதும் அல்ல. மூன்றாவது அத்தியாத்தில் நாம் கற்ற அதே யோகம் மேலும் விரிவாக சொல்லப்படுகின்றது. இதன் 'முதல் துளியை' கீதையின் இதற்கு முந்தைய அத்தியாத்தில் கொடுத்தேன். 'முதல் துளி' என்பதை முதலில் புரிந்துக் கொள்ள வேண்டும். |

நீங்கள் அந்த வார்த்தைகள் உங்களை ஊடுறுவ அனுமதித்தால், அந்த வார்த்தைகளுக்காக உங்களை திறந்து வைத்தால், நேரடியாக அந்த வார்த்தைகள் ஞானமடைதலின் முதல் துளியை உங்களுக்குக் கொடுக்க முடியும். இறுதியான விடுதலையின் முதல் படிக்கே உங்களை அவை அழைத்துச் செல்லும்.

வாழ்வின் நோக்கமற்றத் தன்மையினை உணர்ந்தாலே, உடலிலோ, மனதிலோ உள்ள அழுத்தங்கள், தொல்லைகள், சுமைகள் உங்கள் இருப்பு நிலையிலிருந்தே நீ ங்கிவிடும். அந்த க்ஷணத்திலேயே நீங்கள் விடுதலை அடைவீர்கள்.

நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு பலன் தரும் உத்திகளை கிருஷ்ணர் தரவில்லை. நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு பலன் தரும் மற்ற உத்திகளும் இருக்கின்றன. அவற்றை நீங்கள் எப்போதும் பயிற்சி செய்துகொண்டு இருக்கவேண்டும். உங்களது மகனோ, மகளோ அதன் பலனைப் பெறக் கூடும்.

கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார் 'இல்லை®'இப்பொழுதே, இங்கேயே, இல்லாவிடில் எங்கும் இல்லை!' பலன் இப்போது, இங்கேயே இல்லாவிடில் எங்கும் இல்லை. அவரது உத்திகள் அனைத்தும் நேரடியாக அதன் அனுபவத்தை கொடுக்க கூடியது. இந்த நோக்கமற்ற தன்மை எந்த ஒரு கருத்தை உங்கள் உணர்விற்குள் செல்ல அனுமதித்தால், அந்த க்ஷணமே ஜீவன் முக்தி என்ற தென்றல் உங்கள் இதயத்தில் நுழைகின்றது. அந்த க்ஷணமே உங்கள் இருப்புத் தன்மை குணமடைய ஆரம்பிக்கின்றது.

பாவ ரோகம் - அதாவது உணர்ச்சி நோய்கள், சம்சார ரோகம் - அதாவது பிறப்பு இறப்பு நோய்கள் குணமடைய ஆரம்பமாகின்றது.

ஐந்தாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார்® நான் இந்த யோகத்தை சூரிய சூரிய கடவுளாகிய சூரியனுக்கு கொடுத்தேன். சூரியக்கடவுள் மனுவுக்கு உபதேசித்தார். விவஸ்வான் சூரியகடவுள் ஆவார்.விவாஸ்வான் மனிதகுலத்தின் தந்தையாகிய மனுவுக்கு உபதேசித்தார். மனு இந்த ஞானத்தை இக்ஷ்வாகுவுக்கு அறிந்தார்.

இங்கு கிருஷ்ணர் மரபுவழி உரிமை, அதாவது வம்சாவளியை சீடர்கள் மூலம் கொடுக்கின்றார். குரு- சீடர் வம்சாவளியை அவர் கொடுக்கிறார். காலப்போக்கில் அந்த யோகம் காணாமல் போய்விட்டது.

அவர் சொல்கின்றார்,

இந்த யோகம் ஏன் காணாமல் போய்விட்டது என்பதை நீங்கள் புரிந்துக் கொள்ள வேண்டும்.

இருபத்தைந்து வருடம்

This scanned image is upside down (rotated 180 degrees) and contains two pages (666 and 667). Please provide an upright, single-page scan for accurate transcription. அதனால் தான் ஜென் குருமார்கள் தங்கள் உடலை விடும் முன் எப்போதும், அவர்களுடைய புத்தகங்களை அழித்து விடுவார்கள். ஜென் உன் வாழ்க்கையில் இருந்தால், நீ ஞானமடைந்து விட்டால், நீ கற்றுக் கொடுக்க முடியும். இல்லாவிடில் சும்மா இருந்துவிடு. சமுதாயத்தையாவது தொந்தரவு செய்யாமல் இருப்பாய். நீங்கள், சமுதாயத்தை மேலும் தொல்லை ஏற்படுத்தாமல் இருப்பீர்கள். அனுபவம் இல்லாத பரம்பரையினர் மிகவும் அபாயகரமானவர்கள்.

சின்னக் கதை:

ஒரு சிறுமி, தன் தாய் இரவு உணவுக்காக மீன் சமைப்பதை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். அந்த தாய் மீனின் தலைப் பகுதியையும் வால் பகுதியையும் வெட்டி விட்டு பிறகு அதை வறுக்கும் பாத்திரத்தில் வைத்தார்.

அந்த சிறுமிக்கு இந்த பதில் திருப்தியைக் கொடுக்க வில்லை. அச்சிறுமி தன் பாட்டியிடம் சென்று அதே கேள்வியைச் கேட்டாள்.

