Mijn eigen dood ervaring

Laat me je mijn eigen bewuste dood ervaring vertellen in Varanasi.

Ik dacht altijd dat ik een ervaring met de dood moest hebben, dat ik de dood rechtstreeks onder ogen moest zien. Maar op een of andere manier werd die gedachte nooit een prioriteit. Voor een bepaalde ervaring om te gebeuren moet de gerelateerde gedachte de hoogste prioriteit worden. Het moet niet alleen in een hoekje van je geest zijn.

Gewoonlijk hebben we op onze 'te doen' lijsten wassen, schoonmaken, de huur betalen en telefoonrekening staan, en als laatste als de tijd het toelaat, verlichting ook! Nee! Verlichting zal niet gebeuren als het op deze manier is. Alleen als het een topprioriteit wordt, alleen als de drang dringend wordt, zal alles om je heen zich beginnen af te stemmen op de ervaring in jou te laten gebeuren. Dit is niet alleen het geval met verlichting. Met alles, is het waar.

Begrijp, als je al klaagt dat wat je wenst niet gebeurt, dan is dat omdat het niet bovenaan je prioriteitenlijstje staat, niets anders. Niets en niemand anders mag er de schuld van krijgen. Je zult zien dat op het moment dat het de hoogste prioriteit wordt, er een energiespel ontstaat en het zal gewoon gebeuren. Tot dan, zal het op je wachten, dat is alles. De dood ervaring was niet mijn hoogste prioriteit en dus op de een of andere manier, werd het uitgesteld.

In mijn zwerfdagen was ik naar Varanasi gegaan, de heilige stad voor Hindoes177 die dagelijkse een geschatte 200,000 bezoekers heeft. Verder worden er elke dag naar schatting 100 dode lichamen verbrand op een plaats die Manikarnika Ghat genoemd wordt aan de oevers van de heilige rivier Ganga178 .

¹⁷⁷ Hindoes - Volgelingen van het Hindoe-geloof, naar schatting meer dan een miljard mensen.

¹⁷⁸ Ganga - De meest gevierde rivier in India, die door alle Hindoes als heilig wordt beschouwd.

Het is traditioneel dat als iemand sterft of iemands lichaam wordt verbrand in dat gebied, ze bevrijd zullen worden. Ze zullen directe verlichting krijgen.

Het is niet alleen een traditioneel geloof. De verlichte mysticus Ramakrishna Paramahamsa179 bevestigt het met zijn eigen ervaring. Hij zegt: "Ik zag heel duidelijk Shiva zelf die naar ieder brandend lichaam ging, de ziel nam, haar losmaakte uit de lichaam-geest en het bevrijdde! Dus, je kunt niet zeggen dat het een mythologisch geloof is. Het is een solide ervaring van een verlichte meester.

Ik had het geluk om naar Manikarnika Ghat te gaan. Traditioneel, wordt het niet alleen geloofd, maar het is waar dat het vuur dat wordt gebruikt om de brandstapels aan te steken voor de laatste 2000 jaar, nooit uit is gemaakt.

Of het nu regent, de zon schijnt of er een overstroming is, de mensen brengen nooit vuur als ze met het dode lichaam naar Manikarnika Ghat komen. Het vuur brandt daar al en ze nemen het alleen mee om het dode lichaam aan te steken, dat is alles. Het vuur verbrand continue de lichamen als ze aankomen. Soms zag ik dat twee tot drie lichamen tegelijk werden verbrand op hetzelfde moment, zoveel lichamen blijven er komen!

Vooral 's avonds, zullen de lichamen meer in aantal zijn. Van de plaats waar de persoon sterft zullen ze lopen, het dode lichaam dragend, met gezangen zoals, 'Ram naam satya hai, Ram naam satya hai' (Lord Rama's naam is de ultieme en eeuwige waarheid). Tegen de avond zullen ze Manikarnika Ghat bereiken.

De scène daar, de pure ervaring van het daar te zijn, kan ik niet verbaal beschrijven. Je moet er zijn om het te ervaren!

Om eerlijk te zijn, door er gewoon te zijn, verdween de angst voor de dood gewoon uit mijn systeem. Je ziet zoveel lichamen die elke dag verbrand worden. Je voelt, 'Op een dag zal ik ook zo gaan... oké', dat is alles! Je voelt dat er zoveel mensen zijn die je gezelschap geven! Het is gewoon nog een reis die je maakt, dat is alles. Je voelt je helemaal niet eenzaam over de dood.

In je leven, zie je misschien een of twee lichamen verbrand worden, dus je hebt nog steeds de angst voor de dood. Maar bij Manikarnika Ghat, zal er geen ritueel worden gedaan. Ze brengen het lichaam en dompelen ze het drie keer in de rivier Ganga180 terwijl ze zingen, 'Ram naam satya hai, Ram naam satya hai, Ram naam satya hai'. Tegen die tijd zal het vuur klaar zijn, en het hout zal worden klaar gelegd. Ze zullen het lichaam rechtstreeks uit het water halen en verbranden het, dat is alles!

