Duale identiteiten

We hebben allemaal twee identiteiten, de identiteit die we naar de buitenwereld projecteren en de identiteit die we geloven te hebben in de innerlijke wereld.

De identiteit waarvan jij gelooft dat het zich in je verstand bevindt, wordt mamakar80 genoemd in het Sanskriet. Het zal altijd veel kleiner zijn dan dat je echt bent. Je zult al je falen, fouten en schuldgevoelens met je meedragen of onthouden en constant eraan proberen te werken.

De identiteit die je naar de buitenwereld projecteert, wordt ahankar genoemd. Ahankar81 is je visitekaartje. Je print er alles op dat je wilt dat anderen over jou geloven. Dit is gebaseerd op de identiteit die je de buitenwereld laat zien. Het zal altijd meer zijn dan wat je hebt, meer dan wat je bent. Het zal altijd meer zijn dan wat je bent, omdat je denkt dat je jezelf moet verkopen. Het wordt een basisbehoefte om dit te doen, vooral in de gemeenschappen waar je jezelf moet 'verkopen'.

Ahankar is een vorm van superioriteitscomplex. Mamakar is een vorm van minderwaardigheidscomplex. Ahankar zal gebaseerd zijn op angst. Mamakar zal gebaseerd zijn op hebzucht.

Een kort verhaal:

Een man kwam thuis na een serie van leiderschap toespraken voor groepen werknemers binnen een bedrijf. Zijn vrouw vroeg, "Hoe gingen de toespraken?"

De man antwoordde, "Oké gok ik. Maar ik ben niet zeker hoeveel mensen begrepen hebben wat ik heb gezegd." De vrouw vroeg, "Waarom voel je je zo?"

De man zei, "Omdat ik het zelf niet begrijp!"

De identiteit die je aan de buitenwereld laat zien, zal altijd gebaseerd zijn op angst. Dit is waarom het altijd meer zal zijn dan wat waar is over jou. Je zult constant proberen om het in leven te houden. De identiteit dat je meedraagt in de innerlijke wereld is gebaseerd op hebzucht. Dit is

⁸⁰ Mamakar - Innerlijke ego dat continu zegt dat je kleiner bent dan je denkt.

⁸¹ Ahankar - De valse identificatie van het pure zelf met de buitenwereld. Een vorm van ego dat maakt dat je een valse identiteit naar de buitenwereld projecteert.

waarom je altijd de identiteit probeert te ontwikkelen die je van binnen met je meedraagt. Je zult constant aan de identiteit werken die je geloof dat jij bent en het continu proberen te polijsten.

Jouw leven is niets anders dan het gevecht tussen deze twee werelden. Het conflict tussen ahankar en mamakar, het conflict tussen de persoonlijkheid die je aan de buitenwereld laat zien en de persoonlijkheid die je onthult in je innerlijke wereld heet "spanning". Het ongemakkelijke gevoel tussen deze twee identiteiten creëert ongemak. Het ongemakkelijke gevoel tussen deze twee identiteiten creëert on-welzijn.

Beide identiteiten, ahankar en mamakar, zijn pure mythes, beide zijn leugens! Je bent veel meer dan deze twee identiteiten.

Als je al je energie besteedt aan het vergroten van ahankar, de identiteit die je naar de buitenwereld projecteert, zal je leven materialistisch worden. Mensen die aan mamakar werken, zijn constant aan hun persoonlijkheid aan het werken, proberen een bepaalde identiteit te creëren om zich tevreden te stellen. Als je je hele leven besteedt aan het polijsten en ontwikkelen van mamakar, wordt je hele leven moralistisch en onderdrukkend.

De fundamentele waarheid is dat je veel meer dan beide van deze identiteiten bent. Wanneer je je losmaakt van deze twee identiteiten, zul je plotseling realiseren dat je meer bent dan dat. Wanneer dat gebeurt, dan kunnen ze je nooit meer binden.

