பகவத்கீதை விளக்கம் (Bhagavad Gita Explanation)🔗

Bhagavad Gita (Tamil) - Chapter 18

Ebook ISBN : 978-8-88572-918-5

[ஜீவன்முக்த விஞ்ஞானம்]

விளக்கவுரை

நித்யானந்த ஹிந்து பல்கலைக்கழகம்

உலகம் முழுவதிலும் உள்ள நித்யானந்த தியான பீடத்தின் ஸந்யாஸிகளுக்கும் ஆனந்த ஸமாஜத்தவர்களுக்கும் வழங்கப்பட்ட சொற்பொழிவுகளிலிருந்து தொகுக்கப்பட்டது.

அன்பான வாசகர்களே,

மனித குலத்தின் முன்னேற்றத்திற்காக பரமஹம்ஸ நித்யானந்தர் வழங்கும் ஆனந்தமான செய்திகளை உடனுக்குடன் உலக மக்களுக்குக்கொண்டு வந்து சேர்க்கும் எங்களின் சேவை அனைத்தும் உங்களுக்காகத்தான்; உங்கள் ஒவ்வொருவருக்காகவும்தான்.

உங்களிடம் எவ்வளவு வேகமாகக்கொண்டு வந்து சேர்க்க முடியுமோ அவ்வளவு வேகமாக எடுத்து வந்து சேர்க்கும் சேவையில் எங்களை இணைத்துக்கொள்கிறோம். பரமஹம்ஸர் வழங்கிய சத்தியங்களால் நீங்கள் விரைவில் பயனடைய வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் பரமஹம்ஸர் ஆற்றிய சொற்பொழிவுகளைப் புத்தகங்களாக அச்சிட்டு வழங்கும் சேவையை ஆனந்தத்தோடு செய்து வருகிறோம்.

எங்களால் முடிந்த அளவுக்கு எல்லாப் பிழைகளையும் சரிபார்த்து, அச்சுக்கோர்த்து பதிப்பு செய்கிறோம். அதையும் மீறி வரும் அச்சுப்பிழைகளுக்குத் தாங்கள் தயைக் கூர்ந்து எங்களை மன்னிக்கும்படி வேண்டிக்கொள்கிறோம். உங்களின் மேலான பரிந்துரைகளை எங்களின் கவனத்திற்கு எடுத்து வந்தால் அடுத்த பதிப்பில் அவற்றைச் சரிசெய்து வெளியிட உதவியாக இருக்கும்.

இந்தப் புத்தகத்தில் விளக்கப்பட்டிருக்கும் அல்லது பரிந்துரைக்கப்பட்டிருக்கும் நுட்பங்களை பரமஹம்ஸ நித்யானந்தரால் பயிற்சியளிக்கப்பட்டி, தீட்சையளிக்கப்பட்ட தகுந்த ஆசிரியர்களின் நேரடியான மேற்பார்வையின் கீழ் மட்டுமே செய்ய வேண்டும். மேலும், இந்தக் நுட்பங்கள் உங்கள் உடல் நலத்திற்கு ஏற்றதுதானா என்பதை உங்கள் மருத்துவரிடம் கலந்தாலோசித்த பிறகே பயிற்சி செய்யுங்கள். இந்த நுட்பங்கள், உங்கள் மருத்துவ கவனிப்பிற்கோ, மருத்துவ பரிசோதனைகளுக்கோ, மருத்துவ சிகிச்சைகளுக்கோ மாற்று அல்ல. இதில் விளக்கப்பட்டிருக்கும் நுட்பங்களை பயிற்சி செய்யும் ஒருவர், அவரது குடும்ப டாக்டராலோ அல்லது பரமஹம்ஸ நித்யானந்தரால் பயிற்சி அளிக்கப்பட்டு, தீட்சை பெற்ற ஆசிரியராலோ பரிந்துரைக்கப்பட்ட பிறகு மட்டுமே அவற்றை பயிற்சி செய்ய வேண்டும். இவ்வாறு பரிந்துரை பெறாது, நீங்களாகவே துணிந்து செய்யும் பயிற்சிகளுக்கும், அதன் விளைவுகளுக்கும் நித்யானந்த பீடம் பொறுப்பாகாது.

புத்தக வெளியீடு: நித்யானந்தா ஹிந்து பல்கலைக்கழகம்

பக்கங்கள்: 319

காப்புரிமை: copy right © 2019. All copy right reserved.

முதல் பதிப்பு: ஜனவரி, 2019 -சுத்தாத்வைதத்தை வெளிப்படுத்தும் வருடம்

பிரதிகள்: 1000

Ebook ISBN :979-8-88572-918-5

இந்தப் புத்தகத்தின் எந்த ஒரு தகவலையும் இயந்திரத் தட்டச்சு செய்வதன் மூலமாகவோ, படம் பிடிப்பதன் மூலமாகவோ, பிரதி எடுக்கப்படவோ அல்லது திரும்பப்பெறும் வகையில் ஒரு கணினியில் சேமித்து வைக்கவோ அல்லது அதனை வேறொரு கணினிக்கு அனுப்பவோ அல்லது தனிப்பட்ட மற்றும் பொதுவான பயன்பாட்டிற்கு உபயோகப்படுத்தவோ கூடாது. தியானபீடத்திலிருந்து எழுத்துப்பூர்வமான அனுமதியின்றி எந்தவிதத்திலும் இந்தப் புத்தகத்தின் பிரதியை உற்பத்தி செய்தல் கூடாது. இந்தப் புத்தகத்தில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கும் எந்த ஒரு தகவலையும் நீங்கள் உபயோகிக்கக்கூடிய நிகழ்வில் உங்களது செயல்களுக்கு இப்புத்தகத்தின் வெளியீட்டாளரோ அல்லது எழுத்தாளரோ பொறுப்பல்ல. இந்தப் புத்தக விற்பனை மூலமாகப் பெறப்படும் நன்கொடை, நிதி முழுவதும் நித்யானந்த தியான பீடத்தின் கருணை நோக்கச் செயல்களுக்குச் சேவையாகச் சென்றடைகிறது.

உங்களை வழிநடத்திச் செல்லும் 75

சரியான மனோதிடம்! 109

❖ இது, வியாபார ரகசியம்...! 122

❖ மாயைப் புரிந்துகொள்ளும் நிலையே, ஸாத்விகம்! 129

❖ ஆன்மாவைத் தின்றுவிடும் ரஜஸ்! 131

❖ இயற்கையின் விதிகளை மதிக்காமல் இருப்பதே தமஸ்! 133

❖ நீங்கள் சரியான பாதையில்தான் இருக்கிறீர்களா? 134

❖ வாழ்க்கைக்கு நோக்கங்கள் கிடையாது, அர்த்தங்களே உண்டு 141

❖ இழந்த பொக்கிஷங்களை மீண்டும் பெற்றிடுவோம் 144

❖ பெருமை சேர்க்கும், நம் வேதப் பாரம்பரியம் 153

IX ஞானமடைதலுக்கான வரைமுறைகள் 161

❖ துறவு - கர்த்தா பாவனை அற்ற மனநிலை 166

X. உங்கள் விதியை நிர்ணயிப்பது நீங்கள் அல்ல 171

❖ அவரை உள்ளே வர அனுமதியுங்கள் 172

❖ அஹங்காரத்தைக் கீழேபோடுங்கள், ஆன்மிகத்தில் மேலே உயருங்கள் 175

❖ பக்தியும், ஞானமும் வேறு வேறு அல்ல 178

XI. ஸம்ஸ்காரங்களே உங்களை இயக்குகின்றன 183

❖ இருப்பு சக்தியின் கைகளில், நீங்கள் ஒரு பொம்மையே! 184

XII சக்தி தரிசனம் 189

❖ சக்தி தரிசனம் பெறத் தயாராய் இருங்கள்! 190

❖ முயற்சிகளைக் கைவிடுங்கள், அதுவே போதுமானது! 198

❖ நாற்காலியில் சாய்ந்தமர்ந்து ஓய்வெடுக்கும் நேரமல்ல இது! 201

ஸம்ஸ்க்ரு'தம் என்றாலே நம் நினைவுக்கு வருவது ஸ்லோகங்கள்தான். ஆனால், அதை உச்சரிப்பது கடினம் என்று நினைத்து அதைப் படிக்காமல் ஒதுக்கிவிடுகிறோம்.

ஆனால், ஸம்ஸ்க்ரு'த மொழியிலுள்ள எழுத்துக்களின் உச்சரிப்பை நாம் சிறிது தெரிந்து கொண்டாலே போதும், ஸ்லோகங்கள் தமிழ் எழுத்து வடிவில் இருந்தாலும் சரியான ஸம்ஸ்க்ரு'த உச்சரிப்புடன், மிகச் சுலபமாக அதைப் படிக்க முடியும்.

ஸம்ஸ்க்ரு'தத்தில் க, ச, ட, த, ப என்ற ஐந்து எழுத்துகளும் நான்குவிதமான உச்சரிப்பு தொனி உடையவை. அவற்றை எப்படி உச்சரிக்க வேண்டும் என்பதைஎல்லோரும் புரிந்துகொள்ளும்வகையில்தமிழ்மற்றும் ஆங்கில எழுத்துக்களில் கீழே தந்திருக்கிறோம்.

ஸம்ஸ்க்ரு'த வார்த்தைகளில் வரும் எழுத்து பொதுவாக அச்சிடப்பட்டிருந்தால், அந்த எழுத்தை ஸம்ஸ்க்ரு'தத்தின் முதல் வகை எழுத்தாகவும், சாதாரண எழுத்திற்கு அடியில் கோடு போடப்பட்டிருந்தால், அதை ஸம்ஸ்க்ரு'தத்தின் இரண்டாவது வகை எழுத்தாகவும், எழுத்து தடிமனாக இருந்தால், அதை ஸம்ஸ்க்ரு'தத்தின் மூன்றாவது வகை எழுத்தாகவும், தடிமனான எழுத்திற்கு அடியில் கோடு போடப்பட்டிருந்தால், அதை ஸம்ஸ்க்ரு'தத்தின் நான்காவது வகை எழுத்தாகவும் உச்சரிக்க வேண்டும்.

ஸம்ஸ்க்ரு'தத்தில் மூன்று வகை ‘ஸ’ க்கள் உண்டு.

1. ஸ 2. ஷ. ஆனால், மூன்றாவதுவிதமான ‘ஸ’க்கு இணையான எழுத்து தமிழிலோ, ஆங்கிலத்திலோ கிடையாது. அதனால் அந்த மூன்றாவது ‘ஸ’ வையும் பெரும்பாலும் நாம், முதல் இரண்டு ‘ஸ’ வைப்போலவே உச்சரிக்கிறோம். அதற்குத் தமிழில் தனி எழுத்து இல்லாததால், தமிழ் எழுத்தான ச-விற்கு மேல் மேற்கோள்குறியை இந் நூலில் பயன்படுத்தியுள்ளோம்.

ச'ரணாகதி, சி’வன் - இது போன்ற வார்த்தைகளில், ச’ - என ச-விற்கு மேல் மேற்கோள்குறி போடப்பட்டிருந்தால், அது அச்சுப் பிழை அல்ல. நீங்கள் அதனை, தமிழில் சிவன், ஆச்ரமம் என்ற வார்த்தைகளில் வரும் எழுத்தைப்போலவும், ஆங்கிலத்தில் Compassion என்ற வார்த்தையில் வரும் ssஎழுத்தைப்போலவும் உச்சரிக்க வேண்டும்.

க்ஷ என்பதை க்+ஷ = க்ஷ என்பதுபோல் உச்சரிக்க வேண்டும்.

ரு’ என்று ரு வுக்கு மேல் மேற்கோள்குறி போடப்பட்டிருந்தால், அந்த எழுத்தை எருது, விருது என்ற சொற்களில் வரும் ‘ரு’ வைப்போல உச்சரிக்க வேண்டும்.

ஞானி, ஆக்ஞா போன்ற வார்த்தைகள் ஸம்ஸ்க்ரு'தத்தில் ‘ஜ்ஞாநி’, ‘ஆஜ்ஞா’ என்றே எழுதப்பட வேண்டும். ஆகவே ஜ்ஞாநி, ஆஜ்ஞா என்று வரும் இடங்களில் அது ஞானி, ஆக்ஞா என்பதைத்தான் குறிக்கிறது.

ஸ்லோகங்களுக்கு இடையில் ऽ என்ற குறியீடு வரும்பொழுது, அங்கு ‘அ’ என்ற எழுத்து தொக்கி நிற்பதை அது குறிக்கிறது. அதை உச்சரிக்கத் தேவையில்லை.

தமிழில் ‘ந,ன,ண’ என்று மூன்று வகை ‘ந’ க்கள் உண்டு, ஆனால், ஸம்ஸ்க்ரு'தத்தில் ‘ந,ண’ என்று இரண்டு வகை மட்டுமே இருக்கிறது. அதனால் நாம் தமிழில் ‘ன’ என்று பயன்படுத்தும் இடங்களில் எல்லாங்கூட, ஸம்ஸ்க்ரு'த வார்த்தைகளைப் பொறுத்தமட்டில், ‘ந’ என்று மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். உதாரணத்திற்கு, ஞானம், தியாநம், அர்ஜுநந், வாஸநா என்றே பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். ஆனால், படிப்போரின் வசதிக்காகப் பெரும்பாலான இடங்களில், ‘ன’ என்ற எழுத்தே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

நமது உன்னதமான வேத பாரம்பரியத்தின் புனித நூல்களுள் ஒன்று பகவத்கீதை. ஏனைய சமய நூல்களைப் போன்றே, பகவத் கீதையிலும் அனுபவ அறிவானது வாய்மொழியாகவே நேரிடையாகத் தரப்பட்டுள்ளது. இதை ஸம்ஸ்க்ருதத்தில் ச்ருதி (Sruti) என்பார்கள். ச்ருதி என்றால் ‘காதால் கேட்பது’ என்று பொருள்.

பகவத்கீதையைப் பொதுவாக ‘கீதை’ என்றே சொல்லுவோம். கீதை என்றால் ஸம்ஸ்க்ருதத்தில் ‘புனிதப் பாடல்’ என்று பொருள். வேதங்களும் உபநிஷதங்களும் தனிப்பட்ட மனிதர்களின் அனுபவ வெளிப்பாடுகளாகவே இருக்கின்றன. ஆனால், கீதை, ஹிந்து மத இதிகாஸ கதையான மஹாபாரதத்தின் ஒரு பகுதியாக நமக்குக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. மஹாபாரதக் கதையின் ஒரு பகுதி கீதை என்றும் சொல்லலாம்.

வேத பாரம்பரியத்திற்கே ஆதாரமாக விளங்குகிற மேன்மையான தத்துவ ஞானிகளினுடைய அனுபவ வெளிப்பாடுகளாக விளங்கும் புனிதமான ஞானக்கருத்துகளின் ஒரு பகுதியாக கீதை இருக்கிறது.

புனித நூலான ச்ருதியின் அஸ்திவாரங்களாக விளங்கும் வேதங்களும் உபநிஷதங்களும், நம்முடைய ஞானிகளும், ரிஷிகளும் மனமற்ற நிலைக்குச் சென்றபொழுது, உள்முகப் பார்வையில், முழு விழிப்புணர்வு நிலையில் இருந்து வெளிப்படுத்தியவையே!

இவை, மனிதகுலம் எவ்வளவு பழமைவாய்ந்ததோ அவ்வளவு பழமையானது. ஸத்யத்தைத் தேட ஆரம்பித்த மனிதனின் பயணத்தில் வெளிப்பட்ட முதன்மையான ஸத்ய வெளிப்பாடுகளாக இருக்கின்றன. பிரபஞ்ச சக்தியால் முதலில் ஞானிகளுக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்ட வேதங்களைப் போன்றோ அல்லது அவர்களால் மனிதகுலத்திற்குப் போதிக்கப்பட்ட உபநிஷதங்களைப் போன்றோ அல்லாமல், ஞானிகளுள் ஒருவரான வியாஸ முனிவரால் எழுதப்பட்ட மஹாபாரதக் கதையின் ஒரு பகுதியாக விளங்கு கிறது கீதை. அது தெய்வத்திடமிருந்து நேரடியாக எப்படி வெளிப்பட்டதோ அப்படியே, தெய்வகத்தின் நேரடி வெளிப்பாடாகவே விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

கீதை பெற்றிருப்பதைப் போன்ற ஒரு சிறப்பு நிலையை வேறு எந்த இதிஹாஸமோ அல்லது இதிஹாஸத்தின் பகுதியோ இதுவரை பெறவில்லை. கீதை இருப்பதால்தான், மஹாபாரதமேகூட ஹிந்துகளின் புனித நூலாகக் கருதப்படுகிறது. கிருஷ்ணர் என்ற மேலான, உயர்ந்த கடவுளின் விழிப்புணர்வு நிலையில் இருந்து தோன்றியது கீதை. அதனால்தான் அது எல்லோராலும் புனித நூலாகக் கருதப்படுகிறது.

பரதன் என்கிற மன்னராலும், அவரது வம்சாவளியினராலும் ஆளப்பட்ட தேசமே பாரதம். ‘மஹாபாரதம்’ என்றால் மிகச்சிறந்த பாரதம் என்று பொருள். தற்பொழுது ‘இந்தியாவ’ என்று அறியப்படுகிற, அப்போதைய பாரத நாட்டைப் பற்றியும் அப்பொழுது வாழ்ந்த மக்களின் நாகரிகத்தைப் பற்றியும் மஹாபாரதம் விவரிக்கிறது.

இந்த இதிஹாஸம், தந்தைவழி சகோதரர்களான கௌரவர்களுக்கும் பாண்டவர்களுக்கும் இடையே நிகழும் போட்டி, பூசல், ஒற்றுமையின்மை, சண்டை சச்சரவுகளைப் பற்றிச் சொல்கிறது.

Hஸ்தினாபுரத்தின் இளவரசர்களான திருதராஷ்டிரர், பாண்டு இருவருள், தமயனான திருதராஷ்டிரர் பார்வை அற்றவராக இருந்ததால், இளையவரான பாண்டு அரசராக முடிசூட்டப்பட்டார்.

மன்னரான பாண்டு ஒருமுறை தம்முடைய இளைய மனைவியான மாத்ரியின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றும் முயற்சியில் ஒரு மானைக் கொல்ல நேர்ந்தது. அப்போது மான் உருவில் இருந்த முனிவர், சாகாந்தறுவாயில் பாண்டுக்கு ஒரு சாபமிட்டார். பாண்டு, தம் மனைவியாருடன் உறவு கொண்டால் இறந்துவிடுவார் என்பதே அச்சாபம். அதனால் அவருக்குக் குழந்தைகள் இல்லை.

தம்முடைய பாவச் செயலுக்குப் பிராயச்சித்தம் புரிய முடிவுசெய்த பாண்டு, தமது அரசை பார்வையற்ற தமது அண்ணன் திருதராஷ்டிரரிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு, தவம் செய்ய காட்டிற்குச் சென்றுவிடுகிறார்.

கதைக்குள் ஒரு சின்ன கதை குந்தி, தமது இளமைப் பருவத்தில் துர்வாஸ முனிவருக்குச் சேவை புரிந்தார். அதனால் மகிழ்ச்சியடைந்த முனிவர் அவருக்கு ஒரு வரம் அளித்தார். அதன்படி அவர், ஒரு குறிப்பிட்ட மந்தரத்தை உச்சரித்து எந்தத் தெய்வ சக்தியை வழிபடுகிறாரோ, அந்தத் தெய்வ சக்தியின் அருளால் குழந்தை பாக்கியம் பெற முடியும்.

இளம் பருவத்தில், திருமணத்திற்கு முன் அந்த வரத்தைச் சோதித்துப் பார்க்க விரும்பிய குந்தி, சூரியதேவனை வேண்டி, அந்த மந்தரத்தை உச்சரித்தார். சூரியதேவனும் தோன்றினார், அவருடைய அருளால் குந்திக்குப் பிறந்தவர்தான் கர்ணன். ஆனால், சமுதாயக் குற்றச்சாட்டுகளுக்குப் பயந்து, குழந்தை பிறந்தவுடன் அதனை ஒரு பெட்டிக்குள் வைத்து நதியில் விட்டுவிடுகிறார் குந்தி.

அவ்வாறு நதியில் விடப்பட்ட குந்தியின் முதல் மகனான கர்ணன், அரண்மனைத் தேரோட்டியால் கண்டெடுக்கப்பட்டு, வளர்க்கப்பட்டார். விதியின் வினோத விளையாட்டினால் கர்ணன் துரியோதனனுடன் இணைந்தார்.

