18. கர்ம யோகம்

இல்லாமல், நான் ஒரு குழுவோடு அங்கு சென்றேன். அவர் என்னை பார்த்து, என்னிடம் வந்தார். நான் அவர் தலையில் கைகளை வைத்து, ஆசீர்வதித்த போது, அவர் திகெருந்து மெய்மறந்த நிலைக்கு போய், கண்ணீர் விட தொடங்கிவிட்டார். பல மணி நேரங்கள் அவர் அந்த நிலையிலேயே இருந்து கொண்டிருந்தார்.

'பன்னிரெண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னால், பரமஹம்ச யோகானந்தரின் நூற்பத்தை முதலில் முறையாக தியானித்தேன். அதே அனுபவம் மீண்டும் இன்று எனக்கு ஏற்பட்டது' என்று சொன்னார்.

தங்கள் உடலை விட்டு சென்ற ஞானிகள், எப்போதுமே தங்கள் சீர்க்கைகள் வாழும் ஞானிகளிடம் செல்ல வழிகாட்டுவார்கள்.

என்னுடைய பெயரை பரப்புவதற்கு ஒருபோதும் முயலமாட்டேன் என்னும் மார்க்கெட்டிங் முகவர்கள் நிறைய பேர் ஏற்கனவே அங்கு இருக்கிறார்கள்! பரமஹம்ச யோகானந்தர், ராமகிருஷ்ணர், மகா அவதார் பாபாஜி போன்ற பல பேர் இந்த அமைப்பை நடத்தி வருகிறார்கள். வேறு எதுவும் செய்ய வேண்டிய அவசியமே கிடையாது.

கேள்வி: சுயம் அல்லது நூறுட்சண உருவாக்கப்படுகிறது அல்லது சுயம்பாக (சுயம்புவாக) உருவாகிறது என்றால், அதன் அசை வகளுக்காக உடல் என் தேவைப்படுகிறது? நூறுட்சண என்பது தான் சுயம்பு. நூறுட்சணனுக்கு உடல் தேவையில்லை. ஆனால் பரிந்து கொள்ளுங்கள், உடலுக்கு நூறுட்சண தேவை. நூறுட்சண ஆழமாக பரிந்து கொள்ளுங்கள், உடலுக்கு நூறுட்சண தேவை. ரமண மகரிஷியிடம், 'பகவான், அருணாச்சலத்தில் வாழ்வதற்கு மாதம் ஆறு ரூபாய் இருந்தால் போதும். (அந்த நாட்களில் ஆறு ரூபாய் என்பது மிகப்பெரிய தொகை). மாதம் ஆறு ரூபாய் இருந்தால் போதும், என்னால் ஆத்ம சாதனை (சுய விசாரணை) செய்ய முடியும்' என்று யாரோ சொன்னார்கள்.

அதற்கு பகவான் சொன்னார், 'முட்டாள், உயிர் வாழ்வதற்கு, உடலும் மனமும் கூட தேவையில்லை' என்றார். உடலுக்கு தான் நூறுட்சண தேவை. நூறுட்சண -க்கு உடல் தேவையில்லை.

கேள்வி: நூனுட்சண கர்மாவை உருவாக்குவதில்லை, உடல் தான் கர்மாவை உருவாக்குகிறது என்றால், கர்மாவைச் சுமந்து செல்லும் ஒரு கருவியாக தான் நூனுட்சண இருக்கிறது என்பது உண்மையா?

கர்மங்களைத் தாங்கி கொண்டிருப்பது கூட நூனுட்சண கிடையாது. நாம் நேற்று விவாதித்த எழு சுக்கும் உடல்கள் தான் கர்மங்களை ஏற்று செல்கின்றன. நூனுட்சண கர்மங்களை ஏற்று செல்வதில்லை.

கேள்வி: அர்ஜுனனைப் போலவே, எனக்கு எனது சொந்த போராட்ட களமும் இருக்கிறது, ஆனால் மகாபாரதத்திற்கு பதிலாக, என் முன்னால் நிதமல் சட்ட கல்லூரியின் ச வால்கள் நிறைந்திருக்கின்றன. என்ன செய்ய வேண்டுமென்று எனக்கு தெரியும், ஆனால் ஒருமுகப்பட்டோ அல்லது சகதையைச் செலவிடவோ பிடிக்கவில்லை. இந்த நிலையில் நான் தேர்மைபோடு இல்லையா? நான் எப்படி அதை உருவாக்குவது?

அருமையான கேள்வி. அதை பற்றி நினைக்காதீர்கள், அவ்வளவு தான். அமைதியாக அதை செய்யுங்கள். கடவுள் அதை பார்த்து கொள்வார். இந்த கேள்வி கேட்டவருக்கு தான் பதில் சொல்லப்பட்டதே கேட்டவருக்கு பதில் சொல்லவில்லை.

கேள்வி: ஆன்மாவை அழிக்க முடியாது, ஆகவே அது அழிவற்றது. அது எங்கிருந்து வந்தது? சுவான்/ஆன்மா/மகாத்மா கான் விளக்கு உட்படுத்துகிறார் என்றால், அதே சுவரன் தான் உருவாக்கினாரா?

தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், நூனுட்சண, சுஸ்வரன், பரமாத்மா ஆகியவை வெவ்வேறு பரிமாணங்கள், அவ்வளவு தான். ஒரே மதிரியான பிட்ஜா, வெவ்வேறு கடைகளில் விற்கப்படுவதைப் போல, அவை வெவ்வேறு பரிமாணங்கள் தான். அதே ஒரேமாதிரியான அனுபவம் தான், ஆனால் நூனுட்சண, கடவுள் அல்லது பரமாத்மா போன்ற வார்த்தைகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

ஏதாவது ஒரு பிட்ஜாவைச் சாப்பிடுங்கள், அதுவே போதும்! ஒரு கடவுள்

அனுபவமே போதும். வேறெதுவும் தேவையில்லை. கேள்வி: சுவாமி, நான் நிற்பதுகிழமையில் இருந்து உங்களின் செயல்பாடுகளைக் கேட்டு வருகிறேன். உங்கள் முன் அமர்ந்திருக்கும் வரை, நான் ஆனந்தமாக இருக்கிறேன். நீங்கள் முன்னால் இருக்கும் போது, என்னை நானே இழந்து விடுகிறேன். வெளிப்படையாக சொல்வதானால், நீங்கள் மீது துயர்மயமான அன்பு வைத்திருப்பதாக உணர்கிறேன். வீட்டிற்கு போன பிறகு கூட, உங்களை நினைத்து கனவு காண்கிறேன். சில தருங்களில் உங்கள் சொற்பொழிவுகளில் இருக்கிறேனா அல்லது கனவிலில் இருக்கிறேனா என்பதை கூட என்னால் வேறுபடுத்தி பார்க்க முடியவில்லை. பிரச்சனை என்னவென்றால், என்னுடைய உணர்வுகள் ஒரு ஜாட்சாலைப் போல தொடர்ந்து ஏறி, இறங்கி வருகின்றன. உதாரணமாக, தாயுமானவர் கூட்டம் டிரைவர்களிடம் எழுந்த விழுப்பிணர்வேனில் இரக்கம் காட்ட முடியவில்லை. நான் தனிமையை வேச்சவார்த்தை வைத்திருப்பதாலவும் இப்போது பேசுவதற்கும் மிகவும் சிரமமாக இருக்கிறது. இப்போதெல்லாம் நான் மீண்டும் தனிமையாகவும், அமைதியாகவும் இருப்பதாக உணர்கிறேன். என்னுடைய எழு உடல்களில் நிறைய கர்மவினைகள் இருப்பதை இது குறிக்கிறதா? மேலும், உங்கள் சொற்பொழிவு சிக்கிரமாக முடிந்துவிடுமோ என்று எனக்கு கவலையாக இருக்கிறது, ஆனால் என் இதயம் முழுமையை உணர்கிறது. இந்த மாதிரியான எதிர்மறைகளை நான் எப்படி எதிர்கொள்வது? ஆழமாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், ஆரம்ப காலத்தில் கொஞ்சம் போராட்டம் இருக்கும். இருந்தாலும், நீங்கள் நுண்ணறிவில் வளர்ச்சி அடையும் போது, சலனங்களுக்கும் இறக்கப்படுவீர்கள். அமைதிக்காகப் போராடுவீர்கள். மனிதர்கள் உங்களை