Rozdział 4 – Stańcie Twarzą w Twarz ze Swoim Strachem i Bądźcie Wolni🔗

Strach jest głębszym wymiarem zmartwienia. Martwienie się może powodować wrzody żołądka. Strach, z drugiej strony, może nawet niszczyć życie. Jednak, w przeciwieństwie do zmartwienia, bez którego życie jest możliwe, strach wydaje się być nierozłączny z naszym życiem. Jest możliwe zmierzyć się ze strachem bez obaw. Osoba, którą nazywamy odważną, to nie ta bez strachu, lecz ta, która nauczyła się stawać twarzą w twarz ze strachem, nie bojąc się.

Strach jest rodzajem energii wewnątrz nas. Z tego powodu nie da się go zniszczyć. Energii nie da się ani stworzyć, ani zniszczyć; można ją jedynie zmienić z jednej formy w inną.

Zrozumcie, wasz strach jest bezpośrednio powiązany z waszą energią życiową. Za każdym razem, gdy doświadczycie zagrożenia życia, zobaczycie, jak wasz strach rośnie, a adrenalina zostaje wtłoczona do waszego ciała. Ten wzrost adrenaliny daje wam tyle energii, że możecie prawie latać. Nazywamy to reakcją walcz lub uciekaj; albo mierzycie się ze strachem, albo uciekacie. W momencie doświadczania zagrożenia życia jest w waszych ciałach tak wiele energii. Za każdym razem, gdy zagrożenie jest realne, czakra swadhishthana*, centrum życia, zostaje poruszone zupełnie!

Gdy w was istnieje czyste pożądanie lub czysta zachłanność, bez konkretnego celu, staje się przepełniającą energią kreacji, ekspansji, lub Wielkim Wybuchem*! Bez powodu, po prostu eksplodujecie energią. W ten sam sposób, gdy jest w was czysty strach bez konkretnej przyczyny, staje się kurczeniem, czarną dziurą*.

Strach jest waszą naturą, lecz nie kierujcie go w stronę żadnego obiektu. Posiadanie strachu jest naturalne. Lecz łączenie strachu z obiektem jest aktem społecznym. Czysty strach pomaga w przeżyciu oraz jest spontaniczny.

Olbrzymia energia promieniująca od was bez powodu jest czystą zachłannością. Jeśli jest z powodu przedmiotu, staje się zwykłą chciwością. W ten sam sposób, energia pozostawiona wewnątrz was bez powodu jest czystym strachem. Jeśli jest z powodu obiektu, staje się zwykłym strachem. Jeśli nie wydarzy się czarna dziura*, Wielki Wybuch* też się nie może wydarzyć. Jest to część życia, część spektaklu, część gry. Czysty strach oznacza, że relaksujecie się w sobie, osadzacie wewnątrz siebie. To nazywamy destrukcją. Narodziny kosmosu to Wielki Wybuch, a śmierć to czarna dziura*. Narodziny waszej istoty to dla was wielki wybuch. Śmierć waszej istoty to dla was czarna dziura. Wdech jest czystym pożądaniem. Wydech jest czystym strachem.

Prana – energia życia, która jest wprowadzana wraz z powietrzem – wchodzi do was z powodu Wielkiego Wybuchu. Prana opuszczająca wasz organizm z wydechem jest czarną dziurą. Jeśli opieracie się lub walczycie z Wielkim Wybuchem lub czarną dziurą, tworzycie zakłócenie w waszym organizmie. Kiedy pojawia się strach, kiedy wydarza się czarna dziura, oznacza to, że kierujecie się w kierunku spokoju lub jesteście gotowi na Wielki Wybuch. Za każdym razem, gdy pojawia się czysty strach, zostajecie zregenerowani z wielką ulgą, która napływa w was, jako odwaga i energia!

Za każdym razem, gdy boicie się stracić coś, co posiadacie, lub boicie się, że nie możecie osiągnąć czegoś, co chcecie mieć, odbywa się w was walka pomiędzy waszymi możliwościami, a waszym negatywnym podejściem względem przyszłości.

