பகவத் கீதை

அத்தியாயம் - 13: களமும், களத்தை அறிந்தவரும்

This text was machine-transcribed from the printed book and may contain errors. Select the words and choose “Report a mistake”.

நி நீங்கள், ஒருவர் விழிப்புணர்வுடன்
இருக்க வேண்டுமென்றால், நிகழ்காலத்தில்
இருக்க வேண்டியதின் அவசியத்தைப்
பற்றி பேசியிருக்கிறீர்கள். அதற்கு என்ன
அர்த்தம்? நான் நிகழ்காலத்திலிருக்கிறேனா
என்று நான் எப்படி அறிந்து கொள்வது? நான்
நிகழ்காலத்தில்தான் இருக்கிறேனா என்று
மற்றவர்களுக்குத் தெரியுமா?

நி சுவாமிஜி, மதத்திற்கும்,
ஆன்மீகத்திற்கும் உள்ள வித்தியாசம்தான்
மனசாட்சிக்கும், விழிப்புணர்வுக்கும்
உள்ளதா?

நி கிருஷ்ணர் சொல்லியிருக்கும்
நற்குணங்கள், ஞானமடைந்த பின்புதான்
அடைய முடியும் என்று நீங்கள் சொன்னீர்கள்
என்றால் நாங்கள் ஞானமடைவதற்கு
என்ன நம்பிக்கையிருக்கிறது எங்களுக்கு?
மேலும் முழுவானவர், எங்களுக்கு
வழிகாட்டினால்கூட நாங்கள் எப்படி
முன்னேறுவது?

'ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'
என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய
ஆளாக வேண்டுமென, என
சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை. கனவை
நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி
அனைத்தையும்
செலவழித்து என்னைப் படிக்க
வைத்தார்.
வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

நி சுவாமிஜி நான் புருஷா, பிரக்கதி பற்றி படித்தபொழுது, நான் குழப்பமடைந்தேன். நீங்கள், புருஷர் என்பது கடலின் நீர் என்றும், பிரக்ருதி என்பது அலைகள் என்றும் சொன்னீர்கள். இது மிகவும் எளிதாக இருக்கிறது. மற்ற விளக்கங்கள் சிக்கலாக இருக்கின்றன?

நி சுவாமிஜி, பட்டறிவால் புரிந்துகொள்ளுதலைப் பற்றி இங்கு பேசு கின்றோமா? என்னுடைய எந்த சொத்துக்களும் நிலையானவையல்ல என்று நான் அறிவேன். எனினும், நான் சாகும்போது நான் எதையும் என்னுடன் எடுத்துச் செல்லப் போவதில்லை என்று எனக்கு புரிகிறது. ஆனாலும், நான் இந்த உடலோடு வாழும் காலத்தில், எனக்கு வாழ ஆதாரமாக, பொருள் வசதிகளுக்காக நான் உழைக்க வேண்டியதிருக்கிறது. இந்த உழைப்பு என்பது நிஜம்தான். மாயையில்லை. இதற்கு என்ன பதில்?

நி வேதவழிக் கல்விமுறையைப் பற்றியும், குருகுலத்தைப் பற்றியும் பேசி னீர்கள்; சிறு குழந்தைகள் உடலில் ஆடையேதுமின்றி திரியுமிடத்தில், இம்மாதிரி ஒரு வழிமுறை சாத்தியமா?

நி சுவாமிஜி, உங்கள் ஆசிரமத்தில் உங்கள் சீடர்களும் மற்றவர்களும் வெண்மைநிற ஆடைகளையே அணிந்திருக்கிறார்களே, அது ஏன்? காவிநிற உடை கள் அணிவதற்கு என்ன தகுதிகள் வேண்டும்?

துறையும், துறையறிந்தவனும்

இந்த அத்தியாயத்தில், கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் க்ஷேத்திரம் மற்றும் ே க்ஷத்ரன்யா பற்றி பேசுகின்றார். இந்த அத்தியாயத்திற்கு க்ஷேத்ரா, க்ஷேத்ரன்யா விபாக யோகம் அல்லது யோகாவின் பகுத்தறிவான க்ஷேத்ரா-துறை, க்ஷேத்ரன்யா-துறையை அறிந்தவர் என்று சொல்லப்படுகின்றது.

சீர்தூக்கிப் பார்த்து அறியும் யோகம் என்று அறியப்படுகின்றது.

கிருஷ்ணர், நாம் இருக்கும் இந்த ஸ்தூல உடலைப் பற்றியும், அதனுள்

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?"' என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

நீங்கள் ஒரு புது காரை வாங்குகிறீர்கள். காரில் அமர்ந்து அதை ஓட்ட ஆரம்பிக்கிறீர்கள். திடீரென, பத்து நிமிடங்களுக்குப் பிறகு, உங்களுக்கு அதை எப்படி நிறுத்துவது என்பதே தெரியாது என்பது உரைக்கிறது. அந்தக் காரை எப்படி நிறுத்துவது என்பதே உங்களுக்குத் தெரியாமலிருந்தால், நீங்கள் அந்தக் காரை ஓட்டவில்லை. அந்தக் கார்தான் உங்களை ஓட்டிக் கொண்டிருக்கிறது.

அதைப்போலவே, நாமும் இந்த மனதினுள் நுழைந்து, உடலினுள் நுழைந்து வாழ ஆரம்பித்துவிடுகின்றோம். திடீரென ஒரு சமயத்தில், இந்த உடலினையும், மனதையும் நிறுத்த முடியவில்லை என்று அறிகின்றோம். அதன் விருப்பப்படி, கட்டுப்படுத்தப்படாமல், அதே சென்றுகொண்டிருக்கின்றது.

நமக்கு காலை 7 மணிக்குக் காபி குடிக்கும் பழக்கமிருந்தால், நாம் நம்மை ஞாபகப்படுத்திக் கொள்ள அவசியமேயில்லை. அது மணி ஏழானால் போதும். ஒரு காப்பி மணி உங்கள் மனத்தினுள் அடித்துவிடும். நீங்கள் புகைக்கு அடிமையாயிருந்தால், புகைக்கும் பேராவல் கிளம்பியவுடன் அல்லது அந்த பேராவலை கிளப்பும் சூழல் நிகழ்ந்தால், உடனே நமக்கு புகைக்க வேண்டும் என்று தோன்ற ஆரம்பித்துவிடும்.

நம்முடைய வாழ்நாள் முழுவதும், நாம் வாழும் முறை நம் கைகளில் இல்லை. இந்த உடலும், மனதும தான் நம்மைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்றன. நாம் அதைக் கட்டுப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக இது நாம் அந்தக் காரை ஓட்டுவதற்குப் பதிலாக, அது நம்மையே ஓட்டிக் கொண்டிருப்பதைப் போலத்தான். இந்த சமயத்தில், நாம் நமது உடலுக்கும், மனதுக்கும் உடைமை கொண்டவர்கள் அல்ல. நம் உடலும், மனமும் தான் நம்மை ஆளுகின்றன.

உடலையும், மனதையும் உங்கள் விழிப்புணர்வுக்குள் கொண்டு வாருங்கள். உடலும், மனமும் நல்ல வேலையாட்களே. ஆனால் நல்ல முதலாளிகளல்ல. வேலையாட்கள் என்று பார்த்தால், அவர்கள் உயர்ந்தவர்களே. நிச்சயமாக உடலும், மனமும் இல்லாமல் நீங்கள் உயிர் வாழ முடியாதுதான். நீங்கள் வாழ்க்கையை நன்கு அனுபவிக்கவும் முடியாது. அவை அவசியமே. ஆனால், அவை உங்கள் கட்டுப்பாட்டுக்குள் இல்லாமலிருந்தால், அவை உங்களின் முதலாளிகளாகிவிடும்.

நமக்கு இரு வழிகள் மட்டுமே இருக்கின்றன. நீங்கள் அவற்றை அனுபவிக்க கொண்டேயிருப்போம் ; ஆனால் அந்த நாளின் கடைசியில், உடல் தானென்ன செய்ய விரும்பியதோ அதன்படிதான் நடந்துக் கொள்கிறது. மனம் கூட உடல் விருப்பப்படிதான் நடக்கின்றது. நாம் எதையும் அடைவதில்லை.

இயற்கையாகவே, உங்களுடைய வாழ்க்கை ஒரு தர்க்கமற்ற வழியில்தான் செல்கிறது. நீங்கள் உங்கள் வாழ்க்கையை உயர்த்திக் கொள்வதற்காக எவ்வளவு உழைக்கின்றீர்கள். ஆனாலும் உங்கள் உடலும், மனமும் அவை விரும்பியபடிதான் செய்கின்றன. பிறகு நீங்கள் கஷ்டத்தில் மாட்டிக் கொள்கிறீர்கள். வாழ்க்கை, இந்த வாழ்க்கை என்ற உண்மையான வார்த்தையே உங்கள் உடலும் மனதும் உங்கள் கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருந்தால்தான் நிகழமுடியும்.

உடலும், மனமும் உங்கள் கட்டுப்பாட்டுக்குள் இல்லாதவரை, நீங்கள் வாழ்க்கை என்ற வார்த்தையை அனுபவிக்கப் போவதேயில்லை. உடலையும், மனதையும் உங்கள் கட்டுப்பாட்டின்கீழ் வரும்வரை நீங்கள் வாழ்வேயில்லை. ஆழமான நினைவுகள் தான் உங்களை வாழப்போகின்றது.

நாம் க்ஷேத்ரான்யாவை அதாவது ஆன்மாவை அறிந்து கொள்ளாதவரை உண்மையான வாழ்க்கை ஆரம்பமாவதில்லை. அதனால்தான் ஒருவருடைய விழிப்புணர்வை எழுப்பிவிட்ட பின்புதான் ஒரு மனிதன் பிறந்துவிட்டார் என்று வேதமுறை சொல்கின்றது. அதுவரையில், அவர் உடலின் பிறப்பை ஏற்றுக் கொள்வதுமில்லை. அவனை ஒரு மனிதனாகவும் கருதுவதில்லை. வேதங்கள் ஒருவனுடைய உள்ளுலக விழிப்புணர்வு மலரும்போதுதான் அவன் ஒரு மனிதப்பிறவி என்று ஏற்றுக் கொள்ளப்படுகின்றார். அதுவரையிலும் அவர் மிருகங்களில் ஒன்றே என்று சொல்கின்றன.

மனுஷ்யா என்னும் வார்த்தைக்கு சமஸ்கிருதத்தில் இரண்டு அர்த்தங்கள் இருக்கின்றன. ஒன்று மனுவின் வழித்தோன்றல் ; மற்றது தன் மனத்தைக் கையாளத் தெரிந்த மனிதர் அல்லது தன் மனதையும் தாண்டிச் சென்றுவிட்டவர் என்பது மனு என்பவர் தான் நம்முடைய முதல் மூதாதையர் என்று கருதப்படுபவர். அந்த மனதைக் கட்டுப்படுத்த முடியும்பொழுதுதான் நாம் மனுஷ்யா அல்லது மனிதர் ஆகின்றோம். சமஸ்கிருதத்தில் பிரத்யகாத்மா சைதன்ய ..... ஐக்ராடாம் என்று சொல்வார்கள்.

'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?” என
விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல்,
பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து
என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

ஐந்து முகங்களைக் கொண்ட ஒரு தேவதையைப் பற்றியோ குறிப்பிடப்படவோ இல்லை ; இந்த மந்திரத்திற்கு என்ன அர்த்தமென்றால், என்னுடைய அறிவை விழிக்கச் செய்யும் விழிப்புணர்ச்சியின் மேல் நான் தியானிப்பேனாக ; அந்த விழிப்புணர்ச்சியே நான் தியானிப்பதற்கு உதவட்டும் அவ்வளவேதான்.

நாம், நம்முடைய உடலையும், மனதையும் நம்முடைய கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவர வேண்டும் என முந்தைய கால ரிஷிகளும், ஞானிகளும் போதித்தார்கள். அவர்கள் நாம் மனதுடனும், உடலுடனும் எப்படி வாழ்வது என்று கற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என விரும்பினார்கள். காயத்ரி மந்திரம் உடலையும், மனதையும் கொண்ட ஒருவரின் கையேடு போல நாம் ஒரு கார் வைத்திருந்தோமென்றால், அந்தக் காரின் கையேடு மிக அத்தியாவசியமாகும். அந்தக் கையேட்டை சரியாகப் படித்து புரிந்து கொள்ளாமல், அந்தக் காரை நாம் ஒட்ட ஆரம்பித்தோமென்றால், அது யாருடைய தவறு?

எல்லா கார்களிலும் வைக்கப்பட்டிருக்கும் (ஏர் பேக்) காற்றுப் பைகளின்மேல் முக்கியமான சில செய்முறைக் குறிப்புகளையும், சில எச்சரிக்கைகளையும் எழுதியிருப்பதைப் பார்க்கலாம். காற்றுப் பைகளினால் ஆபத்தான் காயங்கள் ஏற்படலாம். பனிரெண்டு வயதிற்குட்பட்ட சிறுவர்கள் முன் இருக்கையில் (முன்சீட்டில்) அமர வேண்டாம். உரிமையாளரின் கையேட்டில் காற்றுப் பைகளைப் பற்றி மேலும் படித்துத் தெரிந்துகொள்ளுங்கள்.

அதைப்போலவேதான் நாமும் நம்முடைய ஏழு வயதாகப் போகும் குழந்தைகளையும் முறையாக வளர்க்க ஆரம்பிக்க வேண்டும். ஏழு வயதாகும்வரை நாம் உள்ளுணர்வு நிலையில் வாழ்கின்றோம். ஏழு வயதிற்குப் பிறகு பட்டறிவு வேலை செய்ய ஆரம்பிக்கின்றது. நாம் முடிவுகள் எடுக்க ஆரம்பிக்கிறோம். நாம் முடிவுகள் எடுக்க ஆரம்பிக்கும் தருணத்தில், நம்முடைய உடலையும், மனதையும் நம் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவரவும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். அதனால்தான் வேதகால குருமார்கள் நம் உள்ளுலக விழிப்புணர்ச்சியை விழிக்கச் செய்யும் நுட்பத்தையும், விழிப்புணர்ச்சியைச் சரியாக ஆளவும் கற்றுக் கொடுத்தார்கள். இது காரை ஒட்டும் முன் உரிமையாளர் கையேட்டைப் படித்துப் பார்ப்பதைப் போலத்தான்.

இருபத்தைந்து வருடம்

'ஏஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'ஈரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். அந்தவொரு விலக்கும் இல்லாமல் உங்களுடைய எல்லா புலன் இன்பங்களும் இந்த வகையைச் சேர்ந்தவைதான். அதை நீங்கள் பேராசை, பேரின்பம் அல்லது காமம் என்று எப்படி அழைத்தாலும் அதில் வித்தியாசமே இல்லை. அவை உங்கள் சொந்த அகராதியில் உள்ள வெறும் வார்த்தைகளே! நீங்கள் பயன்படுத்தும் இந்த வார்த்தைகள் உங்கள் சமுதாயம், மதம் ஆகியவற்றின் நல்லொழுக்க விதிகளை நியாயப்படுத்துவதற்காக நீங்கள் பயன்படுத்தும் வெறும் வார்த்தைகள்தான் இவை. உங்களுடைய குழந்தைகள், பெற்றோர், கணவன், மனைவி அல்லது மற்றவர்கள் மேல் உள்ள அன்பாகவே இருந்தாலும் மன எழுச்சியினாலோ அல்லது புலன் இன்பங்களாலோ எழும் பந்தபாசமானது ஒரு அடிமைத்தனமே.

கடவுளிடமோ அல்லது குருவிடமோ அன்பு, பாசம் வைத்தாலும் கூட ஒருவகை அடிமைத்தனமே. ஒரு பாசமில்லாத உறவு மலரும்பொழுதோ அல்லது பிரதிபலனையோ, இன்பத்தையோ, அனுபவத்தையோ எதிர்பார்க்காமல் மலரும் அன்புதான் பக்தி கொண்ட உறவாகும். அப்படிப்பட்ட உறவில், ஒருவர் தன்னையே அவனில் கண்டு ச ரணடைகின்றார். அதுதான் துறவு என்பது ; இது தான் எந்த எதிர்பார்ப்புமில்லாத முழு சரணாகதி.

இப்படிப்பட்ட ஒரு சரணாகதி நிலையை அடைவதற்கு பல பிறவிகள் எடுக்க வேண்டியதிருக் கின்றது. உங்களில் சிலர், உங்கள் முற்பிறவியிலேயே என்னிடம் வந்தவர்களும் இருக்கின்றீர்கள்! இப்பொழுது இந்த வாழ்நாளில் என்னிடமே தங்கியிருப்பதற்கும் எந்த உத்தரவாதமுமில்லை! அது உங்கள் விருப்பமே.

ஒருவர் குருவுடனே தங்கியிருக்க விரும்பாதபோது, அந்த ஆன்மா அந்த உடலையும் மனத்தையும் விட்டு பிரியும்பொழுது மரண வேதனையை அனுபவிக்கின்றது. மரணத்தின்போது, உயிர் உடலிருள்ள ஏழு ச ரீரங்களையும் கடந்து செல்லும்பொழுது அவரின் முழு வாழ்க்கை அனுபவங்களும் மனக்காட்சியாக திரும்பக் காண்பிக்கப்படுகிறது.

அந்த ஆன்மா அந்த எல்லா பொருள் சார்ந்த உலக இன்பங்களையும் எந்த மகிழ்ச்சியும் இல்லாமல் வெறுமனே சாட்சியாகப் பார்க்கிறது. வாழும்போது அதே காட்சியனுபவங்கள் நம் புலன்களுக்கு அளவிலா இன்பங்களைத் தந்திருக்கின்றன. வாழும்போது, அதே காட்சிகள் பிரகாசமான நிறங்களில் நான்கு பரிமாணங்களிலும் காட்சியளித்தன. உயிர் பிரியும் நேரத்தில் அவை எந்த நிறமுமில்லாமலும், ஒரே

இந்த வாழ்நாளிலேயே பின்பற்றுவதும், அல்லது உங்கள் ஆன்மா பல பிறவிகள் எடுத்து பிறகு கிடைக்கும் அனுபவத்திற்காக விட்டுவிடுவதும் உங்கள் விருப்பம்.

நீங்கள் என்று நினைப்பது நீங்கள் இல்லை

13.1. அர்ஜனன் சொன்னது :- கிருஷ்ணா, பிரக்ருதி... என்பதையும், புருஷா.... என்பதையும், சுறுசுறுப்பான மந்தமான சக்திகளையும், களத்தையும், களத்தையறிந்தவரையும், அறிவையும், அறிவின் இறுதியையும் தெரிந்து புரிந்துக் கொள்ள விரும்புகின்றேன்.

13.2. கிருஷ்ணர் : ஓ, குந்தி மகனே, இந்த உடலைத்தான் களம் என்று சொல்கின்றோம்.

யாரொருவர் இந்த உடலைப் பற்றி தெரிந்தவரோ அவரைத்தான் களமறிந்தவன் என்று சொல்கின்றோம்.

13.3. ஓ பாரதா, நானே உடல்களைப் பற்றி அறிந்தவன், நானே சிருஷ்டிகர்த்தா.

இந்த உடல், சிருஷ்டி உலகம், சிருஷ்டிகர்த்தா, இந்நகக் களத்தை அறிந்தவன் என்பனவற்றைப் பற்றியெல்லாம் தெரிந்து கொள்வதுதான் அறிவு என்பது.

கிருஷ்ணர் விளக்குகிறார். ஓ கௌந்தேயா, (குந்தி மகனே) ஓ அர்ஜனா, இந்த உடலைத் தான் களம் என்று சொல்கின்றோம் ; இந்த உடலைப் பற்றியறிந்தவனைத் தான் களம் அறிந்தவனென்று அழைக்கின்றோம்.

உன்னைப்பற்றி உனக்குத் தெரிந்ததெல்லாம் நீயே அல்ல. உனக்கு ஏதாவது தெரிந்திருந்தாலும் அதுவும் நீயே அல்ல. உதாரணத்திற்கு, நீ இந்தப் புத்தகத்தை படிக்க முடியும். ஏனென்றால் நீ வேறு, புத்தகம் வேறு. அதுபோலவே உன்னுடைய உடலைப் பற்றி உனக்குத் தெரிந்தபோதிலும், அதுவும் நீயல்ல. உன்னுடைய

‘ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என
விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல்,
பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து
என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

இரண்டிற்கும் உள்ள வேறுபாட்டை அவர் நமக்கு விளக்க ஆரம்பிக்கிறார்.

இன்னொன்று, ஏதாவது நம்மில் இருந்தது, வேறுபட்டது என்று நாம் புரிந்து கொள்ளும்பொழுது, அதை துறந்துவிட நாம் விரும்புவதேயில்லை. நாம் அதுவேதான் என்ற எண்ணத்தை வெறுமனே ஒதுக்கித் தள்ளிவிட வேண்டும். அவ்வளவுதான். உண்மையில், நாம் அதை ஒதுக்கிக் தள்ளக்கூட அவசியமில்லை ; நம் உடலும், மனமும் வேலை செய்யும் விதத்தை அறிந்து கொண்டாலே நாம் துறந்து விடுவதற்கு ஏதுமில்லை என்பதை நாம் சுலபமாக புரிந்து கொள்வோம். அவற்றால் நாம் வேதனைப்படவும் மாட்டோம். அவற்றையும் நாம் வேதனைக் குள்ளாக்கமாட்டோம். உடலாலும், மனதாலும் வேதனைப்படுவோர் இந்த உலக சிக்கல்களில் மாட்டிக் கொள்கின்றார்கள். இன்னொரு வகையினர், தவம் என்ற பெயரில் உடலையும், மனதையும் வருத்திக் கொள்கின்றனர்.

இந்தியாவில், தவம் செய்யும் சிலர், ஆணிப் பலகைகளின் மேல் நின்று கொண்டும், உட்கார்ந்துக் கொண்டும் ஐந்து வருடங்களுக்கும் மேலாக செய்து கொண்டிருப்பதை நானே பார்த்திருக்கிறேன்.

இப்படியெல்லாம் உடலை வருத்திக் கொள்ளத் தேவையேயில்லை. உண்மையில், உடல் நம்மை சித்ரவதை செய்கின்றது என்று நினைத்துக் கொள்வதால் தான் இந்த உடலை நாம் சித்ரவதை செய்கிறோம். நாம் பழிவாங்குகிறோம். மக்கள் புலன் இன்பங்களில் சிக்கிக் கொண்டு தங்களையே கொல்கின்றார்கள். இன்னொரு வழியில், தவம் செய்கிறேன் என்று சொல்லி, தம் உடலை சித்ரவதை செய்கின்றனர். இருவருக்குமே, தன் உடலையும், மனத்தையும் கையாளத் தெரியவில்லை.

யாருக்குத்தான் தன் உடலையும், மனதையும் கையாளத் தெரிகின்றதோ அவர்தான் எல்லாவற்றையும் மகிழ்ச்சியுடன் அனுபவிக்கிறார். அவர் அவருடைய உடலுடனும், மனத்தோடும் மிக நிம்மதியாக மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கலாம். அவர் எல்லா இன்பங்களையும், சுகங்களையும் ஆழமாக அனுபவிக்கலாம். மேலும் அவன் தன் உடலைத் தவறான வழிகளில் உபயோகித்துச் சீரழித்துக் கொள்ள மாட்டார்.

அனுபவிப்பதும், சீரழிப்பதும் இரு வேறு செயல்கள். மனமும், உடலும்

இருபத்தைந்து வருடம் | ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள் ?’” என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

கொண்டேயிருக்கிறார்கள். அவர்கள் மாதக் கணக்கில் ஒரே காலில் நிற்பது ஆணிகளின் மேல் நிற்பது அல்லது நெருப்பின் மீது நடப்பது என்று பல விதங்களிலும் சித்ரவதை செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள். ஏதேனும் ஒருவிதத்தில் உடலையோ, அல்லது மனத்தையோ சீரழித்துக் கொண்டேயிருக்கிறார்கள்.

மற்றவர்களைத் துன்புறுத்துபவர்கள், தனக்குள் மன வலிகளை உண்டாக்கி அதனால் ஒருவித சுகம் காண்பவர்கள், தன்னையே துன்புறுத்திக் கொள்பவர்கள், பிறரைக் கொடுமைப்படுத்துபவர்கள், நம்மை நாமே கொடுமைப்படுத்திக் கொள்ளும்பொழுது தான் நாம் பிறரைத் துன்புறுத்த ஆரம்பிக்கிறோம். நம்மை நாமே கொடுமைப்படுத்தினால், இயற்கையாகவே நாம் மற்றவர்களை துன்புறுத்துகி

றோம். தயவு செய்து புரிந்துக் கொள்ளுங்கள். நாம் மற்றவர்களை துன்புறுத்தும்பொழுது நாம் நமக்குள் ஏதும் சுகம் காணுவதில்லை. நாம் நம்மோடு அமைதியில்லாமலிருக்கும் பொழுதுதான் மற்றவர்களைத் துன்புறுத்துகி றோம். ஏனெனில், நாம் அப்பொழுது மிகத் தாழ்ந்த மனச் சோர்வில் இருப்போம். மற்றவர்களை துன்புறுத்துவது நேராக நம்மையே துன்புறுத்திக் கொள்வதற்கு ஒப்பானது.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத் | நாம், நம் மனதுதான் என்று நினைத்துக் கொள்ளும்பொழுது நம் உடலை துன்புறுத்துகிறோம். நாம் நம் உடல் என்று நினைத்துக் கொள்ளும்பொழுது நம் மனதை துன்புறுத்துகிறோம். உடல், மனம் ஆகியவற்றின் ரகசியங்களையறிந்த ஒருவர், அவற்றை துன்புறுத்தவும் மாட்டார்; இழிவு பண்ணவும் மாட்டார். அவற்றை பயன்படுத்தி அவற்றோடு ஆனந்தமாக எப்படி வாழ்வது என்பது அவருக்குத் தெரியும். அவருடைய உள்ளுலகம் ஆனந்தத்தால் நிரம்பி வழியும். அவருடைய வெளி உலகம் சுகங்களையும், உண்மையான இன்பங்களையும் |

அனுபவிக்கின்றது. கிருஷ்ணர், உடலையும், மனத்தையும் எப்படி அழகாகவும், ஆனந்த சக்தியாக வைத்துக்கொள்வது என்பது பற்றியும், உள்ளுலகத்தில் ஆனந்த விழிப்புணர்வு பாய்வது பற்றியும் வெளிப்படுத்துகிறார்.

கிருஷ்ணர் மேலும் சொல்கிறார், ஓ பரதா, நானே எல்லா உடல்களிலும் அறிந்தவனாக இருக்கிறேன். இந்த உடலை அறிவதற்கு இந்த அறிந்தவனைத்தான் அறிவு என்று அழைக்கிறோம்.

இங்கு மிக அழகாக, இரண்டு வாக்குகள் கூறுகிறார். அவர் சொல்கிறார், அந்த சிங்கக் குட்டி தன் ஆடுகளில் ஒன்றாகவே கருதி, அதைத் தனியே போய்விடாமல் பார்த்துக் கொண்டது. அப்படிச் செய்தால், காட்டிலும் இருக்கும் சிங்கங்கள் அதனைக் கொன்றுவிடும் என்று எச்சரித்தது.

இந்த முழுக் கதையும் உண்மையிலேயே ஒரு ஆன்மீகத்தை தேடுபவரைப் பற்றிதான். இது எப்படி ஒருவன் பிறக்கிறான். எப்படித் தேட ஆரம்பிக்கிறான். எப்படி தன்னிறைவை அடைகிறான் என்பதைப் பற்றித்தான். இது ஒரு அருமையான கதை. இந்தக் கதையை நான் மிகவும் ரசிக்கிறேன். அதனால்தான், எங்கெல்லாம் எப்பொழுதெல்லாம் சொல்ல முடிகிறதோ, அப்பொழுதே இதை திரும்பத் திரும்ப சொல்வதுண்டு.

நீ அங்கெல்லாம் போகக் கூடாது. அங்கு கொடிய சிங்கங்கள் உள்ளன என்று தாய் ஆடு சொல்லிக் கொண்டிருந்தது. சிங்கக்குட்டியும், தான் ஈர்க்கப்படுவதையும், காட்டுக்குள் சென்று சுற்றியறியும் ஆவியும் தனக்குள்ளேயே அடக்கி வைத்துக் கொள்ள வேண்டியதாகிவிட்டது. சி றிது காலத்திற்குப் பிறகு, அது இது எனக்கான வாழ்க்கையில்லை என்று முடிவு செய்தது. ஆனால் எப்படியோ, தாய் ஆடு அதைத் தன் கட்டுப்பாட்டின்கீழ் அடக்கி வைத்துக் கொண்டது. அது ஒரு பெரிய நீண்ட டிராமாவே ஆடியது. அழுவது, கத்துவது, தேற்றுவது என்று, கடைசியில் அந்த சிங்கத்தை திருமணத்தையும் செய்து கொள்ள வைத்துவிட்டது.

இந்தக் கதைக்குள் இன்னொரு சிறு கதை:

அந்த காட்டுக்குள் ஒரு பெரிய திருமணவிழா நடந்து கொண்டிருந்தது. சிங்க அரசனும் ஒரு பெண் சிங்கமும் திருமணம் செய்து கொண்டிருந்தனர்;. எல்லா காட்டு மிருகங்களும் அந்தத் திருவிழாவுக்கு வந்திருந்து கொண்டாடிக் கொண்டிருந்தன. ஒரு பெரிய விருந்து நடந்து கொண்டிருந்த இடத்து க்கு மத்தியில் ஒரு நடன மேடையில் எல்லா சிங்கங்கள் மட்டுமே சேர்ந்து கொண்டு நடனமாடிக் கொண்டாடிக் கொண்டிருந்தன. மற்ற விலங்குகளுக்கு அவர்களோடு சேர்ந்துக் கொள்ள பயமாயிருந்ததால், சற்று விலகி வெளியே நின்கு அவற்றை வேடி க்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தன. அந்த விழா நடுவில், திடீரென ஒரு எலி அந்த நடன மேடைமீது குதித்து, அதுவும் நடனமாட ஆரம்பித்தது.

ஒரு சிங்கம் பாய்ந்து அதைப் பிடித்து கர்ஜித்தது. என்ன தைரியம் உனக்கு, நடன

மேடைக்கு வருவதற்கு? மற்றவர்கள் எல்லாம் வெளியே நின்று கொண்டிருப்பதைப் பார்க்கவில்லையா? சிங்கங்கள் மட்டுமே இங்கு நடனமாடலாம்?.

உடனே அந்த எலி சொன்னது. சும்மாயிரு! நானும் என் திருமணத்திற்கு முன் ஒரு சிங்கமாகத்தான் இருந்தேன்! என்றது.

சரி, இப்பொழுது, ஆடு-சிங்கக் கதைக்கு வரலாம். அந்த சிங்கக்குட்டிக்குத் திருமணம் நடந்து ஒரு சில வருடங்கள் கடந்தன. சில வருடங்களுக்குப் பின்னர் அது தன் வாழ்க்கையை நினைத்து, ஆராய்ந்து பார்க்க ஆரம்பித்தது. என்னதான் நடந்து கொண்டிருக்கின்றது? நான் அதே பழைய வாழ்க்கையைத்தான் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கி றேன். தின்பது, ஆட்டுக்கத்தல் போடுவது, சுற்றிக் குதியாட்டம் போடுவது! நான் எதையோ ஆழமாக இழந்து கொண்டிருப்பதாக உணர்கின்றேன். எனக்கு எல்லாமே சிறப்பாக கிடைத்திருக்கின்றது. ஒரு நல்ல தாய், நல்ல மனைவி, நல்ல வாழ்க்கை ஆனாலும், எனக்குள் ஒரு வெறுமையே இருக்கிறது. எனக்கு திருப்தியாகவே இல்லை. என்ன நடந்து கொண்டிருக்கின்றது எனக்கு?

மறுபடியும் அது தேட ஆரம்பித்துவிட்டது. தேடல் ஆரம்பமாகிவிட்டது.

பின்னர் ஒருநாள், திடீரென ஒரு சிங்கம் பக்கத்திலிருக்கும் காட்டிலிருந்து வந்த அந்த ஆட்டு மந்தையைத் தாக்கியது. அப்போது எல்லா ஆடுகளும் ஓடிவிட்டன. இந்த ஆட்டுச் சிங்கத் திற்கு ஓடிவிட மனமுமில்லை. அந்த புதிய சி ங்கத்தை எதிர்கொள்ள தெரியவுமில்லை. அந்த புதிய சிங்கம் தன்னையும் வந்து தாக்கப் போகிறது என்று உணர்ந்தது. ஆனாலும் அது நினைத்தது, அந்த புதிய சிங்கம் பார்க்க எவ்வளவு கம்பீரமாக இருக்கிறது! ஆனாலும் நான் வேறுவிதமாக இருக்கிறேனே. இதற்கு முன்னால் இப்படி ஒரு கம்பீரமான விலங்கினை அது பார்த்ததேயில்லை. அதனால், மெதுவாக, எப்படியோ தன்னையறியாமல் இந்த ஆட்டுச் சிங்கம் அதனிடம் ஈர்க்கப்பட்டது. அந்த ஈர்ப்பு காரணமாக, அது அங்கிருந்து ஓடிவிடவுமில்லை. அந்த சிங்கத்தை எதிர்கொள்ள தைரியமுமில்லாமலிருந்தது. ஏனெனில், தன்னை தாக்கப்படும் ஒரு ஆடாகத்தான் அது நினைத்தது.

அதன் மேலேயே தன் பார்வையை வைத்து, மெதுவாக அங்கிருந்து நகரத் தொடங்கியது. அந்த சிங்கம் அதனருகில் வந்து அதனை பிடித்துக் கொண்டது. அந்த ஆட்டுச் சிங்கம், உடனே தன் ஆட்டுக் கத்தலை கத்த ஆரம்பித்தது. ஓ, என்னை விட் ஈடுபாடு கொண்டவர்களாகவோ உணர்ந்தாலும், புரிந்துகொள்ளுங்கள். நமக்கும் ஏற்கனவே ஞானம் மலர்ந்திருக்கிறது. நமக்குள் மலர்ந்திருக்கும் அந்த ஞானத்தை நாம் அறிந்து கொள்ள முடியாத அளவுக்கு நாம் மனரீதியாக வளராமல் இருப்போமானால், நாம் ஒரு ஞானியோடு சிறிதும் தொடர்புள்ளவராக உணரமாட்டோம்.

இந்த நகரத்தில் லட்சக்கணக்கான மக்கள் வசிக்கின்றனர். ஏன் இங்கு, இந்தப் பேச்சை கேட்பதற்கு சில நூறுபேர்கள் வந்து உட்கார்ந்திருக்கிறீர்கள்? அது மட்டுமல்ல, சில ஆயிரம் பேர்கள் குறைந்தது ஒரு தரம் வந்த பிறகு இரண்டாவது தடவையாக வரவில்லை. ஏன் ஒரு சிலர் மட்டும் தவறாமல் வந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்? ஒரு ஞானமடைந்த குருவின் போதனைக்கு ஈர்க்கப்பட்ட க்ஷணத்தில், நன்றாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். உங்களுக்குள் உள்ள ஞானம் வெளிப்பட்டு மலர்ந்து கொண்டிருக்கிறது.

அந்த ஆட்டுச் சிங்கம் அந்த புதிய சிங்கத்தை நினைத்தபொழுது அதனிடம் ஈர்க்கப்பட்டதற்கு அதுதான் காரணம். மறுபடியும் அந்த சிங்கத்தைப் பார்க்க மிக்க ஆவல் எழுந்ததை உணர்ந்தது; கடைசியில் அதை நேரில் சந்திக்க முடிவு செய்தது. ஆனால் அதை எப்படி சந்திப்பது? இந்த நேரத்தில், இந்த இடத்தில் என்னுடைய நிகழ்ச்சி இருக்கிறது. நீ என்னை இங்கு சந்திக்கலாம் என்று அந்த சிங்கம் எந்தக் குறிப்பும் கொடு க்கவில்லை. அந்த ஆட்டுச் சிங்கம் அந்தப் புல்வெளியின் எல்லையிலிருக்கும் காட் டுக்கு அருகில் சென்று, ஒவ்வொரு நாளும் அந்த சிங்கம் வராதா என்று காத்திருந்தது.

ஒரு சில மாதங்களுக்குப் பிறகு அந்த சிங்கம் தென்பட்டது. அந்த ஆட்டுச் சிங்கம் அதைப் பார்த்த மாத்திரத்தில் அந்தப் பயம் மேலெழுந்தது. அதைப் பார்க்க மாதக் கணக்கில் காத்திருந்தும் கூட இந்தக் கணத்தில் என்ன செய்வதென்றறியாமல் தவித்தது. இந்த முறை, அந்த சிங்கம் அதனருகில் வந்து நீ எப்படியிருக்கிறாய்? என்று கேட்டது. அந்த ஆட்டுச் சிங்கம் மறுபடியும் அந்த ஆட்டுக்கத்தலில், நான், நான், நான் என்று வாய் குளறியது.

அதற்கு பதில் சொல்ல முடியாமல் தவித்தது. ஆனாலும் முன்பு செய்ததைப் போல இப்போது ஓடிவிடவில்லை. அந்த புதிய சிங்கம், கவலைப்படாதே, நீ பயப்படுவதாயிருந்தால் நான் போய்விடுகிறேன். நான் உன்னைத் தின்றுவிடப் போவதில்லை. ஏனெனில் நீயும் ஒரு சிங்கமே. நான் உன்னைத் தின்ன முடியாது,

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என விசாரித்ததற்கு, "சுரன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

அதனால்தான் அந்த வேதகால முறையில் ஆத்ம கல்வி இலவசமாக அளிக்கப்பட்டது. குருவானவருக்கு நாம் எதுவும் கொடுத்து உதவ முடியாது என்றும், அவருக்கு நம்மால் எந்தப் பிரயோஜனமுமில்லை என்றும், அவர் நம்மை இழந்து விடுவதில்லை என்றும் நாம் புரிந்துகொள்ளும் பொழுதுதான் நாம் குருவானவரை நம்ப ஆரம்பிக்கிறோம். குரு தன்னுள் இருப்பவற்றிற்கு மேலாக இன்னும் சேர்த்துக் கொள்ள ஒன்றுமில்லை என்பதை சீடர் அறிந்து கொள்ளும்பொழுதுதான் குருவுக்கும், சீடருக்கும் இடையிலான நம்பிக்கை ஆரம்பமாகிறது. குருவானவர் எல்லாமே தம் இருப்பில் பெற்றிருக்கிறார். அவை நிரம்பி வழிகின்றன. குருவின் சக்தி பொங்கிக் கொண்டிருப்பதால், அதை நம்மோடு பகிர்ந்து கொள்கிறார். நம்மிடமிருந்து எதையும் பெற்றுக் கொள்வதற்காக அவர் நமக்கு கொடுக்கவில்லை. அவருடைய இருப்பு பொங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. அதைப் புரிந்து கொள்ளும்பொழுதுதான், நீங்கள் குருவின் வார்த்தைகளை நம்புவதற்கு ஆரம்பிக்கிறீர்கள்.

ஆட்டுச்சிங்கத்திற்கு, அந்த சிங்கத்தின் மேல் நம்பிக்கை அதிகமாகியது. அந்த சிங்கம் என்னை கொன்று தின்னப் போவதில்லை. அப்படிச் செய்ய அது நினைத்திருந்தால் அது எப்பவோ செய்திருக்கும் ஒன்று மட்டும் நிச்சயம். என்னிடமிருந்து அதற்கு எந்த லாபமுமில்லை. அப்படியென்றால், அது ஏன் என்னை ஒரு சிங்கம் என்று சொல்ல வேண்டும்?

பின்பு, அந்த ஆட்டுச் சிங்கம் அந்த சிங்கம் என்ன சொல்லியது என்பதை நினைத்துப் பார்த்தது. குருவுக்குக் கொடுப்பதற்கு நம்மிடம் எதுவும் இல்லை என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ளும்போதும், அவர் தெய்வீகப் பேரானந்தத்தில் பொங்கிக் கொண்டிருக்கிறார் என்றும், அவர் அந்த மகிழ்ச்சியையும், பேரானந்தத்தையும் நம்மோடு பகிர்ந்து கொள்கிறார் என்றும், நாம் புரிந்து கொள்ளும்பொழுதுதான், நாம் அவற்றை ஆழமாக ஆராய்ந்து பார்க்க ஆரம்பிக்கின்றோம். நம்முடைய நன்மைக்காகத்தான் குரு சொல்கிறார் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளும்பொழுதுதான், நாம் அவருடைய வார்த்தைகளை பரிசோதித்துப் பார்க்க முற்படுவதில்லை.

அந்த ஆட்டுச்சிங்கம், அந்த சிங்கத்தைப் பற்றி அது எவ்வளவு தைரியசாலி, எவ்வளவு கம்பீரம், எவ்வளவு துணிச்சல், அவன் மிக்க நம்பிக்கையோடு பிரகாசி க்கிறானே, அவன் பொய் சொல்வது போன்று தோன்றவில்லையே. நாம் ஒருவருடைய கண்களை பார்த்த மாத்திரத்தில், அவன் பொய் சொல்கிறானா, இல்லையா என்று சரியாக சொல்லிவிட முடியும். பொய் சொல்வதைக் கண்டுபிடிக்க தனியாக ஒரு கருவியும்

இப்பொழுதுதான், அந்த ஆட்டுச் சிங்கம் தான் நினைத்துக் கொண்டிருந்தது தவறு என்று அறிந்தது. ஆனால் இன்னும் அந்தச் சிங்கம் சொல்வது சரி என்று ஒப்புக் கொள்ள முடியவில்லை. ஒரு சிங்கத்தோடு தான் எப்படி இருப்பது? இப்போது தெரிந்துகொண்டது தான் ஒரு ஆடு இல்லையென்று, உடனே தர்க்கரீதியாக சிந்தித்தது. என்னுடைய நிறம் வேறு. நான் ஆடாக இருந்தால் என் நண்பர்களைப் போலத்தானே இருப்பேன். ஆனால் வேறுவிதமாக இருக்கிறேனே. நான் அந்த வாழ்க்கையில் திருப்தியாகவோ, சுகமாகவோ உணர முடியவில்லை. அப்படியானால் நான் இதற்கும் மேலானவன். ஆனால் தான் எப்படி ஒரு சிங்கமாக இருக்க முடியும் என்று தான் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. அதே நேரத்தில், இதுநாள்வரை அது என்ன நினைத்துக் கொண்டிருந்ததோ அதைப்பற்றி அது உறுதியாக இல்லை.

ஒருநாள், அந்த சிங்கம், வா பக்கத்திலிருக்கும் ஒரு ஏரிக்கு உல்லாசப் பயணம் போய் வரலாம் என்று அதனை அழைத்தது. இந்த சமயத்தில் இந்த ஆட்டுச் சிங்கம், அந்த சிங்கத்திடம் சற்று பழகிவிட்டதால், அதுவும் சம்மதித்துவிட்டது. அவர்கள் அந்த ஏரியை சமீபித்தபொழுது, அந்த சிங்கம் இந்த ஆட்டுச் சிங்கத்தின் கழுத்தை கவ்வி, அந்த ஏரியின் தண்ணீருக்கு அருகில் இழுத்து சென்று, அந்த நீர்பரப்பில் அதன் உருவ பிரதிபலிப்பை பார்க்கச் சொன்னது.

அந்த சிங்கம் கேட்டது, அந்த பிரதிபலிப்பில் உன் உருவத்தை பார்த்தாயா? ன

ஆட்டுச்சிங்கம் பதில் சொன்னது, ஆம், உன்னுடைய பிரதிபலிப்பை பார்க்கி றேன். நீ நின்று கொண்டிருக்கிறாய், என்று அந்த சிங்கம் கேட்டது. இன்னொரு பிரதிபலிப்பை பார்த்தாயா?

ஆட்டுச்சிங்கம் சொன்னது, ஆம் இன்னொரு சிங்கத்தைப் பார்க்கிறேன். உன் குட்டியை, எங்கே அந்தக் குட்டி? உன் குட்டியை இங்கு காணோம், ஆனால் அதன் பிரதிபலிப்பு தெரிந்ததே. அது தண்ணீருக்குள் இருக்கிறதோ?

அந்த சிங்கம் கர்ஜித்தது, மடையா, அது நீதான்டா!

'ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என
விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல்,
பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து
என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம் அந்த ஆட்டுச்சிங்கம் நம்ப மறுத்து சொன்னது, இல்லை, இல்லை, இல்லை, உன் குட்டி தண்ணீருக்குள் ஒளிந்து கொண்டிருக்கிறதோ, அவனைக் கூப்பிடு.

அந்த சிங்கம் சொன்னது, மடையா, அது என் குட்டி இல்லை, அது நீயேதான்டா.

அந்த சிங்கம் அதனிடம், பார், இப்போது நான் இங்கிருந்து நகர்ந்து செல்கிறேன். நீ மட்டும் அங்கே நின்று கொண்டிருக்கிறாய். என்ன நடக்கிறதென்று நீயே பார்!.

அந்த ஆட்டுச் சிங்கம் அந்த பிரதிபலிப்பைப் பார்த்தது. திடீரென, அந்த முதல் அதிர்ச்சி அதற்கு ஏற்பட்டது, அந்த சிங்கம் சொல்வதில் ஏதோ உண்மை இருக்கிறது என்று நினைக்கி்றேன்.

மறுபடியும், அது பயப்பட்டது, நான் ஒரு சிங்கம் என்றால், நான் காட்டிலே அல்லவா வசி க்க வேண்டும். அந்தப் பொறுப்பை என்னால் ஏற்க முடியாது. நான் ஒரு ஆடாகவே இருந்தால் நான் அவ்வளவு சுகமாயிருக்கிறேன். ஏற்கனவே, நான் என் ஆட்டு நண்பர்களையெல்லாம் அறிவேன், எனக்கு தவறாது உணவும் கிடைக்கிறது. எனக்கு என் உணவு எங்கு கிடைக்கிறது என்பதும் தெரியும். நான் எங்கு ச மைப்பது என்று தெரியும். என் வீடு எங்கு இருக்கிறது என்று தெரியும். என் மனைவி எங்கிருக்கிறாள் என்று தெரியும். இவையெல்லாம் எனக்குத் தெரியும்.

இங்குள்ள வாழ்க்கைக்கு நான் பழகியிருக்கி றேன். ஆனால் நான் ஒரு சிங்கமாக இருந்தால், இதையெல்லாம் இழக்க நேரிடும். எல்லாவற்றையும் நான் துறக்க வேண்டும். நான் ஒரு பெரிய மாற்றத்தை எதிர்கொள்ள வேண்டும். இது மிகவும் கடினமே. அந்த பயம் மேலே வந்தது, அது உடனே ஓடிவிட்டது ; அது மறுபடியும் தப்பித்துக் கொண்டது.

ஒரு சில மாதங்களுக்குப் பிறகு, அந்த சிங்கம் ஆட்டுச் சிங்கத்தைத் தேடி வந்தது. இம்முறை, அந்த ஆட்டுச் சிங்கத்தினிடம் காணிக்கையாக தருவதற்கு

இருபத்தைந்து
வருடம் போராடினார்.
அமெரிக்காவில் எனக்கு
வேலை கிடைத்தபறகுதான்
அவர் ஓய்வெடுத்தார்.
வாழ்க்கையை வாழ
அவருக்கு அப்போதுதான்
நேரம் கிடைத்தது. அதன்
பலன்தான் எங்களுக்குத்
தெரிந்தது...

'சுஏன் அப்படிச்
சொல்கிறீர்கள்?'"
என விசாரித்ததற்கு,
'சுநான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என்
சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை.
கனவை நிஜமாக்க
உடல், பொருள்,
ஆவி அனைத்தையும்
செலவழித்து என்னைப்
படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

நான் என்னைப் பற்றி நினைத்துக் கொண்டிருப்பது தவறுதான். ஆனால் அவர் சொல்வதெல்லாம் சரியா, இல்லையா? என்று எனக்குத் தெரியவில்லையே?

தியானத்தின்போது, ஒரு க்ஷண நேரத்தில் விழிப்புணர்வு நிகழ்கிறது. அது நிகழும்போது நாம் மறுபடியும் பயத்துடன் ஓடிவிடுகிறோம், இல்லை, இல்லை, இல்லை, இது எனக்கு சரியாக வராது. இதே மறுபடியும் நிகழ்ந்தால், நான் எல்லாவற்றையும் துறந்து, அவர் பின்னாலேயே சென்று விடலாம். இந்தக் கட்டத்தில் குருவானவர் நம்மைப் பிடித்து, ஆன்மீக அனுபவம் என்ற மாமிசத் துண்டை நம் வாயில் போடுகிறார். நம்முடைய நடைமுறையில், விழிப்புணர்வில் ஏதோ நிகழ்கிறது. உடனே நாம் கண்களைத் திறந்து, நம் இருப்பில் நடந்த அனுபவத்தை வெளிப்படையாக சாதிக்கிறோம். நாம் ஆரம்பித்திலிருந்தே, முதல் நாளிலிருந்தே நாம் அதுவாகவே இருந்திருப்பதை உணர்கிறோம். அந்த ஆட்டுச் சிங்கம் எப்போதுமே ஒரு சிங்கமாகத்தான் இருந்திருக்கிறது. ஆனால் அந்த ஆட்டுச் சிங்கத்திற்கு அது உண்மையிலேயே ஒரு சிங்கம் தான் என்பதை உணர வைப்பதற்கு இன்னொரு சிங்கம் தேவையாயிருக்கிறது.

முதஸ் நாளிலிருந்தே, நாம் அறிந்தவன் அல்லது சேத்ரன்யா விழிப்புணர்வாகவே இருக்கின்றோம். ஆனால் ஆட்டுச் சிங்கம் தான் ஆடு என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்த மாதிரியே நாமும் நாம் இந்த உடலும், மனமும்தான் என்று தவறாக நினைக்க ஆரம்பித்து விடுகிறோம். இது தான் விழிப்புணர்வு அதாவது மனமும்தான் என்று ஏற்கனவே அனுபவம் அடைந்த ஒருவர் தம்மை வழிகாட்டுகிறார்.

இங்கு, கிருஷ்ணருக்கும், அர்ஜனனுக்கும் இடையில் அதே கதைதான் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது என்று சேத்ரா மற்றும் சேத்ரன்யாவை விவரிக்கிறார். அவர் அர்ஜனனிடம் நீ ஒரு ஆடல்ல. ஆனால் ஒரு சிங்கம் தான் என்றும், நீ வெறும் களம் அல்ல. களம் அறிந்தவன் தான் என்றும் விளக்குகிறார்.

கேள்வி : ஒருவர் விழிப்போடு இருப்பதற்கு அவர் நிகழ்காலத்திலிருக்க வேண்டியதின் அவசியத்தைப் பற்றிப் பேசினீர்கள். அதற்கு என்ன அர்த்தம்? நான் நிகழ்காலத்தில் இருக்கிறேனா என்பதை நான் எப்படி தெரிந்து கொள்வது? நான் நிகழ்காலத்திலிருக்கிறேன் என்பதை மற்றவர்கள் அறிய முடியுமா?

என்ன நடக்கப் போகிறது என்பதைப் பற்றி கவலைப்படாமல், எந்த ஒரு

நீங்கள் நிகழ்காலத்திலிருக்கிறீர்களா என்பதை மற்றவர்கள் தானாகவே மோப்பம் பிடித்து விடுவார்கள். உங்களுடைய இருப்பை தாங்களாகவே உணர்ந்துவிடுவார்கள். அப்படி அவர்கள் செய்யவில்லையென்றால், நீங்கள் நிகழ்காலத்தில் இல்லை. நீ ங்கள் நிகழ்காலத்தில் இருக்கும்பொழுது உங்களுடைய இருப்பு மற்றவர்களையும் மையப்படுத்தி, சாந்தப்படுத்தி, நிகழ்காலத்திற்கு அழைத்து வந்துவிடும். நீங்கள் விளம்பரப்படுத்த தேவையே இல்லை.

நீங்கள் எவ்வளவு தூரம் நிகழ்காலத்தில் இருக்கிறீர்கள் என்பதை மற்றவர்களுக்கு எப்பொழுதும் சொல்லிக் கொண்டேயிருந்தால், நீங்கள் நினைக்கும் இடத்தில் நீங்கள் இல்லை. நீங்கள் உங்களின் உள் பேச்சிலேயேதான் சிக்கிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். அவ்வளவுதான்.

இருப்பும், நிகழ்காலத்தில் இருப்பதும், தேடுதல் மூலம் நிகழ்ந்து விடுவதில்லை. நீங்கள் தேடலை நிறுத்தி, முயற்சிப்பதை நிறுத்தி அதற்குள் சென்று இளைப்பாறும்பொழுதும், மேலும் அதை விட்டுவிட்டு தளர்வாக, அமைதியாகும் போதுதான் அவை நிகழ்கின்றன. புரிந்து கொள்ளுங்கள். உங்கள் எண்ணங்கள் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பில்லாதது, அர்த்தமில்லாதது என்பதைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். ஒரு எண்ணம் இன்னோர் எண்ணத்திற்கு கொண்டு செல்லாது. ஒவ்வொன்றும் தனித்தனியானது. ஒரு எண்ணத்தோடு இன்னொரு எண்ணத்தை இணைத்து, வலியான, மகிழ்ச்சியான தண்டுகளையோ அல்லது பயம், பேராசைகளின் தண்டுகளையோ உருவாக்கிவிடுகிறோம். நிகழ்காலத்தில் இருந்து கொண்டு எண்ண த்தைக் கவனிப்பதற்கும், அவற்றை விட்டுவிடுவதற்கும் பதிலாக, நாம் அவற்றை இறந்தகாலத்திலும் எதிர் காலத்திலும் நுழைக்கிறோம்.

எப்பொழுது இந்த உண்மையை புரிந்து கொள்கிறீர்களோ அப்பொழுது நீங்கள் நிகழ்காலத்தினுள் நுழைகிறீர்கள். நான் இதை மசஇகமபஇஏஉஈ நிலை, நித்தியானந்த நிலை, எல்லையில்லா பேரானந்தம் என்று அழைக்கிறேன்.

13.4

இந்தக் களத்தின் செயல்களையும், அது எப்படி அமைக்கப்படுகின்றது அதனையே மாற்றங்கள் என்ன? இது எப்படி உருவாக்கப்பட்டது என்பதை அந்தக் களத் தின் செயல்களைத் தெரிந்தவர் யாரோ, அவருடைய மஹிமைகள் என்ன என்பதையும்

இருபத்தைந்து வருடம்

'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என
விசாரித்ததற்கு, 'சுநான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல்,
பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து
என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

திரும்பத்திரும்ப இந்த அத்தியாயத்தில் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனை எச்சரிக்கின்றார். உடலை, உடல் என்று அறிந்தவனோடு மனதை மனம் என்று அறிந்தவனோடு எண்ணிக் குழப்பிக் கொள்ள வேண்டாம் என்று சொல்கின்றார். களத்தை, களம் அறிந்தவனோடு சேர்க்கும் பொழுதுதான் பிரச்சனையே உருவாகின்றது.

ப. 23 பாரா -2

நாம் இந்த உடலோடும், மனத்தோடும் ஒரு நோக்கத்திற்காகத்தான் கொண்டு வந்திருக்கின்றோம் என்பதையும், நம்முடைய சம்ஸ்காரங்களை, ஆசைகளை நிறைவே ற்றிக் கொள்வதற்காகத்தான் என்பதையும் நாம் மறந்து விடுகின்றோம். இந்த உடல், மனஆடையை இந்தப் பிறப்பிற்காக வாடகைக்கு எடுத்திருப்பதையும் நாம் படிப்படியாக அதனேடேயே இணைத்துக் கொள்கிறோம் என்பதையும் மறந்து விடுகிறோம். சிறித நாட்களுக்கும் பிறகு, மற்ற எதையும் விட ஆடையே நமக்கு முக்கியமானதாகவும், மிகவே வண்டியதாகவும் ஆகிவிடுகிறது. இந்த ஆடை சி றிது காலத்திற்கப் பிறகு, தேய ஆரம்பித்தவுடன் நாம் கவலை கொள்ள ஆரம்பிக்கிறோம்.

உண்மையில் நம் தவறல்ல. சமூகம் நம் மேல் தன் கட்டுப்பாடுகளை விதிக்கின்றது. நாம் என்பது இந்த உடலும், மனமும் தான் என்று நம்மை நம்ப வைத்து முட்டாளாகியிருக்கின்றது நம் குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே நாம் இந்த உடல், மனம் கொண்ட ஒரு தனிப்பிறவி என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறோம். இந்த உடலுக்கும், மனதுக்கும் ஒரு பெயர் கூட கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்றது. சில வருடங்களுக்குப் பிறகு நாம் நம்மை அந்தப் பெயரோடு சம்பந்தப்படுத்தி கொள்கின்றோம். என்னுடைய பெயர் இதுதான், நான் இன்னாருடைய மகன், நான் ஒரு டாக்டர் என்று நாம் பெயர், தொழில், நண்பர்கள், பெற்றோர் ஆகியவற்றோடும் நம்மை இணைத்து நம்மையே அடையாளப்படுத்திக் கொள்கின்றோம்.

இது பல ஸ்டாம்ப்களை ஒட்டப்பட்ட ஒரு பார்ஸலைப் போலத்தான். நான் அந்த பார்ஸலை இங்கிருந்து திருவண்ணாமலைக்கு அனுப்பினால், அது அனுப்பப்படுவதற்கு முன்னால் ஒரு முத்திரை குத்தப்படுகிறது. அதைப் போலவே, அது செல்லும் வழி நெடுக அது ஒவ்வொரு நிலையத்திலும் ஒவ்வொரு முத்திரையாக வாங்கிக் கொள்கிறது. அது திருவண்ணாமலை சென்று சேரும் சமயத்தில் அது நிறைய முத்திரைகள் பெற்றிருக்கும். இப்பொழுது அந்த பார்ஸலானது, தான் அதன் மீது பெற்றுக்கொண்ட அந்த முத்திரைகள்தான் தான் என்று நினைத்துக் கொள்கிறது அது,

இருபத்தைந்து
வருடம் போராடினார்.
அமெரிக்காவில் எனக்கு
வேலை கிடைத்தபறகுதான்
அவர் ஓய்வெடுத்தார்.
வாழ்க்கையை வாழ
அவருக்கு அப்போதுதான்
நேரம் கிடைத்தது. அதன்
பன்ளதான் எங்களுக்குத்

ஒருவர்தான் எப்பொழுதும் கஷ்டப்படுகிறார். அவர் அனுபவிக்கிறாரோ, இல்லை துறந்து விடுகிறாரோ ஆனால் எப்போதும் மகிழ்ச்சியாய் மட்டும் இருக்க முடியாது. அவர் மகிழ்ச்சியாய் அனுபவித்தால், அவர் குற்ற உணர்ச்சியால் துன்பப்படுகிறார். அவர் துறந்து விடும்போது அவர் மற்றொருமுறையாக உணர்கிறார். எந்த வழியிலும் அவர் வருந்துகிறார் ஒருபொழுதும் பட்டறிவை மட்டும் அடுத்ததலைமுறையினருக்கும் கொடுக்காதீர்கள். எப்போதும், நான் எதை விழிப்புணர்ச்சி என்று அழைக்கிறே னா அந்த வாழ்க்கையை அறியும் திறனை, அவர்களுக்குக் கொடுங்கள் அவர்களே அனுபவித்து ஆராய்ந்த கொள்ள அனுமதியுங்கள்.

நான் நலவொழுக்கத்தை நம்பவில்லை. நான் சுயமாக உணர்ந்த அனுபவத்தை நம்புகின்றேன். நான் நிச்சயம் மனசாட்சியை நம்புகின்றேன். நான் விழிப்புணர்வை நம்புகின்றேன். பட்டறிவு நமக்கு சமூகத்தால் கொடுக்கப்படுகிறத விழிப்புணர்ச்சி நமக்கு கடவுளால் கொடுக்கப்படுகிறது பட்டறிவானது சமூகக் கட்டுறு மனப்பாங்கு.

இயற்கையான பண்பு இயல்பாகவே, பட்டறிவு நம்முடைய முழு வாழ்க்கையையும் ஒரு சடங்கு முறையாக செய்துவிடுகிறது. நம் எதையும் செய்யும் முன்பாக என்ன செய்யப் போறோம் என்பதை நன்றாக தெரிந்து கொள்ள வே வண்டும். அப்பொதுதான் அதை நாம் ஆழ்ந்து, தீவிரமாக செய்வோம். நாம் என்ன செய்த கொண்டிருக்கிறோம். என்பதை பின்னால் உள்ள தர்க்கத்தை நாம் தெரிந்து கொள்ளவில்லையென்றால், நாம் நம்மை அதற்குள் ஈடுபடுத்தி, நம்மை அதற்காக அர்ப்பணித்துக் கொள்ளமாட்டோம்.

கிருஷ்ணர், மனசாட்சியின் தீவிரமான உணர்வும் க்ஷேத்திரத்தின் எல்லா விதிமுறைகளும் களமே, அவை பருப்பொருளே அவை சக்தி அல்ல அவை உங்களுடைய இருப்பு இல்லை. அவையே நீங்கள் இல்லை. நாம் என்னவாக இல்லை என்று தெரிந்துகொள்ளும் அந்த க்ஷணத்தில் நாம் அந்தத்தளையிலிருந்த விடுதலையாகின்றோம். நாம் இந்த உடல், மனத்தோடு வாழ்ந்தாலும் கூட நாம் இந்த உடலோ, மனமோ இல்லை என்று தெரிந்து கொள்ளும்போது, பின் நாம் அவற்றின் அடிமைகள் இல்லை.

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

டையோஜினிஸ், ‘மடையன்களா நீங்கள் ஏன் உங்கள் கையில் மாட்டிக் கொள்கிறீர்கள்? என்னை நம்பவில்லையா நீங்கள்? நானேதானே எனக்கு விலங்கை மாட்டிவிட கட்டளையிட்டேன்? வாருங்கள்என்னென்னங்கு வேண்டுமானாலும்கூட்டிப் போய் என்னை விற்றுவிடுங்கள். ஆனால் தெளிவாக இருங்கள், என்னிடமிருந்து ஓடிவிடாதீர்கள்.

அவரைப் பிடித்தவர்களுக்கு இப்போது பயம் கண்டது என்ன நடந்த கொண்டிருக்கிறது என்று அவர்களால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை . மெதுவாக, அவர்கள் தங்களை கேவலமாகவும் தாழ்வாகவும் உணர ஆரம்பித்தார்கள். டையோஜினிஸ், ‘முட்டாள்களோ விடுதலையின் நுட்பம் எனக்குத் தெரியும். விடுதலையின் அடிப்படை விதிகளும் எனக்குத் தெரியும். நான் எல்லையில்லாத மிகப் பெரிய உள்ளுலக சுதந்திரத்தை நிலையாக அனுபவிக்கிறேன். என்னை எதுவும் கட்டுப்படுத்த முடியாது உன்னால் முடிந்த மட்டும் உன்னுடைய விளையாட்டை விளையாடிப்பார். எங்குதான் போகிறது என்று பார்த்துவிடலாம் என்று சொன்னார்.

இப்படிச் சொல்லிவிட்டு, தெருவில் இறங்கி ஒரு அரசனைப் போல் கம்பீரமாக நடந்தார். அவரைப் பிடிக்க வந்தவர்கள் அவர் பின்னாலேயே அடிமைகளைப் போல பின்னால் நடந்து சொன்னார்கள்.

தெருவில் நின்று கொண்டிந்த வினோத காட்சி யை பார்த்துக் கொண்டிருந்த பொதுமக்களிடம், அவர் ‘என்னை விட்டு போக மாட்டார்கள், ஏனென்றால் அவர்கள் என் அடிமைகள் தான்’ என்று சொன்னார் அவர்கள் உடனே ‘டையோஜினிஸ் தான் அடிமை’ என்று திரும்பக் கத்தினார்கள்.

ப. 26

அதற்கு அவர் பதிலாக, ‘பாருங்கள், இப்போது நீங்கள் என்னை விட்டால், நான் உடனே ஓடிவிடுவேன். ஆனால் நான் உங்களைப் போக அனுமதிக்கிறேன். உங்களால் ஓடிவிட முடியுமா?

இருபத்தைந்து
வருடம் போராடினார்.
அமெரிக்காவில் எனக்கு
வேலை கிடைத்தபறகுதான்
அவர் ஓய்வெடுத்தார்.
வாழ்க்கையை வாழ
அவருக்கு அப்போதுதான்
நேரம் கிடைத்தது. அதன்
பன்தான் எங்களுக்குத்
தெரிந்தது...

‘சுஏன் அப்படிச்
சொல்கிறீர்கள்?”
என விசாரித்ததற்கு,
‘சுநான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என
சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை.
கனவை நிஜமாக்க
உடல், பொருள்,
ஆவி அனைத்தையும்
செலவழித்து என்னைப்
படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

பாருங்கள், அது இப்படித்தான் நாம் எப்போது ஒரு குறிப்பிட்ட பொருளையோ அல்லது ஒரு நிகழ்ச்சி நடக்க மிகவும் அவசியமாக விரும்புகிறோமோ அப்போது நம் மகிழ்ச்சியானது அந்தப் பொருளிலோ அந்த நிகழ்ச்சியிலோ சிக்கிக் கொள்கிறது அந்த வெளியில் இருக்கும் பொருளுக்கோ அல்லது நடக்கும் நிகழ்ச்சிக்கோ, நம்முடைய மகிழ்ச்சியை கட்டுப்படுத்தும் சக்தி இருக்கிறது. நிகழ்ச்சிகள் நாம் விரும்பியபடி நடக்காதபோது நாம் மனச் சோர்வு அடைகிறோம்; உலகம் நியாயமற்றதாக நினைக்கிறோம். பலரும் என்னைக் கேட்கின்றனர், ஏன் கடவுள் எனக்கு இவ்வளவு நியாயமில்லாமல் இருக்கிறார்? ஏன் நான் மட்டும் இவ்வளவு கஷ்டப்படுகி றேன்? தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள், நீங்கள் வேறெதிலோ அல்லது வேறொருவாசியோ உங்கள் மகிழ்ச்சியை வைக்கும் கணத்தில், நீங்கள் அவர்களின் அடிமையாகிவிடுகிறீர்கள். அவை உங்களை ஏமாற்றிவிடமுடியும்.

