Rozdział 17 – Intensywność jest Niezawodnym Sposobem🔗

Czy przewodzimy czy podążamy za innymi, aby być spełnionym w tym, co robimy, potrzebujemy być intensywni.

Krótka opowieść:

Mistrz Zen i uczeń szli wzdłuż brzegu rzeki. Uczeń, spytał mistrza po raz kolejny, z upragnieniem, 'Mistrzu, proszę daj mi oświecenie.'

Nagle mistrz odwrócił się, złapał ucznia za głowę i wepchnął do rzeki. Uczeń był w szoku i próbował wydostać głowę nad wodę. Mistrz kontynuował silny chwyt pod wodą. Uczeń zaczął tracić oddech. Mistrz uwolnił wtedy zaskoczonego i zupełnie wstrząśniętego ucznia.

Mistrz spytał, 'Czy czujesz, iż chcesz oświecenia z tą samą intensywnością, jaką czułeś, iż potrzebujesz powietrza do oddychania, kiedy twoja głowa była w wodzie?'

Jedynie kiedy pragnienie staje się pilne, kiedy pytanie staje się poszukiwaniem, wtedy wydarza się Ostateczne. Kluczowym czynnikiem potrzebnym aby wydarzyło się oświecenie jest intensywność.

Widzicie, zazwyczaj czujemy okropny niepokój w kierunku świata zewnętrznego, 'Nie zrobiłem tego, nie zrobiłem tamtego' itd. Ten sam niepokój, kiedy jest skierowany do świata wewnętrznego jest nazywany intensywnością.

Nie wiecie co się dzieje, nie wiecie, co powinno być zrobione, lecz głęboki brak satysfakcji dotyczący tego, co jest w przestrzeni wewnętrznej, nazywam intensywnością.

Możecie się zastanawiać, dlaczego uczę braku satysfakcji. Powinienem uczyć satysfakcji, prawda? Mówię wam, wasz brak satysfakcji, który jest teraz skierowany w kierunku świata zewnętrznego, musi być skierowany w stronę świata wewnętrznego, a jedynie wtedy będzie prowadzić do satysfakcji.

Pierwsza rzecz, która powinna się wydarzyć, to nie satysfakcja, lecz zmiana kierunku, psychologiczna rewolucja. Niepokój powinien stać się intensywny. Jeśli jest skierowany w stronę świata zewnętrznego, jeśli wasza świadomość stale porusza się w kierunku świata zewnętrznego, jest nazywany niepokojem. Jeśli porusza się w kierunku świata wewnętrznego, jest nazywany intensywnością.

Znaczenie intensywności jest jak uczucie desperacji, iż coś powinno być zrobione natychmiast, aby uwolnić się z więzów, lub uwolnić w świecie wewnętrznym.

Intensywność nie jest emocją. Kiedy jesteście intensywni, jedna tego część może być intensywna. Lecz intensywności nie można nazwać emocją. Ona jest jak ciepło. Część intensywności, która topi i wychodzi na zewnątrz może być nazwana emocją. Na przykład, kiedy zintegrujecie siebie z intensywnością, część was stopi się. Powiedzmy, że serce się stopi, wtedy to może być nazwane emocją. Wraz z waszym sercem, również wasz intelekt się stopi, wasza istota również się stopi. Ten efekt uboczny intensywności jest emocją.

Nie przejmujcie się tym, jaka powinna być wasza intensywność. Nie przejmujcie się 'w kierunku czego'. Powinna stać się jakością. Wszystko, co robicie, czy dotykacie czegoś lub kogoś, lub jakiegoś obiektu, niech będzie tam intensywność, nawet w tym dotyku.

Jeśli rozmawiacie, niech będzie tam intensywność. W waszych związkach, w waszych decyzjach, w wasze pamięci, w waszym myśleniu, w waszych pragnieniach, nawet w waszym strachu, bądźcie intensywni bez uciekania od tego momentu. To nazywam intensywnością.

Intensywność oznacza promieniowanie energii, która nie tworzy żadnych konfliktów wewnątrz i na zewnątrz. Intensywność to intensywne bycie wewnątrz siebie.

Intensywność nie tworzy konfliktów wewnątrz lub na zewnątrz. Płynie swobodnie lecz bardzo silnie.

Zawsze myślimy, iż jeśli płynie swobodnie jak rzeka, nie będzie mieć intensywności, a jeśli jest intensywne jak kamień, nie będzie swobodnie płynąć. Nie. Intensywność jest jak powódź, która jest intensywna i swobodna.

Widziałem niektórych ludzi, intensywnie tworzących konflikty w każdym momencie! Wszystko co im powiesz aby zrobili, będą gotowi do stworzenia konfliktu.

Krótka opowieść:

Więzień uciekł z więzienia po dwunastu latach i dotarł do domu. W momencie, w którym jego żona otworzyła drzwi zaczęła krzyczeć, 'Jak śmiesz przychodzić tak późno! Uciekłeś z więzienia dwadzieścia cztery godziny temu. Gdzie byłeś? Powinieneś wrócić prosto do domu!'

Wszystko, czym przejmowała się kobieta, było to, dlaczego nie wrócił do domu od razu po ucieczce. Z pewnością była intensywna, lecz jedynie w tworzeniu konfliktów.

Prawdziwa intensywność nie tworzy konfliktów. Płynie, lecz intensywnie.

Intensywność jest integracją. Intensywność jest skupieniem. Intensywność jest szczerością.

Zazwyczaj intensywność prowadzi do trwałego uczucia. Możecie być intensywni, lecz możecie utracić zdolność do płynięcia. Lub możecie płynąć, lecz mogliście utracić intensywność.

Widzicie, możecie być intensywni, lecz mogliście utracić zdolność do płynięcia – ponieważ jesteście napędzani swoim ego. Jesteście zdeterminowani aby osiągnąć to, co chcecie, lecz macie swoje sztywne idee, dotyczące tego, jak tam dotrzeć. Nie rozumiecie wtedy, iż Życie może tworzyć wydarzenia w dużo piękniejszy i efektywniejszy sposób, niż wy możecie zaplanować.

Mówię moim uczniom, plan jest najlepszym sposobem dla najlepszej z waszych umiejętności. Wtedy, zostawcie go. Może się wydawać, iż wszystkie wasze plany są zupełnie zdeptane – nie frustrujcie się w tym momencie. Coś o wiele piękniejszego, niż to co zaplanowaliście pojawi się w życiu.

Inna możliwość jest taka, iż możecie płynąć, lecz utraciliście intensywność. To jest przypadek ludzi, którzy nie mają skupienia i tracą swoją energię rozpraszając się na wszystkim, co się dzieje.

Zrozumcie, woda staje się parą jedynie przy 100 stopniach Celsjusza. Nawet przy 99 stopniach C, wciąż jest wodą; nie przemieni się w parę. W ten sam sposób, jeśli nie jesteście zintegrowani w szukaniu, wasze wszystkie energie nie są zintegrowane. Całkowita transformacja nie może się wydarzyć.

