138. Πιάστε το νόημα με αθωότητα

Όταν είστε με αθωότητα, απλά θα απολαμβάνετε τη στιγμή. Αν παρακολουθείτε τους αθώους ανθρώπους, δεν θα σας φανούν ποτέ ότι κουβαλάνε κάποιο μεγάλο

J. Krishnamurti - Γνωστός Ινδός φιλόσοφος.

Η αθωότητα γνωρίζει την ομορφιά της χωρίς σκοπό.

στόχο. Θα

απολαμβάνουν απλά τη στιγμή με μια ολότητα, με μια απλότητα. Η αθωότητα 'πιάνει' τη στιγμή, ενώ η γνώση τη χάνει. Η γνώση γνωρίζει μόνο σκοπό, ενώ η αθωότητα γνωρίζει την ομορφιά της έλλειψης κάποιου σκοπού.

Αν αφήσετε στην άκρη τις γνώσεις σας θα είστε έτοιμοι να συλλάβετε τη στιγμή και την Αλήθεια. Το παρόν κρύβει μέσα του την αλήθεια*.* Το πρόβλημα είναι ότι σήμερα η εκπαίδευση διδάσκει μόνο τη γνώση και πώς να είστε έξυπνοι. Δεν σας διδάσκει σχετικά με την αθωότητα. Σε ποιο μέρος στα πανεπιστήμια διδάσκεται η αθωότητα;

Σήμερα υπάρχει μεγάλη πίεση στο να είστε έξυπνοι. Τα παιδιά χάνουν την αθωότητά τους εξαιτίας του προγραμματισμού που δέχονται στο όνομα του "πως να είσαι έξυπνος". Με την πάροδο του χρόνου, όπως και σε αυτό το μικρό αγόρι παρακάτω, ακόμη και η αθωότητα χρησιμοποιείται στο τέλος μόνο για να μασκαρέψει την εξυπνάδα!

Ένας πατέρας παρουσίασε το γιο του με υπερηφάνεια στους συναδέλφους του στο γραφείο για πρώτη φορά.

Όλοι οι συνάδελφοί του στέκονταν γύρω από το αγόρι και ο πατέρας τους είπε: "Γιε μου, γιατί δεν τους λες πόσο χρονών είσαι;".

Το παιδί είπε αμέσως: "Όταν είμαι στο σπίτι είμαι επτά. Αλλά όταν βρίσκομαι στο λεωφορείο, είμαι πέντε".

Έτσι εκπαιδεύονται τα παιδιά σήμερα. Εκπαιδεύονται να βλέπουν τη χρησιμότητα σε όλα. Η εκπαίδευση σας αξιολογεί με βάση τη χρησιμότητά σας. Αλλά δεν είστε εσείς η χρησιμότητά σας. Είστε η ύπαρξή σας. Διότι το είναι δεν μπορεί ποτέ να αξιολογηθεί. Μόνο ο νους μπορεί να αξιολογηθεί, και ο ίδιος ο νους είναι ένας μύθος! Η κοινωνία δημιουργεί έναν μύθο, ο οποίος είναι ο νους σας, και τον κρατάει ως μέτρο για να σας αξιολογήσει. Αυτ. ός είναι ο λόγος για τον οποίο η γνώση είνα. ι τόσο δημοφιλής σήμερα. Μια

μικρή ιστορία:

Τέσσερις φίλοι ζούσαν σε μια πόλη. Περνούσαν πολύ χρόνο μαζί. Τρεις από αυτούς ήταν πολύ μορφωμένοι. Ο τέταρτος δεν ήταν τόσο μορφωμένος αλλά ήταν σοφός.

Μια μέρα, αποφάσισαν να ταξιδέψουν σε άλλες χώρες για να επιδείξουν τη γνώση τους στους ανθρώπους και να κερδίσουν χρήματα.

Ο τέταρτος φίλος δεν είχε κάποια μόρφωση για να καυχηθεί, αλλά εξέφρασε την επιθυμία του να τους συνοδεύσει.

Ο πρώτος φίλος του είπε: "Δεν γνωρίζεις αρκετά. Εάν μας συνοδεύσεις, θα πρέπει να μοιραστούμε άσκοπα τα χρήματά μας μαζί σου".

Ο δεύτερος φίλος είπε: "Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Καλύτερα να μείνεις πίσω.''

Ο τρίτος φίλος ήταν πιο ευγενικός. Είπε: "Μεγαλώσαμε μαζί όλα αυτά τα χρόνια. Δεν είναι σωστό να του λέτε να μείνει πίσω. Θα πρέπει να έρθει μαζί μας.''

Έτσι οι τέσσερις τους ξεκίνησαν το ταξίδι τους.

Πέρασαν μέσα από ένα πυκνό δάσος. Είδαν πολλά άγρια ζώα και έζησαν πολλές συναρπαστικές στιγμές. Ξαφνικά μια μέρα, συνάντησαν έναν σωρό από οστά ζώων.

Ένας από αυτούς είπε: "Νομίζω ότι αυτός είναι ένας θαυμάσιος τρόπος για να δοκιμάσουμε τις γνώσεις μας. Ας επαναφέρουμε αυτό το ζώο στη ζωή.