திருமணத்திற்குப் பிறகு, அதே வரத்தின் அருளால், குழந்தைச் செல்வம் பெற இயலா நிலையிலுள்ள பாண்டுவின் சம்மதத்துடன், யுதிஷ்டிரர், பீமன், அர்ச்சுனன் ஆகிய மூவரைப் பெற்றெடுக்கிறார் குந்தி. அதே வரத்தின் அருளாலேயே, பாண்டுவின் இரண்டாவது மனைவியான மாத்ரிக்கு இரட்டையர்களான நகுலனும், ஸஹதேவனும் பிறந்தார்கள். பாண்டவர்கள் ஐவரும் அவர்களது அன்னை குந்திக்கும் மாத்ரிக்கும் தெய்வ அருளால் பிறந்ததாக வியாஸ முனிவர் விவரிக்கிறார்.

யுதிஷ்டிரர், தர்மத்திற்கும் மரணத்திற்கும் அதிபதியான யமராஜனின் ஆசீர்வாதத்தால் பிறந்தார். காற்றுக்கு அதிபதியான வாயு பகவானால் பீமனும், தேவர்களுக்கு அதிபதியான இந்திரனின் அருளால் அர்ஜுனனும், அஸ்வினி குமாரர்களின் அருளால் மாத்ரிக்கு நகுலனும் ஸஹதேவனும் இரட்டைக் குழந்தைகளாகப் பிறந்தார்கள்.

திருதராஷ்டிரருக்கு அவரது மனைவி காந்தாரி மூலமாக நூறு பிள்ளைகள் (கௌரவர்கள்) பிறந்தார்கள். கௌரவ இளவரசர்களில் மூத்தவர் பெயர் துரியோதனன். துரியோதனனுக்கு தமது ஒன்றுவிட்ட சகோதரர்களான பாண்டவர்கள் மீது சிறிதும் அன்பில்லை. தமது தம்பி துச்சாதனனுடன் சேர்ந்து, பாண்டவர்களை அழிக்கப் பலமுறை முயற்சி செய்தார் துரியோதனன். ஆனால், ஒன்றும் பயனளிக்கவில்லை.

இதற்கிடையில் அர்ஜுனன், பாஞ்சால தேசத்து இளவரசி திரௌபதியை சுயம்வரத்தில் வென்று மணம்புரிந்தார். திருமணம் முடிந்து தமது வீட்டிற்குள் நுழையும்பொழுது, தமது அம்மா குந்தியிடம், வீட்டுவாசலில் இருந்தவாறே, “அம்மா, நான் ஒரு தானப் பொருளை கொண்டுவந்திருக்கிறேன்,” என்று சொன்னார். அப்பொழுது குந்தி, “நீ கொண்டுவந்திருக்கும் தானப் பொருள் எதுவாகயிருந்தாலும் அண்ணன் தம்பி ஐவரும் சமமாகப் பங்கிட்டுக்கொள்ளுங்கள்,” என்று அந்தத் தானப் பொருள் என்னவென்று பார்க்காமலேயே கட்டளையிட்டார். ‘தானப் பொருள் எதுவாகயிருந்தாலும் ஐவரும் சமமாகப் பங்கிட்டுக்கொள்ளுங்கள்’ என்ற அன்னை குந்தியின் வாக்கை நிறைவேற்ற, ஐவரும் திரௌபதியை மணம்புரிந்தார்கள்.

பாண்டு விட்டுக்கொடுத்த அரசாட்சி என்பதாலும், பாண்டவ இளவரசரான யுதிஷ்டிரரே குரு வம்சத்தின் மூத்த வாரிசு என்பதாலும், திருதராஷ்டிரர் அவருக்குப் பாதி தேசத்தைக் கொடுத்தார்.

யுதிஷ்டிரர், இந்திரப்பிரஸ்தத்தைத் தலைநகராக நிறுவி, தமது தம்பியர்களான பீமன், அர்ஜுனன், நகுலன், ஸஹதேவனுடன் ஆண்டுவந்தார். அப்பொழுது துரியோதனன், யுதிஷ்டிரரைச் சூதாட்டத் திற்கு இணங்க வைத்தார். அதில் துரியோதனனின் தாய்மாமனான சகுனி வஞ்சகமான முறையில் பாண்டவர்களைத் தோற்கடித்தார். ஆட்டத்தில் யுதிஷ்டிரர், அவரது நாடு, தம்பிகள், மனைவி என அனைத்தையும் இழந்தார், தம்மையும் இழந்தார். துரியோதனனின் தம்பி துச்சாதனன், எல்லோர் முன்னிலையிலும் திரௌபதியைத் துகிலுரித்து மானபங்கப்படுத்த முயற்சிசெய்தார். கிருஷ் ணரின் அருளால் திரௌபதி காக்கப்பட்டார். பிறகு துரியோதனன், பாண்டவர்களும் திரௌபதியும் பதினான்கு ஆண்டுகளுக்கு நாட்டை விட்டு வெளியேற வேண்டும் என்று ஆணையிட்டார். அதில் பதினான்காவது ஆண்டு பாண்டவர்கள் யாருக்கும் தெரியாமல் மறைந்து வாழ வேண்டும் (அஞ்ஞாத வாசம்) என்ற ஒரு நிபந்தனையையும் விதித்தார்.

பதினான்கு ஆண்டுகள் முடிந்தவுடன் பாண்டவர்கள் தங்கள் இராஜ்ஜியத்தை மீண்டும் பெற முயற்சிசெய்தார்கள். இந்த முயற்சியில் யாதவர்களின் தலைவரும் மஹாவிஷ்ணுவின் எட்டாவது அவதாரமாய் வணங்கப்படுபவருமான ‘கிருஷ்ணர்’ அவர்களுக்கு உதவி செய்தார்.

ஆனால், துரியோதனன் ஒரு ஊசிமுனை நிலம்கூட தர மறுத்துவிட்டார். இதன் விளைவாக ஒரு பெரிய யுத்தம் மூண்டது. அதுதான் ‘மஹாபாரத யுத்தம்’.

இப்பொழுது ‘இந்தியா’ என்றழைக்கப்படும் நமது பாரததேசத்தின் அனைத்து அரசர்களும் அவரவர்களின் விருப்பப்படி பாண்டவருடனோ அல்லது கௌரவர்களுடனோ இணைந்து போரிடத் தயாரானார்கள்.

கிருஷ்ணர் இரண்டு குடும்பங்களில், யாராவது ஒருவர் பக்கம் இணைய ஒப்புக்கொண்டார். "என்னுடைய ஆயுதம், சேனை எதுவும் இல்லாமல் ‘நான்’ மட்டும் ஒருபுறம் இருப்பேன். அனைத்துப் போர்த் தளவாடங்களூடன்கூடிய எமது யாதவ சேனை ஒருபுறம் இருக்கும். இந்த இரண்டு வாய்ப்புகளில் ஒன்றை தேர்ந்தெடுத்துக்கொள்ளலாம்,’’ என்று சொன்னார்.

தேர்ந்தெடுக்கும் வாய்ப்பு முதலில் அர்ஜுனனுக்கு அளிக்கப்பட்டது. இந்த வாய்ப்பில், அர்ஜுனன் மகிழ்ச்சிடனும் நன்றி உணர்வுடனும் தமது நண்பரும் அனுபவமிக்க ஆலோசகருமான கிருஷ்ணரை, தமது தேரோட்டியாகப் பெற்றுக் கொண்டார்.

ஆயுதங்களுடன்கூடிய பலமிக்க கிருஷ்ணரின் யாதவ சேனை தமக்குக் கிடைத்ததில் உள்ளூர மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்த துரியோதனன், வெளியில் வேறுமாதிரி காட்டிக்கொண்டார். அதாவது அர்ஜுனன் கிருஷ்ணரைத் தேர்ந்தெடுத்த பின்னர், தமக்கு யாதவ சேனையைத் தவிர வேறு வாய்ப்பில்லை என்பதுபோல் காட்டிக்கொண்டார். மேலும், ஆயுதம் ஏந்தாத கிருஷ்ணரைத் தேர்ந்தெடுத்த அர்ஜுனன் நிச்சயம் ஒரு முட்டாள்தான் என்றும் நினைத்தார்!

இந்தியாவில் உள்ள ஹரியானா மாநிலத்தில் அமைந்துள்ள மிகப்பெரிய குருக்ஷேத்ர போர்க்களத்தில், இரு சேனைகளும் கூடின.

அனைத்து அரசர்களும் இளவரசர்களும் ஒருவருக்கொருவர் உறவு முறையினர்தான். ஆனால், ஒருவருக்கொருவர் எதிரெதிர் அணியில் இருந்தார்கள்.

கௌரவ சேனையில் இருந்த தமது நண்பர்களையும் உறவினர்களையும் ஆச்சாரியர்களையும் கண்டு அர்ஜுனன் குற்ற உணர்ச்சியினாலும் மன உளைச்சலாலும் தளர்வடைந்தார்; மனச்சோர்வுற்று போரிலிருந்து விலகிச்செல்ல விரும்பினார்.

குருக்ஷேத்ர போர்க்களத்தில் அர்ஜுனனுடன் கிருஷ்ணர் நடத்திய உரையாடல்தான் பகவத் கீதை.

கிருஷ்ணர், "நீ என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதைத் தயங்காமல் செய், அது மட்டுமே உன் கடமை. போரின் முடிவைப் பற்றிக் கவலைப்படாதே. அதை என்னிடம் விட்டுவிடு. எதிரில் இருப்பவர்கள் அனைவரும் ஏற்கனவே இறந்தவர்கள்தான். அவர்கள் எல்லோரும் ஏற்கனவே என்னால் கொல்லப்பட்டவர்களே," என்று அர்ஜுனனை ஆயுதங்களைக் கையிலெடுத்துப் போரிட்டு எதிரிகளை அழிக்குமாறு உத்வேகப்படுத்தினார்.

உள்ளுலக விஞ்ஞானத்தின் (ஆன்மிகத்தின்) இறுதி अनुभूति சாரங்கள் நிறைந்த நூலாக கீதை விளங்குகிறது. சில பண்டிதர்கள் சொல்வதுபோல் கீதை வன்முறையைத் தூண்டும் நூல் அல்ல. அது, உடல் - மனத்தின் நிலையற்ற தன்மையைப் பற்றியும், ஒவ்வொரு தனிமனிதனும் தர்க்கம், உடல், மனம், எண்ணம் என்ற நிலைகளைக் கடந்த நிலைக்குச் செல்ல வேண்டியதன் தேவையைப் பற்றியும் விளக்குகிறது.

கண் பார்வை இல்லாததால் அரசர் திருதராஷ்டிரர் போரில் பங்கு பெறவில்லை. அவரது அமைச்சரான ஸஞ்ஜயன்தான் வியாஸரால் அருளப்பட்ட ஞானக்கண் கொண்டு மன்னருக்குப் போர்க்களத்தில் நடப்பவற்றைத் தெரிவித்தார்.

ஸஞ்ஜயனின் குரல் மூலமாகவே நாம் கீதையைக் கேட்கிறோம். அர்ஜுனனுக்கும் கிருஷ்ணருக்கும் நடக்கும் உரையாடலை ஸஞ்ஜயன் மூலமாகத்தான் கேட்கிறோம்.

போரில் எல்லா கௌரவ இளவரசர்களும் கொல்லப்பட்டார்கள். மேலும் கௌரவ சேனை யின் தளபதியான பீஷ்மர், துரோணர், கர்ணன் ஆகியோரும் கொல்லப்பட்டார்கள். இறுதியில் பாண்டவர்கள் ஐவர் மட்டுமே எஞ்சி நின்றார்கள். அவர்கள் போரிலே வெற்றியடைந்து ஒன்றுபட்ட தேசத்தை ஆண்டார்கள்.

அர்ஜுனனுக்கும் கிருஷ்ணருக்கும் இடையில் நடந்த இந்த உரையாடல், ஒரு மனிதனுக்கும் கடவுளுக்கும் இடையேயான உரையாடல்.

ஸம்ஸ்க்ரு தத்தில் அதை ‘நர-நாராயண’ உரையாடல் என்று சொல்வார்கள். அர்ஜுனன் எழுப்பும் கேள்விகளும் சந்தேகங்களும் நம் ஒவ்வொருவர் மனத்திலும் உள்ளவைதான்.

கிருஷ்ணரின் பதில்கள் காலம், இடம் ஆகியவற்றைக் கடந்து நிற்கின்றன. கிருஷ்ணரின் போதனைகள், ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் பேரழிவைத் தந்த அந்தப் போர்க்களத்தில் எந்த அளவுக்கு ஸத்யத்தை ஆதாரமாகக்கொண்டதாக இருந்ததோ, அதே அளவுக்குன்றும் ஆழமான ஸத்யமாக உள்ளது.

வாழும் ஞானி பரமஹம்ஸ நித்யானந்தர் மகாபாரதத்தின் உருவகமான உட்பொருளை இவ்வாறு விளக்குகிறார்: மஹாபாரதப் போர் என்பது வேறு ஒன்றும் அல்ல, ஸம்ஸ்காரங்கள் எனப்படும் நமது மனத்தில் உள்ள நேர்மறை எண்ணங்களுக்கும் எதிர்மறை எண்ணங்களுக்கும் இடையேயான போராட்டம்தான். நேர்மறை எண்ணங்களை 'பாண்டவர்கள்' என்று சொல்லலாம்; எதிர்மறை எண்ணங்களை 'கௌரவ இளவரசர்கள்' என்று சொல்லலாம்.

குருக்ஷேத்ரப் போர்க்களம் என்பது நமது மனித உடல்; அர்ஜுனன் தனிமனித உணர்வு நிலை; கிருஷ்ணர் ஜ்ஞானகுரு.

தனிமனித விழிப்புணர்வு, தம்முடைய ஞானமடைவதற்கான் பாதையில் சந்திக்கும் பெரிய தடைகளின் குறியீடுகளாகவே கௌரவப் படையை நடத்திச் செல்லும் பல்வேறு தளபதிகளும் இருக்கின்றனர்.

பீஷ்மர், குரு வம்சத்தின் மதிப்புமிக்க வணக்கத்துக்குரிய பெரியவர், குலபதி. அவர் பெற்றோர் மற்றும் சமுதாயம் நமக்குள் உருவாக்கும் கட்டுறு மனப்பாங்கின் உருவகமாக இருக்கிறார்.

அடுத்து, கௌரவர் மற்றும் பாண்டவர்களின் ஆச்சாரியரான துரோணர், நமக்கு அறிவையும் ஆன்மிக வழியையும் காட்டியவர்களால், நமக்குள் உருவாக்கப்பட்ட கட்டுறு மனப்பாங்கின் உருவகமாக இருக்கிறார்.

கர்ணன், ஞானமடைவதற்குத் தடைகளை ஏற்படுத்தக்கூடிய தானம், இரக்கம் போன்ற நமது 'நல்ல செய்கை'களால் நமக்குள் ஏற்படும் கட்டுறு மனப்பாங்கின் அடையாளமாக இருக்கிறார்.

இறுதியாக வீழும் துரியோதனன், நமது 'தனிமனித அஹங்காரத்தின் சின்னமாக இருக்கிறார்.'

நடைமுறை மரபுகளை எதிர்ப்பதன் மூலமே பெற்றோராலும் சமுதாயத்தாலும் நமக்குள் உருவாக்கப்பட்ட கட்டுறு மனப்பாங்கைக் கடக்க வேண்டியத்துள்ளது. அதனால்தான் ஞானப் பாதையைத் தேர்ந்தெடுப்பவர்கள், ஸந்யாஸிகளாக சமுதாயத்தைவிட்டு ஒதுங்கியிருப்பது வழக்கமாக இருக்கிறது.

பெற்றோர்களால் ஏற்படுத்தப்படும் வளர்ப்புறு கட்டுறு மனப்பாங்கு நாம் உடலில் வாழும்வரை உடன் வாழும். அவை இறப்பதில்லை. ஆனால், நம்மைக் கட்டுப்படுத்தும் வலிமை அதற்கு இருக்காது. அதன் தாக்கம் குறைந்துவிடும். அதையே பீஷ்மரின் 'அம்புப் படுக்கை' உணர்த்துகிறது.

துரோணர் என்பது நம் வாழ்வில் நாம் உள்வாங்கிய அனைத்து அறிவுகளையும், நம்மை வழிநடத்திச்செல்கின்ற ஆசிரியர்களையும் குறிக்கிறது. அவர்களால் நம்மை வழிநடத்திச் செல்லத்தான் முடியுமே தவிர, நம்முள் நிலையான புக்தியை மலரச்செய்ய முடியாது. ஆனாலும் நம்மை வழிநடத்திய ஆசிரியர்களுக்கு நாம் மிகவும் கடமைப்பட்டவர்களாக உணர்வதால், அவர்களை 'விட்டுவிடுதல்' என்பது மிகவும் சிரமமாக உள்ளது.

இங்குதான் ஜ்ஞானகுருவானவர் நம் வாழ்வில் வருகிறார். அதிலிருந்தும் நம்மை விடுவித்து வழிநடத்துகிறார்.

கர்ணன், நற்செய்கைகளின் களஞ்சியம். அவரது நற்செய்கைகளே அவர் ஞானமடைவதைத் தடுக்கும் தடைகளாகவும் இருந்தன. கர்ணனை விடுவிப்பதற்கு அவரது புண்ணியங்களையும், நல்ல செய்கைகளின் பலன்களையும் கருணை உள்ளம் படைத்த கிருஷ்ணர் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டியதாயிற்று.

ஒருவரின் தர்ம சிந்தனையாலும் இரக்க குணத்தாலும் உருவாகும் நல்ல செயல்களின் மீதான பற்றைவிடுவதற்கு, ஜ்ஞானகுருவானவர் வழிகாட்டுகிறார். ஞானத்திற்கான தேடுதலும் ஞான அனுபவமுமே, நாம் உலகிற்கு அளிக்கும் நிலையான சேவை என்பதையும் ஜ்ஞானகுரு தெள்ளத் தெளிவாகக் உணரச் செய்கிறார்.

இறுதியாக நாம், துரியோதனனை அதாவது நம்முடைய அஹங்கார மனப்பாங்கை வந்தடைகிறோம். வெற்றிகொள்வதற்குக் கடினமாக இருக்கும் நம்முடைய அஹங்கார மனப்பாங்கைக் கரைக்க ஜ்ஞான ஸத்குருவின் முழு உதவியும் நமக்குத் தேவைப்படுகிறது. இது மிகவும் நுட்பமான வேலை. ஜ்ஞான ஸத்குருவின் உதவியும் இங்கு வெளிப்படையாகத் தெரிவதில்லை. அதனால் சில சமயங்களில் நம் அஹங்காரம், நாம் ஜ்ஞான ஸத்குருவிடம் கொண்டிருக்கும் தொடர்பையேகூட துண்டித்துவிடும் சக்திவாய்ந்தது.

நூற்றியெண்பது மில்லியன் மனிதர்களிடையே நடைபெற்ற போர். இதில், நூற்றிப் பத்து மில்லியன் கௌரவ சேனை என்பது நமது எதிர்மறை ஸம்ஸ்காரங்களையும், எழுபது மில்லியன் பாண்டவர் சேனை என்பது நமது நேர்மறை எண்ணங்களையும் குறிக்கிறது. நூற்றுப் பத்து மில்லியன் எதிர்மறை வீரர்களுக்கும், எழுபது மில்லியன் நேர்மறை வீரர்களுக்கும் இடையே நடந்த இந்த மஹா யுத்தமானது பதினெட்டு நாட்களுக்கு நீடித்தது.

பதினெட்டு என்ற எண் முக்கியத்துவம்வாய்ந்த ஆழ்ந்த உட்பொருளைக் கொண்டது. அது நம்முடைய உடலின் முக்கியமான பத்து புலன்களையும் எட்டுவித எண்ண ஓட்டங்களையும் குறிக்கிறது.

அவற்றுள் ஞானேந்த்ரியங்கள் என்பவை சுவைத்தல், பார்த்தல், முகர்தல், கேட்டல், மற்றும் தொடு உணர்வு ஆகிய ‘அறியும் புலனுணர்வு’களைக் குறிக்கின்றன.

ஐந்து கர்மேந்த்ரியங்கள் என்பவை பேசுதல், கரங்களால் செய்யப்படும் செயல்கள், நடத்தல், உடற்கழிவுகளை வெளியேற்றுதல் மற்றும் இனப்பெருக்கம் செய்தல் ஆகிய ‘செயல்புரியும் புலனுணர்வு’களைக் குறிக்கின்றன.

எட்டுவித எண்ண ஓட்டங்கள் என்பது காமம், பயம், குரோதம் (வெறுப்பு), லோபம் (குறுகிய மனப்பான்மை), மாற்சரியம் (பொறாமை), மதம் (ஆணவம்), நன்றியற்றத் தன்மை மற்றும் அறியாமை (அஞ்ஞானம்) ஆகியவற்றைக் குறிக்கின்றன.