¹⁷⁹ Ramakrishna Paramahamsa - Verlichte mysticus uit India.

¹⁸⁰ Ganga - De meest gevierde rivier in India, als heilig beschouwd door alle Hindoes.

Het vreemde dat je daar ziet is dat geen van de familieleden daar zal blijven en verdere rituelen uitvoeren. Op het moment ze het lichaam in de Ganga dompelen en het lichaam voor verbranding plaatsen, zullen ze weggaan, dat is alles! De mensen die de ghat onderhouden zullen zorgen voor de de rest. Je zult niet weten hoe lang het zal duren voor het lichaam dat je meebracht volledig verbrand is. Er zal een rij mensen staan en de lichamen zullen onophoudelijk branden.

Ik dacht bij mezelf, 'Laat ik proberen hier te zitten en te zien wat er gebeurt. Ik zat bij de Ghat. In slechts een uur tijd, voelde ik dat de dood niet meer een vreemd voorval is dat eens in de zoveel tijd gebeurt voor een familielid of vriend. Ik zat daar en zag het ene na het andere lichaam aankomen. Het was net als elke andere rij om te wachten, dat is alles. Verschillende maten, geslachten, leeftijden, en gemeenschappen van mensen arriveerden om verteerd te worden door dezelfde brandende vlam.

Als je voortdurend dode lichamen ziet die verbrand worden verlies je eigenlijk respect voor de dood! Op dit moment heb je te veel respect, te veel ideeën over de dood. Dat is het probleem. De dood is eigenlijk niets anders dan dit. De adem die het lichaam binnen gaat komt er niet uit, dat is alles. Er kan niet veel aan gedaan worden. Je kunt het ook niet terugspoelen of vooruitspoelen.

Terwijl ik continue naar deze scène keek verdween aanvankelijk de kleine angst die ik had over de dood en langzaam werd het eigenlijk interessant om naar te kijken. Ik ging naar de mensen toe die het vuur onderhielden en begon hen te helpen. Terwijl ik hen hielp, dacht ik bij mezelf, 'Aanvankelijk, op een dag zal dit lichaam van mij ook worden zoals dit dode lichaam dat nu brandt.'

Als je je herinnert dat de dood gaat gebeuren met je, zal het respect dat je voor je ego hebt afnemen. Want, wanneer je denkt dat iets je niet mag verlaten, is het gewoon het ego, niets anders. Wanneer je zeker weet dat alles je gaat verlaten, dan zal het respect voor het ego drastisch dalen. Het respect dat ik voor mijn ego had, viel gewoon van me af.

Toen besloot ik, 'Ik zal uiteindelijk sterven. Of ik moet nu een bewuste doodservaring hebben en de rest van mijn leven zonder doodsangst leven, of echt sterven, dat is alles.' Ik besloot dat ik de dood met mij moest zien gebeuren op de een of andere manier.

Er was een kleine Shiva tempel om de hoek en een kleine toren boven de tempel. Ik ging in die toren zitten zodat niemand me zou storen. Ik zat in die toren en van daaruit zag ik de lijken die verbrand werden.

Ik herinner me nog de sterke klik, het diep begrip en opeenvolgend besef die de hele ervaring aanspoorde die zou volgen.

Het lichaam van een oudere dame werd verbrand. Ze had een dikke buik. Haar kleren werden verteerd door het vuur en toen begon het vet dat in de buik zat te smelten en te stromen. Sorry dat ik dit zo levendig beschrijf, maar ik moet het doen om de sterke ervaring uit te leggen! Ik kon duidelijk zien dat doordat het vet stroomde, het vuur met nog meer intensiteit brandde. Dat gaf een zeer sterke klik bij mij en ik zei: 'God! Ja, hetzelfde gaat met dit lichaam ook gebeuren!'

Die klik opende een diepe angst voor de dood in mij. De angst verspreidde zich over het hele lichaam. Maar ik zag de angst bewust onder ogen. Ik kon heel duidelijk de angst zien die zich over het hele lichaam verspreidde, en toen de angst mijn bewustzijn raakte, dat werd de ervaring van de dood. Ik ging door een bewuste ervaring van mijn eigen dood en kwam er weer uit.

Begrijp, wanneer je angst onderdrukt wordt, blijft het binnenin je.

Wanneer de angst naar buiten komt en je er niet bewust mee geconfronteerd wordt, wordt het een angst aanval, schudt het je hele zenuwstelsel en breekt het af.

Wanneer de angst bewust onder ogen wordt gezien, wordt het de doodservaring, dat is alles!

Als je gewoon ontsnapt aan de doodsangst, wanneer de diepe angst gebeurt, wordt het dood. Als je de diepe angst bewust onder ogen ziet, wordt het de dood ervaring.