Οι άλλοι δύο φίλοι συμφώνησαν, αλλά ο τέταρτος είπε: "Νομίζω ότι αυτά είναι τα οστά ενός πολύ μεγάλου ζώου, οπότε ίσως δεν πρέπει να επιχειρήσουμε να κάνουμε τέτοια πράγματα".

Οι άλλοι τρεις τον κορόιδεψαν και τον αποκάλεσαν δειλό. Είπαν, "Εάν είχες

γνώση όπως εμείς, δεν θα ένιωθες τόσο φοβισμένος από κάτι τέτοιο. Μείνε ήσυχος και παρακολούθησε μας.

Οι τρεις τους συνέχισαν το πείραμα.

Ένας από αυτούς τοποθέτησε τα οστά με έναν τέτοιο τρόπο ώστε να μοιάζει με κανονικό ζώο. Στη συνέχεια έψαλλε κάποιους στίχους, τα ράντισε με αγιασμό και τα οστά ξαφνικά πήραν τη μορφή σκελετού. Έμειναν έκπληκτοι από τη δύναμη της γνώσης τους.

Ο δεύτερος ήρθε μπροστά, έψαλλε μερικούς ακόμη στίχους και το ράντισε με περισσότερο νερό. Ο σκελετός ξαφνικά καλύφθηκε με μύες, σάρκα, αίμα και ένα παλτό από γούνα. Ήταν πλέον ένα λιοντάρι και του έλειπε μόνο η ζωή.

Οι φίλοι έμειναν έκπληκτοι με τον εαυτό τους.

Ο τρίτος φίλος ήρθε μπροστά και είπε ότι θα το εμφυσούσε με ζωή.

Ο τέταρτος φίλος έκανε άλλη μια προειδοποίηση, αλλά τον κορόιδεψαν. Στη συνέχεια ανέβηκε αργά σε ένα δέντρο και κάθισε εκεί παρακολουθώντας.

Ο τρίτος φίλος έδωσε ζωή λοιπόν στο σώμα του λιονταριού και το λιοντάρι ζωντάνεψε.

Με ένα βρυχηθμό, το λιοντάρι προχώρησε προς τους τρεις τους. Κοίταξαν ψηλά για να δουν πού βρισκόταν ο τέταρτος φίλος. Ήταν σκαρφαλωμένος πάνω στο δέντρο και παρακολουθούσε όλη τη σκηνή.

Το λιοντάρι τους ξεπάστρεψε με συνοπτικές διαδικασίες.

Η γνώση είναι ένα εργαλείο. Δεν οδηγεί άμεσα στην ευφυΐα. Είναι απλώς ένα

εργαλείο. Εφόσον τη χρησιμοποιούμε ως ένα ισχυρό εργαλείο όπου χρειάζεται, είναι καλό. Μπορεί να κάνει εκπληκτικά πράγματα. Το λάθος που κάνουμε είναι ότι παραδίνουμε ολόκληρη τη ζωή μας στα χέρια της γνώσης. Από την άλλη πλευρά, η αθωότητα οδηγεί άμεσα στην καθαρή νοημοσύνη.

Η αθωότητα αντιλαμβάνεται διαστάσεις που ηεξυπνάδα μπορεί να τις χάνει. Η αθωότητα μπορεί να χάνει τα γεγονότα, αλλά να συλλαμβάνει τις Αλήθειες. Η εξυπνάδα είναι πολύ απασχολημένη με τα γεγονότα. Όταν η εξυπνάδα συνδυάζεται με την αθωότητα, γίνεται ένας σπάνιος συνδυασμός εξυπνάδας και αθωότητας. Το να παραμερίζεις τη γνώση για χάρη της αθωότητας είναι η ευφυΐα. Δεν εννοώ ότι θα πρέπει να σταματήσετε να συγκεντρώνετε παραπάνω γνώση. Απλά να καταλάβετε ότι η γνώση δεν μπορεί να υποκαταστήσει την αθωότητα.

Εάν παρατηρήσετε τους χωρικούς οι οποίοι δεν είναι μορφωμένοι, θα δείτε ότι επιδεικνύουν μια αγνή νοημοσύνη! Γι' αυτό θα διαπιστώσετε ότι όταν κολλήσετε κάπου, ένας χωρικός θα μπαίνει αβίαστα στη μέση και σας βοηθάει! Η αθώα νοημοσύνη έχει αυτή την ικανότητα.

Σήμερα όλα τα πανεπιστήμια εργάζονται για την όξυνση της διανοητικής ικανότητας του ατόμου. Μας διδάσκουν πώς να γινόμαστε πιο χρήσιμοι στην κοινωνία και πώς να είμαστε πιο παραγωγικοί ή αποτελεσματικοί. Δεν είναι κακό να είμαστε παραγωγικοί και αποτελεσματικοί, αλλά στην πορεία ξεχνάμε πώς να είμαστε αθώοι και δεκτικοί. Ξεχνάμε πώς να ανοιχτούμε στο σύμπαν, στην Ύπαρξη. Ξεχνάμε πώς να κινούμαστε συγχρονισμένοι με το σύμπαν, πώς να κάνουμε την παραγωγικότητα να

συμβαίνει αρμονικά με το κοσμικό σχέδιο, το οποίο είναι η πηγή της κάθε παραγωγικότητας. Αυτό συμβαίνει επειδή είμαστε παγιδευμένοι στο "κάνω" και στο "έχω", ξεχνώντας το "είμαι".

