அத்தியாயம் 1: சாஸ்திரங்கள்,🔗

'ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?” என விசாரித்ததற்கு, ‘ஈரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

ஆன்மீக இலக்கிய நூல்களை மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரிக்கலாம். முதலில் இருப்பது சாஸ்திரங்கள். சாஸ்திரங்கள் நமக்கு வாழ்வின் குறிக்கோள் என்ன என்பது பற்றியும் மனித குலத்தின் இலக்கு என்ன என்பது பற்றியும் ஒரு தெளிவைக் கொடுக்கின்றன.

நாம் எவ்வாறு வாழ்வது என்பதை நமக்கு கற்பிக்கின்றன; வாழ்வின் உள் நோக்கம், பயன்பாடு என்ன என்றும் குறிக்கோள் பற்றியும் அறிய உதவுகின்றன. அவை, மனிதன், கடவுள் பற்றிய இறுதி சத்தியத்தை அறிவு பூர்வமாக புரிந்து கொள்ள உதவுகின்றன.

சாஸ்திரங்கள், தத்துவார்த்தமாகவும், அறிவு பூர்வமாகவும் எல்லா பெரிய கே கள்விகளுக்கும் விடையளிக்கின்றன. அவைகள் மூலமாக, நாம் இறுதி வழியை தொடர்வதைப் பற்றி தர்க்க ரீதியாக ஒரு முடிவுக்கு வரலாம். சாஸ்திரங்கள் நம்மை வாழ்க்கையில் வழி நடத்துகின்றன.

அவை நமக்கு எவற்றை செய்யலாம் எவற்றை செய்யக்கூடாது என்பதைத் தெளிவு படுத்துகின்றன. வரையறுக்கப்பட்ட விதி முறைகளையும், ஒழுங்கு முறையையும் அளிக்கின்றன. சாஸ்திரங்களுக்கு பல உதாரணங்களைக் கூறலாம். பத்து கட்டளைகள் ஒரு சாஸ்திரமே. ஹிந்துக்களின் ஸ்ருதி, ஸ்மிர்திகளும் புனித நூல்களான வேதங்களும் உபநிஷதங்களும் சாஸ்திரங்களே வழிகாட்டிகளான மனுஸ்மிர்தி, இராமாயணம் போன்ற இதிகாசங்களும் சாஸ்திரங்களே. பைபிள், குர்-ஆன், புத்தரின் தம்மபாதம், சொராஸ்டியரின் சென்ட் (த்யுணழீ) அவஸ்தா, யூதர்களின் கப்பாலா, எல்லாம் சாஸ்திரங்களே.

இரண்டாவது வகை நூல்கள் ஸ்தோத்திரங்கள் அவை இறுதி சத்தியத்தை உணர்ந்தவர்களின் ஆனந்த வெளிப்பாடுகள்.

தெய்வீக அன்பை ஒரு சிறு துளியாவது பெற்றவர்கள், அவர்களது ஆனந்தத்தை வெளியிடும் பொழுது உருவாவது ஸ்தோத்திரங்கள்.

நாம் தெய்வத்தைக் தொழுத சரணாகதி அடையும் பொழுது, வரும் வெளிப்பாடுகளே ஸ்தோர்திரங்கள், பக்தி கீதங்கள் (பக்தியூட்டுகிற) இதயத்திலிருந்து

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?"" என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

சாஸ்திரங்களின் இலக்கு, நமது ஆன்மா, நம்முள் இருக்கும் இறைத்தன்மை, ஸ்தே

தோத்திரங்களின் இலக்கு கடவுள். சந்தேகமில்லாமல், நிச்சயமாக இரண்டு ஒன்றுதான்;

ஆனால் அவைகளை அடைய வேறு வழிகள் உள்ளன. அறிவு பூர்வமான மக்களுக்கு

, தர்க்கத்திலும், பகுத்தறிவிலும், திட்டமிடுதலிலும் மையம் கொண்டவர்களுக்கு

சாஸ்திரங்கள். அறிவு பூர்வமான நூல்கள் தேவைப்படுகிறது.

அவர்கள், அறிவு பூர்வமாக திருப்தியாகாத வரை எதையும் செய்ய மாட்டார்கள்.

மொத்தத் தெளிவும் கிடைக்காதவரை எதையும் செய்ய மாட்டார்கள்.

அவர்களின் இந்த மனப்பான்மையை வைத்து, அவர்கள் ஆன்மீகத்தைத்

தேடக்கூடாது என்று நாம் கூற முடியாது.

இருந்தாலும், பல சமய நூல்கள், 'உங்களுக்கு

நம்பிக்கையில்லா விட்டால் உள்ளே வராதீர்கள்'

என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கின்றன.

நான் சொல்கிறேன், நாம் மனிதனை இன்னும்

கருணையுடன் பார்க்க வேண்டும் ஆன்மீகத்திற்குள்

நுழைவதற்கு நம்பிக்கையை அடிப்படையாக

வைக்க முடியாது. நாம் திட நம்பிக்கையை முதல்

அளவு கோலாய் வைத்தால் என்ன ஆகும்? பலர்

உடனடியாக எதையும் நம்ப மறுப்பவர்களாக

இருக்கிறார்கள். அதனால் 90% மக்களுக்கு நாம்

ஆன்மீகத்தை மறுப்பவர்களாவோம். நம்பிக்கை

என்பது உடனடியாக ஏற்பட்டுவிடுவதல்ல.

நம்பிக்கை, பற்று போன்ற வார்த்தைகளுக்கு

ஓரளவுதான் சம்பந்தமுள்ளது. இந்த வார்த்தைகள்

காலங் கடந்துவிட்டன. பல்லாண்டுகளுக்கு முன்

அவற்றிர்க்கு இருந்து அர்த்தம் இன்றில்லை.

இந்த வார்த்தைகள் நமது வாழ்விலிருந்து நீ

க்கப்பட்டடுவிட்டன. திடநம்பிக்கையும், பற்றும்

உள்ளவர் மட்டுமே ஆன்மீகத்திற்குள் வரலாம்

என்று நாம் கூற முடியாது.

ஆன்மீகம் என்பது ஒவ்வொர தனிமனித இருப்புத்தன்மைக்கும் திறந்திருக்க

வேண்டும். ஒவ்வொரு தனிமனிதனிடமும் ஆன்மீகத்தைக் கொண்டு சேர்க்க ஒரு

திட்டத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும். நமது வேதப் பாரம்பரிய தீர்க்கதரிசிகள், நமக்கு அறிவு

pூர்வமான புரிதலை கொடுப்பதற்காக, சாஸ்திரங்களை உருவாக்கினார்கள். அவர்கள்

தர்க்க ரீதியாக நமக்கு இலக்கையும், இலக்கை அடைவதற்கான வழிமுறைகளையும்

கற்றுக் கொடுத்தார்கள். ஆன்மீகம் எதற்காக? நாம் ஏன் இவற்றையெல்லாம் செய்ய ே

வண்டும் என்பதை யெல்லாம் தர்க்க ரீதியாக விளக்கினார்கள். றாமா?" என்று நினைக்க ஆரம்பித்துவிடுவோம், நாம் நம்மைப் பற்றியே சந்தேகப் படத் துவங்கி விடுவோம். நம் மீதே நமக்கு நம்பிக்கை இருக்காது.

எல்லோரும் ஒன்றை ஆழமாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். நாம் நமது நம்பிக்கையை நம்புவதில்லை. எதையோ நம்புவதாக நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். ஆழ்ந்த நம்பிக்கை இருப்பதாக நினைக்கிறோம். ஆனால் ஆழ்ந்த நம்பிக்கையில்லை. அறிவு பூர்வமான ஆழ்ந்த நம்பிக்கை, உறுதியாக நம்பிக்கை இல்லாவிட்டால், நாம் முன்னேற முடியாது.

சாஸ்திரங்களால் ஆனா ஆழமான அஸ்திவாரம் இல்லாமல் நம்மால் எதிலும் நம்பிக்கை கொள்ள முடியாது.

தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள், நமது உணர்ச்சிகள் கூட ஆழமற்றவைதான். நமக்குப் அன்பு இருப்பதாக நினைக்கிறோம், 'நாங்கள் நினைப்பதை நம்புகிறோம்' என்று என்னை சந்திக்கும் பலவிதமான மக்கள் சொல்கிறார்கள். ஒருவர் சொன்னார், 'ஸ்வாமி, நான் இந்த மொத்த உலகத்தையே நேசிக்கிறேன்' மீண்டும் மீண்டும் நான் உங்களுக்கு சொல்வது - உலகை நேசிப்பது சுலபம் (எளிது) ஆனால் உங்கள் பக்கத்திலிருக்கும் மனைவியை நேசிப்பது மிகவும் கடினம். அதனால் தான் நாம் மாட்டீக் கொண்டிருக்கிறோம் முழு உலகையும் நேசிப்பது மிகவும் எளிது. நாம் எப்பொழுது, 'வசுதேவ குடும்பகம்' - உலகமே எனது குடும்பம், என்று சொல்லாமல் ஆனால் பிரச்சனை என்னவென்றால், நம் குடும்பத்தாருடன் நாம் இணக்கமாக இருப்பதில்லை அன்பானவராக நம்மை நினைத்துக் கொள்கிறோம்.

ஆனால் உண்மையில் நேசிப்பதில்லை. நமது உணர்ச்சிகள் ஆழமானதாக இல்லை. நமது நம்பிக்கை ஆழமானதாக இல்லை. ஏனென்றால், நமக்கு அறிவுப்பூர்வமான திட நம்பிக்கை இல்லை.

அறிவார்த்தமான நம்பிக்கை இல்லாமல், வெறும் நம்பிக்கை மட்டுமே இருந்தால், யாராலும் அதை அசைத்து விடமுடியும் நமது நம்பிக்கையை உடைக்க ஒரே ஒருவர் போதும். நாம் அடியோடு ஆடி விடுவோம். சாஸ்திரங்கள், அறிவார்த்தமான புரிதல்கள்

| 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

வாழ்நாள் முழுவதும் கடவுள் நம்பிக்கை இல்லாது, வாழ்ந்த ஒருவர் மலை முகட்டிலிருந்து தவறி விழுந்து விட்டார். விழும் பொழுது ஒரு சிறு மரக் கிளையை பிடித்துக் கொண்டார் மெதுவாக அதுவும் உடையத் தொடங்கியது. அந்த மனிதர் உடனே உதவிக்காக கத்தினார், "ஓ! கடவுளே! நான் உன்னை நம்பியதேயில்லை; ஆனால் இப்பொழுது நம்புகிறேன். தயவு செய்து என்னைக் காப்பாற்று! நான் இப்பொழுது உங்களை நம்புவதால், என்னைக் காப்பாற்றுங்கள்! இடி முழக்கம் போல் சுவர்க்கத்திலிருந்து கடவுளின் குரல் கொன்றது, "ஓ! மகனே, கவலைப்படாதே! நான் உன்னைக் காப்பாற்றுகிறேன்! கைப் பிடியை தளர்த்து! மரக்கிளையை விட்டுவிடு, நான் உன்னைக் காப்பாற்றுகிறேன்" என்று உடனே அந்த மனிதன் பதிலுக்கு கடவுளிடம் கே கட்டார், 'என்னைக் காப்பாற்ற இங்கு வேறு யாராவது இருக்கிறார்களா?"

நம்முடைய நம்பிக்கை வெறும் போலியான வெளித் தோற்றம். என்னைக் காப்பற்ற இங்கு வேறு எவரம் இருக்கிறார்களா? நமக்குள்ள பல வாய்ப்புகளில், தே ரந்தேடுக்கத் தகுந்தவர் கடவுள் ஒருவரே!

தொலைக் காட்சியால் நல்ல திரைப்படம் இல்லாவிட்டால், நாம் கோவிலுக்கு செல்கிறோம். குறிப்பிட்ட நாளில் வேறு வேலைகளோ அல்லது கேளிக்கை விருந்துகளே ளா இல்லாவிட்டால் நாம் கோவிலுக்கு செல்கிறோம் அதுப்போல் கடவுள், நமது வாழ்வில், தேர்தெடுப்பதற்குரிய மற்றொரு பொருளாக நிணன்கிறோம். ஆன்மீகமும் விரும்பித் தேர்வுசெய்கின்ற மற்றொரு பொருள். நாம் வெறுமனே தேர்வு செய்கிறோம். அவ்வளவே இதுவும் (மார்ட், வால்மார்ட்,மெகா மார்ட்) நமக்கு ஒரு பெட்டிக்கடை, பெரியகடை, பல அடுக்கு மாடிக்கொண்ட வணிகவளாகம் போல் மேலும் ஒரு கடை, இது ஆன்மீக (மார்க்கெட்) எந்த கடைக்குள் நுழைவது என்று நாம் தேர்வு செய்கி றாம். இது மேலும் ஒரு கடை. வேறொன்றுமில்லை. வாழ்க்கையின் அடிப்படைத் தே தவை. அறிவுப்பூர்வமாக அஸ்திவாரம்.

ஒரு சிறய கதை:

ஒரு கிராமத்தில் ஒரு பாட்டி இருந்தாள். தனது பெற்றோருடன் நகரத்தில் வசி க்கும் பேரனைப் பார்க்கச் சென்றாள்.

இருபத்தைந்து வருடம்

அவர் ஒரு சிறந்த தத்துவ ஞானியாக இருந்தார். அந்த அளவிற்கு தர்க்கத்தின் சிகரத்தைத் தொட்ட பின்பே, அன்பென்னும் பள்ளத் தாக்கில் விழ முடியும். அதன் பிறகே அன்பில் விழ நீங்கள் தகுதி பெறுகிறீர்கள். எல்லா சிறந்த குருமார்களும், சி றந்த பக்தர்களும் அறிவார்த்தமாக சிகரத்தை தொட்டவர்களெல்லாம், சாஸ்திரத்தில் உறுதியான அடிப்படையைப் பெற்றிருந்தனர்.

சைதன்ய மஹாபிரபு, இராமானுஜர், மாத்வர் வழிபாட்டில் சிறந்தவர்கள் போன்ற மகான்கள் எல்லா ஞான குருமார்களும். சாஸ்திரங்கள் என்னும் முதல் வகை வேத நூல்களில் திடமான அறிவுப்பூர்வமான அடிப்படையை பெற்றிருந்தனர்.

அடுத்து வருவத ஸ்தோத்திரங்கள், குரு சக்திக்கும், இறை சக்திக்கும் நமது ஆழமான அனுபவங்களையும், தூய்மையான அன்பையும், பக்திப் பூர்வமான வழிபடுதலையும், தெரிவிப்தே ஸ்தோத்திரங்கள். நமது ஆழ்ந்த அன்பை வெளிப்படுத்துவதை ஸ்தோத்திரங்கள். நாம் இறைசக்தியின் முன் நிற்கிறோம். இறை சக்தியை உணர்கிறோம். நமக்குள் ஏற்படும் உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்துகிறோம்.

ஹிந்து மதத்தில் விக்ரக வழிபாடு கிடையாது. நாம் விக்ரகங்களை வழிபாடு செய்வதில்லை. விக்ரகங்களின் மூலமாக வழிப்படுகிறோம். சி லைகளின் முன் நிற்கும் பொழுது, 'ஓ! கல்லே! எனக்கு வரம் கொடு; ஓ! கல்லே! என்னைக் காப்பாற்று!' என்றா கேட்கிறோம்?

இல்லை! 'ஓ ! கடவுளே, தயவுசெய்து என்னைக் காப்பாற்று' என்ற கேட்கிறோ றாம். நாம் சிலையை வழிபடுவதில்லை. நாம் சிலை வழியாக வழிபடுகிறோம். அதனால், நாம் சிலைகளை வழிபடுவதில்லை. (நாம்) விக்ரஹங்கள், சிலைகள் மூலமாகப் பிரார்த்திக்கிறோம். ஹிந்து மதத்தின் பக்தி மார்க்கமான வைஷ்ணவத்தில் ‘அர்சாவதாரா’ என்ற அழகான சொல் உண்டு. அதற்கு, கோயிலில் வழிபடப்படும் சி லையே கடவுளின் அவதாரம், என்று பொருள்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத்

மூன்று விதமான மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள் அறிவு பூர்வமானர்கள், இதயபூர்வமானவர்கள், இருப்புத் தன்மையிலிருப்பவர்கள், ரின் தேவைகளை நிறைவேற்ற நமது ஞானமடைந்த குருமார்கள் மூன்று விதமான நூல்களை உருவாக்கியிருக்கிறார்கள்; சாஸ்திரங்கள், ஸ்தோத்திரங்கள், சூத்திரங்கள் அவற்றில் பகவத் கீதை மட்டுமே சாஸ்திரங்களையும், ஸ்தோத்திரங்களையும், சூத்திரங்களையும் ஒருங்கே கொண்டது. பகவத் கீதைதான் இவை மூன்றும் ஒன்றாகத் தொடுக்கப்பட்ட ஒரே நூல் அதற்கு மேலும் கொடுக்கப்பட்ட நூல்.

கீதை ஒரு சாஸ்திரம் அது வாழ்வைப் பற்றியும், உயிரைப் பற்றியும், செய்யக் கூடியவை செய்யக் கூடாதவை பற்றியும், ஒழுங்கு முறை, ஒழுங்கு படுத்துதல் பற்றியும் ஒரு தெளிவான அறிவு பூர்வமான புரிதலைத் தருகிறது.

இத்தனைக் கருத்துக்களை இவ்வளவு ஆழமாக விவரிக்கும் வேறேந்த புத்தகத்தையும் நான் பார்க்கவில்லை.

செய்யக் கூடியவை செய்யக் கூடாதவைக்கான வெறும் விளக்கம் மட்டும் போதாது அறிவு பூர்வமான விளக்கமும் கொடுக்கப்பட வேண்டும். நீங்கள் திருமணம் செய்து கொள்ளலாமா? செய்தால் எத்தனை முறை செய்யலாம்? என்று பல புத்தகங்கள் உள்ள. பல புத்தகங்கள் இந்த விதிமுறைகளைச் சொல்லும், ஆனால் அதற்கான விளக்கங்களைத் தராது. ஒன்றை நாம் ஏன் செய்ய வேண்டும் அல்லது செய்யக் கூடாது என்ற விளக்கங்களை தரும் ஒரு சில புத்தகங்களில் கீதை மட்டுமே நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதற்கான வலுவான அறிவு பூர்வ அடிப்படையையும், தெளிவையும், புரிதலையும் ஒருங்கே தருகிறது.

வேறு எந்த மரத்திலும் இல்லாத அளவிற்கு ஹிந்து மதத்தில் சமய இலக்கிய நூல்கள் உள்ளன. வேதப் புத்தகங்களிலிருந்து நமது குருமார்கள், 'ப்ரஸ்தானத்ரயா' என்னும் மூன்று புத்தகங்களை தேர்ந்தெடுத்துள்ளார்கள். இந்தப் புத்தகங்கள், ஆன்மீகத்தின் இறுதியான அதிகாரம் பெற்றவை. 1. முதலாவது - பிரம்ம சூத்திரம்; 2. இரண்டாவது - உபநிஷத்துக்கள்; 3. மூன்றாவது - பகவத் கீதை.

வேத வியாசர் என்னும் ஞானமடைந்த ஞானி பிரம்ம சூத்திரத்தை எழுதினார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

எடுத்துரைக்கவும், தான் அனுபவித்ததை நாமும் அனுபவிக்கச் செய்யவும், இந்த பூமிக்குத் திரும்ப வருபவரே அவதாரபுருஷர்.

வெளி உலக பொருட்களின் தத்துவங்களை புரிந்து கொண்டு அதை அனைவரும் புரிந்துக்கொள்ள சூத்திரங்களாக வகுப்பவர்தான் 'விஞ்ஞானி' நியூட்டன், மரத்திலிருந்து ஆப்பிள் விழுவதைப் பார்த்தார். திடீரென்று அவருக்குள் ஒரு புரிதல் ஏற்பட்டது. அது ஏன் விழுகிறது? அது ஏன் கீழே வருகிறது? என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்த போதே அந்த வினாடியே நியூட்டன் சத்தியத்தை உணர்ந்தார். அதை ஆராய்ந்து, ஒரு பொருள் விழும் பொழுது என்ன நடக்கிறது? என்பதை அனைவருக்கும் புரிந்துக்கொள்ள, ஒரு சூத்திரத்தைக் கொடுத்தார்.

புவி ஈர்ப்பு விசை என்பது பற்றிய ஒரு சூத்திரத்தை நியூட்டன் கொடுத்தார். வெளி உலகத்திற்கு ஒரு சூத்திரத்தை வகுப்பவர் விஞ்ஞானி.

அதுப்போல் தான் ஒரு ஞானியும் தனக்குள் ஏற்பட்ட அனுபவங்களை மீண்டும் மீண்டும் உருவாக்கி சூத்திரங்களை உருவாக்கித் தருகிறார். விஞ்ஞானிகள் வெளி உலகத்திற்காக சூத்திரங்களை உருவாக்குகிறார்கள்; ஞானிகள் உள்ளுலக அனுபவங்களை மீண்டும் உருவாக்கி சூத்திரங்களைத் தருகிறார்கள். தியான நுட்பங்களை இந்த சூத்திரங்கள்.

அவதாரமே, உள்ளுலக அனுபவங்களை எந்த வழிமுறைகளும் இல்லாமல், வழிமுறைகளையும் உபயோகிக்காமல், நேரடியாகவே கொடுக்கக் கூடியவராயிருக்கிறார்.

எல்லா மஹா அவதாரங்களும் பூமிக்கு இறங்கி வந்து, அவர்களும் செய்தவத் தன்மை கொண்டவர்கள்தான், அவர்களும் கடவுள்தான், என்று உணர வைக்கிறார்கள். சுவற்றை தாண்டி வந்து பாருங்கள், தேவலோக தோட்டம் இருக்கிறது, மிக அழகாக இருக்கிறது என்று அழைக்கிறார்கள். 'வாருங்கள் நாம் சென்று ஆனந்தாயிருப்போம், என்னுடன் சேருங்கள்' என்று சொல்கிறார்கள்.

அவதாரபுருஷர் என்பவர், உலகிற்கு தெய்வத் தன்மையை போதிக்க இறங்கி

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

ண்டு) கவர்ந்தார்கள்.

அறிவுப்பூர்வமாக சிறந்தவர்களுக்கு சங்கரர் சரியானவர். புத்தரும் அறிவு சார்ந்த மக்களுக்கு! அறிவு சார்ந்த மக்கள் புத்தருடன் சுலபமாக இணைத்துக் கொள்ள முடியும் ஆனால் அதுவே உணர்ச்சி பூர்ணமானவர்களுக்கு மிகவும் கடினம். புத்தனை ஒரு புல்லாங் குழலுடன் நம்மால் கற்பனை கூட செய்து பார்க்க முடியாது. புத்தர் ஆடிப் பாடுவதையும் சங்கரர் ஆடிப் பாடுவதையும் எண்ணிப்பார்க்க முடியாது. சங்கரர் ராச லீலையில் ஈடுபடுவார் என்று கற்பனை செய்து கூட பார்க்க முடியாது.

புத்தரிடம் சங்கரரிடம் அறிவுபூர்வமான மக்களுக்கே ஈடுபாட உண்டாகும்.

உணர்ச்சி கரமான மக்களுக்கு சில அவதாரங்கள் உள்ளன. பக்த மீராவும், சைதன்ய மஹா பிரபுவும் உணர்ச்சிப்பூர்வமானவர்கள். அவர்கள் எப்பொழுதும் பாடிக் கொண்டும், ஆடிக் கொண்டும், கொண்டாடிக் கொண்டிருப்பார்கள். அறிவு பூர்வமாக சிந்திப்பவர்களால் மீராவையோ, சைதன்ய மஹ்யா பிரபுவையோ புரிந்து கொள்ளவே முடியாது. அவர்களால் ஆண்டாளையும் அறவே புரிந்து கொள்ள முடியாது. ஆண்டாள் மதுரைக் கருகில் வாழ்ந்த மிகச் சிறந்த பக்தை, அறிவுபூர்வமாக சிந்திப்பவர்களுக்கு அவர்கள் நடனமாடுவதைப் பார்க்க முடியும். ஆனால் அவர்கள் யாருக்காக நடனமாடுகிறார்கள் என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முடியாது அவர்களால் இந்த அவதாரங்களை எப்பொழும் புரிந்து கொள்ள முடியாது.

தனக்குள்ளேயே மையம் கொண்டிருப்ப வர்களுக்கு, அறிவு பூர்வமான குருமார்களையோ, உணர்ச்சி பூர்வமான குருமார்களையோ தொடர்பு கொள்வது மிகக் கடினம். அவர்கள் நேரடியாகவே அனுபவிக்க விரும்புகிறார்கள். அவர்கள் ஆராய்ந்து அறிவதற்கோ, அப்படியே நம்பி ஏற்றுக் கொள்ளவோ தயராக இல்லை. ஆராய்ந்து அறிந்து கொள்ள விரும்புவர்கள் சாஸ்திரங்களுக்குள் செல்கிறார்கள். நம்பிக்கையுடன் இருப்பவர்கள் ஸ்தோத்திரத்திற்கு போகிறார்கள். ஆனால் நேரடியான அனுபவத்தை வேண்டுபவர், இன்ஸ்டன்ட் காஃபி, (திடீர் காஃபி) போல் இன்ஸ்டன்ட் அனுபவம் வேண்டுபவர், சாஸ்திரங்களுக்கோ, ஸ்தோத்திரங்களுக்கோ காத்திருக்க முடியாது. அவர்களுக்கான நேரடியான வழிமுறை, தொழில் நுட்பம் (கூனுரிடணணிடூணிஞ்து). நேரடியாகப் பயன் படுத்தக் கூடிய விஞ் ஞானம் தேவை.

வந்து விடுகிறேன். சில தொழில் நுட்ப வல்லுனர்கள் அங்கும் சென்றிருக்க வாய்ப்பு இருக்கின்றது என்றார்.

சுவர்க்கத்தில் அவர் அதே பழைய அமைப்பில், அதே வயதான முனிவர்கள் நீண்ட தாடியுடனும், ஜடா முடியுடனும், மேகங் கூட்டங்களின் மீது அமர்ந்து பாடிக் கொண்டிருந்தார்கள். வேறொன்றுமில்லை, ஒரு புதுமையும் இல்லை. அது அதே பழைய சுவர்க்கம்தான் அங்கு ஏதும் நடப்பது போல் தெரியவில்லை.

அவர், யமனிடம் சென்று, 'எனக்கு தோன்றுகிறத நான் நரகத்திற்கு தான் போகவேண்டும் என்று யமன் சொன்னார், 'தெளிவாக முடிவெடுங்கள் பின்னர் நீ ங்கள் உங்கள் மனதை மாற்றிக் கொள்ள முடியாது. என்ன? நிச்சயமாக நரகம்தான் C வண்டுமா? அந்த மனிதர் சொன்னார், ஆம்! நான் நரகத்திற்குத்தான் போகப்போகிறே ன். அது மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது.

அவர் முடிவெடத்தவுடன், ஒரு கதவு திடீரென்று திறந்தது. அவர் நரகத்திற்குள் விழுந்தார். அவருக்கு ஒரே அதிர்ச்சி! அது வாக்கமான நரகமே! கொடூரமான பூத கணங்கள் மனிதர்களை சித்ரவரை செய்து கொண்டிருந்தனர். அது பரம்பரை பழக்க வழக்கங்களுடனான அதே நரகம்தான். அவர் கேட்டார், என்னவாயிற்று? இது என்ன நான் அரை மணி நேரத்திற்கு முன் பார்த்த நரகம் இதுவல்ல. அது வேறு நரகம் இப்பொழுது எல்லாம் மாறிவிட்டதே எல்லோரும் அவரை சூழ்ந்து கொண்டனர். ஒருவர் சொன்னார், 'இல்லை! இல்லை! அது எங்கள் விற்பனைப் பிரிவின் (ஹூஷ்ணூ டுஞுணாணடிணஞ் ஈஞூணீணூண)கவனத்தை கவனத்தை ஈர்த்து அபிவிருத்தி செய்யும் வழிமுறை.

மிகத் தெளிவாகப் புரிந்த கொள்ளுங்கள். நாம் சில சமயங்களில் விற்பனைப் பிரிவிடம் சிக்கிவிடுகிறோம். மார்க்கெட்டில் (பிரிவு) டிபார்ட்மென்ட்டிடம் மாட்டிக் கொள்ளாதீர்கள். அப்படி மார்க்கெட்டிங் பிரிவுக்கு (சந்தைப் படுத்தும்பிரிவு) நீங்கள் போக வேண்டியிருந்தால், தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள், எது சத்தியம்? எது மிகப் படுத்துதல்? நீங்கள் ஆராய வேண்டும். நிச்சயமாக! நான் ஸ்தோத்திரங்களைப் படியுங்கள் என்றால், நாம் அதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். தெளிவாயிருங்கள்! நாம் பாராணங்களைப் படிக்கும் பொழுது (இதிகாசப் கதைகள்). நாம் அவற்றின்

உட்பொருளைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

உண்மை என்று சொல்லும் நிகழ்வுக்கும் சத்தியத்திற்கும் பெரிய வேறுபாடு இருக்கின்றது. புராணங்கள், நமது இதிகாசங்கள், சத்தியங்கள். அவை நமக்கு சத்தியத்தை விளக்கிக காட்டி, அதை நோக்கி நம்மை அழைத்துச் செல்கின்றன. அதனால், ஸ்தோ த்திரங்களை புரிந்து கொள்வதற்கு, ஸ்தோத்திரங்களின் உட்பொருளைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

அடுத்ததாக இருப்புத் தன்மையிலிருப்பவர்கள், உள் இருப்பில் இருப்பவர்கள் சாஸ்திரங்களையோ, ஸ்தோத்திரங்களையோ விரும்புவதில்லை. அவர்கள் நேரடியாக பயன் படுத்தக் கூடிய விஞ்ஞானம் (அப்ளைடு சயன்ஸ்) நடைமுறை அறிவியல் நுட்பத்தை C கட்கிறார்கள்.

அவரால் கொடுக்கப்பட்ட எல்லா சிறந்த ஞான வழிமுறைகளுமே தன் இருப்புத் தன்மையில் மையம்கொண்டு இருப்பவர்களுக்குதான். இருப்புத் தன்மையில் மையம் கொண்டிருந்தவர்களுக்கு தரப்பட்டது. ஜென் குருமார்கள் இவர்களுக்கான சி றந்த குருமார்கள், ஜென் குருமார்களுடன், அவர்கள் இணைவது இயல்பாக நடைபெறும். அறிவுபூர்வமானவர்களுக்கு (ஜணணூளுடூடு ஞிஞுண ணீனுணீணீடூஞு) அது மாதிரியான அவதாரங்கள், உணர்ச்சி மயமானவர்களுக்கு (உட்னுணாடிணணச்டூ ணீனுணீணீடூஞு) என, அது அவதாரங்கள், இருப்புத் தன்மையில் (ஆஞு டிணஞ் டூஞேதிடூடு) இருப்பவர்களுக்கு, அது மாதிரியான அவதாரங்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம்

ஆனால் 'பகவான் கிருஷ்ணர் எல்லா நிலைகளிலும் உள்ள, எல்லாவிதமான மக்களுடனும் தொடர்பு கொள்கிறார். நீங்கள் அறிவுபூர்வமானவராக இருந்தால் அவர் உங்களுக்கு கீதையைத் தருகிறார். அவர் கீதாக் கிருஷ்ணர். நீங்கள் உணர்ச்சி பூர்வமாக இருந்தால், (உணர்ச்சி மயமானவராக இருந்தால்), உங்களுக்காக இராதையுடன் அன்பிற்குரியவரான இராதா கிருஷ்ணன் இருக்கிறார். அவரால் பாடமுடியும், ஆட முடியும். அவர் விளையாடுவார், குறும்புகள் செய்வார். உங்களின் உணர்ச்சித் தன்மையை பூர்த்தி செய்வார். உணர்ச்சிகளின் இறுதி நிலைக்கு அழைத்து செல்வார். உள்ளிருப்புத்தன்மையில், விழிப்புணர்வு நிலையில், நீங்கள் நேரடியாக ஞானமடையும் வழிமுறைகளை வேண்டுகிறீர்கள். இங்கே, அவர் உண்மையை அப்படியே தருகிறார், தியான யோகத்தையும், தியானப் பாதையையும், தியான விதிமுறைகளை பகவத் கீதையில் தருகிறார்.

கிருஷ்ணர் முழுமையான நிறைவைத் தருகிறார். அவரது மொத்த வாழ்வே ஒரு வழிமுறைதான் அவரது வாழ்க்கை முறையே உங்களை ஞானத்தை நோக்கி அழைத்துச் செல்லும் வழிமுறைதான். ஒரு ஞானமடைந்தவரின் உடல் அசைவுகளில் ஏற்படும் மொழியே ஒரு சூத்திரம், ஒருவழி முறையை கிருஷ்ணர் என்ற மகானின் உடலால், உடல் அசைவுகளால், பேசப்படும்மொழியால் உங்களை நேரடியாக ஞானத்திற்க அழைத்துச் செல்லும். ஆழ்ந்த புரிந்து கொள்ளுங்கள், இராமர் உங்களை தர்மத்தை நோக்கி அழைத்துச் செல்வார். நீங்கள் இராமரைப் பின்பற்றினால், நீங்கள் தர்மத்தை அடைவீர்கள்; ஆனால் கிருஷ்ணருடன் நீங்கள் நேரடியாக மோட்சத்தை, அடைகிறீர்கள்.

நாம் கிருஷ்ணரின் உள்ளிருப்புத்தன்மையுடன் ஒன்றி உணர்ந்தால், நாம் கிருஷ்ணரை புரிந்து கொண்டால், அவரது இருப்பே ஒரு வழிமுறைதான். அவரது வாழ்வே ஒரு வழிமுறைதான். அதனால் தான் பாகவதத்தில் (பழங்கல இந்தி இதிகாசம்) லீலா தியானம் என்ற ஒரு வார்த்தை இருக்கிறது. வெறுமனே ஒருவர் கிருஷ்ணரின் லீலைகளை நினைப்பதாலும் பேசுவதாலும், ஆடிப்பாடி மகிழ்வதாலும், அவருக்குள் தியானம் நிகழ்ந்துவிடும். கிருஷ்ணணரின் விளையாட்டுத் தனமான குறும்புகளை நினைப்பதே, ஒரு தியானமாகிறது.

வேறு எந்த அவதாரத்திற்கும், 'லீலா தியானம்' என்ற வார்த்தை கொடுக்கப் படவில்லை. வே வற எந்த அவதாரமும் இவ்வாறு போற்றப்படவில்லை. வெறுமனே அவருடைய செயல்களை, லீலைகளை, நினைத்துப் பார்ப்பதே ஒரு தியானம்தான்!

ஒரு முறை, பெரும் முனிவர்கள், கோபிகைகளின் பாடல்களாலும், நடத்தாலும் பாதிக்கப்பட்டதாக நினைத்தார். (கோபிகைகள் - ஆயர்பாடியில் கிருஷ்ணரின் தோழிகள்). அந்த முனிவர்கள், என்ன நடக்கிறது என்பதைத் தெரிந்து கொள்ள, கிருஷ்ணரின் பிறந்த இடமான , பிருந்தாவனத்திற்குச் சென்றனர். அவர்கள் நடப்பதை நேரடியாகக் காண விரும்பினார்கள். மையம் கொண்டிருந்ததால், ஆனந்தமாயிருந்தார்கள், கிருஷ்ணருடனான தங்களது நினைவுகளில் மூழ்கி முழுத் திருப்தியோடு இருந்தனர்.

பெரிய தவசிகள் கேட்டார்கள், ‘என்ன இது? நாங்கள் பெரிய தவசிகள் உங்களைப் பார்க்க நாங்கள் வெகு தொலைவிலிருந்து வந்திருக்கிறோம். நீங்கள் எங்களை வரவேற்கக்கூட இல்லை ஒரு கோபிகை கேட்டார் தவசிகளா? அப்படி என்றால் (முனிவர்கள்) அவர்கள் யார்? அவர்கள் ஒரு தவசி(முனிவர்) விளக்கினார், 'நாங்கள் கடவுளின் திருவடியை, எங்கள் இருதயத்தில் வைத்து இடைவிடாமல் தியானம் செய்பவர்கள் அந்த கோபிகையர் கேட்டார், ‘அவரது பாதத்தின் மீது தியானம் செய்பவரா வாருங்கள் வந்து பாருங்கள்! நாங்கள் அவரது முழு உருவத்துடனும் விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறோம். நீங்கள் இறைவன் மீது தியானம் செய்கிறீர்கள். ஏன்? வாருங்கள் வந்துபாருங்கள், நாங்கள் எப்படி அவருடன் விளையாடிக் கொண்டிருக்கி றாமென்று! அவரை நினைவில் நிறுத்த முயற்சிக்கிறோம் என்கிறீர்கள். இங்கே நாங்கள் அவரை மறக்க முயற்சிக்கிறோம். அவர் எங்களுக்குள் அந்த அளவுக்கு உள்ளிருப்புடன் கலந்து விட்டார், அவரை மறக்க முடியாமல் தவிக்கின்றோம். எங்களால் எங்களது வேலையைச் சரிவர செய்ய முடியவில்லை. அவர் எங்களது உள்ளே முழுவதுமாக நிறைந்து விட்டார்.’.

பலர் என்னிடம் கேட்பதுண்டு, ‘ஸ்வாமிஜி, நாங்கள் உங்களை நினைத்துக்கொண்டே இருக்க வேண்டுமா? உங்களை எங்களது குருவாக ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டுமா? என்று .

நான் அவர்களுக்கு சொல்வதுண்டு, ‘அந்தத் தவறை செய்யாதீர்கள் நான் உங்களுக்கு குரு என்றால், உங்களுக்கு உதவி செய்கிறேன் என்றால் உங்களால் என்னை மறக்க முடியாது. அதுதான் சரியான அளவு கோல், அதன் மூலம், நான் உங்கள் குருவா இல்லையா என்று தெரிந்து கொள்ளலாம்.

நீங்கள் முயற்சி செய்துதான், என்னை நினைக்கிறீர்கள் என்றால், நான் உங்கள் குரு அல்ல. என்னை மறந்து விடுங்கள், உங்கள் வேலையைத் தொடர்ந்து செய்யுங்கள். உங்கள் வாழ்க்கையை தொடருங்கள். நீங்கள் எதையாவத முயற்சி செய்துதான் உணர்கிறீர்கள் என்றால், அதுபோன்ற முயற்சி தேவையில்லை! உங்களால்

|

இருபத்தைந்து வருடம் | ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

வைத்திருக்கிறார்.

