Schuld is de oorspronkelijke zonde

Verlichting leven is leven met de intelligentie van bewustzijn in plaats van de schuld van het geweten.

Wat is schuld?

Als je verlangens hebt, heb je ook schuld. Schuld is het tegenovergestelde gezicht van verlangen. Soms voel je je schuldig over een bepaald verlangen omdat je voelt dat het niet goed is ernaar te verlangen. Andere keren voel je je schuldig wanneer je verlangens worden vervuld omdat je voelt dat je niet verdient wat je ontvangt. Wanneer je verlangens niet uitkomen, voel je je schuldig omdat je voelt niet gedaan te hebben wat je gedaan zou moeten hebben. Verlangens leiden steevast tot schuld.

Schuld is niets anders dan je eerdere beslissingen en acties die herbekeken worden door je toegenomen intelligentie.

Toen je bijvoorbeeld op school zat, heb je tegen één van je vrienden misschien een paar gemene dingen gezegd, die een relatiebreuk hebben veroorzaakt. Is het dan juist om, zoveel jaren later, met het verstand dat je nu bezit, dat incident opnieuw te bekijken en je daarover schuldig te voelen? Nee! In die tijd had je maar zoveel verstand, dus gedroeg je je op die manier. Nu heb je geupdate verstand.

Het heeft geen zin om het verleden opnieuw te bekijken met je huidige verstand.

De nutteloosheid van het verleden

Wat voorbij is, is voorbij. Wat gedaan is, is gedaan. Je kunt het niet ongedaan maken. Als je nu voortdurend aan het verleden denkt en je schuldig voelt, vernietig je het heden en je toekomst ook. Er kan niets aan gedaan worden, dus schuld is nutteloos. Wat kan je doen? Alles dat je kunt doen, is hetzelfde patroon niet opnieuw herhalen, dat is alles. Op dat moment met het verstand dat je had, handelde je, dat is alles.

Het verleden is altijd voorbij. Het is altijd dood. Daarom wordt het ook verleden genoemd. Toch laten we ons altijd door ons verleden beïnvloeden. Hoe laten we het verleden ons beïnvloeden? Op twee manieren:

1. Als je je eerdere ervaringen of beslissingen opnieuw bekijkt met behulp van je huidige verstand, zul je schuld in je wezen creëren.

2. Als je je huidige beslissingen baseert op ervaringen uit het verleden, zul je hetzelfde verleden in de toekomst herhalen, misschien in een beetje bijgewerkte versie!

Ook al maak je misschien niet precies dezelfde fout, je zult bewegen op hetzelfde ervaringsniveau, op hetzelfde vlak.

Onze geest valt in een spoor, een weg, een denkwijze die hem dwingt te doen wat hij altijd gedaan heeft. Dus blijven we ook dezelfde fouten maken.

Drie soorten schuldgevoel

Er zijn drie soorten schuldgevoel die in ons wortel schieten en ons verstand uitschakelen:

• 1. Schuld gecreëerd door directe familie
• 2. Schuld gecreëerd door sociale wetten
• 3. Schuld gecreëerd door onszelf

Schuld gecreëerd door directe familie

Voor de leeftijd van zeven jaar wordt er schuld gecreëerd door je directe familie. Als je niet handelt volgens de wensen van je ouders, installeren ze schuldgevoelens in jou. Ze vertellen je dat God niet zal goedkeuren wat je doet. Arme God, hij moet alles ondersteunen wat iedereen over hem zegt! Of je ouders vertellen je dat je hun wensen als ouders moet respecteren. Onmiddellijk voel je je schuldig omdat je hen ongelukkig maakt. Op deze manier zaait familie de eerste schuld in jou. Jij op jouw beurt geeft het door aan jouw kind. Als een kroon, wordt het van generatie op generatie doorgegeven.

Omdat je niet de kennis hebt om uit te leggen waarom dingen op een bepaalde manier moeten worden gedaan, verander je het in een regel en legt deze op aan het kind en zo creëer je schuldgevoel. Kinderen zijn bijvoorbeeld dol op snel ronddraaien. Ze houden van bewegen en stromen met het lichaam. Het is een natuurlijke manier voor hen om hun energie te centreren. Maar wat doen we? We stoppen het kind en brengen de angst in hem dat hij kan vallen. We stoppen onze inspanningen niet totdat het kind stijf, bevroren en saai is zoals wij!

Het kind wil misschien naar buiten gaan en spelen in de zon of wat bloemen verzamelen of gewoon rondspringen in de frisse lucht. Als je erover nadenkt vraagt het kind niet veel. Maar de moeder zegt 'nee'. Het kan ziek worden door de hete zon. Als je een beetje dieper kijkt, kun je zien dat door 'nee' te zeggen de moeder een subtiel gevoel van macht krijgt, van controle. Ze zou kunnen zeggen dat het de zon is, maar het is subtieler dan dat.

De 'nee' van de moeder heeft een diepe impact op het kind. Het creëert schuld in het kind. Nu kan het kind zichzelf dwingen binnen te blijven of hij kan ontsnappen aan de ogen van zijn moeder en naar buiten gaan. Maar hoe dan ook, zijn ruwe energie wordt onderdrukt. Als hij zich dwingt om binnen te blijven, wordt zijn energie niet toegestaan zich uit te drukken. Als hij naar buiten gaat, zal hij zich schuldig voelen, hij zal bang zijn dat iemand hem zal zien. En dit alles voor niets groots, alleen maar om in de zon te spelen!

Naarmate het kind groeit, nestelt dit diepe geheugenspoor van schuld zich in hem. Zelfs nadat hij een volwassen man geworden is en onafhankelijk, kan hij in het grasveld in de zon zitten en kunnen die herinneringen uit de kindertijd worden geactiveerd. Hij kan zich schuldig en ongemakkelijk voelen zonder reden. Er is niets om je schuldig te voelen over in het gazon zitten, maar de oude herinneringen zijn gewekt.

Dit is hoe schuld ontstaat. Kleine incidenten zoals deze, verzamelen zich en maken schuld tot jouw natuurlijke levenswijze.

Schuld en geluk

Waarom kunnen we niet genieten van de natuurlijke vreugde en geluk waarin het kind leeft en deze aanmoedigen?

Als je een beetje dieper kijkt, kun je zien dat het geluk zelf verbonden is geraakt met schuldgevoel. Een klein kind kent niets van schuldgevoel, het is gewoon wild en natuurlijk. Dat is waarom het zien van een klein kind zo boeiend kan zijn. Het gaat totaal op in wat het ook doet. Het is niet geïntroduceerd in het masker van beschaving. Het is nog steeds wild. Dat is waarom het zo vol energie is. Het vloeit over van vreugde en nieuwsgierigheid. Het vibreert gewoon met de energie die in hem opborrelt.

Het kind wil van alles genieten, maar de ouders zijn gevuld met de conditioneringen van de samenleving zoals schuld, ernst, hypocrisie. Het kind wil schreeuwen, springen en dansen; dat is zijn natuurlijke expressie. Maar de volwassenen houden hem tegen. 'Schreeuw niet! Dat zijn slechte manieren. Je moet beschaafd zijn. Je zou je net zo goed moeten gedragen als wij.' Stap voor stap wordt het idee van vrij en gelukkig zijn verbonden met schuldgevoelens.

Schuld gecreëerd door de maatschappij

Van zeven tot veertien jaar creëert de samenleving schuld in jou door zijn regels. Het schuldgevoel gebaseerd op angst wordt gecreëerd door sociale wetten.

Tot de leeftijd van veertien creëren de familie en de samenleving schuldgevoel voor jou. Een belangrijke schuld hierbij is de schuld met betrekking tot seks. Ouders of familie openen nooit het onderwerp van seks. Wanneer er een chemische verandering in jou plaatsvindt, voel je dat je lichaam nieuw is. Er rijzen veel vragen en er is helderheid nodig, maar niemand is bereid die te geven.

En om de verwarring en het verlangen nog te vergroten, bombarderen de media om je heen je constant met fantasieën op die kwetsbare leeftijd van verandering.

Daar komt nog bij dat de maatschappij je het gevoel bijbrengt dat je niet genoeg bent op jezelf. Het maakt dat je je schuldig voelt met betrekking tot wat je bent en wat je doet. Zodra je overtuigt raakt dat je een zondaar bent, zit je gevangen in de greep. Dan kun je niet meer genieten van de vreugde van het leven.

Volgens mij is schuld de grootste zonde. Andere zonden straffen je tenminste pas na je dood. Schuld straft je tijdens je leven.

De Tibetaanse dichter-heilige Milarepa67 zong: 'Mijn religie is om te leven en te sterven zonder spijt.'

Je wordt enkel een heilige of een zondaar genoemd door de maatschappij. Zolang de maatschappij je het label geeft van een heilige, ben je een heilige. Het moment dat de samenleving je bestempelt als een zondaar, ben je een zondaar. Als je iemand vermoord in de samenleving zul je een moordenaar genoemd worden en zul je gestraft worden. Maar als je iemand vermoordt op het slagveld zul je een held worden genoemd en krijg je een grote beloning! Er is dus geen absolute schaal om te beslissen wat goed en wat verkeerd is. Het is de eigen logica van de maatschappij.

