Er is niets om je zorgen over te maken🔗

Verlichting leven is

genieten van het leven zonder zorgen

Tot nu toe hadden we het over de liefde. Liefde gaat over onze relatie met anderen. Liefde gaat ook over onze relatie met onszelf. Zonder van onszelf te houden, kunnen we niet van anderen houden. Wat ons in de weg staat om van onszelf te houden, is de voortdurende bezorgdheid of irritatie die we voortbrengen in onszelf. Of de dingen nu goed of verkeerd gaan, we maken ons zorgen. Er is niets meer ondermijnend voor onze zelfwaarde dan zorgen. Wat is deze bezorgdheid?

Een verhaaltje:

Een man stapt een bar binnen. Hij lijkt ongerust en van streek.

De barman vraagt hem, ‘Wat is het probleem? Je lijkt heel ongerust over iets.’

De man zegt, ‘Mijn vrouw en ik hadden ruzie en ze zei dat ze een maand lang niet meer tegen me zou spreken.’

De barman troostte hem, ‘Het is in orde. Een maand is niet zo lang.’

De man zei, Ik weet het. De maand is vandaag voorbij!’

Iedereen heeft zijn of haar reeks van zorgen. Als ik je vraag waar je je zorgen over maakt, zal je me vertellen, ‘Ik heb geen werk, dat is mijn zorg.’ Jouw buurman zal zeggen, ‘mijn werk is mijn voornaamste zorg!’ Iemand anders zal zeggen, ‘mijn kinderen zijn mijn zorgen.’ Een ander persoon zal zeggen, ‘Ik heb geen kinderen, dat is mijn zorg!’ De ene persoon zijn droom is de andere persoon zijn zorg. Je zult geen enkele logica hierin vinden.

Wat is de betekenis van ‘bezorgdheid’? Zorgen rijzen op wanneer de zaken niet lopen zoals je wil. Het is de discrepantie tussen je verwachtingen en de werkelijkheid. Je hebt bijvoorbeeld het gevoel dat je zoon bij jou thuis moet blijven terwijl hij voelt dat hij op zichzelf zou moeten zijn, weg van jou. Je hebt het gevoel dat je loon enkele duizenden euro's meer zou moeten zijn. Je baas bekijkt dit anders. Je wil je project binnen een bepaalde tijd afmaken. Maar de zaken verlopen te traag en het lijkt een onmogelijke taak. Dit zijn allemaal oorzaken van bezorgdheid. Wat je wil en verwacht komt niet overeen met wat anderen willen en verwachten.

Je verwacht voortdurend dat de dingen op een bepaalde manier verlopen. Of het nu zo groot is als je loopbaan of zo klein als hoe laat je man zou moeten thuis komen om te eten, je legt voortdurend je wil op aan wat er gebeurt en maakt je zorgen.

Zorgen ontstaan vanuit je eigen gedachten of woorden. Er zijn twee dingen die voortdurend in je plaats vinden. Het eerste is dialoog, het tweede is monoloog of wat ik ‘innerlijk gebabbel’ noem. Of je praat met de mensen om je heen of je praat continu in jezelf. In beide gevallen zijn woorden en gedachten de bouwstenen waaruit je zorgen bestaan.

Wanneer je praat met anderen, is wat je zegt strikt bepaald door sociale regels. Automatisch gebruik je geen verboden of politiek incorrecte woorden. Maar wat je vertelt in jezelf, weet alleen jij en niemand anders. De gedachten die je genereert in jezelf maken je echte zorgen uit.

Khalil Gibran¹⁹, een Libanese dichter, verwoordt dit mooi als hij zegt, ‘Je praat als je niet meer in vrede bent met je gedachten!’ en ‘We praten omdat we niet in staat zijn de vrede in onszelf te bewaren.’

Het zit zo: er is een voortdurende stroom van gebabbel in jezelf vierentwintig uur per dag, zeven dagen per week. Uit deze stroom stijgen een aantal pieken op. Deze pieken zijn wat je voelt en uitdrukt als zorgen. Zorgen zijn niet meer dan pieken in de stroom van gedachten die voortdurend in jou beweegt.

Deze gedachten zijn meestal negatief. Dat is het probleem. Als ik je vraag je levensverhaal neer te schrijven op enkele bladzijden, zul je een aantal gebeurtenissen neerschrijven die belichten hoe en wanneer je het moeilijk had. Je zult niet het groot aantal vreugdevolle momenten belichten die tussendoor plaats gevonden hebben. De geest is getraind om alleen negatieve dingen te registreren. Zelfs wanneer iets vreugdevols gebeurt, herinner je je enkel het ogenblik waarop dit eindigde en nooit de ogenblikken waarop je vreugde voelde. Omdat zelfs wanneer je op het hoogtepunt van vreugde bent, maak je je altijd zorgen over wanneer de vreugde zal ophouden! De geest is erin geoefend al van zeer jongs af aan te denken dat het leven beweegt van de ene zorg naar de andere of van de ene pijn naar de andere en nooit van de ene vreugde naar de andere.

In een klaslokaal zag de lerares een jongen zitten met een heel droevig gezicht.

Ze vroeg hem, ‘Wat is er gebeurt? Waarom zie je er zo zorgelijk uit?

De jongen zei, ‘Het zijn mijn ouders. Mijn vader werkt de hele dag om mij van degelijke kleren en een uitmuntende opleiding te voorzien. Hij koopt alles voor me wat ik wil. Mijn moeder kookt het beste eten voor mij en zorgt voor me van de ochtend tot ik ga slapen’.

De lerares vroeg, ‘Wat is dan je probleem? Waarom maak je je zorgen?’

De jongen antwoordde, ‘ Ik ben bang dat ze misschien weglopen.’

De geest heeft alleen een duidelijke identiteit met pijn, nooit met vreugde! Daarom wordt het zich herinneren van zelfs vreugdevolle ogenblikken pijnlijk.

Vreugde wordt nooit opgeslagen als gedachten, pijn wel. Daarom zijn onze innerlijke opnames altijd negatieve gedachten. Vreugde is als een lege opname! Bijvoorbeeld, als je hele leven als een tijdsbalk is, zullen op die tijdsbalk de vreugdevolle momenten simpelweg lege plaatsen zijn! Er zal geen enkele opname zijn die hiermee overeenkomt. Maar de ogenblikken van zorgen en lijden zullen duidelijk opgeslagen zijn als zwarte indrukken.

Op een mooie witte muur zit een kleine zwarte vlek. Als ik je vraag wat je kunt zien, wat zul je zeggen? Je zult zeggen dat je alleen de zwarte vlek ziet. Je zult niet de grote witte ruimte zien rond de vlek! Dat is hoe je besluit dat je tijdsbalk alleen bestaat uit zorgen en lijden.

Boeddha, een verlicht meester, gebruikte het woord tathata - zien wat is zoals het IS. Het is zien wat er is zoals het is, zonder enig oordeel.

Meestal zien we de dingen alleen door onze zorgen. Wanneer we alles zien zoals het IS, is er alleen vreugde, en wanneer er vreugde is worden geen gedachten in je opgeslagen. Er zijn enkel lege ruimten. Dat is waarom je je licht voelt als je vreugdevol bent, omdat er niets opgeslagen wordt. Wanneer je alles bekijkt vanuit je zorgen worden meer gedachten in je opgeslagen waardoor je je zwaar voelt.

Er is een gezegde, ‘We zien de dingen niet zoals ze zijn. We zien de dingen zoals wij zijn’. Als je het gevoel hebt dat er iets mis is in wat je ziet, moet je in jezelf kijken omdat dat wat je om je heen ziet een weerspiegeling is van wat in jezelf aanwezig is. Wanneer je pure liefde in jezelf voelt, dan zie je enkel pure liefde om je heen. Het heeft altijd met jezelf te maken en niet met wat je ziet.

Hoe kun je gedachten weghouden van wat echt IS? Hoe kun je de hele tijd van elk ogenblik genieten?

Probeer deze kleine techniek. Wanneer je iets ziet, bijvoorbeeld een persoon, of een situatie, of een boek, of om het even wat, zullen normaal gesproken oude gedachten en vertrouwde reacties onmiddellijk in je opkomen. Breng in het bewustzijn dat deze geconditioneerde gedachten en herinneringen je oordeel vertroebelen en visualiseer dat deze gedachten uiteenspatten. Bekijk vervolgens de situatie, of de persoon, of het object met een verse blik, alsof je het voor de eerste keer ziet! Plotseling zie je hoeveel je gemist hebt door je eigen zorgen en gedachten.

