139. Η Πνευματικότητα ο δρόμος προς την αθώαυπακοή

Υπάρχει ένα διάσημο ρητό: "Αν ανησυχείς, τότε δεν προσευχήθηκες. Αν προσευχήθηκες, τότε μην ανησυχείς".

Η πνευματικότητα είναι ένας ευθύς δρόμος για να παραδώσετε την ανησυχία σας και να απελευθερωθείτε. Είναι μια τεράστια ανακούφιση για τον σύγχρονο άνθρωπο. Είναι μια αποδεδειγμένη επιστήμη. Στον σημερινό κόσμο της επιστήμης και της γνώσης, το κάλεσμα της ύπαρξης θα πρέπει να απαντάται άμεσα και με συμπόνια. Η πνευματικότητα είναι ο δρόμος. Η

πνευματικότητα αποκαθιστά το σύμπαν στην ιερότητα και τον μυστικισμό του. Υπενθυμίζει στον άνθρωπο ότι δεν είναι το σπουδαιότερο πλάσμα στον πλανήτη. Του υπενθυμίζει την πανίσχυρη Υπαρξιακή Ενέργεια που διαπερνά το σύμπαν. Δημιουργεί στο νου τη μη γνώση και την αθώα παράδοση.

Η πνευματικότητα δεν είναι τελετουργία. Είναι η επιστήμη της συγχώνευσης με την Ύπαρξη. Από αρχαιοτάτων χρόνων, το πρώτο πράγμα που έκαναν όλες οι παγκόσμιες θρησκείες ήταν να δημιουργήσουν ένα χώρο για να γίνει το Θείο ένα κομμάτι της ζωής. Ένας ναός είναι ένας χώρος για την επανασυνδεθείτε με την κοσμική ενέργεια

και να ξεκουραστείτε σε αυτήν. Αυτός ήταν ο βασικός σκοπός όλων των παγκόσμιων θρησκειών. Και όταν η σύνδεση βάθαινε, γινόταν έπειτα ένας μακάριος χώρος μέσα στον εαυτό μας. Η θρησκεία ήταν ένα σαφές σκαλοπάτι προς την πνευματικότητα.

Όταν ο άνθρωπος ασχολείται μόνος του με την επιστήμη, γίνεται πολύ γνωστικός, διότι οι εφευρέσεις και οι ανακαλύψεις, του μοιάζουν να είναι, τα δικά του ευρήματα. Τα πάντα φαίνεται να εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της διάνοιάς του. Η πνευματικότητα από την άλλη πλευρά διατηρεί ζωντανό το μυστήριο του σύμπαντος. Δημιουργεί την ταπεινή υπακοή προς μια δύναμη ζωής που είναι ισχυρότερη από τη διάνοια. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο η πνευματικότητα μπορεί να αποκαταστήσει την αθωότητα.

Διότι υπάρχει η άμεση ανάγκη να αποδώσετε υπακοή στην κοσμική δύναμη και να ηρεμήσετε τη διάνοια σας. Μέσω της υπακοής θα έρχεται η φρέσκια νοημοσύνη που βλέπει την κοσμική συνείδηση ως τον κεντρικό πυρήνα της κάθε δραστηριότητας. Τότε, ο άνθρωπος δεν θα φοβάται πια το ανεξιχνίαστο σύμπαν. Απλώς θα εναρμονίζεται μαζί του με μια βαθιά αφοσίωση, αγάπη και έκσταση.

Οι μεγαλύτεροι άγιοι της Ινδίας που είχαν τη δύναμη να προθυμοποιούν το σύμπαν να ανταποκρίνεται με αγάπη, πέτυχαν αυτή τη δύναμη μέσω της πνευματικότητας.

Υπήρχε ένας άνδρας με το όνομα Μουρουγκανάρ που ήταν ένθερμος θιασώτης του Σίβα. Κάθε μέρα, πριν ξημερώσει, έκανε ένα μπάνιο στα δροσερά νερά του ποταμού, μάζευε τα λουλούδια από τα δέντρα, τα χωράφια, το ποτάμι και τα

αναρριχώμενα φυτά και έφτιαχνε γιρλάντες για τη θεότητα του Σίβα στο ναό.

Περπατούσε στο ναό κάθε

μέρα, φροντίζοντας ταυτόχρονα να μην πειράξει τα λουλούδια που είχαν τοποθετηθεί στη γιρλάντα! Αφού τα πρόσφερε στη θεότητα, έψελνε έπειτα ιερούς στίχους για πολλές ώρες.

Λέγεται ότι έφτασε στη φώτιση μέσω αυτής ακριβώς της αθώας λατρείας.

Σήμερα λατρεύεται ως ένας από τους 63 αγίους που ονομάζονται Nayanmars, * οι οποίοι έφτασαν στη φώτιση μέσω της αθώας αφοσίωσης τους στο Θεό.