'எனக்குத் தெரியாது. எனது தாயும் அந்த முறைப்படித்தான் செய்தார்கள்', என்று பதில் சொன்னார்கள்.

அதனால் அந்தச் சிறுமியும், அவளது பாட்டியும், அவருடைய பெரிய பாட்டியைச் (கொள்ளுப்பாட்டி) சந்தித்து அதே கேள்வியைக் கேட்டார்கள்.

சிறிது சிந்தனைக்குப் பிறகு அந்த பெரிய பாட்டி சொன்னார், 'எனது வறுக்கும் பாத்திரம் மிகவும் சிறியதாக இருந்தால் அந்த முழு மீனும் அதில் கொள்ளவில்லை. அதனால் நான் அதன் தலையையும், வாலையும் வெட்டினேன்'.

நன்றாக புரிந்துக் கொள்ளுங்கள், நீங்கள் ஞானமடையாதவராயிருந்தால், நீ ங்கள் பார்பதை எல்லாம் எளிதில் நம்பக் கூடும். இந்த கம்பவுண்டர்களுக்கு தலைவலி என்றால் மஞ்சள் மாத்திரை, தரவேண்டும் வயிற்று வலிக்கு பச்சை மாத்திரை, முதுகு வலிக்கு கருப்பு மாத்திரை என்று பலவற்றை கற்றுக் கொள்கின்றனர். ஒரு குறிப்பிட்ட நோய்க்கு என்ன நிற மாத்திரை என்று அறிந்திருந்தனர். நீங்கள் சென்று அந்த கம்பவுண்டரிடம் மாத்திரை வாங்கிக் கொண்டால் சில சமயம் குணமாகிவிடும். ஆனால் அது மிகவும் அபாயகரமானது.

கம்பவுண்டர்களிடமிருந்து மருந்து பெறுவதும், ஞானமடையாத குருமார்களிடமிருந்து கற்பதும் ஒன்றே!

தெளிவாக தெரிந்துக் கொள்ளுங்கள், கம்பவுண்டரால் உங்கள் உடல்மட்டும் தான் பாதிப்பு அடையும். ஆனால் ஞானமடையாத குருவோ உங்களை பல வாழ்க்சை கக்குப் பிறகு வாழ்க்கையென்று பல வாழ்க்கையை அழிக்க முடியும் உங்களின் வாழ்க்கையை அழிக்கலாம், தவறாக வழிநடத்தலாம், துக்கத்தை ஏற்படுத்தலாம். இது ஏனென்றால் ஒரு சின்ன முக்கியமான கருத்தைத் தவறவிட்டாலும், முழுவதுமாக எல்லாம் காணாமல் போய்விடும்.

இங்கு கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்,

ஒரு முக்கியமான விஷயம், அவர் சொல்கிறார், 'ராஜர்ஷயோ விதுஹு' - இந்த யோகம் ராஜரிஷிகளுக்கு கொடுக்கப்பட்டது சாதாரண ஞானிகளுக்கு அல்ல.

நீங்கள் நேற்றைய சத்சங்கத்தில் பங்கு கொண்டிருந்தால், கிருஷ்ணர் கற்றுத்தந்தது சுத்த ஆன்மீகம் (கிதச்ணணைட் ண்ணீடிணூாடிணாதச்சடீடிணூ) என்று உங்களுக்கு தெரிந்து இருக்கும். அதீத ஆன்மீகம் பொருள் சார்ந்த உலகம் மற்றும் ஆன்மீக உலகத்தை விளக்குகின்றது. அதனால் தான் அவர் சொல்கிறார் 'இந்த அறிவியல் ராஜரிஷிகளுக்கு வழங்கப்பட்டது.

வெளி உலகத்தை முழுமையாக பார்த்தவர் தான் வெளி உலகத்தில் ஒன்றும் இல்லை என்று புரிந்துக் கொள்ள முடியும். அவரால் தான் உள் உலகில் நுழைய முடியும். அவர் மட்டும் தான் உள் வெற்றிடத்தில் நுழைய முடியும்.

உங்களுக்கு வெளிஉலகில் எதிர்பார்ப்புகள் இருந்தால் உங்களால் முடிவான ஆன்மீகத்தை அனுபவிக்க முடியாது. இறுதியான ஜீவன் முக்கத்தன்மையை ஆன்மீகத்தை உங்களால் அனுபவிக்க முடியாது.

அரசரால் மட்டும் தான் முழுமையாக மனம் தளர்வடைய முடியும். ஒரு அரசர் மட்டும் ஞானமடைதால் நுழைவதற்கு பூரண தகுதி உள்ளவர். ஏனென்றால் அவரை நிறைவடையச் செய்ய வெளிஉலகில் ஒன்றும் இல்லை என்று அவருக்குத் தெரியும். அவர் எல்லாவற்றையும் பார்த்து விட்டார். அனைத்து விதத்திலும் முடிந்த அளவிற்கு சௌகரியங்கள், புலன் இன்பங்கள், பிற சுகங்கள் எல்லாவற்றையும் பார்த்தவர் அவர். ஊக்கமான நேர்மையுடன் ஆன்மீகத்தில் நுழைவதற்கு அவர் தயாராக இருக்கின்றார்.

