21. isbn 979-8-88572-883-6

இந்த இடத்தில்தான் இந்த புத்தி தரக்குறிய நுட்பங்கள் என்று சொல்லப்படும் நுட்பங்கள் அவர்களை தவறாக வழிநடத்தி சில தேரங்களில் மனிதர்களின் வாழ்க்கையையே அழித்துவிடுகிறது. அதில் பல ஆல்பா நிலை என்று சொல்லப்படுகிற மனதின் நிலையில் பல பாவனை செய்யும் நுட்பங்களைப் பயன்படுத்திச் செய்யும் நுட்பங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டுவை. இவை நிச்சயம் ஆபத்தானவை. ஏனென்றால் திருவருல் விழிப்புற்ற மனதைக் கட்டுப்படுத்தமுடியாது. இது ‘எண்நிலை ரா பெட்டி’ யைத் திறப்பது போலானது. ஒருவருடைய ஆழசகளில், தூவையற்ற சம்ஸ்காரங்களும் செயலாக்கத்துக்கு வரும். இதன்தான் அவர்கள் இப்படிச் சொல்கிறார்கள். அக என்ன வேண்டும் என்பதில் கவனமாக இருங்கள். அது உங்களுக்குக் கிடைத்துவிடும்.

மற்றவர்கள் உங்களை விழிப்புணர்வு நிலையில் பாவனை செய்யச் சொல்கிறார்கள். அந்த நிலையில் அறிந்த நுட்பம் வேலை செய்தால், எல்லாருமே டெலிபதிக் ஆற்றல்கள், மனக்கண் பிராணிகள் ஆகவும், ஆரோக்கியமானவர்களும், சந்தோஷமானவர்களாகவும் இருக்க ஆசையிருக்காது. அது அத்தனை சுலபம் என்றால், திரும்ப மனிதர்கள் விழிப்புணர்வோடு சொல்லுவதால் சாதித்து விடக்கூடிய விஷயம் என்றால், யாருமே எழைப்பாய்கி, துக்கத்திலும், ஆரோக்கியக் குறைவுடனும் இருக்க முடியாது. இல்லையா? இந்த உலகத்தில் இந்த சுய முன்னேற்ற பயிற்சிகள் எல்லாம் அவற்றை உருவாக்குபவர்களையும் மட்டும்தான் பணக்காரர்களாக்குகிறது தவிர மற்றவர்களை அல்ல.

இன்று நிலை தவிர மற்ற எல்லா நிலைகளிலுமே நிகழ்காலம் நிழல்த்து க்கும், எதிர்கால விருப்பத்துக்கும் இடையே முரண்பாடு எந்த ஒரு முரையும் வேலை செயவதற்கு, பலன் தருவதற்கு தடையாக உள்ளது. எப்படித்தான் தியானக் பாவனை செய்து பார்த்தாலும் பலனில்பதிதில்லை. விருப்பம் நிழலாக மாறவேண்டுமானால் விருப்பத்தை நிழத்தோடு ஒன்றச் செய்ய வேண்டும். இது தியானத்தால் எப்படும். மிக உயர்ந்த விழிப்புணர்வு நிலையில் மட்டுமே நிகழும்.

இப்படிச் சொல்கிறார்கள். ‘சகிருவர்ஷணா,கேசி என்ற அரக்கனைக் கொன்றவர்’ என்று.

தியான நிலையில் நினைவு பிராணிகள் ஒரே சக்தி. இந்த சக்தி உங்களை வழிநடத்தும். எதை ஆழமாகத் தடுக்கிறோம், உண்மையில் நீங்கள் தியான நிலையிலிருந்தால், தடுவிற்கெல்லோ, அது நடக்கும். உங்களுக்குள் தேடல்கள் இருக்காது. எது நடந்தாலும் எற்றுக்கொள்ளக் கூடியதே.

உண்மையில் நீங்கள் ஒரு கடவுள்சக்தி இருக்கிறீர்கள் என்று நம்பினால், உங்களுக்கு நீங்களும் அதன் ஒரு பகுதி என்று தெரியவிட்டாலும் கூட, அந்த சக்திக்கு நீங்கள் கேட்பதைத் தர சக்திபிரப்பதாக நம்பி பிரார்த்திக்கும் நீங்கள் எதற்கு அதற்கு உங்களுக்கு எதைத் தரவேண்டும் என்றும் எப்போது தரவேண்டும் என்றும் முடிவு செய்யும் சக்தியும் இருக்கிறது என்று நம்ப மறுக்கிறீர்கள்?

இந்த ஒரு புரிந்து கொள்ளுதல், நீங்கள் எதிர்காலத்தைப் பார்க்கும் முறையையே மாற்றி அமைக்கும். உங்கள் வாழ்க்கையும், உங்கள் அறிஸ்டத்தையும் வழிநடத்த ஒரு உயர்ந்த மோன சக்தி இருக்கிறது. நீங்கள் செய்யவேண்டியதெல்லாம் அந்த பராசக்தியிடம் நம்பிக்கை வைப்பது ஒன்றே!

18.1 அர்ச்சுனன் சொன்னார். ‘சகிருவர்ஷணா,கேசி என்ற அரக்கனைக் கொன்றவர்’

‘சகுன் அப்படிச் சொல்கிறார்கள்?’ என்று விசாரித்தற்கு, ‘நான் பெரிய சூனிய வேண்டுமெனை, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என்ற தகைமை கிடைமான் க பொருள், இவை கைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படித்த வளர்தார். வெற்றிக்கு உச்சமனித்தார்.

வன! நான் துறவியின் சாராம்சம் பற்றியும், துறவியாக இருப்பதன் சிறப்பு பற்றியும் புரிந்துகொள்ள விரும்புகிறேன்''

அர்ச்சுனன் இப்போதுதான் பேசுகிறான். நீண்ட நேர மௌனத்திற்கு பிறகு, அவன் அதையும் வில்லில் நிறுத்திவிடுவான். சில வார்த்தைகள் அவரிடம் இருந்தன. கேள்வி கேட்கவில்லை. சில சந்தேகங்களை மட்டுமே வெளிப்படுத்தினார். அவனிடம் இருந்த வன்முறை அல்லது முராடுத்தனம் மறைந்து விட்டது. அவர், கிருஷ்ணனின் திரிசணம் அவருக்கு கிடைத்தபின் அவர் அந்த அனுபவத்தால் ஒரு பூப்போல மலர்ந்து போனான். இதைச் சந்தேகம் என்று கூட எள்ளளவும் சொல்லமுடியாது. அவர் திரும்பத் திரும்ப கிருஷ்ணனின் வாயால் உண்மையைக் கேட்க விரும்பினான்.

சிலநேரங்களில் முழு உரையைக் கேட்டபின்பு அதிலிருந்து ஒரு நகைச்சுவையையோ, அல்லது ஒரு கதையையோ திரும்பக் கூறச் சொல்லிக் கேட்டடாக்கார்கள் சீடர்கள். ஒருமுறை கேட்டுவிட்டிற்கும், திரும்பதிரும்பக் கேட்க விரும்புவார்கள். முக்கியமாக குருநாதரின் மூலமிருந்து சில விஷயங்களைத் திரும்பத் திரும்பக் கேட்பது அளவற்ற மகிழ்ச்சியையே தரும்

குருநாதரின், வார்த்தைகள் அனைத்தும் சக்தி வடிவானவை. அவை உங்களுக்குள் ஆழமாகத் துளைமிட்டுச் செல்லும், உங்களை உருமாற்றம் செய்யும். கட்‌கும்போது இதன் ஆழம் உங்களுக்குப் புரியாமல் போகலாம். ஆனால் அவை உங்களை உருமாற்றத்துவரவில்லை. அர்ச்சுனனின் கேள்விகளுக்கு கிருஷ்ணனிடம் கேட்டது, அந்த விஷயங்களைத் திரும்பத் திரும்பக் கேட்டபடுகத்தான்.

அர்ச்சுனன் கேட்கிறான், “சுபபற்றவனே! நான் துறவியின் சிறப்பு பற்றியும், துறவிகளின் வாழ்க்கை பற்றியும், புரிந்துகொள்ள ஆசைப்படுகிறேன். ஓ, நிர்விகேசா, (கிருஷ்ணனின் வேறு பெயர்) அதனாதா புத்தனின் முழுவதும்ன் லைச்சதிருப்பவர் என்றபோதனைகள் உன்மையை விளக்குவாகா!''

