ಅಧ್ಯಾಯ - 9: ಅತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಕೃತಜ್ಞತೆಗೆ - ಸಹಸ್ರಾರ ಚಕ್ರ🔗

ಈ ಗ ನಾವು ಕೊನೆಯ ಚಕ್ರಕ್ಕೆ ಬರೋಣ - ಶಿರಮುಕುಟದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳಗೊಂಡಿರುವ ಸಹಸ್ರಾರ ಚಕ್ರ. ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ಸಹಸ್ರಾರ ಅಂದರೆ 'ಸಾವಿರ ದಳದ್ದು' ಎಂದು ಅರ್ಥ. ಈ ಚಕ್ರವು ಚೈತನ್ಯಗೊಂಡಾಗ ಸಾವಿರ ದಳದ ಕಮಲದ ಹೂವು ಶಿರಮುಕುಟದ ಮೇಲೆ ಅರಳುವ ರಹಸ್ಯಾರ್ಥವುಳ್ಳ ಅನುಭವವೇ ಈ ಚಕ್ರದ ಹೆಸರಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿರುವುದು. ಈ ಅಸಂತುಷ್ಟತೆಯ ಭಾವನೆ ಮತ್ತು ಜೀವನವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವೆಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಈ ಚಕ್ರವು ಸೆರೆಯಾಗುವುದು - ಮತ್ತು ತುಂಬಿ ತುಳುಕುವ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಮತ್ತು ಸಂತುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಇದು ವಿಕಸಿಸುವುದು. (ಧ್ಯಾನ ಪದ್ಧತಿ: ಸಹಸ್ರಾರ ಧ್ಯಾನ - ಸೂಫಿಯ ಒಂದು ಧ್ಯಾನ ಪದ್ಧತಿ) ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆ: ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಪ್ರತಿದಿನ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. "ದೇವರೇ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಸಾಕಷ್ಟು ಹಣ ಇಲ್ಲ. ನನಗೆ ಹತ್ತು ಲಕ್ಷದ ಲಾಟರಿಯನ್ನಾದರೂ ದಯವಿಟ್ಟು ಗೆಲ್ಲಿಸು! ನಾನು ಗೆದ್ದರೆ ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ದುಡ್ಡಿನಿಂದ ಶೇಕಡ 20 ರಷ್ಟು ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವೆ. ನಾನು ಹೇಳುವುದರಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನೀನು ಮೊದಲೇ 2 ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿಯನ್ನು ಕಳೆದು ಕೇವಲ ಮಿಕ್ಕಿದ್ದ 8 ಲಕ್ಷ ರೂಪಾಯಿ ನನಗೆ ಕೊಡು'' (ಜೋರು ನಗು) ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯವಹಾರಗಳು ಈ ರೀತಿ ಇರುವುವು - ಕೇವಲ ಒಂದು ವ್ಯಾಪಾರ ವಾಗಿರುವುದು! ಅದು ಹೊರಗಡೆಯಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸದೆಯಿರಬಹುದು - ಆದರೆ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದರೆ

ನೀವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಎಲ್ಲರೊಡನೆ, ದೇವರೊಡನೆ ಕೂಡ ಒಂದು ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ.

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆ:

ಒಂದು ದಿನ ಒಬ್ಬ ಬಡವನು ಮಹಾರಾಜ ಅಕ್ಬರನ ಅರಮನೆಗೆ ಬಂದನು.

ತನ್ನ ಮಗನ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಹಣ ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಅಕ್ಬರನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಅವನ ಇಚ್ಛೆ ಇತ್ತು.

ಯಾರನ್ನೂ ಬರಿ ಕೈಲಿ ವಾಪಸ್ಸು ಕಳುಹಿಸದೆ ಇರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅಕ್ಬರನು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು.

ಬಡವನು ಅರಮನೆಗೆ ತಲುಪಿದಾಗ, ಅವನು ಅಕ್ಬರನು ದೇವರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಕಂಡನು. ಅವನು ಬೇರೆ ಕೆಲವರ ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಕೋಣೆಯ ಹೊರಗೆ ಅಕ್ಬರನ ಪ್ರತೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿದನು.

ಅಕ್ಬರನು ಹೊರಗೆ ಬಂದಾಗ ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನಿವೇದನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಸಹಾಯವನ್ನು ಪಡೆದರು.

ಈ ಬಡವನು ಮಾತ್ರ ಏನೂ ಕೇಳದೆ ಹೊರಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

ಆದರೆ ಅಕ್ಬರನು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ವಾಪಸ್ಸು ಕರೆದನು.

ಅಕ್ಬರನು ಕೇಳಿದನು, "ನೀನು ಏಕೆ ಏನೂ ಕೇಳದೇ ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತಾ ಇದ್ದಿ?"

ಬಡವನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು, "ಮಹಾರಾಜ್, ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಬೇಡಲು ಬಂದೆ ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ ನೀವೇ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಕಂಡೆ!"

ನಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಕೇಳಿದರೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಭಿಕ್ಷುಕರು ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುವುದು. ನಾವು ಕೇಳಿ, ಕೇಳಿ ಕೇಳುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಕೇವಲ ಒಂದು ಭಿಕ್ಷാപാತ್ರೆಯಾಗಿರುವುದು. ನಾವು ಭೌತಿಕ ವಸ್ತುಗಳಿಗಾಗಿ, ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಾಗಿ, ಹಿತಕರವಾದ ಸಂಬಂಧಗಳಿಗಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಲಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ಗಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ಶಾರೀರಿಕ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅನೇಕ ವಿಷಯಕ್ಕಾಗಿ ಸದಾ ಬೇಡುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೇವೆ.

ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ನಾವು ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದಕ್ಕಾಗಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೇವೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ನಾವು ಈ ಕೇಳುವ ಅಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ ಅಂದರೆ ಅದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಈ ವಿಧಾನವು ನಡೆಯುತ್ತಾ ಇರುವುದು - ನಮಗೆ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೇ ನಾವು ಕೇಳುತ್ತಾ ಇರುವುದರಿಂದ ನಾವು ಕೇಳುತ್ತಾ ಇರುವೆವು ಎಂಬುವುದು ನಾವು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಾರೆವು. ನಾವು ಇದನ್ನು 'ಕೇಳುವುದು' ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದೆ ಇರುವುದರಿಂದ ನಾವು ಕೇಳುತ್ತಾ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ನಾವು ವಾದಿಸುವೆವು. ನಾವು ಕೇಳುವುದನ್ನು ಸಹಜವಾದ ಜೀವನ ರೀತಿಯಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸುತ್ತೇವೆ ಹೊರತು ಕೇಳುವುದಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ ನಾವು ಈ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ತೊಡಗಿದ್ದೇವೆಂದರೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಅದರಿಂದ ದೂರ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಸ್ವಪ್ನವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಮಗೆ ಅದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲಾಗದು.

ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ: ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಎರಡು ವಿಧವಾದ ಧರ್ಮಗಳು ಇವೆ; ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಧರ್ಮಗಳು ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಧರ್ಮಗಳು.

ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಡಲಾಗುವುದು. ನಮ್ಮ ಸದಾ ಕೇಳುವ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಇದರ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಇರುವುದರಿಂದ, ಈ ರೀತಿ ಧರ್ಮವು ಸಾಧಾರಣ ಜನರು ಅನುಸರಿಸಬಹುದು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದ ಇರುವ ನಿಶ್ಚಿತ ಮನಸ್ಥಿತಿಯೊಂದಿಗೆ ಇದರ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಇರುವುದು. ನಮಗೆ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದ ಕೇಳುವುದೇ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ - ಇದು ದೇವರನ್ನು ಅಥವಾ ವಿಶ್ವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು (Exist-ence) ಸಂಪರ್ಕಿಸಲು ಬಹಳ ಸಹಜವಾದ ರೀತಿ ಎಂದು ಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿರುವುದು.

ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಧರ್ಮವು ದೇವರ ಅಥವಾ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮೊಳಗಿದ್ದ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿರುವ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಇರುವುದು. ನಮಗೆ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಡುವ ತತ್ವಕ್ಕೆ ಇದು ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರುವುದು. ನಾವು ಕೇವಲ ಪಡೆದಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ಅಭಿನಂದನೆಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕೆಂದು ನಮಗೆ ಸದಾ ಹೇಳಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ. ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಭ್ಯಾಚಾರವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ - ಇದನ್ನು ಮೀರಿ ಅದರ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯು ಇಲ್ಲ!

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿರಬೇಕಾದರೆ, ನಾವು ಹೇಗೆ ಯಾವಾಗಲು ಉಪಕಾರ ಸ್ಮರಿಸುವ ಮನೋಭಾವದಲ್ಲಿ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯ? ಅದು ತುಂಬ ಕಷ್ಟ! ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ

ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಧರ್ಮಗಳು ಕೇವಲ ಕೆಲವು ಆರಿಸಿದ ಜನಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅನುಸರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮ (Buddhism) ಸೂಫಿಸಮ್ (Sufism) ಮತ್ತು ಜೈನಿಸಮ್ (Jainism) ಕೇವಲ ಈ ರೀತಿ ಧ್ಯಾನ ಪ್ರಮುಖವಾದ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಲಾಗಿರುವುದು. ಈ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಜನಗಳು ಅನುಸರಿಸುವರು ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ ಗುಣಗಳಿರುವುವು.

ನೋಡಿ: ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಏನೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ - ಆದರೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವಾಗ ಕೇವಲ ಕೇಳುವುದರಲ್ಲೇ ನಿಂತು ಹೋದರೆ, ಸಮಸ್ಯೆ ಆರಂಭವಾಗುವುದು. ಧ್ಯಾನ ಅಥವಾ ಮೆಡಿಟೇಶನ್‌ಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಒಂದು ವೇಗವರ್ಧಕವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು - ಈ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಕೃತಜ್ಞತೆಯೇ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಿ ಹೋಗುವುದು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗವು ಪರಮಾನಂದವಾಗಿ ಹೋಗುವುದು.

ನೀವು ಅಂದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುವುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಭ್ಯಾಚಾರವಾಗಿರುವುದು ಅದು ಹೇಗೆ ಧ್ಯಾನ ಎನಿಸುವುದು? ಆದರೆ ನೀವು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ನಿಮಗೆ ನಾ ಹೇಳುವುದು ಅರ್ಥವಾಗುವುದು. ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ನೀವು ಸಮರ್ಪಿಸಿದಾಗ, ನಿಮಗೆ ಜೀವನದ ಮೌಲ್ಯವು ಗೊತ್ತಾಗುವುದು.

ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳಿ: ನಿಮ್ಮ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಆರೈಕೆ ಮಾಡುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಇರುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ನಿಮಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಇರುವುದು. ಆದರೆ ಸಾವಿರಾರು ಬಾರಿ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆಯೇ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯು ಜೀವಂತಿಕೆಯೂ ನಿಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೀಡಿ ನಿಮ್ಮ ಆರೈಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇರುವುದು.

ನಿಮಗೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಕಾರಣವು - ನೀವು ಅದಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅಥವಾ ಅದು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿರುವುದು ಎಂದು ನೀವು ಯೋಚಿಸುವಿರಿ. ನೀವು ಯಾವಾಗ ಅಗೋಚರವಾಗಿದ್ದ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಆರೈಕೆಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿ, ಅನುಭವಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುವಿರೋ, ನೀವು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವವರು ಎಂದು ನೀವು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ. ಆಗ, ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಮೊದಲೇ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸುರಿಸುತ್ತಾ ಇರುವುದು ಎಂದು ನೀವು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ.

ನೀವು ಬದುಕಿರುವಿರಿ ಎಂಬುವ ವಾಸ್ತವಿಕತೆಯೇ, ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಗೆ ನೀವು ಬೇಕಾಗಿರುವವರು ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರ್ಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ನೀವು ಈ ನಿಜವನ್ನು ಒಳಗಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳದೆ ಇರುವವರಿಗೆ, ನೀವು ಮನಸ್ಸಿನ ಜಡತ್ವ ಮತ್ತು ಖಿನ್ನತೆಯನ್ನು ಭಾವಿಸುವಿರಿ - ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನಷ್ಟ ಹೊಂದಿರುವವರಾಗಿ ಭಾವಿಸಿ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ.

ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದನ್ನು ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಾಳದಿಂದ ಕೇಳಿದರೆ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯು ಉಂಟಾಗುವುದು - ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನೀವು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಧಾರಾಳ ರೀತಿಯ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುವಿರಿ.

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ದೇವರನ್ನು ಭಯದ ಭಾವನೆಯಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವರು. ಕೆಲವು ವಿಶೇಷ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ದೇವರಿಗೆ ಅವರ ಮೇಲೆ ಕೋಪ ಬರುವುದು ಎಂದು ತಾಯಿಯರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೇಳುವುದನ್ನು ನೀವು ಕೇಳಿರಬಹುದು. ಈ ರೀತಿಯ ಉಚ್ಛರಣೆಗಳು ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಮಗುವಿನೊಳಗೆ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ತಪ್ಪಾಗಿರುವ ತತ್ವವನ್ನು ನೀಡುವುದು. ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಹಳ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಈ ತಪ್ಪು ತತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಘಟಿಸುವಿರಿ. ಆದ ಕಾರಣ ಅವರು ದೊಡ್ಡವರಾದ ಮೇಲೆ ಬಹಳ ಗಂಭೀರವಾದ ಧರ್ಮ ಸಂಕಟಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವರು. ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ಆಲಂಗಿಸುವ ಬದಲು ಭಯಚಕಿತವಾಗಿ ಅದರಿಂದ ದೂರ ನಿಲ್ಲುವರು.

ಧರ್ಮವನ್ನು ಭಯದ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಅನುಸರಿಸಿದರೆ ನೀವು ಏನೂ ಗಳಿಸಲಾರಿರಿ; ಅದು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯು ಆಗುವುದಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಕೇಳಿಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ನೀವು ಭೌತಿಕವಾಗಿ ಮುಂದುವರೆಯಬಹುದು ಆದರೆ ಅಂತರಂಗದ ಸ್ತರದಲ್ಲಿ ನೀವು ಇರುವ ಜಾಗದಲ್ಲೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿರುವಿರಿ. ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಉದ್ದೇಶವು ಅಥವಾ ನಿಜವಾದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯು ಎಂದಿಗೂ ಭೌತಿಕವಾದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಆಗಲಾರದು; ಅದು ಕೇವಲ ಅಂತರಂಗದ ಸ್ತರದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಆಗುವುದು. ಭೌತಿಕ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಗಳಿಸಿದ ಮೇಲೂ ಖಿನ್ನತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವರಿಗೆ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಇರುವುದು. ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುವುದು. ಈ ರೀತಿ ಖಿನ್ನತೆಯ ಬಗ್ಗೆ (de-pression of success) ನಾವು ಮೊದಲೇ ಬಹಳ ಆಳವಾಗಿ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ.

ಆತ್ಮಪ್ರಿಯೆಂದ ಕೃತಜ್ಞತೆಗೆ

ಧರ್ಮದ ಅನುಸರಣವು ದೈವತ್ವದ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಆಳವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ಹೊರ ಹೊರಡಬೇಕು. ಭಗವಂತನನ್ನು ಅವನ ಭಯಕ್ಕಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಬೇಕೆಂದು ನಮಗೆ ಸಮಾಜವು ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ಹೀಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಮಾಡಬೇಡಿ. ಸದಾ ದೈವತ್ವದ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ.

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆ:

ಜುನ್ಮೈದ್‌ ಎಂಬುವ ಒಬ್ಬ ಸುಫಿ ಗುರುವು ದಿನಕ್ಕೆ ಐದು ಸಾರಿ ಭಗವಂತನಿಗೆ ತನ್ನ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಒಂದು ಸಾರಿ ಅವರು ಮತ್ತು ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು, ಸೂಫಿಸಮ್ಮುನನ (Sufism) ಧರ್ಮವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸದೆ ಇರುವ ಕೆಲವು ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಮೊದಲನೆಯ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಅವರನ್ನು ಭಿಕ್ಷಾಟನಕ್ಕಾಗಿ ಆಪಾದಿಸಿ ಸಾಕಾದಷ್ಟು ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಎಸೆದರು.

ಮಾರನೆ ದಿನ ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಕೊಡುವುದಕ್ಕೇ ನಿರಾಕರಿಸಿದರು.

ಮೂರನೆಯ ದಿವಸ ಅವರು ಹಾದು ಹೋಗಿದ್ದ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ವೈರತ್ವವಿತ್ತೆಂದರೆ, ಅವರು ಜುನ್ಸೈದ್‌ ಮತ್ತು ಅವರ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಕೋಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಎಸೆದು ಹೊರಗೆ ತಳ್ಳಿದರು.

ಎಂದಿನಂತೆ ಅವತ್ತು ರಾತ್ರಿಯು ಜುನ್ಸೆದನು ಅವರ ಪದ್ಧತಿಯಂತೆ ಮೋಣಕಾಲೂರಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದರು.

ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು ಅವರನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾಯಿದ್ದರು. ಕಡೆಗೆ ಅವರಿಗೆ ತಡೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಲಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಗುರುಗಳು ಏಕೆ ದೇವರಿಗೆ ಅಭಿನಂದನೆಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದರು ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ಬಹಳ ಕೋಪ ಬಂತು.

ಅವರು ಕೋಪದಿಂದ ಕೂಗಿದರು, "ಗುರುಗಳೇ! ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ನಾವು ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ಇವತ್ತು ನಮ್ಮನ್ನು ನಾಯಿಗಳಂತೆ ಆ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಓಡಿಸಲಾಗಿರುವುದು! ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಾ!?''

ಜೈನದ್‌ ಅವರ ಕಡೆ ತಿರುಗಿ ಹೇಳಿದರು, "ನೀವು ಮೂರು ದಿನಗಳ ಉಪವಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತ ಇರುವಿರಿ ಈ ಮೂವತ್ತ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ

ಖಚಿತ ಪರಿಹಾರಗಳು

ಭೋಜನಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಅಭಿನಂದನೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿರುವಿರಾ? ಆಮೇಲೆ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ: ನನ್ನ ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ಕೇವಲ ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಅಥವಾ ಸಿಕ್ಕದೆ ಇರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನ ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ಕೇವಲ ನನ್ನ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಅತ್ಯಂತ ಉಲ್ಲಾಸ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಒಂದು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಅಷ್ಟೆ. ಅದು ನಿರ್ಧಾರ ಬದ್ಧವಲ್ಲದೆ ಇರುವ ಪ್ರಾರ್ಥನಾಪರ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಅಷ್ಟೆ.

ನೀವು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಂದು ತುಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿರುವ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭಾವನೆಯಿಂದ ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಬೇರೆ ಏನೂ ಬೇಕಾಗದೆ ಇರುವ ಎಡೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ನೀವು ಶೋಧಿಸುವಿರಿ. ನೀವು ಧ್ಯಾನದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವಿರಿ ಎಂದು ಇದರ ಅರ್ಥ. ಆಗ ನಿಮಗೆ ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಚಿಂತೆಯಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನೀವು ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿರುವಿರಿ. ಈ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ನಿಮ್ಮ ವಿಸ್ತರಣಕ್ಕೆ ಅಡಚಣೆಯಾಗಿರಲಾಗದು. ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಮಾಯವಾಗಿ ಹೋಗಿರುವುದು. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಅಡ್ಡ ಬರಲಾಗದು. ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಎಡೆಯು ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಎಡೆ ಇಲ್ಲದೆ ಇದ್ದಮೇಲೆ, ಅಸಂತುಷ್ಟತೆಯು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರುವುದು? ಅಸಂತುಷ್ಟತೆಯು ಎಂದಿಗೂ ಹೃದಯದಿಂದ ಬರಲಾಗದು. ಅದು ಕೇವಲ ಮನಸ್ಸಿನ ಉತ್ಪನ್ನ.

ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ನಿಮ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಮಧ್ಯ ಬಂದು ನಿಂತಿರುವುದು. ನೀವು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ, ಆಲಿಸಿ ಕೇಳುವುದಕ್ಕೆ, ಭಾವಿಸುವುದಕ್ಕೆ, ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದಕ್ಕೆ, ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ತಡೆಯಾಗಿರುವುದು. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮೀರಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯೇ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಿ ಹೋಗುವುದು ಮತ್ತು ಪರಮಾನಂದವೇ ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗವಾಗಿ ಹೋಗುವುದು. ಆಗ ನೀವು ಬಂಧಮುಕ್ತರಾಗಿ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಆನಂದದಿಂದ ಉಲ್ಲಾಸಿಸುವಿರಿ.

ತರ್ಕಾನುಸಾರವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ರೂಢಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೀವು ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ, ನೀವು ಒಂದು ನದಿಯಂತೆ ಹರಿಯುವಿರಿ - ಪ್ರಯತ್ನವಿಲ್ಲದೆ, ನಿರ್ಧಾರ ಬದ್ಧವಲ್ಲದೆ, ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಪ್ರವಾಹದೊಡನೆ ಹರಿಯುವಿರಿ. ನೀವು ಆಗ ನಿಮ್ಮ ಪಾತ್ರವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವಿರಿ. ನೀವು ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ನಾಟಕದ ಅಂಶವಾಗಿರುವಿರಿ ಎಂದು ನೀವು ತಿಳಿಯುವಿರಿ - ಈ ನಾಟಕದ ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕನಿಗೆ ನೀವು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸೂಕ್ತವಾಗಿರುತ್ತೀರೋ, ಅಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಉತ್ತಮ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿಸಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲಾಸಿಸಬಹುದು ಎಂದು ನೀವು ತಿಳಿಯುವಿರಿ.

ನೀವು ಪ್ರವಾಹದ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಹೋದರೆ ಮಾತ್ರ, ನಿಮಗೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಡುವ ಮತ್ತು ನಿರ್ಧಾರ ಅಥವಾ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿರುವುದು. ನೀವು ಪ್ರವಾಹದೊಡನೆ ಹರಿದರೆ ನಿಮಗೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯು ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ನಿಮಗೆ ಆಯಾಸ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ; ನೀವು ನಿರಾಶೆಗೊಳ್ಳಲಾರಿರಿ; ನೀವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಹರಿಯುತ್ತಿರುವ ಹಗುರತೆ ಮತ್ತು ಉಲ್ಲಾಸವನ್ನು ಭಾವಿಸುವಿರಿ. ಆಗ ನಿಮಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುವುದು.

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆ:

ಒಮ್ಮೆ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಒಳನಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿರುವ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಅವನು 'ಅಬ್ಸರ್ವೇಷನ್ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಹೊರಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಕೃತಿ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.

ಈ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಉತ್ತಮವಾಗಿರುವುದೆನಂದರೆ ರೈಲಿನಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಅದ್ಭುತವಾದ ಪ್ರಕೃತಿ ದೃಶ್ಯ - ಎಂದು ಅವನು ಅವನ ಪಕ್ಕ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಒಂದು ವಯಸ್ಸಾದ ಮತಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಆ ಮಹಿಳೆಯು ತಲೆ ಆಡಿಸಿದಳು - ಮತ್ತು ಬಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಳು - ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಾದ ನಂತರ ಅಲ್ಲಿಂದ ಎದ್ದು ಹೊರಟಳು.

ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಾದ ನಂತರ ಅವಳು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬಂದು ಕಿಟಕಿಯ ಹೊರಗಡೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಾದ ಮೇಲೆ ಎದ್ದು ಹೊರಟಳು.

ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯವಾದ ನಂತರ ಅವಳು ಮೂರನೆಯ ಬಾರಿ ಬಂದಳು. ಈ ಬಾರಿ ಅವಳು ಮನುಷ್ಯನ ಹಿಂದೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಳು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಾದ ನಂತರ ಅವಳು ಅವನ ಬೆನ್ನುತಟ್ಟಿ ಕೇಳಿದಳು, "ಕ್ಷಮಿಸಿ, ಆದರೆ ನನಗೆ ಕಾಣದೆ ಇರುವಂಥದ್ದು ಏನಾದರೂ ನಿಮಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾ ಇದೆಯೇ?"

(ನಗು

ನಮಗೆ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯದೊಡನೆ ಪ್ರತಿಕಂಪಿಸುವುದಕ್ಕೆ ತಿಳಿಯದೆ ಇರುವುದರಿಂದ, ನಾವು ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇರುವೆವು. ನಾವು, ಸಂತೋಷ ಪಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾರಣಗಳನ್ನು, ನೆಪಗಳನ್ನು ಸದಾ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೇವೆ, ಆಚರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತೇವೆ, ನಮ್ಮ ಉಲ್ಲಾಸವನ್ನೇ ನಾವು ಸದಾ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೇವೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ನಾವು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯೊಡನೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಲ್ಲಿರುವುದೆಲ್ಲದರ ಮೇಲೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಭಾವಿಸುವ ಬದಲು ನಾವು ಸದಾ ಕೇಳುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೇವೆ. ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯೊಡನೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪಡೆಯುವ ಆವಶ್ಯಕತೆ ಇರುವುದು. ಕಳೆದುಹೋಗಿರುವ ಈ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ಹಿಂತಿರುಗಿ ತರುವುದಕ್ಕೆ ನಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು. ನಿಮ್ಮ ಬುಡವನ್ನು ಅಥವಾ ಮೂಲವನ್ನು ಶೋಧಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಅದು ನಿಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು. ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ನಿಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು.

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆ:

ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಒಂದು ದಿನ ದೇವರನ್ನು ಬಹಳ ತೀವ್ರತೆಯಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದನು, “ದೇವರೇ, ನನಗೆ 15 ದಿನಗಳಿಗಾಗಿ 1000 ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಕೊಡು. ನನಗೆ ಅದರ ಅತ್ಯಂತ ಆವಶ್ಯಕತೆ ಇರುವುದು. ನನಗೆ ಇನ್ನು 16 ದಿನಗಳು ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಸಂಬಳ ಸಿಗುವುದು, ಅವತ್ತೇ ನಾನು ಈ ಹಣವನ್ನು ನಿನಗೆ ವಾಪಸ್ಸು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.''

ದೇವಸ್ಥಾನದ ಅರ್ಚಕರು ಆತನ ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡರು. ಅವನನ್ನು ಈ ಆಶಾಭಂಗವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ಅವರಿಗೆ ಅವನ ಮೇಲೆ ದಯೆ ಆಯಿತು. ಅವರ ಹತ್ತಿರ 500 ರೂಪಾಯಿ ಇತ್ತು. ಅವರು ಅದನ್ನು ಒಂದು 'ಕವರ್'ನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಕೊಟ್ಟು ದೇವರೇ ಬಂದು ಆತನಿಗೆ ಈ ಹಣವನ್ನು ಕೊಡಲು ಹೇಳಿದನು ಎಂದು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಆನಂದವಾಯಿತು. ಅವನು ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಕವರನ್ನು ತೆಗೆದನು.

ಹಣವನ್ನು ಎಣಿಸಿದಾಗ ಅದರಲ್ಲಿ 1000 ರೂಪಾಯಿಯ ಬದಲು ಕೇವಲ 500 ರೂಪಾಯಿ ಮಾತ್ರ ಇತ್ತು ಎಂದು ಅವನು ನೋಡಿದನು.

ಮಾರನೆ ದಿನವು ಅವನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು, “ದೇವರೇ! ಮುಂದಿನ ಸಾರಿ ನನಗೆ ಅರ್ಚಕರ ಮೂಲಕ ಹಣವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಬೇಡಿ; ನನಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಕಳುಹಿಸು. ಅವರು ಅರ್ಧ ದುಡ್ಡನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟರು.''

(ಜೋರು ನಗು)

ನಾವು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಶ್ಚಯವೆಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ನಾವು ಸದಾ ಅಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿರುವೆವು.

ಜ್ಞಾಪಕವಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ: ಜೀವನವೇ ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಕಾಣಿಕೆಯಾಗಿರುವುದು! ನೀವು ಈ ಜೀವನವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಶ್ರಮಿಸಿದ್ದೀರಾ? ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಈ ಜೀವನವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿರುವಿರಿ ಎಂದು ಹೇಳಬಲ್ಲಿರಾ? ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ! ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಿಮಗೆ ಇದರ ಮೌಲ್ಯವು ತಿಳಿಯದು. ನಾವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಶ್ಚಯವೆಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ನಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು, ನಮ್ಮ ದಿನಂಪ್ರತಿ ಭೋಜನವನ್ನು, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು - ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಶ್ಚಯವೆಂದು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ದೇವರಿಗೆ ವಜ್ರದ ಉಂಗುರಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸ್ತೇವೆ - ಆದರೆ ಉಂಗುರವನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಬೆರಳುಗಳಿಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಅಭಿನಂದನೆಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿರುವಿರಾ? ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ ನಮಗೆ ವಜ್ರದ ಉಂಗುರದ ಮೌಲ್ಯವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಒಂದು ದಿನ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಭೂಗೋಳದ ಅಧ್ಯಾಪಕಿಯು ತನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಪಂಚದ ಏಳು ಆಶ್ಚರ್ಯಗಳ ಹೆಸರನ್ನು ಬರೆಯಲು ಹೇಳಿದಳು.

ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳು ಇವುಗಳ ಹೆಸರನ್ನು ಬರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು - ‘ಗ್ರೇಟ್ ವಾಲ್ ಆಫ್ ಚೈನಾ, ಪಿರಮಿಡ್ಸ್, ಐಫಲ್ ಟೆವರ್’ ಇತ್ಯಾದಿ.

ಒಂದು ಹುಡುಗಿಯು ನಿಲ್ಲಿಸದೇ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಇದ್ದಳು, ಮಧ್ಯ ಮಧ್ಯ ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಆಲ್ಲಾಡಿಸಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಅಧ್ಯಾಪಕಿಯು ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು “ಏನಾಯಿತು? ನೀನು ಕಲಿತಿದ್ದನ್ನು ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಿರುವಿಯಾ?''

ಹುಡುಗಿಯು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು “ಇಲ್ಲ ಆದರೆ ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಗಲಿಬಿಲಿ ಆಗಿದೆ. ಏಳಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಆಶ್ಚರ್ಯಗಳಿವೆ.''

ಅಧ್ಯಾಪಕಿಯು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಹುಡುಗಿಯ ಕಾಗದವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಓದಿದಳು. ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೇಳುವ ಹಾಗೆ ಜೋರಾಗಿ ಓದಿದಳು, “ಪ್ರಪಂಚದ ಏಳು ಆಶ್ಚರ್ಯಗಳು ಇವು: ನಾವು ನೋಡಬಲ್ಲೆ ಮುಟ್ಟಬಲ್ಲೆ ಮೂಸಬಲ್ಲೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆ ರುಚಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯಬಲ್ಲೆ ನಗಬಲ್ಲೆ ಪ್ರೀತಿಸಬಲ್ಲೆ...”

ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಡಲೆ ಒಂದು ತೀವ್ರವಾದ ಮೌನವಿತ್ತು.

ಇವೆಲ್ಲಾ ಬಹಳ ಸಣ್ಣ ವಿಷಯಗಳೆಂದುಕೊಂಡು ಈ ಚಿಕ್ಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನಾವು ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಸುಲಭವಾಗಿ ದೊರಕುವುದೆಲ್ಲವೂ ನಮಗೆ ಚಿಕ್ಕದು ಎನಿಸುವುದು. ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಜನರಿಗೆ ನೋಡಲಾಗದು, ಮಾತನಾಡಲಾಗದು, ಕೇಳಲಾಗದು, ಸವಿದು ನೋಡಲಾಗದು. ನಾವು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ನಾವು ಸದಾ ಇನ್ನು ಏನು, ಮುಂದೆ ಏನು, ಇದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಏನು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೇವೆ.

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆ:

ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗಲು ಒಂದು ಹೆದ್ದಾರಿಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಒಂದೇ ಘಂಟೆಯ ಪ್ರಯಾಣವಾದ ಮೇಲೆ ಅವನ ಕಾರು ಥಟ್ಟನೆ ಎಳೆಯಿತು ಮತ್ತು ನಿಂತುಹೋಯಿತು.

ಹೀಗೆ ಆದಾಗ ಅವನು ಗಾಬರಿಗೊಂಡನು ಮತ್ತು ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಕೂಡ ಮುಗಿದುಹೋಗಿದೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಯಿತು.

ಅವನು ತೇಕಿಕೊಂಡು, ಬೆವತುಕೊಂಡು, ದೇವರನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡು ಕೆಲವು ಕಿಲೋಮೀಟರುಗಳ ದೂರ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು ಕಡೆಗೆ ಅವನು ಒಂದು ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಬಂದು ತಲುಪಿದನು.

ಒಂದು ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಖಾನೆಯನ್ನು ಕಂಡನು, ಅದನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ತನಗೆ ತನ್ನ ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ಸೇರಲು ಪೆಟ್ರೋಲಿನ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿರುವುದು ಮತ್ತು ಅವನ ಹತ್ತಿರ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೂಡ ಹಣವಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದನು. ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕ್‌ನವರು ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.

ಆಗ ಅವನು ಎದುರುಗಡೆ ಇನ್ನೊಂದು ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಖಾನೆಯನ್ನು ಕಂಡನು. ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತನ್ನ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿಕೊಂಡನು.

ಈ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬಂಕಿನ ಮ್ಯಾನೇಜರರು ಬಹಳ ಕನಿಕರದಿಂದ ಉಚಿತವಾಗಿ ಅವನ ಕಾರಿಗೆ ಪೆಟ್ರೋಲನ್ನು ತುಂಬಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.

ಮನುಷ್ಯನು ಆಗ ಕೇಳಿದನು, "ಪೆಟ್ರೋಲಿನ ಬದಲು ನನಗೆ ಹಣವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೀರಾ? ಎದುರುಗಡೆ ಇರುವ ಬಂಕಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಕಮ್ಮಿ ಬೆಲೆಗೆ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಸಿಗುತ್ತದೆ.''

(ನಗು)

ನೋಡಿ ಹೀಗೆ, ನಮಗೆ ಯಾವುದಾದರೂ ವಸ್ತುವು ಸಿಗುವವರೆಗೆ ಅದು ನಮಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಅಮೂಲ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಾವು ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಪರ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರುತ್ತೇವೆ; ಆ ವಸ್ತು ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಅದರ ಮೌಲ್ಯವು ಕಳೆದು ಹೋಗುವುದು - ಮತ್ತು ನಾವು ಅದನ್ನು ಅಲಕ್ಷಿಸಿ ಮುಂದೆ ಏನು ಬೇಕು ಅಂದುಕೊಂಡು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ!

‘ಮುಂದಕ್ಕೆ ಏನು’ ಎಂಬ ಮನೋಭಾವದಲ್ಲೇ ನಾವು ಸದಾ ಜೀವಿಸುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೇವೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಮಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಮನೋಭಾವಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲು ನಮಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿರುವುದು.

ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನಾವು ಒಂದು ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹೊಸ ಲಕ್ಷಣಗಳಿರುವ ಹೊಸ ತರಹದ ಒಂದು ಅಲರಾಮ್ ಗಡಿಯಾರವನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಆ ಹೊಸ ಲಕ್ಷಣವಿರುವ ಗಡಿಯಾರವು ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಉತ್ತಮಗೊಳಿಸುವುದು ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

ಈ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಗುಣದಲ್ಲಿಯೇ ಸುಧಾರಣೆ ಆಗಿ ಹೋಗುವುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ಗಡಿಯಾರವು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತವಾದರೆ ನಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದು ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ. ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಯೋಚಿಸಿ ಅದನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇವೆ.

ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಏನಾಗುವುದು? ಈ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಗಡಿಯಾರದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿರುವ ಧೂಳನ್ನು ಒರಸುವುದಕ್ಕೂ ಸಹ ನಮಗೆ ಸಮಯ ಇರುವುದಿಲ್ಲ! ಗಡಿಯಾರವು ಪಾಪ ಧೂಳು ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡು ಎಲ್ಲೋ ಬಿದ್ದಿರುವುದು - ಮತ್ತು

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಸಾಮಾನನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಮನೆಯನ್ನು ಅವ್ಯವಸ್ಥೆ ಗೊಳಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ತೆಗಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿರಿ! ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಗಮನವು ಬೇರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಯಂತ್ರದ ಮೇಲೆ ತಿರುಗಿರುವುದು, ಬೇರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಇಚ್ಛೆ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗಿರುವುದು!

