Jij bent de beste, waarom vergelijken?

Verlichting leven is

de eigen uniciteit realiseren en ophouden te vergelijken.

Vergelijking en jaloezie

Emoties van angst, verlangen en schuld zijn subjectieve emoties. Wat ik hiermee bedoel, is dat je geen enkel ander persoon of zelfs geen object nodig hebt om deze emoties te creëren. Stel je voor dat je met je ogen dicht in een geluidsdichte kamer bent en zonder iets om aan te raken, te proeven of te ruiken. Je kunt nog steeds de emoties van angst of verlangen voelen. Echter, om jezelf te kunnen vergelijken met een ander persoon en jaloers te worden, heb je de aanwezigheid van een ander persoon nodig. Jaloezie is daarom een objectieve emotie. Het heeft een object nodig om geactiveerd te worden.

Een kort verhaal:

Op een avond zat een man met zijn vrouw op een parkbankje. Zonder hen op te merken, kwamen een jonge man en zijn vriendin op een hele innige manier naast hen zitten. De jongeman begon op een heel liefdevolle manier tegen zijn vriendin te praten.

Terwijl ze luisterde, fluisterde de echtgenote tegen haar man, "Ik denk dat hij haar ten huwelijk gaat vragen. Misschien moet je kuchen of iets doen om hem te waarschuwen!"

De man antwoordde, "Waarom zou ik hem moeten waarschuwen?Niemand heeft mij ooit gewaarschuwd!"

Jaloezie begint met vergelijken. We vergelijken ons altijd met anderen op verschillende gebieden zoals uiterlijk, rijkdom, kennis, goede naam, bekendheid en vrienden om een paar te noemen. Wanneer we onszelf vergelijken met anderen, dan voelen we dat iemand anders meer heeft van iets dan wat wij hebben en dat brengt ons jaloezie.

Vergelijking is het zaad en jaloezie is het fruit!

Waarom vergelijken?

Waarom precies vergelijken we ons met anderen?

Ten eerste vergelijken we onszelf omdat we onszelf nooit begrepen hebben. We zijn ons niet bewust van wie we zijn en wat we hebben.

Ten tweede heeft de maatschappij ons vanaf onze geboorte geconditioneerd om onszelf te evalueren op basis van anderen. Vanaf onze jeugd begint het vergelijken. Op school introduceert het cijfer systeem competitie aan een kind en vergelijking met anderen.

Er zijn standaard normen om de kwaliteiten van een kind te meten zoals wiskundig vermogen, wetenschappelijke aanleg, artistieke vaardigheden, atletische vaardigheden, muzikaal talent enzovoort. Maar wat we ons niet realiseren, is dat wanneer we een kwaliteit proberen te meten met

behulp van een standaard norm, dan is dat niets anders dan vergelijking gebruiken als maatstaf om het kind zelf te meten. We straffen letterlijk alle kinderen met het beloningssysteem dat we in scholen gebruiken. Het kind raakt gewend aan beoordeling en zichzelf kennen door naar anderen te kijken en zichzelf met hen te vergelijken. Hij heeft geen begrip van zichzelf gebaseerd op wat hij is. Hij kent zichzelf enkel gebaseerd op anderen.

Een kort verhaal:

Eens legde een man een getuigenis af in de rechtbank over een incident op de weg. Opeens merkte de man op dat de rechtbank rapporteur schreef terwijl hij praatte. Zodra de man sneller en sneller begon te spreken, merkte hij dat de rapporteur sneller en sneller ging schrijven.

Plotseling zei de man tegen de rechtbank rapporteur: 'Schrijf alstublieft niet zo snel. Ik kan je niet bijhouden!'

Elk oordeel dat je velt over jezelf, is gebaseerd op een of andere vergelijking. Maar waarom komt het idee van de ander je geest binnen? Het is omdat je niet naar binnen hebt gekeken en gerealiseerd wie je bent. Je hebt nog niet de gelukzaligheid en het grote potentieel dat in je is, ervaren. Je voelt je incompleet omdat je nog niet in staat bent geweest om jezelf te uiten zoals je bent. Dus de leegte en het gebrek aan vervulling van binnen, maakt dat je je minder voelt dan anderen.

De futiliteit van vergelijken

Buddha zegt, 'Niets bestaat behalve in relatie.' Stel je voor dat je de enige persoon bent op een nieuwe planeet, hoe zou je jezelf met iemand anders kunnen vergelijken? Zou je jezelf lang of klein kunnen noemen, lelijk of mooi, rijk of arm, intelligent of dom? Nee! Wanneer er niemand is om onszelf mee te vergelijken, zijn we gewoon!