Zajmijcie się czymś i kontynuujcie z pełną intensywnością. Intensywność nie oznacza sztywnego działania bez możliwości poprawek i zmian. Jedynie kiedy jesteście otwarci na zmianę, możecie uczynić wasze życie jak rzekę, płynącą intensywnie w kierunku oceanu.

Czym jest bycie? Bycie kompletnym, całkowitym, zintegrowanym, wyrażającym waszą pełną energię, jest tym, co nazywam ‘byciem’. Jeśli jesteście połowiczni w waszym doświadczaniu lub wyrażaniu, miejcie jasność jesteście obłudni.

Nawet wasz gniew jest obłudny. Jedynie wybieracie, czy wyrazić wasz gniew czy nie. Wasz gniew jest również bezpośrednio powiązany z waszą logiką.

Nigdy nie złościcie się ponad waszą logiką. Jest to zawsze zarządzane przez waszą logikę. Analizujecie, ‘Czy utracę coś w tej sytuacji?’ Jeśli jesteście pewni, iż utracicie coś, jedynie tłumicie wasz gniew. Jeśli jesteście pewni, ‘Nie utracę niczego. Mogę krzyczeć na tę osobę. Co on może zrobić?’ wtedy po prostu eksplodujecie i wyrażacie dużo więcej gniewu niż potrzeba. Wszystko co posiadacie na stanie, otwieracie wszystko i rozdajecie!

Miejcie jasność, kiedy wasza logika zarządza waszym gniewem, będziecie mieć dwa problemy. Pierwszy, niepotrzebnie krzyczycie lub niepotrzebnie pokazujecie wasz gniew, kiedy nie jest to potrzebne. Po drugie, nawet jeśli nie wyrażacie, będziecie go tłumić.

Po pierwsze, jeśli wyrażacie, będziecie wyrażać za bardzo, dużo bardziej niż jest to potrzebne. Następnie, jeśli nie wyrażacie, będziecie tłumić. Miejcie jasność, obydwa przypadki są błędne.

Tłumienie i wyrażanie, obydwa wam nie pomogą. Możecie zapytać, ‘Co zatem powinniśmy uczynić?’ Nie trzeba nic robić, po prostu bądźcie.

Współczesny mistyk, J. Krisznamurti, mówił pięknie, za każdym razem, gdy opanuje was emocja, jeśli choć raz możecie po prostu być nie poruszając waszym ciałem, nie współpracując z waszą emocją, będziecie wyzwoleni od tej emocji.

Jeśli będziecie nieruchomi, kiedy będziecie opanowani przez dowolną emocję, choć raz, natychmiast będziecie wyzwoleni od tej emocji. Nie mówię, iż musicie stale to praktykować. Nie, jedynie raz, choć raz, i będziecie wyzwoleni od tej emocji.

Intensywność nie zależy od natury pracy lub działania. Może być tak skomplikowana, jak prowadzenie miliard dolarowej firmy, lub tak prosta jak czyszczenie podłogi. Nie to ‘co’ jest ważne, lecz ‘jak’ jest ważne.

Jeśli możecie robić to co czynicie z totalnością i intensywnością, iż jesteście całkowicie zatraceni w działaniu, złapaliście wątek intensywności.

Moment, w którym zatracicie się w działaniu, staniecie się jak flet na ustach samej Egzystencji. Powietrze które wchodzi do fletu, wychodzi jako muzyka, ponieważ staliście się kanałem dla energii Życia, aby przez was przepływała. Bądźcie całkowici i intensywni. To wszystko, co jest potrzebne strzale, aby trafiła cel, jakikolwiek może on być.

Co kwalifikuje się, aby być nazwane intensywnością? Jaka jest różnica pomiędzy intensywnością, a interesownością?

Interesowność można utracić, lecz nigdy intensywność. Interesowność pochodzi z umysłu. Intensywność pochodzi z istoty.

Po chwili, może krótkiej, może długiej, macie dość waszej interesowności. Z intensywnością, jest to pragnienie waszej istoty. Przewyższa to racjonalność waszej logiki. Intensywność jest wołaniem głęboko z wnętrza. Im bardziej musicie na to czekać, tym bardziej pragnienie narasta, tym bardziej ogień płonie.

Zobaczcie różnice między światłem a laserem. Obydwa są utworzone z tych samych promieni światła, lecz punktowe, intensywne skupienie lasera pochodzi z koherencji jednej częstotliwości promieni światła.

Moc tej intensywności jest tym, co daje laserowi jego olbrzymią moc nawet do palenia dziur przez metal. W tym samym czasie jest to kontrolowane skupienie. To daje mu moc wykonywania nawet delikatnych zadań, takich jak usuwanie katarakty w oku.

Jeśli na pustyni, wasze pragnienie wody stanie się naprawdę intensywne, jesteście gotowi zapłacić swoim życiem za szklankę wody. Kiedy wasze pragnienie realizacji stanie się tak intensywne, jesteście gotowi zapłacić waszym życiem za Prawdę.

Piękna opowieść Zen:

Student podszedł do nauczyciela Zen, aby uczyć się Zen. Uczeń powiedział mu, ‘Usłysz dźwięk klaszczącej jednej dłoni.’

Student próbował trzy lata i nie udało mu się. Był przygnębiony, iż nie mógł dokonać tego, o co poprosił go jego nauczyciel. Przyszedł do nauczyciela ze łzami, mówiąc, iż musi odejść, ponieważ nie mógł dokonać tego, o co go poproszono.

Nauczyciel powiedział, ‘Poczekaj jeszcze jeden tydzień. Stale medytuj.’ Student został jeszcze jeden tydzień i medytował. Nic się nie wydarzyło. Nauczyciel rzekł, ‘Spróbuj jeszcze pięć dni.’

Student pozostał dłużej, lecz dalej nic się nie wydarzyło. Student przyszedł zdesperowany błagając, aby go wypuszczono. Wtedy nauczyciel rzekł, ‘Medytuj jeszcze trzy dni. Jeśli nie zostaniesz oświecony, lepiej się zabij.’

Następnego dnia, student został oświeconym.

Kiedy wasza cała istota płonie jednym, intensywnym pragnieniem realizacji Ostateczności, po prostu będziecie absorbować instrukcje mistrza. Magia transformacji z pewnością się wydarzy. Jedynie wtedy będziecie otwarci na odbiór. Do tego czasu, jest to jedynie interesowność.

Tantra, mistyczna nauka technik medytacyjnych, mówi, iż aby znać prawdę, człowiek potrzebuje jedynie jednego warunku – intensywności. Bądźcie całkowici w tym, kim jesteście, co robicie.

Żyjcie intensywnie w teraźniejszości i smakujcie prawdziwe życie. W przeciwnym razie, nie żyjecie. Jedynie czekacie na śmierć.