De middelen om te exploiteren

Mensen die regels en voorschriften opstellen om schuldgevoel in je te creëren verbergen hun persoonlijke levens omdat deze volledig tegengesteld zijn aan hun regels. Maar ze stellen de regels op, zodat ze je kunnen exploiteren door middel van schuldgevoel. Zodra het idee van schuldgevoel in jou is gezaaid, kun je gemakkelijk uitgebuit worden door de maatschappij. Dat is waarom schuldgevoel het eerste is dat de maatschappij in je zaait.

Een schuldige kan nooit op zijn gemak bij zichzelf zijn. Het zal hem altijd aan zelfvertrouwen ontbreken. Hij zal altijd zoeken naar een leider voor leiding. Dit is waar de maatschappij erin stapt en hem exploiteert.

⁶⁷ Milarepa - Tibetaanse Yogi en discipel van de Tibetaanse Boeddhistische leraar Marpa

De maatschappij functioneert op jouw schuldgevoel. Hoe meer je je schuldig voelt, hoe meer de samenleving krachtig wordt. Het trekt je aan met de sleutels om je uit de schuld te halen die ze eerst in je heeft gestopt. Eerst creëert ze de ziekte en dan verkoopt ze het medicijn.

Een ander belangrijk ding is dat alleen mensen die niet oefenen of de lessen niet in praktijk kunnen brengen, continu les geven aan anderen, ze geven ze meer en meer woorden. Wanneer je zelf overstroomt met woorden en ontdekt dat je deze niet in praktijk kunt brengen, vang je anderen en begint ze dezelfde woorden te leren! Eigenlijk is dit een aardige manier om aan schuld te ontsnappen. Door anderen zich schuldig te laten voelen, voel je zelf de schuld niet. Het is simpelweg een ketting proces.

Een klein verhaal:

Eens zaten vier monniken rond een kaars en besloten om in absolute stilte de komende vijf dagen te mediteren kijkend naar de vlam van de kaars. Aan het einde van de eerste dag begon de kaars plotseling te flikkeren.

Een monnik flapte eruit, 'Oh nee, de kaars gaat bijna uit.'

De tweede monnik vertelde de eerste,'Denk eraan, het was niet de bedoeling om te praten.'

De derde monnik flapte eruit: 'Waarom blijven jullie beiden praten?'

Uiteindelijk riep de vierde monnik: 'Ik ben de enige die niet praatte!'

Wanneer we wijzen op de fouten van andere mensen, realiseren we ons niet dat we ons wellicht schuldig maken aan precies hetzelfde. Als we naar binnen kijken zullen we zien dat in veel situaties waarin we anderen verbeteren, we ook schuldig zijn aan het maken van dezelfde fout, maar omdat we in een zogenaamd hogere positie zitten, ontsnappen we aan de schuld.

Het dilemma

Schuld betekent dat je iets hebt gedaan wat anderen niet willen dat je doet. Als je niet luistert naar de maatschappij maar luistert naar jouw natuurlijke intelligentie, voel je je schuldig alsof je iets verkeerd doet. Je bent bang en begint jezelf te verdedigen. Je doet zelfs alsof je het niet hebt gedaan. Je bent in een voortdurende spanning met het leven. Daarentegen als je iets doet dat anderen goedkeuren, dan ben je niet blij om dit te doen omdat het meestal niet is waar je van nature zin in hebt. Dit is het dilemma waarin je gevangen zit.

Schuld creëert een dubbele persoonlijkheid, een schizofrenie in jou. Naar de buitenwereld toe ben je één persoon en diep van binnen ben je een ander. Schuld is een wig in je innerlijke ruimte die maakt dat je dubbele normen aanneemt.

Hemel en hel

Een zeer subtiele en sluwe manier van schuld zaaien vandaag de dag, is door het idee van de hemel en de hel. Mensen exploiteren je angst en verlangen door je ideeën over hel en hemel te laten zien. Ze creëren in jou verlangen naar de hemel en angst voor de hel. Ze creëren zoveel concepten van hel en hemel en verkopen ze aan jou. Ze zeggen: "Als je dit soort dingen beoefent, zal je beloond worden met de hemel. Als je iets anders beoefent, wordt je gestraft met de hel." Wanneer je regels gegeven worden op basis van verlangen en angst, begin je automatisch een diepe schuld in jezelf te creëren.

Een klein verhaal:

Ooit vroeg een militaire generaal aan een Zenmeester, 'Meester, wat zijn de hemel en de hel?'

De meester vroeg: 'Wat doe je in je leven?'

De generaal antwoordde: "Ik ben een generaal."

De meester lachte alleen maar, 'Welke idioot vroeg je om generaal te worden? Je lijkt meer op een slager!'

De generaal werd woedend en trok zijn zwaard schreeuwend: 'Ik zal je in stukken snijden.'

De meester stak zijn hand op en zei: "Dit zijn de poorten van de hel."

De generaal besefte zijn dwaasheid en boog diep voor de meester voor vergiffenis. De meester vervolgde: 'Dit zijn de poorten van de hemel.'

Wees heel duidelijk, de hemel en de hel zijn geen fysieke plaatsen. Het zijn psychologische toestanden van je geest. Het ene moment zit de geest in de hel en vervolgens kan deze in de hemel zijn. De poorten naar de hemel en de hel openen en sluiten zich afwisselend op elk moment.

Schuld gecreëerd door jezelf

Tot de leeftijd van eenentwintig, creëert kennis vanuit de familie en de maatschappij schuld. Na je eenentwintigste, groeit de schuld die je familie en de maatschappij in je gezaaid hebben, wortels in jou. Dan begin je schuldgevoelens in jezelf te creëren zonder reden. Schuld wordt dan een permanente gast in je wezen!

De schuld gecreëerd door de familie en de maatschappij is opgelegde schuld. Ze is als een kroon die van generatie naar generatie wordt doorgegeven. De derde schuld is de ergste; het is degene die je voor jezelf creëert. Wanneer je schuldgevoel internaliseert gebaseerd op verlangen en angst, creëer je nieuwe soorten van schuldgevoel voor jezelf.

Op het moment dat je je schuldig begint te voelen over iets, kan je worden uitgebuit. En wanneer je met jezelf begint te vechten, is het gemakkelijker om je uit te buiten.

Als je in je leven kijkt, kun je zien hoe je elk moment subtiel op zoek bent naar een reden om met jezelf te vechten, om je ontevreden te voelen met jezelf. Je kan niet zonder enig conflict blijven, je wil ellende voor jezelf creëren omdat dat is wat je is geleerd – geluk is een zonde.

De steen van schuld in de rivier van je geest - het blok in de stroom van intelligentie

Je bent ontworpen om te bewegen als een vrij stromende rivier. Schuld is als de rotsen in de stroom van het water. De maatschappij heeft op een subtiele manier geluk gebrandmerkt als een zonde. Dat is het probleem. Dat is waarom je merkt dat wanneer alles soepel en gelukkig verloopt, dat er dan een schuldgevoel op de loer ligt. De samenleving leert je dat gelukkig zijn en genieten van het leven op een bepaalde manier onverantwoordelijk is. Dus voel je je schuldig.

Maar als je verdrietig en depressief bent, voel je je dan ooit schuldig? Nee!

Je wordt geleerd dat het leven een keten van lijden en uithoudingsvermogen is, met af en toe wat geluk.

Dit is ook de reden waarom mensen het niet kunnen verdragen als je de hele tijd gelukkig bent en glimlacht. Ze doen hun best om je terug te brengen naar de zogenaamde realiteit, door schuld in je aan te wakkeren.

Wanneer je geniet, wanneer je danst of je ontspant, bijvoorbeeld op het strand, dan stel je plotseling vast dat er schuldgevoel in je opkomt met betrekking tot al het werk dat op je ligt te wachten, met betrekking tot alle verantwoordelijkheden die vervuld moeten worden.

Schuld heeft geen basis, maar het kan je hele leven vernietigen. Als je zonder schuldgevoel kunt leven, kun je genieten van elk moment zonder spijt en nog steeds al je verantwoordelijkheden voldoen.

Het probleem is dat je wezen een menigte is van stemmen die niet van jou zijn. Het is een geheel van de stem van je moeder, die van je vader, de stem van je leraar, die van je buurman en wat meer! Al deze stemmen zijn in jou. Als er maar één stem zou zijn, zou je nooit een probleem hebben. Je geest zal bewegen als een rivier. Maar er zijn zoveel stemmen die je zoveel vertellen en die de stenen van schuld creëren op jouw pad.

Zolang je als een rivier stroomt, zul je buitengewone intelligentie uitdrukken in je leven. Je zult leven met een energie die elke minuut overstroomt. Het moment dat je schuld in je toelaat, wordt je gestopt in je vrije stroom en creëer je energie opstoppingen in je wezen.

Til jezelf op

Zodra je je bewust wordt van hoe je gedreven wordt door schuldgevoel, kun je beginnen met oefenen om eruit te komen. Wanneer je begint te oefenenen, zal je natuurlijk een paar keer uitglijden. Wanneer je oefent om zonder schuldgevoel te zijn, zul je zeker terugvallen in de oudere patronen van verlangen en angst. Dan zul je je plotseling herinneren: 'Oh, ik begon te handelen uit angst,' 'Ik begon uit verlangen te handelen.' Dan begin je opnieuw. Als je begint te oefenen, zul je deze dingen zeker zien gebeuren.

Een klein verhaal:

Een monnik van een grote spirituele organisatie werd naar een afgelegen gebied gestuurd voor het vervullen van dienstverlening. Plotseling kreeg het hoofdkantoor veel klachtenbrieven over de monnik.