வெற்றியினால் வரும் மனச் சோர்வை அனுபவிக்காதவர்கள், ஆன்மீகத்தில் நுழைந்தால், அவர் கடவுள் முன் நின்று, "கடவுளே எனக்கு இதைச் கொடுங்கள், அதைச் கொடுங்கள்," என்று பிச்சை எடுப்பார். அவர் ஒரு மதவாதியாக இருக்கலாம்.

காலையிலிருந்து இரவு வரை உட்கார்ந்து அவர் சடங்குகளைச் செய்யலாம். ஆனால் அவர் எப்பொழுதுமே ஆன்மீகவாதியாக முடியாது. சமயவாதிக்கும், ஆன்மீகவாதிக்கும் இடையே மிகப்பெரிய வித்தியாசம் இருக்கின்றது. நீங்கள் கேட்பதை எல்லாம் கொடுக்கும் சக்தி கடவுளிடம் உள்ளது என்பதை நீங்கள் அறியும் பொழுது, உங்கள் மதம் ஆரம்பமாகின்றது.

அவருக்கு, எப்பொழுது எதைக் கொடுக்க வேண்டும் என்ற புத்திசாலித்தனம் இருக்கின்றது, என்பதை நீங்கள் புரிந்துக் கொள்ளும் பொழுது, நீங்கள் ஆன்மீகத்திற்குள் நுழைகின்றீர்கள்!

நமக்கு என்ன தேவை என்பதைக் கொடுக்கும் சக்தி கடவுளுக்கு உள்ளது என்று நாம் நம்புகின்றோம். ஆனால் சரியான சமயத்தில் அதைக் கொடுக்கும்

அடுத்த சுலோகத்தில் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்,

'மிகப் பழைய யோகமாகிய இறுதியான ஞானம் அல்லது நித்யா ஆனந்தத்தில் நுழைவது பற்றித்தான் நான் சொல்லிக் கொண்டு இருக்கிறோம். நீ எனது பக்தனாகவும், நண்பனாகவும் இருப்பதால், இந்த யோகத்தின் மிக உயர்ந்த ரகசியத்தைப் புரிந்து கொள்வாய், ' என்று அவர் சொல்கின்றார்.

இதை மிகவும் ஆழமாக புரிந்துக் கொள்ள வேண்டும். ஆர்வம் இல்லாத ஒருவரிடம் சென்று இந்த முடிவான சத்தியத்தைப் பற்றி சொல்ல முடியாது.

மீண்டும் சொல்கிறோம், ஆர்வம் இல்லாத ஒருவரிடம் இந்த சத்தியத்தை வழங்க முடியாது ஆர்வம் இல்லாத ஒருவரிடம் சொல்லப்பட்ட சத்தியம், தனக்கும் பிறருக்கும் ஆபத்தை உருவாக்கும்.

'சுவாமிஜி, தயவுசெய்த உங்களுடைய ஞானமடைதலைப் பற்றியும், ஆன்மீக அனுபவத்தைப் பற்றியும் சொல்லுங்கள்', என்று அனேக தியான முகாம்களில் மக்கள் மீண்டும் மீண்டும் கேட்கின்றார்கள்.

எனக்குத் தெரிந்தவர்களாகவோ, அல்லது குறைந்தது ஆறுமாதம் என்னுடன் தொடர்புடையவர்களாகவோ இருந்தால் ஒழிய நான் என் வாய் திறந்து, எனது சொந்த அனுபவத்தைப் பற்றியோ, ஆன்மீக அனுபவத்தைப் பற்றியோ பேசுவது இல்லை. நான் காத்திருப்பேன்.

'சுவாமிஜி ஏன் நீங்கள் இதைப் பற்றி பேசக்கூடாது?' 'ஏன் நீங்கள் உங்கள் ஆன்மீக அனுபவத்தைப் பற்றி எங்களுக்கு சொல்லக் கூடாது?' என்று மக்கள் கே ட்கிறார்கள்.

நீங்கள் தயாராக இல்லாத போது, நெருக்கமான அனுபவங்களைப் பகிர்ந்துக்

இருபத்தைந்து

வருடம் உபயோகமாக இருக்கும்" என்றார்கள். இல்லை என் கடவுளுக்கு எழுதப்பட்ட நெருக்கமான காதல் கடிதங்கள். எப்படி நான் இதைப் பொது மக்க ளுக்காக வெளியிட முடியும்? இது எனது நெருங்கிய உறவின் வெளிப்பாடுகள் இது எனது தனிப்பட்ட உறவு இதைப் எப்படி நான் வெளியிட முடியும்? எப்படி நான் அதை வெளிப்படையாக கொண்டு வரமுடியும்? என்று சொன்னார்.

உதாரணத்திற்கு, நீங்கள் யாரையாவது முதன்முறையாக பார்க்கிறீர்கள். அவர் நேரடியாகவே உங்களிடம் தனிப்பட்ட கேள்வியை கேட்ட ஆரம்பித்தால், உங்களுக்கு எப்படி இருக்கும்? அது பண்பற்ற முறையாக இருக்காதா? அது மிகவும் பண்பற்றது! இந்தியர்கள் மட்டும் தான் இந்த தவறைச் செய்கின்றார்கள். அது மிகவும் பண்பற்றது தங்களுக்குள் அறிமுகப்படுத்திக் கொள்ள அவர்கள் கவலைப்படுவத இல்லை. அவர்கள் புரிந்துக் கொள்ள கூட கவலைப்படுவது இல்லை. அவர்களின் போக்கு எதிர்பாராததாக உள்ளது.