Kiedy jecie, jedzcie intensywnie. Niech wasza cała uwaga i energia będzie skierowana na jedzenie. Nie rozpraszajcie waszej uwagi i myśli na to co trzeba zrobić jutro w pracy, lub gdzie chcecie pojechać na kolejne wakacje.

Cieszcie się jedzeniem wszystkimi zmysłami. Smakujcie jedzenie w ustach, cieszcie się ucztą przed waszymi oczami, dotykajcie jedzenia z miłością, wąchajcie aromat jedzenia. Kiedy jecie w ten sposób całkowicie, będziecie cieszyć się każdym kęsem i będziecie rzeczywiście dostarczać do waszego organizmu żywej energii, którą pokarm powinien dostarczać.

Jeśli pijecie wodę, pijcie intensywnie. Bądźcie pragnieniem. Czujcie chłód wody, wpływającej do waszych ust, żołądka i dalej do jelit. Niech każda kropla wody, która wchodzi do waszych ust daje wam poczucie spełnienia.

Klasyk tamilski, Periya Puranam, opisuje opowieści Nayanmarów, żarliwych wyznawców Pana Sziwy. Jest tak wiele przykładów wyznawców realizujących Ostateczność poprzez proste aktywności jak wykonywanie wianków dla Pana. Na przykład Gananaatha Nayanaar, wyznawca Pana, zaangażowany w proste usługi, jak zrywanie kwiatów do uroczystości, wykonywanie wianków dla Pana, zamiatanie i mycie podłogi świątynnej oraz utrzymywanie zapalonych lamp w świątyni. Takie proste życie prowadziło go do osiągnięcia Ostateczności i dało mu jego imię ‘Gananaatha’ oznaczające przywódcę gana (obsługi) Pana Sziwy.

Kiedy się modlicie, bądźcie prawdziwi i spontaniczni. Cokolwiek czujecie, czujcie całkowicie i ofiarujcie to Boskości. Nie oszukujcie siebie i nie bądźcie obłudni, nie przyznając tego, co czujecie. Nie możecie ukryć niczego przed Boskością. Ona zna was lepiej niż wy sami siebie.

Wasza intensywność jest jedyną rzeczą, która decyduje, kiedy wasz obiekt poszukiwań zostanie osiągnięty. Jeśli intensywność jest całkowita, wydarzy się to w tym momencie. Jeśli intensywność nie jest zintegrowana i całkowita, będzie to wymagało więcej czasu, ponieważ intensywność potrzebuje zebrać siły w tym czasie.

Jeśli jesteście wystarczająco intensywni, nie potrzeba czasu do osiągnięcia Ostateczności. Gdzie jesteście, kim jesteście, nie ma to znaczenia. Możecie osiągnąć tu i teraz.

Piękna opowieść:

Był raz straszny bandyta, który terroryzował królestwo. Po złupieniu wielkiej ilości ludzi, zaczął odczuwać niepokój i dyskomfort, z powodu swoich działań. Poszedł do mistrza i spytał, ‘Mistrzu, jestem grzesznikiem. Czy jest dla mnie wyjście? Czy mogę być wyzwolony?’

Mistrz spojrzał na bandytę i spytał go, w czym jest dobry. Bandyta odparł, ‘W niczym.’ Mistrz spytał, ‘Niczym? Musisz być w czymś dobry!’ Bandyta myślał przez długi czas i następnie powiedział, ‘Mistrzu, ja wiem jedynie jak kraść, tym się zajmowałem całe swoje życie.’

Mistrz uśmiechnął się i powiedział, ‘Dobrze! Zatem teraz wykorzystasz dokładnie to. Idź do cichego miejsca i obrabuj twoje wyobrażenia oraz idee, oraz opinie. Ukradnij wszystkie drzewa i kamienie, i rzeki na tej planecie. Ukradnij wszystkie planety i gwiazdy na niebie. I rozpuść je w olbrzymiej pustce wewnątrz ciebie.’

Bandyta szczerze wykonał instrukcje mistrza. W ciągu 21 dni, bandyta zrealizował swoją prawdziwą naturę – stał się oświeconym.

Istnieją cztery stany świadomości.

Kiedy macie świadomość ‘ja’ oraz myśli, jesteście w stanie jawy, stanie, w którym teraz się znajdujecie. W tym stanie, ‘ja’ ma wyższą częstotliwość niż wasze myśli, zatem, możecie kontrolować wasze myśli.

Kiedy jesteście bez świadomości ‘ja’ lecz macie myśli, jesteście w stanie snu. W stanie snu, wasze myśli są na wyższej częstotliwości niż wasza świadomość ‘ja’. Dlatego posiadacie myśli w waszych snach, lecz nie możecie ich kontrolować.

Kiedy jesteście bez świadomości ‘ja’ i nie macie żadnych myśli, jesteście w stanie głębokiego snu. Normalnie, jesteśmy świadomi jedynie tych trzech stanów – jawy, snów i głębokiego snu. Czwarty stan jest wtedy, kiedy posiadacie świadomość ‘ja’, lecz nie posiadacie myśli – turiya.

Intensywność oznacza bycie intensywnym w każdym momencie, we wszystkim, co robicie. Zatem najpierw potrzeba być świadomym samego siebie we wszystkich stanach. Jedynie wtedy możecie być intensywni na wskroś.

Obecnie doświadczacie tego, kim jesteście ze świadomością, jedynie podczas stanu jawy. Czujecie, ‘Jestem doktorem’, ‘Jestem prawnikiem’, ‘Jestem inżynierem’ itd. Jedynie, kiedy jesteśmy świadomi tożsamości, które niesiemy i cieszymy się nimi we wszystkich trzech stanach, złapiemy wątek, centrum wszystkich trzech stanów jawy, snów i głębokiego snu. Kiedy złapiemy wątek wszystkich trzech stanów, nagle zrealizujemy naszą tożsamość we wszystkich trzech stanach.

Ktoś spytał mnie, ‘Nie uważam, iż w stanie głębokiego snu jestem świadomy.’ Zatem, kto jest osobą, która wraca i mówi, iż był to taki wielki spokój podczas głębokiego snu? Kto jest osobą, która wspomina o tym mówiąc, ‘Byłem wypełniony ciemnością. To było, jakby mnie tam w ogóle nie było’? Kto powraca i pamięta nawet tę ideę, ‘Wcale mnie tam nie było’?

Jeśli nie ma osoby w tym stanie, zatem kto wraca, aby połączyć te wszystkie trzy stany? Nie, nie możemy powiedzieć, iż nie było nas w stanie głębokiego snu. Byliśmy tam, lecz nie byliśmy świadomi tożsamości, którą mieliśmy w tamtym stanie.

Zrozumcie, osoba, która zdaje sobie sprawę z tych wszystkich trzech stanów jest świadoma. Jeśli jesteśmy świadomi tożsamości we wszystkich trzech stanach, wtedy jesteśmy wystarczająco świadomi, nasze poszukiwanie jest wystarczająco intensywne aby uzyskać odpowiedź, jesteśmy wystarczająco intensywni aby być inicjowanym i błogosławionym.

