Ο θάνατος είναι μια γιορτή🔗

Η ανησυχία μας για το κάρμα έχει τις ρίζες της στο φόβο μας για το θάνατο. Είναι ένας αρχέγονος φόβος, αυτός του αγνώστου. Οι πράξεις μας σε αυτή τη ζωή καθοδηγούνται ως επί το πλείστον από την επιθυμία να βρεθούμε σε ένα καλύτερο μέρος μετά το θάνατο ή από το φόβο να μην βρεθούμε σε ένα χειρότερο μέρος μετά το θάνατο. Αυτός ο φόβος θανάτου του σώματος και του νου έχει υπάρξει ανά τους αιώνες.

Υπάρχει μια ωραία ιστορία στη Μαχαμπαράτα¹, το μεγάλο ινδικό έπος:

Υπήρξε κάποτε ένας βασιλιάς με το όνομα Γιαγιάτι. Είχε ζήσει εξαιρετικά καλά για εκατό χρόνια, απολαμβάνοντας το βασίλειό του και όλες τις σωματικές και ψυχικές ανέσεις της ζωής. Στο τέλος των 100 ετών, ο Γιάμα, ο άρχοντας του θανάτου, ήρθε να τον πάρει μακριά, καθώς είχε έρθει η ώρα να εγκαταλείψει τη γη. Ο βασιλιάς σοκαρίστηκε όταν είδε τον Γιάμα και άρχισε να κλαίει: 'Γιατί ήρθες τόσο γρήγορα και μάλιστα ξαφνικά χωρίς καμία προειδοποίηση; Δεν έχω ζήσει τη ζωή μου πλήρως ακόμα. Σε παρακαλώ, δώσε μου λίγο ακόμα χρόνο για να ζήσω.''

Ο Γιάμα απάντησε ότι δεν υπάρχει δυνατότητα παράτασης της ζωής κάποιου. Αλλά ο Γιαγιάτι τον παρακάλεσε και τον ικέτευσε για περισσότερο χρόνο. Ο Γιάμα συμφώνησε τελικά ότι αν κάποιος από τους γιους του ήταν έτοιμος να δώσει τη ζωή του για τον Γιαγιάτι, τότε ο βασιλιάς θα μπορούσε να ζήσει για τόσο περισσότερο χρόνο.

Ο Yayati κάλεσε έναν από τους γιους του. Ο γιος συμφώνησε: "Θα δώσω τη ζωή μου, αφήστε τον πατέρα μου να ζήσει". Έδωσε τη ζωή του. Ο Yama παρέτεινε τη ζωή του Yayati κατά εκατό χρόνια.

Ο Γιαγιάτι συνέχισε να απολαμβάνει όλες τις υλικές ανέσεις με τον ίδιο τρόπο όπως και πριν και έζησε άλλα εκατό χρόνια. Στο τέλος αυτής της περιόδου ο Γιάμα επέστρεψε για να τον πάρει. Και αυτή τη φορά ο Γιαγιάτι σοκαρίστηκε που είδε ξανά τον Γιάμα τόσο σύντομα. Ένιωσε ότι είχε ζήσει ελάχιστα τη ζωή του και παρακάλεσε τον Γιάμα λέγοντας ότι δεν ήταν έτοιμος να πεθάνει και ότι ήθελε λίγο ακόμα χρόνο.

Ο Γιάμα του έδωσε άλλη μια ευκαιρία- κι ένας άλλος από τους γιους του Γιαγιάτι έδωσε τη ζωή του για τον πατέρα του, έτσι αυτός πηρε παράταση για άλλα εκατό χρόνια ζωής.

εκατό ξαδέλφια τους Καουράβα και ο Φωτισμένος Δάσκαλος Κρίσνα.

Ο Γιαγιάτι ζήτησε περισσότερο χρόνο, αλλά αυτή τη φορά ο Γιάμα αρνήθηκε να παίξει ξανά το ίδιο παιχνίδι.

Αντί να συμφωνήσει με την έκκληση του βασιλιά, αυτή τη φορά ο Γιάμα ρώτησε τον Γιαγιάτι με συμπόνια: "Ω βασιλιά! Νομίζεις ότι μπορείς να σβήσεις μια φωτιά ρίχνοντας λάδι μέσα της; Νομίζεις ότι μπορείς να εκπληρώσεις τις επιθυμίες σου ζώντας τες όλο και περισσότερο;". Με λίγα μόνο όμορφα λόγια ο Γιάμα εξήγησε στον Γιαγιάτι ολόκληρο τον σκοπό της ζωής. Ο Γιαγιάτι συνειδητοποίησε τελικά την Αλήθεια, ακολούθησε τον Γιάμα και αναπαύθηκε στα πόδια του Θείου.

Δεν θα μπορείτε να αισθάνεστε γεμάτοι προσφέροντας απολαύσεις στις αισθήσεις σας. Δεν θα μπορείτε να νιώσετε ότι είστε έτοιμοι για το θάνατο αν δεν έχετε ζήσει ποτέ έντονα. Το να προσπαθείτε να ικανοποιήσετε τις αισθήσεις, να ρίχνετε απολαύσεις πάνω σας ή να ζείτε όπως θέλετε δεν σημαίνει ότι ζείτε έντονα. Όταν ζείτε πραγματικά έντονα, αυτομάτως θα απελευθερώνεστε.