Appa's Samadhi🔗

In the year 2005, Swami returned from America on November 8th. Swami's father and I came from Tiruvannamalai to welcome Him. The welcoming happened the next day. Swami gave blessings to all. At that time He asked His father, "Appa what do you want?" He replied, "Swami, just you are enough". He then left for the village. I told him, "These three days, Swami is taking the Ashtavakra Gita classes here. I will participate in that and then come to the village. He also agreed. The classes started on the 10th evening. I participated in it, one devotee stood up and said, "Swami, speak about your own Enlightenment", Swami said, 'I will speak about it in the third day's session'. I thought, "what is this? Swami will tell the answers as soon as anyone asks anything. But he is now saying, 'I will tell on the third day'? The second day session also happened. He started the third day session in the evening. Within a short time after starting, Swami sneezed. He said, "Sorry', and drank water. I thought, "what is this? He is telling sorry for just sneezing. I did not know at that time. I knew only later. It was at that moment, Swami's father's life had left the body. At that time He was talking on his own enlightenment His father's life had left the body.

My self and the secretary's wife were sitting next to each other. At that time, Secretary ayyah went on stage and told something to Swami and came. Secretary amma and myself were discussing with each other, "Ayyah will not talk to Swami on stage when the class is going on. Today we don't know

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

what it is, he is going and talking. Is some one not keeping well? We don't know what it is. After the satsang got over, everyone went to get blessings from Swamiji, I too stood in the queue and went. Swami didnot give flowers to any one. He gave flower only to me. I took it in the hand and kept it. Any time anyone gives me flowers I will keep it on my head immediately. on that day I don't know why, I kept it in the hand. At that time, Swami's elder brother and younger brother, both were there. The PRO ayyah came there and told Secretary Amma, "Tell Senthil and Nithyeswar to go and sit in the car. I was standing thinking, what is this? At least Nithyeswar stays in the ashram. Whatever it is he will travel with Swami. Why are they calling Senthil?" That class happened in Bengaluru.

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

As soon as Swami sat in the car, He told the people there, "Tell Amma to come". They came and called and I went. At that time in the car we were only the six of us. Swami, Secretary ayyah, Amma, myself, my elder son Senthil, younger son Nithyeswar. Always Swami would sit in the front seat. On that day He sat in the middle seat and told me to sit next to Him. I too sat next to Him. He saw the flower in my hand and said, "Amma keep the flower on the head", I remembered only at that time that I had not kept the flower that Swami gave me on my head but kept it in my hand itself. My common habit was even if there were a lot of flowers on my head, if anyone gave flowers, I would keep them on my head immediately. But I don't know, why, on that day, I never had the thought to keep the flower on my head. The meaning of that I understood only as time passed by. After travelling a short distance- Swami held my hand and asked "Amma, does Appa (father) have any BP or Sugar?" I did not understand the meaning ~~the meaning of the~~ any of the questions. He asked at that time. I understood its meaning only late at night. For what Swami asked I replied, "Yes Swami, He has BP and Sugar. He eats tablets for it. Then He said, "Amma it is enough of Appa going to work for so many days. Here after you and Appa come and live in the ashram". I too said alright. He said, "Now we are going to Tiruvanamalai only. Let us go and see him and bring him here only". I too said alright. After travelling a short distance, He said, "Looks like he is not well. Tell which is

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

the good hospital there. We will tell them to take him there and show him." I immediately told "Athiyandal hospital is a good hospital. We can tell to show there." He too said alright and told, "Ayya, tell the people this information and tell them to take him there." Ayyah too said alright. I did not understand the meaning of any that at that time. But I understood its meaning only later. that in order to bear the grief that was to follow. He was healing me step by step and preparing me. Again after travelling some distance He told, "Ayya if we know any Apollo hospital doctors, tell them to come immediately to Tiruvannamalai and ask them to take care of Appa's health". He too said alright After travelling a short distance He said, "Ayya ask how Appa is". To that he replied, "Swami, charge got over in the phone. Somewhere on the way if there is an STD booth, we can go there. and talk". Swami too said alright. My elder son Senthil Kumar also tried over his phone. He could not get the line. On the way seeing an STD booth board, Swami and Ayyah got down saying they will make a phone call. But that STD booth was closed. Then they came back and sat in the car. Again after travelling a short distance, my elder son Senthil said, Swami there is an std booth here. It is open 24 hours.

Swami said, "Not here, lets look for a different booth else where".

Then he told me, "Amma, Appa's health is worsening. if his life ends, you know

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

Swami told me, "Appa has attained the state of a Jnani (enlightened being) and left his body. For that reason you should not cry. If you cry, Appa's soul will not be able to go higher up nor come back down and will be stuck in the middle. Do not cry"

I also told "yes" and I consoled myself.

From the beginning until now, He was holding my hand. Looking back now only I understand, for three full hours, He was just holding my hand and healing me.

Then, he told me, "Amma for some time I will rest. After going there I have a lot of work".

I also told, "yes Swami".

On 12 November, we left at 10.00 pm and the following day at 2:00 pm, we reached Tiruvannamalai. Because our house was small, the body was kept in my mother's house. For this reason, everyone arrived at mother's house. Until that point my younger son had not said anything. He then asked Swami, "Swami, Madhavan got a mala, will you don the mala or will Ayya do it?"

Only then I realized that from the time we started in Bengaluru everything must have been over but, with the intention to tell me little at a time, without my knowing. Swami told me the news slowly. How Swami has to take care and guide me as a ~~son~~ Son, as a Guru and as an incarnation, He has done exactly that.

When we inside the house, Swami stayed beside me and took care of me. Wheather

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

it was my relatives or the well-wishers, Swami ensured no one cried and maintained the place as a sacred and divine space (a residence of God) and played the devotional hymns. Then the time to wash my husband's body came. After he was washed, Swami told me to walk around him in a circle. As I was circling, I had a thought, "Until now I have not cried a single tear, what if the grief overcomes me and I break down?" However as I finished encircling his body and returned back to Swami's side, the only prayer inside of me was, "Just as you cared for everyone's welfare when you were alive, now after leaving the world, as a Divine being, in the same way, please take care of everyone's welfare." Then for the matter of where the cremation of the body would be, it was setteled to do in a relatives land. It was this very land that would become Arunachala Peetham in the future. The next day the body was brought to Arunachala Peetham and all the ^necessary rituals were conducted. As Swami began the cremation. He told me to encircle my husband's body. Again as I was encircling. I had the thought "All this time I was able to keep myself from crying, what if now I am not able to handle?" But even then as I finished encircling his body I only prayed, When you were in the body how you cared for everyone, just like that after you've left me and

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

it was my relatives or the well-wishers, Swami ensured no one cried and maintained the place as a sacred and divine space (a residence of God) and played the devotional hymns.

Then the time to wash my husband's body came. After he was washed, Swami told me to walk around him in a circle. As I was circling, I had a thought, "Until now I have not cried a single tear, what if the grief overcomes me and I break down?"

However as I finished encircling his body and returned back to Swami's side, the only prayer inside of me was, "Just as you cared for everyone's welfare when you were alive, now after leaving the world, as a Divine being, in the same way, please take care of everyone's welfare."

Then for the matter of where the cremation of the body would be, it was setteled to do in a relatives land. It was this very land that would become Arunachala Peetham in the future.

The next day the body was brought to Arunachala Peetham and all the ^necessary rituals were conducted. As Swami began the cremation, He told me to encircle my husband's body.