Jeśli jeszcze nie jesteśmy świadomi tych wszystkich trzech stanów, jeśli nie doświadczyliśmy tych wszystkich trzech stanów z tą samą tożsamością, wtedy naturalnie potrzebujemy natychmiast zwiększyć intensywność naszych poszukiwań.

Intensywny poszukiwacz będzie niósł swoją tożsamość we wszystkich tych trzech stanach. Jeśli choć raz lub dwa razy doświadczyliście waszej tożsamości stanu jawy w stanie snów, wtedy jesteście intensywni.

W stanie snów nagle, czasami pamiętacie, iż jesteście ponad tożsamość, o której myślicie, iż to jesteście wy w stanie snów. Widziałem poszukujących, przechodzących przez to doświadczenie w stanie snów. Oni będą śnić i nagle rozpoznają siebie swoją tożsamością stanu jawy. Wtedy będą myśleć o stanie snu, ‘Hej, to jest za małe. To jest nic.’

Jeśli doświadczyliście tożsamości waszego stanu jawy w stanie snów, zrozumcie, wtedy posiadacie intensywność. Wasze poszukiwanie jest intensywne.

Zrozumcie: Pytanie jest słowem. Poszukiwanie jest uczuciem.

Człowiek urodził się jako poszukiwanie. Reszta Egzystencji nie może odzwierciedlać Boskości, tak jak potrafi człowiek. Człowiek jest jak lustro. Ma wybór spotkać i odzwierciedlać Boskość lub odwrócić się. Człowiek może dokonać świadomego wyboru, dlatego może rosnąć. Człowiek może wybrać realizację Boskości poprzez swoją ludzką formę. Żadna inna istota Życia nie posiada tego wyboru.

Jeśli te słowa, ‘Jak uzyskać oświecenie? Chcę... naprawdę poważnie i pilnie,’ pojawiają się, jeśli to pytanie pojawiło się jako głębokie poszukiwanie, wtedy nie potrzebujecie niczego.

Jedynie gotujcie się, niech cała istota płonie z tym poszukiwaniem. To wystarcza. Nic innego nie trzeba zrobić. Niech to gotowanie będzie intensywne.

Pozwólcie na to gotowanie. Pozwólcie na te płomienie. Pozwólcie na tą intensywność. Pozwólcie na tą pilność.

Niech potrzeba stanie się pilna. Niech pytanie stanie się waszym poszukiwaniem. Niech po prostu zje wasze ego, zje waszą wewnętrzną przestrzeń.

Ludzie pytają mnie, ‘Czy stałeś się oświeconym dzięki boskiej łasce, czy swoim wysiłkiem, czy przez poszukiwanie?’.

Mówię im, wasze poszukiwanie jest pierwszą oznaką, iż posiadacie boską łaskę. Jeśli nie posiadacie boskiej łaski, nie będziecie poszukiwać.

Zrozumcie, to poszukiwanie jest jak ziarno. To jest jak ziarno, będące zduszone w środku skorupki. Widzicie, życie, które jest wewnątrz ziarna, dopóki nie będzie się czuć zduszonym w skorupce, nie otworzy się i nie stanie się drzewem.

W momencie, w którym ziarno poczuje, iż powinno się otworzyć, w momencie, w którym zacznie czuć poszukiwanie, pilność i poszukiwanie do otwarcia się, do stania się drzewem, oznacza, iż już drzewo wewnątrz ziarna zaczęło siebie wyrażać.

Jeśli macie poczucie, iż powinniście zostać oświeconym, Budda wewnątrz was otworzył swoje oczy. Budda w was zaczął się budzić. Jedyne co potrzebujecie, to otworzyć oczy!

Pozwólcie na to poszukiwanie. Od poranka do nocy niech gotuje się, niech stworzy w was poczucie braku satysfakcji. Niech każdy por waszej skóry, każdy nerw w waszym ciele, każda komórka w was wibruje z tą intensywnością. Niech połknie wasze wszystkie depresje, które mieliście w życiu. W życiu możecie mieć tak wiele innych depresji i cierpień nie posiadania tak wielu rzeczy. Niech te wszystkie cierpienia będą pochłonięte przez to jedno cierpienie.

Piękna opowieść Zen:

Uczennica Zen intensywnie studiowała pod kierunkiem swego mistrza, lecz nie mogła doświadczyć od długiego czasu prawdziwej medytacji.

Pewnej nocy przy pełni księżyca, niosła wiadro z wodą przymocowane do kija bambusowego. Widziała odbicie księżyca w wiadrze. Nagle, bambus pękł.

Woda wylała się z wiadra. Odbicie księżyca zniknęło, również jej ego.

Kiedy poszukiwanie jest intensywne, usunie sok z waszego ego. Zielona trawa stanie się jak stóg siana. Wystarczy zapałka, aby spalić cały stos. Ostateczność może się zdarzyć w ułamku sekundy poprzez proste wydarzenie.

Zatem zrozumcie, niech to poszukiwanie, niech to szukanie, wasze słowa, ‘Jak stać się oświeconym? Chcę… naprawdę poważnie i pilnie’, niech to szukanie spali wasze wszelkie inne cierpienia, wasze wszelkie inne depresje, wasze wszystkie inne pragnienia, wasze wszystkie troski życiowe.

Pozwólcie, aby się wydarzyło, a nagle, zobaczycie, iż poszukiwanie nagle zniknie, nie będzie go. Kiedy poszukiwanie zniknie, będziecie oświeceni. Osiągnęliście to, czego poszukiwaliście.

Upaniszady, starożytne wedyjskie teksty mędrców i mistyków, które wydarzyły się jako objawienia, mówią, iż dla człowieka, który jest inicjowany, cały świat jest niebem. Zrozumcie słowo ‘inicjacja’. Nie oznacza ono przeprowadzanie ceremonii lub rytuału.

Inicjacja oznacza, iż ‘zaświtanie’ wydarzyło się w was. Kiedy mistrz wyraża prawdę, jeśli zaświta, jeśli zrozumienie wydarzy się w was oraz jeśli nagle czujecie, ‘O boże! To co mówi jest prawdziwe. Zawsze myślałem dokładnie w ten sposób. Wyraził to w odpowiedni sposób,’ tym jest właśnie inicjacja. Jeśli czujecie, iż cokolwiek mówię jest tym, o czym zawsze myśleliście, lecz ja to werbalizuję i odpowiednio ubieram w słowa, inicjacja nastąpiła.

Proszę zrozumcie, jedynie po tym jak wszystkie przygotowania są ukończone oraz jedynie, kiedy jesteście w stanie wysokiej intensywności, prawda wypowiadana przez mistrza po prostu spowoduje zaświtanie.