Αυτοί που αποφεύγουν την πνευματικότητα είναι αυτοί που δεν έχουν γευτεί τη μεταμορφωτική της γλυκύτητά. Είναι αυτοί που νομίζουν ότι η πνευματικότητα είναι η σοβαρότητα. Όχι! Ο Θεός είναι πάντα μια ενσάρκωση της ευδαιμονίας, τότε πώς μπορεί η πνευματικότητα να είναι σοβαρότητα; Ο άνθρωπος την έχει μετατρέψει σε κάτι το σοβαροφανές μειώνοντάς την σε τετριμμένες τελετουργίες.

Οι Δάσκαλοί μας έχουν καθορίσει ακόμη και τις ώρες κατά τις οποίες πρέπει να συνδεθούμε με τις βαθύτερες σφαίρες της ύπαρξής μας μέσω της προσευχής. Έχουν πει ότι είναι καλό να προσεύχεστε νωρίς το πρωί. Ποιος είναι ο λόγος γι' αυτό; Η διάνοια θα έχει ξεκουραστεί καλά τη νύχτα και δεν θα έχει αρχίσει ακόμη να λειτουργεί το πρωί. Όταν η πνευματικότητα ασκείται εκείνη την ώρα, ο αντίκτυπος της πάνω στο νου είναι μεγαλύτερος. Ο αντίκτυπος γίνεται ενώ ο νους είναι ακόμα φρέσκος και αθώος, ενώ ο νους δεν έχει αρχίσει ακόμα να αναμασάει τη

διάνοια. Όχι άδικα, οι μεγάλοι Δάσκαλοι, μας χάρισαν την πνευματικότητα. Όταν η πρόθεση γίνει κατανοητή, η πνευματικότητα θα γίνει μια ευθεία οδός προς την αποκατάσταση της αθωότητας και της εμπιστοσύνης.

Μια μικρή ιστορία:

Ένα βράδυ, ένας αγρότης επιστρέφοντας από την αγορά θυμήθηκε ότι είχε ξεχάσει το προσευχητάρι του. Η ρόδα του κάρου του είχε βγεί ακριβώς στη μέση του δάσους και ένιωθε θλίψη που η μέρα του θα περνούσε χωρίς να έχει πει την προσευχή του.

Έτσι έφτιαξε μια προσευχή προς τον Θεό. Μίλησε δυνατά: "Θεέ μου, έκανα κάτι πολύ ανόητο. Σήμερα άφησα πίσω τα βιβλία προσευχής μου. Και η μνήμη μου είναι τόσο φτωχή που δεν μπορώ να απαγγείλω ούτε μια προσευχή χωρίς το βιβλίο. Γι' αυτό και θα κάνω το εξής. Θα απαγγείλω τα γράμματα του αλφαβήτου πέντε φορές πολύ αργά και εσύ, που ξέρεις όλες τις προσευχές, σε παρακαλώ τοποθέτησε τα γράμματα μαζί για να σχηματίσεις τις προσευχές τις οποίες δεν μπορώ να θυμηθώ.

Nayanmars - Ταμιλιανοί άγιοι-ακόλουθοι του Φωτισμένου Δασκάλου Σίβα, 63εις στον αριθμό, των οποίων οι ιστορίες της ζωής τους μας εξιστορούνται στο βιβλίο 'Periya Puranam'. Gomukh - Η πηγή του ποταμού Ganga.

Και ο θεός είπε στους αγγέλους του εκείνη την ημέρα: "Από όλες τις προσευχές που άκουσα σήμερα, αυτή ήταν αναμφίβολα η καλύτερη, επειδή προήλθε από μια καρδιά απλή και ειλικρινή.

Η πνευματικότητα είναι ένα εσωτερικό άνοιγμα για να εκφράσουμε την αθωότητα στην πιο αγνή της μορφή. Η ίδια η αθωότητα είναι μια προσφορά στον θεό. Η ίδια η αθωότητα είναι η μεγαλύτερη προσευχή προς τον θεό.

Η θρησκεία από μόνη της δεν είναι κάποιου είδος πίστης όπως παρουσιάζεται. Κάθε θρησκεία είναι το αποτέλεσμα της βαθιάς πνευματικής εμπειρίας του μεγάλου Δασκάλου που την ίδρυσε. Αυτό που βίωσαν, το παρέδωσαν ως θρησκεία προς στην ανθρωπότητα, μέσω της οποίας η ανθρωπότητα να μπορέσει να αποκτήσει την ίδια εμπειρία. Δεν υπήρχε κάποια άλλη πρόθεση. Αν αυτό γίνει κατανοητό, τότε κάθε άνθρωπος μπορεί να ασκήσει την οποιαδήποτε θρησκεία. Αυτή είναι η ομορφιά όλων των αυθεντικών θρησκειών.

Το ίδιο ισχύει και όταν βρίσκεστε κοντά σε έναν Δάσκαλο. Να βρίσκεστε δηλαδή σε μια διάθεση αθώας παράδοσης.

Όταν θα

είστε αθώοι και προσευχητικοί η σιωπή του Δασκάλου θα διεισδύει στην ύπαρξή σας. Η θρησκεία της σιωπής είναι η μεγαλύτερη θρησκεία. Είναι η θρησκεία των μεγάλων Δασκάλων και των μαθητών. Αυτή είναι και η αληθινή πνευματικότητα.