பால சன்யாச பரம்பரையும்🔗

- பரமஹம்ஸ நித்யானந்தர்

ண்ண்

இந்தியாவின் முக்கிய நதிகளில் ஒன்றான கங்கை, தொன்று தொட்டு ஓடிக்கொண்டும், மிகப்பழமையான பூகோள, சரித்திர மற்றும் சமய முக்கியத்துவத்தை தன்னகத்தே கொண்டும் இருக்கிறது. இந்த பிரதேசத்திலுள்ள மக்களுக்கு வெறும் நதியாக மட்டுமின்றி, மக்களின் வாழ்க்கை ஆதாரமாகவும் உள்ளது. கங்கையைச்சுற்றி வாழ்பவர்கள் அவளை கங்கா மையா (கங்கை அம்மா) என பாசத்துடன் அழைத்து, போற்றி, புகழ்ந்து வணங்கி வருகிறார்கள். உத்தராகண்ட்த்தில் கங்காதேவியை உபாசிக்க கோயில்கள் பலவுள்ளன. கங்கையின் புனிதத்தன்மையுள்ள நீரை (கங்கா ஜலம்) தொட்டவுடனே ஆன்மீகத்தேடல் உள்ளவர்கள் பூரணத்தவமடைந்து, தங்களது பாவங்களைக்கழுவி முழுமைத்தன்மையடைந்து விடுகிறார்கள்.

கங்கையின் அவதாரனம்: பூகோள ரீதியாகபார்த்தால், கங்கோத்ரி பனிமலையிலிருந்து கங்கை உருவாகிறது. கங்கோத்ரியில் கோமுகம் (பசுவின் முகம்) எனும் இடத்திலிருந்து கங்கை தன் ஓட்டத்தை துவங்குகிறாள். கங்கை பர்வத ராஜா-ஹிமவத்தின் மகள்.

ராஜா சாகராவின் மகன்கள் கபில மகரிஷியின் தவத்திற்கு இடையூறு விளைவித்ததால் அவர்கள் சாம்பலாகிப்போனார்கள். தன் மகன்களின் பாவத்தைபோக்க கங்கையின் நீரால் அவர்களது சாம்பலை கழுவ ராஜா சாகரா விரும்பினார். ராஜா சாகராவின் ஏழாவது வழித்தோன்றலான ராஜா பகீரதன் கங்கையை பூமிக்கு கொண்டுவர தீவிரமாக தவம் செய்தான். அதன் பலனாக கங்கை அன்னை பூமிக்கு வர முடிவெடுத்தாள். ஆனால், துடிப்புமிக்க கங்கையின் வேகம் உலகத்தையே அழித்துவிடும் அபாயம் இருந்தது. எனவே, எல்லாம் வல்ல இறைவனான ஈசன் கீழே இறங்கி ஓடிய கங்கையை தன் ஜடாமூடியில் தாங்கிப்பிடித்தார். பூமி தாங்கும் ே வகத்தில் செல்லும் வகையில் மெதுவாக அமைதியான நதியாக ஆக்கினார்.