Again as I was encircling, I had the thought "All this time I was able to keep myself from crying, what if now I am not able to handle?" But even then as I finished encircling his body I only prayed, when you were in the body how you cared for everyone, just like that after you've left me and

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

it was my relatives or the well-wishers, Swami ensured no one cried and maintained the place as a sacred and divine space (a residence of God) and played the devotional hymns.

Then the time to wash my husband's body came. After he was washed, Swami told me to walk around him in a circle. As I was circling, I had a thought, "Until now I have not cried a single tear, what if the grief overcomes me and I break down?"

However as I finished encircling his body and returned back to Swami's side, the only prayer inside of me was, "Just as you cared for everyone's welfare when you were alive, now after leaving the world, as a Divine being, in the same way, please take care of everyone's welfare.

Then for the matter of where the cremation of the body would be, it was setteled to do in a relatives land. It was this very land that would become Arunachala Peetham in the future.

The next day the body was brought to Arunachala Peetham and all the ^necessary rituals were conducted. As Swami began the cremation, He told me to encircle my husband's body.

Again as I was encircling. I had the thought "All this time I was able to keep myself from crying, what if now I am not able to handle?" But even then as I finished encircling his body I only prayed, When you were in the body how you cared for everyone, just like that after you've left me and

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

41

attained the state of Shiva Loka, continue to care for everyone".

After the rituals was over, Swami told me, "Go to the chatram where all the adheenavasis are staying and then we will go to the adheenam from there". (chatram is a traditional place for overnight staying)

I told Swami, "my father and mother are sitting in the car. I will tell them and leave".

He said, "Okay".

I went to the car and told my parents that I will be going to the chatram and going to Bangalore from there.

To this my parents replied, "without coming to our home, how can you go to Bangalore?"

I replied, "No father, without coming to our house, where will I go? Now also I will come to the home".

Saying this I took their leave and went to the chatram.

Then, after sometime, my younger sister's husband came to see me where I was. He said to me, "After Mama (Swami's father) passed, We were all really worried on how to console you, but because Swami is taking care of you, we are not seeing any trace of grief. In this, Swami has truly proven Himself by absolutely relieving your pain".

Then from there, on the 15th November, after collecting his ashes we started travelling to Bangalore. On the 16th of November, Swami had already planned to conduct a program in Chennai.

Then I told Swami, "From Chennai, you will travel to a few other places and come to

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

Salem. In Salem, we have planned to conduct Maheshwara Puja in Salem for Appa. How should I go about the rituals which I have to go through?" For that Swami told me "Tomorrow at 6 AM I will be leaving. Before that offer your Mangalyam at Dakshinamurthy's feet. I asked Him "Yes Swami who will take that?" "I myself will take it, Amma" I told, "Yes Swami." Then He said, "Even though you take out the mangalyam, you can keep Kumkum as usual." (Mangalyam: Sacred jewel worn traditionally by married women as a symbol of their nuptials. Kumkum: Vermillion powder worn traditionally on the forehead, in between the eyebrows) For this I said yes. ON November 15th night, we reached Bangalore. Next day on November 16th, I woke up and got ready. I wanted to take off my toe ring but for one foot it came off very easily but for the other foot did not come off. (Traditionally Hindu women wore silver toe rings on both their feet symbolizing that they are married) Thinking that Swami would need to leave, I went to the temple, offered my mangalyam at the feet of Dakshinamurthy and waited under the Banyan tree. Swami also came there. I told him, "Swami for one foot I was able to take off the toe ring but the other one is not coming off. I will get a tool and remove it once the sun rises, Swami." "There is no need to remove it, ma. Let it be

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

there. I told you to keep Kumkum, why haven't you kept it?" I replied "When going to Bangalore, I left all my things and we traveled to Tiruvannamalai. when coming back, I am not able to find my asha or Kumkum". (Asha is the stickly applicant which was used for applying Kumkum) He said, "Is that So?" Then, Swami took the Kumkum from the feet of Dakshinamurthy and kept it on my forehead. "This time I have put it for you. From now on you can do it on your own". I said "yes Swami" Then, He started His travel for Chennai Final Note: with out the passing of His father becoming a sorrowful incident, playing the role of not just a son but a Guru, He gave Antima Kaala Sanyas for his Initiated disciple and ensured all the appropriate rituals and ceremonies were conducted in this way with out it becoming a painful memory the whole incident happened as a sweet Memory.

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

ரகுபதி யோகி

ரகுபதி யோகி அவர்கள் எங்களது குடும்ப நண்பர், அவர் நாங்கள் வசித்த அதே தெருவில் ஒரு 20 வீடுகள் தள்ளி இருந்தார்கள். அதனால் அவர் எங்கள் வீட்டைத் தாண்டித் தான் கடைத்தெருவிற்குச் செல்வார். அதனால் போகும் போது வரும் போதெல்லாம் அவர் எனது மாமியார், சாமியின் அப்பா, சாமியின் பெரியப்பா எல்லாரிடமும் இனிமையாகப் பேசுவார். அந்தக் காலத்தில் இளம்பயது பெண்கள் எல்லாம் அதிகமான அளவு ஆண்களிடம் பேச மாட்டோம். வீட்டிற்குள் வந்தால் மட்டுமே நாங்கள் அவர்களை வரவேற்று உபசரிப்போம். ஆண்களும் அதேமாதிரி வீட்டினுள்ள ஆண்கள இருந்தால் மட்டும்தான் உள்ளே வருவார்கள். இல்லையென்றால் வெளியே இருந்து என்ன சொல்லவந்தார்களோ அதை சொல்லிவிட்டு சென்றுவிடுவார்கள். அதே மாதிரிதான் அவரும் என்னுடைய மாமியாரோ, (அ) ஆண்களோ வீட்டில் இருந்தால் மட்டும் தான் வருவார். இல்லையென்றால் வெளியே நின்று டேய் சேகர் (அ) சாமியார் பையா என்று கூப்பிட்டு பேசிவிட்டு சென்றுவிடுவார். அதனால் என்னுடைய பையன்கள் அளவு அவரிடம் எனக்கு பேச்சில்லை. நான் ஒரு நாள் தவறாமல் எல்லோரும் யோகாவிற்கு போவார்கள். ஆனால் சாமி அவரிடம் நெருங்கிப்பழகி நிறையக் கற்றுக் கொண்டார். மற்றப் பையன்கள் போய் யோகா கற்றுக் கொண்டாலும் சாமி அளவிற்கு அவர்கள் நிறைய ஈடுபாட்டுடன் கற்றுக் கொள்ளவில்லை.

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

திருச்சி ஸ்வாமிகள்

பெங்களூரில் ராஜராஜேஸ்வரி நகரில் கைலாஷ் ஆஸ்ரமம் ஒன்றை நிறுவி திருச்சி ஸ்வாமிகள் நிர்வகித்து வந்தார். ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக நான் அவரைத் தரிசித்தது கிடையாது. அவர் நாட்டுக்கோட்டை நகரத்தார் இனத்தைச் சேர்ந்தவர். என்னுடைய தகப்பனார் ரோஹி முதலியார் நகரத்தார் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவரிடம் கணக்குப்பிள்ளையாக நிறைய வருடங்கள் பணியாற்றி வந்தார். அதனால் அவருக்கு நாட்டுக்கோட்டை நகரத்தார் அவர்களை நன்றாகத் தெரியும். நகரத்தார் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு திருச்சி ஸ்வாமிகள் குலகுருவாக விளங்கியதால் என் தகப்பனார் ^திருச்சி ஸ்வாமிகள் திருவண்ணாமலைக்கு வரும்போதெல்லாம் போய்ப் பார்ப்பதற்கும் ஆசீர்வாதம் பெறவும் கூ சந்தர்ப்பம் கிடைத்து இருந்தது. நமது ஸ்வாமி "ஞானம்" அடைந்து வந்த பிறகு சிறிது காலம் திருச்சி ஸ்வாமிகள் ஆஸ்ரமத்தில் தங்கி இருந்தார் அந்த சமயத்தில் எனது கணவர் ஒரு தடவை பெங்களூரில் உள்ள கைலாஷ் ஆஸ்ரமத்தில் உள்ள திருச்சி ஸ்வாமிகளையும் பார்த்து விட்டு நமது ஸ்வாமியையும் பார்த்து விட்டு வந்தார்.