Kiedy mistrz mówi, iż nie ma potrzeby już szukać, a po prostu wyzwólcie siebie w tej chwili, będziecie mogli tak zrobić, jedynie, jeśli przeprowadziliście wystarczająco poszukiwań i stworzyliście intensywność. To jest paradoks!

Technika polega na osiągnięciu odpowiedniego nastawienia intensywności. Właściwie, jeśli posiadacie wysoką intensywność energii, automatycznie będziecie mieć odpowiednie nastawienie. Będziecie jedynie czekać aby złapać jeden obraz. Będziecie jedynie czekać aby usłyszeć. Będziecie jedynie czekać na przyswajanie.

Dlatego mistrzowie mówią wciąż i wciąż, i wciąż, przez lata i lata. Zacząłem mówić jedynie kilka lat temu. Budda mówił przez ponad czterdzieści lat. Lecz przekaz był cały czas ten sam. Jego pierwsze kazanie i ostatnie kazanie było prawie takie samo.

Możecie więc zastanawiać się, dlaczego tysiące uczniów siedzi codziennie i słucha wciąż tego samego kazania. Ponieważ, zaświtanie wydarza się jedynie, kiedy jesteście w intensywnej energii. Jedynie z intensywnością następuje zaświtanie. Po prostu łapiecie ogień i wydarza się przebudzenie.

Aby wydarzył się duchowe doświadczenie, potrzeba spełnić dwa warunki. Jeden jest taki, iż musicie być zupełnie otwarci i dostępni dla otoczenia. Drugim jest intensywne pole energii.

Czasami nawet kiedy jesteście otwarci, jeśli nie jesteście w intensywnym polu energii, pierwsze pęknięcia skorupki waszego ego nie następują. Pierwsze duchowe doświadczenie jest jak rozłamywanie orzecha kokosowego. Kiedy pierwsze otwarcie nastąpi, nie jest trudno przełamać resztę orzecha. Pierwsze otwarcie wymaga intensywnego duchowego pola energii.

Te dwa czynniki dały w rezultacie moje pierwsze duchowe doświadczenie. Byłem otwarty i dostępny dla otoczenia, oraz byłem w intensywnym polu energii Arunachala. Na szczęście, byłem przyciągnięty pięknem tego wzgórza. Normalnie, jeśli widzicie wzgórze lub rzekę, lub ocean każdego dnia, bierzecie to za coś normalnego. W jakiś sposób, nigdy nie brałem tego wzgórza za pewnik. Nigdy nie myślałem, iż je znam. Byłem stale otwarty, dostępny.

Zrozumcie, bycie otwartym i dostępnym w każdym momencie, widzenie go każdego poranka świeżym wzrokiem lub z otwartym umysłem, jest tym, co nazywam ‘byciem otwartym i dostępnym’. Wielokrotnie, zamykamy się całkowicie na społeczeństwo.

Dochodzimy jedynie do pewnej konkluzji, pewnego zrozumienia i potem nigdy nie aktualizujemy naszego zrozumienia lub naszego wysiłku w rezultat.

Każdego dnia, wzgórze Arunachala żyło dla mnie. Każdego dnia nigdy nie było tym samym wzgórzem, które widziałem dnia poprzedniego. Miałem bardzo zabawny porządek dnia. Rano, kiedy wstałem, nie otwierałem oczu. Powoli wychodziłem z pokoju na zewnątrz domu, trzymając się ściany. Wychodziłem na zewnątrz i stawałem w miejscu, skąd wiedziałem, iż można oglądać wzgórze. Dopiero wtedy otwierałem oczy, aby pierwsza rzecz, jaką zobaczyłem rano było to wzgórze.

W jakiś sposób, moi bracia wiedzieli, iż pierwszą rzeczą, jaką chcę zobaczyć było wzgórze. Chcieli mieć zabawę dokuczając mi. Kiedy wiedzieli, iż zamierzam wyjść z łóżka i iść powoli, stawali przede mną.

Jeśli otworzyłem oczy i nie widziałem wzgórza, a zamiast tego ich twarze, wracałem i kładłem się ponownie. Leżałem ponownie, spałem przez pół godziny, i następnie wstawałem i powoli szedłem zobaczyć wzgórze i otworzyć oczy. Jedynie kiedy zobaczyłem wzgórze, jako pierwsza rzecz rano, kontynuowałem swój dzień.

Może to wyglądać zabawnie i przesądnie, lecz zawsze czułem, iż urodziłem się, przybrałem to ciało, z powodu przyciągania do tego wzgórza oświeconych istot.

Jest to bardzo piękny werset w języku Tamil, opisujące wzgórze jako ‘wzgórze, które przyciąga w pobliże oświecone istoty’. To wzgórze jest zwłaszcza szanowane ze wzgląd na jego przyciąganie oświeconych istot, nie tylko z tej planety, ale również z innych planet i wymiarów, w stronę ziemi. Nigdy nie uważałem wzgórze za pewnik. Było zawsze wiecznie żyjącą obecnością.

Pewnego dnia próbowałem usiąść i medytować. Był to dzień pełni księżyca (Poornima) i księżyc się podnosił a słońce zachodziło. Siedziałem na kamieniu na wzgórzu Arunachala, próbując techniki medytacji, w którą uczeń Ramana Maharisziego i oświecony mistrz, Annamalai Swamigal, mnie wtajemniczył.

Siedziałem na kamieniu próbując znaleźć źródło, z którego powstaje uczucie ‘ja’. Tego dnia siedziałem niezwykle długo, próbując znaleźć źródło w sposób dogłębny.

Nagle, coś wydarzyło się i poczułem, jakbym był wessany do środka, wciągnięty do środka. Siedziałem z zamkniętymi oczami, lecz widziałem bardzo wyraźnie, iż coś się wewnątrz otworzyło. W momencie, w którym otworzyło się wnętrze, byłem w stanie widzieć 360 stopni dookoła mnie. Moje oczy były zamknięte, lecz ja byłem w stanie widzieć pełne 360 stopni, cokolwiek się działo w tych kierunkach – przód, boki, tył, w górę i w dół.

Nie tylko byłem w stanie widzieć, lecz byłem w stanie czuć bardzo wyraźnie, z tą samą intensywnością jak my wszyscy czujemy się żywi wewnątrz naszej skóry, iż byłem żywy we wszystkim, co mogłem zobaczyć.

Byłem w stanie widzieć wszystko co było dookoła mnie – rośliny, kamienie, drzewa i wszystko. Byłem w stanie czuć, iż żyję we wszystkim. W ten sam sposób, w jaki czujecie, iż żyjecie wewnątrz swojego ciała, czułem, iż żyję wewnątrz całego kosmosu, w całej Egzystencji.

Wcześniej, byłem jedynie ciałem. Później, zrozumiałem, iż jestem również ciałem. Zrozumcie, ‘Jestem również ciałem’.