Zelfs wanneer je je echtgenoot, vrouw, broer of wie dan ook ziet, kijk naar hen alsof je hen voor de eerste keer ziet. Opeens besef je dat bezorgdheid niet alleen niet meer in je opkomt, maar ook dat je iedereen als een gelijke begint te zien los van het feit of ze vreemden of bekenden zijn. Dit is de juiste manier. Niemand is bekend of onveranderlijk. Zelfs je vrouw is je onbekend. Iedereen verandert elk moment in lijn met Het Bestaan. Alleen je geest probeert iets te laten verschijnen alsof het permanent is.

Zodra je begint te zien dat alles is zoals het is, zal al jouw energie in jou integreren. Er is geen bezorgdheid meer, geen conflict. bezorgdheid komt op omdat je gedachten weerstand bieden tegen wat je ziet. Zodra het conflict verdwijnt, komt alle energie die geïnvesteerd was in bezorgdheid vrij om te integreren!

Iemand vroeg aan J. Krishnamurti²⁰, de bekende indiase filosoof, hoe je in harmonie kunt zijn met wat IS. Hij verwoordde dit mooi door te zeggen, ‘Benoem het gewoon niet en je zult ontdekken dat je ermee in harmonie bent!’

Gewoonlijk als we iets zien, proberen we ons ermee te vereenzelvigen of we proberen het te veroordelen. Bijvoorbeeld wanneer men je vertelt dat je arrogant bent, zul je dit aanvaarden of je probeert niet meer arrogant te zijn! Je begrijpt het nooit of je overstijgt de arrogantie. Je kunt enkel iets begrijpen binnen je referentiekader waar je mee vertrouwd bent. Hierdoor zit je gevangen in een beperkte visie van mogelijkheden. Om echt te begrijpen, moet je dit beperkte gezichtspunt overstijgen. Om dat te doen moet je ophouden het arrogantie te noemen. Dat is alles! Er zal geen arrogantie meer zijn. Alleen door het te benoemen begin je het conflict. Dat is hoe je ziet wat IS - door het niet te benoemen.

Een man nam de bus en ging zitten naast een jonge man. Hij kon zien dat de man een hippie was. Hij droeg slechts één schoen.

Hij vroeg hem, ‘Heb je een schoen verloren?’

De jonge man antwoordde, ‘Nee, ik heb een schoen gevonden,’

Stop met het benoemen van enige situatie, persoon of ding! Kijk alleen, dat is alles. Maak geen plaats voor het veroordelen of aanvaarden van gedachten.

Aanvankelijk is er een onweerstaanbare drang om een oordeel te vellen op alles wat je ziet omdat je dat gewend bent. Maar wanneer je de grote energie ervaart die in je vrijkomt door te zien wat IS, wil je zo blijven - vrij van gedachten, bezorgdheid en pijn.

Wanneer je ziet wat is zoals het is, ben je in de hemel. Wanneer je wil zien wat je wil zien, ben je in de hel. Als je begrijpt dat alles voorspoedig is, zul je de verwachtingen laten vallen en de dingen zien zoals ze zijn, want alles is gunstig.

Een verhaaltje:

Een leerling bleef vragen aan de meester, ‘Meester, waar is het paradijs?’

Uiteindelijk op een dag vroeg de meester hem ‘Wil je dat echt weten?’

De leerling stond op en zei, ‘Ja!’

De meester zei, ‘Oké, mijn eerste leerling Hemachandra is in het paradijs.’ Na het uitspreken van deze woorden sloot de meester zijn ogen en ging in meditatie.

De leerling wist dat het lang zou duren voor de meester zijn ogen weer zou openen. Bijgevolg ging hij vragen aan een aantal leerlingen of ze wisten waar Hemachandra leefde. Niemand scheen dit te weten.

Uiteindelijk zei een leerling, ‘Ik weet hoe ik je bij hem kan brengen, maar ikzelf ben daar nooit geweest. Het is in een diepe vallei achter een reeks met ijs bedekte bergen.’

De leerling schreef de aanwijzingen zorgvuldig neer en keerde terug naar de meester. Hij zei hem, ‘Meester, ik wens een bezoek aan Hemachandra te brengen!’

De meester was diep verzonken in zijn werk. Zonder zelfs op te kijken zei hij, ‘Doe maar.’

De leerling vertrok op reis. Hij liep verschillende dagen, door zon, regen, sneeuw, en wat nog meer. Hij raakte uitgeput, de dood nabij. Het kostte hem honderd dagen om de vallei te bereiken. Toen hij uiteindelijk aankwam keek hij naar de vallei en dacht, ‘Deze vallei ziet er helemaal niet zo indrukwekkend uit. Ik heb veel mooiere valleien gezien. Waarom heeft de meester dit het paradijs genoemd?’

Hij keek rond en wandelde verder en uiteindelijk vond hij de hut van Hemachandra. Hemachandra was heel blij om hem te zien. Hij gaf hem te eten en vroeg hoe het ging met de meester en met de andere leerlingen.

Al die tijd dacht de leerling in zichzelf, ‘De meester noemde deze plaats het paradijs? Ik kan het niet geloven.’

Na een verblijf van een week vertrok hij en keerde hij terug naar zijn meester. Het koste hem opnieuw honderd dagen om terug naar huis te keren.

Hij ging direct naar de meester en zei, ‘Je zei dat die plaats het paradijs is. Maar wat ik zag was de meest gewone plaats!’

De meester zei, ‘Oh god! Als je op het ogenblik van je onderzoek duidelijker was geweest over je intentie dan had ik je de waarheid vertelt.’

De leerling vroeg, ‘Wat is de waarheid?’

De meester antwoordde, ‘Hemachandra is niet in het paradijs. Het paradijs is in hem!’

Wanneer je dicht bij Het Bestaan leeft, zonder enige verwachting, terwijl je ziet wat is zoals het is en hierin de zegeningen vindt, dan draag je de hemel in jezelf! De hemel is niet geografisch maar psychologisch. Het is niet fysiek, het is mentaal. Als je dit beslist, kun je nu in de hemel zijn.

Veel mensen maken zich zorgen over wat ze in hun dromen zien en ze komen naar mij voor interpretaties. Ik vertel hen dat als we zelfs niet in staat zijn te aanvaarden wat er gebeurt in de werkelijkheid, waarom zouden we ons dan zorgen maken over wat er gebeurt in onze dromen?

Op een dag droomde een man een vreemde droom en hij werd zeer nieuwsgierig naar de betekenis van de droom. Hij ging naar zijn meester, vertelde hem de droom en vroeg naar een verklaring. De meester vertelde hem, ‘Kom naar mij met dromen die in je opkomen terwijl je wakker bent. We zullen deze uitwerken. De dromen in je slaap behoren noch tot mijn wijsheid, noch tot jouw verbeelding.’

Als je je toch nog zorgen maakt over je dromen, moet je weten dat je dromen iets zeggen over de toestand van je geest gedurende de dag. Leer van je dromen en bedenk hoe je je geest kan transformeren gedurende de dag. Als je bijvoorbeeld teveel aan lust denkt wanneer je wakker bent, zullen je dromen ook lustvol zijn. Wanneer je je teveel zorgen maakt over overgaan met goede cijfers, zul je examens maken in je dromen! Als je je teveel zorgen maakt over relaties, zul je met iemand vechten in je droom. Dus wordt wakker ten aanzien van wat dromen je aanduiden. Er valt niets meer te interpreteren met betrekking tot je dromen. Wordt wakker en zie wat is zoals het IS.

bezorgdheid - een erfenis die doorgegeven wordt.

bezorgdheid is een ongewenste erfenis doorgegeven van de grootouders naar de ouders en de kinderen. Kinderen zijn als sponzen. Ze absorberen simpelweg de lichaamstaal en houding van de ouders. De ouders beseffen niet eens dat dit gebeurt. Als een kind bijvoorbeeld hoort dat de moeder een bepaalde bezorgdheid vier of vijf keren herhaalt, zal het kind simpelweg deze gewoonte internaliseren. Hij groeit op terwijl hij uitspraken onnodig herhaalt, wat één van de eigenschappen van bezorgdheid is.

Uiteindelijk draagt hij deze bezorgdheid mee in het huwelijk en dan moeten beiden, hijzelf en zijn vrouw, hiermee omgaan, zelfs als het oorspronkelijk de bezorgdheid van zijn moeder was. Dan zullen ze deze overdragen op hun kinderen, tenzij ze ophouden met ze uit te spreken en leren te leven met wat IS.

Een man duwde zijn baby voort in een kinderwagen. De baby schreeuwde zo luid hij kon. Steeds herhaalde de man op een rustige manier, ‘Blijf kalm George. Schreeuw niet. Alles komt in orde.’

Zijn vrouw zei hem dat hij moest zwijgen.

