131. Uczenie się od mistrza

Możecie zapytać, 'Dlaczego potrzebuję mistrza? Mogę uczyć się od życia.'

Uczenie się od mistrza jest bardzo słodkim doświadczeniem, bardzo radosnym doświadczeniem. Mistrz najpierw kładzie was na kolana i daje wam znieczulenie miłości, zanim zacznie operację nad rakiem waszego ego. Ponieważ zalewa was miłością, nie doświadczycie nawet bólu przechodzenia przez transformację. Nawet jeśli jest to lekko bolesne, przetrwacie to jedynie z radością i uważnością przebywania z mistrzem.

Mistrz jest intensywnym życiem. Nie tylko was uczy, patrzy również, abyście przeszli przez całą transformację w błogości.

Krótka opowieść:

Ojciec młodego chłopca, mówił swemu małemu synowi, aby przesunął wielki kamień. Chłopiec próbował z całych sił, lecz nie mógł go ruszyć. Stanął całkowicie zmęczony .Ojciec powiedział, 'Nie wykorzystałeś swojej całej potencjalności. Wykorzystaj cały swój potencjał mocy.'

Syn był całkowicie zmęczony. Krzyknął na swego ojca, 'O czym ty mówisz? Mówisz, iż nie wykorzystałem mojej całej potencjalnej mocy. Jestem zmęczony. Czy nie widzisz?'

Ojciec powiedział, 'Ależ, mogłeś poprosić mnie. Ja również jestem twoją mocą!'

W ten sam sposób, możecie również skorzystać z obecności mistrza. Proszę zrozumcie, możecie poprosić mnie. Możecie przyjąć pomoc mistrza. Nigdy tego nie zrobiliście. Nigdy nie rozważaliście mistrza, jako waszego potencjału. Tak wiele pomocy jest dostępnej, możecie mieć tak wiele, ale nigdy nie pytacie lub nigdy nie przyjmujecie!

Samo życie może być waszym mistrzem. Lecz wtedy będzie trudne wiedzieć z czego się uczyć, czego powinniśmy się uczyć oraz od kogo się uczyć. Dattatreya* , wielki mistrz mówił, 'Nigdy nie miałem mistrza, ponieważ życie zawsze było moim mistrzem. Nauczyłem się koncentrować od łowcy, który próbował się koncentrować na ptaku. Nauczyłem się oszczędzać pieniądze na przyszłość obserwując mrówki!' Życie może stać się mistrzem, jeśli posiadacie inteligencję, aby przyjmować od niego odpowiednie rzeczy. Lecz wielokrotnie, przyjmujecie niedobre rzeczy.

Krótka opowieść:

Król Harishchandra żył całe swoje życie w oparciu o prawdomówność. Historia Harishchandry * mówi, iż żył dla prawdy, oraz w pewnym momencie nawet sprzedał żonę i dziecko, aby zachować swoją prawdomówność.*

Pewnego razu w wiosce, pastor opowiadał historię Harischandry . Po opowieści zapytał człowieka, 'Czego nauczyłeś się z tej historii?' Człowiek odparł, 'Nauczyłem się, iż zawsze powinienem mówić prawdę, niezależnie od tego, co dzieje się w życiu.' Pastor był zadowolony. Następnie spytał innego człowieka, 'Czego ty się nauczyłeś?'*

Drugi człowiek powiedział, 'Nauczyłem się innej ważnej lekcji. W wyjątkowej sytuacji, można nawet sprzedać swoją żonę, nic złego!'

Zrozumcie: możecie nauczyć się dwóch różnych rzeczy z tej samej historii!

Możecie nie mieć inteligencji, aby zawsze uczyć się właściwie od życia, dlatego to mistrz pojawia się w waszym życiu. Pokazuje wam drogę, ponieważ już jej wypróbował i udało mu się.

Widzicie, również stosując pewne leki, można usunąć raka. Lecz może to zająć wiele lat. Mistrz po prostu usuwa raka w chwilę. Jeszcze jedna rzecz, ból, jaki będziecie mieć, żyjąc życie z rakiem, będzie dużo gorszy od bólu, jaki doświadczycie, kiedy mistrz usunie go. Ból z mistrzem, kiedy go usuwa, jest znikomy. Lecz życie z rakiem jest niebezpieczne i trudne. Dlatego lepiej jest udać się do mistrza.

Życie jest zbyt głęboką tajemnicą, której nie da się złapać naszymi pragnieniami. Nasze pragnienia mogą wydawać się wielkie i warte naszego całego życia. Z powodu naszego ograniczonego widzenia życia, przywiązujemy tak wiele znaczenia do nieistotnych rzeczy, podczas gdy jest tak wiele znaczących oraz bardziej wymownych doświadczeń, czekających u naszego progu. Lecz problem jest w tym, iż nie możemy sobie ich nawet wyjaśnić, ponieważ nigdy nie widzieliśmy nic podobnego.

Tutaj pojawia się mistrz. On widział całość życia. On widzi rzeczy, których wy nie możecie sobie nawet wyobrazić, nie mówiąc już o pragnieniu ich. Jest tam jedynie po to, aby pomóc wam skierować się w kierunku realizacji tego spełnienia, również w waszym życiu.