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

பிறகு ^அவர்கள் சிவபுராணம் சொல்வார்கள். பிறகு நாங்கள் குடும்பத்தில் உள்ளவர்கள் எல்லாரும் அவருக்கு நமஸ்கா செய்வோம். நமஸ்காரம் செய்து முடித்தவுடன் அவர்கள் கையில் உள்ள பூவை எங்களுக்குக் கொடுப்பார்கள். நாங்கள் எங்களுடைய முந்தானையில் மரியாதையுடன் வாங்கிக் கொள்வோம். அவர்கள் உணவருந்தி முடிந்தபின் அவர்களுக்கு பணம், உடை எல்லாம் வைத்துக் கொடுத்து அனுப்புவார். இந்த பூஜையை நான் சிறிய பெண்ணாக இருந்த காலத்தில் இருந்து அவர் கடைசி காலம் வரை செய்தார்.

அவர் பக்தி மார்க்கத்தில் நிறைய ஈடுபாடு உள்ளவர். அதிகாலை 2 மணி (அ) 3 மணிக்கு வெளியூர் செல்ல வேண்டி இருந்தாலும் அந்த நேரம் எழுந்து குளித்து விநாயகர் பூஜையை முடித்து விட்டுத்தான் எங்குமேயுமே வெளியே செல்வார். அவர் திருவண்ணாமலையில் இருந்த திருமுறைக்கழகம் ஆரம்பித்த நாளில் இருந்து அவருடைய இறுதிநாள் வரை அவர் அதன் முதல்வராக இருந்து செயல்பட்டார். ஏந்த இறைபணிக் காரியமாக இருந்தாலும் யார் வந்து கேட்டாலும் இல்ல என்று சொல்லாமல் அவரால் முடிந்த அளவு தான தருமம் செய்தார். ஒருமுறை கிருபானந்த வாரியார் ஸ்வாமிகள் விசிறிமலை முருகன் கோவில் கட்டுவதற்கு நன்கொடை வசூல் செய்வதற்கு திருவண்ணாமலை வந்து இருந்தார். அந்த சமயம் எங்கள் எதிர் வீட்டில் இருந்த செட்டியார் இறைபணிமன்றத் தலைவராக இருந்தார். அவரிடம் வாரியார் ஸ்வாமிகள் நாம் இப்பொழுது நன்கொடை வசூல் செய்ய கிளம்ப வேண்டும். நாம் போய்க் கேட்டதும் இல்லை என்று சொல்லாமல் தருமகுணம் உள்ளவர் ஒருவர் வீட்டிற்கு என்னை அழைத்துச் செல் என்று கூறினாராம். அன்று ஞாயிற்றுக்கிழமை கார்த்திகை மாதம் 6ம்நாள் திருவிழா. என் அம்மா சாமி பார்க்க எங்கள் வீட்டிற்கு வந்து இருந்தார்கள். அந்த சமயம் எதிர் வீட்டு செட்டியார் வாரியார் ஸ்வாமிகளிடம் ராஜீ முதலியார் தருமகுணம் உள்ளவர்

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

அவருடைய வீட்டிற்கு சென்று கேட்கலாம் என்று கூறி எங்களுடைய அப்பாவின் வீட்டிற்கு வாரியார் சுவாமிகளை அழைத்து வந்து உள்ளார். அந்த நேரம் என்னுடைய தகப்பனார் மட்டும் தான் வீட்டில் இருந்தார். வாரியார் சுவாமிகள் திடீரென வீட்டிற்கு வந்ததும் என்னுடைய அப்பாவிற்கு ஆச்சர்யம், ஒருபுறம் சந்தோஷம் ஒரு புறமாக இருந்தது. பிறகு அவர்களை அமரவைத்து பேசி அவர்களுக்கு நன்கொடை கொடுத்து அனுப்பித்து வைத்தார்.

அவர் எங்களுக்கு சொல்லிக் கொடுத்து வளர்த்த மாதிரியே அவர் வாழ்ந்து காட்டினார். ஒரு தொழில் ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்றால் சுமார் ஒரு 30,000 கையில் பணம் இருந்தால் அதில் பத்தாயிரம் ரூபாய்க்குத்தான் பொருள் வாங்கி வைக்க வேண்டும். அடுத்த பத்தாயிரம் முதல் பத்தாயிரம் ரூபாய் பொருள் வெளியே கடனிலே போய்விடும். அப்பொழுது இரண்டாவது பத்தாயிரத்தை எடுத்து பொருள் வாங்க வேண்டும், மூன்றாவது பத்தாயிரம் அவசர காலத்தில் மட்டும் தான் எடுக்க வேண்டும் என்று சொல்லிக் கொடுத்து வளர்ப்பார்.

அதே மாதிரி நமக்கு வரும் வருமானத்தையும் நான்கு பாகமாக பிரித்து ஒருபாகம் நமது அன்றாட செலவிற்கு உபயோகப் படுத்த வேண்டும். இன்னொரு பாகம் சேமிப்புப் பணமாக வைக்க வேண்டும். மூன்றாவது பாகம் அவசர கால உபயோகத்திற்கு நடுநிலையாக இருக்க வேண்டும். நான்காவது பாகம் அசையாத சொத்தாக வீடு(அ) நிலம் அந்த மாதிரி இருக்க வேண்டும். அந்த மாதிரி இருந்தால் தான் ஏதாவது நஷ்டம் வந்தாலும் நம்மால் சமாளிக்க முடியும் என்றுக் கூறுவார்.

அவர் பூண்டி மகான், இசக்கி சுவாமிகள், கொல்லி மௌனகுரு சுவாமிகள், யோகிராம் சூரத்குமார், ரமண மகரிஷி அவர்கள் எல்லோரையும் நிறைய தடவை சந்தித்து ஆசீர்வாதம் பெற்று உள்ளார்.

அவர் கடைசி வரையிலும் அவருடைய உழைப்பிலேயே வாழ்ந்தார். அவர் வாழ்நாளில் கடைசி நான்கு நாட்கள்