To było bardzo głębokie doświadczenie. Jeśli byłoby to jedynie słowo lub imaginacja, nie miałoby to tak dużego wpływu na wewnętrzną przestrzeń. Było to intensywne, świadome doświadczenie.

Widzicie, obecnie wiecie, iż jesteście wewnątrz swojej skóry. Obecnie będziecie słuchać wszystkiego, do czasu, aż wam to nie przeszkadza. Naturalnie, wiecie jak siebie bronić, ponieważ jesteście żywi wewnątrz waszego ciała i jest to wasze świadome doświadczenie.

Nie ważne jak wielu ludzi uczy was, iż nie jesteście jedynie waszym ciałem, będziecie jedynie słuchać, lecz nie pozwolicie im pracować nad wami! Ponieważ waszym świadomym doświadczeniem jest wasze ciało.

Moje doświadczenie, iż ‘Jestem tą całą Egzystencją’ stało się moją prawdą. Dlatego zacząłem żyć według tego.

Ludzie są zaskoczeni, iż żyłem tak bardzo intensywnym życiem w tak młodym wieku. Czują, iż jest to bardzo trudne i niewyobrażalne. Jest to dla was niewyobrażalne, ponieważ nie jest to waszym świadomym doświadczeniem. Jest to dla mnie łatwe, ponieważ odczuwanie, iż cały kosmos jest mną, stało się moim konkretnym doświadczeniem.

Spójrzcie na biografię oświeconego mistrza i założyciela buddyzmu, Gautamę Buddę. Poszukiwał przez sześć długich lat. Próbował różnych dróg, lecz piękno jest w tym, iż w każdą próbę wkładał całą swoją istotę.

Czegokolwiek się zdecydował podjąć, wykonywał z pełną, niezachwianą intensywnością. Próbował różnych technik, takich jak post, pokuta, śpiew i wiele takich metod. Próbował wszelkich możliwych technik, lecz nic nie skutkowało.

Podczas swych poszukiwań, nauczyciel powiedział mu, aby jadł tylko jedno ziarenko ryżu dziennie przez trzy miesiące. Budda szczerze wykonywaj jego instrukcje. Zamienił się w skórę i kości i stał się ekstremalnie słaby.

Pewnego dnia, wszedł do rzeki aby się wykąpać. Tak osłabł, iż nie mógł nawet poruszać swoimi nogami i zabrał go prąd wody. Złapał się gałęzi i trzymając się jej, nagle, zdał sobie sprawę bezskuteczności swoich wszystkich prób. Umartwiał ciało, lecz w tym procesie utracił jedynie siłę swego ciała.

Czuł głęboką depresję, iż nie mógł osiągnąć nic w świecie wewnętrznym, oraz nie miał nic znaczącego w świecie zewnętrznym.

Wyszedł z rzeki i siadł pod drzewem. Był sfrustrowany, lecz różnica pomiędzy zwykłą frustracją, a frustracją Buddy była taka, iż był on kompletny oraz intensywny, również w swojej frustracji.

Nie posiadał nawet ziarenka nadziei. Zupełnie się poddał. Nie było nic do osiągnięcia, żadnego oczekiwania.

Mówi się, iż tej nocy, kiedy spojrzał na niebo gotowy na sen, osiągnął nirwanę*.

Jedyny czynnik, który dał rezultat w osiągnięciu Buddy była jego intensywność. Tak wielu z nas twierdzi, iż tak dużo pracuje, lecz nic się nie dzieje. Spójrzcie trochę głębiej i zobaczcie jak zintegrowani jesteście w waszym pragnieniu i poszukiwaniu. Czegokolwiek możecie szukać, zintegrujcie wasze energie zupełnie i idźcie za tym. Wtedy zobaczycie, iż wszechświat otworzy się na was całkowicie.

Wspomniałem o moim głębokim duchowym doświadczeniu, kiedy czułem jedność z Egzystencją i miałem wzrok 360 stopni, widząc wszystko dookoła mnie. Jest tak wielu ludzi, praktykujących tak wiele różnych technik medytacyjnych. Jaka jest różnica, jaki jest powód, iż doświadczenie przydarzyło się małemu chłopcu?

Mogę powiedzieć, iż jeden ważny powód jest taki, iż cała moja wewnętrzna przestrzeń była dojrzała, gotowa na tą niewielką technikę do przebudzenia i otwarcia. Stale byłem w tej wysokiej częstotliwości mistrzów, nawet bez mojej świadomej uważności.

Widzicie, zwłaszcza w młodym wieku, ktokolwiek inspiruje i wywiera wrażenie na was, staje się bohaterem waszej wewnętrznej przestrzeni. Wielcy mistrzowie wywierali na mnie tak wielkie wrażenie, iż w każdej sytuacji myślałem, ‘Jak by się zachowali ci wielcy mistrzowie?’ Na przykład, jeśli bałem się, przypominałem sobie, ‘Jak poradziłby sobie z tym strachem Annamalai Swamigal*?’ Nie przejmowałby się. Jest oświecony. Niech również ja się tak zachowam.’

Wewnętrzna przestrzeń była tak inspirowana i pod wrażeniem tych wielkich mistrzów, iż przed wzięciem każdego kroku w swoim życiu, myślałem, ‘Jak by się on zachował? Niech ja postąpię tak samo.’ Wewnętrzna przestrzeń była tak czysta, również w młodym wieku oraz nie miałem innych bohaterów niż mistrzowie. Z każdym krokiem myślałem, ‘Jak by się on zachował? Niech ja postąpię tak samo. Co by zrobił? Niech ja uczynię w ten sam sposób.’

Miałem nawyk chodzenia na około wzgórza Arunachala. Jest to więcej niż 12 kilometrów dookoła. Zazwyczaj chodziłem późną nocą. Kiedy miałem niewielkiego stracha, mawiałem, ‘Jak by się zachował Annamalai Swamigal? Nie przejmowałby się strachem. Zatem, ja również tak postąpię.’

Pozwólcie, iż powiem wam o jednym wydarzeniu.

Padało obficie tej nocy, kiedy szedłem dookoła wzgórza. Miałem lekki strach widząc ten ulewny deszcz, hałas i błysk piorunów. Pomyślałem nagle, ‘Jak by się zachował Annamalai Swamigal? Nie przejmowałby się. Po prostu by szedł. Niech ja również się zachowam w ten sam sposób.’

Szedłem przez tradycyjne krematorium. W Indii, zarówno krematorium oraz cmentarz są w tym samym miejscu. Szedłem w tym miejscu, ponieważ idąc dookoła wzgórza, ścieżka przebiega przez krematorium.

Nagle zobaczyłem psa gryzącego i jedzącego coś. Kiedy podszedłem bliżej, pies zaczął szczekać na mnie. Na początku, kiedy strach nadszedł, pomyślałem, ‘Jak zachowałby się Annamalai Swamigal? Nie przejmowałby się. Po prostu pójdę dalej.’ Zacząłem iść. W każdym razie, kiedy zacząłem iść, pies się wystraszył i uciekł.