Jedyne co potrzebujecie to zaufanie, aby z nim kroczyć. Wtedy, gdy rzeczy zaczną się wydarzać, będziecie przekonani o tej prawdzie. Wtedy wejdziecie to boskiego koła. Więcej zaufania prowadzi do większej ilości doświadczeń, które prowadzą z kolei do większego zaufania.

Mistrz nie narzuca wam niczego. Jedynie usuwa to, co jest niepotrzebne oraz to co zostało wam narzucone i zostawia świeżymi i nowymi. Stajecie się pięknym, pustym płótnem, na którym możecie stworzyć swój własny, unikatowy obraz. Możecie utworzyć swoją własną pieśń, możecie tańczyć swój własny taniec. Mistrz otwiera wrota do najsłodszego doświadczenia życia, doświadczenia waszej własnej wyjątkowości.

Zrozumcie różnicę pomiędzy techniką a procesem. Technikę można wykonywać ponownie, a efekt będzie ten sam. Lecz przy procesie, nie otrzymacie tego samego efektu za każdym razem oraz nie będziecie mogli go wykonać samemu.

Technika wykonywana z mistrzem jest procesem. Proces wykonywany bez mistrza jest techniką.

Wieczny związek

Co to jest związek?

Związek jest tym, co może odsłonić wam wymiary wewnątrz was, o których nawet nie wiecie, iż wewnątrz was istnieją. Daje wam doświadczenie i udowadnia wam, iż wy również jesteście zdolni kochać kogoś lub coś. Pokazuje, iż wy również możecie kochać oraz również możecie poświęcać się do zadziwiającego stopnia na rzecz drugiej osoby.

Kiedy się rodzimy, rodzimy się w pełni. Lecz nie zdajemy sobie sprawy z wielu naszych wymiarów, a kiedy o nich nie wiemy, świat zewnętrzny również o nich nie wie. Związki mają moc odkrywania naszych nieznanych wymiarów i umożliwia nam doświadczenie ich oraz pokazanie ich światu zewnętrznemu.

Związki odkrywają nieznane wymiary wewnątrz was.

Związek z kimkolwiek lub czymkolwiek, niezależnie kim lub czym, zaprowadzi was do ostatecznego związku z mistrzem.

Kiedy zakochacie się, niezależnie czy w mężczyźnie, kobiecie lub dziecku, bóstwie lub mistrzu, zobaczycie wymiary was, o których nie wiedzieliście, że istnieją w waszym wnętrzu. Z rozkwitem takiej miłości, stajecie się bardziej odpowiedzialni. Doświadczacie samej esencji życia.

Związek z mistrzem, który jest jednością z Życiem, jest głębszy niż każdy inny związek. Jest to połączenie na poziomie istoty.

Ogólnie wszystkie inne związki stworzą więzy, lecz związek z mistrzem ma moc zaprowadzenia was do wolności i w ostateczności wiecznej błogości. Nawet jeśli spróbujecie stworzyć uwiązanie w tym związku, zaprowadzi was ono jedynie do wiecznej błogości! Niewola nigdy nie może przydarzyć się w tym związku.

Postać mistrza jest pomostem między Ostatecznością a wami. Ponieważ postać jest ucieleśnieniem Ostateczności, posiada obydwa wymiary, ludzki oraz boski. Kiedy zwiążecie się nie tylko z postacią, lecz również z prawdą, którą ta postać oznacza, osiągniecie wiedzę o Ostateczności.

Mistrz jest wszystkimi postaciami i brakiem formy. Odmawia, aby go umieścić w ramie, uwiecznić w kamieniu lub wielbić jako posąg. Mistrz jest poza formami, poza wymiarami. Posiada nieskończoną liczbę wymiarów - ∞D!

Zamknięty w jednej formie, czy to jako matka lub kochanek, jest dla was łatwy do pojmowania i utrzymywania. Staje się łatwiejszy dla rynku. Lecz mistrz nie jest zainteresowany biznesem. Chce abyście byli zakłopotani, po to, żebyście spojrzeli do wewnątrz i stali się oświeceni. Chce, abyście umarli, po to, żebyście stali się przebudzeni.

Przyjdźcie do mistrza ze swoją ignorancją. On pokaże wam drogę. Nie wahajcie się, aby wpaść w jego ramiona z miłością. Uniesiecie się z nim do błogości.

Mistrz odnosi się względem nas w wielu formach i poziomach, każdy z nich demaskuje piękno i natężenie unikatowej relacji, jaką utrzymuje z każdą pojedynczą istotą, która ma szczęście wejść w jego przestrzeń.

Każdy poszukujący Prawdy przemierza wyjątkowo piękną drogę z mistrzem, kiedy prowadzi od ciemności ignorancji do światła wiedzy. Jest to subtelna historia miłosna. Jest to połączenie dwóch istot w tak głębokim zaufaniu i wspólnocie, iż płomień mistrza po prostu przeskakuje z jego istoty do istoty ucznia. Iskra uważności jest w ten sposób wzniecona.