நான் முன்பு கூறியபடி அர்ச்சுனனுக்குத் தெரியாததில்லை. எற்கனவே முழுவதும் கேட்டிருக்கிறான். இருந்தாலும் இரும்பத் திரும்பக் கேட்க ஆசைப்படுகிறான். சில நேரங்களில் சிலவற்றைத் திரும்பத் திரும்பக் நமக்கு சந்தோஷத்தைத் தரும். அது போல.

“சதான் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?” என விசாரித்தற்கு, “சதான் பெரிய ஞானக வேண்டுமென, என சிருவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என தத்தை. கனவை நிறுவாங்க உடல், பொருள், ஆவி கைனத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

ஒரு சிறிய கதை

ஒரு மனிதர் வக்கீலின் அலுவலகத்திற்கு தொடர்பு கொண்டு தன் முன்னாள் மனைவியின் வக்கீலிடம் பேசவேண்டுமென்று சொன்னார். அந்த வக்கீல் காரியதரிசி சொல்கிறார். “சவருந்துகிறேன். அந்த வக்கீல் நேற்று இறந்துவிட்டார்.

மனிதர் தன் வருத்தத்தைக் தெரிவித்துவிட்டுத் தொலைபேசியை வைத்துவிட்டார். 10 நிமிடம் கழித்து திரும்ப அதே அலுவலத்திற்க்குக் கூப்பிட்டு, தன் முன்னாள் மனைவியின் வக்கீலோடு பேச வேண்டுமென்று கூறினார். அந்த உதவியாளர் திரும்பவும், “ச நான் 10 நிமிடத்திற்கு முன்பதானே சொன்னேன், அவர் நேற்றிரவு இறந்துவிட்டார்” என்று கூறினார். இவரும் நன்றி சொல்லி வைத்துவிட்டார்.

திரும்பவும் 10 நிமிடம் கழித்து, அதே அலுவலத்துக்குக் கூப்பிட்டு, தன் முன்னாள் மனைவியின் வக்கீலைக் கேட்டார்.அப்போது அந்த உதவியாளருக்குக் கோபம் வந்துவிட்டது. சற்றுக் காப்பதற்கு, “சான் முன்பே சொன்னேன். அவரை ராடு பேச முடியாது. இறந்துவிட்டார். உங்களுக்கு புரியவில்லையா? என்றா. இந்த மனிதர் சொல்கிறார், “அமும் புரிகிறது. ஆனால் அதைத் திரும்பத் திரும்பக் கேட்க சந்தோசமாய் இருக்கிறது. அதனால்தான் திரும்பத் திரும்பக் கூப்பிடுகிறேன்''

அதுபோல, நமக்கு புரியவில்லை என்பதால்: திரும்பத் திரும்பக் கேட்டபடி சந்தோஷத்தைத் தருகிறது என்பதால் அர்ச்சுனன் திரும்பத் திரும்ப அதே உண்மையைக் கேட்க விரும்புகிறான்.

அர்ச்சுனன், ஒருவர் தன் எல்லாவற்றையும் தியாகம் செய்ய விரும்புகிறான். துறவு என்பதன் சாரம் என்ன என்றறிய விரும்புகிறான்.

இந்தியாவில் ஒரு சந்நியாசிக்கும், சாதாரண பிச்சைக்காரருக்கும் வித்தியாசம் கண்டுபிடிப்பது சிரமம். இருவருமே யாரிடமெ யாசகிறார்கள். இருவருமே மிகக் குறைவான உடைமைகளை வைத்து இருக்கிறார்கள்.

இருவருமே வீடில்லாதவர்கள். அதனால் பெரும்பாலான மக்கள் சந்தியாசிகளையும் பிச்சைக்காரர்களாக கருதி விரட்டியடித்து விடுகிறார்கள். இது தென்னிந்தியாவில் குறிப்பாகத் தமிழ்நாட்டில் அழிம். எவென்றால் இங்கே இந்த மதம், ஆன்மிகம் இவற்றிற்கு எதிரான கொள்கை அழிக்கப் பார்ப்பப்பட்டுவிட்டது.

'நான்' என்ற சொல்லிலே சொல்லியிருக்கிறேன்' பிச்சைக்காரர்களைக் கூட, அவர்கள் காவியநிறிந்த சந்தியாசிகளாக ஆன்ற சந்நேகம் ஏற்படுமானால், அவர்களைத் துறவிகளாக நடத்துங்கள். உங்களிடம் பணம் இருந்தால் அவர்களுக்குக் கொடுப்பதில் என்ன தயங்கு நடந்துவிடப் போகிறது?

சில மனிதர்கள் உடனே சொல்லுகிறார்கள், 'சுவாமி, அவர்கள் எங்களை எமாற்றுகிறார்கள்.'

இருந்தால் என்ன? எமாற்றுங்கள். அவ்வளவுதான். கொடுக்கும் போது அது எப்படி இருக்கிறது என்று நிபந்தனை எதுவின்றிக் கொடுங்கள். அல்லது கொடுக்கக் கூடாது. நிபந்தனை எதுவின்றிக் கொடுத்தால், எதையும் பிலுக்கு எதிர்பாராமல் கொடுத்தால், துறவிக்கும், பிச்சைக்காரர்க்கும் என்ன வித்தியாசம் உள்ளது? தர்ம ஆசீர்வாதம் செய்வார். அந்த ஆசீர்வாதத்துக்குப் பலனிருக்கக் கூடாதா என்ன? அதுமட்டுமின்றிக் காவி அணிந்திருக்கும் சந்நியாசி உங்கள்முன் துறவு வாழ்க்கையை வாழ்கிறார் என்று உங்களுக்கு எப்படித் தெரியும்?

பல சந்நியாசிகள் மனசாட்சி சொல்லுகிறபடி நடப்பதில்லை. அவர்களுக்கு எதனால் கொடுக்கிறார்கள் என்ற கட்டுறு மனப்பான்கு இருப்பதாலும், மற்றத் சொல்லப் பயந்து போய்க் கொடுக்கிறார்கள். அந்த சந்நியாசி சாபம் கொடுத்துவிடப் போகிறார். அதனால் எதும் பிரச்சனை வந்துவிடும் என்ற பயத்தைப் போக்கிக்கொள்கிறார்கள். அது சந்நியாசிக்குத் தருவது காப்பீடு செய்வது போலாகிவிட்டது. இவை எல்லாம் பிற்பஞ்ச பதிவேட்டில் எழுதப்பட்டு தீர்ப்பு கொடுக்கும் நாளில் அதை வைத்து சொர்க்கம் அல்லது நரகம் என்று தீர்ப்பிடப் படும் என நீங்கள் நம்புகிறீர்கள்.

தயவுசெய்து புரிந்துகொள்ளுங்கள். சொர்க்கம் அல்லது நரகம் என்று எதுவும் கிடையாது. இதெல்லாம் வெறும் கட்டுக்கதைகள். நரகத்தைப் பற்றிய பயத்தாலும், சொர்க்கத்தைப் பற்றிய ஆசையாலும் உங்களைக் கட்டுப்படுத்தி வைத்துக்

கொள்வதற்காக மதங்கள் உருவாக்கிய கற்பனை. யாரும் உங்களின் பெருமைகள் மற்றும் குறைகளுடன் கிய ஒரு பட்டியலில் தவறு செய்து வாழ்க்கைத் திருக்காவில்லை. எருமை மாட்டுமேல் அமர்ந்து கொண்டு உங்கள் மீது தீர்ப்பளிக்க எமன் ஒன்றும் கொண்டிருக்கவில்லை.

நான் மக்களிடம் சொல்வதுண்டு. என் சங்கத் திற்கும் ஆசிரமத்திற்கும் நன்கொடை தருபவர்களுக்குத் தமக்குச் சொர்க்கத்தில் ஒரு இடம் கிடைக்கும் என்று நம்பிக் கொடுப்பவேண்டாம் என்று அனுப்பவிப்பதற்கு நித்யானந்தர் இருப்பதென்று என்னிக்கொள்வேன்டாம் என்று சொல்கிறேன். இப்போது போக எதுவும் 'சுபரிமாற்றத் திட்டம்' என்றால் கிடையாது. நீங்கள் தலைவிஷயங்களைச் செய்யாம் மற்றபடிக்கும் உங்களுக்கும் பிரச்சனை ஏற்படுத்திக் கொண்டால் நீங்கள் நஷ்டத்தில் இருக்கிறீர்கள்.