Kiedy jesteście pewni, iż nie ma możliwości osiągnięcia czegoś, że nie posiadacie możliwości, nie będzie strachu. Kiedy jesteście pewni, iż możecie coś osiągnąć, wtedy również nie będzie strachu.

Strach jest walką pomiędzy wiarą i ufnością w siebie z jednej strony, przeciwko negatywnym pomysłom lub oczekiwaniom, które macie względem przyszłości z drugiej strony. Dosłownie walczycie z waszymi pozytywnymi i negatywnymi energiami.

Gdy jesteście zupełnie pewni, iż nie posiadacie możliwości, iż nie możecie czegoś osiągnąć, nie będziecie mieć strachu. Kiedy jesteście zupełnie pewni, iż coś osiągniecie, wtedy również nie będziecie mieć strachu. Jednak, kiedy jest coś, co chcecie osiągnąć, lecz nie jesteście pewni, czy możecie to osiągnąć, wtedy będziecie się obawiać. Walka pomiędzy tymi dwiema ideami, ten dylemat, nazywamy strachem.

Istnieją dwie drogi do uniknięcia strachu. Jedna droga, to zablokować wszystkie możliwości. Oznacza to, że możecie umrzeć, wtedy nie będzie więcej strachu! Druga droga uniknięcia strachu to przełamać ograniczenia możliwości. Kiedy istnieją nieskończone możliwości, gdy nie ma granic, gdy niema nic, co was krępuje, wtedy stajecie się nieustraszeni. Samo zrozumienie tego, spowoduje, że coś w was zaskoczy i tak wiele obaw zniknie z waszej istoty!

Jest piękna opowieść:

Jedna osoba napisała na ścianie świątyni, gdzie zapisane są nauki, ‘Soham’ – ‘Jestem Tym’. Oznacza to, ‘Wszystko jest dla mnie możliwe.’

Inna osoba podeszła i napisała, ‘Dasoham’ – ‘Nic nie mogę zrobić. Jestem niewolnikiem.’ To również jest dobre.

Trzecia osoba podeszła i napisała, ‘Sadasoham’ – ‘Zawsze Jestem Tym.’

Gdy nadajecie na fali, ‘Nic nie mogę zrobić,’ jesteście bhakti joginem[^] - poddajecie się. Jeśli myślicie, ‘Wszystko jest dla mnie możliwe,’ jesteście gnana joginem[^] - eksplorujecie i doświadczacie. Czy wasza droga jest na jednej, czy na drugiej ścieżce, wyjście poza strach jest możliwe. Lecz powinniście być całkowicie połączeni z jedną ideologią lub drugą. Powinniście być albo gotowi do pracy z ‘Wszystko jest dla mnie możliwe’, lub powinniście być gotowi do pracy ‘Nic nie jest dla mnie możliwe.’

Ludzie do mnie przychodzą i mówią, ‘Mam zbyt wiele obaw. Cóż mogę zrobić?’ Mówię im, ‘Jeśli macie zbyt wiele obaw, możliwości oświecenia są większe. Tak wiele drzwi jest dla was dostępnych!’ Dla osoby, która nie ma zbyt wielu obaw, możliwości, liczba drzwi jest również mniejsza, ponieważ prowadzi ona nudne życie. Osoba, która prowadzi nudne życie, nie będzie mieć zbyt wielu obaw. Nie ma wiele do stracenia, niewiele decyzji do podjęcia. Nie podejmuje licznego ryzyka.

Wszystko, co powinniście zrobić to: za każdym razem, kiedy czujecie strach, nie lekceważcie siebie. Nie traćcie pewności siebie lub nie potępiajcie siebie myśląc, ‘Kim ja w ogóle jestem?’ Tak naprawdę, ludzie, którzy mogą sprostać swoim obawom, nie mają tak wielu problemów. Ludzie, którzy obawiają się swoich obaw, tworzą dla siebie więcej problemów. Kiedy rozmyślacie za bardzo o swoich obawach, zaczynacie myśleć, że macie problemy.