ನಮ್ಮ ಹತ್ತಿರ ಇಲ್ಲದೆ ಇರುವ ವಸ್ತುವು ನಮಗೆ ಒಂದು ಪರ್ವತದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವುದು - ಮತ್ತು ಅದು ನಮಗೆ ಸಿಗದೆ ಇದ್ದರೆ ನಾವು ಬದುಕಲಾರೆವು ಎಂದು ಯಾವಾಗಲೂ ಭಾವಿಸುವೆವು - ಆದರೆ ನಮಗೆ ಆ ವಸ್ತುವು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿದಾಗ, ಅದು ಹೇಗೋ ತುಂಬ ಚಿಕ್ಕ ವಸ್ತುವಾಗಿ ಹೋಗುವುದು. ಹೀಗೇ ನಾವು ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಅದ್ಭುತವಾದ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. 'ಮುಂದಕ್ಕೆ ಏನು' ಎಂಬುವುದರ ಹಿಂದೆ ಸದಾ ಓಡುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೇವೆ.

ಭಗವಾನ್ ರಮಣ ಮಹರ್ಷಿಯರು ದೇವರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: "ನಾನು ಬಹಳ ಬುದ್ಧಿವಂತನು, ನಾನು ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿದ್ದ ದುಃಖವನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿನಗೆ ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟೆನು. ಆದರೆ ಅದರ ಬದಲಾಗಿ ನಿನ್ನ ದಯೆಯಿಂದ ನೀನು ನಿನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಪರಮಾನಂದದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟರುವೆ!"

ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಭಗವಾನ್ ರಮಣ ಮಹರ್ಷಿಯರು, ತಾವು ತಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಯಿಂದ ತಮಗೆ ಲಾಭದಾಯಕವಾಗಿರುವ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ, ಅವರು ದೇವರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬುದ್ಧಿವಂತರಾಗಿರುವರು ಎಂದು ದೇವರಿಗೆ ಹೇಳುವರು. ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಅವರ ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ಎಷ್ಟು ರಮಣೀಯ ವಾಗಿದೆ! ಭಗವಾನರ ಈ ಮನೋಭಾವವು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಚಕಿತಗೊಳಿಸುವುದು.

ಶ್ರೀ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಪರಮಹಂಸರ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆ:

ಚೈತನ್ಯ ಮಹಾಪ್ರಭುಗಳ ಊರಿನಿಂದ ಯಾರಾದರೂ ಬಂದರೆ ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ಅವರ ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದು ವಂದಿಸುವರು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಚೈತನ್ಯ ಮಹಾಪ್ರಭುಗಳು ಭಾರತ ದೇಶದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಜ್ಞಾನಿ ಮತ್ತು ಬೋಧಕರಾಗಿದ್ದರು.

ಹೀಗೆ ಒಂದು ಸಾರಿ ಚೈತನ್ಯರ ಊರಿನಿಂದ ಬಂದವರ ಕಾಲಿಗೆ ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ಬಿದ್ದಾಗ ಅವರ ಸುತ್ತಲಿದ್ದ ಜನರು ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮರ್ತ್ಯರ ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಏಕೆ ನಮಿಸುವರು ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.

ಅವರು ಉತ್ತರಿಸಿದರು, “ಅವರು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರೋ ಅಸಾಮಾನ್ಯರೋ ಅವರ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷಯವೇನೆಂದರೆ ಅವರು ಬಾನಿಂಗಾಟಿಯಿಂದ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ - ಬಾನಿಂಗಾಟಿಯೇ ಚೈತನ್ಯರು ವಿಶೇಷವಾದ ಸಂಕೀರ್ತನೆ ಮಾಡಿದ ಪವಿತ್ರವಾದ ಸ್ಥಳ! ಯಾರಾದರೂ ಆ ಊರಿನಿಂದ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ನನಗೆ ಚೈತನ್ಯರ ಸ್ಮರಣವಾಗುವುದು - ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕು. ಚೈತನ್ಯರ ನೆನಪು ನನ್ನಲ್ಲಿ ತಂದಿರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಅವರ ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಕೃತಜ್ಞತಾ ಭಾವನೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಅಭಿನಂದನೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವರನ್ನು ನಾನು ಆ ಹೊತ್ತು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಬಹುಶಃ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಯೋಗ್ಯವಾದ ಯೋಚನೆಗಳು ಬಂದಿರಬಹುದು. ಇದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ಸ್ಮರಣವನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸಿದ ಉಪಕರಣಗಳೇ ಬಾನಿಂಗಾಟಿಯಿಂದ ಬಂದ ಈ ಜನಗಳು! ಇದೇ ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಉತ್ತರವಾಗಿತ್ತು!

ಕೇವಲ ಚೈತನ್ಯರ ನೆನಪನ್ನು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ಆ ಜನಗಳ ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದರು. ನಾನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭಾವನೆಯಿಂದ ನೋಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಇದೇ ನನ್ನ ಅರ್ಥ. ಎಲ್ಲರೂ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಅಂಶವಾಗಿರುವುವು - ಮತ್ತು ಅವು ಈ ದಿವ್ಯ ಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲ್ದಿಸಿದ ಸಮರಸದಿಂದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾ ಇರುವುವು.

ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿದ್ವಾಂಸರಿಂದ ಈ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ನಾವು ಅಂತರ್ಗತ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಹಳ ಅಗತ್ಯ. ಈ ಮನೋಭಾವ ಒಂದನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಾವು ಅವರಿಮದ ಹೀರಿಕೊಂಡರೆ ಸಾಕು - ಬೇರೆ ಎಲ್ಲಾ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಆಗುವುವು ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ ನೀವು ಈ ಒಂದು ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿಕೊಂಡರೆ ಕಾಕತಾಳೀಯ ಶಕ್ತಿಯು (power of co-incidence) ಎಲ್ಲಾ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಇಷ್ಟದಂತೆ ನಡೆಸಿಕೊಡುವುದು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪುಷ್ಕಳವಾಗಿ ಸುರಿಸುವುದು!

ನೋಡಿ, ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ: ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇರುವುದಕ್ಕೆ ಎಂದಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಲು ಒಂದು ಇಚ್ಛೆಯು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾ ಇದ್ದರೆ ನೀವು ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಜೀವಿಸುತ್ತಾ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಅರ್ಥ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಇದ್ದರೆ ನಿಮಗೆ ಇಚ್ಛೆಗಳಿರುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವೇ

ಇಲ್ಲ. ನೀವು ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಮನೋಭಾವದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದರೆ, ನಿಮಗೆ ಏನು ಸಿಗುವುದೋ ಅದು ಆ ಕ್ಷಣದ ಅವಶ್ಯಕತೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸುವುದು ಅಷ್ಟೇ. ನೀವು ಕೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿಯೇ ನಿಮಗೆ ಕೊಡಲಾಗುವುದು - ನೀವು ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ!

ನೀವು ಸದಾ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾ ಇದ್ದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಏನೂ ದೋಷವಿಲ್ಲದೇ ಇರುವುದು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಒಂದು ಅಸಂಪೂರ್ಣತೆಯು ಮತ್ತು ಅಸಹ್ಯವು ಇರುವುವು. ಮಾನವನ ದುರಾಶೆಯು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಇರುವುದು ಅಂದರೆ ಅವನನ್ನು ಈ ಭೂಮಿಯ ರಾಜನಾಗಿ ಮಾಡಿದರೂ ಅವನು: ಸಮುದ್ರವು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ಸೂರ್ಯನು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆಕ್ಷೇಪಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಶಿವ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಶಿವ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಕಪಾಲದ ಒಂದು ಕಥೆ ಇರುವುದು. ಶಿವನು ಭಿಕ್ಷುಕನ ವೇಷವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಬೇಡುವುದಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಒಂದು ಕಪಾಲ (ತಲೆಬುರುಡೆ) ಯನ್ನು ಭಿಕ್ಷಾಪಾತ್ರೆಯಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಆಶ್ಚರ್ಯದ ವಿಷಯವೇನೆಂದರೆ ಈ ಬ್ರಹ್ಮ ಕಪಾಲವು ಯಾರು ಏನು ಭಿಕ್ಷೆ ಅದರೊಳಗೆ ಹಾಕಿದರೂ ಆ ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ನುಂಗಿಬಿಡುತ್ತಾ ಇತ್ತು.

ಶಿವನು ಈ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಎಷ್ಟು ತುಂಬಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನೋಡಿದರೂ, ಈ ಪಾತ್ರೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಖಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು.

ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಲ್ಲೂ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಈ ಬ್ರಹ್ಮ ಕಪಾಲವು ಇರುವುದು. ಇದೇ ನಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರ - ಎಲ್ಲದನ್ನು ನುಂಗಿಬಿಟ್ಟು ಇನ್ನೂ ಬೇಕು ಎಂದು ಆಗ್ರಹಿಸುವ ನಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರ! ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಮೊದಲೇ ಸುರಿಯುತ್ತಾ ಇರುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಉಲ್ಲಾಸಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡ ಬರುತ್ತಾ ಇರುವುದೇ ನಮ್ಮ ಈ ಅಹಂಕಾರ!

ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಸದಾ 'ಕೇಳುವ' ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಡೆಸುತ್ತೀರೋ ಅಥವಾ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಡೆಸುತ್ತೀರೋ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ. ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಹೊರಿಸುವ ಸದಾಚಾರವು ಅಲ್ಲ. ದಿವ್ಯ ಶಕ್ತಿಯ ಒಂದು ಆಳವಾದ ಗ್ರಹಿಕೆಯಿಂದ ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ವಿಕಸನವಾಗುವ ಮನಭಾವವೇ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಎನಿಸುವುದು. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಕೃತಜ್ಞತೆ

ಉಂಟಾದಾಗ ಜೀವನದ ಗ್ರಹಿಕೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಪರಿವರ್ತನೆಯು ಆಗಿ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸುಖ ಶಾಂತಿಯು ಚಿರಸ್ಥಾಯಿ ಆಗುವುದು.

ಒಮ್ಮೆ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ರಮಣ ಮಹರ್ಷಿಯವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಹೇಳಿದನು ''ಭಗವಾನ್, ನನಗೆ ಶಾಂತಿ ಬೇಕು.''

ರಮಣರು ಉತ್ತರಿಸಿದರು "ನೀನು ಈಗ ಹೇಳಿದ ಮಾತಿನಿಂದ 'ನನಗೆ' ಎಂಬುವ ಪದವನ್ನು ತೆಗೆದು ಹಾಕು ಮತ್ತು 'ಬೇಕು' ಎಂಬುವ ಪದವನ್ನೂ ತೆಗೆದು ಹಾಕು - ಉಳಿದುಕೊಂಡಿರುವುದು ಕೇವಲ ಶಾಂತಿ!'' ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಪೂರ್ವಗ್ರಹಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ನಿಶ್ಚಿತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೀವು ತ್ಯಜಿಸಿ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಲು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುವ ನಿರ್ಬಂಧದ ಗೋಡೆಯನ್ನು ಒಡೆದರೆ ನಿಮಗೆ ನಿಜದೊಂದಿಗೆ ಅಥವಾ ದಿವ್ಯ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆ ಉಂಟಾಗುವುದು; ಮತ್ತು ಈ ಹೊಂದಿಕೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಇದ್ದೇ ಇತ್ತು ಎಂದು ನೀವು ತಿಳಿಯುವಿರಿ! ಇದಕ್ಕೆ ನೀವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಏನೂ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ - ಕೇವಲ ನೀವು ಯಾವುದು ಅಲ್ಲವೋ (what is not) ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡಬೇಕು, ಅಷ್ಟೇ.

ನೀವು ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ವಕರಾಗಿದ್ದಾಗ, ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದಾಗ, ದಿವ್ಯ ಶಕ್ತಿಯ ಅದ್ಭುತ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ನೀವು ಭಾವಿಸುವಿರಿ - ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಲಾಭದಿಂದಲ್ಲ ಹೊರತು ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗವೇ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯು. ಆಗಿ ಹೋಗುವುದರಿಂದ ನಿಮಗೆ ಸದಾ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಮನೋಭಾವವು ಉಂಟಾಗುವುದು. ಮಾನವನು ತನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇನೇ ಶೋಧಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯೇ ಸರ್ವೋತ್ಕೃಷ್ಟ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯು ಆಗಿರುವುದು. ಪದೇ ಪದೇ ಅವನು ಈ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಭೌತಿಕ ಅಥವಾ ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಶೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಈ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯು ಸಿಗದು.

ನೀವು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರೋ ಇಲ್ಲವೋ ಈ ಜೀವಂತಿಕೆಯು (Existence) ಅಥವಾ ದಿವ್ಯ ಶಕ್ತಿಯು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸದಾ ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ ಇರುವುದು - ಕೇವಲ ನೀವು ಅದರಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಿಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಒಂದು ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭಾವನೆಯಿಂದ ಮಾಡಿ. ವಿಶ್ವ ಶಕ್ತಿಯು ಆಗ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದೆಲ್ಲವನ್ನು ಸುರಿಸುವುದು!

ಆದರೆ ನಮಗೆ ವಿಶ್ವಾಸ ಇಲ್ಲ!

ವಿಚಿತ ಪರಿಹಾರಗಳು

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆ:

ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ದೇವರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿರಲಿಲ್ಲ.

ಒಂದು ದಿನ ಅವನು ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿಂದ ಬಿದ್ದು ಒಂದು ಮರದ ಬೇರಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡು ಅದರಿಂದ ನೇತಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದನು.

ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಯಗೊಂಡನು. ಆಗ ಅವನಿಗೆ ಜನಗಳು ಸದಾ ದೇವರ ವಿಷಯವನ್ನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವುದು ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು.

ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು “ದೇವರ ಸಹಾಯವನ್ನು ಏಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು?” ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದನು “ದೇವರೇ! ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಯಾವಾಗಲೂ ವಿಶ್ವಾಸವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ; ನೀನು ನಿಜವಾಗಿ ಇದ್ದೀಯೇ? ನನ್ನನ್ನು ಈಗ ಕಾಪಾಡುವೆಯಾ?”

ದೇವರ ಧ್ವನಿಯು ವಾಪಸ್ಸು ಗರ್ಜಿಸಿತು, “ಖಂಡಿತ ಮಗನೆ, ನೀನು ಕೇವಲ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರುವ ಬೇರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಅಡಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.”

ಮನುಷ್ಯನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೂಗಿದನು, “ಅಯ್ಯೋ, ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ ಇದ್ದೀರಾ?”

(ನಗು!)

ನೋಡಿದಿರಾ? ನಾವು ವಿಶ್ವ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ತಯಾರಾಗೇ ಇಲ್ಲ. ಈ ವಿಶ್ವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದಿಂದ ವಿಶ್ವಾಸಿಸುವ ಗುಣವೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರಾಗಿ ಜೀವಿಸಲು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಅಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಈ ಅದ್ಭುತವಾದ ಅವಕಾಶವನ್ನು ನೀವು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ.

ಸಂಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವ ಶಕ್ತಿಯ (Cosmic Enmergy) ಮೇಲೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭಾವನೆ ಇದ್ದರೆ, ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಅದರ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇರುವ ಅನುಭವವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವೆವು. ತಾಯಿಯು ಮಗುವಿನ ಶುಶೂಷೆ ಮಾಡುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಶಕ್ತಿಯೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಶುಶೂಷೆ ಮಾಡುವ ಭಾವನೆಯು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವುದು - ನೀವು ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರೋ ಇಲ್ಲವೋ, ಇದು ಒಂದು ನಿಜ.

ಆತ್ಮತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಕೃತಜ್ಞತೆಗೆ

ಜೀವನದ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ತಾನು ದೇವರೊಡನೆ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾ ಇದ್ದನು ಎಂದು ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಕನಸು ಕಂಡನು.

ಅವನು ದೇವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು, "ದೇವರೇ, ನಾನು ನೀನು ಸಮುದ್ರ ತೀರದ ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾ ಇದ್ದೆವು ಎಂದು ಕನಸು ಕಂಡೆನು. ಮರಳಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ನಾನು ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದಾಗ, ನನ್ನ ಕಷ್ಟ ಕಾಲಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲಾ, ಜೀವನವು ಬಹಳ ಕಠಿಣವಾದ ಸಮಯಗಳೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಗುರುಗಳಿತ್ತು, ಇನ್ನೊಂದು ಸಾಲು ಕಾಣೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅಂಥ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಹೇಗೆ ನನ್ನ ಕೈ ಬಿಟ್ಟು ದೂರ ಹೊರಟು ಹೋದೆ?"

ಭಗವಂತನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು, "ಮಗನೇ, ಆ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಎತ್ತುಕೊಂಡು ನಡೆದೆ.!"

ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅನುಭವವನ್ನೇ ನಾನು ವಿವರಿಸುವೆನು: ನಾನು ದೇಶವನ್ನು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು 30000 ಕಿ.ಮೀ.ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ - ಅದರಲ್ಲಿ 2000 ಕಿ.ಮೀ. ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪಾದಯಾತ್ರೆಯ ಮೂಲಕ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಕೇವಲ ಎರಡು ತುಂಡು ಬಟ್ಟೆಗಳು ಮತ್ತು ಒಂದು ಭಿಕ್ಷാപാತ್ರೆಯನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಾನು ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿದೆ. ನಾನು ದುಡ್ಡನ್ನು ಮುಟ್ಟಲೇಬಾರದು ಮತ್ತು ಭೋಜನವನ್ನು ಉಳಿಸಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಾರದು ಎಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದ್ದೆನು. ಇದು ಹೇಗೆ ಸಂಭವ ಎಂದು ಜನರು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳಿ: ನಾನು ವಿಶ್ವ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಶ್ವಾಸ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡೆನು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನೋದಯವನ್ನು ಹೊಂದುವ ಗುರಿಯ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿ ಕೊಂಡಿದ್ದೆನು - ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದಾಗ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಿತು; ಹೀಗೇ ಇದೆಲ್ಲಾ ಸಂಭವವಾಯಿತು.

ವಿಶ್ವ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ ಅಂತ ನಾನು ಹೇಳಿದಾಗ ನೀವು ಈ ತತ್ವವು ಹಳೆ ಕಾಲದ ಋಷಿ ಮುನಿಗಳಿಗಾಗಿ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಖಂಡಿತ ಅಲ್ಲ. ನಾನು ಇವತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅನುಭವದಿಂದ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ; ಮತ್ತು ಈ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಚಿಕ್ಕವನು - ಹೀಗೆ ಇರಬೇಕಾದರೆ ನಾನು ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದ ವಿಷಯವೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಇಲ್ಲ, ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ.

ನೀವು ಕೇವಲ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಚಮತ್ಕಾರಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಾ ಇರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಏನೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸದೇ ಕೇವಲ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿರುವ ಹೃದಯದಿಂದ ನೀವು ಪಡೆಯಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರೆ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸುವುದು.

ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ತಾನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ದೇವದೂತನು ಅವನನ್ನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದನು ಎಂದು ಕನಸು ಕಂಡನು.

ಮೊದಲು ಅವರು ಅನೇಕ ದೇವ ದೂತರುಗಳು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ಕೊಠಡಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಬಹಳ ಸಡಗರದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಇತ್ತು.

ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯಾಗಿದ್ದ ದೇವದೂತನು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ವಿವರಿಸಿ ಹೇಳಿದನು, "ಇದು ಪಾವತಿಯ ವಿಭಾಗ. ಇಲ್ಲಿ ಜನರಿಂದ ದೇವರಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಬಂದ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿ, ವಿಂಗಡಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಗಮನಿಸಿ ನೋಡಿದನು - ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯ ಕಾಗದಗಳ ಮೇಲೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಗಳನ್ನು ದೇವದೂತರುಗಳು ಆರಿಸಿ ವಿಂಗಡಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.

ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಭಾಗಕ್ಕೆ ಬಂದು ಸೇರಿದರು.

ಈ ವಿಭಾಗದಲ್ಲೂ ಆತನು ಹಲವಾರು ಪಟ್ಟಣಗಳನ್ನು, ಕಾಗದಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ದೇವದೂತರು ಕೆಲಸದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು.

ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕನು ವಿವರಿಸಿದನು "ಇದು ಬಟವಾಡೆಯ ವಿಭಾಗ. ಇಲ್ಲಿ ಜನರು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿ ಭೂಮಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಗಿದೆ."

ಹೀಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಆವಾರಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಆವಾರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೊಠಡಿಯ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ನಿಂತುಕೊಂಡರು.

ಈ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ದೇವದೂತನು ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಮನುಷ್ಯನು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಟ್ಟನು.

ಅವನು ದೇವದೂತನನ್ನು ಕೇಳಿದನು "ಈ ವಿಭಾಗವು ಹೇಗೆ ಇಷ್ಟು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಇರುವುದು? ಇದು ಯಾವ ವಿಭಾಗ?"

ದೇವದೂತನು ಮೆಲ್ಲನೆ ಹೇಳಿದನು, "ಇದು ಆಶೀರ್ವಾದಗಳ ಅಂಗೀಕಾರದ ವಿಭಾಗ. ಅರ್ಥಾತ್ ತಾವು ದೇವರಿಂದ ಪಡೆದ ಆಶೀರ್ವಾದಕ್ಕಾಗಿ ಜನರು ಕಳುಹಿಸಿದ ಅಭಿನಂದನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವ ವಿಭಾಗ.''

ನಾವು ಏನೂ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲದೇ ಕೇಳುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೇವೆ ಆದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಜನ ಪಡೆದಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಅಭಿನಂದನೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವರು? ನಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಗಳೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಜನ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನೂ ಸೇರಿಸುತ್ತೇವೆ?''

ನಿಮಗೆ ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಿದಾಗ ಈ ಚಿಕ್ಕ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಿ ನೋಡಿ. ಎರಡು ಗಂಟೆ ಕಾಲಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಚಿಂತೆಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಮರೆತುಬಿಡಿ - ಕೇವಲ ನಿಮ್ಮ ಏಕ ಚಿತ್ತ ಗುರಿಯನ್ನು ಮೊದಲೇ ನಿಮಗೆ ನೀಡಿರುವುದರ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ನೀವು ಕೂಡಲೆ ಪ್ರತಿರೋಧಿಸುವಿರಿ, 'ನಾನು ನನ್ನ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸದೇ ಇದ್ದರೆ ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಪೂರೈಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ? ನನ್ನ ಪರಿವಾರವನ್ನು ಯಾರು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ? ನನ್ನ ವ್ಯವಹಾರವನ್ನು ಯಾರು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾರೆ? ಆದರೆ ಕೇವಲ ಈ ಎರಡು ಗಂಟೆ ಕಾಲಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಈ ಹೊರೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮರೆತುಬಿಟ್ಟು ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಮಾಡಿ.

ಹೇಗಿದ್ದರೂ, ನಿಮ್ಮ ಕುಟುಂಬವು, ನಿಮ್ಮ ವ್ಯವಹಾರವು ನಿಮ್ಮಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಇರುವುದು ಎಂದು ಅಂದುಕೊಂಡಿರುವಿರೇ? ಅವುಗಳು ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅಲ್ಲ ಹೊರತು ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಮೀರಿ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾ ಇರುವೆವು. ನಮ್ಮಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದಕ್ಕೆ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ, ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಾವು ದರಿದ್ರರಾಗಿ ಹೋಗಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ. ಕೇವಲ ಚಿಂತಿಸುವುದರಿಂದ ಏನೂ ಸಾರ್ಥಕವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಚಿಂತೆಯ ವಿಷಯ ನಾವು ಮೊದಲೇ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಚರ್ಚೆ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ ಅಲ್ಲವೇ?

ಈಗ ನೀವು ಸುಮ್ಮನೆ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಸುರಿಸಲಾಗಿರುವುದರ ಮೇಲೆ ಏಕಾಗ್ರ ಗುರಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ

ಮನೋಭಾವದಿಂದ ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ. ಆದಷ್ಟು ಸಮಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಈ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಿ.

ಈ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಡಿ. ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಆರಾಮವಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಭಾವಿಸಿ. ಈ ಭಾವನೆಯೊಂದಿಗೆ ಇರಿ. ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಈ ಅದ್ಭುತವಾದ ಭಾವನೆಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಇರಿ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಾ ಇರುವುದನ್ನು ಭಾವಿಸಿ. ಇದಾದ ನಂತರ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣನ್ನು ತೆರೆದಾಗ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಕಾದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಹತ್ತಿರ ಇರುವುದು ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ! ನೀವು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಯೋಚಿಸುವಿರಿ, "ನನಗೆ ಇದಕ್ಕೆ ಮೇಲೆ ಏನು ಬೇಕು?''

ಕೇವಲ ನೀವೇ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಆಗಿ ಹೋಗಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಆಗುವುದಕ್ಕೆ ಏನೂ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೇ ಆನಂದವಾಗಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಒಂದು ನಿಶ್ಚಿತವಾದ ದಾರಿ. ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇದೆ ಎಂಬುವ ಅತ್ಯಂತ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಕಾಣಿಸಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿ ಉಲ್ಲಾಸಿಸಿ, ಕೇಳಿಸಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೇಳಿ ಉಲ್ಲಾಸಿಸಿ, ಮಾಡಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಮಾಡಿ. ಆಗ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಅನುಭವ ನಿಮಗೆ ಆಗುವುದು - ಮತ್ತು ನೀವು ಸದಾ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಇರುವುದರಿಂದ ನೀವು ಸದಾ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ.

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆ:

ವಿವಿಧ ಜಾತಿಗಳ ಹಲವಾರು ಹಣ್ಣುಗಳಿದ್ದ ಒಂದು ಮಾವಿನ ತೋಟದ ಮುಂದೆ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು.

ಅವನು ತೋಟವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ, ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣುಗಳ ಜಾತಿ ವಿವರ ಮತ್ತು ಅಂಕಿ ಸಂಖ್ಯೆಗಳನ್ನು ಬರೆದುಕೊಂಡು ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಕಾಲ ನಂತರ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು.

ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಾದ ಮೇಲೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಅದೇ ತೋಟದ ಮುಂದೆ ಹಾದು ಹೋದನು.

ಅವನು ತೋಟವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಕೆಲವು ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು, ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ತಿಂದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು.

(ನಗು)

ಈಗ ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆ ಅಂತ ಯಾವುದೋ ಮಾವಿನ ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಎಲ್ಲ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿಂದುಬಿಡಬೇಡಿ. ಯಾರಾದರೂ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕಲ್ಲು ಎಸೆಯುವರು. ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ಇರುವುದು ಏನೆಂದರೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸದೇ ಉಲ್ಲಾಸಿಸುವುದನ್ನು ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳಿ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕೇವಲ ಉಲ್ಲಾಸಿಸುತ್ತಿರಬೇಕೆಂದು ನನ್ನ ಅರ್ಥವಲ್ಲ.

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೆಲಸದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ - ಇದರಲ್ಲಿ ಏನೂ ಸಂದೇಹ ಇಲ್ಲ. ನೀವು ಕೇವಲ ಉಲ್ಲಾಸಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದರೆ ನಿಮಗೆ ಯಾರಿಂದಲೂ ಏನೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ, ಉಲ್ಲಾಸಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಡಿ ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಇರುವೆನು ಅಷ್ಟೆ. ಸಂತೋಷ ಪಡುವುದು ನಿಮಗೆ ಸಹಜವಾಗಿ ಹೋಗಬೇಕು - ಹೀಗೆ ಆದಾಗ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗವೇ ಆಗಿ ಹೋಗುವುದು.

ನಿಮ್ಮ ಉದ್ಯೋಗವು ಏನೇ ಆಗಿರಲಿ, ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ದರ್ಜೆ ಎಷ್ಟೇ ಆಗಿರಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿತಿ ಏನೇ ಆಗಿರಲಿ, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಇವುಗಳು ಅಡ್ಡಿ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಸಮಸ್ಯೆ ಏನೆಂದರೆ ಎಲ್ಲಾದಕ್ಕೂ, ಉಲ್ಲಾಸಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಸಹ ಏನೋ ಒಂದು ಕಾರಣವಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ನೀವು ಯೋಚಿಸುವಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೀವು ಈ ರೀತಿ ಯೋಚನಾ ಕ್ರಮವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿರುವಿರಿ. ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬೇರೆಯವರು ಸೌಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ಅಯೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಅವರಿಗೆ ಸೌಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಆಶೀರ್ವದಿಸಲಾಗಿದೆ ಆದರೆ ನೀವು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನೀವು ಸೌಭಾಗ್ಯದ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನೀವು ಭಾವಿಸುವಿರಿ.

ಉಲ್ಲಾಸಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಕಠಿಣ ಶ್ರಮ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನೀವು ಯೋಚಿಸುವಿರಿ. ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ! ಶ್ರಮಿಸುವುದು ಉತ್ತಮ ಆದರೆ ಸಂತೋಷಕ್ಕೂ ಅದಕ್ಕೂ ಏನೂ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ. ಈ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಗೊಣಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಟ್ಟು ಸಂತುಷ್ಟವಾಗಿರುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ನಿಶ್ಚಿತವಾದ ದಾರಿ.

ದಿವ್ಯ ಶಕ್ತಿಯು ಸುರಿಸುವುದು. ಇದನ್ನು ನೀವು ಉಲ್ಲಾಸಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿದರೆ ನೀವು ಸಂತೋಷವಾಗಿರುವಿರಿ.

ಇದು ಕೇವಲ ನಿಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರ. ನೀವು ತಪ್ಪಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಗೊಣಗುತ್ತಿರುವಿರಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಅಸಂತುಷ್ಟತೆಗೆ ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಹೊಣೆಯಾಗಿ ಮಾಡುವಿರಿ. ಜ್ಞಾಪಕ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ; ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆಗುವುದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಹೊಣೆಯಾಗಿ ಇಲ್ಲ, ಎಲ್ಲವೂ ನೀವು ಅಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿರುವ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವ ನಿರ್ಧಾರ! ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಗಾಧವಾದ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಇಲ್ಲದೆ ಇರುವುದರಿಂದ ನೀವು ಅಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಪ್ಪಳದ ತಂಗಳವಾದ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಮಾಡುವಿರಿ ಮತ್ತು ಆಮೇಲೆ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಆಕ್ಷೇಪಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುವಿರಿ.

ಸದಾ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ: ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ನರಕವು ಪ್ರಪಂಚದ ಭೂಪಟದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳಗೊಂಡಿಲ್ಲ, ಅವುಗಳನ್ನು ನೀವು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಉಂಟು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಿರಿ. ನೀವು ಯಾವಾಗ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಿರೋ, ನೀವು ಅದರಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ನರಕದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುವಿರಿ. ನರಕ ನಿಮ್ಮ ಹೊರಗಿನಲ್ಲಿ ಇದೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಬೇಡಿ. ಅದು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಇರುವುದು. ನಿಮ್ಮ ಆಯ್ಕೆಯು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವವು ನೀವು ನರಕದಲ್ಲಿರುವಿರೋ ಅಥವಾ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವಿರೋ ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸುವುದು.

ಒಬ್ಬ ಅಧ್ಯಾಪಕರು ಒಮ್ಮೆ ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಕೇಳಿದರು, “ನರಕವು ಎಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಯಾರಾದರೂ ಹೇಳಬಲ್ಲರೇ?” ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಆದ ನಂತರ ಒಂದು ಹುಡುಗಿಯು ಎದ್ದು ನಿಂತು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು, “ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಕೆಲಸದ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ ನರಕವಿರುವುದು.” ಅಧ್ಯಾಪಕರು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಹುಡುಗಿಯ ಉತ್ತರದ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳಿದನು.

ಹುಡುಗಿಯು ಜವಾಬು ಕೊಟ್ಟಳು “ನಾನು ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಕೆಲಸದ ಕೊಠಡಿಗೆ ಹೋದಾಗೆಲ್ಲಾ ಅವರು ಕೂಗುತ್ತಾರೆ; ಗೆಟ್ ದ ಹೆಲ್ (hell) ಔಟ್ ಆಫ್ ಹಿಯರ್!”

(ನಗು)

ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ನರಕಕ್ಕೆ ಅವುಗಳದೇ ಹೊರಗಡೆ ಬೇರೆ. ಒಂದು ಬದುಕು, ಬೇರೆ ಒಂದು ಅಸ್ತಿತ್ವವಿದೆ ಎಂದು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ. ಭಗವಂತನು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಅವರು ಮಾಡಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾರ್ಯವನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ಅವರ ಒಳ್ಳೆ ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟ ಕೆಲಸಗಳ ಲೆಕ್ಕವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇರುವನು ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ.

ಆತ್ಮಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೃತಜ್ಞತೆಗೆ

ಈ ರೀತಿ ಯೋಚಿಸಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳಕಾರಣ - ಪರಿಣಾಮದ (Cause & effect) ಚಕ್ರಗತಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ. ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ವರ್ಗದೊಡನೆ ಸಂಬಂಧಿಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನರಕದೊಡನೆ ಸಂಬಂಧಿಸುತ್ತೇವೆ. ಭಗವಂತನನ್ನು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಒಂದು ವ್ಯಾಪಾರದ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಕೆಲಸ ಏನೇ ಆಗಿರಲಿ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ.

ನೀವು ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಏನು ಮಾಡುವಿರಿ? ನೀವು ಹೂವು, ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ, ಹಣ್ಣುಗಳು ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಂಡು ನಿಮ್ಮ ಪರಿವಾರದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೇವರಿಗೆ ಕಾಣಿಕೆಯನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುವಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಪರಿವಾರದ ಸದಸ್ಯರ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಹುಟ್ಟಿದ ನಕ್ಷತ್ರವನ್ನು ಪುರೋಹಿತರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ ಅರ್ಚನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಸುವಿರಿ.

ಪುರೋಹಿತರು ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪೂಜೆಯ ಬಟ್ಟಲನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರುವರು ಮತ್ತು ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಪರಿವಾರದ ಸದಸ್ಯರ ಹೆಸರಿನ ಬೇರೆ ವಿವರಗಳೊಡನೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ 'ಲಿಸ್ಟ್'ನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೀರಾ. ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ತಪ್ಪು ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ, ತಪ್ಪು ಮನೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾ ಎಂದು ನೀವು ಹೆದರುವಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯು ಸರಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳಗೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸುವಿರಿ ಮತ್ತು ಕಾಣಿಕೆಯು ನಿಮ್ಮದೇ ಬೇರೆ ಯಾರದೂ ಅಲ್ಲ ಅಂತ ಒತ್ತಿ ಹೇಳುವಿರಿ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ನೀವು ದೇವಸ್ಥಾನದಿಂದ ಹೊರಡುವಿರಿ ಅಲ್ಲವೇ?

ಈ ವಿವರಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೀವು ವಿವರಿಸದೆ ಇದ್ದರೆ ಭಗವಂತನಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಪರಿಚಯ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರುವಿರೇ? ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಇರುವಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಜ್ಞಾಪಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಅವನು ನಿಮಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರುವಿರೇ? ದೇವರ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಭಾವಿಸುತ್ತಾ ಇರುವುದು ಒಂದೇ ಅಗತ್ಯ, ಅಷ್ಟೆ - ಅವನು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸದಾ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಾ ಇರುವನು.

ನೀವು ತೊಂದರೆಯಲ್ಲಿದ್ದದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ತೊಂದರೆಯಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡಿಸಲು ಭಗವಂತನು ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡುವನು ಮತ್ತು ನೀವು ಸರಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಲಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಎಂದಿಗೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ಖಂಡಿತ ಹೀಗೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಈ ತತ್ವಗಳೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ನಿಶ್ಚಿತ ಸ್ಥಿತಿ ಆಗಿ ಹೋಗಿವೆ ಮತ್ತು ನಾವು ಈ ತಪ್ಪು ಆಧಾರಗಳ ಮೇಲೆ ದೇವರನ್ನೂ ವಿಮರ್ಶಿಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ತಪ್ಪು ತತ್ವಗಳೆಲ್ಲಾ ಸಮಾಜವು ನಮಗೆ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೇ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿದೆ.

ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ತತ್ವವು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಿರೂಪಗೊಂಡಿದೆ. ಯಾರಾದರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಹೊರಗೆ ತಂದಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಅವರು ನಮಗೆ ಉಪಚಾರವನ್ನು ಮಾಡಿ ಉಪಕಾರವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭಾವನೆ ಉಂಟಾಗಬೇಕು ಎಂದು ನಾವು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಇದು ನಮಗೆ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿರುವ ಬಹಳ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಹಾಸ್ಯಕರವಾದ ಮಾತು.

ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳಿ: ದೇವಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಅಗಾಧವಾದ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ. ಇದೇ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ದೇವತೆಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತುಕೊಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಇದೇ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ದೇವಸ್ಥಾನದಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬನ್ನಿ. ಇಷ್ಟೇ ಸಾಕು. ಮಿಕ್ಕಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ತಾನಾಗಿ ತಾನೇ ಆಗುವುದು. ಇದೇ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಉತ್ತಮವಾದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ. ಕೃತಜ್ಞತೆಯೇ ಸರ್ವೋತ್ಕೃಷ್ಟವಾದ ಪೂಜೆ ಅಥವಾ ಕಾಣಿಕೆ ಆಗಿರುವುದು.

ನೀವು ಇಲ್ಲಿರುವ 7 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಭಾವವುಳ್ಳವರಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಈ 7 ದಿನ ನೀವು ಹೊರಗಿನ ಪ್ರಪಂಚದಿಂದ ದೂರ ಇದ್ದಾಗ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭಾವನೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಆಳವಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳಲು ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗವನ್ನು ತೆರೆದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅರಳಲು ಬಿಡಿ. ಇದು ನಿಮಗೆ ಬಹಳ ಅಪರೂಪವಾಗಿ ಸಿಗುವ ಅವಕಾಶ. ಇದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ನಿಮ್ಮ ಒಳಗೆ ಒಂದು ಹೊಸ ಎಡೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿ ಅದನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ.

ನೋಡಿ: ಸಮಸ್ಯೆ ಏನೆಂದರೆ ನಾವು ಭಗವಂತನನ್ನು ಸದಾ ನಮ್ಮ ತಲೆಯ ಮೂಲಕ ತಲುಪಲು ನೋಡುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೇವೆ. ಅವನನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಎಂದಿಗೂ ತಲುಪುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ತಲೆಯಿಂದ ತಲುಪುವ ಪ್ರಯತ್ನವು ಬಿಟ್ಟರೆ ನೀವು ತಾನಾಗಿ ತಾನೇ ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಮೂಲಕ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಿರಿ - ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಭಗವಂತನನ್ನು ತಲುಪುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೇ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ನೀವು ಕಂಡು ಹಿಡಿಯುವಿರಿ; ಅವನು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಇರುವನು!

ನೀವು ನಿಮ್ಮ ತಲೆಯ ಮೂಲಕ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೆ ನೀವು ಯಾವಾಗಲೂ ಹೊರಗಡೆ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನು ನಿಮಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಹೊರಗಡೆ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ತಲೆಯಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೆ, ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಭಾವಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ. ನೀವು ತಲೆಯಿಂದ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿಕೊಂಡರೆ ನಿಮಗಾಗಿ ಒಂದು ಎದೆಯು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು - ಹೀಗೆ ಆದಾಗ, ನಿಮಗೆ ಮೊದಲೇ ಇದರ ಜ್ಞಾನ ಇತ್ತು ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಉಂಟು ಮಾಡಿದ್ದ ಹಾವಳಿಯಿಂದ ನಿಮಗೆ ಇದು ಗೊತ್ತಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ.

ನೀವು ಹೃದಯದ ಮೂಲಕ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದಾಗ ಸದಾ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವಿರಿ. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲು 'ಹಾರ್ಟ್ ಫೆಲ್ಟ್ ಗ್ರ್ಯಾಟಿಟ್ಯೂಡ್' ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುವುದು ಹೊರತು 'ಮೈಂಡ್ ಫೆಲ್ಟ್ ಗ್ರ್ಯಾಟಿಟ್ಯೂಡ್' ಎಂದು ಕೇಳಲಾಗದು.

ಈಗ ನೀವು ಕೇಳುವಿರಿ "ಸ್ವಾಮೀಜಿ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ತಲೆಯಿಂದ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು” ನಿಮಗೆ ನಿಮ್ಮ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿರುವುದರ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿದ್ದರೆ ಸಾಕು! ನಿಮ್ಮ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಇರುವುದರ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನಿಮಗೆ ಇಲ್ಲದೆ ಇರುವುದರಿಂದ ನೀವು ಅದನ್ನು ಲಗಾಮು ಇಲ್ಲದೆ, ಯಂತ್ರದಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಬಿಟ್ಟಿರುವಿರಿ. ತಲೆಯ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನಿಮಗೆ ಆದಾಗ, ಅದನ್ನು ನೀವು ತಾನಾಗಿ ತಾನೇ ತ್ಯಜಿಸುವಿರಿ.

ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ಒಂದು ಸೌಶೀಲ್ಯವು ಅಲ್ಲ. ಅದು ನಿಮ್ಮ ಮನೋಭಾವವೇ ಆಗಿ ಹೋಗಬೇಕು. ವಿಶ್ವ ಶಕ್ತಿಯೊಡನೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಆಗುವುದಕ್ಕೆ ಇದಕ್ಕೆ ಮೇಲೆ ಏನೂ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ನೀವು ಕೇವಲ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಭಾವಿಸಿದರೆ ನೀವು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಬಹಳ ಸುಂದರವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವಿರಿ - ಹೀಗೆ ಆದಾಗ ವಿಶ್ವ ಶಕ್ತಿಯು ನಿಮಗೆ ತನ್ನ ಅದ್ಭುತವಾದ ಭವ್ಯತೆಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಹೀಗೆ ಆದಾಗ ನೀವು ಕೇವಲ ಆರಾಮವಾಗಿ ಕುಳಿತು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಈ ಭವ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲಾಸಿಸಬಹುದು.

'ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವುದು' ಅಥವಾ 'ಟ್ಯೂನಿಂಗ್' (tuneing) ಅಂದರೆ ಏನು ಅರ್ಥ? ನಾನು ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ರೇಡಿಯೋ ಹೇಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಎಂದು ಗೊತ್ತು ಅಲ್ಲವೆ?

ಖಚಿತ ಪರಿಹಾರಗಳು

ಹೌದು ಸ್ವಾಮೀಜಿ...

ಈಗ, ಒಂದು ರೇಡಿಯೋವನ್ನು ಅದರ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸದೇ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇರುವ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೇಡಿಯೋ ಸ್ಟೇಷನ್‌ಗಳಿಗೆ ಹಾಗೇ ಹೊಂದಿಸಬಹುದಲ್ಲವೆ? (connect ಮಾಡುವುದು) ನೀವು ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಸ್ಟೇಷನ್‌ನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ ಏನಾದರೂ ಗಲಾಟೆ ಇದ್ದರೆ ಏನು ಮಾಡುವಿರಿ?

ನಾವು ಅದನ್ನು 'ಫೈನ್ ಟ್ಯೂನ್' ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿ.

ನಿಜ! ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಸ್ಟೇಷನ್‌ನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳುವುದಕ್ಕೆ ನೀವು ಅದನ್ನು ಫೈನ್ ಟ್ಯೂನ್ ಮಾಡಬೇಕು ಅಷ್ಟೆ. ಹಾಗೇ ನೀವು ವಿಶ್ವ ಶಕ್ತಿಯೊಡನೆ ಹೊಂದಿಕೆ ಉಂಟು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಇದೇ ತತ್ವವನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ ಅಷ್ಟೆ.

ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಾ ಇರುವುವು. ನಾವು ಯಾವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದೊಡನೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೋ, ಅದು ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವವಾಗುವುದು. ಯಾವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ 'ಟ್ಯೂನ್' ಮಾಡಬೇಕೋ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರ; ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಾ ತಾನೆ? ಸರಿ. ಯಾವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಕೇಳಬೇಕೆಂಬ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ನಿಮಗೆ ಇದೆ ಅಲ್ಲವೆ?

ಹೌದು ಸ್ವಾಮೀಜಿ.

ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜನಗಳ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಲು ಉಂಟಾಗುವ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ನೀವು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರೆ, ನೀವೂ ಗೊಂದಲ ಗೊಳ್ಳುವಿರಿ. ಚಿಂತೆಯ, ಅಸಂತುಷ್ಟತೆಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ ಸಂಕಟದ ಎಂದೂ ಮುಗಿಯದೆ ಇರುವ ಜಲಾವೃತದಲ್ಲಿ ನೀವು ಬಿದ್ದು ಹೋಗುವಿರಿ.

ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನೀವು ವಿಶ್ವ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರೆ, ಕೇಂದ್ರ ಸೂತ್ರವಾಗಿ ಈ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನೇ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಈ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ನೀವು ಹೊಂದಿಕೊಂಡರೆ, ನೀವು ಸರಿಯಾದ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವಿರಿ - ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಲ್ಲಿರುವ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಈ ಭಾವನೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿರುವಿರಿ. ಸುವಾಸನೆಯುಳ್ಳ ಅರಳುತ್ತಿರುವ ಹೂವಿನಂತೆ ನೀವು ಆಗಿ ಹೋಗುವಿರಿ.

ಗೊಂದಲವು ನೀಡಿದ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಭಾವನೆಗಳಿಂದ ಜೀವನವು ಒಂದು ಸದಾ ಅಸಂತುಷ್ಟವಾದ ಸ್ಥಿತಿ ಎನಿಸುವುದು. ಆದರೆ ನೀವು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯಾದ ಕೇಂದ್ರ

ಸೂತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದಾಗ, ಜೀವನವು ವಿಶ್ವ ಶಕ್ತಿಯ ಭಾಷೆಯಾದ ಸಂಗೀತವಾಗಿ ಹೋಗುವುದು - ಮತ್ತು ನೀವು ಸದಾ ಕೃತಜ್ಞತೆಯೊಂದಿಗೆ ಉಲ್ಲಾಸಿಸುವಿರಿ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಿಮ್ಮ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯೊಡನೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರೋ (ಫೈನ್ ಟ್ಯೂನ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರೋ) ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವೂ ಅಷ್ಟೇ ಆನಂದದಾಯಕವಾಗಿರುವುದು. ಅಸಂತುಷ್ಟತೆಯು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಸುವುದು, ಜೀವನವನ್ನು ಒಂದು ಹೊರೆಯಾಗಿ ಭಾವಿಸಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದುಃಖಗೊಳ್ಳುವಿರಿ. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಮತ್ತು ಅದರೊಡನೆ ಉಂಟಾಗುವ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹಗುರತೆ ಮತ್ತು ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವುದು. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಸಿಕ್ಕಿರುವುದೆಲ್ಲಾ ಸಹಜ, ಅದರಲ್ಲಿ ಏನೂ ದೊಡ್ಡತನ ಇಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮ ಹಕ್ಕು ಎಂಬುವ ಮನೋಭಾವ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಇರುವುದರಿಂದ ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿ ಇರುತ್ತೇವೆ. ಹೀಗೆ ಇದ್ದರೆ ನೀವು ಬಹಳವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ ಮತ್ತು ನಿಮಗೆ ಯಾವುದರಿಂದಲೂ ಸಂತೋಷ ಪಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ಯಾವುದನ್ನೂ ಅಲಕ್ಷಿಸಬೇಡಿ.

ಈ ಸಣ್ಣ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ.

ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಒಬ್ಬ ಭಿಕ್ಷುಕನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಕೇಳಿದನು, "ಎರಡು ವರುಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ನೀವು ನನಗೆ 20 ರೂಪಾಯಿ ಕೊಡುತ್ತಾ ಇದ್ದಿರಿ, ಹೋದ ವರುಷ ನೀವು ಕೇವಲ 10 ರೂಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟಿರಿ, ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಮಾಸಗಳಿಂದ ನೀವು ಕೇವಲ 2 ರೂಪಾಯಿ ಕೊಡುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ ಏಕೆ?"

ಮನುಷ್ಯನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು, "ಮೊದಲು ನಾನು ಒಂಟಿಯಾಗಿದ್ದೆ, ಆಮೇಲೆ ನನಗೆ ಮದುವೆ ಆಯಿತು ಮತ್ತು ಈಗ ನನಗೆ ಒಂದು ಮಗು ಇದೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ."

"ಏನೂ? ನಿನ್ನ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ದುಡ್ಡನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಾ?" ಎಂದು ಭಿಕ್ಷುಕನು ಕೂಗಿದನು.

(ಜೋರು ನಗು)

ಭಿಕ್ಷುಕನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ "ನಿನ್ನ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ದುಡ್ಡನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ?" ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಬೇರೆಯವರು ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರು ನಮ್ಮ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಜನ್ಮಸಿದ್ಧ ಹಕ್ಕು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಹಜ ಎಂದು ಊಹಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಖಚಿತ ಪರಿಹಾರಗಳು

ಇದು ಎಷ್ಟು ಅಜ್ಞಾನದ ಮನೋಭಾವ ಎಂದು ನಾವು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅಜ್ಞಾನ ಇದೆ ಅಂತ ಕೂಡ ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮನೋಭಾವದಲ್ಲಿ ಬುಡದಿಂದ ಪರಿವರ್ತನೆ ಆಗಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಅಗತ್ಯ. ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ತಂದೆ, ತಾಯಿ ಗಂಡ ಅಥವಾ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಸಹ ನಿಶ್ಚಯವೆಂದು ಊಹಿಸಬಾರದು!

ಇನ್ನೊಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆ:

ಒಂದು ಸಂಜೆ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಕೆಲಸದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದಾಗ ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯು ಬಹಳ ಕೋಪದಲ್ಲಿದ್ದಂತೆ ಗಮನಿಸಿದನು.

ಆಗ ಅವಳು ಕೂಗಿದಳು, "ಕೆಲಸದವಳಿಗೆ ಇಷ್ಟು ದಿನಗಳಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಅವಳು ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟು ಹೋದಳು."

ಆತನು ಬಹಳ ಕನಿಕರದಿಂದ ವಿಚಾರಿಸಿದನು "ಏಕೆ? ಏನು ಕಾರಣದಿಂದ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದಳು, ಡಿಯರ್?"

ಹೆಂಡತಿಯು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು "ಅವಳು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವುದಕ್ಕೆ ನೀವೇ ಕಾರಣ! ನೀವು ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಅವಳೊಡನೆ ಬಹಳ ಕರ್ಕೂರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದಿರಂತೆ - ಅವಳ ಆತ್ಮ ಸನ್ಮಾನವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಅವಳು ಕೆಲಸವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದಳು". ಮನುಷ್ಯನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗೊಂದಲಗೊಂಡನು, "ಆದರೆ ನಾನು ನಿನ್ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನು" ಎಂದು ನಿಜ ಹೊರಗೆ ಬಂತು.

(ನಗು)

ಎಲ್ಲಾ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ನಾವು ಒಂದು ಹಕ್ಕಿನ ಭಾವನೆಯಿಂದ ನೋಡುವುದರಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ತೊಡಕಾಗಿ ಹೋಗುವುವು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಈ ಇಡೀ ಸಕಲದ ಒಂದು ಅಂಶವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸುವುದನ್ನು ಕಲಿತುಕೊಂಡು ಅವರ ಮೇಲೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಭಾವಿಸಿ; ಆವಾಗ ನೀವು ಯಾರನ್ನೂ ಅಲಕ್ಷಿಸಲಾರಿರಿ. ಆಗ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ವಿಶ್ವ ಶಕ್ತಿಯ ಒಂದು ಅಂಶವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ಆರಾಧಿಸುವಿರಿ.

ನೀವು ಯಾವುದನ್ನೂ ಮತ್ತು ಯಾರನ್ನೂ ಅಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ, ನಿಮ್ಮ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಎಣಿಸುವಿರಿ. ನೀವು ನಿಧಾನವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮಾಡಿದರೆ, ನಾವು ನಮಗೆ ಏನೇನು ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲವೋ ಅದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಎಣಿಸುತ್ತಾ ಇರುವೆವು ಎಂದು ತಿಳಿಯವಿರಿ. ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಎಷ್ಟು ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲದೆಯಿರುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ ನಾವು ದುಃಖಿಸುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೇವೆ.

ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ವಿಶ್ವ ಶಕ್ತಿಯ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ವಸ್ತುಗಳ ‘ಲಿಸ್ಟ್’ನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಕಲ್ಪಿಸಿ. ಈ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಬರೆಯಿರಿ. ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಕಣ್ಣಿನ ದೃಷ್ಟಿ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುವುದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ? ಒಂದು ದಿನ ನೀವು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿನ ದೃಷ್ಟಿ ಹೊರಟು ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಏನು ಆಗುವುದು ಎಂದು ಕಲ್ಪಿಸಿದ್ದೀರಾ? ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಎದ್ದು ಬಾತ್‌ರೂಮಿಗೆ ಹೋಗುವುದಕ್ಕೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವ ಯಾವ ಕೆಲಸ ನೀವು ಮೊದಲು ಅಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದಿರೋ ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣವಾದ ಪ್ರಯತ್ನವು ಬೇಕಾಗುವುದು. ಹೇಗಿದ್ದರೂ ಜೀವನವು ನಿಮಗೆ ನೀಡಿರುವ ವಸ್ತುಗಳ ಲಿಸ್ಟನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ಒಂದು ಉದ್ದವಾದ ಲಿಸ್ಟೇ ಆಗಿರುವುದು. ಇದಾದ ನಂತರ ನಿಮಗೆ ಜೀವನವು ನೀಡಿಲ್ಲದೆ ಇರುವ ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವ ವಸ್ತುಗಳ ಲಿಸ್ಟನ್ನು ಮಾಡಿ. ಇದು ಒಂದು ಉದ್ದ ಲಿಸ್ಟ್ ಆಗಿರುವುದು.

ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಉದ್ದವಾದ ಲಿಸ್ಟ್! ಮುಕ್ಕಾಲು ಪಾಲು ಈ ಲಿಸ್ಟು ಒಂದು ಬೆನ್ಸ್‌ ಕಾರಿನಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವುದು ಮತ್ತು ಆ ಲಿಸ್ಟ್ ಬೆನ್ಸ್‌ ಕಾರಿಗಿಂತ ಉದ್ದವಾಗಿರು ವುದು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಈ ಎರಡೂ ಲಿಸ್ಟ್‌ಗಳಿಗೆ ಕೊನೆಯೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ - ನೀವು ಯಾವ ವಸ್ತುವನ್ನು ಬಿಡದೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದ ಬರೆದಿದ್ದರೆ!

ಸರಿ, ಈಗ ಈ ಎರಡು ಲಿಸ್ಟ್‌ಗಳು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇವೆ. ಯಾವ ಲಿಸ್ಟನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬುದು ನಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರ. ಜೀವನವು ನಮಗೆ ನೀಡದೆ ಇರುವ ವಸ್ತುಗಳ ಲಿಸ್ಟನ್ನು ನೋಡಿ ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ನಿರ್ಜೀವವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವೋ ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸಲಾಗಿರುವ ವಸ್ತುಗಳ ಲಿಸ್ಟನ್ನು ನೋಡಿ ಉಲ್ಲಾಸಿಸಿ ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಸುಂದರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವೋ? ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರ!

ಎಲ್ಲದನ್ನು ಅಲಕ್ಷಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ದುರಾಶೆ ಮತ್ತು ಅಸಂತುಷ್ಟತೆಯ ಭಾವನೆಯಿಂದ ಎರಡನೆಯ ಲಿಸ್ಟನ್ನು ನೋಡುವನು. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ದುರಾಶೆ ಇದ್ದರೆ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ತಾನಾಗಿ ತಾನೇ ಅಸಂತುಷ್ಟತೆಯು ಉಂಟಾಗುವುದು. ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ ದುರಾಶೆಗೆ ಕೊನೆಯೇ ಇಲ್ಲದೆ ಇರುವುದರಿಂದ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಂತುಷ್ಟತೆಯು ಎಂದಿಗೂ ಉಂಟಾಗಲಾರದು. ಹೇಗಿದ್ದರೂ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಮೊದಲನೆಯ ಲಿಸ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಜೀವನದ ಉಲ್ಲಾಸವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವನು.

ಅವನ ಪಾಲಿಗೆ ಏನೇ ಬಂದರೂ ಚಿಕ್ಕದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರಲಿ, ಅದು ಅವನಿಗೆ ಸಾಧಾರಣವಾದ ವಸ್ತು ಆಗಿ ಕಾಣಿಸುವುದು - ಮತ್ತು ಅವನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಏನು ಸಿಗುವುದು ಎಂದು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಅದು ಸಿಕ್ಕಿದಾಗ ಅವನು ಅದಾದ ಮೇಲೆ ಸಿಗುವ ವಸ್ತುವಿನ ವಿಷಯ ಯೋಚಿಸುವುದರಿಂದ ಆ ವಸ್ತುವೂ ಅವನಿಗೆ ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವುದು.

ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಸದಾ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಈ ಎರಡನೆಯ ಲಿಸ್ಟ್‌ನ ಜ್ಞಾನವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ - ಅದರ ಇರುವಿಕೆಯ ವಿಷಯವೇ ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ! ಅವನಿಗೆ ಕೇವಲ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವು ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಭಾವಿಸಿ ಉಸಿರಾಡಲು ತಿಳಿದಿದೆ. ಅವನಿಗೆ ಜೀವನವು ಒಂದು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಆಚರಣೆಯಾಗಿರುವುದು. ಅವನು ಸದಾ ಹಗುರವಾಗಿ ಆನಂದವಾಗಿ ಇರುವನು. ಅವನನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಆನಂದವಾಗಿರುವುದು. ತನಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿರುವ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಅವನು ಪ್ರಸರಿಸುವನು. ಅವನಿಗೆ ಎರಡನೆಯ ಲಿಸ್ಟಿನ ಜ್ಞಾನವೇ ಇಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಆ ಭಾಷೆಯೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ! ಅವನಿಗೆ ಕೇವಲ ಎಲ್ಲದನ್ನು ಒಂದು ಅಗಾಧವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ಉಲ್ಲಾಸಿಸಲು ತಿಳಿದಿದೆ, ಅಷ್ಟೆ.

ಸದಾ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಾಧಾರಣವೆನಿಸುವ ವಸ್ತುಗಳೂ ಪವಿತ್ರ ಮತ್ತು ಸೊಗಸಾಗಿ ಹೋಗುವುದು. ಇಷ್ಟು ದಿನ ನೀವು ಎಲ್ಲದನ್ನು ಒಂದು ಊಹೆಯ ಮತ್ತು ಅಲಕ್ಷ್ಯೆಯ ಭಾವನೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದದ್ದರಿಂದ ಜೀವನವು ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಜೀವನವು ನೀವು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಷ್ಟು ಸಾಧಾರಣವಾಗಿಲ್ಲ. ಒಂದೊಂದು ಚಿಕ್ಕ ವಸ್ತುವೂ, ಒಂದೊಂದು ಚಿಕ್ಕ ವಿಷಯವೂ ಸುಂದರವಾಗಿರುವುದು. ಸಾಧಾರಣವಾಗಿರುವುದು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು, ವಿಶ್ವ ಶಕ್ತಿಯ ಸುಂದರ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ನೋಡದೇ ಇರುವ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು!

''ಮುಂದೆ ಏನು'' ಎಂದು ಸದಾ ಜಪ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ನಿರ್ಜೀವವಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಆಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಪ್ರಪಂಚದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಮುಗ್ಧತೆಯ ಭಾವನೆಯಿಂದ, ಒಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯಭರಿತ ಭಾವನೆಯಿಂದ,

ಆತ್ಮಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೃತಜ್ಞತೆಗೆ

ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ನೋಡುವುದಕ್ಕಾದರೆ, ನೀವು ಪ್ರಶ್ನಿಸದೇ ನೋಡುವುದರಿಂದ ನಿಮಗೆ ಅದ್ಭುತವಾದ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಮತ್ತು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಅನುಭವವು ಆಗುವುದು. ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಕೆಲಸವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ನೀವು ಕೇವಲ ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಿಂದ ಅನುಕರಣಿಸುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ. ಈ ಹೊತ್ತು ನೀವು ಒಂದು ಮಗುವಿನಂತೆ ಆಗಿ ಹೋಗುವಿರಿ - ಮತ್ತು ನೀವು ಮಗುವಿನಂತೆ ಆದಾಗ ನಿಮಗೆ ಯಾವುದೂ ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಕಾಣಲಾರದು - ಎಲ್ಲವೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕಾಣುವುದು!

ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಮಕ್ಕಳು ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಸುಂದರವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಮನಸ್ಸು ನಿರ್ಜೀವವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ನೂತನವಾಗಿ ಇರುವುದು ಮತ್ತು ಪ್ರವಹಿಸುತ್ತಾ ಇರುವುದು. ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಸಮಾಜದ ಹಳೆ, ನಿರ್ಜೀವ ಯೋಚನಾ ಕ್ರಮಗಳಿಂದ ಇನ್ನೂ ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಎಲ್ಲದನ್ನೂ ಒಂದು ಸಂಭ್ರಮದ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭಾವನೆಯಿಂದ ನೋಡಲು ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳಿ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನಿಮ್ಮ ಶರೀರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ. ಈ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಿ: ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಿ. ಒಂದು ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕ ಬೆರಳು ಗಾಯಗೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ಚಿತ್ರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ - ಅದು ಏಟು ತಾಕಿ ಅದರ ಮುಕ್ಕಾಲು ಸ್ಮ್ಯಾಷ್ ಆಗಿ ಹೋಗಿದೆ ಎಂದು ಕಲ್ಪನೆ. ನಿಮ್ಮ ದೇಹವು ಏನೂ ವಿರೂಪತೆಯಿಲ್ಲದ, ದೋಷವಿಲ್ಲದೆ ಇತ್ತು, ಈಗ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕ ಬೆರಳು ಗಾಯಗೊಂಡಿದೆ.

ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಏನಾಗಿರುವುದು? ಇದನ್ನು ನಂಬುವುದಕ್ಕೇ, ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಕ್ಕೇ ನಿಮಗೆ ಬಹಳ ಕಷ್ಟವಾಗುವುದು. ಸಣ್ಣ ಕೆಲಸಗಳಿಗೂ ನಿಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕ ಬೆರಳಿನ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿರುವುದು ಅಲ್ಲವೆ? ಮುಂದೆ ಏನಾಗುವುದು? ನೀವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದುಃಖಗೊಳ್ಳುವಿರಿ.

ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ದೇಹದಲ್ಲಿ ವಿರೂಪತೆಯಿರುವವರು ಎಷ್ಟು ಜನ ಇದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ. ಎಷ್ಟೋ ಜನರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಬೆರಳುಗಳು ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ತಲೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಕಾಲಿನ ಬೆರಳುಗಳವರೆಗೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬಲಹೀನತೆ ಇದ್ದರೂ ನೀವು ಜೀವನದ ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಮುಖವನ್ನು ಉಲ್ಲಾಸಿಸಲಾರಿರಿ ಅಲ್ಲವೆ?

ಪ್ರತಿದಿನ ಈ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ: ನಿಮ್ಮ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ನಿಮ್ಮ ದೇಹದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಮುಟ್ಟಿ ಅದರ ಮೂಲಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲಾಸಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಆ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಅಭಿನಂದನೆಯನ್ನು ನೀಡಿ.

ನಿಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ನೀವು ಎಂದಾದರೂ ಈ ರೀತಿ ಗ್ರಹಿಸಿರುವಿರೇ? ಇಲ್ಲ. ಅದರ ವಿಷಯ ಎಂದಾದರೂ ಯೋಚಿಸಿರುವಿರೇ? ಲಕ್ಷಿಸಿರುವಿರೇ? ನಿಮ್ಮ ದೇಹದ ದುರುಪಯೋಗವನ್ನು ಮಾಡಿರುವಿರಿ ಅಲ್ಲವೆ? ನಮ್ಮ ಶರೀರವು ನಮಗೆ ಬೇಕಾಗಿದ್ದಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಎಷ್ಟೋ ಜನ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳಿ, ನೀವು ಈ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ದಿನಾಗಲು ಮಾಡಿ ನಿಮ್ಮ ದೇಹದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗದ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಭಾವಿಸಿದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಶರೀರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ನೂತನ ತೇಜಸ್ಸು ಉಂಟಾಗುವುದು.

ನಿಮ್ಮ ಶರೀರವು, ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಹೇಳಿದಂತೆ ಕೇಳುವುದು. ಅದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಅಲಕ್ಷಿಸಬೇಡಿ, ಎಂದಿಗೂ ಮರೆತುಬಿಡಬೇಡಿ. ಹೇಗಿದ್ದರೂ ನಿಮ್ಮ ಶರೀರದ ಮೂಲಕ ತಾನೇ ನೀವು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲಾಸಿಸುವಿರಿ. ಇವತ್ತು ಸಹ ನೀವು ಈ ಸಭೆಗೆ ಬಂದು ಈ ಉಪನ್ಯಾಸವನ್ನು ಹಿತವಾಗಿ ಕೇಳುವುದಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ಶರೀರದ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಗಗಳು ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರಬೇಕು ಅಲ್ಲವೆ?

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆ:

ಒಂದು ದಿನ ಒಂದು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹುಡುಗಿಯು ಅವಳ ತಾಯಿಯೊಡನೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಊಟ ಬಡಿಸಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಅವಳು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡದೇ ತಿನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಆರಂಭಿಸಿದಳು.

ತಾಯಿಯು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟು “ನೀನು ಹೇಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡದೇ ತಿನ್ನಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆ” ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಳು.

ಒಡನೆ ಮಗಳು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು “ಈ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪದಾರ್ಥಕ್ಕೂ ನಾನು ಮೊದಲೇ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಅಭಿನಂದನೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿರುವೆನು.”

ಅಲಕ್ಷ್ಯದ ಮನೋಭಾವ ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳಿದಾಗ ಇದೇ ನನ್ನ ಅರ್ಥ. ಈ ರೀತಿ ಮನೋಭಾವವು ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇರುವುದು ಬಹಳ ದುಃಖದ ವಿಷಯ.

ಇನ್ನೊಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆ:

ಒಬ್ಬ ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗಿ ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದಳು "ಅಮ್ಮ ಕ್ರಿಸ್‌ಮಸ್‌ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಇನ್ನು ಎಷ್ಟು ದಿನ ಉಳಿದಿರುವುದು?''

“ಏಕೆ, ನಿನಗೆ ಏಕೆ ಗೊತ್ತಾಗಬೇಕು?'' ಎಂದು ತಾಯಿಯು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಳು.

"ಏನಿಲ್ಲ, ನಾನು ಒಳ್ಳೆ ಹುಡುಗಿ ಆಗಿರುವುದಕ್ಕೆ ಸಮಯ ಆಯಿತೆ ಎಂದು ನಾನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದೆ'' ಎಂದು ಮಗಳು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.

ಈ ರೀತಿ ಯೋಚಿಸಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಂದು ವ್ಯಾಪಾರದ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದು ವ್ಯಾಪಾರ ಎಂದು ನಾವು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತೇವೆ. ಅವರನ್ನು ಸಹಜವಾಗಿ ಪ್ರವಹಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನಾವು ಹೇಳಿಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಏನೂ ಉದ್ದೇಶವಿಲ್ಲದೇ ಜೀವಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನಾವು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಸದಾ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಾವು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತೇವೆ. ಇವೆಲ್ಲಾ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರರ್ಥಕವಾದದ್ದು. ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಈ ರೀತಿ ವಿಧಿಸಲಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ರದ್ದು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ನೀವು ಬಹಳ ಶ್ರಮಿಸಬೇಕು. ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ. ನೀವು ಮಾಡಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಅಳಿಸಿ ಸರಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ. ನಾನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ರದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ. ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮೇಲೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ತಪ್ಪು ತತ್ವಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸಲಾಗಿರುವುದು ಎಂದು ಕಲ್ಪಿಸಿ ಹಲವಾರು ಸಂತತಿಗಳಿಂದ ಈ ತತ್ವಗಳು ಬಂದು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾನು ರದ್ದು ಮಾಡಿ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅರಳುವುದಕ್ಕೆ ಎಡೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಜನಗಳಿಗೆ ನಾನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿರಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಅವರು ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳು ಕಳೆದ ನಂತರ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಬಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ "ಸ್ವಾಮೀಜಿ, ಈ ನಡುವೆ ನಾನು ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಡ್ರೈವರ್‌ಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಕೆಲಸದವರಿಗೆ ನನ್ನ ಅಭಿನಂದನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ'' ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ - ಯಾವಾಗ ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗವೇ ಆಗಿ ಹೋಗುವುದೋ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಸುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೂ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಖಚಿತ ಪರಿಹಾರಗಳು

ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳಿ: ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಹತ್ತಿರದವರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ ನಿಮ್ಮ ದುಃಖವನ್ನು ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿರೇ? ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ. ದುಃಖವು ನಿಮ್ಮ ಒಳಗೆ ಎಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದ್ದ ಭಾವನೆಯಾಗಿರುವುದು ಎಂದರೆ ಅದು ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದ ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿ ಆಗಿ ಹೋಗುವುದಲ್ಲವೇ? ನೀವು ಕೇವಲ ಅದನ್ನು ಭಾವಿಸಬಲ್ಲಿರಿ, ಅದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಲಾರಿರಿ ಅಲ್ಲವೇ?

ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ಯಾವಾಗ ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗವಾಗಿ ಆಗಿ ಹೋಗುವುದೋ, ಅದು ಕೇವಲ ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿ ಹೋಗುವುದು; ಅದನ್ನು ನೀವು ತಿಳಿಸಲಾರಿರಿ. ಅದನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಖಂಡಿತ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತಿನಿಂದ ಅಭಿನಂದನೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದು ಉತ್ತಮ ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ ನೀವು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರೆ ತಾನೇ ಅದು ಬೇರೆಯವರ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುವುದು.

ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನಾನು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಇರುವುದು ಅಂದರೆ, ನಾವು ಮನಸ್ಸಿನ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ಅಂತರಂಗದ ಕೃತಜ್ಞತೆಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಈ ರೀತಿ ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಆಳವಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುವುದು ಅಂದರೆ ಅದನ್ನು ನೀವು ಎಂದಿಗೂ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲಾರಿರಿ.

ಹಲವು ಬಾರಿ ಜನರು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ “ನಿಮ್ಮ ಸಂಯೋಜನೆವಾದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ನಾವು ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿದ್ದೇವೆ.”

ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳಿ: ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಭ್ಯಾಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ಯಾರಾದರು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅಭಿನಂದನೆಯನ್ನು ನೀಡಬಹುದು - ಆದರೆ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಗುರಿಯು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಲ್ಲ. ಯಾರಾದರೂ ನಿಮಗೆ ಏನಾದರೂ ಉಪಕಾರ ಮಾಡಿದರೆ ಅವರಿಗೆ ನೀವು ಉಪಕಾರ ಸ್ಮರಣೆಯವಾಗಿರುವುದು ಕೇವಕ ಮನಸ್ಸಿನ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಆಗಿರುವುದು. ಇದು ಮೊದಲನೆಯ ಹಂತದ ಅಥವಾ ಶಿಶು ವಿಹಾರದ ಹಂತದ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಎನ್ನಬಹುದು.

ನಿಜವಾದ ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ನಿಮ್ಮ ಅತಿ ಒಳಗಿರುವ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿರುವ ಭಾವನೆ ಆಗಿರುವುದು. ಈ ಭಾವನೆಯು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಇರುವುದು, ಕರುಣಾಳು ಜೀವನಾಡಿ ಆದ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಗಾಗಿ ಇರುವುದು ಹೊರತು ಯಾವ ರೀತಿಯ ಲಾಭದ

ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ಈ ಕೃತಜ್ಞತೆಗೆ ಸಂಬಂಧಗಳ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ. ಅದು ಯಾವುದರ ಮೇಲೂ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಅದು ಕಾಮ, ಕೋಪ, ದ್ವೇಷ ಅಥವಾ ಪ್ರೀತಿಯ ಭಾವನೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗೊಲ್ಲ. ಅದು ಕೇವಲ ಇರುವುದು ಅಷ್ಟೇ. ನಿಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರದ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವಿರಿ - ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಭ್ಯ ನಡತೆಯ ಜ್ಞಾನವಿದೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ನೀವು ಈ ರೀತಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವಿರಿ. ಆದರೆ ನೀವು ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ಕೂಡಲೆ ಅದನ್ನು ಅಲ್ಪಿಕರಿಸುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಶರೀರದ ಭಾಷೆಯೇ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರಸರಿಸುವುದು. ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳು, ನಿಮ್ಮ ನಗುಮುಖ, ನಿಮ್ಮ ವಾತ್ಸಲ್ಯ, ಮಾತುಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇವೆಲ್ಲಾ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುವು. ಕೃತಜ್ಞತೆಯಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದು. ನೀವು ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಕಣ್ಣೀರು ಹೊರಸೂಸುವುದು. ನೀವು ಅಳಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಇಲ್ಲ. ನೀವು ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಿಮ್ಮ ಶರೀರವು ಅದನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದು, ನಿಮಗೆ ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ - ಮತ್ತು ಅದೇ ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದ ಸ್ಥಿತಿಯ ನಿಜವಾದ ತೋರುವಿಕೆ ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ. ಜ್ಞಾಪಕವಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ, ಕಣ್ಣೀರು ಯಾವ ಧರ್ಮಕ್ಕೂ ಯಾವ ಜಾತಿಗೂ, ಮತ್ತು ಯಾವ ಮತಕ್ಕೂ ಸೇರಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳನ್ನು ಹಿಂದು ಕಣ್ಣೀರು ಅಥವಾ ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಕಣ್ಣೀರು ಎಂದು ವಿಂಗಡಿಸಲಾಗದು. ಈ ಕಣ್ಣೀರು ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದು - ಮತ್ತು ಅಂತರಂಗವು ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮ, ಜಾತಿ, ಮತ್ತು ಮತಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಇರುವುದು. ಮನುಷ್ಯನು ಉಂಟು ಮಾಡಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಅಡ್ಡಗಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಕರಗಿಸುವುದು ಕೇವಲ ಕೃತಜ್ಞತೆ - ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅದನ್ನು ಸರ್ವೋತ್ಕೃಷ್ಟ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವುದು. ನಮ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ಒಳಗಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲಾರೆವು. ಕವಿಯು ಕವಿತೆಯ ಮೂಲಕ, ಚಿತ್ರಗಾರನು ಚಿತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ, ಗ್ರಂಥಕಾರನು ಗ್ರಂಥಗಳ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಬಹುದು - ಆದರೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲಾಗದೆ ಇರುವ ಭಾಗ ಯಾವಾಗಲು ಉಳಿದುಕೊಂಡಿರುವುದು.

ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲಾಗದು. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅದು ಅಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ರಹಸ್ಯಾರ್ಥವುಳ್ಳ ಮತ್ತು ಆಕರ್ಷಕ ವಾಗಿರುವುದು. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅದರ ಅನುಭವವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಉತ್ತೇಜಿಸುವುದೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲಾಗದು - ಅದು ಮಾತನ್ನು ಮೀರಿ ಇರುವ ಅನುಭವವಾಗಿರುವುದು. ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ಪದೇ ಪದೇ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ!

ನನ್ನ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ನನಗೆ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಉಪಕಾರ ಸ್ಮರಣೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ - ನೀವು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸದೆ ಇದ್ದರೂ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುವುದು. ನಿಜವಾದ ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಿಮಗಿಂತ ಮುಂಚಿತವಾಗಿಯೇ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರುವುದು. ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯಸ್ಪಂದನ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರುವುದು! ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳ ಆಳದಿಂದ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುವುದು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನೀವು ನನಗೆ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ವಂಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ತಾಯಿ ಇರಬಹುದು - ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಜನರು ಯೋಚಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಮಾತನಾಡುವುದು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರು ವುದು. ನೀವು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಇರುವುದೇ ಒಂದು ಮತ್ತು ಹೊರಗಡೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾ ಇರುವುದೇ ಇನ್ನೊಂದೂ ಆಗಿರುವುದು.

ಜ್ಞಾಪಕವಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ: ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಒಳಗಿನಿಂದ ವಿಕಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಗೆ ಅದರ ಜ್ಞಾನ ಇರುವುದು. ನೀವು ಕೇವಲ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಅಗಾಧವಾದ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಭಾವಿಸಿ, ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕು. ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ. ಕೇವಲ ನೀವೇ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಆಗಿ ಹೋಗಿ, ಅಷ್ಟೇ.

ಭಾರತ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಗುರುವಿನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ನಮಿಸುವ ಸಂಪ್ರದಾಯವು ಇರುವುದು. ಗುರುವಿನ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿರುವಾಗ ಅದನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಬೇರೆ ಯಾವ ರೀತಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಆಗ ಗುರುವಿನೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಭಾವಿಸಿ ಅವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲಾಗುವುದು.

ಅನೇಕ ಜನರು ಅನೇಕ ಸ್ಥಳಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಬರುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಸುಮ್ಮನೆ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಂತು ಏನೂ ಮಾತನಾಡಲಾರರು. ಕೇವಲ ಅವರ

ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷದ ಕಣ್ಣೀರು ಹರಿಯುತ್ತಾ ಇರುವುದು. ಅವರ ಕಣ್ಣೀರೇ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಮಾತುಗಳ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅವರ ಅಂತರಾಳದಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವರು ಅಷ್ಟೆ.

ನೀವು ಗುರುವಿನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಆ ದಿವ್ಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವು ನೀಡಿದ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಭಾವಿಸಿ - ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು, ಸಂಖ್ಯೆಗಳು ತಾನಾಗಿ ತಾನೇ ಕರಗಿ ಹೋಗುವುವು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೂಡಲೆ ಉಲ್ಲಾಸವು ತುಂಬುವುದು!

ಉಲ್ಲಾಸವು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ತುಂಬಿದರೆ, ನೀವು ಸರಿಯಾದ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರುವಿರಿ, ಅರ್ಥಾತ್ ನೀವು ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿರುವಿರಿ ಎಂದು ಅರ್ಥ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲಾಸ ತುಂಬದೆಯಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಗುರುವಿನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಅಸಂತುಷ್ಟತೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ನಿರುತ್ತರವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೊಡನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದರೆ, ನೀವು ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇಲ್ಲ; ನೀವು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿರುವಿರಿ.

ನೀವು ಗುರುವಿನೊಡನೆ ಒಂದು ಅಗಾಧವಾದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಇದ್ದರೆ ನೀವು ಪಡೆಯುವಿರಿ, ಸರಿಯಾದ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿಯುವಿರಿ. ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭಾವನೆಯಿಂದ ನೀವು ಗುರುವಿನೊಡನೆ ಇದ್ದರೆ ಗುರುವಿನ ಎನರ್ಜಿಯು ಅಥವಾ ಚೈತನ್ಯವು ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದೊಳಗೆ ಹೊರಸೂಸುವುದು ಮತ್ತು ಗುರುವಿನ ದಿವ್ಯ ಅನುಭವವು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಪ್ರವಾಹವಾಗುವುದು.

ಗುರುವಿನ ಮೇಲೆ ನೀವು ಕೇವಲ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ಅವರ ಭೌತಿಕ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೂ ಮೆಲ್ಲನೆ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕರಗಿಹೋಗುವುದು - ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ಸಮಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಎಡೆಯನ್ನು ಮೀರಿರುವಂಥದ್ದು. ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ಎಲ್ಲಾ ಪರಿಮಿತಿಗಳನ್ನೂ ಕರಗಿಸಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವುದು - ನೀವು ವಿಸ್ತರಗೊಂಡಾಗ ನೀವು ಎಲ್ಲದರೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಿರಿ - ಮತ್ತು ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯೂ ತಲ್ಲಣವನ್ನು ನೀಡುವುದು; ಕೇವಲ ಮೌನವು ಮೇಲುಗೈಯಾಗಿರುವುದು!

ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳಿ: ಸಂಬಂಧಗಳ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಕೂಡ, ಮನಸ್ತಾಪವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು ನಿಮ್ಮ ಯಾವುದಾದರು ಸಂಬಂಧವು ಕೊನೆಗಾಣುತ್ತಾ ಇದ್ದರೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು

ಸಂಬಂಧವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ. ಅವರ ಸಂಗಡದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಮಯಕ್ಕಾಗಿ, ಅವರ ಸಂಗಡವು ನೀಡಿದ ಉಲ್ಲಾಸಕ್ಕಾಗಿ, ಅವರ ಸಂಗಡದಿಂದ ಕಲಿತಿರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಭಾವಿಸಿ ಆಗ ವಿರಹವೂ ಸುಂದರವಾದ ಅನುಭವವಾಗಿ ಹೋಗುವುದು. ಜನರು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕೇಳುವರು “ಸ್ವಾಮೀಜಿ, ನಮ್ಮ ವೈರಿಗಳ ಮೇಲೆ ನಾವು ಹೇಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಭಾವಿಸಲಾಗುವುದು?''

ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ, ‘ಏಕೆ ಆಗದು?' ನಿಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಲವುಳ್ಳವರಾಗಿ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ವೈರಿಗಳು ಹೊಣೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ನಿಮಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹವಾಗಿರುವರು; ನಿಮ್ಮನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವರು. ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೋಯಿಸಿ ಜೀವನದ ಬೇರೆ ಒಂದು ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ತಂದಿಟ್ಟಿರುವರು. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಬಲಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನೀವು ಅವರ ಉಪಕಾರ ಸ್ಮರಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲವೇ?

ಹೇಗಿದ್ದರೂ, ವಿಸ್ತಾರಗೊಳ್ಳುವುದೇ ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆ ಅಲ್ಲವೇ? ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ವಿವೇಕವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಚಿಸುತ್ತೀರಲ್ಲವೇ? ನಿಮ್ಮ ವೈರಿಗಳೆನಿಸಿರುವರು ನಿಮಗೆ ಈ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿಲ್ಲಿರುವ ಸ್ನೇಹಿತರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಭ್ರಮೆಗೊಳಿಸುವರು. ಇದು ನಿಮಗೆ ಸಹಾಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಮಗೆ ಇನ್ನೂ ಒಟ್ಟಾಗಿರುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರುವುದು - ಹೀಗಾದರೆ ತಾನೆ ನೀವು ಒಡಕುಗೊಳ್ಳುವಿರಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ವಿವೇಕದ ವಿಕಸನವು ಆಗುವುದು.

ಗಿಡವು ಬೆಳೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬೀಜ ಸೀಳುವುದು ಅಗತ್ಯ. ಬೀಜವು ಬೀಜವಾಗೇ ಇರುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂತುಷ್ಟವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದು ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ ಚೂರು ಚೂರು ಆಗಿ ಸತ್ತು ಹೋಗುವುದು. ಹೀಗಾದರೆ ಅದು ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಳ್ಳಲಾರದು.

ವೈರ ಅಥವಾ ಮನಸ್ತಾಪದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನು ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಒಂದು ಅಸಹ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಂದುಬಿಡುವನು. ದ್ವೇಷದಿಂದ ದ್ವೇಷಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ದುಷ್ಟ ಚಕ್ರವು ಉಂಟಾಗುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಹಲವಾರು ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿ ಜಗಳ ಕದನಗಳಿರುವುವು - ಒಂದು ಅಸಹ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಿರುವುದು ಏಕೆ? ನೀವೇ ಅದನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಬೆಳೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿರುವಿರಿ. ನೀವು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಮತ್ತು ವಿವೇಕದಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ

ಆತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಕೃತಜ್ಞತೆಗೆ

ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಕೊರತೆ ಇದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಮನಸ್ತಾಪವನ್ನು ಈ ಅಸಹ್ಯದ ರೂಪಕ್ಕೆ ತಂದಿಟ್ಟಿರುವಿರಿ.

ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಕೇಂದ್ರದಿಂದ ನೀವು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ವೈರವು ಬೆಳೆಯುವ ಅವಕಾಶವೇ ನಿಮಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಾ ಹೇಳಿದ್ದು ಅರ್ಥವಾಗಿಯೇ? ನೀವು ಸದಾ ಒಂದು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೆ ಈ ರೀತಿಯ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶವೇ ನಿಮಗೆ ಕಾಣಲಾರದು. ನಿಮ್ಮ ನಡುವೆ ಇದ್ದ ಮನಸ್ತಾಪವನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಚಿಸಿದರೂ ನಿಮಗೆ ಅವರ ಮೇಲೆ ದ್ವೇಷದ ಭಾವನೆಯು ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಕೊನೆಗೆ ತರಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಚಿಸಿದರೂ ನೀವು ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭಾವನೆಯಿಂದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಕೊನೆಗೆ ತರುವಿರಿ.

ಮನಸ್ತಾಪವಿರುವ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಜನರು ಒಬ್ಬರ ಮುಖ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಹೊರಗಡೆ ಸಮಾರಂಭಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಓಡಾಡುತ್ತಾರೆ. ಇದೆಲ್ಲಾ ಅಗತ್ಯವೇ? ನಿಮ್ಮ ಎನರ್ಜಿಯನ್ನು ಈ ರೀತಿ ನಡತೆಗಳಲ್ಲಿ ಏಕೆ ದಂಡ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ? ದ್ವೇಷವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಬಿಡಬೇಡಿ. ದ್ವೇಷವನ್ನು ಒಂದು ಅಗಾಧವಾದ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಮತ್ತು ವಿವೇಕದಿಂದ ವೀಕ್ಷಿಸಿದರೆ ಅದು ಮಾಯವಾಗಿ ಹೋಗುವುದು ಮತ್ತು ಕೇವಲ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿರುವುವು.

ಸರಿ... ಏನಾದರೂ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದೆಯೇ?

ಸ್ವಾಮೀಜಿ... ಈ ನಡುವೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕೇವಲ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭಾವನೆ ಇರುವುದು ಮತ್ತು ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಏನೂ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದ ವಿಷಯವೇನೆಂದರೆ, ನೀವು ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಜ್ಞಾಪಕದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಆಗಾಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಹೆಸರಿಟ್ಟು ಕರೆಯಬೇಕೆಂದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಇಚ್ಛೆ ಇದೆ. ನನ್ನ ಕಡೆಯಿಂದ ಇದು ಒಂದು ವಿಧವಾದ ಅಸಂತುಷ್ಟತೆ ಅಥವಾ ಬಯಕೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದೇ?

(ಸ್ವಾಮೀಜಿ ನಗುವರು....!)

ಬಹಳ ಸುಂದರವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ನೀವು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟಿರುವಿರಿ. ನಿಮ್ಮನ್ನು

ಖಚಿತ ಪರಿಹಾರಗಳು

ನೀವು ಬಹಳ ಅಗಾಧವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿರುವಿರಿ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾ ಇದೆ. ನೋಡಿ: ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚು ಅಥವಾ ಅಸಂತುಷ್ಟಿಯ ಭಾವನೆಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಗಮನವನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅದು ಅಹಿತವಾದದ್ದು. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮೊಳಗಿದ್ದ ಅಗಾಧವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅದು ಬಯಕೆ ಎನಿಸಲಾಗದು; ಅದು ಕೇವಲ ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲಿದ್ದ ಒಂದು ಅಗಾಧವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಅಷ್ಟೆ.

ನೀವು ಯಾವಾಗ ಕೇವಲ ಒಂದು ಸ್ವಾರ್ಥಪರ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವಿರೋ, ಅದು ಕೇವಲ ಕೃತಘ್ನತೆ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರದ ಆಟವಾಗಿರುವುದು. ಆದರೆ ನೀವು ಅಗಾಧವಾದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅದು ಕೃತಜ್ಞತೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಆಗುವುದು. ಇವೆರಡು ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇರುವುದು.

ನೀವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ನಿಮ್ಮ ಅಪೇಕ್ಷೆ ಯನ್ನು ಅಸಂತುಷ್ಟತೆ ಅಥವಾ ಬಯಕೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ ಈ ಇಚ್ಛೆಯೂ ನೀವು ತ್ಯಜಿಸುವಿರಿ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯ: ನೀವು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಬಹಳ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸಿರುವಿರಿ! ಬೇರೆಯವರಿಗೂ ಅತಿ ಒಳಗಿನಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿ ಅಪೇಕ್ಷೆಗಳಿರಬಹುದು ಆದರೆ ಅವರಿಗೆ ಅದನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿಲ್ಲ! “ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ'' ಅಂದುಕೊಂಡು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಅವರು ಕೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಕೋಚ ಪಡುತ್ತಿರಬುದು! ಖಂಡಿತ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಏನೂ ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯ ಇಲ್ಲ - ಖಂಡಿತ ಅದನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗಬೇಕು. ಆದರೆ ಈ ನಿಜವನ್ನು ನೀವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ಸಮಾಧಾನದ ವಂಚಿಕೆಯಿಂದ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು ಹೊರತು ಒಂದು ಅನುಭವಾತ್ಮಕ ತಿಳುವಳಿಕೆಯಿಂದ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು. ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ನೀವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಕೇಳಿರುವುದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ಸಾಹಸದಿಂದ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿರುವಿರಿ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸುವುದು.

ಸರಿ... ಅರ್ಥವಾಯಿತೆ?!

ಅರ್ಥವಾಯಿತು.... ಸ್ವಾಮೀಜಿ

ಜನರು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕೇಳುವರು “ಸ್ವಾಮೀಜಿ, ನಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ನಿಮಗೆ ತೋರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನಾವು ನಿಮಗಾಗಿ ವಾಪಸ್ಸು ಏನು ಮಾಡಬಹುದು?''

ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ 'ವಿಕಸನ ಹೊಂದಿ - ಇದೇ ನೀವು ನನಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಕೊಡುವುದಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಉತ್ತಮವಾದ ಕಾಣಿಕೆ' ನಾನು ನಿಮಗಾಗಿ ಮಾಡುವುದು ಅದೇ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಉತ್ತಮವಾದ ಕೆಲಸ. ಮತ್ತು ನೀವು ನನಗಾಗಿ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಅದೇ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಉತ್ತಮವಾದ ಕೆಲಸ. ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ, ಈ ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೀವು ಅಂತರಂಗದೊಳಗೆ ಹೀರಿಕೊಂಡು ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನೇ ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿದರೆ, ನೀವು ನನಗಾಗಿ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಾಪಸ್ಸು ಮಾಡಿರುವಿರಿ.

ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯ ನಾನು ಹೇಳಬಲ್ಲೆ. ನೀವು ಹಿಂತಿರುಗಿ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತ ಇದ್ದರೆ ಸಮಾಜ ಸೇವೆ ಮಾಡಿ; ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ನೀಡಿ. ನೀವು ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರುವ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಬೇರೆಯವರನ್ನೂ ಎಚ್ಚರಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ. ಇದನ್ನು ನೀವು ಅಹಂಕಾರ ಅಥವಾ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಮಾಡಬೇಡಿ ಹೊರತು ನೀವು ಅನುಭವಿಸಿದ ಆನಂದವನ್ನು ಬೇರೆಯವರಲ್ಲಿ ಹರಡುವ ಉಲ್ಲಾಸಕ್ಕಾಗಿ, ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿಮಾಡಿ ಇದಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಎನರ್ಜಿಯನ್ನು ಹಾಕಿ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಮಾಡಿ. ನಿಮಗೆ ಆಗ ಇದು ಒಂದು ಉಲ್ಲಾಸಕರ ಧ್ಯಾನವಾಗಿ ಹೋಗುವುದು - ಮತ್ತು ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಜಾಗ್ರತೆಗೊಳಿಸುವುದು.

ನೀವು ಆಳವಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿದ್ದಾಗ ನೀವು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಒಂದು ಅಗಾಧವಾದ ಮೆಡಿಟೇಷನ್‌ನ ಅಥವಾ ಧ್ಯಾನದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವಿರಿ. ನೀವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಏನಾಗುವುದು ಎಂದು ಕಲ್ಪಿಸಿ! ನೀವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಧ್ಯಾನದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವಿರಿ.

ನೋಡಿ... ಒಂದು ವಿಷಯ: ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಹೇಳಿಕೊಡಲಾರದು. ಖಂಡಿತ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇದರ ಜ್ಞಾನ ಇರಬೇಕೆಂದು ಅವರಿಗೆ ಉಪಕಾರ ಸ್ಮರಣೆಯಾಗಿರಬೇಕೆಂಬುವ ತತ್ತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿರಬೇಕು. ಆದರೆ ಹೇಗೆ ದೊಡ್ಡವರಿಗೆ ಮರ್ಯಾದೆ ಕೊಡಬೇಕು, ಹೇಗೆ ಶಾಲೆಯ ಅಧ್ಯಾಪಕರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು ಎಂಬುವ ತತ್ತ್ವಗಳ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ತತ್ತ್ವವೂ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಆಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು. ಅವರೊಳಗೆ ಅದು ಒಂದು ಒಳಗಿನ, ನಿಜವಾದ ಭಾವನೆಯಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ ಹೊರತು ಕೇವಲ ಒಂದು ಮಾನಸಿಕ ಯಂತ್ರ ರಚನೆಯಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿರುವುದು.

ಕೇವಲ, ನೀವು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯೊಡನೆ ಒಂದು ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವವಾಗುವುದು. ಬೇರೆ ಏನೂ ರೀತಿ ಇಲ್ಲ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಒಬ್ಬರ ಅಥವಾ ಒಂದರ ಮೇಲೆ ಗುರಿ ಇಲ್ಲದ ಈ ರೀತಿ ಉಂಟಾಗುವ ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ಸುವಾಸನೆಯಾಗಿ ಇರುವುದು ಅಷ್ಟೆ.

ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಆದಾಗ ಕೃತಜ್ಞತೆಯೇ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಎಂದು ನಿಮಗೆ ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ಅನುಭವವಾಗುವುದು ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತುವುದು. ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು. ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯ ಹೊಂದುವ ರಹಸ್ಯವು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುವುದು. ಸದಾ ಆಳವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುವುದು. ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಈ ಇಡೀ ಅಖಂಡದ ಒಂದು ಅಂಶವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿ ಪ್ರೀತಿಸಲು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯುವುದು. ಸದಾಕಾಲ ಎಲ್ಲದನ್ನು ಚೂರು ಚೂರು ಮಾಡಿ, ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮಾಡಿ ಅಸಂತುಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಭಾವಿಸುವ ಬದಲಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಏಕೀಕರಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂದು ನೀವು ತಿಳಿಯುವಿರಿ.

ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷಯ, ಗುರುವಿನೊಡನೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುವುದು. ಕೇವಲ ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಿ ಹೋದಾಗ ಮಾತ್ರ, ಗುರುವಿನೊಂದಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯು ಆರಂಭವಾಗುವುದು. ಅದುವರೆಗು ನೀವು ಕೇವಲ ಕೇಳುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ - ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದಾಗ ನಿಜವಾದ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯು ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದು.

ಈವಾಗಲೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ: ನಾನು ನಿಮಗೆ ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿರುವುದಕ್ಕೆ ಹೇಳಿ ಕೊಡುತ್ತಾ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ಕೇವಲ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಂದು ಎಡೆಯನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ - ಈ ಎಡೆಯೊಳಗೆ ನೀವು ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಭಾವಿಸುವಿರಿ; ಈ ಎಡೆಯಲ್ಲಿ ನಾ ಹೇಳುವುದು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಅನುಭವವಾಗಿ ಹೋಗುವುದು. ಕೇವಲ, ನನ್ನ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಎನರ್ಜಿಯು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಈ ಎಡವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗುವುದು ಅಷ್ಟೆ.

ನಿಮಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿದಾಗೆಲ್ಲಾ ನೀವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸುಧಾರಿಸಿದ ಮಟ್ಟದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಹೋಗಿ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೆರೆದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವುದಕ್ಕೆ ತಯಾರಾಗಿರುವಿರಿ. ನೀವು ಮಾನಸಿಕ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಇರುವವರೆಗೆ ನಿಮಗೆ ನಿಮ್ಮ ಒಳಗಿನ ಎಡೆಯನ್ನು ಶೋಧಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಕಷ್ಟವಾಗಿರುವುದು.

ನಾನು ಎಲ್ಲರಿಗೆ ಸದಾ ಹೇಳುವೆನು: ನಾನು ಒಬ್ಬ ಬಂಧಮುಕ್ತ ಮಾಡುವ ಗುರು. ನಾನು ಜನಗಳನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಅದ್ಭುತವಾದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುವೆನು. ಆವಾಗ ತಾನೇ ಜನಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಶೋಧಿಸಿ, ವಿಕಸಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸುಲಭವಾಗುವುದು.

ತಂದೆ ತಾಯಿಯರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟು ಅವರ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತಲೆ ಹಾಕಲೇ ಬಾರದೆಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಇಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಮಾನಸಿಕ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡಬಾರದೆಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಇರುವೇನು ಅಷ್ಟೆ. ಅವರು ವಿಕಸನ ಹೊಂದುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಉತ್ತಮವಾಗಿರುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿಕೊಡಿ. ಖಂಡಿತ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ ಆದರೆ ನಿಜವನ್ನು ಅವರೊಳಗೆ ತುರುಕುವ ಬದಲು ಅವರನ್ನು ತಾವಾಗೇ ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕೊಡಿ. ವಿಕಸಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಒಳಗಿದ್ದ ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಅವರಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಿ.

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಜನರು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ "ಸ್ವಾಮೀಜಿ, ನೀವು ಹೇಗೆ ಸದಾ ಆನಂದವಾಗಿರುವಿರಿ! ಹೇಗೆ?"

ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಒಂದು ಆಳವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯು ಅವರಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹಿಗುತ್ತಾ ಇರುವುದರಿಂದ, ಬೋಧಕರು ಯಾವಾಗಲೂ ಪರಮಾನಂದದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವರು; ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಅವರ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಇರುವುದರಿಂದ ಅವರು ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ನೀವು ಕೇವಲ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ನೀವು ಸಕಲವನ್ನು ಅಥವಾ ಅಖಂಡವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲಾರಿರಿ, ಅದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ. ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ಒಂದು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ (ಅಂಕೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು) ಕೇವಲ ಯೋಗ್ಯವಾದವರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸರಿಸುವ ಒಂದು ಪ್ರಕಾಶ ಕಿರಣವು ಅಲ್ಲ. ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ಸುವಾಸನೆಯಾಗಿರುವುದು. ಅದನ್ನು ನೀವು ಹೊಂದಿಕೊಂಡಾಗ ಅದು ಸುಮ್ಮನೆ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಪ್ರಸರಿಸುವುದು. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಗುರುವು ಯಾವಾಗಲೂ ಆನಂದದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಗುರುವು ನೀವು ಅನುಭವಿಸಿ ಆನಂದಿಸುವಂತಹ ಸುವಾಸನೆಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ! ಅದಕ್ಕೆ, ಈ ಸ್ಥಳವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಸೆಳೆಯುತ್ತಾ ಇರುವುದು.

ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯು ಸಹಜವಾಗಿ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಸದಾ ಹರಿಯುತ್ತಾ ಇರುವುದರಿಂದ, ಎಲ್ಲಾ ಘಟನೆಗಳು ಸದಾ ಸಮರಸದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಇರುವುದರಿಂದ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಸುಂದರವಾಗಿರುವುದು. ನಿಮಗೆ ಇದು ಒಳಗಿನಿಂದ ಅರ್ಥವಾದಾಗ, ಆಗಿದ್ದ ಯಾವುದೂ ನಿಮಗೆ ‘ತಪ್ಪು’ ಎನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಆದಾಗ, ಜನರು ಏಕೆ ಸದಾ ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಇರುವರು ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಡುವಿರಿ!

ನಿಮಗೆ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ಉಂಟಾದಾಗ, ಈ ಇಡೀ ಜೀವಂತಿಕೆಯು, ಇಡೀ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯು ನಿಮಗೆ ದೇವಸ್ಥಾನವಾಗಿ ಹೋಗುವುದು. ಹೀಗೆ ಆದಾಗ, ನೀವು ಎಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನದ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದುವಿರಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಗುಡಿಗೆ ಹೋಗುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನೀವು ಆಗ ಸಹಜವಾಗಿ ಅಖಂಡದೊಡನೆ ಐಕ್ಯಹೊಂದಿ ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಭಾವಿಸುವಿರಿ.

ಇಡೀ ವಿಶ್ವ ಶಕ್ತಿಯು ದೇವಾಲಯವಾಗಿ ಹೋದಾಗ, ಮರಗಳು, ಆಕಾಶವು, ಭೂಮಿಯು ಎಲ್ಲಾ ಒಂದಾಗಿ ಹೋಗುವುದು. ಅದನ್ನು ನಮಿಸಿದಾಗ ನೀವು ಅದನ್ನು ಏನು ಕೇಳುವಿರಿ? ಏನು ಕೇಳಲಾಗುವುದು? ಅದ್ಭುತವಾದ ಈ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಅಂಶವಾಗಿರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕೇವಲ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಬಹುದು ಅಷ್ಟೆ.

ಹೀಗೆ ಆದಾಗ ಮರಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆಕಾಶದೊಂದಿಗೆ, ಭೂಮಿಯೊಂದಿಗೆ ನಿಮಗೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಆಗಿ ಹೋಗುವುದು. ಆಗ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾಷೆಯಾಗಿರುವ ಸಂಭಾಷಣೆ (communication) ಇಂದ ಹೃದಯದ ಭಾಷೆಯಾಗಿರುವ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಗೆ (communion) ನೀವು ವರ್ಗಾಯಿಸುವಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಕೇಂದ್ರವನ್ನು ನೀವು ಆಗ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿರಿ.

ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರು ಯಾರು, ಭಗವಂತನು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಪೂರೈಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಅಂದುಕೊಂಡಿರುವವರಿಗೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಭಗವಂತನು ಬಹಳ ಕರುಣಾಳು ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಮುಕ್ಕಾಲು ಭಾಗ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಅದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಬಹುದು: ನಿಮ್ಮ ಮಗುವಿಗೆ ನೆಗಡಿ ಇದ್ದಾಗ ಅವನು ಐಸ್‌ಕ್ರೀಮ್ ಕೇಳಿದರೆ ನೀವು ಕೊಡಿಸುತ್ತೀರಾ? ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ.

ಹೀಗೆ ಆದಾಗ ಮಗುವು ಕೃತಘ್ನವಾಗಿರಬಹುದು, ಕೋಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೆ ನೀವು ಮಗುವಿಗೆ ಒಳ್ಳೇದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತು. ಮಗುವಿಗೆ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು ಅಂತ ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಯಾವುದು ಉತ್ತಮವಾದದ್ದು ಎಂದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯದೇ ಭಗವಂತನನ್ನು ವಿವಿಧ ವಸ್ತುಗಳಿಗಾಗಿ ಬೇಡುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ.

ಕೇವಲ ತನ್ನ ವಾತ್ಸಲ್ಯ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯಿಂದ ದೇವರು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಮೆಲ್ಲನೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿ ನಿಮಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರುವ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಿಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೆ - ಹೀಗೆ ಮಾಡಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅವನು ಇನ್ನೂ ಎತ್ತರ ಸ್ತರದ ವಿವೇಕದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಹೊರಡಲು ಉತ್ತೇಜಿಸುವನು - ನಿಮಗಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಇದು ಒಂದೇ ಇಚ್ಛೆ! ಜ್ಞಾಪಕ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ: ನಿಮ್ಮ ವಿವೇಕವು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ ನೀವು ಕೇಳುವುದನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವಿರಿ.

ಹೇಗಿದ್ದರೂ ನೀವು ಭಗವಂತನನ್ನು ಏನು ಕೇಳುವಿರಿ? ನೀವು ಕೇಳಿ ತಕ್ಷಣವೇ, ದೇವರಿಗೆ ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಅಂತ ನೀವು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರುವಿರಿ ಎಂದು ಅರ್ಥ. ನೀವು ಕೇಳುವವರೆಗೆ ದೇವರಿಗೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅರ್ಥ. ಇದು ಬಹಳ ಹಾಸ್ಯಕರವಾದ ಮಾತು, ಅಲ್ಲವೇ? ದೇವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದು ಏನಾದರೂ ಉಂಟೇ?

ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ: ಭಗವಂತನು ನಿಮ್ಮ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಾನೆ ಹೊರತು ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲಾರನು. ಅವನು ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸುವುದಕ್ಕೆ ಆರಂಭಿಸಿದರೆ ನೀವು ಒಂದು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ! ಆದರೆ ದೇವರು ನಿಮ್ಮ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪೂರೈಸಿದಾಗ ನೀವು ವಿವೇಕದಿಂದ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾದ ವಿವೇಕದ ಸ್ತರಕ್ಕೆ ಏರುವಿರಿ ಹೀಗೆ ಆದಾಗ ನೀವು ಮೆಲ್ಲನೆ ಕೇಳುವುದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವಿರಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ಉಂಟಾಗುವುದು.

ಖಚಿತ ಪರಿಹಾರಗಳು

ನಿಮ್ಮ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಪರಿಹಾರ ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಾಹಸವನ್ನು ಭಗವಂತನು ನಿಮಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.

ನಿಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೆನಿಸುವುದನ್ನು ಕರಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿವೇಕವನ್ನು ಕೊಡುವನು.

ನಿಮಗೆ ಬಹಳ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ - ಅರ್ಥಾತ್ ನಿಮಗೆ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಸುಧಾರಿಸಿದ ಮಟ್ಟದ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.

ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಮಮತೆಯನ್ನು ಶೋಧಿಸುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ.

ನಿಮ್ಮ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಕಾಗಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ನಿಮ್ಮ ಹತ್ತಿರವೇ ಇದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಕಾಗಿರುವಂಥದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿಮಗೆ ಭಗವಂತನು ನೀಡುವನು.

ಪಕ್ವವಾಗಿ, ಸುವಾಸನೆಯುಳ್ಳ ಹೂವಿನಂತೆ ಅರಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಕಾಗಿರುವುದೆಲ್ಲಾ ಭಗವಂತನು ನಿಮಗೆ ನೀಡುವನು.

ನಮ್ಮ ಮೂಲ ಸಮಸ್ಯೆ ಏನೆಂದರೆ ನಮಗೆ ಬೇಕಾಗಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ಕೊಡುವ ಶಕ್ತಿ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಇದೆ ಎಂದು ನಾವು ನಂಬುವುದಕ್ಕೆ ತಯಾರಾಗಿದ್ದೇವೆ - ಆದರೆ ನಮಗೆ ಯಾವುದು ಹಿತಕರವಾಗಿರುವುದು, ಯಾವುದು ಅಹಿತವಾಗಿರುವುದು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಬುದ್ಧಿ ಅವನಿಗೆ ಇರುವುದು ಎಂದು ನಾವು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ! ನಾವು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಕೇವಲ ಶಕ್ತಿ ಇರುವುದು ಎಂದು ನಂಬಿಕೊಂಡು ಅವನನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೇವೆ.

ನಮಗೆ ಉತ್ತಮವಾಗಿರುವುದು ಯಾವುದು ಎಂದು ನಮಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತು ಅಂದುಕೊಂಡು ನಾವು ದೇವರನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ನಮಗೆ ಬೇಕಾಗಿದ್ದನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನೋಡುತ್ತೇವೆ! ನಾವು ಅವನಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ: ನನಗೆ ಇದು ಬೇಕು, ಎಲ್ಲಾ ಈ ರೀತಿ ಇರಬೇಕು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ, ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನನಗಾಗಿ ಹೀಗೇ ಮಾಡಿಕೊಡು! ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ ನಮ್ಮ ಆದ್ಯತೆಗಳನ್ನೂ ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ.

ಈ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ತೊಡಕು ಉಂಟಾಗುವುದು - ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತೇವೆ. ಭಗವಂತನಿಗೆ ಕೇವಲ ಶಕ್ತಿ ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ ಹೊರತು

ನಿಮಗೆ ಹಿತವಾದದ್ದು ಏನು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಬುದ್ಧಿಯೂ ಇರುವುದು ಎಂದು ನೀವು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಇದರ ತಿಳುವಳಿಕೆ ನಿಮಗೆ ಆದಾಗ ನೀವು 'ಕೇಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಡುವಿರಿ.

ಈ ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚವು ನಿಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯ ಬಲದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಇದೆ ಎಂದು ನೀವು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರುವಿರಿ. ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ: ನಿಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗಿ ಈ ಪ್ರಪಂಚವು ನಡೆಯುತ್ತಾ ಇರುವುದು.

ನೀವು ಲೇಣಿ ದೇಣಿಯ ತತ್ವದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಂಘಟಿತವಾಗಿರುವಿರಿ ಅಂದರೆ ನಿಮಗೆ ರಕ್ತ ಸಂಬಂಧವಾಗಿಲ್ಲದವರು ಸಹ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬೇಷರತ್ತಾಗಿ, ನಿಮ್ಮಿಂದ ವಾಪಸ್ಸು ಏನೂ ಅಪೇಕ್ಷೆ ಪಡದೇ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇರುವರು ಎಂದು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿಮಗೆ ಕಷ್ಟ. ನಿಮಗೆ ಇದನ್ನು ನಂಬುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳಿ: ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇರುವುದು - ಈ ರೀತಿ ನಿಮ್ಮ ಆರೈಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಈ ನಿಜವನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸಬಲ್ಲೆ - ಆದರೆ ಈ ನಿಜವನ್ನು ಒಳಗಿನಿಂದ ಅನುಭವಿಸುವುದು ನಿಮಗೆ ಸೇರಿದ್ದು. ಆವಾಗ ತಾನೇ ಅದು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಜ್ಞಾನವಾಗಿ ಹೋಗುವುದು.