Rożne związki otwierają różne wymiary wewnątrz was. Kochanek odkrywa w was uczucie miłości. Przyjaciele dookoła was otwierają w was poczucie przyjaźni. Wasze dzieci ukazują w was wymiar matczyny. Wasi rodzice, dziadkowie odkrywają w was wymiar dziecka. Lecz jedynie mistrz może odkryć wszystkie wymiary wewnątrz was. Mistrz jest osobą, która przebudza nieznany wymiar oświecenia wewnątrz was. Nie możecie oszacować transformacji, jaką tworzy w was związek mistrz-uczeń. Mistrz ukazuje się w różnych wymiarach i umożliwia wam przekroczenie ich oraz pozwala wam doświadczyć Ostateczności poprzez wspólnotę z nim.

Bóg i mistrz

Poeta mistyk, Kabir* śpiewa pięknie,

'Oboje mistrz i bóg ukazali się mi. Przed którym powinienem paść na ziemię?

Ukłoniłem się mistrzowi. On przedstawił mi boga.'

Vivekananda , podczas jednej z dyskusji z innymi uczniami Ramakrishny Paramahamsy* , odnosili się do Ramakrishny jako boga. Inny uczeń sprzeciwiał się temu mówiąc, 'Dochodzi do skrajności. Zgadzam się, iż mistrz jest oświecony, lecz jak może być bogiem?'*

Vivekananda spytał go, 'Co wiesz o bogu?' Uczeń odpowiedział, 'Och, bóg jest wszechmocny, wszechwiedzący oraz wszechobecny.'

Vivekananda zapytał, 'Co masz na myśli, mówiąc, iż bóg jest wszechobecny?' Uczeń powiedział, 'Bóg jest wszędzie.' Vivekananda powiedział, 'Z pewnością, zatem musisz go teraz widzieć.' Uczeń się zmieszał i nie wiedział co powiedzieć.

Vivekananda powiedział mu, 'Dla ciebie bóg jest koncepcją, której nie możesz zobaczyć, wyobrażeniem, którego nawet nie znasz, ani nie rozumiesz. Lecz przed tobą jest mistrz, który jest rzeczywistym bogiem.'

Zapytał się mnie ktoś, 'Jaka jest różnica między bogiem a mistrzem?'

Spytałem go, 'Co wiesz o bogu? Wszystko co wiesz to trochę słów, koncepcji. Nie masz pojęcia o czym mówisz, kiedy odnosisz się do boga. Dla ciebie jest on jedynie ideą, wyobrażeniem tego, w co wierzysz, iż jest ostateczną energią i uniwersalną świadomością, lub jakąkolwiek nazwę chcesz dać czemuś, o czym nic nie wiesz!'

Brahmanda Purana* mówi,

Mistrz jest Sziwa* sans jego trzech oczu,

Wisznu* sans jego czterech rąk

Brahma* sans jego czterech głów.

Jest samym Parama Sziwa* w ludzkiej formie.

Mistrz jest rzeczywisty. Jest rzeczywistością ostatecznej, kosmicznej energii. Jest tu i teraz. Jest w teraźniejszości; Jest teraźniejszością. Jest pomostem między wami, a koncepcją boga. W tym sensie jest większy niż bóg.

Ludzie pytają mnie, 'Czy jesteś bogiem?' Mówię im, jeśli nie wiecie czym lub kim jest bóg, jak możecie pytać się mnie, czy jestem bogiem? Boga nie da się określić. Można go jedynie doświadczyć.

Powiem wam jedną rzecz wyraźnie, nie jestem tutaj po to, aby udowodnić wam, iż jestem bogiem. Jestem tutaj po to, aby udowodnić wami, iż wy jesteście bogiem. Nie jestem tutaj po to, aby udowodnić moją boskość. Jestem tutaj po to, aby udowodnić waszą boskość.

Mistrz jest jak palący się las nad brzegiem rzeki. Uczeń znajduje się po drugiej stronie rzeki. Rzeką jest 'samsara', rzeka narodzin i odrodzenia. Jeśli można zbudować most z dowolnego materiału, pomiędzy mistrzem a uczniem, ogień może się przemieścić, przekroczyć most i dosięgnąć ucznia. Materiał, z którego zbudowany jest most jest niematerialny. Można go z budować z drewna lub cementu, lecz płomień z lasu ma zdolność do przekroczenia mostu i dotarcia do ucznia. W ten sam sposób, niezależnie od związku, jaki macie z mistrzem, jesteście w nim całkowicie rozpuszczeni.

Jeśli rozpuścicie się w nim, on po prostu spełni wasze uczucia i zaprowadzi was do ostatecznego stanu wiecznej błogości. Jeśli zrozumiecie w głębi tę prawdę i spróbujecie ją stosować z determinacją, 'Skupię się na moich uczuciach i rozpuszczę się w relacji mistrz-uczeń', zaprowadzi ona was do tego stanu. Nie myślcie, iż nie wiecie jak się w nim rozpuścić. Szczera determinacja jest wystarczająca; przydarzy się wam automatycznie. Każda przeszkoda między mistrzem a uczniem rozpuści się jedynie poprzez skupienie na rozpuszczeniu, jakie wydarza się między mistrzem a uczniem.