Czasami, poprzez zmianę obiektu uwagi, obawy mogą was opuścić. Lecz nie jest to nieustraszoność. Nieustraszoność oznacza wykonanie kwantowego skoku w świadomość, gdzie nigdy nie doświadczycie strachu utraty czegoś!

Miejcie jasność: obawy, które macie, dotyczące waszego życia – obawa porażki, obawa utraty bliskich, obawa utraty majątku, strach przed nieznanym – każdy strach może być użyty, jako drzwi do oświecenia.

Inna ważna prawda, którą powinniście wiedzieć:

Jest w was coś, co nigdy nie umiera, jest to wasze źródło energii. Jest w was również coś, co umiera; coś, co właściwie nigdy nie jest żywe, nawet teraz. Strach przed śmiercią istnieje w was, ponieważ myślicie, iż jest coś, co teraz posiadacie, a co będzie wam zabrane. Nie! Wszystko, co obecnie posiadacie, nie może wam być zabrane. Wszystko, co może wam być zabrane, nigdy tego nie mieliście. Wszystko, co może umrzeć, nigdy nie zajmuje waszej przestrzeni wewnętrznej.

Nie można pokonać strachu. Nieustraszoność oznacza inteligencję do życia z uczuciem strachu, bez kierowania go w kierunku obiektu. Kiedy nie ma obiektu, którego się można bać, uczucie strachu daje taki intensywny relaks i spokój.

Strach jest potężną energią, która daje głębokie ukojenie, skoncentrowanie w sobie. Centrum strachu to centrum regeneracji.

Miejcie jasność: nieustraszoność nie oznacza, iż strach nie istnieje. Oznacza, że strach tam jest, lecz posiadacie olbrzymią energię lub odwagę, aby z nim żyć i radzić sobie z nim. Nieustraszoność oznacza posiadanie energii lub odwagi do życia nawet z maksymalnym strachem – przekraczanie poza ten strach i pozostanie ani nieprzywiązanym, ani nieodseparowanym od strachu.

Jedna ważna rzecz, którą powinniście wiedzieć, strach jest częścią natury życia. Możecie być nieustraszeni, jeśli już jesteście w grobie! Wtedy nie ma powodu do strachu o cokolwiek, ponieważ nie macie nic do stracenia! Jeśli macie coś do stracenia, będziecie mieć obawy. Taka jest natura życia.

Strach nie istnieje, gdy rzeczy są sprecyzowane i znane. Strach istnieje jedynie, kiedy rzeczy nie są sprecyzowane, kiedy są różne możliwości i w tym sensie jest nieznana. Na przykład, śmierć jest możliwością. Jako zdarzenie jest pewne, lecz kiedy i jak może się wydarzyć, nie jest jasne. Zatem zawsze jest strach z nią związany.

Jeśli możecie spojrzeć w ciemność, strach, z uważnością, będziecie żyć mimo niego i ponad nim.

Największy strach, jaki mają ludzkie istoty, to strach utraty własnej tożsamości. Nawet strach przed utratą życia nie jest tak wielki, jak strach przed utratą tożsamości. Obawa utraty tożsamości jest dużo gorsza niż strach przed śmiercią.

Nasze wszystkie obawy – utrata zdrowia, stabilności umysłowej, bogactwa, sławy i reputacji, lub ukochanych – są tak naprawdę, strachem przed śmiercią w różnych przebraniach.

Krótka opowieść:

Człowiek przygotował się dokładnie do wygłoszenia przemówienia na publicznej imprezie. Nagle zbladł, gdy wszedł na scenę i wziął do ręki mikrofon. Złapała go trema! Stał tylko bez słowa przed dużym tłumem kilka minut.