‘தன்னை உணர்தல்’ எனப்படும் ஆத்ம ஞானம் நம்முள் மலருவதற்கு, இந்தப் பதினெட்டும் விடப்பட வேண்டும்.

மஹாபாரதம் ஒரு இதீஹாஸ கதை மட்டுமல்ல, அது நன்மைக்கும் தீமைக்கும் இடையேயான வெறும் சண்டை மட்டுமல்ல, அது நமது உடல் - மன அமைப்பில் உறையும் எதிர்மறை, நேர்மறை ஸம்ஸ்காரங்களைக் கரைத்தலைப் பற்றியது. ஜீவன்முக்திக்கு இது நடைபெற்றாக வேண்டியுள்ளது.

இது ஞானமடைதலுக்கான வழிமுறையைப் பற்றிய கதை. மஹாபாரதம், வாழும் வரலாறு. பகவத்கீதை, ஞானமடைதலுக்கான கையேடு!

பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் இருந்த அர்ஜுனனைப்போல், நீங்களும் இங்கே இப்புத்தகத்தின் வாயிலாக, ஜ்ஞான சத்குருவுடன் உரையாடுகிறீர்கள். இது ஒரு மிகப்பெரிய வாய்ப்பு. ஸத்குருநாதரின் ஸத்ய வார்த்தைகளிலிருந்து உங்கள் கேள்விகளுக்கான விளக்கங்களையும் சந்தேகங்களுக்கான தெளிவையும் பெற்று மலருங்கள்.

வாழும் ஞானி பரமஹம்ஸ நித்யானந்தர் பகவத்கீதைக்கு இந்தத் தொடரில் விளக்கமளிக்கிறார்.

பகவத்கீதைக்கு பல வருடங்களாக நூற்றுக்கணக்கான விளக்கவுரைகள் எழுதப்பட்டிருக்கின்றன. சுமார் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வாழ்ந்த, ஆதி சங்கராச்சாரியர், இராமானுஜர், மத்வர் போன்ற மாபெரும் ஜ்ஞான குருமார்களும் கீதைக்கு விளக்கவுரைகளை எழுதியிருக்கிறார்கள்.

அண்மைக் காலத்தில் வாழ்ந்த தலைசிறந்த குருமார்களானஇராமகிருஷ்ண பரமஹம்ஸர், இரமண மஹரிஷி ஆகியோர் கீதையிலிருக்கும் ஞானக்கருத்துகளைப் பற்றி விரிவாகவும் ஆழமாகவும் பேசியிருக்கிறார்கள்.

பலர், இந்தப் புனித நூலின் மீது எண்ணிலடங்கா விளக்கவுரைகள் எழுதியிருக்கிறார்கள்.

பரமஹம்ஸ நித்யானந்தர் அளித்திருக்கும் இந்தத் திறனாய்வு உரை, கீதையின் ஒரு மொழிபெயர்ப்போ அல்லது அதன் ஒரு விளக்கவுரையோ அல்ல. அவர் ஒவ்வொரு ஸ்லோகத்தையும் விளக்கும்போதும், நம்மை உள்ளுலகச் சுற்றுலாவிற்கு அழைத்துச்செல்கிறார்.

கீதையின் ஒவ்வொரு ஸ்லோகத்திற்குமான அர்த்தங்கள் ஏழு நிலைகளில் உள்ளதாக நம்பப்படுகிறது. ஆனால், பொதுவாக, முதல் நிலை விளக்கமே கொடுக்கப்படுகிறது. இங்கே நம்மோடு வாழும் ஸத்குரு, பொதுவான முதல் நிலை விளக்கவுரையைத் தாண்டி, நாம் அறியாத பிற நிலைகளுக்கு எளிதாகவும் தெளிவாகவும் நம்மை அழைத்துச்செல்கிறார்.

பரமஹம்ஸரின் கீதை திறனாய்வு உரையைப் படிப்பது, ஒருவருக்குள் கிடைப்பதற்கு அரியதான நுண்ணிய ஸூக்ஷ்மமான உள்முகப் பார்வையைத் தரும். இது வெறுமனே படித்தல் அல்ல. இது ஒரு அனுபவம். இது ஒரு அருமையான த்யானம்.

சிறந்த ஸத்குருவும் தத்துவஞானியுமான சங்கரர், "கீதையைச் சிறிதளவு படிப்பது, ஒருதுளி கங்கை நீரைப் பருகுவது, கிருஷ்ணரை அவ்வப்பொழுது நினைப்பது - இம்மூன்றும் மரண தேவனான யமனுடன் உங்களுக்கிருக்கும் பிரச்சினைகளைத் தீர்த்துவிடும்,'' என்று சொல்கிறார். "நீங்கள் மரணபயத்திலிருந்து விடுபட்டுவிடுவீர்கள், மரணபயத்தைக் கடந்துவிடுவீர்கள்,'' என்று சொல்கிறார்.

பரமஹம்ஸரின் பகவத்‌கீதை ஸத்ஸங்கங்களில் அளிக்கப்பட்ட விரிவுரைகளை, பதிப்பாசிரியர்கள், பரமஹம்ஸரின் நேரடி வழிகாட்டுதலுடன் மேலும் விரிவாக்கியிருக்கிறார்கள். படிப்பவர்களின் வசதிக்காகவும் அவர்களது கற்கும் ஆர்வத்திற்காகவும் ஸம்ஸ்க்ருத ஸ்லோகங்களும் அதன் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பும் இப்புத்தகத்தின் இறுதியில் இணைக்கப்பட்டுள்ளன.

இதப் படிக்கும் ஒவ்வொருவரும் தங்களுடைய தினசரிவாழ்வில் பயன்பெறவும், அதையும் கடந்து, அவர்களின் இறுதிநிலையான ஸத்யத்தை உணர்வதற்கான பெருமுயற்சிக்கு உறுதுணையாகவும் இந்நூல் விளங்கும் என்பது உறுதி!

முடிவற்ற பேரின்பநிலையாம் நித்யானந்தத்தை அடைவதற்கான எல்லா வாய்ப்புகளையும் இப்புத்தகம் ஏற்படுத்துகிறது!

- நித்யானந்தா பதிப்பகம்

ஞானத்திற்கான நுட்பமான, ஆனந்த வாழ்வின் இரகசியமான 'பூர்ணத்வம்' பகவத்கீதையின் அனைத்து அத்தியாயங்களிலும் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. இங்கு அனைவருக்கும் புரியும்வகையில், 'பூர்ணத்வம்' என்பதின் தாத்பரியம் விரிவாக வழங்கப்பட்டுள்ளது. 'பூர்ணத்வம்' எனும் வார்த்தைக்கு இப்பகுதியில் வரும் விளக்கத்தைப் படித்துணர்ந்து கொண்டீர்களானால், புத்தகத்தின் உள்ளே நீங்கள் 'பூர்ணத்வம்' பற்றிப் படிக்கும்பொழுது, அந்த சத்தியத்தின் ஆழத்தை அருமையாக உணர்வீர்கள்.

ஒவ்வொரு ஜீவனும் அடைய விரும்புவது - 'பூர்ணத்வம்'

வாழ்வின் மிக உயர்ந்த சத்தியம், மிக உயர்ந்த இலட்சியம் - 'பூர்ணத்வம்'

ஒவ்வொரு ஜீவனும் பூர்ணத்தன்மையை அடைய வேண்டும் என்பதே வாழ்வின் நோக்கம் - பிரபஞ்சத்தின் நோக்கம். அதனால்தான் நம் வேதங்களும் சாஸ்திரங்களும் இறுதியில் பூர்ணத்துவ நிலையையே வலியுறுத்துகின்றன. இப்புத்தகத்தின் நோக்கமும் -நீங்கள் அனைவரும் பூர்ணத்தன்மையை உணர்வதே.

இங்கு, வாழும் அவதார புருஷர் பரமஹம்ஸ நித்யானந்தர்...

நம் அன்றாட வாழ்வில், நாம் மிக உயர்ந்த சத்தியமான பூர்ணத்துவத்தைக் கடைபிடிப்பது எவ்வாறு? பூர்ணத்துவத்தை உணர்வது எவ்வாறு? பூர்ணத்துவத்தை அனுபவிப்பது எவ்வாறு? பூர்ணத்துவத்தில் வாழ்வது எவ்வாறு? என்பதை எளிய நடையில், அனைவரும் புரிந்துகொள்ளும் முறையில் வழங்கியுள்ளார்.

பூர்ணத்வம் செய்தல் என்றால்.. உங்களுடைய எல்லாக் குறைத்தன்மைகளோடும் நீங்கள் நிறைவுசெய்தல். உங்களை நீங்களே மன்னித்து, உங்களின் நிறைவுத்தன்மையை பிரகடனப்படுத்துதல்.

உங்கள் வாழ்வில் விழிப்புணர்வில்லாமல்... நீங்கள் உங்களைப் பலப் பாகங்களாக... துண்டுகளாகப் பிரித்து... பல மக்களுடனும்... பல விஷயங்களுடனும் பகிர்ந்துகொண்டிருப்பீர்கள். அந்தப் பகிர்ந்துகொண்ட உங்களுடைய பாகங்களையும், துண்டுகளையும் திரும்பப் பெறுவதே பூர்ணத்வம்.

இழந்துவிட்ட எல்லா விஷயங்களையும் திரும்ப மீட்டெடுப்பதே பூர்ணத்வம்! ‘நீங்களும் பிரபஞ்சமும் ஒன்றே’ என்று அறியும்வரையிலும், உங்களின் உயர்ந்த இறுதிநிலையை அறியும்வரையிலும், உங்களது அமைதியான விழிப்புணர்வையும், நிலையான ஆனந்தத்தையும் நீங்கள் அறிந்துகொள்ளும்வரையிலும், பூர்ணத்வம் செய்வது தொடர வேண்டும்.

ஒரு குழந்தை பூமிக்குக் இறங்கிவருவது ‘அத்வைதம்’ எனும் புதையலுடன்தான். இது, சமுதாயத்தால் ஒருபோதும் ஆதரிக்கப்படுவதில்லை. ஒரு குழந்தை, தன் உண்மையான அத்வைத நிலையிலேயே இருப்பதற்கு இந்தச் சமுதாயம் உதவுவதேயில்லை. அப்படிப்பட்ட ஒரு சமுதாயச் சூழலால் சிதறிப்போன தனது உணர்வுத் துண்டுகளை, வாழ்க்கை முழுவதும் அது தேட ஆரம்பித்துவிடுகிறது. ஆகவே, உங்கள் சுபாவமான அத்வைத நிலையைத் தக்கவைத்துக்கொள்வதே முழுமைசெய்தல்.

உங்கள் குறைவுணர்வுகள் என்பது உங்கள் மீது அமர்த்தப்பட்டிருக்கும் ஒரு 300 குழந்தைகளைப்போன்றது என்றால், ஒவ்வொரு நாளும் நீங்கள் பூர்ணத்வம் செய்யும்பொழுது அந்த 300 குறைவுணர்வுகளில். ஒரு பத்து கரையும்...பின் இருபது கரையும்... பின் முப்பது கரையும்... இப்படி எல்லாக் குறைவுணர்வுகளும் கரையக் கரையக் கரைய, திடீரென ஒரு நாள், நீங்கள் மட்டும் உங்களுடன் இருப்பீர்கள்.

எந்தக் குறைவுணர்வும் இல்லாமல் நீங்கள் உங்களுடன் அமர்ந்திருப்பீர்கள். உங்களுடைய தேவையற்ற அனைத்து குறைவுணர்வுகளும் கரைந்து விடும். இந்தத் தேவையற்ற புரிதல்கள் உங்களை விட்டு விலகும்பொழுது, நீங்கள் அனுபவிக்கும் அந்த நிறைவுணர்வுதான் 'லட்சுமி'!

நம் எல்லா வறுமைக்கும் மூலகாரணம், நாம் வளர்ந்த பின்பும்கூட சிறுவயது குறைவுணர்வுகளோடு வாழ்வதுதான்.

கடந்தகாலம் சார்ந்த எண்ணங்கள்... துக்கங்கள்... சந்தேகங்கள்... குற்றவுணர்ச்சிகள்... வெறுப்புகள்... பயங்கள் - இவை உங்கள் நிகழ்காலத்தில் அமர்ந்துகொண்டு, எதிர்காலத்தையும் வாழவிடாமல் தடுப்பதுதான் 'குறைவுணர்வுகள்' என்கிறோம். இதை Incompletions என்று ஆங்கிலத்தில் சொல்வோம்.

உள் மனத்தடையாலோ அல்லது வெளியில் ஏற்படும் ஏதேவதொரு தடையாலோ, நீங்கள் நினைத்தபடி நிகழாமல் தடைபட்டு நின்றுவிடும் எந்தவொரு செயலுமே, உங்களுக்குள் ஒரு குறைவுணர்வாகத் தொக்கிநின்றுவிடுகிறது.

நிகழ்கால வாழ்வில் நிகழும் நிகழ்வுகளின் போக்கில், அப்படியே பங்கேற்கவிடாமல் உங்களைத் தடுக்கும் கடந்தகால நிகழ்வின் தாக்கம் எதுவானாலும், அது குறைவுணர்வே. குறைவுணர்வுகள், உங்களைத் தாழ்த்தி, உங்களை உணர்ச்சிவசப்படுபவராகவும் பலவீனமானவராகவும் உணரச்செய்து, உங்களுக்குள் ஒரு திருப்தியற்ற உணர்வையே விட்டுச்செல்லும்.

நீங்கள் மன அழுத்தத்தில் இருந்தால், குறைவுணர்வு உடையவராக இருப்பீர்கள். மன அழுத்தம் என்பது உங்களுக்குள் நீங்களே குறைவுணர்வுகளை வைக்கோல் போர்போன்று போட்டுத் திணித்து வைத்துக்கொள்வதைத் தவிர வேறெதுவுமில்லை.

'மனிதகுலத்தின் குறைவுணர்வுகள் மிக மிகப்ப பெரியதாக இருக்கின்றனவே' என்பதே மனிதகுலம் சுமந்துகொண்டிருக்கும் மிகப் பெரிய குறைவுணர்வு!

ஒரு சிறிய கதை:

அன்றாடம் ஒரே விதமான வேலைகளைச் செய்து மிகவும் சலிப்படைந்திருந்தார், மசக்காளி. அவர், ஒருநாள் அலுவலகத்தில் வேலையை முடித்துவிட்டு வீட்டுக்குத் திரும்பிக்கொண்டிருந்தார்.

அப்பொழுது அவர் தமக்குள், 'என்ன சலிப்பான வாழ்க்கை இது!?... தினமும் காலையில் எழுந்து, பல்விளக்கி, பேப்பர் படித்து, குளித்து, சாமி கும்பிட்டு, காலை உணவு அருந்தி, என் மனைவியோடு சண்டையிட்டுவிட்டு, அலுவலகம் சென்று, ஏதோ வேலைசெய்து, அதிகாரியிடம் திட்டுவாங்கி, பின்பு வீட்டுக்குத் திரும்பி வந்து, டி.வி பார்த்துக்கொண்டே சாப்பிட்டுவிட்டு, தூங்கி... என்ன வாழ்க்கை இது... நகர மாட்டேன்கின்றதே, ஒரே சலிப்பாக இருக்கிறதே, ஏதோ ஒன்று குறைகிறதே. வாழ்க்கையை விறுவிறுப்பாகவும், சுவையுள்ளதாகவும் மாற்ற நான் எதையாவதைச் சேர்த்தாக வேண்டுமே... எது என்னை நிறைவடையச் செய்யும்..?, எது என் வாழ்க்கையை உயிர்ப்போடும்... சுவையோடும்... விறுவிறுப்போடும்...உற்சாகமானதாகவும் மாற்றும்' என்று வீடு திரும்பும் வழி முழுக்க யோசித்துக்கொண்டே வந்தார்.

வீட்டை அடைந்தவுடன் அழைப்பு மணியை அழுத்திவிட்டுக் காத்திருந்தார். அவர் மனைவி கதவைத் திறந்தார்.. உடனே அவர்தன் மனைவியிடம் ''ஷீலா, இந்த வாரக் கடைசியில் கோவாவுக்குப் போகலாம், நாம் அங்கு கடலருகில் விடுதியெடுத்துத் தங்கி, விரும்பும்போதெல்லாம் கடற்கரையில் இளைப்பாறலாம், உணவகத்திற்குச் சென்று விரும்பியதைச் உண்ணலாம், அருந்தலாம் என்ன போகலாமா?'' என்று மூச்சுவிடாமல் கேட்டார். அதைக் கேட்ட மனைவிக்கோ ஒரே சந்தோஷம். உடனே சம்மதித்தார்.

வாரயிறுதியும் வந்தது. மசக்காளியும் அவர் மனைவியும் கோவாவிற்குப் பறந்தார்கள். அங்கு சென்ற மசக்காளிக்கு ஒரே சந்தோஷம். ஒவ்வொரு கணத்தையும் அனுபவித்து வாழத் துடித்தார். தம் மனைவியுடன் கடற்குளிலையும், அந்தக் காலை இளம்வெயிலையும் அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தபொழுது, திடீரென அவருக்கு அலுவலகம் நினைவு வந்துவிட்டது. உடனே அதை நினைத்துக் கவலைப்பட ஆரம்பித்துவிட்டார்!!! கடற்கரையில் அமர்ந்துகொண்டு கவலைப்படுவதைத்தான் நாம் 'விடுமுறை' எனச் சொல்கிறோம்.

கதை உணர்த்தும் சத்தியம்...

உங்களைக்காட்டிலும் பெரியதாக ஏதோ ஒன்று வெளியில் உங்களுக்காகக் காத்திருப்பதாக யூகித்துக்கொண்டு, அதுதான் உங்களை நிறைவடையச் செய்யப்போகிறதென்று நீங்கள் நம்புவதினால்தான் குறைவுணர்வுகள் உருவாகின்றன.

உங்கள் வாழ்க்கையே ஒரு குறைவுணர்விலிருந்து மற்றொரு குறைவுணர்வுக்குத் தாவும் ஒரு பயணம்தான். வெளியில் இருக்கும் ஏதோ ஒன்றே உங்களை முழுமைபடுத்த முடியும் என்னும் கருத்தே உங்களை உடனடியாக ஒரு சாதாரண உலகாயத நிலைக்குத் தள்ளி, உங்களை ஒரு உணர்வற்ற பொருளின்நிலைக்குக் குறைத்துவிடுகின்றது, உங்களை ஒரு குறைவுணர்வு உள்ளவராக ஆக்கிவிடுகிறது.

எந்தவொரு நிறைவடையாத செயலும் 'கர்மா'வாக ஆகிவிடுகிறது. அது நிறைவடையும்வரை, அதே செயலைத் திரும்ப திரும்பச் செய்வதற்கு அது உங்களை இழுத்துக்கொண்டேயிருக்கும். இது உங்களைப் பல ஜென்மங்கள் எடுக்கவைக்கும்.

குறைவுணர்விலிருந்து செய்யப்படும் எந்தவொரு செயலும் குறைவுணர்வை நோக்கியே எடுத்துச்செல்லும். பூர்ணத்வ நிலையிலிருந்து செய்யப்படும் எந்தவொரு செயலும் உங்களைப் பூர்ணத்தன்மைக்கு எடுத்துச்சென்று, மற்றவர்களையும் நிறைவடையச் செய்கிறது.

உங்களுக்குள் இருக்கும் குறைவுணர்வுகள்தான் உங்களின் எல்லாத் துன்பங்களுக்கும் காரணம் என்பதை நீங்கள் உணர்ந்தால்தான் உங்களால் அதிலிருந்து விடுபட முடியும். நீங்கள் உருவாக்கிய குறைவுணர்வுகளை நிறைவுசெய்து, உங்களின் கனவுகளை நீங்கள் நிஜமாக்க முடியும்.

ஆழ்ந்து புரிந்துகொள்ளுங்கள்...

நம் வறுமைக்கு காரணம்... செல்வத்துடன் நமக்கு இருக்கும் குறைவுணர்வு.

நம் நோய்களுக்கு காரணம்... நம் உடலுடன் நமக்கு இருக்கும் குறைவுணர்வு.

நம் துக்கத்திற்கு காரணம்... வாழ்க்கையுடன் நமக்கு இருக்கும் குறைவுணர்வு.

நம் தோல்விகளுக்கு காரணம்.. நம் செயல்களின் மீது நமக்கு இருக்கும் குறைவுணர்வு.

இந்த ஒவ்வொன்றோடும் பூர்ணத்வம் செய்யும்பொழுது நாம் நினைத்த அளவிற்கு... செல்வத்தையும்... ஆரோக்கியத்தையும்... ஆனந்தமான வாழ்வையும்... வெற்றியையும் பெறுகிறோம்.