எளிமையாகச் சொன்னால் புரிதகோள்ளுங்கள். உங்களால் கொடுக்க முடியுமானால், எதையும் எதிர்பார்க்காமல் கொடுங்கள். உங்கள் தகு திக்குக் கொடுக்க முடியாமல் போனாலும் கூட கொடுங்கள் அப்போது தான் 'கொடுத்தல்' அதாவது 'கொடை' உண்மையில் பயனுள்ளதாக அமைகிறது. உங்களில் எதைத் தியாகம் செய்ய முடியுமோ, அதைக் கொடுக்க முன்வருவதே போல், நீங்கள் கொடுப்பதைபோலச் 'சந்நியாசி' ஆகிறீர்கள். எதனை உயர்வான விஷயம் 'அர்ச்சனை' செயலிலும், சேவையிலும் பற்றிய குழப்பத்தில் இருக்கிறார். சேவல்தான் முக்கியம். சேவைவர் யாராக வேண்டுமானாலும் இருக்க முடியும்.

கேள்வி: சுவாமி! உயர்ந்த துறவுநிலை என்பது அகங்காரத்தைத் துறப்பதுதான்; அதன் விளைவு கருணை என்று சொல்லீர்கள். இது எப்படி நடக்கிறது எனத் தயவுசெய்து விளக்குங்கள்.

அன்பும், கருணையும் உண்மையான துறவில் இறுதியான பலன்கள். இந்த 'துறத்தலுக்கு' அல்லது கடந்து தைரியம் வேண்டும். ஏனென்றால், 'அன்பு', கருணை என்ற உணர்வுகளுக்குள் செல்ல வேண்டுமானால் உங்கள் அகங்காரம் கரைந்துவிட வேண்டும். அது அத்தனை சுலபமல்ல.

குட்டிக் குரங்கு தாய்ப்ப் குரங்கை எப்படி கெட்டியாகப் பிடித்துக்

கொள்ஞுமோ அப்படி நாம் அகங்காரத்தைப் பிடித்துக் கொண்டுடிருக்கிறோம். நாம் அதற்காக உயிரைவிடிக் கடத் தயாராக இருக்கிறோம். ஆனால் அதை சாவலிட நாம் தயாராக இல்லை. ஏன் என்றால் அது தான் நம்மை நிர்ணயிக்கிறது. அது நமக்கு ஒரு அடையாளத்தை நமக்கு அது ஒரு தனி இருப்பைத் தருகிறது. நம்மை மூடியமானவளாகவும், தனித்துவம் வேண்டியவளாகவும் வேண்டியவளாகும் உன் வைகிறது.

ஆனால் அந்த அகங்காரம் என்பது ஒரு போலியான கற்பனையான விஷயம். அதுவுமிற்றி இந்த உணர்ச்சி இல்லாத ஆனால் இருப்பதாக நம்பப்படுகிற ஒரு பொய்மையிலிருந்து வேர் விடுகிறது. மனதின் ஆழத்தில் அகங்காரத்தால் நமக்கு கிடைக்கும் இந்த அடையாளம், முக்யமாகவும் எல்லாமே போலி என்று நமக்குத் தெரியும். அது போலியான அடையாளம் என்று தெரியும். ஆனாலும் அவை நம்மை பந்தப்படுத்துகின்றன. தவிர நமக்கு உறுதுணையாக இருப்பதில்லை என்பதும் நமக்குத் தெரியும். ஆனாலும் நாம் அதைத் தெரிந்து கொள்ள விரும்பவில்லை. தெரிந்தும், தெரியாதவர் போல் இருந்துவிட விரும்புகிறோம். இதுதான் மனதின் குழப்பம்.

அகங்காரத்தோடு வாழ்கின்ற வாழ்க்கை மிகவும் துன்பகரமானது. ஏனென்றால், நாம் ஒரு பொய்யான, இல்லாத போலித்தனமான விஷயத்தில் வேரூன்றிவிட்டதால், நன்மைல் சந்தோஷமாக இருக்கவே முடியாது.

உண்மையால் மட்டுமே நமக்குள் ‘மகிழ்ச்சி’ என்னும் சக்தியை மலரச் செய்ய முடியும். அகங்காரம் மிகப் பெரிய பொய். மற்ற எல்லா பொய்களும் அதிலிருந்து உற்பத்தியாகும் துணை / வழி பொருட்கள்தாம். பகவிலளைவுகள் தாம். அது பொய் என்பதால் அது நமக்கு ஒவ்வொன்றுக்கும் மற்றும்பட்ட பிரச்சனைகளை நமக்குத் தருகிறது. இந்தப் பிரச்சனைகளுக்குப் பின்னால் ஆது ஒளிந்து கொள்கிறது. அது ஒரு பெரிய துன்பத்தை தந்து, அதில் உங்கள் அடிப்படைக் காரணத்தையே மறக்கச்செய்து விடுகிறது.

எந்த வினாடி அகங்காரம் கீழே விழுகிறதோ அந்த வினாடி உங்கள் வாழ்க்கை பெரிய மாற்றங்களுக்குள்ளாகிக் கொண்டிருக்கிறது. ஒரு பெரிய பாய்ச்சி ஏற்படுகிறது. அகற்குத் தகவையானது உங்களின் முடிவு தான். விட்டுவிட முடிவு செய்தால், அகங்காரத்தை விட்டு விட முடியும். உங்களைத் தவிர வேறு யாரும் அதை விடுவதற்குத் தடையாக இல்லை.

இருபத்தைந்து வருடம்

'சுயன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்குக், 'தான்' என்பதே ஆனாக வேண்டுமெனெ, சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாய். கனவை நிலமாக்க் உடல், பொருள், இவை அணைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

அகங்காரம் இருட்டு போன்றது. அஹற்குள் எதும் இருப்பு கிடையாது. ஆனால் இருட்டை நீங்கள் நீக்க வேண்டுமானால், வெளிச்சத்தை எடுத்து வந்தால் மட்டுமே நீ க்க முடியும். அந்த வெளிச்சம், இருட்டை இயல்பாகப் போக்கி விடுகிறது. அதேபோல் அகங்காரமும். அதுவும் நம் இருப்பைப் பற்றிய அறியாமையினால் ஏற்பட்ட இருட்டுதான். நாம் இந்த கற்பனையான அகங்காரத்தால் பிரபஞ்சத்தின் ஒரு பகுதி என்பதை அறிந்த தயவில்கின்றோம். மற்ற உயிர்கள் மீது நாம் காட்டும் அன்பானது வெளிச்சமாகி, இந்த அகங்காரம் என்னும் இருட்டை அழிக்கிறது. உங்கள் அகங்காரம் விழத் தொடங்கும் போது நீங்கள் ஆன்மீகத்தில் எழுகிறீர்கள்.

ஒரு குருவுக்கும் சீடருக்குமிடையில் அமைதியாக வார்த்தையின்றி மௌனமாகப் பரிமாற்றம் நடக்கும் போது, மனதுக்கும் மனதுக்கும் அல்லாமல் இதயத்துக்கும் இதயத்துக்குமிடையே நடப்பது போல் அன்பும் விளுடுகிறது. குருவும் பேசுவதில்லை. இருந்தாலும் எல்லாம் சொல்லப்படுகிறது. எதுவுமே சொல்லப்படவதில்லை. எதுவும் தீ க்கப்படுவதில்லை. இருந்தாலும் எல்லாமே புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது.

குரு - சீடர் உறவுதான் இந்த பிரபஞ்சத்தில் மிகவும் புனிதமான ஒரு விஷயம். அது வெறும் மூளை நிர்யாப் போது, தர்க்க நிரூபிக்க முடியாத ஒரு விஷயம். குருவினார் வார்த்தைகளை கேட்டு, அதன் மூலம் தர்க்க ரீதியாக புரிந்து கொள்ளப்பட்ட முடியாது, அதன் மூலம் சந்யாசி ஆகிறவர்கள் வெறும் வேடிக்கை இருக்கிறார்கள். உண்மையான சீடர்களுக்குக் குருவின் வார்த்தைகள் தேவையில்லை. குருவே போதுமானவராக இருக்கிறார்.

உண்மையான சீடர் அன்பில் விழுந்து விடுகிறார். அது ஒரு புரிந்து கொள்ளுதல், வார்த்தைகளை நம்புவதன் மூலமோ நடப்பதல்ல. அது புரிந்து கொள்ளுதலுக்கப்பாற்பட்ட ஒரு விஷயம். அதனால்தான் ஒரு உண்மையான சீடரால், தனக்குள் என்ன நடக்கிறது என்பதை யார்க்கும் கூட முடியாது. எல்லாரும் அவர்க்குப் பாதிப்பம் பிடித்துவிட்டது என்றும் அவர் விழிப்பிதச்சம் செய்யப்பட்டுவிட்டால், அரவம் சாட்டப்பட்டாட்டில் இல்லை என்று நினைத்துக் கொள்கிறார்கள். அப்படி நிலைக்கிற மனிதர்களைக் குறை கூட முடியாது. (முழு தவறும் சீடருடையதே. அவால் இதை விளக்கிச் சொல்ல முடியாது. பேரால் விளக்க முடியாததும் தவறில்லை.

