ஸ்லோகங்கள்🔗

பதினைந்தாவது அத்தியாயம்

புருஷோத்தம யோகம்

ஸ்ரீபகவாந் உவாச

ஸ்ரீபகவாந் உவாச - ஸ்ரீபகவான் சொன்னார்; ஊர்த்வமூலம் - மேலே வேரும்; அத: சா'கம் - கீழே கிளைகளும்; அச்ச'வத்தம் - ஆலமரத்தை; ப்ராஹு: - கூறுகிறார்கள்; அவ்யயம் - அழியாதது; சந்தாம்ஸி - வேதங்களே; யஸ்ய - அந்த; பர்ணாநி - இலைகள்; ய: - எவர்; தம்

15.1 மேலே வேரும், கீழே கிளைகளும் பரப்பி வளரும் ஆலமரமானது அழியா வாழ்வெனும் மரத்திற்கு உருவகமாக இருக்கிறது. வேதங்களின் துதிப்பாடல்கள்தான் இலைகள் என்று சொல்லப்படுகிறது. இந்த அழியா மரத்தை அறிந்துகொள்ளும் ஒருவர் வேதங்களையும் அறிந்தவராகிறார்.

....................................................................................................

அத ச ஊர்த்வம் - கீழும் மேலும்; ப்ரஸ்ரு'தா: - எங்கும் பரவியுள்ள; தஸ்ய - அந்த; சா'கா - கிளைகள்; குணப்ரவ்ரு'த்தா - முக்குணங்களால் வளர்ந்து; விஷயப்ரவாலா: - புலனுகர் பொருட்களின் போகங்கள் என்ற தளிர்களுடன்கூடிய; அதச்’ச - கீழும் மேலுமாக; மூலானி - வேர்களும்; அநுஸந்ததானி - எல்லா உலகங்களிலும் பரவியுள்ளன; கர்மாநுபந்தீநி - கர்மங்களுக்கு ஏற்றவாறு பிணைக்கின்ற; மநுஷ்யலோகே - மனிதப்பிறவியில்

15.2 பூமிக்குக் கீழேயும் மேலேயும் பரவியுள்ள இந்த மரத்தின் கிளைகள் மனிதனின் மூன்று குணங்களால் வலுவூட்டப்படுகின்றன. புலனின்பப் பொருட்களே அதன் மொட்டுகள். கீழே செல்லும் வேர்கள், மனித நிலையிலிருந்து செய்யும் செயல்களின் விளைவுகளால் கட்டுண்டு உள்ளன.

...........................................................................................................

ந - கிடையாது; ரூபம் - ஸ்வரூபம்; அஸ்ய - இந்த; இஹ - இங்கு; ததா- அவ்வாறு; ந உபளப்யதே - புலப்படுவதில்லை; ந அந்த: - முடிவு கிடையாது; ந ஆதி: - ஆதி கிடையாது; ந ச ஸம்ப்ரதிஷ்டா

15.3 இந்த மரத்தின் உண்மையான உருவத்தை உணர முடியாது. அது எங்கே முடிகிறது, எங்கே தொடங்குகிறது, எங்கே இருக்கிறது என்பதையும் ஒருவராலும் புரிந்துகொள்ள முடியாது. பலமாக வேரூன்றியுள்ள இந்த மரத்தை, பற்றற்றதன்மை என்ற ஆயுதத்தைக்கொண்டு ஒருவர் திடமான உறுதியோடு சாய்க்க வேண்டும்.

...........................................................................................................