Doodsangst plus onbewustzijn is onderdrukking of perversie.

Doodsangst plus onbewustzijn waar je het niet onderdrukt maar niet onder ogen ziet, is een angstaanval of een zenuwinzinking omdat je gewoon bang en geschokt raakt.

Doodsangst plus bewustzijn is een doodservaring.

Ik was in staat om heel duidelijk de angst te zien die opkwam. Toen ik het bewust onder ogen zag, werd het mijn doodservaring. Het lichaam was dood. Het bewoog niet meer. Gedurende twee en een halve dag had ik geen eten, geen water, geen gedachte, geen vraag, geen twijfel. Alleen het lichaam was er. Pas nadat de ervaring voorbij was, realiseerde ik me dat ik zo al twee en een halve dag was! Ik kon met gesloten ogen zien dat het lichaam dood was en er geen beweging was. Plotseling, na twee en een halve dag, gebeurde de klik opnieuw, 'God! Het lichaam is dood, maar ik besta nog! Ik ben er nog!' Die helderheid, toen het klikte, werd zo'n intense extase in mij! De angst voor de dood had me voor eens en voor altijd verlaten.

Ik was in zo'n diepe extase, zo'n vreugde, en zo'n gelukzaligheid! Ik opende langzaam mijn ogen en ik was in staat om het lichaam te bewegen. Het eerste wat ik voelde was zo'n golf van extase en dankbaarheid. Ik ging naar beneden naar de Ganga, sprenkelde een beetje Ganga water op mezelf, nam het Ganga water in de kamandalu181, nam een beetje as van het vuur, en ging rechtstreeks

¹⁸¹ Kamandalu - Kleine waterpot gedragen door Hindoe monniken.

naar de Kashi Vishwanath tempel. Ik ging omhoog naar de Shiva linga182, offerde de as die ik had meegebracht en deed de puja183 met zo'n onuitdrukkelijke dankbaarheid. Ik zag dat Vishwanath daar gewoon levend was!

Begrijp, omdat ik stierf werd Vishwanath levend! Tot aan de dag ervoor, omdat ik nog leefde, was Vishwanath altijd een gewone steen. Ik had altijd het gevoel dat, om deze steen aan te raken, er elke dag duizenden mensen van zo ver weg komen... wat een dwaasheid! Ik heb altijd gedacht dat de Vishwanath godheid een gewone steen was. Ik voelde dat zo omdat ik nog leefde. Toen ik stierf, zag ik duidelijk, Hij werd levend! Er kan er maar één in leven zijn, Hij of jij. Als je de waarheid ziet, zal Hij levend worden. Je zult niet meer leven zoals je nu denkt. De angst voor de dood verliet me eens en voor altijd. Ik kan zeggen dat dit een van de zeer sterke ervaringen is die me hebben getransformeerd in het zoeken naar de ultieme ervaring van verlichting.

Wat gebeurt er op het moment van de dood

Wat gebeurt er precies op het moment dat je het lichaam verlaat? Deze vraag kan niet beantwoord worden door een levend persoon, aangezien hij de dood niet heeft ervaren. Een dode kan deze vraag niet beantwoorden, omdat hij niet terug kan komen om over zijn ervaring te vertellen.

Alleen een verlicht wezen, een persoon die bewust door de dood is gegaan en opnieuw is teruggekeerd, kan precies uitleggen wat er gebeurt tijdens de dood.

Ik ga het mysterie van de dood nu onthullen. Dit kan verrassend zijn, zelfs schokkend voor velen van jullie. Maar dit is de waarheid. Of je het gelooft of niet, accepteert of niet, dit is wat er gebeurt op het moment van de dood.

We hebben niet alleen maar één lichaam. Het fysieke lichaam is slechts één van de zeven lichamen die we hebben. Het is het enige grove lichaam dat kan worden kan worden gevoeld en gezien in de ruimte-tijd. We hebben echter zeven lagen, of lichamen, of niveau's van bestaan. Omdat deze lagen een subtiel bestaan hebben, kunnen ze niet worden waargenomen met het blote oog.

Een eenvoudige voorstelling van de zeven lichamen is hieronder afgebeeld.

Elk van de lichamen bevat een overeenkomstige emotie. Bijvoorbeeld, het pranisch lichaam bevat alle verlangens die in het leven opkomen. Het mentale lichaam bevat alle schuldgevoelens die in het leven ervaren worden. Het etherisch lichaam bevat de ervaringen van mentale pijn die in het leven worden gevoeld.

¹⁸² Linga - Voorstelling van Shiva als een symbool van vernieuwing dat mannelijke en vrouwelijke principes combineert.

¹⁸³ Puja - Hindoe rituele verering.