Zelfs nu is er geen schaal om jezelf met anderen te vergelijken. Elk individu is uniek.

Kan je een leeuw en een paard vergelijken? Vergelijken we onszelf met bloemen, vogels of bergen? Waarom zouden we onszelf dan met andere mensen vergelijken!

Een mooi Zen verhaal:

Een koning ging eens naar een meester om een techniek te vragen om machtiger dan zijn buur koningen te worden. Hij zat voor de meester en begon het doel van zijn bezoek te vertellen. De meester luisterde geduldig naar de koning.

Toen zei hij tegen de koning de koninklijke tuin in te lopen waar een roos en een cypres naast elkaar groeide. Hij zei de koning, 'Zij zijn jouw leraren. Zij kunnen je leren wat je te leren hebt.'

De koning ging de tuin in, zag de twee planten maar kon niet begrijpen wat hij van hen moest leren. Hij ging terug naar de meester en vroeg, 'Wat bedoelt u meester? Ik ben niet in staat te begrijpen wat en hoe deze planten mij zullen leren.'

De meester bracht de koning naar de planeten en legde uit, 'Deze cypres plant heeft zoveel jaren naast de roos geleefd. Nooit heeft het nagestreefd een roos te worden. Net zo heeft de roos nooit de ambitie gehad om een cypres te worden. Als de mens een cypres was geweest, dan had hij zichzelf met de roos vergelijken en zich jaloers gevoeld om de aandacht die de roos kreeg van mensen. Of als de mens een roos was geweest dan had hij naar de cypres gekeken en jaloers gedacht hoe vredig de plant was zonder de marteling van elke dag geplukt worden door de mensen!'

De twee planten bloeide omdat ze al hun energie gebruikten voor hun eigen groei in plaats van het te gebruiken om zichzelf te vergelijken met de ander.

Het moment dat je ophoudt met vergelijken, verdwijnt alle jaloezie. In plaats daarvan zal je beginnen tevreden te voelen in jezelf en dankbaar voor het Bestaan dat je zoveel gegeven heeft en je uniek heeft gemaakt.

Als je jaloers bent op anderen, zul je lijden. Je zult continu met anderen vechten, openlijk of van binnen in jezelf. Wanneer iemand lacht, zul je denken dat hij je uitlacht. Wanneer iemand vriendelijk is naar een ander, zul je je eenzaam voelen en jaloers op die persoon. Eigenlijk ben je er gewoon op aan het wachten dat iemand je pijn doet. De jaloezie in jou is als een rauwe wond. Enige actie zonder de intentie om je pijn te doen, raakt ook die wond en doet pijn.

Wanneer je je dus gekwetst voelt, begrijp dan dat je een wond hebt. Schuif de verantwoordelijkheid voor het lijden niet af op de ander. De wond moet geheeld worden; de jaloezie moet opgelost worden. Dan kan niemand je kwetsen. Niemand kan je kwetsen zonder jouw stille toestemming.

Je vergelijkt jezelf met elkaar, omdat je het gevoel hebt dat je iets tekort komt. Eerlijk gezegd, je hebt geen idee van jouw ware, unieke potentie! Als je dat wel had, zou je geen seconde besteden aan het zoeken naar antwoorden buiten jezelf over hoe een creatief, vervuld leven te leiden. Alle zelfvertrouwen, intelligentie en levendige energie dat je nodig hebt, bestaat al in jou. Geloof niet in de beperkende dingen die je hebt geleerd te geloven over jezelf. Kijk gewoon naar binnen! Experimenteer, verken en ontdek de waarheid voor jezelf. Dan zul je al deze kwaliteiten moeiteloos uitstralen.

Boven en onderaan de ladder

Stel dat er een enorme ladder was en iedereen in de wereld gevraagd werd om er op te staan in afnemende volgorde van succes op welk gebied dan ook zoals schoonheid of intelligentie. Je zou waarschijnlijk jezelf ergens in het midden van de ladder positioneren. Er zijn velen boven jou, maar er zijn ook veel mensen onder jou. Het zien van de mensen boven jou zorgt ervoor dat je jaloers wordt, dus je probeert telkens om beter te worden dan hen om zo verder op de ladder omhoog te klimmen.

Op een bepaald moment in je leven zul je wellicht de nutteloosheid van dit eindeloze spelletje gaan realiseren. Dan zul je van de ladder af willen springen. Je kijkt naar beneden. Wat zie je nu? Er zijn zoveel mensen onder je. Ineens begin je je gelukkig te voelen dat zoveel mensen onder jou staan en je voelt je hoopvol, omdat je toch niet zo ondergeschikt bent dan je dacht toen je naar de mensen boven jou keek.