Pięć Sposobów na Związek z Mistrzem

Istnieje pięć postaw, z którymi można związać się z mistrzem. Każda z postaw odkryje inną ścieżkę, która zabierze was bliżej do siebie.

Jedna droga to postawa matki względem swego dziecka, patrząc na mistrza jako wasze dziecko. Jest nazywana vatsalya bhava – sposób, w jaki Yashoda, opiekunka Kriszny, odnosiła się względem Niego.

Kolejną jest postawa dziecka względem matki. Jest nazywana matru bhava. W ten sposób Ramakrishna Paramahamsa odnosił się względem bogini Kali, patrząc na mistrza jako na matkę.

Trzecią jest postawa przyjaciela, patrząc na mistrza jako waszego przyjaciela. Jest nazywana sakha bhava. W ten sposób Kuchela* oraz Arjuna odnosili się względem Kriszny.

Następną jest postawa sługi. Jest nazywana dasa bhava. Odnosi się do relacji mistrz-uczeń, w której uczeń zachowuje się jak wierny służący mistrza. W ten sposób Hanuman, bóg-małpa, odnosił się do Ramy, w sławnej epopei indyjskiej Ramajana* .

Ostateczną jest postawa ukochanego. Jest nazywana madhura bhava. W ten sposób Radha* , mleczarka i wielbicielka Kriszny, widziała Krisznę. W taki sposób Radha* odczuwała Krisznę, była to postawa kochanki. Postawa wielbiciela nie ma żadnego związku z tym, czy jesteście mężczyzną, czy kobietą. Nie jest w żaden sposób powiązana z ciałem. Jest całkowicie ponad ciało. Jest to forma istoty.

Jeśli mistrz jest mężczyzną, a ty również jesteś mężczyzną, wtedy, również, madhura bhava może się wydarzyć. Lub jeśli mistrz jest kobietą, a ty również jesteś kobietą, wtedy, również, madhura bhava może się wydarzyć. Madhura bhava nie jest w żaden sposób związana z płcią. Jest poza świadomość płci. Jest to uczucie intensywnego połączenia.

Ostatnią jest maha bhava. Jest wszystkimi pozostałymi pięcioma bhava razem i jeszcze więcej! O to chodzi w relacji mistrz-uczeń. Czasami będziecie czuli, iż mistrz jest waszym synem. W innym czasie, będziecie czuć, iż jest waszą matką. Czasami będziecie czuć, iż jest waszym panem. Innym razem będziecie czuć, iż jest waszym przyjacielem. Czasami będziecie czuć, iż jest kojącym ukochanym. Związek z mistrzem jest tymi wszystkimi pięcioma postawami plus coś więcej.

Możecie związać się z mistrzem przy pomocy dowolnej z tych pięciu postaw lub bhava, lub wszystkimi pięcioma razem.

Etapy związku mistrz-uczeń

Istnieje wiele poziomów relacji mistrz-uczeń. Pierwszy jest czysto intelektualnym poziomem, bazującym bardziej na zwątpieniu, niż na czymkolwiek innym. Liczne wątpliwości pojawiają się przez cały czas. Myślicie, 'Ech! On ma ledwie trzydzieści lat. Jak może być mistrzem? Nie wydaje się być wysoce wykształcony lub wykwalifikowany. Jak może go słuchać tysiące ludzi?' Macie swoje wątpliwości. Jesteście cyniczny. W strefie czystego intelektu związek nigdy nie zaistnieje.

Następny krok jest z intelektu do inteligencji. Z negatywności zwątpienia przemieszczacie się do, 'Może pójść na ten program i zobaczyć co ta osoba naprawdę robi?' Zamiast pozostawać w 'Co on może zrobić?' przemieszczacie się do 'Myślę, iż on coś ma na myśli. Lecz jemu ani wierzę, ani nie wierzę. Ok, zobaczę.' Intelekt zaczyna być inteligencją.

Następnie, jeśli będziecie dalej patrzeć do wnętrza, przemieścicie się z inteligencji do inteligencji z emocją, około 60% inteligencji, 40% emocji. Będziecie czuć, iż mistrz jest dobrym przyjacielem. Myślicie, 'Może mi trochę pomóc tu, trochę tam, zależnie gdzie potrzebuję wskazówki. Wiem, jak powinno wyglądać moje życie, zatem nie musi uczyć mnie wszystkiego, lecz gdziekolwiek potrzebuję pomocy, aby podjąć pewne decyzje, mogę przyjąć jego pomoc.' Jest to sposób patrzenia na mistrza, jak na przyjaciela. To nazywamy sakha bhava, postawa przyjacielska.

To jest jak korzystanie z laski do chodzenia. Używacie laski, kiedy są wzloty i upadki. Potem, z czasem, powoli, kiedy przechodzicie pewne poważne problemy, jak depresja i słaby nastrój, kiedy nie możecie pomóc sobie jego słowami, pytacie go, 'Twoje nauki są wspaniałe, lecz teraz nie mogę ich wypełniać. Cóż powinienem zrobić?' Wtedy on was wspiera mentalnie oraz psychologicznie. Zdajecie sobie sprawę, iż sama laska może nie wystarczać, iż potrzebujecie więcej wsparcia. Wtedy sięgacie po

jego rękę i z jego pomocą zaczynacie iść dalej. Wdzięczność względem niego zwiększa się, kiedy trzymacie jego rękę.