Υπάρχουν τρεις σημαντικές καταστάσεις: το είμαι, το κάνω και το έχω. Αυτή τη στιγμή, περνάμε από το να κάνουμε στο να έχουμε. Κάνουμε συνεχώς πράγματα. Μαθαίνουμε και βάζουμε τη μάθηση σε μια χρησιμοθηρική δράση. Στη συνέχεια "έχουμε" αυτό που θέλουμε, είτε πρόκειται για χρήματα, είτε για σχέσεις, είτε για άνεση είτε για οτιδήποτε άλλο. Μετά θέλουμε να έχουμε καλύτερα πράγματα ή να έχουμε περισσότερα πράγματα και έτσι συνεχίζουμε να πράττουμε. Βρισκόμαστε διαρκώς μεταξύ του να κάνουμε και του να έχουμε. Κατά τη διαδικασία αυτή, το 'είμαι' ξεχνιέται. Η πραγματική μας ξεκούραση βρίσκεται μόνο στην κατάσταση της ύπαρξης. Εξαιτίας αυτού, όσα κι αν κάνουμε και αν έχουμε, θα εξακολουθούμε να αναζητούμε την ξεκούραση. Αυτό το συναίσθημα είναι το "κάλεσμα της ύπαρξης".

Εάν καλλιεργήσουμε το 'είναι' μας και προκαλέσουμε το πράττειν να συμβεί από την ποιότητα του 'είναι', τότε δεν θα χρειάζεται να δουλέυουμε τόσο πολύ για το έχειν. Αυτό απλά θα συμβεί ως υποπροϊόν. Αυτό είναι το μυστικό της Ύπαρξης. Αλλά τα πανεπιστήμια δεν το θεωρούν αυτό ως άμεσα χρήσιμο για την κοινωνία. Αυτό είναι το πρόβλημα. Αλλά αυτό είναι που παραδίδει την πραγματική χρησιμότητα του κάθε ατόμου, όχι μόνο προς την κοινωνία αλλά και προς ολόκληρο το σύμπαν. Θα πρέπει πάντα να ενδιαφερόμαστε για το Όλον.

Στα αρχαία ινδικά πανεπιστήμια, όπως η Ταξίλα* και η Ναλάντα*, η προετοιμασία των φοιτητών ήταν πάντα σε επίπεδο ύπαρξης. Η μάθηση του εξωτερικού κόσμου συνέβαινε ως φυσικό επακόλουθο. Η Ινδία επικεντρωνόταν πάντα στην καλλιέργεια της αθωότητας του όντος, διότι μόνο αυτή μπορούσε να οδηγήσει στη δύναμη της ύπαρξης. Όταν υπάρχει η δύναμη του όντος, τα πάντα μπορούν να επιτευχθούν.

υπάρχουν τρισεκατομμύρια κύτταρα στο σώμα. Κάθε κύτταρο είναι σαν ένα ευφυές ον. Κάθε κύτταρο έχει μέσα του την ουσία DNA*, η οποία κατέχει τις πληροφορίες και την ευφυΐα για να αναπτύξει ένα ολόκληρο σώμα και εγκέφαλο. Αυτή η λανθάνουσα νοημοσύνη θα πρέπει να αφυπνιστεί, ώστε ο νους να μην κινείται προς τον πόνο αλλά να παραμένει στην ευδαιμονία.

Συνεχίζει λέγοντας ότι η πνευματική εκπαίδευση μαγνητίζει τα κύτταραστέλνοντας ένα 'ρεύμα' ζωής γύρω από τον εγκέφαλο και τη σπονδυλική στήλη, εξασφαλίζοντας την εξελικτική πρόοδο του ατόμου. Με αυτόν τον θεϊκό μαγνητισμό, κάθε κύτταρο γίνεται ένας εγκέφαλος ζωντανός και έτοιμος να συλλάβει κάθε κομμάτι της γνώσης. Με αυτούς τους αφυπνισμένους εγκεφάλους, η νοητική ικανότητα του ατόμου πολλαπλασιάζεται και όλα τα είδη γνώσης μπορούν έτσι να κατανοηθούν αβίαστα! Αυτός είναι και ο αντίκτυπος της πνευματικής μάθησης.

Ο Αλέξανδρος, ο αυτοκράτορας της Ελλάδας, είχε κατακτήσει τα τρία τέταρτα του κόσμου και ταξίδεψε προς τα κάτω προς στην Ασία για να την κατακτήσει. Εγκαταστάθηκε στις όχθες του ποταμού Sindhu για να κατακτήσει την Ινδία.

Στις όχθες του ίδιου ποταμού ζούσε ένας ερημίτης.