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

என்ன நினைத்தார் என்று எங்களுக்கு தெரியாது. எங்கள் அம்மாவை தினமும் காலையில் உட்காரவைத்து பழைய கதையை பேசிவிட்டு அவர் மண்டிக்கு செல்வாராம். அன்று சனிக்கிழமை காலை அந்த மாதிரி உட்கார்ந்து பேசிக் கொண்டிருக்கும் போது ஒரு பேப்பரில் எந்த எந்த பேங்கில் எவ்வளவு ரூபாய் இருக்கின்றது. ஒவ்வொரு பிள்ளைக்கும் எவ்வளவு ரூபாய் எங்களுடைய அம்மாவுக்கு எவ்வளவு ரூபாய் என்று எல்லாவற்றையும் எழுதி என் அம்மாவிடம் கொடுத்து உள்ளார். பிறகு அவர் மண்டிக்கு சென்று விட்டு மதியம் சாப்பாட்டுக்கு வந்து உள்ளார். எப்பொழுதும் சாப்பிட்டுவிட்டு 1 மணி நேரம் ஓய்வு எடுப்பார். பிறகு மண்டிக்கு சென்று விடுவார். அன்று அந்த மாதிரி ஓய்வு எடுத்த பிறகு இவருக்குக் கொஞ்சம் அசதியாக இருந்து இருக்கின்றது. என் தம்பியிடம் என்னப்பா ஏதாவது சாயங்காலம் வேலை இருக்கின்றதா என்று கேட்டு உள்ளார். அவன் இன்று வேலை எதுவும் இல்லை நாங்களே சீக்கிரம் வந்துவிடலாம் என்று இருக்கிறோம் என்று கூறி உள்ளான். அதற்கு அவர் எனக்கு உடம்பு கொஞ்சம் அசதியாக உள்ளது அதனால் தான் கேட்டேன் என்று சொல்லி இருக்கின்றார். அதற்கு அவன் வேண்டாம் அப்பா நீங்கள் ஓய்வு எடுத்துக் கொள்ளுங்கள் அப்பா என்று கூறி உள்ளான். அன்று இரவே அவருக்கு ஹார்ட் அட்டாக் வந்து அவரை ஆஸ்பத்திரியில் சேர்த்தார்கள். அந்த சமயம் நான் பெங்களூர் ஆதீனத்தில் இருந்தேன். எனக்கு தகவல் தெரிந்தவுடன் ஸ்வாமி அப்பொழுது அமெரிக்காவில் இருந்தார். அவருக்குத் தகவல் தெரியப்படுத்தினேன். ஸ்வாமி உடனே என்னை திருவண்ணாமலைக்குக் கிளம்பிப் போகச் சொன்னார். அங்கு இருந்த பிரம்மச்சாரிணியிடம் அம்மா இங்கே இருந்து தனியாக ஊருக்கு போகக் கூடாது. யாராவது ஒரு பிரம்மச்சாரினியை அம்மாவுடன் அனுப்பி வையுங்கள் என்று கூறி உள்ளார். அதன்படியே என்னுடன் ஒரு பிரம்மச்சாரிணி வந்தார்கள். நாங்கள் நேராக ஆஸ்பத்திரிக்குப் போய்ப் பார்க்கச் சென்றோம்.

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

Date Page

கேட்டு விட்டுத்தான் படுப்பார். அவருடைய 84 வயது வரை இப்படித்தான் அவர் வாழ்ந்தார்.

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

2005ம் வருடம் நவம்பர் மாதம் 8ம் தேதி சாமி அமெரிக்காவிலிருந்து வந்தார். நானும் சாமியின் அப்பாவும் அவரை வரவேற்பதற்காக திருவண்ணாமலையிலிருந்து நாங்கள் வந்தோம். மறுநாள் வரவேற்பு நடந்தது, சாமி எல்லோருக்கும் ஆசீர்வாதம் அளித்தார். அப்போது அவர்களுடைய அப்பாவிடம் அப்பா உனக்கி என்ன வேண்டும் என்று கேட்டார். அதற்கு அவர் சாமி நீங்கள் இருந்தால் போதும் என்றார் பிறகு அவர் ஊருக்குக் கிளம்பிவிட்டார். நான் அவரிடம் இந்த 3 நாட்கள் சாமி அஷ்டவக்ரகீதை வகுப்பு எடுக்கிறார். அதில் நான் கலந்து கொண்டுவிட்டு பிறகு ஊருக்கு வருகிறேன் என்று கூறினேன். அவரும் சரி என்று சொல்லிவிட்டு ஊருக்குக் கிளம்பிவிட்டார். மறுநாள் 10ம்தேதி மாலை அந்த வகுப்பு ஆரம்பமாகியது. அதில் நான் கலந்து கொண்டேன். அப்போது ஒரு பக்தர் எழுந்து ஸ்வாமி உங்களுடைய சொந்த Enlighten--ment பற்றி சொல்லுங்கள் என்று கூறினார். அதற்கு சாமி அதை மூன்றாம் நாள் வகுப்பில் கூறுகிறேன் என்று சொல்லி விட்டார். நான் இது என்ன சாமி யார் எது கேட்டாலும் உடனே பதில் சொல்வார். ஆனால் இன்று மூன்றாம் நாள் வகுப்பில் கூறுகிறேன் என்று கூறிவிட்டாரே என்று நினைத்தேன். மறு நாளும் நடந்தது. மூன்றாம் நாள் சாயங்காலம் அந்த வகுப்பு ஆரம்பித்தது. ஆரம்பித்த கொஞ்ச நேரத்திற்கெல்லாம் சாமிக்கு தும்மல் வந்தது. அவர் ஸாரி என்று சொல்லிவிட்டு தண்ணீர் குடித்தார். நான் இது என்ன தும்மல் வந்ததற்குப் போய் ஸாரி சொல்கின்றாரே என்று நினைத்தேன். எனக்கு அப்பொழுது தெரியாது. பிறகு தான் தெரியும். அந்த நேரம் தான் சாமியினுடைய தகப்பனாருடைய உயிர் பிரிந்து இருக்கின்றது. ஆளுடைய சொந்த Enlightenm[?]nt பற்றிப் பேசும் போது ஆளுடைய தந்தையின் உயிர் பிரிந்து உள்ளது.

நானும் அப்போது இருந்த செக்ரட்டரி அம்மாவும் பக்கத்து பக்கத்து சீட்டில் அமர்ந்து இருந்ததால் அப்போது மேடையின் மேல் போய் செக்ரட்டரி அம்மா ஸ்வாமியிடம் ஏதோ

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

சொல்லிவிட்டு வந்தார். நானும் செக்ரட்டரி அம்மாவும் அய்யா இந்த மாதிரி வகுப்பு நடக்கும்போது மேடையில் போய் எதுவும் பேச மாட்டாரே இன்று என்னவோ தெரியவில்லையே போய்ப் பேசுகின்றார் யாருக்காவது உடல்நலம் சரியில்லையோ என்னவென்று தெரியவில்லையே என்றுப் பேசிக் கொண்டோம். பிறகு சத்சங்கம் முடிந்ததும் எல்லோரும் சாமியிடம் ஆசீர்வாதம் வாங்கிவதற்க்குச் சென்றார்கள். நானும் அந்த மாதிரி வரிசையில் நின்று சென்றேன். அப்போது ஸ்வாமி யார்க்குமே பூ கொடுக்கவில்லை. எனக்கு மட்டுமே பூ கொடுத்தார். நான் அதைக் கையில் வாங்கி வைத்துக் கொண்டேன். எப்பொழுது எனக்கு யார் பூ கொடுத்தாலும் உடனே தலையில் வைத்துக் கொள்ளும் நான் அன்று என்னவோ தெரியவில்லை அப்படியே கையில் வைத்துக் கொண்டேன். அந்த சமயம் அண்ணன், தம்பி எல்லோரும் அங்கே இருந்தனர். அப்போது அங்கே வந்த PRO அய்யா செந்தில், நித்யேஸ்வர் எல்லோரையும் காரில் போய் அமரச் சொல்லுங்கள் என்று செக்ரட்டரி அம்மாவிடம் சொன்னார். நான் இது என்ன நித்யேஸ்வராவது ஆஸ்ரமத்தில் உள்ளான் எதுவாக இருந்தாலும் சாமியுடன் போவான். செந்திலை எதற்க்குக் கூப்பிடுகின்றார்கள் என்று நினைத்துக் கொண்டு நின்று கொண்டு இருந்தேன். அந்த வகுப்பு பெங்களூர் நகரத்தில் நடைபெற்றது. பிறகு சாமியை வழி அனுப்பலாம் என்று நினைத்து அந்தப் பூவை கையில் வைத்துக் கொண்டே வெளியில் வந்து நின்றேன். சாமி காரில் ஏறி உட்கார்ந்ததும் அங்கு இருந்தவர்களிடம் சொல்லி அம்மாவை வரச் சொல்லுங்கள் என்றார். அவர்களும் வந்து கூப்பிட நானும் சென்றேன். அந்தக் காரில் அப்போது சாமி, செக்ரட்டரி அய்யா, அம்மா, நான் எனது பெரிய மகன் செந்தில், சிறிய மகன் நித்யேஸ்வர் நாங்கள் ஆறுபேர் மட்டுமே இருந்தோம். எப்போதுமே முன் சீட்டில் அமரும் சாமி அன்று நடுசீட்டில் அமர்ந்து கொண்டு என்னையும் அவர் அருகிலேயே அமரச் செய்தார். நானும் அவர் அருகிலேயே அமர்ந்து கொண்டேன். பிறகு கையிலே பூ இருந்ததைப் பார்த்து அம்மா பூவை தலையில் வைத்துக்கொள் என்று கூறினார்.