இருபத்தைந்து வருடம்

'சுயன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்குக், 'தான்' எனப் பெயர ஆனாக வேண்டுமெனெ, சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாய். கனவை நிலமாக்க் உடல், பொருள், இவை அணைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்கமளித்தார்.

சில விஷயங்கள் விளக்கங்களுக்கெல்லாம் அப்பாற்பட்டவை. 'பகுத்துப்பார்த்தறிதல்' இதற்கு அப்பாற்பட்டது. எதாவது ஒன்றுடன், விளக்கிக் கூற முடியாத, புரியவைக்க முடியாத, நிறுவிக் காட்ட முடியாத ஒன்றுடன் நீங்கள் தொடர்பு ஏற்படும்போதுதான் வாழ்க்கை தொடங்கவே செய்கிறது. இருந்தாலும், ஆழத்தில், உங்களில் இருப்பதைத்தான் என்று சொல்லும். இதுதான் 'முழுமையாகக் காதலில் விழுதல்'. இது ஒரு முற்றிலும் புதிதான தர்மான காதல்.

இது குருநாதருக்கு மட்டுமொன்றுதல்ல. மொத்த உலகத்துக்குமொன்று காதல். அகற்குப் பெயர் உங்களில் 'நான்' என நினைக்க முடியாத. 'நீங்கள்' என்றுதான் நினைக்க முடியும். அதுதான் 'கருணை'. இந்த எதையும் இரும்பு எதிர்ப்போரை, கடடுப்படுத்தப்பட்ட முடியாத, நிபந்தனையற்ற அன்புதான் கருணை. உங்கள் அகங்காரம் சஞ்சலமாடும் போது தான் உங்களுக்குள் கருணை மலர்கின்றது.

18.2 இருவண்ணர்சொல்வார், 'சுசந்திபாதத்தின்சாரம் என்பது ஆசையின் காரணமாக செய்யப்படுகின்ற சுயநலமானதெல்லாவிஷயங்களையும் விட்டுவிடுவது தான். எல்லாவற்றையுமே துறத்தில் ஆன்பது ஒருவர் தன் செயல்களில்னால் ஏற்படும் பலன்களின் மேலும் வைத்திருள் எல்லா பற்றுகளிலிருந்தும் விடுதலை அடைதலே!'

18.3 சில சான்றோர் சொல்கின்றனர், 'தன்மை விதமான பலன்களின் அடிப்படையிலான செயல்களுமே பாவங்கள். அவை தவிர்க்கப்பட வேண்டும்' என்று. ஆனால் வெறுய சில துற விகள் எல்லா இவை செய்யப்படவேண்டும், விட்டுடாக்கூடாது'.

18.4 அர்ச்சுனா, நான் துறவு பற்றி சொல்வது இதைத் தான். மூன்று விதமான துறவு சொல்லப் படுகிறது.

18.5 தொண்டு, நற்பணி, எளிமைத்துவம்.

இவற்றை விட்டுவிடக் கூடாது. அவை செய்யப்பட வேண்டும். இயாகம், நற்பணி, தவம் இவை ஒருவரைத் தூய்மைப்படுத்துகிறது.

18.6 அர்ச்சனா, எல்லா கடமைகளும் நிறைவேற்றப்பட வேண்டும். அதனால் ஏற்படும் பலனை எதிர்பார்க்காமல் நிறைவேற்றப்பட வேண்டும். அதுதான் என் கருத்து.

இருவண்ணர் சொல்கிறார்: பரதா, 'சுயிப்போது 'துறவு' பற்றிய என் தீர்ப்பைக் கேள். துறவு பல வகைப்பட்டது. நான் அதைப்பற்றிய உண்மையை விளக்குகிறேன்' அதன்பின் 'அவர்' ஆரம்பிக்கிறார்: இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காகவே எனக்கு வேலை கிடைத்தபறுதான் அவர் ஒப்பவேறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னான எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சுசன் அப்படிச் சொல்கிறீர்களா?' என விசாரித்தற்கு, 'சுவான் பெரிய ஞானிகள் சிறுமையிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என தத்தை. கனவை நிறுமாத்துடல், பொருள், தூவி அறிந்ததையும் செயலித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உதவகமலித்தார்.

பகவான் சொல்கிறார், 'சில குருமார்கள் தங்கள் பொருள் சார்ந்த ஆசைகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட செயல்களை விட்டுவிடுவதையே துறவு என்று சொல்கிறார்கள்'. சிலர் செயல்களின் பலனை விட்டுவிடுவதே 'துறவு' 'இயாகம்' (நித்தான்) என்கிறார்கள். எனவே சிலர் செயல்புரிவதை இயாகம் என்கிறார்கள். சிலர் செயலின் பலனை விடுவது இயாகம் என்று சொல்கிறார்கள்.

இருவண்ணரின்அளவிற்கு கருணை நிறைந்த குரு வேறு யாருமில்லை. அவர்தான் இறுதியான குருநாதர். அவர் வெறுமே உபதேசம் செய்வதோடு விடவில்லை. அவர் சொல்வதை நம்புவது மக்களுக்கு சிரமம். அதனால் அவர் கையாலும் நம்புவதற்கு அதனால் அவர் அதற்குத் தர்க்க ரீதியானவிளக்கங்கள்தருகிறார். மீண்டும்மீண்டும் அவர் அர்ச்சனனுக்குத் தெளிவுபடுத்த முயற்சிக்கிறார். அவருடைய நிலையிலிருந்து அர்ச்சுனனின் நிலைக்கு இறங்கி வரவேண்டிய அவசியம் அவருக்கு இருந்தது. அவர் சிந்துநான் உண்மை. விரும்பினால் நீ முடிந்துவிடலாம் என்று சொல்லிவிடலாம். ஆனால் அவர் அப்படிச் செய்யவில்லை. அவர் கருணை வடிவானவர். மீண்டும் மீண்டும் அவர் இறங்கிவந்து உண்மையைப் படிப்படியாக விளக்குகிறார்.

சிலர், எதாவது விளக்குகளைக் கடவுளுக்கு பலிகொடுத்து மதச் சடங்குகளை பரிந்துரை செய்கின்றார்கள். மற்ற சிலர் அதைத் தவறு என்கின்றார்கள். அதேபோல், ஒரே விஷயத்துக்கு வேறு வேறு கருத்துக்கள் ரீவிகள் பலராலும் சொல்லப்படுகின்றன.

கிருஷ்ணர் அதைத் தெளிவுபடுத்துகின்றார்.

கிருஷ்ணர் இறுதியான இறைச்சித்தான் முதலின் முதலில் நுரல்களை, விதிமுறைகளை உருவாக்கினார். அதனால் அவரிடமிருந்து வரும் விளக்கம்மான இறுதியானதாக இருக்க வேண்டும். அவர் ‘சதுர்வபு என்பது செய்யப்படுகிற செயலின் அடிப்படையைய் பொறுத்தது* என்று கூறுகிறார். தறவு மூன்று வகைப்படும்.

(1) இயாகம் (2) தர்ம காரியங்கள் (3) தவம்

இந்த மூன்றும் எற்கனவே மாறியும், தர்மம்மையாக இருக்கும் ஒருவரை இன்னும் அதிகமாக தூய்மைப்படுத்தும்.

நாம் செய்கிற எந்த இயாகத்தின் நோக்கமும் நம்மைஆளும் பகவானிடம் நம்மை ஒப்படைக்கவும் யார்க்காக அல்லது தூய்மைப்படுத்துவதே என்பதை நாம் செய்யும் இயாகத்தின் நோக்கமும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். அவை தனிமனித சக்தியோடு இணைக்கின்றன.

கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார், மனித குல மேன்மைக்காக செய்யப்படும் இயாகம் கைவிடப் படக்கூடாது. இந்த இயாகங்கள் இறுதி சத்தியத்தை அடைய செய்யப்படுகின்றன. அதனால், தர்மகாரியங்கள் (கொடுப்பது புரிந்து) என்பதூஉம் ஒருவரின் இயாகத்தைத் தூய்மைப்படுத்தி அவரை ஆன்மீக பாதையில் செலுத்த உதவுகின்றன.