Καθώς ο Αλέξανδρος και ο στρατός του περνούσαν, ο ερημίτης διαλογιζόταν και δεν σηκώθηκε να τον χαιρετήσει. Ο Αλέξανδρος αισθάνθηκε ταπεινωμένος και του φώναξε: "Πώς τολμάς και δεν με χαιρετάς!". Και έβγαλε το σπαθί του για να του κόψει το κεφάλι.

Ο ερημίτης τον κοίταξε και γέλασε.

Ο Αλέξανδρος σοκαρίστηκε. Ρώτησε: "Πρόκειται σε σκοτώσω και εσύ γελάς;".

Ο ερημίτης είπε: "Αναρωτιέμαι τι προσπαθείς να σκοτώσεις! Εγώ δεν μπορώ ποτέ να σκοτωθώ. Είμαι αθάνατος, αιώνιος και άφθαρτος. Τα όπλα δεν μπορούν να κόψουν, η φωτιά δεν μπορεί να κάψει, το νερό δεν μπορεί να βρέξει, ο άνεμος δεν μπορεί να στεγνώσει αυτή την ψυχή". Είπε αναφέροντας αποσπάσματα από την Μπαγκαβάντ Γκίτα.

Ο Αλέξανδρος πέταξε το σπαθί και χαιρέτησε τον ερημίτη λέγοντας: "Η Ινδία έχει τόσο σπουδαίους ανθρώπους που δεν φοβούνται το θάνατο. Προσφέρω τους χαιρετισμούς μου σε αυτή τη σπουδαία χώρα". Αποσύρθηκε από το ινδικό έδαφος ως σοφότερος άνθρωπος.

Οι διδασκαλίες των πανεπιστημίων της παλιάς εποχής δημιούργησαν τη δυνατότητα να ανθίσει η υπέρτατη γνώση και αυτοπεποίθηση στα άτομα, διατηρώντας ταυτόχρονα την αθωότητά τους. Τότε κάθε φοιτητής αποκτούσε εντέλει την ιδιότητα του σοφού. Ένας σοφός διατηρεί την τεράστια γνώση του εξωτερικού κόσμου και την απόλυτη αθωότητα του εσωτερικού κόσμου.

Κάποιος μπορεί να συνεχίζει να διαβάζει κάτι εδώ και εκεί και να διασκεδάζει. Αν η πρόθεσή του είναι απλώς να διαβάζει βιβλία, αυτό μπορεί να είναι μια καλή ψυχαγωγία, αλλά όχι η Φώτιση. Η ψυχαγωγία είναι διαφορετική από τη φώτιση. Το ότι έχει ψυχαγωγηθεί με κάποια καλά βιβλία, δεν σημαίνει ότι έχει φωτιστεί. Τα βιβλία που σας βοηθούν να οξύνετε τη λογική σας, σας δίνουν την αίσθηση ότι γνωρίζετε. Εκεί είναι που αρχίζει το πρόβλημα. Και κάτι ακόμη: δεν μπορεί κανείς να κατηγορήσει τον εκσυγχρονισμό για την απώλεια της αθωότητας. Ο Κύριος Κρίσνα λέει: "Εγώ είμαι ο Χρόνος". Όταν ο Κρίσνα το λέει αυτό, θα πρέπει να καταλάβετε ότι ο εκσυγχρονισμός είναι επίσης το θεϊκό παιχνίδι της Ύπαρξης. Ο άνθρωπος θα πρέπει να κατανοήσει τον εκσυγχρονισμό υπό το σωστό πρίσμα και να μην τον εκλάβει ως μια αντικατάσταση του αρχαίου θεμελίου της ανάπτυξης.

Να είστε ευάλωτοι

Όταν είστε αθώοι, θα είστε ευάλωτοι σε όλα όσα θέλει να σας διδάξει η Ύπαρξη! Αν είστε κλειστοί, θα δημιουργείτε ένα τείχος γύρω σας. Ο τοίχος δεν θα επιτρέπει ούτε στο φρέσκο αεράκι να αγγίξει την ύπαρξή σας ούτε θα σας επιτρέπει να βγείτε έξω και να αγγίξετε το δροσερό αεράκι. Η Ευαλωτότητα είναι το να σπάσετε τον τοίχο και να προσκαλέσετε το δροσερό αεράκι να αγγίξει την ίδια σας την ύπαρξη κάθε φορά που φυσάει.

Η Ευπάθεια είναι να επιτρέπεις στα πάντα να αγγίζουν την ύπαρξή σου. Ολόκληρο το σύμπαν θα έρχεται προς εσάς όταν θα είστε ευάλωτοι.