Inferieur Ego

Een laag zelfbeeld betekent jezelf laten zien of inbeelden als minder te zijn dan wat je bent. Een hoog zelfbeeld is jezelf verbeelden dat je veel meer bent dan dat je bent. Beide zijn gebaseerd op de meningen van anderen. Je oordeelt jezelf eerder op basis van jouw levensstijl dan jouw leven. Je weegt jezelf met auto's en onroerend goed dat je aangeschaft hebt, niet met de hoeveelheid bewustzijn die je verkregen hebt.

Het grote probleem is dat je niet weet hoe je je persoonlijkheid kan verwijderen en naar de volgende persoonlijkheid moet gaan. Je weet niet hoe je persoonlijkheden kan gebruiken net als jassen. Je zit gevangen in een persoonlijkheid.

De verkeerde persoonlijkheid gebruiken op de verkeerde plek is wat ik "ego" noem. Begrijp dat als je arrogant en gewelddadig bent waar je beleefd en bescheiden dient te zijn, dan is het egoïstisch. Als je beleefd en bescheiden bent waar je moedig dient te zijn, dan ben je egoïstisch. Begrijp dat we altijd denken, "Als ik heel bescheiden ben, hoe kan ik dan egoïstisch zijn?" Weet heel duidelijk, ego op zijn kop, is ook ego. Het heet 'inferieur ego'.

Een incident uit het leven van Ramana Maharishi:

Een van Ramana Maharishi's discipelen vertaalde een van zijn boeken in een andere taal. In de vertaling, in het boek, was ook zijn naam gepubliceerd als de vertaler.

Toen de discipel het boek zag, was hij geshockeerd dit te zien. Hij ging naar de betrokken autoriteiten en gaf hen een uitbrander voor deze fout. Daarna ging hij weg en vertelde Ramana Maharishi, "Bhagavan, ze zouden mijn naam daar niet moeten zetten. Ik heb het gevoel dat mijn naam niet gepubliceerd zou moeten worden. Ik ben niet zo'n persoon."

Bhagavan zei, "Het ego dat vraagt om de naam daar neer te zetten en het ego dat vraagt om het daar niet neer te zetten zijn één en hetzelfde. Ontspan."

Weet heel helder, het inferieure ego dat probeert nederigheid te tonen is ook ego.

Typen Ego

Actieve Ego versus Passieve Ego

Het actieve ego is makkelijk te herkennen. Mensen met een actief ego zullen zich in een hoogdunkende manier gedragen; ze zullen hun eigenbelang openlijk claimen. Ze zullen arrogant zijn. Dit ego is voor een meester eigenlijk simpel om mee om te gaan. Hij hoeft er enkel een paar keer op te knallen en het zal breken!

Een kort verhaal:

Een psychiater vraagt zijn patiënt of hij lijdt aan fantasieën over zelfbelang. De man antwoordt, "Absoluut niet. In feite, ik denk veel minder van mezelf dan dat ik werkelijk ben!"

Een persoon met een actief ego zal tegen geen enkele prijs bereid zijn om het los te laten.

Een passief ego is erg subtiel en sluw. Mensen met een passief ego zullen zich als heel bescheiden voordoen, een gebrek aan moed om mensen onder ogen te zien en verlegen zijn om eer te halen. Het ergste hieraan is dat ze denken dat ze zo zijn, omdat ze niet egoïstisch zijn. Eigenlijk beschermen ze hun ego zo nauwkeurig om niet gekwetst te worden door onbewust te denken dat ze bescheiden zijn!

Mensen met een actief ego zijn net als droge, harde twijgen. Ze kunnen heel makkelijk breken. Mensen met een passief ego zijn net als verse, groene twijgen. Elke keer dat hun ego geraakt is, buigen ze, maar ze breken niet! Hun ego is zo veilig gesteld dat het moeilijk wordt om met ze om te gaan. Ze werken eigenlijk heel hard om het te beschermen, maar op een lieve en passieve manier.