மேலும் ஒன்று, சுதந்திரத்தை விரும்பும் எண்ணம் கூட, நாம் அனுமதித்தால் நம்மை சுரண்டிவிடும் பல சமயங்களில், ஆன்மீகத்தேடல் என்ற பெயரில் நாம் சுதந்திரத்தைத் தேடி ஓடுகிறோம். நாம் தேடி ஓடத் தேவையில்லை என்று உணரும்போத சுதந்திரம் கிடைக்கிறது. நாம் விடுதலை வேண்டும் எண்ணத்தை கைவிட்டுவிட வேண்டும்; விடுதலையை மட்டும் தான் நம்ப வேண்டும். பிறகு நாம் அதை அனுபவிப்போம் இல்லாவிடில், விடுதலைக்காக பேராசைப்படுவது நம்மை அடிமையாக்கிவிடலாம் நாம் ஏற்கனவே சுதந்திரமாகத் தான் இருக்கின்றோம் என்று நாம் தெரிந்து கொள்ளும்போது மட்டும்தான் நாம் இந்தப் போராட்டமே வீண்தான் என்பதை உணர்ந்து பிறகு சுதந்திரத்தை அனுபவிக்கிறோம்.

நம்மிடம் என்ன இருக்கிறதோ அவற்றையெல்லாம் ஏற்றுக் கொண்டு, நாம் எதிர்த்துக் கொண்டிருப்பதை நிறுத்திவிட்டு, நாம் தடையின்றி ஓட ஆரம்பிக்கிறோம் நம் மகிழ்ச்சியை கட்டுப்படுத்தக் கூடிய அதிகாரத்தையோ அல்லது சக்தியையோ வேறு ஒருவருக்கோ அல்லது வேறு எதற்கோ நாம் கொடுப்பதை நிறுத்துகின்றோம்; எதுவும் நம்மை அடிமைப்படுத்தாது; நாம் சுதந்திரம் என்னும் விழிப்புணர்ச்சியை அனுபவிப்போம்.

கேள்வி: சுவாமிஜி, மதத்திற்கும், ஆன்மீகத்துக்கும் உள்ள வித்தியாசம்,

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

மனசாட்சிக்கும் விழிப்புணர்ச்சிக்கும் உள்ள அதே வித்தியாசம் தானா? நீங்கள் மிகச்சரியாக புரிந்து கொண்டுவிட்டீர்கள்! மிகச் சரியாக அதேதான்!

நன்றாக புரிந்து கொள்ளுங்கள், மோசஸ் தன்குருவை சந்தித்தபோது, அவருடைய ஆன்மீக அனுபவம், உருவகமாக அல்லது வேறு ஒரு ரூபத்தில் பத்து கட்டளைகள் என்ற பெயரில் வெளியே வந்தது. அவருடைய ஆன்மீக உருமாற்ற அவர் அஹிம்சசை, பேராசை கொள்ளாமை மற்றும் அந்தக் கட்டளைகளின் எல்லா கருத்துக்களையும் தெரிந்து கொண்டார். அவை வெறும் வார்த்தைகளோ அல்லது உத்தரவுகளோடு இல்லை அவை மிக அழகான வெளிப்பாட, ஒருஞானமடைந்த இருப்பு எப்படி வாழ்கிறது என்பதன் விளக்கங்கள். அவை அவர் அவருடைய(க. கூ. ங) குருவோடு கலந்து விட்டதன் விளைவுதான், இவை அவருடைய விழிப்புணர்ச்சியாக மாறியது.

ப. 28

ஏனென்றால், அவருடைய அனுபவத்தை பின்பற்றி இந்த உண்மைகளே அவருடைய திடநம்பிக்கையாகிவிட்டதால், மோசஸ் அவற்றை பின்பற்ற முடிந்தது. அவரோடு நெருக்கமாக இருந்த ஒருசிலலே, அவர் அனுபவித்தை உணர்ந்து கொண்ட அந்த உண்மைகளை பின்பற்ற முடிந்தது. அதனால் அவர்களுக்கும் இவையே அவர்களுடைய விழிப்புணர்ச்சியின் வெளிப்பாடுகள் ஆயின.

அந்த அனுபவம் நிகழாதவரை, அந்த போதனைகள் வெறும் விதிமுறைகளாக மட்டுமே இருக்கும். ஒருவரை விடுவித்து உயர்த்தும் உண்மைகளாக இருப்பதற்கு பதிலாக, அவற்றை வெளிப்படுத்துபவர்களுக்கும், அவற்றைப் பின்பற்றுவர்களுக்கும், அவை வெறும் அடிமைத்தளைகளாக இருந்துவிடுகின்றன. அவை மனசாட்சியின் விதிமுறைகளாகி விடுகின்றன அவை ஆன்மீக உண்மைகளிலிருந்த மத, சமயம் மே காட்பாடுகளாக சிதைந்துவிடுகின்றன.

இந்து மதக் கலாசாரமான சனாதன தர்மம், அழிவில்லாத நீதி நேர்மையானது, ஆன்மீக போதனைகளிலிருந்து, மத சமூக விதிக்கட்டுப்பாடுகளை பிரித்துக் காண்பின்கிறது. உண்மைகள் 'ஸ்ருதி' என்றும் விதிமுறைகளை 'ஸ்மிருதி' என்றும் அழைக்கப்படுகின்ற. 'ஸ்ருதி' என்பது பெரிய ஞானிகளின் போதனைகள், 'ஸ்மிருதி' என்பது மனச்சாட்சியைக் கட்டுபடுத்தும் விதிமுறைகள் ஸ்மிருதியை காலம்,

| ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’” என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம்

விழிப்புணர்ச்சியை நமக்குள் விழிக்கச்செய்ய உதவலாம்; இதனால் நாம் மேற்கூறிய எல்லா குணநலன்களையும் நம்முள் பிரகாசிக்க ஆரம்பித்து வைக்கலாம்.

ஓர் உதாரணத்திற்கு, ஒரு தண்ணீர் தொட்டியிலிருந்து சேற்றை வெளியே எடுத்து சுத்தம் செய்ய வேண்டும் என்று வைத்துக் கொள்வோம். நாம் நம் கை களைத் தொட்டியினுள் விட்டு சேற்றை வெளியே எடுக்க முயற்சித்தால், என்ன நடக்கும்? அதை மேலும் சகதியாக்கி விடுவோம், அவ்வளவு தான் கீழே படிந்திருந்த சேறு முழுவதும், மேலே எழும்பி கலங்கிவிடும். அதற்கு பதிலாக, ஒருகை நிறைய சுண்ணாம்புத்தூளை அந்தத் தொட்டியினுள் போ தண்ணீரின் மேலே தெளித்தே நாமென்றால், அது அந்த சேற்றைமுக்கையெல்லாம் ஈர்த்துக்கொண்டு கீழே படியும் பிறகு நமக்கு அந்தத் தொட்டியிலிருந்து சுத்தமா தண்ணீர் கிடைக்கும்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பின்தான் எங்களுக்குத்

நம்முடைய மனதும் ஒரு சேறுள்ள தொட்டி தான். நாம் அதை அடக்கி, அதனோடு போராட முயற்சித்தால், நாம் மேலும் சிக்கல்களை உருவாக்குவோம். அதற்கு பதிலாக, அந்த சுண்ணாம்புதுளைப் போல, ஒரு சிறிய தியானத்தை சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள் பின் ஓய்வெடுங்கள் வெறுமனே உங்களுடைய விழிப்புணர்ச்சி யை எழுப்புங்கள்; பிறகு இளைப்பாறுங்கள்; தானாகவே எல்லா அசுத்தங்களும் கீழே படிந்துவிடும். சாட்சியாக இருந்து கொண்டு பார்க்கும் விழிப்புணர்ச்சி தான் நம்முடைய 'இருப்பை சுத்தம் செய்யும் சுண்ணாம்புத் தூள்' ஆகும்.

பெரும்பாலும் நாம் சாஸ்திரங்களையும் பல புத்தகங்களையும் படிக்கும் பொழுது, நாம் உடனே நேராக அவற்றை நாம் நம் வாழ்க்கையில் நிறைவே வற்ற துவங்கிவிடுகிறோம். உதாரணத்திற்கு, 'உன்னை நீ நேசிப்பது போலவே உன் பக்கத்து வீட்டுக் காரரையும் நேசி' என்று அவை சொன்னால், நாம் அதை சரியாக புரிந்து கொள்ளாமல் உடனே அதை நிறைவேற்ற துவங்கிbottom. முதல் கஷ்டமே, நாமே நம்மை நேசிப்பதில்லை என்பதை புரிந்த கொள்ளாமலிருக்கிறோம். முதலில் நம்மை நாமே நேசிக்கவில்லையென்றால் நம்மால் மற்றவர்களை நேசிக்க முடியாத என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ளவில்லை. அடுத்ததாக, நமக்கு நல்ல மனநிலை அல்லது விழிப்புணர்ச்சி இருக்க வேண்டும்; அதிலிருந்துான் நேசம் இயற்கையாக நிகழும்; அன்பு தானாகவே நடக்கும் ஒரு நிகழ்ச்சியாகிவிடும்.

நாம் மற்றவர்கள் மீது அன்புச் சுமையை ஏற்றினால், அது ஒரு வியாபார, தொழில் முறையாகிவிடும். நாம் அன்பின் களங்கமுற்ற கருத்தை மட்டும்தான் அறி வோம். 'தூய அன்பு' என்பது வெறும் பாதுகாப்புக்கா ஏற்பட்ட அன்பு இல்லை அல்லது வேறு ஏதாவது தேவைக்காக எதிர்பார் நடப்பதல்ல. தூய அன்பு என்பது இருப்பின் ஒரு வெளிப்பாடு; அது தானாகவே நடக்கும் ஒரு இயற்கையான நிகழ்ச்சிதான். நாம் நம்முடைய இருப்புக்கு உண்மையாக, நம்முடைய மையத்திற்கு உண்மையாக இருந் தமானால் அதுவே போதும்; உடனடியாக, நேராக நாம் சுதந்திரமடைந்து விடு வோம்.

ராமகிருஷ்ணர் சொல்கிறார் 'உங்கள் மனம் நினைப்பதையெல்லாம் உங்கள் வாயால் சொல்ல முடிந்தால், நீங்கள் விடுதலை பெற்று விட்டீர்கள் சுதந்திரம் அடைந்து விட்டீர்கள் என்று சொல்லிவிடலாம்'. நம் சமூகம் நம்மை பாராட்டுகிறத என்பதற்காக நாம் செயலற்ற ஆரம்பித்தால், நாம் நாமே ஏமாற்றி கொள்கி றாம்; ஏனெனில் அவற்றை நாம் நம் உள்ளுக்குள் இருந்து உணர்ந்த செய்வதில்லை. நம் மனதாற நாம் செய்ய நினைப்பதற்கும், நாம் செய்வதவற்றிற்கும் உள்ள இந்த நிலையான வேறுபாட்டால்தான் பிரச்சினைகள் உருவாகின்றன.

ப. 31

விழிப்புணர்வை உருவாக்குவதற்கு பதிலாக நாம் செயல்களையே உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறோம். நமது இருப்பின் மீது கவனம் செலுத்துவதற்குப் பதிலாக, நாம் நம் செயல்களின் மீது தான் கவனம் செலுத்துகிறோம். நமது செயல்கள் மட்டுமே ஒரு போதும் நமக்கு உதவாது. நமது இருப்பு மட்டுமே நமக்கு உதவப் போகிறது அதனால் இருப்பின் மீது கவனம் செலுத்துவங்கள் செயல்கள் மீது மட்டுமே என்பது வேண்டாம். செயல்களின் மீதே கவனம் செலுத்தும் ஒருவர், செயல்களை மட்டுமே செதுக்கு, செதுக்கு என்று செதுக்கிக் கொண் டயிருப்பார்; எப்படியாகிலும், அவரது இருப்பு, அதே பழைய தத்தளிப்பு ஒடுங்குதல், கஷ்டங்கள், சண்டை சச்சரவு ஆகியவற்றை தான் எதிர் கொள்ள வேண்டியதிருக்கும். பதிலாக நாம் நம் இருப்பின் மீது கவனம் செலுத்தினால், நாம் மலருவோம்; சரியான சக்தியை, சரியான விழிப்புணர்வை தானாகவே பரப்புவோம்.

'பதஞ்சலி' என்னும் ஒரு பெரிய, இந்திய ஞானகுரு 'அஷ்டாங்க யோகம்' என்பதை போதித்திருக்கிறார்; யோகத்தை நிகழ்த்துவதற்காகவும், இறுதியான விழிப்புணர்வு மலர்வதற்காகவும், நமது எட்டு அங்கங்களும் கூடி இயங்குவதைத்தான் அஷ்டாங்க யோகத்தில் சொல்லியிருக்கிறார். அதில் ஒரு

ஒரு முக்கியமான விஷயம், நீங்கள் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும், அதாவது நமது எதிரி கூட நம்முடைய வளர்ச்சிக்குத்தன் பங்கை அளிக்கிறார். நேரிடையாக இல்லாமல் அவர் வேறுவிதமாக அதைச் செய்கிறார், ஆனாலும் நிச்சயமாக நம்முடைய வளர்ச்சிக்கு அவர்தன் பங்கை அளிக்கிறார். ஒருவரை உதாவக்கரை என்று ஒருபோதும் நினைக்காதீர்கள். அவர் அப்படியிருந்திருந்தால், அவர் இந்த உலகத்திலிருந்து வெகுகாலத்திற்கு முன்பே துரத்தப்பட்டிருப்பார். பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மைக்கு ஏதாவது ஒரு வழியில் நாம் பங்கை யளிக்க நிறுத்து வோமானால் நாமும் இந்தப் புவியுலகிலிருந்த தூக்கியெறியப்படுவோம். நாம் நம் பங்கையளிக்கும் வரை, நாம் இந்த உலகில் நிலைத்திருப்போம்.

பொதுவாக, நாம் ஒருவரை நம்முடைய மரியாதையைப் பெறத் தகுதியானவர்தானா என்றுதான் நாம் மதிப்பீடு செய்கிறோம். நாம் நம்முடைய சொந்த அளவுகோலை அதை அளப்பதற்கு வைத்திருக்கிறோம். அவர் எவ்வளவு படித்திருக்கிறார், சமூகம் அவரை எவ்வளவு தூரம் மதிக்கிறது என்று பார்ப்போம். பிறகு, சரி, நான் அவருக்கு மரியாதை காட்டலாம் என்று நினைக்கி றன் என்று பிறகுதான் நாம் முடிவு செய்கிறோம் என்னமோ நம்முடைய மரியாதை அவ்வளவு மதிப்பு வாய்ந்தது என்றும், உலகம் அதனைக் கொண்டுதான் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது என்று சொல்வரைப் போல ஒவ்வொரு பிறவியும் பிரபஞ்சத்தின் ஒரு தனிப்பட்ட படைப்பு என்பதையும் நம்முள் இருக்கும் அதே தெய்வீகம் தான் அவர்களுக்குள்ளும் இருக்கிறது என்பதையும் நாம் புரிந்து கொள்ளும்போது நாம் தானாகவே பணிவையும், கர்வமின்மையையும் வெளிப்படுத்துகின்றோம். ஆன்மீகத் தேடல் கொண்ட ஒருவன் உள்ளே இந்த எல்லாபண்புகளும் சாதாரணமாகவே உள்ளுக்குள் நிகழ்ந்து வெளிப்பட வேண்டும். இதைத் தான் கிருஷ்ணர் விளக்குகின்றார்.

இன்னொரு முக்கியமான விஷயம் ‘ஆகார்யோ பசானா’ அல்லது ஒரு உண்மையான,

‘சுரன் அப்படிச்
சொல்கிறீர்கள்?’
என விசாரித்ததற்கு,
‘சுரன் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என
சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை.
கனவை நிஜமாக்க
உடல், பொருள்,
ஆவி அனைத்தையும்
செலவழித்து என்னைப்
படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

மொழி' மூலம் கற்கிறோம். அவர் ஒரு உண்மையை நிரூபிக்கும் வாழும் உதாரணம். இவையெல்லாம் நமது வாழ்க்கையில் உண்மையாகிவிட முடியும் என்பதை அவர் நிரூபிக்கின்றார் அவர்கள் இதைச் சொல்லும் போது, நாம் சாதாரணமாக நம்பிவிட வேண்டியதில்லை, அது, நம்மை ஆழமாகத் தொடும் ஒரு திடமான அனுபவமாகிவிடுகிறது.

நாம் ஒரு ஞானகுருவை நேரிடையாக சந்திக்கும் பொழுது, மூன்று விஷயங்கள் நிகழ்கின்றன.

முதலாவதாக, ஒரு நாளின் 24 மணி நேரமும் ஆனந்தமான விழிப்புணர்ச்சியில் அல்லது நிலையான ஆனந்தத்திலேய வாழ்வது சாத்தியம்தான் என்பதை நாம் நம் கண்களில் முன்னால் பார்க்கிறோம். அந்த நிலையை அடைவதற்குத் தேவையான திடமான நம்பிக்கையும், தெய்வீக ஊக்கமும் அங்கே இருக்கிறது. அந்த சாத்தியக் கூறை நாம் புரிந்து கொள்கிறோம். அடுத்ததாக, அது சரிதான், அது குருவுக்குத்தான் சாத்தியம். ஆனால் அது எனக்கு சாத்தியமாகுமா? என்று நாம் கேட்கிறோம். நாம் குருவை சென்றடையும் போது அந்த உறுதியும், நம்பிக்கையும் நமக்கு கொடுக்கப்படுகிறது.

குருவானவர், 'என்னால் அடைய முடியுமென்றால், ஏன் உன்னால் முடியாது?' என்று நமக்குள்ளே நம்பிக்கையை ஊட்டுகிறார்.

அது, இதைப்போல: விதையானது முளைவிட பயந்து, 'நான் கிழித்து முளைவிட்டால், இறந்த விடலாம் என்று நினைக்கிறது. ஆனால் அந்த மரம் சொல்கிறது 'இல்லை, நீ உடைத்து வெளியே வர வேண்டும். நீ உடைத்து திறந்தால்தான் நீ நானாக முடியும்' அந்த விதையினுள் இருக்கும் மரம், அந்த விதை உடைவதற்காக காத்துக் கொண்டிருக்கிறது, ஆனால் அந்த விதை அந்த மரமே செய்யட்டுமே என்று காத்துக்கொண்டிருந்தது. அந்த விதை 'அந்த மரம் என்ன செய்யும் என்று யாருக்கு தெரியும்?' என்று நினைக்கிறது. அந்த மரம், 'திற, அப்போதுதான் நான் வளர முடியும்' என்று சொன்னத அதற்கு அந்த விதை, 'இல்லை, நீ வளர்வதை நான் பார்க்கட்டும், அதன் பின்பு தான் நான் திறப்பேன்' என்று அந்த மரத்திடம் சொல்கிறது.

இந்த உதாரணத்தில் அந்த மரம் ஒரு குருவைக் குறிக்கின்றது. நம்முடைய வாழ்க்கையில் கூட, நாம் குதிக்க மிகவும் பயப்படுகிறோம், ஏனெனில், நாம் குதி த்தால், ஞானமடைந்து விட முடியும் என்ற உத்தரவாதத்தை எதிர்பார்க்கிறோம். நாம் நடுவில் மாட்டிக் கொள்கிற சூழ்நிலையை நினைத்து பயப்படுகிறோம். பிறகு, நாம் ஞானமடையவும் மாட்டோம், நம் சாதாரண வாழ்க்கைக்குத் திரும்பவும் முடியாது. நாம் பாதுகாப்பின்மையும், நிச்சயமற்ற நிலைக்கும் பயப்படுகிறோம். ஆனால், குரு அதற்கு வாக்குறுதி, உத்தரவாதம் அளிக்கிறார்.

ப. 34 ஒரு சின்ன கதை

ஒரு பத்திரிகை நிருபர், ஜனாதிபதி தேர்தலுக்காக நிற்கும் ஒரு வேட்பாளரை பேட்டி காண்கிறார். அவருடைய பேட்டியை அளிக்கும் முன்பு அவருடைய எதிர்காலம் பிரகாசமாக இருப்பதை அவர் பார்க்க முடிகிறது என்று வலியுறுத்துகிறார். அதனால் அந்த நிருபர் அந்தப் பேட்டியின் போது, 'அப்படியென்றால், நீங்கள் ஏன் இவ்வளவு கவலையோடு காணப்படுகிறீர்கள்?" என்று அவரைக் கேட்கின்றார்.

அதற்கு அந்த வேட்பாளர் 'என்னுடைய நிச்சயமான உறுதிக்கு ஒரு நிச்சயமான ஆதாரம் இல்லை. நான் உறுதியான நம்பிக்கையோடு இருக்கிறேன். ஆனால் அது என் வெற்றிக்கு உத்தரவாதமில்லை" என்று பதில் சொன்னார்.

நாமும் இதேபோல் தான் மாட்டிக்கொண்டு நிற்கிறோம் நமக்கு அனுபவமிருக்கிறது என்று மிகுந்த நம்பிக்கையோடு இருக்கிறோம். அதே நேரத்தில் விளைவை எதிர்கொள்ள நாம் பயப்படுகிறோம்.

குரு ஏற்கெனவே ஒரு மரமாகி இருக்கிறார். சிஷ்யனுக்கு நம்பிக்கை யூட்டுகிறார். அவர், 'கவலைப்பட வேண்டாம் நானும் உன்னைப் போலவேதான் போராடினேன். என்னைப் பார், நான் மலர்ந்திருக்கிறேன். நான் இறந்துவிடவில்லை. நான் ஒரு மரமாகியிருக்கிறேன். நீயும் திறந்தால், நீ கூட ஒரு மரம் ஆகிவிடுவாய்" என்று சொல்கிறார். அவர் நம்மோடு அமர்ந்து நம்ம безопас பாதுகாப்பாக பார்த்துக் கொள்ளுவதாக உறுதி அளிக்கிறார். நாம் திறந்து கொண்டு மரமாக மாறுவதற்கு சக்தியை உருவாக்கி, நம்பிக்கையும் தருகிறார் 'நான் சாதித்திருக்கும் போது, உன்னால் முடியாதா?" என்று நமக்கு ஞாபக மூட்டுகிறார்.

மூன்றாவதாக, குரு, அந்த மரம் உருவாவதற்காக சரியான சூழ்நிலையையும்,

இருபத்தைந்து வருடம்

'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என
விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல்,
பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து
என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

எல்லா உணர்ச்சிகளும் ஒரு அடிப்படையான விஷயத்திலிருந்து தான் எழுகின்றன. அவர்கள் வைத்திருக்கும் செல்வத்தினாலம், அந்தஸ்தினாலும் அவர்கள் சந்தோஷமாக இருக்கிறார்கள் என்று நீங்கள் நினைப்பதினால் நீங்கள் மற்றவர்களிடமிருந்து ஆசைகளை கடன் வாங்குகிறீர்கள். மற்றவர்கள் அவர்கள் வைத்திருப்பதைக் கொண்டு மகிழ்ச்சியாய் இருந்தாலும், அதே செல்வம், அந்தஸ்துகள் உங்களுக்கு சரியாக வராது; அதே சம்பத்து உங்களுக்கும் அதே சுகம் தராது. ஆனாலும் நீங்கள் ஒப்பிட்டுபார்த்துக் கொண்டே ஆசைப்பட்டு உங்களையும் மற்றவர்களையும் துன்புறுத்திக் கொண்டே டயிருப்பீர்கள். இந்த ஒப்பிட்டு பார்த்தால், பயம், பேராசை ஆகிய எதிர்மறை குணங்களிலிருந்து தப்பித்து விடுதலை பெறுவதற்கு, உங்களுடைய அத்தியாவசியத் தேவைகள் என்னென்ன என்பதை நீங்கள் நன்றாகபுரிந்து கொள்ளவேண்டும்.

விளைவுகளைப் பற்றி கவலைப்படாமல், நமக்குத் உண்மையான தேவைகளை மட்டும் நிறைவேற்றிக் கொள்ள வேண்டும் என்று கிருஷ்ணர்சொல்கிறார். தேவைகளை பூர்த்தி செய்து கொள்ளும் வழிகளில் மட்டுமே நம் கவனத்தை செலுத்த வேண்டும், கடைசி முடிவுகளில் இல்லை. இந்த புரிந்து கொள்ளுதலோடு நீங்கள் செல்ல ஆரம்பித்தால், கிருஷ்ணர் குறிப்பிடும் இந்த நற்பண்புகள் எல்லாம் தானே நிகழும்.

ஒரு வாழும் ஞானியின் வழிகாட்டல், உங்களுடைய பாதையை தடங்கலின்றியும், தூரத்தை குறுக்கியும் செய்து உதவும் தைரியத்துடனும் மன உறுதியோடும் இந்தப் பாதையில் ஒரு குர இல்லாமலேயே பயணிக்க முடியும்; அப்படி செய்து காட்டப்பட்டும் இருக்கிறது. ஆனால் எதற்கு நீங்கள் உங்களையே வேதனைக்குள்ளாக்கிக் கொள்ள வேண்டும்.

ஒரு சீடர் என்னிடம் சொன்னார், 'பாருங்கள், உங்களை விட நாங்கள் எவ்வளவு புத்திசாலிகளாக இருக்கிறோம்! ஒரு குருவை பின் பற்றிச் செல்ல சாமர்த்தியமில்லாம் தனியாகத் தானே போராட வேண்டியதிருந்தது. நாங்கள் உங்களை பெற்றிருக்கிறோம், எங்கள் வாழ்க்கையும் எவ்வளவு எளிதாகிவிட்டது!'

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார், 'நீ அறிந்து கொள்ள வேண்டியதெல்லாவற்றையும் விளக்கி விடுகிறேன். அதையெல்லாம். அறிந்து கொண்ட பின்பே நீ, இந்தப் பொருளாதார உலகத்தின் செயல், விளைவுகளுக்கு அப்பால் இருக்கும் ஆதியே

இல்லாத விழிப்புணர்வான நிலையான இருப்பை நீ அறியத் துவங்குவாய்' முன்பு வந்த அடிகளில், கிருஷ்ணர், உள்ளுக்குள் மலரும் தெய்வீக விழிப்புணர்வின் பண்புகளைப் பற்றி சொல்கிறார். இப்பொழுது அவர் இந்த விழிப்புணர்வே நிலையானது என்பதை வெளிப்படுத்தினார்.

தயவு செய்த புரிந்து கொள்ளுங்கள், நம் மனது ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சியையும் காலத்தோடும், வெளியோடும் இணைத்து சம்பந்தப்படுத்திக் கொள்கிறது. மனது, கால வரிசைப் படிதான் நினைக்கும். அது ஒரு உட்குறிப்பு அட்டவணை போல இருக்கும்; எல்லா நிகழ்ச்சிகளும் இந்த கால, வெளி அட்டவணையில் பட்டியலிடப்படும். நவீன விஞ்ஞானம், 'இது எப்படி நிகழ்ந்தது? இதற்கு முன்னால் அங்கு என்ன இருந்தது?

இதற்குப் பிறகு என்ன வந்தது? இதை எது	தூண்டிவிட்டது? என்று பல கேள்விகளை கே	ட்கும். இந்த பிரபஞ்சம் உருவானதைப் பற்றி	கேட்டபொழுது, அதை 'பெரும் வெடிப்பு	கொள்கை' பற்றி சொல்லி விளக்கினார்.	ஒரு மிகச்சிறிய நெருப்புப் பிண்டம் வெடித்துச்	சிதறி. பிரபஞ்சம் உருவாகியது என்று அவர்கள்	விளக்கம் கொடுத்தார்கள் அவர்கள் எதற்கு	பதிலளிக்க முடியவில்லையென்றால், 'அதற்கும்	முன்னால் என்ன இருந்தது? என்பதற்குத்தான்	கிருஷ்ணர், இந்த பிரபஞ்ச சக்தி, இறுதியான	விழிப்புணர்வு எப்போதுமே இருந்தது தான் என்று	என்று சொல்கின்றார். அது கிரகங்களாகவும்,	மனிதர்களாகவும், இன்னும் பல ரூபங்களிலும்	தோன்றியது; ஆனாலும் அது முடிவுற்றது.	அது தன்னையே வெளிப்படுத்தி, பிறகு தன்	ஆதாரத்திற்கே திரும்பி என்று தொடர்ந்து	கொண்டேயிருக்கும்; மேலும் அது எப்போதும்	நிலைத்திருக்கும்.
இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத்

காலம், அண்ட வெளி என்னும் நாம் வைத்திருக்கும் கருத்து, நமது மனம், புலன்களை அடிப்படையாகக் கொண்டது. நாம் எப்படி எதை நினைத்துப் பார்தாலும் அது நம்முடைய மனத்தின் காட்சியே. இந்தக் காலத்தைப் பற்றிய கருத்து, ஒரு ஞானமடைந்த குருவின் கருத்திலிருந்து வேறுபட்டது. அவர் காலத்தை 'க்ஷணம்' என்னும் அளவு கோலை வைத்து அளக்கிறார். 'க்ஷணம்' என்பது அடுத்தடுத்த இரண்டு எண்ணங்களுக்கு இடைப்பட்ட நேரம் அல்லது காலம். அது ஒரு இரண்டு எண்ணங்களின் நடுவே உள்ள இடைவெளி புத்தர் இந்த காலம், வெளி என்னும் கருத்தை 'சூன்யிம்' என்று குறிப்பிடுகின்றார். ஆதி சங்கரர் அதையே 'பூரணம்' என்று குறிப்பிடுகின்றார். இது மனமே இல்லாத ஒரு இடைவெளி, மனம் நிறைந்த இடைவெளி இதில் நாம் நம் அஸ்திவாரத்தைத் தொடுகின்றோம்.

இது நிகழ்காலத்தின் க்ஷணம் இதில் தெய்வீகத்தை நாம் நேருக்குநேர் சந்திக்கலாம். பிரபஞ்சத்தின் சக்தியை அதாவது நம் தேவையான இயல்பை நாம் இதில் உணரலாம்.

நாம் ஒரு பொருள் இன்பத்தின் பின் இன்னொன்று என அலைவதிலேயே சிக்கிக் கொள்ளும் போது, ஒவ்வொரு க்ஷணமும் நம் தலையை மன அழுத்தம், மன உளைச்சல், கவலை என்று நம் தலையை தாக்கிக் கொண்டேயிருக்கின்றன. நம்முடைய 'க்ஷணம்' என்பது மிகச்சிறியது ஏனெனில் நமக்குள் எண்ணற்ற எண்ணங்கள் ஓடிக் கொண்டேயிருக்கின்றன. அதனால்தான் நமக்கு, மூச்சேதிணறும் வண்ணம் பீதி நிறைந்த எண்ணங்கள் வருகின்றன. நாம் ஒரு 'எலிப் பந்தயத்தில்' ஓடிக் கொண்டேயிருக்கிறோம். காலம் போதாமல் ஓடிக் கொண்டேயிருக்கிறது என எப்போதுமே வருந்திக் கொண்டிருக்கிறோம். இந்த உடல் இறப்பதற்கு முன்பே, மேலும் மேலும் அனுபவங்களுக்காக பேராசை கொள்கிறோம்; மேலும் நாம் சேமித்து வைத்ததையெல்லாவற்றையும் இழந்து விடுவோமோ என்றும் பயந்த கொண்டிருக்கி றாம்.

நாம் இப்படித்தான் உணருகிறோம்; ஏனென்றால் நாம் 'க்ஷேத்திரம்' என்னும் தற்காலிக உடல், மனத்தோடு நம்மை நினைத்துக் கொள்கிறோம். தயவுசெய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள், இந்த உடலும் மனமும் பஞ்ச பூதங்களாலானது என்பதையும் அவை வந்த வேலை முடிந்தவுடன் அதனுடைய மூலத்திற்கு திரும்பிவிடும் என்பதையும் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

ப.38

மற்றொரு புறத்தில், ஒரு ஞானமடைந்த குருவுக்கு, அவர் 'க்ஷேத்ரன்யர்' என்று தெரியும். தான் இந்த உடல் - மன அமைப்பு இல்லை என்று அவர் அறிவார். அவர் தான் இறுதியான விழிப்புணர்வு' என்பதை உணர்ந்திருக்கிறார். அவருக்கு அந்த எலிப்பந்தயத்தில் கலந்த ஓட வேண்டும் என்ற அவசியம் கிடையாது; ஏனெனில் இந்த உடல் அழிந்தாலும் வாழ்க்கை தொடரும் என்பதை அவர் அறிவார். அவர் அந்த மனதுக்கு ஒரு சாட்சியாகிவிட்டார். எந்த எண்ணம் எழுந்தாலும், அது செயல் நோக்கம் கொண்ட எண்ணமாகத்தான் இருக்கும்; எப்போதும் அது ஆக்கமற்ற எண்ணமாக இருக்காது அவருக்குள்ளே எண்ணங்கள் யாது. இந்த எண்ணங்களற்ற வெளியேயே

'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்? என	விசாரித்ததற்கு, 'சுரன் பெரிய ஆளாக	வேண்டுமௌ, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு	கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல்,	பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து	என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு	ஊக்கமளித்தார்.
இருபத்தைந்து
வருடம்

57 அவர் நிலைத்து இழுப்பதால், அவர் முடிவற்ற நிலையான இருப்பை அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

இதுதான் ஆதியில்லாத, தொடக்கமில்லாத, அயராத விழிப்பு நிலை என கிருஷ்ணர் விளக்குகிறார் இங்கு.

நாம் ஒரு ஞானமடைந்த, மனமே இல்லாத நிலையிலுக்கும் குருவுக்கு முன்னால் இருக்கும் போது, நமக்குள்ளும் எண்ணங்கள் பல ஓடுவது குறைந்து கொண்டே வரும்; மேலும் அந்த 'க்ஷணம்' என்னும் நேர அளவு நீளம் எண்ணங்களின் நடுவிலுள்ள இடைவெளிகள் நீண்டு கொண்டே போகும். அதனால் நாம் முயற்சி செய்யாமலே, நாம் அமைதி கொள்வோம், மன அமைதி அதிகமாகும், நமது விழிப்பும் அதிகமாகும்!

நமது தர்க்க ரீதி கொண்டமனம், ஒவ்வொன்றிற்கும் காரணம் கற்பித்துப்பார்க்க முயற்சி செய்யும் ஒவ்வொன்றும் ஏன் ஒரு தனிப்பட்ட விதமாக இருக்கிறது என்பதை நம் பட்டறிவால் நம்மை நாமே திருப்திபடுத்த விரும்புகிறோம். ஆனால், நமது தர்க்க ரீதியாக புரிந்து கொண்ட அறிவும், நமத எல்லா நூல்கள் வழி அறிவும், நம்மைச் சுற்றியுள்ள உலகத்தை மாற்றுவதைப்பற்றித்தாகூர்தகவல்கள்கொடுக்கின்றன. கிருஷ்ணர் விளக்குகின்ற அறிய வேண்டியவை என்பது எல்லாம் இந்த மாற்றங்களுக்கெல்லாம் அப்பாற்பட்டது. இது எப்போதும் நிலைத்திருப்பது; ஏனெனில், நம்மைச் சுற்றியுள்ள மற்ற பருப் பொருள்களைப் போல படைப்பு, அழிப்பு விதிகளை பின்பற்றுவதில்லை. அது அங்கேயே தான் இருந்து கொண்டிருக்கிறது; எப்போதும் தொடர்ந்து இருக்கவும் போகிறது.

நாம் பார்க்கும் நம்மை சுற்றியுள்ள எல்லா பருப்பொருளும் ஒரு குறிப்பிட்ட காரண காரியத்தின் உறவைப் பின்பற்றுகின்றது எனினும், நமது ஆழமான இருப்பு, இந்த மாற்றங்களினால் அசைக்கப்பட முடியாது. தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள்; நமக்குள்ளே இருக்கும் ஒவ்வொரு எண்ணமும் பிரபஞ்சத்தின் செயல்பாட்டை பாதிக்கிறது. நாம் ஏற்றுக் கொண்டாலும், இல்லையென்றாலும், நாம் தனித்தனி தீவுகளாக செயல்படுவதில்லை. நாம் வாழ்கின்ற இந்த பரந்த வெளியில், நம் எல்லா எண்ணங்களும் நிலவுகின்றன; அதன்படிதான் நாம் எண்ணுகிறோம்; செயல்படுகி

'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என
விசாரித்ததற்கு, 'சுநான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல்,
பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து
என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து

வருடம்

கிருஷ்ணர் இதை அழியாத நிலையான ஆனந்தம் (ஸுஞநுதரச்) நேயா, அறியப்படுபவை என்று அழைக்கிறார். அறிவத நிகழும் போது, அறியப்படுபவை,(ஸுஞநுதரச்) அறிபவன், (ஒணச்ச்ணச்) அறிவு (ஒணச்ச்ணச்) ஆகியவை ஒன்றாக கலந்து விடுகின்றன. இந்த அனுபவத்தில் அறிபவன், அறியப்படுபவை, அறிவு ஆகிய மூன்றும் ஒருங்கிணைந்த ஒன்றே ஆகிவிடுகிறது. அனுபவம், அனுபவிப்பவர், அல்லது அனுபவிக்கப்படும் பொருள் என்று எதுவுமில்லை. அது திருப்தி என்று அழைக்கப்படுகிறது. அங்கே இந்த வாழும் மூன்று அம்சங்களுக்கு இடையே வித்தியாசமும் இல்லை.

இது பின்வருமாறு விளக்கப்படுகிறது: இப்போது சொல்லப் போவதை அப்படியே கற்பனை செய்து பாருங்கள். உங்களுக்கு கார் ஒட்டுவது ரொம்பப்பிடிக்கும். எல்லா தானியங்கிகளையும் கொண்ட ஒருபுதிய காரில் உட்கார்ந்து கொண்டிருக்கிறீர்கள். ஒரு நெடுஞ்சாலையில் முழு வேகத்தில் ஒட்டிசென்று கொண்டிருக்கிறீர்கள். உங்களையே மறந்தவாறு காரை ஆனந்தமாக ஒட்டுவதிலேயே மெய்மறந்து மூழ்கியிருக்கிறீர்கள். என்பதை மறந்து மகிழ்ச்சியில் மூழ்கியிருக்கிறீர்கள். நீ ங்கள்தான் ஒட்டிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்பதை மறந்து மகிழ்ச்சியில் மூழ்கியிருக்கிறீர்கள். சி றிது நேரத்திற்கு பிறகு, திடீரென்று நீங்களே காரை ஒட்டிக் கொண்டிருக்கவில்லை என்பதை உணருகிறீர்கள்; டிரைவிங் சுலபமாக அது தானே நிகழ்ந்து கொண்டிருப்பதாகவும் உணருகிறீர்கள். நீங்கள் டிரைவிங்கினுடைய அனுபவமாக மாறியிருக்கிறீர்கள்; நீங்கள் அந்தக் காரை ஒட்டி செல்வதாகவே ஒரு உணர்வு இல்லை. கார் அதுபாட்டுக்கு முன்னால் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது; நீங்கள் அதன் அனுபவமாக மாறியிருக்கிறீர்கள். அதே போலவே, நீங்கள் வேறெந்த வகையிலாவது, வேறெந்த வழியிலாவது ஆழமாக மூழ்கி இடுபட்டிருந்தீர்களானால், அனுபவம், அனுபவிப்பவர், அனுபவிக்கப்படுவது ஆகிய மூன்றுமே நிலையான பேரானந்தத்தில் ஒன்றாகக் கலந்திருப்பீர்கள் நீங்கள் அதை மேலான நிலையில் இருப்பது என்று சொல்வீர்கள்.

ப. 40

கிருஷ்ணர், அவருடைய நிலையான சுபாவம் நிைத்த தான் என்ற உணர்வு காலத்தினால் கட்டுப்பட்டதல்ல. இப்போது, அவர் 'தான் எங்கும் நிறைந்திடருப்பவராகவும், தான் அண்ட வெளியினலும் கட்டுப்படாதவர் என்றும் சொல்லுகிறார். பொதுவாக, நாம், ஒரு பொருள் அல்லது ஒரு நபர் இருப்பதை அவர் வெளிப்படுத்தும் அந்த பிரபஞ்சசக்தி காலம், வெளியைக் கடந்தவை. நமக்கு திடமான தடுப்புகளை மட்டுமே தெரியும் இங்கு கிருஷ்ணர், 'கண்கள் எல்லாம் இத்திலும்' என்ற சொற்றொடரை உபயோகப்படுத்துகிறார்.

என்னுடைய பரிவராஜகத்தின்போது, கற்றுக்கொள்வது இமாயத்திற்கு சென்றிருந்தபோது, 'நாக பாபா' என்னும் ஒரு பெரிய ஞானியுடன் தங்கி சிலகாலம் தங்கியிருந்த கற்றுக் கொள்ள சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது. 'நாக பாபா' என்பது நாகர்களின் வழவந்தவர்களை குறிக்கும். இந்த பிரிவைச் சேர்ந்தவர்கள் உடேயேதும் அயிராத பழக்கத்தைக் கொண்டவர்கள். இந்த பாபா, கற்பிப்பதற்கு, பிறகு தனிப்பட்ட பாணியைக் கொண்டிருந்தார். எப்போதெல்லாம் மக்கள் அவரிடமிருந்து கற்றுக் கொள்ள வரும்போதும், தன்னுடைய திரிசூலத்தைப் போன்றது தான் நிலத்தில் நாட்டி, அதன் மூன்று நுனிகளையும் ஒரே நேரத்தில் உற்றுப்பார்க்க சொல்வார்கள். சில நேரம், அந்த மாணவர்கள் மூன்று மாதங்களுக்கும் மேலாகவே நாள் பூராவும் அமர்ந்து குறையற்று கற்பதற்கு முயற்சிப்பார்கள். இது நாம் நினைப்பதைவிட மகாகடினம் ஒரு நேரத்தில் நமக்கு ஒரு நுணியை மேட்டுமே பார்க்கமுடியும். அடுத்த கணம் அடுத்த நுன, அதற்கடுத்த கணம் மூன்றாவது நுனி. ஒரே நேரத்தில் எப்படி மூன்று நுனிகளையும் பார்க்க முடியும்? மாக கடினம். நான் முதலில் அது சுலபம் என்று தான் நினைத்து விட்டேன்! ஆனால் நான் பியல ஆரம்பித்தபோது எனக்கு 'ஷாக்' காக இருந்தது. நான், 'ஓ கடவுளே நான் இந்த சிறிய

ப. 41

சூலத்தை கூட ஒரே நேரத்தில் முழுவதையும் பார்க்க முடியவில்லை! அப்போது தான் எனக்குப் புரிந்தது கண்களை உருட்டாமலேயே, பார்வையை நகர்த்தாலேயே, நம்மால் ஒரு புள்ளிக்கு மேலாக பார்க்க முடியாது என்பதை.

மூன்றாவது கண்ணை (புருவ மத்தியல் இருக்கும் சக்தி மையம்) விழிக் கச் செய்வதற்கு திரிசூலம் ஒரு பெரிய சிறந்த ஆயுதம். அது நம் விழிப்புணர்வை அதிகப்படுத்துவதற்கு ஒரு நல்ல கருவி. இப்போது, உங்களுடைய பார்வையின் அகலக் கோணம் 120டிகிரிக்கு குறுகும். நீங்கள் ஒரு முகப்படுத்துவதை அதிகப்படுத்தினால், உங்கள் பார்வையின் பரப்பு குறைந்தது கொண்டே வரும். எனினும், நீங்கள் மூன்றாவது கண்ணில் ஒருமுகப்படுத்தினால் உங்கள் விழிப்புணர்வு, மெதுவாக

'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?"' என
விசாரித்ததற்கு, 'ஈரான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல்,
பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து
என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம் 120டிகிரிக்கு அதிகமாக வேபெருகும்; பிறகு நீங்கள் முதலில் 180 டிகிரி பிறகு 240 டிகிரி, கடைசியாக 360 டிகிரியாகிவிடும்! மூன்றாவது கண்ணின் மேல் மையப்படுத்தி உங்கள் விழிப்புணர்வை உருவாக்குதல் என்பது உங்களின் விழிப்புணர்ச்சி யை எழுப்பி விடுவது தான்.

'கைகளும், கால்களும் எல்லா இடத்திலும், கண்கள், தலை, காதுகள், வாய்கள் எல்லா இடத்திலும், என்று கிருஷ்ணர் சொல்லும் போது அவர் எதைக் குறிப்பிடுகிறார்?

இது மனித மனம் புரிந்து கொள்வதற்கப்பாற்பட்டது; இதற்கு நம்முள் இருப்பதை பற்றி தெரிந்து கொள்வது என்பது சி றிது தேவைப்படுகிறது. நமக்கு ஒரே ஓர் உடல் தான் தெரியும்; இந்த ஸ்தூல உடல் - ஏனெனில் நாம் அனோடுதான் முழுவதுமாக நம்மை இணைத்து வைத்திருக்கிறோம். ஒரு சிறு படத்துடன் இதை விளக்குகிறேன்.

(7 சரீரப் படம்)

இந்தப் படம், நம் உடல் ஏழு விதமான சக்தி சரீரங்களை அடுக்குகளை கொண்டுள்ளது விளக்குகிறது. எல்லாவற்றிற்கும் வெளியில் இருக்கும் முதல் பெரிய அடுக்கு நம் ஸ்தூல உடல்; இதனோடுதான் எல்லா நேரத்திலும் நம்மை இணை த்தக் கொண்டுள்ளோம். நமக்கு ஒரு ஜோடி கைகள், கால்கள், கண்கள், காதுகள், ஒரு காது, ஒருவாய், ஒரு தலை இன்னும் பலவற்றை கொண்ட இந்த உடலை மட்டும் தான் தெரியும். இப்பொழுது அந்த வெளி அடுக்கின் மேல் ஒரு சில பகுதிகளை பார்க்கலாம். அவற்றை; கிருஷ்ணர், புத்தர், இன்ன பிற. அதனால் அந்த முழு மொத்த அடுக்கினால், நீங்கள் உங்கள் பக்கத்தவீட்டுக் காரரிலிருந்து வேறானால், உங்கள் பக்கத்து வீட்டுக் காரர் என்னிலிருந்து வேறானால், மேலும் கடவுளின் மற்ற வேறு உருவங்களிலிருந்து எல்லாமே வேறானவை.

ப. 42

இருபத்தைந்து
வருடம் போராடினார்.
அமெரிக்காவில் எனக்கு
வேலை கிடைத்தபறகுதான்
அவர் ஓய்வெடுத்தார்.
வாழ்க்கையை வாழ
அவருக்கு அப்போதுதான்
நேரம் கிடைத்தது. அதன்
பண்தான் எங்களுக்குத்
தெரிந்தது...

'சுஏன் அப்படிச்
சொல்கிறீர்கள்?'
என விசாரித்ததற்கு,
'சுநான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என
சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை.
கனவை நிஜமாக்க
உடல், பொருள்,
ஆவி அனைத்தையும்
செலவழித்து என்னைப்
படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

கிருஷ்ணரைப் பார்த்தார்கள். இந்த பிரபஞ்ச வழியானது எந்த விதமான உடல் தடைகளை அறியாது அதனால் தான் கிருஷ்ணர் சொல்லுகிறார், அவர் எல்லாவற்றிலும், அனைத்திலும்கூடுருவிப் பரவியவர், அவர் அனைத்தையும் தனக்குள் கொண்டவர், அவர் எங்கும் நிறைந்தவர்.

அதனால் தான் நான் சொல்கிறேன், 'நான் குணப்படுத்துபவர்களாக அமர்த்திய அனைவருமே என்னுடைய கைகள் தான்; நம் அனைத்து ஆச்சாரியார்களும் என்னுடையவாக்கு (வாய்மொழியின் சக்தி); நம்முடைய எல்லா அமைப்பாளர்களும் என் மனம்' என்னுடைய இரண்டு கைகளை வைத்துக் கொண்டு ஒரு சில மக்களை மட்டுமே குணப்படுத்த முடியும். என்னுடைய ஒரு வாயை வைத்துக் கொண்டு ஒரு

இருபத்தைந்து
வருடம் போராடினார்.
அமெரிக்காவில் எனக்கு
வேலை கிடைத்தபிறகுதான்
அவர் ஓய்வெடுத்தார்.
வாழ்க்கையை வாழ
அவருக்கு அப்போதுதான்
நேரம் கிடைத்தது. அதன்
பின்தான் எங்களுக்குத்

சில சொற்பொழிவுகளை நிகழ்ச்சிகளை கொடுக்க முடியும், இந்த ஒரு மூளையைக் கொண்டு ஒரு சில நிகழ்ச்சிகளை நடத்தித்தர முடியும். அதனால் தான் நான் என்னுடைய குணப்படுத்துபவர்கள், ஆசிரியர்கள், அமைப்பாளர்கள் ஆகியோர்மூலமாக நான் செயலாற்றுகிறோம். பிரபஞ்ச நித்தியானந்தா இவர்கள் மூலமாக செயல்படுகிறது.

ஒரு நாட்டிலிருந்து இன்னொரு நாட்டிற்கு ஒரு தொலைபேசி தொடர்பு ஏற்படுத்த வே ண்டுமானால், தேவையான கட்டமைப்புக்கள் வேண்டும்; எல்லா கடலடிக் கம்பிகளையும் (கே பிள்) கடலுக்கு அடியில் பொருத்துவது, இதைச் சார்ந்த மற்ற கருவிகள் பொருத்துவது போன்ற பல வேலைகள் செய்தாக வேண்டும். ஆனால் இந்த பிரபஞ்சத் தொடர்புக்கு, எதுவும் தேவையில்லை. நாம் உள்ளுக்குள்ளே நம் இருப்பினோடு தொடர்பு கொண்டோமானால், உடனேயே எந்தத் தடையும் கிடையாது நம் எளிதாக பறக்கலாம்!

ப. 43 கிருஷ்ணர், 'தான்' எனப்படுவதின் பண்புகளை மேலும் தருகிறார். ஆனால் புரிந்து கொள்ளுங்கள், நாமே இதை அனுபவித்துத் தெரிந்து கொள்ளத்தான் இவையெல்லாம் சொல்லப்படுகின்றன. சர்க்கரையோ சுவைத்திராத ஒருவர் உங்களிடம் 'சர்க்கரை ருசி எதைப் போல இருக்கும்?' என்று கேட்டால் அவருக்கு எப்படிச் சொல்லி புரிய வைப்பீர்கள்? 'வெள்ளை சதுரவில்லைகளாக, கண்ணாடிபோல் தெளிவாக, வெகு இனிப்பாக என்று நீங்கள் சொல்லலாம். அவர் 'இனிப்பாக' என்றால் என்ன அர்த்தம்?' என்று கே ட்கலாம். நீங்கள் என்ன சொல்வீர்கள்? நீங்கள் அதைப்பற்றி, 'சர்க்கரை கரும்பிலிருந்து செய்யப்படுகிறது. கரும்பு முழுவதும் சர்க்கரையாக இருக்கும். கரும்பு சக்கையாக இருக்கும் அதைக் கடித்துத் திங்கலாம்' என்று சொல்லலாம் ஆனால் என்ன பயன்? என்று வாதாடிக் கொண்டிருந்தான். யாராவது ஒருவர் வெளிச்சம் இருக்கிறது என்று சொன்னால், அதை உடனே கையில் பிடித்து தன்னிடம் தருமாறு கேட்பான் அவன், 'வெளிச்சம் என்று ஒன்றிருந்தால், நான் அதைத் தொட்டு, ருசித்து, அதனோடு வெளியே சென்று விளையாட விரும்புகின்றேன். அதன் பிறகு தான் வெளிச்சம் இருக்கிறது என்று நம்புவேன் என்று வீம்பு பேசினான் ஒவ்வொருவரோடும் வாதாடிக் கொண்டி டயிருந்தால், அவர்கள் அவனுக்காக விட்டுக் கொடுத்து, அவன் சொல்வதே சரிதான் என்று ஒப்புக் கொண்டார்கள்.

ஒரு நாள் அவன் புத்தரிடம் சென்றார் புத்தர் அவரோடு வாதாடவில்லை ஒருவார்த்தையும் அவனிடம் பேசாமல், ஒரு மருத்துவரை அவனை சோதித்து அவனுக்கு சிகிச்சை கொடுக்குமாறு கேட்டுக் கொண்டார். அவனுக்கு பார்வை கிடைத்தவுடன் அவனுடைய சந்தோஷத்திற்கு எல்லையே இல்லை. எல்லா விஷயங்களையும் பார்த்து அதிசயித்து மகிழ்ந்துதான். பிறகு அவன் சில மலர்களையும், கனிகளையும் கொண்டு வந்து அவருக்கு செலுத்தி, புத்தருடைய காலில் விழுந்த வணங்கினான்.

அந்தக் குருசன் தன் இதயத்தின் ஆழத்திலிருந்து பேச ஆரம்பித்தான், 'ஓ, புத்தர் பெருமானே, குருட்டுத்தனமாக, நான் எல்லோரிடமும்வாதாடிக் கொண்டிருந்தேன். மற்றவர்களும் என்னிடம் வாதாடி, என்னை அழித்து விட்டனர். நீங்கள் என்னோடு வாதாடாதது நல்லதாகிப் போயிற்று நீங்களும் என்னிடம் வாதாடியிருந்தால், நானும் திருப்பி வாதாடி என்னை அழித்துக் கொண்டிருந்திருப்பேன் ஆனால், இப்போது வெளிச்சம் இருக்கிறது என்று புரிந்து கொண்டேன்.

புத்தர் அந்தக் குருடனிடம் காட்டிய அதே கருணையோடு, கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்கு அதே உண்மைகளை, அவனுக்குள் ஒளிக்கீற்று மின்னலிட, பலாவறு எடுத்து விளக்குகிறார். இந்த அடியில், எல்லா புலன்களும் வேலை செய்வதற்கு அவரே பொறுப்பு என்றும், ஆனால் அதற்கெல்லாம் தான் அப்பாற்பட்டவர் என்றும் அவர் கூறுகிறார். எந்த உயிருக்கும் தானே பொறுப்பு என்றும், ஆனால் எதிலிருந்து ே வறுபட்டவர் என்றும் கூறுகிறார். வலுச்சண்டை, சோம்பேறித்தனம், நற்குணம் ஆகிய முக்கிய பண்புகளுக்கும் அவரே காரணமாயிருக்கிறார் என்றும், ஆனாலும் அந்த மூன்றுக்கும் அப்பாற்பட்டவர் என்றும் சொல்கிறார்.

'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என
விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல்,
பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து
என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

நாம் ஆழமாகப் பார்த்தோமானால், நாம் எதையெல்லாம் பார்த்து பொருட்கள் என்று புரிந்து கொள்கிறோம் அவையெல்லாம் மனதாலும், புலன்களாலம் அறியப்பட்ட தோற்றங்கள், காட்சிகள் என்று புரிந்து கொள்கிறோம். நமக்கு நாமே நம்முடைய உலகத்தை உருவாக்கியிருக்கிறோம். அடித்தளத்தில் நம் ஆன்மா எதிலும் ஈடுபடாமல், வெறுமனே எல்லாவற்றையும் கவனித்துக் கொண்டிதானிருக்கிறது. ஒரு குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைக்கு, நமது மனம் விலியோ மகிழ்ச்சியோ ஏற்படுத்திவிடுகிறது. நமது மனம், சிலரை நல்லவர்கள் என்றும், கெட்டவர்கள் என்றும், மற்றதை மகிழ்ச்சி கொண்டதாகவும் தோற்றம் காண்பித்து விட்டு அவற்றின் பின்னால் அல்லது விலகியும், அல்லது மக்கள், அனுபவங்கள் பின்னாலும் அல்லது விலகியும் ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது.

முன்பு கிருஷ்ணர் மூன்று பண்புகளை பற்றி விளக்கியிருந்தார். அவை தமஸ் (மந்தத் தன்மை), ரஜஸ் (மூர்க்கத்தன்மை), சத்துவ (சாத்விகம்) இவை மூன்றும் சேர்ந்து திரிகுணா மூன்று பண்புகள் எனப்படும். நாம் உண்ணும் எந்த உணவும் அல்லது செயலும் அல்லது நோக்கமும், இந்த மூன்றில் ஒருவகையாக கருதப்படும். நாம் நம்மை இந்த உடலோடு இணைத்துப் பார்க்கும் வரையில் ஒவ்வொருவரையும் பெயர்களாலும், உருவங்களாகவும் பார்க்கிறோம்; மேலும் அவர்களை, தியானம் மிக நல்லது, அதிகம் தின்பது கெடுதல், இன்னும் பிறவற்றையும் சொல்லி அவர்களை வகைப்படுத்திப் பார்க்கிறோம்.

ஞானமடைந்த, உண்மையை அறிந்த
கொண்ட ஒருவருக்கு, எல்லாமும் ஒன்றே தான்.
அவர் வகைப்படுத்துவதை நிறத்துவிடுகிறார்.
ஏனெனில், அவர் பெயர்களுக்கும்,
உருவங்களுக்கும் அப்பால் சென்று விட்டார்;
நல்லது, கெட்டது என்ற இருவகைகளுக்கும்
அப்பால் சென்று விட்டார்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத்

இராமகிருஷ்ணர் என்னும், இந்தியாவில் மேற்கு வங்கத்தில் இழுத்த ஒரு ஞானமடைந்த ஞானி ஒரு அழகான உதாரணத்தை கொடுக்கிறார். நாம் ஒரு பள்ள த்தாக்கில் நின்று, கீழே பார்த்தால் குழியும் பள்ளமுக்கமாகவும், மேலே பார்த்தால் மலை முகடுகளும் பார்ப்போம். ஆனால் நாம் மலை உச்சிக்கு ஏறினால், கீழே இருக்கும் மேடு பள்ளங்கள் நமக்கு ஒரு பொருட்டாக தெரியாது. கீழே நின்று பார்த்தபோது தெரிந்த மேடு, பள்ளங்களையெல்லாம் இப்போது கடந்துவிட்டோம்

எப்படி உச்சிக்கு ஏறுவது? எல்லா மேடு, பள்ளங்களுக்கும் மேலாக எப்படி

இதே தான் நாமும் நம் வாழ்க்கையில் செய்கிறோம். அந்தப் பறவை தன் சுதந்திரத்தை உணரவேயில்லை. அது செய்ய வேண்டியதெல்லாம் அந்தக் குச்சியை விட் டுவிட்டு, பயந்து விடுவது தான் பதிலாக அது என்ன செய்தது? அது அந்தக் குச்சிக்சியை விட்டுவிடாமல் தான் பிடிபட்டுவிட்டதை யெண்ணி, அதை இறுக, இறுகப்பிடித்துக் கொண்டது. நாமும் வலிகளையும், சிறு சந்தோஷங்களையுமே பிடித்துக் கொண்டு எதைப்பிடிக்க வேண்டுமோ அதைத் தவற விட்டுக் கொண்டேயிருக்கிறோம். நாம் இந்த நிகழ்கால க்ஷணத்தைத் தவற விட்டுக் கொண்டேயிருக்கிறோம் நாம் முடிவற்ற நிலையைத் தவற விடுகிறோம். நாம் உள்ளுக்குள் நம் விழிப்புணர்வை தவற விடுகின் றோம்.

வாழ்கின்ற எல்லா உயிரினங்களுக்கு உள்ளேயும் ‘பேரறிவு’ இருக்கிறது. சூட்சுமமாக இருப்பதன் காரணமாக இது அசையும்; அசையாமலும் இருக்கும். கிருஷ்ணர், அசைவது அசையாதது, சமீபம், தூரம், உள்ளே, வெளியே என்பது போல இந்த எல்லாவித சொற்களையும் கையாளுகிறார்; ஏனெனில் இந்த சொற்களைத்தான் நாம் புரிந்து கொள்கிறோம், அறிந்து கொள்கிறோம் அவர் நமக்கு ஒரு கருத்தை கொடுக்கிறார்; அதாவது ஒப்புயர்வற்ற் விழிப்புணர்வானது நமக்கு தெரிந்த இந்த வார்த்தைகள், கருத்துக்களுக்கெல்லாம் அப்பாற்பட்டது.

நாம் எப்போதும் ஏதேனும் நமக்கு தெரிந்த பொருட்களை வைத்துத்தான் மற்றவற்றை மதிப்பீடு செய்கிறோம், அண்மை, தொலைவு உள்ளே, வெளியே என்று எதையாவது குறிப்பு வைத்துக் கொண்டுதான் மதிப்பீடு செய்கிறோம். புரிந்து கொள்ளுங்கள் நாம் சில குறிப்பிட்ட பொருட்களை வைத்துத்தான் இப்படியெல்லாம் மதிப்பீடு செய்த கொண்டிருக்கிறோம். சிலருக்கு அண்மை என்று தெரிவது மற்றவர்களுக்கு அதுவே தெரியவாகத் தெரியலாம். உள்ளே இழுப்பது என்று நமக்குத் தெரிவது சிலருக்கு எது வெளியே இருப்பதாகத் தெரியலாம். ஒரு உதாரணத்திற்கு, கூடு வீட்டுக்குள்ளே என்றும், ஒரு மரம் வெளியே இருப்பதாகவும் சொல்லலாம். எனினும், அதே மரம் ஒரு நரகத்திற்கு உள்ளே இருப்பதாக நாம் சொல்லலாம். ஆனால் வீ்ட்டோ டRoot ஒப்பிட்டால் மரம் வெளியே தான்; உள்ளேதான் இருக்கிறது. அதனால் இது நாம் மனதில் எதையாவது குறிப்பாக வைத்துக் கொண்டு தான் மற்றவற்றை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கிறோம்.

இருபத்தைந்து வருடம் | ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

நாம் எந்த வெளியில் இருந்தாலும், இன்னும் உயர்ந்த ஒருவெளியை அடையக்கூடிய சாத்தியம் நம் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் இருக்கிறது. மனிதன், இயல்பாகவே செயற்படும் திறம் வாய்ந்தவர் அவன் உண்மை இல்லை; அவன் என்னவாக இருக்க வேண்டுமோ அப்படியில்லை. தற்சமயம், நாம் இன்னும் விதை நிலையில் தான் இருக்கின்றோம்; நம்முடைய உள்ளடங்கிய செயல் திறத்தை இன்னும் முழுமையாக வெளிப்படுத்தவில்லை. நாம் இன்னும் மரமாகவில்லை. ஆனால் நாம் வளர முடியாது, மரமாக முடியாது என்று அர்த்தமில்லை. நாம் இந்த தொடர்புள்ள எல்லைகளை கடந்தோமானால், நாம், கிருஷ்ணர் சொன்னபடி, அனுபவங்கள் வாயிலாக புரிந்து கொள்வோம்.

கிருஷ்ணர், மகோன்னதமான சத்தியம்
வாழும் எல்லா உயிர்களின் உள்ளேயும்,
வெளியேயும் உள்ளடக்கியது தான் இந்த
மஹாகாஷா என்னும் வெளி. இந்த வெளிதான்
முழுமையானது; எல்லையற்றது எல்லாமே இந்த
வெளியில் அடக்கம் எப்போது அங்கு 'இரண்டு'
என்பதே இல்லையோ, எப்படி நாம் எதோடு
ஒப்பிடமுடியும்? எப்போது ஒன்றே ஒன்று தான்
இருக்கும்போது எப்படி நாம் அண்மை, தொலைவு
என்றெல்லாம் சொல்ல முடியும்? உண்மையானது
முழுமையானது, மேலும் ஒன்றே ஒன்று தான்.

மகோன்னதமான உண்மைப்பொருள் பிரபஞ்சம், தனித்தின உயிர்களென்று பிரிக்கப்பட்டு இருப்பதாக நமக்குத்தோன்றினாலும் அது எப்போதும் பிரிக்கப்படாததாகும். உயிரின் படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் என்பனவற்றின் அடிப்படையே இதுதான் என்று அறியப்படடே வண்டும்.

பெயரோ அல்லது உருவமோ இல்லாத அதே 'பிரபஞ்ச சக்தி'தான் இந்த உலகத்தில் பல வடிவங்களாகவும், உருவங்களாகவும், பெயர்களாகவும் வெளிப்படுகிறது. எது எல்லாம் இணைந்து ஒன்றாக இருக்கிறதோ அதுவே பலவாகவும் தோன்றுகிறது.

நாம் தண்ணீரை பல அளவு வடிவம் கொண்ட ஜாடிகளில் ஊற்றும் போது, அதுவும் அதே வடிவங்களை எடுத்துக் கொள்கிறது. ஒவ்வொரு ஜாடியிலுள்ள தண்ணீரும் வேறுவேறாக தோற்றமளிக்கிறது. ஆனால் நன்றாக கவனித்தால் எல்லாமே அதே தண்ணீரைத்தான் கொண்டிருக்கின்றன. அதைப் போலவே பலவிதமான தோற்றமும் வடிவமும், செடி, கொடிகளும், விலங்குகளும் கொண்டு பல்வேறு வகைப்பட்ட தன்மைகள் உள்ளன போல தோற்றமளிக்கின்றன. ஆனால் அத்தனைக்குள்ளும் அதே சக்திதான் இருக்கிறது. ஒவ்வொன்றிற்குள்ளும் ஓடிக் கொண்டிருக்கும் உயிர் வேகமான பிராண சக்தியும் ஒன்றே தான்; அதேதான்.