Η ευπάθεια δεν είναι αδυναμία. Ο τοίχος όταν σπάσει δεν θα σας βάλει σε κίνδυνο. Ο ίδιος ο τοίχος χτίστηκε από έναν βαθύ φόβο του να εκθέσετε την πραγματικότητά σας. Η πραγματικότητά σας είναι η ευπάθειά σας και φοβάστε τόσο πολύ να την ανοίξετε στο σύμπαν. Ξέρετε βαθιά μέσα σας ότι αν αφεθείτε και αν ανοιχτείτε θα σας παρασύρει απλά η αθωότητα. Έτσι κλείνεστε στον εαυτό σας. Αλλά είναι αποπνικτικό να βρίσκεστε εκεί μέσα, επειδή ανακυκλώνεται συνεχώς ο ίδιος αέρας. Βιώνετε τα ίδια και τα ίδια μοτίβα που γνωρίζει ο νους σας. Τότε ποια είναι η χρησιμότητα του τοίχου; Όταν ο τοίχος σπάσει, θα συνειδητοποιήσετε ότι

"ναι", η ενέργειά	τίποτα δεν σας
σας αρχίζει να	αφήσει.
	Αντίθετα,
κινείται προς μια	κερδίζετε μόνο
νέα κατεύθυνση.	τη

φρεσκάδα της ζωής.

Δύο αστρολόγοι συναντήθηκαν στο δρόμο μια όμορφη φθινοπωρινή μέρα. Ο ένας από αυτούς σχολίασε, "Όμορφο φθινόπωρο. Είναι κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί.

Ο άλλος απάντησε: "Αλήθεια είναι. Μου θυμίζει το φθινόπωρο του 2070".

Όταν είστε ευάλωτοι, θα βιώνετε τα πάντα σε επίπεδο ύπαρξης. Διαφορετικά, θα μετατρέπεται σε μια εμπειρία μέσω του κεφαλιού. Το ον είναι η ποίηση, το κεφάλι είναι η πεζογραφία. Η ζωή είναι η ποίηση.

Μια νύχτα μια γυναίκα βρήκε τον άντρα της να στέκεται πάνω από την κούνια του μωρού τους.

Καθώς στεκόταν και κοίταζε το μωρό μέσα στην κούνια του, αυτή είδε το πρόσωπό του να παίρνει ένα μείγμα συναισθημάτων δυσπιστίας, δέους, σκεπτικισμού, αμφιβολίας, έκπληξης κτλ.

Τον πλησίασε αργά, τον αγκάλιασε και του είπε: "Θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μου τις σκέψεις σου;".

Ο σύζυγος απάντησε: "Είναι καταπληκτικό. Δεν μπορώ να φανταστώ πώς μπορεί κάποιος να φτιάξει μια τέτοια κούνια με μόλις 45 δολάρια!

Με το κεφάλι δεν μπορείτε να είστε ευάλωτοι! Και όταν δεν είστε ευάλωτοι, θα κάθεστε πίσω από τον μεγάλο τοίχο του σπιτιού σας. Η ζωή δεν θα έχει ακόμη ξεκινήσει. Η ζωή συμβαίνει με την ευαλωτότητα.

αλήθεια σε ένα διαφορετικό μονοπάτι, σε ένα χαρούμενο μονοπάτι, γιατί κάθε στιγμή λαμβάνετε απευθείας από την Ύπαρξη. Η Ύπαρξη θα είναι σε θέση να σας προσφέρει τα πάντα επειδή θα είστε ευάλωτοι και έτοιμοι να το δεχτείτε! Η ύπαρξη έχει τη δική της ηθική. Οι φωτισμένοι Δάσκαλοι έχουν τη δική τους ηθική. Όταν υπάρχει η ευαλωτότητα, μπορούν απλά να σας 'λούσουν' με τα πάντα. Όταν υπάρχει ο τοίχος, αυτό θα είναι δύσκολο. Η ηθική τους δεν τους επιτρέπει να διεισδύσουν. Έτσι, περιμένουν να σπάσει ο τοίχος.

Όταν γίνεστε ευάλωτοι, λέτε ένα "ναι" στην Ύπαρξη. Η Ύπαρξη είναι το μεγαλύτερο μυστήριο και ο αιώνιος Δάσκαλος. Όταν λέτε ναι σε αυτήν, η ενέργειά σας θα αρχίζει να κινείται προς μια νέα κατεύθυνση. Θα μετακινείται από το κεφάλι προς στην καρδιά και θα αρχίζετε να λαμβάνετε τις διδασκαλίες από την ίδια σας την ύπαρξη. Σε οτιδήποτε κι αν είπατε "όχι" νωρίτερα, θα αρχίσει να αλλάζει σε ένα "ναι". Τότε θα δείτε τον κόσμο να είναι πολύ διαφορετικός από ό,τι νομίζατε.

Οι άνθρωποι με ρωτούν πώς να "βρίσκονται" στην παρουσία μου. Απλά με το να είστε εντελώς ευάλωτοι και αθώοι. Με το να ανοίγεστε, θα μπορείτε να λάβετε την αλήθεια απευθείας μέσα στο όν σας. Ο Δάσκαλος είναι η αγνή έκφραση της Ύπαρξης. Επιτρέποντάς τον, θα επιτρέπετε στην Ύπαρξη να εισέλθει μέσα σας. Όταν η Ύπαρξη εισέρχεται, θα αφήνει μια εντύπωση της αλήθειας στο όν σας. Με κάθε νταρσάν ή άγγιγμα από τον Δάσκαλο, η εντύπωση αυτή

Με την ευαλωτότητα κινείστε προς την

θα γίνεται βαθύτερη. Αυτή η εντύπωση είναι μεγαλύτερη από οποιαδήποτε διδασκαλία μπορεί να σας μεταδωθεί.