அறிமுகம் இல்லாமல் நேரடியாகவே தனிப்பட்ட கேள்விகளை நீங்கள் கேட்டால், அந்த மனிதர் எப்படி மனவருந்துவார்! இந்த சமூகநன்னடத்தையால் புரிந்துக் கொள்ள சிறிதளவு புத்திசாலித்தனமே போதும். நீங்கள் நேரடியாகப் பேசக் கூடாது கேட்கச் கூடாது. அது மிகவும் பண்பாட அற்றது. உங்களுடைய தனிப்பட்ட அனுபவங்களை நேரடியாக யாரிடமோ, எல்லாரிடமோ பகிர்ந்துக் கொள்ள முடியாது, என்பதை நீங்கள் புரிந்துக் கொள்ள வேண்டும். அது மிகவும் கஷ்டமானது.

அதே போல் குரு சொல்கின்றார், 'யாராவது வந்து உங்களின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையைப் பற்றி கே கட்டால் உங்களால் பகிர்ந்துக் கொள்ள முடியாது".

"நீங்கள் அவருடன் நெருக்கமாக பழகும் பொழுது தான் நீங்கள் வெளியிட முடியும்", அதன் பிறகு தான் உரையாடல் நடைபெறும்.

உரையாடல் நிகழ்வதற்கு ஓரளவு

முடிவான சத்தியம் தர்க்கத்துக்கு அப்பாற்பட்டது.

ஆரம்பத்தில், சத்தியத்தைச் கற்றுக் கொடுக்க ஆரம்பிக்கும் போது, அது எப்போதும் தர்க்கத்தில் தான் ஆரம்பமாகின்றது.

உங்களின் தர்க்கம் முதலில் பேசப் படுகிறது. வார்த்தைகள் தர்க்க ரீதியாக செல்கின்றன. ஆனால், சிறிது நேரத்திற்கு பிறகு நீங்கள் தர்க்கத்தை, பின்னால் விட்டு விட வேண்டும். இல்லாவிட்டால், உங்களால் தெய்வீகத்தை அடைய முடியாது.

தர்க்கத்தின் மூலமாக, உங்களால் கடவுளிடம் பேசமுடியாது உரைநடையில்,

கீழைநாட்டுக் கலாச்சாரம், மேல்நாட்டுக் கலாச்சாரம் என்ற கலாச்சாரமாக இருந்தாலும், இந்து மதம், புத்தமதம், யூதர்கள் மதம் (ஒர்ஜீச் டிண்ட்)அல்லது கிறிஸ்துவமதம் இவை எதுவாக இருந்தாலும் கடவுளிடம் தொடர்பு கொள்ளும் பொழுது, எப்பொழுதும் செய்யுள் மூலமாகவே தொடர்பு கொள்ளப்படுகிறது, ஏனென்றால் தர்க்கத்தின் மூலம் தெய்வீகத்திடம் தொடர்பு கொள்ள முடியாது. தெய்வீகத்திடம் தொடர்பு கொள்ளும் பொழுது உரைநடை ஒருபொழுதும் பயன்படுவதில்லை.

உங்களுக்கு தெய்வீக உறவு மலர வேண்டும்மானால், உங்களிடம் அன்பு இருக்க வேண்டும் உங்களிடம் கவிதை மொழி இருக்க வேண்டும். நன்றாக புரிந்துக் கொள்ளளும் ஒருவரால் தான், குருவின் ஒரு பகுதியாக மாறிய ஒருவரால்தான் குருவின் அனுபவங்களை உள்வாங்க முடியும்.

அதனால் தான் குரு சொல்கிறார்', என் பாடல்களை உன்னிடம் பகிர்ந்துக் கொள்கிறேன் ஏனென்றால் நீ, நானாக மாறிவிட்டாய். என்னால் இதைப் பொது மக்க ளுடன் பகிர்ந்துக் கொள்ள முடியாது".

தென் இந்தியாவில் உள்ள, தமிழ்நாட்டில், மாணிக்கவாசகர் மற்றொரு சிறந்த ஞானி இருந்தார். அவர் வாழ்நாள் முழுவதும் சிவனைப் பற்றி பாடினார். ஆனால் மனிதரால் ஒரு பொழுதும் புரிந்துக் கொள்ளவே முடியாது.

உதாரணமாக: 'நான் கடவுள். அனைத்தும் நானே, என்னிடம் சரணடையுங்கள்' என்று கிருஷ்ணர் சொல்கிறார். அந்த மனிதர் முழுமையான ஈடுபாடுடன் இல்லாவிட்டால், கிருஷ்ணரின் மனப்பாங்குடன் இல்லாவிட்டால், அவர் கிருஷ்ணரைப் பற்றி புரிந்துக் கொள்ளாமல் இருந்தால், அவர் என்ன நினைப்பார்? 'என்ன ஓர அகங்காரமான மனிதர் இவர்! என்னை அவரிடம் சரணடைய சொல்வதற்கு அவருக்கு என்ன துணிச்சல்?' இயற்கையாகவே அந்த மனிதர் கிருஷ்ணரைப் புரிந்துக் கொள்வதற்க பதிலாக கிருஷ்ணருக்கு அதிக பிரச்சினையை விளைவிப்பார்.