இயாகம் என்பது சாதாரண யக்கர்கள் மற்றும் ஹோடங்கள் என்று புரிந்து கொள்ளப் படுகின்றன. இவை எல்லாம் வேத நுல்களில், தெய்வங்களை தருப்பத செய்ய செய்யப்படும் வழிபாடுகள். இவற்றை விழிப்புணர்வோடு செய்தால், இந்த சக்தியோடந்த நுட்பங்கள் நம்மை பிரபஞ்ச சக்தியோடு இணைக்கின்றன. பழைய காலத்தில், உரிசள் பலியாக சக்திநிலைக்கு எடுத்துச் செல்லப்படும் என்வென்றால், அந்த ஆன்மா இன்னும் சக்திநிலைகளில் எடுத்துச் செல்லப்படும் என்பது தான். இந்த பலி வேள்வி சடங்குகள் இவற்றைச் செய்வார்கள் உடல் வெறுப்பு கூடுதான். நெருப்பிலிடப்படுவதால் ஆன்மாவை அழிக்க முடியாது. அது இன்னும் தூய்மையாகி உயர்ந்த பரிணாமத்துக்கு எடுத்துச் செல்லப்படும் என்று புரிந்து கொண்டு செய்தார்கள்.

இருந்தாலும் இன்றைய நாகரிக உலகில் இந்த புரிந்து கொள்ளுதல் இல்லாததால், இவை சரியற்றவையாகத் தெரியலாம். யாரும், ஒரு விலங்கு பலியாக

அலிக்கப்படுவதால் உயர்ந்த பரிணாமத்துக்குச் செல்கிறது என்ற நம்பத் தயாராக இல்லை. இந்த சடங்குகளின் உட்கருத்து இழக்கப்பட்டு, அது கட மைக்கு நிறை வற்றப்படுவதால், நம்மால் அதில் உள்ள வலிதான் உணரப்படுகிறதே தவிர, அதன் நோக்கம் புரிபடவில்லை.

இங்கே கிருஷ்ணர் இயாகம் வருடங்களுக்கு முன்பு இருந்த உண்மைகளைப் பற்றிப் பேசவேண்டிய் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். அப்போதுதான், இந்த சடங்குகள் எல்லாம் ஒரு புரிந்து கொள்ளுதல் மற்றும் விழிப்புணர்வோடு செய்யப்பட்டன.

முந்தைய காலத்தில் ‘அசுவமேத யாகம்’ என்று ஒரு யாகம்நடத்தப்படும். அதில் அரசர் தன் விலை உயர்ந்த குதிரையை எதிர் நாட்டு எல்லையில் செல்லவிட்டு, அந்தக் குதிரையை யாராவது தடுத்து நிறுத்தினால் போர் புரிந்து அந்த நாட்டைத் தன்னுடன் சேர்த்துக் கொள்வார். அந்தக் குதிரை எந்த நாட்டுக்கு யாரும் தடுப்பாரில்லை சென்று வந்தால் அந்த நாட்டின் அட்சியை எடுத்துக் கொள்ள வண்டும். இந்த யாகம் முடிந்தவுடன் நாடு இருப்பிய குறிரை அந்த யாகசாலையில் நெருப்பின் முன்பு பலியிடப்படும். அந்தக் குதிரையின் ஆன்மா இன்னும் உயர்ந்த பரிணாமத்தை அடையும் என்ற நம்பிக்கையில் இது நடத்தப்பட்டது. இது அந்தக் குதிரைக்கு ஒரு ஆசீர்வாதமே தவிர தொல்லை ஆகாது என்று கருதப்பட்டது. ஆனால் இந்த விஷயங்களை நாள் மாறி இன்றைய நாகரிக உலகில் தவறானவையாகக் கருதப்படுகின்றன.

இதுதான்நாம்இந்த வேள்விகள், சடங்குகள்பற்றி இநிங்காசங்கள் இராமாயணம், மகாபாரதம் மூலம் தெரிந்து கொள்ளவது. ‘முற்றும் தங்கள்’ இந்த சடங்குகளின் முக்கியத்துவத்தைப் பற்றிப் பேசுகின்றன. வேத நுல்களில், குரியனின் மீது தியானிக்கும் உள்ளுலக ‘அசுவமேத யாகம்’ பற்றிக் குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன.

இப்போது, நமது காலத்தில், இயாகம் என்பது சுயநலமற்ற சேவையைக் குறிக்கிறது. நாம் எதையும் எதிர்பார்க்காமல் பிறருக்குச் செய்கின்ற எதுவும் தூயிருஷ்டவசமாக சேவையில் சேடுபடும் பலர் தங்கள் புலைப்படங்கின்றனர்

‘செய்ன் அப்ப்புள் செல்விற்கன்??’ என வினாவிநின்றற்கு, ‘கொடுன் பெறிவு ஈனாத வேண்டுமென, வநி சிறுவநதிருந்த களவ கண்டடார் என் தந்தை. என்வை நிரம்மிக உடல், பொருள், இவை வளர்த்தையும் செவாயித்து என்னைப் படைக்க வந்தார். வெற்றிக்கு உக்களனிதார்.

பத்திரிக்கை, தொலைக்காட்சி இதில் வெளியாவதில்தான் சேவை செய்வதில் காட்டுவதை விட அதிக ஆர்வத்தைக் காட்டுகின்றனர். அதனால்தான் அவர்கள் புளிகப்படங்களில் காமிராவைப் பார்த்து சிரித்தவண்ணம் தெரிகின்றார்கள்.

பிறறுக்கச் செய்கின்ற சேவையானது, எதையும் பதிலுக்கு எதிர்பார்க்காமல் செய்யப்படுவது. சேவை என்பது அடுத்த நாள் செய்தித்தாளில் வெளியாவதற்கு முகத்தைக் காட்டிக் கொண்டு செய்வதன்று. அது வியாபாரம். உண்மையில் சேவை மனப்பான்மையோடு செய்ய விரும்புவார்கள் மற்றவர் அதைத் தெரிந்து கொள்ள விரும்புவதில்லை. அதனால்தான் வெளிதைக் கொடுப்பதை இது கைக்குத் தெரியக்கூடாது என்று சொல்கின்றனர். அடுபோதான் சேவை அதன் நோக்கத்தை நிறைவு செய்கிறது.

தருமம், சிறமத்தை உள்ளடக்கியதாகவும் இருத்தல் வேண்டும். எப்போது உங்களால் கொடுக்க முடியாததைக் கொடுக்கிறீர்களோ அப்போதுதான் அது ‘தருமம்’ என்று சொல்லப்படுகின்றது. தருமம் ஒரு தவமாக மாறவேண்டும். அதிலிருந்து எளிமைத்துவம் மலர வேண்டும். அதுதான் உண்மையான சேவை.

தவம் என்பது ஒருவர் எல்லாவிதமான புலனின்பங்களிலிருந்தும் சடுதபடாமல் எல்லாவற்றையும் விலக்கி விடுவது. இருத்தலில் எல்லா ஆண்பெண் பிறப்பிசகள்மே மனதையும், புலன்களையும் கட்டுப்படுத்துவதே. தவம் எனப்படுவது உள்முகமாக திரும்புவது, தியாகமும், தருமமும் வெளிப்புறமாக நிகழ்வது.

‘இந்த எல்லா செயல்களிலும் எந்தவித பற்றுதலும், பலன்களைப் பற்றிய எதிர்பார்ப்பு இல்லாமல் செய்யப்படவேண்டும். அவை ஒரு கடமையாகக் கருதி செய்யப்பட வேண்டும். இதுவே என் கருத்து’ என்கிறார் கிருஷ்ணர்.

‘கடன் அட்படிச் சொல்வீர்களா?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘கடன் பெற்று ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. இதைவே திருமணம் ஊடல் பொருள், இலை அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலிந்தார்.

இது ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளப் படவேண்டும். அது ஆன்மிகமாகட்டும் அல்லது வெளிஉலக செயலாகட்டும், நீங்கள் ஒரு இலக்கு அல்லது நோக்கம் கொண்டு செய்யும் வரை, அது கஷ்டமாகவே இருக்கும். நீங்கள் தளர்வாக இருக்கவே முடியாது. இதைத் தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். வாழ்க்கையின் போக்குக்கு இசைந்து விடுபவர்கள் ஒரே நேரத்தில் உள் உலகம் வெளி உலகம் இரண்டையும் நன்றாக உணர்கிறார்கள். கிருஷ்ணர் இதுவரை பதிவு அதிதியாயங்களில் சொன்னதன் தொகுப்பை, சுருக்கமாக இப்போது தருகிறார்.

நான் சரணாகதி என்பதைப் பற்றி நிலைக்கிறேன். அப்போது உங்களால் என்னை இன்னும் நன்றாகப் புரிந்து கொள்ள முடியும். இன்று கோடுகளை நிலைத்துக் கொள்ளுங்கள்.