Jeśli macie jedynie laskę, wtedy jest to postawa przyjacielska, inteligentna emocja. Jeśli zaczniecie trzymać jego rękę, on zacznie was podnosić, wtedy powoli staje się to emocją-inteligencją. Tą postawę nazywam odczuwanie mistrza jak ojca lub matkę.

Od bycia przyjacielem staje się on ojcem lub matką. Powoli, bardzo powoli, związek się pogłębia. Ugruntowujecie się i myślicie, 'On jest nie tylko przyjacielem. On nie jest jedynie osobą, która daje mi sugestie i idee. On mnie również wyciąga z problemów.'

Wtedy powoli, wciąż podczas gdy pomaga wam każdej chwili ponad wasze oczekiwania, poczucie wewnątrz was względem niego staje się bardziej emocją. On was wypełnia, wypełnia wasze serca. Macie problem, aby o nim zapomnieć. Jest to moment, w którym chcecie się mu ukłonić jak sługa, nie ze wstydem, lecz z czcią i pokorą, iż znaleźliście kogoś, komu możecie oddać wszystkie swoje problemy. W ten sposób Hanuman czuł się względem swego mistrza Ramy, w indyjskiej epopei Ramajana * . Był całkowicie poświęcony Ramie. Głębokie połączenie wyższych emocji wydarza się podczas tego rodzaju związku. Ta postawa jest dużo bardziej emocjonalna, niż poprzednia. Jest to mieszanina 60% emocji oraz 40% inteligencji.

Wtedy, z czasem, przemieszczacie się bardziej w emocje i stajecie się opiekuńczy względem mistrza. Zamiast prosić go o poświęcenie uwagi i przyjmować jego pomoc, chcecie go wspierać, kochać i asystować mu. Wasza postawa staje się postawą troskliwej matki. Jest to stan czystej emocji. Jest to pierwotna potrzeba matki, aby zapewnić dobre samopoczucie jej dziecka.

W tych czterech stanach inteligencji, inteligencji-emocji, emocji-inteligencji oraz czystej emocji, wasze życie jest oddzielne i niezależne od życia mistrza. Przyjmujecie jedynie jego pomocy, aby pomóc w swoim życiu, aby wzbogacić wasze życie, to wszystko.

Kiedy postawa emocjonalna dojrzeje, zaczynacie czuć, iż wasze życie nie jest już oddzielne od jego. Przechodzicie wtedy od poziomu emocjonalnego do poziomu istoty. Chcecie poświęcić siebie, aby dbać o niego oraz dedykować mu swoje życie. Istnieje połączenie na poziomie istoty, nawet silniejsze niż emocjonalne połączenie matki i dziecka. Jest to połączenie wielkiej miłości, bez świadomości żadnej płci. Jest to nazywane madhura bhava, intensywna mikstura postawy poziomu emocjonalnego oraz poziomu istoty.

Kiedy madhura bhava stanie się intensywna, nagle doświadczycie, iż nie istnieje 'on' oraz 'ty'. Nie ma dwóch oddzielnych istot. Ty i on jesteście jednym i tym samym. Zaczynacie doświadczać maha bhava – doświadczać ciebie jako mistrza. Doświadczacie ostatecznego – tat tvam asi – To jesteś Ty.

Najpierw intelekt, potem inteligencja, potem 60% inteligencji oraz 40% emocji, potem 60% emocji oraz 40% inteligencji, dalej 100% emocji, następnie 60% emocji oraz 40% istoty, oraz czyste 100% istoty.

W ten sposób, krok po kroku, zaczynacie doświadczać i rozwijać się w związku mistrz-uczeń. Lecz w dowolnym czasie, dowolna postawa może być bardziej widoczna od innych.

Każdy rozwija się zbiorowo w energii, a mimo to związek każdego z mistrzem jest wyjątkowy. To jest tego piękno! Niech to będzie dasa bhava, związek mistrz-sługa, jaki istniał między Ramą oraz Hanumanem, lub vatsalya bhava, miłość matki, jak między Yashodą oraz Kriszną, lub sakha bhava, przyjaźń, jak między Kriszną oraz Arjuną, lub matru bhava, miłość dziecka do matki, jak między Ramakrishną a Matką Kali, lub madhura bhava, miłość ukochanego, jak między Radhą* a Kriszną –

każda bhava, postawa, jest wyjątkowa w tym związku, między uczniem a mistrzem. Każdy postęp ucznia z mistrzem, w poszukiwaniu swojej rzeczywistości, na ścieżce, która jest najlepsza do rozwoju dla niego.

Jak być z mistrzem – być otwartym

Kiedy jesteście z mistrzem, bądźcie całkowicie otwarci. Nie bądźcie usztywnieni. Zrozumcie, iż życie jest czymś o wiele więcej, niż logiką. Zostawcie swoją logikę i bądźcie całkowicie otwarci i uważni.

Kiedy odpuszczacie i jesteście otwarci, mistrz jest tak żywą energią, iż zostaniecie przemienieni. Będziecie nową istotą, będziecie nową energią oraz będziecie nową świadomością.