இங்கு முழு ஈடுபாடுதான் சத்தியத்தை உள்வாங்குவதற்கான தகுதி.

இந்த கருத்து வரை என்னால் தர்க்கத்தையும் ஆன்மீகத்தையும் ஒன்றாக கொண்டுவர முடிந்தது.

இப்போது, நான் தூய சத்தியத்தை சத்தியமாக வழங்கும் கொள்ளுங்கள், மிகப் பெரிய விஷயங்களை தர்க்கத்தின் மூலம் வெளியிட முடியாது, ஏனென்றால் தர்க்கம் அவ்வளவு தெளிவானதல்ல. முடிவான சத்தியத்தை வெளியிட தர்க்கம் அவ்வளவு தெளிவானதல்ல.

'சுவாமிஜி, கடவுளை தர்க்க ரீதியாக நீ ங்கள் ஏன் நிரூபிக்கக் கூடாது?' என்று யாரோ ஒருவர் என்னிடம் கேட்டார். 'என்னால் கடவுளை தர்க்கரீதியாக நிரூபிக்க முடிந்தால் பிறகு தர்க்கம் கடவுளாக மாறிவிடும்! என்று சொன்னோம். தர்க்கம் கடவுளைவிட ஆற்றல் மிக்கதாக ஆகிவிடும்.

கடவுள் ஆற்றல்மிக்கவர் ஏனென்றால்

இங்கு கிருஷ்ணர் ஒரு எச்சரிக்கை கொடுக்கிறார்.

ரஹஸ்யம் ஹ்யேத - துத்தமம்

அர்ஜுனா, நீ எனது பக்தனாகவும், நண்பனாகவும் இருப்பதால் அறிவுக் கெ ட்டாத யோகமாகிய, இறுதியானதை (முடிவானதை) தெளிவாக அறிந்துக் கொள்வதன் ரகசியங்களை உனக்கு வழங்குகிறேன்.

நாம் இப்பொழுது கிருஷ்ணர் போதித்த யோகத்துக்குள் நுழைவோம்.

கிருஷ்ணருக்கு ஒரு சிறு பிரார்த்தனை நாம் துவங்குவோம்.

வேதாந்தம், எப்போதும் ச்ரவணா, மளனா என்ற நிதித்யாசனா, மூன்று விஷயங்களை வலியுறுத்துகின்றன என்று புரிந்துகொள்ள வே ண்டும். ச்ரவணா என்பதன் பொருள் கவனத்தில் மனனா என்றால் தியாத்தில், ஆழ்ந்த சிந்தித்தல் நிதித்யாசனா என்றால் உங்கள் வாழ்வில் வெளிப்படுத்துதல் அல்லது உங்கள் வாழ்வில் அனுபவித்தல்.

ஸ்ரவணா என்றால் போதுமானது. சரியான ஸ்ரவணா நிதித்யசனமாக மாறுகிறது. வேறொன்றும் செய்யத் தேவையில்லை. நீங்கள் செய்ய வேண்டியது எல்லாம் முழுமையாக திறந்த இருப்பு நிலையுடனும், முழுமையாக திறந்த மனதுடனும், முழுமையாக தளர்ந்த மனநிலையுடனும் அமர வேண்டும்.

இந்த வார்த்தைகள் அனைத்தும் குருவின் பொருட்டு அல்லாமல், உங்களின் பொருட்டு சொல்லப்பட்டது.

அதனால், நாம் சிறிது நேரம் எடுத்துக் கொண்டு மிக உயர்ந்த ஞானகுருவாகிய கிருஷ்ணர் மேல் தியானம் செய்வோம். அவரது வார்த்தைகள், நம்முடைய இருப்புநிலையை ஊடுருவி செல்ல அனுமதிக்குமாறு அவரை வேண்டிக் கொள் வோம். அவர் நமது உணர்வுநிலையில் தங்கி இருக்கட்டும். அவர் நம்மை இறுதியான பேரானந்திற்கு வழிகாட்டட்டும்.

ஒரு சில நிமிடங்கள் கண்களை மூடி அவரை தீவிரமாக வணங்குங்கள் (வழிபடுங்கள்) குருவே, அது பலத்திற்கு எங்களை அழைத்தும் செல்லுங்கள். மனதால் உணரும் திறனை கொடுங்கள்.

அவரது இருப்பினால் நமது உள்வெற்றிடத்தை உயர்த்தட்டும். அவர் நமது உள்வெளியில் இருந்துக் கொண்டு நம்முடைய உணர்வுநிலையை ஒளியூட்டட்டும்.

கேள்வி: சுவாமிஜி, சடங்கு முறைகள் பொருத்தமுடையது என்று தற்சயம் கருத முடியாது, ஏனென்றால் நாம் அதன் சட்டத்தொகுப்பை புரிந்து கொள்ள தவறிவிட்டோ டாம். என்று நீங்கள் சொல்லி இருக்கீர்கள். யோகத்தை இழந்து விட்டோம் என்று கிருஷ்ணர் சொல்லும் பொழுது அவரும் அதைப்பற்றித்தான் பேசுகிறாரா?