De president zei, na het lezen van de brieven: "We hebben de juiste persoon gestuurd.

"De secretaresse vroeg hem: 'Wat is dit? We krijgen klachten over hem. Hoe kun je nu zeggen dat we de juiste persoon gestuurd hebben?'

De president antwoordde: 'Als we klachten krijgen, betekent dit dat hij is begonnen te werken, en dat er iets gebeurt!'

Als je aan iets nieuws begint, zijn er drie fasen. De eerste is weerstand. De volgende is gewoon onverschilligheid - mensen zullen er niet om geven en er niet tegen verzetten. De derde is acceptatie.

Op dezelfde manier, wanneer je iets begint te doen in je systeem, zul je beginnen te groeien, maar deze drie fasen zullen er zijn. De eerste fase zal weerstand zijn. Je zult voelen dat de nieuwe oefening een moeilijke verandering is in jouw huidig systeem. Daardoor gebeurt het dat je kansen begint te vermijden waar je de verandering zou moeten oefenen. Opnieuw en opnieuw zal je terugvallen op je oudere manieren. Jouw systeem zal zich verzetten, het zal proberen alle soorten complicaties te creëren met alle mogelijk argumenten. Als je de weerstand toestaat te groeien, wordt je je eigen vijand.

Krishna zegt in de Bhagavad Gita: "Breng jezelf omhoog door jezelf. Als je dat niet doet, zul je je ergste vijand zijn." Het is aan jou om jezelf te helpen als je beste vriend of jezelf te kwetsen als je ergste vijand.

Niemand kan je pijn doen, tenzij je het toestaat. Niemand kan je helpen tenzij je het toestaat.

Als je de oefening bent vergeten, herinner het en til jezelf opnieuw en opnieuw op. Val niet in een depressie, heb geen schuldgevoel. Denk niet dat je het niet kunt.

Zelfs als je het leven leest van de verlichte meester Boeddha toen hij op het punt stond zijn lichaam te verlaten en toen zijn discipelen hem vroegen om zijn ultieme boodschap te geven zei hij Atma deepo bhava - Laat jij je eigen licht zijn, laat je door jezelf leiden.

Schuld – een manifestatie van het ego

Schuld is in feite de schaduw van het ego.

Wanneer iemand iets zegt en je wordt boos, is het het ego, jouw idee over jezelf dat de woede veroorzaakt. Maar direct daarna begin je je schuldig te voelen over het verliezen van je kalmte. Nu is het ook hetzelfde ego dat het schuldgevoel veroorzaakt. Het geeft je het gevoel dat je het anders had kunnen doen om de situatie te veranderen, maar dat deed je niet. Dit is het dilemma. Het ego creëert het probleem en hetzelfde ego creëert ook het schuldgevoel. Als je dit spel van het ego begrijpt, kun je het schuldgevoel gewoon laten vallen. Zonder het ego toe te staan, als je alleen bewustzijn toestaat zul je ook niet onnodig boos worden noch zul je ervoor lijden. Door het bewustzijn zul je niet verblind worden door woede. Je zult alleen boos worden voor zover vereist en automatisch zal er ook geen schuldgevoel zijn!

De eerste manier - je schuldig voelen

Als je een fout hebt gemaakt, zijn er twee manieren om er mee om te gaan. De een is je schuldig voelen. Als je je schuldig voelt, zul dezelfde fout maken. Schuld is de manier om dezelfde fout steeds opnieuw te maken omdat je de fout vergeet en je je begint te concentreren op de schuldgevoelens. Als je je op de fout concentreert, zul je weten hoe en waar je fout ging en zul je het niet herhalen. Als je je op de schuld concentreert, zul je niet eens analyseren hoe en waar het fout ging, dus ben je nog steeds heel erg in staat dezelfde fout opnieuw te maken!

Uit verslavingen komen

Mensen vragen me: 'Swamiji, ik wil stoppen met roken. Laat me alsjeblieft zien hoe. Ik zeg hen, 'Laat je schuldgevoelens eerst vallen.'

Ze kijken verrast en zeggen: 'Swamiji, als ik mijn schuldgevoelens laat vallen, zal ik zelfs meer beginnen te roken!'

Nee. Alleen als je je schuldgevoelens laat vallen, alleen wanneer je vrij bent van het verleden, zal je voldoende energie hebben om je toekomst te veranderen. Zolang je schuld draagt, projecteer je enkel je verleden in de toekomst.

Begrijp dat als je schuld draagt, heb je al besloten dat je de toekomst niet kunt wijzigen, en als je het vertrouwen hebt dat je de toekomst kunt veranderen, zul je geen schuld dragen. Hoe dieper de schuld, hoe groter de kansen om dezelfde fout in de toekomst te maken.

Er is een mooi karakter, Vali68 genaamd, in het Indiase epos Ramayana69. Het verhaal gaat dat iedereen die tegenover Vali stond in een gevecht, de helft van zijn macht aan hem zou verliezen! Als je voor hem stond om tegen hem te vechten, zou de helft van je kracht op hem worden overgedragen.

Op dezelfde manier, als je voor je verleden staat om ermee te vechten, zal de helft van je kracht er naartoe gaan. Je schuld zal de helft van jouw energie opzuigen.

Begrijp alsjeblieft dat al je negativiteit slechts één kracht heeft, en die kracht is niets anders dan je vertrouwen in die negativiteit. Je versterkt je eigen negativiteit. Wanneer je besluit om tegen het

⁶⁸ Vali - Apen koning in het Hindoe epos Ramayana, die gedood werd door prins Rama

⁶⁹ Ramayana - Hindoe itihasa of epos over de prins Rama. De originele versie is geschreven door de dichter Valmiki.

roken te vechten, geef je de helft van je kracht eraan. Wanneer je begint met het bestrijden ervan, is het bijna hetzelfde als vechten met je schaduw. Je zult nooit winnen.

Zolang je probeert te vechten met je verleden, maak je dat onbewust sterker en projecteer je het verleden ook in de toekomst. Wees je ervan bewust dat hoe meer schuld er is, hoe meer je dezelfde fouten maakt. Je zult zien dat je door schuld geen enkele vergissing kunt overwinnen

De tweede manier - naar binnen kijken

Schuldig voelen is in zonde zijn. In feite is dat de enige zonde. De hel waar we het over hebben, bevindt zich niet in een andere tijd en ruimte. Ze zit binnen in ons wanneer we ons schuldig voelen, zonder iets te doen om onze manier van denken te veranderen.

Al je schuldgevoel, al je pijn, alles is een louter denkbeeldige keten die je in je hoofd creëert. De fout die je tien jaar geleden hebt gemaakt, de fout die je zeven jaar geleden hebt gemaakt en de fout die je drie jaar geleden hebt gemaakt, zijn onafhankelijke en onverbonden incidenten. Maar wanneer je ze verbindt en erover na begint te denken, begin je uiteraard schuldgevoelens te creëren. Je begint je continu als een zondaar te voelen. Dit is één benadering.

Er is een andere benadering. Wanneer je een fout begaat, bekijk dan objectief waarom je deze begaan hebt en hoe je deze begaan hebt. Bekijk als een toeschouwer hoe en waarom het zich herhaalt. Kijk wetenschappelijk naar het mechanisme van schuld. Dit bewustzijn opent een nieuwe deur en je zult nooit opnieuw dezelfde fout begaan – omdat als je er eenmaal naar kijkt en de oorzaak vindt, zal het verdwijnen. Iets helemaal kennen, is er vrij van zijn.

Moraliteit

Integriteit

Begrijp alsjeblieft dat moraliteit moet gebeuren uit integriteit, niet uit schuldgevoel.

Wat bedoel ik met integriteit? Integriteit is in het huidige moment zijn en slechts één solide persoonlijkheid zijn en niet veel conflicterende persoonlijkheden. Het is de realiteit zien zonder het spel van de geest. Zodra de geest binnen stapt, komt de dualiteit ook binnen. Gewoon door intens bewust te zijn van het huidig moment kun je integriteit bereiken waar er maar één en niet twee of drie of meer persoonlijkheden vechten in jou. Enkel wanneer de geest flitst tussen het verleden en toekomst, wordt je gesplitste persoonlijkheden en komt integriteit niet tot stand. Als de geest in het heden is, wordt je automatisch verenigd en zet de integriteit in.

Een klein verhaal:

Op een dag knielde een priester voor god en begon luid te huilen, 'Ik ben een zondaar. Heb alstublieft medelijden met mij, o god.' Een man die zwijgend aan het bidden was, werd hierdoor geïnspireerd en begon ook geknield naast de priester te bidden. Nu ging ook een andere man op zijn knieën zitten en begon te huilen. Dit ziend stootte de priester de eerste man aan zeggende: 'Kijk wie denkt dat hij een zondaar is!'

Al onze nederigheid, onze moraliteit, zijn min of meer een voorwendsel voor anderen en voor onszelf. We wenden voor omdat we niet stevig geïntegreerd zijn in onszelf. Wij weten zelf niet welke persoonlijkheid in ons authentiek is en zo raken we verstrikt in zulke spelletjes. Als we geïntegreerd zijn, zullen we authentiek zijn in elke actie, en automatisch zullen we moreel zijn.

