Intensiteit is de onfeilbare weg🔗

Verlichting leven is bruisend intens zijn in alles.

Of we nu leiden of volgen, om vervuld te zijn in al wat we doen, moeten we intens zijn.

Een kort verhaal:

Een Zen meester en zijn leerling liepen langs de oever van de rivier. De leerling, zoals hij al eerder had gedaan, vroeg erg verlangend aan de meester. Meester, geef mij alsjeblieft verlichting.

Plotseling draaide de meester zich om en duwde het hoofd van de leerling in de rivier. De leerling was geschrokken en probeerde zijn hoofd weer boven water te krijgen. De meester verstevigde zijn greep en hield hem onder water. Nu snakte de leerling naar adem. Dat was het moment dat de meester zijn leerling al bevend en geschrokken los liet.

De meester vroeg hem: Wil je verlichting met dezelfde intensiteit als de zuurstof om te ademen toen je met je hoofd onder water was?

Slechts wanneer de drang urgent wordt, wanneer de vraag een kwestie wordt, zal het Ultieme gebeuren. De sleutel tot verlichting is intensiteit.

Kijk, meestal voelen we een vreselijke rusteloosheid richting de buitenwereld, 'Ik heb dit nog niet gedaan, ik heb dat nog niet gedaan' en ga zomaar door. Dezelfde rusteloosheid gericht op de binnenwereld noemen we intensiteit.

Je weet niet wat er gebeurt, je weet niet wat er gedaan dient te worden, maar de diepe rusteloosheid over wat ervaren wordt in de innerlijke ruimte is wat ik intensiteit noem.

Je kunt je afvragen waarom ik ontevredenheid onderwijs. Ik word geacht tevredenheid te onderwijzen toch? Ik vertel je, jouw ontevredenheid die nu gericht is op de buitenwereld, dient om te keren naar de innerlijke wereld, alleen dan zal het leiden naar tevredenheid.

Het eerste wat moet gebeuren is niet tevredenheid maar de richting veranderen, de psychologische revolutie. Onrust moet intensiteit worden. Als het richting de buitenwereld gaat, als jouw bewustzijn constant beweegt naar de buitenwereld, noemen we dit rusteloosheid. Zodra het beweegt richting de innerlijke ruimte, noemen we het intensiteit.

De betekenis van intensiteit is dat wanhopige gevoel dat iets onmiddellijk opgelost dient te worden, om los te komen van de koppelingen of om los te komen van de innerlijke ruimte.

Intensiteit is geen emotie. Wanneer je intens bent, kan een gedeelte daarvan emotioneel zijn. Intensiteit kan geen emotie genoemd worden. Het is als warmte. Het deel van de intensiteit dat smelt en eruit komt, kan emotie worden genoemd. Als je jezelf bijvoorbeeld integreert met intensiteit, smelt een deel van je. Laten we zeggen dat het hart smelt, dan kan dat emotie worden genoemd. Samen met je hart zal je intellect ook smelten, je wezen zal ook smelten. Het neveneffect van intensiteit is emotie.

Maak je geen zorgen over waar je intensiteit over zou moeten gaan. Maak je geen zorgen over 'naar waar'. Het moet een kwaliteit worden. Alles wat je doet, of je nu iets aanraakt of iemand of een object, laat de intensiteit er zijn, zelfs in de aanraking.

Als je praat, laat de intensiteit er dan zijn. In je relaties, in je beslissingen, in je geheugen, in je denken, in je verlangens, zelfs in je angsten, wees intens zonder aan dit moment te ontsnappen. Dat noem ik intensiteit.

Intensiteit betekent het uitstralen van de energie die geen conflict binnen en buiten veroorzaakt. Intensiteit is intensief zijn in jou.

Intensiteit creëert geen conflicten van binnen of buiten. Het stroomt soepel en toch zeer sterk.

We denken altijd dat als het soepel stroomt als een rivier, het geen intensiteit zal hebben, en als het intens is als een steen, het niet vrij zal stromen. Nee. Intensiteit is als een overstroming die intens en vloeiend is.

Ik heb gezien dat sommige mensen elk moment intens conflicten creëren! Alles wat je zegt dat ze moeten doen, ze zullen er klaar voor zijn om een conflict te creëren.

Een kort verhaal:

Een gevangene ontsnapte na twaalf jaar uit de gevangenis en bereikte zijn huis. Op het moment dat zijn vrouw de deur opendeed, begon ze te schreeuwen. Hoe durf je zo laat te komen? Je ontsnapte vierentwintig uur eerder uit de gevangenis. Waar heb je gezeten? Je had meteen terug naar huis moeten komen!'