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

51

அப்போது தான் எனக்கு நினைவு வருகிறது. சாமி கொடுத்த பூவை தலையில் வைத்துக்கொள்ளாமல் கையிலேயே வைத்து உள்ளேன் என்று பொதுவாகவே என்னுடைய பழக்கம் தலையில் எவ்வளவு பூ இருந்தாலும் யார்பூ கொடுத்தாலும் உடனே தலையில் வைத்துக் கொள்வேன். ஆனால் அன்று பார்த்து எனக்கு ஏனோ தலையில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற எண்ணமே தோன்றவில்லை. அவர் கூறியதும் தான் எனக்கு ஞாபகம் வந்து தலையில் வைத்துக்கொண்டேன். அதனுடைய அர்த்தம் எனக்கு நேரம் ஆக ஆகத்தான் புரிந்தது. கொஞ்ச தூரம் போனதும் சாமி என்னிடம் அம்மா, அப்பாவுக்கு BP, sugar ஏதாவது இருக்கின்றதா என்று என்னுடைய கையைப் பிடித்துக் கொண்டு கேட்டார். அப்போது அவர் கேட்ட எந்த கேள்விக்கும் அர்த்தம் புரியவில்லை. பிறகு லேட்டாஹத்தான் எனக்கு அர்த்தம் புரிந்தது. சாமி கேட்டதற்கு நான் உடனே ஆமாம் சாமி அவருக்கு BP, sugar இருக்கின்றது. அதற்கு அவர் மாத்திரை சாப்பிடுகின்றார் என்றேன். பிறகு அவர் அம்மா அப்பா இவ்வளவு நாள் வேலைக்கு சென்றது போதும். இதற்கு மேல் நீயும் அப்பாவும் ஆஸ்ரமத்தில் வந்து தங்கிவிடுங்கள் என்றார். நானும் சரி என்று சொல்லிவிட்டேன். இப்போது நாம் திருவண்ணாமலைக்கு தான் சென்று கொண்டு இருக்கிறோம்.போய் அப்பாவைப் பார்த்துவிட்டு இங்கேயே கூப்பிட்டுக் கொண்டு வந்துவிடலாம் என்று சொன்னார். நானும் சரி என்று சொல்லிவிட்டேன். பிறகு கொஞ்சதூரம் சென்றதும் அவருக்கு உடம்பு சரியில்லை போல் இருக்கின்றது. அங்கு எந்த ஆஸ்பத்திரி நல்ல ஆஸ்பத்திரி சொல். அதில் அழைத்துக்கொண்டு போய் காட்டச் சொல்லலாம் என்றார். நான் உடனே அத்தியந்தல் ஆஸ்பத்திரி நல்ல ஆஸ்பத்திரி அங்கு காட்டச் சொல்லலாம் என்று சொன்னேன். அவரும் சரி என்று சொல்லிவிட்டு ^அய்யா^ அங்கு இருப்பவர்களுக்கு தகவல் சொல்லி அழைத்துக்கொண்டு போகச் சொல்லுங்கள் என்றார். அவரும் சரி என்று சொல்லிவிட்டார். இதனுடைய காரணம் எதுவுமே அப்போது எனக்குப் புரியவில்லை. ஆனால் இதன் காரணம் பிறகு தான் எனக்குப் புரிந்தது. பின்னால் வரும் சோகத்தை நான் தாங்கிக் கொள்வதற்கு படிப்படியாக அதில் பண்ணி தயார் செய்தார் என்று. மறுபடியும் சிறிது தூரம்

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

சென்றதும் அய்யா அப்போலோ ஆஸ்பத்திரி டாக்டர் யாராவது தெரிந்தவர்கள் இருந்தால் அவர்களை உடனே திருவண்ணாமலைக்கு வரச்சொல்லி அப்பாவின் உடல்நிலத்தை பார்த்துக் கொள்ளக் சொல்லுங்கள் என்றார். அவரும் சரி என்று சொல்லிவிட்டார். பிறகு கொஞ்சதூரம் போய் அப்பா எப்படி இருக்கின்றார் என்று கேளுங்கள் அய்யா என்று சொன்னார், அவர் காபி போனில் சார்ஜ் போய் விட்டது எங்கேயாவது வழியில் STD பூத் இருந்தால் அங்கே போய் பேசலாம் என்று சொல்லிவிட்டார். சுவாமியும் சரி என்று சொல்லிவிட்டார். எனது பெரியமகன் செந்தில் குமாரும் போனில் முயற்சி செய்து பார்க்கிறான். அவனுக்கு உடனே கிடைக்கவில்லை. வழியில் ஒரு STD பூத் போர்டைப் பார்த்து சுவாமியும் அய்யாவும் கீழே இறங்கிப்போய் போன் செய்யலாம் என்று போனார்கள். ஆனால் அந்த STD பூத் மூடி இருந்தது. பிறகு வந்து காரில் அமர்ந்து கொண்டார்கள். மறுபடியும் கொஞ்ச தூரம் போனதும் எனது பெரிய மகன் செந்தில், ஸ்வாமி இங்கே ஒரு STD பூத் இருக்கின்றது, அது 24 மணி நேரமும் திறந்திருக்கும் என்று கூறினான், அதற்கு அவர் இங்கே வேண்டாம் அடுத்த பூத் பார்க்கலாம் என்று கூறிவிட்டார். பிறகு மறுபடியும் என்னிடம் அய்யா அப்பாவினுடைய உடல்நிலை மேலும் மேலும் மோசமாக உள்ளது. நீ என்ன சொல்கின்றாய்? என்னால் உயிர் போனாலும் மீண்டும் கொண்டு வர முடியும் என்று உனக்குத்தெரியும், ஆனால் அவர் உயிருடன் இருந்தாலும் அவரால் எழுந்து நடமாட முடியாமல் படுத்த படுக்கையாய் தான் இருப்பார். நீ என்ன சொல்கின்றாய் என்று கேட்டார்

நான் உடனே ஸ்வாமி அவருக்கு நீங்கள் எது நல்லது செய்ய வேண்டுமோ அதை செய்யுங்கள் என்று சொன்னேன். அவரும் சரி என்று சொல்லிவிட்டார். அதற்குப் பிறகு கொஞ்ச நேரம் கழித்துத்தான் என்னுடைய பெரிய பையன் செந்திலுக்கு ஃபோன் கால் கிடைத்தது. அவன் என் தங்கையின் கணவரிடம் பேசினான். என் தங்கையின் கணவர் என் மூன்று தம்பியோடு நாலாவது தம்பியாக இருந்தான், அதனால் என்னுடைய பிள்ளைகள் எல்லோருமே மாமா என்றே அழைப்பார்கள். என் தங்கையின் கணவரிடம் அவருடைய அப்பாவினுடைய உடல்நிலை பற்றிக்