ஆழ்ந்து புரிந்துகொள்ளுங்கள்...நாம் எதைக் கற்றுக்கொள்கிறோம் என்பதைவிட யாரிடமிருந்து கற்றுக்கொள்கிறோம் என்பதை ஆழ்ந்து கவனிக்க வேண்டும். ஏனெனில் ஒருவர் வார்த்தையில் இருந்து நாம் கற்பதைவிட அவருடைய வாழ்வைப் பார்த்து நாம் கற்பது மிகவும் அதிகம்.

நீங்கள் கற்கும் இந்தப் பூர்ணத்வ நுட்பம், பூர்ணத்தின் வடிவமாம்... எம்பெருமான் ஈசனால் அன்னை பார்வதி தேவிக்கு அருளப்பட்ட மிக சக்திவாய்ந்த நுட்பம். ஈசன் அருளிய இந்தப் பூர்ணத்வ நுட்பத்தை தங்கள் வாழ்வில் உண்மையாகக் கடைபிடிக்கும் ஒவ்வொருவரும் இறுதியில் அவர் வாழும் 'பூர்ண நிலையை' அடைவது சாத்தியம். இதுதான் கடவுள் உங்களுக்கு அருளிய உண்மையான பிரசாதம்!

ஈசன் அருளிய ஞானசூத்திரமாம் விஞ்ஞான பைரவ தந்திரத்தில் 22வது சூத்திரம் சொல்வது :

'கடந்தகால நிகழ்வுகளைப் பார்க்கும் 'அந்த இடத்தில்' உங்கள் கவனத்தைக் குவியுங்கள். கடந்தகாலத்தோடு உங்களைத் தொடர்புபடுத்திக்கொள்ளாமல், அதனை உற்றுக் கவனியுங்கள். அங்கு உங்கள் வடிவம், இன்றைய குணநலன்களை இழந்து, உணர்வுமாற்றம் அடைந்துவிடும்.'

உங்கள் வாழ்வின் ஒவ்வொரு கணத்திலும் நீங்கள் எவ்வாறு இருக்கிறீர்கள் என்பது உங்கள் உணர்வில் துல்லியமாகப் பதிவு செய்யப்பட்டு விடுகிறது.

உங்கள் வாழ்க்கையில் குறைவுணர்வுகள் ஏற்படுவதற்கு - காலம், உணர்வு, உங்கள் குறைபுரிந்துணர்வுகள் - இவை மூன்றும் தேவைப்படுகின்றன. ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தில், ஒரு குறிப்பிட்ட குறைபுரிந்துணர்வு உங்கள் உணர்வில் பதியப்படுகிறது. அதாவது, ஒரு குறிப்பிட்ட காலம், ஒரு குறிப்பிட்ட குறைபுரிந்துணர்வுடன் உங்கள் உணர்வில் பதியப்படுகிறது.

உங்கள் உணர்வில் பதியப்படும் ஒரு குறிப்பிட்ட காலமானது, ஒரு குறிப்பிட்ட குறைபுரிந்துணர்வுடன்கூடியதாக இருந்தால், அந்தக் குறைவுணர்வு அனுபவம் அடுத்தடுத்த கணங்களுக்கும் எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது. இதன் அடிப்படையில்தான் உங்கள் வாழ்க்கையை நடத்துவீர்கள்.

உதாரணத்திற்கு, உங்களுடைய ஆறாவது வயதில், உங்கள் மூத்த சகோதரர் உங்களை ஏதோ ஒரு காரணத்திற்காக அடித்துவிட்டார் என வைத்துக்கொள்வோம். நீங்கள் அந்தச் சமயத்தில், உங்களைச் சக்தியற்றவராக உணர்ந்திருந்தீர்களானால், அது ஒரு ஆழமான குறைவுணர்வாக உங்களுள் பதிந்துவிடும்.

இப்போதும், எப்பொழுதெல்லாம் அந்தக் குறைவுணர்வின் தாக்கம் ஏற்படுகின்றதோ, எப்பொழுதெல்லாம் அந்த பலஹீனவுணர்வால் பாதிக்கப்படுகின்றீர்களா, எப்பொழுதெல்லாம் அந்தக் குறை புரிந்துணர்வைக் கொண்டுவருகிறீர்களோ அப்பொழுதெல்லாம், அந்தக் குறைவுணர்வு உருவாக்கப்பட்ட அந்த சிறுவயது வடிவம், உங்களுடைய நினைவுக்கு ஒரு மைக்ரோ நொடிக்காவது உங்கள் மனக்காட்சியில் வந்தே தீரும். நீங்கள் மறுபடியும் அந்த வடிவனை நினைவுகூர்வீர்கள்.

அந்த வடிவிலிருந்து அக்குறைவுணர்வு, தன் வேலையைத் துவங்கிவிடும். ஒரு வன்குறுந்தகட்டில் (DVD) நிழற்காட்சியாகக் குறுக்கப்பட்டுச் சேமிக்கப்பட்ட ஒரு காட்சி, திரும்பவும் போட்டுக் காண்பிக்கப்படுவது போன்றதுதான் இது.

உங்கள் ஆறு வயதில் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு குறைவுணர்வினால் நீங்கள் பாதிக்கப்பட்டிருந்தால், நீங்கள் அந்த நேரத்தில் எப்படி இருந்தீர்களோ, அந்த வடிவைத் திரும்பவும் நினைவு கூர்வீர்கள். அது அப்படியே உங்கள் நினைவிலிருக்கும். ஒரு வினாடிக்கும் மிகமிகக் குறைந்த நேரத்திலிருந்தாலும் கூட உங்களால் அதை நினைவுகூர முடியும். அந்தப் பழைய நினைவை அடித்தளமாக அமைத்து, அதன்மேல் அந்தக் குறைவுணர்வு வளருகிறது. அதுவே இப்போதைய உங்களுடைய நிகழ்காலத்தையும் பாதிக்கிறது.

மஹாதேவர் உங்கள் உளதளத்திலிருந்து, அந்த ஆறு வயது வடிவையும், அந்த நினைவையும், கரைப்பதற்கு ஒரு சக்திவாய்ந்த நுட்பத்தைத் தருகின்றார்.

இதைத்தான் அவர், 'உங்கள் கடந்தகாலத்தை நினைவு கூர்ந்து. அதைக் கரைத்துவிடுங்கள்' என்று சொல்கிறார். நீங்கள் இந்த ஒரு வரியைத் தவற விட்டுவிட்டீர்களென்றால், நீங்கள் முழுவதையும் தவறவிட்டுவிடுவீர்கள்.

உங்கள் ஆறு வயதில் ஏற்பட்ட குறைவுணர்வுகளை இன்னும் நீங்கள் சுமந்து கொண்டிருக்கிறீர்கள், அதனால் கஷ்டப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். அந்தக் கடந்தகாலக் குறைவுணர்வு உங்கள் நிகழ்கால முடிவுகளை, நிகழ்கால விழிப்புணர்வை இன்னமும் பாதித்துக்கொண்டிருக்கிறது. ஒரு நொடிக்கும் மிகக் குறைந்த நேரத்தில் உங்களுக்குள் உருவான குறைவுணர்வை, அந்த ஆறு வயது சிறுவனின் பயந்த, குறுகிய, வெளிறிய முகத்தின் காட்சியை நினைவுகூர்வீர்கள். அந்த நினைவிலிருந்து உங்கள் குறைவுணர்வு வளர்ந்து பெருகத் துவங்கும்.

ஆகவே, ஒவ்வொரு கணமும் உங்கள் தோற்றம் எப்படியிருந்தது என்பது உங்கள் உணர்வில் பதியப்படுகிறது. உணர்வுதான் படச்சுருள்.

மகாதேவர் சொல்கிறார்: இப்போது, அதே காலத்திற்குச் சென்று, அதே வடிவைப்பார்த்து, அதையே திரும்ப வாழுங்கள்.

ஆனால், அதைக் கரையச்செய்துவிட வேண்டும் என்பதை நினைவிகொள்ளுங்கள். இப்போது என்ன நடக்கும்? நீங்கள் சுமந்து கொண்டிருக்கும் அந்தச் சிறுவயது வடிவம், கடந்தகாலத்திலிருந்து ஒரு பொக்கிஷம்போல் பாதுகாக்கப்பட்டு, காக்கப்பட்டு வந்த அந்த நினைவுமலர் வடிவம் 'சட்'டெனக் கரைந்துபோகும்.

கடந்தகாலத்தை நீங்கள் மீண்டும் வாழும்போது, சரியாக இதுதான் நடக்கிறது. அந்த ஆறு வயது சிறுவனிடம் நீங்களே சென்றோ அல்லது அந்த ஆறு வயது சிறுவனையே நீங்கள் இங்குக் கொண்டு வந்தோ, அந்தக் குறைவுணர்வை மீண்டும் நிகழ்காலத்துக்கு எடுத்து வந்து, அதை விழிப்புணர்வோடு வாழத் துவங்குங்கள்.

உங்கள் சகோதரர் உங்களை விரட்டிக்கொண்டு வருகிறார். அவர் உங்களை அடிக்கிறார். நீங்கள் திகிலடைந்து, பயந்து ஓடி, ஒளிந்து கொள்கிறீர்கள்: உங்களால் கத்தக்கூட முடியவில்லை. பயத்தில் மூச்சுவிடுவதே கடினமாக இருக்கும். அந்தக் குழந்தை பருவக் காட்சியை அப்படியே வாழுங்கள் அப்படி வாழும்போது குறைவுணர்வு கொண்ட சிறுவன், பதறிப்போன சிறுவன் இப்போது அப்படியே கரைந்துபோவான்! அந்த நினைவுகள் கரைந்துபோகும். அந்தக் காட்சி கரைந்துபோகும். இவை எல்லாம் கரைந்தவுடன் உங்கள் உணர்வில் இருக்கும், அந்தக் குறைவுணர்வின் தாக்கமும் கரைந்துபோகும்!

இதுதான், மகாதேவர் சொன்னது, 'உங்கள் கடந்தகாலத்தை, அதனோடு தொடர்புபடுத்திக் கொள்ளாமல் உற்றுக் கவனியுங்கள். உங்கள் கடந்தகாலம் நிகழும் இடத்தில் உங்கள் கவனம் இருக்கட்டும் அப்பொழுது உங்கள் வடிவம்கூட, தன்னுடைய அப்போதைய பண்புகளை இழந்து, உணர்வுமாற்றம் அடையும்! அந்த வடிவம், தனது பண்புகளை இழந்து விடுகிறது! அப்போது நீங்கள் பூர்ணமாகிவிட்டீர்கள்! இதுதான் பூர்ணத்துவத்தின் விளக்கம்.

நீங்கள் இந்த விளக்கத்தைப் பின்பற்றினீர்களென்றால், நீங்கள் அப்போது வைத்திருந்த அந்தக் குறைவுணர்வினையும் அந்த வடிவத்தையும் உங்களால் மீண்டும் நினைவுபடுத்த முடியாது. நீங்கள் பூர்ணத்வம் செய்து விட்டீர்களா, இல்லையா என்னும் உங்கள் சந்தேகம் தெளிந்து விடும்.

குறைவுணர்வு என்பது மிகவும் சிக்கலான உணர்வுப்பதிவு. குழந்தைப் பருவ குறைவுணர்வை, இப்போதுள்ள உடலுக்குள்ளும் கொண்டுவந்து, அதன் அடிப்படையிலேயேப்போதும் வாழ்வது என்பது, சிறுவயதில் குடித்த 200மில்லி பால் அளவே இப்போது வளர்ந்தபிறகும் போதும் என்று நீங்களாகவே முடிவுசெய்துகொண்டு, ஒரு லிட்டர் பாலைக் குடிக்கவேண்டிய வயதில்கூட அதே 200 மில்லி பாலைக் குடிக்க முயற்சிப்பது போன்றதுதான். நீங்கள் குழந்தையாய் இருந்தபோது குடித்த அளவே இப்போதும்கூட குடித்து வந்தீர்களென்றால், உங்களுக்கு சத்துக் குறைவுதான் ஏற்படும்!

அந்த வடிவத்தின் அதே போதாத உணர்வை இந்த வடிவத்திற்குள் கொண்டுவந்து வாழ்வதற்கு முயற்சி செய்தீர்களானால், நீங்கள் தொடர்ந்து போதாமையால் சிரமப்படுவீர்கள். வாழ்க்கையில் ‘போதாமை’ என்பது ஒரு சாபம்!

அதனால், ‘போதாமை’ என்னும் சாபத்திலிருந்து விடுபட, உங்களுடைய குறைவுணர்வுகளை நிறைவுசெய்வதைத் தள்ளிப் போடாதீர்கள். சிறிதும் தாமதம் செய்யாதீர்கள். ஏனெனில், அவை உங்களிடம் இருப்பனவற்றையெல்லாம் அழித்துவிடும். உங்களுடைய வாழ்க்கையின் நோக்கத்தையே அழித்துவிடும்!

உங்கள் நிகழ்காலத்தின் மேல் பாரமாக அமர்ந்துகொண்டு, உங்களை பலமில்லாதவராக உணரச்செய்யும் இறந்துபோன கடந்தகாலத்தை எரித்து, நீங்கள் நிகழ்காலத்தில் வாழவும், விரிவடையவும், உயிர்ப்போடு இருப்பதற்குமான ஒரு உணர்வை உருவாக்குவதே பூர்ணத்துவம்.

பூர்ணத்துவத்தைத் தவிர உடனடி சக்தியுள்ள நுட்பம் கிடையாது. பூர்ணத்துவத்தைப்போல வேறெந்த செயல்முறையும் நீடித்த, நிலைத்த விளைவுகளையும், தாக்கத்தையும், உணர்வுமாற்றம் பெற்ற விழிப்புணர்வையும் தராது.

அதனால்தான் மஹாதேவர் இதில் மிகத் தெளிவாக சொல்கின்றார் - உங்கள் கடந்தகாலத்தைப் பற்றி நீங்கள் சுமந்து கொண்டிருக்கும் எல்லா வடிவங்களும், கருத்துக்களின் வடிவங்களும்... அந்தக் கருத்துக்களை உருவாக்கிய நினைவுப்பதிவுகளையும் நீங்கள் கரைத்தே ஆக வேண்டும்.

அவற்றையெல்லாம் கரைத்தவுடனே நான் நிச்சயமாக சொல்கிறேன், நீங்கள் ஞானமடைந்து விடுவீர்கள்! உங்களுக்கு ஞானம் கிடைத்துவிடும்! அவற்றையெல்லாம் கரைத்தவுடனே, நீங்கள் இந்த வாழ்க்கையை வாழத்துவங்குவீர்கள். அவை கரைக்கப்பட்டவுடன், நீங்கள் உணர்வுமாற்றம் பெறுவீர்கள். நீங்கள் ஜீவன்முக்த வாழ்வை வாழ்வீர்கள்! பூர்ணத்வம் செய்தல், நிறைவுசெய்தல் என்பதன் மிகச் சரியான விளக்கம் இதுவே! நிறைவுசெய்தல் என்பதற்கு மகாதேவரின் மிகச் சரியான விளக்கமும் இதுவே!

பூர்ணத்வமே நீங்கள் சேர்க்க வேண்டிய உண்மையான செல்வம்! பூர்ணத்வம் - எங்கேயோ வெளியில் தேடியலைந்து அடைய வேண்டிய ஒரு பொருள் அல்ல. உங்களுக்குள்ளேயே புதைந்து இருக்கின்ற ஒரு பொக்கிஷம். அதனால் உடலில் இருக்கும்பொழுதே உணர்வில் பூர்ணத்வத்தைக் கண்டுவிடுங்கள்!

பேருந்தில் பயணம் செய்துகொண்டிருக்கும் ஒருவருக்கு, அவர் அடையவேண்டிய இடத்தை அவர் சென்றடையும்பொழுதுதான், அவரது பயணம் நிறைவுபெறும். அதுபோல - இந்த ‘வாழ்க்கை’ என்னும் சாலையில் ‘உடல்’ என்னும் பேருந்தில் பயணம் செய்துகொண்டிருக்கும் ஒவ்வொரு ‘ஆன்மா’வுக்கும் அது அடையவேண்டிய இறுதி நிலையான ‘பூர்ணத்வத்தை’ அடையும்பொழுதுதான், அதனுடைய பயணம் நிறைவுபெறும். இல்லையெனில் எத்துணைமுறையானாலும் அது இன்னொரு உடலெடுத்து தன் பயணத்தை தொடர்ந்தே ஆக வேண்டும்.

பூர்ணத்வம் - மனித வாழ்க்கைக்கு மிக முக்கியமான திறவுகோலாக செயல்படுகின்றது. அதைக்கொண்டு... உங்கள் வேதனைகள், பிரச்சினைகள் போன்ற எந்தப் பூட்டையும் திறந்துவிடலாம். இந்தப் பூர்ணத்வம்தான் எங்கும், எல்லா இடங்களிலும் உங்களைப் பாதுகாக்கும் உங்களின் உண்மையான சொத்து.

பூர்ணத்வம் - உங்களுக்காக, உங்கள் வாழ்க்கையின் எல்லாவிதச் சிறப்பம்சங்களையும் திறந்துவிடக்கூடிய ஒரு திறவுகோலாக செயல்படுகின்றது. பூர்ணத்வம் உங்களுடைய கடந்தகால குறைவுணர்வுகளை மட்டும் நிறைவுசெய்வதற்காகப் பயன்படவில்லை. மற்றவர்களிடமிருந்து நீங்கள் ஈர்த்துக்கொள்ளும் எல்லாத் துன்பங்களையும் முழுமைப்படுத்தி, அதிலிருந்து விடுபடுவதற்கும் வழிவகுக்கும்.

பூர்ணத்வம் மட்டுமே நம் வாழ்வில் நாம் அனுபவித்துக்கொண்டிருக்கும் எல்லாத் துன்பங்களுக்குமான ஒரே தீர்வு!

தனக்குள்ளும் மற்றவர்களுக்குள்ளும் பூர்ணத்துவத்தை உணர்வதற்காக அறிவைப் பயன்படுத்துவதே - உண்மையான பகுத்தறிவு.

ஒவ்வொருவரும்- 'நான் ஏன் இவ்வாறு நடந்துகொள்கிறேன்? நான் ஏன் இவ்வாறு செய்கிறேன்?' என்று தன்னைப்பற்றி, தன்னுடைய செயல்களைப்பற்றி, நடவடிக்கைகளைப்பற்றி பகுத்தாராய வேண்டும். தன்னுள் குறைவுணர்வை ஏற்படுத்தும் காரணங்களைக் கண்டுபிடித்து, அதை நிறைவுசெய்ய வேண்டும்.

உங்களுடைய வாழ்வில் உங்கள் கனவுகளை நிஜமாக்குவதற்குத் தடையாக இருக்கும் ஒவ்வொன்றிற்கும் காரணம் இந்தக் குறைவுணர்வுகளே! இந்தக் குறைவுணர்வுகளே உங்களையும் உங்களைச் சுற்றியிருப்பவர்களையும் துக்கத்தில் ஆழ்த்துகின்றன.

நீங்கள் ஒவ்வொருவரும் உங்களுக்குள் இருக்கும் குறைவுணர்விற்கான உண்மையான காரணத்தை அவசியம் புரிந்துகொள்ளவேண்டும். அப்பொழுதுதான் அதை நிறைவுசெய்து, உங்களின் இயல்பான இறையுணர்வை, பூர்ணத்வ உணர்வை உங்களால் உணரமுடியும்.

நீங்கள் எவ்வளவுதான் மன அழுத்தத்திலிருந்தாலும், ஒன்றுக்கும் உதவாதவர் என்று உங்களை நீங்களே உணர்ந்தாலும், உங்கள் மீதும், உலகத்தின் மீதும் கோபமும், குற்ற உணர்ச்சியும் கொண்டிருந்தாலும், அதிர்ஷ்டவசமாக உங்கள் எல்லோருக்குள்ளும் தூய்மையான விழிப்புணர்வு இருந்துகொண்டுதான் இருக்கிறது. அந்தத் தூய்மையான விழிப்புணர்வை நம் தினசரி நடைமுறை வாழ்க்கையில் பயன்படுத்த முடியும்.

பணமாக இருந்தாலும்.. பொருளாக இருந்தாலும் உங்களிடம் இருப்பவற்றை நீங்கள் அன்றாட வாழ்க்கையில்பயன்படுத்தாவிடில் அது பயனற்றதே! நீங்கள் ஸ்விட்சர்லாந்து வங்கியில் பில்லியன் டாலர்கள் வைத்திருந்தாலும், அதை உங்களால் அன்றாட வாழ்க்கையில் எடுத்துப் பயன்படுத்த முடியவில்லையென்றால், அது பயனற்றதே!