உபநிஷத்தில், கடலையும், அலைகளையும் பற்றி, நான் முன்பே பேசிய ஒரு உவமை வருகிறது ஒவ்வொரு அலையும், அந்த பெருங்கடலிலிருந்து எழுந்த பிறகு அதிலேயே விழுந்து கலந்துவிடுகிறது. அது மேலே எழுந்து பிறகு கீழே விழும் வரையிலுள்ள அந்த சிறிய நேரத்தில், அது தன்னை அந்தக் கடலிலிருந்து வேறாக நினைக்கிறது அதைப் போலே, ஒவ்வொரு அலையும் தன்னை தனித்ததாகவும், மற்றதுடன் வேறாகவும் இருப்பதாக நினைக்கிறது அந்த சிறிய அலைக்கு, முன்னமே எழும்பியிருந்த மற்ற அலைகள் எல்லாம் சே ர்ந்து அதற்கு ஒரு பெயர் வைத்தன. அதோ டு மட்டுமல்ல, ஒரு சிறிது நேரத்தில் அது தனக்குதானே ஒரு அடையாளத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டது: 'இது என் தந்தை அலை', 'இத என் தாய் தலை', 'அவையெல்லாம் என் நண்பர்கள்', 'இதெல்லாம் என் ஆசிரியர்கள்', 'அவை என்னுடைய எதிரிகள்', என்று இன்னும் பல.

சிறிது நேரத்திற்கும் பிறகு, அந்த அலை அந்தக் கடலிலிருந்து எழுந்ததையே மறந்துவிட்டது அது தனக்கென்று ஒரு தனி அடையாளத்தை செதுக்கிக் கொள்வதில் ஈடுபட்டது. அது புரிந்து கொள்வதற்கு முன்பாகவே, அது மீண்டும் அந்த கடலுக்குள் விழுந்து விட்டது! அந்த அலைவவிரும்புகிறதோ இல்லையோ, அது நம்புவதற்க விரும்புகிறதோ இல்லையோ, அது மீண்டும் கடலுக்கள் வந்து விா த்தான் வேண்டும் ஏனெனில் அங்கிருந்து தானே அது வந்தது அதற்கு விருப்பம் என்று தனியாக எதுவும் கிடையாது. அது கடலிலிருந்து வந்தது; அது அதே கடலுக்குத் தான் திருப்பிச் செல்லவே வண்டும் அது அந்தக் கடலிலிருந்து வேறு விதமாக யோசித்து அதைத் தடுத்தால், எல்லா பிரச்சினைகளும் எழுகின்றன. வெவ்வே வறு அலைகளும், எது மற்றதைவிட சிறந்தது என்று ஒப்பிட்டுப் பார்க்க ஆரம்பித்து ஒன்றோடு ஒன்று போரிடவே ஆரம்பித்து விட்டன.

அந்த அலை கடலில் திருப்பி விழுந்தாலும், அது வேறெங்காவது மற்றொரு அலையாக எழப்போகிறது என்பதை புரிந்து கொண்டிருந்தால், பிறகு தான் திரும்பிவிழுவதை எதிர்க்க அவசியமில்லை. அது ஓய்வேடுத்து மகிழலாம். அந்த அலை உடனே தன விளையாட்டை விளையாடி மகிழலாம். அந்த அலை அந்த மாபெரும் கடலில் தெரியும் மற்ற அனைத்து அலைகளும் அந்த ஒரே கடலின் தண்ணீர்தான்

பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு, எண்ணற்ற வழிகளில் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறது; மேலும் அதுவே அழிவுக்கும் காரணமாயிருக்கிறது. அதே பிரபஞ்சசக்தி வெளிப்படாமல் இருக்கும் போது, வெளிப்படுத்தப்படாமல் இருக்கும் போது, அது உள்ளடங்கிய சக்தியாக இருக்கிறது இது வேதங்களில் 'புருஷா' என்று குறிப்பிடப் பட்டிருக்கிறது. இந்த சக்தி, உலகத்தில் விதவிதமான பெயர்கள், உருவங்கள், வடிவங்களாகக் கொண்டு வெளிப்படும்போது அது தன்மை பிரக்ருதி என்று விளக்கிச் சொல்கிறது. பிரக்ருதி புருஷாவின் படைப்பின் வெளிப்பாடே.

புருஷா அல்லது வெளிப்படாத சக்தி, பிரம்மா- படைப்பவர், விஷ்ணு - காப்பவர், சிவா- புதுப்பிப்பவர் எல்லா இருப்புகளின் ஊடேயும் ஓடுகிற பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு, பெயர்களுக்கும் தோற்றங்களுக்கும் அப்பாற்பட்டது எனினும், அதே பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வு வெளிப்படும் போது பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவா என்று ஆகிவிடுகிறது. படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் என்பது அதே சக்தி பிரக்ருதி என்று வெளிப்படும் போது நிகழ்கிறது.

நம்மை பிறக்க வைத்த அதே உயிர்சக்தி தான் நம்மை காக்கவும் செய்கிறது. நமக்குள் நடக்கும் ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சியையும், நம்மை இவ்வுலகிற்கு கொண்டு வந்த அதே அறிவுதான் நடத்திக் கொண்டு வருகிறது. அதைப் போலவே, அந்த அறிவு, நாம் இந்த உடலை துறந்து விடும்போது நம்மோடு சேர்ந்து வருகிறது.

பெருங்கடலின்தண்ணீர் தான் புருஷா நடனமாடி விளையாடும் அலைகள்தான் பிரக்ருதி அந்தத் தண்ணீானது, பல உருவங்களையும், வடிவங்களையும் கொண்ட அலைகளின் தோற்றங்களாக பிரிக்கப்பட்டு காட்சியளிக்கிறது. ஆனால் உண்மையில் அதே தண்ணீரின் அர்ஜுனருக்கு நினைவூட்டுகிறார்: பிரக்ருதியின் வெவ்வேறு படைப்புகளாலும், வெளிப்பாடுகளாலும் ஒப்புயர்வற்ற பேரறிவானது புருஷா என்னும் பிரக்ருதி என்றும் பிரிக்கப்பட்டிருப்பதாக தோன்றுகிறது. எனினும், அவர் இதற்கெல்லாம் அப்பாற்பட்டவர், பிரிக்கப்படமுடியாமல் இருந்து கொண்டிருக்கிறார். அவர்களுடைய மையத்தில் எல்லாமே பிரபஞ்ச சக்தியின் படைப்புக்கள்தான்.

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார்: அவர், ஒப்புவமை இல்லா ஆன்மா 'தான்' அல்லது பிரகாசித்துக் கொண்டிருக்கும் எல்லா ஒளியின் மூலமாகிய, சாட்சியாக இருக்கும் விழிப்புணர்வாக இருக்கிறார். என்று சொல்கிறார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

நாம் சாதாரணமாக புரிந்து கொள்வது அல்ல 'தான்' என்பது அறிவு; இந்த அறிவு நம் அறியாமையை போக்குகிறது. ஒரு ஞானமடைந்தகுரு ஒவ்வொன்றையும் மிகத்தெளி வாகு பார்க்கிறார். அவர் உண்மையை உள்ளது உள்ளபடியே பார்க்கிறார். நீங்கள் பாருங்கள், நீங்கள் ஒரு இருட்டான அறைக்குள் இருக்கும்போது அந்த அறையில் என்ன இருக்கிறது என்று நீங்கள் அறிய மாட்டீர்கள். விளக்கை போட்டபிறகு, சுற்றிலும் இருப்பதை தெரிந்து கொள்வீர்கள்.

ஒரு ஞானமடைந்த குரு, விழிப்புணர்வு என்னும் விளக்கை பயன்படுத்தி, 'உண்மை'யை உள்ளது உள்ளபடியே, எந்த வடிகட்டியையும் பயன்படுத்தாமலேயே பார்க்கிறார். விளக்கை பயன்படுத்தி, அவருடையசூழலை மொத்தமாகஅனுபவிக்கிறார். இந்த விளக்கு, மற்ற எந்த விளக்கையும் போல இல்லை; அது அறியாமையின் அடுக்கு களை, அது எவ்வளவு ஆழமாக இருப்பினும் வெட்டிவிடுகிறது. அதனால்தான் குருவானவர் தன்னை முழுவதும் சுற்றி 360 டிகிரியும் பார்க்கிறார். அவர் தான் பார்க்கும் எதையும் நாம் செய்வதைப் போல, வடிகட்டி பிறகு பார்ப்பதில்லை. நன்றாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள், நாம் செய்யும் இந்த வடிகட் டுதல்தான் நம்முடைய எல்லா பிரச்சனைகளுக்கும் காரணம். நாம் உள்ளதை உள்ளபடியே பார்ப்ப தேயில்லை. நமது வினைப்பதிவுகளால் விளைந்த கருத்துக்களுக்குத் தக்கவாறு, நாம் அவற்றை திரித்துக் கொள்கிறோம்.

நம்முடைய மனக்கிளர்ச்சிகளாலும், நினைவுகளாலும் ஏற்றப்பட்ட நம்முடைய அஹங்காரம், உண்மையை உள்ளபடியே பார்க்கவும், அனுபவிக்கவும் அனுமதிப்பதில்லை இது, உங்கள் கணிணி மிகத்துல்லியமான ஏராளமான படங்களை ஏற்றப்படும் போது என்ன நடக்கிறதோ அதைப்போலத்தான் இதுவும் என்ன நடக்கிறது? அதனுள் எந்த செய்தியை போட்டாலும், அதனால் சரியாக முடித்துக் கொடுக்க முடியாது அதைப்போலவே, நாம் கடந்த கால உணர்ச்சிகள், மனக்கிளர்ச்சிகள் கருத்துக்கள் நினைவுகள் ஆகியவற்றால் ஆனா ஒரு வடிகட்டியை உருவாக்கி அதன் வழியே உலகத்தை பார்க்கிறோம். விளைவாக, உள்ளதை உள்ள படியே பார்ப்பதை நாம் நிறுத்துகிறோம். நாம் அஹங்காரத்தை வைத்து நாம் நடந்தால், உண்மையில் என்ன இருக்கிறதென்று தெரிந்து கொள்ளாமல் நாம் நம் சொந்தக் கற்பனை உலகில் வாழ்கிறோம்.

இந்த அஹங்காரம் இருளைப் போன்றது; அது உண்மையில் இல்லை எப்படி வெளிச்சம் இல்லாதபோது அங்க இருள் குடிகொண்டிருக்கிறதோ, அப்படியே

இந்த சக்தி மூலத்தை தான் கிருஷ்ணர்,சுபரமாத்மன், சாதாரணமாக சொல்லும்போது என்று சொல்கிறார். இது கிருஷ்ணா விழிப்புணர்வு அல்லது உங்கள் விருப்பப்படி எப்படி வேண்டுமானாலும் அழைத்துச் கொள்ளுங்கள். இது ஒவ்வொன்றையும் ஒவ்வொருவரையும் ஊடுருவிப்பாய்கிறது இந்த சக்தியில்லாமல் எதுவும் இயங்க முடியாது. இந்த சக்தி தான் அறிவு இதுவே புத்தி, பக்தி, அறிவு, சக்தி அல்லது சக்தியுள்ள அறிவு.

சாங்க்கிய முனிவர்கள், கபிலர் போன்றவர்கள் இந்தக் கருத்தை இன்னும் பிரித்தார்கள் இதுதான் அடிப்படை, அடித்தயும், பார்க்க முடியாத புருஷா என்ற சக்தி ஒப்பிட்டுச் சொல்ல வேண்டுமானால் அகாச வெளி கடலின் தண்ணீர் நிலத்தின் மண். பிரக்ருதி என்பது உள்ளடங்கிய சக்தியின் வெளிப்பாடு. புருஷா என்பது தூய சக்தி பிரக்ருதி என்பது உள்ளடங்கிய சக்தியின் வெளிப்பாடு பிரக்ருதி என்பது கடலில் உள்ள அலைகள் போலவும் மண்ணில் உள்ள செடி, கொடிகளையும் போலவும் என்று உதாரணத்திற்கு சொல்லலாம்.

வகைப்படுத்த முடியாத புருஷா என்பது தன்னை அறிதல் என்பதை தவிர வேறொன்றுமில்லை ஞானமடைதல் என்பது நீங்கள் பரமாத்மன் எனப்படும் புத்திசாலித்தனமான சக்தியோடு ஒன்றியவர்தான் என்பதை நேரிடையாக உள் அனுபவம் பெறுவதுதான் 'ஞானமடைதல்' என்று சொல்கின்றோம் அதனால்தான் ஞானத்தை அடைய அவசியமில்லை. நீங்கள் அறிய வேண்டியதெல்லாம், 'நீங்க ள்தான் அது' என்பதைத்தான் நீங்கள் அந்த பெருங்கடலின் தண்ணீரில் ஒரு தனி அலை என்று நினைத்துக் கொள்ளக் கூடாது நீங்களே அந்த பெரும் கடல்தான். நீங்க ளா அந்த அலையும் அந்தக் கடலும் கூடத்தான்.

வேதாந்தவாதிகளே பிரக்ருதியின் பண்புகளைப் பற்ற கவலைப் பட்டுக் கொண்டிருக்கரும்கட்டும். நீங்கள் இனி தளர்வாக.

கிருஷ்ணர், குருக்ஷேத்ராவின் யுத்தகளத்தில் ஒரு ரதத்தின் மேல் நின்றுகொண்டு பகவத் கீதையின் விளக்கப்பேருவையை தருகிறார். நீங்கள் இதை ஆழமாகப் பார்த்தீர்கள் என்றால் இது நம் ஒவ்வொருவருடைய அழகான சித்திரம் ஆகும். கிருஷ்ணர் ரத ஓட்டி, களம் அறிந்தவர் முழு நாடகத்தையும் நடத்துபவராக

இருபத்தைந்து வருடம்

‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். வைக்கிறது. இதைப் போலவே, இந்த உலகம் நம் மனத்தின் தோற்றமே என்று புரிந்து கொள்ளுதலானது, நம்மை சத்தியத்தில் வைக்கிறது.

ஒரு சிறு கதை

ஒரு ஜென்குரு, ஒரு நாள் காலையில் அலறியபடயே விழித்தெழுந்தார். அவருடைய சீடர்கள் ஓடி வந்து ‘என்ன நடந்தது குருவே?’ என்று கேட்டனர் அதற்கு அந்த குரு, ‘நேற்றிரவு என் கனவில், நான் ஒரு வண்ணத்துப் பூச்சியாக இருந்தேன்’, என்று சொன்னார்.

அந்த சீடர்களுக்கு புரியவில்லை. அவர்கள், ‘அதனால் என்ன குருவே? அது ஒரு கனவுதானே, அதுதான் முடிந்துவிட்டதே வேறெதற்கு வருந்துகிறீர்கள்?’ என்று கேட்டனர்.

அதற்கு, அந்த குரு, ‘நீங்கள் என்கஷ்டத்தை புரிந்து கொள்ளவில்லை நான் ஒரு பட்டாம் பூச்சி என்று கனவு கண்ட ஒரு ஜென் குருவா, இல்லை, உண்மையில் நான் ஒரு ஜென்குர என்று கனவு கண்டு கொண்டிருக்கும் ஒரு பட்டாம் பூச்சியா?

நாம் கனவு காணும்போது, நாம் யார் என்பதை அறியாமல் இருக்கிறோம்; ஏனெனில் கனவு நிகழும்போது அது நிஜம்தான் என்று நாம் நம்பும் அளவுக்கு நிஜமாக இருக்கிறது அதே காரணத்திற்காக, நாம் வாழ்கின்ற உலகம் நிஜமாக உலகம் தான் என்று எது நம்மை ஏற்றுக் கொள்ள வைக்கிறது? அதுவே இன்னொரு கனவாகக் கூட இருக்கலாம். நாம் கனவு காணும் போது, நாம் நம் முழு உலகத்தையே உருவாக்கிக்கொள்கிறோம், இல்லையா? இந்த முழு அமைப்பும் நம் மனதால் உருவாக்கப்பட்டது. நாம் நம் அடையாளத்தை மட்டும் உருவாக்கவில்லை, ஆனால் நம்மை சுற்றுப் புறத்திலுள்ள எல்லாவற்றையும் சேர்த்துதான் உருவாக்குகிறோம்.

நாம் ஒரு விழாவில், ஆயிரக்கான மக்களுக்கு முன்னால் ஏதோ ஒரு பரிசை வென்றிருக்கிறோம் என்று ஒரு கனவு காண்கிறோம் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அங்கு நடக்கும் முழு காட்சிகளையும் அது உருவாக்கி பார்த்துக் கொள்ள அதற்கு அவ்வளவு சக்தி இருக்கிறது; அதாவது, அந்த அரங்கத்தின் ஒவ்வொரு அழகான அமைப்பு அந்த எல்லா, ஆயிரக்கான மக்களும் அமர்ந்து கைகொட்டி பாராட்டுவது அனைவரது பேச்சுக்கள் மற்றும் சாதாரணமாக ஒரு அரங்கத்தினுள் பார்க்கக் கூடிய

அனைத்தையும் பார்க்கிறது நம் அடையாளத்தை மட்டும் இல்லாமல் நம் கனவில் நம்மைச் சுற்றிநடக்கும் அனைத்துக் காட்சிகளுக்கும் உயிரூட்டக் கூடிய அவ்வளவு சக்தி கொண்டது மனம்.

இதையேதான் நாம் நிஜம் என்று கருதிக் கொண்டிருக்கும் இந்த உலகத்திலுனம் செய்து கொண்டிருக்கிறது. ஒரே வித்தியாசம் என்னவென்றால், நாம் நமது இரவுக் கனவுகளிலிருந்து விரைவில் விழித்துக் கொள்கிறோம். எனினும் நாம் உண்மை என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் இந்த பெரிய பகற்கனவிலிருந்து மட்டும் எப்படி விழித்துக் கொள்வது என்பது நாம் அறியாமலிருக்கிறோம். இந்த உலகம் உண்மை என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் வரையில், நாம் துன்பப்படுவோம். இந்த உலகம்

உண்மை இல்லை என்று உணர்ந்து கொண்ட அந்த நிமிஷமே நாம் நம் துன்பங்களுக்கும், நமக்கும் ஒரு பெரிய இடைவெளியை உருவாக்கிவிடுவோம். உண்மையை உணர்ந்த ஒரு ஞானமடைந்த குருவால் மட்டுமே நம்மை நிஜத்திற்கு எழுப்பிவிட முடியும். அவர்களுடைய கருணையினால் இந்த குருமார்கள், நம்மைச் சுற்றி நாம் பார்ப்பதெல்லாம் நம் மனத்தின் காட்சிகளே என்று உணர்த்துவதற்காகவே இந்த புவியுலகத்திற்கு இறங்கி வருகிறார்கள். உண்மை, உண்மையல்லாதவற்றை வேறுபடுத்தி, வகைப்படுத்திக்கான நமக்கு உதவுவதற்கு, நம் மனது உருவாக்கிய க்ஷேத்ரா என்னும் கற்பனை உலகத்தை நன்கு புரிந்து கொள்வது மிகவும் முக்கியம். கிருஷ்ணர், நாம் உண்மை புரிந்து கொள்வதற்காக க்ஷேத்ரா, என்பவை என்ன என்று முதலில் தெரிந்து புரிந்து கொள்வது அவசியம் என்று சொல்கிறார். அது வரைக்கும், நாம் நம் மனது காட்டும் காட்சிகளைத்தான் குருட்டுத்தனமாக நம்பிக் கொண்டிருப்போம். நாம் நமது சொந்த டிராமாவை உருவாக்கி, அதில் நடித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். படிப்படியாக, நாம் தான் அந்த டிராமாவை உருவாக்கினோம் என்பதை மறந்து விடுகிறோம்.

நம்முடைய உண்மையான விழிப்புணர்வை அறியாத அளவுக்கு, நாம் இந்த பொருள் சார்ந்த உலகத்தில் மூழ்கியிருக்கிறோம். இது நாம் வளர்க்கப்பட்ட விதத் தினால்தான். பெற்றோரும், ஆசிரியர்களும் மனித ரூபங்கள் கொண்ட நாம் தெய்வீக இருப்புக்கள்தான் என்பதையும் நம்மைச் சுற்றியும் நடப்பது டிராமாத்தான் என்பதையும் விளக்கிச் சொல்வதில்லை. நாம் வளர்க்கப்பட்ட சூழல், நமது குடும்பங்கள், சமூக அமைப்புகள் ஆகிய இவையெல்லாம் தன்னை அறிந்து கொள்ளும் வழியைப் பின்பற்றுவதற்கு நம்மை உற்சாகப்படுத்துவதில்லை. இந்த நிலை ஏனென்றால், எழும்; விழும் காலம், வெளி ஆகியவற்றின் எழுச்சியும், வீழ்ச்சியும் முழுவதுமாக தொடர்புடையதே.

இந்தப் பண்புகளுக்கான காலமும் அதிக சார்புள்ளது தான்; ஏனெனில் இது நம் புலன்களால் உருவாக்கப்பட்ட வெறும் ஒரு கருத்துதான் நமத புலன்கள் காலம் நகருவதாகத்தான் உணருகிறது. நமது புலன்கள், பொருள் உலகத்தை கொண்டும், கிரகங்களின் ஓட்டத்தைக் கொண்டும், காலம் நகருவதை ஒப்பிட்டு உணர்கின்றன. நமது புலன் உணர்வுகளுக்காக, நாம் கலத்தைப் பற்றிய இந்தக் கருத்தை உருவாக்கி வைத்திருக்கிறோம். நாம் வெளியையும், இடத்தையும் கூட ஒப்பிடத்தக்க உண்மையோடு கொண்டு உருவாக்கி வைத்திருக்கிறோம்.

பொருள் சார்ந்த உலகத்தோடு அதிகமாக நாமாகவே அதிகமான பற்று கொள்வது, நிகழ்வுகள் உணர்ச்சிகள் அகங்காரம், உடல், மனம், உலகின் நேரம், வெளி இவற்றால் நாம் அடையும் குழப்பம் இவற்றோடு பிரக்ருதி விளையாடுகின்றது.

ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன் சொல்கிறார், ‘காலமும்’, வெளியும், நாம் நினைப்பதற்கு நாம் வாழ்வில் கட்டுப்பாடு இல்லாமல் இருப்பதற்க வழிமுறையாக இருக்கின்றது’ இது எதை விளக்குகின்றது என்றால் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன் நம் ஞானிகளும், ரிஷிகளும் என்னச் சொல்லிவிட்டுப் போனார்கள் அதை இன்றைய நவீன விஞ்ஞானம் உண்மை என்ற நிருபித்துள்ளது காலமும், வெளியும் நம் மனதில் உருவாக்க கூடிய தொடர்புடைய கருத்துகள் காலத்தின் நகர்வும், மனதின் நகர்வும் ஒன்றுக்கொன்று நேரடியான தொடர்பு கொண்டவை.

உதாரணத்திற்கு நாம் அன்பு செலுத்துபவரோடு நாம் அமர்ந்திருந்தால் நேரம் போவதே தெரியாது. மிகக் குறைந்த காலமாகத் தெரியும். அவ்வளவு காலம் கடந்தது என்று விழிப்புணர்வு இருக்காது இல்லையென்றால் உங்களுக்குப் பிடிக்காத நபதோடு அமர்ந்திருக்கும் போது தொடர்ந்து கடிகாரத்தைப் பார்த்துக் கொண்டே இருப்போம் நாம் அப்போது காலம் நகராமல் இருப்பதாக உணர்வோம்.

மனம் நகரும் பொழுதெல்லாம், காலமும் நகருகிறத. நாம் ஆழமாகப் பார்க்கும் போது மனம் என்பது இறந்த காலத்துக்கும், எதிர்காலத்துக்கும் நடுவில்

இருபத்தைந்து வருடம் |

சாட்சியாக ஆவதும், பிரக்ருதியின் சாட்சியாக ஆவதற்கு முழு விழிப்புணர்ச்சி கொண்டிருப்பது என்று சொல்வதற்கு அர்த்தம், முன்னதாக உருவாக்கப்பட்ட கருத்துக்கள், எண்ணங்கள், கொள்கைகள், அஹங்காரம், மனத்தின் பற்று , மேலும் மனம் ஆகியவற்றை விட்டுவிடுதல் ஆகும் எப்பொழுதெல்லாம் நம் புலன்கள் மூலமாக செய்திகளை வாங்கும் போது, நமக்குள் என்ன நடக்கிறது. என்று தெளிவாக உணரும் பொழுது, நாம் 'சாட்சி' ஆகிவிடுகிறோம் எப்படி நிகழ்கின்றத என்னும் நடைமுறையை கவனிக்கிறோம். நம் கவனத்தை அதன் மீது வைத்தவுடன், மனமானது நின்று விடுகிறது நம் கவனத்தை அதன் மீது வைக்க முடிவுசெய்த கணமே, நாம் சாட்சியாக இருப்பதற்கு முடிவு செய்து விடுகிறோம். நாம் பார்த்தக் கொண்டிருப்பதற்றில் சிக்கிக் கொள்ளாமல், எவ்வளவு நேரம் சாட்சியாக இருக்க முடிகிறத. என்பதை பொறுத்திருக்கிறது. இவ்வாறு செய்வதை எவ்வளவு அதிகமாகப் பழகுகி றாமோ அவ்வளவு நீண்ட நேரம் சாட்சியாக இருக்க அனுபவம் பெறுகிறோம். நாம் 'புருஷா' என்பதையும் புரிந்து கொள்கிறோம்.

'எல்லா, பொருள் சார்ந்த எல்லா செயல்களுக்கும், விளைவுகளுக்கும் காரணம் இயற்கை சுகத்திற்கும், துக்கத்திற்கும், இந்த உலகின் மற்ற எல்லாவற்றுக்கும் வாழும் பொருட்கள் தான் காரணமாக இருக்கின்றன'

கிருஷ்ணர் நம்மை இந்த வார்த்தைகளின் வழியாக நம்மை மறுபடியும் விழிப்புணர்வுக்குள் கொண்டு வருகிறார். அவர் முந்தைய அடிகளில் சொன்னவற்றின் சாரத்தை இது உள்ளடக்கியிருக்கிறது. அவர், 'நாம் எதைப் பார்த்தாலும் அது நாம் இல்லை' என்ற ஒரு தெளிவான வாக்கு மூலத்தை அளிக்கிறார்.

'அப்பால், அப்பால், அப்பால், அதற்கு மேலும் அப்பால் செல்லுங்கள். நீங்கள் உங்கள் உடலையே பார்க்க முடியும்போது, அதற்காப்பாலும் செல்லுங்கள் உங்களின் எண்ணங்களை கவனிக்க முடியும்போது அதற்காப்பாலும் செல்லுங்கள். உங்கள் மனதின் போக்கை கவனிக்க முடிந்தால் இன்னும் அப்பால் செல்லுங்கள் உங்கள் மனக் கிளர்ச்சிகளை கவனிக்க முடிந்தால் அவற்றிற்காப்பாலும் செல்லுங்கள். நீங்கள் அவையேதுவுமே இல்லை' என்று அவர் சொல்லுகிறார்.

ஒரு இடத்தில் அதற்கு மேல் செல்ல செல்ல முடியாது அதற்கு அப்பாலும் ஒன்றுமே இல்லை என்று உணருவோம் நாம் பார்த்தெல்லாம் 'நாம்' இல்லை திடீரென, அந்தக் கணத்தில் தூய விழிப்புணர்வு நமக்குள் நிகழ ஆரம்பிக்கிறது. இருங்கள், நீங்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்று நீங்கள் நினைக்கும் வரை நீங்கள் பார்க்காமல் இருக்கிறீர்கள். நீங்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்ற எண்ணம் இருக்கும் வரை நீங்கள் பார்க்காமல் இருக்கிறீர்கள். இப்போது நீங்கள், ‘நான் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்’ என்னும் இந்த எண்ணத்தில் சிக்கிக்கொண்டீர்கள் இந்த எண்ணத்தையும் கீழே போடுங்கள்.

‘நீங்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்ற அந்தக் கடைசி எண்ணமானது உங்களுக்கும் கடவுளுக்கும், உங்களுக்கும் எண்ணமில்லாத இடத்திற்கும், நடுவில் ஒரு பாலமாக இருக்கிறது. முதன் முதலில், நீங்கள் உங்கள் செய்கைகளையும் எண்ணங்களையும் பார்க்கமுயற்சிசெய்யும்போது, நீங்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்று நினைப்பதற்கு அது இயற்கைதான். அது அப்படியே இருக்கட்டும். இந்த ஒரு எண்ணம் இருப்பது, நூற்றுக்கணக்கான எண்ணங்கள் உங்களின் உள்ளுலகத்தை தகர்த்துக் கொண்டிருப்பதை விட நல்லதுதான்.

ஆனாலும் அப்பால் கடந்து செல்லுங்கள். அங்கும் நிற்காதீர்கள் நீங்கள் பார்த்துக் கொண்டிருப்பதை சாட்சியாகப்பாருங்கள். பிறகு, அந்த தூய கலங்கமற்ற உள் வெளி உங்களுக்குள் நிகழும் களங்கப்படாத தூய உள்வெளியில் தான் கடவுள் மலருவார்; தெய்வீக விழிப்புணர்வும் உணரப்படுகிறது.

கன்னிமேரி இயேசுவைப் பெற்றெடுத்த கதையின் ரகசியமும் அல்லது உண்மையான அர்த்தமும் இதுதான். புரிந்து கொள்ளுங்கள். நாம் நம்முடைய உள்வெளியை கன்னியைப் போல தூய்மையாக்கும்போது, நாம் கிருസ്തുவன அல்லது நிருஸ்து விழிப்புணர்வை. பெற்றெடுக்கிறோம் நாமே தெய்வீகம் ஆகிறோம்.

சாதாரணமாக, நம்முள் எண்ணங்கள் நிகழும் அந்த வெளியானது, செதுக்கப்பட்ட நினைவுகள் எனப்படும் கடந்த கால ஞாபகங்களாலும், கட்டுறு மனப்பாங்கு எனப்படும் பிறரால் விதிக்கப்படும் கட்டுப்பாடுகளாலும் விதிகளாலும் நிரப்பப்பட்டிருக்கிறது. நமது உள்ளுலகத்தில் இருக்கும் தெய்வீகம், 24காரட் தங்கம் என்று சொன்னால், அந்தத் தூய்மையான தங்கத்துக்கு தாமிரம் என்ற எல்லா விதமான கட்டுப்பாட்டு விதிகளாலம் சேர்த்துக் கலக்கப்பட்ட அது 18காரட் அல்லது அதற்கும் கீழ்த்தரமாக்கப்பட்டு விடுகிறது. சில சமயம், அந்தத்தங்கமானது தூய தாமிரமாகவே

| ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

வெளிவரும் வரை அவ்வளவு அதிகமான எல்லாவிதமான கட்டுப்பாட்டு விதிகளும் விதிக்கப்படுகின்றன! இந்த வெளியை நம்முடைய தெளிவான அறிவால் நிரப்பப்படும்போதும், அது தூய்மைப்படுத்தப்படுகிறது. நம்முடைய உள்ளுலகத்தை சுத்தப்படுத்தும்போது, நாம் மறுபடியும் உள்ளே 24காரட் தங்கம் நிகழ்வதற்கு நாம் வழிவகுக்கிறோம்.

பிறகு, நாம் என்ன நினைத்தாலும், பேசினாலும், செய்வதானாலும், அது பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வின் நேரிடையான விருப்பத்துடன் இணைந்ததாகவே இருக்கும் பிறகு, தெய்வீகத்துடன் இணக்கமாகிவிடுவோம். நாம், காலியான மூங்கில் ஆகி, தெய்வீகத்தை நமமள்ளே பாய்வதற்கு வழிவகுப்போம்.

இங்கு, கிருஷ்ணர் ஒரு நுட்பத்தைத் தருகிறார். இப்போதுவரை, நாம் 18காரட் தங்கமாக, தாமிரமும் தங்கமும் ஒன்றாகக் கலந்ததாக இருக்கி றாம். நாம் திரும்பத் திரும்ப அந்த 18 காரட் தங்கத்தை, சாட்சியாக இருக்கும் அந்த விழிப்புணர்வு என்னும் தீயில் போட்டு உருக்கினால், நாம் அளவுக்குத்தான் தூய்மையாக முடியும் மறுபடியும், மறுபடியும் நாம் இடைவிடாமல் தொடர்ச்சியாக நம்மை சாட்சியாக இருக்கும் விழிப்புணர்வு என்னும் தீயில் உருக்கினால், நமது உள்வெளி இறுதியான 24 காரட் என்னும் சுத்தமான தங்கமாகிவிடும்.

நான் என் வாழ்வில் நடந்த ஒரு நிஜமான சம்பவத்தை, நான் இமயத்திலிருந்த போது நடந்ததை உங்களுக்கு இப்போது சொல்கிறேன்.

நான் ஒரு முதிர்ந்த நாக சாதுவை அங்கு சந்தித்தேன்; நாக சாது என்பவர்கள் ஆடைகள் ஏதும் அணியாத எந்த விதமான உடைமைகளும் இல்லாமல் சுற்றித்திரியும் சந்நியாசிகள். அவர் காட்டில் புனித நதியான கங்கையின் கரையில் அமர்ந்து கொண்டிருந்தார். அவர் அமைதியாக ஏகாந்தமாக உட்கார்ந்திருந்ததை பார்த்தபோது, நான் அவரருகே சென்று சிறிது நேரமாவது அவே

இருபத்தைந்து
வருடம் போராடினார்.
அமெரிக்காவில் எனக்கு
வேலை கிடைத்தபறகுதான்
அவர் ஓய்வெடுத்தார்.
வாழ்க்கையை வாழ
அவருக்கு அப்போதுதான்
நேரம் கிடைத்தது. அதன்
பன்நான் எங்களுக்குத்
தெரிந்தது...

'ஈஏன் அப்படிச்
சொல்கிறீர்கள்?'"
என விசாரித்ததற்கு,
'ஈநான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என
சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை.
கனவை நிஜமாக்க
உடல், பொருள்,
ஆவி அனைத்தையும்
செலவழித்து என்னைப்
படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

எல்லா மதங்களினுடைய சாரமும், எல்லா ஆன்மீகமும், முழுவதுமாக இந்த ஒரு அடியில் சொல்லிவிடுகின்றார். கிருஷ்ணர் எல்லா பூட்டுக்களையும் திறக்கும் மாஸ்டர் சாவியை இந்த அத்தியாயத்தில் தருகிறார். சாட்சியாக உங்கள் உடலையும், மனதையும் பார்ப்பது, உங்கள் இருப்பையும் சாட்சியாக பார்ப்பது. ‘சாட்சியாக பார்ப்பது’ தான் மாஸ்டர் சாவி.

சாட்சியாகப் பார்க்கும் நுட்பத்தில் நுழைய முடிந்தாலும், சாட்சியாக பார்த்துக் கொண்டிருப்பதில் ஒரு சில நிமிடங்களுக்கு அனுபவித்தாலும், நாம் அந்த ருசியைப் பெறுவோம் நாம், சாட்சியாகப் பார்ப்பதை எவ்வளவுதான் கேட்டாலும், சாட்சியாகப் பார்ப்பதைப் பற்றி எவ்வளவு தான் பேசினாலும், அல்லது சாட்சியாகப் பார்க்கும் கலையை எவ்வளவுதான் பகுத்து ஆராய்ந்தாலும், அதை நாம் மட்டுமே அனுபவித்து உணர்ந்தாலொழிய, அது பயனற்றதாகிவிடும்.

ஒரு சின்ன கதை

ஒருவர் நெடுஞ்சாலையில் நடு இரவில் கார் ஓட்டிக் சென்று கொண்டிருந்தார். ஒரு போலீஸ் காரர் அவரை நிறுத்தி கேட்டார், ‘ஐயா, நீங்கள் குடித்திருக்கிறீர்கள் என்று நான் நினைக்கிறேன். நீ ங்கள் குடித்திருக்கிறீர்களா?’

அவர் பதில்: ‘ஆம், நான் இப்போதுதான் ஆறுவகை மதுபானங்கள் குடித்தேன். அவற்றின் பெயர்களைச் சொல்லட்டுமா? ஒரு சில மக் பீர், ஒருசில பிராந்தி அவர் ஒரு அட்டவணையே கொடு க்க ஆரம்பித்தார் அந்த போலீஸ்கார், ‘நிறுத்துங்கள் நான் ஒரு மூச்சை அறியும் சோதனை செய்ய வே ண்டும். தயவு செய்து காரை விட்டு வெளியே இறங்கி வாருங்கள்’. அதற்கு அந்தக் காரோட்டி, ‘சோதனை ஏன்? நான் சொல்லுவதை நீங்கள் நம்ப மாட்டீர்களா?’ ஆனால் அந்த போலீஸ் காரருக்கு, அந்தக் காரோட்டியை நம்பினாலும், நம்பவில்லையென்றாலும் அந்த சோதனையை நடத்திப் பார்க்கவேண்டிய அவசியம் இருந்தது.

அதைப் போலவே, நீங்கள் என்னுடைய வார்த்தைகளை அப்படியே எடுத்து க்கொள்ளக் கூடாது. நீங்களே சோதனை செய்து பாருங்கள் அதை உங்கள் மீதே ே சாதனை செய்து பாருங்கள் உங்கள் இருப்பைக் கொண்டு சோதனை செய்யுங்கள் படிப்பதோ அல்லது கேட்பதோ உங்களை உருமாற்றம் செய்யாது. படிப்பதும், கேட்பதும் ஒரு உணவுச் சரியில்லை, வகைகள் அட்டவணை அட்டையைப் அவருக்கு மாறாக அவரின் மனைவி மிகப் பெருந்தன்மையுள்ளவராயிருந்தார். அவர் மற்றவர்களுக்கு கொடுப்பதில் எந்த வித தயக்கமும் இல்லாமலிருந்தார். ஆனால் அவருடைய கணவருக்குப் பிடிக்காததால், அவர் ரகசியமாகவே உதவிக் கொண்டிருந்தார்.

ஒரு நாள், யாரோ அவரிடம் பண உதவி கே ட்டபோது, தன்னுடைய வைர மூக்குத்தியை கொடுத்துவிட்டார். புரந்தர தாயர் எப்படியோ அதைக் கண்டுபிடித்துவிட்டார். அவ்வளவு விலையுயர்ந்த பொருளைக் கொடுத்துவிட்டது அவருக்கு படிக்கவில்லை. அவருடைய ஆட்டே சபத்தை காண்பிக்க அவர் கோபமாக தன் வீட்டுக் குச் சென்றார்.

இதற்கிடையில், அவர் மனைவி செய்வதறியாது திகைத்து கடவுளிடம் உதவி செய்ய வேண்டினார். புரந்தரதாயர் வீட்டுக் வந்து சே ருவதற்குள். அவர் மனைவிக்கு அந்த மூக்குத்தி சரியாக கிடைத்து விட்டது. இது இறைவனின் திருவிளையாடல்தான்.

அவருடைய கணவருக்கு என்ன நடக்கிறது என்று புரியவில்லை. திடீரென, அவருக்குள் ஒரு மாற்றம் நிகழ்ந்தது. அவர் செல்வத்திற்குப் பின்னால் தன் சக்திகளை எவ்வளவு தூரம் வீணாக்கியிருக்கிறார் என்பதை உணர்ந்தார். அது அவரை எங்கும் கொண்டுவந்து நிறுத்தவில்லை. அவர் அது வரைக்கும் தன் வாழ்க்கையை வீணாக்கியிருப்பதை உணர்ந்தார். பிறகு தன்னை அறிந்து கொள்ளும் பேராவலில் வெளியே புறப்பட்டுவிட்டார்.

அதனால், நாம் எந்த வேலை செய்பவராயிருந்தாலும், ஆத்மீகத்தில் எந்தப் படியிலிருந்தாலும், பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மையின் திருவிளையாடல்களை புரிந்து கொண்டலே போதுமானது, விரைவில் குணமடைந்து விடலாம். நாம் பொருளின் பங்களாக்கப்பால் இருக்கி றோம் என்ற புரிதலே, நம்மை விடுவித்துவிடப் போதுமானது.

இருபத்தைந்து
வருடம் போராடினார்.
அமெரிக்காவில் எனக்கு
வேலை கிடைத்தபிறகுதான்
அவர் ஓய்வெடுத்தார்.
வாழ்க்கையை வாழ
அவருக்கு அப்போதுதான்
நேரம் கிடைத்தது. அதன்
பலன்தான் எங்களுக்குத்
தெரிந்தது...

சுஏன் அப்படிச்
சொல்கிறீர்கள்?"
என விசாரித்ததற்கு,
சுநான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என
சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை.
கனவை நிஜமாக்க
உடல், பொருள்,
ஆவி அனைத்தையும்
செலவழித்து என்னைப்
படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

கேள்வி: சுவாமி, நாம் அறிவு சார்ந்த புரிந்து கொள்ளும் ஆற்றலைப் பற்றிதான் பேசிக்கொண்டிருக்கிறோமா? நான் என்னுடைய எந்த சொத்து சுகங்களும் நிலையானவை இல்லை என்று அறிகிறேன் எதுவாக இருந்தாலும் நான் இறக்கும் போது என்னோடு எதையும் எடுத்துப் போக முடியாது. ஆனால் நான் இந்த உடலில் எவ்வளவு நாட்களாக வாழ்ந்தாலும், எனக்கு வாழ்வாதாரம் அவசியம், நான் பொருள் ஈட்டுவதற்கு நான் வேலையும் செய்தாக வேண்டும் இந்த வேலை நிஜம், கற்பனை அல்ல இதற்கு என்ன பதில்?

பதில்: பதிலையும் நீங்களே கொடுத்துவிட்டீர்கள் நீங்கள் இறக்கும் போது எதையும் எடுத்துப் போக முடியாது என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள். நீங்கள் சேகரிக்கும் எதையும் நிலையானதில்லை. இதுவே ஒரு நல்ல புரிதல் தான்.

நீங்கள் வேலை செய்ய வேண்டிய
தெல்லாம் உங்கள் அறிவின் மீதுதான்.
இந்தப் புரிதலை மேலும் உயர்த்துங்கள். அது
உங்களை விரைவிலோ அல்லது மெதுவாகவோ
ஊடுருவிவிடும்.

பொருளீட்டுவதைப் பார்ப்பதற்கு வெவ்வே வேறு வழிகள் உள்ளன. நம்மில் பெரும் பாலா னார் சொத்துக்கள் தேவையோ இல்லையோ வங்கிகுவித்துக்கொண்டே இருப்போம். பேர், புகழ், அந்தஸ்து இவற்றிற்காவே இதை நாம் செய்கிறோம்; ஏனெனில் அப்பொழுதுதான் சமூகம் நாம் வைத்திருப்பதை வைத்து நம்மை மதிக்கும். இதற்கு ஒரு முடிவே கிடையாது. இது ஒரு போட்டி, எலி ஓட்டப்பந்தயம். எலிஓட்டப்பந்தயத்தில் நீ ங்கள் ஜெயித்தாலும் கூட, நீங்கள் இன்னும் ஒரு எலியே தான்.

நீங்கள் எதற்காக வேலை செய்கிறீர்க ளோ அதற்கு நீங்கள் மகிழ்ச்சியடைய வில்லை, ஏனெனில் இன்னும் அதிகமாக சம்பாதிப்பதில் சிக்கியிருக்கிறீர்கள். உங்களிடம் வைத்திருப்பதை விட எப்போதும் வேறு யாரோ அதிகம் வைத்திருக்கிறார்கள்; அதனால் நீங்கள் சேர்த்துவைப்பதை நிறுத்தவே முடியாது. நீங்கள் ஸ்டாப் சுவிட்சையே நீக்கப்பட்ட ஒரு இயந்திர மனிதன்!

இன்னொரு வழியில், அதாவது தர்க்க ரீதியாக இதைப் பார்க்கலாம், நீங்கள் இப்போது செய்து கொண்டிருப்பதைப் போலேதான். இதுதான் நல்லது. வாங்கி வைத்துக் கொள்வதற்காக இதை நீங்கள் வாங்கவில்லை; ஏனெனில் இது நீங்கள் உயிர்

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபிறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பண்தான் எங்களுக்குத்

கர்ம யோகத்தினாலும் தூய்மையாக்கப்பட்ட மனமும், அறிவும் கொண்ட உள் மன அமைப்பால் பரமாத்மனை அறிந்து கொள்கிறார்கள்.

13.26 வேறு சிலர் ஆன்மீக அறிவு இல்லையென்றாலும் கூடி மற்றவர்கள் சொல்லக்கே ட்டு, ஒப்புயர்வற்ற இறைவனை வழிபடடத் தொடங்குகிறார்கள்.

ஒப்புயர்வற்ற இறைவனைப் பற்றிக் கேள்விப்படும் வழியிலேயே அவர்களும், பிறப்பு, இறப்பு என்னும் வழியைக் கடக்கிறார்கள்.

13.27 பரதா, அசைவதோ அல்லது அசைவதற்கோ எப்படி பிறப்பதாக இருந்தாலும், அது க்ஷேத்ரா க்ஷேத்ரன்யர் என்பவற்றின் சேர்க்கையால் தோன்றியது.

இந்த அடிகளில், கிருஷ்ணர் ஆத்மாவை அறியும் வழிமுறைகளுக்கு பலவிதமான நுட்பங்களை தருகிறார். வெவ்வேறு விதமான முறைகளை அல்லது வழிகளை நம் உண்மையான ஆன்மாவை அறிய பயன்படுத்தலாம். மக்கள், 'எவ்வளவு குருமார்கள் இருக்கிறார்களோ, அவ்வளவு வழிகள்' என்று சொல்வார்கள். ஆனாலும் அது உண்மையில் 'எவ்வளவு சீடர்களோ அவ்வளவு வழிகள் என்று இருக்க வே ண்டும். ஒவ்வொரு சீடரும் அவருக்கென்று ஒரு வழியை எடுத்துக் கொள்ளலாம். இதுதான் கிருஷ்ணர் சொல்வது. நாம் வெவ்வேறு வழிமறைகளால் ஒப்புயவர்வற்ற விழிப்புணர்வை பெறலாம்.

தியானம், யோகா, அறிவு, ஆழ்ந்த சிந்தனை இறைத்தன்மையிடம் சரணாகதி ஆகிய வழிகளில் மூலமாக விடுதலை அடையாளம் எல்லால் வெவ்வேறு விதமான முறைகளும், ஒரே இலக்குத்தான் அழைத்துச் செல்கிறது. பகவத் கீதையின் ஒவ்வொர அத்தியாயமும் 'தன்னை' அறிவதற்கு ஒரு நுட்பத்தைத் தருகிறது. கிருஷ்ணர், அறிவின் மூலமாக இணைவதைப்பற்றி ஞான யோகா என்று நான்காவது அத்தியாயத்தில் சொல்லுகிறார். பிறகு அத்தியாயம் 12-இல், பக்தி மூலமாக இணைவதைப் பற்றி பக்தி யோகா என்றும் சொல்கிறார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என
விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல்,
பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து
என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

நம்மை தொடர்பு ஏற்படுத்திக் கொண்டிருப்போம். அதனால் எப்பொழுதெல்லாம் உங்கள் பெயரைச் சொல்கிறீர்களோ அல்லது மற்றவர்கள் யாராவது உங்கள் ஆன்மீகப் பெயர் வைத்து உங்களை அழைத்தாலோ, உடனே உங்கள் தலைக்குள் ஒரு மணி அடிக்கிறது. உங்களை நீங்கள் சென்று சே ருமிடத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறது.

கிருஷ்ணர், அர்ஜுனனிடம் வழிகளைப் பற்றி சொல்கிறார். அவர் தேர்வுரிமை தருகிறார் கிருஷ்ணர் மாற்று வழிகளைத்தருகிறார்; தியானம், யோகா, மந்திரம், ஜெபித்தல், கற்றல், சிரமப்பட்டு அறிவை வளர்த்தல், பிரபஞ்சத்திடம் சரணாகதி.

ஒரு முக்கியமான விஷயம், 'எந்தப் பாதை உங்களுக்கு ஏற்றது' என்பதை நீங்கள் அறிய வே ண்டும். அது என்ன வென்றே தெரியாமல், பலரும் ஆன்மீகப்பாதையை தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்கின்றனர். நீங்கள் உங்கள் பாதையைப் புரிந்து கொள்ள வே ண்டும். பல மக்கள் ஆசிரமத்திற்கு வந்து தியான வகுப்புகளில் கலந்து கொள்கின்றனர். அவர்கள் அந்த ஒரு சில நாட்களில் என்னைச் சுற்றியிருப்பதை ஆனந்தமாக அனுபவித்து விட்டு, அவர்களுக்குப் பிடித்துப் போய், உடனே ஆஸ்ரமத்தில் சேர்ந்துவிட நினைக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு அவர்களுடைய பாதை எது என்று அறியமாட்டார்கள் அல்லது ஆஸ்ரம வாழ்க்கை அவர்களுடைய பாதையா என்றும் அறியமாட்டார்கள். சும்மா, வந்து சேர வே ண்டும் விருப்பப்படுவார்கள், அவ்வளவுதான். அவர்கள், 'சுவாமி, நான் ஆஸ்ரமத்தில் வந்து சே ர்ந்து கொள்கிறேன் தயவு செய்து நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுங்கள்', என்று கே ட்ப்பார்கள்.

வேறு சிலர் சும்மா மற்றவர் எதைச் செய்கிறார்களோ அதையே பின்பற்றிச் செய்வார்கள் பெற்றோர் ஏதாவது ஒரு குருவைப் பின்பற்றினால், குழந்தைகளும் அதே குருவைப் பின்பற்றுவார்கள். ஆரம்பத்திற்கு யாரையாவது ஒருவரை பின்பற்றுவதில் தவறயில்லை. நீங்கள் ஒரு இடத்தை ஆரம்பமாக வைத்துக் கொள்ளலாம்; ஆனால் நீங்கள்

'ஈஏன் அப்படிச்
சொல்கிறீர்கள்?'
என விசாரித்ததற்கு,
'ஈநான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என
சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை.
கனவை நிஜமாக்க
உடல், பொருள்,
ஆவி அனைத்தையும்
செலவழித்து என்னைப்
படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

நான் அவரைக் கேட்டேன், 'நீங்கள் தியானத்தை உங்கள் அனாகதத்தின் மேலா, இல்லை, உங்கள் பக்கத்திலிருப்பவரின் அனாகத்தின் மேலா?" என்று.

பார்த்தீர்களா? தியானம் என்பது விழிப்புணர்வோடு செய்யப்பட வேண்டும். ஒவ்வொன்றுமே தியானமாக இருக்கலாம், நீங்கள் விழிப்போடும், தீவிரத்தோடும் செய்தால் மட்டுமே. நிறையபேர் மந்திரம் ஜெபிப்பார்கள். தினமும் அதிகாலையில் எழுந்து, குளித்து பிரார்த்தனை அறையில் அமர்ந்து ஜெபிப்பார்கள். அவர்கள் விழிப்புணர்வோடு ஜெபித்தால் அது நல்லதுதான். ஆனால் அவர்கள் என்ன செய்கிறார்கள்.?

அந்த நேரத்தில் பால்காரன் வந்து, வெளியிலிருந்து குரல் கொடுத்தால், 'சரி, பாலை கதவுக்குப் பக்கத்தில் வைத்துவிட்டுபோ. நான் பிறகு எடுத்துக் கொள்கி றேன்" என் பதில் கொடுப்போர்கள் பிறகு ஜெபத்தை ஆரம்பிப்பார்கள்! அடுத்து வேலைக்காரி வருகிறாள், பக்கத்துவீட்டுக்காரர்களை பற்றி அரட்டை ஆரம்பமாகிறது. அவர்கள் மந்திரத்தை ஜெபித்தாலும் அவர்கள் அந்த அரட்டையை காதுகொடுத்து கட்டுக் கொண்டிருப்பார்கள். சில சமயம், அவர்கள் தங்கள் கேட்டுக் கொண்டிருக்கும் விஷயமாக தங்களுடைய உயர்ந்த அபிப்பிராயங்களைக் கூட கொடுப்பார்கள்.

இது தியானமே இல்லை. இதைப் போலவே யோகா வைப்பற்றியும் நிறைய தவறான கருத்துக்கள் இருக்கின்றன. மக்கள் யோக வகுப்புகளுக்கு உடற்பயிற்சி களுக்காக செல்கின்றனர். இன்று யோகா என்பது ஒரு பேஷன் ஆகிவிட்டது. இப்போது பல விதமான யோகா முறைகள் உள்ளன. 'பவர் யோகா', 'டீலக்ஸ் யோகா', 'சூப்பர் டீலக்ஸ்' என்று வித விதமாக உள்ளன. ஒரு யோகா கூடமானத ஒரு 'நாகரிக நடை, உடைகலை அரdisplayரங்காகத் தான் இருக்கிறது. யாராவது ஒருவர், 'நான் யோகா செய்து கொண்டிருக்கிறேன் என்று சொன்னால், அது 'நான் ஒரு மெர்சிடிஸ் கார் வைத்திருக்கிறேன்' என்று சொல்வதைப் போல இருக்கும். அப்படித்தான் இப்போது 'யோகா' ஆகிவிட்டது. யோகா எனப்படுவது உடல், அந்தஸ்துக்கு உயர்வு சேர்க்கும் பயிற்சிகளுக்கெல்லாம் மிக உயர்ந்ததாகும். கிருஷ்ணர் இறுதியான விழிப்புணர்வை அடைதவற்கான வழியாக அதைக் கொடுத்திருக்கிறார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

'ஏஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என
விசாரித்ததற்கு, "ஈநான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல்,
பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து
என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

இந்த அடியில் கிருஷ்ணர், அறிவு அல்லது வேதாந்த உரையாடல்கள் மூலம் என்பதைப் பற்றி பேசுகிறார். நீங்கள் ஒன்றைப் புரிந்து கொள்ளவேண்டும். அறிவையும், வேதாந்த உணர் யால்களை சேகரிக்கும் பணியை ஒரு இரண்டு நாட்களில் செய்துவிடமுடியும். பலர் நிறைய புத்தகங்களை படிப்பார்கள். அவர்கள் வேதாந்த புத்தகங்கள், மத புத்தகங்கள், ஆன்மீகப் புத்தகங்கள், குருமார்களின் சுயசரிதங்கள் என்று ஒரு நூலகம் வீட்டில் வைத்திருப்பார்கள். அவர்கள் நிறைய புத்தகங்களையும், அறிவையும் சேகரிப்பார்கள். யாராவது ஏதாவது சொன்னால்போதும், உடனே புத்தகங்களிலிருந்து நிறைய மேற்கோள்கள் எடுத்துச் சொல்லி, நீண்ட நேரம் பேச்சி னை வளர்ப்பார்கள்.

இந்த மாதிரி மக்கள் அறிவு ஜீவிகள் மற்றவர்கள் ஸ்டாம்ப்புகள், நாணயங்கள் சேகரிப்பது போல இவர்கள் அறிவை சேகரிப்பார்கள். ஆனால் நீங்கள் ஆழமாக பார்த்தீர்களானால் 'அறிவு' என்பது அவர்களின் மற்றொரு அஹங்காரமே அவர்களின் உயர்ந்தவர்கள் என்று மற்றவர்கள் முன்னிலையில் காட்டிக் கொள்வார்கள். அவர்கள் உண்மையில் உண்மையில் அறிவை ஜீரணித்திருக்கமாட்டார்கள். அவர்கள் அதை அவர்களுக்குள்ளே உண்மையில் உள்வாங்கியிருக்கமாட்டார்கள்.

கிருஷ்ணர், அறிவை பயன்படுத்தி உங்கள் இலக்கை அடைய முடியும் என்று சொல்கிறார். நாம், படிப்பதும், அறிவை சேகரிப்பதும் மட்டும் போதாது என் பணதப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அதை அறிந்து கொள்வதற்கு நாம் அனுபவித்து உணர ே வண்டும்.

நாம் பலவித வேதாந்தங்களை சேகரிக்கும்போது, அடிப்படையில் வெறும் ே சகரிப்பதை மட்டுமே செய்கிறோம். நாம் நமக்குஎன்று எந்த மதிப்பையும் சேர்த்துக் கொள்வதில்லை. நாம் அவற்றை பின்பற்றிசெய்து பார்த்து உள்வாங்கிக் கொள்ள ே வண்டும் நாம் அவற்றை உள் வாங்கிக் கொள்ளும் போது நமக்குள் இரஸ்வாதம் நிகழ்கின்றது. நம்முடைய அறிவையும், அஹங்காரத்தையும் காட்டுவதற்காகவே உரையாடினால், நாம் அந்த அறிவைப் பயன் படுத்திக் கொள்ளவேயில்லை. அறிவையும், உரையாடல்களையும் நமது வளர்ச்சிக்கு எப்படி பயன்படுத்திக்கொள்வது என்பதை நாம் அறிந்து கொண்டோமென்றால், அவரை நமக்கு ஒரு சக்தி வாய்ந்த கருவியாகிவிடும்.

'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என
விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல்,
பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து
என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

ஒரு உணர்வு மாற்றம் நிகழ வேண்டும். அது இப்படித்தான் ஒரு பிறவிக் குருடன் ஒளி, வெளிச்சம் என்ன என்பதை அறியமாட்டான். நிறங்கள் என்ன என்றும் தெரியாது. அவைகளை அவன் பார்த்ததேயில்லை. ஒளியைப் பற்றிய எந்த முன் அனுபவமும் அவனுக்கில்லை யாருமே வசிக்காத ஒரு பகுதியில் அவன் விடப்பட்டால், அவன் இருட்டுதான் தன் உலகமே என்று நினைத்துக் கொண்டிருப்பான் ஆனால் எப்படியோ அவனுக்கு பார்வை சக்தி அல்லது சக்ஷூ என்பதை தூண்டிவிடப்பட்டால், தன் முன்னால் எல்லாவற்றையும் பார்க்கிறான் ஒளியையும், நிறங்களையும் பார்த்து மகிழ்வான் பார்வை கிடைக்கும் முன்னால், அவையெல்லாம் என்னவென்றே அவனுக்கு தெரியாது; இருப்பினும் உடனேயே அவற்றை அவனால் அனுபவித்து மகிழ முடியும்.

இந்த மாற்றம் நிச்சயம் நிகழ
வேண்டும் அவ்வளவுதான் எவ்வளவோ
ஞானமடைந்த குருமார்களுக்கு ஆன்மீகத்தைப்
பற்றிய முன்னறிவே பெற்றிருக்கவில்லை.
பெருங்காப்பியமான ராமாயணத்தை எழுதிய
வால்மீகி என்னும் ஒரு ஞான குருவை பற்றி
சொல்கிறேன்.

ஞானமடைவதற்கு முன்னர் அவர் ஒரு வழிப்பறிகொள்ளைக் காரராக இருந்தார். காடு களில், நடைபாதைகளின் அருகே ஒளிந்திருப்பார். யாரேனும் செல்வந்தர்கள் அந்தக் காட்டை கடக்கும் போது, அவர்களை கொள்ளை யடித்து வந்தான்.

ஒரு நாள் நாரத முனிவரே அந்தக் காட்டை கடந்துக் கொண்டிருந்தார். நாரதர் மும்மூர்த்திகளில் ஒருவரான விஷ்ணுவிடம் அளவு கடந்த பக்தி கொண்டவர் அவரிடம் இருந்ததெல்லாம் ஒரே ஒரு தம்புராதான் அதைக் கொண்டு எப்போதும் விஷ்ணு புகழைப்பற்றித் தான் பாடிக்கொண்டிருப்பார். வால்மீகி அவரைப்பார்த்து நிறுத்தி கேட்டார், 'உன்னிடமிருப்ப தெல்லாவற்றையும் என்னிடம் கொடு; இல்லையென்றால் உன்னைக்கொன்றுவிடு வன்’ என்று. நாரதர் அவனிடம் சொன்னார், ‘என்னிடம் ஒன்றுமில்லையே இந்தச் சிறிய கருவியையும் கடவுள் நாமத்தையும் தவிர உனக்குக்கொடுப்பதற்கு வே றொன்றுமேயில்லையே’, என்று. அவர்பொய் சொல்கிறார் என வால்மீகி நினைத்தார். 'எப்படி ஒன்றுமில்லாமலிருக்க முடியும் ?’ என்று நாரதரை கேட்டார்.

நாரதர் சிரித்துக் கொண்டே, ‘மற்றவர்களிடமிருந்த பறித்தவற்றை வைத்துக் கொண்டு நீயென்ன செய்வாய்?’ எனக்கேட்டார் ‘இவையெல்லாம் என் குடும்பத்திற்கு

இந்தக் கூற்று, வால்மீகியின் முழு வாழ்க்கையையே மாற்றிவிட்டது. அவர் அப்போது செய்து கொண்டிருப்பது எதுவுமே பயனற்றது என்று உணர்ந்தார். பிறகு அவர் அந்தக் காட்டிலே அமர்ந்து தீவிரமாக தியானத்தில் ஆழ்ந்து விட்டார்; பலகாலமாக அப்படியே அமர்ந்திருந்ததில் அவர்மேலேயே ஒரு எறும்புப் புற்று அமைந்தது. இப்படித்தான் அவர் தன் பெயரான 'வால்மீகி' என்பதைப் பெற்றார்; 'எறும்புப் புற்றிலிருந்து தோன்றியது' என்று அதற்கு அர்த்தம் அவர் தியானத்திலிருந்து வெளியே வந்தபோது அவர் ஞானமடைந்து விட்டார்.

நாம் கவனிக்க வேண்டிய ஒரு முக்கியமான விஷயமென்ன வென்றால், ஒருவருக்கு ஆன்மீக அறிவு இருப்பதாலேயே அவர் உண்மையில் ஒரு தேடல் உள்ளவர் இல்லை. நான் பலரையும் பார்த்திருக்கிறேன், நிறைய புத்தகங்களை படித்துவிட்டு, அவசியமே இல்லாமல் ஆன்மீகத்தைப் பற்றி விவாதித்துக் கொண்டிருப்பார்கள். அவர்கள் தங்களுக்கு பெரிய ஆன்மீக அறிவு இருப்பதாக நினைத்துக் கொள்கிறார்கள். அவர்கள் மிகவும் உயர்ந்தவர்களாக நினைத்துக் கொள்கிறார்கள்.

உண்மையில் அவர்களுக்கு இருப்பது புத்தி பூர்வமான அறிவு, பட்டறிவுதான்; ஆன்மீக அறிவில்லை. அவர்கள் பேசும்போது, சுய அனுபவத்திலிருந்து பேசவில்லை. இதுதான், ஒரு ஞானமடைந்த குருவுக்கும், ஒரு சாதாரண மனிதருக்கும் உள்ள முக்கியமான வித்தியாசம். ஒரு ஞானமடைந்த குரு ஆன்மீகத்தைப் பற்றி பேசும் போது, அவர் உண்மையை அறிந்த அனுபவத்திலிருந்து பேசுகிறார். அவர் உண்மையை உணர்ந்து அனுபவம் பெற்றிருக்கிறார். அஹங்காரம் தான் பேசுகிறது. அவருடைய ஆன்மீக அறிவு என்று சொல்லிக் கொள்வது அவருடைய அஹங்காரத்திலிருந்து வரும் பட்டறிவு தான்.

மக்கள் என்னைக் கேட்பதுண்டு, 'சுவாமி, நான் இந்த பயிற்சி வகுப்பில் சேர வேண்டும் என்று நினைக்கிறீர்களா? நான்இந்த பயிற்சிக்கு தகுதியுள்ளவன் தானா?' என்று நான் அவர்களுக்கு சொல்வது, நீங்கள் திடமாகவும், பெற்றுக் கொள்ளும் தயார் நிலையிலும் இருந்தீர்களானாலு', நான் உங்களை தகுதியானவராக்குகிறேன்; என்று தான். இந்த ஒன்றே ஒன்றுதான் முன் தேவை. நீங்கள் திடமாகவும், தயார் நிலையிலும் இருந்தீர்களானால் நீங்கள் இறுதியான உண்மையை அசைவதற்கு தகுதியானவர்தான்.

| 'ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம்

இந்த முழு பிரபஞ்சமும் க்ஷேத்ரா மாயாவும் - ஆத்மன் ஆகவும், பிரக்ருதியாகவும்

புருஷாவாகவும், பொருளாகவும் - சக்தியாகவும், உடல் - மனமாகவும் -விழிப்புணர்வாகவும் அறியப்படுகிறது. பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மை நாம் பார்ப்பது போல ஏதாவது ஒன்றைப் போல மட்டும் இருப்பதில்லை. நாம் பார்ப்பது வெறும் பொருள் தான் என்று நாம் நம்பினால், அது வெறும் மாயைதான் க்ஷேத்ரா என்பது நம்மையே இணைத்துப் பார்க்கும் உடல்; க்ஷேத்ரன்யா என்பது விழிப்புணர்வு நாம் பார்க்கும் இந்த மனித உடலானது இந்த இரண்டினுடைய சேர்க்கைதான். விழிப்புணர்வு இல்லையென்றால் இந்த உடல் பயனற்றது நாம் உடல் என்று அழைக்கும் இந்தப் பொருளானது விழிப்புணர்வால் தான் உயிர் வாழ்கின்றது இந்த இரண்டுமே இருந்தாக வேண்டும்.

பிரக்ருதி என்பது வெளிப்படுவது; புருஷா என்பது வெளிப்படாதது. க்ஷேத்ரா என்பது பிரக்ருதியைப் போல. இது நாம் பார்க்கக் கூடிய வெளிப்பாடு நாம் பார்ப்பதின் கூடவே இருப்புக்குப் பின்னால் வேறொன்றும் இருக்கிறது. இது புருஷா அல்லது வெளிப்படாதாதது; அதாவது நாம் சாதாரணமாகப் பார்க்காமல் இருக்கும், பொருளின் பின்னால் உள்ள சக்தி.