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

கேட்டபோது அவர் எல்லாமே முடிந்துவிட்டது என்று கூறி உள்ளார், உடனே அவன் சாமியிடம் சாமி எல்லாமே முடிந்து விட்டதாம் என்று கூறினான், டேய் யார்டா சொன்னது என்று ஸ்வாமி செந்திலிடம் கேட்டார், செந்தில் சாமியிடம் சாமி நான் தான் அன்பு மாமாவிற்கு போன் செய்தேன். அன்பு மாமா தான் சொன்னார் என்று கூறினான். உடனே ஸ்வாமி அய்யாவிடம் அய்யா நீங்கள் ஒரு தடவை போன் செய்து தெரிந்து கொள்ளுங்கள் கள் அய்யா என்று கூறினார். பிறகு அய்யாவும் போன் செய்து விஷயத்தைத் தெரிந்து கொண்டு ஸ்வாமியிடம் சொன்னார். ஸ்வாமி உடனே அய்யாவிடம் அய்யா நமது ஆதீனவாசிகள் பக்தர்கள் எல்லோர்க்கும் விஷயத்தைத் தெரிவித்து விடுங்கள் என்று கூறினார். அவரும் சரி என்று சொல்லிவிட்டார். பிறகு என்னிடம் அம்மா நீ எதற்கும் அழக்கூடாது அம்மா. நான் எல்லாவற்றையும் பார்த்துக்கொள்கிறேன் என்று கூறி விட்டு நீ எதற்கும் அழக்கூடாது, அழ வேண்டும் என்று நினைத்தால் வண்டியிலேயே அழுதுவிடு என்று சொன்னார். என் கண்ணில் சிறிதும் நீர் வரவில்லை, மனதில் வருத்தம் இருந்ததே தவிர அழுகை வரவில்லை, சாமி என்னிடம் அம்மா அப்பா ஞானமடைந்து உடலை விட்டு இருக்கிறார். அதனால் நீ அழக் கூடாது, நீ அழுதால் அவருடைய உடல் மேலேயும் போக முடியாமல் கீழேயும் வர முடியாமல் நடுவில் அல்லல் படும், அதனால் நீ அழக்கூடாது என்று சொன்னார். நானும் சரி என்று சொல்லிவிட்டு என் மனதைத் தேற்றிக் கொண்டேன். ஆரம்பத்தில் இருந்து இதுவரை என் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு இருந்தவர் சுமார் 3 மணி நேரம் என் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு என்னை ஹீல் செய்து இருக்கிறார் என்று பின்னால் தான் எனக்குப் புரிய வந்தது. பிறகு என்னிடம் அம்மா நான் சிறிது நேரம் ஓய்வு எடுத்துக் கொள்கிறேன் அங்கு போய் இறங்கிய உடன் நிறைய வேலை இருக்கின்றது என்று கூறினார். நானும் சரி என்று சொன்னேன். நவம்பர் 12 ந் தேதி இரவு 10 மணிக்குக் கிளம்பிய நாங்கள் மறுநாள் அதிகாலை 2.30 மணியளவில் திருவண்ணாமலை

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

வந்தடைந்தோம். எங்களுடைய வீடு சிறியதாக இருந்ததால் உடலை என்னுடைய அம்மாளின் வீட்டில் வைத்து இருந்தார்கள் அதனால் எல்லோரும் என் அம்மாளின் வீட்டிற்கு வந்து இறங்கினோம். அதுவரையில் எதுவும் பேசாமல் இருந்த எனது சிறிய மகன் நித்யேஸ்வர் அப்போதுதான் தாயிடம் சுரபி மாதவன் மாலை வாங்கிக் கொடுத்து உள்ளார், அதை நீங்கள் போடுகின்றீர்களா அய்யா போடுவதா என்று கேட்டான். அப்போது தான் எனக்குத் தெரிந்தது, பெங்களூரில் நாம் கிளம்புவதற்கு முன்பே எல்லாம் முடிந்து விட்டது போல் இருக்கிறது, நமக்கு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சொல்லலாம் என்று நினைத்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக எனக்கு எதுவுமே சொல்லாமல் அழைத்து வந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சொல்லி இருக்கின்றார். ஸ்வாமி மகனாகவும், குருவாகவும், ஞானியாகவும் இருந்து எப்படி வழி நடத்த வேண்டுமோ அப்படி அவர் வழி நடத்தினார். பிறகு வீட்டினுள் போய் சாமி என் அருகிலேயே அமர்ந்து கொண்டு என்னைப் பார்த்துக் கொண்டார். எனது உறவினர்களோ நண்பர்களோ யாரும் அங்கே அழாமல் ஒரு தெய்வீக சூழ்நிலை ஏற்படும் படி அங்கு தெய்வீகப் பாடல்கள் ஒலிபரப்ப ஏற்பாடு செய்தார். பிறகு என் கணவரது உடலை குளிப்பாட்டும் நேரம் வந்தது. குளிப்பாட்டிய பிறகு என்னை அவரைச் சுற்றிவரச் சொன்னார்கள். சுற்றி வரும் போது என் மனதிற்குள் ஒரு thought வருகின்றது, இது வரையிலும் என் கண்ணில் ஒரு சொட்டு கண்ணீர் கூட வரவில்லை, எங்கே இப்போது வந்து அழுது விடுவோமோ என்ற எண்ணம் வருகின்றது. ஆனால் அவர் உடலை சுற்றிவிட்டு அவர் அருகில் வந்து நின்றதும் என் மனதில் ஏற்பட்ட எண்ணம் நீங்கள் உயிருடன் இருந்தபோது எப்படி எல்லோருக்கும் நல்லது செய்தீர்களோ அதே மாதிரி நீங்கள் உடலை விட்டாலும் தெய்வமாக இருந்து எல்லோருக்கும் நல்லது செய்ய வேண்டும் என்ற பிரார்த்தனை மட்டும் தான் எனக்கு வந்தது. பிறகு உடலை எங்கே தகனம் செய்யலாம் என்னும் போது எனது