ஆன்மீக அனுபவத்தை இந்த மனித குலத்திற்கு அளிப்பதற்கான வழிமுறைகளை ஏற்படுத்திக் கொடுத்திருக்கிறார். இந்த உலகிற்கு வந்தவர்களுக்கும், இப்போது இருப்பவர்களுக்கு, இனிமேல் வரப் போகிறவர்களுக்கும் ஏற்ற வழிமுறைத் தந்திருக்கிறார். எதிர்காலத்திற்கான வாழ்வியில் நுட்பத்தையும் உருவாக்கியிருக்கிறார். அவர் நித்ய ஆனந்தமாய், எல்லையில்லாத, முடிவில்லாத, பேரானந்தமாய இருக்கிறார். கீதை ஒரு, இறுதியான முடிவான ஆன்மீக நூல் அதுவே சாஸ்திரம், அதுவே சூத்திரம் அவரே ஜகத் குரு,

'கிருஷ்ணர்' ஆன்மீக நூல்களுக்கு அப்பாற்பட்டவர்.

'ஆத்மாவை ஆயுதங்கள் வெட்டாது, நெருப்பு எரிக்காது, நீர் நனைக்காது, காற்று உலர்த்தாது' என்று கிருஷ்ணர் பேசும் பொழுது, அவர் அடிப்படை சத்தியங்களைப் பற்றியும், ஆன்மீகத்தைப் பற்றியும் பேசும் பொழுது, அது சாஸ்திரம். அவர் அறிவு பூர்வமாக நமக்கு அனுபவ அறிவை, செய்திகளைத் தருகிறார். 'ஓ! இறைவா! நான் உன்னை முன்னாலிருந்தும், பின்னாலிருந்தும். ஏன் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் வணங்குகிறேன்.

நீ அளவிடமுடியாது அளவிற்கு சத்திவாய்ந்தவராய் இருக்கிறாய்! எல்லாப் பொருட்களிலும் பரவி வியாபித்துள்ளாய். நீ தான் இறுதி நிலை!' என்று அர்ஜீனன் சொல்லும் பொழுது, அவன் ஸ்தோத்திரம் செய்கிறான். அர்ஜீனன் இறைவனைப் புகழ்ந்து பேசுகிறான். தனது ஆழ்ந்த பக்தியை வெளிப்படுத்துகிறார்.

'இந்த உடலை விட்டு நீங்கும் பொழுது, என்ன எண்ணத்துடன் இருக்கிறாயோ, அதே எண்ணத்தில் ஆழ்ந்து, அதை மட்டுமே நீ அடைகிறாய், அர்ஜீனா!' என்று கிருஷ்ணர் சொல்லும் பொழுது, இங்கே கிருஷ்ணர் அர்ஜீனனுக்கான வழிமுறையை, நுட்பத்தை தருகிறார்.

எல்லாவற்றிலும் சக்தி வாய்ந்த, எல்லோருக்குமே அவர்கள் விரும்பியதை அடையும் வழிமுறையை தருகிறார்.

பகவத் கீதையில் சொல்லப்பட்ட ஸ்தோத்திரங்களும், சாஸ்திரங்களும், நமக்குள் மிக உணர்ந்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துகிறது. ஸ்தோத்திரங்களின் ஆழமான உணர்வுகளையும், சூத்திரங்களின் நடைமுறை சத்தியங்களையும் ஒருங்கே தரும் ஒரே ஆன்மீக நூல் 'பகவத் கீதை' அது எல்லோருக்கமான ஞானமடையும் வழி. அது குருமார்களுக்கெல்லாம் குருவான கிருஷ்ணரால் தரப்பட்டது.

பகவத் கீதையின், இந்த முதல் அத்தியாத்தில், நாம் வித்தியாசமான அர்ஜூனனைப் பார்க்கிறோம். அர்ஜூனன் பாண்டவ இளவரசர்களிலேயே மிகவும் தைரிய சாலி, மஹா வீரன், அவனது குருமார்களுக்கும் ஆசிரியர்களுக்கும் பிரியமான சிஷ்யன், கிருஷ்ணரின் நெருங்கிய நண்பன் ஆனால் அப்படிப்பட்ட அர்ஜூனன் ஆழமான மனக்கலக்கத்தில் சஞ்சலத்தில் இருக்கிறான். 'குரு க்ஷேத்திரம்'.

சில வருடங்களுக்கு முன், 'ஆர்தர் கோஸ்ட்லர்' என்பவர் கம்யூனிசத்தைப் பற்றி ஒரு புத்தகம் எழுதினார். அதற்கு யோகியும் கம்மிஸ்ஸாரும் என்று பெயர், கோஸ்ட்லர் கீதையைப் படித்தாரே ரா என்னவோ, நமக்குத் தெரியாது. ஆனால் அர்ஜூனனையும்அவனதுநிலைமையையும் மிக அழகாக தனது புத்தக தலைப்பில் எடுத்தாண்டுள்ளார்.

அர்ஜூனன் ஒரு யோகியும் கம்மிஸ்ஸரும் கம்மிஸ்ஸர் என்றால் ஒரு இலாகாவின் (டிபார்ட்மென்ட்) தலைவன். ஒரு யோகியாக அர்ஜூனன் ஆன்மீகத்தில் ஆழ்ந்து, தண்ணில் நிலை பெற்றவன். நற்பண்புகளையும், நல் ஒழுக்கத்தையும் ஆழ்ந்த உணர்ந்தவன். ஒரு தலைவனாக அர்ஜூனன் ஒரு தலை சி றந்த போர்வீரன். எப்பொழுதும் போரிடவும், பழிவாங்கவும், ஒழுங்கையும் கட்டுப்பாட்டையும் நிலை நிறுத்துபவன்; அவன் கஷ்த்திரிய இளவரசனுக்கு ஒரு சிறந்த உதாரணம்.

முழு வி பெற்ற நிலையில், ஞானமடைந்த நிலையில் மட்டுமே, தொடர்ந்து உறுதியாக இந்த இரண்டு விதமான தன்மைகளுடன், தடுமாற்ற மில்லாமல் ஒருவரால் இருக்க முடியும், மிகப்பெரிய மஹாப்பாதைப் போரில், தனது எதிரிகளைப் பார்த்ததும், அர்ஜூனன் தடுமாற்றமடைந்தான், கலங்குகிறான், அவனது தடுமாற்றம், தர்மசங்கடம் விரிவடையத் துவங்கியது. கொண்டு இருக்கின்றோமோ அதற்கும், அவற்றில் இவற்றை மட்டும் தான் நம்மால் கடைப்பிடிக்க முடியும் என்று நினைக்கின்றோமோ அதற்கும் உயர்வாக மதிக்கப்பட்ட ஒழுங்குகிடையில் உள்ள உள் போராட்டமே இந்தத் தடுமாற்றம்.

நமது நம்பிக்கைகளும், நாம் சமுதாயத்தின் உயர்ந்த நோக்கமாக கருதும் கொள்கைகளும் தான் சமஸ்காரங்கள் அவையே நமது முடிவுகளைத் தீர்மானிக்கின்றன. இந்த சமஸ்காரங்கள், நமது விழிப்புணர்வு பகுதியில் ஆழமாகப் புதைந்து இருக்கின்றன. என்பதே இந்த பிரச்சனை இப்படி சமஸ்காரங்கள் ஆழமாகப் புதைந்து இருக்கின்றன என்பதைப் பற்றிய விழிப்புணர்வுவே இல்லாமல் நாம் இருக்கின்றோம்.

அர்ஜுனன் சூத்திரிய தர்மத்தைப்பற்றி மிக நன்றாகப் புரிந்தவன் அதற்கான ஒழுங்கு விதி முறைகளை உணர்ந்தவன். இந்தத் தர்மம், போர் செய்வதற்கோ, சூதாடுவதற்கோ சரியான சவால் இருக்கும் போது அவற்றை அவன் மறுக்கக் கூடாது என்று சொல்கிறத / வலியுறுத்துகிறது. அப்படி இருந்தாலும் அவரது இனத்தின் மீது, அவரது பரம்பரையின் மீது அவர் கொண்டிருந்த ஆழமான பற்றுதல், அவர் கடமையின் மீது வைத்திருந்த பற்றுதலைவிட, உறுதியாக இருந்தது. அந்த உணர்வுகள் அவரது தர்ம நடத்தையை உறுதியாக இருந்தது.

அர்ஜுனனனது சமஸ்காரங்கள் பற்றியும், தனது அடையாளத்தைப் பற்றியும் தொடர்பு கொண்டது. அவரது இனத்தாரைக் கொல்வது என்பது, மொத்தத்தில் அவர் தன்னில் ஒரு பகுதியையே அழித்துக் கொள்வது போல நினைத்தான். 'இந்த இழப்பிற்க எந்த வித தர்மமும் ஈடாகாது என்று நினைத்தான். இதுவே அவரது தடுமாற்றம்.

நாம் ஒவ்வொருவரும் இப்படிப்பட்ட ஒரு குழப்பத்தில், ஒரு முறையாவது சி க்கிக் கொள்கிறோம். நாம், அப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில், சமூகக் கோட்பாடுகளை, கட்டுப்பாடுகளை கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்றே கற்றுக் கொடுக்கப் பட்டிருக்கி றோம். நம் வாழ்க்கையில் பிரச்சனை, குழப்பம், தடுமாற்றம், எதுவும் இல்லாமல் இருக்க நாம் அடிப்படை ஆசைகள் கூட சமுதாயத்தின் கட்டுப்பாடுகள் கோட்பாடுக ளோடு இணக்கமாகவே இருக்கின்றன. இருந்தாலும், நாம் தேடுவதும், நாம் தேடுவதை, அடைவதற்காக நாம் பின்பற்றும் வழிமுறைகளும், இந்த கோட்பாடுகளை மீறும்

இருபத்தைந்து வருடம் விடுவார்கள். அப்படியிருக்க அனுமதிக்கப்பட மாட்டார்கள். ஆகையால், மக்களால் முழுவதுமாகக் கடைப்பிடிக்க முடியாத சட்ட திட்டங்களையும், கோட்பாடுகளையும் ஏற்படுத்திவிடுகிறோம், மக்கள் அதை மீறுவார்கள். அதில் இடறி விழுவார்கள். பின்பு, நாம் அவர்களைப் பிடித்துக் கொள்ளலாம். கடவுளைப் பற்றிய பயத்தை உருவாக்கி, அதன் மூலம் அவர்களை கட்டுப்படுத்திவிடலாம்.

இப்படிதான் சமயக் கோட்பாடுகளும், சமூக சட்ட திட்டங்களும் தோன்றின! ஒரு சில சமயங்கள் அவ்விதக் கோட்பாடுகளின் மீதே உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. இந்தக் கோட்பாடுகளுக்கு எந்த விதமான அறிவு பூர்வமான அல்லது காரண காரியங்களை ஆராய்ந்து ஏற்றுக் கொள்ளும் படியான நியாயமோ இருக்காது. அவைகளை நாம் மீறி, அதனால் குற்றவுணர்வுடன்வாழவேண்டுமென்றே அவைகளை ஏற்படுத்தி இருக்கிறார்கள். ஒரு நாம் குற்ற உணர்வை வீழ்ந்து விட்டோம் என்றால், நாம் வசமாக மாட்டிக் கொண்டோம்.

ஆன்மீகத்தில், குற்றம், பாவம் என்ற ஒன்றே இல்லை. முழுவதும் நல்லதாகவோ அல்லது முழுவதும் கெட்டது என்றோ எதுவும் இல்லை. 'தாவோ' என்ற சமயம் கூறுவது போல், நல்லவையுடன் தீயவை கலந்தே இருக்கும், இருள் இல்லாமல் வெளிச்சம் இருக்காது அல்லது தீயவை இல்லாமல் நல்லவை இருக்க முடியாது. நீங்கள் உண்மையில் விழிப்புணர்வடைந்து விட்டீர்களா என்றால், பாவம் என்ற ஒன்றே இல்லை என்பதை உணர்வீர்கள்.

நமக்கு நடப்பன எல்லாம் இயற்கையின் நியதிப்படிதான் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன, தன்னைத் தானே அறிந்த ஞானிகள், இந்தப் புரிதலுடன் தொடர்ந்து பிரவகித்து செல்கிறார்கள். ஒருவருக்கு மனித குலத்தின் மீது கருணையிருக்கும் பொழுது, தன் மீது உள்ள அதே பரிவை மற்ற எல்லா உயிரினங்களின் மீதும் உணரும் பொழுது, அவர் மற்றவருக்கு எந்தத் தீங்கும் செய்யமாட்டார். அங்கே எந்தவொரு பாவமும் இருக்க முடியாது. ஆகையால் அங்கே எந்தவொரு குற்றவுணர்வும் இருக்காது.

அர்ஜூனனை இந்த தன்னையே அறியும் தன்னை உணரும், பாதையில் முன்னேற்றும் வழிதான், பகவத் கீதையின் வழி. நாமும் கீதையின் கருத்துக்களை ஆழ்ந்து உள்வாங்கிக் கொண்டால், அந்த பாதை நமது பாதையாகும். நாம் செய்ய விரும்புபவற்றிற்கும், நாம் நம்புபவைகளுக்கும் இடையே எந்த வேறுபாடும் இருக்காது. நாம் நமது சமஸ்காரங்களை உணரும்; அந்த சமஸ்காரங்களைப் பற்றிய விழிப்புணர்வுடன், அவற்றின் முழுமைக்காக செயல்படும் பொழுது; நமக்கு குழப்பம்,

அவதாரங்களும், ஞானிகளும் விழிப்புணர்வுடன் பிறக்கின்றார்கள். எந்த நோக்கத்திற்காக பிறக்கிறோம் என்ற முழு விழிப்புணர்வுடன், பிறவியைத் தே ர்ந்தெடுக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு எதற்காக இங்கே இருக்கிறோம் என்பது தெரியும். அவர்களுக்கு ஒரு குழப்பமுமில்லை, தடுமாற்றமுமில்லை! அர்ஜூனன் அந்த நிலையில் இல்லை. நம்மில் பலரும், அதே நிலையில்தான் இருக்கின்றோம்.

அதிர்ஷ்டவசமாக, நமது ப்ராப்த கர்மா, நமது ஆசைகளின் துவக்கக் கணக்கை, (ரிணானுபனங் ஆழ்ச்சனானு) உணர முடியும் நாம் அதன் பின்பு, அவற்றை இதே பிறவியில் நிறைவேற்ற, மேலும் அதிக கர்மாவைச் சேர்த்துக் கொள்ளாமல், முயற்சி செய்ய முடியும். 'ஆகாமிய கர்மா' என்பது இந்தப் பிறவியில் நாம் சேர்த்துக் கொண்ட 'நடப்புக் கணக்கு' ஆசைகள்

நம்முடன் எடுத்து வந்த ப்ராரப்த கர்மாவை, இப்பிறவியிலேயே தீர்த்து விடுவதன் மூலமும், மேலும் ஆகாமிய கர்மாங்களைச் சேர்த்துக் கொள்ளாமல் இருப்பதாலும், நாம் பல ஆயிரக்கணக்கான பிறவிகளில் சேர்த்துக் வைத்துள்ள மொத்த கர்மாவையும் குறைந்து விடுகிறோம். இப்படிச் சேர்க்கப்பட்டுள்ள மொத்த கர்மாவையே 'சஞ்சித கர்மா' என்று சொல்கிறோம்.

இந்த கர்மாக்களையே, நிறைவேற்றம் படாத ஆசைகளே சமஸ்காரங்கள்! நமது விழிப்புணர்வற்ற பகுதியில் செதுக்கப்பட்டுள்ள நினைவுகளே, இந்த ஆசைகளைத் தூண்டி கலக்குகின்றன. அவைகளையே வாசனைகள், மன அமைப்பு என்று சொல்கின்றோம் இந்த மன அமைப்பு மீண்டும் ஆசைகளை ஏற்படுத்தி, அவைகளை எண்ணங்களாக பதிவு செய்கின்றன. கர்மா, சமஸ்காரம், வாசனை என்ற இந்த மூன்று வார்த்தைகளையும் நடைமுறை தேவைக்கேற்ப மாற்றி மாற்றி உபயோகப்படுத்திக் கொள்ளலாம். இருந்தாலும் அவைகள் வேறுவேறான ஆழமான உள்ளார்த்தங்களைப் பெற்றுள்ளன.

நாம் இந்தப் பிறவியில் எடுத்துவந்த சமஸ்காரங்கள், வாசனைகள், கர்மாக்களின் இயல்பையும், வகையையும் ஆழ்ந்து, தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அப்படி அவைகளைப் புரிந்துக் கொள்வதால் நிறைவேற்றுவதற்காக வேலை செய்ய முடியும், செயலில் இறங்கமுடியும். பிறகு நமது சமஸ்காரங்களின் சேமிப்பு குறைகிறது.

இருபத்தைந்து வருடம்

வெளி உலகைப் பற்றி எட்டு எண்ணங்களை இடைவிடாமல் நினைக்க முடியும் என்றால், நீங்கள் வெளி உலக நாட்டமுடையவர்கள்! அது உங்களை மன அழுத்தத் திற்க எடுத்துச் செல்லும்; நீங்கள் மன அழுத்தத்தில் விழுவீர்கள். தொடர்ச்சியாக எட்டு எண்ணங்களை, சுயத்திற்குத் திரும்பாமல், சுயமாக தன்னைத் தானே குணப் படுத்திக் கொள்ளும் எண்ணங்கள் இல்லாமல், தொடர்ந்து எட்டு எண்ணங்களைக் கொண்டிருக்கும் திறமை பெற்றிருந்தீர்கள் என்றால், உங்களின் உண்மை நிலையை உணர்ந்தும் எண்ணங்களின் இடையூறு இல்லாமல் இருந்தால், அதுவே உங்களை நரகத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும் வழி.

எப்பொழுதெல்லாம் நீங்கள் வெளி உலகுடன் தொடர்பு கொள்ளும் வழிகாளான, உங்களது பத்து புலன்களும் எட்டு எண்ணங்களுடன் சேர்ந்து கொள்ளும் போது நீ ங்கள் மன அழுத்தத்தில் இருக்கின்றீர்கள், நீ ங்கள் புரிந்து கொள்ள முடியாத, கஷ்டத்தில் இருக்கின்றீர்கள்.

உணரும் புலன்கள் ஐந்து செயல்படும் புலன்கள் ஐந்து

தெரிந்து கொள்ளுங்கள்! நீங்கள் உங்கள் உடலுடன், உடலின் புலன்களுடன், உங்களது எண்ணங்களை சேர்க்காமல் இருக்கும் வரை நீ ங்கள் நன்றாக இருக்கின்றீர்கள். நீங்கள் நினைப்பது போல் உங்களுக்கு ஐந்து புலன்கள் மட்டுமல்ல. உங்களுக்கு பத்து புலன்கள் இருக்கின்றன. உணரும் புலன்கள் ஐந்து அவைகள் ஞானே ந்திரியங்கள். செயல்படும் புலன்கள் ஐந்து. அவை கர்மேந்திரங்கள் உங்களது நாக்கு, பேசும் பொழுது கர்மேந்திராமாகவும், உணவை ருசி க்கும் போது ஞானேந்திரமாகவும் இருக்கிறது.

மொத்தம் ஐந்து புலன்கள் வெளி உலகில் இருந்து விஷயங்களை உள்வாங்கிக் கொள்கின்றன. ஐந்து புலன்கள் விஷயங்களை வெளி உலகுக்குத் தருகின்றன. ஆக பத்து புலன்கள் இருக்கின்றன. இந்த பத்து புலன்களும் உங்களது மனதின் எட்டு எண்ணங்களுடன் சேரும் பொழுது நீங்கள் மன அழுத்தத்தில் இருக்கின்றீர்கள்.

ஒன்று உங்களுக்கு எட்டு வரை எண்ணிக்கை தெரியாதிருக்க வேண்டும் அல்லது உங்களது பத்து புலன்களும் செயல்படாலம் இருக்க வேண்டும். இரண்டும் சேர்ந்து நிகழ்ந்தால் நீங்கள் மிகவும் இக்கட்டான, மிகவும் ஆழ்ந்த துக்கத்தில் இருப்பீர்கள். எடுத்துச் சென்று விட்டான் என்று உங்களுக்கு ஒரு செய்தி வருகிறது என்று வைத்துக் கொள்வோம். இப்போது இது ஒரு பெரிய இழப்பு. இதைக் கேட்டவுடன் நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள், ஓ! கடவுளே! நான் என்ன செய்வேன்? எப்படி இருப்பேன்? எல்லாம் போயிற்று! எதுவும் இல்லையே என்ற நினைக்கிறீர்கள். எல்லாவிதமான மன அழுத்த எண்ணங்களும் எழுகின்றன. மன அழுத்தத்தைத் தரும் எண்ணங்களின் போக்கு துவங்குகிறது.

மாறாக, குணமளிக்கும் எண்ணங்களைக் கொண்டும் நீங்கள் செயல்படலாம். உதாரணமாக, நீங்கள் நினைக்கலாம், ' சரி! நான் பணத்தை இழந்து விட்டேன்! பரவாயில்லை! இது ஒரு பொருட்டல்ல! நான் மேலும் சம்பாதித்துக் கொள்ள முடியும் இதைப் போல் பத்து மடங்கு செல்வம் பெற்றிருந்தாலும், எ ன்ன பயன்? நான் அவற்றையெல்லாம் ஒரு நாள் விட்டு விட்டு இறக்கத்தானே வேண்டும். ‘என்று.

தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள் தனதல்ல என்று விட்டு விட்ட ஒருவர், துறந்து விட்ட ஒருவர் அனைத்திலும் இன்பமடைகிறார்.

இப்படிப்பட்ட எண்ணங்கள் தான், தானாக குணமளிக்கும் எண்ணங்கள். இந்த வகையான எண்ணங்களுடன் உங்களுக்க ஏதாவது அனுபவம் 'க்ளிக்' ஏற்பட்டிருக்க வேண்டும். ஒரு குருவின் வார்த்தைகளைக் கேட்டோ, அல்லது உங்கள் சுய தேடுதல் மூலமோ, சிந்தனைகள் மூலமோ, நீங்களே அனபவித்திருக்க வேண்டும் உள்ளுலக மாற்றம் நிகழ்ந்திருக்க வேண்டும், உருமாற்றம், அறிவில் மாற்றம் ஒரு மனோ தத்துவ ரீதியான புரட்சி, நிகழ்ந்திருக்க வேண்டும். இவைகளையே நான் 'கிளிக்ஸ்' என்று சொல்கிறேன்.

வாழும் ஞானி, குரு பேசும் பொழுது உங்களுக்குள் திடீரென்று எழும், தோன்றும் மிகப் பிரகாசமான எண்ணத் தெளிவையே 'க்ளிக்ஸ்' என்கிறோம். உங்களுக்குள் அந்த ‘க்ளிக்' நடந்த போதே, உங்களுக்குள் தீக் க்ஷை நடந்து விட்டது. நீ ங்கள் திடீரென்று உணர்ந்திருப்பீர்கள், ஆம்! அவர் கூறுவது சரிதான்! என்று அல்லது நீங்கள் உங்களுக்கள் ஆழ்ந்து சிந்தனை செய்து தீக்க்ஷை பெற்றிருக்கலாம், சுயமாகவே ஒளி பெற்றிருக்கலாம், ஆன்மீகத் தெளிவு பெற்றிருக்கலாம். உங்கள் உள்ளிருந்து ஒரு குரல் கேட்டிருக்கும், ஆம்! உண்மை! இந்த எண்ணங்கள் தான் சுயமாக குணமளிக்கும் எண்ணங்கள்.

இப்படித்தான் மகாபாரத்தில், தானாக சுகமளிக்கும் எண்ணங்கள் ஏழு லட்சம்; அழிவை நோக்கிச் செல்லும் எண்ணங்கள் பதினோரு லட்சங்கள் (ஜீடீடு டீடிணிணைண்); அதனால் போர் தொடங்கிறது!

அர்ஜுனன் என்பது தனி மனித உணர்வு; அவர் நல்லது என்று எதைப் பார்க்கிறானோ, கெட்டது (நல்லவை, தீயவை) என எவற்றைப் பார்க்கிறானோ இவற்றிற்கு இடையில் தவிக்கிறார், உறுதியற்று ஊசலாடுகிறார். தடுமாறுகிறான்.

எதிர்மாறான, எதிர் மறை எண்ணங்களை எதிர்த்து செயல்படாமல் இருக்கும், சோம்பலான தன்மை 'தமஸ்' இந்த எதிர்மறை எண்ணங்களை எதிர்த்து ஏன் போராட வேண்டும்? நடப்பது நடக்கட்டும்; அவைகளே ஆளட்டும், என்று நீங்கள் உங்களை நியாயப் படுத்திக் கொள்வதுதான் தமஸ் உங்கள் உடல்தான் பூமி, நிலம். அதற்காக த்தான் பதினோரு அக்ஷரோணிகளும், ஏழு அக்ஷரோணிகளும் போரிடுகின்றன. இதுவே போரிட அர்ஜீனன் காட்டும் தயக்கமாக குறிப்பாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது.

கௌரவர்கள் நூறு பேர் இருந்தார்கள்; நூறு எதிர்மறைப் பொருட்கள், குணங்கள். நூறு சகோதரர்கள் என்பது ஒரு பிரதான எண்ணத்தின் நூறு பிரதியெடுக்கப்பட்ட பகுதிகள். ஆம்! அது பிரதியெடுப்புதான். 'க்ளோனிங்I என ஆங்கிலத்தில் சொல்வார்கள். இந்த பூமியிலே நடந்த முதல் பிரதியெடுப்பு, க் ளோனிங்க, கௌரவர்கள்தான்!

பாண்டவர்கள் ஐவர் யார்? அவர்கள் இயற்கையின் குழந்தைகள்; தூய்மையான, களங்கமில்லாத, குற்றமற்ற மனதில் உருவானவர்கள். யுதிஷ்டிர், நீ திக்கும் மரணத்துக்கும் அதி தேவதையான; யமனுக்கும், பீமன் காற்றுக்கு அதியான வாயுவுக்கும் இரட்டையர்களான நகுல, சகாதேவர்கள், அஸ்வினி புத்திரர்களுக்கும் தேவர்களின் அஸ்வினி புத்திரர்களுக்கும் பிறந்தவர்கள். பாண்டவர்கள் அனைவரும் இயற்கையின் குழந்தைகள்,

இயற்கையின் குழந்தைகள் எப்பொழுதும் சுயமாக சுகமளிக்கும், குணமாக்கும்

இருபத்தைந்து வருடம் த்தத்தைக் சொல்கிறது.

கிருஷ்ணரது அறிவுரைப் படி நடந்த, அர்ஜுனன் விடும் பாணங்களே, அம்பு கள,அவனது எண்ணங்கள் அவன் தன்னை விடுவித்துக் கொள்ளும். ‘அன்க்லட்ச’ (க்க ஷிதேனஞாட) செய்து கொள்ளும் எண்ணங்களே அந்த அம்புகள். நீங்கள் ஒவ்வொரு எண்ணத்திலிருந்து அன்க்லட்ச் செய்யும் பொழுதும், எண்ணத்திலிருந்து விடுவித்துக் கொள்ளும் பொழுதும், ஒரு அம்பை விடுகிறீர்கள். ஒரு எண்ணம் உங்களை விட்டுச் சென்றால், ஒரு எதிரி இறந்தான்!

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பண்தான் எங்களுக்குத்

அர்ஜுனன் தனது கோழைத்தனத்தை, துணிவின்மையை, தனது கருனை இரக்க உணர்வு எனநியாயப் படுத்துகிறார்தனது துணிவின்மையை கருணையாக வெளிப்படுத்துகிறான். மன அழுத்தத்திலும், வீழ்கிறான். நீங்கள் மன அழுத்தத் தில் இருக்கும் பொழுது, ‘இல்லை! இது நடக்காது! செய்ய முடியாது! பிறகு ஏன் நான் செயல் பட வே வண்டும், முயல வேண்டும்? என்கிறீர்கள். அந்த நேரத்தில்தான், உங்களுக்கு ஒரு குரு தேவை! அவர் ‘இல்லை! அது முடியும்! நீ அதை முடித்தே தீர வேண்டும்’ என்று சொல்வார்.

பீஷ்மரும், துரோணரும், பேராசான்களும், வீட்டுப் பெரியவர்களும், தலைவர்களும் ஏன் எதிர்மறைகளுடன் போரில் இருக்கின்றார்? இதை மிக முக்கியமாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். சில சமயங்களில், குணமளிக்கும் எண்ணங்கள், எதிர் மறை எண்ணங்கள் சூழப்பட்டுவிடும். அப்பொழுது அவை எதிர்மறை எண்ணங்களை ஆதரிக்கின்றன.

சில உதாரணங்கள் மூலம் இதை தெளிவாக்குகிறேன். இருந்தாலும், இந்த உதாரணங்கள் உங்களின் சிலரின் உணர்வை பாதிக்க கூடும்.

கடந்த காலத்தில், நீங்கள் முன்னேற்ற மடைவதற்கு சில வழி முறைகள் உங்களுக்கு உதவியிருக்கும். இருந்தாலும், அவை இதற்கு மேலும் வளர்வதற்கு உதவாமல் இருக்கும். அப்படிப்பட்ட வழிமுறைகள் உங்களைத் தொடர்ந்து தூண்டுவதற்கு, உங்கள் மீது செல்வாக்கு புரிவதற்கு முயலும் பொழுது, நீங்கள் அவற்றை எதிர்த்தே ஆக வேண்டும். அவைகளே, பீஷ்மர்களும், துரோணர்களும் போரில் எதிர்மறையுடன் நிற்பவர்கள்.

உதாரணமாக, நீங்கள் ஒரு குருவுடன் இருக்கிறீர்கள், அவருடன் சில வழிமுறைகளைப் பின் பற்றுகிறீர்கள், சில நம்பிக்கைகள் படி நடக்கிறீர்கள். சிறிது காலத்திற்குப் பின் அந்த குருவின் போதனைகள், உங்களை விரிவடையச் செய்யவில்லை, மேற்கொண்டு எடுத்துச் செல்லவில்லை.

ஆனால், அவர் உங்களுக்கு கடந்த காலத்தில் செய்த நன்மைகளைக் கருதியே, நீங்கள் அவருடனேயே இருக்கின்றீர்கள். உங்களால், அவரை விடவும் முடியவில்லை. அவரைத் தாண்டியும் மேலேயும் செல்ல முடியவில்லை. அப்படிப்பட்ட எண்ணங்களே பீஷ்மர்கள், துரோணர்கள்! அவைகளும், துரியோதனனைப் போலவும் துச்சாதனனைப் போலவும் அபாயகரமானவைதான், ஆபத்தானவைதான்.

நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். அவையும் துரியோதனை, துச்சாதனர்களைப் போல மிக ஆபத்தானவை தான்.

பீஷ்மர் யார்? உங்கள் பெற்றோர், வீட்டுத் தலைவர்கள், பெரியோர்களின் உருவமே! வீட்டுத் தலைவர்கள், பீஷ்மராக உருவங் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறார். அவர் உங்களது கடந்த கால கட்டுற மனப்பாங்கைக் குறிக்கிறார். உங்களது பெற் றாரிடமிருந்து பெற்ற கட்டுறு மனப்பாங்கு, வளர்புறு கட்டுறு மனப்பாங்கு, இங்கு பீஷ்மராக இருக்கிறது.

உங்கள் மனதில் இருந்து அன்க்லட்ச் செய்யத் தொடங்கிய கணமே முதலாவதாக வருபவரே பீஷ்மர். அவரே உங்களது பதிவுகளாலான நினைவு வங்கி.

அவரே பீஷ்ம பிராமகர், பெரிய பாட்டனார், அவர் முதலில் உங்கள் முன் நிற்கிறார். அதனால் தான் பீஷ்மர் முதலில் போருக்கு வந்தார். அவருடைய பெரிய, புதிய பதினோரு மில்லியன் சேனைகளுடன், பதினோரு மில்லியன் வலுவான எண்ணங்களுடன் போருக்கு வந்தார்.

ஆக பீஷ்மரே உங்களது வளர்ப்புறு கட்டுற மனப்பாங்கும், சமூகக் கட்டுறு

|

இருபத்தைந்து வருடம் | "சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, "சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

அவர்கள் ஒரு போதும் ஞானமடையவே முடியாது! அவர்கள், தங்களுடைய தர்ம சிந்தனையிலிருந்து மேலே செல்ல வேண்டும். அதன் பிறகே அவர்கள் ஞானமடைய முடியும்.

நீங்கள் ஒரு கர்ணனாகி, மகிழ்ச்சியடையலாம், நன்றாக இருப்பதாக உணரலாம். ஆனால், அது உங்களை ஞானமடையச் செய்யாது. ஞானமடையவே முடியாது! இருந்தாலும், வாழ்வின் கடைசி நேரத்தில் கர்ணன் அனைத்தையும் கிருஷ்ணனிடம், ஒரு ஞானமடைந்த குருவிடம், அர்ப்பணித்து விட்டார். கர்ணனைப் போல, நீ ங்களும் ஒரு ஞானமடைந்த குருவிடம் அர்ப்பணித்து விட்டால், பிறகு உங்களுக்கும் ஞானமடைவதற்கான வாய்ப்புகள் இருக்கிறது.

இதற்கு என்ன பொருள்? குரு உங்களுடைய உடைமைகள் அனைத்தையும், பற்றுக்கள் அனைத்தையும் உங்களிடமிருந்து எடுத்து விடுகிறார். கர்ணனிடமிருந்து எடுத்துக்கொண்டவைகள் மூலமாக கிருஷ்ணன் செல்வந்தராகி விடவில்லை. இதை மிகத் தெளிவாக ஆழ்ந்து புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

கர்ணனிடமிருந்த பெற்றுக் கொண்டவைகள் மூலமாக கிருஷ்ணன் செல்வந்தரானார் என்று உங்களால் சொல்ல முடியுமா? இல்லை! முடியாது! குருவானவர் உங்களிடமிருந்து ஒன்றைப் பெற்றுக் கொள்வது, தான் செல்வந்தராக வேண்டும் என்பதற்காக அல்ல. மாறாக, நீங்கள் சிக்கிக் கொண்டிருக்கும். ஒன்றிலிருந்து 'உங்களை விடுதலை செய்யவே!

கர்ணனால் இறக்க முடியவில்லை. கர்ணனின் தர்ம செயல்களால் விளைந்த பயன்களின் காரணமாக, மரணத்தின் தேவதை, நீதி தேவதை, அவனது மரணத்தை அனுமதிக்காமலிருந்து அதனால் தான், கிருஷ்ணரால் கர்ணனுக்கு விடுதலை பெற்றுத் தர இயலவில்லை. கர்ணனிடமிருந்து, உன்னுடைய தர் செயல்களின் பலன்களை எனக்குக் கொடுத்துவிடு, என்று கேட்டுப் பெறும் வரை கிருஷ்ணரால் கர்ணனுக்கு ஜீவன் முக்தி அளிக்க முடியவில்லை. கர்ணனும், தனது நற்செயல்களின் பயன்களை, திருஷ்ணனிடம் கொடுத்த அக்க்ஷணத்திலேயே ஜீவன்

முறைகளால் உங்கள் உடல் நலனைப் பேணிக் காக்க வேண்டும்.

இவர்கள் எல்லாம் உங்களுக்கு உதவி செய்ய தேவைப்படுகிறார்கள்! இவர்கள் எல்லோருக்கும் மேலாக, உங்கள் ரதத்தை ஒட்டிச் செல்பவர், உங்கள் நண்பன், வழிகா ட்டி, சித்தாந்த, தத்துவ ஞானி, குரு, கிருஷ்ணர் தேவைப்படுகிறார்!

இப்பொழுது நீங்கள் போரைத் துவக்குகிறீர்கள் பதினோரு மில்லியன் வீரர்கள் உங்கள் முன்னால் நிற்கின்றனர். எல்லா கட்டுறு மனப்பாங்கும், வளர்ப்புறு, ஆசான், பெரியவர்கள் எல்லோரும் முன்னால் நிற்கின்றனர். உங்களுடைய முதல் நாளிலிருந்து, இவ்வுலகில் முதல் நாளிலிருந்து நீங்கள் எதைச் செய்யலாம். எதைச் செய்யக்கூடாது என்று போதித்த ஆசிரியர்கள் உங்கள் முன்னால் நிற்கிறார்கள்.

வேறு யார் நிற்கிறார்கள்? உங்களை ஆன்மீகப் பாதையில் ஊக்குவித்தவரும் நிற்கிறார். மூன்றாவதாக இரக்க குணம், தர்ம சிந்தனையும் உங்கள் முன்னால் நிற்கிறது இப்பொழுது என்ன செய்யப் போகிறீர்கள்?

அது மட்டுமல்ல, சகுனி, துரியோதனன் மற்றும் அனைத்து எதிர்மறை மனிதர்களும் இவர்கள் பின்னால் மறைந்திருக்கின்றனர். அவர்கள் முன்னால் நிற்பதில்லை அவர்கள் நேர்மறை மூலமாக தைரியமாக எதிர்கொள்கின்றனர் அதனால் நீங்களும் மாயையில் வீழ்கிறீர்கள்.

இப்பொழுது போர் துவங்குகிறது. உங்களுக்கு எதிராக அணி திரண்டிருக்கும் போர்ப் படையைப் பார்க்கிறீர்கள். நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள், ‘ஓ! கடவுளே! பதி னோரு மில்லியன் வீரர்கள்; நான் என்ன செய்வேன்? உடனே கிருஷ்ணரைப் பார்த்து, ‘கிருஷ்ணா, நான் இதுபோல் போரிடத் தேவையில்லை. இல்லை, என்னால் போரிட முடியாது. நீ என்ன வேண்டுமானாலும் சொதல்லிகொள். நான் இப்பொழுது இங்கிருந்து செல்லப் போகிறேன். இங்கிருந்து போய் விடப் போகிறேன். பிச்சை எடுத்து உண்ணுவதாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை. நான் இந்த நாடகத்தில் பங்கு கொள்ள விரும்பவில்லை. என்னால் போரிடமுடியாது!

இருபத்தைந்து வருடம்

‘ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். கருத்துக்களால் உருவானவர் அவர் எல்லாவற்றை தாண்டியவராக இருப்பது மட்டுமல்லாமல் எல்லாமுமாக இருக்கிறார். அவர் எல்லாவற்றையும் மேலும் கடந்தவராகவும் இருக்கிறார் என்பதைப் பார்க்கிறீர்கள். அவரது பிரபஞ்ச உருவம் அந்த ‘விஸ்வரூபம்’, ஒரு இறுதி அனுபவம்.

அதன் பிறகு நீங்கள் தைரியம் கொள்கிறீர்கள் ‘ஆஹா! நான் எதையும் இழந்து விடமாட்டேன்’ நீ ங்கள் துணைவைப் பெற்று காண்பீர்கள், அர்ஜீனனின் வில்லைக் கையில் எடுக்கிறீர்கள்! இந்த சமஸ்கிருத சொல் ‘காண்டபத்‘தை தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள் அதற்கு, உங்களிடமிருந்து பிரிக்க முடியாத ஒன்று என்று பொருள்.

நீங்கள் செய்ய வேண்டியது எல்லாமே ஒன்றே ஒன்றுதான்... ‘அன்க்லட்ச்’ ‘அன்க்லட்ச்’ ‘அன்க்லட்ச்’...