Het enige waar de vrouw zich zorgen over maakte was waarom hij niet thuis was gekomen direct nadat hij was ontsnapt.

Ze was zeker intens, maar alleen in het creëren van conflicten.

Echte intensiteit leidt niet tot conflicten. Het stroomt maar het is intens.

Intensiteit is integratie. Intensiteit is focus. Intensiteit is oprechtheid.

De vader van yoga, Patanjali, zegt, ‘Succes ligt het dichtst bij degenen wiens inspanningen intens en oprecht zijn.’

Zie je, geen enkele rivier heeft een navigator nodig naar de oceaan. Er zijn geen richtingaanwijzers nodig voor de rivier, ‘hier is de oceaan’. Toch bereiken alle rivieren de oceaan. Ze bereiken hun bestemming. Wanneer je hele energie als geheel in één richting beweegt, kun je gemakkelijk bewegen. Wanneer je intens bent en klaar om te stromen, zul je het doel bereiken, dat is alles.

Meestal leidt intensiteit tot een stevig gevoel. Je mag dan intens zijn, maar je hebt misschien het vermogen om te stromen verloren. Of je stroomt, maar hebt de intensiteit verloren.

Zie je, je mag dan intens zijn, maar je hebt misschien het vermogen om te stromen verloren, omdat je gedreven wordt door je ego. Je bent vastbesloten om te bereiken wat je wilt, maar je hebt je eigen rigide ideeën over hoe je er kan komen. Je begrijpt niet dat het bestaan gebeurtenissen op een veel mooiere en effectievere manier kan laten gebeuren dan dat je zelf zou kunnen plannen.

Ik vertel mijn leerlingen, plan op de beste manier naar het beste van je vermogen. Daarna laat je het los. Het lijkt er wellicht op dat al je plannen volledig vertrapt worden. Raak niet gefrustreerd op dat moment. Iets veel mooiers dan wat je gepland had, komt tot leven.

De andere mogelijkheid is dat je misschien stroomt, maar de intensiteit hebt verloren. Dit is het geval met mensen die geen focus hebben en hun energie verspillen door afgeleid te raken door alles wat voorbij komt.

Begrijp, water wordt alleen stoom bij 100 graden Celsius. Zelfs bij 99 graden is het nog steeds water. Het verandert nog niet in stoom. Op dezelfde manier, als je niet geïntegreerd bent in het zoeken, zijn al je energieën niet geïntegreerd. De totale transformatie kan niet gebeuren.

Neem iets op en volg het met volledige intensiteit. Intensiteit betekent niet rigide handelen zonder ruimte voor bijwerken en wijzigen. Alleen als je open staat voor verandering kun je je een weg banen zoals de rivier intens naar de oceaan stroomt.

Een kort verhaal:

Een man verhuisde naar een kleine, afgelegen provincie. Op een dag stopte hij tijdens het rijden bij een tankstation om benzine te vullen. De eigenaar van het tankstation begon terloops te praten en begon te klagen over de lokale burgemeester. Deze man die onlangs naar de stad was gekomen, hoorde hem en antwoordde niet. Na enige tijd reed hij verder en stopte op een andere plek om de weg te vragen. Daar begon hij ook te vragen naar de provincie. Die persoon begon ook te klagen over de burgemeester. Na een half uur bereikte hij zijn bestemming. Ook hier waren de mensen aan het klagen over de burgemeester.

De volgende dag besloot de man de burgemeester te ontmoeten. Hij kreeg een afspraak met de burgemeester. In zijn gesprek vroeg hij nieuwsgierig aan de burgemeester: 'Meneer, als ik mag vragen, hoeveel krijgt u betaald voor uw baan?'

De burgemeester antwoordde 'Geld? Ik heb deze baan alleen aangenomen voor de eer!'

Begrijp, de burgemeester denkt dat hij het werk doet ter ere ervan, maar de mensen die in de provincie wonen, ervaren iets totaal anders.

Jij beslist en kiest ervoor om iets op je te nemen. Je gaat niet na of dat besluit wordt uitgevoerd of niet en of het doel waarvoor je besluit nog steeds relevant is of niet.

Er is een prachtig verhaal uit een van de oude vedische teksten:

Een leerling gaat naar een meester en vraagt hem: 'Meester, geef me verlichting'. De meester zegt negen keer 'tat tvam asi'.

'Tat tvam asi' betekent 'Dat zijt Gij'. Het wordt een mahavakya genoemd, de uitspraak die meteen verlichting geeft. De 'vakya' of de uitspraak die je meteen leidt naar de ervaring van de 'mahat', de kosmos, is mahavakya.

