Ο Πόνος - Ένα φαινόμενο του νου
This text was machine-transcribed from the printed book and may contain errors. Select the words and choose “Report a mistake”.
Ανώδυνος τοκετός
Υπάρχει ένα ενδιαφέρον περιστατικό των ημερών της πνευματικής περιπλάνησής μου που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας.
Κατά τη διάρκεια των ημερών του πνευματικού μου ταξιδιού,
ήμουν με κάποιους ανθρώπους μιας αυτόχθονης φυλής στο Madhya Pradesh της Ινδίας. Εκεί ζούσα σε έναν μικρό ναό στο κέντρο του χωριού. Μια μέρα παρατήρησα μια έγκυο γυναίκα να μπαίνει σε μια μικρή καλύβα. Μετά από περίπου μισή ώρα, βγήκε έξω με ένα μικρό μωρό στα χέρια της! Ούτε πόνος, ούτε γιατρός, ούτε νοσοκόμα, ούτε φάρμακα, ούτε κλάματα. Σε μισή ώρα βγήκε περπατώντας με ένα μωρό στην αγκαλιά της.
Σοκαρίστηκα! Δεν ήξερα πως να τους ρωτήσω οτιδήποτε επειδή δεν γνώριζα την γλώσσα τους. Μετά από ένα μήνα, είδα μια άλλη έγκυο να κάνει το ίδιο πράγμα. Σε μισή ώρα βγήκε έξω με ένα μωρό. Ρώτησα τον τοπικό ιερέα που ήρθε στο ναό: "Πώς συμβαίνει αυτό; Δεν έχουν καθόλου πόνο;" Εκείνος ρώτησε: "Πόνο; Γιατί πόνο;
Έμεινα έκπληκτος. Η ίδια η ιδέα ότι οι γυναίκες πρέπει να πονάνε κατά τη διάρκεια του τοκετού δεν υπήρχε στην κοινωνία τους! Και όχι μόνο αυτό, καμία δεν υπέφερε ούτε από τα συνήθη γυναικολογικά θέματα όπως αυτό της εμμηνόπαυσης.
Άρχισα να ρωτάω σχετικά με τον τρόπο ζωής τους. Κατάλαβα ότι στην παράδοσή τους, σέβονται πάρα πολύ τις γυναίκες. Τη στιγμή που ένα κορίτσι γίνεται σωματικά ώριμο, της αναγνωρίζουν με σεβασμό ότι έχει πλέον τα προσόντα να γίνει μητέρα. Οι άνθρωποι πέφτουν στα πόδια της και εκείνη τους αγγίζει και τους θεραπεύει! Ακριβώς λόγω αυτής της διαφορετικής προετοιμασίας, οι γυναίκες δεν υποφέρουν από τους συνήθεις πόνους που υποφέρουν οι γυναίκες σε άλλους πολιτισμούς.