Ένας Δάσκαλος δεν μπορεί να σας διδάξει την πνευματικότητα, αλλά μπορείτε να τη διδαχτείτε με το να είστε ανοιχτοί και να τον εμπιστεύεστε. Η πνευματικότητα δεν έχει καμία σχέση με τις λέξεις. Είναι μια εμπειρία. Πρέπει να την ενστερνιστείτε παρακολουθώντας τη γλώσσα του σώματος του Δασκάλου, μυρίζοντας τη φώτιση που αναβλύζει μέσα από αυτόν. Θα μπορείτε να την αντιληφθείτε εάν είστε συνειδητοποιημένοι.

Όταν είστε ευάλωτοι, θα είστε ανοιχτοί σε ολόκληρο το σύστημα απόκρισης σας. Δεν θα βιάζεστε να κάνετε τις ερωτήσεις σας. Θα δίνετε χώρο για να δράσει η νοημοσύνη του σύμπαντος μέσα από εσάς.

Το να εκφράζεστε με ευαλωτότητα σημαίνει να είστε ελεύθεροι σαν τα πουλιά, χωρίς να ανησυχείτε για το παρελθόν ή το μέλλον, απλά να είστε. Αυτό διδάσκουν οι Δάσκαλοι του Ζεν στους μαθητές τους.

Παραδοθείτε με εμπιστοσύνη

Η απέραντη εμπιστοσύνη οδηγεί προς την παράδοση. Η παράδοση είναι η απλότητα της καρδιάς. Είναι το να γνωρίζετε ότι δεν χρειάζεται να αποφασίσετε για την Αλήθεια, ότι απλά θα πρέπει να την ακολουθήσετε. Όταν αφυπνιστείτε στην ισχυρή παρουσία της Αλήθειας, η παράδοση σας θα συμβεί.

Αν παρατηρήσετε τον σκύλο σας, θα διαπιστώσετε ότι ακόμη και αν τον εξαπατάτε μια στο τόσο, θα επιστρέφει σε εσάς με απόλυτη εμπιστοσύνη. Η εμπιστοσύνη του είναι απόλυτη και αθώα. Η εμπιστοσύνη αυτή έρχεται δίχως κάποιο λόγο. Δεν έχει ερωτήσεις, οπότε δεν χρειάζεται να του δώσετε και απαντήσεις. Δεν βλέπει καμία χρησιμότητα σε τίποτα. Απλώς υπάρχει για εσάς σαν ένα ανοιχτό βιβλίο, αυτό είναι όλο.

Δύο χρυσόψαρα βρίσκονταν σε μια δεξαμενή νερού. Το ένα ρώτησε το άλλο: "Εμπιστεύεσαι τον Θεό;".

Το άλλο απάντησε: "Μα φυσικά. Ποιος νομίζεις ότι αλλάζει το νερό μας καθημερινά;

Μόνο η αθωότητα είναι ικανή να κάνει το άλμα προς την εμπιστοσύνη και την παράδοση. Η γνώση βλέπει με κάποιο τρόπο μια χρησιμότητα στα πάντα. Αναζητά το λόγο για όλα. Η παράδοση και η λογική αποκλείουν η μία την άλλη.

Η παράδοση έχει να κάνει μετην εμπιστοσύνη. Η παράδοση είναι

είναι δυνατή μόνο μέσω της αθωότητα, διότι είναι από την αθωότητα που προκύπτει η εμπιστοσύνη.

Από την παράδοση προκύπτει η βαθιά χαλάρωση. Από την παράδοση αναβλύζει μια φρέσκια νοημοσύνη η οπία γνωρίζει σε ένα διαφορετικό επίπεδο. Σε αυτό το επίπεδο, δεν υπάρχει κάποια ανησυχία για το αποτέλεσμα, υπάρχει μόνο η δράση που καθοδηγείται από την αγνή ενέργεια. Και η ενέργεια είναι νοημοσύνη. Εμπιστοσύνη δεν σημαίνει αδράνεια. Σημαίνει να συνεχίζετε να είστε σε δράση με ευφυΐα αντί για νόηση. Σημαίνει να έχετε εμπιστοσύνη ως προς τη σκέψη, και ευφυΐα ως προς τη δράση.

Ένας μαθητής ήρθε καβάλα στην καμήλα του στη σκηνή ενός Σουφιστή Δασκάλου. Κατέβηκε από την καμήλα, μπήκε στη σκηνή του Δασκάλου, υποκλίθηκε και είπε: "Δάσκαλε, η εμπιστοσύνη μου στο Θεό είναι τόσο μεγάλη που άφησα την καμήλα μου έξω χωρίς να τη δέσω'', πεπεισμένος ότι ο θεός προστατεύει τα συμφέροντα εκείνων που τον αγαπούν.