ನಾನು ಜನರಿಗೆ ಸದಾ ಹೇಳುವೆನು, "ನಾನು ನಿಮಗೆ ಅಧ್ಯಾತ್ಮವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಡಲಾರೆನು ಆದರೆ ನೀವು ಕಲಿಯಬಲ್ಲಿರಿ'' ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದು ಏನು ಎಂದು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಪರಮ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಬಲ್ಲೆ. ಆದರೆ ಆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿಮಗೆ ಸೇರಿದ್ದು. ಸತ್ಯವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟು ಸಾರಿ ಹೇಳುವುದಕ್ಕೆ ತಯಾರಾಗಿರುವೆನು.

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆ: ಒಮ್ಮೆ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಪಾರಿವ್ರಾಜಕ ಯಾತ್ರೆಗೆ (ಪಾದಯಾತ್ರೆ) ಅವರ ಶಿಷ್ಯರೊಡನೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ, ಒಂದು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಬಾಯಾರಿಕೆ ಆಯಿತು.

ನೀರಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಹುಡುಕಿದರು, ಆದರೆ ಅವರ ಬಾಯಾರಿಕೆಯನ್ನು ಹಿಂಗಿಸುವಂಥದ್ದು ಏನೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.

ಕಡೆಗೆ, ಅವರೆಲ್ಲರು ಸರಾಯಿಯನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ತೆಂಗಿನ ತೋಟವನ್ನು ಕಂಡರು.

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ತೋಟವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅವರ ಬಾಯಾರಿಕೆಯನ್ನು ಹಿಂಗಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಏನಾದರೂ ಇದೆಯೇ ಎಂದು ಕೆಲಸದವರನ್ನು ಕೇಳಿದರು.

ಸರಾಯಿ ಒಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಏನೂ ಅವರ ಹತ್ತಿರ ಇರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕೆಲಸದವರು ಉತ್ತರಿಸಿದರು.

ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಸರಾಯಿಯನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಕುಡಿದರು.

ಶಂಕರರು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಕೂಡಲೆ ಶಿಷ್ಯರೂ ಸರಾಯಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಕುಡಿದರು.

ಯಾವುದೇ ಪರಿಮಿತಿ ಇಲ್ಲದೆ ಇರುವ ಪ್ರಜ್ಞತೆಯಿರುವ ಜ್ಞಾನೋದಯ ಹೊಂದಿದ ಬೋಧಕರಾಗಿದ್ದ ಶಂಕರರ ಮೇಲೆ ಸರಾಯಿಯ ಪ್ರಭಾವ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಹೀಗಾಗಿ, ಅವರು ಅಲ್ಲಾಡದೆ, ನೇರವಾಗಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಡೆದಂತೆ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರು - ಆದರೆ ಸರಾಯಿಯಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗಿದ್ದ ಶಿಷ್ಯರು ತತ್ತರಿಸುತ್ತಾ ನಡೆದರು!

ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಅವರು ಒಂದು ಮರುಳುಕಾಡಿಗೆ ಬಂದು ಸೇರಿದರು. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವರಿಗೆ ಬಹಳ ಬಾಯಾರಿಕೆ ಆಯಿತು - ಮತ್ತು ಈ ಸಾರಿ ಅವರು ಒಂದು ಕಮ್ಮಾರ ಶಾಲೆಯನ್ನು ಕಂಡರು. ಬೇರೆ ಏನೂ ದೊರಕುತ್ತಾ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಲಸಗಾರನೊಬ್ಬನನ್ನು ಶಂಕರರು ಕುಡಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಏನಾದರೂ ಇದೆಯೇ ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಕುಡಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಕೆಲಸಗಾರನು ಹೇಳಿದನು.

ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ದ್ರವರೂಪದ ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಕಂಡು ಶಂಕರರು ಕೆಲಸಗಾರನಿಂದ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಕುಡಿದರು.

ದ್ರವರೂಪದ ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಕುಡಿದ ಮೇಲೆ ಶಂಕರರು ಅವರ ಶಿಷ್ಯರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ ಅದನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು.

ಶಿಷ್ಯರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಚಕಿತಗೊಂಡರು.

ಕೇವಲ ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು ಹೊರತು ಅವರು ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು ಎಂದು ಅವರ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ತಿಳಿಸುವ ಉದ್ದೇಶವು ಶಂಕರರಿಗೆ ಇತ್ತು.

ತಾವು ಪರಿಮಿತಿಗಳಿಲ್ಲದ ಸ್ವಪ್ರಜ್ಞತೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತರಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಶಂಕರರ ಮೇಲೆ ಸರಾಯಿಯ ಪ್ರಭಾವ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನೀವು ಅನುಭವಿಸುವವರೆಗು ನಿಮಗೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಒಬ್ಬರನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರ ಅನುಕರಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರೂ ಒಳಗಿನಿಂದ ಅನುಭವಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ನಿಜ ಗೊತ್ತಾಗುವುದು.

ನಿಜದೊಡನೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ನೀವು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿರುವಿರಿ ಎಂಬುವುದು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ನಿರ್ಧಾರ. ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದವರನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಾನು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಲ್ಲೆ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಕೈಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ನನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ತಯಾರಾಗಿದ್ದರೆ ತಾನೇ, ನಾನು ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿಸಬಲ್ಲೆ. ನಿಮಗೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರುವ ಇಚ್ಛೆ ಇದ್ದರೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಕೈಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ನನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಮುಟ್ಟುವಿರಿ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನೀವು ಎಲ್ಲಿ ಇದ್ದೀರೋ ಅಲ್ಲೇ ಇರುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ “ಭಗವಂತನು ನಿಮಗೆ ಬಂಧನದಲ್ಲಿರುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುವನು.''

ನಾವು ಇಚ್ಛಿಸಿದ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನು ನಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಯೋಚಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳಿ, ನಿಮಗಿಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿ ದೇವರಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಪರಿಚಯ ಇರುವುದು, ನಿಮಗಿಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿ ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವನು. ಇದೇ ನಿಜ. ಇದನ್ನು ನೀವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅಷ್ಟೆ. ಕೇವಲ, ಶಂಬೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟು ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕು. ಉಳಿದದ್ದೆಲ್ಲಾ ತಾನಾಗಿ ತಾನೇ ಆಗಿ ಹೋಗುವುದು.

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆ:

ಒಂದು ಮೀನಿನ ಟ್ಯಾಂಕ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದ ಎರಡು ಮೀನುಗಳು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.

ಒಂದು ಮೀನು ಇನ್ನೊಂದನ್ನು ಕೇಳಿತು, “ಭಗವಂತನು ಇದ್ದಾನೆ ಎಂದು ನಿನಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆಯೇ?''

ಇನ್ನೊಂದು ಮೀನು ಉತ್ತರಿಸಿತು, “ನಮ್ಮ ಟ್ಯಾಂಕಿನ ನೀರನ್ನು ಬೇರೆ ಯಾರು ದಿನಾಗಲು ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಾ ಇರುವರು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ?''

ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯು ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಆವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವುದು ಎಂದು ನಿಮಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಇದ್ದರೆ ನೀವು ಎಲ್ಲಾ ಚಿಂತೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿರುವಿರಿ. ಆದರೆ ಜ್ಞಾಪಕ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ,

ನಾ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇರುವುದು. ನಿಮ್ಮ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರುವುದು ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವುದು. ನಿಮ್ಮ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯು ತಾನಾಗಿ ತಾನೇ ಪೂರೈಸುವುದು. ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ ಅವುಗಳ ಪೂರೈಕೆ ಆಗದೇ ಇರುವುದರಿಂದ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿನಿಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆ ಕಡಿಮೆ ಆಗಿ ಹೋಗುವುದು.

ನೋಡಿ ಸಾಧಾರಣ ನಂಬಿಕೆಯು ಕೇವಲ ನಂಬುವುದು ಅಷ್ಟೆ. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ವಿಶ್ವಾಸವು ನಂಬಿದೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಕಾಗಿರುವ ಎನರ್ಜಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವುದು. ನೀವು ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಬಹುದು ಆದರೆ ವಿಶ್ವಾಸದ ಸ್ತರಕ್ಕೆ ಏರಬೇಕು. ಕೇವಲ ನಂಬಿಕೆ ಇದ್ದರೆ ಸಂದೇಹ ಇರುವುದು, ವಿಶ್ವಾಸದಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹ ಇರುವುದಿಲ್ಲ - ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ ನೀವು ಅದನ್ನು ಮೊದಲೇ ಅನುಭವಿಸಿರುವಿರಿ. ನೀವು ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನೀವು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದರೆ ನೀವು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಕಡೆ ಆಕರ್ಷಿಸು ವಿರಿ. ಇದನ್ನು ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅನುಭವದಿಂದ ಪ್ರಕಟನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ.

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆ:

ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗನು ಒಮ್ಮೆ ಒಬ್ಬ ರಾಜನ ಅರಮನೆಗೆ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟನು. ಅವನು ರಾಜನನ್ನು ತಾನು ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಂಗುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು.

ರಾಜನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು ಮತ್ತು ಹುಡುಗನು ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಂಗಿದನು.

ಮಾರನೆ ದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಹುಡುಗನು ರಾಜನ ಬಳಿ ಬಂದು ತನಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದ ವಸತಿಯ ಬಗ್ಗೆ, ಅದರ ಕೊರತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಆಕ್ಷೇಪಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

ರಾಜನು ಕೋಪದಿಂದ ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಒಂದು ದಿನದ ವಸತಿಯನ್ನು ನೀಡುವುದು ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚು ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನನ್ನು ಅರಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹಾಕುವುದಕ್ಕೆ ಆಜ್ಞೆ ಕೊಟ್ಟನು.

ಹುಡುಗನಿಗೆ ಬಹಳ ದುಃಖವಾಯಿತು. ಅವನು ಒಂದು ಸೂಫಿ ಮುನಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಈ ಘಟನೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು.

ಮುನಿಯು ಏನೂ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಕೇವಲ ಹುಡುಗನಿಗೆ ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯನಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಹೇಳಿದನು.

ಕೆಲವು ಮಾಸಗಳಾದ ನಂತರ ಮುನಿಯು ಹುಡುಗನಿಗೆ ತಾನು ರಾಜನ ಅರಮನೆಗೆ ಭೇಟಿ ಕೊಡುವೆನು ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನನ್ನೂ ತನ್ನ ಜೊತೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.

ಅರಮನೆಯನ್ನು ತಲುಪಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ಇರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕೋರಿದರು. ರಾಜನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ಮಾರನೆ ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮುನಿಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಮಾಡಿದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಸರಿಯಾಗಿತ್ತೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂದು ರಾಜನು ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಂಡನು. ಮುನಿಯು ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ತನ್ನ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ರಾಜನಿಗೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದನು. ರಾಜನಿಗೆ ಬಹಳ ಸಂತೋಷವಾಗಿ, ಕೂಡಲೆ ಅವನ ಆಳುಗಳಿಗೆ ಮುನಿಗೆ ಮಾಡಿದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಸೌಕರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಆಜ್ಞಣೆ ಕೊಟ್ಟನು.

ಮುನಿಯು ಹುಡುಗನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು, "ಈಗ ನೋಡಿದೆಯಾ? ಇದೇ ಜೀವನದ ರಹಸ್ಯ. ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ನಿನಗೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸುರಿಸಲಾಗುವುದು. ನಿಮಗೆ ನೀಡಿರುವುದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪನ್ನು ಕಂಡು ಹಿಡಿಯುವ ಬದಲಾಗಿ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಗೆ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಅಭಿನಂದನೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ಹೀಗೆ ಆಗುವುದು. ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಭಾವಿಸಿದರೆ ನೀವು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ (possitive) ಕಂಪನಗಳನ್ನು ಪ್ರಸರಿಸುವಿರಿ - ಈ ಕಂಪನಗಳು ನೀವು ಕಲ್ಸಿಸಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೀಡುವುವು. ಕೇವಲ ಬಾಯಿಂದ ಜನಗಳ ಪ್ರಶಂಸೆ ಮಾಡಿ, ಅವರನ್ನು ವಂಚಿಸಿ, ಅವರಿಂದ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂದು ನನ್ನ ಅರ್ಥ ಅಲ್ಲ. ಖಂಡಿತ ಅಲ್ಲ. ಹೊರಗಿನ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಏನೇ ಆಗುತ್ತಾ ಇದ್ದರೂ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸದಾ ಉಪಕಾರಸ್ಮರಿಸುವ ಮನೋಭಾವವಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಪ್ರಸರಿಸುವುದು. ಆಗ ನಿಮಗಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಘಟನೆಗಳು ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲು ಆರಂಭವಾಗುವದು.

ಜನರು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕೇಳುವರು "ಸ್ವಾಮೀಜಿ, ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲು ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೊಂದು ಪೀಡೆ ಇರುವುದು. ಇದು ಏಕೆ?" ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳಿ, ಎಲ್ಲಾ ನಿರರ್ಥಕವಾದದ್ದು. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ನೀವು ಅಂದುಕೊಂಡಿರೋಷ್ಟು ಪೀಡೆ ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಖಂಡಿದ ಜನರು ದುಃಖಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ನೀವು ಸರಿಯಾಗಿ ಅಂಕಿ ಸಂಖ್ಯೆಗಳ ವಿವರವನ್ನು ತೆಗೆದು ನೋಡಿದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ

ವಂಚಿಸಿದೆ ಎಂದು ನೀವು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಮಾಡಿ ಮಾತాడుವುದು ಒಂದು ಹಗುರವಾದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾತುಕಥೆ ಆಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವು ಮಾಯವಾಗಿ ಹೋಗಿರುವುದರಿಂದ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಪೀಡೆ ಇರುವುದು. ಅಪ್ರಜ್ಞಾರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ನಮಗೆ ಅನ್ಯಾಸೆ ಆಗಿಹೋಗಿದೆ.

ನೋಡಿ, ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ: ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯು ಮೇಲ್ವಿ ಸುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಘಟನೆಗಳು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಮರಸದಿಂದ ನಡೆಸಲಾಗಿದೆ ಅಂದರೆ ನೀವು ಎಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಎಚ್ಚರಿಕಗೊಳ್ಳುತ್ತೀರೋ, ಅಷ್ಟೇ ಹೆಚ್ಚು ಕ್ರಮವನ್ನು ಈ ಗೊಂದಲವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವಂಥದರಲ್ಲೂ ಗ್ರಹಿಸುವಿರಿ. ಇದರ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿದ್ದು ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಪಾತ್ರ ನೆರವೇರಿಸಿದರೆ ಜೀವನವು ಸಂಗೀತದಂತೆ ಹರಿಯುವುದು.

ಈ ಕಾರ್ಯಗತಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯು ಹೆಚ್ಚಾದರೆ, ಸಣ್ಣದಿಂದ ಹಿಡಿದು ದೊಡ್ಡ ಘಟನೆಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಬದಲಾವಣೆಗಳಾಗಿ ಆ ಇಡೀ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ನೀವು ಒಂದು ಸರಳವಾದ ಉಪಕರಣವಾಗಿದ್ದು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಹೇಗೆ ನಡೆಸಲಾಗುವುದು ಎಂದು ನೀವು ತಿಳಿಯುವಿರಿ. ಕಾಕತಾಳೀಯದ ಶಕ್ತಿಯು ಆಗ ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭವ್ಯತೆಯೊಂದಿಗೆ ನಿಮಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಈ ಇಡೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಸ್ವರಮೇಳದ ಒಂದು ಅಂಶವಾಗಿರುವಿರಿ ಮತ್ತು ನೀವು ಕೇವಲ ಆ ಸಂಗೀತದೊಡನೆ ಮೇಳೈಸಿ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಹರಿಯುತ್ತಿರಬೇಕೆಂದು ನೀವು ತಿಳಿಯುವಿರಿ. ಕೇವಲ, ಈ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ನೀವು ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಿ ಅದರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಹೋಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ, ಸಮಸ್ಯೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಆರಂಭವಾಗುವುವು.

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆ:

ಒಂದು ದಿನ ಜನರು ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯು ನದಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ನೀರಿನ ವೇಗ ಪ್ರವಾಹದೊಡನೆ ಹರಿದುಕೊಂಡು ಹೋದಳು ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು. ಒಡನೆ ಮನುಷ್ಯನು ನದಿಯ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿ ತನ್ನ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ನೀರಿನ ಒಳಗೆ ದುಮುಕಿ ಪ್ರವಾಹಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಈಜಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

ಜನರು ಕೂಗಿದರು, "ನೀನು ಏಕೆ ಪ್ರವಾಹಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಈಜುತ್ತಿರುವಿ? ನದಿಯ ಪ್ರವಾಹವು ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಪ್ರವಾಹದೊಡನೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿರುವುದು."

ಆತನು ವಾಪಸ್ಸು ಕೂಗಿದನು. “ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ವಿಷಯ ಕೇವಲ ನನಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತು. ನದಿಯಲ್ಲೂ ಅವಳು ಪ್ರವಾಹದ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಹೋಗಿರುವಳು, ಪ್ರವಾಹದೊಡನೆ ಅವಳು ಹೋಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.”

(ನಗು)

ನಾವು ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದಾಗ ಸಮಸ್ಯೆ ಆರಂಭವಾಗುವುದು ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ನಡುವೆ ನಮ್ಮ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬರಲು ಬಿಟ್ಟಿರುವೆವು. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಾವು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಹೋದರೆ ನಾವು ಸದಾ ಹೃದಯಪೂರ್ವಕ ರಾಗಿರುವೆವು; ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿಯು ನಮಗೆ ಇರುವುದು ಮತ್ತು ನಾವು ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ವಿಸ್ತರಿಸುವೆವು.

ನೀವು ಹೃದಯಪೂರ್ವಕರಾಗಿದ್ದಾಗ, ನೀವು ಯಾವ ಜವಾಬುದಾರಿಯನ್ನಾದರೂ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ತಯಾರಾಗಿರುವಿರಿ. ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಜನಗಳಿಗೆ ಹೇಳುವೆ: ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡುವುದೇ (response) ಜವಾಬ್ದಾರಿ (responsibility) ಎನಿಸುವುದು. ಬೋಧಕರು ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವರು! ಹೇಗೆ? ಅವರು ಸದಾ ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿದ್ದು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರವಾಹದೊಡನೆ ಸದಾ ಹರಿಯುತ್ತಾ ಇರುವುದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಇದು ಸಾಧ್ಯ. ಅವರು ಕೇವಲ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯೊಡನೆ ಸದಾ ಪ್ರವಹಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದರೆ, ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯು ಬೇಕಾಗಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಂದು ಸಹಜವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿಸುವುದು ಎಂದು ಬೋಧಕರು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ನಮ್ಮ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ‘ಆಶ್ರಮೈಟ್ಸ್’ನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಆಗಿರುವ ಅನುಭವಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿಸುವರು. ನಾನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯೊಡನೆ ಪ್ರವಹಿಸುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ನನ್ನ ಗತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವರಿಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗಿರುವುದು. ಆದರೆ ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿಯೇ ಗೊತ್ತಾಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮಯ ಬೇಕಾಗುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯ ತತ್ವಗಳು ಅವರು ಮೆಲ್ಲನೆ ತ್ಯಜಿಸುವರು - ಯಾವಾಗಾದರೂ, ಯಾವ ಕೆಲಸಕ್ಕೂ ತಯಾರಾಗಿರಲು ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳುವರು! ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಈ ರೀತಿ ನಡೆಯುವುದು. ತಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಾ ಇರುವುವು.

ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿದ್ದ ಕ್ರಮವಾದ ಗೊಂದಲವನ್ನು ನೋಡಿ ಹೊರಗಡೆಯವರು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾಗುವರು. ಪೂಜೆಗಳಾಗಲೀ, ಸಮಾವೇಶಗಳಾಗಲೀ, ನಾನು ಕೇವಲ ಕೆಲವು ಘಂಟೆ ಕಾಲ ಅವರಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ - ಮತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ ಹಾಗೆ ತಯಾರಾಗುವುದು. ನಾನು ಯಾವುದೇ ಚೌಕಟ್ಟಿನ ಸೀಮೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ರಚನಾಕ್ರಮವಿಲ್ಲದೇ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಾ ಇರುವುದರಿಂದ ನಾವು ಕೇವಲ ಅವರಿಗೆ ತಯಾರಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಮಾತ್ರ ಕೊಡಬಲ್ಲೆ. ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯೊಡನೆ ನೀವು ಹರಿಯಲು ಕಲಿತುಕೊಂಡರೆ, ನೀವು ಯಾವ ಚಿಂತೆಯೂ ಇಲ್ಲದೇ ಜೀವಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಏಕೋ, ಯಾವುದೋ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿರೋಧಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವೀಣರಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ನಾವು ಆಗ ದುಃಖಿಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಆದರೆ, ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯು ಸದಾ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇರುವುದು - ಮತ್ತು ನಿಮಗೆ ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ ಇರುವುದು ಎಂದು ನೀವು ತಿಳಿಯುವಿರಿ.

ವಿಶ್ವ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ನೀವು ಹೊಂದಿಕೊಂಡಾಗ ನೀವು ಆ ಶಕ್ತಿಯ ತೇಜಸ್ಸನ್ನೂ ಮತ್ತು ಚೈತನ್ಯವನ್ನೂ ಹೊಂದುವಿರಿ. ಒಂದು ಜಿಗ್‌ಸಾ ಪಝಲ್‌ನ (jigsaw puzzle ಕ್ರಮವಿಲ್ಲದ ಚಿತ್ರ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಕ್ರಮಗೊಳಿಸುವ ಆಟ) ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಕ್ರಮಗೊಂಡು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಬಂದು ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಅನುಕೂಲಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆಯುವುದನ್ನು ನೀವು ನೋಡಬಲ್ಲಿರಿ; ನೀವು ಎಲ್ಲಿ ಹೋದರೂ ಅಲ್ಲಿ ಜನಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೊಸ ಹೃದಯವಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸುವುದನ್ನು ಭಾವಿಸುವಿರಿ.

ಜನರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಂದು ಹೊಸ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವರು. ಯಾವುದೋ, ಗೊತ್ತಾಗದೆಯಿರುವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯನ್ನು ಅವರು ಅನುಭವಿಸುವರು. ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವು ಒಬ್ಬ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಗಾಯಕನು ಹಾಡುತ್ತಿರುವ ಗೀತೆಯಾಗಿ ಹೋಗುವುದು - ಈ ಹಾಡಿಗೆ ನೀವು ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಕುಣಿಯುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ. ಜೀವನವು ಕೇವಲ ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ನೃತ್ಯವಾಗಿ ಆಗಿ ಹೋಗುವುದು. ಜೀವನವು ಒಂದು ಆಚರಣೆಯಾಗಿ ಹೋಗುವುದು.

ಆದರೆ ಜೀವನವನ್ನು ಆಚರಿಸುವ ಬದಲು ನಾವು ಸದಾಕಾಲ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಚಮತ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೇವೆ. ಹೀಗೆ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಚಮತ್ಕಾರಗಳು ಆಗುತ್ತಾ ಇಲ್ಲವೆಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳಿ:

ಚಮತ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮಾಡಲಾಗದು, ಅವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಾ ಇರುವುವು! ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದ ಅವುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಯೋಗ್ಯತೆಯಿಂದಲೇ ಅವುಗಳು ಚಮತ್ಕಾರಗಳೆನಿಸುವುವು. ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಮೂಲಕ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿ ಯೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಿ - ಮತ್ತು ನೀವು ಚಮತ್ಕಾರಗಳು ಆಗುವುದನ್ನು ಕಾಣುವಿರಿ. ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ನಿಮಗೆ ಚಮತ್ಕಾರವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಯೋಗ್ಯತೆಯನ್ನು ನೀಡುವುದು. ನೀವು ಅದರಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲಾಸಿಸುವಿರಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ - ಅದು ನಿಮ್ಮ ಆಯ್ಕೆ!

ನೀವು ಅವುಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ ಅರ್ಥಾತ್ ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಮಗೆ ಗುರುತಿಸಲಾಗದಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಅಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿರುವಿರಿ. ಅದು ಹೀಗೆ: ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದುಕೊಂಡಿರುವುದು - ಆದರೆ ನೀವು ಅದನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ತಟ್ಟುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ! ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದೆಲ್ಲವೂ ಆವಾಗಲೇ ಉಪಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ - ಮತ್ತು ಕೇವಲ ನೀವು ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ

ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ: ನೀರನ್ನು ಮದಿರವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವುದು ಚಮತ್ಕಾರವಲ್ಲ, ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ದೇವರಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವುದು ನಿಜವಾದ ಚಮತ್ಕಾರವಾಗಿರುವುದು. ಮೊದಲನೆಯ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಪರಮ ಮಂತ್ರವಾದಿ ಪಿ.ಸಿ. ಸರ್ಕಾರ್‌ನ ಮಾಡಬಲ್ಲನು. ಎರಡನೆಯ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಅಗಾಧವಾದ ಗ್_ಟಿಕೆಯ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರುವುದು.

ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆ:

ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮಂದಿರಿಬ್ಬರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದರು.

ಅಣ್ಣನು ವ್ಯಾಪಾರ ಉದ್ಯೋಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದನು ಮತ್ತು ತಮ್ಮನು ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಸನ್ಯಾಸಿ ಆಗಿ ಹೋದನು.

ಕೆಲವು ವರುಷಗಳ ನಂತರ ಇಬ್ಬರು ಸೇರಿದರು.

ಇಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಅವರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಂಡರು.

ತಾನು ಗಳಿಸಿದ ಭೌತಿಕವಾದ ವಸ್ತುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಣ್ಣನು ತಿಳಿಸಿದನು - ತನ್ನ ವ್ಯವಹಾರದ ಬಗ್ಗೆ, ತಾನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಐಶ್ವರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ತಿಳಿಸಿ

ಖಚಿತ ಪರಿಹಾರಗಳು

ಅವನು ತನ್ನ ತಮ್ಮನನ್ನು ಅವನು ಏನು ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದನು ಎಂದು ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಉತ್ತರವಾಗಿ ತಮ್ಮನು ಅಣ್ಣನನ್ನು ಒಂದು ನದಿಯ ಬಳಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಿದನು. "ನಾನು ಗಳಿಸಿರುವುದು ಇದೇ" ಎಂದು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದನು.

ಅಣ್ಣನು ಒಂದು ಹರಗೋಲನ್ನು ಬಾಡಿಗೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಿ ಹೇಳಿದನು, "ಏನೂ, ಎರಡು ಕಾಸು ಕೊಟ್ಟು ಆಗುವಂತಹ ಕೆಲಸವನ್ನು ನೀನು ಇಷ್ಟೊಂದು ವರುಷಗಳಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿಸಿದೆಯಾ?"

ಹೊರಗಿನ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಚಮತ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಜನರು ತಾವು ಬಹಳ ಬಲವುಳ್ಳರಾಗಿ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕರಾಗಿ ಹೋಗಿರುವರು ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರುವರು! ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ! ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ: ಆಧ್ಯಾತ್ಮವು ಹೊರಗಿನ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಚಮತ್ಕಾರದ ಆಟ ಅಲ್ಲ, ಅದು ಒಳಗಿನ ಪ್ರಪಂಚದ ಆಟವಾಗಿರುವುದು. ನಿಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಕ್ರಿಯೆ - ಇದೇ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಚಮತ್ಕಾರ! ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತಿಸುವುದೇ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಚಮತ್ಕಾರವಾಗಿರುವುದು.

ಜನರು ಆಗಾಗ್ಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಚಮತ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವರು. ನನ್ನ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡುವ ತಕ್ಕಡಿಯು ಚಮತ್ಕಾರಗಳು ಅಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ಅವರು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ನಾನು ಬಹಳ ಸರಳವಾದ ಕೌಶಲ್ಯವಾಗಿದ್ದ ಪದಾರ್ಥಗಳ ಆವಿರ್ಭಾವವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದರೂ, ಜನರು ಈ ಚಮತ್ಕಾರಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ನನ್ನ ಬಳಿ ಬರುವರು - ಅವರು ಚಮತ್ಕಾರವನ್ನು ನೋಡಲು ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವರು - ತಮ್ಮ ಪರಿವರ್ತನೆಗಾಗಿ ಬರಲಾರರು. ಇದೇ ನನ್ನ ಚಿಂತೆ.

ಒಂದು ದಿನ ಕೆಲವು ಭಕ್ತಾಧಿಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿದು ಚಮತ್ಕಾರವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು - ಆಗ ನಾನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ್ಮಿ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಸ್ಥಳಾಂತರ ಮಾಡಿ ಅವರಿಗೆ ಅದನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆನು. ಅದು ಏನೂ ಚಮತ್ಕಾರವಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆ. ಕಾರಣ ಪರಿಣಾಮದ ಸಂಬಂಧ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದರಿಂದ, ನೀವು ಇದನ್ನು ಚಮತ್ಕಾರವೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರುವಿರಿ.

ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಸ್ಥಳಾಂತರದಲ್ಲಿ ಏನು ಆಗುವುದೆಂದರೆ, ಹೇಗೆ ದೂರವಾಣಿಯ ಯಂತ್ರದಲ್ಲಿ ನೀವು ಮಾತನಾಡಿದಾಗ ಧ್ವನಿ ತರಂಗಗಳು, ವಿದ್ಯುತ್ ತರಂಗಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿ ಒಂದು ಮಾಧ್ಯಮದ ಮೂಲಕ ಇನ್ನೊಂದು ಸ್ಥಳವನ್ನು ತಲುಪಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಧ್ವನಿ ತರಂಗಗಳಾಗಿ ಹೋಗುವುವೋ, ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಕೇವಲ ಪದಾರ್ಥವನ್ನು ಎನರ್ಜಿಗೆ ಪರಿವರ್ತಿಸಿ ಅದನ್ನು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಳುಟಿಸಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅದನ್ನು ಪದಾರ್ಥವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವೆನು ಅಷ್ಟೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಏನೂ ಚಮತ್ಕಾರ ಇಲ್ಲ.

ಅದಕ್ಕೆ, ಚಮತ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಶೋಧಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡಿ. ವಿಶ್ವ ಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ತಾನಾಗಿ ತಾನೇ ನಿಮಗೆ ಚಮತ್ಕಾರಗಳು ಆಗುವುವು. ಗುರುವಿನ ಮೂಲಕ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಆಗುವ ಪರಿವರ್ತನೆಯೇ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಚಮತ್ಕಾರ! ಜ್ಞಾಪಕ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ, ಗುರುವಿನಿಂದ ನಿಮಗೆ ಚಮತ್ಕಾರಗಳ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ ಆದರೆ ವಿವೇಕದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಮಾತ್ರ ಇರುವುದು.

ನಿಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ದಿನಪ್ರತಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಿರಿ - ಮತ್ತು ಶಾಂತವಾಗಿರುವಿರಿ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನೀವು ಮ್ಯಾನೇಜರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಿಮಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಾರ್ಯಗಳಿರುವುವು ಅಲ್ಲವೆ? ನೀವು ಜನಗಳನ್ನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಅವರ ಕೆಲಸಗಳ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ಅವರ ಸಂಬಳಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು - ಇತ್ಯಾದಿ. ಈ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದೇ ಮಾಡಬಲ್ಲಿರೇ? ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದರೆ ಈ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದೇ ಮಾಡಬಹುದು. ಆವಾಗ ನಿಮಗೆ ಶಾಂತಿ ಇರುವುದು. ನಿಮಗೆ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರುವುದು ಹೊರತು ಅಧಿಕಾರದ ಶಕ್ತಿ ಅಲ್ಲ, ಜ್ಞಾಪಕ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ.

ನೀವು, ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯು ನಿಮ್ಮ ಆರೈಕೆ ಸದಾ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇರುವುದು ಎಂದು ಅನುಭವಿಸಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಾಗ, ಈ ರೀತಿ ಭ್ರಮೆಗಳಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದಿರುವ ಒಂದು ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವಿರಿ. ನಾವು ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಸದಾ ಜೋಯಿಸಲು, ಭವಿಷ್ಯ ಹೇಳುವವರು, ಗ್ರಹಗಳ ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವೆವು; ಆದರೆ ಜೀವನದ ಆಧಾರವಾಗಿದ್ದ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆಯೇ ನಾವು ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಾರೆವು.

ಭಾರತ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗಿಣಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯ ಕೇಳುವ ಒಂದು ರೋಮಾಂಚಕವಾದ ಪದ್ಧತಿಯು ಇರುವುದು.

ಫುಟ್‌ಪಾತ್ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಒಂದು ಗಿಣಿಯನ್ನು ಅದರ ಪಂಜರದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ.

ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಹಾದು ಹೋಗುವವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಅವನಿಗೆ ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟು ತಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಹೇಳುವರು.

ಆಗ ಗಿಣಿಯ ಮಾಲೀಕನು ಆ ಪಂಜರವನ್ನು ತೆಗೆದು ಗಿಣಿಗೆ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಅಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದ ಕಾಗದಗಳ ರಾಶಿಯಿಂದ ಒಂದು ಕಾಗದವನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲು ಅಪ್ಪಣೆ ಕೊಡುವನು.

ಗಿಣಿಯು ಪಂಜರದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಕಾಗದವನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿ ಅದನ್ನು ಅದರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಮಾಲೀಕನಿಗೆ ಕೊಡುವುದು.

ಮಾಲೀಕನು ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಬರೆದಿದ್ದನ್ನು ಓದುವನು. ಅದೇ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಭವಿಷ್ಯ ಕಾಲಜ್ಞಾನ.

ಆರು ಜ್ಞಾನೇಂದ್ರಿಯಗಳಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯು 4 ಜ್ಞಾನೇಂದ್ರಿಯವಿರುವ ಗಿಣಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಭವಿಷ್ಯ ಹೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಕೇಳುವನು. ಇದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?

ನಾ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳಿ: ಸುಮ್ಮನೆ ಈ ಮೂರ್ಖತನವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟು ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ; ಕೇಂದ್ರ ಸೂತ್ರವಾಗಿದ್ದ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯೊಡನೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ.

ಬೋಧಕರನ್ನು ನೀವು ನೋಡಿದರೆ, ಅವರು ಎಷ್ಟು ಸೊಗಸಾಗಿ, ಅಲೌಕಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ದಿವ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುವರು - ಅವರು ಸದಾ ದಿವ್ಯ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರುವುದರಿಂದ ಹೀಗೆ ಕಾಣುವರು. ಆದರೆ ನೀವು ಅವರ ದಿವ್ಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು (state) ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾರಿರಿ, ನೀವು ಕೇವಲ ಅವರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪದವಿಯನ್ನು (status) ನೋಡುತ್ತೀರಾ. ನೀವು ಅವರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿದರೆ ಅವರು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಅಥವಾ ಜೀವಂತಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ (Existence) ಐಕ್ಯವಾಗಿ ಹೋಗಿರುವುದರಿಂದ ಅವರು ಸದಾ ಆನಂದವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನೀವು ತಿಳಿಯುವಿರಿ. ಈ ಸ್ಥಿತಿಯು ನೀವೂ ಹೊಂದಬೇಕಾಗಿರುವಂತಹ ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿ.

ಅದರ ಬದಲು ನೀವು ಏನು ಹೇಳುವಿರಿ? "ಓ, ಅವರು ಬೋಧಕರು, ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಆನಂದದಲ್ಲಿರುವರು. ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುವುದು? ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಜೀವನ ವೃತ್ತಿಗಾಗಿ ಕಷ್ಟ ಪಡುತ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ - ಮತ್ತು ಅವರು ನನಗೆ ಸದಾ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವುದಕ್ಕೆ ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾ ಇರುವರು.''

ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳಿ: ನೀವು ಕೇವಲ ಬೋಧಕರ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಗುಲಾಬಿಯ ಎಸಳನ್ನು ನೋಡುವಿರಿ; ನೀವು ಕೇವಲ ಬೋಧಕರ ಪದವಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರಿಗೆ ದಿನಪ್ರತಿ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರುವಿರಿ. ಜ್ಞಾಪಕವಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ: ಬೋಧಕರ ಸ್ಥಿತಿಯು ಜನರಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡುವುದು, ಅದರ ಪದವಿಯು ಅಲ್ಲ. ಈ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬರಲು ಅವರು ಎಷ್ಟು ಹೋರಾಡಿರುವರು ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ನೀವು ಜೀವನವೃತ್ತಿಗಾಗಿ ಕಷ್ಟ ಪಡುವುದರ ವಿಷಯ ಹೇಳುವಿರಿ. ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅನುಭವದಿಂದ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳಿ: ನನ್ನ ಸಂಚಾರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ದಿನಗಳು ನಾನು ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೂ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಆರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೊರತೆ ಆಗಿ ಹೋಗಿದೆ ಅಂತ ಎಂದಿಗೂ ನಾನು ಅಂದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ನಿಜವನ್ನು ಶೋಧಿಸುವ ಆಸಕ್ತಿಯಿತ್ತು ಅಂದರೆ ನನಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸಾಧನೆ ಆಗಿ ಹೋಯಿತು - ಉಪವಾಸವೂ ಸಾಧನೆ ಆಗಿ ಹೋಯಿತು.

ಉತ್ತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಧರ್ಮಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳಿಗೆ ಮರ್ಯಾದೆ ಕೊಡಲಾಗಿದೆ - ಬೇರೆ ಎಷ್ಟೋ ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವರನ್ನು ಜನರು ಸಂದೇಹದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವರು. ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ಕದಿಯಲು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ. ಅವರನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ದ್ವೇಷಿಸಬೇಡಿ. ಕೇವಲ ಒಂದು ಬಟ್ಟಲು ಅನ್ನ ಕೊಡಿ. ಅವರಿಗೆ ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕು. ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಕೊಡುವಾಗ ಎಂದಿಗೂ ಜಿಪುಣರಾಗಿರಬೇಡಿ. ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ: ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಐಶ್ವರ್ಯದ ಚಿಕ್ಕ ಭಾಗವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ದಾನಿಯಾಗುವುದಕ್ಕೆ ತಯಾರಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಮಹಾದಾನಿ ಆಗಿ ಸಾಯುವಿರಿ.

ಹೇಗಿದ್ದರೂ, ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಅನುಭವದಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ. ಬಹಳ ಅತ್ಯಂತ ತೊಂದರೆಗಳ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟವಿದ್ದ

ಸಮಯದಲ್ಲೂ ನೀವು ಸ್ಥಿರವಾದ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ನಡೆದುಕೊಂಡು, ನಿಮ್ಮ ಒಳಗಿನ ವಿವೇಕವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ನಡೆದುಕೊಂಡರೆ, ನೀವು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾದ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಮತ್ತು ವಿವೇಕವನ್ನು ಹೊಂದಿ ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊರಗೆ ಬರುವಿರಿ.

ನೀವು ಯಾವುದಾದರೂ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ವಸ್ತುವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೂ, ಅದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯಕ್ಕಾಗಿ ಉಲ್ಲಾಸಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿರಿ. ನೀವೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ, ಕಳೆದುಹೋಗಿದ್ದ ವಸ್ತುವನ್ನು ಹಿಡಿದು ನೀವು ಅಳಲಾರಿರಿ. ಅದು ನಿಮ್ಮ ಹತ್ತಿರ ಇರುವವರೆಗೂ ಉಲ್ಲಾಸಗೊಳ್ಳುವಿರಿ - ಮತ್ತು ಅದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದಾಗಲೂ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅದರ ಮೇಲೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ಇರುವುದು.

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆ:

ಒಬ್ಬ ರಾಜನು ಪ್ರತಿ ರಾತ್ರಿಯು ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವೇಷವನ್ನು ಧರಿಸಿ ರಾಜ್ಯದ ಸುತ್ತಲೂ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಪ್ರತಿ ರಾತ್ರಿ, ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಂದು ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಒಬ್ಬ ಬೋಧಕರು ಬಹಳ ಆನಂದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ಅವನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು. ರಾಜನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬೋಧಕರ ಮೇಲೆ ಗೌರವದ ಭಾವನೆ ಹುಟ್ಟಿತು - ಮತ್ತು ಅವನು ಅವರನ್ನು ತನ್ನ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳು ಇರಬೇಕೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು.

ಬೋಧಕರು ಹೇಳಿದರು, “ಸರಿ, ನಾನು ಇವತ್ತೇ ಬರುತ್ತೇನೆ. ನಾಳೆಯ ವಿಷಯ ಏನೂ ಹೇಳುವುದಕ್ಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ”

ಬೋಧಕರು ಏನೂ ಸಂಭ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ ರಾಜನ ನಿಮಂತ್ರಣವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದು ಕೇಳಿ ರಾಜನು ಚಕಿತಗೊಂಡನು - ಆದರೆ ಅವರನ್ನು ಕೂಡಲೆ ಅರಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.

ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಬೋಧಕರಿಗೆ ಇರುವುದಕ್ಕೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಕೊಠಡಿ ಮತ್ತು ತಿನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮವಾದ ಭೋಜನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ತನಗೆ ನೀಡಿದ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬೋಧಕರು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆನಂದಿಸಿದರು.

ಬೋಧಕರು ಎಲ್ಲಾ ಸುಖ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿಂದ ಉಲ್ಲಾಸಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ರಾಜನು ಗಮನಿಸಿದನು. ಅವರ ಉಲ್ಲಾಸಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನಿಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಬರುತ್ತಾ ಇರಲಿಲ್ಲ - ನಿಜವಾದ ಬೋಧಕರು ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಇಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಆನಂದಿಸುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಬೆರಗಾದನು. ಬೋಧಕರ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ ಗೌರವವು ದಿನ ದಿನಕ್ಕೂ ಅವನಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಆಗುತ್ತಾ ಬಂತು. ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಮೋಸ ಹೋದಂತೆ ಭಾವಿಸಿದನು.

ಕಡೆಗೆ ಒಂದು ದಿನ ಬೋಧಕರು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು, “ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನೋ ಗೊಂದಲ ಇರುವ ಹಾಗೆ ಕಾಣುತ್ತಾ ಇದೆ, ಏನು ಅಂತ ಕೇಳಬಹುದೆ?''

ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು, “ಹೌದು. ನೀವು ಈ ಸುಖ ಸೌಲಭ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಉಲ್ಲಾಸಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲಾಸಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಏನು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಾ ಇಲ್ಲ.''

ಬೋಧಕರು ಒಂದು ಮುಗಿಲು ನಗೆ ನಕ್ಕರು. ಅವರು ಹೇಳಿದರು, “ಸರಿ, ಬನ್ನಿ ಹೊರಗಡೆ ತಿರುಗಾಡಲು ಹೋಗೋಣ.''

ರಾಜನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ಹೊರಗಡೆ ತಿರುಗಾಡಲು ಹೊರಟರು. ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಮೌನದಿಂದ ನಡೆದರು. ಕಡೆಗೆ ರಾಜ್ಯದ ಸೀಮೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದ ಒಂದು ನದಿಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು.

ಬೋಧಕರು ಹೇಳಿದರು, “ಸರಿ, ನನ್ನ ತಂಗುಕಾಲ ಮುಗಿದು ಹೋಯಿತು. ನಾನು ಈಗ ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ, ನೀನು ನನ್ನ ಜೊತೆ ಬರುವೆಯಾ?''

ರಾಜನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಹೇಳಿದನು, “ನಾನು ಹೇಗೆ ಬರಲಿ? ನನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು, ನನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಇಲ್ಲಿರುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಾನು ಹೇಗೆ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯ?''

ಬೋಧಕರು ನಕ್ಕರು, “ಈವಾಗ ನಿನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕಿತೇ?''

ಬೋಧಕರ ಈ ಮಾತು ರಾಜನನ್ನು ಚಕಿತಗೊಳಿಸಿತು!

ಬೋಧಕರಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಗೆ ಸೇರಿತು ಅಂತ ತಿಳಿದಿರುವುದು. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವರು ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜೀವಿಸಲಾಗುವದು.

ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭಯವು ಇರುವುದಿಲ್ಲ - ಕಾರಣ ವೇನೆಂದರೆ ಕಳೆಯುವುದಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮದಾಗಿ ಏನು ಇತ್ತು?

ಯಾವಾಗಲೂ ನೆನಪು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ಎಲ್ಲವೂ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದು. ನೀವು ಕೇವಲ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಮಾಲೀಕರಾಗಿರುವಿರಿ ಅಷ್ಟೆ. ನಿಮ್ಮ ಆಸ್ತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಇರುವುದೋ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇರುವುದೋ, ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸದಾ ಭಾವಿಸಿ. ಬಂಧಮುಕ್ತವಾಗಿರುವ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಇದೊಂದೇ ದಾರಿ. ಈ ಒಂದು ಮಾತನ್ನು ನೀವು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ನೀವು ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಉಲ್ಲಾಸಿಸುವಿರಿ.

ಇನ್ನೊಂದು ಸುಂದರವಾದ ಸಣ್ಣ ಕಥೆ:

ದೇವರ ಮತ್ತು ಪ್ರಪಂಚ ಎಲ್ಲಾ ವೈಜ್ಞಾನಿಕರು ಒಂದು ಕಡೆ ಸೇರಿದರು. ಅವರ ನಡುವೆ ಒಂದೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಯು ನಡೆಯಲಾಯಿತು.

ಈ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರು ಯಾವ ವಸ್ತುವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರೂ ವೈಜ್ಞಾನಿಕರೂ ತದ್ರೂಪವಾದ ವಸ್ತುವನ್ನು ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಪದಾರ್ಥದಿಂದ ಪುನರುತ್ಪತ್ತಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ಮಾಡಲು ವೈಜ್ಞಾನಿಕರಿಗೆ ಏನೂ ತೊಂದರೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಕಡೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರು ಧೂಳಿನಿಂದ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಮಾಡಿದನು ಮತ್ತು ವೈಜ್ಞಾನಿಕರನ್ನು ಇದನ್ನು ಪುನರುತ್ಪತ್ತಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರು. ವೈಜ್ಞಾನಿಕರು ಧೂಳನ್ನು ಎತ್ತಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ ದೇವರು ಹೇಳಿದರು, "ಇರಿ! ನಿಮ್ಮ ಧೂಳಿನಿಂದ ಮಾಡಿ! ನನ್ನ ಧೂಳಿನಿಂದ ಅಲ್ಲ!"

ಕೇವಲ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯೇ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿ ಆಗಿರುವುದು ಎಂದು ಮಾನವನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆವಾಗ ತಾನೇ ಅವನು ಏನೂ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಉಲ್ಲಾಸಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಬಹುದು. ಆವಾಗ ತಾನೇ ಅವನು ಒಡೆತನದ ಮತ್ತು ಕರ್ತೃದ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬಹುದು.

ಅದಕ್ಕೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ: ನೀವು ಅಸಂತುಷ್ಟತೆಯ ಚಿಂತೆಯ ಮತ್ತು ಖಿನ್ನತೆಯ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ವರ್ತಮಾನವನ್ನು ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ಶೋಧಿಸುವ ಮನೋಭಾವಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತಿಸಿದರೆ, ನೀವು ತಾನಾಗಿ ತಾನೇ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಎನರ್ಜಿಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಉಪಯೋಗಿಸಬಲ್ಲಿರಿ. ಹೀಗೆ ಆದಾಗ ನೀವು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಕೃತಜ್ಞತೆಯು ನಿಮ್ಮ ಮನೋಭಾವವಾಗಿ ಹೋಗುವುದು.

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆ:

ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗಾಗಿ ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಪೇಟೆಗೆ ಹೋದನು. ಬೆಂಡೆಕಾಯಿಯನ್ನು ಖರೀದಿ ಮಾಡಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಅದನ್ನು ಹೆಂಡತಿಗೆ ತೋರಿಸಿದನು.

ಹೆಂಡತಿಯು ಬೆಂಡೆಕಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಳಿದಳು “ಓ, ಇವು ತುಂಬ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪಕ್ವವಾಗಿರುವುವು. ನನಗೆ ಇದನ್ನು ಬೇಯಿಸುವುದಕ್ಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ.”

ಮಾರನೆ ದಿನ ಅವನು ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೆಂಡೆಕಾಯಿಗಳನ್ನು ಬಹಳ ಹುಷಾರಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ತಂದು ಹೆಂಡತಿಗೆ ತೋರಿಸಿದನು.

ಹೆಂಡತಿಯು ಕೇಳಿದಳು “ಇದೇನು ತಂದಿದ್ದೀರಾ? ನಾ ಮಾಡುವ ಅಡಿಗೆಗೆ ಈ ಬೆಂಡೆಕಾಯಿಗಳು ಬಹಳ ಎಳೆಯದಾಗಿವೆ.”

ಮೂರನೆಯ ದಿನ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮನುಷ್ಯನು ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಂಗಡಿಯವನಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು. “ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಬೆಂಡೆಕಾಯಿಗಳನ್ನು ಕೊಡಿ - ಅವು ಜಾಸ್ತಿ ಪಕ್ವವಾಗಿರಲೂಬಾರದು ಮತ್ತು ಜಾಸ್ತಿ ಎಳೆಯದಾಗಿಯೂ ಇರಬಾರದು.” ಅಂಗಡಿಯವನು ಆತನು ಹೇಳಿದಂತ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಬೆಂಡೆ ಕಾಯಿಯನ್ನು ಆರಿಸಿ ಕೊಟ್ಟನು. ಆತನು ಅದನ್ನು ಮನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಹೆಂಡತಿಗೆ ತೋರಿಸಿದನು.

ಹೆಂಡತಿಯು ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಕೂಗಿದಳು “ಏನೂ? ಇವತ್ತು ಕೂಡ ಬೆಂಡೆಕಾಯಿಯನ್ನೇ ತಂದಿದ್ದೀರಾ?!”

(ಜೋರು ನಗು)

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮೆಚ್ಚಲಾರರು. ನಮಗೆ ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮೆಚ್ಚುವುದಕ್ಕೆ ಆಗದಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮದು ಅಸಂತುಷ್ಟದ ಮತ್ತು ನಿಂದಿಸುವ ಸ್ವಭಾವ ಅಂತ ಹೇಳಬಹುದು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅಸಂತುಷ್ಟತೆಯು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆಹಾರವಾಗಿರುವುದು.

ಅಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿ ಇರುವುದು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅಗಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಆಹಾರವನ್ನು ನೀಡಿದ ಹಾಗೆ ಮನಸ್ಸು ಅದನ್ನು ತಿಂದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಕೆಲಸ ಸಿಗುವುದು. ನಾವು ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಂತುಷ್ಟವಾಗಿ ಹೋದರೆ ಏನಾಗುವುದು? ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅಗಿಯುವುದಕ್ಕೆ

ಏನೂ ಇರದೆ ಉಪವಾಸವಾಗಿ ಹೋಗುವುದು. ಅದಕ್ಕೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತಿಂಡಿಯನ್ನು ಶೋಧಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುವುದು! ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯು ಷೂ (Shoe) ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋದಳು. ಅವಳ ಕಾಲಿಗೆ ತಕ್ಕಂತ ಷೂಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ವರ್ತಕನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು. ವರ್ತಕನು ಬಹಳ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಅನೇಕ ಜೊತೆ ಷೂಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.

ಅವಳು ಒಂದಾದ ಮೇಲೆ ಒಂತು ಜೊತೆ ಷೂಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ನೋಡಿದಳು ಆದರೆ ಯಾವುದೂ ಅವಳ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ 'ಫಿಟ್' ಆಗಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಅವಳಿಗೆ ಅನಿಸಿತು.

ಕಡೆಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಕನು ಇನ್ನೊಂದು ಜೊತೆ ತೋರಿಸಿ ಅದನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ನೋಡಲು ಹೇಳಿದನು.

ಅವಳು ಅದನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ನೋಡಿ ಹೇಳಿದಳು. "ಓ, ಇದು ತುಂಬ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಿಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಇದೇ ಸರಿಯಾದ 'ಸೈಜೋ' ಅಲ್ಲವೋ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ.''

(ನಗು)

ನೀವು ಎಂದಿಗೂ ಸಂತುಷ್ಟವಾಗಿ ಇರಲೇಬಾರದು ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದರೆ, ಯಾರಿಗೂ ನಿಮ್ಮ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ನೀವೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ಒಂದು ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಅಸಂತುಷ್ಟತೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಯಾವಾಗಲೂ ಏನಾದರೂ ಮಾತನಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಇರುವುದು, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಕೆಲಸ ಇರುವುದು - ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಅಸಂತುಷ್ಟತೆಯ ಭಾವನೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸಂತುಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಇರುವುದರ ಹಾಗೆ ಇರುವುದು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿರಲೂ ಇಚ್ಚಿಸುವೆವು ಎಂದು ಪ್ರಕಟಿಸಿದರೂ, ಈ ಸ್ಥಿತಿ ನಮಗೆ ಆದಾಗ ನಾವು ತಯಾರಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅಗಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಅಸಂತುಷ್ಟತೆಯ ಆಹಾರ ಬೇಕಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅದು ಈ ಸಂತುಷ್ಟವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವಂಚನೆಯಿಂದ ವಿರೋಧಿಸುವುದು.

ನಾವು ಸದಾ ದಿಗಂತದ ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಾ ಇದ್ದರೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ. ದಿಗಂತವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಾಲ್ಪನಿಕ ರೇಖೆಯಾಗಿರುವುದು ಆದರೆ ಅದರ ಹಿಂದೆ ಓಡುವುದರಲ್ಲಿ ನಾವು ಸುರಕ್ಷಿತವನ್ನು ಭಾವಿಸುವೆವು - ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ ನಮಗೆ ಸದಾ ಯಾವುದೋ ಒಂದರ ಹಿಂದೆ ಓಡುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರುವುದು. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮೊದಲಿಂದ ಈ ರೀತಿ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಲಾಗಿರುವುದು. ನೀವು ಹೀಗೇ ಇದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ವಂಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ ಅಷ್ಟೇ. ನಿಮಗೇ ನೀವು ತಿರುಗುಬಾಣವಾದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಅತಿ ಒಳಗಿನಲ್ಲಿ ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿರಲು ಇಚ್ಚಿಸುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ ಆದರೆ ಸದಾಕಾಲ ಗೊಣಗುಟ್ಟುತ್ತಾ ಇದ್ದು ನಿಮಗೆ ಆವಾಗಲೇ ನೀಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಲಾರಿರಿ. ಹೀಗೇ ನಿಮಗೆ ನೀವೇ ವಂಚಿಸುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ. ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಒಂದು ಆದರೆ ಹೊರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತೊಂದು. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿ ಜೀವಮಾನವೆಲ್ಲಾ ಸಂತುಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು ನಿಮಗೆ ಹಿತಕರವಾಗಿರುವುದು.

ಒಂದು ಮಾತು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ: ನೀವು ಈ ರೀತಿಯ ತಿರುಗು ಮುರುಗು ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ನಿಮಗಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದರೆ ತೊಂದರೆಗಳು ಆರಂಭವಾಗುವುವು. ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವು ಹೇಗೆ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿಕೊಂಡು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೌಂಸಂ ಎನರ್ಜಿಯನ್ನು ಆ ರೀತಿಯಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ನೀವು ಈ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯಿಂದ ನಡೆದುಕೊಂಡರೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ಎಂದಿಗೂ ವಂಚಿಸಲಾರಿರಿ - ಮತ್ತು ನೀವು ಹೇಗೆ ಆಗಬೇಕೆಂದು ಇರುವಿರೋ ಹಾಗೇ ಆಗಿ ಹೋಗುವಿರಿ ಎಂದು ನೀವು ಕಾಣುವಿರಿ.

ಕೃತಜ್ಞತೆಯೇ ಧ್ಯಾನ ಅಥವಾ ಮೆಡಿಟೇಷನ್ ಆಗಿ ಹೋಗುವ ಎಡೆಯನ್ನು ನೀವು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ಸಂತುಷ್ಟತೆಯು ತಾನಾಗಿ ತಾನೇ ಆಗುವುದು. ತಿಳಿದಿರುವ ನಾವು ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ತಿಳಿದಿರುವ ಸಂತುಷ್ಟತೆಯು ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಆಗುವುದು. ಈ ರೀತಿ ಸಂತುಷ್ಟತೆಯ ಹೊರಗಿನ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ನಡೆದ್ದಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಆಗಿರುವುದು - ಇದು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕಾಲಕ್ಕಾಗಿ ಆರಾಮವನ್ನು ನೀಡಿರುವುದು. ಮನಸ್ಸಿನ ಈ ಆರಾಮದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೀವು ಸಂತುಷ್ಟತೆಯೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಸಂತುಷ್ಟತೆ ಇದು ಅಲ್ಲ.

ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಔದಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಭಾವಿಸುವುದನ್ನು ನಿಜವಾದ ಸಂತುಷ್ಟತೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವುದು. ನಿಜವಾದ ಸಂತುಷ್ಟತೆಯು ಬೇರೆ ಏನೂ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೇ, ಸುಮ್ಮನೆ ಉಲ್ಲಾಸಿಸುತ್ತಾ ಇರುವುದು; ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ. ನೀವು ಈ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದಾಗ ನಿಮಗೆ ಅಸಂತುಷ್ಟತೆಯ ಜ್ಞಾನವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಥೆ:

ಒಮ್ಮೆ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ವೈದ್ಯರ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ತನಗೆ ಅನಿದ್ರತೆಯ ಖಾಯಿಲೆ ಆಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಡಾಕ್ಟರ್ ಕೇಳಿದರು; “ನಿಮಗೆ ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ಕೂಡ ನಿದ್ರೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲವೇ?”

ಮನುಷ್ಯನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು “ನಾನು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.” ಡಾಕ್ಟರ್ ಕೇಳಿದರು, “ಮತ್ತೆ ನಿಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆ ಏನು?” ಮನುಷ್ಯನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು “ನನಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಹೊತ್ತು ಮತ್ತು ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಿದ್ರೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ”

(ಜೋರು ನಗು)

ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡುವ ತಕ್ಕಡಿ ಇಲ್ಲವೇ ನಾವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ‘ಇನ್ನು ಬೇಕು ಇನ್ನು ಬೇಕು’ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೇವೆ. ತಕ್ಕಡಿ ಇದ್ದರೂ ಅದು ಒಂದು ಅಪರಿಮಿತವಾದ ತಕ್ಕಡಿಯಾಗಿರುವುದು, ಅದೇ ಸಮಸ್ಯೆ. ಈ ಮನೋಭಾವವು ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಂಧರಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ನಾವು ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವೆವು, ಯಾವ ಸ್ತರದಲ್ಲಿರುವೆವು ಅಂತ ಕೂಡ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ - ನಾವು ಒಳಗಡೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿ ಬಹಳ ದಿನಗಳಾಗಿ ಹೋಗಿರುವುವು. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ನಮ್ಮನ್ನು ವಂಚಿಸುತ್ತಾ ಇರುವುದು. ನಾವು ಅಜ್ಞಾನದ ಜೀವನವನ್ನು ಜೀವಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದೇವೆ. ನಾವು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ದುಃಖವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಅದರ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಹೊರಗಡೆ ಶೋಧಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಈ ‘ಜೋಕ್’ನು ಕೇಳಿ ಈಗ ನೀವು ನಗುವಿರಿ - ಇದು ಏಕೆ ಅಂದರೆ ನೀವು ಇದನ್ನು ಕೇವಲ ವೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ, ನೀವು ಅದರಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೀವು ಇದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಇರುವಿರಿ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀವು

ಕೇವಲ ವೀಕ್ಷಕರಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ - ನೀವು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟವರಾಗಿರುವಿರಿ ಅಂದರೆ ನಿಮಗೆ ಅದು ಬಹಳ ಗಂಭೀರ ವಿಷಯವಾಗಿ ಹೋಗುವುದು. ಅದು ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಘನವಾದ ನಿಜವಾಗಿ ಹೋಗುವುದು.

ಯಾವುದಾದರು ವಿಷಯ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಚುಚ್ಚುತ್ತಾ ಇದ್ದರೆ ಈ ಜೋಕನ್ನು ಜ್ಞಾಪಕವಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ಕೂಡಲೆ ಈ ಜೋಕಿನೊಡನೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಏನೂ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಇರುವುದು ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ವೀಕ್ಷಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಅತಿ ಒಳಗೆ ವೀಕ್ಷಿಸಿದರೆ, ನಿಮಗೆ ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆ ಇರುವುದೋ ಅಥವಾ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತುಂಟಾಟ ಆಡುವುದಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟಿರುವಿರೋ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗುವುದು. ಈ ವೀಕ್ಷಣೆಯಾದ ನಂತರ ನೀವೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿ ನಗಬಹುದು.

ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯು ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಫ್ಲೈಟಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದಳು. ವಿಮಾನದ 'ಏರ್ ಹೋಸ್ಟೆಸ್' ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಭೋಜನವನ್ನು ಕೊಡಲು ಬಂದಳು. ಮಹಿಳೆಯು ಜೋರಾಗಿ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಅವಳು ಮುಂದಿನ ಸೀಟಿನ ಬಳಿ ಹೊರಟಳು.

ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಾದ ನಂತರ ಮಹಿಳೆಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು - ಎದ್ದ ನಂತರ ಅವಳು ಅವಳ ಭೋಜನವನ್ನು ಕೇಳಿದಳು.

'ಏರ್‌ಹೋಸ್ಟೆಸ್' ಆಕೆಗೆ ಅವಳ ಭೋಜನವನ್ನು ನೀಡಿದಳು. ಆಕೆಯು ಭೋಜನವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ ಕೂಡಲೆ ಕೋಪದಿಂದ ಕೂಗಿದಳು "ನೀವು ಎಂತಹ ಏರ್‌ಲೈನ್ನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ? ಈ ಊಟವು ಬಿಸಿಯಾಗಿಲ್ಲ. ಈ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ ಮತ್ತು ಈ ಬೆಲೆಗೆ ಬಿಸಿ ಊಟವೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲವೇ?"

ಏರ್ ಹೋಸ್ಟೆಸ್ "ಮೇಡಮ್ ನಮ್ಮನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ. ಊಟ ಬಿಸಿ ಮಾಡುವ 'ವಾರ್ಮರ್' ಕೆಟ್ಟು ಹೋಗಿದೆ. ಈ ಫ್ಲೈಟಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದವರೆಲ್ಲರೂ ತಂಗಳಾದ ಊಟವನ್ನೇ ತಿಂದರು.'' ಎಂದು ಕ್ಷಮಾಪಣೆ ಕೇಳಿದಳು.

"ಹೌದೇ, ಹಾಗಾದರೆ ಸರಿ" ಎಂದು ಆಕೆಯು ಹೇಳಿದಳು.

(ನಗು)

ನೋಡಿ, ಊಟ ತಣ್ಣಗಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದರೂ ಈಗ ಆ ಮಹಿಳೆಗೆ ಕೋಪ ಇರಲಿಲ್ಲ - ಎಲ್ಲರೂ ಆ ರೀತಿ ಊಟ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ! ಎಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ತುಂಟಾಟ,

ಖಚಿತ ಪರಿಹಾರಗಳು

ಎಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳಿದಾಗ ಇದೇ ನನ್ನ ಅರ್ಥ. ಮನಸ್ಸು ತನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಟ ಆಡಿಸುವುದು - ನೀವೇ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಈ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿರುವಿರಿ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ಸಂತುಷ್ಟತೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಇರುವುದರಿಂದ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಆಟ ಆಡಿಸಿದಂತೆ ಜೋಲಾಡುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ.

ಹೀಗೆ, ನಾನು ಹೇಳಿದರೆ ಆ ದಿನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲೂ ನಿಮಗೆ ನಗುವುದಕ್ಕೆ ಆಗದಿದ್ದರೆ ನೀವು ಇನ್ನೂ ಗಂಭೀರದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವಿರಿ; ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚದ ಹೊರೆ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಇದೆ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮಿಂದಲೇ ಈ ಪ್ರಪಂಚವು ನಡೆಯುತ್ತಾ ಇರುವುದು ಎಂದು ನೀವು ಇನ್ನೂ ಭಾವಿಸುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ.

ನೋಡಿ, ನಿಜವೇನೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಅತಿ ಒಳಗಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಗೆ ಸೇರಿರುವೆ - ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಪ್ರಸಾರವಾಗಿರುವ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಸರ್ವೋತ್ಕೃಷ್ಟವಾದ ದಿವ್ಯಶಕ್ತಿಗೆ ನಾವು ಸೇರಿದ್ದೇವೆ. ನಾವು ಏನೂ ಕಷ್ಟವಿಲ್ಲದೇ ಹರಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಈ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಶೋಧಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಸಹಜವಾದ ಗುಣವಾಗಿರುವುದು. ಆದರೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ನಾವು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡುಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಮತ್ತು ಭೌತಿಕ, ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ವಸ್ತುಗಳೇ ನಮಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಅಂದುಕೊಂಡು ಅವುಗಳ ಹಿಂದೆ ಓಡಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ.

ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಾರಿ ಆದರೂ ನೀವು ಮೃಗಶಾಲೆಗೆ (zoo) ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಹುಲಿ ಮತ್ತು ಸಿಂಹದ ಪಂಜರಗಳ ಮುಂದೆ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಉದ್ದ ಜನರ ಸಾಲು (queue) ಇರುವುದು ಎಂದು ಗಮನಿಸುವಿರಿ. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಹೊತ್ತು ಈ ಎರಡು ಪಂಜರಗಳ ಮುಂದೆ ನಿಂತುಕೊಂಡು ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ, ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೀವು ಕಾಣುವಿರಿ.

ಹೀಗೆ ಏಕೆ ಆಗುವುದು? ನಾವು ನಮಗಿಂತ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರುವುದನ್ನು, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇನೇ ಒಂದು ವಿಶೇಷವಾದ ಸುರಕ್ಷಿತದ ಭಾವನೆಯು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವುದು. ನಾವೇ ಸರ್ವೋತ್ತಮವಾದ ಶಕ್ತಿ ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ಒಂದು ಹಿತಕರವಾದ ಭಾವನೆಯನ್ನು ನೀಡುವುದು. ನಾವೇ ಸರ್ವೋತ್ತಮ ಶಕ್ತಿ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾವು ಸದಾ ಈ ರೀತಿ ಭವ್ಯತೆಯನ್ನು, ಈ ರೀತಿ

ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಶೋಧಿಸುತ್ತಾ ಇರುವೆವು - ಇವು ನಮಗೆ ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುವು.

ಪದೇ ಪದೇ ಈ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಜನರು ದೇವರ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ದೇವಸ್ಥಾನಗಳು ಅವರಿಗೆ ಭರವಸೆಯನ್ನು ನೀಡದಿದ್ದರೆ, ಅವರು ಅದನ್ನು ಬೇರೆ ಕಡೆ ಶೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮ ಅತಿ ಒಳಗಿನಲ್ಲಿ ನಾವೇ ಸರ್ವೋತ್ತಮ ಶಕ್ತಿ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ನಾವು ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ಇದು ನಮಗೆ ಒಂದು ಅನುಭವಾತ್ಮಕ ನಿಜವಾಗಿ ಹೋಗಬೇಕು. ಆವಾಗ ನಮಗೆ ಈ ನಿಜದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂದೇಹವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ನೀವು ಹಿಮಾಲಯ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ಅದು ನಿಮಗೆ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಅಗಾಧತೆಯ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಮತ್ತು ತೀವ್ರವಾದ ನೆನಪು ಹುಟ್ಟಿಸುವುದು. ಶಿಖರದಿಂದ ಶಿಖರಕ್ಕೆ ಪರ್ವತಗಳು ಉದ್ಭವವಾಗುವುವು, ಪರ್ವತವು ಕಣಿವೆ ಆಗಿಹೋಗುವುದು. ಕಣಿವೆಯಿಂದ ಪರ್ವತ ಏರುವುದು, ಇದರ ಉಗಮವು ಕಾಣಲಾಗದು, ಇದರ ಕೊನೆಯು ಕಾಣಲಾಗದು; ಈ ಕಣಿವೆಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಗಾ ನದಿಯು ವಿವಿಧ ಭಾವಗಳಿಂದ, ವಿವಿಧ ಬಣ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ನಗುತ್ತಾ ಹರಿಯುತ್ತಾ ಇರುವುದು. ಮನುಷ್ಯನು ಉಂಟುಮಾಡದೆ ಇದ್ದ ಪ್ರಪಂಚವು ಯಾವುದು ಅಂದರೆ - ಅದೇ ಹಿಮಾಲಯ ಪರ್ವತ! ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಆಳುತ್ತಿರುವ ಸರ್ವೋತ್ತಮ ರಾಜರು ಮಾನವ ಜಾತಿ ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಹಿಮಾಲಯ ಪರ್ವತವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರ್ಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

ನೀವು ಹಿಮಾಲಯ ಪರ್ವತವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನೂರಾರು ಕಿಲೋಮೀಟರು ಪ್ರಮಾಣದ ಅಡ್ಡವಾಗಿ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆ ಪರ್ವತವನ್ನು ಮೊದಲು, ಆಮೇಲೆ ಅವು ಹೇಗೆ ಪರ್ವತವಾಗಿ ಹೋಗುವವು ನಂತರ ಕೇವಲ ನೀರಾಗಿ ಹೋಗುವವು. ಈ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅದ್ಭುತವು ಹೀಗೆ ಇರುವುದು.

ಪುಸ್ತಕಗಳು ನಿಮಗೆ ಯಾವುದನ್ನು ತಿಳಿಸಲಾರವೋ ಅದನ್ನು ನೀವು ಹಿಮಾಲಯ ಪರ್ವತವನ್ನು ನೋಡುವ ಅನುಭವದಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ. ಆದರೆ - ಆ ನಿಜವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ನೀವು ತಯಾರಾಗಿರಬೇಕು ಹಿಮಾಲಯವು ಒಂದು ತೀವ್ರವಾದ ಮೌನವಿರುವ ಸಜೀವವಾದ ಚೈತನ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿರುವುದು. ಈ ಮೌನದ ಎನರ್ಜಿಯನ್ನು ನೀವು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಬಿಡಬೇಕು. ನೀವು

ಖಚಿತ ಪರಿಹಾರಗಳು

ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಭವ್ಯತೆಯ ಕೇವಲ ಒಂದು ಚುಕ್ಕೆಯಾಗಿರುವಿರಿ ಎಂದು ನೀವು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ನೀವು ಏನನ್ನೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸದೇ ಅದನ್ನು ವಿನಮ್ರತೆ ಮತ್ತು ಸೌಜನ್ಯದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುವಿರಿ.

ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಗೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಅದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ತುಂಬುವುದು ನೀವು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿರುವಿರೋ ಅದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅಷ್ಟೇ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ತುಂಬುವುದು. ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ನಾವು ದೇವರನ್ನು ಅಂಟುಕೊಂಡಿರಬೇಕು ಎಂದು ನಾವು ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ. ಖಂಡಿತ ಅಲ್ಲ. ಚಿಕ್ಕ ಕೋತಿಯು ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿರುವಿರೇ? ಈ ರೀತಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಕೈ ಜಾರಿ ಬಿದ್ದು ಹೋಗುವ ಸಂಭವನೀಯತೆ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವುದು. ಆದರೆ ಬೆಕ್ಕಿನ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ, ತಾಯಿಯು ಮರಿಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದಿರುವಳು. ಮರಿಯು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿರುವುದು.

ನೀವು ದೇವರನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ನೀವು ಕೇವಲ ನಿಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಮಿಕ್ಕಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ದೇವರಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರೆ ದೇವರೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವನು. ದೇವರ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಇರುವುದು ದೊಡ್ಡ ಮಾತು ಅಲ್ಲ. ದೇವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಹಾಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯ! ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಾಹಸವುಳ್ಳ ವಿಶ್ವಾಸವು ಉಂಟಾದಾಗ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸೇವೆಯ ಜೀವನವನ್ನು ನೀವು ಜೀವಿಸಿದಾಗ, ಹೀಗೇ ಆಗುವುದು.

ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಸಣ್ಣ ಕಥೆ:

ಒಬ್ಬ ದೈವಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ವಕವಾದ ಮನುಷ್ಯನ ಒಳ್ಳೆ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾ ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಜೀವಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದನು.

ಭಗವಂತನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಜನಗಳ ಹೆಸರಿದ್ದ ಒಂದು ವಿಶೇಷವಾದ ಗ್ರಂಥವು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹತ್ತಿರ ಇತ್ತು ಎಂದು ಅವನ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂತು. ಬಹಳ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಅವನು ತನ್ನ ಹೆಸರು ಆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತವಾಗಿರುವುದೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂದು ನೋಡಲು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಅವನನ್ನು ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ತೋರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು.

ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಪುಟಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ನೋಡಿದರೂ ಅವನ ಹೆಸರು ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅತಿ ನಿರಾಶೆಯಿಂದ ಅವನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು.

ಒಂದು ವರುಷ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಹೆಸರು ಈಗಾದರೂ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವುದೋ ಇಲ್ಲವೋ ಅಂತ ನೋಡಲು ಬಂದನು. ಅವನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಿರಾಶೆಗೊಂಡನು. ಆ ಜಾಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅವನು ಹೊರಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಕೂಗಿದನು, ''ಸರ್ ದಯವಿಟ್ಟು ಸ್ವಲ್ಪ ಇರಿ. ನೀವು ನೋಡಿದ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರ ಹೆಸರುಗಳು ಇವೆ. ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಇನ್ನೊಂದು ಚಿಕ್ಕ ಪುಸ್ತಕವು ಇದೆ. ಈ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಹೆಸರುಗಳು ಇವೆ - ಈ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ದೇವರು ಪ್ರೀತಿಸುವವರ ಜನರ ಹೆಸರುಗಳು ಇವೆ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಎರಡನೆಯ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ತೋರಿಸಿದನು. ಮನುಷ್ಯನ ಹೆಸರು ಈ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತವಾಗಿತ್ತು! ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವುದು ಬಹಳ ಸುಲಭ. ಎಷ್ಟೇ ಆದರೂ ಅವನು ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿರುವನು, ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಕೊಡುವನು, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಯಾಗಿರುವನು... ಹೀಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಗುಣಗಳು ಅವನಲ್ಲಿ ಇರುವುವು. ಆದರೆ - ಯಾವಾಗ ನೀವು ದೇವರನ್ನು ಅಂತರಂಗದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುವಿರೋ ಯಾವಾಗ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪರಿವರ್ತನೆ ಉಂಟಾಗುವುದೋ, ಭಗವಂತನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವನು, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವನು ಎಂದಿಗೂ ಅನುಭವಿಸದೆಯಿರುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಅನುಭವವು ನಿಮಗೆ ಈಗ ಅನುಭವ ಆಗುವುದು. ಭಗವಂತನ ಕರುಣವುಳ್ಳ ಪ್ರೀತಿ ಈ ರೀತಿ ಇರುವುದು. ದೇವರ ಮೇಲೆ, ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ನಮಗೆ ಮೊದಲಿಂದ ಒಂದು ಜಾಗರೂಕತೆಯ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರುವುದಕ್ಕೆ ಹೇಳಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ. ಬರಿ ಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನಡೆದರೆ ಭೂಮಿಯು ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಯಿಸುವುದು ಎಂಬುವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಲಿಗೆ ಚಪ್ಪಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನಡೆಯಬೇಕೆಂದು ನಮಗೆ ಹೇಳಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ. ಮಳೆಯಿಂದ ದೂರ ಇರಿ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ. ಜೋರಾಗಿ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮನೆಯ ಒಳಗೆ ಇರುವುದಕ್ಕೆ ಹೇಳಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ದೂರವಿರಿ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ... ಹೀಗೆ ಬಹಳ ವಿಷಯಗಳು ನಮಗೆ ಹೇಳಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ. ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳಿ, ಭೂಮಿ ಎನಿಸುವ ಈ ಗ್ರಹದ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿ ಒಂದೇ ನಿಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಮಿತ್ರನಾಗಿರುವುದು. ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸಿ ನಡೆಯುವುದು ಎಷ್ಟು ಆನಂದವಾಗಿರುವುದು ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ? ನಾನು

ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬರುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಚಪ್ಪಲಿಯನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇರಲಿಲ್ಲ - ಕಾಲೇಜಿನ ನಿಯಮದ ಪ್ರಕಾರ ನಾನು ಚಪ್ಪಲಿಯನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ನಾನು ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಆಗಲಿ, ಶಾಲೆಯಲ್ಲೇ ಆಗಲಿ, ಅಥವಾ ನನ್ನ ಸಂಚಾರದ ದಿನಗಳಲ್ಲೇ ಆಗಲಿ, ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಬರಿಗಾಲಲ್ಲೇ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದೆನು.

ಈಗಲೂ ಕೂಡ ನಾನು ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಬರಿಗಾಲಲ್ಲೇ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಇರುತ್ತೇನೆ. ಖಂಡಿತ ನನ್ನ ಸುತ್ತಲಿರುವ ಜನಗಳು ನನಗೆ ನನ್ನ ಚಪ್ಪಲಿಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟು ಉಪಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಭಾರತದ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೂ ಬರಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಡೆದವನಿಗೆ ಈಗ ಹೇಗೆ ಕಾಲಿಗೆ ಏಟಾಗುವುದು ಎಂದು ನಾನು ಅವರನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ!

ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಿ ನೀವು ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ. ಜನರು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುವರು, ''ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಇಷ್ಟು ವರುಷಗಳು ನೀವು ಒಡ್ಡಾದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದ್ದರೂ ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳು ಹೇಗೆ ಇಷ್ಟು ಮೃದುವಾಗಿ ದೋಷವಿಲ್ಲದೇ ಇರುವುವು?'' ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳಿ: ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ಭಾವಿಸಿಲ್ಲ, ಇದೇ ನಿಜವಾದ ಕಾರಣ. ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಅಂಶವಾಗಿ ಭಾವಿಸಿರುವೆನು. ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಸೇರಿದ ಹಾಗೆ ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ಭಾವಿಸಿದ್ದೇನು. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾನು ಏನೂ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದೇ, ಏನೂ ಭಯವಿಲ್ಲದೇ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನು.

ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳಿದ್ದ ಒಂದು ಕತ್ತಲೆಯ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಭೋಜನವಿಲ್ಲದೆ, ಮುಂದಿನ ಊಟ ಎಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದು ಅಂತ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಮಲಗಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ಆಕಾಶದ ಕೆಳಗೆ ಜಾಗವಿದ್ದರೇ ಹೇಗೆ ಇರುವುದು ಎಂದು ಕಲ್ಪಿಸಿ. ನೀವು ಹೇಗೆ ಇರುವಿರಿ? ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಯದಿಂದಿರುವಿರಿ ಅಲ್ಲವೇ?

ಹೀಗೆ ಏಕೆ ಆಗುವುದು ಅಂದರೆ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯು ನಿಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸನೀಯ ಮಿತ್ರವಾಗಿರುವನು ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಹೇಳಿಕೊಡಲಾಗಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಜನರು ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಲ್ಲರು ಎಂದು ನೀವು ನಂಬಿರುವುದರಿಂದ, ನೀವು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಜನರ ಕಡೆ ತಿರುಗುತ್ತಾ ಇದ್ದೀರಿ. ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯು ಜನಗಳ ಮೂಲಕ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು ಎಂಬುವುದು ನೀವು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ನೀವು

ಯಾವಾಗಲೂ ಜನರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವಿರಿ, ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ನೀವು ಎಂದಿಗೂ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿಲ್ಲ.

ನೀವು ನಿಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಈ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನೀವು ಒಬ್ಬ ಮಾಲೀಕನಾಗಿ ಜೀವಿಸಬಹುದು. ನಾನು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ನಾನು ಬಹಳ ಉಲ್ಲಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೆನು. ಏನೂ ಗೊತ್ತು ಗುರಿ ಇಲ್ಲದೇ, ನಿನ್ನ ಕಾಲುಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾ ಇದ್ದವೋ, ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾ ಇದ್ದೆನು. ಒಂದು ಟ್ರೇನಿನಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ಯಾವ ಸ್ಥಳದ ಪ್ರಕೃತಿ ದೃಶ್ಯವು ನನಗೆ ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತಾ ಇತ್ತೋ, ನಾನು ಆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದೆನು. ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಉತ್ತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹಿಮಾಲಯದ ಹತ್ತಿರ ನಾನು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆನು - ಆದರೆ ಆಗ ನನಗೆ ಹಿಂದಿ ಭಾಷೆಯು ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ದಾರಿಯು ಗೊತ್ತಾಗಲೂ ನಾನು ಕೆಲವು ಹಿಂದಿ ಪದಗಳನ್ನು ಕಲಿತುಕೊಂಡೆನು.

ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಒಂದು ಹೊಸ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ಮೊದಲನೆಯ ಅಡ್ಡಿ ಏನೆಂದರೆ ನಿಮಗೆ ಆ ಭಾಷೆಯ ಪರಿಚಯ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೂಡ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುವ ಯೋಚನೆ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ಮೊದಲು ಭಾಷೆಯಿಂದ ದೂರ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಅದು ಕಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುವುದು. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೀವು ನನಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತು ಎನ್ನುವ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ದೂರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಿರಿ.

ನಾನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದೆನು ಹೊರತು ಸಾಧುಗಳ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ. ನನಗೆ ಎಂದಿಗೂ ನಾನು ಒಂಟಿಯಾಗಿದ್ದೆ ಎಂದು ಅನಿಸಲಿಲ್ಲ. ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಅಂಶವಾಗಿ ಇರುವುದರಲ್ಲಿ ನಾನು ಉಲ್ಲಾಸಿಸಿದೆನು. ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ನೀವು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಲಿತರೆ ನೀವು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲಾಸಿಸುವಿರಿ. ನನಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಹಸಿವು ಆದಾಗ ಮತ್ತು ಹಸಿವು ಇಲ್ಲದೆ ಇದ್ದಾಗ ಕೂಡ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರ ಮೂಲಕ ನನಗೆ ಊಟ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕೇವಲ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡಿ - ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳಿದಾಗ ಇದೇ ನನ್ನ ಅರ್ಥ.

ಜನರು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕೇಳುವರು, “ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪುವುದಕ್ಕೆ, ಈ ಸ್ಥಿತಿ ಹೊಂದುವುದಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಹೋರಾಡಿರುವಿರಿ. ನಮಗೂ ನಮ್ಮ ಗುರಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟುವುದಕ್ಕೆ ಕಷ್ಟ ಪಡುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲವೇ?” ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳುವೆ: ಒಂದು ಬೀಗವನ್ನು ತೆಗೆಯುವುದಕ್ಕೆ ನಾನು 10,000 ಬೀಗದ ಕೈಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದೆ. ನಾನು ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳು ಶೋಧಿಸಿ ಒಂದು ಉಚಿತವಾದ ಬೀಗದ ಕೈಯನ್ನು ಹುಡುಕಿದೆನು. ಈ ಬೀಗದ ಕೈ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಇರುವುದು. ಯಾರಿಗೆ ಈ ಬೀಗದ ಕೈ ಬೇಕೋ, ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಇದನ್ನು ಕೊಡಲು ತಯಾರಾಗಿರುವೆನು. ಇದರಿಂದ ನೀವು ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಬೀಗವನ್ನು ತೆಗೆಯಬಹುದು. ಆದರೆ ನೀವು ಹೋರಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿಮಗೆ ಅನಿಸಿದರೆ ಅದು ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆ, ನಿಮಗೆ ಆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಇದೆ; ನಾನು ತಲೆ ಹಾಕುವುದಿಲ್ಲ!

ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನೀವು ಕೇವಲ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಹರಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಬಿಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು. ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಹರಿಯುವಿಕೆಗೆ ನೀವು ಎಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೀರೋ, ಅಷ್ಟೇ ಬೇಗ ಪ್ರಯತ್ನತೆಯ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಹೋಗುವುದು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನೀವು ಜ್ಞಾನೋದಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದಾಗ, ನೀವು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯು ಹರಿಯುವ ಒಂದು ಬರಿದು ಮಾರ್ಗವಾಗುವಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಕಡೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ನಿಂತು ಹೋದಾಗ, ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಹಜವಾಗಿ ಹರಿಯುವುದು. ನಿಮ್ಮ ಗತಕಾಲವನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಲಾರಿರಿ - ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಚಿಂತಿಸಲಾರಿರಿ. ಏನೂ ವಿಮರ್ಶೆ ಇಲ್ಲದೇ, ನೀವು ಕೇವಲ ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿರುವಿರಿ - ಮತ್ತು ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೀವು ಕೇವಲ ಸಂತುಷ್ಟತೆ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಭಾವಿಸುವಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಒಳಗಡೆ ಒಂದು ಹೊಸ ಎಡೆಯು ತೆರೆದುಕೊಂಡಿರುವುದು.

ಈ ಎಡೆಯು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ತೆರೆದುಕೊಂಡಾಗ, ನೀವು ನಿಮ್ಮ ನಕಾರಾತ್ಮಕ (negative) ಯೋಚನಾ ಕ್ರಮಗಳ ಮತ್ತು ಅಸಂತುಷ್ಟತೆಯ ಮೇಲೆ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದ್ದ ಎನರ್ಜಿಯ ಬಿಡುಗಡೆ ಆಗಿ ಹೋಗುವುದು - ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಆನಂದದ ಮತ್ತು ಏಕೀಕೃತದ ಭಾವನೆ ಉಂಟಾಗಿ ನೀವು ಎನರ್ಜಿಯಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವಿರಿ. ಆಗ ಕೃತಜ್ಞತೆಯೇ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಆಗಿ ಹೋಗುವುದು ಮತ್ತು ಅಭಿನಂದನೆಗಳೇ ನಿಮ್ಮ ಮಂತ್ರವಾಗಿ ಹೋಗುವುದು!

ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಇವು ಸಂತುಷ್ಟತೆಯ ಸ್ಥಿತಿ ಹೊಂದಿದಾಗ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಹವಾಗುವ ಎನರ್ಜಿಯು ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಲಾಗದು. ಅದನ್ನು

ಅನುಭವಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆಗುವುದೆಲ್ಲಾ ನಿಮಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಂತುಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೀಡುವುದು - ಈ ಸಂತುಷ್ಟತೆಯು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆಕರ್ಷಿಸುವುದು - ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸುತ್ತಾ ಇರುವ ಅನುಭವವು ನಿಮಗೆ ಆಗುವುದು.

ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಆಗುತ್ತಿರುವುದೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ಹೊಸ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಹೊಂದುವುದು - ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆನಂದದ ಅನುಭವ ಆಗುವುದು. ಪ್ರತೀಕ್ಷಣವು ನಿಮಗೆ ಅತಿ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವುದು - ಆನಂದವು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುವುದು. ಕೇವಲ ನಿಮ್ಮ ಇರುವಿಕೆಯೇ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವುದು. ನೀವು ನಿಮಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಈ ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಅನುಗ್ರಹವಾಗಿರುವ ಅನುಭವವನ್ನು ನೀವು ಅನುಭವಿಸುವಿರಿ.

ಸರಿ... ಏನಾದರೂ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಇವೆಯೇ?

ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಸಂತುಷ್ಟವಾಗಿರುವುದಕ್ಕೆ ಮೆಡಿಟೇಶನ್ (ಧ್ಯಾನ) ಹೇಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು?

ನೋಡಿ ನೀವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮೆಡಿಟೇಶನ್ ಮಾಡಿದರೆ, ನೀವು ಮೋಕಲವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಹೋಗುವಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗವು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ನಿಮ್ಮ ಸೂಕ್ಷ್ಮದೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯು ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದು. ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಪ್ರಜ್ಞತೆಯು ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಾ ಇರುವುದನ್ನು ನೀವು ಅನುಭವಿಸುವಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಪ್ರಜ್ಞತೆಯು ನಿಶ್ಚಯಿಸುವುದು. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾನು ಪದೇ ಪದೇ ನಿಮಗೆ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಲಹಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಪ್ರಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುವುದು. ನಿಮಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಆಗ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿಯುವುದು.

ಆಗ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಕೇಂದ್ರವು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾಯಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ದೂರವು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೇ, ನಿಮ್ಮ ಇಡೀ ಅಂತರಂಗವು ಒಂದು ಹೊಸ ಭಾವನೆಯಿಂದ ಕಂಪನಗೊಳ್ಳುವುದು - ಈ ಭಾವನೆಯೇ ಸಂತುಷ್ಟತೆ ಎನಿಸುವುದು, ಒಂದು ಆಳವಾದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ, ಏನೂ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಒಂದು ಆಳವಾದ ಪ್ರೀತಿ

ಖಚಿತ ಪರಿಹಾರಗಳು

ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಾರ್ಯ ನಡೆಸುವವರೆಗು, ನೀವು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಾ ಇರುವಿರಿ, ಭಾಗ ಮಾಡುವಿರಿ, ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವಿರಿ ಮತ್ತು ಅಸಂತುಷ್ಟತೆಯಿಂದ ತೀರ್ಮಾನ ಮಾಡುವಿರಿ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯದಿಂದ ಕಾರ್ಯ ನಡೆಸಿದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯು ನಿಂತು ಹೋಗುವುದು, ನೀವು ಕೇಳುತ್ತಾ ಇದ್ದರೆ ನೀವು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವಿರಿ. ನೀವು ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿದ್ದಾಗ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸಲಾಗುವುದು. ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿ ಇರಿ. ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ, ಇದೇ ಎಲ್ಲಾ ಬೀಗಗಳನ್ನು ತೆಗೆಯುವ ಒಂದು ಕೀಲಿಕೈ (master key). ಆದರೆ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದಿಂದ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಭಾವಿಸಬೇಕು ಹೊರತು ಕೇವಲ ನಿಮ್ಮ ಪರಿಧಿಯಿಂದ ಅಲ್ಲ. ನೀವು ಕೇವಲ ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದಿಂದ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಆಗಲು ಆರಂಭಿಸುವುದು.

ನೀವು ರಾತ್ರಿ ಮಲಗಲು ಹೋಗುವಾಗ, ನಿಮಗೆ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ದಿನ ಸಿಕ್ಕಿರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಭಾವಿಸಿಕೊಂಡು ಮಲಗಿ. ನೀವು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ದಿನ ನಿಮಗೆ ಇದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭಾವನೆಯಿಂದ ಎದ್ದೇಳಿ! ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಇದು ಒಂದು ಸರಳವಾದ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾವವುಳ್ಳ ಧ್ಯಾನವಾಗಿರುವುದು.

ನಾ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳಿ. ನೀವು ಕೇವಲ ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದಿಂದ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಭಾವಿಸಿ ಪ್ರಸರಿಸಿದರೆ, ನೀವು ಭೂಮಿ ಗ್ರಹದ ಮುಖವನ್ನೇ ಪರಿವರ್ತಿಸಬಲ್ಲಿರಿ. ಕೇವಲ ಎಲ್ಲರಿಂದ ಪ್ರಸರಿಸಬೇಕಾಗಿರುವ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಜನರಲ್ಲಿ ಹರಡಿ ಅವರನ್ನು ಜಾಗೃತಿಗೊಳಿಸಿದರೆ, ಆತಂಕವಾದ (terrosism) ಯುದ್ಧಗಳು, ಧರ್ಮಾಂಧತೆ (religious fanaticism) ಅನಾರೋಗ್ಯ, ಬಡತನ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರ್ಮೂಲನ ಮಾಡಲಾಗುವುದು.

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರು ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಭಾವಿಸಿ ಪ್ರಸರಿಸಿದರೆ, ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚು ಇರಲಾರವು. ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ನಕರಾತ್ಮಕತೆಯ (global negativity) ಎಲ್ಲಾ ಸಂಭವನೀಯ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಈ ಒಂದು ಭಾವನೆಯಿಂದ ನಾಶ ಮಾಡಬಹುದು - ಹೀಗೆ ಆದಾಗ ನಕರಾತ್ಮಕತೆಗೆ ಕಾರಣವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ! ಇದೇ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಅದ್ಭುತ ಸೌಂದರ್ಯ!

ಸರಿ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಈಗ ಸಹಸ್ರಾರ ಧ್ಯಾನ ಎಂಬುವ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಧ್ಯಾನದ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಧ್ಯಾನ ಪದ್ಧತಿಯ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮಾಡೋಣ. (ಸ್ವಯಂ ಸೇವಕರು ಗುಂಪಿಗೆ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಹಂಚುವರು)

ಸಹಸ್ರಾರ ಧ್ಯಾನ

(ಕಾಲಾವಧಿ: 30 ನಿಮಿಷಗಳು)

(ಮೃದುವಾದ ಸಂಗೀತವು ಕ್ಯಾಸೆಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಭಜಿಸಲಾಗಿದೆ)

ಸಹಸ್ರಾರ ಧ್ಯಾನವು ಸೂಫಿಸ್ (Sufism) ಇಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿರುವ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಧ್ಯಾನವಾಗಿರುವುದು.

ನೇರವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹೂಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಿ. ನಿಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಸಹಸ್ರಾರ ಚಕ್ರದ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ದೇಹದ ಬೇರೆ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡಿ. ಕೇವಲ ನಿಮ್ಮ ನೆತ್ತಿ ಕೇಂದ್ರದ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಮಿಸಿ. ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಮುಗುಳು ನಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ವಿಶ್ರಮಿಸಿ.

ನಿಮಗೆ ಈ ದೇಹವನ್ನು ಕೊಟ್ಟದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಇಡೀ ಅಂತರಂಗದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ತಾಯಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ. ತಾಯಿಯನ್ನು ಜ್ಞಾಪಿಸಿಕೊಂಡು ನಿಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಂತರಂಗದಿಂದ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ.

ನಿಮಗೆ ಈ ಜೀವನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ನಿಮ್ಮ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪೂರೈಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿ.

ನೀವು ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ನಿಮ್ಮ ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿದ ಡಾಕ್ಟರ್‌ಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ಮತ್ತು ನರ್ಸ್‌ಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿ.

ನೀವು ಹುಟ್ಟಿದ್ದ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಅಥವಾ ಮನೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿದವರಿಗೆಲ್ಲಾ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ.

ನೀವು ಮಗು ಆಗಿದ್ದಾಗ ನಿಮ್ಮ ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿದವರಿಗೆಲ್ಲಾ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ.

ನಿಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಊಟಕ್ಕಾಗಿ, ಬಟ್ಟೆಗಳಿಗಾಗಿ, ದುಡಿದವರಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿ.

ನಿಮಗೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ನೀಡಿದ ಅಧ್ಯಾಪಕರಿಗೆಲ್ಲ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿ.

ತಮ್ಮ ಉಲ್ಲಾಸ ಮತ್ತು ಸರಳತೆಯೊಂದಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಸಂತೋಷಕರ ಮತ್ತು ಆನಂದಮಯ ಮಾಡಿದ್ದ ನಿಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕಂದಿನ ಮಿತ್ರರಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ.

ನಿಮ್ಮ ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮಂದಿರು, ಅಕ್ಕತಂಗಿಯರು ಮತ್ತು ಇತರ ನೆಂಟರಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ.

ನೀವು ಅವರಿಗೆ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ತಿಳಿಯದೆ, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅಥವಾ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ ತಲುಪಿಸಿದ ನೋವಿಗಾಗಿ ಅವರ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಕೋರಿ.

ನಿಮಗೆ ನಿಮ್ಮ ಉದ್ಯೋಗದ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ನೀಡಿದವರಿಗೆ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದವರಿಗೆ, ನಿಮ್ಮ ಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ನೀವು ನಿಂತುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹವನ್ನು ನೀಡಿದವರಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿ.

ನಿಮಗೆ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿದ್ದಾಗ ನಿಮಗೆ ಹಣಕಾಸಿನಿಂದ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ.

ನೀವು ಖಾಯಿಲೆ ಬಿದ್ದಾಗ ನಿಮ್ಮ ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಹಾಯ ನೀಡಿದವರ ಡಾಕ್ಟರ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ನರ್ಸ್‌ಗಳಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ.

ನಿಮಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷತೆಯನ್ನು ನೀಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಗಂಡನಿಗೆ ಅಥವಾ ಹೆಂಡತಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿ. ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೋಯಿಸಿದ್ದರೆ ಅವರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ ಅಥವಾ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೀವು ನೋಯಿಸಿದರೆ ಅವರ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಬೇಡಿ.

ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿ, ಪ್ರೇರಿಸಿದವರಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ನೀಡಿ.

ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದ್ದವರಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹಾಲು ಕೊಡುವವನಿಗೆ, ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯ ಕಸವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವವನಿಗೆ, ನಿಮ್ಮ ಕೆಲಸದವರಿಗೆ, ನಿಮ್ಮ ಡ್ರೈವರಿಗೆ

ನಿಮ್ಮನ್ನು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಕ್ಷಮಾಪೂರ್ವಕರಾಗಿ ಮಾಡಿರುವ ನಿಮಗೆ ನೋವನ್ನು ತಲುಪಿಸಿದ ನಿಮ್ಮ ವೈರಿಗಳಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ. ನೀವು ಅವರನ್ನು ನೋವು ತಲುಪಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಿ.

ನಿಮ್ಮನ್ನು ಭೌತಿಕವಾಗಿ, ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ, ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ, ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿರುವ ಜನರಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿ.

ನಿಮ್ಮ ಶರೀರಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಶರೀರದ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಿಗೆ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿ.

ಆರ ಅದ್ಭುತವಾದ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ.

ಇವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಂಭವನೀಯ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ದೈವತ್ವಕ್ಕೆ, ಅಖಂಡಕ್ಕೆ, ಭಗವಂತನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿ.

ನನ್ನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಇಷ್ಟು ದಿನಗಳು ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ.

ನೀವು ಈವಾಗ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣನ್ನು ತೆರೆದು ಈ ಬಿಳಿಯ ಬಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬಹುದು.

(ಗುಂಪಿನಿಂದ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರು ಮುಂದೆ ಬಂದು ತಮ್ಮ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ)

ಈಗ ಆನಂದ ದರ್ಶನವು ಆಗುವುದು.

(ಈ ವಿಭಾಗವು ಆನಂದ ದರ್ಶನದ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವ ದರ್ಶನದ ಸಮಯ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ತಮ್ಮ ಮೂಲಕ ದಿವ್ಯ ಚೈತನ್ಯವು ಹರಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಪರಿಶುದ್ಧ ಕಾಲುವೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಆ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿರುವ (ಹಾಜರಿರುವ) ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಒಂದು ದಿವ್ಯ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.)

ಗುರುವು ಸರ್ವಸಾಧಾರಣವಾದ ಅರಿವಿನೊಂದಿಗೆ (universal consciousness) ಒಂದಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ವರೂಪಹೀನ. ಅವರು ತಾವೇ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿ ಆಳವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಅನುಕಂಪದಿಂದಾಗಿ ಆನಂದ ದರ್ಶನದ ಮೂಲಕ, ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಸರ್ವತೋಮುಖ ಅರಿವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ತೆರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಗುರುವಿನ ಅನುಕಂಪ ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಚಂಡತೆಯಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಂದಲೂ ಅನುಭವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಗುರುವು ಯಾವಾಗಲೂ ತಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ಪಸರಿಸುತ್ತಾರೆ. ದರ್ಶನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಆ ದಿವ್ಯ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ತುಂಬಲು; ಯಾವ ಬೇರು ವಿಕಸನವಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಸ್ವಂತ ಸುವಾಸನೆಯನ್ನು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಸುವಾಸನೆಯನ್ನು ಪಸರಿಸಬಲ್ಲದೋ, ಅದನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲೂ ನೆಡಲು ಅವಕಾಶವೀಯುವಂತೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ದೊರಕಿಸಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಆ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಬಲ್ಲರಾಗಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ, ಅದು ನಮ್ಮ ಇರುವಿಕೆಯ (being) ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಳಿಸಬಹುದು. ನಾವು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ನಿಶ್ಯಬ್ದತೆ ಯಿಂದ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ತರ್ಕದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಆಲೋಚನೆಗಳು ಮತ್ತು ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಡುವ ಒಂದು ಆನಂದ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹನಿಯಾಗಬಹುದು.

ಗುರುವಿನ ನಿಸ್ಸಹಾಯಕ ಮತ್ತು ಹೊರ ಸೂಸುವಂಥ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಪೇಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವ ಒಂದೇ ಒಂದು ವಿಷಯವೇನೆಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಕಡೆಯಿಂದ ಒಂದು ಭರವಸೆಯ ಮತ್ತು ಗ್ರಹಣ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಒಂದು ಸಾಮೀಪ್ಯ ಕೆಲವು ಗಂಟೆಗಳ ಸಮಯ ನಾವು ನಮ್ಮ

ಆನಂದ ದರ್ಶನ

ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುವ ಮನೋಭಾವದೊಂದಿಗೆ ಶ್ರುತಿಗೂಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಇಡೀ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಗೆ ನಮ್ಮ ಆಳವಾದ ಗೌರವವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಹಾಗೆ.

ದರ್ಶನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತನೆ (ಸಂಗೀತ) ಮತ್ತು ನೃತ್ಯ ಇರುತ್ತದೆ. ಗುರುವಿನ ಆನಂದಭರಿತ ಸಾನಿಧ್ಯ, ಮತ್ತು ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವ ಚೈತನ್ಯವು ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಭವ್ಯವಾದ ದೈವತ್ವವನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಳಿಸುವುದು. ಇದು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಒಂದು ಸಂಭ್ರಮಾಚರಣೆ.

ದರ್ಶನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುವ ಸಂತೋಷವು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಛಿದ್ರಮಾಡಿ, ಇಡೀ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಅನನ್ಯತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಎಲ್ಲದರ ಆಚೆ ಯಾರೊಬ್ಬರನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸು ರಜೆಯಲ್ಲಿದೆ, ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಅದರ ಹೊರೆಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ, ಅಸ್ತಿತ್ವವು ಯಾವುದನ್ನು ಸದಾಕಾಲವೂ ಅನುಭವಿಸಬೇಕೆಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು; ಅಸ್ತಿತ್ವವು ತಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಏನು ಆಗಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು; ತಾನು ಒಂದು ಸಮಗ್ರ ಭಾಗವಾಗಿರುವ ಪ್ರಪಂಚ ಶಕ್ತಿಯ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಲು ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸು ಒಂದು ನ್ಯೂನತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮಾಯವಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುವ ಪ್ರೀತಿಯು ಅದನ್ನು ತುಂಬುತ್ತದೆ.

ದರ್ಶನದ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಸಾಮಾಜಿಕ, ಆರ್ಥಿಕ, ಮತ್ತೆಲ್ಲ ರೀತಿಯ ತಡೆಗಳು ಮುರಿದುಹೋಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬರು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಮವಾದ ದೈವತ್ವವನ್ನು ಕಂಡು, ಹೀಗೆ ಅನುಭವಿಸುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಮುಕ್ತ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಎಲ್ಲಾ ತರಹ ಗುರುತುಗಳು ಮಾಯವಾಗಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇವಲ ಪರಮಾನಂದದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಸ್ತಿತ್ವವೂ ತನ್ನ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ತನ್ನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ದೈವತ್ವವನ್ನು ಪಸರಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

ಗುರುವು ಮಾತನಾಡುವ ಮಾತುಗಳೆಲ್ಲವನ್ನು ಬೇರೊಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೇಳಬಹುದು. ಆದರೆ ದರ್ಶನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರು ತಮ್ಮ ನಿಜಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನಮಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ

ಗುರು ನೀಡುವ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಮತ್ತು ನೇರವಾದ ಕೊಡುಗೆ. ನಾವು ನಿಶ್ಯಬ್ದತೆಯಿಂದ ಅರಿವಿನಿಂದಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಆಲೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡರೆ, ಅದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

ದರ್ಶನದ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಅಥವಾ ನಿರಾಕರಿಸುವುದರಿಂದ, ಅದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಎರಡನ್ನೂ ಮಾಡದೆ, ಒಪ್ಪುವುದನ್ನು ಅಥವಾ ಒಪ್ಪದೆ ಇರುವುದನ್ನೂ ಮಾಡದೆ, ಯಾವ ತೀರ್ಮಾನವನ್ನೂ ಮಾಡದೆ, ಮಾತುಗಳಿಂದ ವಿಮರ್ಶೆ ಮಾಡದೆ, ಯಾವ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಅಥವಾ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಭಾವನೆಯನ್ನೂ ಹೊಂದದೆ, ಸುಮ್ಮನೆ ಇರುವ ಹಾಗೆ ಇದ್ದರೆ, ನಾವು ಆ ಎಳೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡ ಹಾಗೆ ನಾವು ಯಾವ ಕಲಿಕೆಯ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲ್ಲದೆ, ಕೇವಲ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಇದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬಹುದು. ಯಾವ ಮಾತುಗಳು ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಸ್ಪಂದಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರಿಗೆ, ದರ್ಶನವು ಒಂದು ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಳಿಸುವಂತ ಅನುಭವ.

ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಜನರು ಆನಂದ ದರ್ಶನದ ಅದ್ಭುತವಾದ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ. ದರ್ಶನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜನರಿಗೆ ಎಷ್ಟೋ ದೃಷ್ಟಿಗಳ ಅನುಭವವಾಗಿದೆ, ಅವರಿಂದ ಎಷ್ಟೋ ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಹೊರಟುಹೋದ ಅನುಭವಗಳು; ಧ್ಯಾನ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ (healing) ಅನುಭವಗಳು, ಎಷ್ಟೋ ಗಾಢ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅನುಭವಗಳು ಸಂಭವಿಸಿವೆ.

ಚೈತನ್ಯವು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಜನರಿಂದ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ದರ್ಶನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೊಂದು ಅನುಭವಕ್ಕಾಗಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಆಸೆಪಡುವ ಆವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ. ಏನು ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿದೆಯೋ, ಅದನ್ನು ಸಂಭವಿಸಲು ಬಿಡಬೇಕು ಅಷ್ಟೆ, ಆಗ ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಒಂದು ಅವಕಾಶವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ. ಚೈತನ್ಯವೇ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ತಿಳಿದಿದೆ. ಯಾವ ಅಪೇಕ್ಷೆಯನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಆವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ, ಯಾವ ಹಗುರ ಭಾವನೆಯ ಅಥವಾ ನ್ಯೂನತೆಯ ಅಥವಾ ಚೈತನ್ಯದ ಅಥವಾ ಬೇರಾವುದೇ ಅನುಭವವಾಗಬೇಕೆಂಬ ಅಪೇಕ್ಷೆಯನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಆವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ.

ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥನಾಪರ ಭಾವನೆಯಿಂದಿದ್ದರೆ, ಅಷ್ಟು ಸಾಕು; ಅದು ಮಾತುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಪರಿವರ್ತನೆ ಗೊಳಿಸಬಹುದು. ಪ್ರಾರ್ಥನಾಪರ ಎಂದರೆ ನಮ್ಮ ಇಷ್ಟಗಳನ್ನು ಬೇಡುವುದು ಎಂದಲ್ಲ; ಪ್ರಾರ್ಥನಾಪರ ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಒಂದು ಆಳವಾದ ಕೃತಜ್ಞತಾಭಾವನೆಯನ್ನು ಹೊಂದುವುದು. ನಾವು ದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ಏನು ಬೇಕೋ ಅದನ್ನು ಕೇಳಬಹುದು ಎಂದು ಗುರುಗಳು ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು, ನಾವು ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವ ಯಾವುದೇ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನಾದರೂ ಕೇಳಬಹುದು ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಆದರೆ, ಆ ಸಂದರ್ಭವು ಎಷ್ಟು ಮಿತಿಮೀರಿದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮೀರಿರುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ, ಏನನ್ನೂ ಕೇಳಲು ಕಷ್ಟವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ನಾವು ಕೋರಿಕೆಯ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ನಾವು ಏನನ್ನಾದರೂ ಕೇಳಲು, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುತ್ತೇವೆ.

ಎಷ್ಟೋ ಜನರು ಅವರ ಬಳಿ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಅವರು ದೇಹದ ನೋವು ಅಥವಾ ತೊಂದರೆಗೆ ಒಳಗಾದ ಪ್ರದೇಶದ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಕೈಯನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಇಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದುಂಟು. ಜನರು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಗುರುಗಳಿಗೆ ಏನೂ ಹೇಳದೆ ಇದ್ದರೂ, ಅವರು ದೇಹದ ಯಾವ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಗಮನದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕೈಯನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಇಡುತ್ತಾರೆ. ಗುರುಗಳು ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಮಗಾಗಿ ಬಂದು ನಮ್ಮ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ದರ್ಶನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಗುರುಗಳು ಹರಿಯುವ ಅನುಕಂಪ ಮತ್ತು ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಶ್ನೆ ಒಂದೇ ಆದರೂ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಅವರು ನೀಡುವ ಉತ್ತರಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ, ಆಗಲೇ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವುದೇನೆಂದರೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದೆ ತನ (ಜೀವಿ)ಯೂ ಭಿನ್ನವಾದದ್ದು, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಮಾರ್ಗವೇ ಭಿನ್ನವಾದದ್ದು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಗುರುಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾಭಿರೇಖೆಯಂತೆ (radially) ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ ಎಂದು. ಗುರುಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು (being) ನೋಡಿ, ಪ್ರಶ್ನಿಸುವವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಅಲ್ಲ! ಸಂಪೂರ್ಣ ಭರವಸೆ ಯಿಂದಿರುವವರಿಗೆ, 'ನಾನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕೇವಲ ಗುರುಗಳ ಭರವಸೆಯ ಮಾತುಗಳಿಂದಾಗಿ, ಜನರು ತಮ್ಮ ಆತಂಕಗಳನ್ನು, ಖಿನ್ನತೆಯನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ.