Een vrouw die dit zag zei tegen de vrouw, ‘Waarom ben je zo hard voor hem? Hij doet echt zijn best om jouw zoon te kalmeren!’ De vrouw keek wrokkig naar haar, wees naar haar man en vertelde haar, ‘Hij is George.’

Wanneer ouders voortdurend bezorgdheid uitspreken, groeien kinderen op met het idee dat het leven enkel doorgaat dank zij ongerust zijn! Begrijp dat het leven niet doorgaat dankzij ons, maar ondanks ons!

Een man was onlangs verhuisd naar een afgelegen deel van een dorp. Op een dag zag je hem handenvol broodkruimels rond zijn huis strooien.

Zijn buurman die hem bekeek vroeg hem, ‘Wat ben je aan het doen?’

De man antwoorde, ‘Ik houd de tijgers weg.’

De buurman was verrast. Hij zei, ‘Maar er zijn hier geen tijgers!’

De man antwoorde, ‘Inderdaad. Zeer effectief, niet waar?’

Dit is hoe we geoefend zijn in ons zorgen te maken! Onlangs las ik over een onderzoek met betrekking tot ons zorgen maken. Het zei dat veertig procent van de dingen waarover we ons zorgen maken nooit plaatsvinden, dertig procent gebeurden in het verleden en kunnen niet meer verholpen worden, twaalf procent hebben betrekking op de zaken van anderen die niet onze zaken zijn, tien procent gaan over ziekte die in de meeste gevallen ingebeeld zijn, acht procent zijn het waard om zich zorgen over te maken maar ze zijn de energie van het zich zorgen maken niet waard. Ze kunnen overwonnen worden door simpelweg vertrouwen in actie om te zetten. Dus eigenlijk zijn nul procent van onze zorgen de inspanning waard!

Mensen zullen alles geloven wat door statistieken ondersteund wordt. Dus vertel ik het met statistieken. Anders is één zin genoeg; maak je geen zorgen, doe. De dingen zullen gebeuren zoals ze moeten gebeuren!

Het probleem is dat ouders verwachten dat hun kinderen zich zorgen maken! Indien ze zich geen zorgen maken brandmerken ze hen als onverschillig. Het is mogelijk te zorgen zonder zich zorgen te maken. Zorgen is doen, zich zorgen maken is gebabbel. Gebabbel heeft geen nut. Gebabbel is zoals proberen een brug over te steken vooraleer ze er is.

Een jonge jongen reed zijn moeder naar het naburig dorp. Toen ze het dorp naderden herinnerden ze zich een bepaalde brug die zeer oud en onbruikbaar was.

De moeder werd zeer bang en zei, ‘Ik zal deze brug nooit oversteken met de wagen.’

De zoon zei, ‘Laat ons kijken hoe ze eruit ziet als we er aankomen.’

De moeder zei, ‘Ik ben zeker dat de brug zal breken als we proberen ze over te steken.’

De zoon antwoordde, ‘Laat ons zien hoe sterk ze is. We zullen ze niet oversteken alvorens ze zorgvuldig te controleren.’

De moeder zei, ‘Als er iets met jou of mij gebeurt, zal je vader mij dit nooit vergeven.’ Op die manier ging ze verder, en ze werd meer en meer ontsteld.

Weldra bereikten ze de plaats waar de brug stond. De brug was vervangen door een nieuwe!

Er zijn twee dingen om te begrijpen: chronologische planning en psychologische bezorgdheid. Chronologische planning is nodig om een schema op te stellen voor taken of projecten die afgewerkt moeten worden. Bijvoorbeeld, je beslist, ‘Ik wil opstaan om zes uur in de ochtend, mijn meditatie doen, dan een douche nemen om zeven uur, en om acht uur vertrekken naar kantoor. Ik stop met werken om vijf uur in de namiddag en keer terug naar huis tegen zes uur’.

Dit soort van planning is perfect in orde. Maar voordat je aan elke taak op jouw lijst toekomt, begin je met angst ervoor te creëren. Je denkt aan de voors en tegens van elke taak, enz. Dit wordt psychologische bezorgdheid genoemd! Dit is niet nodig. Chronologische planning is oké, maar psychologische bezorgdheid is niet nodig. Het is zoals het oversteken van een brug voordat je er aankomt.

Zoveel energie wordt verspild door zorgen maken en het heeft totaal geen nut. In het verhaal dat ik net vertelde wil ik niet zeggen dat de zoon er niet om geeft. Hij geeft erom zonder zich zorgen te maken. Dat is alles. Waarom contempleren over de brug voor dat ze komt?

Begrijp dat gevoeligheid verschilt van zich zorgen maken. Je kunt zeer sensitief zijn ten aanzien van het ogenblik zonder je zorgen te maken. Als je kinderen ziet, zij zijn zeer gevoelig voor je als je ziek bent. Maar ze zullen zich geen zorgen maken als jij doet. Zolang je kind gevoelig is ten aanzien van de behoeften van anderen, is dit volmaakt in orde. Hij hoeft zich geen zorgen te maken om dit te laten zien. In feite moet je blij zijn dat hij niet de bezorgdheid in huis vermenigvuldigd!

Je kunt de fysieke delen van je huis zoals je tapijten en vloeren schoonmaken maar wat met de ruimte in je huis? Deze ruimte is de energie die circuleert door je huis. Het vangt alle gedachten die je uitstraalt. Het bepaald de echte stemming van het huis. Je zorgen hangen zoals spinnenwebben in de ruimte van je huis. Dat is waarom, wanneer je je huis betreedt, je een vertrouwd patroon van bezorgdheid ervaart. De patronen die in de ruimte van je huis blijven, grijpen je vast als je erin terug keert. Begrijp dat je mentale instelling zich nestelt in de ruimte van je huis.

Door de ruimte in je huis te besmetten, onderwerp je anderen aan de onzuivere omgeving zonder hun toestemming. Dat is het probleem. Veel mensen voeren rituelen uit in hun huis om de energie te zuiveren maar dat is niet voldoende. Na het ritueel begin je opnieuw je negatieve gedachten te verspreiden in je ruimte. Tenzij je jezelf bevrijdt van je mentale instelling van bezorgdheid, heeft het geen zin om zuiveringsrituelen in je huis uit te voeren. Naast rituelen moet je beginnen positieve gedachten te verspreiden zodat de energie in je huis zuiver blijft.

bezorgdheid en dilemma - onze innerlijke software

Een man werd wakker uit een diepe slaap met een schok. Zijn vriend vroeg hem, ‘Wat is er gebeurt?’

Hij antwoordde, ‘Plotseling herinnerde ik me dat ik vergeten ben mijn slaappillen in te nemen.’

bezorgdheid is een diepgeworteld patroon in ons. Het gebeurt onafhankelijk, zonder een stevige, geldige reden om dit te rechtvaardigen. Het is een verslaving zoals roken en drinken. Ik las over een recent onderzoek uitgevoerd in het Amerikaans College van Longartsen. Het zei dat het aantal mensen met een hoge nicotine verslaving gegroeid is met twee-en-dertig procent in de laatste achttien jaar.

Elke verslaving gebeurt omdat we onze patronen willen behouden. Hetzelfde geldt voor zorgen maken. Je maakt je zorgen om patronen te behouden. Het wordt je natuur.

Begrijp dat de geest als een stuk hardware is, geprogrammeerd met de software genaamd ‘bezorgdheid’. Bijvoorbeeld, laat ons zeggen dat je neerslachtigheid ervaart, of bezorgdheid, elke morgen om tien uur wanneer je denkt aan al je onaf kantoorwerk. Tien uur wordt opgenomen als een moment van lage stemming voor jou. Elke dag, exact om tien uur, zul je een verstoring in je stemming ervaren. Velen van jullie hebben dit mogelijk al ervaren. Dezelfde lage stemming vindt plaats op zondag wanneer er geen kantoor is om naartoe te gaan. Dan vertel je jezelf, ‘Nee, vandaag is het zondag. Ik moet niet naar kantoor. Ik moet niet aan die dingen denken.’ Dan ervaar je opluchting maar je geest brengt je keer op keer terug naar dezelfde stemming, omdat onze geest geprogrammeerde hardware is.

De stress van het lijden of zorgen maken, wordt een deel van ons wezen. Als de bezorgdheid of stress van ons wordt weg genomen, voelen we ons eenzaam. We hebben het gevoel iets te missen. Wanneer we oud worden blijft er niet veel meer over om zorgen over te maken omdat niemand nog van ons verwacht dat we problemen oplossen. Als je oudere mensen observeert, zelfs wanneer hun kinderen getrouwd zijn, en soms zelfs hun kleinkinderen getrouwd zijn, zitten ze elke dag religieus in de krant de rubriek ‘bruid en bruidegom gezocht’ te lezen!