நீங்கள் சொல்வது சரி, அதைப் பற்றித் தான் கிருஷ்ணர் பேசுகிறார்.

மிகப் பெரிய குருமார்கள், அவதாரங்கள் இவர்கள், தாங்கள் அனுபவத்தின் அடிப்படையில் கற்றுக் கொடுத்து எல்லாரும் உணர்ந்தது எல்லாம் சொற்களின் வடிவத்திலோ அல்லது சொற்களற்ற வடிவத்திலோ இல்லை. முதலில் அந்த அனுபவங்களுக்குப் பின்னால் உள்ள கருத்து அவைகளுக்கும் பொருத்தம் உடையதாக இல்லை.

இரண்டாவது தாங்கள் உணர்ந்ததை மற்றவர்களுக்கு பரவச் செய்ய வே வண்டும் என்பத அந்த மிகச் சிறந்த குருமார்களின் நோக்கமாக இருந்ததால், அதனை பெறுபவர்களை தயார் செய்வது அவசியமாக இருந்தது.

இந்த இரண்டு நோக்கங்களும், இந்த சத்தியங்களையும் உணர்ந்த அனுபவங்களையும் கொண்டு சென்று, கற்றுக் கொடுக்கப்படும் மனிதர்களின் எண்ணிக்கையை குறைந்தது. சீடர்கள் போதுமானவரை பயிற்சி பெற்ற பிறகு வார்த்தைகள் மூலம் தொடர்பு கொள்வது தேவை அற்றதாக இருந்தது. அவை

இருபத்தைந்து வருடம் இரு, நீ சத்தியத்தை உணருவாய்° என்று சொல்வார்.

நான் சிறுவனாக இருந்த பொழுது, பகவான் ரமணரின் சீடரிடமிருந்த இந்த உத்தியில் இருந்தே தீட்சை கொடுக்கப்பட்டோம். சுயவிசாரணை என்று அழைக்கப்படும் இந்த முறையை நாம் பின்பற்றினேன். அதன் விளைவாக எனக்கு ஆழ்ந்த ஆன்மீக அனுபவம் கிடைத்தது.

குரு - சீடன் முறையின் பாரம்பரியம் மிகவும் புனிதமானது அது தொடர்ந்து இருக்கும் பொழுது. விழிப்பு உணர்வுநிலை இந்த பூமியில் நடைமுறையில் இருக்கும் அது உடையும் பொழுது, இருள் கீழிறங்குகிறது.

பல காலங்களுக்குப் பிறகு மீண்டும் பிறப்பேன்

4.4. அர்ஜுனன் சொன்னார்

கிருஷ்ணா! பிறப்பால் நீ சூரிய கடவுளாகிய விவாஸ்வனுக்கு இளையவன்.

ஆரம்பத்தில் நீங்கள் இந்த யோகத்தை அவருக்கு உபதேசித்தீர்கள் என்று எவ்வாறு நான் புரிந்துக் கொள்ள முடியும்?

4.5 பகவான் சொன்னார்.

4.6

4.7 நேர்மறை உணர்வுநிலை குறைந்து, கூட்டு எதிர்மறை அதிகரித்தால் மீண்டும், மீண்டும், இந்த சமங்களில் நான் மீண்டும் பிறப்பேன்.

4.8 பக்தி உடையவர்களை வளர்ப்பதற்கு, தீயவர்களை அழிப்பதற்கும் நேர்மையை மீண்டும் நிலைநாட்ட நான் காலம், காலமாக மீண்டும் பிறக்கிறேன்,

கிருஷ்ணர் தனது செய்தியைத் துவங்குகிறார்.

இங்கு அர்ஜுனனின் கேள்விக்கு அவர் பதில் சொல்கிறார். அர்ஜுனனின் கே கள்விக்கு மறுமொழியாக, கிருஷ்ணர் இந்த செய்தியை வழங்குகிறார்.

அர்ஜுனனுக்கு இன்னும் முதிர்ச்சி தேவைப்படுகிறது என்பதை இது காட் டுகிறது.

'சூரிய கடவுள் பிறப்பால் உங்களை விட மூத்தவர்' 'அவர் உங்களை விட வயதில் மிகவும் மூத்தவர். ஆரம்பத்திலேயே நீங்கள் இந்த யோகத்தை அவருக்கு உபதேசித்தீர்கள் என்பதை எப்படி நான் புரிந்துக் கொள்ள முடியும்' என்று கே ட்கிறார்.

அர்ஜுனனும், கிருஷ்ணரும் ஒரே வயதுடையவர்கள். ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் அவர் இந்த யோகத்தை சூரியகடவுளுக்கு கொடுத்ததாக கிருஷ்ணர் திடீரென்று சொல்கிறார் இதை புரிந்துக் கொள்வது மிகவும் கஷ்டம் மேலும் அர்ஜுனன் கிருஷ்ணருடன் நீண்ட காலம் வாழ்ந்தவர். கிருஷ்ணரின் மனித பாகத்தைப் பற்றி அறிந்தும், பார்த்தும் இருக்கிறார். கிருஷ்ணரின் அனைத்து லீலைகளையும், அனைத்து கனவுகளையும் மனநிலைகளையும் அவர் அறிந்து இருந்தார். அவர், அவரை மனித இனத்திலேயே அதிகம் பார்த்திருக்கிறார். அதனால் இப்பொழுது அர்ஜுனனுக்கு கிருஷ்ணரின் வார்த்தைகளை நம்புவது மிகவும் கஷ்டமாக உள்ளது.