‘அன்க்லட்சிங்’? என்பது என்ற உங்களிடமிருந்து எடுத்து விட முடியாத ஒரு நுட்பம் அர்ஜுனனைப் பற்றிச் சொல்லும் பொழுது, அவனது வில்லையும், அம்பையும் பற்றிச் சொல்லும் பொழுது, அவனது அம்பறாத்தூணி எப்பொழுதுமே வெறுமையாகாதது, காலியாகாதது என்பர். அவன் ஒரு பிறவி வில்லாளி. உச்சரிக்கப்படுகின்ற சக்திவாய்ந்த மந்திரங்களைக் கூட உங்களிடமிருந்து பிரித்து விட முடியும். ஆனால் எண்ணங்களைக் கோர்த்துப் பார்க்காத, அன்க்லட்சிங்க என்ற வழிமுறையை எப்பொழுதுமே உங்களிடமிருந்து பிரிக்க முடியாது. ஏனென்றால் அதுதான் உங்களது அடிப்படை இயல்பு. நீங்கள் செய்ய வேண்டியதெல்லாம், ‘அன்க்லட்ச்’, ‘அன்க்லட்ச்’, ‘அன்க்லடச்’.

வளர்ப்பு கட்டுறுமனப்பாங்கை வெல்லுவதே நம் முதல் வெற்றி

பத்தே நாட்களில் பீஷ்மர் அம்புப் படுக்கையில் வீழ்கிறார். உங்களது எல்லாவிதமான கட்டுறு மனப்பாங்கும் அகன்று விடுகின்றன. உங்கள்

பாடுகளை வெற்றி கொண்டபின், நீங்கள் சிகண்டியின் மனப்போக்கை விட்டுவிட வேண்டும். நீங்கள் சிகண்டியை விட்டே ஆக வேண்டும், ஏனென்றால் அவன் து ராணருக்கு எதிராக செயல்பட முடியாது. வரிசையில் அடுத்து அழிக்கப்பட வேண்டியர் துரோணரே!

வளர்ப்புது கட்டுறு மனப்பாங்கை அகற்றியது, விலக்கியது மகிப் பெரிய வெற்றி. இப்பொழுது ஒன்றை தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள் வளர்ப்புது கட்டுறு மனப்பாங்கை முழுவதுமாக அழிக்க முடியாது. ஏனென்றால், நீங்கள் கற்றுக் கொண்ட மொழி உங்கள் உடல் இருக்கும் வரை உங்களுடன் இருக்கும்.

அதனால்தான், பீஷ்மர் உண்மையில் அழியவில்லை. இறக்கவில்லை. அவர் ஒரு மூலையில், அம்புப் படுக்கையில், அசைவற்று, படுத்திருந்தார். அவ்வளவே! அவர் உங்களை மீண்டும் தாக்க மாட்டார், தாக்க முடியாது. அவர் வெறுமனே ஒரு மூலையில் படுத்திருப்பார் அவ்வளவே.

நீங்கள் வளர்ப்புது கட்டுறு மனப்பாங்கைக் கடந்து, அவற்றின் பிடியிலிருந்து விடுபட்டு, அவற்றின் தாக்கத்தைக் கடந்து செல்கிறீர்கள்.

இதுவரை உங்களைத் தாக்கிய, உங்கள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்திய, வளர்ப்புறு கட்டுறு மனப்பாங்கு வலுவிழந்து, செயலிழந்து, பலவீனப்பட்டு ஒரு மூலையில் கிடக்கிறது. உங்களுக்குள் நிகழும் பயனில்லாத பேச்சும், தே தாற்றத்துக்குரிய, மரபுவழிப் பண்புகள் இவை நீ ங்கள் உடலை விட்டுச் செல்லும் வரை உங்க ளாடே இருக்கும். ஆனால் அவற்றிற்கு உங்கள் மீது, முன்பிருந்த தாக்கம், எதிர்மறைத் தாக்கம் இப்பொழுது இருக்காது இதைத்தான் செயலிழந்த பீஷ்மரின் உடல் குறிக்கின்றது.

மகாபாராதப் போர் முடிந்த பின்னால், பாண்டவர்கள் ஐவரும் நல்ல எண்ணங்கள், அம்புப் படுக்கையில் படுத்திருக்கும் பீஷ்மரை அவர்களது முடிசூட்டு வைபவத்தை ஆசீர்வதிக்குமாறு கேட்கிறார்கள். பீஷ்மர் அவர்களுக்கு எவ்வாறு அரசாட்சி செய்வது என்பது பற்றி அழகாக விவவிக்கிறார், கற்பிக்கிறார்.

திரௌபதி, பாண்டவர்களின் மனைவியால் இதைப் பொறுத்துக் கொள்ள முடியவில்லை அவள் பீஷ்மரிடம் சொன்னாள், 'அப்பா, தயவு செய்து அறிவுரை கூறுவதை நிறுத்து விட்டு அமைதியால் இருங்கள். நீங்கள் கூறுவதைக் கேட்கக் கேட்க, உங்கள் வார்த்தைகளைக் கேட்டு நான் அருவருப்படைகிறேன், வெறுப்படைகிறேன் நீங்கள் இப்பொழுது சிறந்த குணங்களைப் பற்றி பேசுகிறீர்கள்.

ஆனால் நான் பொது மக்கள் முன்னிலையில் அவமதிக்கப்பட்ட பொழுது, எனது துகில் உரியப் பட்ட பொழுது, ஆடைகளையப் பட்ட பொழுது என்ன நடந்தது? அப்பொழுது உங்கள் 'தர்மம்' எங்கே சென்றது? உங்கள் நல்லொழுக்க விதிகளுக்கு என்னவானது? சொல்லுங்கள் எனக்கு விடை சொல்லுங்கள்!

பீஷ்மர் கூறினார், 'அப்பொழுது என்னால் பேச முடியவில்லை, எனக்கு அப்பொழுது விவேகமும், அறிவுத்திறனும் இல்லாமல் போயிற்று. ஏனென்றால், அப்பொழுது நான் துரியோதனன் இட்ட உணவை உண்டேன் நான் அஷ்ரய தோஷ த்தால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தேன். தூய்மையற்ற, புனித மற்ற, ஒழுக்கமற்ற வழியிலான உணவை உண்ட பாவத்தால் விவேகமற்றிருந்தேன்.

உங்களுக்கு யார் ஊதியம் அளிக்கிறார்களோ அல்லது உங்களுடைய வாழ்வில் பாதை அமைத்து தருகிறார்களோ, அவர்களுடைய குணங்களே, உங்களுக்கும் ஆகிவிடும். ஞானமடைந்து குருமார்களின் கீழ் பணி செய்பவர்களே ஆசீர்வதிக்கப் பட்டவர்கள், மகிழ்ச்சியானவர்கள், ஆனந்த மயமானவர்கள்.

உங்களுக்கு ஊதியம் கொடுப்பவர் யாராக இருந்தாலும், அவரது குணங்கள் உங்களுக்குள் சென்று உங்களுடையதாகவிடும். நீங்கள் நம்பினாலும், நம்பாவிட்டாலும், உங்களுடைய உணர்வில்லாமலேயே உங்களை அறியாமலேயே அவர்களுடைய குணங்களை உள்வாங்கிக் கொள்கிறீர்கள், ஏற்றுக் கொள்கிறீர்கள்.

பீஷ்மர் கூறுகிறார், ' நான் துரியோதனனின் உணவை உண்டேன், தூய்மையற்றவன், பாபம் செய்தவனிடமிருந்து உணவைப் பெறும் பாவத்தைச் செய் தன். அஷ்ரய தோஷ குற்றம் புரிந்தவன். எனவே எனது அறிவுத்திறன் அப்பொழுது பணி செய்யவில்லை, செயல்படவில்லை.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

எட்டு எண்ணங்களுக்கு மேல் இருந்தால், உங்களுடைய உண்மையான இயல்பை உங்களுக்கு உணர்த்தும் சுயமாக சுகமளிக்கும், சிகிச்சையளிக்கும் எண்ணங்களுக்குள் நீங்கள் செல்லாமலிருந்தால், நீங்கள் மன அழுத்தத்தில் விழுவது நிச்சயம்.

புலனுணர்வு, செயல் உணர்வு ஆகிய பத்து புலன்களுடன், ஞானேந்திரியம், கர்மேந்திரியம், இவைகளுடன், மனதின் எ ட்டு எண்ணங்களும் சேரும் பொழுது, அது மன அழுத்தத்திற்கு வழி வகுக்கிறது.

ஒன்று நீங்கள் எட்டு எண்ணங்கள் வரை எண்ணக் கூடாது அல்லது உங்கள் புலன்கள் செயல்படாமல் இருக்க வேண்டும். ஒவ்வொரு புலனும் பல இலட்சம் எண்ணங்களை உருவாக்குகின்றன. ஞானமடைதலுக்கு இந்த பதினெட்டிலிருந்து நீ ங்கள் விடுபட வேண்டும்.

மஹாபாரத்தில் காணப்படும் பதினெட்டு மில்லியன் வீரர்கள், உங்களது பதினெட்டு மில்லியன் எண்ணங்களைக் குறிக்கிறது. பதி னேழு மில்லியன் எதிர்மறையிலும், ஏழு மில்லியன் உங்களுக்கு சுகமளிக்க உதவும் எண்ணங்களாகும். ஏதாவது ஒரு நிதியிழப்பைக் கேட்ட மாத்திரத்திலேயே நீங்கள் மன அழுத்தம் அடைகிறீர்கள் இது எதிர்மறை.

அப்படியில்லாமல், 'பரவாயில்லை! இது ஒரு பொருட்டல்ல° என்று விட்டு விடுவீர்களானால், அது சுயமாக குணமளிக்க உதவும் எண்ணமாகும். இந்த எண்ணம் ஒரு வாழும் ஞானமடைந்த குருவின் மூலமாக ஒரு 'க்ளிக்° ஆகவோ, சுயமாக ஒளிவிடும் சுகமளிக்கும் எண்ணமாகவோ எழும்.

அர்ஜுனன் தனி மனித விழிப்புணர்வைக் குறிக்கிறான். எதிர்மறை எண்ணங்களுடன் போரிட்டு அழிக்காதிருக்கும் சோர்வான, சோம்பல் தன்மையை 'தமஸ்° என்கிறோம். நமது ஞான மடைதலைத் தடுக்கும், காலந்தாழ்ந்தும் நமது குணமே தமஸ் எதிர்மறை எண்ணங்களும், நேர்மறை எண்ணங்களும் போரிடுவது நிலம் என்னும் இந்த உடலுக்காகவே.

க்ளோனிங்கில் உருவான (அச்சில் உருவான) நூறு எதிர்மறை எண்ணங்களே, அதைத்தான் துரோணரும், பீஷ்மரும் குறிக்கிறார்கள். அவர்களும் துச்சாதனனையும் போன்றவர்களே. துரியோதனனும், துச்சாதனது மாவது பார்வையிலேயே கொடுமையானவர்களாக, தீங்கிழைப்பவர்களாகத் தெரிகிறார்கள். துரோணர், அர்ஜுனனுக்கு வில்வித்தையைக் கற்பித்தார், அவனை ஊக்கப்படுத்தினார், ஆன்மீக உணர்வூட்டினார் ஆனால், கிருஷ்ணரின் முன்னால் துரோணரும் ஒரு எதிரியே.

அடுத்ததாக போரில் அர்ஜுனன் சந்திப்பது கர்ணனை. தர்ம சிந்தனையை, இரக்க குணத்தை சுய நலத்திற்காகவும், தன்னலத்தின் வழியாக பெறப்போகும் பொருள் உலக வளத்திற்காகவும் பயன் படுத்துவதைக் குறிப்பதே கர்ணன். அவரில் சி றந்த கொள்கைகளாலும், குணங்களாலும் ஞான மடைய முடியவில்லை.

ஞானமடைந்த குரு கிருஷ்ணரிடம் சரணடைந்த பின்னரே, அவர் விடுதலை பெற்றான். ஞானமடைந்த குரு, நீங்கள் விடுதலை பெறுவதற்காக, முக்தியடைவதற்காக, நீங்கள் கொடுப்பதைப் பெற்றுக் கொள்கிறார். கர்ணனின் தர்மத்தின் பலனே அவன் ஞானமடைவதைத் தடுத்து விடுகின்றன. கிருஷ்ணர் அந்தத் தர்மத்தின் பலனைக் கே ட்டுப் பெற்றுக் கொண்டார், கர்ணனை முக்தியடையச் செய்தார். அதனால்தான் அதற்கு 'கர்ண மோக்ஷம்' என்று பெயர் விடுதலை. கர்ண வதம், அழிவு என்பதில்லை.

பீஷ்மர், பெற்றோர் மற்றும் பெரியவர்களால் ஏற்பட்ட கட்டுறு மனப்பாங்கின் உருவகம் நீங்கள் ‘அன்க்லட்சி’ செய்ய முயலும் போ, முதலாவதாக வருவது உங்களது சிறு வயதில் ஏற்பட்ட கட்டுறு மனப்பாங்கே. அதனால்தான் பீஷ்மர், மஹாபாரதப் போரில் முதலாவது தளபதியாக வருகிறார்.

அவருக்குப் பின், துரோணர் வருகிறார், முதல் ஆசிரியர். துரோணருக்குப் பின், இரக்கம் குணம், தர்ம சிந்தனை கர்ணன் வருகிறார். கர்ணனுக்குப்பின் அஹங்காரம், துரியோதனனாக வருகிறது.

இப்படித்தான் கௌரவர்களின் தலைமை தன்னை வெளிப்படுத்துகிறது.

எதிர்மறை எண்ணங்களால் சுயமாக நிற்க முடியாது. அவைகளுக்க ஒரு பீஷ்மர், துரே ராணர், கர்ணன் போன்றோரின் உதவி, ஆதரவு தேவைப்படுகிறது.

தர்மம் என்ற நன்னடத்தை, நாம் அன்க்லட்ச் செய்திருந்து நிலையிலும், நாம் கடைப்பிடிக்க வேண்டியது. நாம் நெறி சாராத, ஒழுக்க மற்ற வழி முறைகளில் விழுந்து விட முடியாது.

போரில் அர்ஜுனனுக்குப் பக்க பலமாக, ஆதரவாக பலர் வந்திருந்தனர். பீமன் தைரியத்தையும், சகாதேவன் படிப்பறிவையும் குறிக்கிறார்கள். நகுலனிடம், உடலை நலமாகவும் தகுதியானதாகவும் வைத்துக் கொள்வதற்காக யோகம் போன்ற பல வழிமுறைகள் உள்ளன. இவர்கள் எல்லாம் அர்ஜுனனின் ஆதரவாளர்கள்.

இறுதியாக, அர்ஜுனனின் இரதத்தை ஓட்டி வரும்சாரதியாக இருப்பவர், ஞானகுரு கிருஷ்ணரே!

உங்களுடைய வீட்டுப் பெரியவர்களும், ஆசிரியர்களும், குரு மார்களும் உங்கள் முன்னால் நின்று கொண்டு, உங்களை அன்க்லட்சிங் செய்ய விடாமல் தடுக்கின்றனர். உங்களது நற் செயல்களும், அஹங்காரமும் கூட உங்கள் முன்னால் நிற்கின்றன. எல்லா எதிர்மறைகளும், இந்தப் பெரியவர்களின் பின்னாலும் நற்செயல்கள் பின்னாலும் ஒளிந்து கொண்டு, தங்களை மறைத்துக் கொண்டு நிற்கின்றன.

அதனால் நீங்கள் குழப்படைந்து, 'நான் போரிட விரும்பவில்லை, நான் பிச்சை யெடுத்தாவது வாழ்வேன் ஆனால் போரிட விரும்பவில்லை' என்கிறார். கிருஷ்ணர் கூறுகிறார். 'இந்த எண்ணங்கள் எதுவும் திடப்பொருள் அல்ல, உண்மையில் இருப்பவை அல்ல. நீ செய்ய வேண்டியதெல்லாம், அம்பை எடுத்து அவற்றின் மீது விட்டு, அவற்றை அழுகிக்க வேண்டும் என்பது போல் பாவனை செய்வதே!

இதன் பின்பும், கிருஷ்ணரின் இந்த வார்த்தைகளாலும், அர்ஜுனன் மனநிறைவடையாத போது, திருப்தியுறாமல், ஏற்றுக் கொள்ளாமல் இருந்த பொழுது, கிருஷ்ணர் அவருக்கு விஸ்பரூப தரிசனம் தருகிறார். பிரபஞ்சக் காட்சி, தோற்றத்தைக் காணும் திறனளிக்கிறார்.

உடலில் இருந்து எல்லா அசுத்த இரத்தத்தையும் எடுத்துவிட்டது. இப்பொழுது நான் அறிவு பூர்வமாக யோசிக்கிறேன். அறிவு கூர்மையுடன் யோசிக்க முடிகிறது.

பெற்றோரின் கட்டுறு மனப்பாங்கு உங்களை மன அழுத்தத்தில் ஆழ்த்தக் கூடும். நீங்கள் அதிலிருந்து அன்க்லட்ச் ஆகிவிட்டால், அதுவே உங்களுக்கு வழிகா ட்டி, அத நேர்மையான விழிப்புணர்வுக்கு, பீஷ்மர் செய்ததைப் போல, அழைத்துச் செல்லும்.

இவைகளே மஹாபாரதத்தின் உருவங்கள்.

குருவானவர், சிஷ்யனின் உள்ளத்தில் ஒரு போரை உருவாக்கி, அதன் மூலம் சிஷ்யன் தன்னிடம் இருக்கும் எதிர்மறைகளை வென்று வெற்றிபெற வழி செய்கிறார். அந்தப் போர் தொடங்கும் வரை நீங்கள் மறைந்து வாழ்கிறீர்கள், அதுவே அஞ்ஞாதவாசம். உங்களது நியாயமான அரசு கிடைக்காமல் வாழ்கிறீர்கள். அதுவே உங்களது ஞானமடைதல்!

அந்த சுற உதவி எண்ணங்கள் ஒரு சில நாட்களே இருந்து பின்னர் அழிந்துவிடும். ஒன்றை கற்பனையில் உருவாக்கிப் பார்ப்பதற்கும், நேர்மறை எண்ணங்களுக்கும் சக்தி ஒரு சில நாட்களுக்கே. அவை தற்காலிகமான முன்னேற்றத்தை தருபவை;

ஆனால் எப்பொழுதும் நிரந்தரமான தீர்வைத் தராது. ஞானமடைந்த ஒரு குருவானவர் மாத்திரமே, உங்களுக்கு தொடர்ந்து 'க்ளிக்குகள்' அளித்து, தீக்ஷை கொடுத்து, உங்களது பிரச்சனைகளை, சிக்கலைத் தீர்த்து வைப்பார். அது மட்டுமல்ல, ஒரு குருவானவர், உங்களது கிளிக்குள் வேலை செய்வதை நிறுத்தினாலும், தொடர்ந்து மாற்றிக் சொல்லுதல்.

நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். உங்களுடைய கடந்த கால கட்டுறு மனப்பாங்கை உங்களுடைய கடந்த கால குருவுடனான கட்டுப்பாடுகளையும் விட்டுவிடுங்கள் என்று சொல்லும் பொழுது, நான் உங்களுடைய தனிமனித உள் உணர்வை நம்புகின்றேன். அதையே நீங்கள் என்னிடமும் செய்யாமல் இருக்க நான் உங்களுடைய தனிமனித உள்உணர்வை நம்புகின்றேன்.

அது ஒரு நுட்பமான விளையாட்டு. அதை வார்த்தைகளால் விளக்க முடியாது. கிருஷ்ணர், பீமனிடம், அஸ்வத்தாமன் என்னும் யானையைக் கொல்லும்படிச் சொல்கிறார். துரோணரின் மகன் பெயரும் அஸ்வத்தாமன்தான், துரோணருக்கு மகன் அஸ்வத்தாமன் மேல் அளவற்ற பாசம். அஸ்வத்தாமனே எல்லாம்.

கிருஷ்ணர், யுதிஷ்டிரரிடம், போரில் அஸ்வத்தாமன் என்கிற யானை இறந்துவிட்டதாக, கொல்லப்பட்டதாக, எல்லோருக்கும் அறிவிக்கச் சொன்னால். அதன்படி யுதிஷ்டிரரும், ‘அஸ்வத்தாமன் என்ற யானை இறந்துவிட்டது’ என்றார். அதே சமயம், யானை என்ற சொல் துரோணருக்குக் கேட்காதவாறு கிருஷ்ணர் அவரது ‘பாஞ்சசன்யம்’ என்ற சங்கை ஊதினார். துரோணருக்கு, அஸ்வத்தாமன் இறந்துவிட்டதாகவே கேட்டது. யானை என்பது கேட்கவில்லை. துரோணர் புத்திர சோ ககத்தில், ஆயுதங்களைக் கீழே போட்டுவிட, அவர் கொல்லப்பட்டுவிடுகிறார்.

உங்களது நீதி, நேர்மைப் பண்பு, துரோணரை விட்டுவிட ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும். இங்கே நீங்கள் உங்கள் நீதி நேர்மைப் பண்பை, அதாவது சமூகத்தின் நெறிமுறைகளைக் கடந்து செல்கின்றீர்கள். இதை உங்களது குருவுக்காகவும், நீங்கள் ஞானமடைவதற்காகவும் செய்ய வேண்டியுள்ளது.

அடுத்ததாக கர்ணன், நல்ல குணம், இரக்க குணம், தரும சிந்தனை இவையே கர்ணன். நல்ல குணங்களே கர்ணன். சத்வ குணம். வெளி உலகையும், அதில் உள்ள மக்களையும் நீங்கள் உண்மை என்று எண்ணுகின்றீர்கள். அதனால் நீங்கள் இரக்க உணர்வை வெளிப்படுத்துகின்றீர்கள். ஆனால் இந்த அனுமானம் உண்மையல்ல. உங்களுக்கு வெளியல் உள்ள உலகமும், உங்களைச் சுற்றியுள்ள உலகமும். நீங்கள் எவ்வாறு எண்ணிக் கொண்டிருக்கின்றீர்களோ, அவ்வாறு உண்மையானதல்ல!

|

இருபத்தைந்து வருடம் | ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

செய்கைகளைப் பற்றி கேள்வி கேட்கமாட்டார். போரில் அவரது செயல்களைக் குறித்து சந்தேகங்களை எழுப்ப மாட்டார்.

கிருஷ்ணர், சத்வ குணத்தை, நல்ல குண த்தின், இரக்க குணத்தின் பலன்களில் இருந்து விடுவிக்கின்றார். அந்த பலன்களில் தீய தன்மையைச் செயலிழக்கச் செய்கிறார். ஷல்லியன், கர்ணனின் தேரோட்டி, தானே இயங்குகின்ற, தன்னிச்சையான இயல்பைக் குறிக்கின்றார். இரக்க குணம் ,பரிவு என்பது இயல்பான தன்னிச்சையாக செயல்படும். திறன் இருக்கும் போது நிகழ்கின்றது. கிருஷ்ணர் இரக்க குணத்திற்கும், தன்னிச்சை செயல்பாட்டுக்கும் இடையே கலக்கத்தை, அமைதியானமையை, தொல்லையை ஏற்படுத்துகின்றார். அவர் கர்ணனையும், ஷல்லியனையும் பிரித்து விடுகின்றார். அதாவது பரிவு குணத்தையும், தன்னிச்சையாக செயல்படுவதையும் பிரித்து விடுகின்றார்.

நல்ல குணம், இயற்கையின் சகோதரன், ஆனால் அதுவே ஞாமடைவதற்குத் தடையாக இருக்கின்றது! அதனால்தான் குரு சொல்கின்றார், 'இந்த நல்ல குணத்தை உதறிவிடு. விட்டுவிடு நீ பிரிவில் தடைப்பட்டு, சிக்கி நிற்க வேண்டாம். அதுவும் கூட ஒரு பற்றுதான்!

பீஷ்மரைக் கடந்து வருதல், ஆசி ரமவாசியாவதற்குச் சமம். ஒரு ஆன்மீக சமூகத்தில் வா, பெற்றோரிடமிருந்து 'அன்க்லட்சிங்'? செய்வது, கட்டுறு மன்பாங்கிலிருந்து வெளிவருவது, உங்களது கட்டுப்பாடுகளை விட்டுவிடுவதற்கான முதல் படு துரோணரைக் கடந்து செல்வது என்பது சன்யாசத்திற்கு ஒப்பாகும். எல்லா பற்றுக்களையும் விட்டுவிடுதல்.

கர்ணனையும் கடந்து செல்வது என்பது ஜீவன் முக்தனாக வாழ்தல். நாம் காலங்காலமாக கருதி வரும் நல்ல பண்புகளையும் விட்டுவிடுதலாகும். அவற்றின் மீதுள்ள பற்றையும் விட்டு விடுதலாகும். அர்ஜுனன் அவரது அண்ணன் யுதிஷ்டிரரைத் தாண்டிச் செல்ல வேண்டியிருந்தது. யுதிஷ்டிரர் நற்பண்புகளின் உருவகம்.

கேள்வி: சுவாமிஜி, குந்தியும், திரௌபதியும் எதைக் குறிக்கிறார்கள்?

பஞ்ச பாண்டவர்களின் தாயான குந்தி, கள்ளங்கபடமற்றவர்; தூய்மையானவர் தனிமனித உணர்வின், அர்ஜுனனின், தாய் அவர். தனிமனித விழிப்புணர்வு வந்து இறங்குவதற்கு ஒரு உடலைத் தருபவர் அவருக்கு வேறு பங்கு எதுவுமில்லை.

பஞ்ச பாண்டவர்களின் மனைவியான திரௌபதி ஒரு மாயை. மாயை என்பது உண்மையில் இல்லாத ஒன்று. ஆனால் இருப்பதாகக் கருதப்படுவது. உணரப்படுவது. மாயை உங்களைக் கட்டுப்படுத்தவும் முடியும், விடுவிக்கவும் முடியும். அவருக்குத் துன்பம் வரும் வரை அவர் உங்களை கட்டுப்படுத்தி வைப்பார். துன்பம் வந்து விட்டால், தனி மனித விழிப்புணர்வின் மீது செயல் புரிந்து உங்களை விடுதலை பெறச் செய்வார்.

நீங்கள் இப்பொழுது இருக்கும் வீடே உங்களை ஞானமடைதலை நோக்கி செலுத்தக் கூடும். வாழ்வின் சாரம் அனைத்தையும் இழந்து விட்டால், ஞானமடைதலை நோக்கி செலுத்தப் படுவீர்கள். அவர், ஞானமடைந்த குரு, கிருஷ்ணரின், தங்கை, ஒரு நுட்பமான கதாபாத்திரம். உங்களைக் கட்டுப்படுத்தவும், ஞானமடையச் செய்யவும் அவரால் இயலும். அவரை துகிலரிதலின் அர்த்தம் இதுதான். அதுதான் மஹாபாரத்தில் பெரிய திசை மாற்றம், உச்சகட்டம்.

கேள்வி: சுவாமிஜி! விதுரன், பலராமன் இவர்களது பங்கு என்ன?

விதுரனும், பலராமனும் ஞானமடைந்த, மனித அறிவுக்கு எட்டாத விசி த்திரமானவர்கள். அவர்களால் யாருக்கும் உதவ முடியாது. போர் தொடங்கியதும் அவர்கள் மறைந்து விடுகிறார்கள்.

1.1 திருதராஷ்டிரன் சொன்னது:

சஞ்சயா, எனது மகன்களும் பாண்டுவின் மகன்களும் என்ன செய்கின்றார்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம்

திருதராஷ்டிரனின் தம்பி பாண்டு, அவரிடம் அரசையும், அதனுடன் அவரது பிள்ளைகள் ஐவரையும் ஒப்படைத்தான். எந்த நேர்மையான கோணத்தில் இருந்து பார்த்தாலும், இந்த பாண்டவர்கள் ஐவரும் கூட திருதராஷ்டிரனின் பொறுப்புதான். இருந்தாலும், 'எனது பிள்ளைகளும் பாண்டுவின் பிள்ளைகளும்' என்று திருதராஷ்டிரன் சொன்னதிலிருந்து அவரது மனம் அவர்களை பிரிந்து விட்டதைத் தெளிவாகக் காண முடிகிறது.

'அவர்கள் என்ன செய்கிறார்கள்?' என்று சஞ்சயனிடம் வருத்தம் தோய்ந்த குரலில் கேட்கிறார். 'எனது பிள்ளைகளான, நூறு கௌரவ இளவரசர்களும், அந்த பாண்டுவின் ஐந்து பிள்ளைகளும், பாண்டவ இளவரசர்கள்' என்ற தன் மூலம், திருதராஷ்டிரன் பாண்டவ இளவரசர்கள் மீது எந்த ஒரு பொறுப்பும், அவர்களுடைய நலனின் அக்கறையும் எடுத்துக் கொள்ளவில்லை என்பதைத் தெளிவாக்குகிறார். அவரது கவலையெல்லாம், அக்கறையெல்லாம் அவனது மகன்களைப் பற்றி மட்டுமே.

திருதராஷ்டிரனுக்கு அவரது மகன்கள் மீதுள்ள பற்று, முக்கியமாக பட்டத்து இளவரசன் துரியோதனனின் மீதுள்ள பாசப் பற்று, அவனது பகுத்தறியும் திறனையும் குருடாக்கிவிட்டது. அவரது மகன் எதைச் செய்தாலும், அது அவரது ஒப்புதலைப் பெற்றது. இளமைப் பருவம் தொட்டே பாண்டவர்களை, துரியோதனன் தீர்த்துக் கட்ட பல உபாயங்களைக் கையாண்டவர், துரியோதனனின் தீய செயல்கள் எதுவும் தனக்குத் தெரியாது என்று திருதராஷ்டிரன் போலியாக, பாவனை செய்து கொண்டிருந்தாலும், அவருக்கு தனது மகன் எதைக் குறி வைத்து செயல்படுகிறார் என்பது நன்றாகத் தெரிந்தே இருந்தது.

பாண்டவர்களின் மனைவி திரௌபதியைத் துகிலுரியும் உச்சக்கட்ட நடவடிக்கை அவரது அரசவையிலேயே நிகழ்ந்தது. திரௌபதியைப் பலர் முன்னிலையில் மானபங்கம் செய்யும் அளவிற்குத் துணிந்த தனது மகன்கள் துரியோதனனையும், துச்சாதனனையும் தமை செய்யாமல், திருதராஷ்டிரன்

தனக்கு அதிகாரம் இல்லாதது போல் நடந்து கொண்டார். முடிவாக துரியோதனன், பாண்டவர்களுக்கு ஊசிமுறை இடமும் தர மறுத்த போதும், திருதராஷ்டிரன் மௌனமாக இருந்தார். இதனால் இரத்தம் சிந்தியே ஆகவேண்டும் என்பதையே உறுதி செய்தார்.

இந்தக் கதையின் துக்கமான, வருத்தமான பகுதி என்னவென்றால், திருதராஷ்டிரன், தான் தீய வழியில் செல்கிறோம், அது நம்மையும் அழித்து, நமது குலத்திற்கும் முடிவாக அமைந்து விடும் என்பதை நன்கு உணர்ந்திருந்தார். இருந்தாலும், தனக்கு எந்த அதிகாரமும், அதை மாற்றியமைக்கும் சக்தியும் இல்லாதது போல் நடந்து கொண்டார்.

திருதராஷ்டிரனின் கதை மனித குலத்திற்குப் பொதுவானது. மீண்டும் மீண்டும் நாம் தவறான பாதையிலேயே, அதைத் தவறு என்று தெரிந்திருந்தாலும், சென்று கொண்டிருப்போம். ஒரு மயக்க நிலையில் ஆட்கொள்ளப்பட்டது போல், தவறான வழியிலேயே சென்ற கொண்டிருப்போம்.

இது வெறுமனே தீமைக்கும், நன்மைக்கும் இடையேயான போர் இல்லை. இது அதையும் தாண்டியது அது நமக்குள் நடக்கும் மனப் போராட்டத்தைப் பற்றியது; நமக்குள் நடக்கும் பலப்பரீட்சை; அது சரியானதைச் செய்ய இயலாமல் இருக்கும் நிலையைப் பற்றியது; எது சரியானதோ அதற்காக, அதை நிலை நாட்டுவதற்காக துணிந்த நிற்கும் துணிவைப்பற்றியது. அத நமது விழிப்புணர்வற்ற தன்மையைப் பற்றியது; நீதி, நேர்மையைப் பின்பற்றத் தேவையான தெளிவின்மை, துணிவின்மையைப் பற்றியது.

அது நமக்குள் நடந்து கொண்டிருக்கும் நல்லவை, தீயவைகளுக்கிடையேயான மோதல், சண்டை வெறுமனே நன்மைக்கும் தீமைக்கும் இடையிலே, நம்முடைய வெளி உலகில் நடக்கும் யுத்தம் மட்டுமல்ல. கிருஷ்ணர், மிகச் சிறந்த விழிப்புணர்வு, நமது உள்ளுணர்வின் மீது தொடர்ந்து தோன்றிக் கொண்டேயிருக்கின்றது. இருந்தாலும், நமக்குள் இருந்து ஒலிக்கும் இத்தெய்வீகக் குரலை, கவனிக்காமல், அலட்சியமாக

துரியோதனன் பட்டத்து இளவரசன் எல்லா நடைமுறை செயல்பாடுகளுக்கு அவரே அரசகர். அவரது தடுத்து நிறுத்தவும் சக்தியற்று, திறமையற்றிருந்தார். துரியோதனன், தனக்கு முன்னால் அணி வகுத்து நின்று பாண்டவ சேனையைப் பார்த்தார். அந்தக் காட்சியைப் பார்த்து துரியோதனன், பல வழிகளில் செயல்பட்டிருக்கலாம், நடந்திருக்கலாம்.

ஒரு தனி மனிதராகவே இந்த போரைத் தூண்டிவிட்டு துவக்கியதற்காகவும், நிச்சயமாக எதிரிகளை வீழ்த்தி வெற்றி கொள்வேன் என்றும், துரியோதனன் மகிழ்ச்சியுடன் பார்த்திருக்கலாம். தனது படையினரையும் தன்னையும் மீண்டும் உறுதிப் படுத்திக் கொள்ளும் வகையில், துரியோதனன், கோபத்தாலும், எதிரிக்கு சவால் விட்டும் கர்ஜித்திருக்கலாம்.

அப்படியில்லாமல், எதிரியின் படையைப் பார்த்தவுடன், அவன் தனது ஆச்சார்யரம், வழிகாட்டியுமான துரோணரிடம் செல்ல முயன்றான். கௌரவ சே னையின் சேனாதிபதிகளுள் ஒருவரும், அவர்த ஆச்சாரியருமான துரோணரிடம் ஆசி பெறச் சென்றார்.

பின்னால் நாம் பார்க்க இருப்பது போல், அவரது அந்த செய்கை, ஒன்றை நிச்சயப்படுத்திக் கொள்ளவே! அதாவது, போரின் முடிவினால் ஏதாவது பழி நேரும் என்றால், அது ஆச்சாரியரின் மீதே இருக்க வேண்டும் என நிச்சயித்து செயல்பட்டார். துரியோதனன், அவரது வழிகாட்டியான துரோணரை நோக்கிப் போனது, அவரிடமிருந்து ஆசிகளைப் பெறவும், வெற்றியைப் பற்றி மீண்டும் உறுதி செய்த கொள்ளவுமே என்பதை விட, அவரையே போருக்குப் பொறுப்பாளராக்க தான்.

இப்படித்தான் பெரும்பாலான மனிதர்கள் நடந்து கொள்கிறார்கள். ஒரு திட்டப்படி செயல் படத்துவங்கும் பொழுது, அது தவறுதான் என்பதைத் தெளிவாகத் தெரிந்து கொண்டு, தெரிந்தே இப்படி நடந்து கொள்கிறார்கள். அவர்கள், யாரையாவது அல்லது எந்த காரணத்தையாவது கண்டு பிடித்து அவர்கள் மீது பழி சுமத்துவர்கள். அது நன்றாகப் புரிந்து விஷயம்தான் தொடரப்போவது துன்பரமான விளைவுகள், அதற் குக் காரணம், அதைத் தோற்றுவித்த அவர்களது முட்டாள் தனமான செய்கைகளே. இருந்தாலும், வேறு ஒருவர் மீது பழியை சுமத்திவிடலாம் என்ற நம்பிக்கையில் ஆறுதலடைகிறார்கள். அது தர்க்கவாதத்திற்கு சிறிதளவுக் ஏற்றுக் கொள்ளத் தகாததாக

இருபத்தைந்து வருடம் இருந்தாலும், அவ்வாறே செய்கிறார்கள்.

துரியோதனன், நவீன கால நிர்வாகத்தில் உபயோகப்படும் அதிகார ஒப்படைப்பைப் பற்றி நன்கு புரிந்து வைத்திருந்தான். இக்கால நிர்வாகிகள் பலரைப் போலவே, துரியோதனனும், அதிகார ஒப்படைப்பு மூலம், பகிர்தல் மூலம், பொறுப்பைக் கழித்து விட்டார்.

அந்தப்பணிமிகவும்பேராவல்நிறைந்தாகவும், நம்முடைய நேரத்திற்கு உதவாததாகவும் இருந்தால், செயல் திட்டப் பணியிலிருக்கும் நாங்கள், எங்கள் தொழில் தலைவர், பணி மேலாளரிடம், 'இது நடக்காத காரியம், இந்த பணியை மேற் கொள்வது படுமுட்டாள் தனமானது. ஒரு மாத கால அவகாசம் அளித்தாலும் இதை எந்த விதத்திலும் முடிக்க முடியாது'.

பணி மேலாளர் பின்னர் மண்டல மேலாளரிடம், 'இது மிகவும் கடினமான, அதிக வெலவு ஆகிறது பணியாகும் பதினைந்து நாட்களுக்கு மேலாகும்'.

மண்டல மேலாளர், தலைமை அதிகாரியிடம் 'இது மிகப் பெரிய சவால். அதிகமான அளவில் அதிகப்படியான நேரமும், பணமும் செலவாகும். அநேகமாக ஒரு வாரத்தில் முடிக்க முயற்சிக்கலாம்'.

ஆச்சார்யரானார். பயிற்சியின் முடிவில், அக்கால வழக்கப்படி, ஆச்சார்யருக்குக் கொடுக்க வேண்டிய கட்டணமான குருத்தக்ஷணையைக் கேட்டார். ஆனால் அதை செல்வமாக அல்லாமல், பொருட்களாக அல்லாம், பாஞ்சால அரசன் துருபதனைக் கைது செய்து அழைத்து வரும்படிக் கேட்டார்.

அவரது மாணாக்கர்களில், சீடர்களில் அர்ஜுனன் மட்டுமே அதைச் செய்ய தயாராயிருந்தார். அதே போல், ஆச்சாரியர் கேட்டதற்க சிணங்க, துருபதனை போரில் வென்று கைது செய்து துரோணரிடம் ஆச்சாரியாருக்கான வெகுமதியை அளித்தார்.

துரோணர், துருபதன் விடுவித்து, அவரது அரசையும் அவருக்கே வழங்கினார். கைது செய்யப்பட்டு, துரோணரிடம் சரணடைந்து, துருபதன் இழிவு படுத்தப்பட்டான்.