Nagle, po pewnym czasie, powiedział, ‘Ludzki umysł jest najbardziej zadziwiającą rzeczą na tym świecie. Zaczyna pracować od momentu narodzin i nigdy się nie zatrzymuje, aż do momentu śmierci – z wyjątkiem, kiedy trzeba wygłosić przemówienie!’

Strach społeczny – obawa odrzucenia przez społeczeństwo – powoduje, iż podejmujemy działania, które zadowolą społeczeństwo, nawet, kiedy nie jest to dla nas dobre. W tym procesie, wielokrotnie, poświęcamy to, co nasza istota naprawdę chce robić. Ten strach przed brakiem akceptacji przez społeczeństwo, jest tylko kolejną formą strachu przed śmiercią – śmiercią ego.

Każde nasze działanie jest nieświadomie odnoszone do śmierci i obawy utraty życia. Zrozumienie śmierci może zmienić cały wasz odbiór życia. Może po prostu przetransformować sposób, w jaki radzicie sobie z waszymi wszystkimi obawami. (Szczegółowe zrozumienie śmierci jest znajduje się w rozdziale ‘Śmierć’.)

Strach jest tym, co prowadzi do gniewu. Strach jest pasywną formą energii, podczas gdy gniew jest aktywnym wyrazem.

Krótka opowieść:

Człowiek wbiegł do budynku poczty bardzo rozgniewany z plikiem papierów w dłoni, mówiąc, ‘Jak oni mogą przysyłać mi takie listy z pogróżkami!’ Urzędnik poczty powiedział, ‘Tak, wysyłanie listów z pogróżkami jest wykroczeniem. Czy wiesz, kto wysyła tobie te listy?’

Człowiek krzyknął, ‘Oczywiście, że wiem! To ludzie z Urzędu Skarbowego!’

Kiedy jesteście w gniewie, po prostu spójrzcie na gniew. W jego źródle odnajdziecie głęboki strach.

Spróbujcie tego sami: kiedy czujecie strach, wyraźcie wtedy gniew. Wymachujcie rękami, tupcie nogami – dajcie upust energii. Zobaczycie, że strach zniknie. Sami zobaczycie, jak w prosty sposób strach jest transformowany do gniewu. Podobnie, strach również można transformować do nienawiści. Potrzeba jedynie być świadomym siebie i obserwować, jak emocje subtelnie zmieniają się z jednej formy w drugą. Kiedy zrozumiecie tą grę, łatwo możecie wyjść z tej gry.

Psychologowie mówią na temat ataków strachu. Powiedzmy, że idziecie przez ogród w ciemności i zauważacie linę – zaczynacie drżeć, wyobrażając sobie, że to wąż. Ten nagły szok, przed uświadomieniem sobie, iż to tylko lina, a nie wąż, nazywamy atakiem strachu. Atak strachu jest jak potrząsanie różą za jej korzenie – jeśli będziecie trząść wystarczająco długo, umrze.

Mówi się, że jesteśmy poddawani sześciu do dwunastu ataków strachu każdego dnia i nocy, w snach oraz będąc w pełni świadomymi. Wyobraźcie sobie, co się przydarza naszej istocie! Ataki strachu mają swoje źródło w nieświadomości. Kiedy są obserwowane z uważnością i świadomością, można je w dużym stopniu zredukować.

Kiedy doświadczacie strachu, nie próbujcie się mu opierać lub go tłumić. Spójrzcie jedynie na strach, zauważcie strach i zaakceptujcie go. Akceptacja strachu, rozpuszcza strach. Pozwólcie, że strach wami wstrząśnie. Jeśli wasze ciało zadrży, niech drży. Kiedy napłyną łzy, niech są. Po prostu bądźcie jak źdźbło trawy na wietrze – uginające się bez oporu.

Krótka opowieść:

Pewnej ciemnej nocy, człowiek szedł wąską ścieżką. Nagle, jego noga uderzyła w kamień, on się potknął i ześlizgnął. Udało mu się przytrzymać gałęzi wiszącej nad skałą. Było zupełnie ciemno. Człowiek kurczowo trzymał się gałęzi. Krzyczał o pomoc, lecz jedyną odpowiedzią było echo. Słysząc echo, człowiek był przerażony, iż może znajdować się nad wielką przepaścią.