நாம் முன்னைய அடிகளில், எல்லா
லட்சக்கணக்கான நட்சத்திரங்கள், கிரகங்கள்,
மற்றும் விண்வெளிடப் பொருட்கள்
எல்லாமே வெகுதுல்லியமான கதியில் சுற்றிக்
கொண்டிருக்கின்றன. அங்கு எண்ணற்ற பற்பல
விண்மீன் கூட்டங்கள் இருக்கின்றன அவை.

அவை எல்லாமே எல்லையே இல்லாத வெளியில் ஓடிக் கொண்டிருக்கின்றன அவை எகப்படி அந்த ஒழுங்கோடு ஓடிக்கொண்டிருக்கின்றன? நம்முடைய சூரிய மண்டலத்தைப் பாருங்கள் ஓடிக்கொண்டிருக்கின்றன. நாம் அவற்றை பாறைகள், தூசுகள், அல்லது பனிப்படலங்கள் என்று நினைத்தால், அவை வெறும் பொருள்தான் என்று நினைத்தால், எப்படி இம்மாதிரி ஒரு ஒழுங்குமுறை இந்த பிரபஞ்சத்தில் இயக்கப்படுகிறது?

அவையெல்லாம் முழுவதும் பொருள் இல்லை. அந்தப் பொருட்களின் இருப்பின் பின்னால் வேறு ஏதோ இருக்கிறது. அங்கு பல குழப்பங்கள் உள்ளன; இருந்தாலும் அங்கே அழகான ஒரு ஒழுங்கு முறை, அந்தக் குழப்பங்களின் நடுவே உள்ளது. ஒழுங்கு முறை க்ஷேத்ரன்யா காரணமாக அங்கே இருக்கிறது. அது முழுவதுமாக பொருள் அல்லது க்ஷேத்ராவாக இருந்தால், அறிவாக எதுவும் இருந்திருக்காது. அந்தப் பொருளில் அறிவும் அமைந்துள்ளது. அந்த அறிவு அல்லது விழிப்புணர்வுதான் இந்த இருப்பை உருவாக்குகிறது. அதனால் க்ஷேத்ரா ஆகியவற்றின் சேர்க்கை அவசியமாகிறது.

நவீன விஞ்ஞானம், பொருளும் சக்தியும் ஒன்றேதான் என்று நிரூபித்துள்ளது. அவை ஒன்று கொன்று மாற்றிக்கொள்ளத்தக்கவைதான் வெளியுலக விஞ்ஞானிகள் இதை சமீபத்தில் நிரூபித்துள்ளனர் ஆனால் நம் உள்ளுலக விஞ்ஞானிகள் பல ஆயிரம் வருடங்களுக்கு முன்பாகவே இதை நிரூபித்துவிட்டனர் இந்த இருப்பை உருவாக்குவதற்காகவே, பொருளும் சக்தியும் ஒன்றாக இணைத்திருக்கின்றன.

நமது உடம்பின் ஒவ்வொரு செல்லும் எவ்வாறு அறிவை பெற்றிருக்கிறது என்று நான் முன்னமேயே சொல்லியிருக்கிறேன். விஞ்ஞானம், நமது மனித உடலில் உள்ள ஒவ்வொரு செல்லும் அறிவை உள்ளே பதித்து வைத்திருக்கிறது. ஒவ்வொரு செல்லும், வெறும் சில வேதியப் பொருள்களால் செய்யப்பட்டது மட்டுமல்ல. ஒவ்வொரு செல்லும் அறிவு அல்லது சக்தியை உள்ளடக்கியிருக்கிறது. இந்த ஒருங்கிணைப்பு தான் இந்த உடல் - மனம் அமைப்பை உருவாக்குகிறது.

நாம் இன்னும் ஆழமான நிலையில் ஆராய்ந்து பார்த்தால், க்ஷேத்ராவும் க்ஷேத்ரன்யாவும் தனித்தனியான அமைப்புகள் இல்லை என்று நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். க்ஷேத்ராவும், க்ஷேத்ரன்யாவும் ஒரே மூலத்தைக் கொண்டதுதான் க்ஷேத்ரா என்பது சக்தியின் மொத்த முழுமையான அமைப்பு அது க்ஷேத்ரன்யா வின் சூட்சுமமான அமைப்பைக் கொண்டது. இருப்பானது நிகழ்வதற்கு, சூட்சுமமான அமைப்பும் மொத்த அமைப்பும் அங்கே இழுக்க வேண்டும்.

நம்மைச் சுற்றியிருப்பவற்றை நாம் எவ்வாறு பார்க்கிறோம் என்பது நம் வாழ்க்கை முறையே நிச்சயிக்கிறது. நாம் மறுபடியும், மறுபடியும் இருப்பவை எல்லாவற்றையும் பொருளாகத்தான் பார்க்கிறோம். நாம் எப்போது இந்த மொத்த நிலையில் பார்க்கி றாமோ அப்போது பயமும், பேராசையும் நமக்குள் புகுந்து கொள்கின்றன. பிறகு நாம் இந்தப் பொருளைத் தான் மேலும், மேலும் விரும்புகிறோம் நாம் பார்ப்பதெல்லாம் மொத்தமாகப் பொருள்தான் என்று நாம் நினைக்கும்போது நாம் பொருளாக வாழ்க்கை தான் வாழ்கிறோம். நாம் க்ஷேத்ர நிலையில் வாழும்போது நாம் மாயையில் தான் வாழ்கிறோம். அதுதான் பிரச்சினையே நாம் இந்த மாயையில் வாழும் போது, நாம் நம்மை இந்தப் பொருள் உலகத்தை அடிப்படையாக வைத்து வரையறுத்துக் ஆகிவிடமாட்டீர்கள். நீங்கள் இன்னும் கடவுள் தான் நீங்கள் கடவுளாயிருப்பதற்கு, பாவங்கள், உங்களை தகுதியானவராகவோ இல்லை தகுதியற்றவராக வா செய்துவிட முடியாது. 'கடவுள் தன்மை' தான் உங்களின் இயற்கையான பண்பு. 'பாவம்' என்பது சமூகத்தால் மக்களை கட்டுப்படுத்துவதற்கு ஒரு கருத்து தான். கோவிலில் பணியாற்றும் ஒரு அர்ச்சகனைகளுக்கும். ஒரு கொள்ளைக் காரனுக்கும் உண்மையை அடைவதற்கு ஒரே மாதிரியான தகு திதான் இருக்கிறது.

நாமே கடவுளுக்கம் நமக்கும் நடுவில் ஒரு தடையை உண்டுபண்ணிக் கொள்கிறோம். கடவுள் எனப்படுபவர் நமக்கqueryயும் இருக்கிறார் என்பதை நம்புவதற்கு நாம் தயாராயில்லை. நம் முன்னால் நிற்கம் யாரோ ஒருவரை கடவுள் என்று ஒத்துக் கொள்கிறோம், எனினும் அதே கடவுள் தான் நம்முள்ளும் இருக்கிறார் என்பதை நம்மால் ஏற்றுக் கொள்ள முடிவதில்லை.

நம்மை நாமே கடவுள் என்று சொல்லிக் கொள்ள ஆரம்பித்துவிட்டால், சமூகத்திற்கு நம்மை கட்டுப்படுத்துவதற்கு கஷ்டமாகிவிடும்.

என்னுடைய வாழ்க்கையிலிருந்து ஒரு நிகழ்ச்சியை உங்களுக்கு சொல்கிறேன். நான் என்னுடைய பதினேழாவது வயதில் எதுவுமே, எதுவுமே எடுத்துக் கொள்ளாமல் வீட்டைவிட்டு வெளியேறி, இந்தியாவில் வடக்கு நோக்கி பயணம் செய்தேன். நான் பணம், காசு எதுவும் எடுத்துக் கொள்ளக்கூடாதுஎன்றுஉறுதிகொண்டிருந்திருனால், நான் ரயில்களில் டிக்கெட் இல்லாமல்தான் பயணம் செய்தேன். இந்தியாவின் வட பகுதியில், என்னுடைய காவி உடைதான் என்னுடைய இலவச பயணங்களுக்கு பாஸ்போர்ட்டாக இருந்தது. யாரும் என்னை தொந்தரவே செய்யவில்லை.

எனினும், ஒருதடவை கொல்கத்தா நோக்கி பயணம் செய்து கொண்டிருந்தபோது ஒரு டிக்கெட் பரிசோதகர் என்னுடைய டிக்கெட்டை கேட்டார். நான் தப்பும் தவறுமாக வங்காள மொழியையும்,

இருபத்தைந்து
வருடம் போராடினார்.
அமெரிக்காவில் எனக்கு
வேலை கிடைத்தபிறகுதான்
அவர் ஓய்வெடுத்தார்.
வாழ்க்கையை வாழ
அவருக்கு அப்போதுதான்
நேரம் கிடைத்தது. அதன்
பண்தான் எங்களுக்குத்
தெரிந்தது...

'ஈரன் அப்படிச்
சொல்கிறீர்கள்?"
என விசாரித்ததற்கு,
'சுரான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என
சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை.
கனவை நிஜமாக்க
உடல், பொருள்,
ஆவி அனைத்தையும்
செலவழித்து என்னைப்
படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

இந்தியையும் கலந்து அவருக்கு பதில் சொன்னேன் ‘என்ன டிக்கெட்? நான் பிரம்மன் (பிரபஞ்ச சக்தி) இந்த ரயில் பிரம்மன். நீயும் பிரம்மன் ஏன் டிக்கெட்?

அவர் ஒரு நல்ல மனிதராக இருந்தார். அவர் மறுபடியும் டிக்கெட் இல்லாமலேயே தொடர்ந்து பயணம் செய்ய அனுமதித்ததுமல்லாமல் அவரே எனக்கு உணவும் வாங்கிக் கொடுத்தார்!

ஆம், நாம் எல்லோரும் பிரம்மன். கடவுள் எங்கும் இருக்கிறார். தெய்வீக சக்தி நிறைந்து, எல்லா கிடங்களிலும் நிரம்பி வழிந்து கொண்டிருக்கிறது. ஒரே பிரச்சினை என்னவென்றால், நாம் அதைப் பார்ப்பதில்லை. நாம் ஒரு சமயத்தில் ஒன்றைத்தான் பார்க்கிறோம். நாம் கடவுளை என்னவோ வேறு யாரோவாகவும், சக்திமிகுந்தவராகவும் பார்க்கி றோம். நாமே கடவுளுக்கு நமக்கும் நடுவில் ஒரு பெரிய இடைவெளியை உருவாக்கிக் கொள்கி றோம்.

மேலை நாட்டு மக்கள், நம்மை ‘இந்துக்கள், விக்கிரக வழிபாட்டுக் காரர்கள்’ என்று அழைக்கிறார்கள். அவர்கள் அதைக் கேலி செய்கிறார்கள். உண்மையில் நம் இந்திய நாட்டிலேயே விக்கிரக வழிபாட்டை கேலி செய்பவர்களும் இருக்கிறார்கள் எல்லா பட்டறிவாளர்களும், விஞ்ஞானிகளும் விக்கிரகங்களை வழிபடுபவர்களை கீழ்த்தரமாகத் தான் பார்க்கிறார்கள்.

சில நேதாந்தவாதிகள் வேதாந்தத்தைப்
பற்றி பேசுவார்கள், ஆனாலும் விக்கிரக
வழிபாட்டை அறிவியல் முறையில்லாதது என்று
கருதுகிறார்கள். ஹோமங்களைப் பற்றியும்,
அபிஷேகங்களைப் பற்றியும் அதே கருத்தைக்
கொண்டிருப்பது உண்மையே.

நாம் பிரார்த்தனை செய்யும் போது நம் முன்னால் இருக்கும் விக்கிரகங்களுக்கும் மேலானதாக ஒன்று இருப்பதை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். நாம் வழிபடும்போது அந்த விக்கரங்களின்ஊடே வழிபடுகிறோம். நாம் விக்கிரங்களைமட்டும் வழிபடுவதில்லை. நாம் விக்கிரகங்களை மட்டும் வழிபடுவதில்லை நாம் விக்கரங்களுக்கு அப்பால் இருக்கும் சக்திகளைப் பார்த்து, அந்த உயர் மதிப்புள்ள சக்திகளைத்தான் வழிபடுகி றோம். அதுதான் விஞ்ஞானமும் கூட. நாம் குருட்டுத்தனமாக கல்லின் பின்னாலுள்ள சக்தியை வழிபடாமல் கல்லை மட்டும் வழிபட்டால் அதில் அர்த்தமே இல்லை.

உண்மையைப் பார்ப்பதிலிருந்து நம்மைத் தடுப்பது நம்முடைய மனம் தான் நம் ஒவ்வொருவருக்குள் இருக்கும் ஆன்மாவும் அதே ஒப்புயர்வற்ற ஆன்மா தான் என்று நான் சொன்னாலும் கூட நமது மனம் ஒப்புக் கொள்ளாது அதை நம்ப வே ண்டாம் என்ற தான் தூண்டிவிடும். நாம் முடிவு எடுக்கும் வழிக்கும் மனம் குறுக்கே வரும் வரைக்கும் நாம் சரியான காட்சியாக பார்க்க மாட்டோம்.

நீங்கள் முதலில் 'மனம்' என்றால் என்ன, என்பதை புரிந்து கொள்ளவே ண்டும். மக்கள் வெறுமனே அமர்ந்திருக்கும் நேரத்தில், 'என்ன விஷயம்?' என்று நாம் கேட்கும் போது, அவர்கள் மனம் சம்பந்தமாக ஏதேனும் சொல்வார்கள் அவர்கள், 'எனக்கு மனசு சரியில்லை' என்று சொல்வார்கள் சிலர், 'ஓ, என்னென்னவோ நடந்து கொண்டிருக்கிறது அதைப் பற்றி நினைத்துப் பார்ப்பதே மகி அதிகம்! என்று சொல்வார்கள்.

நாம் மனதைப் பற்றி பேசும்போது, அது நம்மிலிருந்து தனித்த வேறு எதுவாகவே பேசுவோம். நாம், 'அது நிறைய நினைக்கிறது' என்றும் சொல்வோம். நாம் மனம் என்றால் என்ன என்று புரிந்து கொள்வதில்லை, ஆனாலும் அதைப் பற்றி பேச ஆரம்பிப்போம். உண்மையில் 'மனம்' என்றால் என்ன? அது ஒரு சீரான அமைப்பு கொண்ட கருவி; கடவுளால் நமக்கு கொடுக்கப்பட்டதாகும். மனம், மனிதனுடைய சே வலையாள்; ஒரு மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கையை வாழ்வதற்கு தேவையான வற்றைத்தந்து அவனை திருப்தி கொள்வதற்கு உதவுகிறது.

பிரச்சினைகளுக்கு காரணம் மனம்; மனிதனுடைய கட்டுப் பாட்டுக்குள் அது, அவனையே கட்டுப்படுத்தும் ஒரு அமைப்பாக ஆகிவிட்டது. ஒரு வேலையாள் முதலாளி போல் நடந்து கொண்டால் என்ன ஆகும், ஒரு பக்குவப்படாத வேலையாள் ஒரு முதலாளியாகும் போது, அது ஒரு குரங்கைப் பிடித்து அதை ஒரு சிம்மாசனத்தில் உட்கார வைப்பது போலத்தான் இருக்கும். அதனால்தான் ஞானமடைந்த குருமார்கள் மனதை ஒரு குரங்குக்கு ஒப்பிட்டுத்தான் சொல்வார்கள்; மேலும் அதை சில சமயம் 'குரங்கு மனம்' என்றும் சொல்வார்கள். அந்த குரங்கை சிம்மாசனத்திலிருந்து தூத்தும் வரை பிரச்சனைகளும், கவலைகளும் நிச்சயம் இருக்கும்.

இங்க கிருஷ்ணர், மனம் எப்படி நம் உணர்தலை தூண்டிவிடவோ அல்லது இழிவு படுத்தவோ முடியும் என்று சொல்கிறார். யோக சூத்திரங்களில், பதஞ்சலி

'ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என
விசாரித்ததற்கு, 'ஈரான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல்,
பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து
என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

சாப்பிட தரும்போம் மிகவும் பிடித்துப்போயிருக்கும், இப்போது கூட நம் மனம் அந்த ஸ்வீட்டை கேட்கும். அதை முன்பு மிகவும் ருசித்து மகிழ்ந்தேன், எனக்கு இன்னும் அதிகமாக வேண்டும். அதை எனக்கு இன்னும் கொடுங்கள் பார்த்தீர்களா இதுதான் மனதின் விளையாட்டு வெறும் கடந்தகால அனுபவத்தால் மனம் அதையே மேலும் மேலும் அடைய விரும்புகிறது.

அவித்யாவின் மூன்றாவது கிளை, 'துவேஷம்', பொறுப்பு இது ராகாவின் நேர் எதிரி.இதில் கடந்த கால அனுபவத்தினால் இப்போது வெறுப்பது ஆகும். எதையோ நாம் கடந்த காலத்தில் விரும்பவில்லை. அதையே மறுபடியும் இப்போது பார்க்கும் போது நம் மனது முடிவு செய்கிறது 'கடந்த முறை இது நன்றாக இல்லை. நான் முன்னே நல்ல அனுபவத்தை பெறவில்லை. அதனால் அதை எடுக்காமல் விட்டுவிடுவதே நல்லது. பலமுறை நாம் இதைச் சொல்கிறோம். முன்னொரு சமயம் ஒரு கசப்பான அனுபவமாக இருந்ததினால், நாம் அடுத்த முறை முற்றிலும் தவிர்த்து விடுவோம்.

நான்காவது கிளை 'அபிநிவேயா' அல்லது பயம் நமக்குள் சந்தேகங்களை கிளைப்பிடுவிது நாம் செய்பவற்றை மற்றவர்கள் ஒப்புக் கொள்வார்களே என்று சந்தேகப்பட்டுக் கொண்டே இருப்போம் உடனே நாம் நிறைய சந் தேகங்கள் கொள்ள ஆர்பித்துவிடுவோம். பலரும், முக்கியமாக பெண்கள், இளையாகத் தோன்ற விரும்புவார்கள் அவர்கள் வயது ஐம்பதானாலும் கூட தான் முப்பது தான் என்று சொல்லிக் கொள்வார்கள். மற்றவர்களை விட அவர்கள் இளமையாக காட்சியளிக்க விரும்புவார்கள். இது நம்மை ஏற்றுக் கொள்வார்களோ இல்லையோ என்ற பயத்தால் அடிப்படையாகக் கொண்டது.

இருபத்தைந்து
வருடம் போராடினார்.
அமெரிக்காவில் எனக்கு
வேலை கிடைத்தபறகுதான்
அவர் ஓய்வெடுத்தார்.
வாழ்க்கையை வாழ
அவருக்கு அப்போதுதான்
நேரம் கிடைத்தது. அதன்
பலன்தான் எங்களுக்குத்

நமது மனம், தவறான புரிந்து கொள்ளுதலாலும், தவறான தூண்டுதல்களாலும் வேலை செய்யும் போது, நமது முடிவுகள் கருத்துக்கள் தவறாகி விடுகின்றன முதல் நீல தியான பயிற்சி வகுப்புகளில், நம் மனம் எப்படி வேலை செய்கிறது என்பதைப் பற்றி விளக்கமாகப் பார்த்தோம் நாம் எதையாவதை பார்க்கிறோம், உடனே அதற்கென்று ஒருஎதிர் செயல் செய்கிறோம். அந்த எதிர் செயல்கள் பொதுவாக 'சமஸ்காரம்' எனப்படும் பழைய அனுபவங்களை அடிப்படையாக வைத்துத்தான் இருக்கும். நமது பழைய அனுபவங்கள் நன்றாக இருந்ததென்றால், நமது மனம், 'சரி, நல்லது நான் அதை தொடரலாம்' என முடிவு செய்கிறது இல்லையென்றால், அது அதை ஒதுக்கி விடுகிறது. சுகங்களை பூர்த்தி செய்வதற்கு ஓர் கருவிதான் என்பதையும் நாம் அறிந்திருக்கும் வரையில் நாம் பாதுகாப்பாக இருக்கிறோம் நாம் மிகச்சரியான பாதையில் இருக்கி றோம். எனினும், நாம் ஆன்மாவுக்கு மேலாக நம் உடலை எண்ணும் போது பிரச்சினை ஆரம்பமாகிவிடுகிறது.

நாம் இந்த உடலுக்கு எவ்வளவோ முக்கியம் கொடுத்தாலும் கூட, ஆனாலும் அதை உண்மையிலேயே மதிப்பதில்லை. பதிலாக, நாம் நம் அதை சுகங்களுக்காக பயன்படுத்திக் கொள்கிறோம். நாம் நம் உடலை இழிவுபடுத்துகிறோம். நாம் டி.வியை இரவில் வெகுநேரம் பார்க்கிறோம். நமது கண்கள் ஓய்வுக்கு கெஞ்சும், ஆனாலும் நாம் கேட்டமாட்டோம்; ஏனெனில் டி.வியில் நிகழ்ச்சிகளை பார்ப்பதில் நாம் மகிழ்ச்சி யைகிறோம். நம் முன்னால் சிற்றுண்டிகள் வைக்கப்பட்டிருப்பதற்காக அவற்றை சாப்பிட்டுக் கொண்டு இருப்போம். நமக்கு வயிறு நிறைந்திருக்கும், இருந்தாலும், நாம் ருசியை விரும்புவதால் அதை சாப்பிட்டுக் கொண்டிருப்போம். நாம் அந்த ருசியை அனுபவிக்க விரும்புகிறோம்; உடல் அதை வேண்டாமென்றாலும் கூட சாப்பிட்டுக் கொண்டே இருக்கிறோம்.

இன்று பலரும் அழகு நிலையங்களுக்கும், 'ஸ்பா' என்னும் நீராவிக் குயியல் நிலையங்களுக்கும், செல்கிறார்கள். அதுதான். ஃபேஷன் இந்த நாளில் பெண்கள் பியூட்டி பார்லர் (அழகு நிலையம்) ஒன்று அங்கு 'மேக்அப்' போட்டுக் கொள்கிறார்கள். அவர்கள் பூச்சின் மேல் பூச்சாக மேக்அப் மோட்டுக் கொள்கிறார்கள். செயற்கை நகங்களைக் கூட, தாங்கள் மற்றவர்களுக்கு அழகாகத் தெரியவேண்டு மென்பதற்கு பொருத்திக் கொள்கிறார்கள்.

ஒரு சின்ன கதை

ஒரு புதுமணத் தம்பதிகள் கணவருடைய கிராமத்துக்கு முதல் தடவையாக விஜயம் செய்கிறார்கள். மனைவி, நகரத்தில் பிறந்து வளர்ந்தவர்; அதற்கு முன் எந்த கிராமத்திற்கும் சென்றே இல்லை. அவர்கள் காலை ஏழு மணிக்கு ஒரு காவிலுக்கு சென்று வர திட்டமிட்டார்கள். பொதுவாக இந்தியாவில், மக்கள் தினசரி வேலைகளுக்கு முன்பாகவே கோவிலுக்கு செல்வது வழக்கம் அதனால் காலை ஏழு மணிக்கு இருக்க வேண்டுமென்று தீர்மானித்துக் கொண்டார்கள். மனைவி காலை ஐந்து மணியிலிருந்தே மேக் அப் பூச்சை ஆரம்பித்துவிட்டார்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம்

'ஈஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என
விசாரித்ததற்கு, 'ஈநான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல்,
பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து
என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

நமது உடல் ஒரு உடையை போல நாம் காலையில் எழுந்து பழைய உடை களைக் களைந்து விட்டு புது உடைகளை அணிந்து கொள்கிறோம் இல்லையா? அதைப் போலவே, நாம் இறக்கும் போது, இந்த உடலை விட்டுவிட்டு, நிறைவேறாத நம் பழைய ஆசைகளை எடுத்துக் கொண்டு ஒரு உடலை எடுத்துக் கொள்கிறோம், அவ்வளவு தான்.

மக்கள் என்னைக் கேட்கிறார்கள், 'சுவாமி, ஞானமடைந்துவிட்ட குருமார்கள் எதற்கு மனித பிறவி எடுக்க வேண்டும்? அவர்கள் எல்லா ஆசைகளையும் பூர்த்தி செய்திருந்தால், ஏற்கனவேவே ஞானமும் அடைந்திருந்தால், அவர்களுக்கு உடல் எதற்கு அவசியம்?'

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர்
வாழ்க்கையிலிருந்து ஓர் அழகான நிகழ்ச்சி
ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் ஓர் ஞானமடைந்த குரு
அவர், அவருடைய சீடர்களுடன் கொண்டிருந்த
வழக்கமான உரையாடல்களில் ஒரு தடவை,
'நான் ஒரு முறை என்கிராமத்திலிருந்து
திரும்பி வந்து கொண்டிருந்தபோது, சில
வழிப்பறிக்கொள்ளைக்காரர்கள் என்னை
நிறுத்தினார்கள். நான் உடனே எல்லா கடவுள்
பெயர்களை சொல்ல ஆரம்பித்துவிட்டேன்;
அதில் ஒன்றாவது வேலை செய்யாதா? என்று
நினைத்தேன் என்று சொன்னார்.

அவர் பிறகு, ஏன் ஞானமடைந்த
குருமார்கள் கூட அவர்களுடைய உடலைக்
கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று அழகாக
விளக்கினார்.

அவர் மிக அழகாக, 'என் மனத்தின் ஒரு சிறு அளவு என் உடலோடு ஒட்டியிருக்கிறது; அது கடவுளின் மேல் கொண்டிருந்த அன்பும், பக்தர்களுடைய இருப்பதையும் நான் மிகவும் விரும்புகின்றேன்ன', என்று சொன்னார்.

பாருங்கள் எவ்வளவு அழகாக அதை சொல்லுகிறார். ஒரு ஞானமடைந்த குரு மற்றவர்களுக்காகக் கொண்டிருக்கும் சுத்தமான கருணையினால்தான் இந்த உடலைக் கொண்டிருக்கிறார். ஒரு ஞான குரு மற்றவர்களுக்கு அந்த உருமாற்றம் நிகழ மே வண்டும் என்று விரும்புகிறார்; மேலும் அவர் இந்த உடல் உருவில் இருந்தால்தான் அதை மிகவும் பயனுள்ள வழியில் செய்ய முடியும் என்று நம்புகிறார். அவருக்கு மற்ற எந்த விருப்பமும் இல்லை. அவர் இந்த உடலை எப்போது விரும்பினாலும் நீத்து

நீங்கள் இதைச் செய்யும் சமயம், நீங்கள் ஒரு வெளி ஆள்போல இந்த உடலையும், மனதையும் சாட்சியாக பார்ப்பீர்கள் நீங்கள் ஒரு திரைக்காட்சியை காண்பதைப் போல காண்பீர்கள். நீங்கள் ஒரு திரைக் காட்சியை காணும் போது, நீ ங்கள் திரையின் மீது என்ன நிகழ்கிறது என்பதை கவனிக்கிறீர்கள். அதைப் போலவே, உங்கள் உடலையும், மனதையும் கவனிக்கும் போது, நீங்கள் கிருஷ்ணர் என்ன சொல்கிறார் என்பது உங்களுக்கு புரியும். புலனின்பங்களை உடல்தான் அனுபவிக்கிறது என்பதையும், உடல்தான் ஒவ்வொன்றையும் செய்கிறது என்பதையும், ஆன்மாவுக்கு எதுவும் அவசியமில்லை என்பதையும் நீங்கள் பார்க்கிறீர்கள்.

கிருஷ்ணர் இந்த அடியில் ஒரு பெரிய உண்மையை தருகிறார். 'கூட்டு விழிப்புணர்வு' என்பதைப் பற்றி பேசுகிறார். வாழ்கின்ற ஒவ்வொரு உயிரினத்திலும் ஒப்புயர்வற்ற ஆன்மாவை பார்க்கும் போது, பிரி என்பதை பார்க்கவே மாட்டே டாம் நீங்கள் ஒவ்வொன்றையும், ஒரே ஒரு இருப்பாக பார்க்கிறோம். இந்த முழு பிரபஞ்சத்தையும் ஒரே ஒரு தனிப்பட்ட அமைப்பாகவும், அந்த அமைப்பு அதே உண்மையை வெளிப்படுத்துவதையும் பார்க்கிறோம்.

மிகத் தெளிவாக இருங்கள், அதாவது நாம் இணைக்கப்பட்டிருக்கிறோம், தொடர்பு கொண்டிருக்கிறோம் அனைவருமே சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறோம். ஒவ்வொரு வாழ்கின்ற உயிரனமும் மற்றவற்றோடு இணைக்கப்பட்டிருக்கிறோம். உங்களுடைய எண்ணங்கள் உங்கள் பக்கத்திய மர்ந்திருப்பவருடைய எண்ணங்களையும் பாதிக்கின்றன. நீங்கள் நம்புகிறீர்களோ இல்லையோ இது முற்றிலும் உண்மையே.

நாம் தனிப்பட்ட விழிப்புணர்வாக நினைக்கிறோம். நாம் தனித்தனியாக தீவுத் திடல்களாக நம்மை நினைத்துக் கொள்கிறோம். நம்முடைய எண்ணங்கள் நமக்குள் மட்டுமே இருக்கின்றன என நினைக்கிறோம். நாம் நம்முடைய எண்ணங்களை வேறு ஒருவரும் கவனிப்பதில்லை என்று நினைக்கிறோம் தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள், இந்த முழு பிரபஞ்சமே உங்களுடைய எண்ணங்களுக்கு தவறாமல் தொடர்ந்து பதில் அளிக்கும். இந்த முழு பிரபஞ்சமுமே, இதே பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வால் செய்யப்பட்டது தான்.

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?” என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

வெவ்வேறு மனிதர்களாக பார்க்கிறோம். நாம் இந்த அடுக்குகளின் ஆழத்தில் செல்லச் செல்ல நாம் ஒவ்வொருவரும் மற்றவரோடு இணைக்கப்பட்டிருக்கிறோம். நாம் இன்னும் ஆழமாக செல்லச் செல்ல, நம் இணைப்பும் மிகவும் ஆழமாகிறது.

பாருங்கள், இந்த உடலைச் சுற்றியிருக்கும் ஏழு சக்திப் படலங்களில், பிராண, மன சரீரம் அடுக்குகளில் ஒரு மனிதருடைய எண்ணங்கள் மற்றவரைத் தாக்குகின்றன. ஒருவர் ஏதும் பேசாத போதும் கூட, மற்றவருடைய எண்ணங்களின் அமைப்பு உங்கள் எண்ணங்களை பாதிக்கக் கூடியதாகும். உங்களுடைய அலுவலகத்திற்கு நீ ங்கள் செல்லும் போது, உங்களுடைய மேலதிகாரியைப் பார்த்த மாத்திரத்திலேயே அவருடைய எண்ண அமைப்பை அறிந்து, உங்களுடைய எண்ணங்களும் சக்தியையும் பாதிக்க அவருடைய எண்ணங்கேள போதும். அதனால் நாம் இன்னும் ஆழமாக அடுக்குச் செல்லும் போது,

நாம் சற்று ஆழமான நிலையில்
இணைகிறோம். நாம் நிர்வாண அடுக்குக்கு
செல்லும் போது, நாம் அனைவருமே விழிப்பு
நிலையில் இணைக்கப்படுகிறது. கடவுளுக்கும்
உங்களுக்கும், எனக்கும்உள்ளஇடைவெளியானது
பூஜ்யமாகிவிட்டது.

நாம் நம்மை ஸ்தூல சரீரத்திலேயே இணைந்து பார்ப்பதுதான் பிரச்சினையே. நாம் பார்ப்பதை மட்டுமே உண்மை என்று நம்பி விடுகிறோம். இயற்கையாகவே நாம் ஒருவரிடமிருந்து மற்றவர் வேறு என்று நினைக்கீ றாம். நமக்கும் மற்றவர்களுக்கும் இடையில் எல்லைகளை உருவாக்கிக் கொள்கிறோம். நாம் இந்த நிலையில் தடைபட்டு நிற்கும் போது நாம் ஒப்புயர்வற்ற உண்மையைத் தவற விடுகிறோம். நம் மனது கட்டி இந்த எல்லைகளை யெல்லாம் உடைக்கும் பொழுதும், நாம் எல்லோருமே இணைக்கப்பட்டிருக்கிறோமேஎன்று பார்க்கும் போதும், எல்லா தனிப்பட்ட உருவங்களும் ஒன்றே யில்லாமல் வேறு தனித்தில்லை என்பதை யறியும் போதும், நாம் யார் என்று நாம் புரிந்து கொள்கிறோம்.

பாருங்கள், உங்களுடைய தனிப்பட்ட விழிப்புணர்வானது ஒரு வெங்காயத்தைப் போன்றது நாம் ஒவ்வொருவரும் ஒரு வெங்காயம் தான். ஒரு வெங்காயத்தில் நீ ங்கள் என்ன பார்க்கிறீர்கள்? தோல்கள் அடுக்கின் மேல் அடுக்காக இருக்கின்றன. நாம் அந்த வெங்காயத்தின் தோலை அடுக்கு அடுக்காக பிரித்து உரிக்கும் போது உள்ளே என்ன இருக்கிறது? ஒன்றுமே இல்லை! நீங்கள் அந்த வெங்காயத்தைப் போலத்தான் இருக்கிறீர்கள். நீங்கள் அந்த வெங்காயத்தை ஒரு திடப்பொருளாக நினைக்கிறீர்கள். அவற்றை நீங்கள் உரிக்கும் போதுதான், அதனுள் ஒன்றுமே இல்லை என்று பார்க்கிறீர்கள் அதைப் போலவே நீங்கள் ஏழு அடுக்குகளை, சரீரங்களையும் உரிக்கும் போது விழிப்புணர்வின் தொகுப்பாக இருப்பதை அனுபவிப்பீர்கள். எல்லா அடுக்குகளையும் நீக்கி விட்டால், உங்களைச் சுற்றியுள்ள ஒவ்வொரு அமைப்பும் அதே விழிப்புணர்வைத்தான் உள்ளடக்கியிருக்கிறது என்பதைப் பார்க்கிறீர்கள் ஒவ்வொன்றும் அதேதான்.

ஆரம்பத்திலிருந்து, உங்கள் பிறப்பிலிருந்த சமூகம், புதுப்புது அடுக்களை உங்கள் மேல் உருவாக்க ஆரம்பித்துவிடுகிறது. நடைமுறையில், ஒன்றுமே அறியாத

குழந்தைத்தன்மை, ஒவ்வொன்றிலும் தன்னையே பார்க்கும் அந்தக் குழந்தைத் தன்மையை நமக்குள்ளிருந்து மெதுவாக, மெதுவாக இழந்துவிடுகிறோம். ஒரு குழந்தையாக இருக்கும் போத நாம் நிறைய நிறைய விஷயங்களைச் செய்கிறோம்; அதன் மூலமாக, நீங்கள் 'தான்' என்பதோடு இணைத்துக் கொள்கிறீர்கள். நீங்கள் இந்த மண்ணிலிருந்தோ நிலையத்திலிருந்தோ நீ ங்கள் வேறானவர்கள் என்பதை அறியமாட்டீர்கள். அதனன்தான் நீங்கள் மண்ணோடும் சேற்றோடும் விளையாடி மகிழ்கிறீர்கள். ஆனால் பெற்றோர்கள் என்ன செய்கிறார்கள்? அவர்கள் உங்களைத் திட்டுகிறார்கள், 'இதைச் செய்யாதே, அதைச் செய்யாதே' என்று நிறைய மிரட்டல்கள் அவர்கள், 'நீ அழுக்காகிவிடுவாய், உன்னுடைய உடைகள் அழுக்காகிவிடும்' என்று கடிந்து கொள்வார்கள்.

நாம் தொடர்ந்து, சமூகக் கட்டுறு மனப்பாங்கினை அந்தக் குழந்தையின் மீது சுமத்தி விடுகிறோம். அந்தக் குழந்தைக்கு எது அழுக்கு, எது சுத்தம் என்று தெரியாது. அந்தக் குழந்தை தரையைப் பார்ப்பதைப் போலத்தான் மண்ணையும் பார்க்கிறது. அது எந்த வித்தியாசத்தையும் பார்ப்பதில்லை சுத்தமான வீட்டினுள் ஆனாலும் சரி, புழுதியான ரோடானாலும் சரி, அந்தக் குழந்தை ஒரே சக்தியுடன்தான் இணைந்துக் கொள்கிறது பெரியவர்கள் குழந்தைகளை ஒரு வே வறுபாட்டை காண்பதற்கு அவர்களை கட்டுப்படுத்தி பழக்கி விடுகிறார்கள்.

பழங்காலத்தில் நம் இந்தியாவில் பரந்து நிலவிய 'குருக்குல' முறையைப் பற்றி உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன். குருகுல முறை குழந்தைகளை எல்லா உயிர்க ளோடு இணைப்பை ஏற்படுத்திக் கொள்ள மிகவும் உதவியது. குழந்தைகளுக்கு எந்த தடைகளையும் அவை போடவில்லை மிகச் சிறு வயதிலேயே மேல் ஜபிப்பதாகும். குழந்தைகள், இந்த மந்திரத்தின் மூலமாக கூட்டு விழிப்புணர்வுடன் தொடர்ந்து இணைப்பை ஏற்படுத்திக் கொண்டார்கள். பிறகு பதினான்கு வயதாகும் போது, அவர்கள், கூட்டு விழிப்புணர்வின் ஒரு கணநேரக் காட்சியை, ஞானத்தின் அல்லது 'சடோரி'யின் ஒரு கண நேரக்காட்சியை கிடைக்கப் பெற்றார்கள்.

நாம் இன்று என்ன செய்கிறோம்? ஆண் குழந்தைக்கு கால் சட்டையும், கூ-சட்டையும், பெண் குழந்தைக்கு அவர்களுக்குத் தகுந்த மாதிரி ஆடைகளையும் வாங்கி மாட்டுகிறோம் அதுவும் சிறுவர்களுக்கு நீலக்கலரிலும், சிறுமிகளுக்கு கஜமீஒ கலரிலும் ஆடைகளை வாங்கி மாட்டுகிறோம். குழந்தை ஒரு வயது அல்லது அதைவிட சீக்கரமாகவே நாமே ஆண், பெண் பாகுபாட்டு அடுக்கை சுமத்தி விடுகி றாம். நாம் மறுபடியும் மறுபடியும் அவர்களை அவர்களிலிருந்தே வெளியே இழுக்கி றாம். அவர்களை அவர்களாகவே இருக்க நாம் அனுமதிப்பதே இல்லை.

நாம் இந்த கட்டுறு மனப்பாங்கினை கட்டுப்பாட்டு விதிகளை விலக்கிக் கொள்ளும் போதுதான் ஒவ்வொன்றுமே தூய விழிப்புணர்வாகப் பார்க்கிறோம். இதுதான் கிருஷ்ணர் இங்கே சொல்வதாகும். நம் ஒவ்வொருவருள்ளும் உறையும் ஒப்புயர்வproperty ஆன்மாவைப் பார்க்கும் போது, நாம் அனைவருமே ஒருவரோடு ஒருவர் இணைக்கப்பட்டிருப்பதைக் காண்போம். நாம் இதைப் பார்க்கும் போது, நாம் உண்மையைக் காண்போம். இந்த முழு பிரபஞ்சமும், அதே விழிப்புணர்வின் விரிவு தான் என்பதைப் பார்ப்போம். இந்த முழுபிரபஞ்சமே, அதே உண்மையில் வெளிப்பாடுதான்.

கேள்வி: குருகுலம் என்னும் வேதமுறைக் கல்வியைப் பற்றி பேசினீர்கள். குழந்தைகள் இயற்கையாக ஆடையெதும் அணியாமல் திரியக் கூடிய ஒரு முறை உண்மையிலேயே சாத்தியமாகுமா?

பதில்: இந்த நாட்களில், ஆடைய உடுத்தாத கூட்டுக் குடியிலிருப்புகள் உள்ளன. ஆனால், அங்கு புலனின்பங்கள் நோக்கமே, இயற்கையோடு தொடர்பு வைத்துக் கொள்வதல்ல.

குழந்தைகள் ஆறு அல்லது ஏழு வயதாகும் வரை தடைக் கட்டுப்பாடுகள் ஏதுமில்லை. அவர்களுக்கு ஆண் பெண் பாகுபாட்டை புரிந்து கொள்வது கிடையாது.

┌───────────────────────────────────────┐ │ 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என │ │ விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக │ │ வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு │ │ கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல்,│ │ பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து │ │ என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு │ │ ஊக்கமளித்தார். │ └───────────────────────────────────────┘

இருபத்தைந்து வருடம் திறக்கப்பட்டிருக்கும். அவர்களுக்கு எதைப் பற்றியும் பயமே இருக்காது. அவர்கள் அந்தக்கணத்தில் அவர்களுக்கு என்ன தேவையோ அதை உடனே கேட்பார்கள், மேலும் பூர்த்தியாகாத ஆசைகளை கொண்டிருக்க மாட்டார்கள். அவர்கள் அடக்கப்படும் போத மன இறுக்கம் கொள்ள மாட்டார்கள். அவர்கள் தங்களை மற்றவர்களோடு ஒப்பிட்டுப் பார்த்துக் கொள்ளமாட்டார்கள், மேலும் கடன் வாங்கப்பட்ட ஆசைகளை தேக்கி வைத்துக் கொள்ள மாட்டார்கள்.

குருகுலக் கல்வியில், ஏழு வயது வரை குழந்தைகள் திட்டவட்டமாமன பாட முறைகள் ஏதும் கற்பிக்கப்படமாட்டார்கள். அந்த ஏழு வயதில், 'காயத்திரி மந்திரம்' கற்பிக்கப்படுகிறது. இந்த மந்திரம் அவர்களின் உள்ளுலக அறிவுத்திறனை எழுப்பி விடுகிறது. குழந்தைகள் பிறகு பல விதமான வாழ்க்கைத் திறன்களை ஆன்மீக உண்மைகளை கற்பிக்கப்படுகின்றனர். கல்வி முறை முழுமையாக சீரக்கப்பட்டதாகும்.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத்

குழந்தைகள் அவரவர் திறமைகளுக் கேற்றற்போல் ஊக்கமளிக்கப் படுகிறார்கள். அவர்களின் அறிவை அளக்கும் பரீட்சைகளின் அடிப்படையில் அவர்கள் மதிப்பீடு செய்யப்படுவதில்லை. அவர்களுடைய சொந்தத்திறமை, அவர்களின் வேகத்திறன் ஆகியவற்றிற்கேற்ப, அவர்கள் நன்றாகத் திறமையாக செயல்படும் துறைகளை அவர்களோ தேர்ந்தெடுக்க அனுமதிக்கப்படுகிறார்கள். யாரோ மற்றவர்களின் எதிர்பார்ப்புகளுக்கேற்றாற் போல் அவர்கள் செயல்பட வேண்டும் என்ற கட்டாயம் கிடையாது. மறுபடியும் நீங்கள் கேட்கலாம் 'இது எப்படி சாத்தியமாகும்? இந்த சிறுவர்கள் பிழைப்பதற்காக சம்பாதிக்க வேண்டுமே என்று.

தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள், உங்களுடைய சொந்த வாழ்க்கையை திரும்பிப் பாருங்கள் நீங்கள் செய்ய விரும்பாதவைகளையே செய்யும் கட்டாயத்தில் எவ்வளவு பேர் தள்ளிவிடப்பட்டிருக்கிறீர்கள்? எவ்வளவு பேர் உங்களுடைய வேலைகளை வெறுக்கிறீர்கள்? நீங்கள் நேர்மையானவர்களாக இருந்தீர்களானால், உங்களில் மிகப் பெரும்பாலோனோர் 'ஆம்' என்றுதான் சொல்வீர்கள். உங்களுடைய பெரியோர்கள், நீங்கள் என்ன செய்ய வேண்டுமென்ற அவர்களுடைய கருத்துக்களின் படி நீங்கள், இப்போது செய்து கொண்டிருப்பதில் தள்ளிவிடப் பட்டீர்கள். நீங்களாக செய்ய விரும்பியதைச் செய்யத் தேர்ந்தெடுக்க உங்களுக்கு ஒரு போதும் வாய்ப்பே கிடை க்கவில்லை. அர்ஜுனனிடம் சொல்கிறார். அது எல்லையற்றது, முடிவற்றது. மனம் கடந்த நிலையில் உள்ளது ஆன்மாவானது இந்த 'ஸ்தூல உடலோடு தொடர்பு கொண்டிருந்தாலும் கூட, அது இன்னமும் சுதந்திரமாகத் தான் இருக்கிறது.

முந்தைய அடிகளில், நாம் உடல் எப்படி ஆன்மாவின் கோவிலாக இருக்கிறது என்பதைப் பற்றி பேசினோம். கடந்த பிறவிகளின் ஆசைகளைப் பூர்த்தி செய்வதற்காகவே இந்த ஆன்மா எப்படி இந்த உடலை எடுக்கிறது என்பதைப் பார்த்தே தாம் உண்மையில் ஆன்மா எதையுமே செய்வதில்லை. அது பயம், பேராசைகளில் தன்னை சிக்கவைத்துக் கொள்வதில்லை. அது மனம்தான் புதுபுது ஆசைகளாகத்தான் அட்டவணையில் தொடர்ந்து சேர்த்திக் கொண்டேயிருக்கிறது, உடலையும் அவற்றின் பின்னாலேயே ஓட வைத்துக் கொண்டும் இருக்கிறது. உள்ளுக்குள் ஆன்மா எப்போதும் சுதந்திரமாகவே இருக்கிறது. அதற்கு அடிமைத் தளையே கிடையாது.

அது தடாகத்தில் மிதக்கும் தாமரை கொடியைப் போன்று இருக்கிறது. தாமரை இலைகளின் மேல் விழுகின்ற நீர்த்துளிகள் அதனோடு ஒட்டிக் கொள்வதில்லை. அவை வெறுமனே உருண்டு ஓடி, தண்ணீருடன் தான் கலந்து விடுகிறது.

அதைப் போலவே, உடலின் உள்ளே உறையும் ஆன்மாவானது உலக சுகதுக்கங்களிலிருந்து சுதந்திரமாயிருக்கிறது. அது அந்த நீர்த்துளிகளைப் போல இருக்கிறது. ஆன்மாவானது ஒப்புயர்வற்ற ஆன்மாவுடன் எளிதில் கலந்துவிட முடியும். உடல் மட்டுமே உலக நடப்புகளில் தொடர்பு கொள்ள முடியும். ஆன்மா மட்டும் ஈடுபடுவதே இல்லை.

கிருஷ்ணர் 'நிர்குணம்' என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்துகிறார். அதற்கு, 'மூன்று குணங்களுக்கும் அப்பால்' என்று அர்த்தம் மூன்று குணங்களாகிய அமைதி, பேராசை, சோம்பல்தனம் ஆகியவை உடலோடும், மனதோடும் சம்பந்தப்பட்டவை. ஆன்மா இந்த மூன்று குணங்களிலிருந்தும் சுதந்திரமானது அது அமைதியிலாமலும் இல்லை. சோம்பலாகவும் இல்லை. அது பரிசுத்தமானது தூய்மையானது. உண்மையில் தூய்மைக்கும் அப்பாற்பட்டது. நாம் தூய்மை என்னும் சொல்லை பயன்படுத்தும்போது, ஆன்மாவை அமைதி என்னும் குணத்தோடு சேர்க்கலாம். ஆனால் ஆன்மாவானது அமைதிக்கும் கூட அப்பாற்பட்டது. அதனால் தான் நான் தூய்மைக்கும் அப்பால்

| 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

வைக்கிறது. ஒவ்வொன்றும் அதே விழிப்புணர்வைத்தான் கொண்டிருக்கிறது.

கிருஷ்ணர் மேலும் மேலும் உதாரணங்களை தருகிறார். சூரியன், சுற்றியுள்ள கிரகங்களின் மேல் ஒளியை பொழிகிறது கிரகங்களின் மேலுள்ள இருளை சூரிய ஒளி விலக்குகிறது. அதைப் போலவே, ஒப்புயர்வற்ற தான் க்ஷேத்ரன்யர் பிரபஞ்சத்திலுள்ள எல்லாவற்றையும் பிராசிக்க வைக்கிறது. பிரபஞ்சத்திலுள்ள எல்லா இருப்புக்களுக்கும் இந்த விழிப்புணர்வு இருக்கிறது.

கிருஷ்ணர் ஏன் இதை திருப்பித் திருப்பி சொல்கிறார் என்று நாம் ஆச்சரியப்படாமல்இ அவர் க்ஷேத்ரா, க்ஷேத்ரன்யா என்பதப்பற்றிய கருத்தை அர்ஜுனருக்கு சந்தேகமாக விளக்குதவ்றாக முயற்சிக்கிறார். இது மிகவும் முக்கியம் என்று கிருஷ்ணருக்குத் தெரியும், மேலும் அர்ஜுனர் அதை முற்றிலும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று விரும்பினார்.

எப்படியோ கிருஷ்ணர் இங்கு புதிதாக ஒன்றை சொல்கிறார். சூரியன் பிரபஞ்சத்தை பிரகாசிக்க வைப்பதைப் போல, இந்த உடலிலுள்ள ஆன்மா இந்த உடலை மட்டுமல்லாமல், சுற்றியுள்ள வற்றையும், முழுபிரபஞ்சத்தையும் ஒளியேற்றுகிறது. அவர் சொல்கிறார்.

யதா பிரதாச யாத்யேக க்ருத்சனம் லோகம்
இமம் ரவிஹ
யதா நாகம்மே ததா மேக்ஷோ யதாகம்
பந்தனம் ததா

சூரியன் சுற்றியுள்ள ஒவ்வொன்றையும் ஒளியேற்றுகிறார். எந்தப் பாகுபாட்டையும் காண்பிப்பதில்லை. அது வேறுபடுத்திக் காண்பதில்லை. அதன் வழியே எது வந்தாலும், அது அதிலிருந்து இருளை நீக்கிவிடுகிறது. அதைப் போலவே, நம்முள் இருக்கும் ஒப்புயர்வற்ற ஆன்மா, பிரபஞ்சத்தில் உள்ள ஒவ்வொன்றையும் ஒளியேற்றுகிறது நம்முடைய அறியாமை ஒப்புயர்வற்ற ஆன்மாவிலிருந்து ஆன்மாவைப் பிரிக்கின்றது.

உண்மையிலேயே, இரு வேறு சொற்களை ஆன்மா, ஒப்புயர்வற்ற ஆன்மா பயன்படுத்தவதே சரியல்லா.

'ஆன்மா' 'ஒப்புயர்வற்ற ஆன்மா' என்று இரு தனித்தனியாக இருப்புகளே இல்லை ஆன்மா மட்டுமே இருக்கிறது. ஒன்றே ஒன்று தான் இருக்கிறது இந்த பிரபஞ்சத்தில் ஒவ்வொன்றுமே ஒப்புயர்வற்ற ஆன்மாவை கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் நாம், 'இந்தப்பிரபஞ்சத்தில் ஒவ்வொன்றுமே அதே ஒப்புயர்வற்ற ஆன்மாவைக் கொண்டிருக்கிறது' என்று கூட சொல்லிவிடமுடியாது, ஏனெனில் நாம் 'அதே' என்னும் சொல்லைப் பயன்படுத்தும் போது நகங்கள் தான் நம் எல்லோரினுள்ளும் இருக்கிறது. என்று அர்த்தமாகிறது.

இல்லை, அது அப்படி இல்லை ஒரே ஒரு ஒப்புயர்வற்ற ஆன்மாதான் இருக்கிறது, அதை தவிர வேறெதுவுமில்லை. இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் ஒவ்வொன்றும் ஒப்புயர்வற்ற ஆன்மாவைக்கொண்டிருக்கிறது நம்முடைய மனம் தான் எல்லைகளைவரையறுக்கிறது இரு நாடுகளுக் கிடையே எல்லைக்கோடுகளை உருவாக்குவது போலத்தான், இது இருக்கிறது. பல நாடுகள் எல்லைகளுக்காக சண்டையிட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. ஒரு நாடு மற்றதுடன், இன்னும் அதிகமாக நிலத்தை எடுத்தக் கொள்ள போரிடுகிறது அவர்கள் எல்ல நேரங்களிலும் எல்லைக் கோடுகளை வரையறுத்து விட்டு பிறகு அதை அழித்துவிட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன.

இருபத்தைந்து
வருடம் போராடினார்.
அமெரிக்காவில் எனக்கு
வேலை கிடைத்த பிறகுதான்
அவர் ஓய்வெடுத்தார்.
வாழ்க்கையை வாழ
அவருக்கு அப்போதுதான்
நேரம் கிடைத்தது. அதன்
பின்தான் எங்களுக்குத்

நாம் நமக்குள்ளிருக்கும் ஆன்மாவுக்கும், ஒப்புயர்வற்ற ஆன்மாவுக்கும் இடையில் எல்லைவகுக்க முடியும் என்று நாம் நினைக்கின்றே றாம் நாம் நம் ஆன்மாவை, பயம், பேராசைகளால் செய்யப்பட்ட ஒரு பெட்டியினுள் வைத்து இறுக்கமாகப் பூட்டவிட முயற்சிக்கிறோம் நாம் மூடியை இறுக்கமாகப் போட்டுவிட்டு பிறகு அதைத் திறக்க பயப்படுகிறோம். உண்மையில் நாம் நம்முடைய தனித்தன்மையை இழக்க பயப்படுகிறோம். நாம், நம்மை, நம்முடைய தனிப்பட்ட அஹங்காரத்தோடு இணைத்துக் கொள்கிறோம். நாம் மற்றவரிலிருந்து எவ்வாறு வே றுபட்டிருக்கிறோம் என்பதைக் காட்டிக் கொள்ள

விரும்புகின்றோம்.

நம் மனதுக்கு, அது திறந்து கொண்டால் ஆன்மாவும், ஒப்புயர்வற்ற ஆன்மாவும் சேர்ந்து கொண்டு ஒன்றே ஆகிவிடும் என்று தெரியும் நம் மனதுக்கு, இந்த உடலில் உள்ள ஆன்மாவும், ஒப்புயர்வற்ற ஆன்மாவும் ஒன்றே ஒன்றுதான் தெரியும் இரண்டிற்கும் இடையில் வேறுபாடே இல்லை. அதனால் நம் மனம், மூடியைத் திறந்து விட்டால், நம்முடைய தனித்தன்மை முழுவதும் இழந்த மற்ற எல்லோரையும் போல ஆகிவிடுவோம் என்று அஞ்சுகிறது நம் மனது இப்படி நிகழ்வதை விரும்புவதில்லை.

அதனால் நாம் தொடர்ந்து நம் அஹங்காரத்தோடவேதான் இருக்கிறோம். நாம் எல்லோருமே ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டிக்கிறோம் என்றும் இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் உள்ள ஒவ்வொன்றும் அதே பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வுதான் என்றும் அறிந்த மாத்திரத்தில் நாம் இருக்கும் அந்தப் பெட்டியை உடைத்துக் கொண்டு வெளியே வந்து ஒப்புயர்வற்ற ஆன்மாவுடன் கலந்து ஒன்றாகிவிடுவோம்.

இங்கு கிருஷ்ணர் இதைச் சொல்லி முடிக்கிறார், 'தூய்மையான விழிப்புணர்வை சாட்சியாக நின்று பார்த்தால், உடல் - மனம் என்ற அடிமைத்தளையிலிருந்து விடுதலையடை வோம், மேலும் என்றுமே அழிவில்லாத விழிப்புணர்வையும் நாம் அடைய முடியும், என்று சொல்கிறார். என்றுமே அழிவில்லாத விழிப்புணர்வை அறிவதற்கு ஒரு நுட்பத்தையும் தருகிறார்.

தயவு செய்து தெரிந்து கொள்ளுங்கள், 'உடல்- மனம்' என்ற பற்றிலிருந்து நம்மை விலக்கிக் கொள்ள, 'க்ஷேத்ரா' வின் சாட்சியாக நாம் மாறிவிடுவதுதான் ஒரே வழி நாம் க்ஷேத்ரன்யாக, விழிப்புணர்வாக சாட்சியாக நின்று பார்க்க வேண்டும். நாம் அதைச் செய்யும் போது, நாம் நம் உடலிலிருந்து மனதிலிருந்துத் 'தான்' என்ற ஆன்மாவை நாம் பார்ப்போம்.

நம்முடைய அசைவுகள், எதிர் செயல்கள், மனஎழுச்சிகள் எல்லாமே, நமது 'உடல் - மனம்' அமைப்போடு தொடர்புள்ளது நமது உடலை நாம் அசைக்கும் விதமே நமது உடல்- மன அமைப்பின் எதிர் செயல்தான் நமது மன எழுச்சிகளான கோபம், சிரிப்பு, சோகம், மகிழ்ச்சி ஆகியவை நம் மனத்தின் எதிர்செயல்களாகும் இவையனைத்துமே நமது உடல் - மன அமைப்பனால் உருவாக்கப்பட்ட அசைவுகள்.

நம்முடைய அமைப்பில் நிகழ்கின்ற இந்த அசைவுகளை நாம் பார்க்கும் போது, நாம் உடல் - மன அமைப்பிலிருந்து நம்மை விலக்கிக் கொள்கிறோம். நாம் கீழே நின்று விண்ணில் மேகங்கள் தவழ்ந்த செல்வதைப் போலவும், நாம் தூர அமர்ந்து திரையில் சினிமாவைப் பார்ப்பதைப் போலவும் நாம் உண்மையை பார்க்கிறோம்.

நமது எண்ணங்களையும், மன எழுச்சிகளையும் கவனிக்கும் எண்ணமும் கூட, நம் மனதால் கட்டுப்படுத்தப்படும் ஒரு எண்ணம் தான். அதுவும் கூட நமது

இருபத்தைந்து வருடம்

'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?” என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். உதறித் தள்ளிவிட முடியாது. அவற்றோடு கிழேக பாவம் மூலமாகவே அவற்றுக்கும் அப்பால் அப்பால் கடந்து செல்ல முடியும். உடல் - மனத்தோடு எதிர் மறை மனோபாவம் காட்டினால், இயற்கையாகவே நாம் அதனோடு கடுமையான உறவுதான் கொள் வோம் உடலையும், மனதையும் அப்படியே ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள் மனதை ஒரு நல்ல நண்பனாகவே கவனியுங்கள் உள்ளிருந்த எது வேண்டுமானாலும் வெளிவர விடுங்கள் அதில் தவறேயில்லை மனதை ஆதரிக்கவும் செய்யாதீர்கள் அடக்கவும் செய்யாதீர்கள். நாம் அதை ஆதரித்தால் வெறும் குப்பைகளின் பின்னால் தான் சொல்வோம்.

நாம்அதை அடக்கினால் அந்தக்குப்பைகளை
கிளறி ஆராய்ந்து கொண்டு அவற்றை உள்ளே தான்
தள்ளுவோம் ஆக, இரண்டு வழியுமே பயன்தாரது
அதனால் வெறுமனே கவனியுங்கள்.

கவனித்தல் என்பது நெருப்பை போல் வேலை செய்கிறது எல்லா எண்ணங்களும் எரிக்கப்பட்டுவிடுகின்றன புரிந்து கொளபுளுங்கள், உங்கள் எண்ணங்களை ஆதரிப்பதோ அல்லது அடக்குவதோ அவை உதவாது கவனித்தல் மட்டும் பயன்தரும்

நாம் நம் இருப்பினுள் இன்னும் ஆழமாக செல்லும் போது விழிப்பு நிலையை கவனித்தல், தானாகவே புத்திசாலித்தனத்தை உருவாக்குகிறது. புரிந்து கொள்ளுங்கள், ஒவ்வொரு நாளும்24 மணி நேரமும் அதே மன நிலையில் இருக்க வே வண்டியதில்லை. ஒரு க்ஷண நேரக் காட்சி கிடை த்தாலே அதே போதுமானது. அந்தசக்தியானது நமது வாழ்க்கைக்குமே வழிகாட்டும் நாம் அப்படி கவனித்துக் கொண்டிருக்கும் போத, அது ஒரு சில நொடிகளேயானாலும் நாம் அதை ரசித்து அதற்காக நடவடிக்கை எடுப்போம் அந்த ஒரு சில க்ஷண நேரத்தில் தான், பெரிய பெரிய சாதனைகளின் சக்தியே நிகழ்கிறது.

மிகப் பெறயி சாதனைகள், கண்டு பிடிப்புகள், ஐன்ஸ்டீனின் சார்பியல் தத்துவமானாலும் சரி, G

இருபத்தைந்து
வருடம் போராடினார்.
அமெரிக்காவில் எனக்கு
வேலை கிடைத்தபிறகுதான்
அவர் ஓய்வெடுத்தார்.
வாழ்க்கையை வாழ
அவருக்கு அப்போதுதான்
நேரம் கிடைத்தது. அதன்
பண்தான் எங்களுக்குத்
தெரிந்தது...

‘சுஏன் அப்படிச்
சொல்கிறீர்கள்?’”
என விசாரித்ததற்கு,
‘சுநான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என
சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை.
கனவை நிஜமாக்க
உடல், பொருள்,
ஆவி அனைத்தையும்
செலவழித்து என்னைப்
படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

வறு எந்த விஞ்ஞானக் கண்டுபிடிப்புகளுமானாலும் சரி, அவையெல்லாம் உடல் - மனம் கடந்து விழிப்புணர்வினாலும், உள்ளுணர்வினாலும் தான் கிடைக்கப் பெறுகிறது. விழிப்புணர்வை கவனித்தலின் விளைவுகளே அவை. இது விஞ்ஞான உலகில் மட்டுமல்ல; கலை, ஆன்மீகம் அல்லது வேறு எந்தத் துறையானாலும் சரி. உடலுக்கும், மனதுக்கும் அப்பால் இருக்கும் போது, நம் இருப்பிலிருந்து தான் பெரிய சாதனைகளை சாதிப்போம். நாம் முழுமையாக இருக்கும் போது, நமது இருப்பின் இறுதியான வெளிப்பாடு நிகழ்கின்றது நாம் எப்போதெல்லாம் முழுமையாக இருக்கிறோமோ. அப்போது நாம் புனிதமாக இருக்கிறோம். புரிந்து கொள்ளுங்கள், முழுமைக்கே கா அல்லது புனிதத்திற்கோ ஒரே வழி கவனித்தல் மட்டும் தான் உள்ளுலக வெளி அல்லது தூய சாட்சியான விழிப்புணர்வை தருமாறும், இறுதியான ஒப்புயர்வற்ற அனுபவத்தைத் தருமாறும், நித்தியானந்தா என்னும் என்றுமே அழிவில்லாத பேரானந்தத்தை நம்முள் நிலை நிறுத்தமாலும், இறுதியான பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வான, பரப்பிரம்மனான கிருஷ்ணரிடம் பிரார்த்திப்போம்.

கேள்வி: சுவாமி, எதனால் உங்களுடைய
சீடர்களும், மக்களும் உங்கள் ஆசிரமத்திலம்
வெண்மை நிற ஆடைகளையே அணிகிறார்கள்?
காவி உடைகள் உடுப்பதற்கு அவர்களுக்கு என்ன
தகுதி வேண்டும்?

வெவ்வேறு நிறங்கள், உடலளவிலும்,
மனதளவிலும் வெவ்வேறு விளைவுகள் நிகழ்த்த
வல்லவை. வெவ்வேறு நிறங்கள் வெவ்வேறு
வழிகளில் உங்களுடைய சக்தியை பாதிக்கின்றன.

வெண்மை நிறம் உங்களை அமைதிபடுத்துகிறது. வெண்மை நிறம், நேர்மறை சக்தியை எளிதில் ஈர்த்து தக்க வைத்துக் கொள்கிறது. ஒளியையும், வெப்பத்தையும் பிரதிபலிக்கும் வெண்மை தத்துவத்தைப் பற்றி நாம் பேசி க்கொண்டிருக்கவில்லை. பிரபஞ்சத்தின் வெளிப்பாடான குருவின் மீதோ அல்லது பிரபஞ்சத்தின் சக்தியின் மீதோ நீங்கள் தியானம். செய்யும் போது, வெண்மையான ஆடைகள் அணிந்திருந்தால், உங்களுடைய மையப்படுத்தி, குவிக்கும் திறன் அதிகரிக்கும். தியானப் பயிற்சி வகுப்புகள் நடக்கும் போது மக்களை வெண்மை நிற ஆடைகளை அணியுமாறு நாங்கள் பரிந்துரைப்பதற்கு இதுதான்காரணம்.

நகைச்சுவையாகச் சொல்வதென்றால் அவர்கள் வெண்ணிற ஆடைகளை அணியம் போதுதான், அவர்கள் எவ்வளவு ஒழுங்காக நான்றாகத்தங்களை ஆடை களை வெளுக்கிறார்கள் என்பதைக் கண்டு கொள்ள எளிதாக இருக்கிறது. தோன்றுகிறது. நாங்கள் தியானத்தை வெற்றிகரமாக செய்வது எப்படி?"

மீ 'சுசுவாமிஜி, சம்ஸ்காரங்கள் உருவாகின்றது என்பதை ஊர்ஜிதப்படுத்த ஏதாவது விஞ்ஞானப் பூர்வமான ஆதாரங்கள் இருக்கின்றனவா?"

மீ 'சுசுவாமிஜி சமுதாயம் எப்படி விதிமுறைகள் இல்லாமல் இருக்கமுடியும்? அப்பொழுது அரசியல் குழப்பம் தான் இருக்க முடியும். ஒவ்வொருவரும் பெண்ணும் அல்லது ஆணும் அவர்கள் எண்ணத்திற்கு ஏற்றவாறு செயல்பட ஆரம்பித்தால் மற்றவர்கள் எப்படி உயிர் வாழமுடியும்?"