அப் படியே ஏற்று கொள்ளவில்லை என்றாலும், அவர்களை நீங்கள் அப் படியே ஏற்று கொள்ளுங்கள். நீங்கள் பக்குவப்படும் போது தான் அது நடக்கும். நிச்சயமாக இதுவோரு நிலையாக இருக்கும். இதுவோரு நல்ல நிலை தான், எதுவும் தவறில்லை. நீங்கள் வளர்ச்சி அடைகிறீர்கள், ஆனால் இது முடிவு வரை தொடரும். கேள்வி: ஒன்று கூடியது என்றும், அது காலத்திற்கு ஏற்ப மாறுகிறது என்றும் நீங்கள் முன்பு கூறியுள்ளீர்கள். பகவத் கீதையில், கிருஷ்ணர் ஜாதி அமைப்பு குறித்து பேசுகிறார், யார் பிராமணராக இருக்க முடியும் என்றும், இன்னும் இது போல பல விஷயங்கள் குறித்தும் பேசுகிறார். அப்படி என்றால் ஒன்றை நான் சரியாக கூறவதானால், எந்த பிரச்சனையையும் உருவாக்க கூடாது தானே! நான் சொல்வது சரியா? இதுவொரு முக்கியமான கேள்வி. இதை ஆராய்வோம். முதலில், நமது ண்டப்புடி, குறிப்பாக பகவத் கீதை, ஜாதி பிறப்பின் அடிப்படையில் கிடையாது, ஒருவரின் மன அமைப்பின் அடிப்படையில் தான் ஜாதி அமைகிறது என்று குறிப்பிடுகிறது. அது கர்மாவின் அடிப்படையில் அமைகிறது, ஒருவரின் நிறைவேறாத செயல்கள், அவற்றை நிறைவேற்ற அவரை இழுக்கின்றன. இந்த அமைப்புமுறை பிறப்பின் அடிப்படையிலும், மன அமைப்பின் அடிப்படையிலும் இருக்கிறது. மன அமைப்புமுறையின் அடிப்படையிலும் கூட ஏன் ஜாதி முறை உருவாக்கப்பட வேண்டும்? ஒரு சமய அமைப்புமுறை இல்லாமல் மனித உயிர்களால் வாழ முடியாது. மனிதர்கள் தங்கள் ஒரு குழுவைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று 'சரன் கிட்டச் சொல்கிறேன்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சோதனைப் பெயர் ஞானாக வேண்டுமென, என் சிலுவையிலிருந்தே கனவு கண்டவன் என் தத்தை. கனவை திருமாற்க உடல், பொருள், ஆவி கொடுத்தேயும் சொவழித்து என்னைப் படித்த வாழ்வார். வெற்றிக்கு உரமானித்தார்.' 'சரன் அப்படிச் சொல்கிறேன்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சோதனைப் பெயர் ஞானாக வேண்டுமென, என் சிலுவையிலிருந்தே கனவு கண்டவன் என் தத்தை. கனவை திருமாற்க உடல், பொருள், ஆவி கொடுத்தேயும் சொவழித்து என்னைப் படித்த வாழ்வார். வெற்றிக்கு உரமானித்தார்.' உணர வேண்டும். மனிதர்களை மோகத்து பிரபஞ்சத்துடன் நேரடியாக இணைத்துவிட முடியாது. ஞானம் அடைந்த பிக்கு தான் அது நடக்கும். அதுவரை, அவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று அவர்கள் உணர வேண்டிய தேவை இருக்கிறது. இந்த காரணத்திற்காக, ‘நாம் ஒரு சமூக அமைப்புமுறையை உருவாக்குவோம், அதில் மக்கள் வளர்ச்சி அடையட்டும்’ என்று ஞானிகள் முடிவெடுத்தார்கள். இந்தியாவில் இருக்கும் சமூக அமைப்புமுறை, இறையுணர்வின் ‘அமைப்படையிலும், மெய்யரிவின் அமைப்பையும் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. மற்றவர்களின் நலனுக்காக வேலை செய்பவர்களும், தனது வேலைகளைச் செய்பவர்களும் தான் பிரமணர்கள். ஒரு பிராமணர் அவரின் அறிவையும், இன்றைய யோசனையையும் பகிர்ந்து கொள்கிறார். தன்னையும், தன்னைச் சார்ந்தவர்களையும் காப்பாற்ற பயத்தில் மாட்டி கொண்டு செயல்படுபவர்கள் சத்திரியர்கள். நிறைய செல்வாக்கைச் சம்பாதிக்க பேராசையில் மாட்டி கொண்டு செயம்படுபவர்கள் வைசியர்கள். தன் பசி வையையும்,தாகத்தையும்திருப்திபடுத்த, மற்றவர்களுக்கு உழைத்து கொடுப்பவர்கள், முக்கியமாக தனலக்காக செயல்படுபவர்கள் சூத்திரர்கள் ஆவார்கள். பிறப்பின் அடிப்படையில் இல்லாமல் அறிவின் அடிப்படையில் - இவ்வாறு தான் ஞானிகள் சமூக அமைப்புமுறையை ஏற்படுத்தினார்கள். காலப்போக்கில், எல்லா சத்தியங்களையும் போலவே, இந்த சத்தியமும் எப்படியோ இல்லாமல் போய்விட்டது. இன்னொரு விஷயம்: எந்த பெரிய சோதனைகளுக்காகவும், எந்த பெரிய கண்டுபிடிப்புகளுக்காகவும் சிறந்த ஆராய்ச்சி மற்றும் அபிலிருத்தியை அடுத்த தலைமுறை செய்யவில்லை 704 என்றால், ஆராய்ச்சிகள் தோல்வியில் தான் முடியும். எதோ காரணத்தால், நம்முடைய ஆராய்ச்சி மற்றும் அபிலிருத்தி துறை போதியளவிற்கு வலுவாக இல்லை. அது தோல்வி அடைந்திருக்கிறது. இந்த காரணத்தால் தான், நம்மைநாமே மன அமைப்புமுறைகளில் நம்மை இணைத்து கொள்ளாமல், மாறாக பிறப்புடன் இணைத்து கொள்ள தொடங்கினோம். ஆனால் இந்திய சமூகமல்லாது குறைந்தடப்பசம் அறிவின் அடிப்படையில் அமைக்கப்பட்டது. பிற நாடுகளில் சமூகங்கள் பணத்தின் அடிப்படையில் அமைக்கப்பட்டன. ஒரு சில உதாரணம்: ஒரு பணிகள் விமானத்தில் ஏறி, முதல் வகுப்பு இருக்கைகள் வழியாக இரண்டாம் வகுப்புக்கு நடந்து போய் பாருங்கள். முதல் வகுப்பு பணியின் உங்களை எப்படி பார்ப்பார்கள் என்று சொல்வார்கள்? ‘ரசிக வெறி பிடித்த வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னான எங்களுக்குத் தெரிந்தது.’ ‘சுஜன் அப்படிச்சொல்வார்களா?’ என விாந்திருத்தற்கு, ‘சுனான் பெரிய ஞானக வேண்டுமென, ஒரு சிறுவனைத்திருந்த கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிராமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உகமலிந்தார். இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்னான எங்களுக்குத் தெரிந்தது. ஒவ்வொரு நாட்டிலும், சமூக அல்லது ஜாதி அமைப்புமுறை இருக்கிறது. ஜாதி அமைப்புமுறை இந்தியாவில் மட்டும் தான் இருக்கிறது என்று ஒருபோதும் சொல்லனர்கள். இந்திய சமூக பிரிவுகள் அறிவு மட்டத்தில் அடிப்படையில் அமைத்திருக்கிறது. மற்ற நாடுகள் அதை பணத்தின் அடிப்படையிலும், அதிகாரத்தின் அடிப்படையிலும் அமைத்து கொண்டிருக்கின்றன. இந்தியாவில், மோத் முக்கியத்துவமும் அறிவுக்கு தான் கொடுக்கப்படுகிறது. நம் மேற்குடியைச் சேர்ந்த ஒருவராக கருதப்பட வேண்டுமானால், நாம் படித்திருக்க வேண்டும். உயர்ந்த சமூக அந்தஸ்து வேண்டும் என்றாலும், நாம் துறந்து விட வேண்டும், அதனால் தன்னுடமில், துறவிக்கு போத்தன்மையும் திரும்பு’ என்று சொல்வார்கள். ‘சன்யாசியிடம் கொடுக்க ஒன்றுமே இல்லை என்றாலும் கூட, ஒரு அரசரும் கூட தேடி வந்து அந்த சன்யாசியின் பாத த்தை தொட்டு வணங்குவார்.’ அவரிடம் ஒன்று இருக்கிறது: அறிவும், மெய்யரிவிலும் இருக்கிறது. அவர் அதை உலகத்தோடு பகிர்ந்து கொள்கிறார். இந்தியாவில், சமூக அமைப்புமுறை கொஞ்சம் மறைந்து போய் இருந்தாலும் கூட, நிஜமான அமைப்புமுறை பணம் அல்லது அதிகாரத்தின் அடிப்படையில் 705 இல்லாமல் அறிவின் அடிப்படையில் உருவாக்கப்பட்டது. மெய்யறிவைப் பெற்றவர்களுக்கு, புற உலக செல்வத்தை கிடையாது, மறாக அறிவுச்செல்வத்தை வைத்திருப்பவர்களுக்கு மரியாதை கொடுக்கப்படுகிறது. இன்னொரு விஷயம்: ஜாதி அமைப்புமுறை சிலரால் இன்று கொஞ்சம் மறைந்து போயிருந்தாலும் கூட, நிஜமான ஜாதி அமைப்புமுறையை நாம் குறை செய்யல்ல முடியாது. எதோ சில காலத்தில் சில குறைபாடுகள் ஏற்பட்டது என்பதற்காக, ஒட்டுமொத்த அமைப்புமுறையையும் நாம் குறை சொல்ல முடியாது. இந்த அமைப்புமுறை நமக்கு பல வழிகளில் தவறி இருக்கிறது. இந்த அமைப்புமுறையில் இருக்கும் குளறுபடியை மரியாதையாலும், நற்பண்புகள்சியாராலும் சத்தப்படுத்துவோம். எதற்கு எப்போதும் குறை கூறி கொண்டு, நம்மைனாமே பலவீனப்படுத்தி கொண்டிருக்க வேண்டும்? ஒருவருக்கு கையில் கட்டி இருக்கினால், அதை அறுவை சிகிச்சை செய்து எடுத்து விடலாம். அதில்லாமல் எதற்காக அவரை கொல்ல வேண்டும்? அதே போல, கட்டியை நாம் வரவேற்று கொண்டிருக்கிறோம். அது தவறான புரிதலால் ஏற்பட்டது. அதை ஆராய்ந்து சரி செய்வோம். அதற்கு பதிலாக, ஒட்டுமொத்த அமைப்புமுறையும் குறை வேண்டிய தேவையில்லை. இருக்கும் குளறுபடியை மரியாதையாலும், நற்பண்புகள்சியாராலும் சத்தப்படுத்துவோம். இருபத்தைந்து வரும் போராடினார். கஷ்டங்கோவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபோதான் அவர் தம் வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்கு சமூகமே தங்களை வேதங்களுடன் இணைத்து கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதால் தான், வேதங்களில் இன்றும் உயிரோடு இருக்கின்றன. ஒரு சமூகம் பொறுப்பை ஏற்று கொண்டதால் தான், வேதங்கள் காப்பாற்றப்பட்டு இருக்கின்றன. அவர்கள் புற உலகில் எல்லாவற்றையும் இழந்திருக்கிறார்கள். வேதங்களைக் காப்பாற்றுவதற்காகவும், மனப்பாடம் செய்வதற்காகவும் தங்களின் நேரத்தையும், சக்தியையும், முயற்சியையும் செலவிட்டிருக்கிறார்கள். இந்திய வேதங்கள் தான் மிகப் பழமை வாய்ந்த வேதங்கள். அவை ஓர் நம்பகமான முறையில் காப்பாற்றப்பட்டிருக்கின்றன - எந்தவித அமைப்புமுறையும் இல்லாமல் காப்பாற்றப்பட்டிருக்கின்றன, இவற்றை பதிவு செய்து வைக்க வேறு வழியே கிடையாது, இவற்றை கொண்டு செல்வதற்கு வேறு வழியே கிடையாது, இவற்றை காப்பாற்ற வேறு வழியே கிடையாது - மீண்டும் மீண்டும் உச்சரிப்பதன் மூலமாகவும், நினைவேறுத்துவதன் மூலமாகவும் தான் இவை காப்பாற்றப்பட்டிருக்கின்றன. ஒரு சமூகத்தின் அர்பணிப்பால், நூற்றுக்கணக்கான, ஆயிரக்கணக்கான சுற்றங்கள், முன்னிலை கணக்காளர் மெய்யியல் கணக்காளர் காப்பாற்றப்பட்டிருக்கின்றன. ஆகவே நமது அமைப்புமுறை முழுவதும் தவறில்லை; ஒரு சில சிறிய குளறுபடிகள் மட்டும் நுழைந்துவிட்டிருக்கிறது, அவல்லவு தான். இந்த கட்டிகளுக்கு, இந்த குளறுபடிகளுக்கு சில அறுவை சிகிச்சைகள் நாம் செய்ய வேண்டும். இதற்காக அமைப்புமுறையை அழிக்க வேண்டிய தேவையில்லை. நாம் இன்னும் அந்த அமைப்புமுறையில் தான் இருக்கிறோம். ஆகவே சிகிச்சை செய்ய வேண்டும், கொலை செய்ய வேண்டாம். அது தான் சரியான மனோபாவம். கேள்வி: ஆன்மீகத்தில் சிறந்த சித்தர்கள் இருக்கிறார்கள். எனக்கு என்ன குழப்பமாகிறது என்றால், இந்த சித்தர்களுக்கும், திருச்சி வாழ்க்கைக்கும் இவையில் ஒரு வேறுபாடு இருப்பதாக நான் உணர்கிறேன். இந்த பிரிவினை மட்டும் கிடையாது, எழை மக்களுக்கு எதிரான பிரிவினை பேசும் எத்தனையோ வகையான பிரிவினைகள் இருக்கின்றன. ஒரு பத்து வயது சிறுமி பள்ளிக்கூடத்திற்கு போகாமல், வீட்டு வேலை செய்ய வருகிறார், என்னுடைய இதயம் வலிக்கிறது. ஆனால் இதுபோல் மேற்கத்திய நாடுகளில் நடப்பதில்லை. நாள் அந்த நாடுகளுக்கு சார்பாக பேசவில்லை, ஆனால் மேற்கத்திய நாடுகளோடு பற்றி நாம் பேசும் போது மிகவும் கவலனாக இருக்க வேண்டும். ஓரும், நம்முடைய சிக்கல் தான். அனைவரும் ஆழ்ந்த மரியாதை உண்டு, ஆனால் அது நாம் மேம்படுத்தி இருக்கிறோமா? கலாத்தில் ஏற்ப நாம் மாற்றிருக்கிறோமா? மத்ததை தொடர்ந்து மேம்படுத்த வேண்டியது யாருடைய பொறுப்பு? சடவாதத்தின் மீது எனக்கு மிகுந்த மரியாதை உண்டு, இந்துத்துவ விதிகளுக்கு எதிராக இருக்கிறது. உங்களைப் போன்ற ஒருசில சிறந்த மனிதர்கள் மட்டும் மத சித்தாந்தங்களைப் பின்பற்றினால் போதாது, சாதாரண மனிதர்களும் அதை பின்பற்ற சாத்தியப்பட வேண்டும். இழக்கத்திய நாடுகளில் ஆன்மீக சுந்திரம் இருக்கிறது, ஆனால் மேற்கத்திய நாடுகளில் அது இல்லை என்று எப்படி நம்மால் ஆழுமாக புரிந்து கொள்ளுங்கள்: ஒரு சமூகமே தங்களை வேதங்களுடன் இணைத்து கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள் வேதங்களை காப்பாற்றுவதற்காகவும், மனப்பாடம் செய்வதற்காகவும் தங்களின் நேரத்தையும், சக்தியையும், முயற்சியையும் செலவிட்டிருக்கிறார்கள். இன்னும் கொஞ்சம் அன்புடனும், இரக்கத்துடனும் இந்த விஷயங்களை நாம் பார்க்க வேண்டியதிருக்கிறது. இருபத்தைந்து வருடம் 'தகன் இப்படிச் சொல்வீர்கள்?' என்று வியந்ததற்கு, 'சுடலைப் பொறி ஊனாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவன் என் தாதை. என்வை நிஜமாக உடல், பொருள், உடல் அழிந்திடும் செல்வத்தை என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உக்களின்றார். சொல்ல முடியும்? ஆன்மீக சுதந்திரம் என்று நாம் எதை சொல்கிறோம் என்பதை பரிசீலிக்க வேண்டும். முதலில், நீங்கள் சொல்லி இருக்கும் விஷயத்தைப் பற்றி சொல்ல வேண்டும்: இது உங்கள் தீர்மானங்களா அல்லது கேள்விகளா? இவை உங்களின் கேள்விகள் என்றால், நான் பதில் சொல்கிறேன். இவை உங்களின் தீர்மானங்கள் என்றால், இதற்கு பதில் சொல்ல எனக்கு உரிமை கிடையாது. இரண்டாவது: ஒரு எழை சிறுவயில் வேலைக்கு போவதால், அவர் பள்ளி படிப்பைத் தவற விடுவதாக கூறிப்பிடுகிறீர்கள். தெளிவாக ஒன்றை புரிந்து கொள்ளுங்கள், நம்மிடம் மதங்கள் இருப்பதால்தான், பெரும்பாலான துயரங்களையும் மக்கள் தவிர்த்து வருகிறார்கள். உலகின் பிற பாகங்களின் வரலாற்றைப் பாருங்கள். அவர்களின் மக்கள்தொகை பத்து மடங்கு குறைவாக இருக்கிறது, இருக்கும் அங்கு நிறைய வன்முறைகள் நடக்கின்றன. நமது மக்கள் மிகவும் அமைதியானவர்கள், அழகானவர்கள், நமக்கு ஆன்மீக பிள்ளைகள் இருப்பதால் நமது மக்கள் வருமையையும் ஏற்று கொள்கிறார்கள், நோயைக் கூட ஏற்று கொள்கிறார்கள், எல்லாவற்றையும் ஏற்று கொள்கிறார்கள். இன்னொரு விஷயம்: நான் விஷயங்களைச் சொல்லும் போது, மிகவும் கவனமாக இருக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் சொல்கிறீர்கள். ஆரம்பத்திலேயே நான் தெளிவாக சொல்லி இருந்தேன், ஒரு கலாச்சாரத்தின் தனித்தன்மையையோ அல்லது அசாதாரண இயல்பையோ நான் எடுத்து காட்ட. விரும்பினால், நான் சில விஷயங்களை ஒப்பிட்டு தான் ஆக வேண்டும். ஆகவே, அதற்காக வருத்தப்படாதீர்கள். நான் ஒரு சத்தியத்திற்கு பொறுப்பேற்கும் போது, சில விஷயங்களைச் சொல்லி தான் ஆக வேண்டும். இந்தக் கேள்வி நான் கூற சொல்லவில்லை. இந்தியாவில் பெரும்பாலானவர்கள் ஞானிகளாக விடுவார்கள் என்று எதிர்பார்க்காதீர்கள். ஒரு விஷயம் சொல்கிறேன்: எதாவதொரு இந்திய கிராமத்தில் இருக்கும் ஒரு விவச ராய் உடன் பேசி பாருங்கள். வேறு எந்த நாட்டில் இருக்கும் ஒரு தத்துவ பேராசிரியரை விடும், அதிகமாக ஆன்மீகத்தை பற்றியும், மதத்தைப் பற்றியும் அவருக்கு தெரிந்திருப்பதை நீங்கள் பார்க்கலாம். ஏனென்றால் அவர்கள் மதத்தை செய்கிறார்கள், எங்கும் மக்கள் எதிர்க்கச்சி செய்வதில்லை. அவர்கள் ஒடுக்குமுறையையும், வறுமையையும், நோய்களையும் அனுபவித்தாலும் கூட அவர்கள் எதிர்க்காது செய்வதில்லை. வேறு சில நாடுகளில் இருக்கும் வாழ்க்கையைப் பாருங்கள். உதாரணமாக, யாராவது வீட்டை இழந்திருந்தால், நாம் அவர் பக்கத்தில் போவோமா? நாம் அவரை பார்த்து பயப்படுவோம். நம்முடைய கார் ஜன்னலைக் கூட இழுத்து மூடுவோம். அவர் நம்மை காயப்படுத்து கூடும் என்பது நமக்கு தெரியும். ஓரளவு இந்தியாவில் ஒரு பிச்சைக்காரர் வருகிறார் என்றால், நமக்கு பயமாக பயப்படுவதற்கு இருக்குமா? நமக்கு தொந்தரவாக இருக்குமா? கிடையாது! 'உங்கள் கார் அருகில் கிழட்தர்மான ஒருவர் வருகிறார் என்றால், உங்கள் கார் ஜன்னலை இழுத்து இறக்காதீர்கள். அவர் வன்முறையில் ஈடுபடலாம்' என்று நான் சில நாடுகளில் அறிவுறை சொல்லி வந்துள்ளேன். ஆனால் இந்தியாவில் வீடில்லாதவர்கள் வன்முறையைக் கிடையாது. வன்முறையோடு சம்பந்தப்பட்டவர்களில்லை. இந்திய அமைத்ப்பு முறையில், இந்திய அரசியல் அமைப்பு முறையில் வறுமை என்பது ஒரு குற்றம். வறுமையில் இருக்கும் ஒருவருக்கு அரசாங்கம் ஆளுமையாக பார்த்தோமேயானால், சமூக அமைத்ப்பு முறைகளை ஆழமாக ஊடுருவினால், சமூக அமைப்பு முறைகளை ஆழமாக பார்த்தோமேயானால், குழு தலைவர்களும், வீடு இழந்தவர்களும் தொடர்ந்து பணக்காரர்களுடன் கொண்டிருப்பார்கள். இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார்கள். அமைதிக்காகில் எனக்கு வேலை கிடைத்து தொலைந்தது. அவர் ஒருவேளுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. கடன் பட்டான் என்கிறத் தெரிந்தது... 'ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஞானி வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவேற்ற உடல், பொருள், ஆவி அழைத்தையும் செவைழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார். தொடர்ந்து பயங்கரவாத நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டிருப்பார்கள். தனித்தனியாக ஒவ்வொருவரையும் நாம் ஒப்பிட்டால், பிற நாடுகளில் இருக்கும் அளவிற்கு இந்தியாவில் இதை பார்க்க முடியாது. இது ஒரு சதவீதத்திற்கும் குறைவாக தான் இருக்கும். கர்மவினை, வாழ்க்கையை அப்படியே ஏற்று கொள்வது, மொத்த உலகமும் ஒன்றுமே கிடையாது, இன்னும் இது போல் எவ்வளவோ ஆன்மீக சிந்தனைகள் இருப்பதால், பணக்காரர்களுடனான பேச்சாட்டம் இந்தியாவில் குறைவாக இருக்கிறது. இந்த தத்துவங்கள் வேறெந்த சமூகத்தையும் விட நமது அமைப்புமுறைக்குள் பதிந்திருக்கிறது. எங்கள் நாட்டில் வருமை