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

தகப்பனாருக்கு சொந்தமான நிலம் கீழ் கச்சி ராப்பட்டியில் இருந்தது. அங்கு தகனம் செய்யலாம் என்று முடிவு எடுத்தார்கள். பிறகு அதுதான் பின்காளிங் அருணாச்சர் தியான பீடமாக மாறியது. மறுநாள் காலை 9 மணியளவில் உடலை அடக்கம் செய்ய அருணாச்சர் தியான பீடத்திற்கு கொண்டு சென்றோம். அப்போது அங்கு போய் அங்கு செய்ய வேண்டிய பூஜை எல்லாவற்றையும் முடித்துவிட்டு தகனத்திற்கு முன் என் கணவரின் உடலை சுற்றிவரச் சொன்னார்கள். அந்த நேரமும் சுற்றிவரும்போது எனக்குள் அந்த ஒரு நினைவு தான் வந்தது. இவ்வளவு நேரமும் அழாமல் இருந்து விட்டேன். எங்கே இப்போது அழுது விடுவோமோ என்று நினைத்தேன். ஆனால் அவரது உடலை சுற்றிவந்து நமஸ்காரம் செய்யும்போது நீங்கள் உயிருடன் இருக்கும்போது எப்படி எல்லோருக்கும் நல்லது செய்தீர்களோ அதேமாதிரி நீங்கள் என்னைவிட்டுப் பிரிந்து சிவலோகபதவி அடைந்தாலும் நீங்கள் எல்லோருக் கும் நல்லதே செய்ய வேண்டும் என்று பிரார்த்தனை செய்தேன். பிறகு சாமி என்னிடம் அம்மா நீ நமது ஆதீனவாசியுடன் சத்திரத்திற்கு சென்று விடு. அங்கிருந்து நாம் ஆஸ்ரமம் சென்றுவிடலாம் என்று கூறினார். நானும் சரிசாமி என்னுடைய அம்மா அப்பா அந்தக் காரில் உட்கார்ந்து இருக்கின்றார்கள் அவர்களிடம் சொல்லிவிட்டு வருகிறேன் என்று கூறினேன். அவரும் சரி என்று சொன்னார் .நான் போய் எனது அம்மா அப்பாவிடம் நான் இங்கிருந்து சத்திரத்திற்குப் போய் அங்கிருந்து அப்படியே பெங்களூருக்குப் போய் வருகிறேன் என்று கூறினேன். அதற்கு என்னுடைய அப்பா, அம்மா லோகாம்பா நீ நம்முடைய வீட்டிற்கு வரவேண்டுமே கிராமஸ் இப்படியே இங்கிருந்து பெங்களூர் போய் வருகிறேன் என்று சொல்கிறாயே என்று கவலைப்பட்டார். நான் உடனே இல்லை அப்பா நான் நம் வீட்டிற்கு வராமல் வேறு எங்கே அப்பா போகப் போகிறேன். நான் எப்போதும் போல் நம்முடைய வீட்டிற்கு வந்து வெள்ட்டு நான்

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

இருப்பேன் என்று கூறிவிட்டு நான் சத்திரத்துக்கு வந்து விட்டேன். பிறகு சிறிது நேரத்திற்கெல்லாம் என் தங்கையின் கணவர் நாங்கள் இருக்கும் இடத்திற்கு வந்தார். அவர் என்னிடம் மாமா காலமானது ஒரு பக்கம் தாங்கமுடியாத வருத்தம் என்றாலும் அதாவது அவர் கதை முடிந்து விட்டது. ஆனால் உங்களை எப்படித் தேற்றுவது என்றுதான் நாங்கள் கவலைப்பட்டோம். ஆனால் சாமி உங்களிடம் எவ்வளவு பக்குவமாக விஷயத்தை சொல்ல வேண்டுமோ அவ்வளவுப் பக்குவமாக சொல்லி உங்களை இந்த அளவிற்கு தேற்றி விட்டார். இந்த விஷயத்தில் அவர் சாமி என்பதை நிரூபித்து விட்டார் என்று கூறிவிட்டு பிறகு அங்கிருந்து கிளம்பி விட்டார்.

பிறகு அங்கிருந்து நவம்பர் 15ஆம் நாள் அவருடைய அஸ்தியை சேகரித்துக் கொண்டு நாங்கள் பிடதி ஆஸ்ரமம் வந்து விட்டோம். நவம்பர் 16ந்தேதி காலை 6 மணிக்கு சாமி சென்னையில் ஒரு நிகழ்ச்சி நடத்துவதற்கு செல்வதாக முதலிலேயே முடிவு எடுத்து இருந்தார். அதனால் நான் அவரிடம் சாமி நீங்கள் சென்னை சென்றுவிட்டு அப்படியே மற்றெவர் நிகழ்ச்சிகளை முடித்து விட்டு சேலம் வருவதாக உங்கள் நிகழ்ச்சி நிரல் உள்ளது. நாம் சேலத்தில் அப்பாவுக்கு மகேஸ்வர பூஜை வைத்து உள்ளோம். அதனால் எனக்கு செய்ய வேண்டிய சடங்கு எப்படி செய்வது சாமி என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர் நாளை காலை 6 மணிக்குத் தான் நான் கிளம்புவேன். அந்த நேரத்தில் உன்னுடைய திருமாங்கல்யத்தை நம்முடைய தட்சணாமூர்த்திசாமியின் பாதத்தில் சமர்ப்பித்துவிடு அம்மா என்று கூறினார். உடனே நான் சரிசாமி என்று கூறிவிட்டு, அதை யார் எடுப்பார்கள் சாமி என்று நான் கேட்டேன். அதற்கு அவர் அதை நானே எடுத்துக் கொள்கிறேன் அம்மா என்று கூறினார். நானும் சரி என்று சொல்லிவிட்டேன். நீ வந்து மாங்கல்யத்தை கழற்றி வைத்தாலும் நீ எப்பொழுது மே குங்குமம் வைத்துக் கொள் என்று கூறினார். நானும் சரி என்று சொல்லிவிட்டேன். நவம்பர் 15ந்தேதி இரவு நாங்கள் ஆஸ்ரமம் வந்து சேர்ந்து விட்டோம். மறு நாள் 16ந்தேதி

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

துக்க நிகழ்ச்சியாக நடத்தாமல் அங்கு அவர் மகனாகவும் இருந்து அங்கு அவர் குருவாகவும் இருந்து தன்னிடம் தீட்சை பக்தருக்கு அவர் அந்திமகால சந்நியாசம் கொடுத்து அவருக்கு செய்ய வேண்டிய எல்லா கடமைகளையும் செய்தார். அந்த நிகழ்வே ஒரு துக்க நிகழ்வாகவே இல்லாமல் அது ஒரு இனிமையான நிகழ்வாகவே இருக்கும்படியும் நிகழ்ந்தது.

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

54

ஸ்வாமி 4 வயது இருக்கும். அந்த வயதில் எங்கள் ஊரில் கீதாகோகிலம் என்று ஒரு அம்மா வந்து தொடர் சொற்பொழிவு செய்தார்கள், அதில் ஒருநாள் சீதையின் பிறப்பு பற்றி சொற்பொழிவு செய்தார்கள், அன்றைக்கு நானும் சென்றிருந்தேன். ஸ்வாமியையும் அழைத்துக் கொண்டுப் போய் இருந்தேன். அந்த சொற்பொழிவு முடிந்த மறுநாள் நாங்கள் எங்கள் அம்மா வீட்டிற்கு சென்று இருந்தோம். அப்பொழுது எங்கள் அம்மா வீட்டு மாடியில் ஒரு டாக்டர் குடும்பம் இருந்தனர். அந்தவீட்டில் ஒரு வயதான மாமி இருந்தார்கள். அவர்கள் சாமிமிடம் அசெகர் நேற்று நீ கீதாகோகிலம் அம்மா சொற்பொழிவுக்கு சென்று இருந்தாயே அவர்கள் என்ன பேசினார்கள் சொல் பார்க்கலாம் என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர் உடனே அந்த அம்மா பேசிய சீதையின் பிறப்பு பற்றிய சொற்பொழிவை அப்படியே சொன்னார். அதைப்பார்த்து சந்தோஷப்பட்ட அவர்கள் நான் எங்கள் வீட்டில் உள்ள டேப்ரெகார்டர் எடுத்து வருகிறேன் இன்னும் ஒரு தடவை இந்தக் கதையை சொல் நான் ரெகார்ட் செய்து கொள்கிறேன் என்று சொல்லி அதை அப்படியே ரெகார்ட் செய்தார்கள். என்னுடைய அம்மா நானும் தான் நேற்று வந்திருந்தேன், ஆனால் எனக்கு கொஞ்சம் தான் ஞாபகம் வருகிறது, மீதியெல்லாம் எனக்கு மறந்து விட்டதே என்று கூறினார்கள். அதற்கு சாமி எனக்கு அந்த அம்மா பேசியது அப்படியே என் மனதில் டேப்ரெகார்டரில் ரெகார்ட் ஆகின்ற மாதிரி என் மனதில் ரெகார்ட் ஆகி விட்டது ஆயா என்று கூறினார். பிறகு அவர்கள் வெளியூருக்கு போய் விட்டதால் அந்த கேசட் சாமி பேசியதை நம்மால் சேகரிக்கமுடியவில்லை.