இதே கஷ்டத்தைத் தான் அனைத்து சீடர்களும் அனுபவிக்கிறார்கள். ஞானமடைந்த குருமார்களைச் சுற்றி வாழும் சீடர்கள் இதே கஷ்டத்தை அனுபவிக்கிறார்கள்.

தெய்வீகம் கீழிறங்கி, இந்த பூமியில் மனித உருவத்தில் நடப்பதை புரிந்துக் கொள்வது மிகக் கஷ்டம்.

அர்ஜுனன் புரிந்துக் கொள்வதற்கு திணறுகிறார். அர்ஜுனனால் தொடர்பு படுத்திக் கொள்ள முடியவில்லை. எவ்வாறு தெய்வீக (தெய்வத்தன்மை) கீழிறங்க முடியும்? என்ன நடக்கிறது? ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் நான் இந்த யோகத்தை இங்கு, 'நான் நம்ப தயாராக இருக்கிறேன், ஆனால் எப்படி நான் புரிந்துக் கொள்வேன். தயவுசெய்து எனக்கு உபதேசம் செய்யுங்கள். சரியான விஷயத்தை தயவு செய்து எனக்கு காண்பியுங்கள், என்று அர்ஜுனன் சொல்கிறார்.

எப்பொழுதும், ஞான குருமார்கள் இந்த பூமிக்கு கீழிறங்கி வரும் பொழுது இதே கஷ்டத்தை எதிர்கொள்கிறார்கள். மீண்டும், மீண்டும் அவர்கள் அதே கஷ்டத்தை எதிர் கொள்கிறார்கள்.

ராமராகவும், கிருஷ்ணராகவும் வந்த அதே மனிதர் நான் இப்பொழுது கீழிறங்கி ராமகிருஷ்ணர் என்ற உருவத்தில் வந்திருக்கிறார் என்று ராமகிருஷ்ணர் அறிவித்த போது, அவரை பைத்தியம் என்று அழைத்தார்கள்! மக்கள் அவரை வரவேற்கவில்லை மக்கள் அவரை மதிக்கவில்லை. ஆனால் தகுதியுடைய சில மக்கள் அவருடைய வார்த்தைகளை ஏற்று தங்கள் வாழ்க்கையை உருமாற்றிக் கொண்டார்கள். அவர்கள், அவர் அறிக்கையின் சத்தியத்தை நிலைநாட்டினார்கள்.

பாருங்கள், அனைத்து மெய்யறிவியல்களும் அல்லது அனைத்து இயக்கங்களும் இரண்டு வகையில் துவங்கலாம். ஒன்று அரசியல் இயக்கம். இது மிகப்பெரிய கூட்டத்து டனும், மிகப் பெரிய எண்ணிக்கையை உள்ள பின்பற்றுபவர்களுடன் துவங்கிறது.

கூட்டத்தில் அதிக எண்ணிக்கை இருந்தாலோ, வருபவர் எண்ணிக்கை அதிகமாக இருந்தாலோ, அந்த இயக்கத்தை வழிநடத்தும் மனிதர், தன்னை மிக சக்தி உடையவராக நினைத்து, எல்லா அறிக்கைகளையும் கோரிக்கைகளையும், விடத் ஆரம்பிக்கின்றார். இந்த இயக்கங்கள் அதிக எண்ணிக்கையுடன் ஆரம்பிக்கின்றது. ஆனால் காலப்போக்கில் அவை தரத்திலும், அளவிலும் மெதுவாக குறைய ஆரம்பிக்கின்றது. அந்த இயக்கத்தை நிறுவியவர் மரணம் அடைந்தவுடன், அந்த இயக்கமும் மரணம் அடைகிறது.

இரண்டாவது வகையான இயக்கம் சமயச் சார்பாள குழு. குருமார்கள், சத்தியத்தை வெளியிடும் பொழுது, எண்ணிக்கை அதிகம் இல்லாவிட்டாலும், தாமாக இருக்கும்.

| 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

அரசியல்வாதிக்கு எண்ணிக்கை ஒரு ஊக்கமாக இருக்கும். தொலைக்காட்சியில் அது எப்படி காண்பிக்கப்பட்டது? எத்தனை செய்தித் தாள்களில் அறிக்கைகள் வந்துள்ளன? எத்தனை செய்திதாள்களிலிருந்து செய்தித் துண்டுகளைச் சேகரிக்க முடியும் என்ற விபரமே அவர்களுக்கு முக்கியமானதாக இருக்கும். ஆனால் ஆன்மீகவாதிக்கும், எத்தனை அகங்கார வெட்டுகள் அவர் செய்ய முடியும், எத்தனை மக்களின் அகங்காரத்தை அவர் உடைத்து விடுதலை செய்யமுடியும் என்பது தான் அவருக்கு முக்கியம்.