Wees bewust, wees spontaan correct

Begrijp alsjeblieft dat je nooit fouten zult maken als je je diep bewust bent op het moment dat je ze maakt. Wanneer je bewust bent zul je een solide persoonlijkheid zijn en ook moreel. Wanneer je van het bewustzijn afdwaalt, zul je veel persoonlijkheden zijn en ook immoreel. Moraliteit heeft te maken met bewustzijn, niet met andere sociale regels. Bewustzijn is de enige manier om van nature moreel te zijn.

Bewustzijn zorgt ervoor dat je spontaan de juiste actie in de juiste situatie onderneemt. Moraliteit kan ertoe leiden dat je het verkeerde doet in de juiste situatie omdat het niet de juiste basis heeft. De basis is niet die van jou, ze is door de maatschappij opgebouwd. Dus jij voelt je er niet mee verbonden. Wanneer je je niet verbonden voelt, kun je niet met vertrouwen handelen. Wanneer je jezelf integreert, zal je op bewustzijn gecentreerd zijn. Als je gefragmenteerd blijft, zal er geen bewustzijn zijn en zul je van moraliteit afhankelijk zijn voor begeleiding.

Ga voorbij goed en fout …

Wat is de fundamentele oorzaak van schuld? Het is ons idee over goed en fout, ons begrip van wat goed is en wat fout is. Wat is de schaal om goed en slecht te meten?

In het Hindoeïsme70 wordt vegetarisme beschouwd als juist. In het Christendom71, wordt nietvegetarisme als juist beschouwd. In het Hindoeïsme, kun je maar één keer trouwen. In de Islam kun je meerdere malen trouwen. In het Hindoeïsme kan je geen alcohol en sterke drank drinken. In het Christendom, dronk Jezus zelf wijn. Je zit gevangen in regels als: 'Als je dit eet ben je schuldig ', 'Als je dat drinkt, ben je schuldig.'

Er zijn zoveel regels en zoveel voorschriften op verschillende plaatsen, in verschillende situaties en in verschillende samenlevingen. Waar is de schaal voor alle zogenaamde moraliteit? Het is een geheel van plaatselijke gewoontes. In de loop van de tijd wordt het moraal.

Als je de oude geschriften leest, de epische verhalen van India zoals de Mahabharata, de prinses Draupadi was getrouwd met vijf mannen! Kunti, de moeder van de Pandava's, de helden van het epos, had vijf zonen van vijf verschillende mannen.

Op verschillende tijdstippen werden er verschillende regels gevormd door verschillende leiders. In een bepaalde maatschappij werden bepaalde dingen als moreel beschouwd die in een andere samenleving immoreel waren. In Amerika zag ik zulke verschillende morele normen. In een staat zijn casino's toegestaan, terwijl in de nabij gelegen staat casino's illegaal zijn.

Waar is de schaal van goed of fout? Voor één persoon is een bepaald voedingsmiddel nectar terwijl voor een andere persoon hetzelfde eten vergif is! Zolang je gevangen zit in goed en fout, zul je nooit op een rustige manier kunnen functioneren. Je zult alleen schuldig zijn. Je moet goed en fout overstijgen in je eigen bewustzijn. Daar ligt de sleutel.

Geweten versus Bewustzijn

Wanneer je de wetten van de samenleving begint te internaliseren, creëer je een diepe wond in je wezen. Je vernietigt je aangeboren intelligentie. Volgens mij kunnen kinderen aanvankelijk een stel regels krijgen zodat ze zich niet verwijderen van het pad van bewustzijn. Maar al snel moeten ze begrip krijgen van het leven en de noodzaak om te opereren vanuit het bewustzijn in plaats vanuit het geweten.

Als je met bewustzijn leeft, zul je automatisch een moreel leven leiden. Om de noodzaak te begrijpen om met bewustzijn te leven kijk gewoon in je moraliteit. Moraliteit is maar zo diep als de huid, terwijl bewustzijn uit het ware wezen komt. Je bewustzijn probeert door je geweten heen

⁷⁰ Hindoeïsme - Religie van de meeste Indiërs. Ontwikkeld uit de Vedische principes van sanatana dharma, de eeuwige wet, die ook de basis was voor andere religies zoals Boeddhisme, Jaïnisme, Sikhisme etc.

⁷¹ Religie gebaseerd op de leringen van Jezus Christus.

te breken. Jouw bewustzijn vecht voortdurend met je geweten. Geweten is maatschappelijk. Bewustzijn is natuurlijk. Geweten is een arm substituut voor bewustzijn.

Mensen vragen me, 'Swamiji, wat is dit? Je trekt de hele sociale structuur naar beneden. Hoe kunnen we dan allemaal moreel leven? Ik zeg hen, 'Wees heel duidelijk, het is alleen voor kinderen dat je een gedwongen moraliteit nodig je hebt. Voor hen moet je zeggen: 'Houd je stil, ik zal je snoep geven.' Natuurlijk antwoorden kinderen tegenwoordig: 'Ik ben gelukkig. Ik heb je snoep niet nodig. Wie geeft er om je snoep!' Voor een kind kun je zeggen dat je snoep zult geven en het beperken. Je kunt hem moraliteit opleggen gebaseerd op angst of hebzucht. Maar voor jou is het tijd om op te groeien. Je bent geen kind meer. Sta gewoon op met bewustzijn. Als ik bewustzijn zeg, bedoel ik de intelligente energie van je wezen.

Regels

Het natuurlijk instinct om regels te breken

Als iets een gedwongen regel is, probeer je er altijd onderuit te komen. Je verhoogt je snelheid bijvoorbeeld altijd als je geen politieagent ziet.

Een klein verhaal:

Een politieagent stopt een auto op de snelweg voor te hard rijden. Wanneer hij vraagt naar het rijbewijs, antwoordt de bestuurder: 'Maar officier, ik probeerde alleen maar een veilige afstand te bewaren tussen mijn auto en de auto achter mij!'

Wanneer je blindelings regels volgt zonder hun geest begrijpen, is dit wat er gebeurt - je wacht gewoon op een excuus om ze te breken.

Antwoord jezelf eerlijk: als er geen regels waren, geen regulerende autoriteit om te controleren wat je doet, zou je dan dezelfde persoon zijn als nu? Zou je de dingen op dezelfde manier doen als nu? Als je antwoord nee is, weet dan heel duidelijk dat de regel uit je geweten komt en niet uit je bewustzijn. Je hebt de geest van de regel niet geïnternaliseerd of je bent het niet eens met de regel. Dat is de reden dat je de dingen niet doet op een voor jouw natuurlijke wijze.

De opwinding van 'nee'

Je kunt zien dat wanneer je kinderen vertelt dat ze iets niet moeten doen, dat ze het meest verleid zullen zijn om het te doen. Zolang je niets zegt over het al dan niet doen, vinden ze er wellicht niets aan. Maar op het moment dat je ze zegt dat ze iets niet moeten doen, zullen ze het willen doen.

Een klein verhaal:

Een man zegt: 'Ik heb drie manieren gevonden om dingen voor elkaar te krijgen.' Zijn vriend vraagt, 'Wat zijn die drie manieren?'

De man antwoordt: 'Ten eerste, doe het zelf. Ten tweede, huur iemand in om het te doen. Ten derde, vertel je kinderen het niet te doen. Dat is alles, het zal gedaan worden!'

Eigenlijk is er een smaak, een sensatie in het doen van wat je verondersteld wordt niet te doen. Meestal ontwikkel je een onmiddellijke drang naar iets als je gevraagd wordt het niet te doen. Je voelt een soort vreugde of voldoening door het te doen. Dat is een basale neiging in elke mens.

Een klein verhaal:

Eens probeerde een winkelier zijn omzet te verhogen. Hij probeerde verschillende opties zoals kortingen, pakkende advertenties, betere klantenservice. Niets werkte. Toen op een dag, hing hij een zwart gordijn aan zijn winkelraam en maakte er een klein gaatje in. Onder het gat plaatste hij een bord, 'Gluren strikt verboden'.

Vanaf die dag verzamelden zich menigten bij zijn winkel, iedereen was nieuwsgierig om te gluren door het gat om te zien wat er was! Zijn winkelverkopen stegen automatisch omdat mensen nu de grote verscheidenheid aan artikelen zagen in zijn winkel.

Wanneer je wordt verteld om iets niet te doen, is de basale menselijke neiging, om precies dat te doen.

Als tiener, wanneer je 'nee' tegen je ouders zegt, heb je het gevoel dat je bewezen hebt dat je onafhankelijk bent. Als je 'nee' zegt, voel je dat je hebt bewezen dat je een speciaal iemand bent, iemand anders. Zolang je 'Ja' zegt heb je het gevoel dat je maar een kind bent. Wanneer je begint 'nee' te zeggen, heb je het gevoel dat je volwassen geworden bent.

Je voelt je pas een man zodra je 'nee' zegt tegen je vader. Tot dan voel je je een kind. Gewoon om te bewijzen dat je een man bent, begin je 'nee' te zeggen tegen je vader. Dit is basis psychologie. Als je 'nee' zegt, denk je dat je iemand bent, tot dan denk je dat je niemand bent. Dus weet alsjeblieft heel erg duidelijk, wat je ook zegt, je volwassen zoon gaat 'nee' zeggen, omdat hij iemand wil zijn.

Alleen het leven kan het je leren

Mensen komen me vragen: 'Hoe maak ik dat mijn zoon doet wat ik hem adviseer? Ik weet wat goed voor hem is, maar hij luistert niet naar mij.'