செங்குத்தாக உள்ள கோடு ஆன்மீக வாழ்க்கை. படுக்கைக் கோடு பொருள் சார்ந்த வாழ்க்கை. இரண்டும் இணைகின்ற புள்ளி, மையம் தான் உங்கள் இருப்புத்தன்மை. இதுதான் உங்களுக்குப் பொருள் சார்ந்த வாழ்க்கையிலும் ஒரு இலக்கு உள்ளது. ஆன்மீக வாழ்க்கையிலும் ஒரு இலக்கு உள்ளது. உலக வாழ்க்கையில் எதைவேண்டுமானாலும் அடையவேண்டுமானால் அதற்காகக் கடினமாக உழைக்கின்றீர்கள். அப்போது படுக்கைக் கோட்டில் இருக்கிறீர்கள். ஆன்மீக வாழ்க்கையில் இலக்கை நெடுந் தூக்குக் கோட்டிலும் இருக்கின்றீர்கள்.

நீங்கள் எதற்காகவாவது செயல்பட்டுக் கொண்டே இருக்கும் போது, எதைவது ஒரு திசையில் கஷ்டப்பட்டுக் கொண்டிருப்பீர்கள். பொருள் சார்ந்த வாழ்க்கையில் இருக்கும் போது, ஆன்மீகச் செயல்களிலும் இருக்கின்றீர்கள்.

‘சதன் அட்படிச் சொல்வீர்களா?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரன் பெற்று ஆனாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நனவாக்க உடல், பொருள், இலை அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உச்சமலிந்தார்.

வாழ்க்கையைப் புறக்கணிப்பீர்கள். ஆன்மீக வாழ்க்கையில் இருக்கும்போது, பொருள் சார்ந்த வாழ்க்கையைப் புறக்கணிப்பீர்கள். இரண்டுமே கஷ்டம்தான்.

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், ‘சுயற்ணடிலிருந்துமே தளர்வாயிருங்கள்’. நீங்கள் நினைக்கலாம், ‘சஅது என்ன இப்படி ஒரு விஷயத்தைச் சொல்கிறார்!’* என்று. ‘இரண்டிலிருந்தும் தளர்வாக இருந்தால், இரண்டடையும் இழந்துவிடுவோம்’ என்று ஆலோசனை என்னவென்றால், நீங்கள் இரண்டிலுமே தளர்வாக இருப்பீர்களானால், நீங்கள் உங்கள் உள்ளிருப்புத் தன்மையில், உள்ளார்ந்த மெய்யத்தில், நிலைபெற்றுவிடுவீர்கள்.

இந்த உள்நலசத்தை நீங்கள் உணரும்போது, இந்த விழிப்பு நிலையை அடைவும் போது, தினரே உங்களின் எல்லா திசைகளிலும் விரிவடையத் துவங்கிவிடுவீர்கள். அப்போது நீங்கள் ஒன்று படுகைக்கு கோடு அல்லது நெடுக்குக் கோடு என்று எதையாவது ஒன்றைத் தேர்வு செய்ய வண்டியிருக்காது. இரண்டு திசையிலும் ஒரே நேரத்தில் பயணம் செய்ய முடியும்.

அதுமட்டுமல்ல. நீங்கள் எல்லா திசையிலுமே பயணம் செய்ய முடியும். இதுவே ஒரு கஷ்டம் என்றால், நீங்கள் உங்கள் இருப்புத் தன்மைக்காவது உங்களை முழுமையாக சரணடைத செய்து விட வேண்ரும். வெற்றி யாருக்கும் உங்களை சரணடைத செய்ய வேண்டாம். யாரிடமும் உங்களை சரணடைத செய்ய வேண்டாம். யாரிடம் நீங்கள் சரணடைதீர்களோ அப்படு முக்கியமல்ல. உங்கள் இருப்புத்தன்மைக்குள் தளர்வாக ஆழ்ந்து விடுங்கள். உங்கள் உள் விழிப்புணர்வு மெய்யத்தில் அமைதி அடைந்து விடுங்கள். உங்கள் ஆன்மீக வாழ்க்கை, பொருள் சார்ந்த வாழ்க்கை இரண்டுமுற மே கஷ்டப்படுவதை நிறுத்திவிடுங்கள்.

இந்த உலக வாழ்க்கையால் ‘சுணக்குணடையாது’* என்ற உலகத்தில், உங்கள் உடல்மைகள் தான் உங்கள் இலட்சியம். அவை அடைய உழைக்கிறீர்கள். ஆன்மீக வாழ்க்கையிலும், சில இலட்சியம் உள்ளது ‘ஞானமடைதல்’ போல. இதை அடைய உழைக்கின்றீர்கள். உண்மையில் ஆன்மீக இலட்சியங்களைப் பொருள் சார்ந்த இலட்சியங்களை விட அதிக அகங்காரத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. பொருள் சார்ந்த வாழ்க்கையிலாவது, எதாவது ஒரு நிலையில், உண்மையில் இவற்றின் பின்னால் ஒளிந்தால் சந்தோசத்தை அடையவே முயல்கிறார்கள் என்பதை உணர்ந்து விடுகிறார்கள். அது

760

சோர்வடைய வைக்கிறது. ஆனால் ஆன்மீக வாழ்க்கையில் அதுகூட உங்களுக்குக் குப் புரியாது. இரண்டுமே உங்களை உங்கள் மெய்யத்திலிருந்து விலகச் செய்து விடுகிறது. நீங்கள் உங்களை முழுமையாக சரணடையும் போது, நீங்கள் தளர்வடை திற்கள். அப்போது நீங்கள் வெறும் உடலோ, வெறும் மனமோ அல்ல, செங்குத்துகோடுக்கும், படுக்கைக்கு கோடுக்கும் இடையில் உள்ள ஒன்றைத் தேர்வு செய்ய வேண்டும் என்பதை இடென்று உணர்வீர்கள்.

ஆன்மீகம்

பொருள் சார்ந்த இருப்பு

வாழ்க்கை

இருப்பை நீங்கள் உணரும் வரை, எதாவது ஒன்றைத் தேர்வு செய்யத் துவங்கப்பட்டுக் கொண்டுதான் இருப்பீர்கள். நீங்கள் குழப்பத்திலிருப்பீர்கள். ‘என்னெனால் மனம் என்று ஏதாவது ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுக்க விரும்பும். மனம், குழப்பம் இரண்டும் ஒன்றே! மனம்தான் குழப்பம். குழப்பங்கள் அற்ற நிலை எற்படும்போது மனம் மறைந்து விடுகிறது. குழப்பம் தலைதூக்கும் வரை, மனம் இருந்து கொண்டுதான் இருக்கும். ‘எப்போதும் உங்கள் மனம் குழப்பத்திலாமல் இருக்கிறதா? இல்லை. ஒருபோதும் இல்லை. ஒரு கோள்வி கேட்டால் பதில் சொல்வதற்க்கும் எதை குழப்பம்; முக்கியத்தினதான மனம் கொண்டிருக்கிறது. எப்போதும் இதை தேர்வு செய்வதா அல்லது அதைத் தேர்வு செய்வதா என்ற கவலையில்தான் இருக்கிறீர்கள்.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத்

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத்

ஒரு சிறிய கதை:

ஒரு மணிதர் வீட்டில் உட்கார்ந்து சத்தம் போட்டு அழுதுகொண்டு இருந்தார். பொதுவாக ஆண்கள் அழுவதில்லை; அதுவும் சத்தம் போட்டு அழுவது பழக்கமில்லை.

அவர் மனைவி கேட்கிறாள், ‘சனல் அழுகிறீர்கள்?’**

அவர் சொல்கிறார், ‘ஊமைகமிருக்கிறதா? 20 வருடத்துக்கு முன்னால் உன் அப்பா நம்மை கையும் களவுமாகப் பிடித்ததோடி நாம் சேர்ந்திருந்தபோது? அவர்

761

உள்ளை நான் திருமணம் செய்யாவிட்டால் என்னை ஜெயிலில் போட்டுவிடுவேன் என்று பயமுறுத்தினார்.

மனைவி கேட்டார், சமூகமும், ஞாயகமும் வருகிறது. அதற்கு என்(அ)முடியர்கள்? அந்த மனதின் சொல்லிறார், சுஇன்லை, அவர் சொன்னபடி நான் செய்யாமலிருந்தால், இப்போது நான் ஒரு சுதந்திர மனிதனாக இருப்பேன்.