Wanneer de ziel het lichaam verlaat doorkruist het alle zeven lagen van het lichaam. Het fysieke lichaam sterft. Maar, de overige zes lichamen sterven niet helemaal. Als je veel verlangens in je leven hebt, worden al die onvervulde wensen vastgehouden in het pranisch lichaam. Dus zelfs ook al sterft het fysieke lichaam, het pranische lichaam zal niet sterven. Wanneer de levenskracht het pranisch lichaam verlaat, ervaart het wezen enorm lijden.

Wanneer je het fysieke lichaam verlaat, zal je bewustzijn uit het lichaam worden gerukt en zal je onmiddellijk in coma raken. Volgens artsen, is coma het

automatische mechanisme om de pijn niet te voelen. Het is een automatische verdoving. Als de pijn te veel wordt, kun je het niet verdragen en val je automatisch in coma.

Wanneer je van de eerste naar de tweede lichaamslaag gaat, zullen alle onvervulde verlangens, alle manieren waarop je wilde leven maar niet leefde naar boven komen. Wanneer dit gebeurt is het bijna alsof tien mensen in een kamer staan en een voetbal rondschoppen. Wat zal er gebeuren? Net als hoe de voetbal van hoek naar hoek wordt geschop, zal je bewustzijn geschopt worden vanuit alle hoeken. In elke hoek, zal een verlangen staan en schoppen. Tegen de tijd dat je bewustzijn probeert het lichaam te verlaten, zullen al je verlangens je dwingen het lichaam weer binnen te gaan zodat je er verder van kan genieten en ze kan vervullen.

Aan de ene kant, zullen de verlangens je dwingen om het lichaam weer in te gaan zodat je kunt leven en genieten, terwijl aan de andere kant, het lichaam zal zeggen, 'Nee! Ik ben moe. Ik kan je niet meer herbergen, ga gewoon weg!' Dat is wat het trekken en duwen veroorzaakt op het moment van de dood. Het trekken en duwen is niets anders dan het gevecht tussen je verlangens en je lichaam.

Op de een of andere manier slaag je erin om weg te gaan van het pranisch lichaam, en betreed je vervolgens het mentale lichaam. Wanneer je het mentale lichaam binnengaat komt al je schuldgevoel naar boven. Al je schuldgevoelens over de manier waarop je dacht dat je je leven had moeten leven maar nooit geleefd hebt, alle fouten die je gemaakt hebt, al je spijt, alles komt naar boven.

Begrijp alsjeblieft, verlangen gaat over de toekomst en schuld gaat over het verleden. Maar eigenlijk zijn beide hetzelfde. De manier waarop we willen leven is verlangen, en de manier waarop we wilden leven maar het niet deden, is schuldgevoel. Schuldgevoel is niets anders dan het herzien van onze beslissingen uit het verleden met bijgewerkte intelligentie.

Op deze manier, stap voor stap, ga je door de verschillende lichaamslagen.

Hoe minder onvervulde verlangens, hoe lichter het pranisch lichaam en hoe makkelijker het is om dit lichaam te verlaten. Evenzo, hoe minder schuldgevoelens, hoe lichter het mentale lichaam is en hoe makkelijker het is om dit lichaam te verlaten.

Nog iets, als de verlangens, schuldgevoelens en pijn minder intens zijn, heb je niet alleen een makkelijke dood met minder lijden, maar je wordt ook sierlijk ouder. Sierlijk ouder worden is waar het bij vanaprastha sannyas184 allemaal om draait. In staat zijn om in vervulling te leven in het laatste deel van het leven is het enorme geschenk van vanaprastha sannyas.

Alle schuld die we in ons leven verzamelen komt op als we door het mentale lichaam gaan. Dan komen we bij het etherisch lichaam dat gerelateerd is aan al ons lijden. Al het lijden dat we doormaakten tijdens ons leven is hier opgeslagen.

Zo heeft elke laag van het lichaam zijn eigen samskaras, of opgeslagen herinneringen. Eigenlijk is het het reizen door deze lichamen waar over gesproken wordt als de hel. Er is geen andere aparte plaats die hel heet. Hel en hemel zijn geen geografische locaties maar maar slechts psychologische ruimtes.

De eerste vier lichamen zijn gerelateerd aan het fysieke lichaam-geest systeem. Ze slaan alle engrammen op met betrekking tot verlangens, schuld en pijn die tijdens dat leven zijn ervaren. Het vijfde lichaam wordt ervaren tijdens de diepe slaap en bij het verlaten van het lichaam. Het zesde lichaam wordt geassocieerd met gelukkige herinneringen en het zevende lichaam is voorbij verdriet en geluk, het ultieme bewustzijn.

Begrijp alsjeblieft, zelfs gehechtheid aan gelukkige herinneringen ons terug brengt in de cyclus van geboorte en dood. Het verlangen naar meer en meer soortgelijke incidenten die gelukkig en vreugdevol zijn, trekt ons terug en daardoor worden we opnieuw geboren.