ಆ ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳ ಕಾಲ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಮರೆತು, ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಭರವಸೆಯನ್ನಿಟ್ಟರೆ, ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬಹುದು. ನಮಗೆ ಯಾವುದು ಸರಿಯಾದುದು ಎಂಬುದು ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ ಎಂಬ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಶ್ವಾಸವಿದ್ದರೆ, ಅಷ್ಟು ಸಾಕು. ಈ ಮನೋಭಾವನೆಯಿಂದಿದ್ದರೆ, ಗುರುಗಳು ನಮಗೆ ಏನನ್ನು ನೀಡಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾರೋ, ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು, ಬೇರೇನಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಅದೊಂದು ಪ್ರಚಂಡವಾದ ಸಂದರ್ಭ.

ಗುರುವಿನೊಂದಿಗೆ - ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದುವುದರಿಂದ ಸಂಯೋಗ ಹೊಂದಲು ದರ್ಶನದ ಸಮಯವೇ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ಸದವಕಾಶ. ಎಲ್ಲ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಬೌದ್ಧಿಕ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಗಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂಬಂಧ ಕಲ್ಪಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಉಪನ್ಯಾಸದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತೇವೆ. ಮತ್ತಷ್ಟು ಶಬ್ದಗಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತೇವೆ! ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದಿಂದ ಸಂಬಂಧ ಕಲ್ಪಿಸಲು ದರ್ಶನದ ಸಮಯವೇ ಸುಸಮಯ.

ನಾವು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅನುಭವವಾಗಲು ಬಿಡಬಹುದು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಾದರೂ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೃದಯದೊಂದಿಗೆ ಇರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ವಿಶ್ವ ಶಕ್ತಿಯ ಜೊತೆ ಒಂದಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅದು ಕೇವಲ ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಿಂದ ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದಿಂದ (being) ಮಾತ್ರ ಸಂಭವಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ. ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಸಂಯೋಗವಾದರೂ ಕೂಡ, ಹೃದಯದಿಂದ ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಂಭವಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ. ದರ್ಶನದ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಗುರುಗಳು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ನಾವು ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ಅವರಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಅವರು ತಮ್ಮ ನೋಟದಿಂದ, ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಮತ್ತು ಆಲಂಗಿಸುವಿಕೆಯಿಂದ ಗುಣಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ (heal). ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದರ್ಶನವಾದ ಮೇಲೆ, ನಾವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ವಲ್ಪ ಬೆಳೆದು, ಬೇರೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತೇವೆ.

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದರ್ಶನವೂ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಪ್ರಕೃತಿಯ

ಆನಂದ ದರ್ಶನ

ಸೌಂದರ್ಯವೇನೆಂದರೆ, ಅದು ಒಮ್ಮೆ ಸಂಭವಿಸಿದ ಹಾಗೆ ಎಂದೂ ಪುನಃ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ, ದೇವರು ಒಬ್ಬ ಕಲೆಗಾರ, ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದರ್ಶನವೂ ಕೂಡ ಭಿನ್ನವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಹೊಸ ಆಯಾಮದೊಂದಿಗೆ, ಒಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಚಂಡತೆಯಿಂದ, ಒಂದು ಹೊಸ ತಿಳಿಯಾದ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ!

ಆನಂದ ದರ್ಶನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಗುರುಗಳು ನೀಡುವಂತಹದು ನಮ್ಮನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಆಶಾರಹಿತ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹಾಕಬಲ್ಲದು. ನಾವು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತೆರೆದ ಮನಸ್ಸಿನವರಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಎಷ್ಟೋ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿವರ್ತನೆ ಗೊಳಿಸಬಹುದು. ಆಶಾರಹಿತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಿರಂತರ ಬೌದ್ಧಿಕ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನದಿಂದಲೂ ಕೂಡ ಸಾಧಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ, ದರ್ಶನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗುರುವಿನ ಕೃಪೆಯೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಆಶಾರಹಿತ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಇರಿಸಬಲ್ಲದು.

ನಾವು ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತುಂಬಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಾಜರಿದ್ದರೆ, ಚೈತನ್ಯವು ನಮ್ಮನ್ನು ಒಳಹೊಕ್ಕಿ ನಾವು ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಅದನ್ನು ಮೀರಿ ಇರುವ ಆಧಾರರಹಿತ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಂತೋಷವಾಗಿರುವುದು ಏನೆಂದರೆ, ಯಾವ ನಿಶ್ಚಿತ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಹುಚ್ಚು ಆಶಾಭರಿತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವುದು! ಯಾವ ವಿಶೇಷ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ತೀವ್ರ ಬಯಕೆ. ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಗ್ರಹಿಸುವಂತವರಾಗಿ, ಗುರುಗಳೊಂದಿಗೆ ತೆರೆದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಿರುತ್ತೇವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಯಾವ ವಿಶೇಷ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಸುಮ್ಮನೆ ಬಿಡಬೇಕು, ಅಷ್ಟೆ! ಆಗ ಆ ಚೈತನ್ಯವು ಮುಂದಿನದನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದು ಮಿಕ್ಕಿದ್ದನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಚೈತನ್ಯವೇ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ. ವಿಶ್ವ ಚೈತನ್ಯವು ನಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಹರಿದು ಅಗತ್ಯವಾದ್ದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ನಾವು ಅದಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕು.

ದರ್ಶನ ಎಂದರೆ ಒಂದು ಸ್ಪಷ್ಟ ನೋಟವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು, ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯ ಒಂದು ಮಿಂಚನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು; ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯಿಲ್ಲದೆ ನೋಡುವುದು. ಪಸರವಾಗುವ ಚೈತನ್ಯವು ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪವಾಡಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಲ್ಲದು. ದರ್ಶನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಸಾಕಷ್ಟು ಅರಿವನ್ನು (awareness) ತಂದುಕೊಂಡರೆ, ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಸಂಭ್ರಮದ ಮಧ್ಯೆ, ಸಂಗೀತ ನೃತ್ಯಗಳ ಮಧ್ಯೆ, ಒಂದು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಶಾಂತತೆಯ

ಮದುವು ಈ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯ ಅಗಾಧತೆಯ ಒಂದು ಕುಡಿನೋಟದ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ. ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಶಬ್ದದ ಮಧ್ಯೆ, ನಾವು ಕಂಪಿಸುತ್ತಿರುವ ನಿಶ್ಯಬ್ದತೆಯ ಮುಖ್ಯ ಎಳೆಯು ಈ ಇಡಿಯ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು.

ಆಗ ನಾವು ಕೇಂದ್ರೀಕೃತರಾಗಿ ಉಳಿಯುವ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡದೆ ಅಥವಾ ತ್ಯಜಿಸದೆ, ಆದರೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಳಸಿಕೊಂಡಂತೆಯಾದರೂ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತರಾಗಿ, ಇಡಿಯ ದೃಶ್ಯದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಾಗಿ ಇರುವುದು.

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದರ್ಶನವಾದ ಮೇಲೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸ್ಪರ್ಶವಾದ ಮೇಲೆ, ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯು ವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತದೆ, ನಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವು ಪೂರೈಕೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಅಥವಾ ಸುಮ್ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತವೆ.

ಗುರುವಿನ ಮುಂದೆ, ನಾವು ಬರಿದಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ನಮ್ಮನ್ನು ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ (being) ಮಟ್ಟದಲ್ಲೇ ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಏನನ್ನಾದರೂ ಕೇಳಲು ನಾವು ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಯೋಜನಕರವಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಆಳವಾದ ಗೊಂದಲ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಆಳವಾದ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ ಅಷ್ಟೆ, ನಮಗೆ ನಿಖರವಾಗಿ ಏನು ಬೇಕು ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ತರಲು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ಗುರುವಿಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ.

ಸಂಗೀತವು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಸಂತೋಷಕರ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಬಿಟ್ಟರೆ, ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣತೆಯಿಂದ ಆನಂದಮಯರಾಗಿದ್ದರೆ, ಚೈತನ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರೆತುಬಿಟ್ಟರೆ, ಆಗ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಶಬ್ದಗಳು ಮತ್ತು ಆಲೋಚನೆಗಳಿಂದ ಬರಿದಾಗುತ್ತೇವೆ. ಆಗ ನಾವು ಗುರುವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ನ್ಯೂನತೆ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷ ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತದೆ.

ಆ ಮನೋಭಾವದಲ್ಲಿ ನಾವು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಯಬ್ದತೆಯಿಂದಿರುತ್ತೇವೆ; ನಾವು ಗ್ರಹಿಸುವವರಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಿರುತ್ತೇವೆ; ಆಂತರಿಕ ನಿಶ್ಯಬ್ದತೆಯಿಂದ ಹಿಗ್ಗುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ. ಆಗ, ಚೈತನ್ಯವು ಒಂದು ಕಿರಣದ ಹಾಗೆ, ಒಂದು ಮಿಂಚಿನ ಹಾಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಬಹುದು; ಅದು ನಮ್ಮ ಒಳಕ್ಕೆ ಆಳವಾಗಿ ಹೋಗಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ಬೀಜದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮುಟ್ಟಿ, ನಮಗೇ ತಿಳಿಯದ ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಳಿಸಬಹುದು.

ಸುಮ್ಮನೆ ಅಲ್ಲಿ ಹಾಜರಾಗಿ, ದರ್ಶನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗುರುವನ್ನು ನೋಡುವುದೇ ಒಂದು ಆನಂದಭರಿತ ಧ್ಯಾನ. ಅದು ಒಬ್ಬರ ಜೀವಮಾನದಲ್ಲೇ ಒಂದು ಅಪರೂಪವಾದ ಅವಕಾಶ. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾವ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿಷ್ಪಯೋಜಕವಾದದ್ದು. ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಾಜರಿಯಾಗಿರು ವುದು ಯಾವ ಅತಿ ಆಸೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಕೇವಲ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ಇರುವುದು, ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕು.

ಯಾವಾಗಲೂ ಗುರುವು ಅದೆಷ್ಟು ಸುಂದರ, ಅದೆಷ್ಟು ರಮ್ಯ, ಸಮ್ಮೋಹನಕರ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದರ್ಶನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುವ ಸಾವಿರಾರು ಜನರ ಅಸಹಾಯಕ ಕೋರಿಕೆಗಳಿಗೆ, ಮೂಕ ಕರೆಗಳಿಗೆ ಅವರು ದ್ರವಿಸುವ ಅನುಕಂಪದ ಸಾಗರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ವಿಶ್ವಚೈತನ್ಯದ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಯಾವುದು ಆತ್ಮವನ್ನು ಹುರಿದುಂಬಿಸಿ, ಅಸ್ತಿತ್ವದೊಂದಿಗೆಯೇ ಐಕ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಮೇಲ್ಕೇರಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾರಾದರೂ ತಮ್ಮ ಅನನ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಅದರೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯವಾಗುತ್ತಾರೆ.

ವಿಶ್ವ ಚೈತನ್ಯವು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಸುಮ್ಮನೆ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿ, ಗುರುವಿನ ಸ್ವರೂಪದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಣುವಲ್ಲೂ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಅವರನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸುವುದೇ, ಅಡಗಿರುವ ದೈವತ್ವದ ಕುಡಿನೋಟಗಳನ್ನು ನಮಗೆ ತರಬಹುದು. ಇದರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ವಿಲೀನಗೊಳ್ಳಲು ಬಿಟ್ಟಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಅದರೊಡನೆ ಕಂಪಿಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಪಂಚ ಶಕ್ತಿಯ ಸ್ಪರ್ಶ ಮತ್ತು ಹರಿವಿಗೆ ಜಾಗೃತರಾಗುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಕಟಪ ಅನನ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳನ್ನು ಮುರಿದು ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಆಚರಿಸಲು ಇದೇ ಸಮಯ. ನಾವು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಇದು ಸಮಯವಲ್ಲ. ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ, ಚೈತನ್ಯವೇನೋ ನಮ್ಮನ್ನು ಮುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ನಾವು ತೆರೆದುಕೊಂಡಿರುವುದಿಲ್ಲ!

ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗುರುವಿನ ಸಮೀಪ ಇರುವುದೇ ಅವರಲ್ಲಿ ನಾವು ವಿಲೀನಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಬಹುದು; ಅರಿವುಗಳು (consciousnesses) ಸಂಧಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಹೇಗೆ ನದಿಯು ಸಾಗರದೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯವಾಗುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆ, ನಾವು ಸಾಗರದ ಅಸ್ತಿತ್ವ (oceanic existence) ವೇ ಆದ, ರೂಪವಿಲ್ಲದ ಸ್ವರೂಪವೇ ಆದ, ಸರ್ವಸಾಧಾರಣ ಅರಿವು (consciousness) ಆದ, ಗುರುವಿನೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯವಾಗುತ್ತೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ, ದರ್ಶನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಅಷ್ಟು ನಿರಾಳವಾಗಿ (relax) ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಸಾಹಭರಿತರಾದ ಭಾವನೆ ಹೊಂದುವುದು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇದು ರಾತ್ರಿ ಬಹಳ ಹೊತ್ತಿನವರೆಗೂ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಕಂಪನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ದರ್ಶನದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಾರು ಗುರುವಿನ ಹತ್ತಿರ ಇರುತ್ತಾರೋ, ಅರಿವಿಲ್ಲದ ಭಯ, ತಪ್ಪಿತಸ್ಥ ಭಾವನೆ, ಆಸೆ, ತೀವ್ರವಾದ ಗುಟ್ಟು, ಆನಂದ ಭಾಷ್ಪ, ಇವೆಲ್ಲ ಮೇಲೇಳುತ್ತವೆ. ಯಾರಿಗೂ ಇದರ ಕಾರಣ ತಿಳಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಆಗದೇ ಇರಬಹುದು. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಭಾವನೆಗಳು ಗುರುವಿನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಇರುವ ಅರಿವಿಲ್ಲದ ಪದರದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವಂತಹುದು.

ಯಾರೂ ಈ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅವರೊಳಗೆ ತಡೆದು ಅದುಮಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಗುರುಗಳ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಅದರ ಪಾಡಿಗೆ ಅದನ್ನು ಬರಲು ಬಿಡಬೇಕು. ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊರಬರುತ್ತದೆ. ಏನೇನು ನಮಗೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಪಡಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲವೋ ಅವೆಲ್ಲವೂ ಆಳವಾಗಿ ಕೊರೆದಿರುವ ಅರಿವಿಲ್ಲದ ನೆನಪುಗಳಾಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉಳಿದು ತಿಳಿಯದೆಯೇ ನಮ್ಮನ್ನು ತೊಂದರೆ ಮಾಡಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉದ್ವೇಗವನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆಳವಾಗಿ ಕೊರೆದ ನೆನಪುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಲು ಇದೊಂದು ವಿರಳವಾದ ಅವಕಾಶ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಮನೋಭಾವನೆಗಳು ಸುಮ್ಮನೇ ಮೂಲೋತ್ಪಾಟನೆಯಾಗುವುದು. ಗುರುಗಳ ಸಹಾನುಭೂತಿಯು ಅವುಗಳನ್ನು ತೊಡೆದು ಹಾಕುವುದು. ನಾವು ಒಂದು ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೆ, ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಈ ದಮನ ಮಾಡುವಂತಹ ನಾವು ಕಟ್ಟಿದ ರಚನೆಯನ್ನು ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಡೆದು ಹಾಕಬಹುದು.

ದರ್ಶನ ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವ ಏನೇ ಸಂಗತಿಗಳೂ ಸಂಪೂರ್ಣತೆಯಿಂದ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಕೈ ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟುವುದೋ ಅಥವಾ ನರ್ತನ ಮಾಡುವುದೋ, ಅಥವಾ ನಗುವುದೋ ಇಲ್ಲ ಅಳುವುದೋ, ಯಾವುದೂ ತರ್ಕದಿಂದ ಕೂಡಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಉಬ್ಬುತ್ತಿರುವ ಭಾವನೆಗಳ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯಿಂದ ಸುಮ್ಮನೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಕಣ್ಣೀರು ಅಥವಾ ನಗುವು ಯಾವುದೇ

ಸಂತೋಷ ಅಥವಾ ದುಃಖದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವು ಕೇವಲ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿರುವ ಮಿತಿ ಮೀರಿದ ಆಳವಾದ ಭಾವನೆಗಳ ಪ್ರಕಟಣೆ ಮಾತ್ರ. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ದೆಸೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಪ್ರಕಟಣೆಯಾಗಲು ಅವಕಾಶವೇ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅದುಮಲ್ಪಟ್ಟು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಡಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೇ ಅಸ್ತಿತ್ವವು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದು; ಅದು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಭಾವನೆಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತರ್ಕದ ಸಂಬಂಧದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ಶುದ್ಧವಾದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ಪಷ್ಟೋಕ್ತಿ ಅಷ್ಟೆ.

ನಾವು ಅಂದುಕೊಂಡ ಹಾಗೆ ನಾವು ಸಮಗ್ರವಾಗಿಲ್ಲ, ನಾವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಕಚ್ಚಾಡುತ್ತಿರುವ ತುಂಡುಗಳಿಂದ ಆಗಿದ್ದೇವೆ. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಮಗೆ ಏನೋ ಬೇಕೆನಿಸಿದರೆ, ಮರುಕ್ಷಣವೇ, ನಮಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಬೇಕೆನಿಸುವುದು. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಯಾವುದೋ ಮನೋಭಾವನೆಯ ಮೇಲಿದ್ದರೆ, ಮರುಕ್ಷಣವೇ, ಅದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಮನೋಭಾವನೆಯ ಮೇಲೆಳುವುದು. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ನಾವು ಶಾಂತ ಚಿತ್ತರಾಗಿ ಕಂಡುಬಂದರೂ, ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತೇವೆ. ದರ್ಶನದ ಸಮಯವು ನಾವು ಈ ಒಳ ಸಂಘರ್ಷಣೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಗುರುಗಳು ಹತೋಟಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಮಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದನ್ನು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುವ ಸಮಯ. ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಲ್ಲರು, ಸುಮ್ಮನೆ ವಿಶ್ರಮಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರೆ ಅವನು ನಮಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ದರ್ಶನದ ಸಮಯವು, ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಕಲಿತಿರುವುದನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ತೀರ್ಪುಗಳನ್ನು, ನಮ್ಮ ಬಗೆಗಿನ ತೀರ್ಮಾನಗಳನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು ಗುರುಗಳ ಪರಿವರ್ತನಾಶೀಲ ಪ್ರೀತಿಗೆ ನಾವು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ.

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದರ್ಶನದಿಂದಲೂ ಗುರುಗಳು ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೇ ಅವರಿಂದ ನಿಜವಾದ ವರ್ಗಾವಣೆಯು ನಡೆಯುವುದು. ನಮಗೆ ಅಂತಿಮವಾದುದನ್ನು ಕೊಡುವವರು ಅವರೇ. ಅವರು ನಮಗೆ ಅವರದೇ ಸ್ವಂತ ದೀಪವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಒಮ್ಮೆ ಅವರು ನಮಗೆ ದೀಪವನ್ನು ಹಚ್ಚಿದರೆ, ನಾವು ಅನುವು ಮಾಡಿದರೆ, ಅದನ್ನು ಕೈದೀಪದಂತೆ, ನಾವೆಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೂ, ನಾವು ಏನೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಕೊಂಡೊಯ್ಯಬಹುದು. ಕೇವಲ ಒಂದು ಕೈದೀಪ ನಮಗೆ ಸಾಕು; ಅದು ನಮಗೆ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಇಲ್ಲದೆ ತಿಳಿಯುವಂತಹ, ವಿವರಣೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ಅನುಭವಿಸುವಂತಹ ಒಂದು ಅವಕಾಶ.

ಮತ್ತು ಈ ಚೈತನ್ಯವು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಮುಟ್ಟಿದರೆ, ನಮ್ಮ ಜೀವನವು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಒಂದು ಜಾಗವು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಅರಿವು ಒಳ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕರಗಿಸಬಲ್ಲದು. ಈ ದಿವ್ಯ ಗುರುವಿನ ಬಳಿ ಹೋಗಲು ಅನೇಕ ಬಾಗಿಲುಗಳಿವೆ. ಒಮ್ಮೆ ನೀವು ಒಳಹೊಕ್ಕರೆ, ಆಗುವ ಅನುಭವವು ಒಂದೇ. ದರ್ಶನವು ಇರುವ ಎಲ್ಲಾ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನೂ ತೆರೆಯುತ್ತದೆ. ಇದು ಅಂತಿಮ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಒಂದು ಆಮಂತ್ರಣ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಬಾಗಿಲೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯದು; ನಿಮಗೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಬಾಗಿಲು ಸಿಕ್ಕುವಂತಿದ್ದರೆ ಯಾವ ಬಾಗಿಲು ಎಂಬುದು ಅಪ್ರಸ್ತುತ.

ದರ್ಶನ ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವ ಚೈತನ್ಯವು ಎಷ್ಟೊಂದು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆಂದರೆ ಅದು ಒಬ್ಬರ ಅಂತಃ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯುತ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದತ್ತ ಅವರ ಆಲೋಚನೆಯು ಹರಿಯುವಂತೆ ಬಲಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವು ಬಹಳವಾಗಿ ಆಳವಾದ ಪ್ರಜ್ಞಾರಹಿತ ಮಾನಸಿಕ ಮಾದರಿಗಳ ಮನಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿ ಬೀಳುವೆವು. ಇವು ನಮ್ಮನ್ನು ಪರಿಚಿತ ಪೀಡೆಗಳ ಮಾದರಿಗಳಿಗೆ, ಪ್ರಜ್ಞಾರಹಿತವಾಗಿ ತೀರ್ಮಾನಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಪದೇ ಪದೇ ಎಳೆಯುತ್ತಿರುವುವು. ಅಂತಃಸ್ಫೂರ್ತಿಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ಸೆಳೆಯಬಲ್ಲೆವು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಜೀವನದ ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತೀರ್ಮಾನಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆವು. ದರ್ಶನದ ಸಮಯದ ಚೈತನ್ಯವು ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಈ ಅಂತಃಸ್ಫೂರ್ತಿಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೆರೆಸಬಲ್ಲದು.

ನಮಗೆ ನೀಡಲಾದಂತಹ ಪ್ರಚಂಡ ಕಾಣಿಕೆಯಾದ ಆನಂದ ದರ್ಶನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಆಳವನ್ನು ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೇ ಇರಬಹುದು, ಆದರೆ ನಾವು ನಿಷ್ಕಪಟತೆಯಿಂದಿದ್ದು ಮತ್ತು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬಹುದು; ಮಿಕ್ಕ ಸಂಗತಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

ಆನಂದ ದರ್ಶನ

ಆನಂದ ದರ್ಶನವು ನಾವು ನಮ್ಮ ಗುರುಗಳ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬರಲು, ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಭೌತಿಕವಾಗಿ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಅನುಭವಿಸಲು, ಅವರಿಂದ ಚೈತನ್ಯದ ನೇರ ವರ್ಗಾವಣೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಇರುವ ಒಂದು ಸುಸಮಯ. ನಾವಾಗಿಲ್ಲದಿರುವುದನ್ನು, ನಾವು ಎಂದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ, ನಾವು ಎರವಲಾಗಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡು ನಮಗೆ ಪೀಡೆಯನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಆಸೆಗಳು, ಇವುಗಳನ್ನು ದರ್ಶನವು ನಾಶ ಮಾಡಬಲ್ಲದು. ನಾವು ವಿಶ್ವದ ಅರಿವಿನೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಲು ಪರಮಾನಂದದ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಕರಗಿ ಹೋಗಲು ದರ್ಶನದ ಸಮಯವು ಒಂದು ಪ್ರಚಂಡ ಅವಕಾಶ.

ಮಲೆಯಾಳಂನಲ್ಲಿ ಪುರುಷ ಸರಳತೆ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿರುವ ಮಲಯಾಳಿಗಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೆದ್ದ ಮೊದಲ ಕನ್ನಡಿಗ. ಸೂರಜ್‌ ಜೊತೆ ಮೊದಲ ಸಿನಿಮಾ, ರಜನಿಕಾಂತ್‌ರ ದೊಡ್ಡ ಅಭಿಮಾನಿ.

೨೦೧೨ರಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಇವನ ಮೊದಲ ಮಲಯಾಳಂ ಸಿನಿಮಾಗೆ ಆಸ್ಕರ್‌ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯೂ ಬಂದಿದೆ! ಎರಡನೇದು ದ್ರೌಪದಿ ಅನ್ನುವ ಮಲಯಾಳಂ ಕಿರುಚಿತ್ರ, ಅದಾದ ಮೇಲೆ ಮಲಯಾಳಂ ಸಿನಿಮಾದ ಸೂಪರ್‌ಸ್ಟಾರ್‌ ಜಯಸೂರ್ಯ, ಮತ್ತು ಆಶೀಫ್‌ ಆಲಿ ನಟನೆಯ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಖಳನಾಯಕನಾಗಿ ನಟಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಪಡೆದರು. ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ನಲ್ಲಿ 'ಫಾದರ್‌ ಸನ್‌ ಅಂಡ್‌ ಹೋಲಿ ಘೋಸ್ಟ್‌', ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ 'ಕತೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರಲಿ' ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ನಟಿಸಿದರು. ಇದು ೨೦೧೨ರಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದ್ದು. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮಲಯಾಳಂನಲ್ಲಿ ಶೂಟಿಂಗ್‌ ಮಾಡಿರುವ ಇನ್ನೊಂದು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ. ಕಿರುತೆರೆ, ಹಿರಿತೆರೆ ಎರಡರಲ್ಲೂ ತಮ್ಮ ನಟನೆಯ ಮೂಲಕ ಹೆಸರು ಮಾಡಿರುವ ಕನ್ನಡಿಗರು ಇರುವುದು ಕಡಿಮೆ. ಆದರೆ ಮಲಯಾಳಿಗರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೆದ್ದ ಕನ್ನಡಿಗ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಕಿರಣ್‌ರಾಜ್‌. ೨೦೧೬ ರಲ್ಲಿ 'ಸ್ಟಾಕ್‌ ಹೋಮ್‌' ಫಿಲ್ಮ್‌ ಫೆಸ್ಟಿವಲ್‌ನಲ್ಲಿ 'ಬೆಸ್ಟ್‌ ಆಕ್ಟರ್‌' ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.

'ಆಕ್ಟಿಂಗ್‌ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನಿರ್ದೇಶನದಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ' ಎಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಕಿರಿಯ ವಯಸ್ಸಲ್ಲೇ ಮಲಯಾಳಂ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಛಾಪು ಮೂಡಿಸಿದ ಕಿರಣ್‌ರಾಜ್‌ ಯಶಸ್ಸು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ಪೂರ್ತಿ.

ಬಾಂಬೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರಿಯಾಧರನು ಒಬ್ಬ ಮಗನ ಜನ್ಮೋತ್ಸವ ತಂದೆತಾಯಿಗಳಿಗೆ .ಕಳುಹಿಸಿದನು ಸುದ್ದಿ ತಲುಪಿಸಿದನು

ಯಜಮಾನರು ಪ್ರಶಾಂತಚಿತ್ತರಾಗಿದ್ದು ಸ್ವತಃ ಪಿಂಚಣಿಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯಲ್ಲಿದ್ದು ಷ್ಟಾಪನ್ನೂ ಸಹ ಮಾಡದೆ ಧರ್ಮ ಪ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದು ದಣಿದು ದಣಿದುದರಿಂದ ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯಲ್ಲಿದ್ದ .ಕಳುಹಿಸಲು ರದಅ .ದಿನಗಳಲ್ಲೇ ಮೂರು ದಿವಸಕ್ಕೆ ರದಅ ೧೫ದ್ರೂಪಾಯಿ ಯಜಮಾನ

ತಂದೆಯೊಡನೆ ರದಅ ಗೆಳೆಯರ - ೧೫೩೨೦೧ಢ ಇಷ್ಟಾಪಷ್ಟಿ .ಆದರೂ ಉಚಿತವಲ್ಲವೆಂದು

ಶ್ರೆಷ್ಠವೂ ತಂದೆ ತಾಯಂದಿರ (ಆಯ ವಯಸ್ಸಿನ - ಹಿರಿಯರಲ್ಲವೆ) ದಿವಸ ಷ್ಟಾಪಂದಿಂಕಿ ರಡಣ ಯಾಯ ಯಜಮಾನ ತಂದೆಯೊಡನೆ ಕೊನೆಗೆ ದಷ್ಟಾಪಂದಿಂಕಿ ಷ್ಟಾದರ ಮಂಡಲ ದಂಶಹಯ ಪ್ರಶಾಂತಷ್ಟ ದಂಶಗಳಿಗೆ ದುರಾದಿಂಹ ಹಲಕಿ ಕಳಿಸಿರ ಉಹುಆಗಿರಬಹುದೆಂದು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತಃಂಅ ಗಣಪತಿಷ್ಟ .ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ

,ಆದರೆ ರದಅ ಪ್ರದೃ ಕ್ಷೀಣ ದಣಿದವನಿಗೆ ಗಣಪತಿಯಲ್ಲಿದ್ದು ರದಉಂಟಾಗಿದ್ದಾಗ ಷ್ಟಾದಗಡಾಜ ಪ್ರಶಃ ಷ್ಟಾಪಂತ ದಷ್ಟಾಪ ಹಣಿಂಐದಯ ಕೃಪೆಯುಂಟಾಗ ಲ್ಪಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅಲ್ಲವೆ - ಗಣಪತಿಶ್ರೇಷ್ಠಅ ರದಅ ಗಣಪತಿಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ,ಗಣಪತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ .ಪಟ್ಟುಕೊಂಡು ತಂದೆತಾಯಿಗಳೊಡನೆ

Note: The scan of this page is upside down, rotated 180 degrees, and/or contains inverted typography.

[?]

[?]

[?]

(೨೮A) ಇತರರ ಪಾತ್ರದ ಜೊತೆ ಅಥವಾ (೨೮B)

ನಾಟಕದಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪಾತ್ರವೂ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ ೨೮A ಮತ್ತು ೨೮B ಎರಡೂ ಪರಸ್ಪರ ಪೂರಕವಾಗಿವೆ.

(೨೮C) ಇತರ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರಗಳು

– ಮದುವೆಯಾಗಲು ಒಪ್ಪಿದನು. ಕೊನೆಗೆ ಸತ್ಯವತಿಯೂ ಒಪ್ಪಿದಳು

– ರಾಜಕುಮಾರ, ನೀನಂತೂ ಒಪ್ಪಿರುವೆ. ಆದರೆ ನಿನ್ನಿಂದ ಮುಂದೆ ಬರುವ ಸಂತತಿಯು ನನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಅವಳ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ರಾಜ್ಯಭ್ರಷ್ಟರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಏನು ಸಾಕ್ಷಿ?

ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡುವುದೇನೆಂದರೆ, ನನ್ನಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಸಂತತಿಯೇ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಆಜೀವವೂ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿಯೇ ಇರುವೆನು.

ಆಗ ಆಕಾಶದಿಂದ, ‘ದೇವವ್ರತನು ಭೀಷ್ಮ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದನು’ ಎಂಬ ಅಶರೀರವಾಣಿಯುಂಟಾಯಿತು. ಅಂದಿನಿಂದ ದೇವವ್ರತನು ‘ಭೀಷ್ಮ’ನೆಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆದನು. ಭೀಷ್ಮ ಎಂದರೆ ಭಯಂಕರವಾದ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದವನು ಎಂದರ್ಥ. ಕೊನೆಗೆ ಭೀಷ್ಮನು ಸತ್ಯವತಿಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂದನು.

– ಮಗನೇ, ನೀನು ನನಗೋಸ್ಕರ ಇಂತಹ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದೆ. ನಾನು ನಿನಗೆ ಇಚ್ಛಾಮರಣವೆಂಬ ವರವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಯಾವಾಗ ಸಾಯಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವೆಯೋ ಆವಾಗಲೇ ನಿನಗೆ ಮೃತ್ಯುವು ಸಂಭವಿಸುವುದು. ಹೀಗೆಂದು ಶಂತನುವು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೇಳಿದನು.

ಏಕೋ ನಾರಾಯಣಶ್ಚಾಸೀತ್ ನಬ್ರಹ್ಮಾ ನಚ ಶಂಕರಃ ಎಂಬ ವೇದ ವಾಕ್ಯದಂತೆ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯು ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನ ಪತ್ನಿಯಾದ್ದರಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಸರ್ವರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕಾಯಿತು. ಆದರೆ ಅವಳೂ ಕೂಡ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನ ಅಧೀನಳೇ ಆಗಿರಬೇಕಾದ್ದರಿಂದ ಸರ್ವರಿಗೂ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆಂಬ ತಾರತಮ್ಯವು ಸಿದ್ಧವಾ ಯಿತು. ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನೇ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆಂಬುದು ಸಿದ್ಧ ವಾದಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಕನಿಷ್ಠರಾದ ಮರ್ತ್ಯ ಜೀವರಿಂದ ಸರ್ವರಿಗೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನ ಪರ್ಯಂತರವಾಗಿ ಇರುವ ದೇವ ತೆಗಳಿಗೂ ತಾರತಮ್ಯವು ಯುಕ್ತವಾಗಿ ತೋರುವುದು. ಸರ್ವರಿಗೂ ತಾರತಮ್ಯವು ಅನ್ವಯಿಸುವುದು.

ಅಪರೋಕ್ಷಜ್ಞಾನವೆಂಬ ನೌಕೆಯಿಂದ ಭವಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಬೇಕು. ಆ ಅಪರೋಕ್ಷಜ್ಞಾನವಾಗಬೇಕಾದರೆ ಸರ್ವೋತ್ತಮನಾದ ಶ್ರೀಹರಿಯ ಜ್ಞಾನವೂ ಮತ್ತು ತದನುಗುಣವಾದ ಭಕ್ತಿಯೂ ಅತ್ಯಾವಶ್ಯಕವು. ಆ ಭಕ್ತಿಯು ಹೇಗಿರಬೇಕೆಂದರೆ ನಿರತಿಶಯ ಸ್ನೇಹರೂಪವಾಗಿ ಇರಬೇಕು. ಆ ಸ್ನೇಹವು ಅಪರೋಕ್ಷಜ್ಞಾನ ಸಾಧನವು.

ಸರ್ವೋತ್ತಮ ಶ್ರೀಹರಿಯ ಜ್ಞಾನವೂ ಮತ್ತು ಸರ್ವೋತ್ತಮ ಶ್ರೀಹರಿಯ ಸ್ನೇಹರೂಪವಾದ ಭಕ್ತಿಯು ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗಬೇಕಾದರೆ ಅವನಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಾದ ದೇವತೆಗಳ ವಿಷಯಕವಾದ ಜ್ಞಾನವೂ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ಅವಶ್ಯಕವೆಂದು ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕಲ್ಪಾಂತದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮನ್ನಾರಾಯಣನು ಶ್ರೀರುದ್ರದೇವರಿಗೆ ವೇದಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ಸರ್ವೋತ್ತಮ ಶ್ರೀಹರಿಯ ಜ್ಞಾನವೂ ಆತನಿಗೆ ಇದ್ದಿತು. ಅಲ್ಲದೆ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವಾದ ಮನಸ್ಸಿನ ಅಭಿಮಾನಿಯಾದ ಶ್ರೀರುದ್ರದೇವರಿಗೆ ಶ್ರೀಹರಿಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ

(AMИ) ರ್ಹಗಯಷಣಅ ರ್ಹ್ದಥ ದಂರ್ಗ್ಣೇಗಿ ದಂಣ್ಯೇಯ್ಕ ರ್ಯ್ಹ ರ್ಜ೦ಟರ್ಂಡ್ಥ ್ದಲ್ಲೌಢಥ್ಲಿ ಇ್ದಪ್ರ ಇ್ದರ್ಟ್ಗಂಟಿಂಠ ೪౨୧ ಡ್ತಾ೦ಗೊಂಡ ರ್ಇಲು ್ಟಗ್ನ್ಡರ್ ೦1೦1୧ ೧ಗಿ