Mogę to powiedzieć jednym stwierdzeniem: będziecie nowi! Będziecie 'nowi' oraz 'czyści', będziecie 'atomowi'!

Będziecie się czuć lżejsi. Utracicie wagę 'nowotworów', które nieśliście, a które nie były waszą częścią, które wzbudzały w was niepokój. Coś, co powinno być nierozłączną częścią was, nigdy nie może wzbudzać w was niepokoju. Jeśli powoduje niepokój, nigdy nie miało być to częścią was. Bądźcie jedynie otwarci, aby 'mistrz chirurg' mógł usunąć te nowotwory, które niesiecie z życia, w życie.

Kiedy jesteście z mistrzem, bądźcie całkowici. Nie chodzi o to, czy zgadzacie się, czy nie, z tym co mistrz wam mówi. Musicie wyjść poza zgadzanie się lub niezgadzanie. Kiedy widzicie wschód słońca, czy możecie się z nim zgodzić lub nie? Nie! On jest, to wszystko. W ten sam sposób, mistrz jest, to wszystko. Kiedy to uczucie stanie się waszą częścią, nic więcej nie musi być wykonane z waszej strony. Wtedy dajecie mistrzowi pozwolenie na odkrycie się przed wami.

Być uczniem, oznacza być całkowicie otwartym na mistrza, nie bać się w żaden sposób, nie ukrywając się w żaden sposób, lecz być całkowicie autentycznym do samego środka.

Wtedy mistrz może wykonać swoją pracę nad wami. Popchnie was w kierunkach, o których nigdy byście nie pomyśleli, iż potraficie im sprostać. Będzie was inspirował w chwile i sytuacje, których w przeciwnym razie byście się obawiali. Będzie stale rozszerzał wasze granice, aż ostatecznie zrozumiecie, iż nie ma granic, nie ma ograniczeń. Wtedy wy również staniecie się tacy, jak on. Wy również staniecie się zupełnie wolni, nieograniczeni Paramahamsa!

Wszystko co potrzebujecie, to być otwartym na mistrza, na Życie. Kiedy jesteście otwarci, wyrażacie swoje zaufanie w mistrza. To zaufanie jest wszystkim, co jest potrzebne, aby utworzyć piękny pomost między wami a Życiem.

Krótka opowieść:

Uczeń wpadł do rzeki Ganges. Jego mistrz siedział nad brzegiem Gangesu. Widząc go, uczeń krzyczał, 'Ratuj mnie! Ratuj mnie! Boże, ratuj mnie! Mistrzu, ratuj mnie!'

Mistrz odparł, 'Głupcze! Wstań. Uratuj siebie.' Uczeń krzyknął znów, 'Nauczysz mnie swojej filozofii później. Najpierw mnie uratuj. Moje życie jest w niebezpieczeństwie. Po prostu mnie uratuj!'

Mistrz nawet się nie poruszył. Powtórzył, 'Głupcze! Uratuj siebie! Wstań.' Uczeń płakał, 'Myślałem, iż jesteś moim mistrzem. Ratuj mnie, ratuj mnie!' Teraz mistrz krzyczał z całych sił, 'Idioto! Wstań!'

Uczeń się przestraszył i wstał... i zobaczył, iż wody było jedynie po pas!

Wy również zmagacie się, ponieważ 'wpadliście do wody', lecz nie zdajecie sobie sprawy, iż jest jej jedynie po pas! Jedynie, kiedy usłuchacie mistrza i wstaniecie, zrozumiecie, iż woda sięga wam jedynie do pasa i możecie się spokojnie rozluźnić. Wszelkie zmartwienia, które myśleliście, iż niszczą wasze życie, nie istnieją w rzeczywistości. Są w większości waszą wyobraźnią. Nigdy nie okazały się prawdziwe.

Zatem zrozumcie, kiedy mówię 'Zadbam o was', daję wam kij, dzięki któremu możecie wstać. Kiedy mistrz mówi, 'Zadbam o was', jeśli wątpicie w to, po prostu nie wykorzystujecie możliwości, aby wstać.

Spalcie wasze samskary w obecności mistrza

Piękne wydarzenie z życia oświeconego mistrza, Ramana Maharishi'ego:

Był uczeń, który pisał Ramana Purana , wersety wielbiące Ramana Maharishiego. Lecz miał to, co nazywacie 'brakiem weny' i utknął w pewnym punkcie. W jakiś sposób, za każdym razem, kiedy piszesz z ego, pojawia się 'brak weny'. W każdym razie, uczeń przyszedł do Ramana Maharishi'ego i powiedział, 'Bhagavan* , nie mogę pisać dalej, proszę pomóż mi.' Bhagavan* powiedział, 'Odłóż papier i odejdź. Porozmawiam z tobą później.'*

Uczeń odłożył papier i wyszedł. Następnego dnia, kiedy wrócił, zobaczył, iż cały poemat został ukończony! Ramana Maharishi sam napisał 300 linii. Kiedy książka została wydrukowana, pisarz zaznaczył te 300 linii, a poniżej dopisał, 'Te 300 linii zostały napisane przez samego Bhagavan* .'