Negen keer herhaalt de meester 'tat tvam asi' en de leerling is verlicht. Het verhaal eindigt.

Is het zo simpel? Waarom overkomt het ons dan niet? Wat ontbreekt er in ons? Wat is het verschil tussen ons en die leerling.

De leerling was volledig geïntegreerd en brandde om de waarheid te ontvangen.

Kijk naar de oester. Het wacht op het regenwater om de parel te maken. Als het regenwater valt, draagt ze het regenwater in haar baarmoeder en gaat ze naar de oceaan. Het proces gebeurt door het regenwater en de parel resulteert.

De oester wacht met de mond wijd open op het water van de oceaan. Ze wacht op het regenwater. Ze kan niet het zoute water nemen om de parel te maken. Ze heeft zuiver regenwater nodig. Op het moment dat er een druppel regenwater op haar valt, gaat ze meteen de diepste laag van de oceaan in en het proces zal opstarten. Ze komt eruit met de parel.

Op dezelfde manier, zullen de uitgesproken woorden van de meester onmiddellijk naar binnen dringen bij degene met een open wezen die intens zoekt naar de initiatie. Hij draagt deze woorden met zich mee, deze woorden bevinden zich in zijn innerlijke ruimte. Het proces start en komt naar buiten als de parel van verlichting.

Voor de intense zoeker, zijn een paar woorden voldoende. Hij zal plotseling het wezen zien bloeien, zich uitbreiden en zich uitdrukken.

De intensiteit en openheid van de leerling komt overeen met de wijd open mond van de oester.

De woorden van de meester zijn als het regenwater. Zodra de woorden van de meester het wezen van de leerling binnendringen, die intensief is gedreven door de waarheid, gebeurt de parel van verlichting.

Wanneer je intens bent, Ben je gewoon. Je hoeft niets te worden, je moet gewoon zijn.

We kennen zoveel wegen om iets te worden. Worden is totaal anders dan Zijn. Om een arts te worden weten we wat er gedaan moet worden, om een advocaat te worden weten we wat er gedaan moet worden, om een politicus te worden weten we wat we daarvoor moeten doen. Al onze kennis gaat over iets worden.

Worden is direct gerelateerd aan de geest. Zijn is direct gerelateerd aan je aard. Worden is gerelateerd aan de maatschappij, Zijn is gerelateerd aan jou. We weten alleen hoe we iets moeten worden. We zijn een belangrijke factor vergeten, hoe te zijn.

Doordat onze innerlijke ruimte te veel is aangetast met het concept van iets worden, verloren we het contact met het idee van zijn. We verloren het contact met onze eigenlijke waarheid die is zijn.

Als je je wezen tenminste voor een moment kunt ervaren, zijn er zoveel dingen die zich opstapelden toen je iets wilde worden, zoals fysieke ziekte, geestesziekte, lijden, leed en al deze zaken - zullen worden weggespoeld. Je zult de innerlijke genezing ervaren. Wat je ook verontrustte, alle wonden zullen worden weggespoeld.

Bovenal heb je een echte solide fundering als basis om iets te worden. Zelfs iets worden zal een groot succes zijn wanneer je ermee start na een zijns ervaring. Zonder het zijn te ervaren, als je iets begint of probeert iets te worden, dan zal je een totale mislukking zijn.

‘Zijn‘ is Intensiteit

Wat is zijn? Compleet zijn, totaal, geïntegreerd, je volledige energie uitdrukken, dat noem ik zijn. Als je gedeeltelijk bent in je ervaring of expressie, weet dan heel duidelijk dat je hypocriet bent.

Intensiteit bij woede

Zelfs je woede is hypocriet. Je kiest simpelweg om je woede te uiten of niet. Je woede is ook direct gerelateerd aan jouw logica.

Je wordt nooit woedend voorbij je logica. Het is altijd veroorzaakt door je logica. Je onderzoekt, ga ik iets verliezen in deze situatie? Als je zeker bent dat je iets zal verliezen, dan onderdruk je gewoon de woede. Als je zeker weet,’Ik verlies niets. Ik kan schreeuwen naar deze persoon. Wat kan hij doen?’ dan zal je meer woede gebruiken dan nodig is. Wat je ook hebt opgeslagen in jezelf, open het en gooi het eruit.

Niet uitdrukken, niet onderdrukken - Wees gewoon en wordt bevrijd.

Wees heel helder, wanneer logica je woede beheerst, dan heb je twee problemen. Ten eerste, je schreeuwt onnodig, of je uit je woede onnodig. Ten tweede, als je je woede niet uit, dan onderdruk je het.