Nog zoiets is dat wanneer we in deze software terecht komen, deze bezorgdheid maakt dat we keer op keer in een dilemma terecht komen.

Wat is een dilemma? Het is vooruit en achteruit bewegen wanneer we een beslissing nemen. Het bewegen vindt plaats omdat er zo veel gedachten in je zijn die allemaal proberen hun handtekening op je uiteindelijke beslissing te zetten! Er is een groot conflict tussen deze gedachten omdat deze opgenomen werden op verschillende tijdstippen en onder verschillende omstandigheden. Daardoor strijden ze met elkaar wanneer er een beslissing moet worden genomen. Dit conflict word je dilemma. Dit dilemma verschilt van persoon tot persoon. Er zijn geen standaarden of regels voor een dilemma.

Een verhaaltje:

Een vriend zei tegen de andere, ‘In ben verliefd op twee meisjes. Een is zeer mooi maar heeft geen geld. De andere is niet zo mooi maar zij heeft veel geld. met wie zou ik trouwen?’

Zijn vriend antwoordde, ‘Ik weet zeker dat je het mooie meisje echt graag ziet, dus denk ik dat je met haar moet trouwen.’

De man was opgelucht. Hij zei, ‘Dank je heel erg.’

De vriend vroeg, ‘Ik vraag me af of je me de naam en het telefoonnummer van het andere meisje kunt geven!’

De crisis verschilt van persoon tot persoon omdat de geest van elk persoon bestaat uit een uniek geheel van gedachten. Wanneer de gedachten verschillend zijn, wordt het dilemma ook verschillend. De bezorgdheid wordt verschillend.

Een blinde man kwam met zijn geleidehond een hotel binnen en ging aan een tafel zitten. Nadat hij wat te eten besteld had, sprak hij luid tegen de mensen daar, ‘Wil je een mop over blondjes horen?’

De hele kamer werd stil. Een man kwam naar hem toe en zei, ‘Alvorens je de mop begint te vertellen moet je weten dat de hoteleigenaar blond is, de veiligheidsagent is blond en ik ben een zes voet hoge, 200 pond blonde met een zwarte gordel in karate. De vrouw aan je rechterkant is een blonde worstelaarster. Denk er ernstig over na. Wil je nog steeds die mop vertellen?’

De blinde man zei, ‘Nee, niet als ik haar vijf keer moet uitleggen.’

Iedereen zijn zorgen zijn verschillend, afhankelijk van je eigen innerlijke software!

Het grote probleem is dat je zo gewend raakt aan je innerlijke software dat je eindigt als een eiland dat is afgesneden van de geur van het vaste land. Je bent afgesneden van de geur van Het Bestaan door je zorgen. Je mist de wonderen van Het Bestaan, die continu rondom jou plaatsvinden. Je vergeet te waarderen en je herinnert je enkel om te klagen. Je vergeet te lachen en herinnert enkel angst. Je vergeet gelukzaligheid en herinnert je enkel stress. Het herinneren van die negatieve zaken wordt louter een gewoonte.

Een ander verhaaltje:

Op een dag kwam een hond een slager binnen. De slager probeerde de hond weg te jagen maar de hond hield aan en kwam terug.

Plotseling zag de slager een briefje in de muil van de hond. De slager ging naar de hond en pakte het briefje. Iemand had de boodschappen erop geschreven.

De slager zag toen een biljet van tien dollar in de halsband van de hond. Hij nam het geld, plaatste de gevraagde boodschappen in een zak en plaatste deze in de muil van de hond. Hij was vol ontzag over de hond. Hij sloot zijn winkel en besloot de hond te volgen naar waar hij maar ging.

De hond wandelde in de straat naar een zebrapad. Hij zette de zak neer, sprong op en duwde op de knop. Hij wachtte geduldig met de zak in zijn muil tot het groen licht verscheen. Op het moment dat het verscheen, stak hij de straat over. De slager stak eveneens de straat over samen met de hond.

Toen kwam de hond aan bij een bushalte en bekeek het uurrooster. Hij keek de tijd na en ging zitten op één van de banken wachtend op de bus. Al vlug kwam er een bus aan. De hond sprong van de bank, liep naar de voorkant van de bus, keek naar het nummer, keerde terug naar zijn zitplaats en ging weer zitten.

Een andere bus kwam. Opnieuw sprong de hond van zijn zitplaats en keek weer naar het nummer. Hij zag dat het de juiste bus was en klom erin. De slager kon het niet geloven. Hij stapte ook op de bus.

Na een aantal haltes stond de hond op en duwde op de knop om de bus te laten stoppen. Hij stapte af met de zak in zijn muil en begon te stappen. De slager volgde hem.

De hond ging een hek binnen en liet de zak op de dorpel vallen. Hij sprong op en luidde de deurbel. Er kwam geen reactie. Vervolgens sprong hij op de vensterbank en klopte met zijn hoofd verschillende keren tegen het glas. Vervolgens wachtte hij aan de deur. De slager bekeek het hele gebeuren.

Een dikke man kwam en opende de deur. Tot verbazing van de slager begon de man de hond te mishandelen. De slager kon het niet aanzien. Hij rende naar de deur en vroeg hem, ‘Meneer, wat ben je aan het doen? De hond is een genie. Hij helpt je zo erg! Waarom mishandel je hem?’

De man antwoordde, ‘Jij vindt hem slim? Dit is de tweede keer deze week dat hij vergeten is zijn sleutel mee te nemen!’

Er gebeuren zoveel wonderen rondom ons! Maar we bewegen de hele tijd langs het spoor van onze innerlijke software waardoor we de mirakels missen.

Gewaarzijn- het goedaardige virus!

Wat is de oplossing voor deze vervormde software in onze geest?

Diepgaand gewaarzijn is de oplossing. Diepgaand gewaarzijn is als een goedaardig virus, als zoiets al bestaat! Zodra gewaarzijn in je systeem binnenkomt, hoe meer je met de geest aan de slag gaat, hoe meer het gewaarzijn de software van bezorgdheid ingaat en deze vernietigd.

Gewaarzijn is niets anders dan het leggen van onze focus op wat er in en rondom ons gebeurt. Het is getuige zijn van. Alles wat we met gewaarzijn bekijken zal oplossen. Dat is de kracht van gewaarzijn, of het nu fysieke pijn betreft, mentale pijn, bezorgdheid, of iets anders. Wanneer we kijken met gewaarzijn, stoppen we het conflict ergens in ons. We beginnen mee te bewegen met de natuurlijke stroom van de dingen.

Wanneer we bezorgdheid bekijken met gewaarzijn, richten we onze aandacht licht op hoe bezorgdheid exact gecreëerd wordt, hoe het bestaat. Zodra dit gebeurt, begint de bezorgdheid op te lossen en helderheid begint plaats te vinden.

Er is een verhaaltje over Boeddha en zijn leerlingen:

Op een dag kwam Buddha aan voor zijn gebruikelijk ochtendgesprek met zijn leerlingen. Hij had een geknoopte zakdoek in zijn hand. Hij liet de zakdoek aan zijn leerlingen zien, of één van hen naar hem kon komen om de knoop te ontwarren.

Een van de leerlingen kwam en probeerde de knoop los te maken. Hij trok en trok en de knoop werd vaster. Een andere leerling kwam, keek enkele seconden naar de knoop en maakte deze gemakkelijk los.

Al wat hij deed was naar de knoop kijken en onmiddellijk wist hij hoe de knoop in de eerste plaats was gemaakt. Hij keerde het gehele ding om en ontknoopte het. De knoop zelf leerde hem hoe hij deze moest losmaken.

In het leven zijn de zorgen de knopen in de zakdoek. Als we ernaar kijken met gewaarzijn, zullen we weten hoe het op te lossen. We zullen exact weten hoe de bezorgdheid gecreëerd werd en vervolgens hoe deze los te maken. De bezorgdheid zelf zal ons leren hoe we deze kunnen loslaten.

Eerst en vooral zijn er geen redenen om zich zorgen te maken. Het leven zelf heeft alle oplossingen. Het is een mooi zichzelf onderhoudend mechanisme. We moeten het alleen toestaan te functioneren langs zijn natuurlijke weg. Dan zullen we ontwaken met betrekking tot zijn hogere intelligentie en al onze zorgen laten vallen.

Niet alleen dat, als we getuige zijn, vertraagt onze geest. bezorgdheid zelf maakt dat de geest rond rent in wat je angst noemt. Wanneer gewaarzijn binnen gebracht wordt, vertraagt het haasten en gebeuren de dingen zoals ze moeten gebeuren.

Er was eens een student die gevechtssporten wilde leren. Hij benaderde een leraar en vroeg, 'Ik wil gevechtssporten leren. Hoe lang zal het duren om dit onder de knie te krijgen?'