மீ ஒருவர் மறுபிறவியில் நம்பிக்கை வைத்திருந்தார் என்றால் கிருஷ்ணர் என்ன சொல்கின்றாரோ அதில் நம்பிக்கை வைக்க முடியும். ஆனால் மத சம்பந்தப்பட்டவர்களின் மதம் சம்பந்தப்பட்ட கருத்துக்கள் மறுபிறப்பில் நம்பிக்கை கொள்ள அனுமதிக்கவில்லையென்றால் என்ன செய்வது?

மீ 'சுநாம் ஆன்மீகத்தை எப்படி வளர்க்கின்றோம்? நாங்கள் லெவ்வே வடுக மையம் கொண்டு. திட என்று சொன்னீர்கள். சித்தம் இல்லாமல் இருக்கின்றே றாம். நாங்கள் உள்ளுலகத்தை நோக்கி தொடர்ந்து சென்று கொண்டே இருந்தாலும், வெளியுலகத்தில் இழுக்கப்பட்டு விடுகின்றோம். நாம் தொடர்ந்து உள்ளுலகத்தை நோக்கி செல்வதற்கான வழி / பாதை என்ன?

மீ நீங்கள் எப்பொழுதும் 'சுஆனந்தத்தை" பற்றியே எப்பொழுதும் குறிப்பிடுகின்றீர்கள். நீங்கள் எப்பொழுதும் அன்பு / கருணை என்ற நிலையைப் பற்றியே எப்பொழுதும் பேக் கொண்டிருக்கின்றீர்கள்.

இது இரண்டும் ஒரே மாதிரியானவையா?

ஒரு சின்ன கதை:

'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என
விசாரித்ததற்கு, 'சுநான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல்,
பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து
என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

திரும்பவும் மூக்கினார். அதை கவனமாக ருசிபார்த்தார். பிறகு 'சுஇதன் சுவை புதியதாக இருக்கிறதே? இது என்ன? இது வேறுவிதமான மதுவா?" என்று கேட்டார். அந்த சி றுமி மீண்டும் 'சுஇல்லை" என்று சொன்னாள்.

அதன்பிறகு அந்த ஆசிரியர், 'சுசரி எனக்குத் தெரியவில்லை. தயவு செய்து நீயே சொல், இது என்ன என்று?" கேட்டார்.

அந்த சிறுமி மிகவும் கவலை தோய்ந்த குரலில் 'சுஅது ஒரு நாய்க்குட்டி" என்றாள். அதேப் போலத் தான் காலம் காலமாக நாம் நினைவுப்பதிவுகளினால் செலுத்தப்பட்டு முடிவுகளை எடுக்கின்றோம்.

ஆசிரியரின் முதல் இரண்டு ஊகங்கள் / யூகங்கள் சரியாக இருந்தது. முதல் மாணவியின் தந்தை இனிப்பு தின்பண்டங்கள் வியாபாரம் செய்ததால் ஆசிரியர் அப்பரிசுப் பெட்டியில் இனிப்புகள் இருப்பதை ஊகித்தார்.

இரண்டாவது மாணவியின் தந்தை துணிக்கடையின் சொந்தக்காரர் என்பதால் ஆசிரியரின் யூகம் அது ஒரு ஆடையாக இருக்கும் என்பதும் சரியாகவே இருந்தது.

மூன்றாவது மாணவியின் தந்தை மதுபானக் கடையின் சொந்தக்காரர் என்பதால் ஆசிரியர் அந்தப் பரிசுப் பொருள் ஒரு மதுபான பாட்டிலாகத் தான் இருக்கும் என்று நினைத்துக் கொண்டார்.

நாம் நம் வாயினுள் எதையும் போடுவதற்கு
முன், அது என்ன என்று ஊர்ஜிதப்படுத்திக்
கொள்ள வேண்டும். இல்லையென்றால் அது பல
தொல்லைகளுக்கு நம்மை உள்ளாக்கும்.

பகவத் கீதையின் இந்த அத்தியாயம் முழுவதுமே நம் மனதில் ஆழப்பதிந்து இருக்கும் நினைவுப் பதிவுகள் பற்றியது.

இந்த கதையின் நீதி மிகவும் எளிமையானது. தயவு செய்து எதை சுவைக்கி றாம் என்று தெரியாமல் வாயில் போட்டு சுவைக்க வேண்டாம்.

உண்மையில் என்ன அர்த்தம் என்றால் உங்கள் வாழ்க்கையில் கடந்த கால அனுபவங்களின் அடிப்படையாகக் கொண்டு எந்த மிக முக்கியமான முடிவுகளையும்

இருபத்தைந்து
வருடம் போராடினார்.
அமெரிக்காவில் எனக்கு
வேலை கிடைத்தபறகுதான்
அவர் ஓய்வெடுத்தார்.
வாழ்க்கையை வாழ
அவருக்கு அப்போதுதான்
நேரம் கிடைத்தது. அதன்
பன்தான் எங்களுக்குத்

எடுக்க வேண்டாம்.

நம்முடைய கடந்தகால அனுபவங்கள் எல்லாமே நம்முடைய விழிப்புணர்வு அற்ற மனதில் நினைவுப்பதிவுகளாக அல்லது ஈன்கிராம்கள் ஆக சேர்த்து வைக்கப்பட்டிருக்கும். அவை உங்களை தவறாக வழிகாட்டக்கூடியவை. சமஸ்கிருதத்தில் இந்த நினைவுப்பதிவுகளை சம்ஸ்காரங்கள் என்று சொல்லு வோம்.

நாம் மிக முக்கியமான முடிவுகளை எடுக்க வேண்டிய நேரத்தில் நினைவுப்பதிவுகள் அல்லது சம்ஸ்காரங்களின் ஆதிக்கத்தால் தவறான முடிவுகளை எடுக்கின்றோம்.

இருபத்தைந்து
வருடம் போராடினார்.
அமெரிக்காவில் எனக்கு
வேலை கிடைத்தபிறகுதான்
அவர் ஓய்வெடுத்தார்.
வாழ்க்கையை வாழ
அவருக்கு அப்போதுதான்
நேரம் கிடைத்தது. அதன்
பின்தான் எங்களுக்குத்

ஆசிரியர் அந்தப் பரிசுப் பெட்டியில் ஒரு பியர் (ஆனூனுனூ) அல்லது வைன் (தீடிணனு) பாட்டில் இருக்கும் ஏனென்றால் அந்த மாணவியின் தந்தை மதுபானங்களை விற்பவர் என்று நினைத்தார். நம்முடைய எல்லா செயல்களையும் செய்யத் தூண்டுவது நமது விழிப்புணர்வு அற்ற மனதில் சேர்த்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் நினைவுப்பதிவுகள் தான்.

நம்முடைய செயல்கள் எல்லாம் நினைவுப்பதிவுகளை சார்ந்தே அமைந்திருந்தாலும் நாம் இந்த முடிவுகள் எங்கிருந்து வந்தது என்பதை தெரிந்து கொள்வதோ அல்லது புரிந்து கொள்வ தா இல்லை.

இந்த முடிவுகள் எல்லாமே
நம்முடைய விழிப்புணர்வற்ற மனதில் ஆழப்
பதிந்திருக்கும் நினைவுகளில் இருந்துதான்
வருகின்றது.

நாம் நம்முடைய செயல்கள் எல்லாம் தர்க்கரீதியான எண்ணங்களின் அடிப்படையில் தான் நிகழ்கின்றது என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கின்றோம்.

எப்படியாயினும், நம்முடைய எல்லா முடிவுகளுமே தர்க்கமோ அல்லது விழிப்புணர்வோ இல்லாமல் இருக்கின்றது.

நவீன உளவியல் துறை நமது மனமானது 90% விழிப்புணர்வு அற்ற நிலையில் உள்ளது என்கின்றது. அதாவது குறிப்பிட்டு சொன்னோமென்றால் நாம் நம்முடைய விழிப்புணர்வு மனதை வெறும் 10% மட்டுமே உபயோகிக்கின்றோம். அந்த டிரைவர் குழம்பிப் போனார். அவர் தினமும் செல்லும் அந்தப் பாதையில் எந்த மசூதியும் இல்லை என்று திட்டவட்டமாக சொன்னார். நான் அங்கு ஒரு மசூதி இருக்கின்றது என்று சொல்ல முயற்சித்தேன ஆனால் பலனில்லை. கடைசியாக வே வறு ஒரு அடையாளத்தை குறிப்பிட்டேன், அதாவது ‘சுஹிந்து அனுமான் கோவில்’.

உடனே அவர் புரிந்துகொண்டு அவர் முகம் சந்தோஷத்தில் மலர்ந்தது.

‘சுவாமிஜி ஏன் இதை நீங்கள் முன்னமே சொல்லவில்லை, அந்த இடம் எனக்குத் தெரியும். நீங்கள் எங்கு செல்ல வேண்டும் என்று எனக்கு புரிந்துவிட்டது!’ என்றார்.

அந்த இந்து கோவில் மசூதியுடன் ஒப்பிடும் பொழுது ஒரு சிறிய கட்டிட அமைப்பு தான். நாங்கள் இரண்டு கோவில்களையும் கடந்துதான் தினமும் சென்று கொண்டிருந்தோம். ஆனாலும் இந்த மனிதன் அனுமன் கோவிலை மட்டுமே நினைவில் வைத்திருக்கிறார். ஏனென்றால் அவருக்கு சொந்த விருப்பம் அதில் இருந்ததால் அவருக்கு மசூதியைப் பற்றிய நினைவே இல்லை.

நாம் உள்வாங்கும் விஷயங்கள் எல்லாமே உண்மையானது அல்ல. நாம் எதையெல்லாம் உள்வாங்கவில்லையோ அதெல்லாம் உண்மையல்ல என்பதும் தவறு.

எளிய உண்மை என்னவென்றால் நம்முடைய ஐந்து புலன்களால் நாம் உணர்வதில் ஒரு துளி மட்டுமே நமக்குள் இறங்குகின்றது. மற்றவை எல்லாம் நேரடியாக விழிப்பற்ற மனதிற்கு சென்று விடுகின்றது.

ஆனால் புலன்களால் உணர்ந்தவை மற்றும் புலன் உணர்ந்தவற்றின் நினைவுகள் மறந்து விடுவதில்லை.

பல அனுபவங்களின் நினைவுகள் பதிவு செய்யப்பட்டு இருந்தாலும் அதைப் பற்றிய விழிப்புணர்வு இல்லாமலே இருக்கின்றோம். இந்த நினைவுகள் தான் நம்முடைய செயல்களை வலிமையாக தூண்டுகிறது.

| ‘சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

றாம்" என்று கூட சொல்ல இயலாது. நான் எப்படி ஒவ்வொரு சூழ்நிலைகளிலும் 'சுஎதிர் செயல்' செய்கின்றோம் என்பது இந்த மூன்று குணங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டது.

இப்படிதான் நாம் பல, பல குட்ச்ட்ண்டுச்ணுரச்ச்ன் (நம்முடைய செயல்களினால் ஏற்படும் அடிமைத்தனம்) உருவாக்குகின்றோம். அது நமக்கே இன்னும் பல, பல பிரச்னைகளை உண்டாக்குவதில் சென்று முடிவடைகின்றது.

கே: சுவாமிஜி, எப்படி விழிப்புணர்வு மற்றும் விழிப்புணர்வற்ற மனம் வேலை செய்கின்றது என்பது எனக்கு தெளிவாக புரியவில்லை. மேலும் குருவானவர் எப்படி விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தியதற்கு உதவி செய்கிறார் என்பதை தயவு செய்து விளக்கிக் கூறுங்கள்.

உங்களுக்குள்ளேயே இரண்டு
விஷயங்கள் இருக்கின்றன; திடப்பொருள்
(டச்ஹாரீதீச்ஹானு) மற்றும் மென்பொருள்
(ண்ணிநூணாதீச்ஹானு). உங்கள் மனம் என்பது
மென்பொருள் (ண்ணிநூணாதீச்ஹானு) மூளை
என்பது திடப்பொருள் (டச்ஹாரீதீச்ஹானு).

உங்கள் மனதிற்குள் அதாவது உங்களுடைய மென்பொருளுக்கு (ண்ணிநூண தீச்ஹானுக்குள்) இரண்டு பகுதிகள் இருக்கின்றது. விழிப்புணர்வுப் பகுதி, விழிப்புணர்வற்ற பகுதி.

விழிப்புணர்வு பகுதி என்பது பொதுவாக நாம் சொல்லும் விழிப்புணர்வுநிலை. (ஜாக்ரத் நிலை) இருந்தாலும் 90% நேரம் உங்களுடைய எண்ணங்கள் மற்றும் செயல்கள் இந்த விழிப்புணர்வு நிலையில் இருக்கும்பொழுதே உங்கள் விழிப்புணர்வற்ற மனம் ஆளுகின்றது. இதைப் பற்றி விரிவாக பின்னால் பார்க்கலாம்.

விழிப்புணர்வுப் பகுதி என்பது மென்பொருள் (ண்ணிநூணாதீச்ஹானு) விழிப்புணர்வற்றப் பகுதி என்பது வைரஸ் (திடிணூுதன்) விழிப்புணர்வுப் பகுதியை ஞானகருத்துக்களால் தூய்மைப்படுத்த முடியும். விழிப்புணர்வற்றப் பகுதியை தியானத்தின் மூலமாக தூய்மைப்படுத்த முடியும்.

இப்பொழுது மென்பொருளில் (ண்ணிநூணாதீச்ஹானு ல்) ஏற்பட்டிருக்கும் மாற்றங்களைப் பிடித்துக் கொள்வதற்கு பற்றிக்கொள்வதற்கு, மாற்றப்பட்ட மென்பொருளினால் (ண்ணிநூணாதீச்ஹானு ல்) ஏற்படும் புதிய அனுபவங்களை

பிடித்துக்கொள்வதற்கு (டச்ணூாஞீநீச்ணூநு ல்) திடப்பொருளில் மூளையை அதற்கேற்றாற் போல் இணைக்கமாக வேண்டியுள்ளது. இது குருவினுடைய ஆசி ர்வாதத்தினாலும், அவருடைய தீக்ஷையினால் மட்டுமே நடக்கும்.

நீங்கள் விழிப்புணர்வையும், விழிப்பற்ற மனதை தூய்மையாக்கி, அதனால் உருவாக்கப்படும் பலன்களை / விளைவுகளை, முதல் நாளே மூளையினால் பற்றிக் கொள்ளவோ மேலும் தாங்கிக் கொள்ள முடியாமல் போக முடியும்.

குருவிடமிருந்து தீக்ஷை பெற்றுவிட்டால், மூளையிலும் (டச்ணூாஞீநீச்ணூநு ஆல்) விழிப்பற்ற மற்றும் விழிப்புணர்வு மனம் உருவாக்கும் பலன்களை தக்க வைத்துக் கொள்வதற்கு ஏதுவான மாற்றங்கள் நிகழ முடியும்.

குருவின் சாந்நியத்தம் இல்லாத பொழுது ஞானக் கருத்துக்களும், தொடர்ந்து செய்யும் தியானமும் நம்முடைய திடப்பொருளில் (டச்ணூாஞீநீச்ணூநு ல்) மாற்றங்களை நிகழ்த்தமுடியும். மூளையில் சம்ஸ்காரங்களால் (நினைவுப்பதிவுகளால்) உருவாக்கப்பட்டிருக்கும் காடி (நீண்ட குறுகிய பள்ளம்) (எணூணிணிதிஞூண்) போன்றது தான் திடப்பொருள் (டச்ணூாஞீநீச்ணூநு).

ஒரு முறை புதிய மென்பொருள் (எ்ணணிஞூணாதீச்ணூநு) உருவாக்கப்பட்டு விட்டால், திடப்பொருள் (டச்ணூாஞீநீச்ணூநு) மெதுவாக மாற்றத்திற்கு உள்ளாகும். எப்படியாகினும், நீங்கள் உடனடியாக உங்களுடைய திடப் பொருளை (டச்ணூாஞீ நீச்ணூநு) மாற்ற விரும்பினால், குருவினுடைய இருப்பே சாந்தித்தியமே அதற்கு சரியான வழியாகும். அதுவே நேரடியாகவே நம்முடைய மூளையை மாற்றவல்லது.

சில நேரங்களில் திடப்பொருளை (டச்ணூாஞீநீச்ணூநு) மட்டும் மாற்றிப்போட்டாலும் கூட அந்த மனிதனுடைய (எ்ணணிஞூணாதீச்ணூநு) மென்பொருளின் தன்மை மாற்றப்படாவிட்டாலும் கூட அவர் அந்த மாற்றப்பட்ட மென்பொருளை (எ்ணணிஞூணாதீச்ணூநு) போன்ற தன்மையை வெளிப்படுத்துவார்.

இது ஒரு சீடனானவர் முழுமையாக குருவிடம் திறந்த தன்மையுடன் இருக்கும் பொழுதோ அல்லது எந்தக் காரணமும் இல்லாமல் குருவின்பால் அளவுகடந்த


இருபத்தைந்து வருடம்	‘ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘ஈரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

‘ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘ஈரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

மென்பொருள் (ண்ணிஞானதீட்ச்ணானு மனம்) வலிமையாகவும், அதே லயத்திலேயே இருந்தால் திடப்பொருள் (மூளை டஞ்ஞானீ தீட்ச்ணானு) மெதுவாக மாற்றத்திற்கு உள்ளாகும். எப்படியிருந்தாலும் 'தீக் ஷை' - குருவிடமிருந்து பெறுகின்ற சக்தி நிறைந்த ஆசீர்வாதம், ஞானக் கருத்துக்களும், தியானங்களையும் உள்வாங்கியவுடன் கொடுக்கப்பட்டால், திடப்பொருள் (மூளை -டஞ்ஞானீதீட்ச்ணானு) புதிய (ண்ணிஞானதீட்ச்ணானு) மென்பொருளை தாங்கக்கூடியதாக மாறும். இது புதிய அனுபவங்களை பிடித்து வைக்க தயாராகும். இந்த கருத்துக்கள் புரிந்துக் கொள்ளப்படே வண்டும். அப்பொழுதுதான் நீங்கள் போதிய அளவு விழிப்புணர்வை உங்களுக்குள் கொண்டு வந்து ரஸவாதம் / உணர்வு பெருமாற்றத்தை உங்களுக்குள் நிகழ அனுமதிக்க முடியும்.

14.1 கிருஷ்ணர் சொல்கிறார் நான்
வெளிப்படையாக உனக்கு மீண்டும் உயர்ந்த,
ஒப்புயர்வற்ற ஞானத்தை உரைக்கின்றே
றன். முனிவர்கள் அனைவரும் பூரணத்துவத்தை /
முழுநிறைவுத் தன்மையையடைய
உதவி செய்த ஞானத்தை உனக்கு உரைக்கின்றேன்.

14.2 அந்த நல் அறிவிலேயே /
ஞானத்திலேயே உறுதியாக இருந்தோமென்றால்,
அவருக்கு மனீ த
அனுபவத்தாண்டிய இயல்பை, என்னுடைய
இயல்பைப் போலவும்;

ஒவ்வொருவரும் ஜனனம் எடுப்பது பிறக்கும் தருவாயில் அல்ல அல்லது மரணிக்கும் போது அழிவதும் என்றும், நிலைபெற்றிருக்கும் விழிப்புணர்வை அவருக்குள் நிலைபெறச் செய்ய முடியும்.

14.3 மொத்த பருப்பொருளின்
கருத்துக்களும் சுபிரம்State என்று
அழைக்கப்படுகின்றது.

'சுபிரம்மன்' என்பது பிறப்பின் மூலக்காரணம்.

ஏன் அப்படிச்
சொல்கிறீர்கள்?
என விசாரித்ததற்கு,
நான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என
சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை.
கனவை நிஜமாக்க
உடல், பொருள்,
ஆவி அனைத்தையும்
செலவழித்து என்னைப்
படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

ஆன்மீகத்தை நோக்கிய பாதையில் செல்வதைப் பலப்படுத்தும்.

இவை எல்லாமே நல்ல முடிவை எடுக்கக் கூடிய மனநிலை நமக்குள் உருவாக்கக் கூடிய சூழ்நிலையை ஏற்படுத்தும். இந்த செயல்கள் உங்களை விடுக்கே வா அல்லது ஞானமடைய செய்ய முடியாது.

எனினும், அவை நம்மை பதப்படுத்தவும் நம்முடைய விழிப்பற்ற மனதை ஒரு குறிப்பிட்ட பாதையில் செயல்படுத்த முடியும். அவை நம்மை புதுப்பிக்க முடியும்.

மதத்தைப் பற்றியும், மத நம்பிக்கைகளைப் பற்றியும் சிறிதளவே படித்தவர்கள் தங்களை அறிவில் உயர்ந்தவர்கள் என்று நினைத்து தங்களுடைய கலாச்சாரத்தின் பழக்க வழக்கங்களையே கேள்வி கேட்கின்றனர். அவர்கள் இதை பகுத்தறிவு வாதம் (rationalism) என்கின்றனர். பகுத்தறிவு வாதம் (rationalism) என்ற வார்த்தைக்கு அவர்களுடைய அகராதியில் எல்லா மத சம்பந்தப்பட்ட பழக்க, வழக்கங்கள், முக்கியமாக இந்து மத சடங்குகள், எல்லாமே முட்டாள்தனமானது, மூடநம்பிக்கை என்று அர்த்தம்.

அவர்கள் இந்த பழக்கவழக்கங்களின் பின்னால் இருக்கும் சத்தியங்களை புரிந்து கொள்வதற்கு எந்தவித முயற்சியையும் மேற்கொள்வதில்லை. அவர்களுடைய அறிவு பூர்வமான புரிந்துகொள்ளுதலும், மற்றவர்கள் சொல்லும் கருத்துக்களின் மூலம் பெற்ற மேலோட்டமான ஆழமற்ற அறிவினாலும் அவர்கள் இதை முட்டாள்தனம் என்று முடிவு செய்கின்றனர். இது முற்றிலும் உண்மையான கருத்து. மற்ற அறிஞர்கள், தங்களுடைய கலாசாரத்தைப் பற்றியே ஒரு குறுகிய தெரிந்து கொள்ளுதலை வைத்திருப்பவர்கள், அவர்கள் வேத கலாசாரத்தை விமர்சிக்கின்றனர்.

இந்தியாவில் இதுபோன்ற பல அறிஞர்கள் நிறைந்திருந்தனர். பல அறிஞர்கள் மேலை நாட்டு கல்வி பெற்றிருந்தனர். அவர்களுடைய சித்தாந்தமே எதுவெல்லாம் அறிவியல் பூர்வமானது இல்லையோ அதை ஏளனம் செய்வது தான். அவர்களுக்கு வே வத கலாசாரத்தைப் பற்றி சிறிதளவே புரிந்து கொள்ளுதல் இருந்தது.

இருபத்தைந்து

வருடம்

அவர்களுடைய, மேல்நாட்டு அறிஞர்கள் முன்மாதிரியைப் போல், இந்த இந்திய நாட்டு அறிஞர்களும் சமஸ்கிருதத்தை வேத புத்தகங்கள் படிப்பதற்காக மட்டும் கற்றனர்.

அவர்களுடைய நோக்கம் உள்ளுலக விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவது அல்ல. வேத புத்தகங்களின் சாரமே உள்ளுலக விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவது தான். ஆனால் இந்த அறிஞர்கள் தர்க்க ரீதியாக ஆராயவும், அதில் எங்கும் தர்க்கம் வேத புத்தகங்களின் சத்தியத்தோடு ஒத்து வரவில்லையோ அதை குற்றம் சொல்வதற்குமே விரும்புகின்றனர்.

அறிவியல் என்பது உண்மைநிலை, அது பதிவு செய்யக்கூடியது. ஆன்மீகம் என்பது சத்தியத்தைப் பற்றியது. அது அனுபவ பூர்வமாக உணர வேண்டியது. அதனால்தான் நம்முடைய வேதங்கள் மிகச் சரியான வரலாற்று குறிப்புகளையோ உண்மை கருத்து விளக்கம் பற்றியோ பெரிதாக கவலைப்படவில்லை.

வேதங்கள் நம்முடைய விழிப்புணர்வை பாதித்த நிகழ்ச்சிகளுடன் தொடர்புடையது. நமது வேதங்களைப் புரிந்துகொள்ள, நாம் தர்க்கத்தை உபயோகிக்க முடியாது. நாம் தியானத்தை உபயோகிக்க வேண்டும். சத்தியத்திற்கு நமது மூளையுடன் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை. அது நம் இருப்புத்தன்மையுடன் சம்பந்தப்பட்டது.

மக்கள் என்னிடம் 'சுநீங்கள் கடவுள் இருக்கிறார் என்பதை நிரூபிக்க முடியுமா-“ என்று கேட்பதுண்டு.

விவேகானந்தர் ஞானமடைவதற்கு முன் அவருடைய குரு இராமகிருஷ்ணரை சந்தித்தப் பொழுது இராமகிருஷ்ணரால் கடவுளை தனக்கு காண்பிக்க முடியுமா? என்று கேட்டார். விவேகானந்தர் இராமகிருஷ்ணரை சங்கடத்தில் ஆழ்த்துவதற்காக இந்த கே கள்வியை கேட்கவில்லை. ஆனால் அவர் குருவின் பால் கவர்ந்திழுக்கப்பட்டிருந்தார். மேலும் அவருக்கு தன்னை விட்டு விலகி சென்றுக் கொண்டிருக்கும் சத்தியத்தை கண்டுபிடிக்க உதவி தேவைப்பட்டது.

| 'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?” என விசாரித்ததற்கு, 'சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

உணர வேண்டுமென்றால் என்னிடம் திறந்த மனதுடன் வாருங்கள். உங்களுக்கு மன உறுதி இருந்தால், மனதை விடுங்கள். நான் உங்களுக்கு கடவுளை காண்பிக்கின்றேன். நீங்கள் அவரை உங்களுக்குள் உணர்வீர்கள்.

கிருஷ்ணர் அர்ஜூனனை அந்த நிலைக்கு எடுத்துச் செல்ல விரும்பினார். சொல்லப் போனால் கிருஷ்ணர் முன்பே தன்னுடைய விஸ்வரூப தரிசனத்தை வெளிப்படுத்தும் பொழுதே அர்ஜூனனை அந்த நிலைக்கு எடுத்துச் சென்றார். இப்பொழுது கிருஷ்ணர் மற்ற மனித குலத்தவர்களையும் அதே நிலைக்கு எடுத்துச் செல்ல விரும்பினார். அதனால் தான் மீண்டும் மீண்டும் அவர் அந்த நுட்பங்களை உரைக்கின்றார். அனால் நாம் நம்முடைய தெய்வீகத் தன்மை உணர்வோம் என்பதனால் உரைக்கின்றார்.

அவருடைய ஆழ்ந்த கருணையினால் அவர் நம்மை காப்பாற்றுவதற்காக கயிற்றை நம்மை நோக்கி வீசி அதை பிடித்துக் கொள்வதற்கு நமக்கு சந்தர்ப்பங்களை கொடுக்கின்றார்.

முதல் முறையாக கிருஷ்ணர் 'நாமும் அவருடைய நிலையை அடைய முடியும்' என்று சொல்கின்றார். 'சுஎன்னை வழிபடுங்கள், என்னை சரணடையுங்கள்' என்று மட்டுமே இதுவரை சொன்னார்.

இப்பொழுது அவர் 'சுநான் அடைந்த
நிலையை, இருக்கும் நிலையை நீங்களும்
அடைய முடியும். யார் வேண்டுமானாலும் மனித
இயல்பைத் தாண்டிய நிலையை என்னைப் போல
அடையமுடியும்' என்று சொல்கிறார்.

நாமும் கிருஷ்ணர் எந்த நிலையில் இருக்கின்றாரோ அந்த நிலையை அடைய முடியும். கிருஷ்ணர் தான் முதன்முதலில் தைரியத்துடனும், துணிவுடனும் வெளிப்படையாக ஞானமடைதல் எல்லோருக்கும் கிடைக்கக் கூடியது; யார் வேண்டுமானாலும் அதை அடைய முடியும் என்று

உரைத்த முதல் குரு. ஞானமடைதல் என்பது விபத்து அல்ல. அது நம்மால் உருவாக்கப்படக் கூடிய ஒரு நிகழ்ச்சி.

கிருஷ்ணர் வாழும் காலம் வரும் வரை, உபநிஷதங்கள், பிரம்ம சூத்திரம் மற்றும் வேத நூல்கள் எல்லாமே ஞானமடைதல் என்பது ஒரு விபத்து என்றே பேசியது. சிலர் ஞானமடைந்தனர். யாருக்கும் தெரியும் ஏன் ஞானம் அடைந்தனர் என்று. அவர்களுக்கு ஏன் மற்றவர்கள் ஞானமடைய முடியவில்லை என்றோ அல்லது அதைச் சரியாக எப்படி ஞானமடைவது என்பதோ தெரியாது. யாருக்குமே தெரியாது.

அவர்களுக்கு தெரிந்ததெல்லாம் சிலர் ஆசிர்வதிக்கப்பட்டவர்கள், என்றும் ஏதோ கடவுள் மேலே உட்கார்ந்து அவர்களுடைய விண்ணப்பத்தை படித்தது மாதிரியும்; சிலருக்கு அவர் 'சரி, உனக்கு ஞானத்தை அளிக்கிறேன்' என்று சொன்ன மாதிரியும், உடனடியாக அந்த மனிதர் ஞானமடைந்துவிட்ட மாதிரியுமே நினைத்தனர்.

கிருஷ்ணர் மட்டுமே முதல் குருவாக எப்படி ஞானமடைவதற்கான விண்ணப்பத்தை எழுதுவது, அதை அளிப்பது என்று காண்பித்த முதல் குரு. அவர் மட்டுமே பூரணத்துவத்தை எப்படி அடைவது என்றும், அது ஒரு விபத்து அல்ல ஆனால் ஒரு நிகழ்ச்சி, என்று காண்பித்தவர்.

நாம் அதை நம்முடைய விழிப்புணர்வுடன் எடுக்கும் முடிவினால் அனுபவமாக உணர முடியும்.

கிருஷ்ணர் அதே நல்லறிவில் நிலைத்து இருந்தோமானால் மட்டுமே ஞானமடைய முடியும். அவர் 'நீ ஞானமடைய முடியும்' என்று அர்ஜூனனை மட்டும் குறிப்பிட்டு சொல்லவில்லை. அவர் 'உன்னால் ஞானமடைய முடியும்' என்று சொல்லியதன் அர்த்தம் யார் வேண்டுமானாலும் ஞானமடைய முடியும் என்றே சொல்கின்றார்.

விஸ்வரூப தரிசனம் அல்லது தன்னுடைய பிரபஞ்ச வடிவத்தை வெளிப்படுத்தினார் கிருஷ்ணர். அர்ஜூனனிடம் எதையெல்லாம் பகிர்ந்து கொள்கிறாமோ அவையெல்லாம் அவர் உலகத்திற்காகவும் உரைத்தது. அர்ஜூனன் ஏற்கனவே எதை அடைய வேண்டுமோ அதை அடைந்துவிட்டார். அதற்குபிறகு, வேறு எதுவும் சொல்வதற்கு வேறெதுவும் இல்லை. கிருஷ்ணருடைய பிரபஞ்ச வடிவான விஸ்வரூப தரிசனத்தை அர்ஜூனன் கண்டார்.

பதினொன்றாவது அத்தியாயத்தில் அர்ஜூனன் விஸ்வரூப தரிசனத்தை அனுபவமாக உணர்ந்தார். பன்னிரெண்டாவது அத்தியாயம் முதல் கிருஷ்ணருடைய போதனைகள் இந்த உலகத்திற்காக பதிவு செய்யப்பட்டது.

இருபத்தைந்து வருடம் | 'ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'நான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

சிவன் உருமாற்றுபவர். அவர் அழிப்பவர் மட்டும் அல்ல. நிகழ்காலம் எப்பொழுதுமே உருமாற்றக் கூடியது. சமஸ்கிருதத்தில் 'சுசிவன்'¹ என்றால் 'காரணமில்லாத மங்களத்துவம்' நிகழ்காலம் மிகவும் மங்களத்தன்மையுடையது. நிகழ்காலத்தில் எது நடந்தாலும் மங்களத்தன்மை வாய்ந்தது.

நாம் நிகழ்காலத்தில் என்ன நடந்தாலும் அதை
மங்களத்துவம் என்று நினைக்கும் மனப்பாங்கை
வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

இரண்டு வகையான மக்கள் உள்ளனர். முதல்வகை எல்லாவற்றையும் சந்தேகத்துடனே பார்ப்பவர்கள். அவர்கள் எது நடந்தாலும் திருப்தி அடையமாட்டார்கள். அவர்கள் 'எல்லாம் சரிதான்; ஆனால்...'² என்று சொல்வார்கள். அவர்களால் எதையும் ஆனால் என்று சொல்லாமல் இருக்கமுடியாது. இந்த வகை மனிதர்கள் எப்பொழுதும் சந்தோஷமாக இருக்க முடியாது.

அவர்கள் வாழ்க்கை இப்படித்தான் இருக்க வேண்டும் என்ற கருத்துடன் இருப்பார்களைத் தவிர எதையும் அப்படியே ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடியவர்களாக இருப்பதில்லை. அவர்கள் எல்லாமே இயற்பொருளை (பணம், பதவி, உடல் சௌகரியம்) சார்ந்தது என்று வாதிடுபவர்கள்.

இரண்டாவது வகை மனிதர்கள், எது நடந்தாலும் மங்களத்தன்மையை உணர்பவர்கள். எது நடந்தாலும் அதை அப்படியே ஏற்றுக் கொள்பவர்கள். அவர்கள் வாழ்க்கையை அப்படியே வரவேற்பவர்கள். இவர்கள் ஆன்மீகத்தில் ஈடுபாடு உள்ளவர்கள்.

இந்த வகை மனிதர்கள் தான் கிருஷ்ணர் சொன்னதைப்போல் படைத்தல் மற்றும் அழித்தல் ஆகியவற்றை கடந்தவர்கள். கடந்தகாலம் மற்றும் எதிர்காலம் ஆகியவற்றைக் கடந்து செல்பவர்கள். அவர்கள் நிகழ்காலத்தில் வாழ்பவர்கள் மற்றும் கிருஷ்ண (விழிப்புணர்வு) நிலையில்

அன்று ஒரு நாள் நான் இந்த உதாரணத்தை ஒரு கணக்கு சூத்திரத்தை அடிப்படையாக உபயோகித்து பகிர்ந்து கொண்டிருந்தேன்.

உதாரணத்திற்கு b+2 = 4 என்ற சூத்திரத்தை எடுத்துக் கொள்வோம். முதலில், ஆசிரியர் ‘நாம் b=2’ என்று எடுத்துக் கொள்வோம்” என்று ஒரு அனுமானத்தைச் சொல்வார். அதன் பிறகு bக்கு பதிலாக 2 என்ற எண்ணை அந்த இடத்தில் மறுபடியும் நிரப்பி 2+2 = 4 என்று காண்பிப்பார். அந்த கணக்கிற்கு விடை கிடைத்துவிடும்.

அதன்பிறகு ஆசிரியர் ‘இந்த கணக்குக்கு விடைக் கண்டுபிடிக்கபட்டதால், ‘நாம் அனுமானித்தபடி ‘b’ என்பது ‘2’ என்ற எண்ணிற்கு சமம் என்பது சரியே” என்று சொல்வார். ஆனால் நாம் ஒரு முடிவுக்கு ஒரு செயல்முறையின்மூலம் வரும் வரை, நாம் ‘b’ என்பது ‘2’ க்கு சமம் என்று அனுமானிப்போம்.

நாம் ‘b’ என்பது ‘2’ க்கு சமம் என்று அனுமானித்ததை குறித்து வாதம் செய்ய நினைத்து ‘ஏன் b என்பது ‘2’ க்கு சமமாக இருக்க வேண்டும்? ஏன் மூன்றாகவோ அல்லது நான்காகவோ கருதக் கூடாது என்று சொன்னால் நம்மால் அந்த கணக்கிற்கு விடைக் கண்டுபிடிக்க இயலாது. ஒருமுறை கணக்கிற்கு விடை கண்டுபிடித்தவுடன், நமக்கு ‘b’ என்பது ‘2’ என்றுத் தெரியும். நாம் அதை தர்க்கரீதியாக புரிந்து கொள்வோம். ஆனால், விடை காணுவதற்கு முன், நாம் எப்பொழுது ஆரம்பிக்கிறோமோ அப்பொழுது நாம் ‘b’ என்பது ‘2’ என்று அனுமானித்தே ஆக வேண்டும். சில அனுமானங்கள் செய்யப்பட வேண்டும். அப்பொழுது தான் நாம் மேற்கொண்டு விடைகாண முடியும்.

கிருஷ்ணரும் சில சிறிய அனுமானங்கள் செய்து, மேற்கொண்டு சென்று பிரச்னைக்கு விடை காண்கிறார். ஒரு முறை பிரச்னைக்கு விடை கண்டவுடன், நாம் அனுமானம் செய்தது சத்தியத்தைத் தான் என்பதை புரிந்து கொள்வோம். ஆசிரியர் எதை அனுமானமாக கருதினாரோ அது தவறாகவில்லை, ஆனால் அது அப்பொழுதும் அனுமானமாகவே இருக்கிறது.

அதே போல கிருஷ்ணர் ஒரு கருத்தைத் தந்தார். அது இறுதியான சத்தியம் அல்ல. ஆனால் முழுமையற்ற உண்மை நிலை. இது ஒரு ஒப்பிடக்கூடிய சத்தியம். கிருஷ்ணர் ‘நானே பிதா (கடவுள்), நானே எல்லாவற்றிற்கும் மூலகாரணமாக இருக்கின்றேன்” என்று சொல்கிறார். நினைவுப்படுத்திக் கொள்வது. இதைத் தான் ‘சுவிடுபடுதல்’^(" ) (தணஞிநேணைரிட டிணஞ்) என்று சொல்கிறோம்.

இது மனதையோ, புலன்களையோ அல்லது எண்ணங்களையோ அடக்குவதல்ல. இது எண்ணங்களிடையே ஏற்படும் தொடர்பைத் துண்டிப்பது. எண்ணங்கள் அதன் இயல்பினாலேயே தொடர்பில்லாதவை. அவை அறிவீனமானது, தர்க்கத்துக்குப் பொருந்தாதது மற்றும் தொடர்பில்லாதது. நாம் எண்ணங்களைக் கே கார்த்துப் பார்க்கிறோம். அப்படி கோர்த்துப் பார்ப்பதினால் நாம் வலி மற்றும் சந்ே தாஷம் போன்ற தளங்களை உருவாக்குகின்றோம். எதுவாக இருந்தாலும் நாம் கஷ்டப்படுகிறோம்.

எண்ணங்களை கோர்த்துப் பார்க்காமல் இருப்பதன் மூலம், விடுபட்டு இருப்பதன் மூலம் நாம் மனதிலிருந்து விடுபடுகிறோம். நாம் தொடர்ந்து ‘சுநாம் மனதல்ல’^(" ) என்பதை நினைவுப் படுத்திக் கொள்கிறோம். மெதுவாக அந்த ஞாபகம் மிகவும் வலிமையாக மாறும். உங்களுக்கும் உங்கள் மனதிற்கும் இருக்கும் இடைவெளி அதிகமாகும்.

ஒருநாள் நீங்கள் முழுவதுமாக தெரிந்து கொள்வீர்கள் மனம் என்பது ஒரு இயந்திர அமைப்ப்பா, அதன் மூலம் தான் நீங்கள் தவறுதலாக அடையாளம் கண்டுகொள்ளப்படுகிறீர்கள். நீங்கள் மனதின் பிடியில் இருக்கின்றீர்கள். மேலும் இப்பொழுது அந்த உறக்க நிலையிலிருந்தும், மாயையிலிருந்தும், விழித்துக் கொள்ளும் நேரம் வந்துவிட்டது. மனதிலிருந்து விடுபடும் நேரம் வந்து விட்டது.

விழிப்புணர்வுடன் இருப்பது என்றால் ‘சுநான் மனமல்ல; நான் தான் குரு’^(" ) என்று தெரிந்து கொள்வது. அப்பொழுது உங்களுடைய மனதின் மீது உங்கள் கட்டுபாடு இருக்கும்; நீங்கள் மனதால் உபயோகப்படுத்திக் கொள்ளப்பட மாட்டீர்கள். நீங்கள் எப்பொழுது ‘சுமனதின்’^(" ) கட்டுப்பாட்டிலிருந்து / பந்தத்திலிருந்து விடுபடுகிறீர்கே ளா, நீங்கள் விடுவிக்கப்படுகின்றீர்கள். நீங்கள் சுதந்திரமாகவும் ஆனந்தத்திலும் இருப்பீர்கள்.

| ‘சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’^(" ) என விசாரித்ததற்கு, ‘சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

தியானம் ஒழுங்காக செய்ய முடிகிறது. ஆனால் சத்தத்தினால் நான் தியானம் செய்வது தடைபடுகிறது.

தியானம் உங்களை காது கேளாதவர்களாக மாற்றாது. நீங்கள் தியானத்தில் இருக்கும் பொழுது உங்களால் கேட்கமுடியும். இன்னும் சொல்லப் போனால் உங்களுடைய உணரும் தன்மை அதிகரிக்கும். மேலும் நீங்கள் சாதாரணமான நேரத்தில் கேட்பதை விட நன்றாக கேட்க

முடியும். முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால், வெளியில் என்ன நடக்கின்றது என்பதை பார்த்துக் கொண்டே அதில் ஈடுபடாமல் இருப்பது தான்.

நீங்கள் உங்கள் புலன்களை தடுத்து அடக்க
முடியாது. நீங்கள் உங்கள் கண்களை மூடினால்
கூடி, உங்களுக்குள் ஒரு தொலைக்காட்சி படமே
ஓடிக் கொண்டிருக்கும்.

உங்கள் எண்ணங்களை கவனியுங்கள். அவற்றை மேகங்கள் ஆகாயத்தில் மிதப்பதைப் போல கவனியுங்கள். நீங்கள் மேகங்களின் பாகமாக மாற வேண்டாம். பழக்கத்தினால் நீ ங்கள் இரைச்சல் நிறைந்த இடத்தில் கூட தியானம் செய்ய முடியும். நீங்கள் கண்களை திறந்து வைத்துக் கொண்டே தியானம் செய்ய முடியும். இது எல்லாமே பழக்கத்தினாலும் ஆழ்ந்து செய்யும் பொழுது நடக்கும். ஒரே ஒரு கடினமான செயல் என்னவென்றால் அனுமானிப்பதுதான் கடினமாக இருக்கின்றது.

14.5 வெளியுலக பருப்பொருள்
3 விதமான குணம் / பழக்கவழக்கங்களை
கொண்டது. நல்ல தன்மை, ஆழ்ந்த ஈடுபாடு /
வெறி உணர்ச்சி; அறியாமை.

எப்பொழுது ஒரு உயிருள்ளப் பொருள் பிரபஞ்சத்துடன் தொடர்பு ஏற்படுத்திக் கொள்கிறதோ அப்பொழுதே அது 3 விதமான குணங்களால் பதப்படுத்தப்படுகிறது.

14.6 ஓ! பாவங்கள் செய்யாதவரே! நல்லத் தன்மை 'சத்வா' (குச்ணதிச்) மற்ற குணங்களை விட மிக தூய்மையானது, ஒளி வீசக் கூடியது மேலும் ஒருவரை பாவங்கள் செய்வதிலிருந்து விடுவிக்கும்.

இருபத்தைந்து
வருடம் போராடினார்.
அமெரிக்காவில் எனக்கு
வேலை கிடைத்தபறகுதான்
அவர் ஓய்வெடுத்தார்.
வாழ்க்கையை வாழ
அவருக்கு அப்போதுதான்
நேரம் கிடைத்தது. அதன்
பண்தான் எங்களுக்குத்

மூலமாக செயல்படுகிறோம். ஒன்று 'சத்வா° (குச்சனாதிச்) 'ரஜஸ்° (கீட்ச்ட்ச்ண்) மற்றும் மூன்றாவது 'தமஸ்° (கூச்ட்ச்ண்). இவைதான் நல்லத்தன்மை, ஆழ்ந்த உணர்ச்சி, மற்றும் அறியாமை என்று மொழி பெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. எப்படியிருந்தாலும் இவை மிகச் சரியான மொழிபெயர்ப்பு அல்ல.

இப்பொழுது இந்த கருத்துக்களை உங்களுக்கு விவரிக்கிறேன். 'சத்வா° (குச்சனாதிச்) என்பது சம்ஸ்காரங்கள் நினைவுப் பதிவுகள், அல்லது ஆழப்பதிந்த நினைவுகள் குறிக்கின்றது. இது நம்மை ஆனந்தத்தை நோக்கி அழைத்துச் செல்லக் கூடியது. இந்த நினைவுப் பதிவுகள் நம்மை சந்தோஷத்தை நோக்கியும், ஆனந்தத்தை நோக்கியும் வழிநடத்தும். 'ரஜஸ்° (கீட்ச்ட்ச்ண்) என்பது எந்த நினைவுப் பதிவுகள் நம்மை அமைதியற்ற தன்மைக்கும், ஊக்கமூட்டு தன்மைக்கும், மேலும் செயலை தீவிரமாக செய்யவும் தூண்டுவதைக் குறிக்கும். அவை நம்மை சுறுசுறுப்பாகவும், பொருள்களை உற்பத்தி செய்யும் ஆற்றலையும் தருகின்றது.

மூன்றாவது குணம் 'தமஸ்° (கூச்ட்ச்ண்) என்பது நம்மை மனச் சோர்விலும், சோம்பேறித்தனத்திலும் மந்தத் தன்மையிலும் ஆழ்த்தும் நினைவுப்பதிவுகளைக் குறிக்கின்றது.

நம்மை பரவசத்திலும், ஆனந்தத்திலும் ஆழ்த்தும் நினைவுப்பதிவுகள் 'சத்வா° (குச்சனாதிச்) குணம்.

நம்மை அமைதியற்ற நிலையிலும், கோபத்திலும், உணர்ச்சி சீர்கேட்டிலும் ஆழ்த்தும் நினைவுப்பதிவுகள் 'ரஜஸ்° (கீட்ச்ட்ச்ண்).

நம்மை மனச் சோர்விலும், மந்தத் தன்மையிலும், கீழான மனநிலையிலும் ஆழ்த்தும் நினைவுப் பதிவுகள் 'தமஸ்° (கூச்ட்ச்ண்).

ஒரு சின்ன உதாரணம்:

நாம் எல்லோரும் ஒரு காரில் பயணம் செய்யும் பயணிகள் போலத் தான் இருக்கின்றோம். மெதுவாக நாம் எண்ணங்களில் மூழ்கி விடுகின்றோம். சிறிது


இருபத்தைந்து வருடம்	'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?° என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?° என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார்.

எந்த நினைவுப் பதிவுகள் நம்மை, சுறுசுறுப்பாகவும், கோபத்தை உண்டாக்குவதாகவும் அல்லது வன்முறையைத் தூண்டுவதாகவும், உணர்வு சீர்கேட்டையும் ஏற்படுத்துகின்றதோ, அந்த குணம் 'ரஜஸ்°' (ரிட்ச்ச்ன்).

நாம் ஒன்று 'ரஜஸ்°' ன் பிடியில் அல்லது 'தமஸ்°' ன் பிடியில் சிக்கியுள்ளோம். நாம் வெகு அபூர்வமாகத் தான் 'சாத்விக்°' நினைவுப்பதிவுகளை பெறுகின்றோம். 'சுசாத்விக்°' நினைவுப் பதிவுகள் நம்மை தொந்திரவு செய்யாது. அவை ஒரு ஆழமான ஆனந்தத்தையும், அல்லது சந்தோஷத்தை நாம் அனுபவித்தோம் என்ற நினைவை அவர்களுக்குள் எழும்பச் செய்யும்.

உதாரணத்திற்கு தினமும், மாலை 4.30 நிமிடம் ஆனவுடன், ஒரு நினைவுப் பதிவு மேலெழும்பக்கூடும். 'சுஓ, நேற்றைய சொற்பொழிவு மிக அருமையாக இருந்தது. தியானமும் மிகவும் அருமையாக இருந்தது. இன்றைக்கும் நான் செல்ல வேண்டும்°.

இருந்தாலும் மாலை 4.30 மணிக்கு 'சாத்விக்°' நினைவுப்பதிவுக்குப் பதிலாக, நாம் சிற்றுண்டி உண்ணவும் அல்லது கோப்பை காபி அருந்தவும் வே ண்டுமென்ற எண்ணப் பதிவுகளில் இருக்கின்றோம்.

நாம் உள்முகமாக இழுக்கப்பட்டால்; நாம் நல்ல விஷயங்கள் ஏதாவது செய்ய வைக்கப்பட்டால் அது நம்மை ஆனந்தத்தை, பரவசத்தை மற்றும் அமைதியான மனதை நோக்கி எடுத்துச் செல்லும். இது 'சுசாத்விக்°' நினைவுப்பதிவுகளினால், அல்லது 'சாத்விக்°' நினைவுகள் அல்லது 'சாத்விக்°' என்கிராம்களில் தான்.

சில நாட்களுக்கு நாம் இமாலாயத்திற்கு சென்றோம் என்றால் நாம் சந்தோஷத்தையும் அமைதியையும் உணர்வோம். அதன்பிறகு எப்பொழுதாவது மலையைப் பற்றி படத்தைக் காண நேர்ந்தால், இமாலயத்திற்குச் சென்று வந்த

ஞாபகங்கள் நினைவுகள் மேலெழும்பும், உடனே நீங்கள் 'சுஓ! நான் இரண்டு மாதங்கள் இமாலயத்திற்கு மீண்டும் மீண்டும தங்க வேண்டும்!' அங்கு எவ்வளவு அமைதியாக இருந்தது!° என்று நினைப்போம். எந்த நினைவுப்பதிவுகள் நம்மை ஆனந்தத்தை பரவசத்தை தருகின்றதோ அவை 'சாத்விக்°' என்கிராம்ஸ். நம்முடைய முழு வாழ்க்கையுமே இந்த மூன்று விதமான நினைவுப்பதிவுகள் அல்லது சம்ஸ்காரங்கள் தான் ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றது.

வாழ்க்கையை வெற்றிகரமாக வாழ நினைக்கும் ஒவ்வொருவரும் பெற வே ண்டிய அடிப்படை அறிவு, என்னவென்றால் இந்த நினைவுப் பதிவுகள் பற்றிய அறிவு தான். உடல்நலம் மற்றும் ஆரோக்கியம் பற்றிய வேத அறிவியல் 'ஆயுர்வேதம்°' மூன்று குணங்களை பற்றியும் அவற்றினால் நம் உடல், மனம் மீது ஏற்படும் விளைவுகளைப் பற்றியே வடிவமைக்கப்பட்டது.

இது மனதை உபயோகிப்பதற்கான
உரிமையாளர் குறிப்பேடு போன்றது.
உரிமையாளர் குறிப்பேடு இல்லாமல் ஒரு
பொருளை உபயோகிக்க ஆரம்பித்தால் நாம்
எல்லாவற்றையும் தவறவிடுவோம் அல்லது அந்த
பொருளைப் பற்றிய முக்கிய பண்புகள் அல்லது
பொருளை உபயோகிக்கும் முறைகள் பற்றிய
அறிவை தவறவிடுவோம்.

கம்ப்யூட்டரில் பல உபயோகங்கள் மற்றும் சிறப்பம்சங்களும் இருக்கின்றன. ஒரு சாதாரண கணக்கிட உதவும் கருவி (இக்டு ஞிதடுச்ணணிணூ) கூட நூற்றுக் கணக்கான செயல்பாடுகள் உடையதாக இருக்கின்றது. அதைப்பற்றி நாம் தெரிந்து கொள்ளாமல் உணர்ந்து கொள்ளாமல் /இருக்கின்றோம். நாம் கணக்கிடும் கருவியை (ஞிச்சீஞிதடுச்ணணிணூ ஐ) ஒரு சில அடிப்படையான அம்சங்களான கூட்டல், மற்றும் கழித்தல் போன்றவற்றிற்கே உபயோகிக்கின்றோம். இருந்தாலும் நாம் அந்த கழுவியின் மற்ற செயல்பாடுகளை நாம் பயன்படுத்தாமலே இருப்போம். அதே போல மனதைப் பற்றிய உரிமையாளர் கையேடு (ணிநீணூனுணூ°ன் ட்ச்ணசடூ) நம்மிடம் இல்லாமல் போனாலோ, அதைப்பற்றித் தெரிந்து கொள்ளாமல் இருந்தாலோ, மனதை எவ்வாறு உபயோகிக்க வேண்டும் அப்படி உபயோகிக்காமலோ அல்லது அதன் முழு ஆற்றலை உபயோகிக்காமல் விட்டுவிடக் கூடும்.

மூன்று வெவ்வேறு விதமான நினைவுப்பதிவுகள் அல்லது சம்ஸ்காரங்கள் தான் மனதின் செயல்படுத்தும் குறிப்பேடு (ஞிச்கணசடூ). கிருஷ்ணர் அதை 'குணத்ரிய

'சுஏன் அப்படிச்
சொல்கிறீர்கள்?°'
என விசாரித்ததற்கு,
'சுநான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என
சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை.
கனவை நிஜமாக்க
உடல், பொருள்,
ஆவி அனைத்தையும்
செலவழித்து என்னைப்
படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

விபாக யோகம் என்று அழைக்கிறார். எப்பொழுது அந்த குறிப்பேட்டை நம்மால் புரிந்து கொள்ள முடியாமல் போகின்றதோ, அப்பொழுது நாம் வாழ்க்கையைப் பற்றிய முழு புரிந்து கொள்ளுதலும் பிடிபடாமல் இருக்கின்றோம்.

நாம் பல சந்தர்பங்களை இழக்கின்றோம். ஏனென்றால் நாம் குணங்களைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளவோ அல்லது அறிந்து கொள்ளவோ இல்லை. நாம் வாழ்க்கையில் என்ன சாத்தியமோ அதை மட்டுமே ஒரு மிகச் சிறிய அளவில் வாழ்ந்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.

நாம் உரிமையாளர் குறிப்பேடு () நம்மிடம் இல்லாத பொழுது நம் வாழ்க்கையில் நிறைந்து காணப்படும் அழகையும் அளப்பரிய ஆற்றலையும் தவற விடுகின்றோம்.

முதலில், சம்ஸ்காரங்கள் என்பது உயிரற்ற
நினைவுகள் அல்ல. இங்கு மீண்டும் நமக்கு
சம்ஸ்காரங்கள் என்பதற்கான சரியான ஆங்கில
மொழிப்பெயர்ப்பு வார்த்தை நம்மிடம் இல்லை.

நம்மால் ஷேக்ஸ்பியரின் புத்தகங்களை
மற்றொரு மொழியில் புரிந்துகொள்ளவோ
அல்லது முழுவதுமாக பாராட்டவோ முடியாது.
நாம் ஷேக்ஸ்பியரின் மொழிப் பெயர்ப்புகளைப்
படித்தோமானால் அதிகபட்சமாக நாம் அவர்
எதை வெளிப்படுத்த விரும்புகின்றார் என்பதை
மட்டுமே புரிந்துக் கொள்ள முடியும். ஆனால்
நம்மால் எவ்வளவு ஆழமாக உணர்ச்சிகளை
வார்த்தைகளின் மூலமாக வெளிப்படுத்தி
இருக்கின்றார் என்பதை புரிந்து கொள்ள
முடியாது. நாம் ஷேக்ஸ்பியரின் புத்தகங்களை
ரசிக்க வேண்டும் என்றால் அதை அவர் எழுதிய
மொழியிலேயே படிக்க வேண்டும். இன்றைய
பேச்சு வழக்கில் இருக்கும். ஆங்கிலத்தில்
இல்லாமல் அவர் எழுதிய

ஆங்கில மொழியிலேயே படிக்க வேண்டும். அதேபோல நாம் மிகப் பெரிய சத்தியங்களை புரிந்துகொள்ள வேண்டுமென்றால் நமக்கு சிறிதளவாவது சமஸ்கிருதம் தெரிந்திருக்க வேண்டும்.

நான் மக்களை சமஸ்கிருத மொழியை கற்றுக்கொள்ளச் சொன்னால், அவர்கள் நினைக்கிறார்கள் நான் சமஸ்கிருத மொழியைப் பரப்ப முயல்கின்றேன் என்று நினைக்கின்றார்கள். நான் சொல்கிறேன் இல்லை, ஆன்மீகத்தில் இருப்பதற்கு உடல்ரீதியாகவும், உடல்உறுப்புக்களின்செயல்பாடுகள்ரீதியாகவும் எவ்வளவு அதிகமாக உங்களுடைய கோபம் வெடித்து வெளிப்படுகின்றதோ அதே அளவு ஆபத்தை உள்வாங்கும் தன்மையை உங்களுடைய மூளை வளர்த்துக் கொள்கின்றது. இது அச்சத்தைத் தரக்கூடிய விஷயமாக இருந்தாலும் இது உண்மை.

உள்ளுலக விஞ்ஞானிகளான ரிஷிகள், இதை முன்கூட்டியே அறிந்திருந்தனர். சில உணர்ச்சிகள் வெளிப்படுத்தப்படாமலேயே இருந்தால், அந்த உணர்ச்சிகள் சம்பந்தப்பட்ட மூளையின் பகுதிகள், உள் கிரகிக்கும் பகுதிகள் சீர்குலைந்து இறந்துவிடும். அதனால், நாம் எவ்வளவு அதிகமாக எதிர்மறையான உணர்ச்சிகளிலிருந்து விலகி இருக்கின்றோமோ அந்த அளவிற்கு அவை நம்மை பாதிக்காது.

அதற்கு எதிராக நாம் அளவுக்கு அதிகமாக நாம் உணர்ச்சிகளுக்கு ஆட்பட்டோமானால், நமது மூளையும் அதே அளவு உணர்ச்சிகளுக்கு ஆட்படும் தன்மையை உருவாக்கும். இதுவே போதைப் பழக்கத்திற்கு அடிமையாவதற்கான உண்மையான காரணம். நம்முடைய முழு வாழ்க்கையுமே சம்ஸ்காரங்களால் ஆட்கொள்ளப்படுகின்றது.

சம்ஸ்காரங்கள் என்பது உயிரோட்டமுள்ள நினைவுகள், அவை உயிரற்ற நினைவுகள் அல்ல. நாம் அந்த நினைவுகளோடு எவ்வளவு அதிகமாக பயணிக்கின்றோமோ அந்த அளவு நாம் அந்த நினைவுகளோடு வாழ்கின்றோம்; அவை நம் இருப்புத்தன்மையின் ஒரு பகுதியாக மாறிவிடுகின்றது; நம்முடைய விழிப்புணர்வின் ஆழமான நிலைகளில் அவை குடியிருக்கத் துவங்குகின்றன. அவை ஆழமாகப் பதிந்து விடுகின்றது. அவை நம்முடைய மூளை வடிவத்தில் ஆழமாக பதிக்கப்பட்டு விடுகின்றது.

கிருஷ்ணர், படிப்படியாக நாம் எவ்வாறு இந்த மூன்று நிலைகளான நினைவுகளின் பிடியில் சிக்கி கொள்கிறோம்; எவ்வாறு மீண்டும் மீண்டும் நாம் அந்த நினைவுகளால் இழுக்கப்பட்டும், தள்ளப்பட்டுக் கொண்டும் இருக்கின்றோம் என்று விவரிக்கின்றார்.

| 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

இது ஒருவருக்கு மூன்று மனைவிகள் இருப்பதுப் போன்றது. நம்முடைய வாழ்க்கையில் ஒரு பெண் மட்டுமே இருந்தால் ஞானமடைவது என்பது இன்பமான வாழ்வு; மூன்று மனைவிகள் நம்முடைய வாழ்க்கையில் இருந்தால் ஞானமடைய ஒரு அத்தியாவசத் தேவை கட்டாயமானது. இந்த மூன்று கணவன் அல்லது மனைவியுடன் வாழ்பவர்கள், ஞானமடையாமல் வாழ இயலாது.

ஒருவர் என்னிடம் 'சுகிருஷ்ணருக்கு ஏன் இத்தனை பெண் தோழிகள்?'" என்று கேட்டார். அதற்கு நான் 'சுஇதுவே அவர் ஞானமடைந்தவர் என்பதற்கான ஒரு திண்மையான / திடமான சான்று'°. உண்மையில் கிருஷ்ணர் தொடர்ந்து அத்துணை பெண் தோழிகளுடன் வாழ்ந்தார் என்பதே அவர் ஞானமடைந்தவர் என்பதற்கான சான்று. சந்தேகமேயில்லாமல் அதுவே அவர்கடவுள் என்பதற்கான ஒரு திண்மையான சான்று.

இங்கு, கிருஷ்ணர் இந்த நினைவுப் பதிவுகளுடன் எவ்வாறு நாம் வாழ்வது என்பதற்கான புரிதலை அளிக்கின்றார். மற்றுமொரு முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால் இந்த நினைவுப்பதிவுகள் அனைத்துமே உயிரோட்டமுள்ள சக்திகள் என்பதால் அவற்றை நல்ல செயல்கள் செய்வதற்கும் அல்லது தவறான செயல்கள் செய்வதற்கும் பயன்படுத்த முடியும்.

ஒரு மனிதன் தவறான செயல்கள் செய்வதற்கான சக்தியுடன் இருந்தாரென்றால் நாம் அந்த சக்திக்குள் ஊடுருவி, அவரை நல்ல செயல்களை செய்ய வைக்க முடியும். சிறைசாலைகளில் தியான முகாம்கள் நடத்திய என்னுடைய அனுபவத்தில், சிறைசாலைக் கைதிகள் தியானத்திற்குள் ஆழமாக செல்வதற்கு செய்யும் முயற்சியைப் போல வேறு எவரும் முயற்சி செய்வதில்லை. நாம் தியான முகாம்கள் சிறைச் சாலைகளில் நடத்துகின்றோம். சிறைக் கைதிகள் மற்றவர்களோடு ஒப்பிடும் பொழுது மிகவும் ஈடுபாட்டுடன் தியானத்திற்குள் ஆழ்ந்து செல்கின்றனர்.

இருபத்தைந்து
வருடம் போராடினார்.
அமெரிக்காவில் எனக்கு
வேலை கிடைத்தபிறகுதான்
அவர் ஓய்வெடுத்தார்.
வாழ்க்கையை வாழ
அவருக்கு அப்போதுதான்
நேரம் கிடைத்தது. அதன்
பன்தான் எங்களுக்குத்
தெரிந்தது...

'சுரன் அப்படிச்
சொல்கிறீர்கள்?"
என விசாரித்ததற்கு,
'சுரான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என
சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை.
கனவை நிஜமாக்க
உடல், பொருள்,
ஆவி அனைத்தையும்
செலவழித்து என்னைப்
படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

சிறைக்கைதிகள் தியானத்தில் ஈடுபடும் பொழுது அவர்கள் முழுவதுமாக ஈடுபடுகின்றனர். அவர்கள் தீவிரமாக ஈடுபடுகின்றனர். அவர்கள் எதையுமே அரைமனதாக செய்வதில்லை. எப்பொழுது அவர்கள் உணர்வுப் பெருமாற்றம் அடைகின்றனரோ, அவர்களுடைய முழு வாழ்க்கையும் மாற்றம் அடைகின்றது.

நாம் நம்முடைய இந்திய ரிஷிகளான வால்மீகி அல்லது மிகப் பெரிய ஞானியான அருணகிரிநாதர் ஆகியோருடைய வாழ்க்கையைப் பார்த்தோமென்றால் அவர்களும் மற்றும் பலரும் பாவச் செயல்கள் புரிந்தவர்கள். ஆயினும், ஒரு தெளிவான மாற்றம் நிகழ்ந்தது. ஒரு உணர்வுப் பெருமாற்றம் அவர்களுடைய இருப்புத்தன்மையில் நிகழ்ந்தது. இந்த உணர்வு மாற்றம் பொதுவாக நம்முடைய மனம் செய்திகளை உள்வாங்கி, அதை நடைமுறைப்படுத்தி, முடிவை வெளிக் கொணரும் பொழுது நடைபெறுகின்றது.

உணர்வுப் பெருமாற்றம்
நிகழ்ந்தவுடன் நாம் செய்திகளை உள்வாங்கி,
நடைமுறைப்படுத்தி, வெளியே செல்வதற்குப்
பதிலாக உள்நோக்கி செல்கின்றோம். நாம்
வெளியுலகை நோக்கி செயல்புரியும் பொழுது,
நாம் மனச் சோர்வை நோக்கி செல்வதற்கான
செயலை செய்கின்றோம். ஆயினும் உள்நோக்கி
ஒருமுறை சென்றோமானால், நாம் ஆனந்தத்தை
நோக்கி செல்கின்றோம்.

உதாரணத்திற்கு, நமக்கு நெருங்கிய
ஒருவரது மரணம், நமக்கு நெருங்கியவரும்,
பிரியமானவருடைய மரணம் ஒன்று நம்மை
ஆன்மீகத்தை நோக்கி வழிகாட்ட்டும் அல்லது
ஏமாற்றத்திலும் துக்கத்திலும் ஆழ்த்தும்.

நாம் நினைக்கலாம் சுஎப்படியிருந்தாலும் நானும் ஒரு நாள் இறக்கப் போகின்றேன். அதனால் நான் என்ன என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதை செய்ய விரும்புகின்றேன்º அல்லது நாம் சுநானும் ஒரு நாள் இறக்கப் போகின்றேன். அதனால் நான் வளர்ச்சி அடைவதற்கு என்ன கற்றுக் கொள்ள வேண்டுமோ அதைக் கற்றுக் கொள்கிறேன்º என்றும் நினைக்கலாம்.