Ten eerste, als je je uit, zal je overdadig uiten, veel meer dan nodig is. Het volgende, als je je niet uit, dan ben je aan het onderdrukken. Wees helder, beide is verkeerd.

Onderdrukken en uiten, gaan je beide niets opleveren. Je vraagt je wellicht af, “Wat moet ik dan doen?” Er wordt niet van je gevraagd om iets te doen, je moet gewoon zijn.

J. Krishnamurthi legt het wonderschoon uit, zodra een emotie je overweldigd, en je bent in staat om slechts te zijn, zonder je lichaam te bewegen, zonder samen te werken met je emotie, dan zal je bevrijd zijn van de emotie.

Als je je lichaam niet beweegt wanneer je overspoeld of overweldigd wordt door enige emotie, zelfs één keer, onmiddellijk zul je bevrijd worden van die emotie. Ik zeg niet dat je dit voortdurend moet oefenen. Nee, maar één keer, gewoon één keer, en je zult bevrijd worden van die emotie.

Je kunt je niet vervuld voelen door de zintuigen zintuiglijke genoegens te bieden. Intens leven betekent niet dat je je zintuigen vervult, plezier in je zintuigen giet, of leeft zoals je wilt.

Iemand vroeg me: 'Omdat bondage en bevrijding relatief is, waarom niet gewoon eten, drinken en vrolijk zijn?'

Dat is prima. Wees intens. Dat is alles. Eet intens. Als je eet, is het enige wat je doet eten. Als je slaapt, slaap dan gewoon. Als je drinkt, is het enige wat je doet drinken. Als je vrolijk bent, wees dan gewoon vrolijk. Als je vrolijk kunt zijn, heb je niets anders nodig.

Het hele probleem is dat je niet echt vrolijk kunt zijn. Daarom heb je zoveel leringen en ideeën over bevrijding nodig.

Zie je, daarom denk je hier, 'Waarom niet gewoon eten, drinken en vrolijk zijn?' Je denkt dat het heel makkelijk is. Nee! Het probleem is dat je niet vrolijk kunt zijn. Daarom drink je de dingen die niet direct nodig zijn voor je lichaam, die niet door je lichaam kunnen worden geaccepteerd. Begrijp, meesters woorden moeten volledig worden begrepen, met intensiteit en helderheid, niet oppervlakkig. Eten, drinken en vrolijk zijn is niet zo'n eenvoudig probleem als je begrijpt, zoals je denkt. Als je dat intens doet, is dat prima.

Een klein verhaal over deze intensiteit en begrip:

Na vijfentwintig jaar getrouwd te zijn geweest, op een dag toen de vrouw door de kast van haar man in zijn kamer ging, ontdekte ze drie sojaboon zaden en dertig dollar contant.

Ze ging naar hem toe en vroeg met veel nieuwsgierigheid: 'Wat is dit? Waarom drie sojabonen en dertig dollar contant? Hoe is het gekomen? Wat is de betekenis?'

Hij zei: ‘Nu moet ik je bekennen. Telkens als ik je bedroog, stopte ik daar een sojaboon in.’

De vrouw was geschokt, maar was een beetje getroost dat hij haar slechts drie keer in vijfentwintig jaar had bedrogen. Ze vroeg toen: 'Hoe zit het met die dertig dollar contant?'

Haar man antwoordde: "Wel, telkens wanneer de sojabonen tien dollar per kg waren, verkocht ik ze!" Dus, eet, drink en wees vrolijk, deze drie woorden, als je het begrijpt zoals de drie sojabonen, zul je de waarheid niet kunnen begrijpen. Je moet de 30 dollar erachter zien! Alleen dan zul je de waarheid begrijpen, je zult begrijpen wat bevrijding is.

Als je intens leeft, word je automatisch bevrijd.

Als je geen enkel moment intens bent, wat gebeurt er dan?

Je geest zoekt naar het herhalen van de actie die op dat moment heeft plaatsgevonden. Waarom? Waarom trekt je geest je keer op keer naar dezelfde ervaring?

Je hunkert naar een bepaald snoepje of je bent ergens aan verslaafd. Waarom? Eigenlijk als je diep kijkt, zie je dat het komt omdat je nooit het snoep eet met volledige betrokkenheid of tegemoet komt aan de verslaving. Je weerhoudt jezelf ervan om je volledig in de actie te storten.

Misschien voel je je er schuldig over of heb je te veel verwarrende gedachten op dat moment. Dus je besluit om de actie gewoon uit te voeren en je gedachten en gevoelens te negeren die je plezier in de weg staan.