De meester antwoordde, 'Tien jaren.'

De student werd zeer verdrietig en zei, 'Maar ik wil dit vlugger onder de knie krijgen en ik ben bereid erg mijn best te doen. Zelfs wanneer je van mij verlangt dat ik meer dan tien uur per dag oefen ben ik hiertoe bereid. Als ik zo doe, hoe lang zal het me kosten?'

De leraar zei, 'Misschien twintig jaar.'

De leraar wilde duidelijk maken dat zich haasten niet zal helpen! Wanneer je gehaast bent, is er enkel angst. Om echt iets te doen heb je alleen gewaarzijn nodig, niets anders. Wanneer er gewaarzijn is, is er juiste handeling. Wanneer er haast is, wordt alles wazig.

Met gewaarzijn wordt alles een zegening, met inbegrip van ziekte. Ben je ooit vreugdevol geweest wanneer je ziek was? Dat kan, als je gewaar wordt. Er is geen reden om je over ziekte zorgen te maken. Zelfs ziekte is een onderdeel van de stroom van Het Bestaan. Je kunt dit voelen als je meer bewust wordt van het grotere geheel en wat er plaatsvindt op het kosmische niveau. Gewaarzijn ontspant je simpelweg in een dieper begrijpen.

Een andere grote bron van zorgen is wanneer we voortdurend proberen ons te conformeren aan de opvattingen die anderen hebben over ons. Het grappige is dat waar we ons zorgen maken over andermans opvatting over ons, zij zich zorgen maken over onze opvattingen over hen!

De maatschappij conditioneert in het ons voortdurend zorgen maken over andermans opvattingen. Dat is het probleem.

Wanneer je je zorgen maakt over wat anderen denken, verzwak je onbewust voortdurend je inspanningen in alles wat je doet. Je leidt een groot gedeelte van je energie af naar lijden en zorgen.

Waarom maak je je zorgen over de waardering van anderen? Trek het je niet aan. Doe gewoon alles volledig en doe wat je kunt naar best vermogen. Laat het daarbij, dat is alles. Alleen dan zal wat je doet het beste zijn waartoe je in staat bent. Uiteindelijk ben je zelf je enige vesting. Het moet jou duidelijk zijn van het begin af aan dat je zelf je enige fort bent. Dan is het niet nodig om je zorgen te maken over wat anderen over je denken.

Als je van dichtbij observeert, zul je zien dat doelen altijd zorgen in ons teweeg brengen. Wanneer we ons naar een doel toe bewegen, bewegen we ons alleen met bezorgdheid over de resultaten.

Krishna, een verlicht meester uit het oude India, verwoord dit mooi in het oude Indiase geschrift, de Baghavad Gita, ‘De persoon die geen winst of verlies verwacht van alles, werkt gelukkig zonder behoefte zelfs aan motivatie.’

Wanneer je je zorgen maakt over de resultaten zal deze bezorgdheid een invloed hebben op het effect. Omdat als je je zorgen maakt, wordt wat je doet hierdoor beïnvloed. Werk zou altijd moeten gebeuren vanuit inspiratie, nooit vanuit zich zorgen maken. De motivatie voor elk werk zou inspiratie moeten zijn, niet bezorgdheid. Inspiratie is een overvolle energie dat je vaardigheden om dingen te doen uitbreidt. Het is volledig stimulerend. bezorgdheid, in tegenstelling, is iets dat je vaardigheden doet krimpen. Het beperkt je bekwaamheid omdat het je energie wegneemt.

Wanneer je vanuit bezorgdheid werkt, ben je steeds bezorgd over de resultaten. Wanneer je werkt vanuit inspiratie ben je niet bezorgd over de resultaten. Je bent enkel bezig met het zo goed mogelijk uitvoeren van de taak. Elke taak die uitgevoerd wordt met de energie van inspiratie leidt steeds tot goede resultaten. Zelfs wanneer het niet leidt tot de verwachte resultaten, zul je je er niet slecht over voelen omdat je voldoening hebt gekregen door het te doen. Het doen zelf zal je vervullen.

In de hedendaagse wereld, wordt alles afgemeten aan de productiviteit. Zelfs in die context zie je meteen dat bezorgdheid tijdverlies is. Het is de meest onproductieve activiteit.

Het probleem is dat de wereld van vandaag zo erg competitief is. Iedereen voelt zich gedwongen te presteren. Iedereen wil de eerste zijn. Iedereen is bezorgd dat hij de laatste zou kunnen zijn.

Vertel me, wat is het probleem als je de laatste bent? Iemand moet de laatste zijn! Je moet je alleen zorgen maken als je niet je uiterste best hebt gedaan. Indien je je uiterste best hebt gedaan, is er niets om je slecht over te voelen. In feite, als je je neutraal kunt voelen als je de laatste bent, heb je een veel grotere prestatie verricht dan als je eerst zou zijn geweest. Het is geen teken van mislukking, het is een teken van succes op een ander niveau.

Wanneer je zonder verwachtingen leeft, ben je al vervuld. Er is geen ruimte voor zorgen of ongemak. Wanneer je je geen zorgen maakt zie je de dingen zoals ze zijn. Je maakt je geen zorgen over wat kan of niet kan. bezorgdheid bestaat alleen als je het ruimte geeft. De ruimte voor zorgen is het verleden of de toekomst. Het heden heeft er geen plaats voor.

Als je de geest toestaat af te dwalen naar het verleden of de toekomst, wordt bezorgdheid gecreëerd. Het omvat wat er is en wat er niet is, gebaseerd op ervaringen uit het verleden en verwachtingen met betrekking tot de toekomst. Bijvoorbeeld, wanneer je vriend zijn werk verliest, maar je je zorgen over je eigen werk. Waarom je hierover nu zorgen maken? Je hebt al een honderdtal andere zorgen over je werk. Waarom voeg je de honderd-en-eerste zorg toe met betrekking tot het verlies van je werk, wanneer dit zelfs nog niet eens aan de hand is? Dat is de ruimte waarin je zorgen nooit mag toelaten daarin te verblijven.

Een verhaaltje:

Een moeder maakte een maaltijd klaar voor haar jonge zoon. Ze leegde een blik met bonen in een sauspan en zette het op het fornuis om te koken. Juist op dat moment ging de telefoon. Ze verwachtte de oproep en wilde hem aannemen maar ze was bezorgd om haar zoon alleen te laten voor de enkele minuten dat ze uit de kamer zou zijn.

Ze sprak hem stevig toe, ‘Blijf hier terwijl ik de telefoon beantwoord. Ik kom direct terug. Misdraag je niet en wat je ook doet, stop de bonen niet in je neus...’

We maken ons altijd zorgen over wat er gebeurt en ook over wat er zou kunnen gebeuren! De jongen heeft er misschien niet eens aan gedacht om bonen in zijn neus te stoppen! Nu heeft zijn moeder het idee in hem geplant. bezorgdheid dringt het leven in met veel dingen die in de eerste plaats niet bestonden. Nu, wanneer de jongen de bonen in zijn neus steekt blijkt haar bezorgdheid waar te zijn! Ze besluit dat haar zorgen altijd waar waren.

George MacDonald, een schots schrijver en dichter, zegt, ‘Het is wanneer de last van de toekomst gevoegd wordt bij de last van vandaag, dat het gewicht zwaarder wordt dan een man kan dragen.’

Als je jezelf overbelast vindt, besef dan ten minste dat het je eigen handelen is, niet dat van god. Hij smeekt je de toekomst aan hem te laten en je enkel bezig te houden met het heden.

Wanneer je alleen zorg draagt voor dit moment, dan geniet je van het moment. Je schept een zalige toekomst, omdat elk moment alleen geboren wordt uit het vorige moment. Wanneer je in het heden bent, denk je niet. Je doet alleen. Het is alleen wanneer je denkt, dat je je zorgen begint te maken. Je zorgen maken heeft ruimte nodig om te denken en tijd om te bewegen. Ruimte is je geest en tijd is het idee dat je hebt over de toekomst en het verleden.

Begrijp één ding. Alleen degenen die zwak zijn, maken zich veel zorgen. Ze voelen zich zo hulpeloos dat ze zich stevig vastklampen aan bezorgdheid als hun hoop. bezorgdheid kan nooit hoop zijn. Je zorgen maken is enkel als een hangmat. Het gaat achteruit en vooruit; maar niets komt er uit voort.