அவர் ஆழ்ந்து தவம் செய்து, துரோணரைக் கொல்வதற்காகவே ஒரு மகவைப் பெற்றெடுத்தார். அந்த தவத்தின் விளைவாக துருபதனுக்கு த்ரிஷ்டத்யும்னன் என்ற மகன் பிறந்தான். விதி வசத்தால், ஊழ்வினையால், த்ரிஷ்டத்யுனன், துரோணரின் சீடரானான். அவனும் பாண்டவ, கௌவர் இளவரசர்களுடன் இணைந்து கற்றான்.

துரோணர்க்கு, த்ரிஷ்டத்யும்னனின் பின்புலம், அவனது பிறப்பின்காரணம் பற்றி உணர்ந்திருந்தார். இருந்தாலும், அவர் அவரை சீடராக, மாணாக்கராக ஏற்று, அவனுக்கு போர்க் கலைபைப் பயிற்றுவித்தார் இந்த மஹாபாரதப் போரில், பாண்டவ சேனைத் தளபதிகளின் தலைவராக 'த்ரிஷ்டத்யும்னன் பொறுப்பேற்றிருந்தார். துரோணர், அவரை எதிர்க்கும் கௌரவ சேனையில் சேனாதிபதிகளுள் ஒருவராக இருந்தார்.

எதிரிப்படையை வழிநடத்தும் த்ரிஷ்டத்யும்னனை பயிற்று வித்த, தனது உயிரை மாய்க்க வல்லவனை பயிற்று வித்த, து ராணரின் மதிநுட்பக் குறைவை, முன்னறியும் திறமையில்லாததைப் பற்றி நேரடியாகக் குறிப்பிட்டார். அவர் பேசிய விதம் து ராணரை எச்சரிக்கும் விதத்தில் இருந்தது அவரது மாணாக்கர் என்பதற்காக, த்ரிஷ்டத்யும்னனை அதிகமாக நம்ப வேண்டாம்; எதிரியை சுலபமாக, இலகுவாக எண்ண வேண்டாம் என்றார். அதற்குப் பிறகு துரியோதனன் மற்ற சிறந்த பாண்டவ வீரர்களான பீமன், அர்ச்சுனன் ஆகியோரைக் குறிப்பிட்டு, ' அவர்களும் துரோணரின் சீடர்களே என்றார். அதே போல் பாண்டவர்களுக்காகப் போரிடும் மற்ற சிறந்த வீரர்களையும் குறிப்பிட்டார்.

துரியோதனன், அதன்பின் கௌரவர்கள் பக்கம் உள்ள சிறந்த வீரர்களைப்

துரியோதனன், ஒரு ஆழ்ந்த உள்மனப் போராட்டத்தில் இருந்தார். அவனுக்கு, அவரது சகோதரர்களுடனேயே போரிடுவது குறித்து எந்த குற்ற உணர்வும் இல்லை. ஏனென்றால், ஒரு வெறியுடன், ஆபத்தை உணராமல் ஒரு முரட்டுதுணிச்சலுடன், இராஜ்ஜியம் முழுவதும் அரசு செய்ய வேண்டும், இராஜ்ஜியம் முழுவதையும் தானே வைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என விரும்பினார்.

பாண்டவ இளவரசர்கள் உயிருடன் இருக்கும் வரை தான் பாதுகாப்பாக இருக்க முடியாது என நம்பினார் அவரது பிரச்சனை நல்லது செய்வதைப் பற்றியோ அல்லது தீயது செய்வது பற்றியோ அல்ல. அவரைப் பொறுத்த வரையில், அவர் எதைச் செய்தாலும் அது நன்மையானதுதான், சரிதான். அவர் ஆழ்ந்து சிந்திக்கும் வழக்கமுள்ளவர், திறனுள்ளவர் அல்ல.

அவர் பக்கம், அவருக்குப் பக்க பலமாக மாவீரர்கள் பலர் இருந்தார்கள். துரியோதனனுக்கு அவர்கள் மீது நம்பிக்கையில்லை. அவன் பக்கமிருந்து பல வீரர்கள், முக்கியமாக துரோணர், பீஷ்மர், கிருபாச்சாரியின் போன்றவர்கள், அவர்கள் பாண்டவர்களுக்கும் ஆச்சாரியர்களாக இருந்ததால், பாண்டவ சேனையுடன் போர் செய்வதை விரும்பவில்லை, என்று துரியோதனன் நன்கு அறிந்திருந்தார்.

அவர்கள் தங்கள் உள்ளுணர்வுடன், உணர்வு பூர்வமாக, அவருக்கு போர் செய்ய உதவவில்லை, மாறாக, ஒரு நீதியின் காரணமாகவே போராட அவர் பக்கம் இருக்கிறார்கள், போராட கட்டாயப்படுத்தப் பட்டிருக்கிறார்கள் என்பதையும் அறிந்திருந்தார். இதுதான் அவரது குழப்பத்திற்கு மூலகாரணம், நிச்சயமற்ற தன்மைக்கும் காரணம்.

இதில் ஒரு விசித்திரம் எண்ணவென்றால், துரியோதனன், சேனாதிபதிகளின் தலைவரும், தனது பெரிய பாட்டானருமான பீஷ்மரிடம் செல்லாமல், துரோணரிடம் சென்றார். துரோணரிடம் அவர் சொல்லியதையெல்லாம், பீஷ்மரிடம் கூற அவர் அஞ்சி னார் போலுள்ளது (போலும்)

துரோணர், அரசரிடம் ஒரு பிரஜை ஆதலால், துரியோதனன் அவரை உரசிப் பார்க்கும் வகையில் பேச முடிந்தது. ஆனால் பீஷ்மர் அப்படியல்ல அவர் அவரது பெரிய

இருபத்தைந்து வருடம் னை இருக்கின்றது என்பதை அறிந்துபிறகே அதற்கான தீர்வை நீங்கள் தேட முடியும்! அது உங்களுக்குத் தெரியாவிட்டால், நீங்கள் இயல்பானவராக இருப்பதாக நினைக்கின்றீர்கள் நீங்கள் எதிர் கொள்ளும் பிரச்சினைகளும் இயல்பானவை, வழக்கமானவை என நினைக்கின்றீர்கள்.

உங்களைச் சுற்றிப் பாருங்கள். நிஜ வாழ்வில், பல உதாரணங்களைக் காண்பீர்கள். பல பெற்றோர்களுக்கு அவர்களது பிள்ளைகள் தவறுகள் செய்யாதவர் கள்! பிள்ளைகளது செயல்பாடுகள் தவறு என்று தெளிவாகத் தெரிந்தாலும், அவர்களது பிள்ளைகள் தவறு செய்யாதவர்களே!

ஒரு முறை ஒரு தந்தை அவர் வாழ்வில் நடந்ததை விவரித்தார்:

அவரது புத்திசாலி தங்கும் வசதியுடன் கூடியஇந்தியாவின் ஒரு சிறந்தபள்ளியில் சேர்ந்தார். அதற்காகக் கடன் வாங்கினார். அது அவருக்கு ஒரு பொருளாதார சுமையாக இருந்த போதும், தனது மகன் ஒரு மிகச் சிறந்த பள்ளியில் படிக்க வேண்டும். அதிகாரத் தொடர்புடையவர்களின் பிள்ளைகள், பணக்காரர்களின் பிள்ளைகளுடன் பழகும் வாய்ப்பும் பெற வேண்டும் என்பதை உறுதி செய்ய விரும்பி, அப்பள்ளியை சேர்ந்தார்.

அவரது மகன் விளையாட்டில் மிகச் சிறந்து விளங்கினான். பல விளையாட்டு குழுக்களுக்குத் தலைவனாக இருந்தான். அவனது இறுதி வருடப் படிப்பின் முந்தைய ஆண்டில், விடுதிக் காப்பாளர், அவனிடம் போதைப் பொருள் இருந்ததை அறிந்து, அவனை விடுதியல் இருந்து வெளியேற்றினார் தந்தையார், தனது மகனின் வெளியேற்றுதலை தடுத்து நிறுத்தி பல வழிகளிலும் முயற்சி செய்து தோல்வியுற்றார். மகன் தான் குற்ற மற்றவன் என்று சொன்னான். ஆனால் மற்ற மாணவர்களும், விடுதி காப்பாளரும், தந்தையிடம், அவருடைய மகனுக்கு போதைப் பொருள் சம்பந்தமான பிச்சினை இருப்பதாகக் சொன்னார்கள்.

தனது மகனை வீட்டிலிருந்தவாறே அருகில் உள்ள வேறு பள்ளியில் படிக்குமாறு சேர்ந்தார். அந்தப் பள்ளியிலும், ஆசிரியர்கள், பெற்றோரிடம் 'தங்களது மகனத சேர்க்கை தவறாகத் தெரிகிறது, தாங்கள் சிறிது கவனத்துடன் செயல்படுங்கள்' என்று அறிவுறுத்தினார்கள். மகன் தந்தையிடம் வேறு கதை சொன்னான். தந்தை மகன் சொல்வதைக் கேட்டு, அவனை அதற்குரிய மருத்துவச் சிகிச்சைக்கு

மீதும் மிகவும் தாழ்ந்த மதிப்பையே வைத்துள்ளார்கள் அதனால் மற்றவர். சொல்வதையும், நினைப்பதையும் செய்கின்றனர் அவர்கள் மற்றவர்களின் இசைக்கேற்ப நடனமாடுகிறார்கள்.

நாம் எல்லோருக்கும் குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே, நம்மீதே நம்பிக்கை வைத்துக் கொள்ள கூடாது என்றே பயிற்று விக்கப்பட்டிருக்கிறோம். அந்த கட்டுறு மனப்பாங்கிலேயே வளர்க்கப்பட்டிருக்கிறோம். எப்போதுமே இதைச் செய் அதைச் செய் என்றோ, பல சமயங்களில் அதைச் செய்யாதோ, இதைச் செய்யாதோ என்றோ மட்டுமே சொல்லப்பட்டிருக்கின்றோம், கீழ்ப்படியும் குழந்தைகள் பரிசு பெறுவார்கள், மற்றவர்கள் தண்டனை பெறுவார்கள் அவர்களுக்கு வேறு வழியில்லை. குழந்தைகள் இரண்டில் ஒன்றைத் தேர்வு செய்ய முடியாது முற்றிலும் கட்டுப்படுத்தபட முடியாத ஒரு சில குழந்தைகளே அவர்கள் விரும்பியதைச் செய்ய முடியும். அப்படிச் செய்ய விட்டு, தண்டனையிலிருந்து தப்ப முடியும் மற்ற எல்லாக் குழந்தைகளுக்கும், பெற்றோர் சொல்வதைக் கேட்டு நடப்பது, மேலானதாகவும், எளிதாகவும், பாதுகாப்பானதாகவும் இருக்கின்றது.

உங்களுக்கு எது நன்மையைத் தரும், எது தீமையைத் தரும் என்பதை உங்களுடைய பெற்றோரும், மற்ற பெரியவர்களுமே முடிவு செய்வதை, அடிப்படையிலேயே ஏற்றுக் கொண்டீர்கள்.அது நீங்கள் வயதிற்க வந்த பிறகும் வயதான பிறகும் தொடருகின்றது. நீங்கள் குழந்தையாக இருக்கும் போதே உங்களுடைய பங்களிப்பு என்னவாக இருக்க வேண்டும், உங்களுடை வழிமுறை என்னவாக இருக்க வேண்டும் என்பது வரையறைக்கப்பட்டு விடுகின்றது. வாழ்க்கையில் எதைச் செய்யலாம், எதைச் செய்யக் கூடாது என்பது குறித்த ஒரு கையேடு கொடுக்கப்பட்டுவிடுகின்றது. அந்தக் கையேட்டில் பத்து, நூறு அல்லது ஆயிரக் கணக்கான கட்டளைகள், தெய்வீககக் கட்டளைகள் தரப்பட்டிருக்கும்.

அதனால்தான் அனேகமான மக்கள் உயிரில்லாமல் மந்தத் தன்மையோடு இருக்கின்றார்கள். அப்படித்தான் நீங்கள் உங்கள் குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே வளர்க்கப் பட்டிருக்கின்றீர்கள், ஆ! இல்லையில்லை, உண்மையில் தாழ்த்தப் பட்டிருக்கின்றீர்கள். இயல்பான மகிழ்ச்சியுடனும், அறிந்து கொள்ளும் ஆவலுடனும் இருக்கும் குழந்தையிலிருந்து, மந்தத் தன்மையுடனான இளைஞராக

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

வாழ்வை விட புகழ், நல்ல பெயரே மிக முக்கியம் என்று சொல்பவர்கள் இருக்கின்றார்கள். அவமரியாதையை விட உயிர் விடுதலையையே சில அரசர்கள் ஆதரித்தார்கள். அதுவே அவர்களது காட்பாடாக இருந்தது. யாராவது மதிப்பு, மரியாதை, புகழ் என்றால் என்ன என்று அறிந்து கொள்ள முயல்கின்றார்களா? நமக்கு ஏது நற்பெயர், மதிப்பு என்று வரையறுப்பது யார்? ஏன் ஒரு மகனின் வாழ்வும், மகிழ்வும், சமுதாயத்தின் கருத்தை விட முக்கியத்துவம் குறைந்ததாக உள்ளது? ஏன், ஒரு மனைவியின் நடத்தை, நல்லொழுக்கம், ஒரு வழிப்போக்கன் சொல்வதைக் கொண்டு வரையறை செய்யப்படவேண்டும்?

நல் ஒழுக்கம், நன்னடத்தை என்பது சமுதாயம் விதித்துள்ள நீதி நெறி முறைகள், அவற்றை வைத்து, சமுதாயம் நம்மை பயம், ஆசை சிலவற்றின் மூலமாக கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருக்கின்றது. அது ஒரு நீதி நெறி, மனசாட்சிக்கான விதிமுறைகள். வெளியிலிருந்து சுமத்தப்படும் விதிமுறைகள். அது உங்கள் உள்ளிருந்து வரும் குரல் அல்ல. உங்கள் உள் உணர்விலிருந்து, விழிப்புணர்விலிருந்து வரும் குறிப்பு அல்ல.

ஒன்றைத் தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள் உங்கள் மனசாட்சி என்பது உங்களுடைய உள் உணர்வல்ல. உள்ளிருப்பு விழிப்புணர்வல்ல. மனசாட்சி என்பது உங்களுடைய குற்ற உணர்வுகளை மாட்டி வைத்துக் கொள்ள வசதியான ஒரு நங்கூரம். உங்கள் மகளோ, மனைவியோ, உங்களது சமுதாய விதிமுறைகளை மீறுவத போல் தோன்றும் பொழுது, நீங்கள் அவர்களை தண்டிக்கவில்லையென்றால், நீ ங்கள் குற்ற உணர்வில் சிக்கிக் கொள்கின்றீர்கள். சமுதாயக் குற்ற உணர்விலிருந்து விடுபட, உங்களது மனித நேயமற்ற தன்மையை நியாயப்படுத்திக் கொள்கின்றீர்கள்.

இப்படி, இந்த முறையில் நாம் செயல்படும் போது, நாமே நமக்கு, சமுதாயத்திற்கும், வாழ்விற்கும் சில கடமைகள் இருப்பதாக, எண்ணிக் கொள்கி றாம். வாழ்க்கை நம்மிடம் இருந்து எதையும் எதிர்பார்க்கவில்லை. தன் சார்பாக நாம் இதைச்

விதமாக முடிந்திருக்கும்.

நாமும், நமது வாழ்வில், நமது கதையில், வேறு விதமான முடிவை எட்டமுடியும். நாம் செய்ய வேண்டியதெல்லாம், விழிப்புணர்வுடன் நமது உறவுகளின் எல்லைகளை விரிவுபடுத்த வேண்டியது மட்டுமே. நமது கண்கள் உண்மையிலேயே திறக்கப்பட்டுவிடும். நம்மால் பார்க்க முடியும். கண்களால் பார்ப்பது மட்டுமல்லாமல், புத்திசாலித்தனத்துடன் பார்க்க முடியும்.

இந்த மனப்பாங்கு, அவரவர் சமுதாயத்தில் வகிக்கும் நிலை சார்ந்தது அல்ல. அறியாமையினால் நம்மை நாமே குருடராக இருக்க அனுமதிக்கிறோமா என்பதைப் பொறுத்தது. சமுதாய கட்டுறு மனப்பாங்கின் அடிப்படையில், நமது கடமை என்று எதை மனதில் நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம் என்பதைப் பொறுத்தது. அல்லது நமது வாழ்வில் உண்மையான பொறுப்புகள் பற்றிய உண்மைய விழிப்புணர்வுடன் செயல்படுகின்றோமா என்பதைப் பொறுத்தது.

அகங்காரத்திற்குத் தேவை ஆதரவே!

தனக்காக உயிரையும் கொடுக்க கூடிய மிகச் சிறந்த மாவீரர்கள் தன் பக்கம் இருப்பதாக, மிகத் தெளிவாக உணர்ந்து அறிவித்தார். அந்த வீரர்களுக்கு துரியோதனன் ஒழுக்கமற்ற நடந்து கொள்வது தெரிந்தே இருக்கலாம். தெரிந்தே இருந்தது. இருந்தாலும், அவரிடம் அவர்கள் கொடுத்த வாக்குறுதியால், அவற்றைப் அவர்கள் பொருட்படுத்தவில்லை.

அடுத்ததாக, துரியோதனன் தனது மனதைமேலும் உறுதிப் படுத்திக் கொள்ளும் விதமாக தலையில் தளபதி பீஷ்மரால் வழிநடத்தப்பட்ட கௌரவ சேனை மிகவும் வலிமை வாய்ந்தது. பரந்து விரிந்து இருக்கின்றது என்றார். பீமனால் வழி நடத்தப்படும் பாண்டவ சேனை சிறியதாகவும், வலிமை குறைந்தது இருக்கின்றது என்றும் சொன்னார் துரியோதனன், பீஷ்மரைப் பற்றிப் பேசும் பொழுது பீமனையும் அவருடன் இணைத்துக் குறிப்பிட்டது, அவருடைய பய உணர்வையே காட்டுகிறது. துரௌதிக்கு இழைக்கப் பட்ட அவமானத்திற்காக, பழிவாங்கும் விதமாக, துரியோதனன் தொடையைப் பிளந்து, இரத்தம் குடிப்பதாக பீமன் செய்த சபதத்தின் விளைவாக எழுந்த பயமே அது அவ்வாறு அந்த சபதம் நிறைவேறும் என்று துரியோதனன் அவரது மனதில் அறிந்திருந்தார். பீஷ்மரால் கொடுக்கப்படும் பாதுகாப்பு மட்டுமே அதைத் தடுக்கும் சக்தி வாய்ந்தது. என்று அறிந்திருந்தார்.

அடுத்ததாக துரியோதனன் கௌரவ சேனையைப் பார்த்து, அவர்களை உற்சாக மூட்டியும், வற்புறுத்தியும், அவர்களது சேனைத் தளபதி பீஷ்மரைத் தாங்கி, பக்க பலமாயிருந்த போர்புரியுமாறு சொன்னார். அதற்கு பதிலளிக்கும் விதமாக, பீஷ்மர் அவரது சங்கை ஊதி, சிங்கத்தைப் போல ஆர்ப்பரித்து, துரியோதனனை மகிழ்வித்தார்.

பீஷ்மரே, கௌரவ சேனையில் கௌரவர்களின் முதல் தலைமை தளபதி. மொத்த கௌரவ சேனையும் அவரது தலைமையை ஏற்று செயல்பட வே ண்டும். என்பதை துரியோதனன் உறுதிப்படுத்த விரும்பினார். இதுவரை, பீஷ்மர், பாண்டவர்களின் சார்பாகவே, பாரபட்சத்துடன் நடந்து கொள்கிறார் என்பதை துரியோதனன் வெளிப்படையாகவே உணர்த்தி வந்திருந்தார். ஆனால் இப்பொழுது தா, அனைத்திற்கும் ஒரு முடிவு ஏற்பட்டுவிட்டது. பீஷ்மர், மஹா வீரர், இரு சே னைகளிலும் மஹாவீரர், அவர் கௌரவ சேனையை வழி நடத்துகிறார். பீஷ்மர் குறித்த, தனது கடந்தகால செயல்பாடுகள், இந்த சேனையின் மீது விளைவுகளை

இருபத்தைந்து வருடம் இது முட்டாள்தனமானதோ அல்லது நடப்பது நடக்கட்டும் என்று எதிர்ப்பின்றி ஏற்றுக் கொண்டதோ இல்லை. இது உறுதியாய் நிகழும், தவிர்க்க இயலாத நிகழ்விற்கு சரணடைதல், தெய்வீகத்திடம் சரணடைதல். அவர்களுடைய உள்ளுணர்வு நிலையில், இந்த சிறந்த குருமார்கள், இயற்கை தனது வழியில் செல்ல அனுமதித்தார்கள். தாங்களும் அந்த அலைகளால் அடித்துச் செல்லப்படுவதையும் அனுமதித்தார்கள்.

தளர்வாகவும், பதற்றமில்லாமல், நடப்பவைகளை அப்படி அப்படியே நடக்க அனுமதிப்பது என்பது பரிணாம வளர்ச்சி பெற்ற ஆன்மாவின் அடையாளம். சாமான்ய மனிதர்களுக்கு, யோசிக்கவும், தேர்வு செய்யவும், அதன்படி செயல்படவும் சுதந்திரம் இருக்கின்றது. அதனால் அவர்களது விதியை அவர்கள் தங்களது கட்டுக்குள் வைத்திருப்பதாக எண்ணுகின்றார்கள். ஒருவிதத்தில் அதுவும் சரிதான். அவர்களது முடிவை அவர்களே எடுத்து, அவற்றின் மீது செயல் படுகிறார்கள். ஆனால், அது அவர்களது விழிப்புணர்வற்ற சமஸ்காரங்கள், எண்ணப் பதிவுகளே. அவர்களத நம்பிக்கைகளும், அவர்கள் மதிக்கும் வாழ்க்கை முறைகளுமே அவர்களை அப்படிப்பட்ட முடிவுகளை எடுக்கச் செய்து, அவர்களை நடத்திச் செல்கின்றன.

சமஸ்காரங்கள் அவர்களை செயல் புரியத் தூண்டும் பொழுது ஒரு சுழற்சி உருவாக்கப் படுகிறது. அவர்களது செயல்கள், மனதின் நிலையை உருவாக்குகின்றது; அது மீண்டும் அந்த சமஸ்காரங்களையே உறுதிப்படுத்துகின்றன. இருந்தும், ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும், இந்த சுழற்சியிலிருந்து விடுபட்டு, சமஸ்காரங்கள் இல்லாமல் சுதந்திரமாக வாழ வழியைத் தேர்வு செய்ய முடியும்.

இயற்கையினுடனான நமது தொடர்ந்து முரண்பாடே, நம்மை துன்பத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறது. நாம் புத்திசாலித்தனமாக செயல்படுவதாக நாம் நம்புகிறோம். அனேகமாக, நமது செயல்பாடுகள் அனைத்துமே உள்ளுணர்வினால் நடத்தப்படுபவை. விழிப்புணர்வற்ற நிலையில், சமஸ்காரங்கள் நிறைந்திருக்கும், உள்ளுணர்விலிருந்து செயல்படுகின்றோம். விழிப்புணர்வற்ற மனம் மிக வேகமாக செயல்படக் கூடியது. அதில் மிக அதிகமான விவரங்கள் அடைந்துள்ளன. விழிப்புணர்வுடான மனது அப்பியில்லாமல், செயல்படக்கூடியது. உதாரணமாக விழிப்புணர்வற்ற மனம் 60 மில்லியன் (6கோடி) படங்களை மிகக் குறைந்த காலத்தில் சேமித்தும், பகுத்தாய முடியுமென்றால், விழிப்புணர்வுடனான மனது அதே கால நேரத்தில் அதிகமாக 60 படங்களை மட்டுமே கையாளக் கூடும். விழிப்புணர்வற்ற மனம் வேகமாக செயல்படும்படி இயற்கையால் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. அது வாழ்வோ, சாவா என்ற பிரச்சினைகளை எதிர்நோக்கும் போது செயல்படுவதற்காக அவ்வாறு வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. துரதிர்ஷ்டவசமாக, இந்த வகையான ஒழுங்கு முறை திட்டம், மற்ற எல்லா மிகச் சாதாரண நிகழ்வுகளுக்கும் கூட பயன்படுத்தப் படுகின்றது.

டாவோயிசத்தில் சொல்வார்கள், நாம் ரூத்யோரம் காணப்படும் நாணலைப் போல, இயற்கையுடன் இயைந்து நடக்கக் கற்றோமானால், நாம் எப்பொழுதுமே சரியானவற்றை மட்டுமே செய்வோம். இயற்கையை எதிர்க்கும் பொழுதும், நமது விருப்பங்களுக்குள் அதைக் கட்டுப்படுத்த முயலும் பொழுதும், நாம் துன்புறுகி றோம். வாழ்க்கையை இரு வழிகளில் வாழலாம். ஒன்று, உலகையும், வாழ்வையும், உள்ளது உள்ளவாறே ஏற்றுக் கொள்வது இதைச் சமஸ்கிருதத்தில் 'சிஷஷ்டிதிருஷ்டி' என்ற சொல்கின்றோம். மற்றொன்று, சுற்றுப்புற சூழ்நிலைகளை நமது கருத்துப்படி வளர்ச்சியுறச் செய்ய முயற்சிப்பது. இதை 'சிருஷ்டி சிருஷ்டி' என்று சொல்கின் றோம்.

ஏற்றுக் கொள்ளும் வழிமுறை மகிழ்ச்சியையும் இரண்டாவதான, எதிர்க்கும் மனப்பாங்கு, துக்கத்தையும் கொண்டு வருகின்றது. யாருமே உலகை, தங்கள் கருத்துப்படி மாற்றியமைக்க முடியாது. அவ்வாறு முயற்சிப்பது. தோல்வியில் முடியும் ஒரு பயிற்சி, ஒரு செயல்.

நம்வாழ்வில், நாம் நமது துணைவரையோ, துணைவியையோ, அல்லது அடுத்து வீட்டுக் காரரின் மன அமைப்பையோ, மாற்ற முடியாது.

அதிகமாக, நாம் நம்மை மாற்றிக் கொள்ள இயலும். அவ்வளவுதான்.

உலகையே மாற்றலாம் என்கிற புரட்சிகரமான வாதங்கள் எல்லாம் எதற்கும் உத வாத வீண்பேச்சே. எந்த ஒரு புரட்சியும், இதுவரை சொல்லத் தக்க வகையில் நேர்மறை விளைவுகளை ஏற்படுத்தி, வெற்றி பெற்றதில்லை. சர்வாதிகாரத்திற்கு எதிரான புரட்சியாளர்கள் எல்லோரும், தாங்களும் சர்வாதிகாரிகளாக ஆகிவிடுகின்றார்கள். அதுதான் எப்போதுமே சரித்திரமாக இருக்கின்றது.

இருபத்தைந்து வருடம்

நிபந்தனையுடன்தான், பீஷ்மர், துரியோதனனுக்காக பாண்டவரை எதிர்த்துப் போரிட சம்மதித்தார்.

பீஷ்மர், பல தடவைகள் துரியோதனனுக்கு அறிவுரை சொல்லியுள்ளார். ஒவ்வொரு முறை துரியோதனன் பாண்டவர்களுக்கு எதிராக ஏதாவது சூழ்ச்சி செய்யும் பொழுதும் அவரது தவறான செய்கைகளைக் கண்டித்துள்ளார் பீஷ்மர், அவனது செய்கைகளை எந்த அளவிற்கு எதிர்த்தார். என்பதை துரியோதனன் உணர்ந்திருந்தார். ஆனாலும், இப்பொழுது, துரியோதனனது தீய செயல்களால் ஏற்பட்ட வெறுப்பை விட அவர் மீது கொண்ட கருணை அவரை வென்றது. துரியோதனனின் மனதில் உள்ள நம்பிக்கையிழந்த பய உணர்வுகளை பீஷ்மர் நன்கு புரிந்திருந்தார். அவருக்கு தைரிய மூட்ட வேண்டிய தேவையையும் உணர்ந்தார்.

துரியோதனனின் மிகையான கூற்றுக்கு பதிலாக, பீஷ்மர் தனது சங்கை ஊதினார். அது துரியோதனன் கூறியவற்றை ஆமோதித்து, அவருக்கு தெம்பூட்டும் விதமாக இருந்தது. சஞ்சயர் சொன்னார், பீஷ்மரின் சங்க நாதம்ஒரு சிங்கத்தின் கர்ஜனையைப் போல இருந்ததாகவும் அது அந்தப் போர்க்களத்தில் குழுமியிருந்தவர்களிலேயே மிகவும் வயதானவரும், மிகச் சிறந்த வீரரிடம் இருந்து வந்தது. அது கெளரவ இளவரசருக்கு ஆதரவு தருவதாகவும், பீஷ்மரின் ஆதரவு துரியோதனனுக்கு முழுவதுமாக இருப்பதைத் தெரிவிப்பதாகவும், உறுதிப்படுத்துவதாகவும், இருந்தது. அது போர் தொடங்கியதற்கான அறிகுறி. பீஷ்மரின் சங்கு, ஒரு புகழ்பெற்ற வெற்றியைத் தரும் அறிகுறி.

கேள்வி: சுவாமிஜி, நாம் செய்யும் செயல்களில் சரி என்றும் தவறு என்றும் எதுவுமே இல்லை என்று எப்படி இருக்க முடியும்? அப்படியானால் நாம் விரும்பிய எதை வேண்டுமானாலும் பயமில்லாமல் செய்யலாமா?

சமூக பொறுப்பை மீறும் அளவிற்கு சக்தி வாய்ந்த ஒருவர் பின்விளைவுகளைப் பற்றி பயம் இல்லாம் இருக்கலாமா?

|

| | :---: | | இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பண்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது... | | 'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?"' என விசாரித்ததற்கு, 'சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

அலைவரிசையும் வெவ்வேறானவை.

ஞானிகள், பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மையின் அலைவரிசையில் இருந்த இயங்குகின்றார்கள். அவர்கள் இயற்கையின் விதிமுறைகளை பின்பற்றுகிறார்கள். மனிதர்களின் விதிமுறைகளை இல்லை.

இயற்கையில் சரி, தவறு என்றும் எதுவுமே கிடையாது என்று நான் கூறியது ஞானிகளுக்கு, இருப்புத்தன்மைக்கும் பொருந்தும்.

சரி, தவறு, எவையெல்லாம் செய்யக் கூடியவை மற்றும் எவையெல்லாம் செய்யக் கூடாதவை என்பவற்றைப் பற்றிய வழிநடத்தல்கள் அனைத்தும் மனிதர்களுக்கு

தேவைப்படுகின்றது. என்பது உண்மைதான்.

பல்வேறு மதத்தினரால் விதிக்கப்பட்டு இருக்கும் பெரும்பாலான விதிமுறைகள் புரிதலுக்கு அப்பாற்பட்டவையாக இருக்கின்றன. ஒரு மதம் பன்றி இறைச்சி"யை உண்ணக் கூடாது என்று கூறுகிறது. மற்றொரு மதம் ‘பசுவின் மாமிசத்தை‘ தடைசெய்கிறது. வேறொரு மதமோ அனைத்துமே கண்டிப்பாக உண்ணப்பட வே ண்டும் என்று நிபந்தனை விதிக்கின்றது.

ஒரே ஒரு முறை மட்டுமே நீங்கள் திருமணம் செய்து கொள்ளலாம் என்றும் அந்த வாழ்க்கை துணையுடனேயே முழு வாழ்க்கை காலத்தையும் கழிக்க வேண்டும் என்றும் ஒரு மதம் கூறுகிறது.

ஒரே ஒருமுறை வாழ்க்கை துணையை விவாகரத்து செய்துவிட்டு மற்றொருவரை திருமணம் செய்ய ஒரு மதம் அனுமதிக்கின்றது. மற்றொரு மதமோ ஒரே சமயத்தில் நால்வரை திருமணம் செய்து கொள்ளவும் அனுமதி அளிக்கின்றது.

பல்வேறு மதங்களும் எது சரி, எது தவறு என்பதனைப் பற்றிய முரண்பாடான கருத்துக்களை கூறுகிறார்கள் சொர்க்கம் மற்றும் நரகம் பற்றிய பல்வேறு விதமான விளக்ககங்களும், வித்தியாசமான கடவுளர்களையும் இந்த மதங்கள் அளிக்கின்றன.

இது எப்படி இருக்கின்றது என்றால் ஒவ்வொரு மதமும், நீங்கள் இறக்கும் மற்றொன்றாக மட்டுமே இருக்க முடியும்.

ஏனென்றால் பிரபஞ்சம் அவ்விதமாக இயங்குவதில்லை. உண்மையில் பிரபஞ்சம் எந்தவொரு நோக்கமும் இல்லாமல் செயல்படுகிறது.

எந்தவொரு நோக்கமும் இல்லாமல் தன்னிச்சையாக இருப்பதில் எது சரி, எது தவறு என்று வித்தியாசப்படுத்த முடியாது.

எப்பொழுதெல்லாம் விதிமுறைகள் ஏற்படுத்தப்படுகின்றனவோ, அவற்றை மீற வேண்டும் என்பதே மனித மனதின் இயல்பாக இருக்கின்றது.

குறிப்பிட்ட வேகத்திற்குள் தான் சொல்ல வே ண்டும் என்னும் விதி முறை இருக்கும் பொழுது, காவல்காரரை நீங்கள் பார்க்கவில்லை என்றால் அதிவே கமாக செல்கின்றீர்கள்.

அதிவிரைவாக சென்றதற்காக பிடிக்கப்பட்டால், ‘லஞ்சம் அளிப்பது’ என்பது ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட ஒரு பழக்கமாக இருக்கும் நாடாக இருக்குமானால், லஞ்சம் அளித்து தப்பித்துக் கொள்ள முயல்கின்றீர்கள்.

ஒரு குழந்தை இவ்வாறு செய்வதை நம்மால் புரிந்து கொள்ள முடியும். பெரியவர்களின் கண்ணோட்டத்தில் சரியில்லாததாகவும், ஆபத்தானதாகவும் தோன்றக் கூடிய பல விஷயங்களை, ஆர்வமிகுதியால் ஒரு சிறு குழந்தை செய்யக் கூடும்.

ஆனால் ஏன் நல்ல நிலையில் இருக்கும் ஒரு வளர்ந்த மனிதர் விதிகளை மீற வேண்டும்? முதலில் அந்த விதிமுறைகள் தனக்குரியவை என்று அவர் நம்புவதே இல்லை.

எந்த ஒரு விதி முறையும் பிறர் கடைபிடிப்பதற்காக மட்டுமே, தனக்கு இல்லை என்ற கருத்தில் அவர் மிகவும் சந்தோஷப்படுகின்றார்.

ஒவ்வொரு ஆணும் பெண்ணும் தன்னை பிணைத்திருக்கும் விதி முறைகளில் இருந்து வெளிவரவே விரும்புகின்றார்கள். ஆனால் இந்த விதிமுறைகளை பிறர் கடைபிடிக்க வேண்டும் என்றும் விரும்புகிறார்கள். அப்பொழுது தான் எந்த தொந்தரவுமில்லாமல் வாழமுடியும் என்று எண்ணுகின்றார்கள்.

மனசாட்சிக்கு கட்டுப்பட்டு கடமை உணர்வோடு நீங்கள் செய்யும் எந்த ஒரு செயலும் எப்பொழுதும் திணிக்கப்பட்டதாகவே இருக்கிறது. ஏனெனில் சரி, தவறு என்று நீங்கள் கற்றுக் கொண்டதன் அடிப்படையிலேயே அந்த செயல் அமைகிறது.

இப்படி செய்வது தான் சரியானது என்று உங்கள் ஆழ்மனதில் ஏதோ ஒன்று கூறுவதனாலேயே நீங்கள் அதனைச் செய்கிறீர்கள். மனசாட்சி என்பது சமூகம் சார்ந்தது. விழிப்புணர்வு, இயல்பானது.

ஒரு வளர்ந்த மனிதராக, நீங்கள் செய்வது எதுவாக இருந்தாலும் முழு விழிப்புணர்வு நிலையில் செய்யவேண்டும். கட்டாயத்தின் பெயரில் செய்யக் கூடாது.

துரதிருஷ்டவசமாக எது சரி, எது தவறு என்று தேர்ந்தெடுக்கும் விளையாட்டில் நாம் எப்பொழுதுமே சிக்கிக் கொள்கிறோம் சிறுவயதிலிருந்தே இந்த விளையாட்டை விளையாட பழக்கப்பட்டு விடுகின்றோம். விட்டால் வேறு வழியே இல்லை முற்றிலும் சரி அல்லது தவறு என்னும் தன்மை இயற்கைக்கு இல்லை.

இயற்கை தன் போக்கில் பாய்கின்றது. தியானத்தின் உதவியுடன் நாமும் கூட இயற்கையுடன் பாய்ந்து செல்ல கற்றுக் கொள்ளலாம்.

அப்படி பயணிக்கும் பொழுது, விழிப்புணர்வுடன் செயல்படக் கற்றுக் கொள்கிறீர்கள். உங்களை கடந்து செல்லும் ஒருவருக்கு கூட சுய ஆபத்து மிகுந்து இருந்தாலும், உதவிக்கரம் நீட்ட கற்றுக் கொள்கிறீர்கள்.

உண்மையில், பிரபஞ்சத்துடன் நீங்கள் ஒத்திசைவுடன் இருக்கும் பொழுது, உங்களை அச்சுறுத்தும் எந்த ஆபத்தும் இருப்பதாக கூட உணர மாட்டீர்கள்.

'நடப்பதெல்லாம் நன்மைக்கே" என்று உணரத் தொடங்குவீர்கள்.

சமீபத்தில் நமது குணமளிக்கும் சிகிச்சையாளர் ஒருவர் சொன்ன சம்பவம் இது

அவர் ஒரு கூட்டத்திற்காக நடந்து சென்று கொண்டு இருக்கும் பொழுது, சாலையில் ஒரு மனிதன் முகம் தரையில்படுமாறு கவிழ்ந்துபடுத்து கிடந்ததைக் கண்டார். சாதாரணமாக அவர் நடந்து சென்று விட்டிருப்பார். அப்படித் தான் கடந்த சென்றார்.

ஆனால் வித்தியாசமாக, ஏதோ நிகழ்ந்தது. அவர் என்னை நினைத்தார். அவரது கால்கள் நகர மறுத்துவிட்டன. உண்மையில் அவர் கால்கள் பின்னோக்கி நகர்ந்து அந்த மனிதன் படுத்துகிடந்த இடத்திற்கு வந்துநின்றது.

நேரமாவதை பொருட்படுத்தாமல், ஆம்புலன்ஸ் வண்டி வந்து அம்மனிதனை ஏற்றிக் செல்லும் வரை அங்கேயே இருந்தார்.

| 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள் ?'" என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

விழிப்புணர்வுடன் இருப்பதற்கு நீங்கள் தனிமனிதராக உழைக்க வேண்டும். மனசாட்சி கூட்டமாக இருக்க முடியும்; விழிப்புணர்வு என்பது தனித்து பயணிக்க வே வண்டிய பாதை

ப. 65 சரி மற்றும் தவறு இவற்றைப் பற்றி நான் உட்பட, மற்றவர்கள் என்ன சொல்வார்கள் என்பது பற்றி கவலைப்படாதீர்கள், அது அல்ல. உங்களது உள்மன வெளிக்கு செல்லுங்கள். உங்கள் விழிப்புணர்வுடன் தொடர்பு ஏற்படுத்திக் கொண்டு உங்களுக்கான பதில்களை நீங்களே பெறலாம்.