Bhagavan zobaczył książkę i zapytał się, 'Och! Zatem, pozostałe linie są napisane przez ciebie? W porządku!'

Uczeń powiedział później, 'Coś po prostu we mnie pękło, kiedy to powiedział. Popłynęły łzy, a ja po prostu upadłem u stóp Bhagavan i już nigdy nie wstałem.'

Tylko ten jeden komentarz wystarczał temu uczniowi, Murugunar'owi* , aby zostać oświeconym!

Zrozumcie, tak samo jak jeden engram lub wyrycie w pamięci pisarskiego ego Muruganar'a * , wy również posiadacie wiele engramów. Kiedy jesteście złapani w engram, po prostu bądźcie w obecności mistrza. Będziecie kompletnie z niego wyleczeni.

Wielki problem jest taki, iż engram nie pozwoli wam przyznać, iż w ogóle posiadacie engram. Będzie siebie kwestionował, ponieważ jest to kwestia jego przeżycia.

Dlatego zawsze mówię ludziom, kiedy jesteście złapani w engramy, kiedy jesteście opanowani przez te potężne, nieświadome napędy gniewu, pożądania, zachłanności, strachu, depresji lub zazdrości, nigdy nie podejmujcie ważnych decyzji. Bądźcie jedynie w obecności mistrza. Nigdy nie rezygnujcie z tej wspaniałej możliwości. Będziecie całkowicie wyleczeni i będziecie mogli z tego wyjść. Nigdy nie uciekajcie od mistrza, kiedy jesteście złapani przez engramy.

Za każdym razem, gdy ktoś jest w depresji i mnie opuści, tak bardzo mu współczuję. Nie dlatego, iż mam mniej o jedną osobę mniej w misji. Nie! Dlatego, iż opuścił mnie w chwili depresji. Jeśli ta sama osoba opuści mnie, kiedy jest szczęśliwa, to w porządku. Jest to normalny związek. Będzie mnie w sobie niósł wszędzie, gdzie pójdzie. Lecz kiedy jest w stanie depresji, nie tylko nie będzie wzrastał, ale również nigdy nie wyjdzie z tego engramu. Stanie się to dla niego poważną rano, jak kot, który oparzył się gorącym mlekiem. Nigdy nie podejdzie blisko mleka.

Nigdy nie podejmujcie decyzji, kiedy jesteście w słabym nastroju. Słaby nastrój naturalnie sam z siebie zaburzy fakty. Nie jest to odpowiedni warunek do podejmowania ważnych decyzji. Musicie poczekać na zmianę na dobry nastrój, kiedy rzeczy będą jaśniejsze. Zawsze podejmujcie ważne decyzje, kiedy jesteście w radosnym nastroju, kiedy jesteście w pozytywnym stanie umysłu. Tak samo, gdy podejmujecie decyzje w świetle dnia, kiedy jesteście przebudzeni, nie w martwocie nocy, kiedy śpicie, w ten sam sposób, decydujcie również kiedy jesteście w uważności, nie kiedy jesteście skołowani.

Miejcie jasność, słaby nastrój również minie, podobnie jak mija dobry nastrój. Taka jest natura umysłu, on jest jak koło. To co jest na dole, musi iść na górę. Ani 'góra', ani 'dół' nie może być uważany za bardziej realny niż ten drugi. Są tam oba, to wszystko. Ufanie bardziej pozytywnemu jest wyborem, który posiadacie.

Jeśli ktoś zdecyduje odejść, kiedy jest w stanie depresji lub słabym nastroju, problem w jego głowie powróci na dobry nastrój, a kiedy się to stanie będzie żałować swojej decyzji. Wtedy będzie trudniej powrócić, ponieważ będzie złapany przez winę i nie będzie się czuć upoważniony, aby wrócić.

Zawsze mówię ludziom, nigdy nie odchodźcie, kiedy jesteście w depresji. Jeśli jesteście w depresji, jest to odpowiedni czas, aby być w pobliżu mnie. Próbując być z dala ode mnie, kiedy jesteście złapani przez engramy, to jakby byście byli chorzy i nie chcieli opieki lekarza! Jest to odpowiednia pora na wizytę u lekarza!

Przebudzenie na cel waszego życia i mistrza

Zrozumcie, uczeń nie będzie wiedział o swojej ignorancji, ponieważ jest w ciemności. Odpowiedzialność spoczywa na człowieku, który jest w świetle, nie człowieku, który jest w ciemności.

Krótka opowieść:

Był raz człowiek, który narodził się ślepy, idący przez Himalaje. Szukał kija do odnajdowania drogi. Potknął się na zamarzniętym wężu. Pomyślał, iż jest to kij i zaczął go używać.

Oświecony mistrz zobaczył to i zaczął krzyczeć, 'Głupcze! To jest wąż, rzuć to.' Ślepiec zaczął krzyczeć, 'Nie! Myślę, iż nie masz kija. Zatem chcesz, abym go rzucił, wtedy ty go podniesiesz!'