Zie je, een deel van je wil zich overgeven aan de actie. Een ander deel van jou betwijfelt waarom je dat niet zou moeten doen. Je zit gevangen in te veel gedachten. velen van hen zelf-tegenstrijdig. Je verliest energie tijdens het vechten met jezelf. Ten slotte ben je niet geïntegreerd, of je de actie nu doet of niet.

Je bent niet intens. Het verlangen is dus niet volledig vervuld en laat zijn geheugen achter in je innerlijke ruimte. Gegraveerde herinneringen aan verlangens die niet volledig vervuld zijn, worden samskaras genoemd.

Deze gegraveerde herinneringen hebben de kracht om je terug te laten keren en hetzelfde pad te bewandelen. Of het nu gaat om koffie of champagne of roken, welk engram je ook maakt, het zal de kracht hebben om je keer op keer dezelfde actie te laten doen, totdat je je volledig vervuld voelt met die gewoonte of met dat plezier.

Als je zelfs maar één keer, enkel één keer intens van je verslaving geniet, ben je volledig bevrijd. Dat engram zal je nooit meer vragen om dat pad te bewandelen. Het zal je bevrijden.

Onvervulde engrammen (blijvende herinneringen/ blijvende indruk) zijn wat ik Karma noem. Je houdt je lichaam in leven, je houdt je geest in leven, omdat je steeds hoop hebt dat het lichaam je iets kan geven, of de geest je iets kan geven. Steeds houd je de hoop dat je ergens plezier aan kan hebben, of er moet iets vervuld worden middels je lichaam en geest. Dit noem ik karma.

Karma is niets anders dan onvervulde engrammen en verlangens, welke opgeslagen zijn in je wezen, dat is wat maakt dat je constant dezelfde route bewandeld, zo probeer je de ervaring van volledigheid te geven aan je innerlijke wezen.

Als je een activiteit met complete betrokkenheid vervuld, als je een verlangen volledig volgt, dan zal er geen verlangen zijn naar herhaling, dan zal je bevrijd zijn van het verlangen voor altijd.

Je kunt nu de energieën richten op het ontdekken en genieten van nieuwe dingen. Het leven als nieuw ontdekken. Je komt niet in de vicieuze cirkel terecht, je leven zal naar groei en vervulling gaan. Je kan zo zelf ervaren dat het leven je ieder moment iets vers en nieuws zal presenteren. Voor dit alles is er maar een ding van jouw kant nodig. Leef intens.

Er zijn twee manieren van leven.

De een is leven zoals de buffel, slechts leven, ademen zonder intensiteit en passie voor het leven. De andere weg is zoals een Boeddha. Intens leven in het huidige moment in de huidige actie.

Heb je een nachtmerrie ervaren? Tijdens een nachtmerrie zal je ervaren dat als je de ogen wilt openen, dit niet lukt. Je wilt je hand bewegen, maar dat gaat niet.

Vervolgens wordt de nachtmerrie zo intens. Het kan zijn dat een leeuw je achterna zit en je bijna te pakken heeft of je valt in een diepe kloof of je bevind je in een levensbedreigende situatie in je droom. Wanneer het tot de maximale intensiteit komt, dan maakt de intensiteit je wakker.

Als de nachtmerrie niet zo intens is, dan kun je jezelf niet wakker maken en eruit komen. Zodra het erg intens is, dan maakt de intensiteit je wakker, en plotseling is de nachtmerrie verdwenen. Het was maar een droom, maar je dacht dat het de werkelijkheid was.

Begrijp je, zelfs toen je ten onrechte dacht dat het gebeurde, was je er eigenlijk uit. Het was slechts een film die voor je afspeelde.

Intensiteit hangt niet af van de aard van het werk of van de actie. Het kan net zo complex zijn als het runnen van een miljardenbedrijf of zo eenvoudig als het reinigen van de vloer. Het is niet het ‘wat’ dat belangrijk is, maar het ‘hoe’ dat belangrijk is.

Als je datgene dat je doet met een totaliteit en intensiteit doet, je volledig opgaat in de actie, dan heb je de draad van intensiteit te pakken.

Het moment dat je volledig opgaat in de actie, word je als de lippen op de fluit van het bestaan zelf. De lucht die in de fluit gaat, komt naar buiten als muziek, omdat je een kanaal wordt voor de energie van het bestaan, zodat deze door je heen gaat stromen. Wees totaal en intens. Dat is alles wat er nodig is voor de pijl om zijn doel te bereiken, wat het ook mag zijn.