நீங்கள் பெட்ரோல் கடையிலோ அல்லது உணவு விடுதியிலோ சென்று ‘எனக்கு ஸ்விஸ் வங்கியில் வங்கிக்கணக்கு இருக்கிறது. பில்லியன் கணக்கில் டாலர் இருக்கிறது. இதுதான் என் வங்கி கணக்கு எண். எனத் குச் சிறிது உணவு வேண்டும், என் வண்டிக்கு 1 லிட்டர் பெட்ரோல் வேண்டும்’ என்று கேட்டால், அவர்கள் தரமாட்டார்கள்.

உங்களிடம் பணம் இருக்கிறது என்று தெரிந்தாலும்கூட, நீங்கள் பணத்தைத் திருப்பித் தருவதாக வியாபார ஒப்பந்தம் செய்தபின்பே உங்களுக்குப் பணம் தருவார்கள். உங்களுக்கு வங்கியில் பணம் இருக்கிறது என்பதற்காகத் தரமாட்டார்கள்.

உங்களிடம் இருக்கும் உங்களுடைய எல்லா ஆன்மீக சக்தியும், உங்களது விழிப்புணர்வான ஆத்மாவும் ஸ்விட்சர்லாந்து வங்கியில் இருக்கும் பணம் போன்றவைதான்! உங்களிடம் இருக்கின்ற ஆன்ம சக்தியை அன்றாட வாழ்க்கையில் பயன்படுத்த முடியவில்லையென்றால், அதை நீங்கள் வைத்துக்கொண்டிருந்தாலும், அதனால் உங்களுக்கு எந்தப் பயனும் இல்லை.

பூர்ணத்வம் - உங்களுக்குள் உறைந்திருக்கும் தூய விழிப்புணர்வான ஆன்ம சக்தியை விழிப்படையச் செய்கின்றது.

உங்களுக்குள் இருக்கும் ஆன்ம சக்தியை உங்கள் அன்றாட வாழ்வில் பயன்படுத்தக் கற்றுக்கொண்டீர்களானால்.. நீங்கள் உங்களைப் பூர்ணமானவராக உணர்வீர்கள். உங்கள் வாழ்வு பூர்ணத்வ நிலையில் இயங்குவதைப் பார்ப்பீர்கள். உங்கள் வாழ்வு முழுமையாக மாற்றம் அடைவதைக் காண்பீர்கள். ஒரு பூர்ணமான சக்தி உங்களுக்குள் இருந்துகொண்டு உங்களையும் உங்கள் வாழ்வையும் வழிநடத்துவதையும் உணர்வீர்கள்.

பூர்ணத்வம், ஏன் செய்யப்பட வேண்டும்? இக்கேள்வி உங்கள் மனதில் எழுவது இயல்பே. அதற்கான பதில் - ஏனெனில், பூர்ணத்வம், உங்கள் விழிப்புணர்வைத் திரும்பப் பெற்றுத்தருகிறது. உங்கள் விழிப்புணர்வு விடுவிக்கப்படும்பொழுது, அது உயர்-விழிப்புணர்வாகிறது.

தண்ணீரைச் சுடாக்கினால், அது நீராவியாகிறது. அதுவே, குளிர்விக்கப்பட்டால் பனிக்கட்டி ஆகிவிடுகிறது. அதைப்போலவே, உங்கள் விழிப்புணர்வை சுருள அனுமதிக்கும்பொழுது, அது சுருண்டு, சுருண்டு, சுருண்டு விழிப்பற்ற நிலையாக ஆகிவிடுகிறது. அதை விரிக்கும் பொழுது, அதுவே 'உயர்வழிப்புணர்வாக' மாறுகின்றது.

பூர்ணத்வம் என்பது - உங்கள் உணர்வுக்குள் சிதறிக்கிடக்கும் உங்களின் பல பாகங்களை ஒருங்கிணைப்பது. பூர்ணத்வம் செய்வதால், நீங்கள் ஒரு ஒருங்கிணைந்த நபராக மாறிவிடுகிறீர்கள். உங்கள் உள்ளுணர்வு, உடல், மனம்- எல்லாமே உங்கள் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வந்துவிடுகின்றன. உங்களுடையதாக மாறிவிடுகின்றன. உங்கள் பாகமாக மாறி விடுகின்றன.

இன்னொன்றையும் நீங்கள் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். நீங்கள் பூர்ணத்வம் செய்யும்போது, உங்கள் எதிர்காலம் மட்டும் பூர்ணமாய் அமையும் என்று நினைக்காதீர்கள். உங்கள் கடந்தகாலமும்கூட மாற்றப்பட்டுவிடும்! உங்கள் கடந்தகாலமும் முழுமை அடைந்துவிடும்.

பூர்ணத்வம் மட்டுமே உங்கள் கடந்தகாலத்தைக்கூட மாற்றக்கூடிய ஒரு சக்திவாய்ந்த நுட்பம்! 'கடந்தகாலத்தை மாற்ற முடியாது'- என்றே மனிதர்கள் நம்பவைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். ஆழ்ந்து புரிந்துகொள்ளுங்கள், கடந்தகாலத்தை மாற்ற முடியாது என்றால், எதிர்காலத்தையும் மாற்ற முடியாது!

காலத்தின் ஒரே டி.என்.ஏ விதைக்குள்தான் கடந்தகாலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம் இந்த மூன்றுமே இருக்கின்றன! காலம், ஒரு விதை என்றால், கடந்தகாலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம் மூன்றும் டி.என்.ஏ வடிவமாக அந்த விதையில் உள்ளன.

கடந்தகாலத்தைப் பற்றிய உங்கள் மனப்போக்கும், எதிர்காலத்தைப் பற்றிய உங்கள் மனப்போக்கும், நிகழ்காலத்தைப் பற்றிய உங்கள் மனப்போக்கும் ஒரே மாதிரியாகத்தான் இருக்கும்.

நிகழ்காலத்தில் உங்களை நீங்கள் ஒரு பலஹீனராக உணர்ந்தால், கடந்தகாலத்திலும் நீங்கள் ஒரு பலஹீனமானவராகத்தான் இருந்திருப்பீர்கள்! நிகழ்காலத்தில் உங்களை நீங்கள் ஒரு பலஹீனராக உணர்வதால், எதிர்காலத்திலும் பலஹீனமானவராகத்தான் இருப்பீர்கள். நீங்கள் காலையில் எழுந்தவுடன் காலைக்கடன்களை முடித்து, உங்களையே குளிப்பாட்டிச் சுத்தப்படுத்திக் கொள்வதைப்போலவே, ஒவ்வொரு நாள் இரவிலும் நீங்கள் பூர்ணத்வம் செய்து உங்கள் அகத்தைச் சுத்தப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.

ஒவ்வொரு இரவும் பூர்ணத்வம் செய்வது என்பது உங்கள் உயிரின் பாகமாக மாறவேண்டும். அது உங்கள் வாழ்க்கையின் ஒரு பாகமாகவே மாறிவிட வேண்டும்.

தொடர்ந்து பூர்ணத்வம் செய்யுங்கள். ஏனெனில் பூர்ணத்வம், உங்களை ஒருமைத்துவத்துடன் இருக்கச் செய்கிறது. பூர்ணத்வம், உங்களை சிரத்தையுடன் இருக்கச் செய்கிறது. பூர்ணத்வம், உங்களை பொறுப்பெடுக்கச் செய்கிறது. பூர்ணத்வம், உங்களையும் வளப்படுத்தி, மற்றவர்களையும் வளப்படுத்தச் செய்கிறது.

முழுமையாக இருப்பதே உங்களின் உயர்ந்த இயல்பாக இருப்பதால், உங்களுடைய குறைவுணர்வுகளுடன் உங்களால் சளகரியமாக இருக்கவே முடியாது. உங்கள் குறைவுணர்வுகள் உங்களை ஒரு குறையுடைவராகக் காட்டுகின்றன என்பதற்காகவே அவற்றை நீங்கள் எதிர்கொள்வதில்லை. அதனால்தான் அவற்றை நீங்கள் எதிர்கொள்ள எப்பொழுதும் விரும்புவதில்லை.

உங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும், உங்களுடைய குறைவுணர்வுகள் என்னும் பேய்களிடமிருந்து தப்பிக்க ஓடிக்கொண்டேயிருக்கிறீர்கள். உங்களிடமிருந்து நீங்கள் தப்பித்து ஓட ஓட, உங்கள் குறைவுணர்வுகள், உங்களை வாழ்க்கையின் மூலமாகவும், உங்களைச் சுற்றி இருப்பவர்கள் மூலமாகவும் மேலும் மேலும் துரத்தி வேட்டையாடுகிறது.

குறைவுணர்வுகளை நேரிடையாக எதிர்கொள்வதுதான், அவற்றிடமிருந்து விடுதலையடைய ஒரே வழி.

நீங்கள் ஐந்து வயது குழந்தையாய் இருந்தபொழுது உங்களுக்கு ஒரு பொம்மைக் காரே போதும். ஆனால் உங்களுக்கு 25 வயதாகும்போது, உண்மையான கார் தேவை. ஆனால் இந்த இருபத்தியைந்து வயதிற்கு பிறகும் அதே பொம்மைக் காரை வைத்துக் கொண்டு, “ஆ! நான் காரில் போகிறேன்,” என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தால் எப்படி இருக்கும்? அதைப்போலவேதான் நீங்கள் இப்போது செய்துகொண்டிருக்கிறீர்கள்! இப்போது நீங்கள் நிஜமான காரில் செல்ல வேண்டிய நேரம் வந்து விட்டது. உங்கள் பொம்மைக் கார்களை விட்டுவிடுங்கள்.

சிறுவயது காதல், சிறுவயது கார்கள், சிறுவயது புரிதல்கள், உங்களது பார்பி பொம்மைகள் எல்லாவற்றையும் கண்டிப்பாக விட்டுவிட வேண்டும். எல்லாமும் கண்டிப்பாகத் தூக்கியெறியப்பட வேண்டியவையே. துரதிருஷ்டவசமாக, சமுதாயம் உங்களுக்கு, பொம்மைகளை மட்டுமே விட்டுவிடக் கற்றுத் தந்திருக்கிறது. ஆனால் அந்தச் சிறுவயதில் உருவாக்கிய விளையாட்டு உணர்வுகளையும், தேவையற்ற புரிதல்களையும், குறைவுணர்வுகளையும் விட்டுவிடக் கற்றுத்தரவில்லை. அவை அனைத்தையும் தூக்கியெறிந்துவிடுங்கள். உங்களுக்குள் பூர்ணத்வம் நிகழ அனுமதியுங்கள்.

பூர்ணத்வம், உங்களுக்குள் இருக்கும் முரண்பாடுகளையும்... போராட்டங்களையும்... வெளியில் இருந்து வருகின்ற பிரச்சினைகளையும் தவிர்த்துவிடுகிறது. உங்களை ஒருங்கிணைக்கிறது.

சில நேரங்களில் உங்களுடைய குறைவுணர்வுகள் திரும்பச் சரிசெய்யப்பட முடியாத சேதங்களை உங்களுக்கு ஏற்படுத்திவிடும். ‘அவற்றை நான் ஒரு வருடத்திற்குப் பிறகு அல்லது இரு வருடங்களுக்குப் பிறகு நிறைவுசெய்து கொள்வேன்’ என்றெல்லாம் நினைக்காதீர்கள். அதை மிகவும் தீவிரமாக எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்! ஏனெனில், தீவிரவாதிகள் எவ்வாறு சும்மாயிருக்க மாட்டார்களோ, அவ்வாறே உங்களுடைய குறைவுணர்வுகளும் சும்மாயிருக்காது.

‘இரண்டு வருடங்களுக்குப் பிறகு அந்தத் தீவிரவாதிகளோடு நான் போரிடுவேன்’, என்று நீங்கள் சொல்ல முடியாது. அதுவரையில் அவர்கள், உங்களை உயிரோடு விட்டுவைக்க மாட்டார்கள். உங்களைத் தீர்த்துக்கட்டிவிடுவார்கள்.

அதேபோல் குறைவுணர்வுகளும் சும்மாயிருக்காது. அவை உங்களது வாழ்க்கை லட்சியங்களுக்கு சம்பந்தப்பட்ட எல்லாவற்றையும் தொடர்ந்து அழித்துக்கொண்டேயிருக்கும். நீங்கள் எதற்காகப் பிறப்பெடுத்தீர்கள், நீங்கள் எதை நிறைவேற்ற இந்த உடலில் இருக்கிறீர்கள், உங்கள் வாழ்வின் இலட்சியம், மற்றும் அதை நிறைவேற்ற உங்களுக்கு தேவையாக இருக்கும் எல்லாவற்றையும் இந்தக் குறைவுணர்வுகள் அழித்து விடும்.

குறைவுணர்வுகள், உங்கள் இருப்பின் நோக்கத்தையே அழித்துவிடும்! உண்மையிலேயே குறைவுணர்வுகள், விரோதிகளைப்போல உங்களுக்குள்ளேயே தங்கி உங்களையே அழிக்கும் வேலையைச் செய்யவல்லது. அவை உங்களை மிகவும் கொடுமைசெய்து இன்பமடையும்.

உங்களது தேவை மிகச் சிறியதாக இருந்தாலும்கூட, ஒரு சிறு மலரினால் நீங்கள் மகிழ்ச்சி அடைவீர்களென்றால், அந்தச் சிறு மலர்கூட உங்களுக்குக் கிடைக்க அவை அனுமதிக்காது. அவை சரியாக அந்தக் குறிப்பிட்ட மலரையே வாடிப்போகச் செய்யும்! அதற்குத் தேவையானதெல்லாம் ஒன்றே, நீங்கள் அந்த மலரைப் பெற்றுவிடக்கூடாது, அவ்வளவுதான்!

பல நேரங்களில் உங்கள் வாழ்க்கையில் நீங்கள் கவனித்திருக்கலாம், மிகச் சாதாரணமான பொருளைக்கூட... எந்தவொரு சாதாரண மனிதனாலும் எளிமையாகப் பெறக்கூடிய ஒரு பொருளைக்கூட, நீங்கள் அடைய மிகவும் கஷ்டப்படுவீர்கள். அது உங்களுக்குத் தேவைப்படும்பொழுது, அதை அடைய நீங்கள் போராடினாலும் அதன் சிறு பகுதிகூட உங்களுக்குக் கிடைக்காது. அதை அடைவதற்கு உங்களுக்குத் தடையாக இருப்பவை உங்களுடைய குறைவுணர்வுகள்தான்! ஏனெனில், நீங்கள் விரும்புவது எவ்வளவு சிறியவையாக இருந்தாலும் கூட, உங்களுடைய குறைவுணர்வுகள் அவை உங்களுக்குக் கிடைக்காமல் பார்த்துக்கொள்ளும்.!

மேலும், குறைவுணர்வுகள் இருக்கும்பொழுது நீங்கள் சாதாரண விஷயத்தையும் தவறான முறையிலேயே அணுகுவீர்கள். உதாரணத்திற்கு, நீங்கள் யாரையாவது விரும்புகிறீர்கள், நீங்கள் அந்த நபருடன் நெருங்கிப் பழக விரும்புகிறீர்கள், ஆனால் அந்த நபர் உங்களின் உணர்வைப் புரிந்துகொள்ள மறுக்கிறார். அதனால் நீங்கள் உங்களைப் புரிந்துகொள்ளச் சொல்லி அவருடன் சண்டையிடத் துவங்குவீர்கள். உங்களின் இந்தச் சண்டை அவரை உங்களோடு நெருங்க விடுமா? இல்லை! குறைவுணர்வுகள் உங்களுக்குச் சண்டையிடக் கற்றுக் கொடுக்கும்.

குறைவுணர்வுகளின் அறிவுரைகளை நீங்கள் கேட்காதீர்கள். குறைவுணர்வுகள் சொல்வதின் அடிப்படையில் நீங்கள் எந்தத் திட்டத்தையும் - பொருளாதாரத் திட்டங்களையோ, உறவுகள் சம்பந்தப்பட்ட திட்டங்களையோ - தீட்டாதீர்கள். அதேபோல் என்ன முடிவுகளாக இருந்தாலும் - வாழ்க்கை பற்றிய முடிவுகளையோ, உடல் சார்ந்த முடிவுகளையோ, மனோரீதியான முடிவுகளையோ, ஞானமடைவது பற்றிய முடிவுகளையோ - குறைவுணர்வின் அறிவுரைப்படி எடுக்காதீர்கள்.

உங்களுடைய குறைவுணர்வுகளைப் பூர்த்திசெய்வதைத் தள்ளிப் போடாதீர்கள். உங்களது குறைவுணர்வுகள் நீங்கள் நினைப்பதுபோல அவ்வளவு அப்பாவி அல்ல. அதனால் இப்போதே பூர்ணத்வம் செய்யுங்கள்! இல்லையென்றால் உங்களது உடலும், மனமும் அழிந்துவிடும். உங்களுடைய சிந்தனைத் திறனையே முழுவதுமாக விழுங்கிவிடும்.

உங்களைத் தாக்க, உங்களின் சக்தியையே பயன்படுத்தும். இது எப்படிப்பட்டதென்றால் உங்களுடைய பாதுகாப்புப் படையையே உங்களது நாட்டைத் தாக்க உபயோகிப்பது போன்றது. இதைத்தான் குறைவுணர்வுகள் செய்கின்றன. அது மிகவும் ஆபத்தானது. திரும்பவும் சரிசெய்யப்பட முடியாதது. இப்பொழுதே பூர்ணத்வம் செய்யுங்கள்! இல்லையென்றால்... குறைவுணர்வுகளின் சக்தி அதிகமாக இருப்பதால், உங்களது உடலும், மனமும் அழிக்கப்பட்டுவிடும்.

நம் உபநிடதத்தில் சொல்லப்படும் மிக அழகான ஒரு ஸ்லோகம்

இதன் பொருள்:

தோற்றத்துக்கு அப்பால் இருப்பதும் முழுமை, தோன்றியுள்ளதும் முழுமை. முழுமையிலிருந்து முழுமை எடுக்கப்பட்டாலும்கூட, முழுமை முழுமையாகவே இருக்கிறது.

பூர்ணத்வத்தில் இருந்து நீங்கள்தான் பூர்ணம் என்பதை உணர்வதுதான் ஞானம்.

‘நீங்கள்தான் பூர்ணம்’ என்பதை நீங்கள் உணரும்பொழுது, இந்தப்

பிரபஞ்சத்தின் பூர்ணத்துவத்தை அனுபவமாக உணர்கிறீர்கள், நீங்கள் இந்தப் பூர்ணத்தன்மையை அனுபவமாக உணர்ந்தீர்களானால்... நீங்கள் தெய்வீகத்தை வெளிப்படுத்துவீர்கள்.

நாம் ஒவ்வொருவருமே இந்தப் பூர்ணத்தில் இருந்து வெளிப்பட்டவர்கள்தான். பூர்ணம் எனும் ஜோதியில் இருந்து வெளிவந்த சுடர்கள்தான். ஆனால் அஞ்ஞானம் எனும் இருளால் அதை மறந்து வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறோம். நம் உண்மையான வாழ்வை இழந்துகொண்டிருக்கிறோம். பூர்ணத்துவம் செய்வது நம்முடைய வாழ்க்கையை நமக்குத் திருப்பி வழங்குகிறது!

நீங்கள் பூர்ணத்துவம் செய்யும்போது, வேதப் பாரம்பரியத்தில் நீங்கள் படித்த அனைத்தும் நிஜமாகிவிடுகிறது. உங்கள் வாழ்க்கையில் வேதப் பாரம்பரியத்தை அடைவதற்கு, அதீதமான சக்திகளைப் பெறுவதற்கு, பூர்ணத்துவம் ஒரு பாலமாக இருக்கிறது.

எல்லா நிலைகளிலும் பூர்ணத்துவமே வாழ்க்கை.

உங்களுக்கும், இராமானுஜர், ஆதிசங்கரர், ஞானசம்பந்தர் போன்றவர்களுக்கும் உள்ள ஒரே ஒரு வித்தியாசம், அது பூர்ணத்துவத்தின் நிலைப்பாடுதான்.

பூர்ணத்துவமே ஆன்மீகத்தின் வளர்ச்சி! பூர்ணத்துவத்தினால், உங்கள் முழு வாழ்க்கையும் மாறிவிடுகிறது.

பூர்ணத்துவத்தால், நீங்கள் கடவுளுடன் நேரடியாக வாழ்த்துவங்குகிறீர்கள்!

உங்களுக்குள் அமைதி, நிம்மதி நிலைகொள்ள வேண்டுமென்றால் பூர்ணத்துவம் செய்யுங்கள்.

உங்கள் வாழ்க்கையில் சிறந்து விளங்க வேண்டுமானால் பூர்ணத்துவம் செய்யுங்கள்.