Kiedy podszedłem bliżej, zobaczyłem, iż było to martwe ciało, które nie zostało całkowicie pochowane. Zostało odkryte przez deszcz i leżało na drodze. Wyobraźcie sobie dwunasto- lub trzynastoletniego chłopca, samego o północy, widzącego martwe ciało bez głowy, ponieważ pies miał głowę w swoim pysku.

Pojawił się strach, lecz nie osiągnął mojej istoty kompletnie. Szok, atak strachu nie wydarzył się zupełnie. Tak szybko, jak pierwsza myśl zaczęła się pojawiać, z tą intensywną uważnością, pomyślałem, ‘Jak by się zachował Annamalai Swamigal w tym momencie? Po prostu by przeszedł dookoła. Ominąłby i poszedł dalej.’

Kontynuowałem spacer. To wszystko. Przeszedłem naokoło i poszedłem dalej. Nawet nie odwróciłem się, aby zobaczyć. Atak strachu, który był jak bąbel, mający się właśnie rozpocząć, nawet się nie otworzył, nawet nie osiągnął mojego ciała. Ciepło lub dreszcze strachu, nie było ich tam w ciele. Po prostu umarły.

Intensywnie, cała świadoma przestrzeń wewnętrzna była gotowa. To jest powód, jedynie popchnięcie, jedynie niewielka inspiracja była w stanie wprowadzić mnie w to doświadczenie. To nazywam ‘Oświeconym Życiem’.

Kiedy żyjecie językiem ciała mistrza, żyjecie oświeceniem.

Za każdym razem, gdy dowolna myśl wejdzie do mojej przestrzeni wewnętrznej, niezależnie czy dotyczy ubrania, czy jedzenia, czy czegokolwiek, pierwszą rzeczą, o której myślałem było, ‘Jak zachowałby się Annamalai Swamigal? Naturalnie nie miał by żadnych pragnień. Zatem zapomnij o tym!’

Jeśli czułem się lekko leniwy aby medytować lub chodzić dookoła wzgórza, myślałem, ‘Jak pomyślałby Annamalai Swamigal? Jak by poradził sobie z tą sytuacją? Naturalnie, nie przejmowałby się tym lenistwem. Wstałby po prostu i medytował, to wszystko! Zatem czyniłem tak samo!’ Przez cały czas, od rana do nocy, ci mistrzowie byli moim wzorem. Byli centrum mego życia.

Spytałem pewnego razu Annamalai Swamigal, ‘Widziałem Devi w moim śnie. Czy ty również widzisz ją we snach?’ Annamalai Swamigal odparł, ‘Nie, nie mam snów.’ Byłem zszokowany, ‘Nie śnisz! Zatem jak ja mogę śnić!’

Tej nocy powiedziałem sobie, ‘Teraz, nie mam snów. Annamalai Swamigal powiedział, ‘brak snów’ zatem nie mogę mieć snów.’ Bylibyście zaskoczeni, tej nocy, kiedy rozpoczynał się sen, mówiłem wyraźnie z wewnątrz snu, ‘Nie! Annamalai Swamigal nie ma snów. Jak ja mogę mieć sny?’

Sen zniknął. Po prostu sen zniknął. Przestrzeń wewnętrzna była tak zupełna, tak niewinna, tak bezpośrednia, iż się to po prostu działo.

Nawet jeśli czułem chłód lub cokolwiek, przypominałem sobie, ‘Jak by się zachował Annamalai Swamigal? Nie przejmowałby się. Zatem nie przejmuj się. To wszystko.’ Nie było wewnątrz dalszych pytań lub sporów.

Możecie również użyć tej prostej, potężnej techniki. Jest tak prosta, iż wasz umysł nie może znaleźć żadnej wymówki do ucieczki.

W każdej sytuacji, spytajcie siebie, ‘Jak zachowałby się mistrz? Jak mistrz sprostałby tej sytuacji?’ Zróbcie to samo. Zobaczycie, iż nowe drzwi się otwierają. Nazywam to ‘Oświecone Życie’. Nie potrzebujecie niczego innego. Ta jedna rzecz wystarczy.

Nawet jeśli siedzicie, jeśli pojawiają się myśli, spytacie wasz umysł, ‘Jeśli mistrz siedzi co by się pojawiło? Naturalnie cisza. Zatem dlaczego ty myślisz? Cisza!’ To wszystko. Nic więcej.

Jeśli wasz umysł mówi, ‘Nie, nie, wiem, iż jest to prawda. Wiem to, lecz to za wiele.’ Wtedy pomyślcie, ‘Jeśli umysł mistrza tak mówi, jak by się on zachował?’ Zatrzymałby umysł w tym momencie! To wszystko. Bądźcie jedynie szczerzy.

Przyjmijcie to jedno przesłanie i niech ono będzie życiem wewnątrz was, przesłanie Oświeconego Życia. Zrozumcie, od wieku lat dziesięciu, kiedy byłem inspirowany i pod wrażeniem Annamalai Swamigal, zacząłem wykonywać tą technikę. Nawet nie wiedziałem wtedy, iż jest to technika medytacyjna.

Po prostu się rozpoczęła, ‘Jak by się zachował Annamalai Swamigal w tej sytuacji?’ Jako chłopiec, wielokrotnie w swoim domu, widziałem moich braci lub rodzinę, zaczynającą walkę o udział w czymś i myślałem, ‘Jak zachowałby się Annamalai Swamigal? Nawet by się nie przejmował! Zapomnij o tym. Niech mają.’ To wszystko.

Jest to rzeczywiście to, co nazywam relacją z mistrzem. Relacja z mistrzem to nie tylko oddawanie czci lub nakładanie kwiatów, lub wielbienie go od czasu do czasu. Nie!

Relacja wydarza się, kiedy jesteście całkowicie pod wrażeniem mistrza. Za każdym razem, gdy pojawi się coś, powiedzmy strach lub brak bezpieczeństwa, lub zachłanność, lub gniew, spójrzcie jedynie, ‘Jak zachowałby się mistrz?’ I po prostu to zniknie. Po prostu to zniknie.

Wielokrotnie mówię ludziom, jedynie silne poczucie połączenia z mistrzem wystarczy. Nie potrzebujecie niczego innego. Nie jest to jedynie wasza zwykła relacja. W zwykłej relacji, nie próbujecie zrozumieć, ani nasiąknąć mistrzem. Jest tam jedynie pewne uczucie. Nie mogę tego nawet nazwać relacją. Jest to zwykła, normalna interakcja.

Poczucie połączenia z mistrzem oznacza życie nim. Kiedy żyjecie mistrzem, wtedy czujecie intensywne połączenie z nim. Jedynie wtedy się rozwijacie. Jedynie wtedy przydarza się wam coś. Nie przydarzyło się to większości z nas, z powodu wielu innych relacji. Tak wiele innych ludzi zajmuje waszą wewnętrzną przestrzeń, i tak wielu innych was inspiruje lub jesteście pod ich wrażeniem, lub są dla was bohaterami. Po prostu wypełnijcie waszą przestrzeń wewnętrzną mistrzem i obserwujcie, jak wasze problemy po prostu rozpuszczą się.