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

இசக்கி ஸ்வாமிகள்

இசக்கி ஸ்வாமிகளுடன் என் அனுபவத்தை நான் இங்கே பகிர்ந்து கொள்கிறேன். நான் எனக்குப் பன்னிரண்டு வயது இருக்கும் போது என் அப்பா, அம்மா, நான் மூவரும் ஒரு தடவை இசக்கி ஸ்வாமிகளை சந்திக்க மலை சுற்றும் பாதையில் அவர் அமர்ந்து எல்லோருக்கும் ஆசீர்வாதம் அளிப்பார் அந்த இடத்திற்கு மலை சுற்றிக் கொண்டே சென்றோம். அந்த சமயம் பல்லாயிரக் கணக்கான மக்கள் இப்பொழுது பௌர்ணமிக்கு மலை சுற்றுவது போலவே அப்பொழுது சுற்றுவார்கள். எல்லோரும் போய் அவர்களுடைய குறைகளை அவரிடம் கூறுவார்கள். எல்லோரையும் அவர் அவரவர்களுக்கு ஏற்ப 11 நாள், 21 நாள், 48 நாள் மலை சுற்றுங்கள் என்று கூறுவார். அதன்படியே எல்லோரும் செய்வார்கள். அதே மாதிரி நாங்கள் மூவரும் போனோம். நான் ஸ்வாமியிடம் நான் நன்றாகப் படிக்க வேண்டும் என்று கேட்டேன். நான் சிறிய பெண்ணாக இருந்ததால் வேறு எதுவும் எனக்கு கேட்கத் தெரியவில்லை. எனக்கு தொடர்ந்து 11 நாட்கள் மலை சுற்றச் சொன்னார். நானும் சரி என்று சொல்லிவிட்டு ஆசீர்வாதம் செய்தார். ஆசீர்வாதம் பெற்றுக் கொண்டேன். பிறகு என் அப்பா, அம்மா இருவரும் போய் ஏதோ கூறினார்கள். அதற்கு அவர்களுக்கு 21 நாட்கள் மலை சுற்றுங்கள் என்று கூறி ஆசீர்வாதம் செய்தார். அதே மாதிரி நாங்கள் தொடர்ந்து மலை சுற்றி தினமும் ஆசீர்வாதம் பெற்றுக் கொண்டோம். அந்தக் காலத்திலேயே ஒரு நாளைக்கு 3 தடவை அவர் மலை சுற்றுவார். நாங்கள் இதை நேரிலேயே பார்த்து இருக்கிறோம் அடிக்கடி மலையைச் சுற்றி அங்கப் பிரதட்சணமாகவும் சுற்றி வருவார்.

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

61

கமலாத்மானந்த ஸ்வாமிகள்

கமலாத்மானந்த சுவாமிகள் நம்முடைய ஸ்வாமி ராமகிருஷ்ண மடம் போய் சேர்ந்த ஒரு 10 நாட் களுக்கள் திருவண்ணாமலை வந்து இருந்தார். அப்போது தான் ராமகிருஷ்ண பள்ளியில் முதன் முதலாகப் பார்த்தேன். அதற்குப் பிறகு எப்போது மயிலாப்பூர் ராமகிருஷ்ண மடம் சென்றாலும் நமது ஸ்வாமி என்னை President கௌதமானந்த ஸ்வாமிகள், Secretary கமலாத்மானந்த சுவாமிகள், மேனேஜர் ஞானானந்த சுவாமிகள் அனைவரிடமும் அழைத்து சென்று ஆசீர்வாதம் வாங்க செய்வார். நமது ஸ்வாமி கமலாத்மானந்த ஸ்வாமிகளுடன் வாழ்ந்த காலத்தை ரொம்பவும் பெருமையாக என்னிடம் பேசிவார். அதிலிருந்து அவர் எப்பொழுது திருவண்ணாமலைக்கு வந்தார் என்று எனக்குத் தெரிந்தாலும் நான் அவரைப் போய்ப் பார்த்து விட்டு வருவேன். அவர் மதுரை மடத்துப் President ஆக மாறியதும் நானும் என் கணவரும் மதுரைக்கு ஒரு விசேஷத்திற்கு சென்று இருந்தோம். அப்போது ராமகிருஷ்ண மடத்துப் பக்தர் ஒருவர் எங்களுடைய வீட்டிற்கு வந்து போனார். அவர் அடிக்கடி எங்களை மதுரைக்கு அழைப்பார். அதனால் நாங்கள் இருவரும் அவர்களுடைய வீட்டிற்கு சென்றோம். பிறகு அங்கிருந்து ராமகிருஷ்ண மடத்துக்குப் போய் கமலாத்மானந்த ஸ்வாமியைப் பார்க்கப் போனோம். நாங்கள் போகும் நேரம் அவர்களுடைய இரவு சாப்பாடு முடிந்த நேரம். அதனால் அவரால் எங்களுக்கு சாப்பாடு கொடுக்க முடியவில்லை. இருந்தாலும் ராமகிருஷ்ணர் பிரசாதம் கொடுத்து விட்டு எங்களுடன் வந்த மதுரை ராமகிருஷ்ண மடத்துப் பக்தரிடம் அம்மாவையும் அப்பாவையும் நாளை நம் மடத்துக்கு அழைத்து வந்து மதியம் பிரசாதம் (சாப்பாடு) சாப்பிட்ட பிறகு தான் அவர்கள் மதுரையில் இருந்து கிளம்ப வேண்டும் அது உங்களுடைய பொறுப்பு என்று கூறி எங்களை வழியனுப்பி வைத்தார். அவருடைய வார்த்தையை மீற

Autobiography of The Avatar from KAILASA Presents The Memoirs of the Biological Mother of The Avatar, Ma Nithya Lokanayakananda Swami

சொற்பொழிவைக் கேட்கத் தவறியது கிடையாது. சாமியும் இங்கிருக்கும் வரை வாரியார் சுவாமிகளின் சொற்பொழிவைக் கேட்க தவறியது கிடையாது. அவர் குடியாத்தத்தில் படிக்கும்போது அங்கு ஒருதடவை வாரியார் சுவாமிகள் சொற்பொழிவாற்ற சென்றிருந்தார். அப்பொழுதும் ஸ்வாமி அங்கு சென்று அவருடைய சொற்பொழிவைக் கேட்டார். வாரியார் சுவாமிகள் எப்போது வந்தாலும் திருவடல் தெருவில் எங்கள் வீட்டிற்கு எதிர் வீட்டில் தங்குவார். அப்பொழுது அவர் பூஜை செய்யும் நேரத்தில் அங்கு போய் அந்தப் பூஜையில் கலந்து கொண்டு விட்டு ஆசீர்வாதமும் பெற்று வருவோம். அவர் ஒருதடவை வள்ளிமலை கோயில் கட்டும்போது திருப்பணி நன்கொடைக்காக என்னுடைய அம்மாவின் வீட்டிற்கு வந்தார். அப்பொழுது என்னுடைய அப்பா மட்டும் தான் வீட்டில் இருந்தார். அவர் வாரியார் சுவாமிகளை வரவேற்று நன்கொடை கொடுத்து அனுப்பினார்.