ஒருவகையில் மதிக்கப்படுகிறது. படித்த சமூகம் வறுமையையும், எளிமையான வாழ்க்கையையும் மதிக்கிறது. இந்தியாவில் ஒரு பிச்சைக்காரன் நம் பக்கத்தில் வந்து நிற்கும் போது, ஒன்று நாங்கள் அவருக்கு பணம் கொடுப்போம். அல்லது அவரை அலட்சியம் செய்து விட்டுவிடுவோம். ஆனால் அவர் ஏழை என்பதற்காக அவரை அபமரியாதைப்படுத்த மாட்டோம். எங்களால் அவருக்கு பணம் கொடுக்க முடியவில்லை என்றால், எங்களுக்கு கொடுஷம் குற்ற உணர்ச்சியாக கூட இருக்கும். எதாவது தெய்வம் செய்வோம் அல்லது நாம் செய்ய வேண்டியதை நன்மனம் செய்ய முடியாமல் போய்விட்டதே என்ற குற்ற உணர்ச்சியைக் கொண்டிருப்போம். அந்த குற்ற உணர்ச்சியும் கூட ஆன்மீகத்தில் இருந்து பிறப்பது தான். இன்னொரு விஷயம்: இந்தியாவில், நாங்கள் விரும்பினாலும், விரும்பாவிட்டாலும், இதுபோன்ற கருத்துக்கள் தொடர்ந்து எங்கள் தலைக்குள் இறிக்கப்படும். ஆன்மீகத்தைப் பற்றி எதையாவது நாங்கள் தொடர்ந்து கேட்டு கொண்டே இருக்கும் படி நாங்கள் செய்யப்பட்டிருக்கிறோம். இந்தியாவின் பெரிய மக்களுக்கெல்லாம் ஒப்பிட்டு பார்த்தால், நாங்கள் ஒரு சி றந்த வேலையை செய்திருக்கிறோம். எங்கள் மக்கடால் செய்யப்பட்டிருக்கும் இந்த வேலைக்கு நான் மனமார பாராட்டுகிறேன். எத்தனை வகையான மொழிகளையும், கலாச்சாரங்களையும் இந்தியா கையாள்கிறது! நான் உலகம் முழுவதும் தொடர்ந்து பயணம் செய்து வருகிறேன். கடந்த 710 ஆண்டு, ஏறக்குறைய இருநூறு ஆயிரம் மைல்கள் பயணம் செய்திருப்பேன். பல்வேறு நாடுகளுக்கும் நான் போன போது, இந்தியாவில் இருப்பது போல் நிறைய விதமான மொழிகளையும், துணிகளையும், உணவுகளையும் நான் வேறெங்கும் பார்த்ததில்லை. கர்நாடகாவிற்கும், தமிழ்நாட்டிற்கும் இருக்கும் வித்தியாசம் கூட ஜெரோப்பாவிற்கும், அமெரிக்காவிற்கும் இடையில் இல்லை. மத நம்பிக்கையினாலும், மத கட்டமைப்பினாலும் மட்டும் தான் இந்தியாவிற்கு எந்தவித பிரச்சனையும் இல்லாமல் இருக்கிறது. தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், நாங்கள் ஏற்கனவே ஒரு சிறந்த வேலையைச் செய்து வருகிறோம். நாங்கள் செய்த தில் இருந்து நல்லதுக்கு போக வேண்டியதிருக்கிறது என்று நினைக்காதீர்கள். நாங்கள் நல்லதில் இருந்து சிறப்பான இடத்திற்கு தான் போக வேண்டியிருக்கிறது. பல காலமாக எங்களை நாங்களே குறை சொல்லி கொண்டிருக்கிறோம். இப்போது எழுந்து நிற்க வேண்டிய நேரம்! நாங்கள் மோசமான நிலையில் இல்லை. நாங்கள் நல்ல நிலையில் தான் இருக்கிறோம். சிறப்பான நிலைக்குள் நாங்கள் போக வேண்டும் அவ்வளவு தான்! இன்னொன்று: குறைந்தபட்சம் அமைப்புமுறையின் முக்கிய பிரச்சனைகள் எதுவும் இப்போதைய இந்தியாவில் கிடையாது. போதுமான அளவிற்கு கலாச்சாரமும், ஏற்றத்தாழ்வும் நாடு முழுவதும் பரவி இருக்கிறது. இந்தியாவைப் பற்றி கடந்த முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் செயற்கைத் தோற்றங்களைப் பற்றி நான் பேச வேண்டியதில்லை. இன்று, நடைமுறையில் ஒவ்வொரு இராமமும் படிப்பு மற்றும் மருத்துவ வசதியைப் பெற்றிருக்கிறது, அதேபோல் வாழ்க்கையைப் பற்றி எதோ புரிதலையும் பெற்றிருக்கிறது. இந்தியா மெம்பட்டிருக்கிறது, குறிப்பாக புதிய வாழ்க்கை முறையில் இந்தியா சிறப்பாக முன்னேறி இருக்கிறது, சமூகத்திற்கு சேவை செய்து வரும் விவேகானந்தருக்கு பிந்தைய இயக்கங்களால், சமூக சேவை நாடு முழுவதும் பரவி வருகின்றன. 711 நுனிப்புல் மேய்வதைப் போல விஷயங்களுக்குள் போக கூடாது. அதற்குள் ஆழமாக என்று பாருங்கள். இன்று நடக்கும் பல குற்றங்களைப் பற்றி கூட நாம் கேள்விப்பட்டிருக்க மாட்டோம். இந்தியாவில் விடுகள் திறந்தே தான் இருக்கும். சிறுவர்கள் தாங்கள் விரும்பும் இடத்திற்கு போவார்கள், வருவார்கள். குறைந்தபட்சம் என் கிராமத்தில், நான் எந்த வீட்டிற்கும் போய் உட்கார்ந்து சாப்பிட்டு வருவேன். ஒரு நூறு வீடுகள் தான் அங்கு இருக்கும், நான் எந்த வீட்டிற்கு வேண்டுமானாலும் போவேன், சாப்பிட்டு வருவேன், என்றால் எங்கள் வாழ்க்கை முறை அப்படி இருந்தது. இந்தியாவில் எங்காவது குழந்தைகள் சீர்கெட்டு அல்லது இதுபோன்ற விஷயங்கள் நடக்கிறது என்றால், அது மெத்த மக்களுடனோகைகளோடு ஒப்பிட்டு பார்த்தோமேயானால், மிகவும் குறைந்த சதவீதம் தான். இன்னொரு விஷயம், இது போன்ற குற்றங்கள் தொலைகாட்சி வந்த பிறகு தான் அதிகமாகி இருக்கிறது. குடந்த காலத்திலும் சரி, நிகழ்காலத்திலும் சரி, நாங்கள் ஒரு சிறந்த வேலையைச் செய்திருக்கிறோம். நிச்சயமாக நாங்கள் இதை விட சிறப்பாக செய்திருக்க முடியும், சந்தேகமே கிடையாது, ஆகவே நாம் முன்பெற்றவர்கள் என்ற நினைக்க வேண்டிய அவசியமே கிடையாது. சில நேரங்களில், இந்த சமுதாயத்திற்கு நாம் செய்ய நினைத்ததை செய்ய முடியாமல் போய்விட்டதே என்ற நமது குற்ற உணர்ச்சியால், அதற்கு உடனும் தகவல்களைச் சேகரிப்போம், பிறகு அதை வைத்து ஒரு படக்காட்சியைச் சித்தரிப்போம். நாம் சித்தியத்தின் அடித்தளத்தில் நின்று ஆராய்ந்து பார்த்தோமேயானால், சத்தியம் நமக்கு புரியும். இந்தியாவில்பத்துவதற்சுறும்வலைச்செய்கிறார்கள்என்றும், இன்னும்இதுபோல எவ்வளவோ நீங்கள் சொல்கிறீர்கள். நீங்கள் விரும்பிய இடத்தில் இருந்தேல்லாம் இதற்காக தகவல்களைத் தேடிக்கொள்ளும். மற்ற நாடுகளிலும் கூட இது போன்ற விஷயங்கள் நடக்கத்தான் செய்கின்றன. உண்மையில், களில் இளம் பெண்கள் வேலை செய்வதை நான் பார்த்திருக்கிறேன். உண்மையில், வயது கொஞ்சம் அதிகமாக