Je moet twee dingen begrijpen. Ten eerste, als ze het gevoel hebben dat iets hen blij maakt, laat hen dat gewoon doen. Alleen het leven kan hen iets leren, jij niet. Je kunt niemand iets leren, alleen het leven kan dat. Je kunt er een paar woorden in zetten zodat deze weerklinken als het leven hen hetzelfde leert, dat is alles.

Ten tweede, tenzij ze hulp nodig hebben, kan jouw hulp hen niet helpen. Wanneer ze jouw hulp nodig hebben, zullen ze naar jou komen. Zie je, jouw idee van geluk en ongeluk is gekomen uit je ervaring. Denk maar na, luisterde jij naar je vader toen je jong was? Nee, dat deed je niet.

Geen zoon luistert naar zijn vader. Nadat ze zelf vader worden, vergeten ze dat ze niet naar hun vaders luisterden en beginnen ze de schuld te geven aan hun zonen. Omdat ze hun zonen moeten trainen, herinneren ze zich alleen de momenten waar ze naar hun vaders luisterden! Ze vergeten de momenten waarbij ze 'nee' zeiden tegen hun vaders. Weet heel duidelijk, je kinderen doen hetzelfde als jij.

Alleen het leven kan hen leren. Je kunt je kinderen niet leren of helpen tenzij ze dat zelf willen. Als je ze iets opdringt, als je regels en voorschriften aan hen oplegt, kunnen ze één ding leren, en dat is hoe je te bedriegen, dat is alles. Dus blijf gewoon op de hoogte van het stadium waarin je kind zich bevindt, dat is genoeg. Je kunt op elk moment instappen als het jouw ondersteuning wil.

Dode regels versus levende intelligentie

In de loop van de tijd zijn veel voorschriften die eerder betekenis hadden, verworden tot blinde regels, zonder enige betekenis.

In India, in de tijd vóór elektriciteit werd uitgevonden, naaiden kleermakers met de hand met een naald met behulp van vage lantaarns. Dus kleding werd niet genaaid na zonsondergang aangezien het schemerige licht van de kaars of de lantaarn het oog zou belasten. Dus het werk was altijd beperkt tot daglichturen.

Maar zelfs nu in India, zeggen de ouderen in het huis: 'Het is geen goede zaak om te naaien na zonsondergang!' De reden om niet in de avond te naaien bestaat niet eens meer! Elektriciteit en felle lichten zijn er nu. Maar het is een ritueel geworden voor hen, zonder verbinding met het oorspronkelijke doel.

Een klein verhaal:

Ooit werd een parachutist geïnterviewd op de televisie. De interviewer zei: 'Je leven moet echt avontuurlijk zijn.'

De parachutist antwoordde: 'Ja, het kent zijn enge momenten.'

De interviewer vroeg: 'Wat is de meest angstige ervaring in je leven?'

De parachutist antwoordde: 'Toen ik naar beneden kwam op het grasveld van een huis en het bord luidde: 'Blijf van het gras af!'

Als je niet de juiste intelligentie hebt of begrip, worden dingen dode regels in je leven.

Als je begrip hebt, kan elke regel een vriendelijke techniek worden om gelukkig te leven. Regels en rituelen zijn eigenlijk technieken voor je eigen verlichting. Als ik verlichting zeg, bedoel ik een zalig leven vol duidelijkheid. Natuurlijk, als het diep wordt nagestreefd, zal het leiden naar de ultieme staat van verlichting.

Een klein verhaal:

Een spoorweg functionaris meldde een moord in een trein, 'De moordenaar kwam het compartiment binnen en stak het slachtoffer meerdere keren. Toen verliet hij de trein door via de tegenoverliggende deur op het spoor te springen - waardoor inbreuk werd gemaakt op de spoorweg voorschriften.'

Als je niet het juiste begrip bezit, mis je het geheel en handel je uiteindelijk op een dwaze manier. Wanneer je het juiste begrip krijgt, begrijp je dat elke regel is gemaakt voor jou en de anderen om je heen om een gelukkig en zalig leven te leiden.

Wanneer de geest van de regel wordt begrepen, zal er geen probleem zijn om deze te volgen. Door je erop af te stemmen, zal er enkel sjeu in je actie zijn, er zal alleen een zalige toewijding eraan zijn. Maar als de geest van de regel wordt gemist, wordt alles gemist. Het leven zal saai en levenloos lijken.

Neem bijvoorbeeld meditatie. Meditatie zelf wordt gedaan om naar binnen te gaan los van lawaai en situaties in de buitenwereld. Ik heb gezien dat sommige mensen, voordat ze aan hun meditatie routine beginnen, eerst proberen een geluidloze situatie buiten zichzelf te creëren. Ze vertellen iedereen dat ze stil moeten zijn. Ze zullen mensen praktisch bevriezen in hun normale routine alleen omdat zij gaan mediteren.

Alleen wanneer de geest wordt gemist, worden dingen dode rituelen. Je mist en maakt er een zooitje van! Alle regels en voorschriften zijn gemaakt voor een harmonieus leven met het begrip, 'Je zult mij niet doden en ik zal jou niet doden, we zullen allebei gelukkig leven.' Dat was het basisinzicht erachter. In de loop van de tijd werden dit echter wetten.

Alle regels en voorschriften zijn gemaakt om een harmonieus en gelukkig leven te leiden, maar op het moment dat je de regels zonder het begrip internaliseert, creëer je schuld. Zo lang je de regels volgt met begrip, zul je gelukkig zijn. Wanneer je begint de woorden te volgen in plaats van de geest, zul je beginnen met het creëren van schuld.

Als je wilt ontsnappen aan de wet, wat doe je dan? Je richt je op de woorden van de wet en laat de geest die er achter zit vallen. Dan werk je wettelijk rond de woorden maar ontsnap je aan de wet. Wanneer je enkel de woorden begrijpt, wordt je een bureaucraat en mis je de geest. Alleen als je de geest vat, kun je een intelligent wezen zijn zonder schuldgevoel.

Niemand kan het leven leven gebaseerd op een wet

Een van de ultieme wetten die erg moeilijk te begrijpen zijn, is dat niemand zijn leven kan leven op basis een wet. Als ik zeg niemand, bedoel ik ook NIEMAND. Wanneer ik zeg een wet, bedoel ik ELKE WET. Het leven is veel superieurder dan wetten. Het leven is levens intelligentie. Elke wet, regel of regeling is gebaseerd op een zeker begrip van het leven. Maar het leven is veel groter dan al ons begrip en logica.

Mensen vragen me: 'Waarom wordt dit leven gecreëerd?' Ik zeg hen, 'dit waarom' kan nooit worden beantwoord omdat het gebaseerd is op je logica. Maar het leven is gebaseerd op gods logica. Jouw logica en de logica van god kan elkaar nooit ontmoeten. Zijn logica is zo groot, zo groot en zo eindeloos.

Het leven is door Hem geschapen. Regels zijn gemaakt door jou. Het leven is door Hem geschapen. Wetten zijn gemaakt door jou. Vanzelfsprekend kunnen jouw wetten nooit passen bij Gods logica of bij door god gemaakt leven.

Het leven is natuurlijk. Wetten zijn maatschappelijk. Leven is fysiek. Wetten zijn mentaal. Al jouw ideeën, al je doen en niet doen, al je moraliteit, al je 'goed of fout' wordt je gegeven door de maatschappij. Regels zijn nodig om vreedzaam naast elkaar te bestaan met een gemeenschappelijk begrip van de manier waarop bepaalde dingen zijn. Maar verder dan dat moet je eigen intelligentie zijn ontwaakt zodat het leven optimaal kan worden geleefd.

De uitweg uit regels – ontsnappen of wraak

Door je aard zoek je naar vrijheid. Wanneer aan jou enige moraliteit wordt geleerd als een regel, probeer je deze te vermijden of, als je dat niet kunt, neem je wraak op de mensen die je de regel hebben opgelegd. Opgelegde moraliteit zorgt er altijd voor dat je wraakzuchtig bent of voelt.

Misschien ben je niet duidelijk wraakzuchtig, maar het zal er zijn, in jou, als een subtiele draad. Mensen zeggen me bijvoorbeeld herhaaldelijk: 'Mijn zoon zorgt niet voor me.' Wees je ervan bewust dat je zoon je belangrijkste vijand kan zijn omdat je hem zoveel regels hebt gegeven, zoveel regels gedurende zijn leven. Natuurlijk, zal een deel van zijn geest respect voor je hebben, maar het andere deel zal altijd wraak op jou willen nemen. Denk niet dat dit iets nieuws is dat ik zeg of dat dit alleen met jouw zoon te maken heeft. Nee! Dit is een fundamenteel feit in de maatschappij. Er wordt niet over gesproken omdat deze waarheid te veel is voor mensen om te dragen! Welke zoon of welke vader zal instemmen als ik dit feit vertel? Dit is een zeer diepgewortelde waarheid waarvan de meeste mensen zich niet bewust zijn. Het is mijn plicht om jullie aandacht op zulke waarheden van het leven te vestigen

Je bent een Nithya Mukta - eeuwig vrij

Je hele strijd in het leven is niets anders dan een strijd voor vrijheid. Zelfs je zoektocht naar geld is een zoektocht naar vrijheid. Als je meer geld hebt, heb je meer keuzes of meer vrijheid om een groter huis te kiezen, een grotere auto, meer comfort enz. Je zoektocht naar meer keuzes is een zoektocht naar vrijheid. Waar je ook naar op zoek bent, of het nu gaat om relaties, rijkdom of titels, het is alleen een zoektocht naar meer vrijheid. Het eerste wat een regel doet, is je angstig maken om deze op elk moment te overtreden. Zelfs indien je de regel niet overtreedt, blijf je zitten met een gevoel van angst en schuld hierover. Wanneer je met deze angst en schuld zit, voel je dat je vrijheid wordt beperkt. Je begint te leven op een saaie en dode manier omdat het je natuur is naar vrijheid te streven. Van nature ben je een nithya mukta – een eeuwig vrij persoon. Dan wil je nooit gekortwiekt worden. Je wilt nooit een slaaf zijn van enige regel. Om zo te zijn, moet je je meer bewust worden en de regels volgen met het juiste begrip.

