Verwachting is de schuldige; laat los!

Probeer te gaan zitten en maak twee lijsten. Eén van alle dingen die je hebt en één van alle dingen die je niet hebt. De eerste lijst moet elk ding bevatten dat je hebt, uitgaande van je ogen, oren, handen en benen, want er zijn mensen die sommige hiervan niet hebben. Inclusief al je fysieke en mentale vermogens voordat je naar materiële zaken gaat. Als je erg oprecht schrijft, zonder iets weg te laten, zal je niet in staat zijn om de eerste lijst te voltooien! Dat is de waarheid. Als je vindt dat je niet in staat bent om de eerste lijst te beëindigen, betekent dit dat dankbaarheid begint te gebeuren in jou!

Het probleem is dat er een voortdurende verwachting in ons is de hele tijd. Daarom voltrekt dankbaarheid zich niet gemakkelijk. We krijgen continu invoer van onze ogen, neus, oren, tong en aanraking. Op basis hiervan verwachten we voortdurend dat het een of ander moet gebeuren op een bepaalde manier. Als we iemand zien die een beter huis of een betere auto heeft, registreren we dat in ons. Als we horen van een grote prestatie door iemand, registreren we dat in ons. Onze energie beweegt zich alleen naar buiten, constant onze vijf zintuigen volgend, nooit naar binnen, naar ons zelf toe.

Dankbaarheid is wanneer dit proces omkeert en je plotseling ontwaakt met overvloed in jou! Met dankbaarheid is er geen verwachting of hebzucht.

Werken met verwachting is zoals het gieten van geklaarde boter in het vuur om het te blussen. Kun je het vuur blussen door geklaarde boter in het vuur te gieten? Nooit! Op dezelfde manier, kan jij je nooit vervuld voelen als je acties geworteld zijn in verwachting. Je wordt alleen maar moe van je zintuigen.

Je kunt ofwel in verwachting leven of in dankbaarheid, nooit in beide. Met verwachting is er een verlangen om dingen te bezitten. jij wordt de eigenaar. Met dankbaarheid, wordt je de genieter. Als je de eigenaar wordt, geniet je alleen van de weinige dingen die je bezit. Als je de genieter bent, geniet je van alles in het Bestaan. Wanneer je kijkt om te bezitten, zal niets genoeg lijken.

Als je geniet, lijkt alles overlopend! Dat is het verschil.

Een kort verhaal:

In een dorp deed de nachtwaker zijn rondes terwijl hij regelmatig op zijn fluitje blies.

Hij had een aarden pijp die hij rookte. Hij vulde het met tabak en zocht naar een luciferdoosje. Hij had er geen.

Hij ging naar de nabijgelegen hut waar een oude dame leefde en vroeg of ze hem wat sintels uit haar oven kon geven. De oude dame zei dat haar kachel niet aangestoken was de afgelopen drie dagen en dat ze haar zelf aan het behelpen was met het weinige voedsel dat ze gaven in de tempel.

De bewaker ging naar het volgende huis en vroeg of hij een luciferdoosje kon hebben. Ze zeiden dat ze zelf een brandend houtblokje van de buurman hadden genomen om hun kachel aan te steken. Nu hadden deze noch vuur noch een luciferdoosje.

De bewaker besloot om naar het dorp, naar het huis van de chef te gaan waar de dienstmeisjes zeker een luciferdoosje zouden hebben. Hij ging ernaar toe vroeg hen om een luciferdoosje om zijn pijp aan te steken.

Eén van de meisjes keek naar hem en vroeg, 'Vuur om je pijp aan te steken? Waarom gebruik je de lantaarn niet die je draagt?'.

De bewaker kon zijn ogen niet geloven. Hij droeg al die tijd een lantaarn terwijl hij aan het zoeken was naar een luciferdoosje!

Als we geloven dat wat we nodig hebben zich altijd alleen buiten ons bevindt, zullen we doorgaan met zoeken zoals de nachtwaker! Als we geloven dat het Bestaan ons altijd geeft wat we nodig hebben, zullen we altijd alles in onszelf vinden.

Je eigen lichaamstaal kan veranderen met dankbaarheid

Als we voortdurend met verwachting werken, zullen we een subtiel geweld in onze lichaamstaal dragen. Het is geen opzettelijk geweld, maar inherent geweld. Als we een beetje gevoelig worden voor onze lichaamstaal, zullen we in staat zijn om dit te vatten.

Sla jezelf gade wanneer je op de computer typt, wanneer je telefoongesprekken afhandelt,

hoe je de telefoonhoorn weer inhaakt, met welke agressie je loopt, hoe je de deur achter je sluit, hoe je het hand van je kind vasthoudt... alles. Je zult zien dat alles een subtiel geweld in zich draagt.

Je kunt dit proberen. De volgende keer dat je de deur sluit, onthoud en observeer hoe je ze sluit. Open nu de deur en sluit ze opnieuw zachtjes, met enorme dankbaarheid en met bewustzijn, totdat ze volledig is gesloten. Voel jezelf terwijl je het doet. Je zal het verschil waarnemen tussen de twee ervaringen. De tweede keer zul je plotseling verzachten in jezelf! Dit is het effect dat dankbaarheid op je heeft.

Met dankbaarheid, verandert je hele lichaamstaal. Als je diepe dankbaarheid begint te ervaren, veranderen je reacties op situaties. Je begint te resoneren met het Bestaan. Je lichaam zal mee vloeien met die resonantie, met een koele gratie en zachtheid. Al je handelingen zullen uit deze genade voortkomen. Er zal geen geweld zijn. Er zal alleen vreugde vloeien. Dan zal alles wat je doet alleen het leven zoeter maken.