Je geeft zo veel om anderen hun reacties en meningen over je. Je kunt het niet verdragen om te lijden aan een gekwetst ego dat je al die jaren zo goed gevoed hebt. Dit ego is je ankerpunt. Als het omgestoten wordt, zul je je ankerloos voelen. Met het excuus bescheiden en gehoorzaam te zijn, blijf je dus stil. Je mist nog een mogelijkheid om je ego te onthullen in de aanwezigheid van de meester. Je mist nog een kans om een grote stap te nemen om te bloeien.

Sociale Ego

Er is nog een spel van het ego dat we allemaal zo goed voeden. Dit wordt het "sociale ego" genoemd. Je hebt het gevoel dat je leven zeer privé is voor jezelf en dat niemand erin binnen gelaten zou moeten worden. Je bent bang dat je hele beeld zal neerstorten en dat er niets zal zijn om je te ondersteunen in de sociale gemeenschap. Dit is het sociale ego. Het is meer een identiteit om te ervaren voor jou dan voor anderen! Als je je precies kunt laten zien aan de wereld zoals je bent, dan zul je meer ontspannen zijn, omdat er dan geen druk zal zijn om alles te verbergen.

Een kort verhaal:

Eens beëindigde een kandidaat voor een politiek ambt een toespraak en ging zitten. Een man die naast hem zat, vroeg hem, "Meneer, wilt u iets te drinken? We hebben ook sterke drank."

De man antwoordde: "Eerst moet ik weten of dit een onderzoek is of een uitnodiging!"

Vanwege ons sociale ego, zijn we altijd onzeker. We denken dat mensen de hele tijd naar ons kijken en over ons praten. Wanneer je onzeker bent, dan ben je egoïstisch. Je denkt dat je een grote entiteit bent en dat iedereen zijn ogen de hele tijd op jou gericht is. Dat is waarom je onzeker wordt.

Wanneer je onzeker wordt, dan ben je zowel aan het leven als niet aan het leven. Onzekerheid is een barrière voor je schoonheid en sierlijkheid. Jouw schoonheid komt niet vrijelijk voort. Kijk naar dieren en de natuur. Ze vloeien zo mooi en vrij, omdat ze niet onzeker zijn. Ze zijn simpelweg gelukkig om één te zijn met het Bestaan. Het moment dat je begint te denken dat mensen je in de gaten houden, dan is ego erbij gekomen en verlies je je natuurlijke zelf.

Kinderen zijn niet zo onzeker als volwassenen. Als je hen ziet spelen, dan zie je dat ze zoveel schoonheid en onschuld hebben. Zelfs wanneer er foto's genomen worden, zul je zien dat foto's die buiten jouw bewustzijn om van je genomen zijn er veel beter uitzien dan foto's waarbij je voor de camera poseert!

Het moment dat je gevraagd wordt om te poseren, dan word je onzeker. Je ego is bang voor wat andere mensen zullen zeggen en denken over jou. Het onzekere ego is de hele tijd andermans meningen aan het calculeren en wegen.

Een kort verhaal:

Een Soefi82 mystieke ging naar de koning en smeekte voor een vierkante maaltijd [?]. Het kind schreeuwde tegen hem, zeggende dat niemand daar hem kende.

De mystieke lachte en zei, "Ja, ik ben het ermee eens. Niemand hier kent mij. Maar ik ken mezelf. In jouw geval, iedereen kent jou, Maar je kent jezelf niet."

Wanneer je stopt met calculeren en onschuldig en open begint te worden, zul je de hele tijd gevuld worden met wonder en frisheid. Het leven zal nooit saai en terughoudend worden.

'Ik' en 'Mijn'

'Ik' is het ego, de wortel van angst. 'Mijn' – 'dit is mijn huis', 'dat is mijn auto', 'dit zijn mijn vrienden' – is de wortel van hebzucht.