Ο Δάσκαλος φώναξε: "Πήγαινε να δέσεις την καμήλα σου, ανόητε! Ο Θεός δεν μπορεί να ασχοληθεί με το να κάνει για σένα αυτό που είσαι απόλυτα ικανός να κάνεις μόνος σου!

Η εμπιστοσύνη είναι μια στάση ζωής.

Αλλά δεν υποκαθιστά την κατάλληλη δράση. Το πνεύμα της εμπιστοσύνης είναι η ουσία της ζωής. Οδηγεί στην αθωότητα, την παράδοση, τη χαλάρωση και την ευδαιμονία. Αν ακολουθηθεί μέσω μιας πλήρης κατανόησης, δεν θα υπάρχει τίποτα να χάσουμε σε αυτό το μονοπάτι. Μέχρι τότε, θα βρίσκεστε ακόμα στο μονοπάτι της εμπιστοσύνης.

Οι φωτισμένοι Δάσκαλοι έχουν εδραιωθεί στη γνώση ότι τίποτα δεν είναι αδύνατο στο χώρο της Ύπαρξης. Είναι οι ζωντανές ενσαρκώσεις της εμπιστοσύνης. Η ευδαιμονία τους είναι μια έκφραση αυτού του γεγονότος. Έχουν πρόσβαση σε όλη τη γνώση που υπάρχει στον κόσμο αλλά είναι ακόμα εντελώς αθώοι. Γνωρίζουν ότι η γνώση τους είναι η γνώση της Ύπαρξης. Η γνώση τους δεν είναι απλά μια γνώση, αλλά μια ρέουσα εμπειρία της αλήθειας της στιγμής.

Κι εμείς έχουμε γνώση. Αλλά το πρόβλημα είναι ότι νομίζουμε ότι η γνώση μας είναι η μόνη σωστή γνώση και ότι όλες οι άλλες γνώσεις είναι λανθασμένες. Καταλάβετε: η απόλυτη γνώση είναι η ίδια για όλους. Οτιδήποτε ενδιάμεσο είναι απλώς ένα μάτσο δανεικές ιδέες. Αν αυτό το καταλάβετε αυτό με σαφήνεια, θα συμβεί η παράδοση μέσα σας και θα αφήσετε το βάρος της γνώσης και θα γίνετε αθώοι.

Πώς να αρχίσουμε να γνωρίζουμε ότι δεν γνωρίζουμε; Η απλή διαπίστωση ότι δεν -ξέρουμε είναι αρκετή. Απλά διαλογιστείτε πάνω στην Ύπαρξη, την πηγή της κάθε γνώσης. Να είστε προς αυτήν σε μια προσευχητική και παραδομένη διάθεση όλη την ώρα. Να είστε σταθεροί όσο παραδίδεστε στη γνώση της Ύπαρξης. Θα δείτε τότε ότι θαύματα θα αρχίσουν να συμβαίνουν τριγύρω σας.

Υπάρχει μια ιστορία για τον Hanuman , τον θεό-μαϊμού στην ινδουιστική μυθολογία ο οποίος ήταν αφοσιωμένος μαθητής του Κυρίου Ράμα* .*

Ο Χανουμάν ρωτήθηκε κάποτε, ποια μέρα του σεληνιακού μήνα ήταν.*

Εκείνος απάντησε: "Δεν ξέρω τίποτα για την ημέρα του μήνα ή τις θέσεις των άστρων. Αλλά σκέφτομαι μόνο τον Ράμα ".*

Όταν εδραιωθείτε στο θαύμα της Αλήθειας, θα γίνετε τόσο αθώοι, που η ίδια σας η ζωή θα γίνει διαλογιστική και θαυματουργή. Ήταν ο Hanuman * που διέσχισε τον ωκεανό από την Ινδία στη Σρι Λάνκα με ένα μόνο άλμα, ψέλνοντας το όνομα του Ράμα*. Ο ίδιος ο Ράμα χρειάστηκε να χτίσει μια γέφυρα για να περάσει απέναντι με τον στρατό του! Τέτοια είναι η δύναμη της αθώας παράδοσης στην Ύπαρξη και σε όλες τις μορφές της.

Και κάτι ακόμα: όταν εμπιστεύεστε και παραδίδεστε, είναι δύσκολο να σας εξαπατήσουν. Η αθώα σας εμπιστοσύνη, θα σας προστατεύει πάντα από την εξαπάτηση. Θα εκπέμπει αυτό το είδος της ενέργειας.

Υπήρχε ένας μεγάλος Σούφι Άγιος με το όνομα Χαμπίμπ Ατζάμι. Πήγε να κάνει μπάνιο στο ποτάμι μια μέρα αφήνοντας το παλτό του στην όχθη του ποταμού αφύλαχτο.

Ένας άνδρας πέρασε από εκείνο το σημείο και είδε το παλτό. Σκεπτόμενος ότι κάποιος το είχε αφήσει εκεί απρόσεκτα και ότι έπρεπε να προστατευτεί, αποφάσισε να το φυλάξει μέχρι να περάσει ο ιδιοκτήτης.