ஒரு சின்ன கதை:

ஒரு மனிதனை தூக்கில் இடவேண்டிய நேரம். பணியில் இருந்த அந்த அதிகாரி சுஉன்னுடைய கடைசி ஆசை ஏதாவது பூர்த்தி செய்ய வேண்டி இருக்கின்றதா?º என்று கேட்டார். அந்த மனிதர் எதுவும் இல்லை என்று சொன்னார். அந்த அதிகாரி

ஐந்து ஞானேந்திரியங்களும் (ஒச்ணனுணஞ்ணீணூடிதுசர்) ஐந்து கர்மேந்திரியங்களும் தான் நமக்கும் வெளியுலகத்திற்கும் தொடர்பு ஏற்படுத்துபவை.

ஞானேந்திரியங்கள் என்பவை புலன்களால் உணர்வது, ஐம்புலன்களான நுகர்தல், சுவைத்தல், பார்த்தல், தொடுஉணர்வு மற்றும் கேட்டல்.

கர்மேந்திரியங்கள் என்பவை 5 செயல்பாடுகளான அழித்தல் / நீக்குதல், உருவாக்குதல், செல்லும் சக்தி, புரிந்து கொள்ளும் சக்தி, மற்றும் பேசும் சக்தி.

ஒவ்வொரு புலன்களும் நம் உடல் - மன அமைப்பில் உள்ள ஒவ்வொரு சக்தி மையத்துடன் (சக்கரங்களுடன்) தொடர்புடையவை. உதாரணத்திற்கு 'செல்லும் சக்தி'® (ஃணீஞிணீடணீணாடிணீண) மணிப்பூரக சக்கரத்துடன் தொடர்புடையது (வயிற்றுப்பகுதியில் அமைந்திருக்கும் சக்திமையம்). மேலும் இது நெருப்பு சக்தியாகும்.

நாம் ஐந்து ஞானேந்திரியங்களில் ஏதாவது ஒன்றை கண்களுக்கு பதிலாக இந்த உதாரணத்தில் எடுத்துக் கொள்ளலாம். கண்கள் மூலமாகத் தான் எந்த ஒரு காட்சி யையும் காண்கின்றோம்.

நாம் இந்த-சொற்பொழிவு நடந்துக் கொண்டிருக்கும் காட்சியை எடுத்துக் கொள்வோம். நீங்கள் நான் பேசிக் கொண்டிருப்பதைக் காண்கின்றீர்கள். முதலில் உங்களுடைய கண்கள் இந்த முழுக் காட்சியையும் ஒரு படம் போல பிடித்துக் கொள்கின்றது.

பிறகு அந்த படம் 'சுக்ஷூ'® விற்கு செல்லுகின்றது (கண்களுக்குப் பின்னால் இருக்கும் சக்தி). புரிந்து கொள்ளுங்கள், நாம் கண்களால் பார்ப்பதில்லை. நாம் கண்கள் மூலமாகத்தான் பார்க்கின்றோம். கண்களுக்குள் அல்லது கண்களுக்குப் பின்னால் ஒரு சக்தி இருக்கின்றது. அந்த சக்தியின் மூலமாகத்தான் உண்மையில் 'பார்த்தல்® நிகழ்கின்றது.

'ஈரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என
விசாரித்ததற்கு, "ஈறான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல்,
பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து
என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

அதே போல காதுகளுக்குள்ளும் அல்லது காதுகளுக்கு பின்னால் ஒரு சக்தி இருக்கின்றது. அதன் மூலம் 'கேட்டல்' நிகழ்கின்றது. காதுகளால் அவைகளாகவே கேட்க முடியாது. அதனால் தான் நாம் ஏதாவது ஒரு புத்தகத்தில் ஆழ்ந்து மூழ்கியிருக்கும் போது, அலாரச் சத்தமோ அல்லது வாசல் கதவில் மணி அடிக்கும் சத்தமோ நமக்குக் கே ட்பதில்லை.

நாம் படித்துக் கொண்டிருந்தோமானால், நம்முடைய வாழ்க்கை துணை அந்த அறைக்குள் நடப்பது கூட நமக்கு தெரியாது. ஆனால் அதுவே பின்னிரவு என்றால், எல்லா மனைவிகளும் எப்பொழுது தங்களுடைய கணவன்மார்கள் பிறர் அறியாவண்ணம் வீட்டிற்குள் நுழைவார்கள் என்பதை தெரிந்து வைத்துக் கொள்வார்கள். அது வே வறு விஷயம்.

ஒரு சின்ன கதை:

ஒரு மனிதன் தன்னுடைய வீட்டில் முதல் நாள் இரவு புகுந்து பணத்தை கொள்ளையடித்ததால் பிடிப்பட்ட திருடனை காவல் நிலையத்தில் சந்திக்கச் சென்றார். அங்கிருந்த அதிகாரி அந்த மனிதர் திருடனை சந்திக்க அனுமதி தரமறுத்து 'சுநீங்கள் அந்த திருடனுடன் இப்பொழுது பேச முடியாது. நாளைக்கு அவனை நீதிமன்றத்தில் சந்திக்கலாம்'" என்று சொன்னார்.

அந்த மனிதர் 'சுநான் அவனை தொந்தரவு செய்ய விரும்பவில்லை. நான் தெரிந்து கொள்ள விரும்புவதெல்லாம் எப்படி அவன் என் மனைவியை எழுப்பாமல் வீட்டிற்குள் நுழைந்தான் என்று மட்டும் தெரிந்து கொள்ளவேண்டும். நானும் பல வருடங்களாக முயற்சி செய்கின்றேன். என்னால் செய்ய முடியவில்லை. அவன் எப்படி அதை செய்தான்?""

அதனால் கண்களுக்குள் ஒரு சக்தி இருக்கின்றது. அது தான் பார்க்கின்றது. நாம் அந்த சக்தியை 'சக்ஷு' என்று அழைக்கின்றோம்.

'சுஏன் அப்படிச்
சொல்கிறீர்கள்?'"
என விசாரித்ததற்கு,
'சுநான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என
சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை.
கனவை நிஜமாக்க
உடல், பொருள்,
ஆவி அனைத்தையும்
செலவழித்து என்னைப்
படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

அந்த கோப்பு (ஞாப்டுஞ) சித்தத்திற்கு (இடிரணைச்) செல்கின்றது. அங்குதான் கடந்தகால நினைவுகள் சேர்த்து வைக்கப்பட்டிருக்கும். இந்தப் பகுதியில் தான் ‘சுநீக்குதல்'® நிகழ்கின்றது. இந்தப் பகுதியை கோப்பு (ஞாப்டுஞ) அடைந்தவுடன்

‘சுநீக்குதல்'® செயல்படத் துவங்கின்றது. ‘நா - இதி' ‘நா - இதி' (மீசீ டிணடி) இது அல்ல, இது அல்ல என்று ‘நீக்குதல்' நிகழ்கின்றது. நா - இதி, நா - இதி (இது அல்ல இது அல்ல) என்ற செயல்முறை இந்தப் பகுதியில் நிகழ்கின்றது. அந்த கோப்பை பார்த்தவுடன் நம்முடைய சித்தம் எந்தப் பொருள் இல்லையோ அதை தவிர்க்கத் துவங்கிவிடும்.

உதாரணத்திற்கு இந்தக் காட்சியை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். முதலில் என்னை நீங்கள் பார்க்கின்றீர்கள், மொத்த காட்சியையுமே படம் பிடிக்கப்படுகின்றது. அது 'சக்ஷு'க்கு சென்று அதை பயோ - சிக்னல் கோப்பாக (ஆடிணி ண்டிருணைச்ஞ ஞாப்டுஞ) மாறுகின்றது. அந்த கோப் பு பிறகு சித்தம் என்ற பகுதிக்கு செல்கின்றது. சித்தம் 'சுஇது மரம் அல்ல. இது விலங்கு அல்ல. இது செடியல்ல. இது அதுவல்ல. இது அதுவல்ல'® என்று சொல்கின்றது. இந்த தவிர்த்தல் / நீக்குதல் சித்தத்தில் நிகழ்கின்றது.

இது அகராதியில் ஒரு வார்த்தையை தே டுவது போன்றது. ‘இணீதீ' என்ற வார்த்தைக்கு அர்த்தம் தேடும்பொழுது முதலில் 'இ' என்ற எழுத்தை அடையும் பொழுது நீங்கள் மற்ற எழுத்துக்களை தவிர்த்துவிடுவீர்கள். அதன் பிறகு 'ஈ' என்ற எழுத்தை தேடத் துவங்குவீர்கள். மற்ற எழுத்துக்களை தவிர்ப்பீர்கள். அதன் பிறகு நீங்கள் 'னீ' என்ற எழுத்தை மற்ற எழுத்துக்களைத் தவிர்ப்பதற்கு அடைவீர்கள். இது போல நீங்கள் 'இணீதீ' என்ற வார்த்தையை அடைவீர்கள். இது போலத்தான் சித்தம் (இடிரணைச்) வேலை செய்கின்றது.

அடுத்து அந்த கோப்பு ‘சுமனஸ்'® என்ற மனதின் மற்றொரு பகுதிக்கு செல்கின்றது. 'மனஸ்'® என்ற பகுதி உறுதியாக அடையாளம் காண முயல்கின்றது.

இவர் ஓர் மனிதர். இவர் காவி உடை அணிந்திருக்கின்றார். அவர் மேடையில் நின்று கொண்டிருக்கின்றார். அடையாளம் காணும் செயல்முறையான ‘சுஇதி, இதி - (டிணடி, டிணடி) இது அது தான் என்ற அடையாளம் காணும் செயல்பாடு 'மனஸ்'® என்ற பகுதியில் நிகழ்கின்றது. ஒரு எல்லைக்குள் கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது. ஏனென்றால் விழிப்புணர்வு மனம் என்பது மனதின் ஒட்டு மொத்த ஆற்றலில் 10% மட்டுமே.

இதைத் தான நாம் அறிவு அடிப்படையாக எடுக்கப்பட்ட முடிவுகள் என்கின்றோம். இந்த முடிவுகள் எல்லாமே காரணங்களையும், பகுத்தறிவையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது. நாம் இந்த சாதனைக்காக மிகவும் பெருமைப்படுகின்றே றாம்.

பிரெஞ்சு தத்துவ ஞானியான டிஸ்கோடிஸ் 'சுநான் நினைக்கின்றேன், ஆகையால் நானே' என்று சொல்கின்றார். அவர் தன்னுடைய ஆற்றலை 10%க்குள் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு விட்டார் என்பதை உணரவில்லை. என்ன ஒரு பரிதாபமான/ வருந்ததக்க நிலை.

நம்முடைய விழிப்புணர்வு மனத்தின் கட்டுபடுத்தப்பட்ட ஆற்றலினால், இயற்கை நம்மை விழிப்புணர்வு அற்ற மனதை உபயோகித்து பல விஷயங்களை முடிவெடுக்க செய்கின்றது.

துரதிர்ஷ்டவசமாக, இந்த நம்முடைய விழிப்புணர்வopen மனம் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட மனம். இது நினைவுப்பதிவுகளால், நம்பிக்கைகளால், குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே நமக்குள் ஆழமாக துளையிடப்பட்ட சிறப்பு அமைப்புகளாலும் நிரம்பி உள்ளது.

பெரியோர்கள், பெற்றவர்கள் கற்றுக்
கொடுத்தவை மட்டுமல்லாமல் மதத்தினாலும்,
சமூகத்தினாலும் வலுக்கட்டாயமாக ஆழமாக
மனதில் விளைவுகளை உண்டாக்கக்கூடிய வயதில்
திணிக்கப்பட்டவை அனைத்தும் பாதுகாப்பான
அறையில் சேமித்து வைக்கப்பட்டு வருகின்றன.
அது நமக்கு எப்பொழுதும் திறக்காது.

அது தானாகவே எப்பொழுது அது விரும்புகின்றதோ, முக்கியமாக நாம் மன அழுத்தத்திலும் மனக்காயத்திலும் இருக்கும் கண த்தில் திறக்கும். நம்முடைய நோய் எதிர்ப்புத் தன்மை குறைவாக இருக்கும்பொழுது எப்படி வைரஸ் மற்றும் பாக்டீரியா கிருமிகள் நம்மை தாக்கி நோயில் வீழ்த்துகின்ற தோ, நினைவுப்பதிவுகள் மற்றும் சம்ஸ்காரங்கள் என்ற வைரஸ் நம்முடைய உணர்ச்சி அமைப்புகள் தளர்வடைந்திருக்கும் பொழுது நம் மீது ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றது.

சம்ஸ்காரங்கள் இந்தப் பிறவியில் மட்டுமே திரட்டப்படுவதில்லை. மன அமைப்புகள் முற்பிறவியிலிருந்து எடுத்து வரப்படுகின்றது. நரம்பியல் விஞ்ஞானிகள் நமது மூளையின் ஒரு பகுதியில், படிப்படியான நம்முடைய பரிணாம வளர்ச்சியான கடல் வாழ் உயிரினங்களிலிருந்தும் நீரிலும், நிலத்திலும் வாழும் உயிரினங்களிலிருந்த நினைவுகள் கீனுணிணடிடீடிச்ண ஞணூரஞ்டிண என்ற பகுதியில் சேமித்து வைக்கப் பட்டிருப்பதாக சொல்கின்றனர். மதங்கள் இதை ஏற்றுக் கொள்ளாவிட்டாலும், அறிவியல் அதை ஏற்றுக்கொண்டுள்ளது.

விழிப்புணர்வு மனதிலிருந்து, செய்திகள் மனதின் விழிப்புணர்வு பகுதிக்கு அகங்காரத்திற்கு (நான் என்ற உணர்விற்கு) அனுப்பப்படுகின்றது.

நான் இந்த மனதின் விழிப்புணர்வற்ற பகுதிக்கு அகங்காரம் என்று குறிப்பிடுவது அது கர்வமானது என்பதால் அல்ல. ஆனால் இது உங்களுக்கு நீங்கள் யார் என்ற அடையாளத்தை தருகின்றது.

'உஞ்ணி' என்ற வார்த்தை கிரேக்க வார்த்தையிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது. அதற்கு 'முகத்திரை / முகமூடி' என்று அர்த்தம். உங்கள் அடையாளம் என்பதே நீங்கள் அணிந்து கொண்டிருக்கும் முகத்திரை / முகமூடி தான். அது நீங்கள் அல்ல.

உங்கள் அடையாளமானது தோன்றுவதே உங்களுடைய விழிப்புணர்வற்ற மனதிலிருந்து தான். நீங்கள் யாராக இருக்க விரும்புகின்றீர்களோ அப்படியே நீங்கள் வெளிப்படுத்துகின்றீர்கள். ஆனால் உண்மையில் நீங்கள் யார் என்பதை வெளிப்படுத்துவதில்லை.

உங்களுக்கே நீங்கள் யார் என்று தெரியாது. நீங்கள் யார் என்பதே உங்களுடைய விழிப்புணர்வற்ற மனதில் ஆழமாக பதிந்து இருக்கின்றது. உங்கள் வாழ்க்கையை வடிவமைக்கும் எல்லா முக்கியமான முடிவுகளும் இந்த விழிப்புணர்வற்ற பகுதியில் தான் ஒப்படைக்கப் பட்டிருக்கின்றன.

இருபத்தைந்து
வருடம் போராடினார்.
அமெரிக்காவில் எனக்கு
வேலை கிடைத்தபறகுதான்
அவர் ஓய்வெடுத்தார்.
வாழ்க்கையை வாழ
அவருக்கு அப்போதுதான்
நேரம் கிடைத்தது. அதன்
பண்தான் எங்களுக்குத்

உதாரணத்திற்கு, நீங்கள் வெள்ளை உடை அணிந்த ஒருவரைப் பார்க்கின்றீர்கள். நீங்கள் வெள்ளை உடை அணிந்த ஒருவரால் கடந்த காலத்தில் ஏதாவது ஒரு விதத்தில் மனதளவில் காயப்பட்டு இருக்கலாம். நீங்கள் வெள்ளை உடையைப் பார்த்தவுடன், உங்கள் நினைவுகள் நீங்கள் விரும்பபா விட்டாலும் கூட மீண்டும் வருகின்றன.

அதே போல, நம்மை மரியாதைக்குறைவாகவோ அல்லது இழிவாகவோ ஓர் வீட்டில் நடத்தினார்கள் என்றால், அடுத்த முறை அந்த வீட்டிற்குள் நுழையும் பொழுது தன்னிச்சையாக அந்த நினைவுகள் எழும்புகின்றன. அந்த வீட்டில் அந்த நபர் இல்லையென்றால் கூட அந்த நினைவுகள் எழுகின்றன. நாம் அதே உணர்ச்சி யை அனுபவமாக உணர்கின்றோம், மன அழுத்தத்திலும், உற்சாகமற்ற மன நிலைக்கு சென்று விடுகின்றோம்.

நாம் விஷயங்களை இடங்களையும், உடனடியானக்காரணங்களையும், நினைவுகளையும் இணைத்தும், கோர்த்தும் அவற்றை நினைவுக் கோப்புகளில் இடுகின்றோம்.

நம்மால் தன்னிச்சையாக பொறுப்பெடுத்து வேலை செய்ய முடிவதில்லை. நாம் வேலையின் செயல்பாடுகளை குறைக்க, சில நுட்பங்கள், வழிமுறைகள் ஆகியவற்றை சார்ந்து இருக்கின்றோம்.

அதனால் இயற்கையாகவே நாம் சில ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட எண்ணங்களை நம்முடைய நினைவுகளில் தேர்ந்தெடுக்கின்றோம். அதன் விளைவாக நாம் உண்மையான வாழ்க்கையைத் தவறவிடுகின்றோம்.

திருமணமான முதல் சில நாட்களே நாம் தன்னிச்சையாக நம்முடைய துணைக்கு பதிலளிப்போம். வாழ்க்கைத் துணையுடன் முதல் சில மாதங்கள் வாழ்வதற்குள் நாம் ஒரு தெளிவான கருத்தை கணவனை அல்லது மனைவியைப் பற்றி உருவாக்கிவிடுவோ வாம்.

அதன்பிறகு நாம் உண்மையில் கணவன் அல்லது மனைவியுடன் வாழ்வதில்லை. நாம் கற்பனையாக வடிவமைத்த கணவன் அல்லது மனைவியுடன் தான் வாழ்கின்றோ

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருந்தால் மட்டுமே நாம் மிகுந்த சுதந்திரத்தை அனுபவிப்போம்.

எண்ணப் பதிவுகளின் எண்ணிக்கையே நாம் கட்டுப்பாடின்றி சுதந்திரத்தை அனுபவிக்க முடியுமா அல்லது நம் வாழ்க்கை விதிவசப்பட்டிருக்கிறதா என்பதை தீர்மானிக்கின்றது.

உதாரணத்திற்கு, கோப்பு (File) அகங்காரத்தை நோக்கி செல்கின்றது. அகங்காரம் முடிவை எடுக்கின்றது. நாம் அதை செயல்படுத்துகின்றோம். ஒரு வளை நிறைய எண்ணப்பதிவுகள் இருந்தால், அந்த கோப்பு அரசாங்க அலுவலகத்தில் இருப்பது போல ஒவ்வொரு மேஜைக்கும் அனுப்பப்படும். ஒவ்வொரு நினைவுப் பதிவும் தன்னுடைய முத்திரையை குத்தி, கையெழுத்து இட்டு, அதனுடைய கருத்தை எழுதி அனுப்பும்.

உதாரணத்திற்கு இந்த சொற்பொழிவில் பங்கு பெறுவதையும், என்னை பார்த்துக் கொண்டிருப்பதையுமே எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். ஒரு எண்ணப்பதிவு 'என்னுடைய வாழ்க்கையில் ஒரு குரு கிடைத்துவிட்டார். அவர் எனக்குக் கிடைத்த வரம். அவர் எனக்கு நிறைய உதவியிருக்கிறார். நான் இங்கு இருக்கவேண்டும் என்று நினைக்கிறேன்' என்று சொல்லும். உடனே அந்த எண்ணப்பதிவும் 'ஆமாம், நான் இங்கு அமர்ந்திருப்பேன்' என்று கையெழுத்திடும்.

அடுத்த எண்ணப்பதிவு 'நான் செய்தித்தாளில் படித்தேன். இந்த குருமார்கள் அதை செய்கிறார்கள் இதை செய்கிறார்கள்' என்று சொல்லும். பத்திரிகைகளில் அதிகமாகவே அதுவும் குறியாக தென்னிந்தியாவில், குருமார்களை தவறாக பழித்துக் கூறுவது என்பது ஒரு நாகரீகமாகவே இருக்கின்றது.

அதனால் இரண்டாவது எண்ணப்பதிவு 'நிச்சயமில்லை' என்று சொல்லி கையெழுத்திடுகிறது. அதன்பிறகு அந்த கோப்பு (File) அடுத்த மேஜைக்கு செல்லும். மூன்றாவது எண்ணப்பதிவு 'நான் இந்த சொற்பொழிவிற்கு நேற்று பங்கே ற்றேன். அவர் என்ன சொல்கிறாரோ அதில் அர்த்தம் இருக்கின்றது. நான் இங்கேயே இருக்கவேண்டும் என்று நினைக்கிறேன்' என்று சொல்லும் இந்த எண்ணப்பதிவு 'ஆமாம்' என்று கையெழுத்திடும்.

அந்த கோப்பு (File) அகங்காரத்தைச் சென்று அடைகின்றது. அகங்காரம் பொருத்தமான உதாரணம் ஏதும் இல்லை.

புகைப்பிடித்தலை உதாரணமாக எடுத்துக் கொள்வோம். விழிப்புணர்வு நிலையில் சேர்க்கப்பட்ட குறிப்புகளின் படி, நமக்குத் தெரியும் புகைப்பிடித்தல் உடல் நலத்திற்கு கேடு விளைவிக்கும் என்று.

எளிய, நேரடியான நாம் ஏற்றுக்கொண்ட கருத்தின்படி, நமக்குப் புகைப்பிடித்தல் உடல் நலத்திற்கு கேடு என்று தெரியும். ஆயினும் நேரம் வரும்பொழுது, திடீரென்று நாம் புகைப்பிடிக்க முடிவெடுக்கிறோம்.

எப்படி இந்த கோப்பு இப்படிப்பட்ட தாவலுக்கு உள்ளாகிறது? எப்படி அந்த முடிவு மொத்தமாக மாற்றப்படுகின்றது? அந்த கோப்பு (ஞாபகிரு) விழிப்பற்ற பகுதியில் பயணிக்கும் பொழுது, எண்ணப்பதிவுகள் ‘இல்லை, இல்லை, சென்ற முறை புகைப்பிடிக்கும் பொழுது, நான் சுகமாக இருப்பதை உணர்ந்தேன். நான் எல்லாவிதமான மன அழுத்தத்திலிருந்தும் வெளி வந்தேன்’ என்று சொல்லும்.

நாம் மன அழுத்தத்தை நீக்க விரும்பினால் புகைப்பிடித்தலுக்கு பதிலாக இறுக்கமான காலணியை அணிந்து கொள்ளுங்கள். நாம் இறுக்கமான காலணியை அணியும் பொழுது நாம் மற்ற கவலைகளை மறந்துவிடுவோம். புகைப்பிடித்தலும் மற்றும் இறுக்கமான காலணியை அணிவதும் இரண்டும் ஒன்றுதான். புகைப்பிடிப்பதன் மூலம் நாம் மறக்க முயல்கின்றோம். பெரிய பிரச்னைகளை உருவாக்குவதன் மூலம் நாம் சிறிய பிரச்னைகளை மறக்க முயல்கின்றோம். அதே போல தான் இறுக்கமான காலணிகளை அணிவதும். இறுக்கமான காலணியை அணிவதன் மூலம் நாம் தானாக சிறிய கவலைகளை மறந்துவிடுகின்றோம்.

இங்கு, இந்த விழிப்பற்ற பகுதியில், எல்லாவிதமான கடந்த கால நினைவுகள் குடியிருக்கும். ‘சுநான் புகைப்பிடித்தேன். நான் நன்றாக இருப்பதாக உணர்ந் தன். நான் வேதனை குறைந்ததைப்போல உணர்ந்தேன். எல்லா மன அழுத்தமும் மறைந்துவிட்டது'. நாம் திடீரென்று நாம் எதை வேண்டாம் என்று நினைத் தோமோ அதையே செய்வதற்கான முடிவை எடுப்பது நம்முடைய விழிப்புணர்வற்ற நினைவுகளால் தான்.

இருபத்தைந்து

வருடம்

'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என
விசாரித்ததற்கு, ‘சுநான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல்,
பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து
என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

நாம் எண்ணற்ற முடிவுகளை இந்த எண்ணப்பதிவுகளின் அடிப்படையிலே எடுக்கின்றோம். பின்னால், நாம் வருத்தப்படுகின்றோம்; துன்பப்படுகின்றோம்.

திடீரென்று சத்தமிடுகின்றோம். பிறகு பத்து நிமிடங்கள் கழித்து 'சுரன் நாம் சத்தம் போட்டோம் நான் எப்பொழுதும் சிரித்த முகத்துடன் இருக்க விரும்பினேனே. மக்கள் நான் சிரித்த முகத்துடன் இருக்கிறேன் என்பதை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்று விரும்பினேனே. ஏன் இப்படி சத்தமிட்டேன்' நாம் வருத்தப்படுவோம். நாம் திடீரென்று முடிவெடுப்போம்.

இந்த எண்ணப்பதிவுகளின் விளைவாக உணர்ச்சிகளின் உந்துதலால் எதிர்த்து செயலாற்றுகின்றோம்.

நினைவுப்பதிவுகள் எப்படி, தொந்தரவு செய்கின்றது, சித்திரவதை / மனே வதனை தருகின்றது, நம்முடைய முடிவுகளை மாற்றுகின்றது என்பதை பிறகு பார்ப்போம்.

கிருஷ்ணர் ‘சுநம்முடைய இருப்புத்தன்மையை, நாம் எப்படி உண்மைநிலையைத் தவற விட்டோம்?' என்றும் ஏன் நாம் நினைவுப் பதிவுகளினால் ஏமாற்றப்படுகின்றோம்? என்று கேட்க வேண்டும்.

கிருஷ்ணர் நம்மை ஆனந்தத்தை நோக்கியும் அமைதியை நோக்கியும் வழிநடத்தும் 'சுசத்வ குணீ சம்ஸ்காரங்களைப் பற்றியும்; அமைதியின்மைக்கும் வன்முறைக்கும் எடுத்துச் செல்லும் 'சுரஜோ குண' சம்ஸ்காரங்களைப் பற்றியும்; மனச் சோர்விற்குள் தள்ளும் 'தமோ குண' சம்ஸ்காரங்களைப் பற்றியும் பேசுகின்றார்.

அவர் மேலும் இந்த சம்ஸ்காரங்கள் நம்முடைய முடிவு எடுக்கும் செயலை எவ்வாறு பாதிக்கின்றது என்பது பற்றியும் விவரிக்கின்றார்.

நம்முடைய ரேடியோ திடீரென்று சரியாக வேலை செய்யவில்லை. மேலும் ஒரே நேரத்தில் மூன்று அலைவரிசைகளும் ஒன்றாக கேட்கின்றது என்று வைத்துக் கொள்வோம். ஒரு அலைவரிசையில் அழகு சாதனப் பொருட்களின் விளம்பரம்

| 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'சுரன் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

நாம் பொதுவாக கர்வத்தினால் அல்லது குற்ற உணர்ச்சியினால் எதிர் செயல்களை செய்கின்றோம்.

நாம் சொல்கின்றோம் 'ஈநான் தவறு செய்துவிட்டால் என்ன ஆகப் போகிறது?' நாம் அதை ஒருபுறமாக ஒதுக்கி விடுகின்றோம். இது ஒரு விதமான அணுகுமுறை. இந்த மாதிரியான அணுகும் திறன் சரியே. மற்றொரு அணுகுமுறை குற்ற உணர்ச்சியினால் துன்புறுவது.

ஆழ்ந்து புரிந்து கொள்ளுங்கள், ஒரு அறிவுத்திறன் இல்லாத மனிதன் எப்பொழுதுமே குற்ற உணர்ச்சியில் விழ மாட்டான். நிச்சயமாக, நான் உங்களுடைய குற்ற உணர்ச்சியையும் விட்டுவிடுமாறு சொல்கின்றேன். அது வேறுவிதமான சூழ்நிலை.

ஒரு அறிவுத்திறன் உடைய மனிதர் மட்டுமே, 'தர்மத்தை’ப் பற்றி சிந்திக்கக் கூடியவர் மட்டுமே குற்ற உணர்ச்சியினால் துன்பப்படுகின்றார். அவர் குற்றவுணர்ச்சியில் மட்டுமே பாதிக்கப்படுகிறார். எந்த மனிதன் உள்ளுணர்வு நிலையை உணர்பவரும், வாழ்பவரும் எப்பொழுதுமே குற்ற உணர்வில் விழமாட்டார்.

அர்ஜூனன் அல்லது யுதிஷ்ட்ரன் குற்ற உணர்வில் வீழ்வார்கள். துரியோதனனுக்கு குற்ற உணர்வு ஏற்படாது.

ஒரு புத்திபூர்வமான (ஜணணநுடுடூஞுஞி ணுதச்டு டூஞுதிநுடூ) நிலையில் உள்ள மனிதனும் குற்ற உணர்வில் துன்பப்படுகின்றார். நுண்ணறிவு நிலையில் உள்ளவர்கள் குற்ற உணர்வைத் தா ண்டிச் செல்கின்றனர். அவர் சத்தியத்தை உள்ளது உள்ளபடி புரிந்துக் கொள்கின்றார்.

கிருஷ்ணர் எப்படி மூன்று விதமான குணங்களையும், 'சரியாக கையாள்வது என்றும் அதை அதிகபட்சமாக எவ்வாறு பயன்படுத்துவது என்றும் பேசுகின்றார். அவற்றிலிருந்து அதிகபட்சமாக பெறுவதே ஒரு புத்திசாலித்தனமான செயல்பாடு.

ஒரு சின்ன கதை:

ஒரு சிறு குழந்தை ஒரு நாணயத்தை விழுங்கிவிட்டது என்று வைத்தியரிடம் அழைத்து வந்தார்கள். அந்த மருத்துவர் பல வழிகளிலும் அதை வெளியே எடுக்க

மன அமைப்பில் ஏற்படுகின்றன. அவை 'சுபிராண, வியானா, உதாண, அபாண, மற்றும் சமாண சக்திகள்.

மூன்றாவது மன சரீரம். இங்குதான் நம்முடைய மனதில் உள்-பேச்சுகள் இடைவிடாமல் தொடர்ந்து நிகழ்ந்து கொண்டே இருக்கும். ஒரு ஒலிப்பதிவு செய்யப்பட்ட கருவி போல தொடர்ந்து (ஞூஞிணிணூஞீணூ) உள்பேச்சு நமக்குள் நடக்கின்றது.

நாம் நின்று கொண்டிருந்தாலும், உட்கார்ந்திருந்தாலும் அல்லது ஒன்றுமே செய்யாமல் சும்மா இருந்தாலும் தொடர்ந்து உள்பேச்சு நிகழ்கின்றது. சில சமயம் நாம் வாய்விட்டு சத்தமாகவே பேசுவோம். வேறு சில சமயங்களில், நாம் வாயை மூடிக்கொண்டு தொடர்ந்து பேசுகின்றோம்.

நாம் வாயைத் திறந்து பேசினாலும் இல்லாவிட்டாலும், உள்பேச்சு தொடர்கின்றது. இது தான் உள் பேச்சு அல்லது மன சரீரம் அல்லது 'சஞ்சலம்' அதாவது உள்அசைவு.

நான்காவது அடுக்கு சூட்சும சரீரம். இங்குதான் நம்முடைய ஆழமான உணர்ச்சி கள் மற்றம் வேதனையான அனுபவங்கள் எல்லாம் சேமித்து வைக்கப்பட்டிருக்கும். பொதுவாகவே ஆழமான உணர்ச்சிகள் எல்லாமே வலி அல்லது துன்பம் சம்பந்தப்பட்டது தான். நமக்கு வேறு எந்த ஆழமான உணர்ச்சிகளும் தெரியாது. அப்படியே தெரிந்தால், நாம் ஆன்மீகத்தில் உள்ளவர்கள்.

நாம் வாழ்க்கையை ஆழ்ந்துப் பார்த்தோமானால், வலி ஆழமான உணர்ச்சியை தருவதைப் பார்க்கலாம். நாம் மன அழுத்தத்திலோ அல்லது வலி / வேதனையிலோ இருக்கும்பொழுது நாம் தீவிரமாகவும் நம்முடைய முழு மனதும் மையமாக்கப்பட்டும் இருக்கும். நம்முடைய மனம் வேறு எதை நோக்கியும் இயங்காது.

நீங்கள் வேதனையை அனுபவித்த அதே அளவு ஆழத்துடன் ஆனந்தத்தை எப்பொழுதாவது அனுபவித்திருக்கிறீர்களா? இல்லை. நமக்குத் தெரிந்ததெல்லாம் வலி /வேதனைதான்.

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என விசாரித்ததற்கு, 'சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

ஆழ்ந்து செயல்படப் போகிறோம். கிருஷ்ணர் முன்பே ஸ்தூல சரீரத்தைப் பற்றி குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இப்பொழுது கிருஷ்ணர் மற்ற மூன்று குணங்களான சத்வ, ரஜஸ், தமஸ் ஆகியவற்றில் செயல்படுகிறார்.

சத்வ குணம் இரண்டாவது அடுக்கான பிராண அடுக்கோடு தொடர்புடையது.

மூன்றாவது அடுக்கான மன சரீரத்தோடு 'ரஜஸ்' தொடர்புடையது.

நான்காவது அடுக்கு சூட்சம சரீரம், 'தம்ஸ்'உடன் சம்பந்தப்பட்டது.

அடுத்த அத்தியாயத்தில் கிருஷ்ணர் மற்ற அடுக்குகளை / சரீரங்களை பற்றி விவரிக்கின்றார். நாம் அப்பொழுது அதை புரிந்து கொள்வோம்.

நான் சொல்லிக் கொண்டிருந்தேன், 'சத்வ' குணம் ஆசைகளுடன் மற்றும் பிராண சரீரத்துடன் சம்பந்தப்பட்டது. நம்முடைய ஆசைகள் மாறும்பொழுது நம்முடைய பிராண ஓட்டம் அல்லது நம்முடைய சுவாச ஓட்டம் மாறுகின்றது.

'பிராணன்' என்பது உயிர் கொடுக் கக்கூடிய சக்தி. நாம் சுவாசிக்கும் காற்றுடன் நாம் உள்ளிழுக்கின்றோம். காற்று என்பது 'பிராணனை' உள்ளே எடுத்துக் செல்கின்ற ஒரு ஊடகம் /கருவி.

'பிராணனே' நம்முள் உயிர் இருப்பதற்கு ஆதாரமாக இருக்கின்றது. பிராணன் நம்முடைய மாறக் கூடிய ஆசைகளினால் பாதிக்கப்படுகிறது. உதாரணத்திற்கு, நாம் ஒரு தீவிரமான ஆசையின் அல்லது இச்சையின் பிடியில் இருந் தே தமானால் நம்முடைய உள்ளிழுக்கும் சுவாசமும் வெளிவிடும் சுவாசமும் வேகமாகும் / தீவிரமாகும்.

உள்ளே சென்று, வெளியே வரும் 'பிராணன்' அதிகரிக்கும். எந்த ஆசையினாலும் பிராண ஓட்டம் மொத்தமாக மாறிவிடும். நீங்கள் பேசாமலும், அமைதியான மனநிலையிலும் இருந்தால், பிராண ஓட்டம் மிக மெதுவாகவும், நமக்கே பிராண ஓட்டம் நிகழ்வது நமக்கேத் தெரியவராது.

ஆழ்ந்து புரிந்து கொள்ளுங்கள், இந்த பிராணசரீரம் ஆசைகளால் நிரம்பி உள்ளது. நாம் ‘சத்வம்’ என்பதை பற்றி என்ன தெரிந்து கொள்ள வேண்டும், ஏன் பிராண அடுக்கைப் பற்றி கற்க வேண்டும்? நான் விவரிக்கின்றேன்.

நாம் நம்புகின்றோமோ இல்லையோ நாம் எல்லோரும் கடவுள். நாம் எல்லோரும் தூய்மையான உணர்வு நிலையில் உள்ளவர்கள். நம்முடைய உணர்வு நிலையில் எந்த விதமான எண்ணங்களை நாம் உருவாக்கினாலும் அந்த எண்ணங்கள் சக்தி பெறும்.

இந்த இடைவெளி நம் எல்லோருக்குள்ளும் இருக்கின்றது. இதைத் தான் ‘நான்’ என்னும் தனித்தன்மை, ‘ஆத்மன்’ அல்லது உள்ளுலக கடவுள் நிலை என்று அழைக்கின்றோம்.

நாம் எந்தவிதமான எண்ணங்களை இந்த இடைவெளியில் (consciousness) உருவாக்கினாலும் அவை மிக ஆழமானதாக இருக்கும். மேலும் இந்த உணர்வு நிலையிலிருந்து அவை மிகுந்த சக்தியை பெறும். இது படம் காட்டும் கருவியில் (projector lens) இருக்கும். விளக்கின் முன்பு ஒரு படச் சுருளை வைப்பது போன்றது. திரையில் அந்தப் படச் சுருளில் (projector lens) உள்ள பிம்பங்கள் உண்மையாகிவிடுகின்றது.

நம்முடைய இந்த உள்ளுலக ‘நான்’ என்னும் தனித்தன்மை என்பது விளக்கு போன்றது. இந்தப் பகுதியில் நாம் எந்தப் படச் சுருளை / பிம்பங்களை உருவாக்குகின்றோமோ அவை வெளியுலகில் உண்மையாகி விடுகின்றது.

ஆனால், பிரச்னை என்னவென்றால் நாம் சுய முரண்பாடுடைய ஆசைகளை உருவாக்குகின்றோம். இதனால் தான் நம்முடைய ஆசைகளால் நாம் துன்பப்படுகின்றோம். நம்முடைய ஆசைகள் நிறைவேறினாலும், நிறைவேறாவிட்டாலும் முடிவில் துன்பப்படுவது என்பது தவிர்க்க முடியாதது.

நம்முடைய ஆசைகள் நிறைவேறிவிட்டால், அங்கு ஒரு வெறுமைத் தன்மையும், அவை நிறைவேறாவிட்டால் ஒரு அமைதியற்றத் தன்மையும் இருக்கும். இந்த இரண்டு நிலைகளிலுமே, நாம் ‘தமஸ்’ ஐ நோக்கி செல்கின்றோம், ஏன்?

உதாரணமாக, நாம் காலையில் பல் துலக்கும் பொழுது நாம் கவனித்தே தாமென்றால், நம்முடைய மனம் வேறெங்கோ இருப்பதைப் பார்ப்போம்.

உதாரணத்திற்கு நாம் குளிக்கும்பொழுது நம்முடைய மனம் வேறெங்கோ இருக்கும். முக்கியமாக குளிர்ந்த / சில்லென்ற நீரில் குளிக்கும்பொழுது நாம் சிலசமயம் நம் மனதை திசைத் திருப்புவதற்காகப் பாடுவோம். குளிர்ந்த நீரில் குளிப்பதற்கும் பாடுவதற்கும் ஒன்றுகொன்று நெருங்கிய தொடர்பு உண்டு.

குளியலறையியல் நம்மை கூர்ந்து கவனிப்பதற்கு யாரும் இல்லாததால், நாம் சுதந்திரமாக பேசுகிறோம், பாடுகிறோம். சில சமயம் மக்கள் குளியலறையில் அவர்களாகவே சப்தமாக வாதங்கள் செய்வதும் உண்டு.

ஒரு மனிதர் குளியலறையின் வாசலில் நின்று கொண்டிருந்தார். அவரது மனைவி குளியலறையை விட்டு வெளியே வந்தார்.

அவர் யாரிடம் குளியலறைக்குள் நீ வாக்குவாதம் செய்து கொண்டிருந்தாய்? என்று கேட்டார்.

அவருடைய மனைவி ‘சுநான் எனக்கு நானேப் பேசிக்கொண்டிருந்தேன்’‘ என்றார்.

அவர் ‘சுஏன் வாதம் செய்து கொண்டிருந்தாய்?’‘ என்று கேட்டார்.

அவருடைய மனைவி, ‘சுநான் என்ன செய்து கொண்டிருந்தேன் என்பது எனக்குத் தெரியும். நீங்கள் இதில் தலையிடாதீர்கள்’‘ என்று சொன்னார்.

அவர் தொடர்ந்து ‘சுநீ உன்னுடனே பேசிக் கொண்டிருந்தாய் என்பது புரிகின்றது. ஆனால் ஏன் நீ உன்னுடனே வாதம் செய்து கொண்டிருந்தாய்?’‘ என்று கேட்டார். அவருடைய மனைவி, ‘கூஉங்களுக்கு என்னைப் பற்றித் தெரியுமல்லவா? நான் முட்டாள்தனமான தர்க்கங்களை ஒப்புக் கொள்ள மாட்டேன். அதனால்தான் நான் என்னுடனே வாதம் செய்து கொண்டிருந்தேன்’‘ என்று கூறினார்.

| ‘சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’‘ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம்

தலைவலியுடன் இருக்கும்பொழுது இருந்த மனநிலையும் தான் நாம் காட்சியாகக் காண்போம்.

எதை நாம் மீண்டும் மீண்டும் காட்சியாக காண்கிறோமோ, அதுவே நம்முடைய நினைவுகளில், உள்சூலக வெளியில், உள் இருப்புத்தன்மையில் செதுக்கப்பட்டு பதிக்கப்பட்டு விடும்.

நமக்கு ஏதாவது நோய் இருந்தால், தயவுசெய்து நோயின் பெயர் தாங்கிய எந்த வார்த்தையையும் உருவாக்காதீர்கள் அல்லது மீண்டும் சொல்லாதீர்கள்.

உதாரணத்திற்கு, 'சுஇந்த இதய
நோயிலிருந்து என்னை விடுபடுத்திக் கொள்ள
வேண்டும்°°, இந்த 'சுநான் இந்த சர்க்கரை
நோயிலிருந்து விடுபடவேண்டும். 'சுநான்
இந்த உயர்ந்த இரத்த அழுத்தத்திலிருந்து
விடுபடவேண்டும்°° என்று எப்பொழுதுமே
சொல்லாதீர்கள்.

நேரடியான வார்த்தைகளை
உபயோகியுங்கள். சுய - முரண்பாடுடைய
வார்த்தைகளை உபயோகிக்க வேண்டாம். நமக்கு
வலியோ அல்லது உடல்நலக் குறைபாடோ
இருந்தால் 'சுநான் ஆரோக்கியமாக வேண்டும்°°
போன்ற வார்த்தையை உபயோகிக்கவும்.
வார்த்தைகள் பாவனையை உருவாக்குகின்றன.
மேலும் என்ன நடக்குமோ விரும்புகின்றோமோ
அதற்கான சக்தியை உருவாக்குகின்றன.

எப்பொழுதும் 'சுநான் ஆரோக்கியமாக
இருக்க வேண்டும்°° என்று வார்த்தையையே
உபயோகியுங்கள். இந்த 'சுமுகவலியிலிருந்து
விடுபடவேண்டும்°° என்று எந்த காரணத்தைக்
கொண்டும் நினைக்காதீர்கள்.

சுய-முரண்பாடுடைய நினைவுப் பதிவுகளை உபயோகிக்காதீர்கள். எவ்வளவு அதிகமாக சுய முரண்பாடுடைய நினைவுப்பதிவுகளை உபயோகிக்கும் பொழுது நாம் அதிகமாக அந்த நோயை நம்முடைய உள் வெளியில் பதித்து விடுகின்றோம். எவ்வளவு அதிகமாக நாம் பதிவு செய்கின்றோமோ, அவ்வளவு அதிகமாக வலிமை கொண்டதாகிவிடும். தயவுசெய்து உங்கள் உள்வெளியை அல்லது இச்சா சக்தியை (உருவாக்கும் சக்தியை) தவறான முறையில் பயன்படுத்தாதீர்கள். பிராண அடுக்கு என்பது இச்சா சக்தி, அதற்கு விஷயங்களை செயலாக்குவதற்கான சக்தி உண்டு. தருவார். பேய் ஓட்டும் யாரோ நபரிடம் சென்று இந்த தீங்கு தரக்கூடியவையும், தடைகளையும் நீக்குவோம் என்று நினைக்கின்றார்கள்.

அவர்கள் எனக்கு எதுவும் தெரியாது என்று நினைக்கின்றார்கள். பிறகு நான் அவர்களுக்கு உதவ என்ன செய்யவேண்டும். நான் அவர்களுக்கு ஒரு தாயத்தைக் கொடுத்து, நீங்கள் இதற்காக பணம் தரவேண்டாம். உங்கள் தலையணைக்கடியில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள். உங்களுக்கு குணமாகிவிடும். நீங்கள் நலமாகிவிடுவீர்கள் என்று சொல்கிறேன்.

தாயத்திலோ, யந்திரத்திலோ எதுவுமே இல்லை. நான் தெளிவாக சொல்கிறேன்.

யந்திரங்களுக்கும் எதுவும் இல்லை. அந்த மனிதர் தனக்குள் ஒரு கருத்தை உருவாக்கிவிட்டார். அவருக்குள் அந்த தீங்கு தரக்கூடிய எதிர்மறை பண்புகள் இருப்பதாக ஒரு கருத்தை உருவாக்கிக் கொண்டுவிட்டார். யந்திரத்தை அவருக்குத் தருவதன் மூலம், அவருக்குள் எந்தவிதமான தீங்கும் தரக்கூடிய எதிர்மறை பண்புகள் இல்லை என்ற கருத்தை ஏற்படுத்துகின்றேன். இது ஒரு முள்ளை நீக்குவதற்கு இன்னொரு முள்ளை உபயோகிப்பது போலத்தான். வேறு எதுவும் இதில் இல்லை

இந்த பயங்களை உபயோகித்து மனிதர் பணம் மட்டும் வாங்கிக் கொண்டார் என்றால் பரவாயில்லை. நம்மால் அந்தப் பணத்தை மீண்டும் சம்பாதித்துக் கொள்ள முடியும். ஆனால் ஆபத்தான விஷயம் என்னவென்றால், அவர் நினைவுப் பதிவுகளையும் நம்முள் ஏற்படுத்திவிடுகின்றார்.

வஅர் சமஸ்காரத்தை உருவாக்கி விடுகிறார். அது நம் நினைவிற்கு வந்த வண்ணம் இருக்கும்/ மனதை விட்டு அகலாது. ஏதாவது ஒரு விஷயத்திற்காகவோ அல்லது எல்லாவற்றிற்கும் அந்த மனிதர் பின்னால் நாம் அடிமைகள் போல ஓடிக் கொண்டிருப்போம்.

மந்திரவாதியின் கைகளில் சிக்கி இருப்பதைவிட பேயின் பிடியில் சி க்கியிருப்பதே மேல். பேய் குறைந்தது எப்பொழுதாவது ஒருதடவைத்தான் தொந்தரவு செய்யும். ஆனால் இந்த மந்திரவாதி நம்மை முழுமையாக சுரண்டிவிடுவார்.

பேய்களுடன் நமக்கு மனரீதியான துன்பங்கள் மட்டுமே இருக்கும். இந்த மனிதருடன் நமக்கு மனரீதியான மற்றும் பொருளாதார ரீதியான கஷ்டங்கள் வரும்.

பெரிய பிரச்சனை என்னவென்றால் அந்த மனிதர் நம்முடைய பணத்தை எடுத்துக் கொள்வது மட்டுமல்லாமல், அவர் பயம் என்ற வடிவில் நினைவுப் பதிவுகளை நம்முள் உருவாக்குகின்றார். நாம் இரவில் கேட்கும் ஒவ்வொரு சிறிய சப்தத்திற்கும், தாயத்தின் சக்தி குறைந்துவிட்டது. அதனால் வேறு ஒரு தாயத்து வாங்கி வரவேண்டும் என்று நினைக்கிறேன் என்று நினைப்போம்.

இந்த வியாபாரத்தில் இருக்கும் மனிதர்கள், மீண்டும் சக்தியூட்டப்படக்கூடிய (தங்ஸ்ரீட்ஹ்ம்ப்றூங்ஹ்க்ஷப்ங்) தாயத்துக்களை தருகிறார்கள். இரண்டு மாதங்கள் கழித்து, அந்த தயாத்தை அந்த மனிதரிடம் எடுத்துச் சென்று சக்தியூட்டிக் கொண்டு வரவேண்டுமு;.

மீண்டும் சக்தியூட்டப்படக்கூடிய
தாயத்துக்களைப் பற்றி கேள்விப்பட்டபோது
எனக்கு ஒரே ஆச்சரியமாக இருந்தது.

நமக்குத் தேவைப்படுவதெல்லாம் விளம்பரம் மட்டுமே. நான் ஒரு விளம்பரத்தை செய்தித் தாளில் பார்த்தேன். ஒரு மனிதர் எல்லோருக்கும் நின்று கொண்டிருக்கும் நிலையில் ஆசீர்வாதம் கொடுப்பதுப் போன்ற விளம்பரம் இருந்தது. அதில் அவர் அதர்வண வேத மேதை என்று இருந்தது.

நான் மிகுந்த ஆச்சரியப்பட்டேன். ஏனென்றால் அதர்வண வேதம் என்ற நூல் இது சம்பந்தப்பட்டது அல்ல. அந்த நூல் நம்முடைய வாழ்க்கையை எப்படி வளப்படுத்திக் கொள்வது என்பதைப் பற்றிய அறிவியல். நம்முடைய மனதை ஆனந்தமாக கையாள்வது எப்படி என்பது பற்றிய சுத்தமான அறிவியல். எந்த வேத நூல்களும் மற்றவர்களை சுயநலமாக உபயோகித்துக் கொள்வது பற்றி கற்றுத் தருவதில்லை.

ஒரு மனிதருடைய உள்ளுலகம் தூய்மையானதாகவும், அவர் எந்த பிரதிபபலனையும் பணமாகவோ, நல்ல பெயராகவோ அல்லது நல்ல எண்ணத்தையோ எதிர்பார்க்காமல் இருப்பவருக்கு நுண்ணறிவு ஏற்படும்/நிகழும் என்று முதல் ஜோதிஷ்ய சூத்திரம் (வேத ஜோதிடம்) குறிப்பிடுகின்றது.

அதனால், மந்திரம், தந்திரம், செய்வினை, தாயத்து போன்றவற்றில் ஈடுபடும் மனிதர்களிடம் அறவே/ எப்பொழுதும் செல்லாதீர்கள். மேலும் புரிந்தக் கொள்ளுங்கள், தீங்கு விளைவிக்கக் கூடிய பொருள்களுக்கெல்லாம் ஒரே ஒரு ஆற்றல் செயலில் ஆழ்ந்து ஈடுபடமுடியும்.

நாம் விளைவுகளை எதிர்பார்க்காமல் அல்லது அவற்றைப் பற்றி கவலைப்படாமல் இருக்கின்ற பொழுது நாம் அருமையாக செயல்படுவோம். ஏனென்றால் ஒரு சில நினைவுப் பதிவுகளே இருக்கும். நாம் அந்த நினைவுப் பதிவுகளினால் துன்பப்படவோ அல்லது கஷ்டப்படவோ மாட்டோம்.

அடுத்த ஸ்லோகங்களில் கிருஷ்ணர் தமஸ் பற்றி பேசுகிறார்.

அவர் அர்ஜுனனை நோக்கி, ஓ, பரத புத்தரனே! தெரிந்துக் கொள்; இருளின்

இருபத்தைந்து
வருடம் போராடினார்.
அமெரிக்காவில் எனக்கு
வேலை கிடைத்தபறகுதான்
அவர் ஓய்வெடுத்தார்.
வாழ்க்கையை வாழ
அவருக்கு அப்போதுதான்
நேரம் கிடைத்தது. அதன்
பண்தான் எங்களுக்குத்

தன்மை மகிழ்ச்சியற்ற தன்மை உடையது தமஸ்.
அது அறியாமையில் தான் பிறக்கின்றது. அது
எல்லா உருவங்கொடுக்கப்பட்ட உயிரினங்களின்
மாயை. முட்டாள்தனம், சோம்பல்தனம் மற்றும்
உறக்கம் இவையே இந்த மனப்பாங்கின்
விளைவுகள் இவையே கட்டுறுத்தப்பட்ட
ஆன்மாவுடன் இணைக்கிறது.

அதிகப்படியான சம்ஸ்காரங்கள் அல்லது நினைவுப்பதிவுகள் இருந்தால் கோப்பு (ஊண்ங்ங்) அகங்காரத்தை எளிதில் அடைய முடியாது. இன்னும் சொல்லப் போனால் அந்த கோப்பு அகங்காரத்தை நோக்கி முழுமையாக சென்றடையாது. ஒரு வலிமையாக நினைவுப்பதிவு அகங்காரத்தை நோக்கிச் செல்லும் பாதையிலேயே முடிவெடுத்துவிடும். சட்டத்துறை சம்பந்தமான வார்த்தையான மனம் செயல்படவில்லை (ரர்ய்-ஹல்ல்ப்ண்ஸ்ரீஹற்ண்ர்ய் ர்ச் ம்ண்ய்க்) என்பதைப் போலத்தான்.

இது ஏன் நிகழ்கின்றது? ஏன் விழிப்புணர்வற்ற நிலையில் முடிவெடுத்துவிட்டு பின்னர் வருந்துகிறோம்.

இந்த விழிப்புணர்வற்ற பகுதி எதிர்மறையான நினைவுகளாலும், அமைதியற்ற தன்மையாலும் நிரம்பியுள்ளது. நம்முடைய எல்லாவிதமான கடந்தகால நினைவுகள், கடந்தகால எண்ண அமைப்புகள், சமஸ்காரங்கள் அல்லது நினைவுப் பதிவுகள் அனைத்தும் இந்தப் பகுதியில்தான் கோப்புகளை சேமித்து வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. எந்தவிதமான தர்க்கரீதியான இணைப்பும் இல்லாமல் பல கோப்புகள் இந்தப் பகுதியில் சேமித்து வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

இதுதான் அங்கு நிகழ்கின்றது. கோப்புக்கள் பெரிய தாவலாக இந்த பகுதிக்குள் நுழையும்பொழுது ஒரு முடிவு எடுப்பதற்கு அது அகங்காரத்தை முழுமையாக அடைவதில்லை. ஏனென்றால் இந்த பகுதியில் நான் உங்களுக்குள் அமைதியற்ற தன்மையை உருவாக்குகின்ற எல்லாக்கருத்துகளும் சேமித்து வைக்கப்படுகின்றன. இது கம்ப்யூட்டரில் உள்ள (ஏஹழுக் க்ண்ளந்) வட்டத்தகடு அதிக அடர்த்தி /திண்மையான புகைப்படங்களின் சுமை (ஏண்ஞ்ட் ழ்ங்ள்ர்டிப்ஸ்ச்ண்ய்) ஏற்பட்டு இருந்தால் அதன் பிறகு மேற்கொண்டு அந்த வட்டத்தகடு (ஏஹழுக் க்ண்ளந்) செயல்படுவதற்கான வாய்ப்பு இருப்பதில்லை. அதுபோலத்தான் உங்களுடைய விழிப்புணர்வு கடந்தகால எண்ண வடிவங்கள், மற்றும் நினைவுகளினால் நிரம்பி இருந்தால் அது திறனற்ற, மேலோட்டமான அறிவிற்குப் புறம்பான முடிவுகளை எடுக்கும்.

இந்த உதாரணத்தையே எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் சேர்த்து வைத்துள்ள கருத்துக்களின்படி புகைப்பிடித்தல் என்பது உடல்நலத்திற்கு கேடு விளைவிக்கப்பெற்று அது உங்கள் உடலுக்கும் மனத்திற்கும் நல்லது அல்ல. விழிப்புணர்வு நிலையிலேயே இருக்கும்வரை நீங்கள் எடுத்த முடிவில் நிலையாக/ திடமாக இருக்க முடியும். ஆனால் ஒருமுறை மனம் ஒரே தாவலில் அகங்காரத்திற்குச் சென்று, நினைவுப்பதிவை புகைப்பிடிக்க கட்டளை இடுகின்றது. உடனே நீங்கள் புகைப்பிடிக்க முடிவெடுக்கிறீர்கள். விழிப்புணர்வுடன் செயல்படும்பொழுது இல்லை, உடல்நலத்திற்கு நல்லதல்ல என்று சொல்லும். ஆனாலும் விழிப்புணர்வற்ற செயல்முறை முடிவெடுத்து அதை செயல்படுத்தவும் துவங்குகிறது. இது தெளிவாக உள்ளுணர்வு நிலை முடிவுகள் (ண்ய்ள்ற்ண்யஸ்ரீற் ப்ங்ஸ்ங்ப் க்ஙஸ்ரீண்ள்ண்ாய்)

நமக்குள் அதிகமான நினைவுப் பதிவுகள் இருந்ததென்றால், என்ன முடிவு வெளிவரும் என்பது நமக்கே தெரியாது. இது ஒரு பண்டோரா பெட்டியை போன்றது. நம்முடைய உள்ளுலக வெளி முழுவதும் நினைவுப் பதிவுகள் மற்றும் சமஸ்காரங்களால் நிரம்பியிருப்பதால் நமക്കുള്ളிலிருந்து என்ன முடிவு வெளிவரும் என்பது நமக்கேத் தெரியாது. நாம் விலங்குகள் நிலையில் இருக்கின்றோம். நாம் உள்ளுணர்வினால் செயல்படுகின்றோம்.

ஒரு சில நினைவுப் பதிவுகள் மட்டுமே இருக்கும்பொழுது, இது ஒரு கோப்பு (ஊண்ங்ங்) முந்நூறு மேசைகள் கடந்து செல்வது போல அல்ல. ஒரு சில மேசைகள் மட்டுமே அங்கு இருக்கும். தனியார் நிறுவனங்களைப் போல. இது மனித நிலை

'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என
விசாரித்ததற்கு, 'சுநான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல்,
பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து
என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

நாம் தமஸில் சிக்கியிருந்தால், நாம் ரஜஸ்-ஐ நோக்கிச் செல்ல வேண்டும். நாம் ரஜஸில் சிக்கியிருந்தால் சத்வத்தை நோக்கிச் செல்ல வேண்டும். நாம் சத்வத்தின் பிடியில் சிக்கியிருந்தோமென்றால் அது தன்னிச்சையாக நம்மை ஞானமடைதலை நோக்கி எடுத்துச் செல்லும். நாம் இதை எப்படி செய்வது?

கிருஷ்ணர் தமஸ் பற்றி பேசுகின்றார். தெரிந்துகொள், இருளின் தன்மையுடையதும், அறியாமையில் பிறந்ததும் உருவங்கொடுக்கப்பட்ட உயிரினங்களின் மாயையும் ஆனது தமோ குணம். முட்டாள்தனம் ; சோம்பல்தனம், மற்றும் உறக்கம் ஆகியவை இந்த மனப்பாங்கின் விளைவுகளே. அதுவே கட்டுப்பாட்டுக்குட்பட்ட ஆன்மாவை இணைக்கிறது.

உதாரணத்திற்கு, நாம் சுய-முரண்பாடுடைய ஆசைகளை சத்வ நிலையில் உருவாக்குகின்றோம். அதனால் நாம் அமைதியற்றத் தன்மையை ரஜோ நிலையில் உருவாக்குகின்றோம். நாம் அமைதியற்று இருந்தோமானால், நாம் எல்லாவற்றையும் கைவிட்டு விடுவோம். நாம் எந்த பொறுப்பையும் எடுக்க வேண்டாம் என்று முடிவு செய்வோம். அதற்குப் பதிலாக உறங்குவோம். நாம் தமஸ்-ல் வீழ்கின்றே றாம்.

தமஸ் என்பது தூக்கம் மற்றும் மன அழுத்தம் மட்டும் அல்ல. பொறுப்பெடுக்காமல் இருப்பது தமஸ்தான். உதாரணத்திற்கு, நாம் மருத்துவம் படித்து மருத்துவர் ஆன பிறகு, நாம் அந்தத் துறையில் சோம்பல்தனத்தால்/மந்தத்தன்மையால் பணிபுரியவில்லை என்றால் நாம் தமஸில் இருக்கின்றே றாம். நாம் வேறு ஏதாவது காரணங்களுக்காக பணிபுரியவில்லை என்றால் அது பரவாயில்லை. நாம் சோம்பல்/மந்தத் தன்மையால் அதை தவிர்த்தோம் என்றால் நாம் தமஸில் இருக்கின்றோம்.

தமோ குணத்தினால் எதிலிருந்தும் விலகிவிடாதீர்கள். நீங்கள் ஆன்மீக காரணங்களுக்கு நீங்கள் விலகிவிட்டீர்கள் என்றால் அது வேறு.

"ஏன் அப்படிச்
சொல்கிறீர்கள்?"
என விசாரித்ததற்கு,
"நான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என
சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை.
கனவை நிஜமாக்க
உடல், பொருள்,
ஆவி அனைத்தையும்
செலவழித்து என்னைப்
படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

உயிரணுக்களின் நடத்தை, சுற்றுப்புற சூழலின் நேர்மறையான மற்றும் எதிர்மறையான பாதிப்புகள் மற்றும் கட்டுறுமனப்பாங்கு ஆகியவை எப்படி உயிரணுக்களின் வடிவமைப்பில் மாற்றத்தை உண்டாக்குகின்றன என்பதை உறுதிப்படுத்துவதற்காக ஆராய்ந்தார்.

நம்மமுடைய மூளையின் செயல்பாடுகள், நம்முடைய வளர்ச்சியின் ஒவ்வொரு நிலையிலும் வெவ்வேறு விதமாக இருக்கும் என்பது எல்லோருக்கும் நன்கு தெரிந்த கருத்து. நம்முடைய மூளையின் அதிர்வுநிலை வடிவங்கள் அடிக்கடி நிகழ்கின்ற செயலின் வேகநிலையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. விஞ்ஞானப்பூர்வமாக, ஆரம்பகாலக் குழந்தைப் பருவத்தில் நம்முடைய மூளை குறைந்த செயல்பாடு வேகநிலைகளான டெல்டா (ஈங்்ப்றஹ) மற்றும் தீட்டா(பட்ங்றஹ)அலைகளில் செயல்படுகின்றது என்பது உறுதிப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றது.

நாம் வளரும்பொழுது அவை அல்பா தன்மைக்கு இளம் வயது வரை (அக்ர்டிவ்ஸ்ள்ஸ்ரீய்வ்ஸ்ரீங்) மாறுகிறது. வயது வந்தவர்கள் மூளை பீட்டா அலை வடிவங்களில் அதிகமாக செயல்படுகின்றது.

குறைந்த செயல்பாடு வேகநிலை அலை (கர்ஜ் ஊழ்ங்வ்ன்ங்ய்ஸ்ரீஹ் ஜிஹ்ஸ்ங்) அதிக அளவான பாதிப்பைக் குறிக்கின்றது. சிறு குழந்தைகள், பெரியவர்கள் சொல்லியது எதுவாக இருந்தாலும் அதை அப்படியே உண்மையான அறிவுரையாக ஏற்றுக் கொள்வார்கள். அவர்கள் காரணங்களை ஆராய்ந்து, வேறுபடுத்திப் பார்ப்பதில்லை. அதிகாரத்தில் உள்ள மனிதர்கள் அதிக அளவில் அவர்களை கவர்வது போல சாதாரணமாக புரிந்துக் கொண்டவர்கள் கவர்வது இல்லை. இதுதான் இந்த வாழ்க்கைக் காலக்கட்ட சம்ஸ்காரங்களின் மூலம்.

ஆழ்ன்ஸ்ரீங் கண்ல்ர்ட்ய் அவர்களின் ஆய்வை நாம் இன்னும் ஆழமாக நோக்கினால், நம்முடைய மரபணுக்களையும், ஈசுஅ க்களையும் பாதிக்கும் நடத்தையில் ஏற்படும் மாற்றங்கள். நம்முடைய வாரிசுகளையும் பாதிக்கக்கூடும். சம்ஸ்காரங்கள் பல பிறவிகளுக்கு எடுத்துச் செல்லப்படுகின்றது. நான் முன்பே குறிப்பிட்டது போல, தங்ல்ற்ஹப்ண்ஹய் க்ஷுழ்ஹண்ய்-ன் (ஊர்வனவற்றின் மூளைத்தன்மை) இருப்பு படிப்படியான பரிணாம வளர்ச்சியில் தொடர்ந்து சம்ஸ்காரங்கள் இந்த பிறப்பிற்கு முன்பே உருவாக்கப்பட்டிருக்கின்றன என்பதை சுட்டிக் காட்டுகின்றது.

இருபத்தைந்து வருடம் போராடினார். அமெரிக்காவில் எனக்கு வேலை கிடைத்தபறகுதான் அவர் ஓய்வெடுத்தார். வாழ்க்கையை வாழ அவருக்கு அப்போதுதான் நேரம் கிடைத்தது. அதன் பன்தான் எங்களுக்குத்

அறியாமை நற்குணங்களையும், ஆழமான உணர்ச்சி நிலையையும் வீழ்த்துகின்றது. இந்த வகையில், தலைமைக்கு போட்டி எப்பொழுதும் ஏற்பட்டுக் கொண்டே இரக்கின்றது.