உங்கள் துறையில் நீங்கள் திறன்மிக்கவராக வேண்டுமானால் பூர்ணத்துவம் செய்யுங்கள்.

அழகான உறவுகள் வேண்டுமானால் பூர்ணத்துவம் செய்யுங்கள். நீங்கள் பூர்ணத்வம் செய்யும்போது, உங்கள் வேலையில், உறவுகளில் என எல்லாவற்றிலும் மேன்மையடைவீர்கள். இந்த வெளிவிளைவை மட்டுமல்ல, உங்களுக்குள் உங்களுடைய உணர்வு திரும்பக் கிடைக்கப்பெறுவீர்கள். உங்கள் விழிப்புணர்வு, உங்களுக்குத் திரும்ப வந்துவிடும்.

எவ்வளவுக்கெவ்வளவு உங்கள் உள் உணர்வு உங்களிடம் திரும்ப வருகின்றதோ... அந்த அளவிற்கு உங்கள் வாழ்வில் பல அதிசயங்கள் நடப்பதைக் காண்பீர்கள். உங்கள் உணர்வைத் திரும்பப் பெறும்பொழுது, நீங்களும் பூர்ணத்தில் இருந்து வெளிப்பட்டவர்தான் என்ற சத்தியத்தை உணர்ந்துகொள்வீர்கள்.

உங்களின் உண்மையான அடையாளம் எது என்பதை நீங்கள் மறந்திருப்பதே உங்களின் எல்லாக் குறைவுணர்வுகளுக்கும் காரணம்.

உதாரணத்திற்கு... உண்மையில் நீங்கள் ஸ்விஸ் வங்கியில் கோடிக்கணக்கில் பணம் போட்டு வைத்திருக்கும் ஒரு செல்வந்தர்தான், ஆனால் திடீரென ஏதோ சில காரணத்தால், நீங்கள் பிரக்ஞையற்ற நிலையில் விழுந்துவிட்டீர்கள். அதன்பின்பு நீங்கள் விழிக்கும்போது, இயற்கையாகவே, உங்கள் ஸ்விஸ் வங்கி கணக்கு எண், அதற்கான கடவுச்சொல், எவ்வளவு வைப்புத்தொகை ஆகிய எல்லாவற்றையுமே மறந்துவிடுவீர்கள். அதனால் உங்களை ஒரு பிச்சைக்காரராகவே நம்புவீர்கள். ஆனாலும் உலகத்திற்கு உங்களை ஒரு பணக்காரராக காட்டிக் கொள்ளவே விரும்புவீர்கள். அதற்காக நீங்கள் கடுமையாக முயற்சிப்பீர்கள். ஆனால், உங்களுக்குள் உங்களை ஒரு ஏழையாகவே நீங்கள் உணர்வீர்கள்.

ஆனால் நிஜத்தில் நீங்கள் ஒரு பெரும் பணக்காரர்! ஒரு பணக்காரரான நீங்கள், உங்களுக்குள் உங்களை ஒரு ஏழையாகவே நம்புகிறீர்கள். ஏழையாகவே வாழ்கிறீர்கள். உங்கள் கணக்கில் எவ்வளவு வைத்திருக்கிறீர்கள் என்பதைக்கூட அறியாமலே இருக்கிறீர்கள்.

நீங்கள் ஸ்விஸ் வங்கியில் பணம் போட்டுவைத்துவிட்டு, உங்கள் கணக்கு எண்ணை மறந்துவிட்டதைப் போலத்தான், பூர்ணத்வம்தான் உங்கள் உண்மைநிலை என்பதை மறந்து, உங்களுக்குள் உங்களை ஒரு குறைவுணர்வுள்ளவராகவே நம்புகிறீர்கள். ஆனால் வெளி-உலகிற்கு உங்களை ஒரு நிறைவுபெற்ற மனிதராகவே காட்டிக்கொள்ள விரும்புகிறீர்கள். அப்படியே காட்டிக்கொள்ளவும் செய்கிறீர்கள்.

பூர்ணத்வம், எல்லாத் தடைகளையும், குறைவுணர்வுகளையும் உருக்கிக் கரைத்துவிடும். உங்களுடைய உணர்வு மலர்வதற்குத் தடையாக இருக்கும் தடைகளெல்லாம் பெரிய மலைகளாக, பெரிய மலைத்தொடர்களாக இருக்கின்றன. எனினும், பூர்ணத்துவத்தால்மலையளவுள்ள குறைவுணர்வுகளைக்கூட கரைத்துவிட முடியும். ஆகவே, நிறைவுசெய்யுங்கள்! ஞானம் அடைவதையே நினைவில் வைத்து, சரியான புரிதலைக்கொண்டு எல்லாவற்றுடனும் நிறைவுசெய்து கொள்ளுங்கள்.

பூர்ணத்வமே கடவுள். பூர்ணத்வமே வாழ்க்கை. பூர்ணத்வம், உங்களைப் பிரபஞ்சத்திற்கே அழைத்துச் செல்கிறது. உண்மையிலேயே, பூர்ணத்வம் உங்களுக்கு எல்லாவற்றையும் அளிக்கிறது. எல்லாக் கர்மங்களிலிருந்தும், எல்லா தோஷங்களில் இருந்தும் - அது நாகதோஷமோ, சனிதோஷமோ, ஜாதக தோஷமோ, வாஸ்து தோஷமோ - அவற்றிலிருந்து பூர்ணத்வம் உங்களை விடுவிக்கிறது. ஆகவே பூர்ணத்வக் கிரியாவை செய்ய ஆரம்பியுங்கள். அனைத்து மதங்களின் சாரமும் பூர்ணத்வமே!!!

நாம் சரண்செய்வதற்கு எதுவுமே இல்லை நான், எனது-என்பவற்றைத் தவிர! சரணடைதல், நமக்கு இறுதி விடுதலையை, ஜீவன் முக்தியை எப்படிப் பெற்றுத்தருகிறது என்பதை இங்கு விளக்குகிறார், கிருஷ்ணர்..

அஹங்காரத்தை சரணாகதி செய்வதுதான் உண்மையான துறவு. ஆனால், அப்படிச் சரணாகதி செய்வதற்கும் கூட, நமக்கு அஹங்காரம் அல்லது மனம் போன்ற ஏதோ ஒன்று தேவைப்படுகின்றதே, இது முரண்பாடாகத் தெரிகின்றதே?

ஸ்வாமிஜி, தங்களுடைய சீடர்கள், நீங்கள் அவர்களை எரிப்பதாகக் கூறுகிறார்களே! இது எங்களை அச்சுறுத்துகிறது. இதற்கு என்ன அர்த்தம்?

ஸ்வாமிஜி, நான் ஒரு நித்ய தியான சிகிச்சையாளன். நான் தவறாமல் தினமும் தியானம் செய்து வருகின்றேன். பற்றற்ற தன்மையோடு, எதையும் செய்ய ஆர்வமில்லாதவனாக நான் இருப்பதாக எனக்குத் தோன்றுகிறது. நான் சோம்பேறித்தனத்தில் விழுந்துவிட்டேனோ என்றும் பயப்படுகிறேன். என்னதான் நடக்கிறது?

கிருஷ்ணர், தம்மை அறிவதற்கும், ஞானமடைவதற்கும் சரணாகதி ஒன்றேதான் வழி என்று சொல்கிறார். ஆனால், சரணாகதி, துறவு என்றெல்லாம் சொல்லும்போது, ஞானமடைவதற்கான ஆசையையும் சேர்த்தே சரணாகதி செய்துவிட வேண்டுமென்றல்லவா அர்த்தமாகிறது?

ஸ்வாமிஜி, கிருஷ்ணர் பற்றுகள் அனைத்தையும் விட்டுவிடுங்கள், அது ஒன்றேதான் மார்க்கம் என்று சொல்கிறார். இது எப்படி முடியும்?

ஸ்வாமிஜி, கிருஷ்ணர் பக்தியைப் பற்றிச் சொல்லும்போது, “என்னுடைய சாரத்தை அறியும் ஒருவர் என்னுள்ளே கலந்துவிடுகிறார்,” என்கிறார். ‘அறிதல்’ அதாவது ‘ஞானம்’ எப்படி ‘பக்தி’ ஆக முடியும்?

ஸ்வாமிஜி, இதுவரை கிருஷ்ணர், ‘என்னிடம் சரணடைந்துவிடு, நான் உன்னை கவனித்துக்கொள்கிறேன் என்று சொல்லி வந்தார். ஆனால் இப்போது, உன்னுடைய கடந்தகால கட்டுறு மனப்பாங்கிலிருந்து தப்ப வழியே கிடையாது என்று அவரே சொல்கிறார். இது என் நம்பிக்கையையே குலையச் செய்கிறதே?

✍ ஸ்வாமிஜி, கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு கொடுக்கும் சக்தி தரிசனத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டீர்கள். நீங்கள்கூட சக்தி தரிசனம் தருகிறீர்கள். அதன் முக்கியத்துவம் என்னவென்பதை விளக்குங்கள்?

✍ ஸ்வாமிஜி, கீதையில் கிருஷ்ணர் சொல்லும் சரணாகதி நிலையும், தாங்கள் சொல்கின்ற 'அன்கிளட்ச்' நிலையும் ஒன்றுதானா?

✍ ஸ்வாமிஜி, சரணாகதி செய்ய ஆசைப்படுவதே அஹங்காரத்தின் வெளிப்பாடாக இருக்கும்பொழுது, நாம் எப்படி அஹங்காரத்தை சரணாகதி செய்ய முடியும்?

✍ ஸ்வாமிஜி, சரணாகதியையும், துறவையும் எப்படி ஞானமடைவதற்கான ஒரு நுட்பமாகப் பயன்படுத்த முடியும் என்று எனக்குப் புரியவில்லை. தயவுசெய்து விளக்குங்கள்.

எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டுச் சரணடையுங்கள்- இது, பகவத்கீதையின் கடைசி அத்தியாயத்தின் சாரம் மட்டுமல்ல, மொத்த பகவத்கீதையின் சாரமும்கூட!

மேலும் காலங்காலமாக, எல்லா ஆன்மிக குருமார்களின் உபதேசங்களின் அடிப்படையாகவும் இதுவே இருந்துவருகிறது.

கிருஷ்ணர் இறுதியாக,

‘தர்மம் என்று நீ எதையெல்லாம் தெரிந்து வைத்திருக்கிறாயோ, வாழ்க்கை என்று நீ எதையெல்லாம் தெரிந்து வைத்திருக்கிறாயோ, உனக்குத் தெரியுமென்று நீ எதையெல்லாம் நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறாயோ அவை அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு என்னையே சரணடைவாயாக!’ - என்னும் இந்த ஒரு உபதேசத்துடன் பகவத்கீதையை முடிக்கிறார்.

அவர் அழகாகச் சொல்கிறார்: உனக்கு எதுவெல்லாம் தெரிந்திருக்கிறதோ, அது வெறுமனே உன்னுடைய அறிவையே குறிக்கிறது. உனக்கு என்ன தெரிகிறதோ, அதை மட்டுமே குறிக்கிறது; உண்மையில், அது, ‘என்னவாக இருக்கின்றதோ’ அதைக் குறிக்கவில்லை.

உண்மையில், ஜ்ஞானம் மற்றும் ஸத்யம் என்பவை நாம் இதுவரை அறிந்திராததைப் பற்றியதே. நமக்குத் தெரிந்தது எதுவுமே நம்மை இறுதி ஸத்யத்தை நோக்கி அழைத்துச் செல்ல முடியாது.

நாம் மிகவும் போற்றிப் பெருமைப்பட்டுக்க கொள்ளும் நம் மனத்தின் அறிவு என்பது குதிரையின் கண்களில் போடப்படும் கண் பட்டையைப்போல், பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மையின் இயல்பை நாம் அறிந்துகொள்ளாதபடி மறைத்துவிடுகிறது.

பிரான்ஸ் நாட்டைச்சேர்ந்த தத்துவமேதை ரீனே டெக்கார்தே (Rene Descartes), “நான் சிந்திக்கிறேன், அதனால் இருக்கிறேன்,” என்று சொல்கிறார். அவர் ஒரு மனிதர் என்பதிலோ அல்லது அவர் தம் மனம் மற்றும் எண்ணங்களின் காரணமாகத்தான் வாழ்கிறார் என்பதிலோ சந்தேகம் இல்லை. ஆனாலும், மனம் என்பது இருப்புத்தன்மையை அளப்பதற்கான அளவுகோல் அல்ல!

நம்முடைய உண்மையான நிலைக்கும் அதாவது நம் இருப்புக்கும், நமது எண்ணங்களுக்கும் சம்பந்தமே இல்லை. நமது இருப்பை, எண்ணங்கள் பாதிப்பதில்லை!

மனத்தை, பல கற்பனைகளைக் கொட்டி குப்பைமேடாக்குவதில்லை. அவையெல்லாம் இயற்கையோடு ஒருங்கிணைந்து வாழ்கின்றன.

ஒரு சிங்கமோ புலியோ, அது தன் பசிக்காக மட்டுமே வேட்டையாடும். எப்போது சாப்பிட வேண்டுமோ, அப்போது மட்டுமே சாப்பிடும். களைப்பாயிருக்கும்போது மட்டுமே தூங்கும். எந்த வனவிலங்கும் தன் உணவைச் சேகரித்து வைத்துக்கொள்வதில்லை. ஒன்றிரண்டு இனங்கள் விதிவிலக்காக அப்படிச் செய்யலாம். ஆனால், அதுவும், இயற்கையின் நியதியே! காட்டில் எந்த விலங்குமே உடற்பருமனோடு இருப்பதில்லை.

ஆதி சங்கராச்சாரியார், தம்முடைய ஆத்ம ஷட்கம் என்னும் நூலில் அதை மிக அழகாகச் சொல்கிறார். உண்மையில் 'தாம் யார்' என்பதை அவர் விளக்குகையில், தம்முடைய உடல், மனம், புலன்கள், உணர்ச்சிகள் மற்றும் தம்முடைய எல்லா உறவுகளும் 'தாம் அல்ல' என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகிறார்.

நான் இந்த உடல் அல்ல, நான் இந்த மனம் அல்ல, நான் இந்தப் புலன்கள் அல்ல, நான் இந்த உணர்ச்சிகள் அல்ல, நான் என்னுடைய உறவுகளும் அல்ல என மறுக்கிறார். எல்லாவற்றையும் மறுத்ததின் மூலம், ஆதி சங்கரர், தம் உள்ளார்ந்த தெய்விக ஆற்றலை மிக தெளிவாகவும் அழகாகவும் பிரகடனப்படுத்துகிறார்.

புரிந்துகொள்ளுங்கள். நாம் எல்லோரும் மனித உருவில் இருக்கும் 'தெய்விக இருப்பு'களே தவிர, நாம் தெய்விக இருப்பிற்காகப் கடுமையாகப் பாடுபடும் மனிதப் பிறவிகள் அல்ல. நம்முடைய உள்ளார்ந்த ஆற்றலானது மிகப் பிரம்மாண்டமானது. நம்முடைய புத்திசாலித்தனம் எல்லையற்றது. ஆனால், நம்முடைய பட்டறிவு ஒரு எல்லைக்குட்பட்டதே.

அறிவு என்பது மூவகைப்படும். முதல்வகை, நம் மனத்தின் மூலமாகவும், பட்டறிவின் மூலமாகவும் பெறப்படும் அறிவாகும். விஞ்ஞான அறிவுகளான பௌதீகம், கணிதம், மருத்துவம் முதலியவை இந்த வகையைச் சேர்ந்தவையே.

நாமெல்லோருமே, இந்த வகை அறிவுதான் நமக்குப்பலனளிக்கும் என்றும், நமது வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்தும் என்று நம்பி, அதன் பின்னேயே ஓடுகின்றோம்; அதைப் பெறுவதற்காகவே, நம் வாழ்வின் பெரும்பாலான நேரத்தை செலவிடுகிறோம்.

இறுதியில், இந்த எல்லாவகை அறிவு இருந்தும், நாம் ஏன் சந்தோஷமாக இல்லை என்று திகைக்கின்றோம். இந்த முதலாவது வகை அறிவை மேலும் மேலும் பெறும்போது, நாம் மேலும் மேலும் குழப்பவாதிகளாக ஆகின்றோம்.

இரண்டாவது வகையான அறிவு, பட்டறிவைப் போன்று, ஒருவர் கற்றுத்தந்து நாம் கற்றுக்கொள்ளக்கூடிய வகையான அறிவு அல்ல. இந்த வகையான அறிவை, நாம் செயல்பறிந்துதான் கற்றுத்தேற வேண்டும். படைப்பாற்றல் தேவைப்படுகின்ற கலைத்துறைகள் இந்த வகையைச் சார்ந்தவை.

ஒரு புத்தகத்தைப் படித்து மட்டுமே, நம்மால் ஆடவோ, பாடவோ, ஓவியம் வரையவோ, கதைகள் எழுதவோ கற்றுவிட முடியாது. வெறும் தகவல்களை, செய்திகளை மட்டும் பார்த்துவிட்டு அல்லது கேட்டுவிட்டு உட்கிரகித்துக் கொள்ளும் வகையல்ல இது. இந்தக் கலைகளை நாம் கூர்ந்து கவனிக்க வேண்டும்; நன்கு ஆழமாக உள்வாங்கி, ஆராய்ந்து, பயிற்சிசெய்து, நம் அனுபவமாக்கிக்கொள்ள வேண்டும்; அதன்பின் வெளிப்படுத்த வேண்டும். இதில் நம்முடைய மூளை மற்றும் பட்டறிவோடு, நம் இதயமும் உணர்ச்சிகளும் இணைந்து முழுமையாக ஈடுபட வேண்டும்.

இதயம் சார்ந்த அறிவானது, புரிந்துகொள்ளும் திறனை மட்டுமல்லாது, அதற்கும் மேலான ஒன்றையும் அடிப்படையாகக் கொண்டதாகும்.

மூன்றாவதும், மிக உயர்ந்ததுமான அறிவு நம்ிருப்பிலிருந்து வெளிவருவதாகும். அது ஒருிருப்பிலிருந்து மற்றொருிருப்புக்கு அனுப்பப்படுகிறது. இந்த வகையான அறிவு, நம்மை 'ஆஹா' என சொல்லவைத்து, நம்மை உருகிக்கரையச் செய்துவிடும். எப்போதாவது அரிதாகவே நிகழும் ஒரு அபூர்வமான அனுபவம் அது! மாபெரும் கண்டுபிடிப்புக்களும், புதிய படைப்புகளும், சாதனைகளும் இந்த அரிய வகையைச் சார்ந்தவையே. இந்த அறிவையே நாம் 'உள்ளுணர்வு' என்கிறோம்.

இது, பட்டறிவு அளவில் நடைபெறும் ஒரு தகவல் பரிமாற்றமும் அல்ல, உணர்ச்சிகள் அளவில் இணைந்து செயல்படும் ஒரு செயல்முறையும் அல்ல. இதை, 'இரு இருப்புகளின் ஒரு சங்கமம்' என்றே சொல்ல வேண்டும்.

'இருப்பு நிலையிலான அறிவு' என்பது மூளைசார்ந்த அறிவு, இதயம் சார்ந்த அறிவு மற்றும் இவற்றையும் தாண்டிய ஏதோ ஒன்றும் சேர்ந்த ஒரு கலவையே.

கடவுளை அறிவது என்பது முற்றிலும் வேறானது.

வார்த்தைகள், அவை கடவுளை வெளிப்படுத்தாது. எந்த விளக்கத்தாலும், நம்மைக் கடவுள் அனுபவத்திற்கு அழைத்துச்செல்ல முடிவதில்லை. எல்லா விளக்கங்களும் ஓய்ந்து முடியும்பொழுதே, கடவுள் அனுபவம் நிகழ்கிறது.

கடவுளைப் பற்றிய வார்த்தைகள் எந்த ரூபத்திலிருந்தாலும், எவ்வளவு உண்மையாக இருந்தாலும், அவையனைத்தும் வெறும் சுட்டும் விரல்களைப்போலத்தான். அவை வெறும் நினைவூட்டிகளே!

பகவத்கீதை முழுவதும், கிருஷ்ணர் துறவைப் பற்றித்தான் மீண்டும், மீண்டும் வலியுறுத்துகிறார். கிருஷ்ணர், நாம் செய்யும் செயல்களையே நிறுத்திவிடாமல், அதன் பலன்களை மட்டும் சர‍ணாகதி செய்வது எப்படி என்பதையும், நம் எல்லா அறிவையும், செயல்களையும் அவர் காலடியில் அர்ப்பணிப்பது எப்படி என்பதையும் தெளிவுபடுத்துகிறார்.

கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம், "அர்ஜூனா, இனி நீ செய்ய வேண்டியதெல்லாம் 'சரணடைதல்' ஒன்றுதான்," எனச் சொல்லும்போது, அவர் அர்ஜூனனை இந்த இறுதி நிலைக்குத்தான் தயார்செய்கிறார்.

முதலில் நாம், சரணாகதி என்னும் சொல்லின் அர்த்தத்தைப் புரிந்துகொள்வோம், இந்தச் சொல்லே மக்களைப் பயமுறுத்துகிறது. சரணாகதி செய்யும்பொழுது நாம் எதையும் இழந்துவிடப் போவதில்லை. நாம் எல்லா வகையான லாபங்களையும் அடையத்தான் போகிறோம் என்பதை நன்றாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். வேறு சரியான வார்த்தை கிடைக்காததால், இந்த வார்த்தையைப் பயன்படுத்த வேண்டியதாயிருக்கிறது.

ஆழ்ந்து புரிந்துகொள்ளுங்கள், முதலாவதாக நம்மிடம் சரணாகதி செய்வதற்கென மதிப்புமிக்கதென்று எதுவுமே இல்லை. சரணாகதி செய்ய நம்மிடம் ஏதோ வைத்திருக்கிறோம் என்று நாம் நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். உண்மையைச் சொல்ல வேண்டுமானால், சரண் செய்வதற்கென்று நம்மிடம் எதுவும் இல்லை. நாம் செய்யவேண்டியதெல்லாம் ஒன்றே, நம் கண்களைத் திறந்து 'ிருப்பதெல்லாம் தெய்விகமே' என்று பார்ப்பது மட்டுமே.

சரணாகதி என்பது மூன்று வகைப்படும். முதல் வகை, நமது பட்டறிவை சரணாகதி செய்வது. பெரும்பாலானோருக்கு, முக்கியமாகப் பட்டறிவாளர்களுக்கு இது மிகவும் எளிது. உங்களுடைய அஹங்காரம் கீழே விழவேண்டுமானால், அதற்குமுன் அது நன்கு பழுத்திருக்க வேண்டும்.

வாழ்வின் அந்தக் கட்டத்தில் யாராவதொருவர், 'பட்டறிவு' என்பது

> உங்கள் அஹங்காரம் கீழே விழவேண்டுமானால், அதற்குமுன் அது நன்கு பழுக்க வேண்டும்.

தாங்கள் பெரும் அறிவாளிகள் என்று பாசாங்குசெய்து கொண்டிருக்கும் அரை வேக்காட்டு அறிவாளிகளுக்குத்தான் இந்த உண்மையைப் புரிந்துகொள்வது கடினமாக இருக்கிறது. ஒரு உண்மையான பட்டறிவாளரால், தாம் கற்றுக்கொண்ட அறிவெல்லாம் வெறும் கானல் நீரே, வெறும் மாயையே என்பதை நன்கு புரிந்துகொள்ள முடியும்.

இது நிகழும்போது, அந்த மனிதர், தாம் கற்றறிந்த அறிவையெல்லாம், தமக்கு அந்த நல்வழியைக் காட்டிய குருவினிடம் சரணாகதி செய்துவிடுகிறார்.

ஆன்மிகத் தேடலுள்ளவர்களும், ஆன்மிக வாடிக்கையாளர்களும் பல கேள்விகளைச் சுமந்து கொண்டு என்னிடம் வருவார்கள். அவர்களுள் பலர், என் முன் சிறிதுநேரம் அமர்ந்திருந்த பிறகு, "இப்போது என்னிடம் எந்தக் கேள்விகளும் இல்லை, ஸ்வாமிஜி!" என்று மிகுந்த ஆச்சரியத்தோடு சொல்வதுண்டு. நான் அவர்களுடைய கேள்விகளுக்குப் பதில் சொல்லும் சிரமத்தை எடுத்துக்கொள்வதில்லை. அந்த மாதிரி கேள்விகளுக்கு யாருமே பதில் சொல்லவும் முடியாது.

நான் செய்வதெல்லாம், அவர்களுக்குள் மேலும் பல புது வார்த்தைகளைத் திணித்துவிடுவதுதான். அவர்களும் அந்தப் புது வார்த்தைகளோடு போராடிப் பார்த்துவிட்டு, இறுதியில் தாங்களாகவே தங்கள் கேள்விகளுக்குப் பதில்களைக் கண்டுபிடித்துக்கொள்வார்கள்! ஒருசில கேள்விகளுக்குப் பதிலளித்தாலே போதும், மற்ற கேள்விகளெல்லாம் தானாகவே கீழே உதிர்ந்துவிடும்.

நான் ஒரு கேள்விக்குப் பதிலளிக்கும் பொழுது, அந்தக் 'கேள்விக்குப்' பதிலளிப்பதில்லை, 'கேட்டவருக்கே' பதிலளிக்கிறேன். நான், அந்தக் குறிப்பிட்ட நபருக்காகத்தான் பேசுகிறேன், அவருடைய கேள்விக்கு அல்ல. நான் அவருடைய இருப்பு நிலையினுள்ளே பார்த்துவிட்டு, பிறகுதான் தீர்வைச் சொல்கிறேன்.

இரண்டாவது வகை ச²ரணாகதி, இதய பூர்வமாகச் செய்யும் ச²ரணாகதி. தாங்கள் இந்த ஆசிரமத்திலிருந்து வீட்டிற்குத் திரும்பிய பிறகும், என்னைத் தொடர்ந்து நினைவுகொள்வது எப்படி என்று சிலர் கேட்பார்கள். நான் அவர்களிடம் சொல்வதுண்டு, "நான் உங்களுடைய குரு என்றால், உங்களுக்கு என்னை மறப்பதுதான் கடினமாக இருக்கும், உங்களுக்கு என்னை ஞாபகத்தில் வைத்துக்கொள்வது ஒரு பிரச்சினையாக இருக்காது. என்னை மறப்பதுதான் பிரச்சினையாக இருக்கும்."

குருவைப் பற்றிய நினைவே உங்களின் இதயத்தை உருகச் செய்யும். நீங்கள் குருவின் முன்னிலையில் இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை; அவருடைய படத்தைப் பார்க்க வேண்டிய அவசியமில்லை; அவருடைய குரலைக் கேட்க வேண்டிய அவசியமில்லை; அவரைப் பற்றிய நினைவே போதும், உங்கள் கண்களிலிருந்து ஆனந்தக் கண்ணீர் வழிய ஆரம்பிக்கும். இது ஒரு சக்திமிகுந்த ச²ரணாகதி நிலை.

இராமகிருஷ்ணர் சொல்கிறார், "உங்கள் இஷ்ட தேவதையின் அல்லது உங்கள் குருவின் நினைவே உங்களைக் கண்ணீரில் கரையச் செய்யுமானால், உறுதியாகத் தெரிந்துகொள்ளுங்கள், இதுவே உங்களின் கடைசி பிறவி!"

ஒரு ஜ்ஞானகுரு சொல்வது அனைத்துமே ஸத்யம்! ச²ரணாகதி, அவ்வளவு சக்தி வாய்ந்தது, ச²ரணாகதி, உங்களை ஞானமடையச் செய்துவிடும். இதுவே பக்தியின் சக்தி.

கற்பது பற்றிய கவலை வேண்டாம்; சடங்குகளைச் செய்வது பற்றிய கவலை வேண்டாம்; நுட்பங்களை பற்றியெல்லாம் கூட கவலைப்பட வேண்டாம். அவர் சொல்கிறார், "என்னிடம் மட்டுமே பக்தி கொண்டிரு, நான் உன்னைக் காப்பேன்."

மூன்றாவதும், கடைசியுமான சரண் என்பது நமது புலன்களைச் சரண்செய்வது. புலன்களின் சரண் நிகழும்போது, ஜ்ஞானம் நிகழ்கிறது; ஜ்ஞானம் நிகழ்கின்றபோது, புலன்களின் சரண் நிகாழ்ந்துவிடுகிறது.

மகாபாரதப் போருக்குப் பின்பு ஒருசமயம், அர்ஜூனனும் கிருஷ்ணரும் ஓய்வாக நடந்துகொண்டிருந்தபோது, கிருஷ்ணர், ஒரு மரத்தின்

உடனே கிருஷ்ணர், "எப்படிப்பட்ட முட்டாளாக இருக்கிறாய் நீ! ஒரு காகம் எப்படிப் பச்சை நிறத்தில் இருக்க முடியும்?" என்று கேட்கிறார்.

அர்ஜூனன் சாதாரணமாகக் கூறுகிறார், "கிருஷ்ணா, நீர், அங்குப் பச்சை நிறக் காகத்தைப் பார்க்கச் சொன்னபோது, நான் உண்மையிலேயே அங்கு ஒரு பச்சை நிறக் காகத்தைத்தான் பார்த்தேன்."

கிருஷ்ணர் எதை எப்படிச் சொன்னாரோ, அப்போது அர்ஜூனனின் கண்களும் அதை அப்படியேதான் பார்த்தன. குருவிடம் அர்ஜூனனின் சரண் அந்தளவுக்கு உறுதியாக இருந்தது. இதுவே, சரணின் இறுதி நிலை.

'ஒரு ஜ்ஞானகுருவுக்கு அவர் விரும்பியதைச் செய்வதற்கான சுதந்திரம் கிடையாது' - என்னுடைய இந்தக் கூற்று உங்களுக்கு ஆச்சரியமளிக்கலாம். அவர், பிரபஞ்ச சக்தியிடம் முழுமையாக சரணடைந்திருப்பதால், அவருடைய ஒவ்வொரு அசைவும் அந்தச் சக்தியாலேயே வழிநடத்தப்படுகிறது. ஆனால், சாதாரண மக்களைப் பொறுத்தமட்டில், அவர்கள் விரும்பியதையெல்லாம் செய்ய அவர்களுக்குச் சுதந்திரம் இருக்கிறது.

விதியைப் பற்றிய உங்களுடைய பேச்சுக்கள் அனைத்துமே அர்த்தமற்றவை. நீங்கள் விரும்பியதைச் செய்ய உங்களுக்கு முழுச் சுதந்திரம் உண்டு. ஆனால், நீங்கள் விரும்பியதையெல்லாம் செய்துவிட்டு, அதனால் வரும் துன்பங்களுக்கு, உங்களின் விதிதான் காரணம் என்றும் சொல்லிக்கொள்வீர்கள்! ஆனால் நீங்கள் எது செய்தாலும் அது உங்களின் விருப்பத்திற்குட்பட்டதுதான்.

என்னைப் பொறுத்தமட்டில், சுயமாக எதையும் செய்வதற்கு எனக்கு அதிகாரம் கிடையாது. நான் வெளிப்படுத்தும் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் செய்கையும், பிரபஞ்ச சக்தியான பராசக்தியின் கட்டளையால்தான்!

அர்ஜுனனுக்கும், மற்ற எல்லாப் பக்தர்களுக்கும் அவர் அருளும் அறிவுரை: 'எல்லாவற்றையும் விட்டுவிடுங்கள், அவனிடம் சரணடையுங்கள்!' என்பதே! இது ஒன்றுதான் இறுதி வழி, அறுதி தீர்வு.

நீண்டநேர மௌனத்திற்குப் பிறகு இப்போதுதான் அர்ஜூனன் பேசுகிறார். விரைவிலேயே அவர் பேசுவதை நிறுத்தப்போகிறார்!

கிருஷ்ணர், தம் விஸ்வரூப தரிசன மழையைப் பொழிந்தபின், அவர் ஒரு பூவைப்போல மலர்ந்துவிட்டார். அந்த வார்த்தைகளை ‘சந்தேகங்கள்’ என்றுகூட என்னால் சொல்ல முடியவில்லை.

அர்ஜூனன், கிருஷ்ணரிடமிருந்து ஸத்யங்களைச் திரும்பத் திரும்பக் கேட்டுக் கொண்டிருக்க மட்டுமே விரும்பினார்.

சில நேரங்களில், என் முழு ஸத்ஸங்க உரையைக் கேட்ட பின்பு என் சீடர்கள், ஒரு நகைச்சுவையையோ அல்லது ஒரு கருத்தையோ இன்னொரு முறை சொல்லும்படி என்னிடம் கேட்டுக்கொள்வார்கள்! அவர்கள், மறுபடியும் அதைக் கேட்க விரும்புவார்கள்.

அர்ஜுனனும் அதேபோல, கிருஷ்ணரிடமிருந்து அந்த ஸத்யங்களைத் திரும்பத் திரும்பக் கேட்பதற்கு விரும்புகிறார். ஒரு சீடருக்கு, குருவிடமிருந்து ஒருசில விஷயங்களைத் திரும்பத் திரும்பக் கேட்பது, பெரும் மகிழ்ச்சியளிப்பதாக இருக்கிறது.

குருவின் வார்த்தைகள் அனைத்தும் சக்தி வாய்ந்தவை. அந்த ஸத்யங்கள் உங்களுக்குள் ஆழமாக ஊடுருவிச்சென்று, உங்களை உணர்வுமாற்றம் பெறச்செய்யும். கேட்கும் நேரத்தில் அவற்றின் ஆழத்தை நீங்கள் அறிவதில்லை; ஆனால், அவை உங்களிடம் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தத் தவறுவதே இல்லை.

கிருஷ்ணர் பதில் சொல்கிறார், "பாரதா, இப்போது துறவைப் பற்றிய என்னுடைய தீர்ப்பைச் சொல்கிறேன். துறவு என்பது பலவகைப்படும். சில கற்றறிந்தோர், பலன்களை அடிப்படையாகக்கொண்ட செயல்களை விட்டுவிடுதலே 'துறவு' என்று சொல்கிறார்கள். சில கற்றறிந்தோர், செயல்களைச் செய்யலாம்; ஆனால், அவற்றின் பலன்களை விட்டுவிடுதலே துறவு என்று சொல்கிறார்கள்."

கிருஷ்ணரைப் போன்ற கருணை நிறைந்த ஒரு குரு எவரும் இல்லை. அவரே இறுதி. குரு. அவர் வெறும் உபதேசம் மட்டும் செய்யவில்லை. இது நம்புவதற்கு மிகக் கடினமான உபதேசம் என்றும், அதனால் இதனை நம்புவதற்கு மக்களுக்குச் சிறிது காலம் தேவைப்படும் என்றும் அவருக்குத் தெரியும். அதனால் அவருடைய உபதேசங்களுக்கு வலுசேர்க்கும் சில தர்க்கங்களை நம் முன் வைக்கிறார்.

'இதுவே உண்மை உனக்குப் பிடித்தால் நீ இதைப் பின்பற்றலாம் இல்லையெனில் போர்க்களத்தை விட்டு வெளியேறலாம்' என்று அவர் சொல்லியிருக்கலாம். ஆனால், அவர் அப்படிச் செய்யவில்லை. அவர் மீண்டும், மீண்டும் அர்ஜூனனுடைய நிலைக்குக் கீழிறங்கி வந்து, ஸத்யங்களைச் படிப்படிளாக விளக்குகிறார்.

> யஜ்ஞம் மற்றும் ஹோமங்கள் போன்றவற்றை தூய விழிப்புணர்வோடு செய்யும்போது, அவை நம்மைப் பிரபஞ்ச சக்தியோடு இணைக்க உதவுகின்றன.

இறுதி சக்தியான பிரபஞ்ச கிருஷ்ணரே அனைத்து வேத நூல்களையும், விதிமுறைகளையும் உருவாக்கியவர். அதனால் அவரிடமிருந்து வரும் விளக்கத்தையே இறுதி தீர்ப்பாக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

துறவின் எந்தவொரு செயல்முறையாக இருந்தாலும், அது எந்த உணர்விலிருந்து செய்யப்படுகிறது என்பதை அடிப்படையாக வைத்தே, அது எந்தவகையான துறவு என்பதை முடிவுசெய்ய வேண்டும்.

துறவு என்பது மூன்று வகைப்படும்:

1) யாகம், 2) தர்மம், 3) தவம் இவை ஆன்மிக உலகில் ஏற்கனவே மலர்ந்தவர்களையும், தூய்மைபெற்றவர்களையும் மேலும் தூய்மைப்படுத்துகின்றன.

'யாகம் செய்வதின் நோக்கமே, மனித குலத்தை தூய்மைப்படுத்தி அவர்களை ஆன்மிகப் பாதையில் உயர்வடைய வைப்பதுதான். அவை, தனி மனித சக்தியை பிரபஞ்ச சக்தியோடு இணைத்து வைக்கின்றன' என்ற புரிதல் மிக மிக அவசியம் என்கிறார், கிருஷ்ணர்.

"'மனித குலத்தின் மேன்மைக்காகச் செய்யப்படும் எந்தவொரு யாகத்தையும் நாம் விட்டுவிடலாகாது,” அவர் அறிவுறுத்துகிறார். பொதுவாக, யஜ்ஞம் மற்றும் ஹோமங்கள் போன்று யாகமும் ஒருவித சமயச் சடங்கே என புரிந்து வைத்திருக்கின்றோம். வேத நூல்களில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள இந்த அக்னிச் சடங்குகள், தெய்வங்களை மகிழ்விப்பதற்காக செய்யப்படுகின்றன. இவற்றை தூய விழிப்புணர்வோடு செய்யும்போது, இந்த சக்திவாய்ந்த நுட்பங்களே நம்மை பிரபஞ்ச சக்தியோடு இணைக்க உதவுகின்றன.

வேள்வித்தீயில் பலி கொடுக்கப்படும் உயிர்களின் ஆன்மாக்கள் உயர்தளத்திற்கு எடுத்துச்செல்லப்படுகின்றன என்ற கருத்தின் அடிப்படையில், புராதன காலங்களில், வாழும் உயிர்கள்கூட இந்த வேள்வித் தீயில் பலி கொடுக்கப்பட்டன.

இந்த வேள்விகளைச் செய்தவர்கள், இந்த உடல் வெறுங்கூடே, இதைத் தீயிலிட்டாலும், ஆன்மா அழிக்கப்பட முடியாது; இதன் மூலம் அந்த ஆன்மா தூய்மைப்படுத்தப்பட்டு, பரிணாம வளர்ச்சியில் ஒரு உயர்ந்த நிலைக்கு எடுத்துச்செல்லப்படுகிறது என்னும் ஒரு உயர் புரிதலோடும், விழிப்புணர்வோடும் அதைச் செய்தார்கள்.

இருப்பினும், இப்புரிதலற்ற இன்றைய இந்த நவீன உலகில் உயிர்ப்பலி பொருந்தாது. ஏனெனில், ஒரு விலங்கு பலியிடப்படுவதால் பரிணாமநிலையில் உயரும் என்று நம்புவதற்கு யாரும் தயாராயிருக்க மாட்டார்கள். இம்மாதிரியான யாகங்கள், அவற்றின் உள்ளார்ந்த அர்த்தத்தை இழந்து, அவை ஒரு வெறும் சடங்காக மட்டுமே நடத்தப்படும்போது, அவற்றில் வலியை மட்டுமே நம்மால் உணர முடியும்; அதன் நோக்கத்தை அல்ல.

அந்தக் காலங்களில் அச்'வமேத யாகங்கள் நடத்தப்பட்டன. அது எப்படி நடத்தப்பட்டதென்றால், அச்'வமேத யாகம் நடத்த விரும்பும் அரசர், தாம் மதித்து அன்புடன் வளர்க்கும் ஒரு குதிரையைப் பிற நாடுகளுக்கு அனுப்பி வைப்பார். இக்குதிரையும் ஒவ்வொரு நாடாகச் சென்று, அந்நாட்டின் எல்லைக்குள் ஊடுருவிச் சென்று, புல்லை மேய்ந்து கொண்டு சுதந்திரமாக உலவும். அந்த நாட்டுக்குரிய அரசர், அக்குதிரைக்கு எதிர்ப்புக்காட்டாமல், தம் அங்கீகாரத்தை அளிப்பாரேயானால், அவர் அக்குதிரையை அனுப்பிய அரசரின் தலைமையை, பலத்தை ஒப்புக்கொண்டவராகிவிடுகிறார்.

வேத நூல்களில் சூரியனை அச்'வமாக உருவகப்படுத்தி, அதன்மீது தியானம் செய்யும் உள்ளுலக அச்'வமேத யாகத்தைப் பற்றிய குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன.

ஆனால், அப்படிச் செய்யாமல், அக்குதிரையைச் சிறைப்பிடித்து வைத்துக்கொண்டால், அவர் யாகம் நடத்தும் அரசருடன் போர்புரியத் தயாராகிறார். அப்போரில், யாகம் நடத்தும் அரசர் வெற்றிபெற்று விட்டால், தோல்வியடைந்த அரசர், யாகம் நடத்தும் அரசருடைய ஆட்சியை ஏற்றுக்கொண்டே ஆக வேண்டும்.