¹⁸⁴ Vanaprastha Sannyas - De derde levensfase volgens de vedische traditie, waarin de echtgenoten de rest van hun huwelijksleven leiden in spirituele activiteiten in het nastreven van de ultieme Waarheid.

Begrijp, er is een groot verschil tussen zaligheid en geluk. Geluk komt van een extern object of reden. Bijvoorbeeld, je voelt je gelukkig als je je favoriete snoep mag eten. Je voelt dat de snoep de oorzaak is van je geluk. Maar denk er eens over na, als het snoep inderdaad de oorzaak was van je gelukzaligheid, zou het je dan niet iedere keer dat je het eet geluk moeten brengen? Kun je meer en meer van dat snoep blijven eten? Nee! Als je gedwongen wordt om je favoriete snoep te eten, de ene na de andere, wat gebeurt er dan? Je zult er ziek van worden het. Je zult dat snoep gaan haten en wegrennen bij het zien ervan!

Geluk is een tijdelijk gevoel, gecreëerd door de geest. Zaligheid, het zevende lichaam, is de ware realiteit. Het is het oorzakelijke, oneindige gebeuren binnenin je van spontane energie, vreugde en voorspoed. Het is als een fontein die onophoudelijk binnenin je gebeurt je zonder reden.

Uiteindelijk is de reden dat je favoriete snoep je gelukkig maakt omdat het werkt als een trigger om je in deze ruimte van gelukzaligheid te brengen, die je ware aard is. Maar je vergist je dat het geluk te wijten is aan de snoep, het externe object. Het geluk is omdat voor die paar momenten, je in contact komt met je innerlijke gelukzaligheid.

Hoe schoner de lichamen, hoe lichter ze zijn en hoe makkelijker het is voor de levenskracht om het lichaam te verlaten. Net zoals de schil van een rijpe banaan, beweegt de levenskracht zich gemakkelijk het lichaam uit.

De dood gebeurt elke dag

In de zeven lichamen, de eerste vier lichamen - fysieke, pranische, mentale en etherische - vallen elke keer als je gaat slapen ineen in het causale lichaam. De duisternis van het causale lichaam wordt geassocieerd met de diepe slaap staat, dat is wat je elke dag vernieuwt. Dus tot je het vijfde lichaam kruist, gebeurt deze 'dood' elke dag. Dit is wat er gebeurt wanneer je dagelijks in slaap valt.

Wanneer de geest voorbij de vijfde laag van het causale lichaam naar de zesde laag trekt, het kosmische lichaam, is het proces van de dood voltooid.

Als de levenskracht geen ander lichaam hoeft te nemen om zijn resterende verlangens te vervullen dan gaat hij de zevende laag van het nirvanische lichaam in, dat verlichting is. Als de levenskracht terug moet komen in een ander lichaam om zijn verlangens te vervullen, is het de dood.

Wakkere wereld versus Droom wereld

Wanneer je in de droomtoestand komt en begint te dromen, wordt de hele wereld waarin je nu leeft zwart-wit omdat je in de droomwereld bent. Je vergeet deze hele wereld van je wakende wereld en de droomwereld wordt heel echt en gezien in veelkleurigheid. Als je uit de droom komt, is deze hele wereld waar je wakker in wordt weer te zien in vier dimensies, 4D.

Als je in dit fysieke lichaam en in de waaktoestand bent, ervaar je deze wereld als 4D, in meerdere kleuren. Wanneer je in de droomwereld bent, ervaar je die wereld als 4D. Dus, als je hier bent wordt de droomwereld zwart-wit en wordt deze wereld 4D, en als je daar bent wordt de droom 4D, en wordt deze wereld zwart en wit.

Op dezelfde manier, wanneer je weggaat van het fysieke lichaam naar het pranische lichaam op het moment van de dood, zal deze hele fysieke wereld onwerkelijk worden en gezien in zwart-wit. Al je prestaties, je trots, je inspanningen, je verdriet, je geluk, dat alles zal geen betekenis meer hebben en zal als zwart-wit verschijnen. Je zult je afvragen, 'Waarom heb ik al dit werk gedaan? Waarom heb ik dit allemaal bedacht als een basis voor mijn leven?'

Laat me uitleggen waarom dit gebeurt. Wanneer je leeft, investeer je in je persoonlijkheid. Je bouwt je persoonlijkheid op aan de hand van een paar pijlers zoals geld, beroemdheid, relaties, trots dat je een grote gemeenschap, steunkring hebt, enzovoort.

Als iemand je vraagt: 'Wie ben je?' wat zal je dan zeggen? Je antwoord zal zijn: 'Ik ben een ingenieur', 'Ik ben een dokter', 'Ik ben een advocaat', of 'Ik ben de eigenaar van vier huizen', of 'Ik ben haar echtgenoot', of 'Ik ben haar dochter'. Onze persoonlijkheid is gebouwd op deze paar pijlers.