1.14 வெள்ளைக் குதிரைகள் பூட்டிய சிறந்த தேரில் வீற்றிருந்த கிருஷ்ணரும் அர்ஜுனனும் தங்கள் தெய்வீகச் சங்குகளை ஊதினார்கள்.

1.15 கிருஷ்ணர் பாஞ்சஜன்யம் என்ற சங்கை ஊதினார். அர்ஜுனன் தேவதத்தம் என்னும் சங்கை. ஊதினான் பீமன் 'பௌண்டரம்' என்னும் பெரிய சங்கை ஒலித்தான்.

1.16,17,18 குந்தியின் மைந்தன் ராஜா யுதிஷ்டிரன் அனந்த விஜயம் என்ற சங்கையும், நகுலனும், ஹதேவனும் சுகோஷம், மணிபுஷ்பகம் என்னும் சங்குகளையும் ஊதினார்கள். சிறந்த வில்லாளியும், காசிராஜனும், மஹா வீரனுமாகிய சிகண்டியும், திருஷ்டத்யும்னனும், விராட தேசத்தரசனும் பிறரால் வெல்லப்படாத சாத்யகியும், துரபதனும், திரௌபதியின் புதல்வர்களும், தோள்வலியுடையவனாகிய சுபத்திரையின் மகனும் ஆக எல்லோரும் தங்களுத சங்குகள் ஊதினார்கள்.

சமஸ்கிருதத்தில் 'சங்கஹ’ அழைக்கப்படும் 'சங்குகள்' கடலில் வாழும் நத்தை, சிப்பி என்னும் உயிரினத்தின் கூடுகள் ஆகும்.

கல்தோன்றி மண்தோன்றா காலத்தே தோன்றிய வேத நூல்கள் இந்த சங்கின் பயன்பாட்டைப் பற்றி குறிப்பிடுகின்றன. கொண்டாட்ட வேளையிலும், பூஜை, சடங்கு மற்றும் பக்திபூர்வமான சமயங்களிலும் இவை பயன்படுத்தப்பட்டன.

பொதுவாக, கடவுளுக்கு வணக்கம் தெரிவிக்கவோ அல்லது அரசனுக்கோ, அல்லது மங்களரமான மற்றும் வெற்றிகளிப்பான வேளையிலும் கொண்டாடி மகிழ சங்கு ஊதும் பழக்கம் இருந்தது.

சங்கு ஊதினாலே சந்தோஷம் உணர்த்தப்பட்டது. வலப்பக்கமாக சுழன்று இருக்கும் வலம்புரி சங்கு, தெய்வீகமான சக்திகள் கொண்டதாக குறிப்பிடப்படுகிறது. வலம்புரி சங்கை ஊதினால் 'ஓம்' என்னும் பிரணவ மந்திரம், (படைப்பின் ஒலி) வெளிவருகிறது.

ப. 67

ஓம் என்னும் ஒலி கணிணிமயமாக பதிவுசெய்யப்பட்ட பொழுது, வெளியான ஒலி அலையின் வடிவம், வலம்புரிசங்கின் சுழற்சியை போன்று இருப்பதாக ஆராய்ச்சிகள் நமக்கு காட் டுகின்றன.

மஹாபாரதப் போரில் ஈடுபட்ட ஒவ்வொரு மிகச் சிறந்த போர்வீரரும், தனக்கென தனிப்பட்ட சங்கை வைத்திருந்தார்கள். அவரவரது சங்கை ஒலித்த பொழுது எழுந்த நாதமே அவரவரது முத்திரைகளாயின.

பெரும்பாலான மஹாவீரர்கள் தங்களுக்கென தனிக்கொடியை தங்களது தேரில் பறக்க விட்டிருந்தனர். அவர்களுக்கென பிரத்யேகமான ஆயுதங்கள், குறிப்பாக வில்கள் தனித்த சிறந்த ஆன்மீக முக்கியத்துவம் பெற்றிருந்தன.

மிகக் கடுமையான நீண்டதொரு தவத்திற்கு பிறகு, அந்த வீரர்களுக்கு இறைவனால் அளிக்கப்பட்ட பரிசாக அந்த வில் போன்ற ஆயுதங்கள் விளங்கின.

அர்ஜுனனது தேரின் கொடி தூசியால் மறைக்கப்பட்டு தூரத்தில் தெரியாவிட்டாலும், அர்ஜுனன் போர்களத்தின் எந்த பகுதியில் இருந்தாலும், அவனது

சங்கின் ஒலியும், வில்லின் நாணின் ஒலியும் அவன் இருக்கும் இடத்தை அறிவித்து விடும் என்று கூறப்படுகிறது.

துரியோதனனுக்கு ஆதரவாக பீஷ்மர் தனது சங்கை ஊதிய பொழுது, இரண்டுபக்கங்களிலும் எழும்பிய ஒலி பேரிரைச்சலாக, பேரொலியாக இருந்தது. ஒவ்வொரு போர் வீரரும் தனது சங்கை எடுத்து ஒலித்து தனது முத்திரைகள் நாட்டினார். அந்த நிமிடத்தில் ஒலித்த எல்லா ஒலிகளிலும் சில நாதங்கள் மற்றவர்களை விடவும் ஒலித்தது.

விஷ்ணுவின் சங்காகிய 'பாஞ்சஜன்யம்' என்னும் சங்கெடுத்து கிருஷ்ணர் ஊதினர். கிருஷ்ணரின் பாஞ்சஜன்ய சங்கொலி போர்களத்தில் மற்ற எல்லாருடைய சங்ககொலிகளையும் மூழ்கடித்துவிட்டது.

பாண்டவ சேனையுடன் பரந்தாமனாகிய இறைவன் நிறைந்துள்ள என்பதனை விளக்கி அனைவருக்கும் உணர்ந்து வண்ணமாக அந்த சங்கொலி அமைந்தது.

கிருஷ்ணர் தனது தெய்வீக சங்கெடுத்து ஒலித்ததாக சஞ்ஜயனின் மூலமாக வியாச மஹரிஷி கூறுகிறார். வியாச பகவான், கிருஷ்ணருடைய சங்கிற்கு மட்டுமே 'தெய்வீக' என்னும் அடைமொழியை வழங்குகிறார். வேறு ஒருவரத சங்கிற்கும் அப்படி வழங்காததல் இது மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகின்றது.

'மாதவன்' என்றும், பிறகு 'ஹிருஷிகேசன்' என்றும் கிருஷ்ணரை குறிப்பிடுகிறார். செல்வத்திற்கும், அதிர்ஷ்டத்திற்கும் கடவுளாகிய லஷ்மியின் கணவனாகிய விஷ்ணுவின் அவதாரமே கிருஷ்ணர் என்பது தான் 'மாதவன்' என்ற உணர்த்துகிறது.

யார் பக்கம் கிருஷ்ணர் இருக்கின்றாரோ, அவர்கள் யாராலும் வெற்றி கொள்ள முடியாதவர்களாக இருப்பார்கள் என்பது இந்த இடத்தில் முக்கியமாக குறிப்பிடப்படுகின்றது.

கிருஷ்ணர் 'ஹிருஷீகேசன்' என்ற பெயரால் குறிப்பிடபடுகிறார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

ஐம்புலன்களையும் கட்டி ஆள்பவன், மஹா பிரபஞ்சக்தி, மஹாபாரதப் போரின் சாராரமாகிய மாயையை உருவாக்கியவன் என்றெல்லாம் பொருள்படும் விதமாக ஹிரூஷிகேசன் என்ற பெயரால் அழைக்கப்படுகின்றார்.

நிகழும் அனைத்துமே கிருஷ்ணரால் உருவாக்கப்பட்டவையே என்று வியாசர் சுட்டிகாட்டுகிறார். என்ன லட்சியத்திற்காக? அவர் ஒருவரே அறிவார். உண்மையில், தெய்வத்திற்கு எந்த குறிக்கோளும் இல்லை. தெய்வம் இருக்கிறது அவ்வளவு தான்.

கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனின் சாரதியாக (தேரோட்டியாக) இருக்கிறார். அந்த தேர், அக்னி பகவானிடமிருந்து பெறப்பட்ட ஒரு வரபிரசாதம்.

அந்த தேர் மூவுலகிலும் பயணிக்கக்கூடிய திறமை பெற்றிருந்ததாக சொல்லப்படுகிறது. ‘காண்டீபம்’ என்னும் அவனது வில் கூட அக்னி (நெருப்பு கடவுள்) பகவானின் பரிசே.

அர்ஜுனன் தனஞ்ஜெயன் என்னும் பெயரால் அழைக்கப்படுகிறார். தனது சகோதரன் யுதிஷ்டிரன் வேண்டிய பொழுதெல்லாம் தேவையான செல்வம் திரட்டக் கூடிய திறமை கொண்ட, ‘செல்வத்தை வென்றவன்’ என்ற பொருளின் தன்ஞ்ஜெயன் என்று குறிப்பிடப்பட்டனை.

ஆற்றல் மிக்க பீமன், ‘பௌண்ட்ரம்’ என்னும் தனது சங்கை ஊதினான். அந்த சங்கின் பயங்கரமான ஒலி கௌரவ படைகளிலேயே பீதியை கிளம்பியது.

பீமன் இங்க ‘விருகோதரன்’ என்று அழைக்கப்படுகிறான், அதாவது ஓநாய் போன்ற வயிறு உடையவன் என்று பொருள் பீமன் எப்பொழுதும் மிகுந்த பசியுடன் இருந்தான்.

ப. 67

தனது எல்லா சகோதரர்களும் உண்பதை விடவும் அதிகம் உண்டான். இருந்தும் ஓநாய் போன்று ஒடுங்கிய வயிறை உடையனவாக இருந்தான்.

| ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

மறுமொழியாக, பதிலொலியாக பீஷ்மரின் சவாலுக்கு அமைந்தது.

தெய்வம் மனித உருவில் வந்திறங்கி பாண்டவர் சேனையுடன் இருப்பதால், அவர்களை நோக்கி வீசப்படும் எதுவும் கிருஷ்ணரால் ஏற்றுக் கொள்ளப்படுகிறது என்பதை இது குறிப்பால் உணர்த்துகிறது.

ப. 69

கிருஷ்ண பரமாத்மா, பஞ்ச பாண்டவர்களின் அதிஉன்னத விழிப்புநிலையில் இருக்கும் வழிகாட்டியாக இருக்கிறார். எந்த விதமான குற்றமோ, தவறான செயலோ எதுவாக இருந்தாலும் அதிலிருந்து அவர்கள் விடுவித்து, மன்னித்து என்ன நடந்தாலும் அதற்கான பொறுப்பை தானே ஏற்கிறார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத்

ஆன்மீக ரீதியல், உண்மையில் முழுக்க முழுக்க நல்லது அல்லது இயற்கையில் அமைந்த தீமை என்று எதுவுமே இல்லை. நீங்கள் கூறியது போல, அது இரண்டும் கலந்ததாக இருக்கலாம். 'தாவோ' எனும் ஞானி இதையே கூறுகிறார்.

ஆனால், முக்கியமாக பிரபஞ்சம் மதிப்பீடு செய்யாதது எது நடக்கிறதோ அது வெறுமனே நிகழ்கின்றது. பதிலுக்கு வேறு எதையோ நிகழவும் செய்கின்றது.

மகாபாரதப் போர் ஒரு உருவகப் போர். (ஒரு பொருள் மற்றொன்றாக குறிக்கப்படம் உருவணி) நேர்மறை மற்றும் எதிர்மறை நம்பிக்கைகள், எண்ணங்கள், மதிப்பீடு முறைகள் இவற்றுக்கிடையே நிகழும் உருவகப்போர். இவை மொத்தமாக 'சமஸ்காரங்கள்' என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

நம்முள், நமது விழிப்புணர்வு நிலை இல்லாத மனதில் ஆழமாக பதிந்து இருக்கும், எண்ணப்பதிவுகளே சமஸ்காரங்கள்.

இந்த எண்ணப்பதிவுகள், நிறைவேறாத ஆசைகளின் காரணமாக நாம் செய்யும் செயல்களாக, 'கர்மா' என்னும் கர்மவினைகளாக தூண்டப்பட்டு வெளிவருகின்றன.

ஒருவர் இறந்த பிறகு, அந்த உடலில் இருந்து பிரிந்த உயிர்தனது எண்ணங்களை விடாமல் 'வாசனை' அல்லது மனப்பாங்கு என்றும் மாறும் தன்மைக்கு ஆழ்மன இந்த எண்ணப் பதிவுகளே காரணம்.

எண்ணப்பதிவுகளில் இருந்தும், நிறைவேறாத ஆசைகளில் இருந்தும், இவற்றால் எழுகின்ற மனபாங்கில் இருந்தும் ஒருவர் விடுதலை பெறுவதே ஆனந்தத்தையும் முக்தியையும் அடையும் வழி.

ஒருவர் சமஸ்காரங்கள், வாசனைகள், கர்மவினைகள் இவற்றில் இருந்து முற்றிலும் விடுதலை அடைந்த நிலையே ஞானம் அடைந்த முக்தி என்று கூறப்படுகிறது.

கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு அளித்த யுக்தி, காட்டிய பாதை இந்த ஞானத்தை அடையும் பாதையே ஆகும். இது தான் யோகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. எதிர்மறை மற்றும் நேர்மறை சார்ந்த எந்த ஒரு எண்ணத்தின் பாதிப்பும் சிறிதும் நம்முள் இல்லாமல் இருக்கும் நிலையில், மனம், உடல், ஆன்மா, மூன்றும் ஒருமைப்பட்ட ஒரு நிலையே 'யோக நிலை' என்று சொல்லப்படுகின்றது.

பகவத் கீதையின் சாரமும், செய்தியும் இதுவே. ஜீவன், ஈஸ்வரன், ஜகத் (உலகம்) இந்த மூன்றும் வெவ்வேறல்ல, ஒன்றுதான் என்பதை அனுபவமாக உணர்ந்தும் ஆனந்த நிலையை இந்த யோகம் எளிமையாக உணர்த்துகிறது.

நாம் அனைவரும் இம் மூன்று தன்மைகளின் கலவையாகவே படைக்கப்பட்டு இருக்கின்றோம். நாம் அவற்றின் இருப்புதன்மையை கொண்டாடும் பொழுது அவை மூன்றும் தங்களது மர்மங்களை (மனித அறிவுக்கு எட்டாத இரகசியங்களை) நமக்கு வெளிப்படுத்துகின்றன.

இருபத்தைந்து வருடம்

உங்களது அஹங்காரமும், மமகாரமும் சண்டையிட்டுக் கொள்வதை நிறுத்தும் அந்த க்ஷண த்தில், திடீரென்று இந்த இரு அடையாளங்களும் மாயமாக, தன்னை உணர்தல் என்ற புள்ளியில் மறைவதைக் காண்பீர்கள். இந்த இருவிதமான அஹங்காரங்களும் உண்மையில் அவற்றுக்கிடையில் இருந்த பதட்டத்திலேயே உருவாகி வாழ்ந்த வந்ததை உணர்வீர்கள்.

நீங்கள் எதுவாக இருந்தாலும் அப்படியே ஏற்றுக் கொண்டு ஒரு முறை சத்தமாக ‘ஆமாம்’ என்று உங்களுக்கு நீங்களே கூறிக் கொள்ளுங்கள் திடீரென்று மமகாரம், அஹங்காரம் இரண்டுமே மறைந்து விடுவதைக் காண்பீர்கள்.

உங்களது இருப்புதன்மையை உள்ளவாறே ஏற்றுக் கொண்டு, கொண்டாடுங்கள் வெளிஉலகத்திலும் உங்களை முன்னேற்றிக் கொள்ள நீங்கள் எதுவும் செய்யத் தேவை இல்லை. உள் உலகத்திலும் நீங்கள் முன்னேற தேவை இல்லை. உங்களை ஏற்றுக் கொண்டு கொண்டாட தொடங்குங்கள் திடீரென்று உங்கள் நீங்கள் உணரத் தொடங்குவீர்கள்.

அடுத்ததாக, 'ஜகத்' என்றும் உலகத்தைப் பார்ப்போம். புரிந்து கொள்ளுங்கள், உங்களுக்கு உலகத்திற்கும் இடையில் ஏற்படுகிற எல்லா பிரச்சனைகளுக்கும், எல்லா கஷ்டங்களுக்கும் காரணம், நீங்கள் உலகத்தை மர்மங்கள் நிறைந்த அதிசயங்கள் நிறைந்த ஒன்றாகவே காண்பதில்லை.

உங்களது தர்க்க அறிவினால் தொடர்ச்சியாக உலகத்தை அளவிற்கு அதிகமாகவே ஆளப் முயற்சி க்கிறீர்கள். உலகத்தை உள்ளவாறே ஏற்றுக்கொண்டு, அனுபவித்து, கொண்டாடி மகிழாமல் உங்களுடைய அறிவினால் புத்தியினால் உலகத்தை புரிந்து கொள்ள

அவர் தொடர்ந்து மாற்றங்களை ஏற்படுத்த முயற்சித்து, எடை போட முயற்சி த்து, உலகத்தில் நடப்பனவற்றையெல்லாம் விமர்சித்துக் கொண்டே இருக்கின்றார்.

ப. 71

மற்றொரு குழுவினர் இருக்கின்றார்கள். இவர்கள் மிகவும் அரிதானவர்கள் என்ன நடந்தாலும், அது காரணமின்றி பொங்கும் மங்களத்துவமே என்று தீவிரமாக எண்ணுபவர்கள்.

யாரெல்லாம், நம் உள்ளேயும், வெளியிலும் நடப்பதெல்லாம் மங்களத்துவமே என்று எண்ணுகிறார்களோ அவர்கள் சிவனைப் போலவே வாழ்கிறார்கள்.

அவர்கள் சிவதன்மையிலேயே, சிவனுடைய விழிப்புணர்விலே வாழ்பவர்கள். அவர்கள் நித்ய ஆனந்தத்தில் வாழ்பவர்கள். அவர்கள் கொண்டாட்டத்திலேயே வாழ்கிறார்கள். புரிந்து கொள்ளுங்கள், ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சியும் வியாதியும், மரணமும் கூட நமக்கு ஒரு செய்தியை கொடுக்கின்றன அவை நமக்கு எதையோ கற்றுக் தருகின்றன.

நம் அறிவையும், விழிப்புணர்வையும் அவை மேம்படுத்துகின்றன. இந்த பிரபஞ்சத்தின் முழு நாடகத்திலும், உங்கள் வாழ்வில் நிகழும் அனைத்துமே உங்களுக்கு மங்களத்துவத்தையே அளிக்கின்றன.

அது தன் வழியில் தனித்து இயங்கும் ஒரு அறிவு நுட்பம் அதியம், என்பதனை புரிந்து கொண்டீர்களானால், உங்கள் வாழ்வில் நடக்கும் ஒவ்வொரு சம்பவமும் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொண்டு உங்களுக்கு கற்றுக் கொடுக்க வந்ததை கற்று கொடுத்துவிட்டே செல்லும்.

துன்பம் வரும் பொழுது, ஏற்றுக் கொள்ளாத தன்மையுடன் எதிர்க்கும் பொழுது அது உங்களுக்குள் வலியை ஏற்படுத்துகின்றது. அது மேன்மேலும் துன்பத்தையே ஏற்படுத்துகிறது. இருப்புத்தன்மையை கொண்டாடி வாழ்வதையே நான் ஜீவன் முக்த வாழ்க்கையை வாழுதல் என்று கூறுகிறேன். இந்த மூன்றின் இருப்புத்தன்மையை புரிந்து கொண்டு, கொண்டாடுங்கள். திடீரென்று, கொண்டாட்டம் மட்டுமே நிலைத்து நிற்க, மற்ற மூன்றும் கொண்டாட்டத்திற்குள் மறைந்து விட்டிருப்பதைக் காண்பீர்கள்.

அது நிகழும் பொழுது, அந்த ஆனந்தத்தையே நான் நித்யானந்தம் என்று அழைக்கிறேன்.

நீங்கள் அனைவரும் நித்யானந்தத்தை அடைந்து, நித்யானந்தத்தை வாழ்ந்து நித்யானந்தமாக இருப்பீர்களாக!

ப. 73 1.19 சங்குகளின் அந்த பெருமுழக்கம் விண்ணையும் மண்ணையும் சேர்ந்து ஒலிக்கச் செய்தாய் திருதராஷ்டிர மக்களின் நெஞ்சங்களை பிளந்தது.

1.20 பிறகு, அனுமனை கொடியில் உடையவனாகிய அர்ஜுனன் தன் ரதத்தில் அமர்ந்துவாறு, போர் துவங்க ஆரம்பிக்கும் முன்பு திருதராஷ்டிர மக்களைப் பார்த்து, அம்புகள் பறக்க ஆரம்பிக்கு முன்பு, வில்லை ஏந்திக் கொண்டு கிருஷ்ணனுக்கு இச்சொல்லை உரைத்தான்.

1.21, 1.22 அர்ஜுனன் சொன்னது. பிழையற்றவனே, படைகளிரண்டுக்கு மிடையில் என் தேரை நிறுத்துக. இப்போரில் நான் யாரோடு போர் புரிய வேண்டும் என்பதையும் போர் விரும்பி முன்னிற்போர் யார் என்பதையும் கவனிக்கிறேன்.

பீஷ்மர் அவரது சங்கை ஊதிய பொழுது,

பஞ்ச பாண்டவ வீரர்களும் மறுமொழியாக மீண்டும் மீண்டும் தங்களது சங்குகளை ஊதி பதிலளித்தனர்.

பீஷ்மரின் சங்கொலியோ, கௌரவசேனையினரின் பறை, தம்பட்டங்கள் இவற்றின் பெரு முழக்கங்களோ பாண்டவ சேனையினரிடையே எவ்வித கவலையையும் ஏற்படுத்தியதாக, சஞ்சயன் கூறுவதாக எங்கும் குறிப்பிடவில்லை.

இப்பொழுது அவர் கூறுவது முற்றிலும் வித்தியாசமானதாக இருக்கின்றது. கிருஷ்ணர் மற்றும் அர்ஜுனன் இவ்விருவரால் வழி நடத்தப்பட்ட பாண்டவ சே னையினரின் சங்குகளின் பெரு முழக்கத்தைக் கே ட்ட திருதராஷ்டிர புதல்வரின் நெஞ்சங்க் வீரப் பிளந்ததாக ஸஞ்சயன் கூறுகிறார்.

அச்சங்குகளை ஊதியவர்கள் அனைவருக்கும் அவை தேவர்களால் பரிசாக அளிக்கப்பட்டு, தெய்வீக சக்தி நிரம்பியவையாக இருந்தன.

உண்மையில், அந்த சங்குகளில் இருந்து எழுந்து நாதம், சக்தி வாய்ந்த புனிதமான அதிர்வுகளான மந்திரங்களாக இருந்தன அந்த அதிர்வுகள் சுற்றுபுற சூழலை மிகவும் பாதித்தது. இந்த முழக்கத்தைப் பற்றிதான் ஸஞ்ஜயன் குறிப்பிடுகிறார்.

ப. 74

ஹிந்துகளின் காப்பியங்களில், 'அஸ்திரம்ம்' எனப்படும் ஆயுதங்களைப் பற்றி பல்வேறு இடங்களில் குறிப்பிடவடுவதைக் காணலாம். 'அஸ்திரம்' என்பது பொருள் ரீதியான ஆயுதம் அல்ல.

ஒரு பொருளை அழிப்பதற்காக அதனை உருவாக்குபவரிடமிருந்து வெளிப்படுகிற அளப்பரிய சக்தி வாய்ந்த எண்ணமோ அல்லது வார்த்தையோ தான் பாண்டவர்களது சங்கொல் உடல் ரீதியான பாதிப்பை ஏற்படுத்துவதற்காக பயன்படுத்தப்படவில்லை மாறாக அவை கௌரவர்களின் மனதில் இருந்த கற்பனைகளையும், மனக்கோட்டைகளையும் அழிப்பதிலே வெற்றிகண்டன.

யுத்தபூமியில் சங்கொலி முழங்கச் செய்வதன் காரணமே போருக்கு தயார் என்ற அறிவிப்பையும், அவரவரது எல்லைகளையும் வகுப்பதற்காகவும் தான். இந்த எல்லைகளை வகுப்பில் அவர்கள் வெற்றி கண்டார்கள்.

கிருஷ்ணபரமாத்மனே பாண்டவர்கள் தரப்பில் இருந்து போரிடுவதால், பஞ்ச பாண்டவர்களும், மற்ற மாவீரர்களும்,கடவுள் சாட்சியாகவும், தங்களது மனசாட்சியின் தரப்பிலும் தாங்கள் செய்யும் செயல் சரியே என்னும் நிறைவான உணர்வை பெற்றிருந்தனர்.

கௌரவர்கள் அச்சத்துடன் இருந்தனர் பேராசை மற்றும் பொறாமையினால் அவர்கள் பீடிக்கப்பட்டு இருந்தனர். இறைவனை அடைய வேண்டும் என்னும் லட்சியம் அவர்களிடம் இருக்கவில்லை.

ஸஞ்சயன் போர்களத்தில் இருந்த மனிதர்களுடைய மேலோட்டமான குணங்களையும் தாண்டி ஆழமாக அவர்களுடை உள்ளுணர்வை நோக்கக் கூடிய திறன் பெற்றிருந்தார் என்பதனை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

தமது ஞானகண் பார்வையினால் ('ஆக்ஞா' சக்கரத்தின் உதவியுடன்) மாவீரர்களின் ஆழ்மனஎண்ண ஓட்டங்களை ஆழம் கண்டு அவர்களது தீவிரமான உணர்வுகளையும், பதிலளிக்கும் தன்மையும் அவரால் மிக நன்றாக காண முடிந்தது.

பஞ்ச பாண்டவ வீரர்களால் அளிக்கப்பட்ட மறுமொழி கௌரவர்களால் எப்படி எதிர் கொள்ளப்பட்டதோ, ஸஞ்ஜயன், கௌரவர்கள் நம்பிக்கையிழந்து அச்சமடைந்தனர் என்றே கூறுகிறார்.

இருதரப்பு சேனைகளும்நேருக்கு நேர் சந்தித்தனர். அவர்கள் இராணுவ அணிவகுப்பில் இருந்தனர் சங்குகள் யுத்தத்தை எதிர்பார்த்து முழங்கப்பட்டன.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'ஈரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

ஹனுமான் இருக்கும் இடங்களிலெல்லாம் இராமபிரான் எழுந்தருளுவதாக ஐதீகம். இருக்கின்றது ஆகவே அர்ஜுனனுடன் கிருஷ்ணர் மட்டுமல்ல, அவரது முந்தைய அவதார சக்தியாகிய இராமபிரானும் இருக்கின்றார்.

அர்ஜுனனும் பாண்டவ இளவல்களும் ஒரு முறைக்கு இருமுறை ஆசி ர்வதிக்கப்பட்டவர்கள்!

கீதை எனும் இந்நூலில் அர்ஜுனன் முதன் முறையாக பேசுகிறான். கீதையில் அர்ஜுனன் மகாபாரதத்தின் நாயகனாக மட்டும் இருக்கவில்லை.

மனித குலத்தின் மொத்த வடிவமாக அர்ஜுனன் இருக்கிறான். நாராயணன் என்றும், கிருஷ்ணர் என்றும் இருக்கக் கூடிய பகவான் விஷ்ணுவின் மனித வடிவம் 'நரன்' எனப்படுகிறது. அந்த நரனாகிய மனித தன்மையே அர்ஜுனன்.

மகாபாரத காப்பியம் மற்றும், பகவத் கீதை இவ்விரண்டிலும், எவ்வாறு கிருஷ்ணரும், அர்ஜுனனும், நர, நாராயணர்களாக, இறைசக்தி மற்றும் மனித சக்தியாக தங்களை வெளிப்படுத்திக் கொள்கிறார்கள் என்பதே காப்பியத்தின் பெரும்பகுதியின் மையக் கருத்தாக இருக்கின்றது.

ப. 76

'தயைபுரிந்து இரண்டு சேனைகளுக்கு மத்தியில் எனது ரதத்தை செலுத்துவாயாக இப்போரில் நான் யாரோடு யுத்தம் செய்ய வே ண்டும் என்பதை நான் பார்க்க வேண்டும். யார் எல்லாம் போர் புரிய விரும்பி முன்னே நிற்கிறார்கள். என்பதை நான் காணவிரும்புகிறேன்'.

'யாரை நான் அழிக்க வேண்டும், யாரை நான் அழிக்க போகிறேன்' என்பதை 'கிருஷ்ணா, தயவு செய்து நீ எனக்கு காட்டுவாயாக' என்று அர்ஜுனன் கூறுகிறான்.

குருக்ஷேத்ர போர்களத்தில் நிற்கும் ஒவ்வொரு மனிதனையும், கடைசி மனிதன் வரை அர்ஜுனன் நன்றாக அறிவான் அவன் யாரை போரில் எதிர்கொள்ள வேண்டும், எவருடன் போர்புரிய வேண்டும் குழப்பமும் இல்லை. இருக்கின்றது.

நான் இதை நம்ப விரும்புகிறேன். ஆனால் நான் கற்றதெல்லாம் இதற்கு மாறுபட்டதாக இருக்கிறது. தயவு செய்து இதை புரிந்து கொள்வதற்கு எனக்கு உத வுங்கள்?

இது ஒரு நேர்மையான கேள்வி. நீங்கள் எதை நம்ப வேண்டும் என்று உங்களுக்கு கற்றுக் கொடுக்கப்பட்டதும், நீங்கள் இப்பொழுது பார்த்துக் கொண்டும் கே ட்டுக் கொண்டும் இருப்பதும் முற்றிலும் வித்தியாசமாக தோன்றுவதால் எழும் ஒரு உண்மையான மனப்போராட்டத்தின் மூலம் உங்களுடைய இந்த கேள்வி வருகிறது.

விஞ்ஞானமும் தொழில் நுட்பம் ஆன்மீகத்திற்கு எதிரானவை அல்ல. சில விஞ்ஞானிகளும், தொழில் நுட்பவாதிகளும் எதிர்க்கப்படலாம். ஆனால் அவர்கள் கண்டுபிடித்த உண்மைகள் எதிர்க்கப்படவில்லை.

உலகின் மிகச் சிறந்த விஞ்ஞானிகளில் ஒருவராகிய 'ஐன்ஸ்டீன்', 'விஞ்ஞானத் தின் கடைசி படியே ஆன்மீகத்தின் முதல் படியாக இருக்கிறது' என்று கூறினார்.

அவர், பருபொருள்களுக்கு, சக்திக்கு இடையே உள்ள தொடர்பை கண்டுபிடித்தார், ஆனால் அவை அழிவிற்காகவே உபயோகப்படுத்திப் படுகின்றன.

அவர் மன அமைதிக்காக ஆன்மீக இலக்கியங்களை நாடினன். வேதங்களையும், உபநிஷதங்களையும் படித்தார்.

ப. 77

முதல் உபநிஷதத்தின் முதல் கவிதை அறிவிக்கின்றது; 'எல்லா பொருள்களும் சக்தியில் இருந்து தான் தோன்றுகிறது'.

விஞ்ஞானமும் ஆன்மீகமும் சகல விதங்களிலும் ஒத்துப் போகின்றது. இதனை புரிந்து கொள்ளும் பொழுது, இவற்றுக்கிடையே எந்தவிதமான தேர்வும் செய்யத் தே வை இல்லை.

அணுத்துகள்களின் (ண்தளூச்கீணணிட் டிளீ ணீச்கீணாணாடிளீடூஞேண்) பண்பு நலன்கள் முன்கூட்டியே அறிந்து கொள்ளும் வண்ணம் இருப்பதில் என்று ‘சக்தி சொட்டு(கிதச்கீணணதட் ணீடூதூண்டிளீண்) பௌதிகவியலாளர்கள்’, பல வருடங்களாக ஆராய்ந்து இப்பொழுது கண்டுபிடித்துள்ளார்கள்.

அவற்றைப் பற்றி நீங்கள் நிச்சயமாக ஒன்றும் சொல்ல முடியாது. ஒரே நேரத்தில் (ணாidentity), ஒரே வெளியில் (space) அதே அணுத்து களை இரு வேறு விஞ்ஞானிகள் ஆராயும் பொழுது அவை பார்ப்பவர்களின் பார்வைக்கேற்ப, இருவேறு நிலைகளில் இருப்பதாக தோற்றமளிக்கிறது.

இதைத் தான் ஆயிரம் வருடங்களுக்கு முன்பே, ஹிந்துத்துவத்தின் தத்துவஞானியும், ஞானமடைந்த குருவுமாகிய ஆதி சங்கரர் கூறினார்.

'எதுவும் நிஜம் இல்லை', எல்லாமே ‘ஒப்பு நோக்கத் தக்கவை’ என்று கூறினார்.

பார்ப்பவர், பார்க்கப்படும் பொருள் அல்லது செயல், மற்றும் பார்ப்பதின் நோக்கம் (ண்ளுினுளீஞு) இவை மூன்றும் கலந்து ஒரே அனுபவமாக ஆகும் பொழுது மற்றவை மூன்றும் சகல அம்சங்களிலும் ஒத்துக் போகின்றது.

அப்பொழுது சத்தியம் தானாக வெளிப்படுகின்றது என்று ஆதி சங்கரர் குறிப்பிடுகிறார். அதுவே நிதர்சனம், மாயையை கடந்த சத்தியம் ஆகும்.

'மாயா' இந்த வார்த்தை அற்புதமாக ஒலிக்கிறது. 'இருக்கும் போல் தெரிகின்ற இல்லாதவை' என்பதே அதன் பொருள். (ணடச்ண தீடடிஞீட டிண ணணிண)

எது நிஜமில்லையோ, நிஜத்தைப் போல் தோற்றமளிக்கிறதோ அதுவே மாயை எனப்படுகிறது.

மக்கள் இதைக் கேட்டு சிரித்தார்கள். 'நான் உங்களை இப்பொழுது காயப்படுத்தலாம். நான் உங்களை இப்பொழுது கொல்ல முடியும் அது உண்மையில்லையா?' என்று கேள்வி கேட்டார்கள்.

இல்லை அது உண்மையில்லை; உள்ளுலக விஞ்ஞானிகள் கண்டறிந்த சத்தியத்தின், நிதர்சனத்தின் பார்வையில் அவை உண்மையில்லை.

ப. 78

பொருள், சகத்தியின் பரிமாணத்திற்கு சென்று விடுகிறது. அவ்வளவே. நீங்கள் ஸ்தூல, பொருள் ரீதியான பரிமாணத்தின் (உணர்த்தலில்) அனுபவத்தில் கட்டுண்டு இருக்கும் வரை, உங்களால் அந்த பரிமாணத்தை கடந்து பார்க்கே வா, உணரவோ முடியாது. இதை உங்களால் புரிந்து கொள்ளவே முடியாது.

அது போலவே; சக்தி சொட்டு பௌதிக வியலாளர்கள்° (கிதச்ணணகுட் ணீடதூண்டி ஞிடிண்ண) ஒரே காலத்தில் ஒரே இடத்தில் வெவ்வேறு ஆய்வாளர்களுக்கு வெவ்வேறு விதமாக தோற்றமளிக்கும் அணுத்துகள்களின் செயல்பாட்டினை பற்றி விவரித்தால், நியூட்டனின் சிந்தாந்தை நம்பும் விஞ்ஞானிகளும் புரிவதில்லை.

நம்மில் பலருக்கும் நம் மனக்கட்டுபாடே உண்மையாக தெரிகிறது. நாம் இத்தனை ஆண்டுகளாக கற்றுக் கொண்டவையும், நாம் சிறுகுழந்தையாக இருந்ததில் இருந்து மற்றவர்களால் என்னவெல்லாம் கற்றுக்கொடுக்கப்பட்டதோ, அவையே. நமக்கு உண்மையாக தெரிகின்றன. தன்மை உடையவை.

உண்மை சம்பவங்கள் மூன்று பரிமாணங்களிலும், காலம், வெளி (space) என்று இவற்றுக் கட்டுப்பட்டு செயல்படுபவை சத்தியம் இந்த பரிமாணங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவை சத்தியம் தெளிவான உணர்வையும், விழிப்புணர்வையும் குறித்தது.

இயேசுநாதர் ரொட்டியையும், திராட்சை மதுவையும் கொடுத்துக் கொண்டு இருக்கும் பொழுது, 'என் உடலை உண்ணுங்கள், என் இரத்தத்தை குடியுங்கள்' என்றார்.

இவை சத்தியங்கள், தன்னையுணர்ந்த ஞானியிடமிருந்து வருகிற முழுமையான சத்தியங்கள் இவை நீங்கள் அர்த்தப்படுத்திக் கொள்வதைப் போன்ற உண்மை சம்பவங்கள் அல்ல.

ஒரு ஞானிக்கு ஒவ்வொரு உயிரும், உயிருள்ள மற்றும் உயிரற்ற அனைத்தும், தனது உயிரின் நீட்டிக்கப்பட்ட ஒரு பாகமாகவே தோன்றுகிறது. அத்தகைய, உடல் எல்லையை தாண்டி வாழ்ந்த ஒரு ஞானியின் உருவகிக்கப்பட்ட சத்தியங்கள் இந்த வார்த்தைகள்.

நீங்கள் அவர் கூறிய வார்த்தைகளின் உள் அர்த்தத்தை புரிந்து கொள்ளாமல், இன்று சடங்கா மாற்றி இருப்பதைப் போல மாற்றும் பொழுது அது அர்த்த மற்றதாக மாறி விடுகிறது.

இந்த உவமான சத்தியங்களை புரிந்து கொள்வதற்க்கான சாவியை நாம் தொலைந்து விட்டோம். அதனால் தான் உயர்ந்த உண்மைகளை உள்ளடக்கிய சடங்குகள் அனைத்தும் தரம் தாழ்ந்து மூடநம்பிக்கைகளாகவும், இயந்திரதனமான, திரும்ப திரும்ப செய்யும் செயல்களாகவும் மாறிவிட்டது.

நீங்கள் ஒவ்வொரு கவளத்தை உண்ணும் பொழுதும், இயேசுவின் சக்தியை உண்பது போல் உண்டால், நீங்கள் தண்ணீரை சுவைத்து குடிக்கும் பொழுது, யேசுவின் சக்தியை குடிப்பது போல் குடித்தால், நீங்கள் உங்கள் வாழ்க்கையில் தேவாலயத்திற்கு

| 'ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சூரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

அஸ்திரங்கள், அதிசயமான ஆச்சர்யமான இந்த ஆயுதங்கள் உண்மையிலேயே இருந்திருக்கின்றன. ஆயுதங்கள் கண்ணால் காணமுடிகிற பொருட்களால் உருவாக்கப்பட்டவை அல்ல.