Wanneer je stopt met je zorgen te maken, neem je de juiste beslissingen. Er zijn sommige mensen die naar me toekomen met de vraag beslissingen voor hen te nemen. Zij zien externe omstandigheden als de oorzaak van hun problemen. Zij gebruiken deze invloeden als de reden voor het nemen van slechte beslissingen en zien mij als een invloed in het nemen van nieuwe en juiste beslissingen. Soms beschuldigen ze hun ouders dat ze hen niet juist hebben opgevoed, voor het gebrek aan juiste blootstellingen, enz. Je ouders hebben gedaan wat ze juist vonden. Voel dankbaarheid voor wat ze gedaan hebben. Ze hebben je misschien niet op de juiste manier opgevoed, maar ze hebben je mogelijk veel andere deugden gegeven die je gemaakt hebben tot een goed mens. Bekijk het geheel en ga verder. Je hebt enkel controle over het heden, waarom dan tijd verliezen door in het verleden te leven.

Op dezelfde manier ligt de toekomst volledig open. Alles kan in de toekomst gebeuren. Jij kunt maken dat het beste gebeurt. Het ligt in jouw handen. Het is alleen wanneer je denkt over het verleden en je zorgen maakt over de toekomst dat je de toekomst tot een kopie van het verleden maakt. Anders is de toekomst volledig open. Juist door je zorgen te maken, maak je ook dezelfde fouten in de toekomst.

Als je naar zorgen kijkt, zul je zien dat deze opduiken uit een diepe onwetendheid met betrekking tot de waarheid dat Het Bestaan de hele show doet draaien. Wanneer je kijkt, zul je zien dat alle zorgen louter een illusie zijn. Je kan dit begrijpen door te observeren wat er gebeurt op het moment van de dood. Wanneer je leeft, kun je honderd zorgen hebben maar veronderstel dat je sterft. Op dat moment, hoeveel zorgen zullen je domineren op de wijze waarop ze dit voordien deden? Zeker zal één zorg op de voorgrond treden - dat je gaat sterven. Geen enkele van de vroegere zorgen zal een grote invloed uitoefenen. Al de externe omstandigheden blijven hetzelfde maar de zorgen verdwijnen! Alleen liefhebbende gedachten voor de mensen rondom jou die je dierbaar zijn, blijven over.

Hoe is dit mogelijk? Het is mogelijk omdat je zorgen in de eerste plaats nooit een deel van je waren. Ze waren louter een deel van je geest. Ze waren niet solide. Als ze solide waren geweest, zouden ze zeker een bepaalde hoeveelheid invloed uitgeoefend hebben op het moment van je dood.

De aard van zich zorgen maken is zo dat het altijd achter iets aan gaat dat niet aanwezig is. Indien je weelde bezit, zal het achter relaties aan gaan. Indien je relaties hebt, zal het achter opleiding gaan. Indien je opleiding bezit, zal het achter een goed uiterlijk aan gaan. Indien alles aanwezig is, zal het wat IS wantrouwen.

Een verhaaltje:

Een man vertoefde in en uit een coma gedurende verschillende maanden. Nochtans bleef zijn echtgenote dag en nacht trouw op haar post naast zijn bed.

Op een nacht opende hij zijn ogen en begon tegen haar te praten. Hij vertelde haar op zachte toon, ‘Ik was aan het denken ... jij bent bij mij gebleven door alle slechte tijden heen. Toen ik ontslagen werd was je daar om mij te ondersteunen. Toen mijn zaak op de fles ging, was je er. Toen we het huis verloren, gaf je me steun. Toen mijn gezondheid begon te falen, bleef je nog altijd aan mijn zijde. Weet je wat ik denk?

De vrouw vroeg, ‘ Wat denk je?’

De man antwoorde, ‘Ik denk dat je pech hebt.’

Zich zorgen maken is altijd geoefend om de zwarte vlek op de witte muur te zien! Dat is het probleem. Niet alleen dat. Zelfs onze schijnbaar solide zorgen kunnen gemakkelijk doorprikt worden als een illusie.

Laat me je een ander verhaaltje vertellen:

Een leerling ging naar de meester en zei, ‘Ik ben er klaar voor om de wereld vaarwel te zeggen. Alhoewel, ik maak me zeer veel zorgen over wat er met mijn familie zal gebeuren. Ze zullen niet in staat zijn dit te aanvaarden. ‘

De meester luisterde naar hem en zei, ‘Oké, ik zal je een Yogi geheim leren dat je kunt gebruiken om de dood te veroorzaken.

De leerling aanvaardde dit en ging doorheen het proces en stierf. Zijn familieleden begonnen te wenen en te roepen.

De meester kwam binnen en zag dit gebeuren. Hij vertelde hen, ‘Ik weet de weg om hem terug levend te maken maar dan moet iemand anders van jullie bereid zijn in zijn plaats te sterven. Wie van jullie is daartoe bereid?’

De leerling was geschokt te zien dat niemand van hen hiertoe bereid was, met inbegrip van zijn vrouw. Ze gaven allen een bepaalde reden op waarom ze dat niet konden doen. Uiteindelijk zeiden ze, ‘Het is in orde. We zullen het wel redden zonder hem.’

In werkelijkheid als we onze zorgen volgen, zullen we niet in staat zijn om er enige waarheid in te ontdekken! Dat is de waarheid.

Als je duidelijk begrijpt dat je een deel bent van het grote plan van Het Bestaan, kan er geen zorg in jou ontstaan. Het Bestaan is een levend energie wezen. Het heeft een enorme intelligentie waarmee het het geheel doet draaien. We maken er allemaal deel van uit. Dezelfde intelligentie die Het Bestaan leidt is ook voor ons beschikbaar. Als we ons erop instellen, worden onze handelingen vloeiend en spontaan zoals de gebeurtenissen van Het Bestaan. Als we ons er niet op instellen, zullen zorgen en angsten ons deel zijn en zullen we gesloten blijven.

Er is zoveel te leren van Het Bestaan! Neem bijvoorbeeld dieren. Heb je ooit gehoord over bezorgde schapen of koeien. Nee! Zij leiden hun leven zoals jij. Ze worden geboren, vermenigvuldigen zich, vinden eten en ze worden geconfronteerd met de dood, net zoals menselijke wezens. Je kunt zeggen, ‘Ze worden niet geconfronteerd met de uitdagingen waar wij voor staan.’ Wat met betrekking tot hun andere activiteiten zoals reproductie en geconfronteerd worden met de dood, enz.? Maken ze zich hierover zorgen? Nee! Maar zij maken deze dingen ook mee. Begrijp dus dat Het Bestaan deze hele makrokosmos laat draaien. Het kan zeker ook zorgen voor jou!

Je overgeven aan de wetten van Het Bestaan, is de grootste ontspanning van het zorgen maken. Zodra je je overgeeft, begin je te zien dat alles wat gebeurt veelbelovend is! Niets veroorzaakt enige zorg. Je vindt zegeningen in alles. Of er is overgave of er zijn zorgen, nooit beiden. Zodra je je overgeeft, zie je dat Het Bestaan zelfs de kleinste dingen goed voor je regelt, we zien het alleen niet.

De Isavasya Upanishad, een oude vedische tekst, zegt, ‘Degene die alle levende entiteiten als spirituele vonken ziet, kan nooit angsten hebben!’

Alles wat gebeurt, is een vonk van Het Bestaan. Dat is de waarheid.

Een verhaaltje:

Eens ontmoette een rijke man een Zen meester. Hij vroeg aan de meester om iets op te schrijven dat geluk en voorspoed in zijn familie de komende jaren zou bevorderen. Hij wilde iets dat de familie kon koesteren.

De Zen meester nam een lang blad papier en schreef, ‘Vader sterft, zoon sterft en kleinzoon sterft.’

Toen de man zag wat de meester neergeschreven had, werd hij erg boos. Hij zei, ‘Ik vroeg je iets neer te schrijven dat voorspoed en geluk in mijn familie zou brengen maar je hebt zulke dingen geschreven! Waarom?

De meester antwoordde, ‘Als je zoon voor jou sterft, zal dit ondraaglijk verdriet en droefheid in je familie brengen. Als je kleinzoon voor je zoon sterft zal dat eveneens groot leed met zich meebrengen. Als je familie generaties en generaties na elkaar sterft in de volgorde die ik beschreven heb, zal dat echt geluk en voorspoed zijn.

Telkens als je geest lijdt door zorgen, wees je er dan onmiddellijk bewust van dat je ergens de wegen van Het Bestaan interpreteert met je eigen onwetende mentale opstelling. Je zult dan stoppen met je zorgen te maken en beginnen te handelen.