தத: - அதற்குப்பிறகு; பதம் - இலட்சியம்; தத் - அந்த; பரிமார்கிதவ்யம் - நன்கு தேடப்படவேண்டும்; யஸ்மின் - எங்கு; கதா: - சென்ற மனிதர்கள்; ந நிவர்தந்தி- ஸம்ஸாரத்திற்குத் திரும்பி வருவதில்லையோ; பூய: - மீண்டும்; தம் ஏவ அத்யம் புருஷம் ச - அந்த ஆதிபுருஷனையே; ப்ரபத்யே - சரணடைகின்றேன்; யத: - எந்த; ப்ரவ்ரு’த்தி: - ஸம்ஸார மரத்தின் தொடர்ச்சி; ப்ரஸ்ரு’தா - விரிவு அடைந்துள்ளதோ; புராணீ - பழமையான

15.4 ஆதியில் யாரிடம் இருந்து எல்லாச் செயல்களும் தொடங்கியதோ, ஒருமுறை சென்ற ஒருவர், பிறகு அங்கிருந்து திரும்பிவர முடியாத இடம் எதுவோ, அந்த இடத்தைத் தேடிச் சென்று, அந்த மகோன்னத இருப்புநிலையிடம் சரணடைய வேண்டும்.

நிர்மாநமோஹா: - தற்பெருமையும், மோஹமும் அகன்றவர்கள்; ஜிதஸங்கதோஷா: - பற்று என்ற குறைபாட்டை வென்றவர்கள்; அத்யாத்மநித்யா: - பரமாத்ம ஸ்வரூபத்தில் என்றும் நிலைபெற்றவர்கள்; விநிவ்ரு’த்தகாமா: - ஆசைகளை முழுமையாக அழித்துக் கொண்டவர்கள்; த்வந்த்வை: - இரட்டைகளிலிருந்து; விமுக்தா: - விடுபட்டவர்கள்; ஸுகது:க ஸம்ஜ்ஞை: - இன்பம், துன்பம் என்ற பெயர் கொண்ட; கச்சந்தி - அடைகிறார்கள்; அமூடா: - ஞானிகள்; பதம் - இலட்சியத்தை; அவ்யயம் - அழிவற்ற; தத் - அந்த

15.5 அஹங்காரத்திலிருந்தும் தவறான நம்பிக்கையிலிருந்தும் பந்தத்திலிருந்தும் விடுபட்டவர்கள், தனக்குள் வசிப்பவர்கள், காமத்தைக் கடந்தவர்கள், சுகதுக்கம் என்ற இருமையிலிருந்து விடுபட்டவர்கள், குழப்பம் இல்லாதவர்கள் மற்றும் அந்த மேலான புருஷரிடம் எவ்வாறு சரணடைய வேண்டும் என்று அறிந்தவர்கள்- இவர்கள் அழியா ஞானத்தை அடைகின்றனர்.

ந தத்பாஸயதே ஸூர்யோ ந ச’சா’ங்கோ ந பாவக: /

ந - இல்லை; தத் - அந்த; பாஸயதே - ஒளி; ஸூர்ய: -சூரியன்; ந - இல்லை; ச'சா'ங்க: - சந்திரன்; ந - இல்லை; பாவக: - அக்னிதேவனும்; யத் - எதை; கத்வா - அடைந்த பிறகு; ந நிவர்தந்தே - ஸம்ஸாரத்திற்குத் திரும்புவதில்லையோ; தத் - அது; தாம - ஸ்தானம்; பரமம் - மேலான; மம - என்னுடைய

15.6 என்னுடைய அந்த நித்யமான விழிப்புணர்வு நிலை சூரியனாலும் சந்திரனாலும் அல்லது அக்னியாலும் பிரகாசிப்பதல்ல. யார் அந்த வெளியை அடைகிறார்களோ, அவர்கள் இந்தப் பொருள்சார்ந்த உலகிற்குத் திரும்புவதில்லை.

.........................................................................................................................

மம ஏவ - என்னுடைய; அம்ச' : - அம்சமே; ஜீவலோகே - இவ்வுடலில்; ஜீவ பூத: - ஜீவாத்மா; ஸநாதந: - என்றுமுள்ள; மந: ஷஷ்டாநி இந்த்ரியாணி - மனம் மற்றும் ஐந்து புலன்களையும்; ப்ரக்ரு'திஸ்தானிப்ரகிருதியில் உள்ள; கர்ஷதி - ஈர்க்கின்றது

15.7 கட்டுறு மனப்பாங்குடைய இந்த லௌகீக உலகில் வாழும் உயிரினங்கள், நித்தியமான என் இருப்பின் ஒரு பகுதியே. ப்ரகிருதியில் (செயல்பாட்டுச் சக்தியில்) வசிக்கும் மனம் உட்பட ஆறு புலன்களாலும் அவை ஈர்க்கப்படுகின்றன.

