De geest is ook een illusie

De deuren van de toegang tot onze geest zijn onze zintuigen. Zonder de ogen, oren, neus, tong en huid zijn we niet in staat om enige input te geven aan onze geest. De zintuiglijke inputs zijn het voedsel waar de geest op gedijt.

We gaan ervan uit dat alles wat we zien en horen authentiek is. We geloven dat de bezienswaardigheden die we zien en de dialogen die we horen, de manier zijn waarop de dingen zijn gebeurd. Een beetje reflectie zal laten zien hoe onwaar dit is. Hoe vaak heb je een scène niet heel anders geïnterpreteerd dan wat het werkelijk was, gebaseerd op je eigen conditionering? Bijvoorbeeld op het moment dat je een man en een vrouw dicht bij elkaar ziet, die in emotionele interactie met elkaar zijn, misschien wel knuffelen, kom je meteen tot de conclusie dat ze geliefden zijn! Ze zouden vrienden kunnen zijn, broer en zus, vader en dochter of moeder en zoon.

²⁸ Prarabdha - Mindset en verlangens die we met ons meebrengen in deze wereld als we geboren worden.

Het is de conditionering die we in ons dragen die ons drijft tot interpretaties van wat we waarnemen via onze zintuigen. Daarom zeg ik dat we eerst beslissen over het oordeel en dan het bewijs verzamelen ter ondersteuning van het oordeel dat we al hebben geveld. We hebben het oordeel al uitgesproken. Het enige wat we nodig hebben is een paar stukjes data om die overtuiging te ondersteunen, dat is alles.

Het is alsof onze geest een projector is. We hebben een aantal dia's die we hebben verzameld langs het pad van ons leven, sommige zelfs van onze vroegere geboorten. Deze dia's zijn de projecties waarmee we ons leven leiden. Elke keer dat de dia wordt herhaald, wordt het krachtiger. De eerste paar keer moet het misschien enkele minuten worden vertoond om impact op ons te hebben. Naarmate de samskara29 dieper in onze geest gegraveerd wordt, is het enige wat we na verloop van tijd nog nodig hebben, een snelle glimp en onze stemming verandert en we beslissen op basis van die samskara.

Moleculaire biologie experimenten hebben een schokkende waarheid onthuld dat elke keer dat we een krachtige emotie ervaren, zoals boosheid bijvoorbeeld, nieuwe cellulaire zenders en receptoren voor boosheid worden geactiveerd in ons lichaam-geest systeem, niet alleen in de hersenen, maar overal in het lichaam. De eerste paar keer dat de emotie in het systeem gebeurt, kan het een kortstondige motregen zijn. Naarmate steeds meer cellulaire structuren worden gebouwd voor deze emotie, verandert de motregen in een regenbui, dan in een storm en uiteindelijk in een tsunami!