அஸ்திரங்கள், மிக நன்றாக கற்ற, தேர்ந் ஒரு குருவின் சக்தியுள்ள, ஒருமுகப்படுத்தப்பட்ட எண்ணங்களே ஆகும். அவர் அந்த எண்ணங்களின் சக்தியைக் கொண்டு ஆக்கவும் அழிக்கவும் முடியும்.

எண்ணங்களின் வலிமையை பற்றி தற்பொழுது பரவலாக ஆராய்ச்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகின்றன. அந்த சாதனைகளைப் பற்றி அநேக புத்தகங்கள் எழுதப்பட்டு வருகின்றன.

ஹிந்து யோகிகளும், சீன, ஜப்பானிய குருமார்களும், தங்களது ஒருமுகப்படுத்தப்பட்ட எண்ணங்களைக் மட்டுமே கொண்டு, ஒரு மனிதனை சில அடி தூரம் தூக்கி ஏறிய முடியும் என்றும், ஒரு பொருளை எவ்வளவு தூரம் வேண்டுமானாலும் நகர்த்த முடியும் என்றும் நிரூபித்து காட்டியுள்ளனர்.

ப.80

ஒரு மனிதர் அடுத்த நொடியும் கூட தொடர்ந்து சுவாசிப்பார் என்று நீங்கள் உறுதி அளிக்க முடியுமா? நீங்கள் அப்படி நடப்பதற்கான சாத்தியத்தைப் பற்றி குறிப்பிடுவீர்கள். ஆனால் உங்களால் உறுதியாக ஒருபோதும் சொல்ல முடியாது. இதனைத் தான் புத்திசாலியான விஞ்ஞானிகள் இன்று கண்டுபிடித்திருக்கிறார்கள்.

நீங்கள் பொருள் ரீதியான இவ்வுலகத்தில், ஒரு நிகழ்வு நடப்பதற்கான சாத்தியக் கூற்றை பற்றிதான் பேச முடியும். ஒருக்காலும் உறுதியாக சொல்ல முடியாது என்று அந்த விஞ்ஞானிகள் சொல்கிறார்கள்.

நமக்கு விஞ்ஞானம் என்று எது கற்றுக்கொடுக்கப்பட்டதோ அதன் முழு அடிப்படையே இப்பொழுது மாறிவிட்டது. விஞ்ஞானம் என்பது ஒரு நிகழ்வு மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்வதற்கான உத்திரவாதம் அளிப்பதற்காக இல்லை.

அது ஒரு நிகழ்வு மீண்டும் நடப்பதற்கான சத்தியக் கூற்றோடு நின்று விடுகிறது. அவ்வளவுதான்.

ஒரு நிகழ்வு மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்வதற்கான சாத்திய கூறு குறைவு தான் என்றால் அது விஞ்ஞானமயமாக இல்லை என்று கூறிவிட முடியாது.

அது ஒருமுறை நிகழ்ந்தாலும் கூட நாம் அதனை உறுதிபடுத்த முடிகிறது என்றால் அது கனவாக இருக்கப் போவதில்லை. அது ஒரு விஞ்ஞான உண்மை.

நீங்கள் மாலையைப் பற்றி கேட்டீர்கள். இந்த மாலைகள் பிரபஞ்ச சக்தியுடன் இருக்கிறது. அவை பேட்டரிகளைப் போன்று உங்களுக்கு சக்தி தே வைப்படும் பொழுது சக்தியூட்டுகிறது. இதனை கண் மூடித்தனமாக நம்ப வேண்டியது இல்லை. நாம் விஞ்ஞான கருவிகளை உபயோகித்து, அவை சக்தியை உமிழ்வதை காண முடியும்.

இவை, ஒரு மனிதனுக்கு வேண்டிய மனோசக்தியை வழங்கும் தீராத ஊற்றாக இருக்கிறது. நீங்கள் இதை நம்ப வேண்டியதில்லை. இருந்தும் அவை வேலை செய்யும். அவை உங்களை குணப்படுத்தும்.

ஒருவர் என்னுடன் ஒன்றுபட்ட உணர்வுடன், என்மீது நம்பிக்கை கொண்டு இருப்பாரேயானால், குறிப்பாக, அந்த மனிதர் என்னிடம் தீட்சை பெற்றிருப்பாரேயானால், அவர் அந்த மாலையின் மூலமாக என்னுடன் தொடர்பு கொள்ள முடியும்.

நான் அந்த மாலையை என்னுடைய அலைபேசி என்றே சொல்வேன். எத்தனைபேர் வேண்டுமானாலும் இதனை பரிசோதித்துப் பார்க்கலாம்.

மறுபடியும் கூறுகிறேன். இது கண்மூடித்தனமான நம்பிக்கை இல்லை இப்படிபட்ட அதிசயமான எண்ணப்பரிமாறல் நிகழ விஞ்ஞான ரீதியான ஆதாரம்

ஒரு மனிதன் கையில் கத்தியுடன் தன் கட்டிலுக்கு பக்கத்தில் நின்று கொண்டிருப்பதைக் கண்டவாறே கண் விழித்தார்.

அனிச்சையெயலாக, இந்த மாலையை பாதுகாப்பிற்காக பிடித்துக் கொண்டார். அந்த மனிதன் அவரை கத்தியால் குத்த முயன்றான். ஆனால் அவரைப் நகர முடியவில்லை. திடீரென்று அவனது கைகால்கள் பக்கவாதம் வந்தாற் போன்று ஸ்தம்பித்து விட்டது.

அதே சமயத்தில், அவரது மகன் எழுந்து அந்த அறைக்குள் வந்தார். அவரைப் பார்த்தவுடன் அத்துமீறி நுழைந்தவன் அவர் பக்கம் திரும்பி அவரை காயப்படுத்தினான். அவர்கள் இருவரும் சண்டையிட்டு கொண்டு இருந்த பொழுது அப்பெண்மணி மீண்டும் அந்த மாலையை பிடித்துக் கொண்டார் மறுபடியும் அந்த அத்துமீறி நுழைந்தவன் நகரமுடியாமல் போய் விட்டது.

முடிவாக அந்த திருடன் ஒரு திறந்த ஜன்னலின் வழியே கீழே குதித்தான் அந்த பெண்மணி இச்சம்பவத்தை காவல் துறையினரிடம் முறையிட்டார்.

ஒன்று அல்லது இரண்டு தினங்களுக்கு பிறகு, காவலர்கள் வந்து அவரை தாக்கியவராக இருக்கலாம் என்று ஒருவரை அடையாளம் காட்ட கூப்பிட்டனர்.

தாக்கியவர் இவரைக் கண்டவுடன், பயந்து அவர் ஆச்சரியமான சக்திகள் கொண்ட சூனியகாரி என்றுக் காவலர்களிடம் குறை கூறி, மறுபடியும் அவரிடம் தான் வாலாட்ட விரும்பவில்லை என்று கூறி இருக்கிறார்.

இந்த மாலை ஒரு சிறப்பான பொருளால் தயாரிக்கப்பட்டது.

ருத்ராக்ஷம் - என்னும் இந்த விதைகள் நேபாள், இந்தோனேஷியாவில் வளரும் ருத்ராக்ஷம் என்னும் மரத்தில் இருந்து பெறப்படுகிறது. இந்த விதைகளை கோர்த்து ருத்ராக்ஷ மாலைகளை சொல்கிறார்கள். 'ருத்ராக்ஷா' - என்றால் ருத்ரனின் அதாவது

| 'ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என விசாரித்ததற்கு, "நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

என் உருவம் என் ஆஸ்ரமங்கள் எங்கும் வழிபடபட்டாலும், எங்கள் தியானபீடத்தை பற்றி நீங்கள் நன்கு அறிந்திப்பீர்கள் என்றால், எல்லா நிலையிலும் உருவ வழிபாட்டில் இருந்து உருவமில்லாததற்கு செல்ல கடுமையான உத்தரவு இருப்பதை காண்பீர்கள்.

எங்களது எல்லா தியான நுட்பங்களும் போதனைகளும் உருவமில்லாததை அடிப்படையாக கொண்டே இருக்கிறது. மக்கள் உள்ளே வருவதற்கும் வெளியே போவதற்கும் சுதந்திரம் இருக்கிறது.

உங்கள் பயணத்தின் முதல்படியாக இந்த உருவம் உதவுகிறது நான் எப்பொழுதும் மக்க ளுக்கு சொல்வதுண்டு, 'நீங்கள் ஆஸ்ரமத்தின் கதவுகளை கடந்து உள்ளே வந்து விட்டால் நீ ங்கள் எப்பொழுதும் என்னுடன் இருக்கிறீர்கள். எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் உடலால் என்னை விட்டு செல்ல நினைத்தால் நீங்கள் வெளியே போவதற்கு சுதந்திரம் இருக்கிறது.

ப. 82

நீங்கள் என் ஆசிகளுடன் வெளியில் செல்வீர்கள். ஏதோ ஒரு காரணத்திற்க்காக ஆஸ்ரமத்தை விட்டு செல்லும் பலரும் இதைபற்றி உங்களுக்குக் கூறுவார்கள்.

அவர்கள் வருவார்கள், போவார்கள். ஆனால் அவர்கள் எப்பொழுதும் ஆனந்தத்துடன் மறுபடியும் என்னை பார்ப்பதற்கு வருவார்கள்.

உங்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு பாதை இருக்கிறது. விழிப்புணர்விற்கும், முக்திக்கும் உங்களுக்கென்று உங்களது பாதை இருக்கிறது.

யாருடைய பாதையில் நான் வருகிறேனோ அவர்கள் என்னை நாடுகிறார்கள், நான் அவர்களுக்காக இருக்கிறேன். சில சமயங்களில், விஷயங்கள் வேறு விதமாக போவதால், நான் உங்களது குருவாக இருந்தும். இது சரியான நேரமாக இல்லாமல் இருக்கலாம். இருந்து எடுத்துச் செல்ல முடியாது.

அர்ஜுனன் மிகுந்த ஊக்கத்துடன் பேசத் துவங்குகிறான் துஷ்ட புத்தியுடைய துரியோதனனுக்கு உதவி புரியும் வண்ணம் அவனுக்காக போர்புரிய கூடியிருக்கும் அனைவரையும் தான் பார்க்க விரும்புவதாக அரஜுனன் கூறுகிறான்.

அதற்கேற்றாற் போல், கிருஷ்ணரும் தேரை இரண்டு சேனைகளுக்கு மத்தியிலும் கொண்டு சென்று நிறுத்தினார். கூடியிருக்கும் அனைவரையும் அர்ஜுனன் நன்கு பார்ப்பதற்காக அவ்வாறு செய்கிறார்.

அர்ஜுனனுக்கு குடோகேசன் அல்லது 'தூக்கத்தை வென்றவன்' என்பது ஒரு பெயர் நினைத்தபடி தூங்கவோ அல்லது தூங்காதிருக்கவோ அவனுக்கு முடியும். தூக்கம் என்பது இங்கு விழிப்புணர்வற்ற மனதையே குறிக்கிறது. நமது எல்லா சம்ஸ்காரங்களும், எண்ணப்பதிவுகளும், நமது மதிப்பீடு முறைகளும், நம்மை செயல்பட தூண்டும் நம்பிக்கைகளும், நம் விழிப்புணர்வற்ற மனதிலேயே தங்கி இருக்கின்றன.

கிருஷ்ணரிடத்து அர்ஜுனன் செய்து சரணாகதியின் காரணத்தால் அவன் தனது சம்ஸ்காரங்களை எல்லாம் வென்று விட்டு ஒரு நாயகனாக இங்கு சுட்டிக் காட்டப்படுகிறான்.

'ஹிருஷீகேசர்' என்று கிருஷ்ணர் அழைக்கப்படுகிறார். புலன்களை கட்டி

|

இருபத்தைந்து வருடம் | ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

அடிப்படையை கடந்து உண்மையை அறிந்து கொள்ளும் ஆர்வத்துடன் கேட்கிறார். ஆனால் ஒரு வளர்ந்த மனிதர் மிக அரிதாகவே இப்படிப்பட்ட கேள்விகளை கேட்கிறார்.

பட்டறிவின் சரணாகதி ஒரு குருவிடம் நிகழும் பொழுது கேள்விகள் அனைத்தும் சந்தேகங்களாக மாறுகின்றன. கேள்விகளைப் போல சந்தேகங்கள் வன்முறையானவை அல்லவை.

அவை அஹங்காரத்தில் இருந்து எழவில்லை. அவை உண்மையாகவே தெரிந்து கொள்ளும் நோக்கத்துடனும், புரிந்து கொள்ளவேண்டும் என்ற தேவையாலும் கேட்கப்படுகின்றன.

நம்பிக்கையும், சந்தேகமும் ஒரு நாணயத்தின் இருபக்கங்கள் ஆகும். தனது குருவைப் பற்றிய சந்தேகங்கள் இல்லாமல் ஒருவர் தனது குருவிடம் நம்பிக்கையை வளர்த்துக் கொள்ள முடியாது.

கீதையில், அர்ஜுனன் இந்த கேள்விகள் எழுப்பும் நிலையிலிருந்து படிப்படியாக தனது பட்டறிவை சரணாகதி செய்யும் நிலைக்கும், சந்தேகங்களை எழுப்பும் உயரிய நிலைக்கும் உயர்கிறான்.

இறுதியாக, சந்தேகம், நம்பிக்கை என்னும் இவ்விரு தன்மைகளையும் கடந்து, குருவிடம் ஆழ்ந்த பரிபூரண நம்பிக்கை கொள்ளும் ஒரு நிலைக்கு நாம் உயர வேண்டும்.

குரு வெளிப்படுத்து அனைத்துமே நமது முக்திக்கான வழியே என்பதை உணரும் பக்குவத்தை பெற வேண்டும்.

அடுத்த நிலையில், 'உணர்வுகளின் சரணாகதி' நிகழும் தன்மையை ஒருவர் அடைகிறார். சாஸ்திரங்களில் இருந்து ஒருவர் ஸ்தோத்திரங்களுக்கு செல்கிறார். தனது அறிவின் இருப்பிடமான தலையில் இருந்து உணர்வுகளின் இருப்பிடமான இதயத்திற்கு அவர் முன்னேறுகிறார்.

இதயம் சரண்டையும் பொழுது ஒருவர் தனது வீட்டை அடைவது போன்று உணர்கிறார். தனது குருவுடன் ஆத்மார்த்தமான உணர்வு ரீதியான தொடர்பை அவர் உணர்கிறார்.

ப.85 குருவை ஞாபகம் வைத்துக் கொள்ளவேண்டும் என்று அவர் முயற்சி செய்ய வே வண்டியதே இல்லை. குருவின் திருமுகத்தை அவரால் மறக்கவே முடியவில்லை.

உணர்வுரீதியான சரணாகதி ஒருவரை முக்திக்கு மிக அருகில் கொண்டு செல்கிறது. அது உங்களை வீட்டிற்கு அழைத்துவருகிறது.

இது வரையில் கணத்துக்கு கணம் உருவத்தை மாற்றி உண்மையை திரித்து கொண்டு உணர்ந்த தன்மையில் இருந்து, ஞானிகளும், குருமார்களும் வெளிப்படுத்தி முழுமையான சத்தியத்தை உள்வாங்குகிறார்.

அர்ஜுனன் அந்த சரணாகதியின் நிலையில் தான் இருக்கிறான். கீதையின் படிப்படியான முன்னேற்றத்தின் பொழுது, அர்ஜுனனது சரணாகதியின் அடுக்குகள் ஒவ்வொன்றாக கீழே விழுந்து கொண்டே வருகிறது.

இப்படிப்பட்ட தெளிவற்ற, விழிப்புணர்வற்ற மனநிலையில் துரியோதனனும் அவனது கூட்டாளிகளும் இருப்பதால் அவர்களுக்கு சந்தேகங்களே இல்லை.

விழிப்புணர்வில்லாத இருளால் சூழப்பட்டு இருப்பதால், கௌர சேனையின் வீரர்கள் துரியோதனனை குருட்டுதனமாக பின்பற்றுகிறார்கள். அவர்கள் பின்பற்றும் தலைவனே குருடன் என்பதைப் கூட அவர்களால் உணர முடியவில்லை.

முற்றிலும் இதற்கு மாறாக, அர்ஜுனன் மிகுந்த குழப்பத்தில் இருக்கிறான். கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனது தேரை இரு சேனைக் களுக்கும் இடையில் நிறுத்துகிறார். அர்ஜுனனத மனதை ஒரு நிலையான குழப்பமில்லாத மனநிலைக்கு கிருஷ்ணர் கொண்டு வருகிறார் என்பதே அதன் பொருள்.

துரியோதனன் இருளில் இருக்கிறான். விலங்கினைப் போன்றதொரு இயல்பில் அவன் இயங்குகிறான். சமஸ்காரங்களால் தூண்டப்பட்டு, முற்றிலும் விழிப்புநிலையே இல்லாததொரு தளத்தில் இருந்து அவன் செயல்படுகிறான்.

அதாவது அவனால் அவனை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை, அவனது சமஸ்காரங்களே அவனை முற்றிலுமாக ஆக்கிரமித்து இயக்குகின்றன.

'அவன் போகும் பாதை அழிவிற்க்கான பாதை' என்ற அவனது மந்திரிகள் சிலரது அறிவு பூர்வமான அறிவுரைகள் கூட அவனது காதில் விழாதவாறு அவனது சமஸ்காரங்களும் மாலையும் அவ்வளவு வலுவாக இருக்கின்றன.

இதற்கு மாறாக, அர்ஜுனன் சற்றே ஒளி பொருந்திய பகுதியில் இருக்கிறான். அர்ஜுனன், துரியோதனனைப் போல் அல்லாது, தனது சமஸ்காரங்களைப் பற்றி நன்கு அறிந்தவனாகவும், அவற்றின் அடிமைதளத்தில் இருந்து தன்னை விடுவித்துக் கொள்ளும் முயற்சியிலும் ஈடுபட்டு இருக்கிறான்.

எப்படி இருந்தாலும் முற்றிலும் ஒளி பொருந்திய பகுதி அவன்இன்னும் எட்டிவிடவில்லை. அர்ஜுனனுக்கும், துரியோதனனுக்கும் இடையே ஏற்படும் சண்டை, எல்லா மனிதர்களும் தங்களுக்குள் சந்திக்கும் ஒரு சண்டை ஆகும்.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, 'சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

சில நேரங்களில், மக்கள் கடவுளை நம்பாமல் இருப்பதே சிறந்தது என்று நான் நினைப்பதுண்டு அதனால் பூமியில் வன்முறையும், இரத்தம் சிந்துவதும் எவ்வளவோ குறைந்திருக்கும்.

பெரும்பான்மையான போர்களும் மதகலவரத்தாலேயே தோன்றி இருக்கின்றன. ‘மதம்’ தான் தீவிரவாதிகளை உற்பத்தி செய்கிறது.

நாத்திகவாதிகள் போர் புரிவது இல்லை. அவர்கள் வாதம் மட்டுமே புரிகிறார்கள்.

குறைந்தபட்சம் நீங்கள் யார் என்று நீ ங்கள் எண்ணுவதை நம்பும்படியாக, தெளிவாக உங்களால் பேச முடிகிறது. ஆனால், கடவுளைப் பற்றி கூறும் பொழுது அந்த கருத்து முழுவதும் உங்களது கட்டுறு மனப்பாங்கு, நம்பிக்கைகள், கலாச்சாரம், சூழ்நிலை இவற்றை பொறுத்தே அமைகிறது.

இது மிகவும் சக்தி வாய்ந்த, விழிப்புணர்வில்லாத ஒரு நம்பிக்கை இதை மாற்றுவத மிகவும் கடினமானது. சிலருக்கு கடவுள் என்பவர் கனிவான கண்களுடன், தாடியுடன் கூடிய ஒரு ஆன்மா.

சிலருக்கோ கடவுள் என்பவர் உருவமே இல்லாதவர் உருவ வழிபாட்டில் அவரை காண்பது என்பதே புனிதமில்லாத செயலாகவும் கருதப்படுகிறது.

பல கோடிக்கணக்கான ஹிந்துக்களுக்கோ கடவுள் என்பவர், சிவா, விஷ்ணு காளி, கிருஷ்ணா என்று நிலையான வடிவங்களில் தோன்றக் கூடியவராக இருக்கிறார். புத்திரபிரான் கடவுளை மறுத்தார். அவர் கடவுள் என்னும் கருத்தினை கடந்து சென்றார். நூற்றுக்கணக்கான வருடங்கள் ‘போதிமரம்’ மட்டுமே புத்தராக கருதப்பட்டு வந்தது. மட்டுமே முன்னுரிமை அளிக்கக் கூடியவர் அல்ல. நீங்கள், ஏதாவது ஒரு மதத்தைச் சார்ந்தவராகவோ அல்லது வேறு ஒரு மதத்தை நம்புபவராகவோ இருக்க வேண்டும் என்று எந்த அவசியமும் இல்லை.

நீங்கள் எந்த உருவத்தில் அவரை காண விரும்பினாலும், எந்த பெயரில் அவரை அழைக்க விரும்பினாலும் சரி, கடவுள் அனைவருக்கும் உரியவர்.

நீங்கள் கிறிஸ்துவரோ, முஸ்லிமோ, ஹிந்துவோ அல்லது புத்தமதத்தைச் சார்ந்தவரோ எவராக இருந்தாலும் சரி, கடவுளை அனுபவமாக உணர்வதால் நீங்கள் ஒரு சிறந்த கிறிஸ்தவராகவும், சிறந்த முஸ்லிமாகவும், ஒரு சிறந்த ஹிந்துவாகவும், சி றந்த புத்தமதத்தவராகவும் மாற முடியும்.

ப. 88 உங்களின் எவரும் உங்களது சொந்த மதத்திலிருந்து மற்றொரு மதத்திற்கு மதமாற்றம் செய்யப்பட மாட்டீர்கள்.

கடவுள் நம்பிக்கை என்பது மதம் மாற்றுவதாக இருக்கக் கூடாது. தங்களது கடவுள் மீது தாங்கள் கொண்டுள்ள நம்பிக்கைகளில் பாதுகாப்பாக உணராதவர்கள் மட்டுமே, தங்கள் மத நம்பிக்கைகளை பிறரின் மீது வலுக்கட்டாயமாக சுமத்தப்பார்க்கிறார்கள்.

ஒரு நம்பிக்கையான மத மற்றவரது நம்பிக்கை முறையை (மதத்தை) மாற்ற விரும்புவதே இல்லை.

சில காலம் முன்பு, மும்பாயில் நடந்த ஒரு 'சர்வ சமய மாநாடு ஒன்றில் ஒரு மதபோதகரை சந்தித்தேன் நான் பெருமையாக, நாம் நடந்து தியான முகாம்களைப் பற்றியும், நூற்றுக்கணக்கான மக்கள் அது ஈர்ப்பதைப்பற்றியும் சொன்னேன்.

அவர் அமைதியாக கேட்டார். பின்பு அவர் நடாந்தும் முகாம்களுக்கு ஆயிரக்கணக் காணோர் வருவதாக சொன்னார். அந்த கூட்டத்தின் போது அவர்

இருபத்தைந்து வருடம்

என்னுடன் நெருங்கிய நட்பாக பழக ஆரம்பித்து, அந்தரங்கமாக அவர் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகளைப் பற்றி சொல்லலானார். நான் அவருக்கு சில அறிவுரைகளையும், சில தியான நுட்பங்களையும் சொன்னேன். அவை வேலை செய்திருக்க வேண்டும் ஏனென்றால் அந்த மாநாட்டின் முடிவில் அவர் என்னை சந்தித்து நன்றி தெரிவித்தார்.

அவர் சொன்ன பல பிரச்சனைகளில் ஒன்று என்னவென்றால், அவர் பிறருக்கு போதிப்பதில் பலவற்றைப் பற்றியும் அவருக்கே சரியாக தெரியவில்லை என்பது தான்.

நான் ஆச்சரியத்துடன் கேட்டேன், 'உங்களுக்கே சரியான தெரியவில்லை என்னும் பொழுது மற்றவர்களை எப்படி (நம்ப செய்வது) ஏற்று கொள்ள செய்து சமாளிக்கிறீர்கள்?'

அவர் பதில் உண்மையை விளக்குவதாக இருந்தது 'இவ்வளவு மக்கள் என்னிடம் வந்து, நான் சொல்வதைக் கேட்டு எனக்கு மரியாதை அளிப்பதால் நான் சொல்வதெல்லாம் சரியாகத் தான் இருக்கிறது என்று என்னை நானே நம்பத் தொடங்கி விட்டேன்' என்று கூறினார்.

உங்களை நீங்களே மூளைசலவை செய்து கொள்வதோ அல்லது பிறரால் மூளைசலவை செய்யப்படுவதோ மிகவும் சுலபம். எனினும் முழுதாக புரிந்து கொள்ள முடியவில்லையே என்னும் குற்ற உணர்வை சுமக்கிறீர்கள்.

தர்க்க அறிவால் கடவுள் இருப்பதை நிரூபிக்க முடியாது. அவர் தர்க்க அறிவைக் கடந்தவர். நீங்கள் உங்கள் மனதை துறந்தால் தான் அவரை காண முடியும்!

அதனால் அறிவார்ந்த விவாதங்கள் அனைத்தும் சுற்றுச்சூழலை சூடேற்றதான் முடியும்.

ஒரு சின்ன கதை

ஒரு முறை, ஒரு கிராமத்தில் ஒரு நாத்திகவாதியும், ஆத்திகவாதியும் எப்பொழுதும் சண்டை போட்டுகொண்டு இருந்தார்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம் நான் அவர்களுக்கு கூறினேன்.

அவர்கள் திருப்தியடையவில்லை. அவர்கள் நான் சிவ வழிபாடு செய்வதை நிறுத்த வேண்டும் என்ற கூறினார்கள்.

'நீங்கள் கீதையை படித்திருக்கிறீர்களா?" என்று நான் கேட்டேன்.

'இல்லை, அது என்ன? என்று கேட்டார்கள்.

அர்ஜுனன் ஆச்சரியப்பட்டு கேட்கிறான், 'கிருஷ்ணா இது எப்படி சாத்தியம்? நீ குருவிற்கே குருவானாவன். நீ 1தாபித்த சத்தியங்களை நீயே எப்படி மறக்க முடியும்?

கிருஷ்ணா, 'கீதையை உரைக்கும் பொழுது நான் உயர்ந்த விழிப்புணர்வு நிலையில் இருந்தே தன். நான் பரப்பிரம்மா கிருஷ்ணனாக, கடவுளின் அவதாரமாக இருந்தேன்.

இப்பொழுது நான் வசுதேவ கிருஷ்ணனாக, வசுதேவனின் மகனாக மனித உருவத்தில் உன் நண்பனாக இருக்கிறேன். அதனால் எனக்கு இப்பொழுது ஞாபகம் இல்லை. என்று எளிமையாக கூறுகிறார்.

அர்ஜுனனை திருப்திபடுத்த கிருஷ்ணர் மீண்டும் ஒரு முறை என்ன உரைத்தாரீ ரா, அது 'அனுகீதை என்று அழைக்கப்படுகிறது.

'பரப்பிரம்ம நிலையான, உயர்ந்த விழிப்புணர்வு நிலையில், சிவா, கிருஷ்ணா, புத்தர், என்று நாம் குறிப்பிடும் அனைத்தும் ஒரே சக்தி தான் என்று நான் அவர்களுக்கு

‘சுஅர்ஜீனா, நீ காண விரும்பிய மக்களை இங்கு பார்’ என்று சொல்கிறார்.

அர்ஜீனனுக்கு முன்பு உறவினர்களும், தோழர்களும் கூடி இருந்தார்கள். அர்ஜீனன், தான் யாருடன் போர் புரியப் போகிறோம். யாரைக் கொல்லப் போகிறோம் என்று காண விரும்புகிறார்.

கிருஷ்ணர் எந்தப் புதிரும் போடாமல், எவ்வித கருணையும் காட்டாமல் அவரை உற்றார், உறவினர்களே அவர்கள் என்பதைத் தெளிவாகக் காண்பிக்கிறார்.

கிருஷ்ணரே அர்ஜீனனுக்கு உறவாகிறார். அர்ஜீனனின் தாய், ப்ரீத்தா என்றும் அழைக்கப்பட்ட குந்தி தேவி, கிருஷ்ணரின் தந்தையாகிய வசுதேவரின் சகோதரி ஆவார். எனவே கிருஷ்ணருக்கு அத்தை உறவாகிறார்.

ப்ரீத்தியின் மைந்தனாகிய பார்த்தனே என்று அவர்களது உறவுமுறைக்கு முக்கியத்துவம் அளித்து கிருஷ்ணர் அர்ஜீனனை அழைக்கிறார். பார்த்தனாகிய அர்ஜுனனுக்கு தேரோட்டிய பார்த்த சாரதி என்னும் கிருஷ்ணர் கீதையில் குறிப்பிடப்படுகிறார்.

அர்ஜீனனின் தந்தையாகிய பாண்டுவின் மீது பற்று கொண்டவர்களும், பாட்டன்மார்களும் பீஷ்மரைப் போன்ற பெரிய பாட்டன்மார்களும், துரோணர், கிருபர் போன்ற ஆச்சார்யார்களும், சகுனி போன்ற மாமன்மார்களும், சகோதர்கள் ஆகிய அனைத்து கௌரவ இளவரசர்களும், நண்பர்களும், நாம் நாடும் அன்பர்களும் ஆக அனைவரும் அர்ஜீனனின் முன்பு கூடியிருந்தார்கள்.

இவர்கள் ஒவ்வொருவரையும் அர்ஜீனன் நன்கு அறிவான். ஏதாவது ஒரு சமயத்தில் இவர்கள் ஒவ்வொருவரும் அர்ஜீனனின் மதிப்பிற்கும், அன்பிற்கும் உரியவர்களாக இருந்திருந்தார்கள்.

இப்போதோ, அவர்கள் இந்த எதிர்சேனையின் அங்கமாக இருக்கின்றார்கள்.

கீதையின் சாரமே, அர்ஜீனனின் சிக்கலான, குழப்பமான மனநிலையையும், கிருஷ்ணபரமாத்மா எவ்விதம் அர்ஜீனனை அக்குழப்பத்தில் இருந்து விடுவிக்கின்றார்

இருபத்தைந்து வருடம்

இந்த கருணை பாரபட்சம் பார்ப்பதில்லை, வேற்றுமை பாராட்டுவதில்லை.

உண்மையான கருணை உணர்வுள்ள ஒரு மனிதர். இம்முழுஉலகையும், உயிருள்ள மற்றும் உயிரற்ற எல்லாப் பொருள்களையும் தன்னுடைய உடலின், உயிரின் நீட்டிக்கப்பட்டதொரு பகுதியாகவே காண்கிறார்.

இப்படிப்பட்ட ஒரு மனிதரை சுற்றி எந்த ஒரு பொருள் பாதிக்கப்பட்டாலும், அந்தப் பாதிப்பை, அதன் வலியை அம் மனிதர் தன்னுள் உணர்கின்றார்.

ஆனால், தனது உற்றார் உறவினர்களைக் கண்டவுடன் அர்ஜீனனுக்குள் தோன்றும் பேரிரக்கம் இத்தகைய உயர்வான தன்மை கொண்டது இல்லை. அர்ஜீனனது உணர்வு பாரபட்சமான தன்மை வாய்ந்தது.

தனது உறவினர்களுடன் தன்னைத் தொடர்பு கொண்டு காண்பதாலும், தனது உறவினர்கள் என்ற உணர்வாலும் மட்டுமே அர்ஜீனனுக்குள் இரக்கஉணர்வு ஏற்படுகின்றது.

அர்ஜீனனது உணர்வுகள் அவரது அஹங்காரத்தினால் ஏற்பட்டவை.

இந்த உண்மையான கருணையே பிரபஞ்சத்துடன் முழுமையாக சரணாகதி அடைந்து விட்டிருக்கும், ஆனந்த நிலை.

ஒரு தனி மனிதன் பிரபஞ்சத்துடன் ஒன்றும் பொழுது, கலக்கும் பொழுது, உண்மையான கருணை தோன்றுகின்றது. இந்த பேரிரக்க உணர்வு பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வினால் ஏற்படுகிறது. பிரம்மத்தின் ஒரு பகுதியே இந்த விழிப்புணர்வு.

அர்ஜீனனது இரக்க உணர்வு தான் எனும் அஹங்காரத்தை இழந்து விடுமோ என்ற பயத்தினால் ஏற்படுகின்றது. அர்ஜீனன் மனிதர்களுக்கே உரிய அச்ச உணர்வினால் பாதிக்கப்படுகின்றன.

அர்ஜீனன், தனது தொண்டை வறள்வதாகவும், ரோமங்கள் சிலிர்ப்பதாகவும், தெய்வீகமான வியர்வை மிகுந்த கைகளில் இருந்து நழுவுவதாகவும் சொல்கின்றான்.

அர்ஜீனனை முழுவதும் அறியாதவர்கள், அவரை கோழை என்று கருதி விட முடியும்.

அர்ஜீனன் கோழை அல்ல. தனது உயிருக்கு, உடலுக்கு பாதிப்பு நேருமோ என்று அவர் அச்சம் கொள்ளவில்லை. எங்கே காயம் அடைந்து இறக்க நேரிடுமோ என்று அவர் எண்ணவில்லை.

இந்த எண்ணங்களின் வலிமையான தாக்கத்தினால் அர்ஜீனனது மனம் சுழல்கிறது, உடல் உறுப்புக்கள் நடுங்குகின்றன. அவர் கலக்கம் அடைந்தவராக சிந்திக்கவோ, செயல்படவோ கூட முடியாதவராக இருக்கின்றார்.

குழந்தைப் பருவத்தில் இருந்தே மாபெரும் ஆச்சார்யர்களால் உடலைமட்டும் இல்லாமல் மனதையும் தன் வசத்தில் வைத்திருக்க பெரும் பயிற்சி பெற்ற ஒரு மாவீரனுக்கு, மரணத்தை விளையாட்டாக கருதக் கூடிய உண்மையான ஒரு வீரனுக்கு இப்படிபட்ட அச்சம் தோன்ற முடியுமா என்ன?

மனித மனம் எப்படியெல்லாம் தனது விளையாட்டை விளையாட முடியும் என்பதையே அர்ஜீனனின் சூழ்நிலை நமக்கு விளக்குகின்றது. எண்ணப்பதிவுகளாகிய

ஒரு பொருளின் மீது பற்றுதல் இருந்தால் தான் அப்பொருளின் மீது உரிமை கொள்ள தோன்றும்.

மக்கள் அன்பு, விருப்பம், பற்றுதல் என்பதை பற்றி எல்லாம் பேசுகின்றார்கள். இவை அனைத்தும் உரிமை, சொந்தம்என்னும் உணர்விலிருந்து தோன்றியவைகளே . இந்த உணர்வு இருக்கும் வரை மட்டுமே அன்பு, விருப்பம் இவை நிலைத்து நிற்கும்.

எப்பொழுது அன்பு செலுத்தப்படும் பொருள் தன்னிச்சையாக, சுதந்திரமாக இயங்க ஆரம்பிக்கின்றதோ, உரிமை கொண்டாடப்பட மறுப்பு தெரிவிக்கின்றதோ அப்போதே விருப்பமும் அன்பும் மறையத் துவங்குகின்றன.

உரிமை கொண்டாடுதல் வாழ வேண்டும் என்ற தேவையில் இருந்து பிறக்கின்றது. நமது முதுகெலும்பின் அடிப்பகுதியில் அமைந்திருக்கும் சக்தி மையமாகிய மூலாதார சக்கரத்தில் இருந்து இந்த உரிமை கொண்டாடும் எண்ணம் தோன்றுகிறது.

நம்மை பூமிதாயுடன் பிணைத்து வைக்கும் மூலாதார சக்தியாக இது விளங்குகிறது. இந்த சொந்தம் கொண்டாடிடும் தேவையின் காரணமாகவே ஆசை, அச்சம், கோபம் இவை தோன்றுகிறது.

நிறைய நேரங்களின் ஒருவர் தான் அடைய முடியாததை அழித்துவிடவே விரும்புகின்றார்.

எனக்கு கிடைக்காதது வேறு எவருக்கும் கிடைக்கக் கூடாது என்றே நாம் பெரும்பாலும் எண்ணுகிறோம்.

உரிமை பாராட்டுதல் வன்முறைக்கு வழி வகுக்கிறது.

எனது என்ற உணர்வே நான் என்னும் அடையாளத்தை வழங்குகிறது. இதுவே எல்லாவிதமான ஆழமாக வேரூன்றி இருக்கும் பற்றுதல்களுக்கும் காரணமாக அமைகின்றது.

| 'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என விசாரித்ததற்கு, 'சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

அதனால் தான் நீங்கள், உங்கள் எல்லா ஆசைகளின் மீதும், பொருள்களின் மீதும் கொண்டுள்ள பற்றுதல்களை துறக்கும் வரை உங்கள் அடையாளத்தை நீக்க முடிவதில்லை.

நம் மனதிற்குரியவர் ஒருவர் இறக்கும் போது, நம் மன உடல் அமைப்பின் ஒரு பகுதியும் அவர்களுடன் இறந்து போகின்றது. அர்ஜீனன்

கீதையின் இந்த முதல் அத்தியாயத்திற்கு விஷாத யோகம் என்ற பெயர் அளிக்கப்பட்டு இருக்கின்றது.

சமஸ்கிருத மொழியில் விஷாத என்றும் வார்த்தைக்கு, வருத்தம், துக்கம், ஏக்கம், மனசோர்வு, நம்பிக்கையின்மை, மனக்குழப்பம் என்று பல்வேறு அர்த்தங்கள் வழங்கப்படுகின்றன.

நாம் இங்கு காண்பது அர்ஜீனனின் குழப்பத்தை, குழப்பத்திற்கான காரணத்தை, அர்ஜீனன் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் தனக்கு கற்பிக்கப்பட்ட, சத்தியங்கள் என்று தான் நம்பிய உண்மைகளை அவை உண்மையிலேயே சத்தியங்கள் தானா என்று தெரியாத அளவிற்கு குழப்பத்தில் இருக்கின்றார்.

கீதையின் பதினெட்டு அத்தியாயங்களின் வாயிலாகவும் படிப்படியாக கிருஷ்ணபகவானின் வழிநடுத்துதலால் அர்ஜீனன் அடையும் மனமாற்றம், அர்ஜீனனுக்கும் மனித சமுதாயத்திற்கும் வழங்கப்பட்ட சத்தியத்தின் வெளிப்பாடு.

இதுவரையிலும் கிருஷ்ணர் வேறு பெயர்களால் அழைக்கப்படுகின்றார். அவற்றில் சில பெயர்களும், அதன் அர்த்தங்களும் கீழே வழங்கப்பட்டுள்ளன.

கிருஷ்ணன் என்னும் சொல் கருநீலவர்ணமுடையவர் என்ற அர்த்தத்தை வழங்குகிறது. நீலநிற வானத்தைப் போன்ற எல்லையில்லா தன்மை உடையவன் என்றும் குறிக்கின்றது.