Wanneer je uit het fysieke lichaam stapt, zullen al deze pilaren, al deze fundamenten volledig door elkaar geschud worden. Je kunt je naam niet meer op je cheques zetten. Je handtekening wordt niet geaccepteerd. Je banksaldo is niet meer aan je gerelateerd. Je kunt je bankzaken niet meer regelen. Je auto zal niet nuttig voor je zijn. Op zijn hoogst zal alleen de ambulance nuttig zijn!

Je huis zal gevuld zijn met al je naasten en dierbaren die huilen om je dood. Maar noch je huis, noch je naasten zullen nuttig voor je zijn. Je kunt niet eens met je naasten omgaan. Geen van hen kan met je meegaan voorbij het punt van je dood.

Alleen de glimp van bewustzijn kan met je meekomen. Wat de basis is geweest voor je wezen zal worden geschud. Wanneer het fundament wordt geschud, heb je natuurlijk niets om je aan vast te houden.

Begrijp dit ene ding. Als we plotseling horen van een verlies in ons bedrijf, zullen we voelen dat ons hele lichaam lijdt. Het lijden zal niet slechts in één deel zijn. Het hele lichaam zal lijden. Het zal bijna zijn alsof ons wezen verpletterd wordt.

Dus begrijp dat als er iets van ons weg gaat, ons hele lichaam lijdt. Als we weggaan van het fysieke lichaam, begint hetzelfde lijden in ons. Wat we ook dachten dat de fundament voor ons leven was, wordt opgeschud.

Vanaf dit moment zal deze hele wereld verschijnen in 4D. Al dit gepraat over spiritualiteit, meditatie, het groeien van het innerlijke wezen, bewustzijn etc. zal verschijnen als zwart- wit. Dat is de reden waarom, wanneer ik mensen oproep voor meditatie, zeggen ze me, 'Ik heb geen tijd om te mediteren. Laat me al mijn werk afmaken en kom dan. Ik heb nog een paar jaar om erover na te denken.'

Wees heel duidelijk, zeg nooit, 'Ik heb geen tijd om te mediteren. Wees heel duidelijk voor jezelf en zeg, 'Ik heb niet het gevoel dat het zo belangrijk is in mijn leven op dit moment.' Als je er niet klaar voor bent te mediteren en zegt, 'Ik denk niet dat meditatie zo belangrijk is in mijn leven,' dan ben je eerlijk. Maar als je zegt, 'Ik heb geen tijd,' dan houd je jezelf voor de gek. Iedereen heeft 24 uur om te doen wat ze vinden dat ze moeten doen. Het is niet dat de paar die mediteren werkloos zijn. Het is gewoon een kwestie van prioriteit, van wat je echt wilt in je leven. Als spiritualiteit en meditatie er nu als zwart-wit voor je uit zien, zul je je energie niet op dat gebied richten, dat is alles.

Maar dit is wat er gebeurt als je je van je fysieke lichaam af beweegt op het moment van de dood. Wat je ook als echt en als 4D beschouwde toen je nog leefde verdwijnt volledig. Alles wat materieel is wordt totaal door elkaar geschud en verschijnt als zwart en wit! Op dat moment zullen al deze dingen die je nu aantrekken geen enkele basis meer hebben. Dat is de reden waarom de dood altijd een lijdensweg is. Maar op dat moment, als je ten minste een keer in je leven een bewuste glimp van de waarheid hebt gehad, dan kun je de dood binnengaan met bewustzijn en volledig bij bewustzijn!

Zie je, nu bevinden we ons in twee dimensies, de materiële wereld en spiritualiteit. Juist wat er nu gebeurt, is dat op hoeveel pilaren we onze persoonlijkheid en ons leven bouwen, al die pijlers zijn gebaseerd op de materiële wereld die 4D lijkt te zijn. Geen enkele pilaar is gebaseerd op bewustzijn of onze innerlijke ruimte. Onze hele persoonlijkheid is alleen gebaseerd op de uiterlijke ruimte, onze beroemdheid, wat de maatschappij over ons zegt, etc. Als iedereen over ons denkt dat we geweldig zijn, denken we dat we geweldig zijn. Als iedereen zegt, "Je bent waardeloos", beginnen we depressief te worden.

Dit gebeurt omdat zelfs geen enkele pilaar van ons gebouw, onze innerlijke kern of ons wezen, op spiritualiteit gebaseerd is. De hele structuur is gebaseerd op de uiterlijke ruimte. Dat is de reden dat wanneer deze pijlers worden geschud door wie dan ook, we vreselijk beginnen te lijden. Als we ook maar één pilaar hebben die gebaseerd is op bewustzijn, kunnen we daarop vertrouwen om rechtop te staan zonder te lijden.