அந்தக் குதிரை இப்படி நாடுதோறும் வலம் வருதலை முடித்துக் கொண்டு, தன் சொந்த நாடு திரும்பியவுடன், ஒரு அச்'வமேத யாகம் நடத்தி அதை அந்த நெருப்பிலிட்டு, அதன் ஆன்மா பரிணாம வளர்ச்சியில் மேல்நிலையை அடையுமென்ற நம்பிக்கையோடு யாகத்தை முடிப்பார்கள். அதை, அந்தக் குதிரைக்குத் தரப்பட்ட ஆசீர்வாதமாக நம்பினார்கள்; குதிரையைத் துன்புறுத்துவதாக அல்ல. அதை வெறும் ஒரு உயிர்ப்பலியாக அவர்கள் நினைக்கவில்லை. ஆனால், காலம் செல்லச் செல்ல அவையெல்லாம் மாறாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டன. அவை இக்காலத்திற்கு ஒவ்வாதனவாகிவிட்டன.

இராமாயணம், மகாபாரதம் போன்ற இதிகாசங்களிலிருந்து, இம்மாதிரியான பலி கொடுக்கும் யாகங்களைப் பற்றி அறிந்துகொள்கிறோம்.

உபநிடதங்கள், இந்தச் சடங்குகளின் அர்த்தங்களை உருவகமாகக் குறிப்பிட்டுச் சொல்லியிருக்கின்றன. வேத நூல்களில் சூரியனை அச்'வமாக உருவகப்படுத்தி, அதன்மீது தியானம் செய்யும் உள்ளுலக அச்'வமேத யாகத்தைப் பற்றிய குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன.

இப்போது நம் காலத்தில், யாகம் எனப்படுவது தன்னலமற்ற எந்தவொரு சேவையையும் குறிக்கும். ஆனால், துரதிர்ஷ்டவசமாக, சேவையில் ஈடுபடும் பலரும், சேவையில் தங்கள் கவனத்தைச் செலுத்துவதைவிட, தங்களின் புகைப்படம் தொலைக்காட்சிகளிலும், செய்தித் தாள்களிலும் காண்பிக்கப்படுவதிலேயே அதிக ஆர்வங்காட்டுகிறார்கள்.

சேவை என்பது சில சிரமங்களையும், வலிகளையும் உள்ளடக்கியதாகவும், உங்களால் கொடுக்க முடியாத ஒன்றைக்கூட கொடுப்பதாகவும் இருக்க வேண்டும்! சேவை என்பது உண்மையானதாக இருக்க வேண்டுமானால், அது ஒரு தவமாக மாற வேண்டும். அது எளிமைத் தன்மைக்கு வழிவகுக்க வேண்டும்.

தவம் என்பது புலனின்பங்களைக் கட்டாயமாக தனக்குத்தானே தவிர்த்துக்கொள்வதாகும். அனைத்து ஆன்மிகப் பயிற்சிகளின் நோக்கமும் மனத்தையும், புலன்களையும் கட்டுப்படுத்துவதே. தவம் என்பது உள்முகமாகத் திரும்புவது; ஆனால், வேள்விகளும் சேவையும் வெளிப்புறமாக செய்யப்படுவது.

"இந்தச் செயல்களைப் பற்றில்லாமலும் பலன் எதிர்பாராதும் செய்ய வேண்டும்; அவை அனைத்தையுமே ஒரு கடமையாகக் கருதிச் செய்ய வேண்டும். இதுவே என் இறுதி கருத்து,"' என்று குரு தெரிவிக்கிறார்.

கிருஷ்ணர் இங்கு அவருடைய கருத்தைத் தருகிறார். இதற்கு முன்னர், மற்றவர்கள் துறவுக்கு கொடுத்த விளக்கங்களை அதாவது 'செயலையே விட்டுவிடுவதுதான் துறவு என்று சிலரும், செயலைத் துறக்கத் தேவையில்லை, பலனை மட்டும் துறந்தால் போதும், அதுவே துறவு என்று சிலரும் சொல்லியிருந்ததை விளக்கினார்.

இப்போது அவர் தம் கருத்தை வெளியிடுகிறார்: 'பற்றற்ற வாழ்க்கையை வாழ்வதே துறவு! இந்த ஸத்யத்தை நீங்கள் ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். அது ஆன்மிகமோ அல்லது உலகியலான விஷயமோ, நீங்கள் ஒரு இலக்கு, நோக்கம் என்று எதையாவது வைத்துக்கொண்டு போராடிக் கொண்டிருக்கும்வரை, நீங்கள் நிம்மதியாக, தளர்வாக இருக்க முடியாது.

இதப் பற்றி மிகத் தெளிவாக இருங்கள். வாழ்க்கையின் போக்கிற்குச் சரணடைந்தவர்கள், வாழ்க்கையின் ஓட்டத்தோடு இசைந்து செல்பவர்கள் உள் உலகம், வெளி உலகம் இரண்டையுமே ஒரே நேரத்தில் மகிழ்ச்சியாக வாழ்வார்கள். கிருஷ்ணர் இந்தப் பதினேழு அத்தியாயங்களில் எதைப் பற்றிப் பேசினாரோ, அதன் மொத்த சாரத்தை இப்போது தருகிறார்.

அனைத்து ஆன்மிகப் பயிற்சிகளின் நோக்கமும் மனத்தையும், புலன்களையும் கட்டுப்படுத்துவதே.

சரணாகதி என்பதின் அர்த்தத்தை இப்போது நான் உங்களுக்கு விளக்குகிறேன். பிறகு அதை உங்களால் நன்றாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும். கூட்டல் குறி போன்ற இரண்டு கோடுகளை நினைத்துக்கொள்ளுங்கள்.

செங்குத்துக்கோடு ஆன்மிக வாழ்க்கையைக் குறிப்பிடுகிறது, படுக்கைக்கோடு பொருள்சார்ந்த வாழ்க்கையைக் குறிக்கிறது. இரண்டும் சந்திக்கும் மையப்புள்ளிதான் உங்கள் இருப்பு. இதுவே உங்களுக்கான இலக்கு.

பொருள்சார்ந்த உலகிலும், ஆன்மிக உலகிலும் நீங்கள் உங்களுக்கென சில இலக்குகளைக் கொண்டிருப்பீர்கள்.

சேவை என்பது உண்மையானதாக இருக்க வேண்டுமானால், அது ஒரு தவமாக மாற வேண்டும்.

பொருள்சார்ந்த உலகின் இலக்கை அடைய நீங்கள் தொடர்ந்து போராடி, வேலைசெய்து கொண்டிருந்தால், அப்போது நீங்கள் படுக்கைக் கோட்டில் எங்கோ ஒரு இடத்தில் இருக்கிறீர்கள். உங்கள் ஆன்மிக இலக்கையடைய, நீங்கள் யோகா, ப்ரணாயாமா, ப்ரத்யாகாரா போன்றவற்றை தீவிரமாகப் பயிற்சிசெய்து கொண்டிருந்தால், இப்போது நீங்கள் செங்குத்துக் கோட்டில் எங்கோ ஒரு இடத்தில் இருக்கிறீர்கள்.

ஆழ்ந்து புரிந்துகொள்ளுங்கள், நீங்கள் பொருள்சார் இலக்கை அடைய போராடிக் கொண்டிருக்கும்போது படுக்கைக் கோட்டிலும், ஆன்மிக இலக்கை அடைய போராடிக் கொண்டிருக்கும்போது செங்குத்துக் கோட்டிலும் இருக்கிறீர்கள்.

நீங்கள் போராடிக்கொண்டிருக்கும்வரை, ஒன்று, நீங்கள் இந்தத் திசையிலோ அல்லது அந்தத் திசையிலோ போராடிக்கொண்டிருப்பீர்கள். நீங்கள் பொருள்சார் இலக்கை அடைய போராடிக் கொண்டிருக்கும்வரை, நீங்கள் ஆன்மிக உலகைத் தவிர்ப்பீர்கள்; ஆன்மிக இலக்கை அடைய போராடிக் கொண்டிருக்கும்வரை, பொருள்சார் உலகைத் தவிர்ப்பீர்கள். ஆக இரண்டுமே போராட்டமாகத்தான் இருக்கும்.

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், “இரண்டிலிருந்தும் விலகி ஓய்வாக, நிம்மதியாக இருங்கள்!” இதைக் கேட்டவுடன் நீங்கள், ‘இதென்ன இப்படி ஒரு வேடிக்கையான யோசனை சொல்கிறாரே’ என்றும், ‘இரண்டையும் விட்டுவிட்டால், இரண்டையுமே இழந்துவிட நேருமே’ என்றும் நினைக்கலாம்.

ஆனால், ஸத்யம் என்னவென்றால், இரண்டையும் விட்டுவிட்டு நீங்கள் நிம்மதியாக இருக்கும்போது, நீங்கள் உங்களின் உள் விழிப்புணர்வினுள், உங்கள் இருப்பினுள், உங்கள் உள்ளுலகத்தினுள் விழுகிறீர்கள். உங்கள் உள்ளிருப்பு, உள் விழிப்புணர்வு அனுபவத்தைப் பெறும்போது, எல்லாத் திசைகளிலும் நீங்கள் விரிந்து பரவ முடியும் என்பதை உணர்வீர்கள். அதற்குப் பிறகு நீங்கள், படுக்கைக்கோடா அல்லது நெடுக்குக் கோடா என்றெல்லாம் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டிய அவசியமிருக்காது. நீங்கள் ஒரே நேரத்தில் இரு கோடுகளிலும் சென்று வர முடியும்!

| பொருள்சார் இலக்கு, ஆன்மிக இலக்கு - இந்த இரண்டிலிருந்தும் விலகி ஓய்வாக, நிம்மதியாக இருங்கள்! - ஸ்ரீகிருஷ்ணர் | |---|

பொருள்சார் உலகில், அதாவது 'எனது' மயமாகத் திகழும் உலகில், உங்களின் சொத்துக்கள்தான் உங்கள் இலட்சியம். நீங்கள் இந்த இலட்சியங்களை அடையத்தான் போராடிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்.

ஆன்மிக உலகிலும், 'ஞானமடைவது' என்பதுபோன்ற சில குறிப்பிட்ட இலட்சியங்கள் உங்களுக்கென இருக்கலாம். நீங்கள் அந்த இலக்கை அடைய தொடர்ந்து ஓடிக் கொண்டிருப்பீர்கள்.

உண்மையில், ஆன்மிக இலக்குைகள்தான், பொருள்சார் இலக்குகளைவிட அதிக அஹங்காரத்தை உண்டாக்கும். பொருள்சார் இலக்கிலாவது, ஏதாவது ஒரு இடத்தில், அதன் பின்னாலேயே ஓடிக் கொண்டிருப்பதாலேயே உங்களால் உண்மையான மகிழ்ச்சியை அடைந்துவிட முடியாது என்பதை உணர்வீர்கள். அது மிகுந்த சோர்வைத் தரும். ஆனால், உங்கள் ஆன்மிக இலக்கில், நீங்கள் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறீர்களென்று உங்களுக்கேகூட புரியாது.

இருபக்க இலக்குகளுமே உங்களை மையத்திலிருந்து விலகச்செய்து விடுகின்றன. நீங்கள் உங்கள் இருப்புணர்விடம் சரணடைந்து, உங்களின்ிருப்பினுள் தளர்வாக இருக்கும்பொழுது, சட்டென்று, நீங்கள் நெடுங்கோட்டையோ அல்லது படுக்கைக் கோட்டையோ தேர்ந்தெடுக்க, நீங்கள் உங்கள் உடலும் இல்லை, மனமும் இல்லை என்பதை உணர்வீர்கள்.

மனம் மற்றும் குழப்பம் - இந்த இரண்டுமே ஒன்றுதான். குழப்பங்கள் மறையும்பொழுது மனங்கூட மறைந்துவிடுகிறது. குழப்பம் இருக்கும்வரை மனமும் இருந்து கொண்டுதான் இருக்கும். உங்கள் மனம் எப்பொழுதாவது குழப்பமில்லாமலிருந்திருக்கிறதா? ஒருபோதும் இருந்ததில்லையே! இந்தக் கேள்விக்கு விடையளிப்பதில்கூட உங்களுக்குள் குழப்பம் ஏற்பட்டிருக்கலாம்!

மனம் தொடர்ந்து குழப்பத்திலேயே இருந்து கொண்டிருக்கும் நீங்களும் தொடர்ந்து இதுவா இல்லை அதுவா என்று தேர்ந்தெடுப்பதிலேயே கவலைப்பட்டுக் கொண்டிருப்பீர்கள்.

ஒரு சின்ன கதை: ஒரு மனிதர் தம் வீட்டில் அமர்ந்து சப்தமாக அழுதுகொண்டிருந்தார். பொதுவாக ஆண்கள் அழுவதில்லை, அதிலும் சப்தமாக... நிச்சயம் இல்லை! அவர் மனைவி கேட்டார், "ஏன் அழுது கொண்டிருக்கிறீர்கள்?"

உடனே அவர், "உனக்கு ஞாபகமிருக்கிறதா, இருபது வருடங்களுக்கு முன்நாம் இருவரும் கடற்கரையில் சந்தித்துப் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, உன் அப்பா நம்மைக் கையுங்களவுமாகப் பிடித்து விட்டாரே? அப்போதுகூட, உடனே உன்னைத் திருமணம்செய்துகொள்ளாவிட்டால், என்னைச் சிறையில் தள்ளிவிடுவதாக மிரட்டினாரே..." என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கும்போதே, அவருடைய மனைவி இடைமறித்து, "ஆமாம் சொன்னார், எனக்கும் ஞாபகம் இருக்கிறது, அதற்கு ஏன் இப்போது அமர்ந்து அழுது கொண்டிருக்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்.

மனம் மற்றும் குழப்பம் – இந்த இரண்டுமே ஒன்றுதான். குழப்பங்கள் மறையும்பொழுது மனங்கூட மறைந்துவிடுகிறது.

அதற்கு கணவர், "அப்போது அவர் சொன்னதை நான் செய்யாமலிருந்திருந்தால், இன்று நான் ஒரு சுதந்திரமான மனிதனாய் இருந்திருப்பேனே!" என்றார்.

நீங்கள் உங்கள் வாழ்வில் எதைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும், பின்னர் ஏதாவது ஒருநாளில், ஏன் அதைத் தேர்ந்தெடுத்தீர்கள் என்ற ஆச்சரியத்தில்தான் மூழ்கியிருப்பீர்கள்.

பொருள்சார் இலக்குகளைத் தேர்ந்தெடுப்பவர்கள், ஆன்மிக வாழ்க்கையை இழக்கிறோமே என்று பரிதவிப்பார்கள்; ஆன்மிக இலக்கை தேர்ந்தெடுப்பவர்கள் பொருள்சார் வாழ்க்கையைத் தவறவிடுகிறோமோ என்று பரிதவிப்பார்கள். இது ஏனெனில், நீங்கள் அந்த இரண்டில் ஏதோ ஒன்றைத்தான் தேர்ந்தெடுக்கிறீர்கள்.

முதல் முறையாக கிருஷ்ணர், மொத்த ஆன்மிகத்திற்கும் இறுதி, அறுதி நுட்பத்தைத் தருகிறார். கிருஷ்ணர் உள்ளுலகத்திற்கான முதல் முழுமையான விஞ்ஞானியாகத் திகழ்கிறார். "சரணடயுங்கள்; தளர்வாக இருங்கள்; பிறகு நீங்கள் உள்ளுலக விழிப்புணர்வின் தீவிரத்தை உணர்வீர்கள்," என்று அவர் சொல்கிறார்.

அவ்வாறு செய்யும்போது நீங்கள் நெடுங்கோடா அல்லது

> நீங்கள் உங்கள் வாழ்வில் எதைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும், பின்னர் ஏதாவது ஒருநாளில், ஏன் அதைத் தேர்ந்தெடுத்தீர்கள் என்ற ஆச்சரியத்தில்தான் மூழ்கியிருப்பீர்கள்.

அதைப்போலவே, உண்மையான சரணாகதியில், நீங்கள் எதையுமே தவிர்க்க மாட்டீர்கள்; அனைத்தையுமே சேர்த்துக்கொள்வீர்கள். எல்லாவற்றையும் ஒரே சமயத்தில் உணர்வீர்கள். பிறகு நீங்கள் நெடுங்கோடா இல்லை கிடைக்கோடா என்று இரண்டினுள் ஒன்றைச் தேர்வுசெய்யத் தேவையில்லை. நீங்கள் இரண்டையுமே உணர முடியும், அதற்கு மேலேயும் உணர முடியும். நீ ங்கள் உடனடியாக விரிந்து பரவ முடியும். உங்கள் கற்பனையையும் கடந்த ஏதோ ஒன்றை உணர்வீர்கள். உங்கள்ிருப்பின் வேறு வேறு பரிமாணங்களையும் உணர்வீர்கள்.

சரணாகதி என்பதற்கு, முனைப்பற்ற சரணாகதி அல்லது எல்லாவற்றையும் துறந்துவிட்டதைப்போன்று பாசாங்கு செய்வது என்று அர்த்தம் அல்ல.

"ஸ்வாமிஜி, நீங்கள்தான் என்னை கவனித்துக்கொள்ள வேண்டும். ஏனெனில், நான் உங்களிடம் முழுமையாகச் சரணடைந்து விட்டேன். தயவுசெய்து எனக்கு மன நிம்மதி அளியுங்கள்," என்று ஒருவர் சொன்னார்.

நானும், "சரி, அடுத்த தியான முகாமில் கலந்துகொள்ளுங்கள்," என்று சொன்னேன். உடனே அவர், "என்னால் இதற்கு இரண்டு நாள் ஒதுக்க முடியாதே!" என்று பதிலளித்தார். பாருங்கள், இவர் இப்போதுதான் என்னிடம் முழுமையாகச் சரணடைந்து விட்டதாகச் சொன்னார். ஆனால், நான் சொல்வதைச் செய்வதற்குத் தயக்கம் காட்டுகிறார். பெரும்பாலும், நமது சரணாகதி பொய்யாகவே இருக்கிறது. ஒரு விஷயத்தைச் சொல்லும்முன், அதன் அர்த்தத்தை நன்கு புரிந்து வைத்திருக்க வேண்டும்.

ஒரு சின்ன கதை:

ஒரு சமயம் பத்திரிக்கை நிருபரொருவர், விபத்து நடந்த இடத்தைச் சுற்றி ஒரு கூட்டம் சேர்ந்திருப்பதைப் பார்த்தார். அவருக்கோ அங்கே என்ன நடந்தது என்று உடனே பார்க்க ஆவல்; ஆனால், அந்தக் கூட்டத்தினுள்ளே அவரால் நுழைய முடியவில்லை.

உடனே அவர், "ஓ! என் மகன் விபத்தில் அடிப்பட்டு கிடக்கிறான். தயவுசெய்து எனக்கு வழிவிடுங்கள்," என்று கத்தினார். கூட்டமும் அவருக்கு வழிவிட்டது. அவர் வேகமாக முன்னேறிச் சென்று பார்த்ததில், அங்கு விபத்தில் ஒரு கழுதை இறந்து கிடந்தது!

அதனால் எதையும் சொல்லும் முன், சூழ்நிலையை நன்கு புரிந்துகொள்ளுங்கள் இல்லையென்றால் நீங்கள் கஷ்டப்பட வேண்டிவரும். சரணாகதி என்னும் வார்த்தையை உபயோகிப்பதில் நீங்கள் அந்தத் தவற்றைத்தான் செய்கிறீர்கள்.

பிரச்சினை என்னவென்றால், நீங்களே உங்களுடைய உள்ளுலகத்திற்கு மதிப்பும் மரியாதையும் தருவதில்லை. அதனால்தான், ஆரம்ப நிலையில், உங்களுக்கு ஒரு குருவோ அல்லது கடவுளோ தேவைப்படுகிறார்கள்.

யாரோ ஒருவர் என்னிடம் கேட்டார், "ஸ்வாமிஜி, நான் உங்களிடம் சரணடைந்து விட்டேன். நான் என்ன செய்ய வேண்டுமென்று சொல்லுங்கள்!"

நான் அவரிடம், "நீங்கள் உண்மையிலேயே சரணடைந்திருந்தால், உங்களுக்கு இந்தக் கேள்வியே தோன்றியிருக்காது! நீங்களே உங்கள் உள்ளுலகத்தால் வழிநடத்தப்படுவீர்கள். நீங்கள் உண்மையாக சரணடைந்திருந்தால், உங்களின் உள்ளுணர்வு அல்லது தெய்விக சக்தியே உங்களை வழிநடத்திச் செல்லும். உங்களுக்கு இந்தச் சந்தேகமிருக்கும்வரை, நீங்கள் இன்னும் சரணடையவில்லை என்று ஆழ்ந்து புரிந்துகொள்ளுங்கள்," என்று சொன்னேன்.