.........................................................................................................................

ச'ரீரம் - உடலை; யத் - எந்த; அவாப்நோதி - அடைகிறானோ; யத் - எந்த உடலை; ச அபி - மேலும்; உத்கிராமதி - விட்டுக்கிழம்புகிறானோ; ஈச்'வர: - உடலை ஆள்பவனான ஜீவாத்மாவும்; க்ரு'ஹீத்வா - எடுத்துக் கொண்டு; ஏதாநி - மனதோடுகூடிய புலன்களை; ஸம்யாதி - வந்து சேர்கிறான்; வாயு: - காற்று; கந்தாந் இவ - பலவித மணங்களை போல; ஆச'யாத் - மணமுள்ள இடத்திலிருந்து

15.8 மலரிலுள்ள நறுமணத்தைக் காற்று எடுத்துச் செல்வதுபோல், இந்த உடல்-மன அமைப்புக்குள் குடிகொண்டிருக்கும் ஜீவாத்மா, ஒரு உடலில் இருந்து இன்னொரு உடலுக்குச் செல்லும்போது, இவற்றை (ஆறு புலன்களை) எடுத்துச்செல்கிறது.

ச்'ரோத்ரம் - காதையும்; சக்ஷுஃ ச - கண்ணையும்; ஸ்பர்ச்'நம் ச - சருமத்தையும்; ரஸநம் - நாக்கையும்; க்ராணம் ஏவ ச - மூக்கையும்; அதிஷ்டாய - சார்ந்துகொண்டுதான்; மநஃ ச - மனத்தையும்; அயம் - இந்த ஜீவாத்மா; விஷயாந் - புலன் நுகர் பொருட்களை; உபஸேவதே

15.9 ஜீவாத்மாவானது, ஒரு உடலில் இருந்து இன்னொரு உடலுக்குச் சென்று, காரண சரீரத்தில் பதிந்திருக்கும் ஸம்ஸ்காரங்களின் அடிப்படையில் புதிய கண், காது, மூக்கு, நாக்கு மற்றும் தொடுவுணர்வுடன்கூடிய புதிய உடலை எடுத்து, தன் புது மன அமைப்பை அனுபவிக்கிறது.

உத்க்ராமந்தம் வா - உடலைவிட்டுக் கிளம்பும்பொழுதும்; ஸ்திதம் வா அபி - உடலில் இருக்கும்பொழுதும்; புஞ்ஜாநம் வா- போகங்களை அனுபவிக்கும்பொழுது; குணாந்விதம் - முக்குணங்களுடன் கூடியிருக்கும்பொழுதும்; விமூடா - அறிவிலிகள்; ந அநுபச்'யந்தி

15.10 குணங்களுடன் கூடிய ஜீவாத்மாவானது எப்படி ஒரு உடலில் நுழைகிறது, அனுபவிக்கிறது, அவ்வுடலைத் துறந்து செல்கிறது என்பதை அறியாமையில் மூழ்கியிருக்கும் மூடர்களால் புரிந்துகொள்ள முடியாது. ஞானக் கண் பெற்றிருப்பவரே இதை அனைத்தையும் காண்கிறார்.

யதந்த: - முயற்சிசெய்கிற; யோகிந: - யோகிகளும்; ச - மேலும்; ஏநம் - இந்த ஆத்மாவை; பச்’யந்தி - காண்கிறார்கள்; ஆத்மநி- தம் இதயத்தில்; அவஸ்திதம் - உறைகின்ற; யதந்த: அபி - முயன்றாலும்கூட; அக்ரு’தாத்மாந:- ஆத்மாவைப் பற்றிய புரிதல் இல்லாதவர்கள்; ந - இல்லை; அசேதஸ: - அந்த அஞ்ஞானிகள்; ஏநம் - இந்த ஆத்மாவை; பச்’யந்தி - காண்கிறார்கள்

15.11 ஆத்மாவைப் பற்றிய புரிதலுடைய யோகிகளால் மட்டுமே இவற்றையெல்லாம் தெளிவாகப் பார்க்க முடியும். ஆத்மாவைப் பற்றிய புரிதல் இல்லாதவர்கள் எவ்வளவுதான் முயன்றாலும் இவற்றைப் புரிந்துகொள்ள இயலாது.