'Ik' betekent de hele tijd 'doen'. 'Mijn' betekent de hele tijd 'hebben'. Je probeert continu je grenzen te verleggen. Continu probeer je dingen aan de buitenkant te veranderen. Je wilt je grens van 'mijn' verbreden. Bijvoorbeeld, je hebt nu een simpele auto, maar je wilt een luxere auto hebben. Je wilt misschien meer dan één auto. Je hebt een huis om in te wonen, maar je wilt een groter huis. Deze soort persoonlijkheid is gebaseerd op 'hebben'. Zulke mensen voelen zich alleen gelukkig, veilig en ontspannen wanneer ze continu meer en meer dingen bezitten.

Het diepe gevoel van onzekerheid en angst drijft ons meer richting hebzucht, om continu meer dingen proberen te bezitten. Continu dingen bezitten is niets anders dan een gevoel van diepe onzekerheid. Je kunt het idee van continu meer willen bezitten, zien als pure angst en onzekerheid.

We voelen ons normaal gesproken zekerder als we meer vrienden hebben, meer kennissen hebben en meer dingen om ons heen hebben. Met meer zekerheid krijgen we het gevoel dat we niet van deze wereld af gehaald zullen worden.

Ego versus Meester

Mensen vragen mij, "Waarom moeten we meesters volgen?" Ik vertel ze, "Je hoeft geen meesters te volgen. Maar als je geen meesters volgt, zul je je ego volgen, dat is alles. Er zijn alleen twee opties: je luistert naar de meester of je luistert naar het ego."

Meester is het wezen dat al eeuwige gelukzaligheid heeft bereikt, nithya ananda. Als je hem volgt, zul je ook diezelfde staat bereiken. Wat betreft je ego weet je wat het tot nu toe bereikt heeft en waar het naartoe gaat! Als je blij bent, comfortabel, tevreden en gelukkig in het pad dat je ego je

⁸² Soefi - Volgers van het Soefisme, een mystieke dimensie van de Islam.

naartoe leidt, dan kun je je ego volgen. Als je een beetje oncomfortabel bent, als je wilt veranderen, volg dan het pad van de meester.

Er zijn enkel twee dingen, meester en het verstand. Als je het verstand volgt, dan kun je de meester niet volgen. Als je de meester volgt, kan je het verstand niet volgen.

Er is een mooie term, 'na maha'. Het betekent, 'niet van mij', 'Ik ben niet' – Ik geef de 'ik' en het 'mijne' over aan de voeten van de meester of god.

Verhaal van Dakshinamurthy Swamigal

Een kort verhaal:

Er was eens een verlichte meester met de naam Dakshinamurthy Swamigal. Hij zat altijd onder de banyanboom. Zijn aanwezigheid was zo intens dat een persoon het kon aanraken, voelen en het bijna kon zien. Zijn stille aanwezigheid was zo krachtig dat hij niet hoefde te praten, noch voelde de andere persoon noodzaak om te spreken.

Een van de hofdichters van het koninkrijk zong duizend verzen over Dakshinamurthy Swamigal, aan wie hij refereerde als een heilige. Deze poëet zei dat Dakshinamurthy Swamigal 'de grootste krijger' was. Als traditie werd de titel van de grootste krijger enkel gegeven wanneer je duizend olifanten gedood hebt tijdens een oorlog.

Deze poëet zong alle duizend verzen, de kracht en heroïsche kwaliteiten van Dakshinamurthy prijzend. Toen de koning dit hoorde, was zijn ego geraakt omdat het in de regio bekend stond dat alleen hij duizend olifanten gedood had tijdens de oorlog. Tot die tijd had alleen de koning de titel van de grootste krijger.

De koning riep de poëet en zei boos, "Rechtvaardig je actie van het zingen van duizend verzen ter ere van de naakte bedelaar die onder de banyanboom zit. Anders zal je hoofd er afgehakt worden!" De poëet zei, "Ik heb geen enkele reden of rechtvaardiging. Je mag me doden. Maar er is iets aan zijn aanwezigheid. Ik wil een klein verzoek doen: als je tijd hebt, ga en zit eens in zijn aanwezigheid. Dat is alles wat ik vraag, niets anders."