நாம் எல்லோரும் முழுமையாக சத்வ அல்லது ரஜஸ் அல்லது தமஸ் நிலைகளில் பிடிபடவில்லை. நாம் சத்வம், ரஜஸ், மற்றும் தமஸ் ஆகியவற்றிற்கு இடையில் ஊஞ்சலாடுகின்றோம். நாம் இந்த எல்லையிலிருந்து அந்த எல்லைவரையிலும், அந்த எல்லையிலிருந்து இந்த எல்லை வரையிலும் சென்று கொண்டிருக்கின்றோம்.

சில சமயங்களில் காலையில் நாம் எழுந்தவுடன் மிகவும் புத்துணர்ச்சியுடன் இருப்பதை உணர்வோம். நம்முடைய எல்லா கேள்விகளுக்கு பதில் கிடைத்தது போல உணர்வோம். நாம் புத்துணர்ச்சியுடன் துடிப்புடன் இருப்போம்.

நாம் ஞானமடைந்துவிட்டோமோ என்று நினைப்போம். மாலை வரை அனைத்து விஷயங்களும் அழகாக செல்லும். திடீரென்று நாம் அமைதியிழந்து விடுவோம். அடுத்த நாளே நாம் தமோ குண நிலையில் இருப்போம். நாம் எந்த செயலையும் செய்ய விரும்பமாட்டோம். இந்த சஞ்சரிக்கும் மனநிலை தொடர்ந்து ஏற்படும்.

உடல் பருமன் மற்றும் சஞ்சரிக்கும் மனநிலையும் ஒன்றோடு ஒன்று தொடர்புடையது. எப்பொழுது நாம் இந்த மனதில் சஞ்சலம் ஏற்பட அனுமதிக்கின்றோமோ, நாம் நம்மை சித்திரவதைக்கு உள்ளாகின்றோம்.

சில நேரங்களில் நாம் அமைதியற்றும், சில நேரங்களில் அமைதியாகவும், சில நேரங்களில் நாம் தமஸில் இருப்போம். நாம் தமோ குணத்தில் இருக்கும்பொழுது நாம் எந்த செயலையும் செய்ய விரும்புவதில்லை. நாம் எல்லாவற்றிலிருந்தும் தப்பியோட விரும்புவோம். நாம் எல்லாவற்றையும் அடைத்துவிட்டு, ஓடிவிட விரும்புகின்றோம்.

இருபத்தைந்து
வருடம் போராடினார்.
அமெரிக்காவில் எனக்கு
வேலை கிடைத்தபறகுதான்
அவர் ஓய்வெடுத்தார்.
வாழ்க்கையை வாழ
அவருக்கு அப்போதுதான்
நேரம் கிடைத்தது. அதன்
பன்தான் எங்களுக்குத்
தெரிந்தது...

'சுஏன் அப்படிச்
சொல்கிறீர்கள்?”"
என விசாரித்ததற்கு,
'சுரான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என
சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை.
கனவை நிஜமாக்க
உடல், பொருள்,
ஆவி அனைத்தையும்
செலவழித்து என்னைப்
படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

நாம் இந்த இயற்கையின் மூன்று நிலைகளிலும் பிடிபட்டு இருக்கின்றோம். சில சமயங்களில் உள்ளுணர்வு, சில நேரங்களில் அறிவுப்பூர்வ நிலையில் மற்றும் சில சமயங்களில் நுண்ணறிவில்,

ஏன்? ஏன் நமக்கு இந்த சஞ்சரிக்கும் மனோநிலை இருக்கின்றது.

நாம் ஏதாவது ஒரு விஷயத்தைப் பற்றி பல வருடங்களாக அளவிற்கு அதிகமாக சம்ஸ்காரங்களை சேமித்து வைத்திருந்தால் இது நிகழ்கின்றது. உதாரணத்திற்கு மது அருந்துதலைப் பற்றி பல நினைவுப் பதிவுகள் இருக்கும். சிறு வயதிலிருந்து மது அருந்தக்கூடாது. மேலும் மது அருந்துதல் ஒழுக்க நெறியை மீறுதல் என்று மீண்டும் மீண்டும் கற்றுக் கொடுக்கப் பட்டது.

இது நம்முடைய ஆர்வத்தை அதிகரித்து, மேலும் ஒருமுறையாவது மதுவை சுவைக்க நாம் தூண்டப்படுகிறோம். குழந்தைகளுக்கு விதிகளை போதிக்காதீர்கள். அதற்குப் பதிலாக அந்த விதிகளுக்குப் பின்னர் இருக்கும் கருத்தைப் பற்றிய புரிந்துக் கொள்ளுதலைத் தாருங்கள்.

நாம் குழந்தைகளை ஆனந்தமாக வளர்க்க விரும்பினால் ; நாம் அவர்களை குற்ற உணர்ச்சி யை ஊட்டாமல் வளர்க்க வேண்டும். விதிகளை புரிந்துக் கொள்ளாமல் அவற்றைப் பின்பற்றுவது விதிகளை மீறுவதற்கு வழி செய்யும். விதிகளை மீறுவது குற்ற உணர்ச்சியை உருவாக்கும். குற்ற உணர்ச்சி என்பது கற்பனை செய்யக்கூடிய மோசமான நெறி பிறழ்தல்.

புரிந்துக் கொள்ளுதலை மற்றவர்களுக்கு
அளிப்பதற்கு நமக்கு இரண்டு விஷயங்கள்
தேவைப்படுகின்றது.

இருபத்தைந்து
வருடம் போராடினார்.
அமெரிக்காவில் எனக்கு
வேலை கிடைத்தபிறகுதான்
அவர் ஓய்வெடுத்தார்.
வாழ்க்கையை வாழ
அவருக்கு அப்போதுதான்
நேரம் கிடைத்தது. அதன்
பண்தான் எங்களுக்குத்

1. முதலில் நாம் எந்த விதிகளை வலியுறுத்த முயற்சி செய்கின்றோமோ அதன் பின்னால் இருக்கும் பொருளை புரிந்துக் கொள்வதற்கு போதுமான அறிவுத்திறன் நமக்குத் தேவைப்படுகின்றது.

2. இரண்டாவது அதை அனைவருக்கும் விவரிப்பதற்கான பொறுமை நமக்குத் தேவைப்படுகின்றது. இதற்கு காலமும், சக்தியும் அதிகமாக எடுத்துக் கொண்டாலும் அவர்களுக்கு புரிதலை அளிப்பதற்கு மையம் கொள்ளுங்கள்.

மக்கள் விதிகளை பின்பற்ற வேண்டும் என்றால் அவர்களுக்கு ஒருபோதும்

240

விதிகளை கற்பிக்காதீர்கள். நாம் விதிகளை கற்பித்தால், அவர்கள் விதிகளுக்குப் புறம்பாகத்தான் செயல்படுவார்கள். அதுமட்டுமல்லாமல் நாம் அவர்கள் மிகச்சரியாக விதிகளுக்கு எதிராகத்தான் செயல்படுவார்கள் என்பதையும் முன்கூட்டியே அறிய இயலாது. நேரம் மற்றும் சக்தி அதிகமாக தேவைப்பட்டாலும், பொறுமையாக குழந்தைகளை புரிந்துக் கொள்ளுதலுடன் வளருங்கள்.

மக்கள் என்னிடம், சுவாமிஜி, இந்த நவீன யுகத்தில், எங்களுக்கு நேரமே இருப்பதில்லை. என்னுடைய பெண் பள்ளிக்குச் செல்கிறாள். நான் வேலைக்குச் செல்கிறேன். நாங்கள் எப்படி நேரம் ஒதுக்கி அவனைப் புரிந்தக் கொள்ள வைக்கமுடியும்? என்று அதிருப்திப்படுவார்கள்/ குற்றம் சாட்டுவார்கள்.

நான் சொல்வேன், நீங்கள் உங்கள் குழந்தையை வளர்ப்பதற்கு நேரம் ஒதுக்க முடியாது என்றால் ஏன் நீங்கள் குழந்தை பெற்றுக் கொண்டீர்கள்? நீங்கள் என்னைப் போல ஒரு ச ன்னியாசியாக அல்லவா ஆகியிருக்க வேண்டும். இதை நீங்கள் வாழ்க்கையில் முன்பே அல்லவா முடிவெடுத்திருக்க வேண்டும்.

இருபத்தைந்து
வருடம் போராடினார்.
அமெரிக்காவில் எனக்கு
வேலை கிடைத்தபிறகுதான்
அவர் ஓய்வெடுத்தார்.
வாழ்க்கையை வாழ
அவருக்கு அப்போதுதான்
நேரம் கிடைத்தது. அதன்
பண்தான் எங்களுக்குத்

தாயார் ஒருவர் தன் குழந்தையை என்னிடம் அழைத்துக் கொண்டு வந்து சுவாமிஜி, தயவு செய்து இவனுக்கு அறிவுரைக் கூறுங்கள். நான் சொல்வதை கேட்குமாறு அறிவுரை கூறுங்கள். எனக்கு இந்த அறிவுரை கொடுப்பதில் கவனம் கொள்ளவில்லை, ஏனென்றால் நானே என்னுடைய தாயார் சொன்னதை என்னுடைய சிறுவயதில் கேட்டதில்லை. நான் எப்படி அறிவுரை சொல்லமுடியும். ஆனால் அதை அந்த பெண்மணியிடம் என்னால் வெளிப்படையாக சொல்ல முடியவில்லை. அதனால் அவரை திருப்திப்படுத்துவதற்காக அவருடைய மகனுக்கு அறிவுரை கூற முடிவு செய்தேன்.

அவர் தொடர்ந்து நீங்கள் அவனுக்கு அறிவுரை சொல்லியே ஆகவேண்டும் என்றார்.

நான் இரண்டு மூன்றுமுறை அதிலிருந்து தப்பிக்க முயற்சி செய்தேன். ஆனால் பயனில்லை. இறுதியில் நான் அந்த சிறுவனைக் கூப்பிட்டு, மென்மையாக நீ ஏன் உன் தாயார் சொல்வதைக் கேட்பதில்லை ; நானே அவர் சொல்வதைத்தான் இப்பொழுது கேட்கிறேன். அவர் என்ன சொல்கிறார் என்பதை நீ ஏன் கேட்கமாட்டேன் என்கிறாய்? என்று சொன்னேன்.

241 அறிவுத்திறன் உடையவராக இருங்கள்.

நீங்கள் எதையெல்லாம் அவர்களுக்கு புரிதல் மூலம் வழங்குகிறீர்களோ, அவையெல்லாம் சத்வ (நஹற்ட்ஸஹ) அடுக்குகளில் பதிந்துவிடும். இந்த புரிதலே அறிவுத்திறனாக மாறிவிடும். நீங்கள் விதிகளாகவோ, அல்லது கட்டளைகளாகவே கொடுக்கும் எல்லாமே ரஜஸ் அல்லது தமஸ் அடுக்குகளில் உட்கார்ந்துவிடும். அது நல்ல அறிவுரையாக இருந்தாலுமே, அதை விதியாக கொடுக்காதீர்கள். நல்ல அறிவுரைகளை விதியாக கொடுத்தால்கூட, அது வெறுப்பை ஒரு அவர்களுக்குள் உருவாக்கும்.

பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளை என்னிடம் அழைத்து வரும்பொழுது, அவர்கள் என்னுடைய பாதத்தைத் தொடுமாறு கட்டாயப்படுத்துகின்றார். நான் சொல்வேன் இதை எப்பொழுதும் செய்யாதீர்கள். இது உங்கள் பேராசை.

இந்த பெற்றோர்கள் நினைக்கிறார்கள். அவர்களும், அவர்களுடைய குழந்தைகளும் என்னுடைய பாதத்தைத் தொடுவதால் புண்ணியத்தை அல்லது நல்ல விஷயங்கள் நடக்கும் என்று நினைக்கின்றார்களோ அவர்கள் இந்த கருத்தை தங்களுடைய பேராசையை அடிப்படையாகக் கொண்ட கருத்தை குழந்தைகள் மீதும் திணிக்கிறார்கள்.

பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளை கட்டாயப்படுத்துவதன் மூலம், குழந்தைகள் என்னை வெறுக்க வைக்கிறார்கள். சில பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளின் தலையை கீழே அழுத்து என்னுடைய பாதத்தில் வைக்கிறார்கள். ஏதோ என்னுடைய பாதத்திலிருந்து உறுதியான மின்சாரத்தை பெற்றுக் கொள்வதைப் போலச் செய்கின்றனர். நான் இதுபோன்ற பெற்றோர்களிடம் அவர்களை கட்டாயப்படுத்தாதீர்கள் என்று கேட்டுக் கொள்வேன்.

இரண்டு கைகளையும் குவித்து வணங்கினாலே போதுமானது. குழந்தைகளை கட்டாயப்படுத்துவதன் மூலம், குழந்தைகள் என்னை வெறுக்கும்படி செய்து விடுகிறார்கள். அடுத்தமுறை இந்தக் குழந்தைகள் காவி உடையை கண்டவுடன், அவர்கள், ஓ, இப்பொழுது அந்தப் பயிற்சியை செய்ய வேண்டும் என்று முணுமுணுக்கிறார்கள்.

| 'ஈரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என விசாரித்ததற்கு, 'ஈரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம்

ஒருபோதும் விதிகளை குழந்தைகள் மீது திணித்து வலியுறுத்தாதீர்கள். நம்முடைய பெற் றோர்கள் நமக்குக் கொடுத்த விதிகளினால் நாம் அவதிப்படுகிறோம். பெற்றோர்கள் நமக்குக் கொடுத்த விதிகள் எல்லாம் ரஜஸ் அல்லது தமஸ் குண அடுக்குகளில் இருக்கின்றது. அவை நம்மை அமைதியற்றத் தன்மைக்கும், ஆழமான மன அழு த்தத்திற்கும் மீண்டும் மீண்டும் வழிநடத்துகின்றன. அவை மேலும் மேலும் கஷ்டத்தைத் தருகின்றன.

ஆசைகள் மற்றும் குற்ற உணர்ச்சி ஆகிய இரண்டும் ஒரே சக்தியின் இரண்டு வடிவங்கள். ஒன்று எதிர்காலத்துடன் தொடர்புடையது. மற்றது கடந்த காலத்துடன் தொடர்புடையது. ஆசை எதிர்காலத்துடன் தொடர்புடையது. குற்ற உணர்ச்சி கடந்த காலத்துடன் தொடர்புடையது.

நான் அதை செய்திருக்க வேண்டும் என்பது முக்கியமான பங்கு அளிக்கின்றது. நான் இதை செய்ய வேண்டும் ; நான் இதை செய்ய வேண்டும், என்பதை தீர்மானிப்பதே நான் இதைச் செய்திருக்க வேண்டும், என்பதுதான்.

நம்முடைய முன்னோர்கள் நமக்குக் கொடுத்த விதிகள் நமக்கு குற்ற உணர்ச்சியை ஏற்படுத்துகின்றது. அவையே நம் வாழ்க்கையில் நரகத்தை உருவாக்கி நம்மை தமஸ் க்கு எடுத்துச் செல்கின்றது. கிருஷ்ணர் சொல்கிறார் நாம் அந்தஹக்கு (இறுதிக்கு) வழி நடத்தப்படுகிறோம். நாம் அறியாமையில் அல்லது இறுதிநிலை/மரணத்தில் வீழ்கிறோம்.

கிருஷ்ணர் சொல்கிறார் நற்குணங்களின்
தன்மை தெளிவாக வெளிப்படுவதை, நம் உடலின்
எல்லா வாயில்களும் அறிவாற்றலால் ஒளிரும்
பொழுதுதான் உணரமுடியும். இது ஒரு நுட்பம்.
உடலின் வாயில்கள்தான் நாம் அறிவுத்திறனை
அல்லது செய்திகளை பெறும் நுழைவாயில்கள்;
ஆண்கள் ; காதுகள், மூக்கு, நாக்கு மற்றும்
தொடுஉணர்வு அல்லது உடல் இன்பம். இந்த
கோப்புகள் மூலமாகத்தான் நாம் செய்திகளை
வெளியிலிருந்து பெறுகின்றோம்.

‘ஏன் அப்படிச்
சொல்கிறீர்கள்?’
என விசாரித்ததற்கு,
‘நான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என
சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை.
கனவை நிஜமாக்க
உடல், பொருள்,
ஆவி அனைத்தையும்
செலவழித்து என்னைப்
படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

இந்த ஐந்து புலன்களும் வீட்டிற்குள் (உடல்-மனம்) நுழையும்பொழுது நீ ங்கள் அங்கு இல்லையா? ஏன் அவர்களை உள்ளே நுழைய அனுமதித்தீர்கள்? என்று கேட்கிறார்.

கிருஷ்ணர் பாதுகாப்பு அமைப்பு நாம் ஏற்படுத்திக் கொள்வோம். 5 நுழைவாயில்களையும் அறிவாற்றலினால் பாதுகாத்து, நாம் ஆனந்தத்திலேயே தொடர்ந்து குடியிருப்போம் என்று சொல்கிறார்.

இதன் அர்த்தம் என்னவென்றால், நாம் துன்பத்தைத் தருகின்ற எண்ணங்களை நம்முடைய கண்கள் மூலமாகவும், மற்ற புலன்கள் மூலமாகவும் நம் மனதிற்குள் நுழைய அனுமதிக்கக் கூடாது. தொலைக்காட் சியைப் பார்த்தலைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்று பொருள். குறைந்தபட்சம் மன அழுத்தத்தைத் தரக்கூடிய நிகழ்ச்சிகளை தவிர்த்துவிடுங்கள். நம்மை ஆனந்தத்திலும், பரவசத்திலும் ஆழ் த்தக்கூடிய நிகழ்ச்சிகளை மட்டுமே பார்க்க வேண்டும். ஒருபோதும் நம்மை ஏமாற்றும் திறமை உள்ளவராக/தந்திரம் மிக்கவராக மாற்றும், துன்பத்தில் ஆழ்த்துகின்ற அல்லது நமக்குள் வன்முறையை தூண்டுகின்ற நிகழ்ச்சிகளைப் பார்க்க வேண்டாம்.

இருபத்தைந்து
வருடம் போராடினார்.
அமெரிக்காவில் எனக்கு
வேலை கிடைத்தபிறகுதான்
அவர் ஓய்வெடுத்தார்.
வாழ்க்கையை வாழ
அவருக்கு அப்போதுதான்
நேரம் கிடைத்தது. அதன்
பன்தான் எங்களுக்குத்

நாம் நம் புலன்களை சத்வ குண
த்தால் பாதுகாக்கும்பொழுது, நாம்
எதிர்மறையான நினைவுப் பதிவுகளை நமக்குள்
அனுமதிப்பதில்லை. மக்கள் உடனடியாக
என்னிடம் சமுதாயத்தில் என்ன நடக்கின்றது
என்பது நமக்கு தெரியாவிட்டால் எப்படி நாம்
வாழ்வது? என்று கேட்பார்கள்.

அந்த விஷயங்களைப் பற்றி கவலைப்படவேண்டாம். எந்தவொரு முக்கியமான அல்லது அவசரமான செய்தியாக இருந்தாலும் யார் மூலமாகவது ஏதோ ஒரு வழியில் நம்மை வந்தடையும். நாம் தனித்தீவில் வசிக்கவில்லை. அதுமட்டுமல்லாமல், குற்றம் சார்ந்த செயல்களை தொலைத் தொடர்பு சாதனங்கள் மூலம் அறிந்தாலும், நாம் எதுவும் செய்வதற்கில்லை.

செய்தித்தாள்கள், தினமும் அதே செய்திகளை தாங்கித்தான் வருகின்றன. பெரும்பாலும் கொலை, கற்பழிப்பு, கொள்ளை, விபத்து பற்றிய செய்திகள்தான். ஒரே ஒரு வித்தியாசம் என்னவென்றால் எந்த நகரத்தில் அல்லது எந்த நாட்டில் அது நிகழ்கின்றது என்பதுதான். தினமும் செய்திகளை படிப்பதற்கு பதிலாக நாமே முன்கூட்டியே மன அழுத்தத்தை, கீழான மனநிலையை, ஏக்கத்தை உருவாக்கக்கூடிய எண்ணங்களை உங்கள் அழைப்பிற்கு முக்கியமாக சந்தியா காலங்களில் - அந்தி சாயும் நேரத்தில் - பகலும் இரவும் சந்திக்கின்ற நேரத்தில் அனுமதிக்காதீர்கள்.

நம்முடைய பண்டையகாலத்து/புராதன குருமார்களுக்கு தெரியும். சந்தியாகாலம், பகலும்

இரவும் சந்திக்கும் நேரம் என்பது ஒரு ஆபத்தான நேரம். இரண்டு சந்தியா காலங்கள் இருக்கின்றன. சூர்ய உதயம், மற்றும் அஸ்தமன நேரம்.

எந்த மாதிரியான எண்ண விதைகள் நம் இருப்புத் தன்மைக்கும், சந்தியா காலத்தில் விதைக்கப்படுகின்றதோ அவை பெரிய விருக்ஷமாக வளரும் என்று நம்முடைய குருமார்களுக்குத் தெரியும். அதனால்தான் குருமார்கள் சந்தியா வேளையில் கோயில்களிலும், பிரார்த்தனையிலும், பிரார்த்தனைகளை கேட்பதிலும், தெய்வீக புத்தகங்களை படிப்பதிலும், அல்லது தியானத்திலும் நேரத்தை செலவழிக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார்கள். இந்த ஆன்மீகக் கருத்துக்கள் விதைகளாக நமக்குள் சென்று பெருமதிப்புடைய மரமாக நம்முடைய வாழ்க்கையில் மலரும்.

இப்பொழுதெல்லாம், நாம் தொலைக்காட்சியில் சந்தியாவேளையில் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம். நாம் எல்லா குப்பைகளையும் நமக்குள் குப்பைத் தொட்டியில் போடுவது போல போட்டுக் கொள்கின்றோம். அடுத்த நாள் அதனுடைய நாற்றம் தெரிகின்றது. ஒருபோதும் முக்கியமாக சந்தியா வேளையில எதிர்மறையான சம்ஸ்காரங்களை உங்களுக்குள் எடுத்துச் செல்லாதீர்கள்.

உங்களுடைய புலன்களை 24மணிநேரமும் பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள். நாள் முழுவதும் முடியவில்லையென்றால் குறைந்தபட்சம் சந்தியா காலங்களில் மட்டுமாவது உங்களை பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்.

"சுஏன் அப்படிச்
சொல்கிறீர்கள்?""
என விசாரித்ததற்கு,
"சுநான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என
சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை.
கனவை நிஜமாக்க
உடல், பொருள்,
ஆவி அனைத்தையும்
செலவழித்து என்னைப்
படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

சந்தியா காலம் என்பது புலன்களால் உணரமுடியாத தன்னுணர்வால் உணரக்கூடிய திறனைத் தரக்கூடிய 1 1/2மணி நேரம் பகலும் இரவும் சந்திக்கும் நேரம். இந்தியாவில் இது 6.00 - 7.30 காலையிலும், மாலையிலும், சூரிய உதயம், அஸ்தமனம்... இந்த காலம் தேசத்துக்கும் தேசம் மாறுபடும். சந்தியா காலத்தில் நாம் எதிர்மறையான நினைவுப் பதிவுகளை நம்முடைய இருப்புத் தன்மையில் நுழைவதற்கு அனுமதிக்கக்கூடாது.

நம்முடைய இருப்புத் தன்மையில் சந்தியா காலத்தில் நுழையும் எதுவாயினும் அலையே நம்முடைய வாழ்க்கை முழுவதும் தொடர்ந்து இருந்து வெளிப்படுத்தும்.

கிருஷ்ணர் இந்த ஒரு அறிவுரையை, இந்த ஒரு நுட்பத்தை தருகிறார். ஏனென்றால் இதுதான், நாம் அதை மாற்றக்கூடிய வழி. இந்த நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி நாம் மாற்றம் அடைகின்றோம். மேலும் உணர்வு பெருமாற்றம் நிகழமுடியும்.

இதுவரையில் உணர்வுப் பெருமாற்றம் நம் மனதில் நம்முடைய எதிர்மறையான நினைவுப் பதிவுகள் அடிப்படையில்தான் நிகழ்கின்றது. நாம் உள் எடுத்துச் செல்லும் நினைவுப் பதிவுகளில் மாற்றம் கொண்டு வந்தால், நம்முடைய மன அமைப்பைவேறுபட்டசக்தி அமைப் புக்குஅல்லது அதிர்வுக்கு நகர்த்தினால், உணர்வு பெருமாற்றம் நிகழும். நாம் கருத்துக்களை நேர்மறை நினைவுப் பதிவுகளினால் மற்றும் உறுதியான அடித்தளத்தினாலும் செயல்முறைப்படுத்துகின்றே றாம்.

இருபத்தைந்து
வருடம் போராடினார்.
அமெரிக்காவில் எனக்கு
வேலை கிடைத்தபறகுதான்
அவர் ஓய்வெடுத்தார்.
வாழ்க்கையை வாழ
அவருக்கு அப்போதுதான்
நேரம் கிடைத்தது. அதன்
பலன்தான் எங்களுக்குத்

கிருஷ்ணர் ஒரு நுட்பத்தை, ஒரு அறிவுரை தருகிறார். ஐந்து புலன்களையும், எதிர்மறையான கருத்துக்களிலிருந்தும், பாதுகாத்து நேர்மறையான கருத்துக்களை ஐந்து புலன்கள் மூலமாக நிரப்ப வேண்டும். நாம் எதையெல்லாம் உள்வாங்குகின்றோமோ அவையே நம்முடைய இருப்புத் தன்மை ஆகின்றது. மேலும் நாம் அந்த ஆற்றலை/சக்தியை வெளிப்படுத்துகின்றோம்.

சந்தியா காலத்தை நல்ல வழியில் செலவழியுங்கள். அந்த நேரத்தில் வீட்டில் தியானம் செய்யுங்கள். நீங்கள் தியானம் செய்யவில்லையென்றால், கோவிலுக்கு அல்லது சர்ச்சுக்கு செல்லுங்கள். ஏதாவது தெய்வீகமான/ஆன்மீக செயல் செய்யுங்கள். நேரத்தை வீணடிப்பதற்கு பதிலாக, எதிர்மறையான நினைவுப் பதிவுகளை சேர்த்துக் கொள்வதற்கு பதிலாக மந்திரங்கள் உச்சரியுங்கள். பிரார்த்தனை துதிகளைச்

பணியாளர்களை/அலுவலர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து, பயிற்சி அளிப்பவர்கள் குறிக்கோள் ஒன்றை மட்டுமே அவர்களுடைய கருவியாக உபயோகிக்கின்றார்கள். என்ன குறிக்கோள்/ நோக்கம் அது?

ஒருவரை குறிக்கோளுடன் செயல்படவைப்பது என்ற முழு கருத்தை தீங்கு விளைவிக்கக் கூடியது. ஒருவர் குறிக்கோளுடன் செயலாற்றுவதற்கு நாம் ஒரு காரட்டை (இஹழ்ம்ற்) அவருக்கு முன்னால் பிடிக்கவேண்டும். அதன்பிறகு அந்த காரட் (இஹழ்ம்ற்) அவரது இலட்சியம் ஆகிவிடும். நாம் கழுதைகளாக இருந்தால், நாம் காரட்டை (இஹழ்ம்ற்) தொடர்ந்து செல்வோம். நமக்கு அறிவாற்றல் இருந்தால், நமக்கு முன்னால் காண்பிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் காரட் எப்பொழுதுமே அடைய முடியாதது என்று உணர்வோம்.

காரட் (இஹழ்ம்ற்) அடையக்கூடிய தூரத்தில் இருக்கின்றது. அதை கழுதหยால் சாப்பிடப்பட்டுட்டு என்றால் கூட, அது ஒரு காரட் சாப்பிட்டவுடன் திருப்தி அடைந்துவிடுமா? ஒருபோதும் இல்லை. அது மேலும் அதிகமான காரட்டை கேட்கும். அதனால்தான் அந்த கழுதையை இயக்கும் நபர் போதுமான புத்திசாலித்தனத்துடன் அதை எப்பொழுதும் அடைய முடியாத இடத்திலேயே வைத்திருப்பார்.

அந்த கழுதை காரட்டின் பின்னால், அமைதியற்ற செயலில் பின்னால் ஓடுவோம். அது நிலையாக ஓரிடத்தில் இருக்காது. இந்த காரட் மிக அருகில் இருக்கின்றது. ஆனாலும் எங்கு தொலைவில் உள்ளது. அதனால் நிலையாக எப்படி இருக்க முடியும்? இதுதான் கூட்டமைப்பு நிறுவனங்களில் இருப்பவர்களின் கதை இதுதான்.

வியாபாரம் செய்பவர்கள் வருந்துவார்கள். சுவாமிஜி வியாபாரம் செய்வது மிகவும் கடினமாக இருக்கின்றது. ஒருவருமே நாణயமாக/நேர்மையாக இந்த காலத்தில் இல்லை. ஒவ்வொருவரும் ஏமாற்றுக்காரர்களாக/ மோசம் செய்பவர்களாக இருக்கின்றனர். என்னால் ஒருவரையுமே நம்ப முடியவில்லை. நான் பணநஷ்டத்தை அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். நான் எவ்வளவு காலம் இதைத் தொடர்ந்து தாங்க முடியும் என்று தெரியவில்லை. தயவு செய்து ஏதாவது வழி சொல்லுங்கள்.

இருபத்தைந்து வருடம்

'ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?' என
விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல்,
பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து
என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

குறிக்கோள்/இலக்காகவே இருக்கும்.

அதனால்தான் வெற்றியடைகின்ற மனிதர்கள் எப்பொழுதும் எந்தச் செயலை அவர்கள் செய்தாலும் மிகுந்த ஆர்வத்துடன் செய்வார்கள். எதுவரையில் அவர்கள் செய்யும் செயல் மகிழ்ச்சியை தரக்கூடியதாக இருக்கின்றதோ, அதுவரையில் அவர்கள் இறுதியில் என்ன நிகழும் என்பதைப் பற்றி கவலைப்படுவதில்லை. நாம் என்ன செய்கின்றோமோ அதை மிகுந்த ஆர்வத்துடன்/ஈடுபாட்டுடன் செய்தால், நாம் செய்வதை மகிழ்ச்சியுடன் செய்வோம். நாம் எதைச் செய்தாலும் அது அருமையானதாகவும், வெற்றிகரமானதாகவும் அமையும்.

எப்படியாயினும், நாம் எதுவரையில் போராடுகின்றோமோ, பணம் சம்பாதித்த பிறும் கூடி நாம் துன்பப்படுகின்றோம். எந்த இலக்கை துரத்தி பின்செல்கின்றோமோ அது கானல் நீராக, மாயத் தோற்றமாக இருக்கும். நாம் அந்த இலக்கை அடைந்தவுடன். நாம் அடுத்த இலக்கை நோக்கி செல்ல கட்டாயப்படுத்தப்படுவோம். நமக்கு, ஒரு நிமிட கால அவகாசம் கூட நின்று ஓய்வு எடுத்துக் கொள்ளவோ, அடைந்த இலக்கைப் பற்றி மகிழ்ச்சி கொள்ளவோ இருக்காது. ஒரு பொருளை முயன்று அடைவது, மகிழ்ச்சியான செயலாக இல்லாமல், இலட்சியமாகவே ஆகிவிடுகின்றது.

நாம் ரஜஸ்ஸில் இருந்தால் எப்பொழுதுமே
மகிழ்ச்சியாக இருக்கமுடியாது. அது நம்மை
கழுதைப் போல நாம் சோர்வடைந்து,
வலுவிழந்து வீழ்கின்ற வரையில் நம்மைச்
செலுத்துகின்றது. நாம் தான் முடிவு செய்ய
வேண்டும் ; இந்த வழியில்தான் நம்முடைய
வாழ்க்கையை வாழப்போகின்றோமோ இல்லையா
என்று.

உங்களையே கேட்டுக் கொள்ளுங்கள். நான் கழுதையைப் போல, அதன் முன்னால் தொங்கவிடப்பட்ட காரட்டின் பின்னால் அது செல்வது போல என்னுடைய வாழ்க்கையை செலுத்த வேண்டும் என்று விரும்புகின்றேனா.

இல்லை, நான் விரும்புவது இது இல்லை என்று நம் முடிவெடுத்தோமானால், இதுதான் ரஜஸ்ஸிலிருந்து விடுபட்டு, ஆனந்தத்தை நோக்கிச் செல்வதற்கான நேரம்.

கேள்வி : சுவாமிஜி, சமுதாயம் எப்படி விதிகள் இல்லாமல் இயங்க முடியும்? கட்டுப்பாடில்லாத ஒழுங்கின்மைதான் இருக்கும். ஒவ்வொருவரும்

பெண்ணோ அல்லது ஆணோ அவர்கள் என்ன நினைக்கிறார்களோ அதைச் செய்தால் மற்றவர்கள் எப்படி வாழமுடியும்?

விதிகளை ஏற்படுவதற்காக சமுதாயம் உபயோகிக்கின்ற வாதம் இது. யார் சுதந்திரவாதி? சமுதாயத்தால் ஏற்படுத்தப்பட்ட விதிகளுக்குப் புறம்பாக செயல்படும் மனிதன் சுதந்திரவாதி. கண்மூடித்தனமான, எந்தவித புரிந்துக்கொள்ளுதலையும், ஏற்படுத்தாமல் உருவாக்கப்பட்ட விதிகளை எதிர்ப்பவரே சுதந்திரவாதிகள்.

சிறந்த ஆன்மீக குருமார்கள் அனைவருமே சுதந்திரமான கொள்கை உடையவர்கள்.அவர்கள் எப்பொழுதுமே சமுதாயத்தின் சட்ட திட்டங்களை/விதிகளை ஏற்றுக் கொண்டதில்லை. அவர்கள் சமுதாயத்தின் கட்டுறுமானப் பாங்கையும் அவர்களை கட் டுறுத்துவதற்காக எடுக்கும் முயற்சியையும் உடைத்தெறிந்தார்கள்.

அவர்களுடைய சுதந்திரத்தன்மை/
விடுபட்ட உணர்வின் வெளிப்பாடு மற்றவர்களை
அந்த உணர்வு நிலைக்கு எடுத்துச் செல்ல உத
வுவதற்காகத்தான். ஆனாலும் இந்த ஞானிகள்
தங்கள் உடலை விடும்பொழுது அவர்களுடைய
உணர்வு வெளிப்பாட்டின் அனுபவங்கள்
முடிவாக மறக்கப்பட்டு அவர்களுடைய அனுபவ
வெளிப்பாடுகள் ஒரு கொள்கைகள் அடங்கிய
குறிப்பேடாக மாறிவிட்டது. சமுதாயமும்,
மதமும் ஞானிகளின் அனுபவ வெளிப்பாட்டை,
விதிகளையும் கட்டுப்பாடுகளையும் ஏற்படுத்த
கொள்கை குறிப்பேடாக உபயோகித்துக்
கொண்டது.

கட்டுப்பாடற்ற நிலை என்பது சு தந்திரத்தின் வெளிப்பாடு. அது இயற்கைக்குள்ளும், இயற்கையோடும் இணைந்து வாழ்வதும், இதன் அர்த்தம் வாழ்க்கையின்/உலகத்திற்கு இறுதி என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கின்றோம். ஏன்?

விதிகளும், கட்டுப்பாடுகளும் அடிமைத் தனத்தை உருவாக்குகின்றன. அவை ஆசை அல்லது அச்சத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு எல்லையை வரையறுக்கின்றன. ஏதாவது ஒரு விதத்தில் அவை உங்களை அடிமைப்படுத்துகின்றது. இந்த விதிகளும் கட்டுப்பாடுகளும் சமுதாயத்திலும், சமுதாயத்தால் உருவாக்கப்பட்ட நிறுவனங்களாலும் உங்களை கட்டுப்படுத்தவும், தன்னுடைய பிடியில் வைத்துக் கொள்ளவும் பயன்படுத்தப்படுகின்றது.

இருபத்தைந்து
வருடம் போராடினார்.
அமெரிக்காவில் எனக்கு
வேலை கிடைத்தபிறகுதான்
அவர் ஓய்வெடுத்தார்.
வாழ்க்கையை வாழ
அவருக்கு அப்போதுதான்
நேரம் கிடைத்தது. அதன்
பண்தான் எங்களுக்குத்

முடுக்கிவிடப்பட்ட பொம்மையைப் போல
செயல்படுகின்றோம். தமோ குணத்தில்
இருக்கும்பொழுது நாம் செயல்படாத பாட்டரி
(ஆஹற்றங்ழ்ஹ்) இடப்பட்ட பாட்டரியினால்
இயங்கும் பொம்மை இருப்பது போல இருக்கின்றே
றாம்.

கிருஷ்ணர் வலிமையான வார்த்தைகளால் எப்படிப்பட்ட மோசமான/குணப்படுத்த முடியாதது அந்தநிலை என்பதை விளக்கிச் சொல்கிறார். அஞ் ஞானம், முட்டாள்தன்மை, மனமயக்கம்/மாயை, செயலற்றத் தன்மை மற்றும் மகிழ்ச்சியின்மை.

ஒருவர் ரஜஸிலிருந்து தமஸக்குள் எவ்வளவு வேகமாக சென்று விழமுடியும் என்பது ஆச்சரியப்படத்தக்க விஷயம். அமைதியற்ற செயலிலிருந்து மந்தத் தன்மைக்கும், செயலற்றத் தன்மைக்கும் மந்தத் தன்மைக்குச் செயலற்றத் தன்மைக்கும் நழுவிச் செல்வது மிகவும் எளிது. அர்த்தமற்ற செயல்கள், இறுக்கத்துடனும், கடுமையுடனும் செய்யும் செயல்கள், புலன்களை திருப்திப்படுத்துவதற்காக மட்டுமே செய்யப்படும் செயல்கள் ஆழமான சோர்வை நோக்கியே அழைத்துச் செல்லும்.

தமஸ்-ல் நாம் காணும் அர்த்தமற்ற செயல்களும், சத்வ நிலையில் நாம் உணரும் காரணமற்ற மற்றும் இலக்கில்லாத செயல்களும் ஒன்றாகாது. தயவுசெய்து இரண்டையும் குழப்பிக் கொள்ள வேண்டாம்.

நான் முன்பே சொன்னது போல, ரஜோ குணத்தின் உண்மையான அபாயம் என்னவென்றால் நாம் தொடர்ந்து இலட்சியத்தை நோக்கியே மையம் கொண்டுள்ளோம். ஒரு அர்த்தமற்ற குறிக்கோளைப் பின்பற்றும் பொழுது நாம் அந்தப் பாதையில் மகிழ்ச்சியுடன் செல்ல மறந்துவிடுகின்றே றாம். வாழ்க்கையில் எந்த குறிக்கோளும் இல்லை. வாழ்க்கைக்கு அர்த்தம் மட்டுமே உண்டு. வாழ்க்கையின் அர்த்தம் என்பது உணர்வுடனும், விழிப்புடனும், மற்றும் நம்முடைய உள்ளுலக

"சுஏன் அப்படிச்
சொல்கிறீர்கள்?""
என விசாரித்ததற்கு,
'சுநான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என
சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை.
கனவை நிஜமாக்க
உடல், பொருள்,
ஆவி அனைத்தையும்
செலவழித்து என்னைப்
படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

இந்தியாவைப் போன்ற ஏழை நாடுகளில் மக்கள் குறைந்தபட்ச வசதிகளை அடைவதற்காக நம்பிக்கை இழந்த நிலையில் அல்லது சிறிதளவு நம்பிக்கையுடன் இருக்கிறார்கள். ஒரு நாளைக்கு மூன்று வேளை உணவு, காலணிகள் அணிவது அல்லது பள்ளிக்குச் செல்வது என்பதே பலருக்கு மிகப்பெரிய ஆடம்பரம். அடிப்படைத் தேவைகளை இழந்தவர்களுக்கு துன்பம் எழுவது தோல்வியினால் ஏற்படும் மனச்சோர்வினால்தான். இது குணப்படுத்துவது என்பது எளிது. அவர்களுக்குத் தேவையானது எல்லாம் சில வெற்றிகள். அது கிடைத்தவுடன் அவர்கள் சந்தோஷமடைந்துவிடுகின்றனர்.

வெற்றியினால் ஏற்படும் மனச்சோர்வை எதிர்கொள்வது என்பது மிகவும் கடினம். நாம் மிகவும் கடுமையாக உழைத்து எப்பொழுதும் வெற்றியடைந்து கொண்டே இருக்கும் நேரத்தில் தோல்வியை அனுபவமாக பெறும்பொழுது அதை ஏற்றுக் கொள்வது மிகவும் கடினமானது. அதனால் என்ன விளைவு ஏற்படுகின்றது என்றால் மனச்சோர்வு தமஸ்.

Feather illustration inside a callout box

இருபத்தைந்து
வருடம் போராடினார்.
அமெரிக்காவில் எனக்கு
வேலை கிடைத்தபறகுதான்
அவர் ஓய்வெடுத்தார்.
வாழ்க்கையை வாழ
அவருக்கு அப்போதுதான்
நேரம் கிடைத்தது. அதன்
பண்தான் எங்களுக்குத்

பொதுவாகவே, நம்முடைய உண்மையான
நான் என்னும் தன்மையை அறியாதபொழுது
பிறப்பதுதான் தமஸ். இது ஆன்மீக வாதியை
மீறும் செயல். ஆதாம் மற்றும் ஏவாள் செய்த
முதன்மையான ஆன்மீக விதி மீறல் பாம்பு
சொன்னதை கேட்காததோ அல்லது புணர்ச்சியில்
ஈடுபட்டதோ அல்ல. அது அவர்களுடைய
உள்ளுகல இறைத் தன்மையை புரிந்துக்
கொள்ளமுடியாதத் தன்மையே காரணம்.

சில நேரங்களில் தமஸ் அறியாமையிலிருந்து விலகிச் செல்ல முயற்சி க்கும்பொழுது எழக்கூடும். ஒரு ஆழமான ரஜோ குணத்தில் இருக்கும் மனிதர், துடிப்புடன் வெளியுலகப் பொருட்களை ஈட்டுவதில் ஆர்வமாக இருந்தவர், ஆன்மீகப் பாதையில் நுழையும்பொழுது, அவர் எளிதாக தமோ குணத்திற்கு சிறிது காலத்திற்கு செல்லக்கூடும்.

நான் இதை நம்முடைய ஆஸ்ரமத்தில் பார்த்திருக்கின்றேன். அமைதியற்ற அர்த்தமற்ற செயல்களை செய்வதைப் பழக்கமாக கொண்ட மனிதர், தனக்குள் மையம் கொள்ளும்பொழுது உடல்-மன அமைப்பு ஆரம்பத்தில் செயல்படுவதை மறுக்கின்றது. பிறகு செயல்பாடற்றத் தன்மைக்குள் தமஸ்க்குள் மூழ்கிவிடுகின்றது.

மக்கள் சரியாகச் சொல்ல வேண்டுமானால் பகலிலும், இரவிலும் எதையும் கூட்டமைப்பு நிறுவனத் தலைவர்கள் (இர்ழ்ல்ர்ழ்ஹற்ங் பங்ஹக்ங்ழ்ள்) சரியான கருவியாக பயத்தைப் பயன்படுத்துகின்றனர். ஏனென்றால் அவர்களே பயத்தினால் நிரம்ப Perl உள்ளனர். அவர்கள் பாதுகாப்பற்ற மக்கள். அவர்கள் தமோ குண த்தால் செலுத்தப்படுகின்றனர். தமோ குணம் தமோ குணத்தையே உருவாக்கும்.

இவ்விதமான மனிதர்களை வழிநடத்துவதற்கான ஒரே வழி அவர்களை நேரடியாக எதிர்கொள்வது தான். நேரடியாக எதிர்கொள்ளும்பொழுது பயம் மறைந்துவிடும். இது நம்முடைய நிழல் போன்றது. நாம் திரும்பிப் பார்க்கும்பொழுது நிழலை நாம் காண்பதில்லை. பாதுகாப்பற்ற தலைவர்கள் நம்முடைய அச்சத்திலிருந்து அவர்கள் சக்தியை பெறுகின்றனர்.

நாம் எழுந்து நின்று அவர்களை நேரடியாக எதிர்கொண்டால், நம்மை எதிர்கொள்வதற்கு அவர்களுக்கு ஆற்றல் இருக்காது. இது ஆவிகள் மற்றும் பேய்களின் மீது வைத்திருக்கும் அச்சத்தைப் போன்றது. நம்முடைய பயம் மற்றும் நம்பிக்கையான அவை நம்மை துன்புறுத்தக்கூடும் என்ற எண்ணம் அவற்றிற்கு துன்புறுத்தக்கூடிய ஆற்றலைத் தருகின்றது. அவை நம்மை துன்புறுத்துகின்றன. ஒருமுறை அவற்றை நாம் எதிர்கொண்டால் அவை ஓடிவிடும்.

தமஸ் என்பது இருளின் தன்மை. இது எதிர்மறையானது. நம் இருளை வெளிச்சத்தை உள்ளே எடுத்து வருவதன் மூலமே நீக்க முடியும். அதுபோலவே நாம் அறியாமையை வெளியேற்றுவதற்கு, விழிப்புணர்வை உள்ளே எடுத்து வரவேண்டும். உபநிஷத் தமஸோமா-ஜோதிர்கமய அதாவது இருள் தன்மையை வெளிச்சத்தை உள் கொண்டு வருவதன் மூலம் வெளியேற்றலாம்.

ஜகத்குருவாகிய கிருஷ்ணருடைய ஒளியும், அறிவாற்றலும், உங்களுடைய இருள் தன்மையையும் தமோ குணத்தையும் சிதறச் செய்கின்றது.

இந்த செய்யுள்களில்/ஸ்லோகங்களில், கிருஷ்ணர் மனிதன் இந்த மூன்று குணங்களான சத்வம் ரஜஸ் மற்றும் தமஸ் நிலையில் திளைத்திருக்கும் பொழுது மரணம் சம்பவித்தால் எங்கே செல்கின்றான் என்பதை கிருஷ்ணர் நமக்குச் சொல்கின்றார். ஒரு சாத்வீக நிலையில் உள்ள மனிதன் ஞானியாகின்றான் ஒரு தமஸ்

இருபத்தைந்து வருடம் மனநிலையில் நம்முடைய வாழ்க்கையை வாழ்ந்தோமோ அந்த மனநிலை நம்முடைய மரணம் வரை மட்டுமே தொடராமல், மரணத்திற்குப் பின்னும் தொடர்கிறது. இந்த மனநிலை, இந்த கட்டுறு மனப்பாங்கு, இந்த வாசனா (யஹள்ஹய்ஹ) இவற்றுடனேயே நாம் வாழ்க்கை தொடருகிறோம். அவற்றுடனேயே நாம் வாழ்க்கையை விட்டு பிரிகின்றோம்.

நாம் மீண்டும் பிறப்பெடுக்கும்பொழுது, நம்முடைய ஆன்மா இன்னொரு உடலை, தான் புகுவதற்கு/இருப்பதற்கு தேடுகின்றது. இந்த மனநிலையுடனும், இதே வாசனா (யஹள்ஹய்ஹ)வுடனும், மீண்டும் பிராரப்த கர்மா, கடந்தகால நிறைவேறாத ஆசைகளுடனும் தோன்றுகின்றது. இவையே இந்த பிறவியின் கட்டுறுமனப்பாங்கின் அடிப்படையாகிவிடுகிறது. அவைகளே சம்ஸ்காரங்களின் விதைகள்.

நம்முடைய இரண்டாவது நிலை நிகழ்ச்சியான நித்யானந்த ஸ்புரண தியான முகாம்கஆட-2 நாம் சம்ஸ்காரங்களை விரிவாக தெரிந்துக் கொள்கின்றோம். ஒரு பக்கம் நித்யானந்த ஸ்புரண தியான முகாம் நம்மை மரண அனுபவத்திற்குள் எடுத்துச்செல்கின்றது. இந்த தியானமுகாம் என்னால் தனிப்பட்ட முறையில் பயிற்சி அளிக்கப்பட்டு, அமர்த்தப்பட்ட ஆசிரியர்களால் நடத்தப்படுகின்றது. இது நம் உடலைச் சுற்றி உள்ள ஏழு சக்தி அடுக்கு கள் சம்பந்தப்பட்டது. மரணத்தின்போது ஆன்மாவானது இந்த ஏழு அடுக்குகளையும் கடந்து, நீங்கள் உங்கள் வாழ்க்கையின் அனுபவங்களிலிருந்து விடுவிக்கின்றது.

இன்னொரு விதத்தில் பார்க்கப்போனால், கஆட-2 நம்முடைய கட்டுறு மனப்பாங்கை கரைத்தல் பற்றியது. இந்த தியான முகாமில் பங்குகொள்ளும் அன்பர் செய்யும் தியானத்தின் மூலமாக பல மேலோட்டமான மற்றும் ஆழமான சம்ஸ்காரங்கள் எரிக்கப்படுகின்றன.

இந்த கஆட-2 தியான முகாமின் முடிவில் அவர்களது மறுபிறவிக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து அவர்களுக்கு ஆன்மீகப் பெயரை தேர்ந்தெடுத்துக் கொடுக்கிறேன். இந்த தியான முகாம் ஒவ்வொருவரையும் இறுதி சத்தியத்தின் ஒரு துளியையாவது உணரவைக்கின்றது. எது நம்மை இந்த சத்தியத்திலிருந்து வேறுபடுத்தி, பிரித்து வைப்பது நம்முடைய சம்ஸ்காரங்களே. கஆட-2 நிலையை முடித்தவர்கள், கடந்த காலத்தில் அவர்களிடம் தவறாக நடந்து கொண்டவர்கள் மீதான விரோதத்தைத் தக்க வைத்துக் கொண்டிருக்க மாட்டார்கள். அவர்களுடைய அணுகும் தன்மை எதிர்மறையாக இருக்காது. அவர்களிடம் ஒருவரைப் பற்றி விமர்சிப்பது குறைந்துவிடும். மற்றவர்களைப் பற்றி அவர்களது மனப்பான்மை முழுவதுமாக மாறிவிடுவது அவர்களுடைய உள்ளுலகத்தில் கட்டுறு மனப்பாங்கிலிருந்து விடுபட்ட, மற்றும் சம்ஸ்காரங்கள் கரைந்த அனுபவத்தின் விளைவினால் நிகழ்கின்றது.

நாம் இப்பொழுது எவ்வாறு வாழ்கிறோம் என்பதே நாம் எவ்வாறு மீண்டும் பிறப்போம் என்பதை நிர்ணயம் செய்கின்றது. நாம் மீண்டும் பிறக்கின்றோம் என்பதை நிரூபிக்க விஞ்ஞானப்பூர்வமான ஒப்புக் கொள்ளக் கூடிய ஆதாரங்கள் பல இருக்கின்றன. நாம் ஒரு கிறிஸ்துவராகவோ அல்லது முஸ்லீமாகவோ நம்முடைய மதம் மறு அவதாரத்தின்மீது நம்பிக்கைக் கொள்ள நம்மை அனுமதிக்கின்றதோ இல்லையோ, ஒரு தேர்ந்த உளவியல் நிபுணர் அல்லது மனோதத்துவநிபுணர், நம்மை பின்னோக்கி கடந்த காலத்திற்குள் எடுத்துச் செல்லமுடியும். இது சந்தேகத்துக்கிடமில்லாமல் இது உண்மையென்றாலும், இந்த செயல்முறைகள் கையாளப்படும் விதத்தை நான் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. இது முறையாக செய்யப்பட்டால் மக்கள் இதனால் பயனடையக்கூடும்.

நம்முடைய நம்பிக்கை அமைப்பு மறுபிறப்பை தேர்ந்தெடுக்க நம்மை அனுமதிக்கும்பொழுது வாழ்க்கை குறைந்த இறுக்கத்துடன் இருக்கும். நாம் ஒருமுறை மட்டும் பிறந்து இறப்பதில்லை. நாம் மீண்டும் மீண்டும் பிறக்கின்றோம். இறக்கின்றோம். அதனால், மறுபிறப்பால் இருக்கும் உயர்ந்த நம்பிக்கையை அனுமதிக்கும் கீழைநாட்டு மதங்கள் தங்களுடைய தனித்தன்மையின் மீதும், மற்றவர்களின் மீதும் மிகுநூ;த சகிப்புத்தன்மை உடையவையாக இருக்கின்றன. நாம் நம்முடைய பாதையை இனிமையாகக் கழிக்க அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கின்றோம். நாம் இங்குமங்கும் அலைந்து கொண்டிருக்கலாம். சிறிதுசிறிதாக நாம் சத்தியத்தை அடைந்துவிடுவோம் என்று நம்பிக்கை கொள்கின்றோம்.

மறுபிறப்பில் நம்பிக்கை உள்ள கீழை நாட்டு மதங்கள் எல்லாம் சொர்க்கத்தைப் பற்றியும் நரகத்தைப் பற்றியும் ஒரு உறுதியான கருத்தை எதுவும் வைத்திருக்கவில்லை. அவை இணக்கத்துக்குரிய வளைந்து கொடுக்கக்கூடிய கருத்துக்கள் அவை வளையாத

அதன்பிறகு நான், நான் மட்டுமே என்பதில்லாமல், நானும் நீயும் என்றாகி, சி றிது சிறிதாக நீங்கள் என்பது அன்னையும் உள்ளடக்கியதாகிவிடும். எல்லா நடவடி க்கைகளுமே நிபந்தனையற்றதாகிவிடும்.

நிகழ்காலத்தன்மை என்றும் மாறாதது. அந்த நிலையே உயர்ந்த கிரகங்களின் நிலை, நாம் ஒவ்வொருவரும் பேசுகின்ற சொர்க்கத்தைச் சார்ந்தது. நாம் உயிருடன் இருக்கும்பொழுதே நாம் சொர்க்கத்தில் வசிக்கலாம். நம்முடைய ஆன்மா உடலைக் கடந்துச் செல்லும்பொழுது அதற்கு அதனுடைய சம்ஸ்காரங்கள், கட்டுறு மனப்பாங்கு ஆகியவற்றைகடந்து செல்லக்கூடிய ஆற்றல் இருக்கின்றது. இவற்றையெல்லாம்கடந்து உண்மையான தன்னைத்தானே உணர்ந்துகொள்ளும் ஆற்றலுக்குள் செல்கின்றது.

ஒருவர் தமோ குணத்தில், ஆழமான அறியாமையிலும், மகிழ்ச்சியற்ற தன்மையிலும் இருக்கும்பொழுது, கீழான மறுபிறவியில் வீழ்கின்றார். கிருஷ்ணர் சொல்கின்றார். அப்படிப்பட்ட மனிதர் மிருகமாக/விலங்காக மறுபிறப்பை அடைகின்றார்.

மனித குலத்தின் கீழ்நிலையான சக்தி மையம் மூலாதார சக்கரம், முதுகுத் தண்டின் நுனிப்பகுதியில் அமைந்துள்ள மூலமான மையம். அதுவே காமத்திற்கான மையம். இந்த உயர்ந்த மையத்தில் தான் மிருக சக்தி வேலை செய்கின்றது. எல்லா மிருகங்களும் தொடர்ந்து உயிர் வாழும் உணர்வின் அடிப்படையில் தான் இயங்குகின்றன. அவற்றினுடைய இயல்பே அதற்காகவே அந்த நிலையில் வைக்கப்பட்டிருக்கின்றது. அதில் எந்த தவறோ அல்லது தகுதியில் குறைந்ததோ அல்ல. அதுதான் அவற்றினுடைய இயல்பு.

மனிதர்களுக்கு உணர்வு நிலையில் மேல்நோக்கிச் செல்வதற்கான அறிவாற்றல் தரப்பட்டிருக்கின்றது. நமக்கு தவறுகள் செய்வதற்கான சுதந்திரம் இருக்கின்றது. நாம் தவறுகள் செய்கின்றோம். கிருஷ்ணர் அறியாமையில் மீண்டும் பிறப்பெடுப்பதையும், மிருகங்களைப் போல் பிறப்பதைப் பற்றி பேசும்பொழுது அவர் மிருகங்களின் பெருமையைக் குலைத்துப் பேசுவதற்காக இல்லை. கிருஷ்ணர் எந்த மனிதர் உள்ளுணர்வின் அடிப்படையில், மூலாதார சக்கரத்தின் பாதிப்பினால், மிருக இயல்பினால், நடந்து கொள்கின்றாரோ,. அவர் மனிதனுடைய ஆற்றலைப் பற்றிய

இருபத்தைந்து வருடம்

யார் ஒருவருக்கு உண்மையான பொருள் கிடைப்பதற்கு வழியில்லையோ அதன் அர்த்தம் எதுவாக இருந்தாலும் சரி, நாம் விவாதத்தல் ஈடுபடுகின்றோம்.

எது இயல்பானது? எது இயல்பில்லாதது? ஆதி சங்கரர் நாம் வாழ்ந்துக் கொண்டிருக்கும் இந்த வாழ்க்கை இயல்பானது இல்லை என்கிறார். நமக்கு, உண்மையைப் போன்று தோற்றமளிக்கக் கூடிய வாழ்க்கைக்கு இயல்பானது அல்ல. யார் இந்த உண்மைப் போல் தோற்றமளிக்கக்கூடிய வாழ்க்கையை முழு திருப்தியுடன் வாழ்கின்றார்களோ அது இயல்பானது. ஒருவர்க்கு கற்பனையாக தெரிவது மற்றவருக்கு உண்மையாக இருக்கும்.

1970களில் ஹரப்பா கலாச்சாரம் நடைமுறையில் இருந்தபொழுது, ஒரு சில நன்கு தெரிந்த ஆசிரியர்கள் கற்பனையான போதை வஸ்துக்களை ஆன்மீக அனுபவங்கள தூண்டுவதற்காக ஆதரித்தனர். மரிஜோனா, கநஈ, வெளிநாட்டிலிருந்து தருவிக்கப்பட்ட கற்றாழை, பலநிற காளான்கள், மற்றும் பல பொருட்கள், மக்களால் தியானத்தின் மூலம் அனுபவமாகப் பெறமுடியாத ஆனந்தத்தை பெறுவதற்காக பரிந்துரைக்கப்பட்டது. உடனடி நிர்வாணா (ஐய்ள்ற்றஹய்த் சண்ட்ஸ்ஹய்ஹ) என்று அழைக்கப்பட்டது.

பிரச்னை என்னவென்றால், இந்த போதைப் பொருட்கள் பீனியல் சுரப்பியின் செயல்களை தூண்டிவிட்டு, டோபமைன் (ஈர்ல்ஹம்ண்ய்ங்) வெளியேற்றினாலும் அவை எந்த விதத்திலும் ஆன்மீகம் சம்பந்தப்பட்டவை அல்ல. சில ஆன்மீக அனுபவங்களின்போது (ஈர்ல்ஹம்ண்ய்ங்) டோபாமென் வெளியேற்றம் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. ஆனாலும் தாக்கம் எதிர்மாறாக (தங்ஸ்ங்ம்ள்ங்க்) வேலை செய்வதில்லை. டோபாமென் வெளியீடு ஆன்மீக அனுபவத்தை உறுதிப்படுத்துவது இல்லை. அது போலியானது.

நாம் எதை நிகழ்காலத்தில் அனுபவமாக உணருகின்றோமோ அதுவே நிஜம். நிகழ்காலத் தருணங்களே உண்மையான தருணம். நிகழ்காலத்தின் தருணமே நிலையானது. எதிர்காலமோ அல்லது இறந்தகாலமோ நிலையானதாக இருக்காது. அவை உண்மையானவை அல்ல. ஏனென்றால் அவை இரண்டிற்குமே இப்பொழுது இருப்பு என்பது இல்லை. அவற்றிற்கு நேர்மறையான இருப்புத்தன்மை நிகழ்கால நேரங்களில் இருப்பதில்லை.

நாம் கைகளை நீட்டி இறந்தகாலத்தையோ, எதிர்காலத்தையோ பிடிக்க இயலாது. அவை நிகழ்காலத்தில் நம்மைச் சூழ்ந்துள்ள/ஆக்கிரமித்துள்ள எண்ணங்கள்., நாம் இப்பொழுது சந்தோஷமாக இருப்பதாக உணர்கின்றோம். ஆனால் ஒருமணிநேரம் சென்றபின் மனக்கவலையில் வீழ்கின்றோம், என்றால் நாம் ஆனந்தத்தில் அல்லது மாறாத சந்தோஷத்தில் இல்லை. அது ஆனந்தம் அல்ல. அது தற்காலிக இன்பம்.

பல போதை வஸ்துகள், தூண்டப்பட்ட அனுபவங்கள், மற்றும் கற்பனைகள் நம்மை தற்காலிக இன்பம் என்ற எல்லைக்குள் எடுத்துச் செல்கின்றன. இது நன்மை தரக்கூடியது. அளவுகோல் எதுவென்றால் நாம் சந்தோஷமாக இருப்பதற்காக உள் எடுத்துக் கொள்ளும் பொருட்களின் தேவை மேலும் மேலும் அதிகரிக்கின்றது.

நாம் சந்தோஷத்தைத் தரும் என்று நினைத்து உள் எடுத்துக் கொள்ளும் பொருட்களின் அளவு அதிகரித்தாலும் நாம் குறைந்த அளவு சந்தோஷத்தையே உணருவோம். இப்படித்தான் போதை வஸ்துகள் அபாயகரமாக செயல்படுகின்றது. இப்படித்தான் மக்கள் போதைக்கு அடிமையாகின்றார்கள். ஹீரோயின் அல்லது கொகெய்ன் உபயோகிப்பவர்களுக்கு அவர்கள் சந்தோஷமாக உணர்வதற்கு அவை மேலும் மேலும் அதிகமாகத் தேவைப்படுகின்றது. கடைசியில் அவை செயல்படுவதை நிறுத்திவிடும். அதை உபயோகிப்பவர் அதிக அளவில் உட்கொண்டு இறந்துவிடுகின்றார். இதுதான் தமஸ்ன் ஒழுக்கமற்ற சுழற்சி.

நாம் பகல் கனவு கண்டுகொண்டும், பகல் கனவு காணும்பொழுது சந்தோஷமாகவும் இருக்கவும் முடியும். நாம் கனவு காணுவதை நிறுத்திவிட்டால் என்ன நிகழும் ? வாழ்க்கை முறை இருந்ததைப் போல துயர் நிறைந்ததாகவே இருக்கும். வாழ்க்கை சுவாரஸ்யமானதாக இருந்தால் நாம் அதிலேயே மூழ்கியிருப்போம். அதன்பிறகு நாம் பகல்கனை ஏன் காணவேண்டும்? நம்முடைய கற்பனைகள் எல்லாம் அப்படித்தான் இருக்கின்றன.

நாம் படத்தில் உள்ள சினிமா நட்சத்திரத்தைப் பார்த்து நாம் அந்த சினிமா நட்சத்திரத்தை அடைய வேண்டும் என்று நினைக்கிறோம் அல்லது அந்த சினிமா நட்ச த்திரத்தைப் போல இருக்க விரும்புகின்றோம்.

இருபத்தைந்து வருடம்

‘ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என
விசாரித்ததற்கு, ‘நான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல்,
பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து
என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

நோக்கத்தை அறிமுகப்படுத்துவதற்காக நாம் செய்யும் அமைதியற்ற செயல்கள் நம்மை மையத்தில் இருந்து விலகச்செய்து, எல்லையற்ற இருள்தன்மையுடைய/மகிழ்ச்சியற்ற தன்மையுடைய தமஸ் மற்றும் மாயையை நோக்கி இட்டுச் செல்கின்றது. ரஜஸ் நம்மை தமஸுக்குள் செலுத்துகின்றது. எதிர்க்கும் போராடும் தன்மை, ஆழ்ந்த உணர்ச்சி பிணைப்பு, மற்றும் வெறுப்பு ஆகியவை நம்மை சிறிது சிறிதாக தவறான கொள்கை பிடிப்புகளிலும், அறியாமையிலும் போட்டுவிடுகின்றது.

ஆனால் காலம் காலமாக நம் அறிவாற்றலின் ஒரு சிறிய ஒளிக் கீற்றால் நம் வாழ்க்கை இந்த வழியில் வாழ்வதற்கு அல்ல என்பதைச் சொல்கின்றது. கற்பனைகளை விட வாழ்க்கைக்கு அதிக அர்த்தம் உண்டு. நாம் தேடத் துவங்குகின் றோம். நாம் நம்முடைய உண்மையான இயல்பை கண்டுபிடித்தவுடன் நாம் நம்முடைய மையத்தை நோக்கி, ஆனந்தத்தின் மையத்தை நோக்கி நகர்கின்றோம். அதன்பிறகு ஏதோ ஒரு விஷயம் வெளியுலக வெளியில் நம்மை கவர்கின்றது. நாம் எல்லையைவிட்டு வெளிவந்துவிடுகின் றோம். நாம் தொடர்ந்து உள்ளேயும் வெளியேயும், மையப்பகுதியிலிருந்து புற எல்லைக்கும், புற எல்லையிலிருந்து மறுபடியும் மையத்திற்கும் சென்றுகொண்டு இருக்கிறோம்.

அதனால்தான் நான் மனிதர்களை
விசித்திரமானவர்கள் என்று அழைக்கின்
றேன். அவர்களால் ஒன்று மையத்திலும்
இருக்கமுடியாது. அல்லது புற எல்லை
விளிம்பிலும் இருக்க முடியாது. அவர்கள்
இடைப்பகுதியில் நிலைகொண்டு தொடர்ந்து
ஊஞ்சலாடிக்கொண்டே இருக்கின்றனர். அவர்கள்
விசித்திரமானவர்கள். அவர்கள் முழுமையான
விவேகமற்றத் தன்மையிலும் இல்லை.
அவர்களது தெய்வீக உணர்வு நிலையிலும் மையம்
கொள்வதில்லை.