Als je elke zorg die in je opkomt ernstig analyseert, zul je zien dat 99 procent van je zorgen geen grond hebben om op te staan. Maar het probleem is dat het ego niet bereid is dat te aanvaarden. Het ego heeft te veel geïnvesteerd in bezorgdheid. bezorgdheid kan niet zomaar weggegooid worden! Probeer maar eens aan iemand te vertellen dat zijn of haar zorgen niets waard zijn. Ze zullen erg beledigd zijn. Je zou verwachten dat een persoon zich gelukkig zou voelen wanneer je hem vertelt dat zijn zorgen onwaar zijn. Maar zo is het niet! Hij zal zich beledigd voelen. Het ego voelt zich beledigd als zijn zorgen niet met het gepaste respect erkend worden.

Chaithanya Mahaprabhu zegt dit mooi, ‘Wanneer een levende entiteit de constitutionele aard van zijn relatie met god vergeet, wordt hij opeens overweldigd met externe energie. Dit is de oorzaak van zijn valse ego, zijn identificatie met dit lichaam-geest systeem!’

Het ego komt pas in het spel als je je verbinding met Het Bestaan verliest. Het ego is wat de bezorgdheid in stand houdt. De bezorgdheid ontstaat uit onwetendheid, maar wordt in stand gehouden door het ego. bezorgdheid wordt tot een as waar het ego omheen draait. Wanneer de bezorgdheid wordt weggenomen, lijdt het ego. Het zorgen maken over werk en de bezorgdheid over verantwoordelijkheid, zijn klassieke voorbeelden hiervan.

Begrijp dat het idee van hard werken op zichzelf een mythe is. Hard werken is in feite enkel bezorgdheid plus een beetje werk, dat is alles. Echt hard werk veroorzaakt nooit bezorgdheid. Het stijgt en daalt simpelweg zoals een golf, met een grote dynamiek en intensiteit. Het zal zichzelf nooit verdunnen met bezorgdheid.

Een achtjarig meisje was zeer verstandig en voelde ergens dat haar moeder een geschenk wenste. Ze besloot om voor haar moeder een verjaardagsgeschenk te kopen. De moeder was zeer gelukkig. Ze dacht, ‘Mijn dochter waardeert ten minste mijn inspanningen. Niemand anders doet dat.’

Het meisje gaf haar moeder het geschenk en vertelde haar, ‘Dit is voor jou omdat je zo hard werkt en niemand waardeert dit.’ Maar liefste, jouw vader werkt ook hard. Vergeet dat niet.’

Het meisje zei, ‘Ja, maar hij maakt er geen ophef over.’

Het gedoe is de bezorgdheid. Als je een aantal mensen observeert dan stel je vast dat ze simpelweg hun situatie vergroten om te bewijzen dat ze de grootste zorgen hebben op de planeet aarde. Wanneer je probeert hen tegen te spreken, voelen ze zich erg gekwetst.

Zelfs het zorgen maken over wat anderen over ons zullen zeggen, is een probleem van het ego. Het ego is voortdurend bezorgd dat zijn zelfbeeld verpest wordt door iemand anders. Het is door het ego dat we het gevoel hebben dat we de ganse tijd bijzonder willen zijn. We besteden heel veel tijd met ons zorgen maken over ons zelfbeeld. Begrijp dat het de grootste zegen is om een niemand te zijn en toch zalig te zijn. Dat is de grootste bijzonderheid. Het wordt gezegd dat het meest buitengewone van een verlicht wezen is, dat hij denkt gewoon te zijn! Begrijp dus dat verlichting op zichzelf een reis is naar ontspanning in jezelf. Je bent pas altijd een speciaal iemand, wanneer je bezorgdheid en het ego laat vallen.

Als je echt uit je bezorgdheid wilt komen, zul je er nu uit stappen zonder te proberen ook maar één van je zorgen te rechtvaardigen.

Het ding is dat onze zorgen onze comfortzone worden. We verbergen ons erin. Ons verbergen en er louter over spreken, helpt ons lui te blijven.

Iemand vroeg aan Mahavira, een verlicht Jain meester uit India, ‘Wie is degene die zorgen heeft?’ Hij antwoordde mooi, ‘De persoon die zich zorgen maakt.’

Ze vroegen hem, ‘Wat is de oorzaak van bezorgdheid?’ Hij antwoordde, ‘Luiheid.’

Toen vroegen ze hem, ‘Wie beëindigd zorgen?’ Hij antwoordde, ‘De mens zelf’.

Ze vroegen hem, Hoe kan het zorgen maken beëindigd worden?’

Hij antwoordde, ‘Door luiheid te laten vallen.’

Wanneer je luiheid laat vallen, val je in de juiste handeling, je laat zorgen maken vallen. Jouw comfort met bezorgdheid kan ook begrepen worden vanuit de manier waarop je reageert op de zorgen van anderen.

Als je scherp observeert zul je zien dat wanneer iemand jou vertelt over zijn zorgen, dat je hen eerst vertelt, ‘Wat te doen ... Dat is nou eenmaal hoe het gaat...’ Nooit geef je hen rechtstreeks een oplossing. Wanneer je dit doet, weet dan goed dat je hen niet alleen aanmoedigt maar je moedigt ook jezelf aan om comfortabel in de zone van de zorgen te blijven. bezorgdheid kan nooit een externe oorzaak hebben. In de buitenwereld gebeuren dingen. Ze blijven gebeuren. Maar je innerlijke ruimte is wat beslist over jouw reactie erop. Als je ervoor kiest met bezorgdheid te reageren, weet dan heel helder, je begeeft je, ergens in jezelf, in de luiheid van je comfortzone. Dat is waar je eenvoudig kunt zitten en je zorgen maken zonder in actie te hoeven treden. Elke externe gebeurtenis kan afgehandeld worden met de juiste beslissing of handeling en onmiddellijk behandeld worden, of je kunt ervoor kiezen oneindig te spreken over waar je je zorgen over maakt. Waar je voor kiest om je op te richten ligt volledig in je eigen handen.

Telkens opnieuw zoeken we dezelfde oude zorgen uit! We houden ervan ons zorgen te maken en erover te praten. Het geeft ons het gevoel dat we een groot aantal problemen op onze schouders dragen. Het maakt dat we ons belangrijk voelen, alsof de wereld het niet zal redden zonder dat we er ons om bekommeren.

Een man en zijn vrouw snelden naar hun stoelen na een pauze in een film. Op een zeer bezorgde wijze vroeg de man aan een dame op het einde van de rij, ‘Heb ik op je tenen getrapt op de weg naar buiten?’

‘Inderdaad’, antwoordde de vrouw boos.

De man zei,’ Oké dan, dit is onze rij.’

bezorgdheid wordt letterlijk ‘onze rij’! Je bent er zeer comfortabel mee ofschoon je beweert dat je eronder lijdt. Als je hier echt uit wilt komen, zul je er onmiddellijk uitkomen! De vraag is of je er uit wil komen of dat je daarentegen in het probleem wil blijven zitten.

Op een universiteit was er een kleine afdeling winkel waar de studenten dingen konden kopen voor hun lessen en persoonlijk gebruik. Op een zekere dag werd er een nieuw persoon verantwoordelijk voor de winkel.

Een student ging naar hem toe en vroeg, ‘Kun je me een lege band geven?’

De man vroeg hem, ‘Welke taal studeer je?’

De student antwoorde, ‘Frans.’

De man zei, ‘Sorry, we hebben geen lege Franse banden.’

De student vroeg, ‘Heb je Engelse lege banden?’

De man zei, ‘Ja, die hebben we.’ De student zei, ‘Geen probleem. Geef me dan één van die.’

Wanneer je een probleem ziet, en je wil een oplossing, zul je nooit stilstaan bij het probleem, zelfs niet voor een seconde. Je schakelt eenvoudigweg naar de oplossing, dat is alles! Op dezelfde manier is er voor elke zorg een onmiddellijke oplossing. Je moet die alleen willen.

De meeste tijd verkies je in de comfortzone van je bezorgdheid te blijven. Het houdt je vast. Bijvoorbeeld, laat ons zeggen dat je je kind bezoekt in het college. Je ziet een aantal studenten die hun kamer rommelig houden of die hun kleren uitwisselen en ze dragen. Je neemt de hele voorstelling in je geest op en veronderstelt dat dit de wijze van leven is in de slaapzaal. Je raadt je kind aan om haar dingen schoon te houden en om niet de kleren van anderen te dragen. Zelfs als ze jou vertelt dat haar spullen in orde zijn en dat ze geen kleren van anderen draagt, zul je niet snel je opnames uitwissen of herprogrammeren. Je blijft bij de eerdere opnames van wat je geobserveerd hebt.

Er waren waarschijnlijk veel andere mooie dingen om te registreren in de slaapzaal zoals de vreugde van de studenten, de campus zelf, enz., maar elke keer als je denkt aan je dochter, komt enkel die opname in je op en maak je je zorgen om haar. Niet alleen dat, aan iedereen die je ontmoet vertel je over hoe de dingen in haar slaapzaal een rommeltje zijn en hoe iedereen kleren verwisselt en deze draagt! De registratie is op zichzelf niet de waarheid. Maar je kiest voor dit als je comfortzone. Je versterkt het.