ப. 401

அரசியல் வாதிக்கு செய்தித் தாள் துண்டு களும், ஆன்மீகவாதிக்கு அகங்காரத்தை உடைப்பது மிக முக்கியம். ஆன்மீக சொற்பொழிவு போதும், எத்தனை மக்கள் தீவிரமாக இருக்கிறார்கள், வந்திருக்கும் மக்களின் இயல்பு, இவை முக்கியம் வாய்ந்ததாக இருக்கின்றது. எவ்வளவு தீவிரமாக இருக்கிறார்களோ அந்த அளவு உயர்ந்த நிலையில் சத்தியங்கள் வெளிப்படும்.

எனது சிறந்த சொற்பொழிவுகள், எப்போதும் குறைந்த, நெருங்கிய பக்தர்களுக்கு வழங்கப்படுகிறது என்று எப்பொழுதும் மக்களுக்கு சொல்கிறோம். மிகச் சிறந்த சத்தியங்கள், சிறிது, நெருங்கிய வட்டத்துக்குள் பேசப்படுகிறது. ஏனென்றால், நெருங்கிய பழக்கமுடைய குழுவிடம் சத்தியத்தைப் பேசும் பொழுது, அது நேரடியாக இருக்கும். அது முழு இருப்புநிலையையே அசைத்துவிடும். உங்களுடைய முழு வாழ்க்கையும் உருமாற்றம் செய்துவிடும். இன்னும் தயாராக இல்லாதவர்கள் இதனை பெற முடியாது.

அதனால் தான் ராமகிருஷ்ணர், ஆழ்ந்த சத்தியங்களைப் பேசும் பொழுதெல்லாம், அவர் கதவுகளை மூடிவிட்டு, தன் ஆசிரம சீடர்களை அழைத்து அவர்களிடம் மட்டும் பேசுவார். பொது மக்களிடம் அவர் பேசமாட்டார்.

இந்த கீதையுமே ஒரே ஒரு மனிதருக்குத் தான் வழங்கப்பட்டது. கிருஷ்ணர் கீதையை வழங்கும்பொழுது ஒரே ஒர மனிதர் மனிதர் தான் அதைக் கேட்டார். ஆனால் இன்று இலட்சங்கள், இலட்சங்கள் கூட இல்லை நூறு கோடி மக்கள் படித்து, செயல்படுத்துகிறார்கள்.

முதல் முறையாக அவர் தன் மனதைத் திறக்கிறார். அவருடைய இயல்பை பற்றி உண்மையை அறிவிக்கின்றார். அவர் இயல்பின் தெய்வீகத்தன்மையைக் காட்டுகிறார். இந்த தருணத்தில்தான் கிருஷ்ணர் முடிவான சத்தியத்தை உள்ளவாறே பேச துவங்குகிறார் என்று நினைக்கிறோம். அது வரை, அர்ஜுனனுக்கு தன் மனதைத் திறந்து வைக்க சிறிது தயங்கினார் என்று நினைக்கிறோம்.

ஒரு சீடர்தயாராக இல்லாத பொழுது, நீங்கள் மனைத் திறந்து வைக்க முடியாது, நீங்கள் சத்தியத்தை சொல்ல முடியாது. இப்போது அந்த சீடர் தயாராக இருக்கிறார். அதனால் கிருஷ்ணர் திறந்தவராக ஆகின்றார்.

நான் பின்பற்பவனாக இருந்தாலும், தெய்வீகத்தன்மை வாய்ந்த என் உடல் அழிவற்றதாக இருந்தாலும் அனைத்து வாழும் உயிரினங்களுக்கு நான் கடவுளாக இருந்தாலும் கூட நான் ஒவ்வொரு ஆயிரம் ஆண்டுகளிலும் மீண்டும் என் அடிப்படையான தெய்வீகத்தன்மை வாய்ந்த உருவத்தில் மீண்டும் அவதரிப்பேன்.

மூன்ற விஷயங்களை நாம் இங்கு புரிந்துக் கொள்ள வேண்டும்.

முதலில் அவர் சொல்கிறார், 'நான் பிறப்பற்றவன்' நான் பிறப்பு எடுப்பதில்லை. நான் முடிவான பரப்ரம்யம் (ரண்டத்துக்குள்ள அல்லது தெய்வீக சக்தி)' கிருஷ்ணர் தெளிவாக இதை அறிவிக்கின்றார். இவ்வளவு தெளிவாக எவரும் இதுவரை அறிவி த்ததில்லை, என்று நான் நினைக்கிறேன். 'நான் கடவுளின் புதல்வன்' என்று ஏசு சொல்கிறார். இங்கு கிருஷ்ணர் நேரடியாகவே சத்தியத்தை அறிவிக்கிறார். 'நான் கடவுள்' என்று அவர் சொல்கின்றார்.

கட்டாயமாக, ஏசு கடவுள் அல்ல என்பது இதன் பொருள் அல்ல. ஒரு தருணத்தில், அவர் தந்தையும், மகனும் ஒன்றே என்று சொல்கின்றார். ஒரு தருணத்தில் சில நெருங்கிய சீடர்களுக்கு 'தந்தையும், மகனும் ஒன்றே' என்று அறிவிக்கின்றார்.

தயவுசெய்து தெளிவாக இருங்கள், சீடர் முதிர்ச்சி அடையும் பொழுது குருவை அறிந்து கொள்கிறார்.

இருபத்தைந்து வருடம்