Noc wydawała się nie mieć końca, a człowiek z desperacją trzymał się, mając nadzieję na otrzymanie pomocy. Wreszcie nastał świt. Człowiek spojrzał w dół, aby zobaczyć jak głęboka jest przepaść, lecz jej nie było, skała miała jedynie dwie stopy wysokości!

Wasze obawy są dokładnie takie. Wydaje wam się, iż są to przepaści, lecz w rzeczywistości mają one kilka stóp. Jeśli możecie spojrzeć na wasze obawy, okaże się, iż nie mają one głębi. Ponieważ powiększacie wasze obawy, wyobrażacie je sobie, jako przepaści. Macie wybór, puścić się gałęzi, strachu, lub trzymać się kurczowo, torturując siebie.

Akceptacja jest jedynym sposobem na pokonanie nieuniknionych rzeczy. Kiedy akceptujecie, nagle widzicie, że strach znika. W momencie akceptacji, strach traci swoją moc straszenia was. Kiedy z nim nie walczycie, zobaczycie strach, jako głęboki spokój. Kiedy przydarzy się atak strachu, niech się dzieje. To jedyny sposób.

Kiedy posiadacie przedmiot połączony ze strachem, zaakceptujcie to. Akceptacja transformuje. Im bardziej walczycie, tym bardziej wzmacniacie strach. Odwrócenie uwagi od strachu, nie jest również sposobem, ponieważ wtedy strach dale w was pozostaje. Nie oznacza to, że nie macie strachu.

Pozwólcie, że strach zajmie się sobą. Wejdźcie w strach dwa lub trzy razy. Przeżyjcie ten strach intensywnie bez żadnych oporów. Nagle zauważycie, iż nie ma on już na was wpływu!

Strach jest związany z czakrą swadhishthana, subtelnym centrum energii, znajdującym się dwa cale poniżej rejonu pępka.

To jest wydarzenie z mojego życia, kiedy byłem młodzieńcem:

Miałem zwyczaj codziennego spacerowania wokół wzgórza Arunachala. Zaczynałem wcześnie rano około czwartej, i szedłem naokoło wzgórza śpiewając kirtany.

Pewnego poranka zacząłem bardzo wcześnie, trochę po północy. Tamtymi czasy nie było dróg, ani świateł na ścieżce dookoła wzgórza. Na całej trasie był gęsty las. Radośnie śpiewałem i szedłem z wzrokiem skierowanym w dół. Nagle, w miejscu w pobliżu niewielkiej rzeki, spojrzałem w górę i zobaczyłem stado dzikich hien, gapiących się na mnie intensywnie, gotowych, aby się na mnie rzucić!

W tym nagłym głębokim strachu, po prostu wydobyłem krzyk z głębi mojej hara, czakry swadhishthana. Był to krzyk czystego strachu, którego nigdy wcześniej nie doświadczyłem. Był tak zupełny, iż nigdy w życiu już nie czułem się tak wstrząśnięty przez strach!

Czułem całkowite poddanie względem Aunachala oraz głęboką ufność, iż Arunachala się mną zaopiekuje. Nagle, z nikąd, sannjasin w podeszłym wieku pojawił się przede mną z wielkim kijem i przepędził hieny. Jak tylko zwierzęta uciekły, starzec zniknął!

Wraz z tym pierwotnym krzykiem, odkryłem, iż moje ciało nagle stało się dużo lżejsze. Prawie unosiło się w powietrzu zamiast iść, tak jakby częstotliwość mojej istoty wzrosła. We współczesnym leczeniu psychiatrycznym, stosowana jest ‘pierwotna teoria’, w której pacjent krzyczy jak w katharsis, z głębi swojej hara, aby uwolnić strach i inne stłumione negatywne emocje.