Nog een ding: deze uiterlijke wereld pilaren hebben we helemaal niet in de hand. Iedereen die voorbij komt kan ze gemakkelijk doen schudden. Zelfs als een klein kind naar ons toekomt en zegt: 'Jij jij bent een dwaas', dan worden we een beetje door elkaar geschud, is het niet zo? Dat kind kan het zelfs alleen maar gezegd hebben om een paar nieuwe woorden uit te proberen die hij aan het leren is! Maar je wordt geschokt. Begrijp dus dat deze uiterlijke wereld pilaren zo zwak zijn.

Dat is wat de Bhagavad Gita, de ultieme leer van Krishna, zegt: 'Wat komt en staat in je geest op het moment van het verlaten van het lichaam alleen zal beslissen over je volgende geboorte of verlichting.' Als we tenminste één pilaar van bewustzijn hebben, zullen we natuurlijk geen lijden hebben wanneer we het lichaam verlaten. Alle andere pijlers zullen zwart en wit worden.

Maar zelfs als de andere pilaren zwart-wit worden zal deze ene pilaar er in vele kleuren en 4D zijn, en zal ons er doorheen leiden. Op dit moment is ons probleem dat we geen pilaar hebben om ons erdoor te brengen. Onze hele persoonlijkheid is gebaseerd op de buitenwereld. Al onze pijlers zijn gemaakt van wat we denken wat nu 4D is. Er is ook niets solide in onze innerlijke ruimte. Dat is waarom mensen ons als een voetbal van de ene hoek naar de andere hoek in de ruimte kunnen schoppen. Iedereen kan gewoon een woord naar ons gooien om ons depressief te maken. Als iemand zegt dat we gek zijn, schreeuwen we naar hen en bewijzen dat we gek zijn!

Begrijp alsjeblieft dat als we tenminste één pilaar bouwen gebaseerd op onze innerlijke ruimte, deze pilaar zal in 4D schijnen op het moment van de dood en ons helpen het lichaam prachtig te verlaten.

De kunst van het sterven

Er is een mooi Zen gezegde, 'De kunst van het sterven leren is de echte en de ultieme kennis die we in ons leven kunnen leren.'

Een kort Zen-verhaal:

Op een dag verklaarde een verlichte meester plotseling dat hij de volgende dag 's morgens rond 6 uur zou sterven. Natuurlijk zijn verlichte mensen altijd op de hoogte van hun dood. Zij kunnen van tevoren verklaren wanneer ze gaan sterven. Hij verklaarde dat hij rond 6 uur 's ochtends zou sterven.

Zijn discipelen zeiden, 'Nee, nee, wacht alstublieft 2-3 uur. Het zal te koud zijn zo vroeg in de ochtend. Waarom wacht je niet een paar uur, zodat we ons kunnen voorbereiden op de laatste rituelen? De meester stemde toe en vertelde de discipelen dat hij rond 12 uur zou overlijden. Precies om 12 uur groette hij hen allen en verliet het lichaam!

Nog een belangrijk historisch incident:

Toen de Britten begonnen met het koloniseren van India, was er in Centraal India een klein stamdorp. Dat dorp bestaat niet meer, het is verdwenen! De Britten probeerden om dat dorp onder hun controle te brengen. Het hele dorp had maar ongeveer honderd mensen, maar het waren zeer mystieke mensen, helemaal in devotie en meditatie. Ze waren experts in de oude mystieke rituelen. Er wordt gezegd dat de mensen in dat dorp nooit ziek werden.

Zelfs als ze droomden dat ze iemand pijn hadden gedaan in hun dromen, gingen ze de volgende ochtend hun excuses aanbieden aan die persoon. Tenzij je subtiele wraakgevoelens hebt, tenzij je een onderbewust idee hebt om iemand pijn te doen, zul je hem geen pijn doen, zelfs niet in je dromen. Dus, deze mensen verontschuldigden zich voor het kwetsen van iemand zelfs in de droom, zodat zelfs het onbewuste idee om iemand pijn te doen niet ontwikkeld werd. Zij waren zo'n enorme volwassen spirituele groep. Ze hadden niets van de uiterlijke wereld, maar ze hadden alles van de innerlijke wereld.

Toen de Britten het dorp onder hun heerschappij probeerden te brengen, waren de dorpelingen niet klaar om zich over te geven en hun vrijheid aan iemand anders te verliezen. Maar de Britten zeiden, 'Of jullie geven je over of we zullen jullie doden.'

Je zult verrast zijn, deze dorpelingen zeiden, 'Je hoeft ons niet te doden. Doe geen moeite, we weten hoe we moeten sterven. We zullen zelf sterven.' De Britten dachten dat de dorpelingen zelfmoord zouden plegen door gif in te nemen of door een soortgelijke methode.