Mistrz powiedział, 'Głupcze! Nie potrzebuję go. To co niesiesz nie jest kijem, to jest wąż. Wkrótce wstanie słońce, wąż wróci do życia i zabije ciebie.' Ślepiec nie był gotowy go porzucić. Wtedy mistrz powiedział, 'Nawet jeśli mi nie wierzysz, moją odpowiedzialnością jest teraz uratować ciebie.' Chwycił węża i próbował wyrzucić. Ślepiec zaczął bić mistrza tym samym kijem.

Lecz mistrz powiedział, 'Nawet jeśli mnie pobijesz, to w porządku. Moją odpowiedzialnością jest uratować ciebie, ponieważ ty nie wiesz.' Wziął węża i wyrzucił.

Nie wiecie ile wcieleń próbowaliście lub modliliście się, aby mieć mistrza. Nawet nie jesteście świadomi swojej prawdziwej tęsknoty. Mistrz przydarzający się w waszym życiu nie jest żartem. Nawet nie wiecie, ile wcieleń próbowaliście i modliliście się intensywnie, aby mieć w pobliżu mistrza. Przebudzenie na mistrza w waszym życiu jest niczym innym, jak przebudzeniem na tą wielką tęsknotę i cel waszego życia.

Koniec psychodramy życia

Wszystkie wasze związki są zwykłymi postaciami, a życie jest tylko dramatem. Proszę zrozumcie wyraźnie, wszystko co się dzieje jako związek jest jedynie psychodramą.

Powinniście zrozumieć prawdę. Rodzicie się w rodzinie z kimś jako wasza matka, ojciec, brat i siostra i bawicie się z nimi jako członkami rodziny. Mogliście widzieć dzieci bawiące się z lalkami. Dziecko ma kilka lalek; ubierze jedną jako ojciec, inną jako matka i podobnie ubierze dwie inne lalki jako brat i siostra. Następnie zainscenizuje dzień z ich życia. Będzie wydawał dźwięki, jakby ojciec szedł do pracy, udawał, iż matka przygotowuje coś w kuchni, pokaże, jak brat idzie do szkoły a siostra nie chce iść do szkoły i zamiast tego płacze. Dziecko będzie samo odgrywać te wszystkie role i będzie się cieszyć całą zabawą.

Spójrzcie teraz w swoje życie. Wy również próbujecie posiadać coraz więcej, czy to w dziedzinie związków czy rzeczy materialnych. Próbujecie poszerzyć ruchome i nieruchome własności i nagle dramat kończy się waszą śmiercią.

Ponownie rodzicie się w innej rodzinie z innym ojcem, matką, bratem i siostrą i gracie ponownie tą samą grę. Całe nasze życie nie różni się wcale od zabawy, w jaką bawią się dzieci z lalkami. To jest psychodrama życia. Temu, kto doświadczył kompletnego związku mistrz-uczeń, psychodrama nie przydarzy się ponownie w życiu.

Poddanie – ostateczna technika

W Bhagavad Gita, Arjuna jest zupełnie zagubiony co do ścieżki, jaką powinien podążyć. Ostateczna nauka udzielona Arjunie przez Krisznę w ostatnim rozdziale jest najlepszą techniką do osiągnięcia Ostateczności. Po daniu różnych technik, jak medytacja, cześć i wiedza, wreszcie Kriszna odkrywa bezpośrednią, pewną i ostateczną technikę, jaką jest poddanie.

Miejcie jasność, kiedy poddajecie się oświeconemu mistrzowi, w rzeczywistości poddajecie się temu, który nie ma ego, nie ma tożsamości, przez co nie ma w tym swoich celów. Jest jednością i pełnością z Życiem. Trzymając go za rękę, prosicie go, aby zabrał was również nad ocean błogości, w którym się znajduje.

Zmartwienie i napięcie przychodzi, kiedy myślicie, iż jesteście sprawcą, działającym. I wkrótce stajecie się zmęczeni. Lecz jeśli przesuniecie poczucie własności do wyższych energii i będziecie kontynuować swoją pracę z błogością, będziecie czuć się wielce zrelaksowani!

Krótka opowieść:

Był raz menadżer banku, który brał wszystkie pieniądze do domu każdego dnia i przynosił z powrotem ze sobą następnego poranka. Robił tak przez miesiąc i nie mógł już więcej.

Odkrył, iż drży przez całą drogę, jadąc do domu i nie mógł spać z tymi wszystkimi pieniędzmi pod swoją opieką. Wreszcie poprosił swego szefa, aby ulżył mu w pracy, ponieważ nie może już dłużej znieść stresu.

Szef powiedział mu, iż nawet jeśli pieniądze by się zgubiły, nie byłby winny oraz, że może kontynuować swoją pracę. Menadżer spał spokojnie od tego dnia.

Jaka była w nim różnica? Wykonywał tą samą pracę, lecz dlaczego nie było więcej ani strachu, ani napięcia? Ponieważ odpowiedzialność została przeniesiona na wyższy autorytet, to wszystko. Kontynuował to, co robił.

Kiedy poddacie się wyższej energii, nigdy więcej nie będziecie się czuli wysuszeni lub wyczerpani, ponieważ jesteście bezpośrednio połączeni do tego, który jest ucieleśnieniem nieskończonej energii. Taki jest dar poddania.