Bardzo skuteczny sposób na przekraczanie strachu polega na wizualizacji przechodzenia przez ten strach, w najbardziej obrazowy sposób, jaki się potrafi. Piękno tej techniki polega na tym, iż można jej użyć, kiedy nie jest się w sytuacji zagrożenia, kiedy jest się spokojnym i panuje nad sobą.

Możecie usiąść samemu i wizualizować sytuację, powodującą strach. Czuć strach pojawiający się w was; stanąć ze strachem ‘twarzą w twarz’ z głęboką uważnością. Jeśli cierpicie, jeśli wasze ciało czuje się niekomfortowo, to w porządku. Nie tłumcie strachu, pozwólcie, niech się wydarzy. Kiedy doświadczycie czegoś zupełnie, zrzucicie to z siebie.

Jest to bardzo skuteczna technika, której można używać dwadzieścia cztery godziny na dobę. Kiedy jesteście zaatakowani przez strach, po prostu usiądźcie i zrelaksujcie się.

Skupcie uwagę jedynie na wydechu. Powtórzcie słowo ‘sah’ cicho podczas wydechu; to jest, wraz z wydychanym powietrzem. Wydech jest jak relaks i puszczenie wszystkiego, co może umrzeć. Podczas wdechu będziecie stale próbować się czegoś trzymać. Wydech jest jak puszczanie. Skupcie się na wydechu, nie interesując się wdechem. Kiedy wdychacie, powtarzajcie cicho ‘ham’.

Skoncentrujcie więcej uwagi i energii na wydechu. Wydychajcie głębiej. Pozwólcie, niech wdech dzieje się automatycznie w ciele. Skupcie waszą energię, uwagę i wysiłek jedynie na wydechu.

Jest to bezdźwięczna intonacja ‘ham…sah…, ham…sah’. Cicha intonacja mantry hamsa* nagle poprowadzi was do uważności, do relaksu, który nigdy nie umiera. Cokolwiek może umrzeć, opuści wasz organizm, waszą wewnętrzną przestrzeń.

Ta technika może być również ćwiczona w dowolnym czasie, kiedy nie jesteście pod wpływem strachu – kiedy siedzicie, rozmawiacie, spacerujecie, jecie, nawet podczas snu. Jest to bardzo skuteczna technika. Stale, dwadzieścia cztery godziny, skupcie swoją uwagę na wydech i po prostu intonujcie mantrę hamsa* bez wydawania dźwięków – ‘hamsah’, ‘hamsah’, hamsah’. Kiedy wdychacie, intonujcie ‘ham’, a kiedy wydychacie, intonujcie ‘sah’.

Zrozumcie, kiedy stale intonujecie tą mantrę, stanie się ona ajapa dżapa* - śpiewanie bez wysiłku. Śpiewanie z wysiłkiem jest nazywane dżapa. Śpiewanie bez wysiłku to adżapa*. Oznacza to, iż śpiew jest w was automatycznie. Jedynie potrzebujecie intonować, to wszystko. Wejść w rytm, to wszystko. Przez cały dzień będzie w was dźwięczeć.

Cokolwiek może umrzeć, opuści wasz organizm, a wy zrozumiecie, iż cokolwiek może umrzeć, nigdy nie było częścią was. Jeśli identyfikujecie się z czymś, co może umrzeć, ta identyfikacja będzie odłączona a wy będziecie uwolnieni. Wszystko, co nie może umrzeć, będziecie czuć z tym połączenie. Wszystko co nie może umrzeć, jest waszą istotą.

Spróbujcie tej techniki jedynie przez trzy dni. Zobaczycie nagle, iż strach utraty bogactwa, części waszego ciała lub zdrowia, lub waszych bliskich i ukochanych, lub strach przed nieznanym – wszystkie obawy znikną. Kiedy skierujecie uważność na wydech, cokolwiek wypełnia waszą wewnętrzną przestrzeń, jako ta część was, która może umrzeć, po prostu opuści waszą wewnętrzną przestrzeń. Będziecie wyzwoleni.