நீங்கள் எப்போது எதையாவது தேர்வு செய்கிறீர்களோ, அப்போதே ஒருநாள் உங்கள் தேர்வைப்பற்றி யோசிக்கத் தொடங்கிவிடுவீர்கள். மனம், என்றாலே அது குழப்பத்தில்தான்உள்ளிருக்கிறது. நீங்கள்நிச்சயம்மூலமாக, மனதின்அதிபடையாயாக்க் கொண்டு இயங்கினால், பொருள் சார்ந்த வாழ்க்கை அல்லது ஆன்மீக வாழ்க்கை தர்வு செய்வோர் ஆன்மீக வாழ்க்கையைத் தவறவிடுவோர்கள். ஆன்மீக வாழ்க்கையைத் தர்வு செய்பவர்கள் பொருள் சார்ந்த வாழ்க்கையைத் தவறவிடுவார்கள். இது எதனால் என்றால், இரண்டிலும் ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுப்பதால்.

முதன்முதலாக, கிருஷ்ணர் ஒரு இறுதியான நுட்பத்தை விரும்பக்கூடிய தேவையான ஆன்மீதுக்காகத் தருகிறார். அவர்தான் உள்ளுலதத்தில் முதல் விரும்பத்தக்க விளைஞரணி. அவர் சொல்கிறார். தள்ள்வாய், எல்லாவற்றையும் அற்பணித்துவிடுங்கள்; நீங்கள் உங்கள் உளை விழிப்புணர்வை உணர்ந்துவிடுவீர்கள்.

நீங்கள் இரண்டிலும் எதையாவது ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுத்துக்கொண்டிருக்க வேண்டாம். நீங்கள் எல்லா திசைகளிலும் 3600 யிலும் பயணம் செய்வீர்கள். தேர்வு செய்ய வேண்டாம். நீங்கள் தேர்வு செய்ய வேண்டாத ஒரு அனுபவமுடைத உணர்வீர்கள். தேர்வு செய்ய வேண்டாத நிலை என்றெல்லாம் நீங்கள் எதையும் தேர்ந்து எடுக்கவில்லை என்று அர்த்தம் இல்லை. நீங்கள் தேர்ந்து எடுப்பதை விட்டுவிட்டும்போது, எல்லாவற்றையுமே தேர்வு செய்து கொள்கிறீர்கள்.

அதேபோல, சரணாகதி என்பது, எல்லாவற்றையும் விட்டுவிடுவதாக பாசாங்கு செய்வதல்ல. நிறைய மனிதர்கள் சொல்கிறார்கள், ‘சர்வாமிஜி! நான் எல்லாவற்றையும் கடவுளிடம் விட்டுவிட்டேன்’ என்று. அது வெறும் உடட்டளவில் சொல்வது. உண்மையல்ல.

‘கடவுள் இப்படித் சொல்கிறார்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘கடவுள் பெசிய ஆனாக வேண்டுமென, எந் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் நத்தை. கனவை நிறைவேற்றும் உடல், பொருள், ஆவி கிடைத்ததையும் செயல்பித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உட்கலமித்தார்.

மக்கள் வித்தியாசமான பல செய்திகளோடு வருகிறார்கள். அவர்கள் சொல்கிறார்கள், ‘சுவாமிஜி! நான் எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டேன். எல்லாவற்றையுமே கடவுளிடம் சரணாகதி செய்து விட்டேன். என்னை ஆசீர்வதம் செய்யுங்கள். எனக்கு இன்னும் அதிக சம்பாத்தியோடு வேலை கிடைக்கப் பண்று’.

பெரும்பாலும், நம் சரணாகதி என்பது பொய்யான ஒன்று. ஒரு விஷயத்தைச் சொல்வதற்கு முன்வு, அதன் அர்த்தத்தைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஒரு பெண்மணி சொன்னார், ‘சுவாமிஜி! நீங்கள் என்னை கவனித்துக் கொள்ள வேண்டும் நான் உங்களிடம் சரணாகதி செய்துவிட்டேன். எனக்கு தயவு செய்து மன அமைதி அளியுங்கள்’.

நான் சொன்னேன், ‘சரி, அடுத்த தியான முகாமில் கலந்து கொள்ளுங்கள். பார்ப்போம்’.

உடனே அவர் சொன்னார், ‘எனக்கு 2 நாள் ஒதுக்க முடியாது’. இப்போதான் அவர் சொன்னால் ‘என்னிடம் எல்லாவற்றையும் சரணாகதி செய்துவிட்டதாக’.

நாம் இப்படித்தான் உண்மை என்னவென்று புரியாமல் பேசிக் கொண்டிருக்கிறோம்.

ஒரு சிறிய கதை:

ஒரு பத்திரிக்கை நிருபர் ஒரு சாலையில் விபத்து ஏற்பட்டது, அதைச் சுற்றி மக்கள் கூடி நின்று கொண்டிருந்ததைப் பார்த்தார். என்ன நடந்தது என்று அறிந்து கொள்ள ஆசைப்பட்டார். ஆனால் கூட்டத்துக்குள் நுழைய முடியவில்லை. அவர் கத்தினார், அய்யோ, என் மகன் அடிபட்டுவிட்டான். தயவு செய்து வழிவிடுங்கள்’ மக்கள் உடனே வழிவிட்டனர். உள்ளே சென்று அவர் பார்த்தால், ஒரு கார் கழுதையை இடித்து விட்டிருந்தது.

எதாவது ஒன்றைச் சொல்லும்போது, அதைப் பற்றித் தெரிவாக அறிந்துகொள்ளுங்கள். இல்லாவிடில், துன்பப்பட நேரும். ‘சரணாகதி’ என்று சொல்லும்போது நீங்கள் அந்தத் தவறைத்தான் செய்கிறீர்கள். உண்மையான

‘கடவுள் இப்படித் சொல்கிறார்?’ என விசாரித்தற்கு, ‘கடவுள் பெசிய ஆனாக வேண்டுமென, எந் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் நத்தை. கனவை நிறைவேற்றும் உடல், பொருள், ஆவி கிடைத்ததையும் செயல்பித்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உட்கலமித்தார்.

சரணாகதியில், நீங்கள் எதையும் தவிர்க்கத் தேவையில்லை. எல்லாவற்றையும் சேர்த்துக் கொள்கிறீர்கள். எல்லாவற்றையும் உடனடியாக உணர்கிறீர்கள். இரண்டில் ஒன்றைத் தேர்வு செய்யும் தேவை இல்லை. நீங்கள் இரண்டையும், இன்னும் அதிகமானவற்றை உணரலாம். உங்கள் கற்பனைகளை எல்லாம் தாண்டி, உங்களால் உணர முடியும்படி உங்களின் வேறு வேறு பரிமாணங்களை உணர்கிறீர்கள்.

மேலும், நான் சரணாகதி என்று சொல்லும்போது, ஒரு கடவுள் அல்லது குருவிடம் தான் 'சரணாகதி' செய்ய வேண்டும் என்ற அவசியமில்லை. கடவுள், குரு இவர்கள் ஒரு அடையாளமாக அல்லது உருவகமாக தான். உங்களுடைய உள் விழிப்புணர்வுக்கு, இருப்புத்தன்மைக்கு உங்கள் மையத்திற்கு நீங்கள் சரணாகதி செய்யவேண்டும். பிரபஞ்ச ஊற்று என்னவென்றால் நீங்களுங்கள் உள்ளுறைந்ததை மதிப்பதேயில்லை. அதனால்தான், ஆரம்ப நிலைகளில் உங்களுக்கு ஒரு கடவுள் அல்லது குரு தேவைப்படுகிறார்.

சிலர் கேட்டார்கள், 'சசுவாமிஜி, நான் உங்களிடம் சரணாகதி செய்துவிட்டேன். என்ன செய்யவேண்டும்?' நான் சொன்னேன், நீங்கள் உண்மையில் சரணாகதி செய்துவிட்டால், அற்புத கேள்வி எழாது. உங்களுக்குள்ளிருந்து நீங்கள் வழிநடத்தப்படுவீர்கள். நீங்கள் முழுமையாக சரணாகதி செய்யும்போது, உள்ளுணர்வு அல்லது இறை சக்தி உங்களை வழிநடத்தும். உங்களுடல் அந்த சந்தோகம் இருக்கும்வரை, அது உண்மையான சரணாகதி ஆகாது.

கேள்வி: சுவாமிஜி, நீங்கள் பூசைகள், சடங்குகள் எங்களை பிரபஞ்ச சக்தியோடு இணைக்கும் என்று சொல்கிறீர்கள். தயவுசெய்து எப்படி என்று விளக்க முடியுமா?

இசா வாஸ்ய உபநிடதம் வெகு அழகாகக் கூறுகிறது;

'சா வாஸ்யம் இதம் சர்வம்'

எல்லா பொருள்களனும் சக்தியிலிருந்துதான் தோன்றுவதிக்கப்பட்டன.

ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன், பிரபல பெளதிக அறிஞர் இதைப்பற்றிதான் சொன்னார். 'சனான் ஒரு குடிப்பைக் கண்டுபிடித்தேன் அது எல்லா பொருள்களும் சக்தியாக மாற்றப்பட முடியும். ஆனால் ஜெயராம் வருடங்களுக்கு முன்பே, பெரிய பெரிய குருமார்கள் எல்லாம் இதை விளைவித இன்னும் ஆழமாகப் போய் எல்லா பொருட்களும் சக்தியிலிருந்து தான் வருகின்றன என்று கூறியுள்ளார்கள். எங்கே விழிபாரும் முடிவுகள் அங்கேதான் தொடங்குகிறது'.

தைத்திரேய உபநிடதம் சொல்கிறது, இந்த அண்ட சராசரம் தோன்றியது. அதிலிருந்து தான் வாயு தோன்றியது. அதிலிருந்து நெருப்பு தோன்றியது. நெருப்பிலிருந்து நீர் தோன்றியது. நீரிலிருந்து நிலம் தோன்றியது. பூமியிலிருந்து தாவரங்கள். தாவரங்களிலிருந்து மனித உயிர் தோன்றியது.

இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அமைதிக்காக வேளை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெரிந்தது...

'சனான் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என வியப்பதற்கு, 'சனான் பெரிய தாழ்வு மனப்பான்மை' கொண்டவர் என் தத்தை. வானம் முழுவதும் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தாத்தா. கனவு திரும்பக் கொடுத்தல், பொருள், ஆவி இணைத்தையும் செவ்ழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

தைத்திரேய உபநிடதம் மனித உடலைச் சுற்றி அமைந்துள்ள ஜகத் அடுக்குகளான 'பஞ்ச பூத காவுங்கள்' பற்றி தெளிவாகச் சொல்கின்றது.

முதல் அடுக்கு, வெளிப்படத்திலுள்ள அடுக்கு, உணவு, மற்றும் பிணக்கு அருக்கு 'அன்னமய கோசம்'. அடுத்த உட்புற இரண்டாவது அடுக்கு 'பிராணமய காவுணம்'. இதில்தான் பிராணசக்தி இருக்கிறது. அதற்கடுத்தது மனோமய கோசம் அல்லது நம் எண்ணங்கள், புலன்கள் இயங்குன. அதற்கும் அடுத்துள்ள அடுக்கு விஞ்ஞானமய கோசம்', புத்தி அடுக்கு இங்கேதான் நம் 'சக்தி மையங்கள்' அல்லது 'சக்கரங்கள்' உள்ளன. எல்லாவற்றுக்கும் உட்புறத்தில், கடைசி அடுக்கு 'ஆனந்தமய கோசம்'. நான் அல்லது ஆன்மாவின் உறைவிடம்; ஆன்மாவின் இருப்பிடமாகும். இதற்கும் பின்னால்தான் நம் உள்ளே ஆன்மா, இருப்புத்தன்மை, நம்முள் உள்ள பிரபஞ்ச சக்தியின் பிரதிபலிப்பு, 'தெய்வீகத் தன்மை', 'கடவுள்' என என்ன பெயர் கொடுத்துக் கொள்ளலாம்.

ஆத்ம ஸ்பரணா தியான முகாமில், இந்த ஐந்து அடுக்குகளிலும் நாம் எடுத்துக் செல்லப்பட்டது, இந்த உள்ளே ஆன்மாவைச் சுற்றியுள்ள இந்த அடுக்குகளில் என்ன நடக்கிறது என்று புரிந்துகொள்ள வைக்கப்படுகிறோம். நித்தியானந்த ஸ்பரணா தியான முகாமில், நம் உடலை விட்டு உயிர் பிரியும்போது, உயிர் பயணம் செய்கிற எழு அடுக்குகளிலும் எடுத்துச் செல்லப் படுகிறோம். இந்த எழு அடுக்குகளும் பஞ்ச கோவங்களோடு தொடர்புடையது. இந்த தியான முகாம்களில் ஒவ்வொரு அடுக்குக்கும் உரிய சிறப்பான தியான நுட்பங்கள் மூலம் நமக்கு நம் உடல் - மனம் - உயிர் எப்படி. இயங்குகிறது என்பது பற்றிய புரிதல் எப்படுகிறது. இந்த நுட்பங்கள், ஒவ்வொரு அடுக்கில் உள்ள உள்ளடக்கம், மன, உணர்ச்சித் தடைகளிலிருந்து நம்மை சரி செய்து கொள்ள உதவவேது, நம் உள் விழிப்புணர்வை பற்றிய ஒரு துளி அனுபவத்தையும் தருகின்றது.

மனிதன் தைத்திரிய உபநிடதத்தில் சொல்லப்பட்டுள்ள ஐந்து சக்திகளான வாயு, நெருப்பு, நீர், நிலம், இவற்றில் நாம் காற்றை சுவாசிக்கிறோம். நீரைப் பருகிறோம் செய்கிறோம். நெருப்பைப் பயன்படுத்துகிறோம். நிலத்தில் விளையும் பொருட்களை உணவாக எடுத்துக் கொள்கிறோம்.

ஆகாய சக்தியை மற்ற சக்திகளைப் போல நேரடியாகப் பெற முடியாது. நம்மைச் சுற்றியுள்ள சக்தியை நாம் எடுத்துக் கொள்வதே தடை செய்கிறது. நாம் எந்த சக்தியிலிருந்து உருவாகிறோமோ அதிலிருந்து நாம் தனித்திருப்பதான ஒரு எண்ணம் இதனால் ஏற்படுகிறது.

தியானக்கலில் ‘மன’ படிமம் நம் மன அடுக்கு காரணத்தால் நம்மை நாம் இந்த பிரபஞ்ச சக்தியான ஆகாய சக்தியை உள்வாக்கத் தயாராகின்றோம்.

ஹோமங்கள், யாகங்கள் இவை எல்லாம் நம்மை அடிப்படை சக்தியோடு இணைய உதவுகின்றன. ஒரு யாகம் அல்லது ஹோமத்தில் ஆகாய சக்தி, காற்று மூலம் நெருப்பிற்குள் உருவாக்கப்படுகிறது. பின் அந்த சக்தி அங்கே நெருப்பைச் சுற்றி வைக்கப்பட்டுள்ள பாத்திரங்களில் உள்ள நீரில் சேமிக்கப்பட்டு, அவை கடவுள் சிலைகள், அல்லது நிலம் மீது அந்த நீர் தெளிக்கப்படும்போது, அந்த சக்தி அவற்றுக்கும் ஊட்டப்படுகிறது. நம் ரிஷிகள் இந்த நுட்பங்களை பிரபஞ்ச சக்தியை நாம் உள்வாக்குவதற்காக உருவாக்கியுள்ளார்கள்.

இந்த பழைய முறைகள் இன்று வெறும் சடங்குகளாக மாறிப்போய் விட்டன. பழைய கால ஆன்மீக சடங்குகளிலிருந்து ஆன்மீகம் மறைந்து வெறும் சடங்குகள் மட்டுமே என்கிறளன. இந்த சக்தியோடந்த சடங்குகளில் உள்ள அர்த்தங்கள் உங்களுக்கு புரியாமல்போது சடங்குகளைக் கேலி செய்கிறது. உங்கள் உள் விழிப்புணர்வு விரிவடைகிறது. அதனால் தான் கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், ‘சிந்த தியாகங்கள், பலிகள் எல்லாம் விழிப்புணர்வோடு செய்யப்பட வேண்டும்’ என்று.

தியாம் நம்மைதனித்தனியாக பிரபஞ்ச சக்தியைத் திறந்து வளர்க்கும் வலையில் மாற்றுகிறது. ஆனால் ஹோமங்கள் மோத்தமாக, நிறைய பேரை ஒரே நேரத்தில் பிரபஞ்ச சக்தியை உள்வாக்கத் தயார் செய்கிறது. இந்தியாவில், தமிழ்நாட்டில் 2006ம் வருடம் ஒரு பெரிய யாகம் நடத்தப்பட்டது. ஆன்மீக ஹோமா குண்டங்கள் ஒரே நேரத்தில் ஆசீரமத்தில் பற்றி எடுத்த பிராம்மச்சாரிகளால் செய்யப்பட்டன. கிட்டத்தட்ட பத்தாயிரம் மக்கள் 2 நாள் நடத்த இந்த சடங்கில் கலந்து கொண்டார்கள். இந்த சடங்குகள் நடக்கும் போது பலன்கள் மிகுந்த அளவு உணரப்படுகின்றன.