Schuld en verantwoordelijkheid

Vaak rechtvaardig je jouw schuldgevoel door deze als verantwoordelijkheid te benoemen. Nee! Hoe kun je een onderscheid maken tussen schuld en verantwoordelijkheid? Als je een neerslachtig gevoel krijgt als je erover nadenkt, is het schuld. Als je intensiteit en integriteit voelt, dan is het verantwoordelijkheid. Dit is de duidelijke schaal. Als je naar een lage energie wordt getrokken bij de gedachte aan wat je deed, dan is het schuld. Maar als je je er goed bij voelt, dan is het

verantwoordelijkheid. Schuldgevoel is een duidelijke manier om te ontsnappen aan verantwoordelijkheid.

Eens kwam er een man bij me klagen, 'Ik lijd. Ik heb veertien kinderen.' Ik vroeg hem waarom hij ervoor koos zoveel kinderen te hebben. Hij antwoordde: 'Waarom? God gaf ze me!' Het probleem is dat we alles doen wat we willen doen zonder daarvoor de verantwoordelijkheid op ons te nemen. Nadat we het hebben gedaan, voelen we dat god ons het heeft laten doen! Als we verantwoordelijkheid nemen voor iedere actie, zullen we nooit in schuldgevoel terechtkomen of in de problemen.

Alle schuld met betrekking tot buitenechtelijke affaires valt onder de categorie van puur gebrek aan verantwoordelijkheid in gedrag. Wees helder dat buitenechtelijke affaires duidelijk te zien zijn als een gebrek aan respect voor een ander wezen, je partner. Je hebt niet het recht om een ander niet te respecteren.

Wat is de betekenis van de relatie van het huwelijk? Laat het me uitleggen. De man als zodanig is gecentreerd op de muladhara chakra of het lust energiecentrum in het lichaam, en de vrouw is gecentreerd op de swadhishthana chakra of het vrees energiecentrum in het lichaam. Dat is waarom de man gemakkelijk toegeeft aan lust en de vrouw aan angst.

Als je ziet tijdens de traditionele vedische huwelijksceremonie, voor het heilige vuur dat beschouwd wordt als een weergave van god, belooft de man aan de vrouw, 'Ik zal je zekerheid geven en je bevrijden van onzekerheid (angst).' De vrouw belooft aan de man, 'Ik zal je liefde geven en je bevrijden van lust.' Beiden besluiten ze de ander te bevrijden van hun zwakheden.

Maar wat gebeurt er zodra de ceremonie over is? In plaats van de andere persoon te bevrijden van de zwakte, begint elk in te spelen op de zwakte van de andere persoon. Het kennen van de zwakte van de ander zou ons compassievol moeten maken ten aanzien van die persoon. Maar in plaats daarvan maakt de man gebruik van de angst van de vrouw en de vrouw exploiteert de lust van de man op veel manieren.

Maar niet alleen dat. Wanneer men zich verwent met buitenechtelijke relaties, verhoogt men de onzekerheid voor de echtgenote. Wanneer je de gevoelens van een ander niet respecteert, reduceer je de persoon tot louter gebruiksvoorwerp. Als je je man of je vrouw als handelswaar ziet, zul je blijven spelen met hen. Als je ze ziet als een wezen, zul je je realiseren hoeveel ze hebben bijgedragen aan jouw leven.

Wanneer de man met onzekerheid wordt geconfronteerd, zou de vrouw zijn moeder moeten worden. Wanneer de vrouw wordt gecentreerd op angst, zou de man haar vader moeten worden.

Verantwoordelijkheid voor je keuzes

Als je iets wordt verteld en als je de volledige verantwoordelijkheid op je neemt om te beslissen of het goed of verkeerd is, kun je alle schuldgevoelens vermijden. Als je geen verantwoordelijkheid neemt voor je beslissing, zul je je ontevreden voelen of je de actie nu uitvoert of niet. Als je doet wat je gezegd wordt, zul je voelen dat je gedomineerd wordt, dat je niet assertief bent, dat je uitgebuit wordt. Als je niet doet wat je wordt opgedragen, begin je je schuldig te voelen dat het misschien juist was om het toch te doen.

Er is geen behoefte aan dit overbodig dilemma. Wees gewoon eenvoudig. Reageer intelligent. Neem verantwoordelijkheid voor wat je ook gaat doen. Dan is er geen kwestie van schuld. Als je het niet gaat doen, leg de andere persoon dan duidelijk uit waarom je het niet gaat doen. Wanneer je dit uitlegt kan de andere persoon het daarmee eens zijn en misschien zelfs dankbaar zijn. Of hij kan sterkere en betere redenen hebben dan jij om te rechtvaardigen wat hij zegt. Dan zul je hem dankbaar zijn voor het verhogen van je intelligentie.

Op deze manier kun je elke gelegenheid gebruiken, elk moment in je leven om je intelligentie en bewustzijn te verhogen.

Het nuttige schuldgevoel

Er is een bepaalde schuld die nuttig is, een schuld die, als ze intelligent wordt nagestreefd, ervoor kan zorgen dat je vooruit gaat in het leven. Als je ziet dat je het potentieel hebt om iets te doen, wanneer je voelt dat je zoveel potentieel hebt dat je helemaal niet gebruikt, en als je intelligent bent, zal je je schuldig voelen. Deze schuld kan je aansporen om dingen te gaan doen die je volledig potentieel actualiseren.

Soms zien we de stand van zaken om ons heen en weten we in een hoek van onze geest dat we heel goed kunnen helpen om de situatie om te draaien. Maar vanwege luiheid of vanwege de angst voor confrontatie of vanwege de angst om verantwoordelijkheid te nemen blijven we gewoon stil en kijken. Dit type van de situatie kan diepe schuld in ons veroorzaken. Dit schuldgevoel is aanzienlijk. Als we stappen ondernemen om de situatie te corrigeren door te doen wat we voelen dat we moeten doen, dan zal de schuld verdwijnen en zullen we ook vooruit gaan. Dit soort schuldgevoel heeft de mogelijkheid je aan te zetten tot wat gedaan moet worden. Door zijn aard kan je deze schuld niet lang koesteren. Je moet je er overheen zetten. De manier om eroverheen te komen is door te doen wat nodig is te doen. Als het eenmaal is gedaan, verdwijnt de schuld. Zolang je deze schuld koestert zonder stappen te zetten heb je er last van. Dit is de eenvoudige logica van deze schuld.

Een andere manifestatie van deze schuld gebeurt wanneer je je ego voelt opduiken in bepaalde situaties en je dit niet kunt verhinderen. Wanneer je je ego kunt ruiken maar het niet kunt beheersen, ontstaat schuld in jou. Deze schuld is ook goed omdat het een teken is van het diepe bewustzijn van je eigen ego. Het helpt je om oprecht te werken aan het elimineren van het ego.

Schuld kan leiden tot lichamelijke ziekte

Schuld is de zekere moordenaar van intelligentie. Volgens mij is schuldgevoel de ergste moordenaar van intelligentie. Het zal je nooit toelaten vooruit te gaan in jouw leven.

Eens had een van onze toegewijden een tumor aan de basis van haar ruggenmerg. Twintig jaar leed ze aan de tumor. Ze kwam bij me klagen, 'Help me alstublieft, genees me. Ik lijdt al zoveel jaren aan deze tumor. Na een operatie is deze weer teruggekomen.'

Ik begon langzaam met haar te praten om de oorzaak van het probleem op te sporen. Ik stelde haar enkele vragen aan het einde waarvan zij eindelijk open ging en ze begon te huilen. Ik vroeg haar, 'Heb je enig schuldgevoel gerelateerd aan je seksuele energie?' Ze opende zich langzaam.

Ze zei dat ze fysiek werd misbruikt toen ze heel jong was. Een van haar naaste familieleden had haar gedurende vele jaren misbruikt. Die schuld bleef bij haar. Ze zei: 'Ik begon dat deel van mijn lichaam te haten. Ik begon te voelen dat dit deel van het lichaam niet in mij zou moeten bestaan. Ik voelde dat dat deel van mijn lichaam niet mijn wezen was. Mijn haat jegens die persoon keerde zich om naar mijn eigen lichaam.'

Haar haat was zo diep. Ik praatte verder met haar. Langzaam opende ze zich meer en meer. Toen ze het schuldgevoel naar buiten bracht, kwam ze uit het schuldgevoel. Ze was psychologisch genezen.