Bądźcie intensywni w tym, co robicie. Niezależnie czy jecie, śpiewacie, tańczycie, modlicie się lub pracujecie, bądźcie kompletni w tym, w tej chwili.

Intensywność jest oświeceniem. Obecnie, część waszej istoty jest intensywna, podczas gdy inna część jest leniwa. Bycie sto procent intensywnym, jest oświeceniem.

Pierwsza rzecz, którą potrzebujecie do oświeconego życia jest intensywność. Intensywność jest mieczem, którym możecie przełamać umysł.

Jest to jak przebudzenie ze snu. Pierwsza rzecz, której potrzebujecie, jest intencja, idea, iż powinniście się obudzić. Obecnie potrzebujecie mieć intensywną ideę przebudzenia.

Zrozumcie, intensywność, z którą pracujecie na rzecz waszego zdrowia, związków, itp., jeśli skierujecie się jedynie trochę w kierunku oświecenia, przebudzicie się.

Intensywnie zdecydujcie, ‘Przebudzę się z tego życia, które nazywam życiem.’ Stwórzcie intensywną wolę lub modlitwę. Kiedy stworzycie wolę i skierujecie ją w stronę siebie, nazywa się to wola. Kiedy stwórzcie wolę i skierujecie ją w stronę Boskości, nazywa się to modlitwa.

Intensywność jest silną intencją przebudzenia, silną intencją spełnienia, dla oświeconego życia, dla wiecznej błogości. Jedyny odstęp między wami a oświeceniem to intensywność.

Pamiętajcie jak intensywnie i troskliwie biegniecie za rzeczami, które dają wam radość. Przypuśćmy, iż powiem wam teraz, iż każdy, kto modli się intensywnie otrzyma nagrodę dziesięciu milionów dolarów, pokażecie wtedy największą intensywność waszego życia, nieprawdaż? Wystarczy, że uważacie, iż jest pewien produkt, który da wam spełnienie, jesteście intensywni. Jeśli chodzi o pieniądze, wiecie, iż dodadzą wam czegoś do waszego życia. W ten sam sposób, oświecenie również doda wam czegoś do życia.

Aby mieć intensywność w kierunku oświecenia, możecie rozpocząć przez stworzenie intensywności w kierunku rzeczy, w stosunku do których doświadczyliście pragnienia. Na przykład, jeśli pragniecie zdrowia albo bogactwa, bądźcie intensywni względem tego. Wtedy tęsknota stanie się zintegrowana i będzie skierowana w kierunku nieznanego, w kierunku oświecenia. Nie tylko to, wasze niespełnione pragnienia mogą być po prostu spalone tą intensywnością.

Czegokolwiek doświadczacie jako spełnienia, tęsknijcie za tym. Ta intensywna tęsknota wystarcza, ona was oczyści. A spełnienie, jakiego doświadczycie będzie wielokrotnie większe, niż spełnienie, którego mogliście doświadczyć wcześniej.

Jest to bardzo potężna technika z Sziwa Sutr.

Aforyzm sutry mówi,

Umrzyjcie w nieskończonej pustce, w której was już nie ma

Poruszając się poza zmysły w Świadomość Sziwy

Ta technika nazywa się Shanmukhi Mudra. Ponieważ może być trudno utrzymać tą pozycję przez długi czas, możecie siąść na ziemi i wesprzeć ręce na krześle dla utrzymania komfortu. Możecie umieścić krzesło naprzeciw was i skierować je w stronę waszego boku, aby wesprzeć rękę. Ewentualnie, możecie usiąść na krześle i wesprzeć ręce używając krzesła przed wami. Wspierając ręce na krześle, uniknięcie bólu ramion.

Ta technika zamyka drzwi do waszych zmysłów. Powinno być to jedynie praktykowane przez ludzi, którzy mają pewne doświadczenie w medytacji. Tak jak we wszystkich medytacjach, usiądźcie komfortowo ze skrzyżowanymi nogami lub na krześle z plecami, szyją i głową w jednej pionowej linii.

Kiedy jesteście w Shanmukti Mudra, energia przepływająca do świata zewnętrznego poprzez siedem otworów twarzy (dwoje uszu, dwoje oczu, dwoje nozdrzy i usta) jest zablokowana i skierowana do wewnątrz. Wasze ręce są bardzo silne. Centra energii w dłoniach są tak silne, iż mogą one zatrzymać przepływ energii, zamienić je na skoncentrowany promień energii i skierować stronę ajna czakra lub trzeciego oka.

Normalnie, nasz oddech, wdech i wydech, jest chaotyczny. Zamykając nozdrza, częściowo używając palców, możecie zredukować przepływ powietrza i zrównoważyć go.

Shanmukti Mudra najpierw zatrzymuje przepływ energii na zewnątrz.

Po drugie, kierujemy zmysły do wewnątrz.

Po trzecie, koncentrujemy je w kierunku trzeciego oka.

Instrukcje:

Jeśli nosicie okulary, zdejmijcie je. Umieśćcie wasze palce następująco:

Kciuki naciskają w dół na mniejszy płatek uszny, aż usłyszycie brzęczenie.

Palce wskazujące lekko na obydwu

Palce środkowe na grzbiet nosa.

Palce serdeczne lekko pod nozdrzami.

Palce małe na usta.

Przez następne 21 minut, wykonujcie kroki opisane niżej:

Zamknijcie częściowo nos. Zredukujecie przepływ prany. Kiedy wasz umysł uspokoi się, przepływ prany zmniejszy się. Bądźcie w Shanmukhi Mudra i wdychajcie oraz wydychajcie tak powoli, jak tylko możliwe oraz tak głęboko, jak tylko możliwe. Utrzymujcie usta lekko zamknięte. Wizualizujcie iż, wasze gałki oczne stały się jak kamienie i nie poruszajcie nimi.

Zintensyfikujcie waszą uważność. Nie powodujcie stresu – spróbujcie przeniknąć z wielką uważnością. Nie powodujcie napięcia, twórzcie jedynie uważność. Wizualizujcie intensywnie, iż przenikacie wasze trzecie oko. Wizualizujcie, iż przenikali wasze trzecie oko przy pomocy wiertła.

Zrelaksujcie się. Otwórzcie powoli oczy.

Ważne jest, aby czuć się komfortowo, utrzymując odpowiednią pozycję w Shanmukti Mudra. Zobaczycie olbrzymią energię, stworzoną w waszym trzecim oku, aby obudzić waszą intuicję. Kiedy jesteście w komfortowej pozycji, zobaczycie, iż wchodzicie do głębszych energii lub wyższej świadomości.