கிருஷ்ண என்னும் சொல்லிற்கு, ஆனந்தம் இருப்புத்தன்மை என்ற பொருளும் உண்டு. சத் சித்த ஆனந்தம், அதாவது பிரம்ம சொரூபம் அல்லது சச்சிதானந்த சொரூபம் என்ற அர்த்தம் வழங்கப்படுகின்றது.

சரணடைந்தவர் தம் துயரம் துடைப்பவன் என்பதே அதன் பொருள்.

கிருஷ்ணர் கேசவா என்ற பெயரில் மேலே உள்ள சுலோகத்தில் அழைக்கப்படுகிறார். கேசின் என்ற அரக்கனை கொன்றவன் என்பதே அதன்

இருபத்தைந்து வருடம்

'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?” என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். ஆபத்து என்பதைப் பற்றி கற்றுக்கொள்கின்றது.

அதன் பெற்றோர்களைப் போன்ற சூழ்நிலையில் இருந்து வந்தவர்கள். நல்ல மனிதர்கள் என்றும் அந்த சூழ்நிலையில் இருந்து வராதவர்கள் கெட்டவர்கள் என்றும் அந்த குழந்தைக்குக் கற்றுக் கொடுக்கப்படலாம்.

ஒரு குழந்தை ஒருபோதும் வித்தியாசபடுத்துவதில்லை. ஆனால் வயது வந்த ஒரு பெரியவர் வேற்றுமை படுத்திப் பார்ப்பதோடு மட்டுமல்லாமல் விலக்கவும் செய்கின்றார். நன்மை, தீமை, சரி தவறு, விருப்பு வெறுப்பு, அன்பு வெறுப்பு அனைத்தும் வித்தியாசப்படுத்திப் பார்ப்பதனாலேயே எழுகின்றன. இவை எல்லாம் வளர்ந்தவர்களின் குணாதிசயங்கள்.

இந்த குணங்கள் அனைத்தையும் ஒவ்வொரு தலைமுறையும் மற்றொரு தலைமுறையினரிடமிருந்து கிரகித்துக் கொள்கின்றது. தமது தலைமுறையும், கலாச்சாரமும் பாதுகாப்புமிக்கதாக இருக்க இவை மிகவும் அவசியம் என்ற சிந்தனையில் இது நிகழ்கிறது.

இருப்பினும், குற்றவியல் புள்ளிவிபரத்தின் படி, பெரும்பான்மையான கொலை, கொள்ளை, கற்பழிப்பு வன்முறை குற்றங்கள் எல்லாம் குற்றமிழைக்கபடுவருக்கு நெருங்கியவர்களாலே நிகழ்த்தப்படுகின்றன என்று தெரிவிக்கின்றன.

அதனால் தான் எந்த ஒரு கொலை குற்றத் தின்விசாரணையிலும் முதலில் சந்தேகப்படும் நபர் இறந்தவரின் கணவனாகவோ, மனைவியாகவோ இருக்கின்றார்கள். இது தான் உண்மை.

அறிமுகமில்லாதவர்கள் உங்களுக்கு தீங்கிழைக்க மாட்டார்கள். உங்களை நன்கு அறிந்தவர்கலே உங்களுக்கு கெடுதல் செய்ய இயலும்.

இருந்தாலும், அறிமுகமற்றவர்களை கண்டால் எழும் அச்சம் மனித மனத்தில் நன்கு வேரூன்றப்பட்டு இருக்கின்றது.

இந்த பயத்திற்கு அடிப்படை நம்முடைய பழங்குடி மற்றும் விலங்குகளின் மூல தன்மையில் இருந்து எழுகின்றது.

விலங்குகளும், பழங்குடியினரும் உயிரோடு இருப்பதற்காக குழுவினராக வாழ்ந்து வந்தார்கள். அவர்களது வாழ்க்கை போராட்டமே புதியவர்களை எவ்விதம் எதிர்ப்பது, தடுப்பது என்பதில் தான் இருந்து வந்தது.

ஒரு இனம் கண்ட நெடுங்காலம் உயிர்ப்புடன் இருப்பதற்கு இந்த மனப்பான்மை, இந்த அணுகுமுறை அறிவியல் ரீதியாக ஆபத்தானது என்று நிரூபிக்கப்பட்டு இருக்கின்றது.

ஒரு இனத்தை சார்ந்தவர்கள் தங்களுக்குள்ளாகவே பெருகி தம் இனத்தை வளர்ப்பது அவர்கள் நீண்ட நாள் உயிர் வாழும் வாய்ப்பினை குறைத்து விடுகின்றது. அது உயிர்வாழும் வாய்ப்பினை அதிகப்படுத்துவதில்லை.

இந்த நவீன கால கட்டத்தில் முழு உலகமும் தொலை தொடர்பு வசதியினால் மிக நன்றாக இணைக்கப்பட்டிருக்கின்றது. யாரும் தனிதீவாக வசிக்க முடியாது.

எந்த ஒரு குழுவும், இனமும், நாடும் மற்றவர்களிடமிருந்து தன்னை தனிமைப்படுத்திக் கொண்டு வாழ்வதோ, தழைப்பதோ இயலாத ஒன்று.

செல்களைப் பற்றிய ஆராய்ச்சியின் முடிவாக, செல்கள்மற்ற செல்களுடன் இணைந்துஇருக்கவே விரும்புவதாக கண்டறியப்பட்டு உள்ளது. அவை தம்மைத் தனிமைப்படுத்திக் கொள்வதில்லை.

இயற்கையின் பரிணாமவளர்ச்சி போட்டியிலும், பலம் மிகுந்த தன்மையிலும் இல்லை. மாறாக சேர்ந்து வாழ்வதன் மூலமாகவும் பகிர்ந்து கொள்வதன் மூலமாகவும் நிகழ்கின்றது.

டார்வின் தனது பரிணாம வளர்ச்சிக் கொள்கையில், ஒரு இனம் போர் புரிவதாலும், விலகி செல்வதனாலும் உயிர் பிழைத்து வாழ்கிறது என்று சொல்கிறார். நமது புலன்களோ, மனமோ சார்ந்து இருப்பதில்லை. அவற்றின் தீர்ப்புகளும் கேள்விக் குரியவையாகவே இருக்கின்றன.

‘சுளங்களிடம் இருப்பவற்றைத் தானே நாங்கள் உபயோகப்படுத்த முடியும்?’" என்று நீங்கள் சொல்லலாம்.

நாம் இவற்றை மட்டுமே பெற்றிருக்கவில்லை. உச்சகட்ட வெளிப்பாட்டு நிலையில் நாம் தூய்மையான புத்திசாலித்தனமாக நமக்கு கிடைக்கக்கூடிய ஒன்றாக இருக்கின்றது.

ஆனால் இது பற்றிய அறிவு நமக்கு கற்றுக்கொடுக்கப் படாததால், நம் முள்ளேயே இருக்கும் இந்த புத்திசாலித்தனத்தை நாம் ஒருபோதும் பயன்படுத்துவதே இல்லை.

மாறாக, நாம் நமது புலன்களையும், மனதையும் சார்ந்து வாழவே விரும்புகி றோம். நமது புலன்கள், வெளி உலகம் நமக்கு அளிக்கும் இன்பங்களையே நமது வாழ்க்கையின் ஆதாரமாக கருதுகிறது.

அப்புலன் இன்பங்களில் பழக்கப்படுத்தப் பட்ட நாம் ஒரு பொழுதும் நமது கவனத்தை உள்முகமாக திருப்புவதே இல்லை. அது எப்படி என்று தெரியாததனால் நம்முடன் நாம் அமர்தல் என்பதே உண்மையில் அச்சமூட்டக்கூடியதாகத் தோன்றுகிறது.

விழிப்புணர்வும், புத்திசாலித்தனமும் உங்களின் அடிப்படையான குணங்கள் அதுவே உங்களது ஆழமான மையப்பகுதி. ஆனால் உங்கள் மனம், மேலோட்டமான அற்பமாண, நிலையில்லாத புலனின்பங்களால் கவர்ந்திழுக்கப்படுகின்றது. அவ்வப்பொழுது இந்த மேலோட்டமான இன்பங்கள். நமது வீடல்ல என்று மையத்தை நோக்கி நகர்கின்றீர்கள்.

விளிம்பு மீண்டும் உங்களை கவர்ந்திழுக்கின்றது. அதனால் நீங்கள் ஊசலாடிக் கொண்டிருக்கின்றீர்கள். ஒரு போதும் நீண்ட காலம் நீங்கள் உங்களுள் மையம் கொண்டிருப்பதில்லை.

இருபத்தைந்து வருடம்

ஆனால் உங்களால் முடிந்தால் அர்ஜீனனைப் போல் செயல்படுங்கள். ஆன்மீக தேடுதல் உடையவராக மாறுங்கள். ஒரு குருவைத் தேடுங்கள்.

உங்கள் பாதை சுலபமாக ஆக முடியும் நீங்கள் வாழ்க்கையில் இருந்தோ அல்லது உங்கள் குருவிடம் இருந்தோ கற்றுக் கொள்ளலாம்.

குருவின் சந்நிதியில் மிக வேகமாக சுலபமாக உங்களால் கற்றுக் கொள்ள முடியும். நீங்கள் கருணையுடன் அருள் பெறுவீர்கள்.

1.31

1.32

1.34 1.35

இப்படி இருக்க இந்தப் பூமியை ஆளும் பொருட்டு கொல்வேனா?

அர்ஜீனன் இப்பொழுது தனது கருத்தை மிகவும் விளக்கமாக சொல்ல ஆரம்பிக்கிறார். தனது சந்தேகங்களைத் தெளிவாக விளக்கத் துவங்குகின்றான். இப்படிப்பட்ட சந்தேகங்கள் எப்படித் தெளிவாக இருக்க முடியும்? என்று எவரும் சூழ்நிலையைச் சந்திக்கின்றார்.

போரில் துணிந்து ஈடுபட்டு உயிரினும் மேலானவர்களை அழிப்பதால் எனக்கு வெற்றியும், இன்பங்களும் கிடைக்க போகின்றனவா என்ன? என்று அர்ஜீனன் கேட்கின்றான்.

நாம் ஒவ்வொருவரும் நமக்குள் கேட்டுக்கொள்ள வேண்டிய ஒரு அடிப்படையான கேள்வி இது.

பல முறை நாம் நம் வாழ்வும், நாம் அன்பு செலுத்துபவர்களின் வாழ்வும் பாதிப்படையும் என்ற உண்மையை அறிந்திருந்தும் கூட, பொருளாதார ரீதியிலான பலனளிக்கக் கூடிய செயல்களின் பின் செல்கின்றோம்.

பலருக்கும் வாழ்க்கை இயந்திர மயமாகி எப்பொழுதும் நம்முடனேயே இருக்கும் நிகழ்காலத்தில் வாழ்வதை விட்டு விட்டு, கடந்த கால நினைவுகளில் வாழ்வதால் நிகழ்காலத்தைத் தவற விட்டு விடுகிறோம்.

சோகமான கடந்த கால நிகழ்ச்சிகளை, எதிர்காலத்தில் தவிர்க்க முற்படுகி றோம். சந்தோஷமான கடந்த கால நிகழ்வுகளை எதிர்காலத்தில் மீண்டும் உருவாக்க முயற்சிக்கின்றோம்.

குற்ற உணர்வையும், வருத்தங்களையும் தவிர்த்துவிட்டு சந்தோஷத்தை மட்டுமே எதிர்காலத்தில் அனுபவிக்க விரும்புகின்றோம்.

பிரச்சனை என்னவென்றால் வாழ்க்கை என்பது அத்துணை சுலபமாக முன்கூட்டியே தீர்மானிக்கக் பட கூடியது அல்ல. இருப்பினும் அப்படி தீர்மானித்துவிடலாம் என்பது போல் நாம் நம் வாழ்க்கையை கட்டுபடுத்த விரும்புகின் றோம்.

இங்கு பிரச்சினை என்னவென்றால் நம்முடைய கட்டுறு மனப்பாங்கினால், எல்லாவிதமான எச்சரிக்கைகளை மீறியும், கூட நாம் மீண்டும் மீண்டும் ஒரே விதமான தவறுகளையே செய்கின்றோம்.

இருபத்தைந்து வருடம் நமது விழிப்புணர்வில்லாத எண்ணப்பதிவுகள், சம்ஸ்காரங்கள் அதை ஊர்ஜிதம் செய்கின்றன.

நம்மில் வெகு சிலரே, சிந்தித்து நமது செயல்களின் நோக்கம் மற்றும் மதிப்பு குறித்து கேள்வி கேட்கின்றோம்.

வெகு சிலர் நீங்களாக, நாம் அனைவரும் எப்படி வாழ வேண்டும், என்ன செய்ய வேண்டும் என்று முதலில் குடும்பத்தாலும் பின்னர் சமூகத்தாலும் அறிவுறுத்தப்படுகின்றோம்.

நாம் நம் மால் முடிந்த வரையில் முழுமையாக, திருப்தியாக வாழ முயற்சிக்கின்றோம். பெரும்பாலும் நாம் நமது தனிப்பட்ட மற்றும் தொழில் தொடர்பான பொறுப்புகளில் மூழ்கி விடுகின்றோம்.

நாம் நம்முடைய வாழ்க்கையை முழுமையாக வாழ்ந்தோமா என்று நமக்குள் கேட்க கூட நமக்கு தோன்றுவதில்லை. நம் வாழ்க்கையே அடுத்தது என்ன? அடுத்தது என்ன? என்று நிலையான தொடர் சங்கிலி ஆகிவிடுகின்றது.

எடுத்துக்காட்டாக, இளைஞர்களாக இருக்கும் பொழுது, 'ஈஎவ்வளவு சீக்கிரம் என் பெற்றோரை விட் டுவிட்டு கல்லூரியில் சேர்ந்துக்கின்றேனோ, அவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக இருப்பேன், என்று நினைக்கின்றே றாம்.

அந்த ஆசை நிறைவேறியவுடன், நமது மனம் அடுத்து என்ன என்று அடுத்த லட்சியத்தை நோக்கி தாவுகின்றது. 'சுபடிப்பு முடிந்து வேலை கிடைத்துவிட்டால் போதும், நான் மகிழ்ச்சியாக இருப்பேன், என்று நினைக்கின்றேன்.

அதுவும் முடிந்த பிறகு, திருமணம், குடும்பம் குழந்தைகள், ஓய்வு நாட்கள் என்று நீண்டு கொண்டே செல்கின்றது.

முடிவில்லாமல் செல்லும் இந்த எண்ணங்கள்

சந்தேகங்களுக்கு சரியான விடையையும் அவரால் மட்டுமே அளிக்க முடியும்.

ஒருவன் தன் சுற்றத்தாருடன் ஆனந்தமாக இருப்பதற்காகத் தான் போரிட்டு இராஜ்ஜியங்களையும், செல்வங்களையும் அடைகின்றார். அவர்களோ, தங்களது செல்வங்களையும், உயியையும் இழப்பதற்கு தயாராக இங்கு போர்க்களத்தில் வந்து நிற்கின்றார்கள் என்று அர்ஜுனன் வாதிடுகிறார்.

நாம் முன்பே பார்த்ததுபோல, அவர்கள் அர்ஜுனனது ஆச்சாரியார்கள், தந்தையர், பாட்டன்மார், மாமGalacticன்மார், மாமனார், பேரர், மைத்துனர் மற்றும் உறவினர்கள்.

மூவுலகங்களின் ராஜ்ஜியத்தை ஆளும் பொருட்டு ஆனாலும், அர்ஜுனனே கொல்லப்பட்டாலும் தான் அவர்களை கொல்லப் போவதில்லை என்று அர்ஜுனன் அறிவிக்கின்றார்.

மூவுலகத்தையே பரிசாக கொடுத்தாலும் கொல்ல விரும்பாத அவர்களை, இந்த பூமியின் பொருட்டு எப்படி அழிக்க முயல்வேன்? என்று தனது பேச்சுத் திறமையை வெளிக்காட்டி கிருஷ்ணரை கேள்வி கேட்கின்றார்.

இக்கேள்வியைக் கேட்கும்பொழுது, அர்ஜுனன் மது என்னும் அரக்கனை கொன்றவனே, மதுஸுதனே என்று அழைக்கின்றார்.

கிருஷ்ணர் அழிப்பவராக இருக்கலாம். ஆனால் தான் கிருஷ்ணரைப் போல இருக்க விரும்பவில்லை என்பதனையே அர்ஜுனன் இங்கு குறிப்பால் உணர்த்துகிறார்.

அர்ஜுனனுடைய குழப்பம் மேலும் ஆழமாகவும், சிக்கலாகவும் உருமாறியது. இப்பொழுது அர்ஜுனன் அவன் எதற்காக கொல்லக்கூடாது என்பதற்கான நியாயங்களையும், ஒரு போர்வீரராக அவருக்கு எது அழகு இல்லை, பெருமை தரக்கூடியது இல்லை என்பதை பற்றிய தனது மதிப்பீடுகளைச் சொல்ல முற்படுகிறார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

உண்மையில் அவர் நிகழ்த்தவிருக்கும் குலநாச த்தினால், பறிபோக இருக்கும் அவரது அடையாளம் தான் அவரை கவலைகொள்ளச் செய்கின்றது.

மேலும், இம்மூவுலகையும் பரிசாகப் பெற நேர்ந்தாலும் தனது சுற்றத்தாரையும், ஆச்சாரியர்களையும் கொல்லப் போவதில்லை என்றும் சொல்கின்றார். இவ்வளவு சிறந்த பரிசே அவரை கவராதபொழுது, அவர்களை அழிப்பதால் பெறக்கூடிய இந்த பூவுலகம் மட்டும் எப்படி அவரைக் கவர முடியும்? என்றும் அர்ஜனன் கேட்கின்றார். எப்படியானாலும், அர்ஜனனுக்கு யார் மூவுலகையும் பரிசாக அளிக்கப் போகின்றார்கள்? அதீத உணர்ச்சி வசப்பட்டதன் விளைவாக அவரது கற்பனையில் விளைந்த காட்சியே அது.

கிருஷ்ணபகவான்சற்றேதிரும்பி, இப்பிரபஞ்ச த்தின் முழுக் கட்டுப்பாட்டையும் அர்ஜனனிடம் கொடுத்திருந்தால், அர்ஜனனின் குழப்பம் உண்மையில், மிக மோசமானதாக இருந்திருக்கும்.

தமிழில் நாட்டுப்புறக் கதை ஒன்று இருக்கின்றது. அதில், ஒரு நரி ஒரு காகத்திற்குப் பழங்களை உண்ணக் கொடுத்து, அதனை வசீகரித்து பிடிக்க முயல்கின்றது. அந்தக் காகத்திற்கு அந்தப் பழங்களின் மேல் ஈர்ப்பு இருந்தாலும் அது புத்திசாலியாகவும் இருந்தது.

அது அந்தப் பழங்களை நிராகரித்து? அந்தப் பழம் புளிக்கும் என்றும், இல்லையேல் நரி அதனை உண்டிருக்க முடியும் என்றும் தன்னைத் தேற்றிக் கொண்டது.

சீச்சீ இந்த பழம் புளிக்கும், எனக்கு இது வேண்டாம் என்று சொன்னது.

இந்த உடைமைகள் மற்றும் சொந்தங்கள் இல்லாமல் உருவாகும் நம் குணாதிசயத்தின் அடிப்படையும், எனது என்கிற அடிப்படையும் இல்லாவிட்டால், நாம் நம்மை தொலைத்ததாகவே உணர்கின்றோம். மேலும் நான் என்னும் அடையாளத்தையும் இழக்கின்றோம்.

நம்மைப் போலவே, அர்ஜனன் உண்மையை எதிர்கொள்ளாமல் இருப்பதற்காக நிறைய காரணங்களைக் கண்டுபிடித்துக் கொண்டே இருந்தார்.

ஒருமுறை, ஒரு அரசு உயர் அதிகாரி, ஒரு பக்தர் நடு இரவில் என்னை அழைத்து, என்னை உடனடியாக பார்க்க விரும்பினார். உங்களை இப்போதே பார்க்க வேண்டும், என்று சொன்னார்.

சில நிமிடங்களுக்கு முன்பு வரையிலும் என்னைப் பார்ப்பது அவரைப் பொறுத்தமட்டிலும் வாழ்வா, சாவா என்று பிரச்சனையாக இருந்தது. இப்பொழுதோ, காலையில் நிகழப்போகும் கூட்டம் மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருக்கின்றது.

நாம், சந்திக்கும் சூழ்நிலைகளைப் பற்றிய மாயத் தோற்றங்களை நம் மனதில் உருவாக்குகின்றோம். நமது இருப்புத் தன்மைக்கு அவை எவ்வளவு முக்கியமானது என்றும் கற்பனை செய்கின்றோம்.

பிறகு, நம் மனதில் நமக்கு என்னவெல்லாம் நடக்கப் போகின்றது என்பது அழைக்கிறேன்.

எதுவரை உங்களது பழைய தோல்வியைப் புதிய தோல்வியோடு தொடர்புபடுத்தி பார்க்காமல் இருக்கின்றீர்களோ அதுவரை நீங்கள் சக்திவாய்ந்தவராக இருக்க முடியும்.

இடைவிடாது முயற்சிக்கும்பொழுது முடிவில் வெற்றியைப் பெற முடியும்.

பெரும்பாலும் நீங்கள் செய்வதெல்லாம் ஒரு நாணயத்தை சுண்டிவிடுவது போலத்தான்! இறுதி முடிவு என்பது எது வேண்டுமானாலும் நிகழக்கூடிய தன்மை வாய்ந்ததாக இருக்கும்.

எவ்வளவுதூரம் முயற்சிக்கின்றீர்களோ அவ்வளவுதூரம் உங்கள் வெற்றிக்கான வாய்ப்பு அதிகரிக்கின்றது.

வளர்ச்சி அடையாத நாடுகளில் பொதுவாக பெரும்பான்மையான மக்கள் தோல்வியால் ஏற்படும் மனச்சோர்வினால் துன்பப்படுகின்றார்கள். அவர்கள் அதீதமான பொருளாதார ரீதியில் பெறக்கூடிய உடைமைகளை, பொருள்களை அடைய விரும்புகின்றார்கள். அவற்றை அடையும் வரை நிலையாக உழைக்கின்றார்கள். சில சமயங்களில் மனச்சோர்வுக்கு ஆளாகின்றார்கள்.

மற்றொரு வகையான மனச்சோர்வு, வெற்றியால் உண்டாகும் மனச்சோர்வு, இது வளர்ச்சி அடைந்த/முன்னேறிய நாடுகளில் பொதுவாக காணப்படுகின்றது.

இங்கு, என்னென்ன அடைய வேண்டும் என்று கற்பனை செய்தீர்களோ அவை அனைத்தையும் வெற்றிகரமாக பெற்றுவிடுகிறீர்கள்.

ஆனால் இவை அனைத்தையும் அடைந்ததன் நோக்கம்/லட்சியம் தான் என்ன? என்று வியக்க ஆரம்பித்துவிடுகின்றீர்கள்.

செல்வம், உறவுமுறைகள், இன்பங்கள் என்னும் இந்த அனைத்து வெளியுலக

| ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘ஈரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

தேவைகளும் மென்மேலும் தேவைகளை உருவாக்குகின்றன.

அமெரிக்காவில், மக்கள் மீண்டும் மீண்டும் என்னிடம் கேட்பதுண்டு, சுவாமி, நாங்கள் விரும்பியதெல்லாம் எங்களிடம் இருக்கிறது, சொல்லப்போனால் நாங்கள் கனவில் நினைத்ததைக் காட்டிலும் அதிகமாகவே இருக்கின்றன. இருந்தும் எங்களிடம் திருப்தி இல்லையே.

நாங்கள் விரும்பியதெல்லாம் எங்களிடம் இருக்கின்றது. ஆனால் நாங்கள் ஏன் இவற்றை விரும்பினோம் என்று தான் புரியவில்லை. எங்களிடம் மகிழ்ச்சி இல்லை.

ஆம், மகிழ்ச்சி இல்லைதான். சந்தோஷம் வெளியில் இருந்து வருகின்றது என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள். அதனால்தான், உங்கள் கார்களை ஒவ்வொரு வருடமும், வீட்டை மூன்று வருடத்திற்கு ஒருமுறையும், மனைவியை ஐந்து வருடத்திற்கு ஒருமுறையும் மாற்றுகின்றீர்கள்.

இல்லை. மகிழ்ச்சி உள்ளிருந்து வருகிறது. அதனால்தான் இந்த வேத கலாச்சாரத்தில் விவாகரத்து என்ற வார்த்தையே இல்லை. விவாகரத்து என்னும் கருத்தே தெரியாமல் இருந்தது.

அந்த காலத்தில் நீங்கள் உங்கள் துணையை மாற்ற முயற்சித்ததில்லை ; அதற்குப் பதிலாக உங்கள் கண்ணோட்டத்தையும், குணாதிசயத்தையும் மாற்ற

தான் உங்கள் பாதையைத் தேர்வு செய்யவேண்டும்.

ஆனால் அது கஷ்டமல்லவா? என்று நீங்கள் கேட்கலாம்.

இல்லை!

வெறுமனே, உங்கள் மனதின் மென்பொருளை மாற்றுங்கள்! அது கடினம் என்று சொல்வதற்கு மாற்றாக எளிது என்று சொல்லுங்கள்.

கடினம் என்ற வார்த்தையை உங்கள் மனதில் உருவாக்குவதே நீங்கள் தான். ஆரம்பத்தில் இது எளிது என்று உங்கள் மனம் ஏற்றுக் கொள்ளாது. அது எதிர்க்கும்.

(தன்னையுணர்தல் மிக எளிது, இந்த ஞானமடைதல் மிக எளிது!)

அவரைப் பின்பற்றுபவர்கள் எப்படி சுலபம் என்று நீங்கள் சொல்ல முடியும் என்று கேட்கின்றார்கள். வெளியுலக வாழ்க்கையில் ஒரு நல்ல வாழ்க்கை முறை மற்றும் எதனை அடைய வேண்டுமானாலும் நீங்கள் கஷ்டமாக உழைக்கவேண்டும்.

ஆனால் உள்ளுலகில் எதனையும் அடைய, நாம் தளர்வாகவும், அமைதியாகவும் இருப்பதே போதுமானது.

கஷ்டமானவற்றை அடைவதற்கு உங்களுக்கு பயிற்சி கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்றது. ஆனால் நீங்கள் எளிமையானதை மறந்துவிட்டீர்கள். உங்களுக்குத் தேவையானதெல்லாம் என்னவென்றால், உங்களுக்குள் உற்றுப் பார்ப்பதே. அடைகின்றோம். வெறுமனே தளர்வாக நீங்கள் எங்கு இருக்கின்றீர்களோ அங்கேயே இருங்கள்.

பூமியின் தொடுதலை உணருங்கள். எப்படி உட்கார்ந்து இருக்கின்றீர்கள் என்பதை உணருங்கள். உங்கள் உடலின் எல்லா பாகங்களை உணருங்கள்.

வெறுமனே நிகழ்காலத்தை உணருங்கள். உங்கள் உடலுக்குள் நீங்கள் முழுமையாக இருங்கள். உங்கள் (உயிரை) வாழ்க்கையை உணர துவங்குவீர்கள்.

இந்தக் கருத்து மிக எளிமையாக இருப்பதால், புரிந்துக் கொள்வதற்கு மிக கஷ்டமாக இருக்கின்றது.

உண்மையைப் பற்றிய ஜென் பழமொழி ஒன்று இருக்கின்றது. அது சொல்வது என்னவென்றால்,

அது மிகவும் தெளிந்திருப்பதால் அதைப் பார்ப்பதற்குக் கஷ்டமாக இருக்கின்றது.

ஒருமுறை ஒரு மூடன் கையில் விளக்கை வைத்துக் கொண்டு தீயைத்தேடிக் கொண்டிருந்தார்.

தீ என்றால் என்னவென்று அவர் அறிந்திருப்பாரானால் அவருடைய அரிசியை சீக்கிரம் சமைத்திருக்க முடியும்

சத்தியம் மிகவும் எளிமையானது ; அது நம்முன், நாம் பார்ப்பதற்காகவே இருக்கின்றது. ஆனால் நாம் அதை மிகவும் சிக்கலாக்குகின்றோம்.

நம் வாழ்க்கை முழுவதும், நாம் இன்பங்களை நம் உடலைவிட்டு வெளியில் தேடி அலைகின்றோம். அதனால் இந்தத் தேடுதலில் இருந்து வெளியில் வர மிகவும் சிரமப்படுகின்றோம்.

| 'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள் ?"' என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

இப்பபாத்திலிருந்து பின்வாங்கக்கூடாது?

இங்கு அர்ஜனனின் குழப்பம் மிகத் தெளிவாகப் பேசப்பட்டு இருக்கின்றது. அர்ஜனனின் முன்பு இருவிதமான முடிவுகள் இருக்கின்றன. அதில் ஏதாவது ஒன்றை நம்பிவிடவேண்டும் என்று எண்ணுகின்றார்.

முதல்/முடிவானது போர்புரிவதே தவறானது, குறிப்பாக உற்றார் உறவினர்களுக்கு எதிராக போர்புரிதல் மிகவும் தவறானது. அதனால் போர் துவங்குவதற்கு முன்பே அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு வெளியேறிவிடவேண்டும் என்று நினைக்கின்றார்.

இதுவரையில் அவர் புரிந்த வாதங்கள் அனைத்தும் இந்தச் சிந்தனையின் அடிப்படையில்தான் இருந்தன. அதே சமயத்தில், ஒரு ஷத்திரியனைப் போல, போர்புரிய செல்லவேண்டும் என்ற சிந்தனையையும் அர்ஜனன் வரவேற்கின்றார். அதனால் போர்புரிவதற்கு நிச்சயமாக போர்க் களத்திற்குச் செல்ல வேண்டியிருக்கும்.

உண்மையில் சுற்றத்தாருக்கு எதிராக போர்புரிதல் தவறானது என்பதை அர்ஜனன் நம்பி இருந்தால், அவர் போர்க்களத்திற்கு வந்திருக்கவே மாட்டார்.

நல்லவேளையாக, அர்ஜனன் தன் மனம் சொல்வதைக் கேட்கின்றார். தனது குருவிடம் ஆலோசனையையும், திடமான, உறுதியான, துணிவையும் எதிர்நோக்கி நிற்கின்றார்.

அர்ஜனனது மனம் இப்பொழுது இன்னுமொரு வாதத்தை முன்வைக்கின்றது. துரியோதனன் அவரது உறவினர்கள் ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் என்பதும் தவறிழைத்தவர்கள் என்பதும் அர்ஜனனால் ஒப்புக் கொள்ளப்படுகின்றது.

தனக்கும், தன் சகோதரர்களுக்கும், தன் மனைவிக்கும் அவர்கள் செய்தது எல்லாமே, மன்னிக்க இயலாத குற்றம் என்றும், அவர்கள் தண்டிக்கப்படவேண்டியவர்கள் என்றும் அர்ஜுனன் சொல்கின்றார்.

நாட்டின் சட்டமும் அதற்கு சம்மதம் தெரிவிக்கும். சட்டத்தின் எல்லா விதிமுறைகளும், அர்ஜுனனின் போர்தொடுத்தலையும், தவறிழைத்தவர்கள் கொல்லப்படுவதையும் நியாயப்படுத்தும்.

ஆனால், ஒரு தவறாமல் மற்றொரு தவறைச் சரிசெய்துவிட முடியுமா? எவ்வளவுதான் நியாயப்படுத்தினாலும், என் சுற்றத்தாரைக் கொல்லுவதாய் நான் எப்படி மகிழ்ச்சியாக இருக்கமுடியும்?

அவர்களது தவறுகளுக்கு, நான் செய்யப் போகும் தவறு பரிகாரமாக முடியாது. அது என்னை மென்மேலும் துக்கத்திலேயே ஆழ்த்தும் என்று அர்ஜுனன் கேட்கின்றார்.

அர்ஜுனனது குழப்பத்திற்கு இரு காரணங்கள் மையமாக இருக்கின்றன.

முதலாவது உறவுகள் நாம் நம்மை அறிந்தவர்களுக்கு தவறிழைக்கும்படி அறிவுறுத்தப்பட்டால் எப்படி உணர்வோமோ அப்படித்தான் அர்ஜுனனும் உணர்ந்தார். அறிமுகமில்லாத மனிதர்களைக் குறை சொல்வதும் தண்டிப்பதும் மிகவும் எளிதானது. முகம் தெரியாமல் இருப்பதே பயமறியாமல் இருப்பதாகும்.

நன்கு பழகி நட்புறவோடு இருக்கும் மனிதர்களிடம், நன்கு அறிந்தவர்களிடம், வரவழைத்துக் கொண்ட எதிர்மறை நடவடிக்கையால், எவ்வளவுதான் நியாயப்படுத்தினாலும் கூட, அந்த நட்பு உடைந்துவிடக்கூடிய அபாயம் இருக்கின்றது.

இந்த குழப்பமான சூழலை எதிர்கொள்ள வேண்டுமானால், ஒருவர் செயல்களின் விளைவுகளைப் பற்றி கவலைப்படாதிருக்க வேண்டும்.

பற்றற்ற மனநிலையை உருவாக்குவதாலும், தொடர்பை துண்டிப்பதாலும் அது சாத்தியமாகின்றது.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | ‘ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘ஈரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

அவை, தோலின் நிறம், மொழி மற்றும் கலாச்சார வித்தியாசங்கள், எல்லை பிரச்சனைகள் இப்படிப் பல.

வித்தியாசப்படுத்த முடிகின்ற எதுவும், பயத்தையோ, நெருக்கடியையோ உருவாக்கக்கூடிய எந்த வாய்ப்பும் பிரிவை ஏற்படுத்தி அழிவை உண் டாக்கப் போதுமான காரணமாக இருந்தது.

இன்றைய சமூகநலத் தொண்டர் ஒருவர் சொல்லியுள்ளது போல், அறியாமை அச்சத்தை வளர்க்கின்றது, அச்சம் வெறுப்பை வளர்க்கின்றது. வெறுப்பு வன்முறையை வளர்க்கின்றது. நமது அறியாமையில் இருந்தே இது துவங்குகின்றது.

இந்தத் தனிமையை தவிர்க்க வேண்டுமென்றால் எந்த மனிதனும் ஒரு தனித் தீவல்ல என்பதை நாம் புரிந்துக் கொள்ளவேண்டும். நான் அனைவரும் ஒருவருக்கொருவர் இணைக்கப்பட்டிருப்பவர்கள்.

ஆன்மீக நிலையில், நாம் அனைவரும் உள்நிலையில் தொடர்புடையவர்கள். சமீபத்திய கண்டுபிடிப்புகள், நாம் நமது அணுக்களின் (இங்ஃப்) நிலையிலும் அல்லது செல்லலுல் நிலையிலும் ஒருவருக்கொருவர் இணைக்கப்பட்டிருப்பதாக காட் டுகின்றன.

செல்களின் மூலக்கூறு உயிரியலில், புரூஸ் லிப்டன் போன்ற புதியதடம் பதிக்கும் அறிவியலாளர்கள் மேற்கொண்ட ஆராய்ச்சிகள், டார்வினின் கூற்றான நாம் உயிர்வாழ போட்டியிட வேண்டும் என்னும் கருத்து தவறானது என்று நிரூபிக்கின்றன.

உண்மையில், நாம் உயிர்வாழ வேண்டுமென்றால் கூடி வாழவேண்டும். இதை த்தான் செல்கள் செய்கின்றன. அவைகள் தாங்கள் ஒருவருக்கொருவர் இணைக்கப்பட்டவர்கள் என்பதனை உள்ளுணர்வில் அறிந்துக்கொள்கின்றன.

அவரே முன்னின்று நேரடியாக அவர்களைக் கொல்ல வேண்டிய சூழ்நிலை.

அர்ஜுனனை இது பாதித்தது. ஏனென்றால் அவர் துரியோதனனை போன்றவர் இல்லை. துரியோதனன் தன்னையும், தன்செயல்களின் விளைவுகளையும் பொருட்படுத்தாதவர்.

அர்ஜுனன் இவற்றால் பாதிக்கப்பட்டான். ஏனென்றால் கிருஷ்ணரைப் போல எல்லா சமயங்களிலும் முழு விழிப்புணர்வுடன் தனது செயல்களுக்கு முழு பொறுப்பெடுக்கும் தன்மை அவரிடம் இல்லை.

அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரைப் போலவோ துரியோதனனைப் போலவோ இல்லை. அவர் மனம் அவர் தவறு இழைத்துக் கொண்டு இருக்கலாம் என்று குறிப்பிட்டது. ஆனால் அவர் மனம் எல்லா செயல்களுக்கும் பொறுப்பேற்கும் உணர்வுநிலைக்கு இன்னும் உயர்ந்துவிடவில்லை.

இதுவே அர்ஜுனனின் குழப்பமாக இருந்தது. அர்ஜுனன் தனது உற்றார் உறவினர்களிடம் இருந்து தன்னை மேலும் தூரப்படுத்திக் கொண்டார்.

தன் சுற்றத்தார் பெரிய தவறுகளை செய்தாலும் அவர் அதே தவறுகளைச் செய்யக்கூடாது என்றும் இந்தப் பிரபஞ்சத்தையே அவருக்குக் கொடுத்தாலும் செய்யமாட்டேன் என்றும் முன்பு சொன்னார்.

தன் சுற்றத்தாரை அழிப்பதில் என்ன மகிழ்ச்சி கிடைத்துவிடும்? ஒரு அரச ராக தனியாக இருந்து அனுபவிப்பது எல்லாம் ஒரு வாழ்க்கையா என்ன? என்று வியந்தார்.

அவர் உற்றார் உறவினர்கள் இருளில் இருப்பதாக அர்ஜுனன் சொல்கின்றார். அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் அழிப்பதையும், உறவினர்களை அழிப்பதையும் தவறாக நினைக்கவில்லை. அதிகாரம் மற்றும் ஆதிக்கத்திற்கு ஆசைப்படும் குருடர்களாக இருக்கின்றார்கள். கண்மூடித்தனமான அஹங்காரத்தால் அவர்கள் ஆளப்படுகிறார்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம்

என்றும் யோசிக்கலானான்.

அர்ஜனனது குழப்பம் இப்போது பெரியதொரு தளத்திற்குச் செல்கின்றது. தனிமனிதர்கள் எனும் எல்லையைத் தாண்டி, பல்லாயிரக்கணக்கான வருடங்கள் பழமையான, தேவர்களே முன்னோர்களாக இருந்திருக்கக்கூடிய ஒரு குலத்தின் அழிவைப் பற்றி யோசிக்கலானார்.

இம்மாதிரியான ஒரு கொடூரமான செயலை அவர் செய்ய வேண்டும் என்று எப்படி எதிர்பார்க்க முடியும்? என்று அவர் மன்றாடினார்.

ஆனால் இப்போதோ ஒரு முழு இனத்தையும், பெருமைமிக்க, பாரம்பரியமிக்க ராஜவம்சத்தின் அடிப்படையையே அவர் அழிக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. எதிர்கால சந்ததியினர் இதை எப்படி மன்னிப்பார்கள்?