..........................................................................................................

யத் - எந்த; ஆதித்யகதம் -சூரியனில் உள்ள; தேஜ: - ஒளி; ஜகத் - உலகையும்; பாஸயதே - பிரகாசிக்கச்செய்கின்றதோ; அகிலம் - அனைத்து; யத் - எந்த ஒளி; சந்த்ரமஸி - சந்திரனிடத்திலும்; யத் - எது; ச - மேலும்; அக்நௌ - நெருப்பினித்திலும்; தத் - அது; தேஜ:

15.12 சூரியனிலிருந்து வெளிப்படும் ஒளியும், சந்திரனிலிருந்து மற்றும் தீயிலிருந்து வெளிப்படும் பிரகாசமும் என்னிடமிருந்து பெறப்பட்டவையே.

..........................................................................................................

காம் - பூமியிலும்; ஆவிச்’ய - உட்புகுந்து; ச - மேலும்; பூதாநி - உயிரினங்கள் அனைத்தையும்; தாரயாமி - தாங்குகின்றேன்; அஹம்

15.13 பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்து ஜீவராசிகளையும் என் சக்தியால் தாங்குகிறேன். குளிர்ச்சியான நிலவாக ஆகி எல்லா செடிகொடிகளையும் நானே பேணிவளர்க்கிறேன்.

அஹம் - நானே; வைச்'வாநர: - வைச்வாநரன் என்ற அக்னியாக; பூத்வா - ஆகி; ப்ராணிநாம் - எல்லா உயிரினங்களுடைய; தேஹம் - உடலில்; ஆச்'ரித: - உறைபவனாகி; ப்ராண அபானஸமாயுக்த: - உள்செல்லும் மூச்சாகவும், வெளிவரும் மூச்சாகவும்; பசாமி - ஜீரணிக்கின்றேன்; அந்நம் - உணவை; சதுர்விதம் - நான்கு வகையான

15.14 ஒவ்வொரு உயிருக்குள்ளும் செரிமானத் தீயாகவும், உள்செல்லும் மூச்சாகவும், வெளிவரும் மூச்சாகவும் இருந்து நான்கு வகை உணவுகளையும் செரிமானிக்கிறேன்.

ஸர்வஸ்ய - எல்லாப் பிராணிகளுடைய; ச - மேலும்; அஹம் - நான்; ஹ்ரு'தி - இதயத்திலும்; ஸந்நிவிஷ்ட: - அந்தர்யாமியாக இருந்து கொண்டிருக்கின்றேன்; மத்த: - என்னிடமிருந்துதான்; ஸ்ம்ரு'தி : - நினைவும்; ஜ்ஞானம் ச - அறிவும்; அபோஹநம் ச - ஐயம் திரிபுகளிலிருந்து தெளிவும்; வேதை: ச- வேதங்களாலும்; ஸர்வை: - எல்லா; அஹம் ஏவ - நானே; வேத்ய: - அறியத்தக்கவன்; வேதாந்தக்ரு'த் - வேதாந்தத்தைச் செய்தவனும்; வேதவித் ச - வேதங்களின் உட்பொருளை அறிந்தவனும்; அஹம் ஏவ - நானே

15.15 நான் ஒவ்வொருவரின் இதயத்திலும் வீற்றிருக்கிறேன். நினைவும் அறிவும் அவற்றின் இழப்பும் என்னிலிருந்துதான் வெளிப்படுகின்றன. வேதங்களினால் அறியப்படும்பொருள் நானே. உண்மையில் வேதாந்தத்தை உருவாக்கியவனும் நானே, வேதங்களை அறிந்தவனும் நானே.

.................................................................................................................