Ik vertel vaak aan mensen dat als je in je huis zit en je je zorgen maakt dat je dit thuiswerk noemt. Als je op kantoor zit en je maakt je zorgen, noem je dit kantoorwerk. Als je op het strand zit en je maakt je zorgen, noem je dit vakantie, dat is alles! De geest is dezelfde, alleen de plaats is verschillend. Je kan vrede ervaren enkel door de plaats te veranderen!

Je moet de dia voor de projector veranderen om een andere scène te zien, niet het scherm van de projector! Elk projectiescherm zal je hetzelfde beeld tonen als je dezelfde dia gebruikt. Proberen je indruk te veranderen om bezorgdheid te verslaan, is als proberen het scherm te veranderen om een andere scène te zien. Indien je echt een andere scène wil zien, moet je de dia veranderen.

Een eeuwige zorg van mensen zijn de zorgen met betrekking tot geld. Zelfs je geldzorgen verdwijnen als je opstaat en de juiste handelingen uitvoert. Er is een beroemd gezegde, ‘Als je geen oplossing vindt, ben je zelf het probleem.’

Als het maken van geld je zorg is, betekent dit klaar en duidelijk dat ergens luiheid je terugduwt in het comfort van bezorgdheid. Als je de luiheid verwijdert en beweegt, maak je geld. Er is een miljoen mogelijkheden in de wereld van vandaag om geld te maken.

Als het bewaren van geld een zorg is, dan moet je of stappen zetten in het uitgeven van geld of je overgeven aan Het Bestaan, wetend dat dit jou zal ondersteunen. Het zorgen maken met betrekking tot het behouden van geld, is uiteindelijk misschien niet zo'n groot probleem in jouw leven. Ontspan je dus en blijf bij de juiste actie.

Krishna zegt in de Bhagavad Gita²¹, ‘Een persoon wiens geest tevreden is ten gevolge van spirituele kennis, die zijn zintuigen heeft onderworpen en voor wie steen en goud hetzelfde zijn en die tevreden is met wat hij heeft, daarvan wordt gezegd dat hij in zelfrealisatie gevestigd is en dat hij een verlicht wezen wordt genoemd.’

Wanneer je meer gedachten in jezelf laat ontstaan door je zorgen te maken, neemt de lading op de omgeving van je navel toe. Het is vanuit de navel regio dat gedachten of zorgen ontstaan. Wanneer je meer en meer gedachten creëert, voel je de zwaarte in je maag. Er is een energiecentrum in het gebied van je navel, manipūraka chakra genoemd. Dit energiecentrum begint te krimpen met de zwaarte van bezorgdheid. Dit energiecentrum reageert direct op zorgen en beïnvloedt de maag. Dat is waarom, wanneer je je zorgen om iets maakt, je maag ongemakkelijk wordt. Of wanneer je schokkend nieuws hoort zeg je, ‘Ik kan het niet verteren …’ Elk verstorend nieuws agiteert je maag. De maag is zeer gevoelig voor gedachten.

Je hebt misschien opgemerkt dat diegene die zeer ambitieus zijn en de perfectionisten uiteindelijk zweren ontwikkelen. Teveel perfectionisme leidt tot maagproblemen en zweren. Zulke mensen maken zich teveel zorgen. Zweren zijn het gevolg van continu lijden met zorgen.

Wanneer zorgen maken een gewoonte wordt, veroorzaakt dit talrijke psychosomatische ziektes en zelfs kanker. Het beïnvloedt niet enkel bepaalde delen van het lichaam. Zich zorgen maken kan elk deel van het lichaam aantasten. Psychosomatische ziektes hebben geen drager. Ze gebeuren louter door de manier waarop de geest en het lichaam van een persoon met elkaar interageren. Dat is waarom bezorgdheid moet worden aangepakt en moet worden verwijderd uit het systeem.

Er was een dokter die beroemd was om zijn buitengewone en effectieve behandeling van artritis. Zijn wachtkamer zat altijd vol mensen.

Op een dag kwam een oude vrouw met een slecht gebogen rug het kantoor binnen met behulp van een stok. Toen het aan haar beurt was ging ze de kamer van de dokter binnen en verbazingwekkend kwam ze binnen de vijf minuten weer buiten, volledig rechtop lopend met haar hoofd hoog opgeheven.

Een vrouw die in de wachtkamer zat rende naar haar toe en zei, ‘Dat is een mirakel! Je kwam gebogen binnen en nu loop je rechtop! Wat heeft de dokter gedaan?’

De oude dame antwoordde, ‘Hij heeft me een langere stok gegeven.’

Soms zijn we zo gewend om op een bepaalde manier te leven dat we niet zien dat een betere manier van leven mogelijk is. Zorgen maken is die gewoonte die ons ervan weerhoudt te leven naar ons volledig potentieel en nodigt ziektes uit in ons lichaam. Ziektes starten in de geest.

Er zijn extreme vormen van zich zorgen maken, die tot een gewoonte kunnen worden en het functioneren van het individu kunnen vertragen. Deze vorm van zich zorgen maken is gediagnosticeerd als Algemene Angststoornis, GAD genoemd. Het is veel meer dan de normale angst die mensen dagelijks ervaren. Volgens onderzoek uitgevoerd door het Nationaal Instituut van Mentale Gezondheid in de VS, doet GAD zich voor bij 6.8 miljoen Amerikanen en tweemaal zoveel bij vrouwen dan bij mannen.

Begrip brengt de energie van inzicht in de stroom van tijd, de wetten van het universum, en veroorzaakt en beïnvloedt de vele dingen die in het universum plaatsvinden. Hieruit verrijst een diepe vredevolle aanvaarding en ontzag voor het universum en zijn wegen. Zodra dit begrip plaatsvindt, blijf je opgewekt, wat er zich ook voordoet. Je stapt al lachend en verrukt in het leven. Het leven van een gezegend persoon is zo rijk dat er geen ruimte of tijd is voor zorgen.

Zodra het zorgen maakt verschijnt, gaan we op bezoek bij psychiaters. De oorzaak van het zich zorgen maken zit in de geest, niet erbuiten. Hoe kan medicatie alleen dan helpen?

Een groot aantal mensen op de wereld bezoeken psychiaters voor een behandeling van bezorgdheid. Medicatie is nodig, maar voor psychosomatische toestanden, zoals zich zorgen maken is ook meditatie noodzakelijk.

Op plaatsen zoals in het door oorlog verscheurde Iran, hebben onderzoeksgroepen het ‘Transcendentale Meditatie-Sidhi programma’ bestudeerd, ontwikkeld door Maharishi Mahesh Yogi, een leraar uit India van de 20ˢᵗᵉ eeuw. Wanneer meditators het TM Sidhi programma beoefenden in gebieden van sterk conflict, verminderen de criminaliteitscijfers, geweld en angst en de kwaliteit van het leven rondom hen verbeterde dramatisch!

Meditatie verzacht je. Wanneer je verzacht, ontstaat liefde en geluk in jou. Dan is er langzaamaan geen ruimte meer voor zorgen. Zorgen maken is ook een vorm van geweld. Het is een subtiele vorm van geweld. Het is een vermomde agitatie in het systeem.

Meditatie doet ook gewaarzijn enorm vergroten. Wanneer gewaarzijn vergroot kun je extern volledig betrokken zijn op de buitenwereld maar intern zul je door niets dat er gebeurt geraakt worden. Dat is de echte zorgen-vrije wereld.

Laat me je een eenvoudige meditatie techniek geven om zorgen te laten vallen en altijd plezier te ervaren.

Dit is een meditatie om jezelf af te stemmen op gelukzaligheid. Deze kan overal, op elk tijdstip en zelfs continu, vier-en-twintig uur per dag beoefend worden.

Visualiseer continu dat je gelukzaligheid en licht in- en uitademt. Visualiseer prana, het leven dat energie geeft, die binnen- en buiten gaat met elke ademhaling. Prana is energie en gelukzaligheid. Het is de energie die bij ons binnenkomt en ons verlaat via de lucht, die deze gebruikt als een vervoermiddel om in ons systeem binnen te komen. De lucht vervoert prana in jou. Het leven bestaat in jou dankzij prana.

Dus telkens wanneer je in- en uitademt visualiseer gelukzalige licht energie in- en uit te ademen. Voel dat je hele lichaam een zitzak is die met licht gevuld wordt. Automatisch zul je gelukzaligheid beginnen uitstralen in plaats van zorgen en irritatie. De bezorgdheid is opgelost. Je begint continu liefde en gelukzaligheid uit te stralen.