இப்படியாக அர்ஜனனின் குழப்பத்தின் வாதம் மாறுகின்றது.

அவர் கேட்கின்றார், நான் இறக்க வேண்டும் என்றே இருந்தால் கூட என்னுடைய முத்திரை, எனது அடையாளம், என்னுடைய ஈசஅ, எனது ராஜவம்சம் தழைத்தோங்க நான் உத்தரவாதம் அளிக்க வேண்டும் அல்லவா?

கேள்வி: நீங்கள் அர்ஜனனனி குழப்பத்தைப் பற்றி பேசினீர்கள். உண்மையில் அர்ஜனனுக்கு குழப்பம் இருந்ததா? நிறைய

அர்ஜுனன் வாழ்க்கையில், வாய்ப்புகள் பலனளிக்காதவை என்பதைப் புரிந்து கொண்ட ஒரு புத்திசாலி மனிதனாக இருந்தான்.

குழப்பத்தின் ஆதிக்கத்தில் வாழ்வது என்பது நம் குணாதிசயத்தின் விளிம்பான, மனதின் ஆதிக்கத்தில் வாழ்வது. வேறு வழிகளில் வாழ்வது பற்றி நாம் அறியாததால் இதுவே சரியானது மற்றும் சிறந்தது என்று நினைக்கின்றோம்.

ஆனால் அது உண்மை இல்லை. நாம் நம் இருப்புத் தன்மையின் மையத்தில் இருந்து இயங்கும்போது, உள்ளுணர்வு மற்றும் தெளிவான தன்மையில் இயங்குகின்றே றாம். அப்போது வாழ்வின் ஓட்டத்துடன் மிக அழகாக இயங்குகின்றோம்.

இது மிகவும் திறமையாகவும், படைப்புத் தன்மையுடனும் இருக்கின்றது.

முடிவெடுத்து இயங்கும்பொழுது, க்ஷத்திரிய தர்மத்தின்படி வழிநடத்தப்பட்டான்.

கிருஷ்ணரைத் தேர்ந்தெடுப்பது கூட அவர் முடிவல்ல. கிருஷ்ணர் துரியோதனனுக்குத்தான் வாய்ப்பளித்தார்; நிராயுதபாணியாக நான் உன்னுடன் இருக்க விரும்புகிறாயா அல்லது நிகரில்லாத எனது யாதவப் படையை விரும்புகிறாயா?

பேராசையில் துரியோதனன் யாதவப் படையை தேர்ந்தெடுத்தார். அதற்கு மாறாக, அர்ஜுனன் ஆனந்தமாக, நிராயுதபாணியான கிருஷ்ணரை ஏற்றுக் கொண்டார்.

முதன்குறையாக அர்ஜுனன் ஒரு பிரச்சனையில் இருந்தார். முடிவு எடுக்கும் நேரம் முடிந்து விட்டது என நினைத்தார். போர் செய்வது என்ற முடிவு எடுக்கப்பட்டு விட்டது.

திரௌபதியிடம் துரியோதனன் நடந்துகொண்ட முறையில், துரியோதனன் பெயரில் வெறுப்பு கொண்டு அர்ஜுனனுடைய சகோதரனான் பீமன் போர் செய்தலில் தீவிரமாக இருந்தார்.

அவரது இரு இளைய சகோதரர்களும் மற்றவர்களுடன் சென்றார்கள். மூத்தவராகிய யுதிஷ்டிர் (தருமர்) கூட நாட்டை இழப்பதற்குத் தயாராக இருந்தபோதும், கிருஷ்ணரின் அறிவுரையை ஏற்றுக் கொண்டு போருக்கு ஒப்புக் கொண்டார்.

அவர் நிறைவேற்ற வேண்டிய ஒரு பொறுப்பாகவே அந்தப் போரை யுதிஷ்டிர் கருதினார். மஹாபாரதப் போரின் சாரமே கிருஷ்ணர் உருவாக்கியதுதான்.

அர்ஜுனனும் கூட இதையே யோசித்திருந்தார் போலும். அவரது இனத்திற்கு இழைக்கப்பட்ட அவமரியாதைக்காக பழிதீர்க்க வேண்டியது அவர் பொறுப்பு.

இணையில்லா வீரத்துடனும், தீரத்துடனும் இருக்கும் அர்ஜுனன் பயம் என்பதை அறியாதவராக இருந்தார். அர்ஜுனன் ஒரு பயமில்லாத வீரர்

போர்க்களத்தில் என்ன நடந்து என்றால், அவருக்கு இப்போது வழங்கப்பட்டு இருக்கும் வாய்ப்பு அவர் சற்றும் எதிர்பார்க்காதது.

அவருடைய சுற்றத்தார் மற்றும் பெரியோர்கள் கொலை செய்யப்படுவதற்கும், தயாராக இருக்கும் அந்தக் காட்சி, திட்டமிட்டபடி முன்சென்று போர் புரிவதா அல்லது போர்க்களத்தில் இருந்து வெளியேறி விடுவதா என்ற வாய்ப்பினை முதல்முறையாக அர்ஜுனனுக்கு உருவாக்கிக் கொடுத்தது.

இந்த வாய்ப்புகள் அவருடைய விழிப்புணர்வு அற்ற தன்மையின் ஆழத்தில் இருந்து அவரது சமஸ்காரத்தில் இருந்து வந்தது. ஏன்?

|

குலப்பெண்கள் கற்பிழக்கின்றார்கள். வர்ஷிணி குலத்தில் உதித்தவரே, மாதர் கற்பிழக்கும்போது, சமூகப் பிரச்சனைகள் உண்டாகின்றது.

1.42. சமூக பிரச்சனைகள் அதிகமாகும்பொழுது, குலத்தோர்க்கும், அதனை அழித்தோர்க்கும் நரகமே ஏற்படுகிறது. அவர்களுடைய பித்ருக்கள் பிண்டத்தையும், நீரையும் இழந்துவிடுகின்றார்கள்.

1.43. குல நாசகர்கள் செய்யும் கேடுகளால் எல்லா ஜாதி தர்மங்களும், குல தர்மங்களும் அழிக்கப்படுகின்றன.

1.44. ஜனார்தனா, குலதர்மத்தை அழித்தவர் நரகத்திலேயே எப்பொழுதும் வசி க்கின்றார்கள் என்று நான் கேள்விப்பட்டிருக்கி றேன்.

இப்பொழுது அர்ஜனன் நம்பிக்கை இழந்து காணப்படுகிறார். அவருடைய வாதங்கள் அவருக்கே பலகீனமாக தோன்றியது. அவை கிருஷ்ணரிடம் ஏதாவது பாதிப்பை ஏற்படுத்தியதா என்று நாம் அதிசயிக்கவும் செய்யலாம்.

அவருடைய அடுத்த முயற்சி என்னவென்றால் இந்த வாதத்தினை விரிவுபடுத்தி, இந்தப் போரின் கோர முடிவு எதிர்கால வம்ச த்தினரையும், குரு குலத்தையும் எப்படியெல்லாம் பாதிக்கும் என்பதை விளக்குவதாக இருந்தது.

அர்ஜனன் தன்னுடைய அழிவுச் செயலின் கொடுமை தன் ராஜவம்சத்தின் எதிர்கால சந்ததியினரை எப்படியெல்லாம் பாதிக்கும் என்று சமூகவியல் சட்ட நூல்களில் இருந்து மேற்கோள் காட்டி கிருஷ்ணரிடம் விவரிக்கின்றார்.

இந்த உயர்ந்த குலத்தின் அழிவு, நம் சமூகம் நாகரிகமாகவும், நல்லொழுக்கத்துடனும் இருக்க உதவிய சடங்கு, சம்பிரதாயங்கள் மேல் உள்ள நம்பிக்கையை இழக்கச் செய்யும்.

அர்ஜனன் பிறகு ஒழுக்கம் இல்லாத மற்றும் நேர்மையற்ற செயல்களைப் பற்றி விவரிக்கலானார்.

சூத்திரம் என்பர்.

ஒவ்வொரு சூத்திரமும் உங்கள் இருப்புத்தன்மை மீது வேலை செய்து உங்களை உரு மாற்றும் நுட்பமாக விளங்குகிறது.

இந்த கீதையின் சாரம் நிகழ்காலம் பற்றியது. இப்படித்தான் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குள் விழிப்புணர்வை வரவழைக்கிறார். ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் கீதையை டாகீ என்பார். டாகீ என்னும் வார்த்தை தியாக் என்னும் வார்த்தையின் திரிபு ஆகும். அதாவது தூரத்தில் அல்லது சரணாகதி செய்தல் என்பது அதன் பொருள்.

வேதகால குருகுல கல்விமுறை குழந்தையின் பெற்றோர் பிராமணரா அல்லது வைசியரா என்பதைப் பற்றி கவலைப்படவில்லை. குருவானவர், அந்த குழந்தையின் இயற்கையான சூட்சும புத்தி, வேதநூல்களைக் கற்பதில் இருக்குமானால், அந்த குழந்தைக்கு ஒரு பிராமணன் ஆவதற்கான பயிற்சி அளிப்பார்.

பெற்றோரின் குலத்தைப் பார்க்காமல், ஆண் மற்றும் பெண் குழந்தைகளுக்கு ஏழு வயதில் காயத்ரி மந்திரம் கற்றுக் கொடுக்கப்படுகிறது.

இது அவர்களது புத்திசாலித்தனத்தை இயற்கையான முறையில் மலரச் செய்கிறது. ஆன்மீக பாதையில் செல்லும் திறன் பெற்று இருப்பவர்களும், யாரெல்லாம் சுய முன்னேற்றத்தின் மூலமும், அனுபவத்தின் மூலமும் இந்த சூட்சுமமான அறிவை வெளிப்படுத்தினார்களோ, அவர்களுக்கு வேதங்களைக் கற்பதில் பயிற்சி அளிக்கப்பட்டது.

மற்றவர்கள் உலகியல் வாழ்க்கைக்குத் தேவையான கலை மற்றும் அறிவியல் சார்ந்த கல்வியில் பயிற்சி அளிக்கப்பட்டார்கள்.

அதனால் அவர்கள், ஒரு முதிர்ச்சி அடைந்த, ஒருமைப்பட்ட குணாதிசயத்துடன் உலக வாழ்க்கையில் மறுபடியும் நுழைய முடியும்.

இப்படித்தான் ஜாதி முறைகள் தோன்றின. இந்த ஜாதிமுறை, இங்கிலாந்தில்

இருபத்தைந்து வருடம்

ஆயிரம் வருடங்களுக்கு முன்பு பிரபலமாக இருந்த பரஸ்பரமாக உதவிசெய்துகொள்ளும் சங்க முறையை ஒத்து இருந்தது.

இந்த முறைகள் இங்கிலாந்தின் தொழில்புரட்சிக்கு வெகுவாக உதவிபுரிந்து அதனை ஒரு வலிமை மிகுந்த அதிகார குடியரசாக மாற்றியதாகக் கூறப்படுகிறது.

காலப்போக்கில், இந்த ஜாதிமுறைகள் மனிதனின் பேராசையால் கெட்டுப்போனது. யாரெல்லாம் பெரிய பொறுப்பான வேலை செய்வதாக நம்பினார்களோ அவர்கள் அதிகமாக மதிக்கப்பட்டார்கள்.

பிராமணர்களும், ஷத்திரியர்களும் அதிகமாக மதிக்கப்பட்டார்கள். தங்கள் ஜாதியின் தகுதியை, பிறப்புரிமை போலக் கருதி, தங்கள் குழந்தைகளுக்கு வழங்க முடிவெடுத்தார்கள்.

வேதங்கள் இத்தகைய முறைகளை அங்கீகரிக்கவில்லை. பிராம்மணனுக்கு உரிய சூட்சுமபுத்தி மற்றம் அறிவு இல்லாத ஒரு பிராமணரின் மகன், தான் ஒரு பிராமணன் என்று கூறிக் கொள்ளும் உரிமையும், தகுதியும் இழக்கிறான்.

ஒரு சூத்ரனின் மகன், சூட்சம அறிவையும் வேத நூல்களை கற்கும் திறமையை வளர்த்துக் கொண்டு, ஆன்மீக வாழ்வை வாழ முடிவு செய்தால் தன்னை பிராமணன் என்று கூறிக்கொள்ளும் உரிமையும், தகுதியும் பெறுகிறான். இவை வேதத்தில் கூறப்பட்டிருக்கும் சத்தியங்கள்.

ஜாதிக் கேட்டினைப் பற்றிய அர்ஜனனின் சந்தேகங்களுக்கு வேதத்தின் சான்றே றா அல்லது அடிப்படையோ இல்லை. சமூக வழக்கமாக எது நிகழக்கூடும், எந்தப் பாரம்பரியமிக்க குரு பரம்பரையே அழிந்துவிடும் என்று அர்ஜனன் நினைத்தானோ அந்த பரம்பரையிலேயே ஜாதிக் கலப்பிற்கு நிறைய சான்றுகள் இருக்கின்றது.

அவருடைய கொள்ளுப் பாட்டனான சந்தனு மோகவயப்பட்டு மணந்த அவரது கொள்ளுப்பாட்டி சத்தியவதி ஒரு மீனவரின் மகள்.

| 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள் ?" என விசாரித்ததற்கு, 'சுரன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

நாம் அன்பையும், மகிழ்ச்சியையும், ஆனந்தத்தையும், நன்றியுணர்ச்சியையும் வெளிப்படுத்தும் போது சொர்க்கத்தில் இருக்கின்றோம்.

நிமிடத்திற்கு நிமிடம், மணிக்கு மணி, நாளுக்கு நாள், நாம் வாழும்போதே சொர்க்கம் மற்றும் நரகத்தின் வழியாகவே சென்றுகொண்டு இருக்கிறோம்.

சொர்க்கம், நரகம் பற்றி உணர நாம் மரணம் வரை காத்துக் கொண்டிருக்க வேண்டியதில்லை.

மதங்களும், மதகுருமார்களும் தான் சொர்க்கம், நரகம் என்ற கருத்துக்களை

தீமை இல்லாமல் நன்மை இல்லை. நன்மை இல்லாமல் தீமை இல்லை. நம்முடைய ஒரே பாவம், நம் முதல் பாவம், நம்முள் இருக்கும் தெய்வீகத்தை அறியாமல் இருப்பதே.

அர்ஜுனன் முட்டாள் இல்லை. இதையெல்லாம் அவர் சரியாக புரிந்துக் கொண்டு இருக்கின்றார். இருந்தும் ஒன்றும் அறியாதவர் போல, குழப்பமடைந்தவர் போல் இந்த சந்தேகங்களைக் கேட்கிறார்.

மனித சமுதாயத்தின் மேல் இருக்கும், இரக்கத்தின் பேரில் அர்ஜுனன் இந்த சந்தேகங்களை விரிவாகக் கேட்கிறார்.

இறைவனாகிய கிருஷ்ண பரமாத்மாவின் பதில்களால் நாம் அனைவரும் நன்மை அடையவு; இதைக் கேட்கிறார்.

அறிவில் சிறந்த மனிதனாகிய அர்ஜுனன் ஆண்களைத் தூற்றாமல் பெண்கள் கற்பிழப்பதைப் பற்றி பேசமுடியாது.

ஏனென்றால் ஆண்களும் இதற்கு சரிசமமாக பொறுப்பாவார்கள். அர்ஜுனன் இங்கு காலங்காலமாக பெண்கள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்திய ஆணாதிக்கத்தை எதிரொலிக்கின்றார்.

அவர் எழுப்பிய சந்தேகங்கள் அவர் வாழ்ந்த காலத்தியது என்றாலும் ஆயிரமாயிரம் வருடத்திற்கு பின்பும் இந்த சந்தேகங்கள் மாறாமல் இருக்கின்றன.

கேள்வி : ஒரு ஞானி உடல் சம்பந்தப்பட்ட அல்லது ஸ்தூல சூழ்நிலைக்கு எப்படி பதிலளிக்கிறார்?

ஒரு சாதாரண மனிதன் எவ்வாறு நடந்துகொள்வானோ அதேபோலத்தான் ஒரு ஞானியும் நடந்து கொள்கிறார்.

ஒரு அருமையான, அழகான ஜென் பழமொழி இவ்வாறு கூறுகிறது. ஞானமடைவதற்கு முன்பு ஒரு மலை மலையாகவும், மரம் மரமாகவும், நதி நதியாகவுமே காட்சி தந்தது.

ஆன்மீகத் தேடலில் இருந்தபொழுது மலை, மலையாக இருக்கவில்லை. மரம் மரமாக தோன்றவில்லை. நதி நதியாக இல்லை ; ஒருவர் குழப்பமடைந்து, அர்த்தங்களுக்காகவும், முக்கியத்துவங்களுக்காகவும் எல்லா இடங்களிலும் தேடுகின்றார்.

ஞானம் அடைந்த பிறகு, மீண்டும் ஒரு மலை மலையாகவும், மரம் மரமாகவும் நதி நதியாகவுமே காட்சி தந்தது.

நம்மைச் சுற்றி இருக்கும் பல்வேறு விஷயங்களுக்கும் ஒரு ஞானி ஒரே விதமாகத்தான் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்கிறார்.

ஞானம் அடைந்த பிறகு, இவை அனைத்தையும், அவர் ஒரு வேறுபட்ட தளத்தில் இருந்து பார்க்கின்றார். ஒரு சாதாரண மனிதன், தான் எப்படி பார்க்க

|

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள் ?" விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். | இதனைதான்,நம்முடையகண்ணோட்டத்தில் நாம்பார்க்கும்பொழுதுஎன்னும்போதுகுறிப்பிடுகின் றாம்.

ஒரு ஞானி வாழ்க்கையை அதன் ஓட்டத்திலேயே வாழ்கிறார். தனது வசதிக்காக வாழ்க்கையை மாற்ற விரும்புவதே இல்லை. அவர் சோம்பேறித்தனமாக இருப்பதில்லை. ஆனால் எதிர்ப்பு காட்டாத உற்சாகத்துடன் இருக்கின்றார்.

சோம்பேறித்தனம் மற்றும் எதிர்ப்பில்லாமல் வாழ்க்கையின் போக்கில் வாழ்தல் இவ்விரண்டையும் நாம் எப்படி வேறுபடுத்துவது? சோம்பேறித்தனத்தில் நீங்கள் எப்பொழுதும் சோர்ந்தே இருப்பீர்கள்.

வாழ்க்கையை அதன் போக்கிலேயே விட்டு, வாழ ஆரம்பிக்கும்பொழுது நீங்கள் உயிர்ப்புடனும், உற்சாகத்தில் துள்ளிக் கொண்டும், புத்தம் புதியதாகவும் உணர்வதோடு மட்டுமல்லாது சக்தியை வெளிப்படுத்தவும் ஆரம்பிக்கின்றீர்கள்.

நீங்கள் குழப்பமடைந்தால், சோம்பேறித்தனமாக இருக்கின்றீர்கள் என்பதை உணர்ந்து கொள்ளுங்கள். நீங்கள் சரணாகதி செய்யும் அந்த நிமிடத்தில் இருந்து உங்களுக்கு குழப்பமே இருக்காது. தன்னிச்சையாகவே நீங்கள் வாழ்வை அதன் போக்கிலேயே வாழ ஆரம்பித்து விடுகிறீர்கள். உங்களால் ஆனந்தமான பரவச நிலையில் மட்டுமே இருக்க முடியும்.

கேள்வி: ஞானமடைவதற்கு என்று

விழிப்புணர்விலிருந்து வெளியில் வரமுடியும். அதனால் அதன் தாக்கம் குறைய முடிகிறது.

அனைவரும் தங்களது கண்ணோட்டத்திலேயே அமைதியைப் பரப்ப விரும்புகிறார்கள். யாருமே பிறரது கண்ணோட்டத்திலும் அமைதியை பரப்புவதற்கு விரும்புவதில்லை.

நான் ஒரு சர்வ சமய மாநாட்டிற்கு சென்றிருந்தபொழுது, அங்கு ஒருவர் இவ்வாறு போதித்துக் கொண்டிருந்தார்.

நீங்கள் எல்லாம் எங்கள் மதத்தை ஏற்றுக் கொண்டு மதம் மாறிவிடுங்கள். அதன்பின் நாம் சண்டை போடாமல் இருப்போம். அந்தக் கூற்று தெள்ளத் தெளிவாக மொத்த அர்த்தத்தையும் இழந்திருந்தது.

அனைவரையும் உங்கள் மதத்திற்கு மாற்றுவது உங்கள் குறிக்கோளாக்கக் கூடாது. ஆனால் எல்லா மதமும் ஒன்றே என்று ஏற்றுக் கொண்டு, உண்மையான ஆன்மீகத்தை நோக்கிச் செல்வது தான் குறிக்கோளாக வேண்டும்.

பிரச்சினை என்னவென்றால் எல்லா மதமும் கையில் கத்தியுடன் அமைதியை பரப்ப முயல்கின்றார்கள். இப்படிப்பட்ட புரட்சிகள் உதவாது. அது நிலைமையை மேலும் மோசமாக்கும்.

தனிமனித ஆன்மீக முன்னேற்றம் மட்டுமே உதவும். ஏனென்றால் உங்கள் விழிப்புணர்வு உயர்ந்தால் நீங்கள் இந்த பூமியின் கூட்டு நேர்மறை சக்திக்கு வலு சேர்ப்பீர்கள். மேலும் கூட்டு எதிர்மறை சக்தி வலுவிழக்கும்.

நான் அடிக்கடி சொல்வதுண்டு, உங்களுக்கு என்ன தேவையென்றால் உங்கள் விழிப்புணர்வில் உயர வேண்டும். மனசாட்சியில் அல்ல.

ஹிட்லர், சதாம்ஹுசேன் மற்றும் தொடர் கொலைகாரர்கள், மனசாட்சி இல்லாமல் அழிவை ஏற்படுத்தும்பொழுது நான் எப்படி இப்படிச் சொல்லலாம்?

|

இருபத்தைந்து வருடம் | ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

போதும் என்று சமரசம் செய்துகொண்டு, நிலைத்து நின்று விடாதீர்கள்.

நம்முடைய நல்லொழுக்கம், புரிதல், வாழ்க்கை முறை, மற்றவை அனைத்தும் விழிப்புணர்வின் அடிப்படையில் இருக்க வேண்டும். மனசாட்சியின் அடிப்படையில் இருக்கும்பொழுது அச்சத்தையும், ஆசையையும் பொறுத்து அமைகிறது.

அதிவிரைவாக வண்டி ஓட்டக்கூடாது என்ற கருத்து அச்சத்தின் அடிப்படையில் இருக்குமானால், காவல் அதிகாரியின் வண்டியை பார்க்கவில்லை என்றால் நீங்கள் வேகமாக வண்டி ஓட்ட நினைப்பீர்கள்.

சட்டத்தை மீறுவது உங்களுக்கு சு வையானதாகிவிடும் மற்றும் நீங்கள்எதிரியானவராக உணர்வீர்கள். பயம் மற்றும் ஆசை காரணமாக ச ட்டத்தை பின்பற்றுபவராக இருந்தால், நீங்கள் அதை தாண்டுவதற்கான சந்தர்ப்பத்திற்காக காத்துக் கொண்டு இருப்பீர்கள்.

குழந்தைகள் பெற்றோரிடம் முடியாது என்று சொல்லும்பொழுது மீறிவிட்ட மகிழ்ச்சியை உணர்கிறார்கள்

நல்லொழுக்கம் மனசாட்சியின் அடிப்படையில் இருந்தால் நீங்கள் நேர்வழியிலோ, குறுக்கு வழியிலோ எப்போதுமே அதை மீற நினைப்பீர்கள்.

விழிப்புணர்வே உங்கள் ஆசிரியர், உங்களது குரு, மனசாட்சி இல்லை. மனசாட்சி என்பது எப்போதுமே செய் என்றும், செய்யக்கூடாதது என்றும் சில சட்டதிட்டங்களுடன் இருப்பது.

நீங்கள் எப்பொழுதுமே அதனுடன் ச ண்டை போட்டுக் கொண்டே இருப்பீர்கள். நீங்கள் மனசாட்சியுடன் வாழ முயற்சிக்க, முயற்சிக்க உயிரற்ற தன்மையுடனும், மனச்சிதைவு போன்ற

நோய்களுக்கும் ஆளாக நேரிடும்.

விழிப்புணர்வுடன் இருந்தால் உங்களுக்குள் சந்தேகம் இருக்காது. நீங்கள் இப்பொழுது என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதை மட்டும் செய்வீர்கள்.

எப்படி ஒருவர் தான் ஞானமடைந்துவிட்டதைத் தெரிந்துக் கொள்வர் என்று மக்கள் கேட்பார்கள்.

நீங்கள் இந்த க்ஷணத்தில் ஞானமடைந்துவிட்டால், இந்த மாதிரி சந்தேகங்கள்

அடுத்த கேள்வி, எப்படி ஒருவர் ஞானமடைய முடியும்?. இது 1. 2. 3 என்பது போல மிகவும் எளிதானது.

1. தியானம் செய்ய ஆரம்பியுங்கள்.

2. தியானத்தைத் தொடருங்கள்.

3. தியானத்தைத் தொடருங்கள்.

ஞானமடைதல் என்ற அனுபவம் கிடைப்பது தியானத்தின் மூலம்தான். ஏதாவது ஒரு தியான முறையுடன் தொடங்குங்கள். நிச்சயமாக முடிவான உண்மையை நீங்கள் உணர்வீர்கள்.

நீங்கள் சிங்கம் இல்லை என்று நம்ப மறுத்தாலும் நீங்கள் சிங்கம்தான்.

நிஜமாக சொல்ல வேண்டும் என்றால், நீங்கள் அனைவரும்

இவ்வாறு சொல்லி, அம்பையும், வில்லையும் போர்க்களத்தில் எறிந்துவிட்டுத் துக்கமுடைய மனதுடையவராக அர்ஜுனன் தேரில் அமர்ந்தான்.

அர்ஜுனன் விட்டுவிட்டுச் செல்லத் தயாராக இருந்தார். அவர் போர்க்களத்திலிருந்து ஓடிவிட தயாராக இருந்தார். அவருடைய உண்மையான கடமையிலிருந்து தப்பிச் செல்ல இருந்தார்.

அர்ஜுனன் அவர் மனதுடன் வாதம் புரிந்து, அவர் இப்பொழுது ஆரம்பித்து இருக்கும் செயல் முற்றிலும் தீமையானது. தீமையைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை என்று அவரையே நம்பச் செய்து இருந்தார்.

அதனால் அவர் அதில் பங்குகொள்ள விரும்பவில்லை. அர்ஜுனன் சொல்கிறார், நான் ஆயுதங்களை கீழேப் போட்டுவிட்டு, நிராயுதபாணியாக இருக்கத் தயாராக இருக்கிறேன். துரியோதனனும் அவன் வீரர்களும் என்னைக் கொல்லட்டும்.

ஒரு ஷத்திரியன் இப்படிச் சொல்வதற்குக் கீழ்க்கண்ட இரண்டு காரணங்களில் ஒன்றே காரணமாக இருக்கவேண்டும். ஒன்று அவரது செயல் முழு சரணாகதியில் விளைந்ததாக இருக்க வேண்டும். அல்லது உச்சக்கட்டக் குழப்பத்தில் ஏற்பட்ட இயலாமையாக இருக்க வேண்டும்.

ஒரு ஷத்திரிய வீரர், அதிலும் அர்ஜுனனைப் போன்ற ஒப்புயர்வற்ற மாவீரர் பயம் என்பதனையே அறியாதவர்.

மரண பயமோ அல்லது போரில் காயம்பட்டு விடுவோமோ என்னும் அச்சம் அவரை அவ்வாறு சொல்ல கட்டாயப்படுத்தவில்லை.

நான் முன்பே சொன்னதுபோல, அர்ஜுனனுக்குள் இன்னும் முழு சரணாகதி செய்யும் பக்குவம் நிகழவில்லை. இன்னும் அஹிம்சையை கடைபிடிக்கும் மனநிலைக்கு அவர் வரவில்லை.

|

இருபத்தைந்து வருடம் | ‘ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

அது நிதர்சனத்தை, முடிவான சத்தியத்தை உள்ளுலக விழிப்புணர்வின் ச த்தியத்தை உள்ளொளியின், உள் இருக்கும் கடவுள் தன்மையின் சத்தியத்தை, மூடி மறைக்கின்றது.

அதனால் அது உண்மையில்லை. மாயை என்று அழைக்கப்படுகின்றது.

ஒருவேளை அர்ஜனன் கிருஷ்ணரைப் போல் இருந்தால், அர்ஜனன் ஞானமடைந்திருந்தால், மாயையின் விளையாட்டிற்கு பலியாகி இது போன்ற சி த்ரவதைக்கு ஆளாகி இருக்கமாட்டார்.

அர்ஜனனுடைய அஹங்காரம் தான் அவருள் இந்த மாயையை உருவாக்கியது. அவருடைய சொந்த அடையாளம், சு ற்றியிருப்பவர்களுடன், அவர் தன்னையே அடையாளப்படுத்திக் கொண்டது. அவரது வம்ச த்தை அவர் காக்க வேண்டும் என்பது போன்ற திட நம்பிக்கையை உருவாக்கியது - போன்ற காரணங்கள் அவருள் அந்த மாயையை உருவாக்கி அவனை சுயநிலையில் இல்லாமல் செய்திருந்தது.

இவை அனைத்தும் அவர் அங்கு என்ன செய்வதற்கு வந்திருந்தாரோ, அதைவிட்டுவிட்டு வேறு எதையோ செய்ய வேண்டும் என்ற சந்தேகத்தை அவருள் உருவாக்கியது.

நாம் அனைவரும் இந்த உலகத்திற்கு அடையாளம் எதுவும் இல்லாமல் தான் நமது ஆனந்தமயமான இயல்புடன் மீண்டும் எப்படி நம்மை இணைத்துக் கொள்வது என்பதனை நாம் மறுபடியும் கற்றுக் கொள்ள முடியும்.

நாம் உண்மையில் யார் என்ற விழிப்புணர்வை அடைய நாம் கற்றுக் கொள்ளமுடியும்.

இந்த மாதிரியான ஒரு வழிமுறையை தான் அர்ஜனன் கடந்துகொண்டு இருக்கிறான். அவனது உள் உலக ஆனந்தத்தின் விழிப்புணர்வு அவனது சமஸ்காரத்தால் தொலைந்து போனது. அவன் ஆழமானதொரு ஏமாற்றத்தில் இருந்தான்.

அர்ஜனன், குருவின் கைகளால் / சாந்தித்தியத்தில் மீண்டும் கற்றுக் கொள்ளும் வழிமுறையை, மனமாற்றத்திற்கான வழிமுறையை தொடங்க இருக்கிறான்.

நாம் அந்த வழிமுறையை அறிந்தோம் என்றால், ஒரு குரு தன் சீடனை மிக கவனத்துடன் பதினெட்டு அத்தியாயங்களின் வாயிலாகவும் அழைத்துக் கொண்டு போவதை, கவனத்துடன் பின்பற்றினால் அந்த வழிமுறையை நாமும் உணர முடியும்.

ஆதிசங்கரர் மிக அழகாக சொல்கிறார்.

பகவத்கீதையின் ஒரு துளியை மனதில் பதியவைப்பாயானால், கங்கை நதியின் ஒரு துளி நீரைக் குடிப்பாயானால், கிருஷ்ணரைப் போன்ற ஒரு பெரும் ஞானியை நீ ஒருதடவையேனும் நினைப்பாயானால், நீ மரணத்தை ஒருபோதும் சந்திக்கத் தேவையில்லை.

கேள்வி: சுவாமிஜி, ஒரு போரின் கதை நம் வாழ்வின் அன்றாடப் பிரச் னைகளில் எப்படி உதவும்? மனித வரலாற்றில் ஆயிரக்கணக்கில் இல்லை என்றாலும், நூற்றுக்கணக்கில் போர் நடந்திருக்கும். அதில் பல விரிவாகத் தொகுக்கப்பட்டு இருக்கின்றன.

இது மற்ற போர்களை நிறுத்தவில்லை. அவை மனிதகுலம் கற்றுக் கொள்ள உதவவில்லை. எப்படி, பகவத்கீதை மனித மனங்களில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும்

இருபத்தைந்து வருடம்

என்று எதிர்பார்க்கமுடியும்?

மஹாபாரதம் ஒரு போரின் கதை மட்டும் இல்லை. அது போரில் ஈடுபட்ட பலரின் வாழ்வையப் பற்றிய கதை. இந்த போரே, கௌரவர்களுக்கும், பாண்டவர்களுக்கும் ஒரு படிப்பினையாக இருப்பதற்கு உருவாக்கப்பட்டது.

இந்தப் போர் எந்த காரணத்தினால் உருவானது, இதை எப்படி தடுத்திருக்கமுடியும், மிக முக்கியமாக, இது ஏன் தடுக்கப்படவில்லை போன்றவை இந்த இதிகாசத்தின் அனுபவ படிப்பினைகள்.

பல போர்களைப் பற்றிய விளக்கங்கள் சரித்திரச் சான்றாக, ஆவணங்களாக எழுதப்பட்டு இருக்கின்றன. இதற்கு முற்றிலும் மாறாக, பகவத் கீதை இருக்கின்றது. தெய்வீகத்தின் வெளிப்பாடு, எவ்வாறு மனித அம்சத்தை அதன் பொறுப்புகளை நிறைவேற்றிக் கொள்வதற்காகப் போருக்கு செல்லுமாறு வழிநடத்துகின்றது என்பதனை பகவத்கீதையில் காண்கின்றோம்.

பகவத்கீதை போரைப் பற்றிய நூல் இல்லை ; நம் முன்னே என்ன சூழ்நிலைகள், சந்தர்ப்பங்கள் இருந்தாலும், எப்படி ஒருவர் விழிப்புணர்வுடன் செயல்பட வேண்டும் என்பதைப் பற்றியது.

நம் வாழ்வின் சம்பவங்களை நம்மால் எப்பொழுதும் தேர்ந்து எடுத்துக் கொண்டிருக்க முடியாது. ஆனால் நாம் விழிப்புணர்வுடனும், ஆன்மீக முதிர்ச்சியுடனும் அவற்றை தேர்ந்தெடுத்து வாழ முடியும்.

கிருஷ்ணர், அர்ஜனனுக்கு, எனது வார்த்தைகளே சத்தியம் என்று அளிக்கும் வாக்குறுதியில் இருந்தே பகவத்கீதையின் சாரம் வெளிப்படுகிறது.

இதுவே தெய்வத்தன்மை மனிதனுக்கு கற்றுக் கொடுப்பவை. கிருஷ்ணரைப் போல ஒருவர் இந்த

நமது ஆனந்தமயமான இயல்புடன் மீண்டும் எப்படி நம்மை இணைத்துக் கொள்வது என்பதனை நாம் மறுபடியும் கற்றுக் கொள்ள முடியும்.

நாம் உண்மையில் யார் என்ற விழிப்புணர்வை அடைய நாம் கற்றுக் கொள்ளமுடியும்.

இந்த மாதிரியான ஒரு வழிமுறையை தான் அர்ஜுனன் கடந்துகொண்டு இருக்கிறான். அவனது உள்ளுலக ஆனந்தத்தின் விழிப்புணர்வு அவனது சமஸ்காரத்தால் தொலைந்துபோனது. அவன் ஆழமானதொரு ஏமாற்றத்தில் இருந்தான்.

அர்ஜுனன், குருவின் கைகளால்/சாந்தித்தியத்தில் மீண்டும் கற்றுக் கொள்ளும் வழிமுறையை, மனமாற்றத்திற்கான வழிமுறையை தொடங்க இருக்கிறான்.

நாம் அந்த வழிமுறையை அறிந்தோம் என்றால், ஒரு குரு தன் சீடனை மிக கவனத்துடன் பதினெட்டு அத்தியாயங்களின் வாயிலாகவும் அழைத்துக் கொண்டு போவதை, கவனத்துடன் பின்பற்றினால் அந்த வழிமுறையை நாமும் உணர முடியும்.

ஆதிசங்கரர் மிக அழகாக சொல்கிறார்.

பகவத்கீதையின் ஒரு துளியை மனதில் பதியவைப்பாயானால், கங்கை நதியின் ஒரு துளி நீரைக் குடிப்பாயானால், கிருஷ்ணரைப் போன்ற ஒரு பெரும் ஞானியை நீ ஒருதடவையேனும் நினைப்பாயானால், நீ மரணத்தை ஒருபோதும் சந்திக்கத் தேவையில்லை.

கேள்வி: சுவாமிஜி, ஒரு போரின் கதை நம் வாழ்வின் அன்றாடப் பிரச் னைகளில் எப்படி உதவும்? மனித வரலாற்றில் ஆயிரக்கணக்கில் இல்லை என்றாலும், நூற்றுக்கணக்கில் போர் நடந்திருக்கும். அதில் பல விரிவாகத் தொகுக்கப்பட்டு இருக்கின்றன.

இது மற்ற போர்களை நிறுத்தவில்லை. அவை மனிதகுலம் கற்றுக் கொள்ள உதவவில்லை. எப்படி, பகவத்கீதை மனித மனங்களில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும்

இருபத்தைந்து வருடம்

அதனால்தான் தனிமனித மாற்றத்திற்கு தியானம் மிகச் சிறந்த, சக்தி வாய்ந்த கருவியாக இருக்கின்றது.

உண்மையில், ஞானமடைந்த குரு இருந்தாலும், தியானம் மட்டுமே சுயமாற்றத் தற்கு உதவும் ஒரே கருவி. நமக்காக யாரும் தியானம் சூய்ய முடியாது. நமக்காக நாம்தான் தியானம் செய்ய வேண்டும். பயிற்சி செய்தால், தியானம் நம்மை உடனே நிகழ்காலத்திற்கு அழைத்து வந்துவிடும்.

நாம் மாற்றமடைய முடியும். விடுதலையடைய முடியும். ஞானமடைய முடியும்.

தியானம் நம் விழிப்புணர்வை அதிகரிக்கிறது. நாட்கள் செல்லச் செல்ல குறைந்த நேரத்தில் அதே போன்ற ஆழமான பலன்களை பெற நேரிடுவதைக் காணலாம்.

பகவத்கீதை ஒரு தியானம். ஒவ்வொரு கவிதை வரியும், சூத்திரமும் நாம் தியானிக்க வேண்டிய ஒன்றாகும்.

இந்த சூத்திரங்கள், கவிதை வரிகள், இந்த ஆழ்ந்த சத்தியங்கள், தியானத்தின்போது, உள்ஞுலக விழிப்புணர்வின் ஆழத்திற்கு நம்மை அழைத்துச் செல்லும்.

அதை நினைத்து சிந்தனை செய்வதால், அவை நமக்கு மனமாற்றத்தை அளிக்கின்றன. வேறு எதுவும்ட இந்த வகையான மாற்றத்தைக் கொடுக்க முடியாது.

அதனால்தான் பகவத் கீதையைச் சறிதளவேனும் படித்தால்கூட, அது நமக்கு முக்தி அளிக்கும் என்று ஆதிசங்கரர் சொல்கின்றார்.

உருவகமாக, இந்த இதிகாசம் நம்முடைய உள்ளுலகப் தாறைப் பற்றிய கதையே.