Het hele dorp verzamelde zich in één kamer als een groep. De hele groep stond op één plaats en voor de ogen van de Britse soldaten zongen ze een mantra, baden en alle honderd dorpelingen vielen gewoon neer. Ze lieten gewoon hun lichamen vallen en stierven.

Het incident is opgetekend door de Britse soldaten en zij zeggen dat ze voor de eerste keer schuldgevoel hadden iemand te doden. Ze zeiden: 'Wij mensen zijn getraind om te doden. We voelden nooit schuldgevoel als we massa's mensen doden. Maar hier voelden we een diep schuldgevoel omdat we onschuldige mensen doodden, zulke eenvoudige maar geweldige mensen!'

Ruimte voor het nieuwe

In de vedische traditie wordt Shiva, de heer van vernietiging, als gunstig beschouwd. De naam 'Shiva' zelf betekent 'gunstigheid zonder oorzaak'. Je zult verbaasd zijn te weten dat als je in het Sanskriet het woord voor vernietiging letterlijk vertaalt, 'samhara', het niet vernietiging betekent, maar het betekent vernieuwing. Het woord dat wij gebruiken voor vernietiging betekent eigenlijk het creëren van ruimte voor nieuwe dingen om te gebeuren.

Zelfs vernietiging kan bekeken worden vanuit een andere dimensie van verjonging of het creëren van een nieuwe ruimte voor betere dingen om te gebeuren. Zelfs de ziekte die je lichaam treft creëert gewoon een nieuwe ruimte zodat je een nieuw lichaam kunt krijgen en zodat je je kunt voorbereiden op een nieuw leven. Je kunt het hele proces opnieuw beginnen. Zie je, het hele proces opnieuw opstarten kan veel van je wonden helen. Er zijn sommige wonden die geheeld kunnen worden door in slaap te vallen en terug te komen. Je zult ze vergeten als je wakker wordt.

Er zijn sommige wonden die niet geheeld kunnen worden door in slaap te vallen en terug te komen. Op dat moment besluit je: Laat me het hele proces opnieuw beginnen, laat me gewoon opnieuw beginnen. Dan laat je het lichaam een ziekte te hebben zodat het verjongingsproces kan beginnen.

Volgens de vedische traditie gaat geen ervaring verloren. Elke keer als je van het ene moment naar het volgende gaat ben je aan het uitbreiden, je bent aan het groeien, en leren. Als je het van deze kant bekijkt is zelfs je dood gunstig, want je gaat naar de volgende stap. Alleen als je niet duidelijk bent over de volgende stap zul je de angst voor de dood voelen.

Overwin de dood - wees in het heden

Begrijp, de toekomst die het verleden wordt is het heden. Het huidige moment is het punt waar de toekomst langzaam verleden wordt. Het huidige moment is de mogelijkheid van verjonging.

Wanneer je in het heden bent, zul je heel duidelijk zien dat de toekomst die in je komt om het verleden te worden zoveel energie in je achterlaat. Elk moment ben je gewoon overvol met energie.

Als je gevangen bent door de toekomst, ben je in de wereld van fantasieën, kastelen aan het bouwen in de lucht. Je hebt geen energie meer om in de echte wereld te leven. Zolang je gevangen bent in de toekomst, zul je je onzeker voelen, bang.

Als je gevangen zit in het verleden, zul je voelen dat het leven saai en dood is. Je zult net als een rots zijn die niet kan worden verplaatst, die dood is zonder energie.

Als je in het heden bent, zul je voelen dat wat er ook gebeurt gunstig is. Je wordt als Shiva, die de verjongingsmachine is, die constant ruimte creëert voor nieuwe dingen om te gebeuren.

Je zult onbevreesd zijn. Op het moment dat je onbevreesd bent over de dingen die gebeuren, zul je voelen dat alles wat er om je heen gebeurt goedheid zonder reden is. Je zal net als een stromende rivier, stromende energie zijn. Je zult gewoon deze 'gunstigheid zonder reden' uitstralen.

Wanneer je in het huidige moment bent, beweegt de toekomst door je heen, wordt het verleden en ben je er net als een holle bamboe, onaangetast door de tijd, voorbij de dood.

De dood overwinnen is een eenvoudige techniek. Wees gewoon in het heden, laat de tijd door je heen stromen, sta toe dat de tijd tot je doordringt, en laat de tijd zijn activiteit door je heen doen.

Als de toekomst binnenkomt, moet je niet gulzig zijn en het gewoon vangen. Laat het door je heen gaan, laat het verleden worden, en laat het zijn eigen weg gaan. Wees gewoon in het heden en je zult zien dat je in de eeuwigheid leeft.

Elke dag neemt je energiefrequentie toe. Elk moment breidt je leven zich alleen maar uit. Zelfs je dood is een verdere uitbreiding. Het is uitbreiding in een dimensie waar je logica misschien niet in staat is zich ermee te relateren. Maar het is niettemin een uitbreiding.