Ik gaf haar een kleine meditatietechniek om op dat gebied te mediteren. Ik vertelde haar, 'Druk je woede uit naar die man. Huil, schreeuw, ween, sla. Sluit de deuren, neem een kussen, stel je voor dat hij het is en toon je boosheid erop. Daarna ga stil zitten en voel ook dat deel van je lichaam als dat van jou. Voel liefde naar dat deel van het lichaam.'

Je zult verrast zijn dat in slechts tien dagen de tumor verdween! De tumor is nooit teruggekeerd.

De meeste van onze kwalen zijn te wijten aan psychische stoornissen waarbij schuldgevoelens een belangrijke rol spelen.

Meestal wordt onze energiestroom geblokkeerd door schuldgevoel. Als je diep kijkt,waar je je niet kunt bewegen, waar je geen beslissingen kunt nemen,waar je bang voor bent, ligt er wat schuld op de loer.

Aanvaarding – de mooie uitweg

Aanvaarding is een prachtig hulpmiddel om jezelf te bevrijden van het trekken en duwen tussen het verleden en de toekomst. Met aanvaarding val je meteen in het heden. Het eerste is om alle gebeurtenissen van de buitenwereld en van de innerlijke wereld te aanvaarden. Welke problemen je ook hebt in de buitenwereld en welke problemen je ook hebt in de innerlijke wereld, accepteer deze gewoon in hun geheel. Vat alles samen wat je ervaart als problemen en accepteer ze in hun totaliteit.

Accepteer alle schuld, alle fouten en alle mislukkingen. Zelfs als je ze niet kunt accepteren, accepteer dan dat je niet kunt accepteren. Je zult je dan ontspannen en het schuldgevoel zal uit je gedachten vallen.

Probeer dit kleine experiment eens:

gewoon drie dagen ontspannen met complete aanvaarding. Als je drie dagen ontspant zonder getrek en geduw in je binnenste en in de uiterlijke wereld, ga je dan al je rijkdom verliezen? Natuurlijk niet! Er is dus geen probleem. In drie dagen ga je niet iets verliezen. Waarom probeer je het niet eens? Alleen maar voor drie dagen, oprecht, volkomen, alles in je leven voor honderd procent accepteren!

Als je niet in staat bent om dit honderd procent te accepteren, accepteer dan dat je niet in staat bent om dit honderd procent te accepteren. Zelfs de acceptatie van 'Ik kan mezelf niet accepteren in de binnen- en de buitenwereld' zal het getrek en geduw tussen het verleden en de toekomst doen stoppen. Het moment dat je begrijpt: 'Ik kan mezelf niet bevrijden van het trekken en duwen van verlangens en angsten, Ik kan mijn realiteit niet accepteren, begint het begrip zijn werk te doen.

Als je in het huidige moment kunt vallen, je kunt losmaken van de dingen van de buitenwereld en de innerlijk wereld, zul je na drie dagen een glimp hebben gezien: Wat is leven? Wat betekent het om te leven in het huidige moment? Als dit met jou gebeurt, zul je zo'n extase ervaren, zo'n andere ruimte, zo'n ander leven dat je nooit eerder hebt ervaren.

Je hebt wellicht de laatste dertig jaar geleefd op basis van je filosofie. Probeer gewoon gedurende drie dagen niemand in de buitenwereld te veranderen. Je zult zien dat wanneer je experimenteert met zulke geweldige technieken, ze wonderen doen in je wezen. Zij starten een geweldig alchemie

proces in je wezen. Als je niet in staat bent oprecht te zijn, accepteer dat je niet oprecht kunt zijn. Zelfs die oprechtheid is genoeg. Je gaat een andere ruimte in jou zien.

Schuld kan hoogstens de symptomen veranderen

Laat dit heel duidelijk zijn. Je kunt jezelf nooit helpen door schuld te creëren. Ken jij één iemand die zegt: 'Nee, ik heb mezelf veranderd door schuld te creëren'? Nooit!

Je bent misschien gestopt met het uiten van je schuldgevoelens. Je bent misschien gestopt met de handelingen waarover je je schuldig voelt. Maar tenzij je tot de kern van het schuldgevoel komt en eraan werkt, zal dit je systeem niet volledig verlaten. Alleen de symptomen veranderen.

Een arts vraagt een patiënt: 'Je bent naar mij gekomen met de klacht dat je een telefoon geluid in je oren hoort. Hoe voel je je na het medicijn?' De patiënt zegt: 'Oh, na het medicijn krijg ik alleen een toon van een lijn die bezet is!'

De beltoon kan veranderen in een bezet signaal. Het betekent niet dat het signaal volledig verdwenen is!

Vedisch sociaal systeem versus een op politiek gebaseerd systeem

In een samenleving die is gebaseerd op macht en politiek gebruiken zakenmensen en politici technieken om mensen schuldig te houden. Ze willen controle, dus maken ze mensen schuldig. Alleen door schuldgevoel kunnen mensen gemakkelijk worden gecontroleerd. Maar een sociaal systeem dat is gemaakt door verlichte meesters bevrijd mensen en laat hen bewegen in de richting van een steeds grotere vrijheid. Begrijp het grote verschil tussen een

samenleving gecreëerd door verlichte meesters en een sociale structuur gecreëerd door politici en zakenmensen.

In het systeem gecreëerd door meesters, krijg je constant vertrouwen. Zelfs als je faalt zeggen ze: 'Nee, maak je geen zorgen. Alleen omdat je een zonde hebt begaan, ben je nog geen zondaar. Een zonde begaan is anders, een zondaar zijn is anders. 'Er is geen woord 'zondaar' gebruikt om mensen in het oud vedisch systeem van verlicht meesters aan te spreken. Ze spreken mensen aan als amrutasya putraha72 of Zonen van Onsterfelijkheid!

⁷² Amrutasya Putraha - Een stelling in de geschriften van Shvetashvatara Upanishad dat zegt: Shrunvantu Vishve Amrutasya Putraha "Je bent een kind van Onsterfelijkheid', dat alle mensen goddelijk zijn.

Je bent compleet zoals je bent

Een klein verhaal:

Een discipel gaat naar een meester en vraagt,'Meester, hoe kan ik vrij worden? Hoe kan ik bevrijding bereiken?' De meester vraagt hem: 'Wie heeft je gevangen gezet?' De discipel antwoord, 'Niemand.' De meester vraagt, 'Waar zijn de ketens die je binden? 'De discipel antwoordt, 'Ik heb geen kettingen.' De meester zegt: 'Waar probeer je je dan van te bevrijden?'

Kijk naar de dieren. Je kunt geen schuld vinden in een dier. Het is gewoon zo. Het heeft geen idealen, geen perfectionistische attitudes en geen ontevredenheid. Dat is waarom het mooi en onschuldig is. Maar de mens heeft altijd een beeld van hoe alles zou moeten zijn, inclusief zichzelf, zijn familie, situaties, de maatschappij - alles. Hij verlangt altijd om te zijn wat hij niet is.

Dit kan gezond of ongezond zijn. Wanneer je verlangt je potentieel te actualiseren is het een gezond verlangen. Maar meestal is ons verlangen om iets te bereiken gebaseerd op de ideeën die de maatschappij ons oplegt en de ideeën die we van anderen lenen .

Zodra je gevangen bent in deze opgelegde verlangens en idealen, kun je je nooit ontspannen en genieten van de reis van het leven. Je zult altijd ontevreden zijn. En des te ontevredener je bent met jezelf, hoe meer het onmogelijk is om je ideaal te bereiken. Het is een vicieuze cirkel.

In de aarde van ontevredenheid kan het zaad van de intelligentie niet spontaan groeien. Je wordt zoals een paard met oogkleppen, met een smalle visie van hoe je denkt dat de dingen zouden moeten zijn.

Als je niet ontevreden bent over jezelf, als je jezelf accepteert zoals je bent, kan wat je echt nodig hebt hier en nu worden vervuld.

De maatschappij leert je constant dat je niet volledig bent. Het wekt bij jou een angst op, een minderwaardigheidscomplex zodat je niet zelfverzekerd en onafhankelijk bent. Dan wordt jouw intelligentie onderdrukt en volg je de regels die door de maatschappij worden opgelegd.

Je bent al alles wat je kunt zijn. Alles wat je hoeft te doen is te ontspannen en de energie van Het Bestaan door je heen laten stromen.

Als je gevangen zit in het verbeteren van jezelf, kun je je niet ontspannen. Je zult gespannen zijn en altijd angstig dat het je op een of andere manier aan iets ontbreekt.

Ware religie zegt dat je compleet bent zoals je bent. Hoe zou je anders kunnen zijn als je bent voortgekomen uit vervulling? De mens zelf is voortgekomen uit vervulling. Dus zijn ware natuur is vervulling. Dit is wat is geïmpliceerd in de grote verklaringen zoals Tat tvam asi – Dat ben je, Aham Brahmasmi - Ik ben Brahman. Je bent compleet en je bent totaal. Je hoeft niets meer te bereiken want je bent er al. Je hoeft niet iets te worden omdat je dat al bent. Het is gewoon een kwestie van voor die Waarheid wakker te worden.