Dit is waar het gevecht begint. Wanneer je naar boven kijkt, voel je je miserabel, maar wanneer je omlaag kijkt, voel je je gelukkig. Zelfs nu je de futiliteit begint te realiseren van je leven wijden aan het klimmen op de ladder, ben je nog niet in staat om van de ladder af te springen, je zult alleen zijn - er zal niemand boven of onder je zijn.

Verlangens versus behoeften

Wanneer je alleen thuis bent, denk je misschien dat het zo fijn is om een mooi huis en een fijne auto voor jezelf te hebben. Je denkt wellicht dat je tevreden bent met jezelf en je ontspannen voelt. Na een tijdje, wanneer je naar buiten gaat en een rit gaat maken in je auto, stop je bij het stoplicht en merk je een glimmende nieuwe Mercedes naast je op. Wat gebeurt er? Plotseling begin je het gevoel te krijgen dat jouw auto misschien helemaal niet zo geweldig is. Nu komt de gedachte, "Het is tijd om een nieuwe auto te kopen… misschien een Mercedes."

Nog niet zo lang geleden was je blij met je eigen dingen, maar nu zie je iemand anders zijn auto en je krijgt het verlangen om dezelfde auto te hebben. Je hebt het verlangen van de auto eigenaar overgenomen – dit heet een geleend verlangen dat ontstaan is uit vergelijking.

Dit geleend verlangen is een voorbeeld van een verlangen, geen behoefte. Probeer dit: doe een oprechte analyse op elk van jouw verlangens wanneer ze aan de oppervlakte komen. Laat al je prestige problemen los en doe een zelfanalyse. Als je jouw prestige niet kunt loslaten als je alleen bent, hoe ga je het dan loslaten wanneer je met mensen bent!

De ware aard van het verstand is niet om voldaan, gelukkig, noch in het huidige moment te zijn. Het verstand kan alleen bestaan in het verleden of in de toekomst. Het kan niet in het huidige moment bestaan, omdat je geen gedachten kan hebben in het nu. De ware aard van het verstand zal dus de verlangens achterna gaan.

Mahavira75, de verlichte meester en oprichter van het religieuze Jaïnisme, doet een mooie uitspraak, "Wanneer je geboren bent, is de gehele hoeveelheid voedsel en energie die je nodig hebt gedurende jouw leven al met je mee gezonden." Voordat je naar de aarde gestuurd wordt, zal Het Bestaan jou uitrusten met de energie om alles wat je nodig zult hebben, waar te maken, opdat je een gelukkig en vervuld leven leidt.

Echter, wanneer je deze energie begint te gebruiken om geleende verlangens te realiseren, dan krijg je het gevoel niet genoeg energie te hebben om al je wensen te vervullen. Je voelt je onvoldaan, omdat je eigen verlangens niet vervuld zijn.

Je hebt genoeg energie om al je behoeften te vervullen, maar niet je verlangens. Het moment dat het ene vervuld is, zullen er meerdere in je opkomen zodra je meerdere verlangens overneemt van anderen.

Doen, hebben en zijn

We functioneren allemaal rondom drie assen: doen, hebben en zijn. Doen om te hebben, zonder te genieten van het zijn, is de onderliggende oorzaak van al ons lijden. "Doen" zal nooit het "hebben" kunnen bijbenen! Elke keer dat je hard werkt en één verlangen vervult, verliest dat verlangen ineens zijn aantrekkingskracht op jou.

Zoals een verlichte meester, Ramana Maharishi76, heel mooi zegt, "Het verstand is zodanig dat het een klein mosterdzaadje weergeeft als een grote berg totdat het dit bereikt heeft; en zodra het dit heeft bereikt, lijkt zelfs een berg dan net zo onbelangrijk als een mosterdzaad!"

Zodra een verlangen vervuld is, begint een ander verlangen je aandacht te trekken. Je hebt niet eens tijd om ervan te genieten en je voldaan te voelen. Je denkt misschien, "Laat me nog even dit ene ding krijgen. Dan kan ik uitrusten en genieten van wat ik heb." Wees heel helder, je verstand zal dit nooit laten gebeuren.

De enige manier om om echt te leven en van het leven te genieten, is om te genieten van het doen zelf. Dan zullen het doen, hebben en zijn automatisch integreren en het zal gebeuren.