த்வௌ - இரண்டு வகையான; இமௌ - இந்த; புருஷௌ - புருஷர்கள்; லோகே - இவ்வுலகில்; க்ஷர: ச - அழிப்பவன் என்றும்; அக்ஷர: ஏவ ச

15.16 இந்த உலகில் அழியக்கூடியவை, அழியாதவை என்று இரண்டு வகையான விஷயங்கள் இருக்கின்றன. வாழும் உயிர் அனைத்தும் அழியக்கூடியவை. கூடஸ்தன் (ஆத்மா) அழியாதவன்.

.................................................................................................................

உத்தம: புருஷ: து - புருஷோத்தமன்; அந்ய: - வேறுபட்டவர்; பரமாத்மா இதி - பரமாத்மா என்றும்; உதாஹ்ரு'த: - அழைக்கப்படுகிறாரோ; ய: - எவர்; லோகத்ரயம் - உலகம் மூன்றிலும்; ஆவிச்'ய - உட்புகுந்து; பிப்ரதி

15.17 இந்த இரண்டைத் தவிர, பரமாத்மா என்றழைக்கப்படும் புருஷோத்தமர் இருக்கிறார். மூன்று உலகங்களிலும் ஊடுருவி, அவற்றைத் தாங்கிக்கொண்டிருப்பவர் அவரே!

.................................................................................................................

யஸ்மாத் - எக்காரணத்தினால்; க்ஷரம் - அழியக்கூடிய ஜடவர்க்கத்திற்கு; அதீத: - அப்பாற்பட்டவனாக; அஹம் - நான்; அக்ஷராத் அபி

15.18 அழியக்கூடியவை மற்றும் அழிவற்றவைக்கெல்லாம் அப்பாற்பட்டவனாகவும் மேலானவனாகவும் நான் இருப்பதால், இந்த உலகத்திலும் வேதங்களிலும் புருஷோத்தமன் என்று புகழ்பெற்றிருக்கிறேன்.

ய: - எந்த; மாம் - என்னையே; ஏவம் - இவ்விதம்; அஸம்மூட: - ஞானி; ஜானாதி - அறிகிறானோ; புருஷோத்தமம் - புருஷோத்தமன்; ஸ: - அவன்; ஸர்வவித் - எல்லாமறிந்த; பஜதி - வழிபடுகிறான்; மாம் - என்னை; ஸர்வபாேவேந - எல்லாவிதமாகவும்; பாரத - பரதக் குலத்தோன்றலே

15.19 ஓ, பரதவம்சத்தில் உதித்தவனே, எந்தவித சந்தேகமும் கொள்ளாமல் என்னை மேலானவனாக உணர்ந்த ஒருவன், எல்லாமறிந்தவனாகக் கருதப்படுகிறான். அவன் தன்னுடைய அத்துணை உணர்வையும்கொண்டு என்னை வழிபடுகிறான்.

இதி - இவ்வாறு; குஹ்யதமம் - ஆழ்ந்த; சா’ஸ்த்ரம்- சாஸ்திரம்; இதம - இந்த; உக்தம் - சொல்லப்பட்டது; மயா - என்னால்; அநக - பாவமற்றவனே; ஏதத் - இதை; புத்த்வா - அறிந்து கொண்ட; புத்திமாந்

...........................................................................................................................

ஓம் தத்ஸதிதி ஸ்ரீமத்பகவத்கீதாஸுபநிஷத்ஸு ப்ரஹ்மவித்யாயாம் யோகசா'ஸ்த்ரே ஸ்ரீக்ருஷ்ணார்ஜுநஸம்வாதே புருஷோத்தமயோகோநாம பஞ்சதசோ'த்யாய: //

ஓம் தத் ஸத், ஸ்ரீமத் பகவத்கீதை என்னும் உபநிஷத்தில் அமைத்துள்ள கிருஷ்ணருக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் நடந்த உரையாடல் வடிவிலான மேலான பிரஹ்மத்தைப் பற்றிய அறிவைப் புகட்டுவதும் யோக விஞ்ஞானமுமாகிய 'புருஷோத்தம யோகம்' எனப்பெயர் படைத்த பதினைந்தாவது அத்தியாயம்.