Schuld van het niet waard zijn van liefde

Veel mensen dragen de schuld van het niet waard te zijn om bemind te worden. Deze schuld gebeurt via conditionering vanaf jonge leeftijd. Wanneer we kinderen zijn vertellen onze ouders ons: 'Als je dit doet zal ik meer van je houden. Als je dat doet, zal ik je een snoepje geven. Als je naar me luistert neem ik je mee naar een film.' Al deze dingen schieten wortel in je en je groeit op met de sterke indruk dat je liefde moet verdienen. Je voelt je schuldig als iemand van je houdt zonder dat je iets doet om het te verdienen. Veel mensen dragen als ze naar me toe komen dezelfde schuld. Wees heel duidelijk, je bent hier niet omdat je het verdient hier te zijn. Je bent hier als een onderdeel van de stroom van het bestaan, dat is alles. Er is niets dat je kunt verdienen of niet verdienen. Ik ben als een volledige wolk klaar om te regenen. Je hoeft niets te doen of te verdienen overladen te worden. De meester vraagt geen enkele kwalificatie van je om zijn liefde te ontvangen.

Als je open bent, als je er voor kiest om je armen te openen zul je ontvangen. Als je daarentegen besluit een paraplu van schuld te openen en eronder gaat staan zul je natuurlijk niet veel ontvangen.

Schuld versus dankbaarheid

Als je in schuld gevangen zit, kun je je nooit verbonden voelen met het Goddelijke. De enige manier om volledig uit schuldgevoel te komen is door verbondenheid te voelen met je hogere Zelf. Maar jouw schuldgevoel fungeert hier als een barrière. De enige manier om deze schuld te overwinnen is om te beginnen smelten van dankbaarheid.

Wanneer je de dingen accepteert zoals ze zijn, wanneer je de onvoorwaardelijke zegeningen van het Goddelijke ervaart, wordt je meer en meer dankbaar. Dankbaarheid is de geur die je innerlijke ruimte kan doordringen en de geur van schuld kan vervangen.

Met schuldgevoel wordt het onmogelijk om het leven te vieren. Schuldgevoel ligt op je borst als een steen. Je wordt zwaar en bevroren. Het staat je niet toe om vrij te zijn om te dansen, te zingen, te lachen en te beminnen.

Totale acceptatie en overgave

Vooral op het gebied van de meester-leerling relatie heb ik mensen veel schuld zien creëren. Als het gaat over je relatie met de meester heb je bepaalde vaste ideeën over hoe je zou moeten omgaan met de meester, hoe je hem zou moeten ontvangen en dergelijke dingen. Op basis hiervan creëer je schuld voor jezelf. Ontvang gewoon de meester zoals je er klaar voor bent, dat is genoeg. Elke toestand is gelijk, elke fase is goed, elke relatie is oké. Wees gewoon authentiek en geïntegreerd over wat je voelt. Dat is genoeg.

Hoe je je ook voelt, wees er eerlijk over voor jezelf en de meester. En hij zal je begeleiden naar het uiteindelijke doel.

Stel geen idealen door naar anderen te kijken. Jouw relatie met de meester is uniek. Je bent dicht bij hem op jouw manier. Probeer niet over jezelf heen te springen. Dan zul je je eigen lijden creëren en je schuldig voelen.

Accepteer jezelf zoals je bent, helemaal en onvoorwaardelijk. De totale acceptatie zal zorgen voor een actieve en intense ontspanning waarin je natuurlijke intelligentie zal bloeien. Dan zal de transformatie gebeuren, dan zal wat altijd diep in je was zich realiseren. Plotseling zie je dat je bent begonnen te bewegen, te stromen. Je gaat naar de realisatie, net zoals de rivier beweegt naar de oceaan, op zichzelf, zonder regels of aanwijzingen van anderen.

Begin met te leven en te stromen. Geniet van de ultieme overgave aan Het Bestaan zoals je bent. Voel je niet schuldig, wees niet bang dat je iets gemist hebt. Wat je zocht was altijd al in je. Je was altijd al compleet. Hoe kun je dan iets gemist hebben? Wanneer je ontspannen bent kun je deze volledigheid voelen. Maar als je je schuldig voelt, maak je een kloof en dan voel je dat je onvolledig en gescheiden bent, weg van de Geheel.

Bijvoorbeeld als je met een kind over sommige concepten van de filosofie praat, wat verwacht je dat het kind zal doen? Natuurlijk zal het geen interesse hebben. Het zal gewoon doorgaan met springen en spelen. Kun je zeggen dat er is iets mis mee is? Nee.

Op dezelfde manier ben je wie je bent. Wees waar je bent. Wat je maar kunt ontvangen, ontvang het. Voel je niet schuldig, dat je niet in staat bent om te ontvangen zoals je je voorstelt dat je zou moeten ontvangen.

Een klein verhaal:

Eens ging een jonge jongen op zoek naar een meester om de kunst van het zwaardvechten te leren. Hij vond eindelijk een meester en benaderde hem om zijn leerling te worden. Hij vroeg de meester, 'Meester, als ik oprecht studeer hoe lang duurt het dan voordat ik een meester in het zwaardvechten ben?'

De meester antwoordde: 'Misschien zeven jaar.'

De leerling dacht hardop: 'Mijn Moeder is alleen. Ik moet snel terugkomen om voor haar te zorgen. Meester, als ik echt hard werk, hoe lang duurt het dan voor ik meester van de kunst wordt?' De meester antwoordde: 'In dat geval kan het twaalf jaar zijn.'

De leerling was verrast en vroeg:'Eerst zei u zeven jaar. Maar toen ik zei dat ik extra hard wou werken, zei u twaalf jaar. Ik ben bereid om ontberingen en opofferingen te ondergaan maar ik wil het zo snel mogelijk leren.'

De meester antwoordde: 'Oh, in dat geval kan het wel achttien jaar duren.'

Als je probeert over het spel heen te springen zul je spanning creëren. Het zal langer voor je duren om te bereiken wat je wil bereiken.

Zoals het Zen-gezegde luidt, als je iets wil vertragen, schiet dan op.

Als je probeert op te schieten, is het alsof je probeert een knop te laten bloeien door de bloemblaadjes te openen. Kun je het echt bloeien noemen? Nee. De knop kan nooit worden gedwongen om te bloeien.

Wanneer de rijping gebeurt, wanneer de tijd komt, zal wat er ook moet gebeuren, gebeuren. Het leven is mooi als dingen op het juiste moment gebeuren. Soms zal het gebeuren dat je me vandaag hoort maar dat je pas na maanden of jaren begrijpt wat je hebt gehoord. Het zaad dat ik vandaag in jou plant kan in je liggen slapen maar het zal op het juiste moment ontkiemen, in het juiste seizoen. Het is goed zo, maak je er geen zorgen over, voel je er niet schuldig aan. Als je begint je schuldig te voelen, in de opwinding, kan het zaad zelfs verloren raken.

Het leven is een droom

Wat je als realiteit ziet is eigenlijk gewoon een droom. Wanneer je deze waarheid beseft, weet je dat het de waarheid is. Dan ontspan je, dat ben je in staat om van de droom te genieten, omdat je het weet dat het geen realiteit is. Het is net als in een schaakspel. De spelers kunnen de juiste zet niet zien omdat ze betrokken zijn in het spel. Maar een kijker van het spel zal de juiste zet weten omdat hij niet betrokken is. Hij kan gemakkelijk genieten van het spel en weet op intelligente wijze de volgende zet.

Je geniet meer van het leven wanneer je er naar kijkt, als je weet dat het een droom is en je niets te verliezen hebt. Dan is er niets om je schuldig over te voelen. Je viert het leven, levend in het leven maar er toch ook los van. Je geniet ervan zonder schuldgevoel.

Het is alsof je naar een theater gaat. Je kijkt naar een film maar je weet dat het niet echt is. Dat is waarom je ervan kunt genieten, wat er ook op het scherm gebeurt. Wanneer je thuis komt, vergeet je dit. Leven is precies zo. De hele wereld is als een film op een groot scherm. Wanneer je dit begrijpt, kun je genieten van de film. Je realiseert je dat er niets verkeerd is in het ervan genieten.

Schuldgevoel met betrekking tot het volgen van een andere meester

Een andere veel voorkomende schuld is de schuld over het volgen van meer dan één meester. Begrijp dat het voelen van een conflict over het volgen van verschillende meesters niets anders is dan een conflict in jezelf. Er is geen echt conflict tussen de echte meesters. Alle meesters zijn uitvoeringen van dezelfde energie. De energie is een en dezelfde, er is geen noodzaak voor een conflict.

Ik zeg altijd tegen mensen: ga rond, pluk bloemen uit elke tuin en maak een mooie slinger voor jezelf! Maar het probleem is, mensen gaan rond naar veel tuinen, maar plukken geen bloemen uit elke tuin. In plaats daarvan verzamelen ze alleen doornen! Als je alleen aan etalage winkelen doet, leer je niet van elke meester.

Als je oprecht naar veel meesters gaat, leer je van hen allemaal en wordt je intenser. Zodra je intens wordt, is het beter dat je bij slechts één meester blijft zodat je je kunt verdiepen in één van de ideologieën. Maar als je niets leert van geen van de meesters, is het beter om bij één te blijven. Wat ga je tenslotte leren van de vele meesters als je nog niets leert van één? Het betekent dat je alleen een etalage winkelaar bent. Naar de eerste meester gaan is al verkeerd als je slechts aan etalage winkelen doet. Je zult hem en jezelf alleen maar lastig vallen. Als je het gevoel hebt dat de meester slechts een leraar is en niet het pad, verlaat hem gewoon.

De vuistregel is, als hij echt jouw meester, zal je hart gewoon vallen, je zal zelfs aan niemand anders denken!