இருக்கும், அவ்வளவு தான்! அடுத்தது, நீங்கள் படிப்பை பற்றி பேசுகிறீர்கள். படித்து முடித்து பிறகும் கூட, நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்கள்? என் இவ்வளவு கொள்ளைக்காரர்கள் இருக்கிறார்கள்? இந்தியாவில் கொள்ளை அடிக்கும் சின்தோஷம் கூட இருப்பதில்லை. இந்தியாவில் பணதிற்காகவும், ஆதாயத்திற்காகவும் தான் குற்றங்கள் செய்யப்படுகின்றன. மூன்று விதமான குற்றங்கள் இருக்கின்றன: 1. லக்சத்தின்மனைமக்கள் செய்யக்கூடிய குற்றங்கள், மனிதர்களிடம் இருந்து கொள்ளை அடிப்பதன் மூலம் நேரடியாக பயனடைவதற்காக செய்யப்படும் குற்றங்கள், பிறகு எந்த சூழ்நிலைக்கும் இல்லாமல் சந்தோஷத் திற்காக மட்டும் செய்யப்படும் குற்றங்கள். இந்த மூலராவது வகை குற்றம் இந்தியாவில் நடைமுறையில் இல்லை. நெடுஞ்சாலைகளில் துப்பாக்கியால் சுடுவது, இன்னும் இது போல எத்தனையோ குற்றங்கள் மற்ற நாடுகளில் சந்தோஷத்திற்காக செய்யப்படுவதையும், அங்கிருக்கும் பல கொள்ளைக்காரர்கள் பற்றியும் நாம் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம். ஆனால் இந்தியாவில் இதுபோன்ற குற்றங்களைப்போலும் மக்கள் ஆதாயத்திற்காகவே செய்கிறார்கள். சடுவார்கள், கொள்வார்கள். ஆனால் மற்ற நாடுகளில் ஆழ்ந்த மன இருக்கத்தாலும், ‘என்னிடம் இல்லாத பொருள், அவர் மட்டும் என் அதை வைத்திருக்க வேண்டும்’ என்ற போராட்ட உணர்வுகளின் காரணமாக இதுபோன்ற மூன்றாம் நிலை குற்றங்கள் நிறைய நடக்கின்றன. ‘என் அவர்களிடம் இருக்கிறது, என்னிடம் இல்லை?’ என்ற இந்தியாவில் மக்கள் சொல்வது கிடையாது. மூலராவது வகை குற்றம் தமிழில் இருந்து வருவதால், இந்தியாவில் இது நடைமுறையில் இல்லை. தவறான செய்திகளைக் கொடுப்பதில் ஊடகங்களும் ஒரு முக்கிய பாத்திரம் வகிக்கின்றன. ஒன்பதாவது ஆண்டுகள், நான் பணத்தைத் தொடாமல் இந்தியாவின் மூலை முடுக்கெல்லாம் நடந்திருக்கிறேன். இந்த சோதனை சமயத்தில் ணிச்சுறுதியுடன்என்ற அழைக்கப்படுகிறது. நாட்டின் சாராண மக்களின் வாழ்க்கையைப் புரிந்து கொள்ள, இது ஆன்மீக ஆசான்களால் ஒரு நேர்நிலைக் கட்டமைக்கப்படுகிறது. அடுத்த வேலை உணவையோ அல்லது பணத்தையோ நீ ‘செய்ன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சனாதன பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவாக உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார். ‘செய்ன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சனாதன பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிறைவாக உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உழைத்தார். ங்கள் வைத்திருக்க கூடாது என்ற விதி உங்களுக்கு கொடுக்கப்படும். ஒன்று ஆணுடனா, நான் இப்படி தான் வாழ்ந்தேன். நான் ஆரோக்கியமாய் இளைருன். இருந்தாலும், எனது உணவுக்காகும், உடை கறுக்காகும், இருப்பிடத்திற்காகும் நான் எந்த வேலையும் செய்யயில்லை. இயலாம் மட்டும் செய்து கொண்டே இருந்தேன், உள்ளுலக விழிப்புணர்வின் மீது ஆராய்ச்சி செய்யது கொண்டே இருந்தேன். எனக்கு உணவு கிடைத்தது, உடை கிடைத்தது, தங்குவதற்கு இடமும் மிகுந்த மரியாதையோடு கிடைத்தது. இதுமாதிரி வேறு எங்கு தடக்க முடியும்? வேறு எந்த நாடாக இருந்திருந்தாலும், என்னை வேலை செய்ய சொல்லி இருக்க மாட்டார்கள் மரியாதை இல்லாமல் வீடில்லாதவர்களுக்கான முகாம்களில் அடைத்திருக்கும். எனக்கு எல்லாம் கிடைத்தது - ஒரு கிராமத்தில் கிடைத்தது, ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் கிடைத்தது. நான் கன்னியாகுமரியில் இருந்து தபோவனம் வரைக்கும் இந்தியாவில் தேன்கோடியில் இருந்து வடக்கு வரை நடந்தேன், இருந்து கங்கா சாகர் வரை, மேற்கில் இருந்து கிழக்காக நடந்தேன். ஓவ்வொரு கிராம மக்களும் அன்பாக இருந்தார்கள், எங்களின் சித்தியத்தையும், எங்கள் மெய்யர்த்தையும், எங்களின் ஆன்மீக பயிற்சிகளையும் மகிழ்த்தார்கள். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அவர்களால் பயன்ற்சி செய்ய முடியாவில்லை என்றாலும் கூட, அதை செய்பவர்களுக்கு அவர்கள் மிகுந்த மரியாதை கொடுத்தார்கள். அகவே பெரிய விஷயம்! சத்தியத்தைப் பயிற்சி செய்யும் ஒருவரை நாம் மதிக்கும் போது, நமது வாழ்க்கையில் நாம் அதை உள்வாங்குகிறோம். நன்முடைய சதானாயகரை மதிக்கும் போது, வாழ்க்கையில் அவருடைய பண்புகளை நாம் உள்வாங்குகிறோம். சில கிராமங்களில் நான் நிறைய பக்தியை பார்த்திருக்கிறேன், குறிப்பாக குஜராத்தில். இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒத்துவெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெறிந்தது… 'சுஜன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஆனாக வேண்டுமென, சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர்' என தத்தை. கனவை திழுமாற்க உடல், பொருள், ஆவி களைத்தையும் செவழித்து எனைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். ஒருதடவை குஜராத்தில் உள்ள ஒரு நகரமான அக்ஷரதாமில் இருந்து போகும் வழியில் ஒரு கிராமத்தில் தங்கினேன். ஒரு வயதான சென்னை என்னை அவர் வீட்டிற்கு அழைத்தார். அவருடைய தோறே சொல்லி ஒரு பசுமாடும், ஒரு குட்டை வீடும் மட்டும் தான். அந்த பசு மாட்டிறனுந்து திராய்க்கி விற்று பிளைத்து வந்தார். நான் அங்கு பத்து நாட்கள் தங்கி இருந்தேன். அங்கே கிருவணரோடு தான் வாழ்ந்து வந்தார். அவர் கிருவணரோடு பேசவார். ஒவ்வொரு நாளும் பாலை விற்று கிடைக்கும் பணத்தை கிருவணரின் பாதத்தில் வைத்து விட்டு, குறைகளாக சொல்லி கொண்டிருப்பார்: 'இன்று அவர் எனக்கு பணம் தரவில்லை. என்னை அவர் ஏமாற்றிவிட்டார். இன்று எனக்கு நிறைய பால் கிடைத்தது' என்றெல்லாம் சொல்லி கொண்டிருப்பார். அவர் கிருவணரோடு வாழ்ந்து கொண்டிருந்தார்! 