De koning was nieuwsgierig om meer over Dakshinamurthy Swamigal te weten. Samen met zijn hele leger, ging hij op weg om hem te ontmoeten! Koningen reizen altijd met hun rompslomp, omdat ze zonder dat hun identiteit zullen verliezen! Dakshinamurthy Swamigal daarentegen was een Paramahamsa, een verlichte meester. De koning vond hem zittend onder een grote banyan boom zonder rompslomp, zelfs geen kleding. Hij was gewoon gelukkig met zichzelf.

Stel je het scenario voor: deze simpele bedelaar zat in een hoek zonder enige kleding. Hij was opgegaan in gelukzaligheid en vrede, volledig verloren in het Bestaan. Hij zat in intense stilte en vrede. De stilte penetreerde iedereen in zijn aanwezigheid.

De koning sprong naar beneden van zijn wagen en ging naar Dakshinamurthy Swamigal. Bij het zien van de koning en zijn leger en het horen van al hun commotie, bewoog Dakshinamurthy niet eens. Hij opende zijn ogen en keek recht in de koning zijn ogen. Het was de eerste keer dat iemand recht in de koning zijn ogen durfde te kijken. De koning had altijd anderen aangekeken en ze hielden altijd hun hoofden naar beneden. Voor de eerste keer keek iemand recht in de ogen van de koning. Hij was compleet geschokt.

Na een paar seconden liet de koning zijn hoofd hangen. Hij voelde duidelijk iets in zijn wezen gebeuren. Dakshinamurthy Swamigal, de meester, seinde de koning om te gaan zitten. Alle ministers en het leger lieten hun wapens vallen en gingen ook in stilte zitten. In tien minuten zat het hele leger.

Een uur ging voorbij. Dan waren twee uren voorbij, drie uren en de avond kwam en ging. Een hele dag was voorbij gegaan. De meester, de koning en het hele leger zaten in stilte. Geen enkel woord was uitgewisseld. Drie dagen gingen voorbij. Toen opende de meester zijn ogen en zei, "Nu kun je gaan." De koning viel plat aan de voeten van de meester, gaf zijn respect aan de grote meester en verliet in stilte. Hij bereikte zijn paleis, dagvaardde de poëet die de verzen geschreven had ter ere van Dakshinamurthy Swamigal en zei, "Waarom heb je slechts duizend verzen ter ere van de meester geschreven? Je zou tien duizend verzen moeten zingen!"

De poëet deed toen een mooie uitspraak, "Tien duizend olifanten doden is makkelijk. Je hebt gewoon wapens nodig om ze te doden. Maar het doden van iemand zijn verstand is een echte prestatie!"

Deze meester had zijn verstand gedood. Niet alleen had Dakshinamurthy Swamigal zijn eigen verstand gedood, hij kon het verstand van iedereen die in zijn aanwezigheid zat, doden. Tien duizend olifanten doden vereist geen moed. Het doden van het verstand vereist moed.

Meditatie Technieken

1. Onthoud de ziener

Er zijn twee stappen.

Onthoud wie de ziener is. Wanneer je de ogen opent, begrijp dat je door de ogen kijkt. Jij bent niet zien. Plotseling zul je dan zien dat je hele energie gecentreerd is in de ajna chakra of het centrum van de wenkbrauwen tussen de twee ogen. Je zult dingen duidelijker zien, met meer detail, net zoals hoe je dingen ziet vlak nadat het regent. Dan zul je geen gehechtheid, noch onthechtheid hebben, je zult geen enkel lijden hebben.

Bijvoorbeeld, soms in je slaap, weet je dat je slaapt, maar je komt niet uit de droom. In die staat kun je zien dat je dromen helderder zijn en kun je de droom zelfs aanpassen. Op dezelfde manier

wanneer je je realiseert wat je als realiteit ziet nu alleen een droom is, zul je de energie en intelligentie hebben om het te veranderen! Wanneer de frequentie van jouw bewustzijn verder stijgt, zul je de intelligentie krijgen om je te realiseren dat het alleen maar een droom is en dat het dus niet nodig is om het te veranderen.