நம்முடைய மையத்தை நோக்கிய, நம்முடைய உண்மையான நான் என்னும உணர்வு நோக்கிய இயக்கம் அசைவு நிகழ்வது சத்வ குணத்தால். ரஜோ குணத்தால் வெளியுலக எல்லையை நோக்கிய இயக்கம் நிகழ்கிறது. நாம் புற எல்லையின் விளிம்பில் நிலைகொண்டோமானால் நாம் தமஸ் பிடிக்கப்பட்டு இருப்போம். நாம் மனிதர்களாக இருக்க மாட்டோம். நாம் உள்மையத்தில் நிலைகொள்ளும்பொழுது, நாம் மூன்று குணங்களைத் தாண்டிய நிலைக்குச் செல்கிறோம். நாம் திரிகுண ரஹிதம் ஆக, மூன்று குணங்களையும் தாண்டிய தெய்வீகமானவர்களாகிவிடுவோம்.. ஏழைகளுக்கு பணம் கொடுங்கள். அர்ச்சகர்களில் பலர் கடவுள் பெயரால் பணத்தை பிடுங்குகிறார்கள்.

இந்த அர்ச்சகர்கள் ஒரு பசுவை கோவிலுக்கு தானம் செய்வதற்கு, அந்த மனிதருடைய முன்னோர்களை மீட்பதற்கு பத்தாயிரம் ரூபாய் (10,000) இந்தியாவில் இது சிறியத் தொகை அல்ல வசூலிக்கின்றார்கள். அவர்கள் கடவுளை வழிபடத் துவங்கிய பிறகு அவர்கள் உங்களை தொகையை செலுத்தச் சொல்கிறார்கள். நீங்கள் அதைக் கொடுக்காவிட்டால் அவர்கள் உங்களை சபிக்கத் துவங்குவார்கள்.

அவர்கள் உங்களுடைய முன்னோர்கள் நரகத்திற்குச் செல்வார்கள். நீங்கள் நரகத்துக்குச் செல்வீர்கள், உங்கள் குழந்தைகள் நரகத்திற்குச் செல்வார்கள் என்று சொல்வார்கள். நீங்கள் அதை 200 அமெரிக்க டாலர்களை கொடுத்து நிறுத்த முடியும். இங்கு முக்கியமான விஷயமென்றால் அது உண்மையான பசு கூட கிடையாது. அது பசு இருப்பதாக பாவனை மட்டுமே செய்யப்படுகின்றது.

அப்படியே அவர்கள் உங்களுக்கு ஒரு பசுவை காண்பித்தால்கூட நன்றாக தெரிந்துக் கொள்ளுங்கள். அதே பசு ஆயிரம் முறைக்கு மேலாக உங்கள் முதுகுக்குப் பின்னால் காணிக்கையாகச் செலுத்தப்பட்டிருக்கும். இந்த மனிதர்கள் கூட்டமைப்பு நிறுவனங்களின் வரவு செலவுகளை ஐஹப்ப்ள் ஞர்ம்ழ்வ்ஹர் முக்கியஸ்தர்களைவிட நன்றாகப் புரிந்துக் கொள்வார்கள். மதங்கள் கட்டுப்பாடுகளை விதிப்பது மக்கள் இறப்பைப் பற்றி பயப்படுவதினால். சிலர் வலிகளைக் கண்டு பயப்படுகின்றனர். ஆனால் பெரும்பாலும் அதற்குப்பின்னால் பயம்தான் இரக்கின்றது. அவர்கள் பயப்படுவது தங்கள் முன்னால் என்ன இருக்கின்றது என்பது தெரியாததினால்.

அவர்கள் யாராவது ஒருவர் நீங்கள் இதைச் செய்தால் நீங்கள் சந்தோஷமான இடத்திற்குச் செல்லலாம். அதைச் செய்தீர்கள் என்றால் நீங்கள் சந்தோஷமற்ற இடத்திற்குச் செல்வீர்கள் என்று சொன்னால் சுகமாக உணர்கிறீர்கள். அவர்களுக்கு முடிவில் எங்கு செல்வார்கள் என்பதற்கான தடயம்/ஆதாரம் எதுவும் அவர்களிடம் இல்லை. ஆயினும் ஆழமாக பதிந்த இந்த நம்பிக்கை அவர்களுக்கு பதிந்திருக்கின்றது. அவர்களுடைய மதம் மட்டுமே ஒரே வழியாகி விடுகின்றது.

'ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என
விசாரித்ததற்கு, "நான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என் சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல்,
பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து
என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம் 14:18 நற்குணங்களின் நிலையிலிருப்பவர்கள் மேல்நோக்கி உயர்ந்த உணர்வு தளத்திற்குச் செல்கின்றனர் ; ஆழமான உணர்ச்சிகளின் நிலையிலிருப்பவர்கள் உலக வாழ்க்கையை வாழ்கின்றனர் ; மேலும் அறியாமையில் இருப்பவர்கள் கீழ்நோக்கிச் சென்று கீழ்நிலையே இருக்கின்றார்கள்.

14.19. எல்லா செயல்களிலும் இ ந்த குணங்களின் இயல்பைத் தாண்டிய எதுவுமில்லை என்பதை நாம் காண்கின்றோமோ, மேலும் மிக உயர்ந்த அதிகாரமுடைய கடவுள் இந்த மூன்று குணநிலைகளையும் தாண்டியவர் என்பதை அறிகின்றபொழுது நாம் அவருடைய தெய்வீக இயல்பை தெரிந்துக் கொள்ளமுடியும்.

14.20. உருவெமெடுத்த ஆன்மா இந்த மூன்று குணங்களையும் தாண்டிச் செல்ல முடிந்தால், அவர் பிறப்பிலிருந்து, இறப்பு, மூப்பு, மேலும் மனக்கவலைகள் ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபட்டு இந்த வாழ்க்கையின் அமிர்தத்தை மகிழ்ச்சியாக அனுபவிக்க முடியும்.

இங்கு முக்திக்கான சாவியை கிருஷ்ணர் வழங்குகிறார். இந்த மூன்று குணங்களைக் கடந்து செல்பவர்கள், இந்த குணங்களை ஏற்படுத்தும் செயல்களை கடந்தவர்கள், பிணைப்புகளிலிருந்து விடுபட்டு சுதந்திரமாக, உலகத்தில் ஆனந்தத்தை அனுபவிப்பார்கள். இது குருவிடமிருந்து வருகின்ற நம்பிக்கையூட்டும் வார்த்தைகள் இது ஒரு உத்திரவாதம்.

இந்த வார்த்தைகளே பெரிய நுட்பம் வாய்ந்தவை.

முதல்படி : நம்முடைய ஒவ்வொரு செயல்களும், நடவடிக்கை களும், மூன்று குணங்களில் - சத்வ, ரஜஸ், மற்றும் தமஸ் ஆகிய ஏதோ ஒன்றிலிருந்து எழுகின்றது.

இரண்டாவது படி : எந்த குணம் இது என்று புரிந்துக் கொள்வதும் மற்றும் அந்த குணம் துல்லியமாக நமக்கு என்ன செய்கின்றது என்று புரிந்துக் கொள்வது.

'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?" என
விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல்,
பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து
எண்ணைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

இருபத்தைந்து வருடம்

தொடர்ந்து பாராட்டுதலை எதிர்பார்ப்பார். அல்லது குறைந்தபட்சம் விமர்சிக்காமல் இருக்க வேண்டும் என்று நினைப்பார்.

சிலர் விமர்சிக்கும் பெற்றோர்கள்போல தங்களை வெளிப்படுத்திக் கொண்டார்கள் என்பதினால் அவர்கள் நல்ல பெற்றோர்களாக அந்த நேரத்தில் இருந்தார்கள் என்று அர்த்தம் அல்ல. சொல்லப் போனால் பெற்றோர்கள் என்ற முகமூடி அவர்களுக்குள் இருக்கும் தற்காத்துக் கொள்ளும் குழந்தை நிலையை மறைக்கின்றது. குழந்தைகளாக இருப்பவர்களை கட்டுப்படுத்துவதை விட மனம் போன போக்கில்/ விளையாட்டுத்தனமாக தோற்றம் தரும் பெற்றோர்களை கட்டுப்படுத்துவது மிகவும் ச க்திவாய்ந்த பொறுப்பாகும்.

அதனால் சில நேரங்களில் பெற்றோராக அவர்களால் கட்டுப்படுத்த முடிவதை கட்டுப்படுத்தி விடுகின்றனர். மற்ற நேரங்களில் அவர்கள் தற்காத்துக் கொள்ளும் குழந்தையாக மாறிவிடுகின்றனர்.

இரண்டு பாகங்களில் ஏதாவது ஒன்றிலிருந்து வெளிவருவதற்கு நம்முடைய விழிப்புணர்வற்ற பகுதிகளில் பதிந்திருக்கும் சம்ஸ்காரங்களை விடுபடவேண்டும். இதை விழிப்புணர்வு நிலையில் செய்வது மிகக் கடினம். விழிப்புணர்வற்ற நிலையில் செய்வதுமிகவும் ஆபத்தானது. இதை உயர்ந்த உணர்வு நிலையில் (நன்ஸ்வ்ப் ஸ்ரீர்ய்ஸ்ப்ஸ்ரீண்ர்ன்ள்) தியானப் பயிற்சிகள் மூலமாக நம்முடைய நித்யானந்த ஸ்புரண முகாமில் இருப்பதைப் போல செய்யப்படவேண்டும்.

இருபத்தைந்து
வருடம் போராடினார்.
அமெரிக்காவில் எனக்கு
வேலை கிடைத்தபறகுதான்
அவர் ஓய்வெடுத்தார்.
வாழ்க்கையை வாழ
அவருக்கு அப்போதுதான்
நேரம் கிடைத்தது. அதன்
பண்தான் எங்களுக்குத்

இதன் மூலம் நான் என்ன சொல்ல வருகின்றேன்? நாம் சம்ஸ்காரங்களைப் பற்றி நம்முடைய விழிப்புணர்வற்ற மனதில் புதைந்திருக்கும் நினைவுப் பதிவுகள் பற்றி பேசியிருக்கின்றோம். அவை நம்மை ஏதாவது ஒரு குணத்தின் மூலமாகவோ அல்லது குணங்களின் கலவையாகவோ சிந்திக்கவும், செயல்படவும் வைக்கின்றது.

இந்த எண்ணங்களும், செயல்களும் மீண்டும் மீண்டும் நிகழும்பொழுது, சம்ஸ்காரங்களில் அல்லது நுட்பமான மன அமைப்பில், வாசனாவில், ஆழமாக நம்முடைய ஆன்மா உழப்படுகின்றது. விழிப்புணர்வு தர்க்கம், மற்றும் பாகுபடுத்தும் செயல்முறைகள் மூலம் எளிதாக அடையாளம் கண்டு, நீக்கவோ அல்லது சரிசெய்யவோ முடியாது.

எனக்குத் தெரிந்த ஒருசிலர் இந்த செயல்முறைகளை உபயோகித்தனர். மற்றவர்களுக்கு கற்றும் தந்தனர். அவர்களுக்கு இந்த செயல்முறைகள் ஏன் அபாயகரமானது/ஆபத்தானது என்பது சில தியான முகாம்களுக்கு சென்று தியானம் செய்யும்வரை புரியவில்லை. அதன்பிறகு அவர்கள் இந்த செயல்முறைகள் எவ்வளவு ஆபத்தானவை என்று உணர்ந்தனர். அவர்களுக்குத் தெரியும் கெட்ட அனுபவங்கள் விளைந்திருக்கின்றன. ஆனாலும் வர்களுக்கு எதனால் என்று தெரியவில்லை. நாம் இதைப்பற்றி விவாதித்தபொழுது அவர்கள் என்ன நிகழ்ந்தது என்று புரிந்துக் கொண்டனர்.

விழிப்புணர்வுடனோ அல்லது விழிப்பற்ற நிலையிலோ பாவனை செய்வது நம்மை ரஜஸ் இருக்கின்றீர்கள். நீங்கள் அறியாமையிலிருந்து செயல்படுகிறீர்கள். அது எந்தவிதத்திலும் உங்களுக்கு உதவி செய்யப்போவதில்லை என்பதை நீங்கள் உணரவேண்டும். இந்த புரிந்துக்கொள்ளுதலும் விழிப்புணர்வும் உங்களை கற்பனை பகுதிகளிலிருந்து வெளி வருவதற்கு உதவுவது தியானத்தின் விளைவாகவே நிகழமுடியும். அது சுயவிழிப்புணர்வுக்கு உங்களை வழிநடத்தும்.

அதேப்போல நாம் ரஜஸ் ஆல் செலுத்தப்படும்பொழுது நம்மை கவர்கின்ற சில விஷயங்களின் பின்னால் ஓடுகிறோம் அல்லது நம்மை தொந்தரவு செய்யும் விஷயத்திலிருந்து விலகிவிடுகின்றோம். இது அபாயகரமான சுழற்சி என்பதை நாம் உணரவேண்டும். இந்த சுழற்சியான பிணைப்பு மற்றும் வெறுப்பு, பேராசை மற்றும் பயம் ஆகியவற்றால் ஆனது.

நாம் எதை மேலும் மேலும் விரும்புகின்றோமோ அது குறைந்த அளவு சந்தோஷத்தையே கொடுக்கும். நாம் எதைக் கண்டு பயப்படுகின்றோமோ அதை நோக்கி திரும்பி எதிர்கொள்ளாத வரை, பயம் வேண்டியிருக்கும். திரும்பவும்/மீண்டும் தியானம் ஒன்றுதான் அதற்கான திறவுகோல். அது தவறானவழியல் நம்மை செலுத்துகின்ற சுழற்சியைப் பற்றி விழிப்புணர்விற்கு வழிவகுக்கின்றது. மேலும் நம்மை தொடர்பின்றி இருப்பதற்கு உதவுகின்றது.

மீண்டும் மீண்டும் பயிற்சி செய்யப்படுகின்ற தியான நுட்பங்கள் மூலமாக நாம் நம்முடைய சம்ஸ்காரங்களை எரித்து, இப்பொழுது நம்முள் வேரூன்றி இருக்கும் குணங்களிலிருந்து வெளிவர முடியும். மற்றும் தமஸ்-ல் இருந்து நம்மை

இருபத்தைந்து வருடம் | ‘சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

எந்த உணர்வுநிலையில் ஒருவர் நம்மை நெருங்கி வருகிறார் என்பதை கருத்தில் கொள்ளாமல், அவர் கோபம், பயம், கவலை, கவனத்தேவை, பொறாமை, அகங்காரம் அல்லது திருப்தியில்லாத் தன்மை இவற்றில் எந்த உணர்வுடன் இருந்தாலும், திறந்த மனதுடன் அனாஹதத்திலிருந்து பதிலளியுங்கள். நிபந்தனையற்ற அன்புடன் பதிலளியுங்கள். அதுமட்டுமே நாம் செய்ய வேண்டியது. நாம் வினாவில் மற்றவர்கள் தங்களுடைய அனாஹதத்திலிருந்து பதிலளிப்பதை காண்பீர்கள்.

முதலில் இது அவ்வளவு எளிதான காரியம் அல்ல. முக்கியமாக நீங்கள் யாரை மிக உண்மையாக நேசிக்கின்றீர்களோ, யாருடன் நீங்கள் நெருக்கமாக இருக்கின்றீர்களோ அவர்களுடன் நிபந்தனையற்ற அன்புடன் இருப்பது மிகக்கடினம். ஒரு முகத்திரையை போட்டுக் கொண்டு, புன்னகைத்து, நமக்கு அறிமுகம் இல்லாதவரிடம் அன்பு செலுத்துவதுபோல நடிப்பது மிகவும் சுலபம். உலகத்தையே நேசிப்பது சுலபம். ஏனென்றால் அதற்கு முகம் கிடையாது. நம்முடைய அண்டை வீட்டுக்காரரை, முகம் தெரிந்தவரை நேசிப்பது என்பதுகடினம். நம்முடைய வாழ்க்கைத் துணையுடன் நிபந்தனையற்று திறந்த மனதுடன் இருப்பது மிகவும் கடினமானது. ஆனால் அங்குதான் சிக்கல் தீரும். இறுதிக்கட்டம் இருக்கிறது.

நம்முடைய மூலாதார சக்கரம், ஆதார மையம் உயிர்வாழும் உணர்ச்சிகள் பற்றியது. அதுவே நம்முடைய கனவு, கற்பனைகளின் வேராகும். நம்முடைய தமஸ், பேராசை, காமம், குரோதம் மற்றும் குற்றவுணர்ச்சி அடைபட்டிருக்கின்ற மூலாதார சக்கரத்திலிருந்து எழுகின்றது. மூலாதார சக்கரம், சக்தியூட்டப்பட்டு மற்றும் தடைகள் நீக்கப்பட்டால், நாம் தமஸிலிருந்து வெளிவருவோம். நாம் உண்மையை நோக்கிச் செல்வோம். யாரேனும் ஒருவர் நம்மை நோக்கி அடைபட்ட மூலாதாரத்துடன், பேராசை, கோபம், காமம் ஆகியவற்றுடன் வருவார்கள். நாம் இப்பொழுதுதும் நிபந்தனையற்ற அன்புடன் நம்முடைய அனாஹதத்திலிருந்து பதிலளிக்க முடியும்.

நம்முடைய சுவாதிஸ்டானச்சக்கரம் அடைபட்டு இருந்தால் எல்லா பயங்களின் மற்றும் பாதுகாப்பின்மையின் வேராகும்.

மணிப்பூரக சக்கரம், கவலைகள் மற்றும் மனஅழுத்தம் ஆகியவற்றின் இருப்பிடம், அனாஹதம் கவனத் தேவையினாலும், தீவிரமான அங்கீகாரத் தேவையினாலும் அடைபடுகிறது. விசுத்தி சக்கரம் பொறாமையினால் அடைபடுகிறது. ஆக்ஞா சக்கரம் அகங்காரத்தினால் அடைகிறது ; மேலும் சஹஸ்ரார சக்கரம் திருப்தியில்லா தன்மையினால் அடைபடுகிறது. நாம் எந்த சக்தி மையம், மனிதருக்கு அடைபட்டு இருக்கின்றது என்பதை அவர்கள் நம்மை நாடி வரும்பொழுதே தெரியவந்துவிடும். எந்த உணர்வில் அவர்கள் நம்மைத்தேடி நெருங்கி வந்தாலும் அதை கருத்தில் கொள்ளாமல் விழிப்பூட்டப்பட்ட அனாஹத சக்கரத்திலிருந்து பதிலளிப்பதற்கான தேர்வு நம்மிடம் இருக்கின்றது.

ஹாலிவுட் திரையிலகைச் சேர்ந்தவர் ஒருவர், அனைத்து திரைக் கதைகளுமே சக்கரங்களின் உணர்வு அடைப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்று சொன்னார். நம்முடைய நிஜ வாழ்க்கை மட்டும் இந்த ச க்கரங்களின்அடைப்பினால்பாதிக்கப்படவில்லை. நம்முடைய கற்பனை உலக வாழ்க்கைக்கூட ச க்கரங்களைச் சுற்றி சுழல்கிறது. சக்கரங்களையும் அதனுடைய உணர்வு அடைப்புகளையும் புரிந்துக் கொள்வது, நம்முடைய குணங்களைப் புரிந்துக் கொள்வது போன்றது. நம்முடைய குணங்களை புரிந்துக் கொள்வது என்பது ஆனந்தத்திற்கான கதவை திறப்பதற்கு வழி கண்டறிவதைப் போன்றது.

கேள்வி : நாம் எப்படி
ஆன்மீகத்தை வளர்க்க வேண்டும்? நீங்கள்
மனிதர்கள்
விநோதமானவர்கள், அவர்கள் தொடர்ந்து
உள்நோக்கிச் சென்றுகொண்டும்,
வெளியுலகை நோக்கி இழுக்கப்பட்டுக்
கொண்டும் இருக்கின்றனர் என்று
சொன்னீர்கள். உள்நோக்கி செல்வதற்கான
வழி என்ன?

இந்தக் கேள்வி மிக முக்கியமானக் கேள்வி. நீங்கள் உள்ளுலகை நோக்கைச் செல்ல வேண்டும்; மேலும் நீங்கள் வெளியுலகத்தை நோக்கி இழுக்கப்படுவதினால் பிரச்னை ஏற்படுகிறது என்று புரிந்துக் கொள்ளுதலே உங்களை உள்ளுலகை நோக்கி செலுத்தப் போதுமானது.

வெளியுலக பயணம் உங்களை நிறைவுறச் செய்யாது மேலும் அது உங்களை அறியாமை என்ற புதைகுழியில் இட்டு, மனச்சோர்வுக்கு இழுத்துச்செல்லும் என்ற முழுமையான விழிப்புணர்வு உங்களுக்கு இருந்தாலே அது உங்களை மையத்தை நோக்கி எடுத்துச் செல்லும்.

இரண்டாவதாக நினைவில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டிய விஷயம். வளர்ந்துகொண்டே இருங்கள். அன்பில், ஆனந்தத்தில் மற்றும் தியானத்தில் வளர்ந்துகொண்டே இருங்கள். சாத்தியமான அனைத்து வழிகளில் கூர்ந்து அறியும்திறன், விழிப்புணர்வு மற்றும் படைக்கும் ஆற்றல் ஆகியவற்றில்

மூன்றாவது விஷயம் என்பது காத்திருத்தல். பொறுமையின்மை ஒரு இடையூறு. வளர்வதற்கான எல்லா முயற்சிகளை எடுக்கவேண்டும். விரிவடைதலும், மலர்தலும் நிகழ்வதற்கு அதனுடைய நேரம் எடுத்துக் கொள்ள அனுமதியுங்கள். சரியான நேரம் வராதவரை எதுவும் நிகழ்வதில்லை. யாருக்கும் அந்த சரியான நேரம் எப்பொழுது வரும் என்று தெரியாது. வசந்த காலத்திற்காக காத்திருங்கள். மரத்திலிருந்து மலர்கள் வலுக்கட்டாயமாக வரவழைக்க முடியாது. அவை எப்பொழுது மலரவேண்டுமோ அப்பொழுது மலரும். ஆன்மீகத்தில் மலர்தல் என்பது நிர்பந்தப்படுத்தக்கூடிய செயல்முறை அல்ல. அதற்கு பொறுமை தேவைப்படுகின்றது.

இந்த மூன்று விஷயங்களும் நிறைவேறிவிட்டால் உங்களுடைய மனம் வெளிவருவதற்கான நாள் வெகுதூரத்தில் இல்லை.

இது உங்கள் மனதில் ஆழமாக பதியவேண்டும். இதுதான் ஆன்மீக வளர்ச்சி க்கு அடிப்படையாக அமைகிறது. ஒருமுறை கடவுள் நம்மீது அக்கறை கொண்டுள்ளார் என்பதை உணர்ந்தோம் என்றால், நம்முடைய அச்சம் மறைந்துவிடும். மனவேதனை கரைந்துவிடும். நாம் கடவுளுடைய அன்பை எவ்வளவு ஆழமாக உணருகிறோமோ, மேலும் மேலும் திறந்த மனதுடன் இருப்போம்.

பயம் நம்மை இறுக்கமாக்குகிறது. அன்பு நம்மை மலரச் செய்கிறது. கடவுளுடைய அன்பு என்றால் முழு பிரபஞ்ச இருப்புத் தன்மையே உங்களிடம் அன்பு செலுத்துகிறது. சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள், மரங்கள் மற்றும் மக்கள். எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் அன்பு உங்கள் மீது பொழியப்படுகிறது. பாதையில் நுழைவது என்பதே தெய்வீகமான முடிவு. இது உங்களுடையது அல்ல. கடவுளுடையது. ஒரு பழைமையான சொற்றொடர் ஒன்று உண்டு. மனிதன் கடவுளைத் தேடுவது என்ற முடிவை எடுப்பதற்கு முன்பாகவே, கடவுள் ஏற்கனவே அந்த மனிதரை தேடுவது என்ற முடிவை எடுத்துவிட்டார். அவருடைய முடிவு இல்லாமல் நம்முடைய முடிவு என்பது செயல இழந்தது.

| ‘ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?’ என விசாரித்ததற்கு, ‘ஈரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம்

அதன்பிறகு அற்புதங்கள் மற்ற எல்லாவற்றையும் போல சாதாரணாமாகிவிடும்.

ஞானசத்குரு தோன்றுவது என்பது வருவதற்கான ஆணை கடவுள் உங்களை அழைக்கின்றார். அது உங்களால் கேட்கப்பட்டது என்பதே நல்ல விஷயம்.

தேடுதல் என்பதே கடவுளிடமிருந்து வரும் அழைப்புதான். மேலும் எல்லோரும் அழைக்கப்படுகிறார்கள். சூஃபி ஞானிகள் சொல்கிறார்கள். நூறு நபர்கள் அழைக்கப்பட்டால், பத்து நபர்கள் மட்டுமே அங்கு அழைக்கக் கேட்கிறார்கள். பத்து சதவிகித மக்கள் மட்டுமே செயல்படுகிறார்கள். பதிலளிக்கிறார்கள். தொண்ணூறு ச தவிகிதத்தினர் பதிலளிப்பதே இல்லை. அதனால்தான் ஒரு சிலர் மனிதர்களுடைய இருப்பு மட்டுமே கடவுளின் சாட்சியாக இருக்க முடிகிறது. அதனால் சிலர் மட்டுமே ஒளியும், நறுமணமும் நிரம்பப் பெற்றவர்களாக உலக வாழ்க்கையைக் கடந்து இருக்கின்றார்கள்.

அழகானவை / இனிமையானவை அனைத்துமே சத்தியத்தில் வேரோடி இருக்கிறது. சத்தியம் அல்லாதவை அழகானவை/ இனிமையானவை என்பது உண்மையன்று. அது சத்தியத்தின் ஒரு பகுதியாக ஆகாதவரை அரு ஒரு கனவு. ஒரு கற்பனை. அல்லது திட்டமிடுதல். கவிஞர்கள் கனவுகளில் வாழ்கின்றனர். அவருடைய பார்வையில் அழகு என்பது ச த்தியமானவை அல்ல. அவர் அவருடைய தன்மையில் அழகை உருவாக்குகிறார். அவர் கண்டுபிடிப்பாளர். தீர்க்கதரிசிகள் சத்தியத்தை உருவாக்குவதில்லை. சத்தியம் உருவாக்கப்பட முடியாதது.

நாம் அதை கண்டுபிடிக்க மட்டுமே முடியும். அது ஏற்கனவே அங்கே இருக்கிறது. சத்தியத்தின அனுபவங்கள் நம்மை அழகானவர்களாக/இனிமையானவர்களாக மாற்றுகிறது. மேலும் முழு அனுபவத்தையும், பிரகாசமானதாக/மேன்மையானதாக மாற்றுகின்றது.

இதுதான் ஒரு கவிஞருக்கும், தீர்க்கதரிசிக்கும் உள்ள வித்தியாசம். கவிஞர் அழகைப்பற்றி கனவு காண்கிறார். தீர்க்கதரிசி அதை உணருகிறார். கவிஞர் வெகுதொலைவில் இருந்துவிடுகிறார். அவர் அழகைப் பற்றிப் பேசுகிறார். அழகைப் பற்றி மட்டுமே பேசுகிறார். தீர்க்கதரிசியும் அழகைப் பற்றி பேசுகிறார். அது அழகைப் பற்றி மட்டுமல்ல. அவர் சத்தியத்தையும் உரைக்கின்றார். சத்தியம் அழகானது மற்றும் நன்மை தரக்கூடியது.

தியானம் சத்தியம் வெளிப்படுவதற்கான ஒரு வழி. அதன்பிறகு அழகும் தன்னிச்சையாக வெளிப்படுகின்றது. அழகு சத்தியத்தை நிழலைப் போலப் பின்தொடர்கின்றது.

இருப்புத்தன்மையை இரண்டு விதங்களில் வாழமுடியுமா. உரைநடையாக அல்லது கவிதையாக, இவை இரண்டு மட்டுமே சாத்தியமான அணுகுமுறைகள். நாம் அதை தர்க்கரீதியாக வாழலாம். அதாவது உரைநடையாக வாழலாம் அல்லது நாம் அதை அன்பினால் வாழலாம். அதாவது கவிதை நாம் அதை கணிதமாக வாழலாம். அதாவது உரைநடை. நாம் அதை மாயாஜாலமாக வித்தையாக வாழலாம். அது கவிதை. நாம் கவிதையாக வாழ்ந்தால் மட்டுமே, நாம் கடவுளை காண்கிறோம்.

நீங்கள் கடவுளை தர்க்கம் கொண்டு உணரமுடியாது. மேலும் கடவுள் இல்லாமல் வாழ்க்கையில் அர்த்தம், முக்கியத்துவமோ இல்லை. வாழ்க்கை ஒரு சு மையாகிவிடுகின்றது. ஒருவர் வாழ்வது அவர் வாழ்ந்தாக வேண்டும் என்பதால், ஒருவர் வாழ்கின்றார். ஏனென்றால் தற்கொலை செய்து கொள்வது தவறான உணர்கின்றார். தற்கொலை செய்து கொள்வதற்கு துணிச்சல் இல்லாததால் வாழ்கின்றனர்.

யாராயினும் உண்மையில் வாழ்வதில்லை. இழுத்துச் செல்லப்படுகின்றனர். ஒருவர் சிறிது சிறிதாக இறக்கிறார். ஏனென்றால் கவிதை இல்லாமல் எந்தவிதமான சிலிர்ப்பும் அவருடைய இதயத்தில் ஏற்படாததால், எந்த ஒரு புதிய செயலையும் இல்லை. அனைத்துச் செயல்களுமே இவ்வுலக வாழ்க்கையைச் சார்ந்தது. எதுவுமே புனிதமானது இல்லை. கோவில்கள் நம் வாழ்க்கையை விட்டு கோயில்கள் மறைந்துவிட்டன. மிகப்பெரிய வணிக அங்காடிகள்/கடைகள் (ந்டர்ல்ல்ண்ய்ங் ஙஹப்ப்) மட்டுமே இருக்கின்றன.

வங்கி இருப்பு (ஆஹய்ந் ஆஹப்ஹய்ஸ்ரீங்), அதிகாரம் (டர்ஜ்ங்ப்), சில விஷயங்கள் நம்முடைய ஆழமான மையப்பகுதியில் நிறைவேறாமல், வெறுமையாக இருக்கின்றது. வாழ்க்கை ஒருகாயமாக ஒவ்வொருநாளும் பெரியதாக மிகப்பெரியதாகிக் கொண்டே இருக்கிறது.

இருபத்தைந்து வருடம்

ஆன்மீகத்தைப் பற்றி வாதம் செய்ய வேண்டிய
அவசியமில்லை. உதாரணத்திற்கு நாம் இசைக்காக
வாதம் செய்வதில்லை. நமக்கு விருப்பம்
இருந்தாலும் விருப்பம் இல்லாவிட்டாலும்
ஒருவராலும் இசையினுடைய அழகை யாருக்கும்
நிரூபிக்க முடியாது. அதேபோல உங்களுக்கு
ரோஜா மீது விருப்பம் இருக்கிறதோ இல்லையோ
ரோஜா அழகாகவோ அல்லது அழகற்றதாகவோ
தோன்றும். யாரோ ஒருவருக்கு ரோஜா அழகாக
இல்லையென்பதால் ரோஜா எதையோ இழந்ததாக
அர்த்தம் இல்லை.

ஆனால் ஆன்மீகத் தேவையை நிராகரிப்பதன்
மூலம் ஓர மனிதன் இயற்கையுடன், கடவுளுடன்
மற்றும் அவர்களுடைய சொந்த இறைசக்தியுடனான
தோழமையைப் பெறும், பெரும்/பெரிய வாய்ப்பை
இழக்கின்றார்.

சாதாரண மனிதன் விழிப்புணர்வற்ற உள்ளுணர்விற்கும், அவருடைய உயிரியலுக்கும், அவருடைய மனதிற்கும் அடிமையாக இருக்கிறார். இது பல பரிமாண அடிமைத்தனம். இந்த மொத்த அடிமைத்தனமுமே வேருடன் அழிக்கப்படவேண்டும் அதற்குப் பிறகு தான் விழிப்புணர்வுநிலை அதனுடைய எல்லா நிலைகளில் அழகாகவும், மேன்மையுடனும் அதனுடைய பேரொளியுடன், நறுமணத்துடன் எழுகின்றது.

விழிப்புணர்வு பெற்ற அனைவரும் தியானத்தின் பாதையை பின்பற்றுகின்றனர். நீங்கள் தியானம் செய்யும்பொழுது, நீங்கள் கவனமாக இருக்கின்றீர்கள். கவனமுடன் இருக்கும்பொழுது விழிப்புணர்வற்ற நிலையின் பரப்பு தமஸ் ஒவ்வொரு நாளும் குறைகின்றது. நாம் அதிகமான விழிப்புணர்வுடன் இருக்க, துவங்கியவுடன் விழிப்புணர்வற்ற பகுதியின் எல்லை குறைகின்றது. தமஸ் குறைகின்றது.

ஒருநாள் நாம் எப்பொழுது நூறு சதவிகிதம் விழிப்புணர்வுடன் இருக்கின்றோமோ, விழிப்பற்ற உணர்வுநிலை மறைந்துவிடும். விழிப்பற்ற உணர்வு

•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•

"சுரன் அப்படிச்
சொல்கிறீர்கள்?"
என விசாரித்ததற்கு,
"சுரான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என
சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை.
கனவை நிஜமாக்க
உடல், பொருள்,
ஆவி அனைத்தையும்
செலவழித்து என்னைப்
படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

ஆடைகளையும், ஆபரணங்களையும் ரசிக்கின்றேன். அவற்றிற்கும் எனக்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லை..

என்னுடைய ஒவ்வொரு அசைவும் பிரபஞ்ச இருப்புத் தன்மையின் ஆணைப்படித்தான் நடக்கின்றது. நான் என்னுடைய விரலைக்கூட பிரபஞ்ச ச க்தியின் உத்தரவில்லாமல் அசைக்க முடியாது. பொதுவாக மக்கள் கடவுளைப் பற்றிப் பேசும்பொழுது அது அவர்களுக்க ஒரு கருத்து மட்டுமே, ஒரு கொள்கை நிரூபிப்பதற்கும், அல்லது தவறு என நிரூபிப்பதற்கும், ஞானமடைந்த ஆன்மாக்களுக்கு அது உண்மை. அது ஒவ்வொரு கணமும் அவர்களுடைய இருப்புத் தன்மையின் மெய்மை. மக்கள் தங்களை தாங்களே பார்க்கும்பொழுது, நான் என்ற அடையாளம் அவர்களை செலுத்துகிறது. ஞானமடைந்த ஆன்மாக்களுக்கு, அந்த அடையாளம் உண்மையானது அல்ல. நான் என்பது இருக்காது.

நாம் பிரபஞ்ச இருப்புத்தன்மையோடு, இயற்கையோடு இணைந்து இருக்கும்பொழுது எதுவுமே நம்மை பாதிக்காது. நான் காலணி அணியாமல் பத்தாயிரக் கணக்கான மைல்கள் இந்தியாவின் நீள அகலங்களில் நடந்திருக்கின்றேன். மக்கள் என்னிடம் கேட்பார்கள். எப்படி உங்கள் பாதங்கள் மென்மையாக இருக்கிறது. எங்களுடைய பாதங்கள் பத்து மைல்கள் வெறும் காலுடன் நடந்ததைப் போல தடித்தும், வெடிப்புடனும் இருப்பது போல இல்லையே? நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். நாம் இயற்கையின் மீது நம்பிக்கை வைத்தால், இயற்கை நம்மைப் பாதுகாக்கும்.

நான் தபோவனத்தில் தோராயமாக 17,000 அடி உயரத்தில் எதை கங்கையின் மூலமாக இருக்கும் இமயமலையில் வாழும்பொழுது நான் இதேப்போல இரண்டு துண்டு ஆடையுடன் அந்த உறையவைக்கும் குளிரிலும், அணிந்திருந்தேன். நாமா; இயற்கையின் மீது நம்பிக்கை வைக்கும்பொழுது குளிரோ, வெய்யிலோ நம்மை பாதிக்காது.

விஞ்ஞானிகள் செய்திப் படங்களில் திபெத்திய லாமாக்கள் தீக்ஷைக்கான தேர்வில் எவ்வாறு தேர்ச்சிப் பெற்றார்கள் என்பதை பதிவு செய்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் தங்களை ஈரமான ஆடைகளினால் சுற்றி மூடிக்கொண்டு உறையவைக்கும் பனியில் அமர்ந்திருப்பார்கள். அவர்களுடைய ஈரமான/நனைந்த ஆடைகளை

இருபத்தைந்து வருடம்

'ஈரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என
விசாரித்ததற்கு, "ஈரான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல்,
பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து
என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

தியானத்தின் மூலமாக பிறந்த வெப்பத்தினால், காய வைக்க முடிந்தால் தேர்ச்சி பெற்றவர்களாகிறார்கள். அவர்கள் தியான நுட்பத்தை இதை வெற்றிகரமாக செய்வதற்கு உபயோகப்படுத்துகிறார்கள். அது காரணத்தின் ஒரு பகுதிதான். முக்கிய காரணம் அவர்களுடைய இயற்கையின் மீதான நம்பிக்கை.

வேதனையும் இன்பமும் நம்முடைய கட்டுறு மனப்பாங்கின் ஒரு பகுதி. பரிவராஜக நாட்களில் நான் இந்தியாவின் மத்தியப் பகுதியில் உள்ள ஒரு கிராமத்திற்கு விஜயம் செய்திருந்தேன். அங்கு பெண்களுடைய வாழ்க்கையில் ஒரு வியப்பான இயல்பை/பண்பை காண நேர்ந்தது; பலியில்லாமல் குழந்தைப் பெறுவது. பெண்கள் இதற்காகவே தயாரிக்கப்பட்ட குடிசைக்குள் பெண்கள் நுழைகிறார்கள். அங்கு அழுகையோ அல்லது அலறுகின்ற சத்தமோ இல்லை.

அவர்கள் தனியாக குடிசைக்குள் சென்றனர். எந்த உதவியும் தேவைப்படாமல், சிரித்த முகத்துடன் குழந்தையுடன் வெளியில் வந்தார்கள். நான் ஆச்சரியப்பட்டுப் போனேன். நான் ஒரு வயதான பெரியவரிடம் எப்படி இது சாத்தியம். அவர்களுக்கு வலியே இல்லாமல், மருத்தவரோ அல்லது மருத்துவச்சிகளோ (ஙண்க்ஜ்கிண்ர்ஙள்) தேவைப்பட்டால் இருக்கிறது என்று கேட்டேன். அவருக்கு என்னுடைய கேள்வி புரியவில்லை. அவர் கேட்டார். வலி என்னவலி. ஏன் பெண்கள் குழந்தைப் பெறும்பொழுது வலியை உணரவேண்டும். அது ஒரு கொண்டாட்டம்.

நாம் வலியையும், இன்பத்தையும் கட்டுறு மனப்பாங்கின் மூலமாக, இணைப்பின் மூலமாக உருவாக்குகின்றோம். நாம் பேராசையையும், பயத்தையும் சேர்க்கையின் மூலமாக உருவாக்குகின்றோம். நம்முடைய சம்ஸ்காரங்கள் நம்முடைய கட்டுறுத்தப்பட்ட நினைவுகள் வேதனையையும் இன்பத்தையும் உருவாக்குகின்றது.

ஒளியும்; இருளும்; நல்லவையும், கெட்டவையும், சரியானவை தவறானவை என்பது நம்முடைய கட்டுறு மனப்பாங்கை அடிப்படையாகக் கொண்டது. நம்முடைய கட்டுறு மனப்பாங்கு, நாகரீகப்படுத்தப்பட்ட கல்வி மற்றும் சிறப்புடையதாக்குதல் சொல்கிறது. அதாவது ஒரு மனிதன் ஒரு குறிப்பிட்ட பாணியில் ஆடை அணிந்திருப்பது சமுதாயத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது. வேறுவிதமாக உடையணிந்த மற்றொருவரை ஏற்றுக் கொள்வதில்லை.

| 'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என விசாரித்ததற்கு, 'சுறான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

இருபத்தைந்து வருடம் |

தொடர்ந்து வாழ்வதை நம்மை பயம் மற்றும் பேராசையால் கட்டுப்படுத்தி உறுதிசெய்து கொள்கின்றது.

நம்முடைய நித்யானந்த ஸ்புரண தியானங்கள் அனைத்தும் நம்முடைய கட்டுறு மனப்பாங்கை நம்முடைய ஆழமாக பதிந்துள்ள நினைவுகளை கரைப்பதற்காக வடிவமைக்கப் பட்டுள்ளது. நான்கு நாள் வகுப்பின் முடிவில் இந்தியாவில் மக்கள் வயது வித்தியாசம், ஆண், பெண் என்ற வித்தியாசம், அந்தஸ்து அல்லது வகுப்பு பேதமின்றி ஒருவர் காலில் மற்றவர் விழுந்து வணங்குவார்கள்.

அவர்களுடைய எதிர்மறை பண்புகள் மறைந்து உயர்ந்த சக்தி / உணர்வு நிலையில், ஒருவர் மற்றவரிடம் தெய்வீகத் தன்மை மட்டுமே காணமுடிகிறது.

நான் மாமனார் மருமகளின் காலில்
விழுந்து நமஸ்கரிப்பதைப் பார்த்திருக்கி
றேன். இந்திய கலாச்சாரத்தின்படி எவராலும்
நம்பமுடியாதது.

நீங்கள் எப்பொழுதும் ஆனந்தத்தைப் பற்றி பேசுகிறீர்கள். நீங்கள் எல்லையற்ற அன்பு நிலையைப் பற்றியும் பேசுகின்றீர்கள். இவை இரண்டும் ஒன்றா?

ஆனந்தம் என்பது உள்ளுலக தோற்றம். அன்பு என்பது வெளியுலக வெளிப்பாடு. ஆனந்தம் என்பது ஒரு மலர். அன்பு என்பது அதன் நறுமணம். ஆனந்தம் என்பது உணர்வது. அன்பு என்பது வெளிப்படுத்துவது / தெரிவிப்பது.

அன்பு என்பது ஆனந்தமயமாகத்தான் இருக்கும். அது துக்கமாகவோ அல்லது கடுமையாகவோ இருக்காது. அது மகிழ்ச்சியானதாகவும், களிப்பாகவும், சிரிப்பாகவும் தான் இருக்கமுடியும். ஆனந்தம் என்பது எல்லையற்ற அன்பைத் தவிர வேறொன்றாக இருக்க முடியாது. அது அழகற்றதாக இருக்க முடியாது. அதற்கு அசாதாரணமாக அழகு இருக்கின்றது. அது தான் அழகினுடைய உயர்மூச்சு. அவை ஒரு நாணயத்தின் இரண்டு பக்கங்கள்.

மக்கள் ஆனந்தத்தை ஒரு மலை உச்சி / முகடு. ஆகவே பார்க்கிறார்கள். பள்ளத்தாக்காக பார்ப்பதில்லை. ஆனால் ஆனந்தம் இரண்டையும் உடையது. எந்த மலைமுகடும் உச்சியும் பள்ளத்தாக்கு இல்லாமல் இருக்காது. எந்த பள்ளத்தாக்கும் மலைமுகடு இல்லாமல் இருக்க முடியாது. அவை ஒரே தோற்றம் மற்றும் பிரிக்க ஞானமடைந்த குரு நான் எங்கிருந்தாலும் சொர்க்கத்தில் இருக்க முடியும் என்பது எனக்குத் தெரியும். சொர்க்கம் என் இதயத்தில் இருக்கிறது. நான் இந்த உலகத்தில் வாழ்ந்திருக்கிறேன். நான் எப்பொழுதும் சொர்க்கத்திலேயே இருக்கிறேன். நான் நரகத்தில் வாழ்ந்ததில்லை. எங்கே என்னை அனுப்பினாலும் நான் சொர்க்கத்தில் தான் இருப்பேன். நான் எங்கிருந்தாலும், சொர்க்கம் அங்கே இருக்கும் என்றார்.

இது ஒரு சத்தியமான, உண்மையான/அதிகாரப்பூர்வமாக சாதனை இல்லாவிட்டால், நீங்கள் மகிழ்ச்சியாகவும் ஆனந்தமாகவும், சூழ்நிலைகள் அனுமதிக்கும்பொழுது, உத்தரவு கொடுக்கும்பொழுதும், உதவும்பொழுதும் ஊக்கமளித்து வளர்க்கும்பொழுது மட்டுமே வாழ்வீர்கள்.

இந்த உலகத்தில், பள்ளத்தாக்கில் இதயத்தில் ஒரு இனிமையான பாடலுடன் வாழுங்கள். உலகத்தின் பள்ளத்தாக்குகளில் உள்ளவற்றினால் பாதிக்கப்படாமல், தொடப்படாமல், மாசுபடுத்தப்படாமல் வாழுங்கள். இது சாத்தியமே. இதுதான் சி றந்த அற்புதம் மற்றும் சந்தோஷமாகவும் அது நிகழும்பொழுது இருக்கும். ஏனென்றால் நீங்கள் அப்பொழுது அனைத்து விதமான வெளியுலக சூழ்நிலைகளையும் கடந்து விட்டிருப்பீர்கள்.

இந்த ஞானத்தின் உயர்ந்தநிலை என்பதே தேடுதல் உள்ளவருக்கு இறுதியான இலக்கு.

ஆனந்தம் என்பது எல்லையற்ற அன்பு. அன்பு என்பது வாழ்க்கையின் மற்றொரு பெயர். இருப்புத் தன்மையின் மற்றொரு பெயர். கடவுளின் மற்றொரு பெயர். புரிந்துக் கொள்ளுதல் அதிகமாக வளர வளர, அன்பு வானளவப் பறக்கும். அன்பு புரிந்துக் கொள்ளுதல் என்ற இயற்கையினால், விழிப்புணர்வு மற்றும் தியானம் என்று இறக்கையினால் உயரச் செல்லும்.

அன்பும் தியானமும் உண்மையான தேடுதல் உடையவர்களின் பாதையை சமநிலைப்படுத்தும். உங்களுடைய அன்பை மேலும் மேலும் தியானமாக செய்தார். எங்கிருந்தாலும் தியானம் அதை மேலெடுத்துச் செல்லும்.

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என விசாரித்ததற்கு, 'சுரான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

த்தில் இறப்பது என்பது முழுவதுமாக இழப்பதைப் போன்றது. அதனால் இது நம்பிக்கையைப் பற்றியது அல்ல. இது புரிந்துக் கொள்ளப்பட வேண்டும்.

தியானம் இதை அறிந்து கொள்வதற்கான வழி. அது என்றும் நிலைத்திருக்கும் தன்மைக்கும், கால வரையற்றத் தன்மைக்கும் கதவுகளை திறந்துவிடுகிறது. ஆரம்பத்தில் நம்முடைய தியானப் பயிற்சியில், காலம் சில கணங்களுக்கு மறைந்து விடுகின்றது. அதன்பிறகு நாம் காலம் மறைவதை அடிக்கடி மேலும் மேலும் உணருவோம்.

ஒருநாள் திடீரென்று நாம் ஆச்சரியப்படுவோம். மணிகள் கடந்தாலும், நமக்குள் கடிகாரம் நின்றுவிட்டதைப் போலத் தோன்றும். நமக்குள்ளஎந்தவிதமானநேரஅசைவுகளும்இருக்காது. நாம் நேரத்தைக் கடந்து செல்லும்பொழுது, நாம் மரணத்தைக் கடக்கின்றோம். காலம் மரணத்தை; எடுத்துவருகிறது காலம்தான் பிறப்பையும் எடுத்துவருகின்றது.

சமஸ்கிருதத்தில் காலத்திற்கும், மரணத்திற்கும் ஒரு வார்த்தை உண்டு. காலா (மஹப்பற), காலத்திற்கு அப்பால் செல்வது என்பது மரணத்தை கடந்து செல்வது. இது ஒரு பெரிய புரிந்துக் கொள்ளுதல். தியானம் புரிந்துக் கொள்ளுதல். தியானம் காலத்திற்கு அப்பால் நம்மை எடுத்துச் செல்லும்.

இது நமக்கு அனுபவமாக ஆகட்டும். நாம் இதை நம்ப வேண்டிய அவசியமில்லை. போதுமான அளவிற்கு உலகத்தில் நம்புகின்றவர்கள் இருக்கின்றனர். நமக்கு இதைப்பற்றித் தெரிந்த மக்கள் மட்டுமே தேவை. இவர்களே புதிய மனித இனத் திற்கு முன்னோடிகளாக இருப்பார்கள். இவர்களே புரிந்துக் கொள்ளுதலுடன் இருக்கக்கூடிய மக்கள் அவர்களுக்கு கடவுள் பற்றிய நம்பிக்கை இருக்காது. அவர்கள் கடவுளைப் புரிந்துக் கொள்வார்கள். கடவுளை அறிவார்கள். ஆனந்தத்தின் வெளிப்பாடு என்பது மறைக்க முடியாதது. அது ஒரு நெருப்பு. அது ஒரு ஜ்வாலை. நாம் அதை மறைக்க முடியாது.

இருபத்தைந்து
வருடம் போராடினார்.
அமெரிக்காவில் எனக்கு
வேலை கிடைத்தபறகுதான்
அவர் ஓய்வெடுத்தார்.
வாழ்க்கையை வாழ
அவருக்கு அப்போதுதான்
நேரம் கிடைத்தது. அதன்
பன்தான் எங்களுக்குத்
தெரிந்தது...

‘ஏன் அப்படிச்
சொல்கிறீர்கள்?’
என விசாரித்ததற்கு,
‘நான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என
சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை.
கனவை நிஜமாக்க
உடல், பொருள்,
ஆவி அனைத்தையும்
செலவழித்து என்னைப்
படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

ஏமாற்றம் நிறைந்ததாகவும், ஒரு பாலைவனம் போல அங்கு அதுவும் வளராமல் மேலும் எதுவும் மலராமலும் இருக்கிறது.

மனிதன் ஆசைகளுடனும் அல்லது ஆசை அற்றும் வாழலாம். தேடுதல் என்பது துவக்கம் ; மேலும் அது ஆசைகள் அற்ற பாதை. தேடுதல் என்பது எதுவாக இருப்பினும் அதுவே தேவைக்கு அதிகமானது என்று இருப்பது. என்ன இருக்கின்றதோ அதற்கு நன்றியுணர்வுடன் இருப்பது. அதற்கு மேல் எதுவும் கேட்காத நிலை. அதற்கு எதிராக கொடுத்தமைக்காக நன்றியுடன் இருப்பது. நாம் நமக்கு ஏற்கனவே என்ன கொடுக்கப்பட்டுள்ளது என்று பார்த்தோமானால் நாம் ஆச்சரியப்படுவோம்.

நாம் கேட்காமலேயே மிகுதியாக கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. அதற்காக நன்றி உணர்வுடன் இருங்கள். நிறைவுத் தன்மைக்கு அதுதான் வழி. மனநிறைவு என்பது இருப்புத் தன்மைக்கு நன்றியுடன் இருப்பது. அந்த நன்றி உணர்வினாலேயே மேலும் பல விஷயங்கள் நம்மைத் தேடி வரத் துவங்கும். இது வாழ்க்கையின் முரண்பாடுடன் கூடிய உண்மை. அதாவது நாம் ஆசைப்படும்பொழுது எதுவுமே நிகழாது. ஏமாற்றத்தைத் தவிர, ஆனால் நாம் விருப்பப்படாத பொழுது அனைத்துமே நிகழும். நாம் அற்புதங்களுக்கு தகுதியானவர்களாக ஆகின்றோம்.

நினைவில் கொள்ளுங்கள். ஒரே ஒரு வார்த்தையான நிறைவுத் தன்மையில் ஆன்மீகம் முழுவதும் அடங்கியுள்ளது. அது அறிவாற்றலினால் (ரண்ள்க்ர்ம்) வெளிப்படுகின்றது. நிறைவுத் தன்மை அறிந்து கொள்ளுதலால் (ஒய்ர்ஜ்ப்பங்க்ங்) வெளிப்படுவதில்லை. அது தெரிந்துக் கொள்ளுதல் மற்றும் அனுபவ உணர்வினால் ஏற்படுகின்றது. அது எந்த ஆதாரத்தையோ/அதிகாரத்தையோ அடிப்படையாகக் கொண்டது அல்ல. அது நம்முடையப் பார்வையினாலும் (யண்ள்ணர்ய்) நேரடியான அனுபவ உணர்வு மூலமாக வேரோடியிருக்கின்றது.

அறிந்துக்கொள்ளுதல் (ஒய்ர்ஜ்ப்பங்க்ங்) என்பது மிகவும் மலிவானது. நாம் எவ்வளவு வேண்டுமோ அவ்வளவு சேகரித்துக் கொள்ள முடியும். நமக்குத் தேவையானது எல்லாம் நல்ல நினைவுகள். இது கடினமானது அல்ல. நினைவுகளை பயிற்றுவிக்கவும், மேலும் திறன் உடையதாகவும் ஆக்க முடியும். ஆயினும் நினைவுகள் நம்மை உணர்வுப் பெருமாற்றத்திற்கு உள்ளாக்காது. அதற்கு தினசரி வாழ்க்கையிலும்,

இருபத்தைந்து வருடம்

'சுரன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?"' என
விசாரித்ததற்கு, ‘சுரான் பெரிய ஆளாக
வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு
கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல்,
பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து
என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு
ஊக்கமளித்தார்.

எவரொருவர் முழுமையான தெய்வீகச்
சேவையில் தன்னை உட்படுத்திக் கொள்கிறாரோ,
எந்த சூழ்நிலையிலும் நிலை தவறாமல், உலக
வாழ்க்கையின் இயல்பான முக்குணங்களையும்
கடக்கின்றாரோ, அவர் பிரம்மன் என்ற நிலையை
அடைகின்றார்.

மேலும் நானே தனித்தன்மையில்லாத
பிரம்மன்னுக்கு அடிப்படை, அதுவே சரியான
நிலையான, முடிவான மகிழ்ச்சி. மேலும்
அழியாததும், அழிக்க முடியாததும், மற்றும்
நிலையானதும் ஆனவற்றின் இருப்பிடம்.

கிருஷ்ணர் இந்த அத்தியாயத்தை மூன்று குணங்களையும், கடந்த நிலையே பிரம்மன், இறுதியான பிரபஞ்ச விழிப்புணர்வுத் தன்மை, என்று முடிக்கிறார். அவர் இதை பக்தியால் ஆராயுங்கள் என்கிறார். அவர் நானே பிரம்மன் என்றும் மாறாத ஆனந்தத்தின் மூலம் என்கிறார்.

கிருஷ்ணர், உயர்ந்த இறுதியான சக்தியா, தனிமனிதரான வசுதேவ கிருஷ்ணராக அல்லாமல் பரப்பிரம்ம கிருஷ்ணராக பேசுகிறார். அவர் விரிந்து விழிப்புணர்வு நிலையில் பிரம்மனாக மூன்று குணங்களையும் கடந்து இருக்கின்றார். அவரே குணங்களின் மூலமும் ஆவார்.

பரம்பிரம்case கிருஷ்ணர் (இறுதி விழிப்புணர்வு நிலை மற்றும் வசுதேவ கிருஷ்ணர் உடல்ரீதியான மனிதன் வசுதேவருடைய மகன்? என்ன வித்தியாசம். சாதாரணமான மனித இனத்தைச் சேர்ந்தவர்களைப் பற்றி பார்க்கும்பொழுது அவர்களுக்கு இறைத்தன்மை ஆற்றல் இருந்தால் கூட அவர் அதை உணர்ந்திருக்க மாட்டார். அதனால் அவர் வித்தியாசமாக இருப்பார். அதுதான் ஞானமடைந்த குருவிற்கும் உங்களுக்கும் உள்ள வித்தியாசம். இருவருமே ஒரே அளவு இறைத் தன்மையுடன்தான் இருக்கின்றனர். இருந்தாலும் நீ ங்கள் உங்களுடைய இறைத் தன்மை பற்றி உணர்வு இல்லாமல் இருக்கின்றீர்கள்; ஆனால் ஞானமடைந்த குரு அதை முழுமையாக உணர்ந்து இருக்கின்றார்.

கிருஷ்ணரை எடுத்துக் கொண்டால், அவர்தான் குரு. பிறகு ஏன் இந்த பாகுபாடு? இந்த பாகுபாடு எல்லாமே அவருடன் ஆனது அல்ல. அது நம்முடன் ஆனது. பரப்பிரம்ம கிருஷ்ணருடைய செயல்வேகம் அழியக்கூடிய உடலை உடையவர்களால் காணமுடியாத அணுக முடியாத வேகம். அதனால்தான் கிருஷ்ணருடைய பிரபஞ்ச வடிவத்தை பரப்பிரம்ம ரூபத்தை, அல்லது விஸ்வரூப தரிசனத்தை தெய்வீக தோற்றத்தை அர்ஜனன் கண்டு உணர காண்பிக்க/தர வேண்டியிருந்தது.

கிருஷ்ணருடைய மிக நெருங்கிய அழியக்கூடிய மனித உடலெடுத்த நண்பன், மனிதனாக அவருடைய, கண்ணாடி என்று சொல்லக்கூடிய அர்ஜனன் கூட கிருஷ்ணருடைய பிரபஞ்ச வடிவத்தை கிருஷ்ணருடைய அனுமதி கிடைக்காதவரை கண்டு உணர முடியவில்லை.

மனிதர்கள் கண்டு உணரவும், அவருடன் பேசுவதற்காகவும் பரப்பிரம்ம கிருஷ்ணர் வசுதேவ கிருஷ்ணராக மாற வேண்டியிருந்தது.

ஒரு குறிப்பிட்ட அளவிற்கு அவர் தன்னை
குணங்களின் விளையாட்டிற்கு ஆட்படுத்திக்
கொள்ள வேண்டியிருந்தது.

ஞானமடைந்த ஆன்மா பிரபஞ்ச ச க்தியுடன் இணைந்து, மனித உருவில் அவதரிக்கும்பொழுது, அவர் சில குணங்களை அதற்குள் செலுத்த வேண்டியிருக்கிறது. ஒரு உவமையை இங்கு நாம் சொல்லலாம். நாம் பொன் ஆபரணங்களாக அது முழுமையாக தூய்மையாக இருக்கும்பொழுது 24-காரட் பொன் ஆக இருக்கும்பொழுது, செய்ய இயலாது. நாம் அதனுடன் சில தூய்மையற்ற பொருளை அதாவது செம்பு சேர்த்து அதை 22 அல்லது 18 காரட் ஆக குறைக்க வேண்டும் அதன்பிறகு தான் நாம் ஆபரணங்களை அதிலிருந்து செய்யமுடியும்.

அதேபோல ஞானமடைந்த ஆன்மா பூமிக்குள் நுழையும்பொழுது அவருக்குள் சில சத்வ குணங்களை மனித உடலெடுப்பதற்காக உட்புகுத்த வேண்டியுள்ளது. சி றிது காலத்திற்குப் பிறகு இந்த சத்வ குணமும் மறைந்துவிடுகிறது. ஆன்மாவை மூன்று குணங்களையும் கடந்த நிலையில், மீண்டும் ஞானமடைந்த நிலையில் விட்டுச் செல்கிறது.

ஒவ்வொரு ஞானமடைந்த குருமார்களும் தன்னுடைய இறை சக்தியுடனுடைய அனுபவங்களை வெளிப்படுத்துவதில் தனித்தன்மை வாய்ந்தவர்கள் சிலர் மனப்பாங்கே நம்மை விடுவிக்கின்றது. இதைத்தான் கிருஷ்ணர் பக்தி என்கிறார். வேறு எதுவும் தேவையில்லை. கிருஷ்ணர் புல்லாங்குழல் வாசித்துக் கொண்டு மஞ்சள் ஆடை அணிந்த கிருஷ்ணரைச் சொல்லவில்லை. நாம் முழுமையாக சரணடையும் எந்த ஒரு மனிதரும் கிருஷ்ணரே, மேலும் அதன் பிறகு நாம் கிருஷ்ணத் தன்மையில் வீழ்ந்துவிடுகிறோம்.

நாம் பரப்பிரம்ம கிருஷ்ணரிடம், பிரபஞ்ச விழிப்புணர்விடம், இறுதியான சக்தியிடம், நம்முடைய வாழ்க்கையில் எல்லா புரிந்துக் கொள்ளுதல்களை ஏற்படுத்தவும், அவர் உபதேசிக்கும் உண்மையை உணர்வதற்கும், அதை நமக்குள் நிலை நிறுத்துவதற்கும், ஆனந்தத்தை நித்யானந்தத்தை வெளிப்படுத்தவும் உதவுமாறு ஆழ்ந்து பிரார்த்தனை செய்வோம்.

கேள்வி: செல்களின் உருவாக்கத்தில் நம்முடைய நடவடிக்கைகளின் தொடர்பு இருப்பதாக, உயிரியல் ஆதாரங்கள் இருப்பதாக நீங்கள் குறிப்பிட்டுள்ளீர்கள். அதைப் பற்றி தயவுசெய்து விளக்கமாக விவரிக்கமுடியுமா?

மன அமைப்பில் தொடர்ந்து செல்கள்/நம்முடைய உடல் அணுக்கள் உயிர்பெற்று பிறந்துக் கொண்டே இருக்கின்றன என்பதை நவீன விஞ்ஞானம் அறியும். நாம் ஒவ்வொரு நாளும் இறக்கின்றோம். நம் உடல் மன அமைப்பு 60 டிரில்லியியன் அணுக்களை/செல்களை கொண்டுள்ளது என்று கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. ஆயிரக்கணக்கான செல்கள் தினமும் இறக்கின்றன. தினந்தோறும் புதிய செல்கள் பிறக்கின்றன. இந்த செயல்பாடு நாம் உயிர் வாழும் வரை தொடர்கிறது. இரண்டு வருடங்களுக்குள் நம்முடைய உடலில் உள்ள அனைத்து செல்களும் புதிய செல்களாக மாற்றியமைக்கப்படுகின்றன. அப்படியென்றால் ஒவ்வொரு இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை நாம் முழுமையாக மறுபிறப்பெடுக்கின்றோம்.

இது விஞ்ஞானப்பூர்வமாக நிரூபிக்கப்பட்ட கருத்து என்றாலும், ஏன் பழைய செல்களில் உள்ள துன்பங்கள் புதிய செல்களுக்கு எடுத்துச் செல்லப்படுகிறது. ஏன் நம்முடைய நோய்கள் செல்கள் இறந்தபிறகும் தொடர்கின்றது. எது இவற்றை இணைக்கின்றது. விஞ்ஞானத்தால் இதற்கு பதில் தர இயலவில்லை. இருப்பினும்,

இருபத்தைந்து வருடம் | 'சுஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?'" என விசாரித்ததற்கு, 'ஈநான் பெரிய ஆளாக வேண்டுமென, என சிறுவயதிலிருந்தே கனவு கண்டவர் என் தந்தை. கனவை நிஜமாக்க உடல், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் செலவழித்து என்னைப் படிக்க வைத்தார். வெற்றிக்கு ஊக்கமளித்தார். |

ஒரு சக்தி வடிவமாக விவரிக்கின்றது. மன அமைப்பு மரணத்தையும் கடந்து புதிய உடலிற்கும் தொடர்கிறது. வேதங்கள், எப்படி இந்த சக்தி நம்முடைய நடத்தையை காலம், அண்டவெளியையும் கடந்து பாதிக்கின்றது என்பதை விவரிக்கின்றது.

சமஸ்காரங்கள் அல்லது நினைவுப் பதிவுகள் எல்லாமே சக்தி வடிவம். அவை நேர்மறையானவையாகவோ அல்லது எதிர்மறையானதாகவோ இருக்கலாம். சம்ஸ்காரங்களை தொடர்ந்து வரும் வரை அவை உடல் மன அமைப்பின் உடல் சார்ந்த இயல்பின் மீது ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றன.

செல்கள் இறந்து புதிய செல்கள் பிறந்த பிறகும் கூட பழைய செல்களின் சக்தியில் உணர்வு மாற்றம் ஏற்படாதவரை, புதிய செல்கள் பழைய செல்களின் சக்தி ஆதிக்கத்திற்குட்பட்டும் பாதிக்கப்பட்டும் இருக்கும் கான்சர் மற்றும் மனம் சார்ந்த நோய்கள் தொடர்கின்றன. அதனால்தான் நம்முடைய (கண்Russian க்ஷப்Russianள் Russianர்RussianஹRussian) ஆனந்த ஸ்புரண தியான முகாமில் நாம் சம்ஸ்காரங்களைப் புரிந்து கொள்வதற்கான பயிற்சி மற்றும் சம்ஸ்காரங்களை கரைப்பதற்கான நுட்பங்களையும் மிகுந்து முக்கியத்துவம் கொடுத்து கற்றுத் தருகின்றோம்.

நீங்கள் இதை ஒரு பெரிய விஷயமாக நினைக்கலாம். ஆனால் இந்த நுட்பங்கள் உங்கள் ஈசிஅ வையே மாற்றக்கூடியவை. அவை உங்களுடைய மரபணுக்களின் பின்னால் இருக்கும் சக்தியை/ஆற்றலை மாற்றியமைக்கக்கூடியது. அதன்பிறகு புதிய செல்கள் பழைய செல்களின் எதிர்மறை பண்புகளால் பாதிக்கப்படுவதில்லை.

இவ்வாறு குணத்ரய விபாக யோகம் என்ற பெயருடைய ஸ்ரீமத் பகவத்கீதை என்னும் உபநிடதம், யோக நூலும், பிரம்மத்தைப் பற்றிய அறிவியலான, ஸ்ரீகிருஷ்ணருக்கும், அர்ஜுனனுக்கும் இடையே உரையாடலாக நிகழும் இந்த பதினான்காம் அத்தியாயம் நிறைவுபெற்றது.