Ο Habib επέστρεψε ψάχνοντας για το παλτό του. Ο άνδρας τον ρώτησε: "Σε ποιον άφησες το παλτό όταν πήγες για μπάνιο;". Θα μπορούσε κάλλιστα να έχει κλαπεί!

Ο Χαμπίμπ απάντησε: "Το άφησα στη φροντίδα Εκείνου που σου ανέθεσε να το φυλάξεις!

Όταν η εμπιστοσύνη γίνεται με μια απόλυτη κατανόηση, τότε τίποτα δεν μπορεί να χαθεί. Η αληθινή της ουσία της εμπιστοσύνης έγκειται στην ποιότητα. Λέω πάντα στους μαθητές μου για τους μοναχούς που είχα δει στα Ιμαλάια κατά τη διάρκεια των ημερών της πνευματικής μου περιπλάνησης. Οι μοναχοί έρχονται στα Ιμαλάια για να διαλογιστούν αφήνοντας τα πάντα πίσω τους. Αλλά εκεί παλεύουν αναμεταξύ τους για τα μικρά τους

Hanuman - Ο θεός-πίθηκος που σέβονται οι Ινδουιστές και είναι μαθητής του Ράμα.

Ράμα - Ο Πρίγκιπας του βασιλείου της Αγιοντίγια στο ινδικό έπος Ραμαγιάνα.

Η ΑΝΑΚΤΗΘΕΙΣΑ ΑΘΩΟΤΗΤΑ ΑΝΟΙΓΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΠΟΡΤΕΣ ΣΤΗ ΖΩΗ

σκεύη νερού! Απλά το αντικείμενο της κτητικότητας είναι που άλλαξε, αυτό είναι όλο! Καταλάβετε αυτό. Όταν εμπιστεύεστε, όλα τα υλικά αγαθά θα σας φαίνονται σαν ανήκουν στην Ύπαρξη. Τότε η ίδια η στάση της κτητικότητας θα υποχωρεί το οποίο και θα χαλαρώνει το νου. Αυτός τότε θα είναι ένας χώρος για χαλάρωση.

Το 2004, πήγαμε με μικρή ομάδα στα Ιμαλάια. Στην ζωή σας τουλάχιστον μία φορά θα πρέπει να επισκεφθείτε τα Ιμαλάια. Πήγαμε στο Gomukh* , το οποίο είναι η πηγή του ιερού ποταμού Ganga. Η πεζοπορία γίνεται με μουλάρια και διαρκεί σχεδόν πέντε ώρες η ανάβαση και πέντε η κατάβαση. Το μονοπάτι έχει πλάτος μόλις ένα μέτρο. Αν χάσετε το πάτημά σας θα πέσετε στον ορμητικό ποταμό του Γάγκη από κάτω! Μόλις φτάσαμε στο Gomukh * περάσαμε λίγο χρόνο εκεί, και η ομάδα επέστρεψε, ενώ εγώ έμεινα πίσω με μερικούς από τους μαθητές.

Η ομάδα που επέστρεφε είχε ξεκινήσει το σούρουπο. Τους είπα να μην ανησυχούν και ότι η Ύπαρξη θα τους φροντίσει. Μέσα στο απόλυτο σκοτάδι, χωρίς να γνωρίζουν αν το μουλάρι έπαιρνε τη στροφή του βουνού ή πήγαινε ευθεία μπροστά στο σκοτάδι, όλη η ομάδα επέστρεψε σώα και αβλαβή. Την επόμενη μέρα, τους ρώτησα πώς ήταν η εμπειρία τους. Ένας από αυτούς είπε: "Swamiji, βιώσαμε τι σημαίνει η τυφλή εμπιστοσύνη!" Αν αυτές οι στιγμές εμπιστοσύνης μπορούσαν να επεκταθούν, θα μπορούσαν να αποτελέσουν την ίδια την ουσία της ζωής σας. Τότε, θα μπορούσατε απλά να κάνετε, αφήνοντας το αποτέλεσμα στην Ύπαρξη.

Ένα άλλο σημαντικό πράγμα είναι ότι αν

|--------------------------------------|------------------------|---------|--| | μπορείτε να | δεν | υπάρξει | | | πείτε και να
κάνετε
όλα
όσα | αθωότητα,
δεν
θα | | | | | μπορεί | να | | | | υπάρξει | και | | | | οικειότητα. | | |

δεν υπάρξει αθωότητα, δεν μπορεί να υπάρξει και η οικειότητα. Η οικειότητα είναι η γλώσσα της Ύπαρξης. Ο νους δεν γνωρίζει την οικειότητα. Μόνο η ύπαρξη τη γνωρίζει. Με την οικειότητα υπάρχει διαφάνεια και αισθάνεστε πραγματικά και ειλικρινά. Θα υπάρχει η αυθεντικότητα στα λόγια και τις πράξεις σας. Θα εκπέμπετε μια ενέργεια που θα ωθεί τους άλλους γύρω σας να είναι αθώοι και ανοιχτοί. Τότε η πραγματική ομορφιά της Ύπαρξης θα μπορεί να βιωθεί.