'பத்து நாட்களுக்கு பிறகு, நான் திரும்பி வந்து (குஜராத்தில் இருக்கும் சிவன் கோவில்) திரிசனத் திற்காக புறப்பட இருக்கிறேன் என்று அவரிடம் சொன்னேன். 'நீங்கள் என் போகிறீர்கள்? நான் உங்களை வேலை செய்ய சொல்ல மாட்டேன். இனித்தோறும் நான் உங்களுக்கு உணவு கொடுக்கிறேன். தயவுசெய்து நீங்கள் இங்கேயே தங்குங்கள். நீங்கள் வேலை எதுவும் செய்ய வேண்டாம்' என்று அவர் சொன்னார். எவ்வளவு அன்பு இருக்கிறது பாருங்கள்! நாளும் 'உன்னிடமிருந்து' செ ரான்நீர்கள், 'அம்மா, உங்களைப் போன்றவர்கள் இருப்பதால் தான், இந்தியா இன்னும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது' என்றேன். இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஒத்துவெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் தெறிந்தது… இந்தியாவின் முதுகெலும்பு எனக்கு தெரியும். இந்தியாவின் மேற்பக்கத்தை மூடியிருக்கும் தோலில் இருந்தும் மற்றும் இனிப்பாக பகுபிகளில் இருந்தும் பேச ஆரம்பித்தார். என்னிடம் முதுகெலும்பைப் பற்றி பேசுங்கள்! இடைகள் அருமையான நருமணத்தை மட்டும் தான் எடுத்து காட்டுகின்றன, அவை முதுகெலும்பைக் காட் டுவதில்லை. முதுகெலும்பை நான் ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் பார்த்திருக்கிறேன். ஒவ்வொரு கிராமத்தின் வழியாகவும் நான் நடந்தேன் அல்லது மாட்டுவண்டியிலோ பயணம் செய்து பல ஆயிரக்கணக்கான மைல்கள் சுற்றி இருக்கிறேன்! எனக்கு அதன் முத்தெலும்பு என்னவென்று தெரியும். மன்னர்கள் உணர்ச்சியப்பட்டு இருக்கிறனா. மக்களுக்கு காட்டுவதற்காக அவைகளுக்கு உணர்ச்சிகளான சம்பவங்கள் தேவை. இதுபோல ஆயிரம் சம்பவங்களை என்னால் காட்ட முடியும். பள்ளிக்கூடத்திற்கு படிக்க போகாமல், வேலைக்கு போகும் ஒரு பத்து வயது சிறுமியைப் பற்றி நீங்கள் சொல்லலாம். ஆனால் தன்னால் படிக்க முடியாவிட்டாலும், மற்றவர்களுக்கு படிக்க உதவி வரும் எத்தனையோ மில்லியன்களுக்கானவர்களை என்னால் குறிப்பிட்டு காட்ட முடியும். இந்தியாவில் மட்டும் தான், சயாதவி கல்வி பயிலகங்கள் பலருக்கு இலவச கல்வியை அளித்து வருகிறது. நாற்பத்தி மூன்று சதவீதத் திற்கும் மேலான கல்வி, மத அறக்கட்டளைகள் பயிலகங்களால் அளிக்கப்பட்டு வருகின்றனா. வேறு எந்த நாட்டிலும் இந்த அளவிற்கு அறக்கட்டளை பயிலகங்களின் மூலமாக கல்வி தரப்படவில்லை! இருபத்தைத்து வருடம் போராடினார். அகமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் தம் வெறுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்ப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பந்தான் எங்களுக்குத் எண்ணிக்கை சதவீதத்தைப் பற்றி ஒரு விஷயத்தைக் குறிப்பிட்டதனை வேண்டும். வேறு நாடுகளிலும் சதவீதம் என்பது இந்தியாவில் இருந்த சதவீதம்! எண்ணிக்கையைப் பாருங்கள். இந்தியாவில் எத்தனை ஆயிரம் மக்களுக்கு கல்வி எனக்கு தெரியும். குறைந்தபட்சம் கடந்த ஐம்பது ஆண்டுகளில், நாம் மிகப்பெரிய வேலையைச் செய்திருக்கிறோம், குறைந்தபட்ச விவேகாநந்தருக்கு பின்னைய இயக்கங்கள் நிறைய செய்திருக்கின்றனா. நானே அதற்கு ஒரு சாட்சி! நிறைய வீடுகள் உணவளிக்க தயாராக இருக்கின்றன. எத்தனையோ கிராமத்தில் ஆன்மீக சத்தியங்களை ஏற்று கொள்ள தயாராக இருக்கின்றனா. இதற்கு நான் அணிந்திருக்கும், வெறும் இந்த காவி உடை தான் காரணம். ஒன்றை தெரிந்து கொள்ளுங்கள்: நான் ஒரு திருடனாகவோ அல்லது கொள்ளைக்காரனாகவோ ஆகி இருப்பேன். அந்த கிராமத்தில் நிறைய ச ராத்தியக்காரர்கள் இருந்தன, நான் அந்த கிராமத்திற்கு புதிதாக சென்றிருந்தேன். அந்த கிராமத்திலும் ஏராளமான தொலைக்காட்சியும் இருந்தனா. குற்றவாளிகள் அங்கு வருகிறார்கள் என்பது மக்களுக்கு தெரியும். ஆனால் எல்லாவற்றையும் தாண்டி அந்த உள்ளச்சாலமும், கலாச்சாரமும் உயிரோடு இருக்கிறது. அவர்கள் இள்ளும் என்னை சந்தோசப்பட்டுத்துள்ளார்கள்! ஒரு வாரத்திற்கு முன்னர் நான் இமயமலைக்கு போய் இருந்தேன். நான் சுற்றி கொண்டிருந்ததைப் போலவே, அடுத்த வேளை உணவு கூட இல்லாமல் ஆயிரக்கணக்கான சந்நியாசிகள் சுற்றி கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தேன். சமுதாயத்தால் கவனித்து கொள்ளப்படும் இவர்கள் தான், மத சித்தாந்தங்களை நாம் மதிக்கிறோம், தொடர்ந்து அவற்றை பின்பற்றி வருகிறோம் என்பதற்கு சாட்சியாக இருக்கிறார்கள். மக்கள்தொகை அளவோடு ஒப்பிட்டு பார்த்தால், நாம் மிக சிறந்த வேலையைச் செய்திருக்கிறோம். உலகம் முழுவதும் சுற்றிவிட்டு என் நாட்டிற்கு நான் இரும்பும் போது, அந்த கலாச்சாரத்தின் மீதும், நான் பிறந்த வளர்ந்த நாட்டின் மீதும் எனக்கு நன்றியுணர்ச்சி ஏற்படுகிறது. ஒரு முக்கியமான விஷயம்: குறைமாத குழந்தைகளை பிறக்கும் போது, அந்த குழந்தையை அனாதை இல்லங்களில் (குருமகா) சேர்ப்பதற்காக ஒரு இன்குபேட்டர் (காவிமிக்கி பெட்டி) தேவைப்படும். அடுத்த போல தான், இந்தியா ஒர் ஆன்மீக இன்குபேட்டராக இருக்கிறது. இங்கும் அங்கும் ஏதோ சில ஓட்டைகள் இருக்கலாம், ஆனால் அது பயன்பாட்டிற்கு ஏற்ற, வேலை செய்து வரும் ஆன்மீக இன்குபேட்டராக இருக்கிறது. கேள்வி: ‘இழக்கின் ஆன்மீக மெய்யறிவையும், மேற்கின் பொருளாதார செ ல்வ வளத்தையும் ஒருங்கிணைத்தால் மட்டும் தான்…’ என்ற விவேகாநந்தரின் வார்த்தைகளில் இருந்து நான் ஒரு கருத்தை வெளியிட விரும்புகிறேன். ஆம், நான் அந்த செயல்முறையில் தான் செயல்பட்டிருக்கிறேன். நான் யாரையும் குறை கூறவில்லை! தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள்: நாம் தவறாக எதையும் செய்யவிட்டில்லை! ‘தான் அப்படிச் சொல்கிறார்?’ என்று விசாரித்தற்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிருந்தே கவலை என்றைக்கும் தீராது தான், போகும், இவை இரண்டையும் சேர்த்து என்னைப் பழிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஏற்கனவே திட்டமிட்டார். ஆழ்மாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், முழு நிலாவில் மட்டும் தான், நம்மால் கறைகளைப் பார்க்க முடியும். பிறை நிலாவில் நம்மால் பார்க்க முடியாது. அதன் செ வான்த வெளிச்சத்தில், அதுவே அதன் குறைகளைக் காட்டுகிறது. அதன் சொந்த பிரகாசத்தில், இந்தியா அதன் சிக்கல்களை எடுத்து காட்டுகிறது. நம்மிடம் பூரணத்துவத்திற்கான சித்தாந்தம் இருக்கிறது, நம்முடைய பிரச்சனைகளை உணர்ந்து, புரிந்து கொள்ள முடியும். நம்முடைய பிரச்சனைகளைப் புரிந்து கொண்ட உடனேயே, நாம் சிறந்தவர்கள் என்பது நிருபிக்கப்பட்டிருக்கிறது. நாம் புத்திசாலிகள் என்பது நிருபிப்போம். நாம் புத்திசாலிகள் நம்மிடம் பூரணத்துவத்திற்கான சித்தாந்தம் இருப்பதால், நமக்கு ஒரு பிரச்சனை இருப்பதாக நாம் ஏன் சொல்ல வேண்டும்? நாம் சிறப்பான விஷயங்களை எடுத்து விட்டோம் என்பதை தான் அது காட்டுகிறது. பூரணத்துவத்தின் அது சித்தாந்தம் ஒரு மிகச்சிறந்த வேலையாகும்! தெளிவாக புரிந்து கொள்ளுங்கள்: கீழ்மட்டத்தில் இருக்கும் சேர்கிறலும் கூட விளைவாக சதுர்த்தியையும், துர்நாற்ற புலையையும் மக்கள் கொண்டாடுகிறார்கள். விளையாட்டு பற்றிய ஆன்மீக சித்தாந்தம் அவர்களுக்கு தெரியாமல் இருக்கலாம், ஆனால் நம்மால் மேலான ஏதோவொரு சக்தி அவர்கள் நம்புகிறார்கள். அதனால் - தான் அந்த சக்தியைத் தலைகுனிந்து வணங்குவது போன்ற சாதாரண விதிமுறைகளை அவர்கள் பின்பற்றுகிறார்கள். பில்லியன்கணக்கான மக்கள்தொகைக்குள் மிகவும் மயங்கிய நிலையிலும், கீழ்மட்டத்தில் இருப்பதும் கூட சாதாரண விஷயம் கிடையாது. அதுவே கூட ஒரு மிகப்பெரிய விஷயம் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்! நான் இந்தியாவிற்கு வெளியில் பயணம் செய்து கொண்டிருந்த போது, இந்தியாவில் இருந்து வந்திருந்த ஒரு கத்தோலிக்க பாதிரியார் என்னை சந்திக்க வந்தார். 'சனம் கப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'நான் பெரிய தூணாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. குழவி திருமாக் உடல், பொருள், இவை அழைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பலிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உள்ளமனித்தார். ஜெயா, எப்படி இருக்கிறீர்கள்?' என்று கேட்டேன். 'சவாமி, எந்த மதமாவது மலர்ச்சி அடைய வேண்டுமானால், அது இந்தியாவிற்கு வர வேண்டும். அது இந்தியாவிற்கு வர வேண்டுமென்றால் அவர்களுக்கு தொழிலாளர்கள் வேண்டுமானாலும் அவர்கள் இந்தியாவிற்கு வர வேண்டும். அது இருந்தாலும் சரி, இந்து மதமாக இருந்தாலும் சரி, அவற்றை நாம் இந்தியாவில் இருந்து மட்டும் தான் பெற முடியும்! இந்தியாவில், ஆன்மீக வாழ்க்கை என்பது நமது இரத்தத்திலேயே ஊறி இருக்கிறது' என்று அவர் சொன்னார். கிறுஷ்ணராக இருந்தாலும் சரி, சிவனாக இருந்தாலும் சரி ஆன்மீக அல்லது கிறிஸ்துவாக இருந்தாலும் சரி ஆன்மீக வாழ்க்கை வாழ்வது தான் அடிப்படை விஷயம். அது இந்த நாடு முழுவதும் வாழும்தன்மை! அது மட்டுமே கலந்திருக்கிறது! அது மட்டுமே நாங்கள் ஒரு மிகப்பெரிய வேலையைச் செய்திருக்கிறோம் என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது. இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார் அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபற்குனான் அவர் போராடினார். அவர் உழைத்துத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவர்களுக்கு அப்போதுநான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பலன்களுக்குத் தெரிந்தது... 'சனம் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்தற்கு, 'சனம் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் தந்தை சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என தந்தை. குழவி திருமாக்க உடல், பொருள், இவை அளைத்தையும் செவழித்து என்னைப் பலிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு உள்ளமனித்தார். இன்னொரு முக்கியமான விஷயம்: இந்தியாவில், தொன்னூற்றி மூன்று சதவீத கிறிஸ்துவர்கள் சர்ச்சுக்கு போவார்கள். இந்தியாவில் பிற மத அமைப்புமுறைகள் வலுவாக இருந்தாலும் கூட, ஆன்மீக வாழ்க்கையைப் பின்தொடர்வது என்பது எங்கிலும் இருக்கிறது. இந்த கிறிஸ்துவர்களின் பிடிப்புகளில் மிகவும் சிக்கிக்கொள்ளாமல் இருக்கிறார்கள். ஆன்மீகத்தில் எங்கள் மக்கள் என்ன நம்புகிறார்களோ, அதில் அவர்கள் ஆழ்ந்த நம்பிக்கை பண்ணைய ஞானிகள் ஒரு மாபெரும் வேலையைச் செய்திருப்பதை நாம் பார்க்கலாம். நாம் கையாளும் மக்கள்தொகையோடு ஒப்பிட்டால், நாம் செய்யும் சேவைகள் எல்லாமே கடலில் கலைத்த பெருங்காயம் போல் தான்!